‫بفرما، اینم از این، ‫خودت خواستی.
‫امیدوارم خوشت بیاد. ‫نوش جان.
‫میز ۸!
‫خیلی‌خب.
‫‏- مرغ آماده‌ست، داریا. ‫‏- الان میام.
‫تاکسی برای موترام.
‫سلام رفیق.
‫ممنون. ممنون.
‫- می‌خوای اون یکی رو بیاری؟ ‫- از این طرف.
‫مواظب باش، اون یکی سنگینه.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ممنون.
‫- اوه. ‫- مامانی، سلام!
‫- سلام. ‫- اوه، سلام جو.
‫خب، می‌گم یکی همه‌ی ‫وسایلت رو ببره آپارتمان،
‫ولی باید بیای بابایی رو ببینی، ‫آخه اون...
‫- کجاست؟ ‫- معلومه دیگه، توی آشپزخونه‌ست.
‫- سفرت چطور بود؟ ‫- خوب بود.
‫خسته‌ای؟ گشنته؟
‫‏- خودت چطوری؟ ‏ ‫‏- اوه، خب، منم خوبم...‏
‫[کار انجام شد.]
‫‏[ناشناس: می‌دونی کجا بیای دیدنم]‏
‫جنارو؟
‫- بابایی! ‫- اوه.
‫- اوه.
‫سلام.
‫‏[قسمت اول: تخم‌مرغ در برزخ]‏
‫آنجلیکا؟
‫بابا، این چه کاریه آخه؟
‫- ببخشید. ‫- چی می‌خوای؟
‫خب...
‫می‌خوای بریم ساحل؟
‫با تو؟
‫آ... آره.
‫باشه. آره.
‫‏[بابا: نوشیدنی می‌خوری؟]‏
‫- بابا؟ ‫- چیه؟
‫فکر کردم ترجیح می‌دی ‫با پیامک با هم حرف بزنیم.
‫- خب، می‌خوای؟ ‫- چی رو؟
‫- نوشیدنی می‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫پس بستنی چی، می‌خوری؟
‫بابا، من دیگه بچه نیستم.
‫نباید بیای اینجا، ‫باید بری.
‫نباید بیای این طرف!
‫ببخشید. ‫یه‌کم ایتالیایی بلدم.
‫باید از اینجا بری!
‫ببخشید. ببخشید.
‫توریست‌های وامونده.
‫- آنجلیکا. ‫- اوه، سلام بابا.
‫برگشتم، ولی نبودی.
‫این دانیله‌ست.
‫لطفاً دیگه این‌طوری ‫بی‌خبر نذار برو.
‫یه مرد آلمانی داشت اذیتم می‌کرد ‫و دانیله کمکم کرد.
‫ممنون. از اینجا ‫به بعدش با من.
‫بهمون ملحق می‌شی؟
‫نه رفیق، نه راستش.
‫گفتم که، ‫از اینجا به بعدش با من.
‫- خداحافظ، آنجلیکا. ‫- خداحافظ.
‫- می‌بینمت. ‫- واقعاً که، باورم نمی‌شه.
‫دستت درد نکنه، بابا.
‫چیه؟
‫- سلام. ‫- با این سن و سالش.
‫- چیه؟ ‫- آه. خب.
‫داریا یه ریزوتوی دریایی ‫درست کرده.
‫من... واقعاً گشنه‌ام نیست.
‫- آنجلیکا. ‫- نیست دیگه.
‫مامانی و بابایی کلی به خودشون زحمت دادن ‫که اینجا میزبانمون باشن.
‫- مامانی، می‌تونم برم؟ ‫- حتماً عزیزم.
‫ممنون.
‫نمی‌خوای بری دنبالش؟
‫- برم که چی بشه؟ ‫- بفهمی چشه؟
‫باهاش حرف بزنی.
‫نمی‌خواد باهام حرف بزنه.
‫دختر خودت؟
‫چندان با هم حرف نمی‌زنیم.
‫حتی موقع غذا خوردن؟
‫- من آشپزی بلد نیستم. ‫- آهان.
‫سوفیا عاشق این کارها بود. ‫خوشحالش می‌کرد که...
‫خودت که می‌دونی.
‫اوهوم.
‫- بعضی وقت‌ها از مایکروویو استفاده می‌کنم. ‫- هان.
‫تا حالا همچین ‫چیزی شنیده بودی؟
‫نه آشپزی، نه غذا خوردن کنار هم. ‫خدای من.
‫عزیزم؟ النا؟ ‫چی شده؟ بگو لطفاً.
‫عشق من.
‫خیلی شبیه مامانشه.
‫اوه، انگار داغون شدن.
‫- همه‌مون همینیم. ‫- می‌شه‌ سعی کنی باهاش حرف بزنی؟
‫ببین می‌تونی کاری کنی ‫سفره‌ی دلش رو باز کنه.
‫- النا، من فقط غذا پختن بلدم. ‫- خب، با همین شروع کن.
‫- ولی اون هیچی از این چیزها سرش نمی‌شه. ‫- چرا بهش... یاد نمی‌دی؟
‫- اوه. ‫- آره، آره.
‫جو، می‌شه دعای ‫قبل غذا رو بخونی؟
‫خب...
‫داره دستت می‌ندازه.
‫ای بی‌خیر.
‫معرکه‌ست.
‫‏- نوش جان.‏ ‫‏- نوش جان.‏
‫اوهوم. طعمش معرکه‌ست.
‫رازیانه و یه‌کم زعفرون.
‫طعمش واقعاً بی‌نظیره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫قایق به اسم یکی از ساکنین محلیه؟
‫متئو کاپاسو.
‫خانمش می‌گه دیشب ‫رفته بود ماهیگیری،
‫هنوز برنگشته خونه.
‫پس مقتول خودشه؟
‫خانمه می‌گه نه.
‫مقتول رو ‫این مرد شناسایی کرده.
‫- نیکو ماسی. ‫- سابقه داره؟
‫۳ سال حبس، برای واردات غیرقانونی ‫و خرید و فروش اموال به سرقت‌رفته.
‫آهان. پس کارش کشیده ‫به قاچاق کوکائین.
‫کاپاسو، که گم شده هم ‫به خاطر همین جرایم محکوم شده بود.
‫- یعنی قاچاقچی‌های هم‌دست بودن؟ ‫- آره، با هم افتادن زندان.
‫فکر کنم باید ‫با دادخواه صحبت کنی.
‫صحبت کردم، قربان.
‫دادخواه یادشه که خانواده‌هاشون ‫بیرون دادگاه با هم دعوا می‌کردن.
‫- پس کینه‌ی دیرینه بینشون بوده؟ ‫- فرضیه‌ی فعلیمون همینه.
‫خیلی‌خب. حالا برو خونه. ‫یه‌کم بخواب، باشه؟
‫اجازه می‌خوام برگردم اونجا، قربان.
‫- امشب؟ ‫- همکارهامون توی جزیره...
‫در حد همون پارکبانن.
‫و کاپاسو هنوز هم ‫اون بیرونه.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫- نوش جان.
‫انگار اینجا خیلی راحتی.
‫بعد از ۴۰ سال، امیدوارم همین‌طور باشه.
‫- خوشت نیومد؟ ‫- خب، دیسش خیلی بزرگ بود.
‫- دسر می‌خوری؟ ‫- راستش، حسابی سیرم.
‫اوه، تعارف نکن بابا.
‫بیا این یکی رو امتحان کن.
‫یه قاشق دیگه میارم ‫تا با هم بخوریم.
‫جدی می‌گم النا، سیرم.
‫یه چیزی سراغ دارم که شاید... ‫سرگرمت کنه.
‫یادت میاد؟
‫‏[به سارا: ممنون که با خلاقیت و استعدادت غذاهام رو زنده کردی.‏ ‫بدون تو نمی‌تونستم و خیلی ممنونم. از صمیم قلبم، جیانی]‏
‫اولین کتابی بود ‫که روش کار کرد.
‫مال تابستون ‫بعد از آشنایی با تو بود.
‫‏[با تشکر از سوفیا دا ویناله، ‫آنیتا مولیناری]‏
‫جو...
‫می‌دونم یادآوریش دردناکه، ولی...
‫این‌طوری یه جورایی ‫یادش زنده می‌مونه.
‫بفرما. ‫تخفیفش رو هم لحاظ کردم.
‫‏- باشه.‏ ‫‏- ممنون.‏
‫خداحافظ.
‫‏- صبح به‌خیر.‏ ‫‏- صبح به‌خیر.‏
‫- باورم نمی‌شه این‌قدر خوابیدم. ‫- برات یه چیزی درست می‌کنم.
‫- النا، مشکلی نیست. ‫- برو اونجا بشین.
‫- ببخشید. ‫- معذرت می‌خوام.
‫- آهان. ‫- ببخشید جو.
‫- امروز صدف نداریم، صدف دوکفه‌ای هم نداریم. ‫- بوتارگا داریم؟
‫چک می‌کنم.
‫ببخشید.
‫النا، می‌تونم... ‫می‌تونم کمک کنم؟
‫- جنارو؟ ‫- بله؟
‫الان وقت مناسبیه عزیزم؟
‫اشکالی نداره. ‫مشخصه که مزاحمم.
‫این چه حرفیه، نه بابا، ‫می‌تونی توی آماده‌سازی کمک کنی.
‫- خوبه؟ ‫- خب... لوکا.
‫- بله. ‫- به جو نشون بده چطور پوست میگو رو جدا می‌کنیم.
‫باشه، حتماً. بیا اینجا، جو.
‫خب، قبل از هر چیزی، ‫سرش رو جدا کن.
‫بعد پوستش رو بکن...
‫بعدش یه برش بزن.
‫کل پشتش رو.
‫تا رگ سیاهش رو دربیاری.
‫همچین کلمه‌ای رو ‫از کجا یاد گرفتی؟
‫- یه مدت لندن بودم. ‫- جداً؟
‫آره. ‫دوره‌ی بازیگری می‌گذروندم.
‫حرف زدن رو بذاریم برای بعد.
‫- می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- آره.
‫بیدار شو، بیدار شو رئیس.
‫- کلی کار داریم. ‫- آره.
‫بله.
‫برات قهوه آوردم.
‫- امیدوارم خبر مهمی باشه. ‫- یه جنازه‌ی دیگه پیدا کردن، رئیس.
‫جیانی.
‫بله، رئیس؟
‫- صید امروزه، مگه نه؟ ‫- یا خدا.
‫چند وقته توی آبه؟
‫می‌گن یکی دو روزی می‌شه.
‫مطمئنی خود کاپاسوئه؟
‫- بله قربان، کتکش زدن و غرقش کردن. ‫- پس حادثه نبوده، درسته؟
‫این موضوع هنوز هم ‫احتمال مقتول بودن...
‫کاپاسو رو در پرونده‌ی ‫قتل نیکو ماسی رد نمی‌کنه.
‫درسته، ولی شاید ‫این مدرک رد کنه.
‫گزارش پرتابه‌‌شناسی اومده.
‫پس مخلوط سرخ‌کرده‌ام چی شد؟
‫یه دقیقه دیگه آماده‌ست.
‫- خب، جنارو؟ ‫- الان نه، جو.
‫- النا من رو فرستاد. ‫- چی می‌خواد؟
‫میز ۶ نظرشون عوض شده، ‫ماکارونی لینگویینی می‌خوان، نه گوشت.
‫شنیدی، لوکا؟
‫بله. لینگویینی، ‫نه گوشت.
‫می‌خوای یه چیزی ‫از اینجا با خودم ببرم؟
‫ببخشید. لوکا. ‫لوکا دا ویناله؟
‫خودمم.
‫به اتهام قتل نیکو ماسی...
‫بازداشتت می‌کنم.
‫- چی؟ ‫- رستورانم پر از مشتریه!
‫قانون برای ناهار ‫تعطیل نمی‌شه.
‫صبر کن، ‫می‌شه نشانت رو ببینیم؟
‫راضی شدی؟ حالا بکش عقب، ‫وگرنه تو رو هم بازداشت می‌کنم.
‫اشتباهی شده.
‫اشتباه شده.
‫وای، مریم مقدس!
‫به قید ضمانت آزادش نمی‌کنن؟
‫به‌خاطر سابقه‌ی کیفریشه.
‫قبلاً به‌خاطر ‫قاچاق محکوم شده.
‫ولی کیف‌های برند، ‫هیچ‌وقت مواد نبوده.
‫وقتی استخدامش کردی، ‫این رو می‌دونستی؟
‫پسر برادرمه.
‫چیز دیگه‌ای نگفته؟
‫فقط این‌که نیکو ماسی رو ‫اصلاً درست نمی‌شناسه و...
‫اون یکی رو هم که ‫اصلاً و ابداً.
‫- اون یکی؟ ‫- متئو کاپاسو.
‫بیانکا، خانمش رو می‌گم، ‫مامانش رو می‌شناسم.
‫آهان.
‫بیانکا.
‫خیلی... تسلیت می‌گم.
‫بهم گفتن نباید ‫با کسی حرف بزنم.
‫- توی رستوران می‌بینمت. ‫- باشه.
‫جناب بازرس.
‫باز که تویی.
‫توی پلیس لندن کار می‌کنم.
‫عموی لوکا، پدرخانممه.
‫- چند هفته‌ای اومدم مسافرت. ‫- چی می‌خوای؟
‫برای خودمم خیلی ناجوره، ولی...
‫- می‌خوام کمک کنم. ‫- به کمک نیازی نداریم.
‫نه، نه شما... ‫منظورم شما نبودید...
‫اون‌ها رو می‌گم.
‫چیزی هست که بتونی بهم بگی؟
‫خب، رفاقتی می‌گم. ‫وگرنه می‌تونم درخواست رسمی بدم.
‫یه گلوله‌ی آب‌کاری‌شده‌ی نیکلی ‫از جمجمه‌ی نیکو ماسی درآوردیم...
‫که قدمتش به ‫سال‌های ۱۹۴۰ برمی‌گرده.
‫تقریباً مطمئنیم که ‫از یه برتا ام‌۱۹۳۵ شلیک شده.
‫تنها نمونه‌ی موجود در جزیره،
‫به اسم برادرزاده‌ی ‫پدرخانمت ثبت شده.
‫اسلحه رو پیدا کردید؟
‫هنوز نه. ‫ولی دوربین مداربسته هست.
‫متئو کاپاسو، ‫روی قایقش، ساعت ۹:۵۱.
‫بیست دقیقه بعد، ‫یه قایق دیگه دنبالش می‌کنه،
‫که مال لوکا دا ویناله‌ست.
‫پس به لوکا برای ‫هر دو تا قتل مشکوکید؟
‫- انگیزه‌اش چیه؟ ‫- مشخصه دیگه.
‫یه قاچاقچی سابقه‌داره، ‫دقیقاً مثل اون دو تا مقتول.
‫این‌جور آدم‌ها مثل سگ سر ‫یه تیکه استخون به جون هم میفتن.
‫گفتی کوکائین روی ‫قایق جا مونده بود؟
‫شاید از سگ‌های گنده‌تری...‏
‫که کنترلشون می‌کنن، ‫ترسیده.
‫ولی چرا باید از یه اسلحه‌ی ‫ثبت‌شده استفاده کنه؟
‫دیگه کافیه.
‫فقط یه چیز دیگه.
‫می‌تونم ببینمش؟
‫داریم منتقلش ‫می‌کنیم به ناپل.
‫خواهش می‌کنم.
‫باید غذا بخوره.
‫اوهوم.
‫فیلم دوربین‌های ‫مداربسته چی؟
‫کلیدها رو می‌ذارم ‫زیر صندلی قایق.
‫- هر کسی می‌تونسته پشتش بشینه. ‫- خودت کجا بودی؟
‫توی آپارتمان بودم. جنارو ‫اون شب بهم مرخصی داده بود.
‫- می‌تونه ضمانتت رو بکنه؟ ‫- نه، زود خوابیدم.
‫می‌گن گوشیت از ساعت ‫۹ شب تا ۴:۳۰...
‫صبح روز بعد ‫خاموش بوده.
‫- چرا خاموشش کرده بودی؟ ‫- اون گوشی وامونده رو بی‌خیال شو!
‫ببخشید، جو.
‫معذرت می‌خوام، ‫ولی خواهش می‌کنم،
‫برو به آپارتمانم، ‫اسلحه‌ام رو بردار...
‫و بهشون ثابت کن که ‫باهاش شلیکی نشده.
‫چطور شد اسلحه‌دار شدی؟
‫مال بابابزرگم بود.
‫چرا ثبتش کردی؟
‫توی یه تئاتری که بهار بازی کردم، ‫ازش به عنوان...
‫وسیله سر صحنه ‫استفاده شد.
‫فکر کردم کار ‫درست رو می‌کنم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اسلحه‌ای نیست. ‫فقط همین فشنگ‌ها هستن.
‫این‌ها رو توی ‫خونه نگه می‌داشته؟
‫متأسفانه چیزهای ‫دیگه‌ای هم هست.
‫این نشون‌دهنده‌ی رفت‌وآمدش ‫با متئو کاپاسوئه.
‫ولی گفت اصلاً نمی‌شناسه‌اش.
‫بگو داریا، بهشون بگو.
‫من و لوکا، ما...
‫اون...
‫لوکا براش ماری‌جوانا می‌خریده.
‫برای خواهرمه، سرطان داره.
‫تو که گفتی توی ‫کار مواد نبوده.
‫- این کار رو رفاقتی برای من می‌کرد. ‫- چرا این رو به ما می‌گی؟
‫شب قتل وقتی سر کار بودم،
‫کارولینا بهم زنگ زد، ‫درد داشت.
‫و خب...
‫موقع استراحتش ‫رفت توی اتاق لوکا،
‫کمی بعد از ساعت ده بود.
‫اونجا نبود.
‫از کجا می‌دونی؟
‫لوکا بعضی وقت‌ها موادش رو ‫توی کشو قایم می‌کنه.
‫خودم رفتم تو.
‫- خوش‌تیپ شدی. ‫- اوه، مرسی.
‫- جایی می‌ری؟ ‫- آره، با یه نفر قرار دارم.
‫راستش با همون ‫پسره‌ی اون روزی.
‫باشه.
‫قراره بعدش بریم ساحل،
‫می‌خواد ‫گرند هتل رو نشونم بده،
‫جایی که همه‌ی ستاره‌ها ‫دهه‌ی ۵۰ اونجا می‌موندن.
‫آهان. خب، نمی‌دونستم ‫از این چیزا خوشت میاد.
‫خب، مامان خوشش میومد، ‫برای همین...
‫یادته؟
‫- چطوری می‌خوای بری اونجا؟ ‫- فکر کردم...
‫شاید بتونی ‫یه اسکوتر برام کرایه کنی.
‫- ا، نه. ‫- فقط برای امروز.
‫- تو بلد نیستی اسکوترسواری کنی. ‫- دانیله گفت خودش یادم می‌ده.
‫الان این مثلاً قراره ‫خیالم رو راحت کنه؟
‫چرا خودت باهام نمیای؟
‫نمی‌تونم. کار دارم.
‫- ولی اومدیم تعطیلاتیم. ‫- نمی‌تونم، شرمنده.
‫برای تو همیشه ‫کار اولویت داره.
‫داریا می‌گه توی اتاقت نبودی،
‫اسلحه هم اونجا نبوده.
‫دیگه باید کم‌کم راستش رو بگی.
‫خیلی‌خب.
‫توی قایق بودم.
‫با یه دوست.
‫- چی کار می‌کردی؟ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟
‫- قاچاق؟ ‫- مواد نبود.
‫به جون خودم.
‫این دوستت شهادت ‫می‌ده که باهاش بودی؟
‫نه، جو. ازش نمی‌خوام.
‫چقدر می‌شناسیش؟
‫با هم بازیگری می‌کردیم.
‫رومئو و ژولیت.
‫- ادامه بده. ‫- متئو، شوهرش، اون...
‫خیلی حسود بود.
‫- دست بزن هم داشت. ‫- خودش این رو بهت گفت؟
‫یه دوستی بهش گفته بود ‫که بیانکا...
‫با یکی از اعضای گروه ‫رفت‌وآمد داره.
‫انگشت اتهام رو ‫به سمت من گرفت.
‫با هم...
‫چی بهش می‌گین؟
‫یه درگیری لفظی داشتیم.
‫با متئو کاپاسو دعوات شد؟
‫آره.
‫ولی هیچ‌وقت ‫با بیانکا رفت‌وآمد نداشتم.
‫اوه، مرسی.
‫- حالا چند سالته؟ ‫- اون‌قدری بزرگ هستم که نوشیدنی بخورم.
‫جدی می‌گم، چند سالته؟
‫هفده سالمه.
‫پس بی‌خودی نیست که بابات ‫این‌قدر روت حساسه.
‫پلیسه، ‫دست خودش نیست.
‫به افتخار باباها ‫و خلاص شدن از دستشون!
‫مامانت کو پس؟
‫اون... فوت کرده.
‫ماشین بهش زد.
‫پارسال.
‫خیلی متأسفم.
‫عاشق این‌جور چیزها بود، می‌دونی؟
‫ستاره‌های سینما، ‫دهه‌ی ۵۰، مد اون دوران.
‫زندگیه دیگه، پیش میاد.
‫حالا حالاها اینجایی؟
‫پاتوق‌هاشون رو ‫بهت نشون می‌دم.
‫باشه.
‫ببخشید دیر کردم. ‫به قایق نرسیدم.
‫مهم نیست.
‫بدون لوکا کارها ‫چطور پیش رفت؟
‫ای بابا.
‫- می‌تونی یکی دیگه رو پیدا کنی؟ ‫- وسط شلوغی فصل کاری؟
‫می‌خوای یه چیزی برات بپزم؟ هوم؟
‫- نیازی نیست. ‫- چرا.
‫این‌طوری حواسم پرت می‌شه. باشه؟
‫روغن زیتون.
‫پیاز.
‫و سیر.
‫و حالا، پوره‌ی گوجه‌فرنگی.
‫حالا جا باز می‌کنیم ‫برای ستاره‌ی اصلی بشقاب.
‫یکی...
‫و دو تا.
‫پنیر پارمزان.
‫یه‌کم فلفل چیلی.
‫فلفل سیاه.
‫و چند تا برگ...
‫ریحون. هوم؟
‫فکر کنم...
‫کارمون تمومه.
‫تخم‌مرغ در برزخ!
‫وای خدای من!
‫- وای، خدای من. ‫- چیه؟
‫- آره، معرکه‌ست. ‫- بهت که گفتم.
‫نگفتم که خوب نیست. بی‌نظیره.
‫می‌تونم بخورمش؟
‫هنر یه دستور پخت عالی...
‫اینه که چیزهای ساده ‫و معمولی رو خاص جلوه بده.
‫اگه یه تخم‌مرغ رو ‫با طعم‌های دیگه ترکیب کنی،
‫بهش زمان می‌دی تا ‫خودش رو به عنوان چیزی...
‫- نشون بده که واقعاً هوسش رو کردی. ‫- بازم ستاره‌ی اصلی بشقابه.
‫اگه یادت بدم چطور بپزیش، ‫دفعه‌ی بعد تو می‌تونی ستاره‌ی میدون بشی.
‫- من این رو درست کنم؟ ‫- آره دیگه.
‫شاید این کار فکر ‫چندان خوبی نباشه.
‫این کار رو ‫برای لوکا می‌کنیم.
‫دختر بیچاره، ‫چه اتفاق وحشتناکی افتاد، من...
‫می‌خواستم بدونی که ‫چقدر دلم باهاته و تسلیت می‌گم.
‫- نباید اینجا باشید. ‫- خواهش می‌کنم بیانکا، موضوع مهمیه.
‫- بهت گفتم که، نمی‌تونم حرف بزنم. ‫- لوکا درباره‌ی اون تئاتر بهمون گفت.
‫درمورد شوهرتم بهمون گفت.
‫پاش رو توی یه کفش کرده که ‫متئو سراغ آدم اشتباهی رفته.
‫پس دروغ می‌گه.
‫به جون خودم، جو، ‫ما فقط با هم دوست بودیم.
‫آخرین بار کی اسلحه رو دیدی؟
‫بعد از آخرین اجرا، ‫گذاشتمش همون‌جایی که بهت گفتم.
‫- کسی دید بذاریش سر جاش؟ ‫- نمی‌دونم.
‫توی آپارتمانم مهمونی ‫پایان کار داشتیم.
‫شاید مسئول تدارکات، ‫دانته، دیده باشه.
‫خودش اسلحه رو بهم پس داد. ‫شاید کسی ما رو دیده باشه.
‫- دیگه کی اونجا بود؟ ‫- نمی‌دونم، جو.
‫مهمونی بود، ‫چیز زیادی یادم نمیاد.
‫ولی اگه کمکی می‌کنه، ‫دانته فیلم گرفت.
‫دانته؟
‫کی می‌پرسه؟
‫- این که مال بریتانیاست. ‫- مأمور به خدمت شدم.
‫می‌شه یه‌لحظه صحبت کنیم؟
‫حتماً.
‫همون‌طور که گفتم، ‫نمی‌دونم کجاست.
‫ممکنه به کسی ‫قرضش داده باشی؟
‫شاید. یادم نمیاد.
‫این چی؟
‫این مربوط به تئاتره، ‫نه مهمونی.
‫‏[رومئو و ژولیت]‏
‫- اشکالی نداره قرض بگیرمش؟ ‫- حتماً. بفرما.
‫مامان این‌ها رو می‌پوشید؟
‫آره، دقیقاً. ‫به لباست هم میاد.
‫وای خدا. مامان توی ‫این عکس‌ها خیلی جوون به نظر میاد.
‫دقیقاً هم‌سن الان منه.
‫خب، این یکی چی؟
‫وای.
‫این رو برای آیین ‫تأییدش هدیه گرفته بود.
‫- ولی من که کلیسا نمی‌رم. ‫- خب، مامانتم نمی‌رفت.
‫می‌تونیم یه عکس... ‫خوشگل پیدا کنیم و بذاریم توش.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫ممنون، مامانی.
‫آنجلیکا، تو مگه رومئو ‫و ژولیت رو نخونده بودی؟
‫چرا. یادم ننداز.
‫نقش بانو کاپولت نقش اصلیه؟
‫فکر نمی‌کنم. ‫تهش ۴۰ دیالوگ داره.
‫پس چرا دوربین همه‌اش جوری ‫روش زوم می‌کنه...‏
‫که انگار ‫ستاره‌ی اصلی نمایشه؟
‫عجیبه.
‫ستاره‌ی اصلی نمایش.
‫همه‌کاره‌ای که سرش دعوا شده.
‫دو دقیقه وقت می‌خوام.
‫هی، هی، هی، هی، وایستا! ‫وایستا! وایستا!
‫- بذار باهاش حرف بزنم. ‫- باید بازداشتت کنم تا بی‌خیال بشی؟
‫طرف سروگوشش می‌جنبید. ‫شوهرش هم فهمیده بود.
‫خیلی‌خب، ‫دیگه کافیه. فقط برو.
‫اسم یارو دانته‌ست. ‫مادرخانمم اصرار داره که...
‫دوست دوران ‫بچگی نیکو ماسی بوده.
‫یه‌لحظه صبر کن، دانته چی؟
‫پاتالانو. دانته پاتالانو.
‫دانته پاتالانو ‫آخرین نفری بود که...
‫نیکو ماسی بهش پیام داد.
‫دانته! پلیس دولتی!
‫تو فقط یه ناظری. فهمیدی؟
‫فهمیدم.
‫اَه. رئیس!
‫چی شده؟
‫اگه حق با متئو بوده باشه و خانمش ‫واقعاً سروگوشش می‌جنبیده چی؟
‫- سراغ آدم اشتباه رفتیم. ‫- برای اثباتش...
‫به چیزی بیشتر ‫از فیلم‌برداری بد لازم داری.
‫رئیس؟
‫حالا هر چی. ‫شانس آورده که زنده‌ست.
‫- پول مواد مخدره؟ ‫- یا رشوه‌ست؟
‫برای ارتکاب قتل؟
‫خیلی‌خب. فرضیه‌ات چیه؟
‫بیانکا می‌خواد شوهرش، ‫متئو، از سر راه برداشته بشه،
‫تا بتونه به زندگی ‫قدیمش برگرده.
‫دوستش، دانته،
‫می‌دونه که بین دوستش، ‫نیکو و متئو شکرآبه.
‫البته نباید ‫اون‌قدرها هم شکراب بوده باشه.
‫نیکو و متئو با هم ‫قاچاق می‌کردن.
‫به حرفم گوش بده. خب، ‫پس دانته به نیکو پیشنهاد پول می‌ده...
‫تا از طرف خودش و بیانکا، ‫متئو رو بکشه.
‫چرا خودش متئو رو نکشت؟
‫تا فکر کنیم این مرگ‌ها ‫مربوط به مواد مخدره.
‫دفعه‌ی بعد که شبونه ‫می‌رن برای قاچاق،
‫نیکو با متئو هماهنگ می‌کنه ‫که دور از اسکله سوارش کنه،
‫تا توی دوربین‌های ‫مداربسته دیده نشه.
‫و بعد حسابی کتکش می‌زنه. ‫توی دریا غرقش می‌کنه.
‫وقتی نیکو می‌ره ‫تا پولش رو بگیره،
‫دانته با گلوله می‌کشه‌اش.
‫- پول رو هم برای خودش نگه می‌داره. ‫- بیانکا هم میاد اینجا تا جشن بگیرن.
‫نوشیدنی می‌خورن ‫و مواد می‌کشن.
‫ولی در اصل ‫اومده اینجا که...
‫تنها شاهد رو ساکت کنه...
‫و پول نقد رو پس بگیره.
‫نمی‌خواست ‫با هیچ‌کدومشون رفت‌وآمدی داشته باشه.
‫یه‌سری اطلاعات ‫به دستمون رسیده.
‫یه نفر یه هفته پیش ‫به اسم شوهرش...
‫و با کارت اعتباری شوهره...
‫بلیت رزرو کرده.
‫- فکر کنم دیدمش. ‫- اون تو رو دیده؟
‫جو؟ اون تو رو دیده؟
‫- وقتی رفتم سراغش که... ‫- آنجلیکا.
‫بابا، با دانیله که آشنایی.
‫- خب، باید با من بیای. ‫- چی؟ نه.
‫وقت بحث کردن ندارم. ‫دارم می‌رم یه نفر رو بازداشت کنم.
‫چی‌کار کرده مگه؟
‫این شخص دو نفر رو به قتل رسونده. ‫لارا، کجایی؟
‫انتهای اسکله‌ام.
‫- پالتوی کرمی، شال سرش کرده. ‫- من از اون طرف میام.
‫هیس. گوش کن.
‫از اون طرف.
‫بیانکا!
‫کدوم طرفی رفت؟ کدوم طرف؟
‫کدوم طرفی رفت؟
‫اون طرفی.
‫ممنون!
‫بیانکا؟
‫بیانکا!
‫بیانکا، بیانکا، صبر کن.
‫بیانکا! بیانکا، وایستا!
‫بیانکا، وایستا!
‫بابا! بابا!
‫- بابا! ‫- بیانکا!
‫بیانکا کاپاسو، بازداشتی.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫حالت خوبه؟
‫اگه می‌تونم ‫یه قاتل رو تعقیب کنم،
‫پس حتماً می‌تونم ‫اسکوتر هم برونم.
‫- بهش فکر می‌کنم. ‫- باشه.
‫ادعا می‌کنه دانته ‫تنهایی این کارها رو کرده.
‫حساب‌های بانکی و تاریخچه‌ی ‫گوشیش رو بررسی کردیم.
‫می‌تونیم ثابت کنیم درست قبل از این‌که ‫پیداش کنیم، توی آپارتمان دانته بوده...
‫و ربطش بدیم به پول.
‫- انگیزه‌اش چی بوده؟ ‫- یه مدیر برنامه‌ی جدید گرفته...
‫و پروفایلش رو هم توی سایت ‫بازیگرها به روزرسانی کرده.
‫بیشتر شبیه شواهد غیرمستقیمه.
‫ثابت می‌کنه که بیانکا ‫برای آینده‌اش برنامه می‌چیده،
‫برای زندگی‌ای که می‌خواست بعد ‫از سر به نیست شدن شوهرش داشته باشه.
‫این برای دادخواه کافیه؟
‫با شهادت دانته؟
‫صددرصد.
‫الان که به هوش اومده، ‫علیهش شهادت می‌ده؟
‫- آخه از بالکن پرتش کرد پایین. ‫- ولی این‌طوری خودش هم متهم می‌شه.
‫اثر انگشتش همه‌ جای اسلحه و روی جعبه‌ای...
‫که لوکا اسلحه رو توش ‫قایم کرده بود، هست.
‫کوکائین چی؟
‫نیکو برای یه باند ‫مواد محلی کار می‌کرد.
‫بیانکا و دانته فقط ‫می‌خواستن جفتشون بمیرن.
‫کاری به مواد نداشتن.
‫لوکا!
‫خیلی‌خب پس...
‫ممنون، جناب بازرس.
‫از دیدنت خیلی خوشحال شدم!
‫ممنون، جو. خیلی ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫ممنون.
‫امیدوارم گرسنه باشی.
‫این‌طوری بعد از دو ماه ‫دست‌پخت بابایی،
‫هیکلم ‫شبیه بشکه می‌شه.
‫دستپخت بابایی نیست.
‫دستپخت منه.
‫خیلی‌خب.
‫به‌به.
‫- خیلی ردیفه، بابا. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫- به. ‫- به‌به.
‫پیداش کردی؟
‫مامان خیلی ‫جوون به نظر میاد.
‫این اولین کتابی ‫بود که روش کار کرد.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫زود باش بخور، تا سرد نشده.
‫اوهو.
‫تخم‌مرغ در برزخ.
‫آفرین.
‫ممنون.
‫اوه.
‫دست‌پختش چطور بود؟
‫- خب... ‫- برای شروع بد نیست.
‫اوهوم.
‫‏[در قسمت بعد خواهید دید...]‏
‫یه توریست همین تازگی مرده.
‫من رو برای چی می‌خوای؟
‫بریتانیاییه.
‫خودکشی بوده؟
‫بیشتر به نظر ‫می‌رسه حادثه باشه.
‫پدر دختره امروز ‫با هواپیما میاد اینجا.
‫- در هر حال دو تا شرط دارم. ‫- بله.
‫در بخش اصلی خشکی ‫موتورسواری نمی‌کنی.
‫گرل کیوپید ‫یه برنامه‌‌ست برای آشنایی.
‫نامزد داری و یه برنامه‌ ‫برای آشنایی روی گوشیت نصب کردی؟
‫چه اشکالی داره؟ شنون هم داشت.
‫هر چی نباشه خودش این برنامه رو ساخته،
‫کثافت، دستت به خون آلوده‌ست!
‫وایستا!
‫بهش گفتم مجبورش کنه توافق‌نامه‌ی ‫پیش از ازدواج امضا کنه.
‫پول کلونیه، ۲۰ میلیون ‫بعد از نهایی شدن.
‫دارم اشتباه می‌کنم؟
‫باید به آنجلیکا اعتماد کنی.
‫پلیسه. پلیس‌ها دلشون ‫نمی‌خواد کسی خوش بگذرونه.
‫آنجلیکا!
‫شنون موقع سواری ‫استرس می‌گرفت؟
‫تصادف شدیدی داشت، ‫۳۱ جای بدنش شکست.
‫برای همین فنتانیل ‫مصرف می‌کرد؟
‫تنها چیزی بود که انگار ‫دردش رو تسکین می‌داد.
‫این‌ها رو از کجا آوردی؟ ‫کار اونه؟ کار اون پسره‌ست؟
‫سعی دارم ازت محافظت کنم.
‫کاش تو مرده بودی.
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M