‫آهای؟ کسی اونجاست؟
‫- داری ناخون‌هات رو فرو می‌کنی تو تنم. ‫- ببخشید.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫زیر چشم‌های ببر رو نگاه کنید.
‫پیداش کردیم!
‫[قسمت سوم: معرکه‌ترین صبحانه‌ی تاریخ]‏
‫- آندرئا. ‫- همم!
‫راستش، خیلی داغون ‫به نظر می‌رسی.
‫راستش سانتینو، خیلی هم خوبم.
‫برو دراز بکش، ‫این قضیه رو بسپار به من.
‫این‌قدر شلوغش نکن. اوه.
‫آقای کارلوتی، سر رو پیدا کردیم.
‫آه! تبریک می‌گم!
‫اوه!
‫خواهش می‌کنم، سانتینو.
‫- آره. ‫- این مال توئه.
‫بـــ....
‫به‌به!
‫خب پس.
‫دو تا بلیط وی‌آی‌پی ‫برای شام مجللمون،
‫برای خانم‌های ‫کارآگاه نابغه‌مون.
‫ممنون. خیلی ممنون.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫لطفاً یه‌لحظه توجه کنید.
‫مسابقه‌ی یخ‌شکنیمون ‫یه برنده داره!
‫راه درازیه برای ‫دیدن یه فیلم قدیمی.
‫نه هر فیلمی. ‫«تعطیلات در رم».
‫- فکر اون بود؟ ‫- دانیله؟
‫آره، ولی قسم می‌خورم ‫که یه جشنواره‌ی فیلمه.
‫چرا باید همچین چیزی رو ‫از خودم دربیارم؟
‫سوال خوبیه.
‫به مامان‌بزرگ قول ‫دادم دیگه دروغ نگم.
‫پس من چی؟
‫راستش، حس می‌کنم می‌تونم ‫هر چیزی رو بهت بگم.
‫هیچ‌وقت واقعاً گوش نمی‌دی.
‫بهت گفتم که این وضع ‫قراره عوض بشه.
‫پس دیگه به تو هم دروغ نمی‌گم.
‫- قبوله؟ ‫- قبوله.
‫راستی، چرا اومدی ناپل؟
‫هیچ‌وقت نگفتی.
‫یه جلسه‌ی گزارش‌دهی درباره‌ی ‫اون پرونده‌ی قتل دارم.
‫امیدوارم آخریش باشه.
‫و بعدش شاید بتونیم ‫یه‌کم وقت با هم بگذرونیم؟
‫فکر می‌کردم برای ‫همین اینجاییم.
‫خب... همین چند وقت پیش بود ‫که آرزو می‌کردی مرده باشم.
‫فقط آرزو می‌کنم ‫مامان زنده بود.
‫منم همین آرزو رو دارم، عزیزم.
‫خود خودشه، ‫مایه‌ی افتخار پلیس بریتانیا.
‫نمی‌دونم والا.
‫مارتین لاکسمن. ‫از کنسولگری بریتانیا.
‫- جو ماترام. ‫- اوه، می‌دونم کی هستی.
‫رئیس ‌پلیس کلی ‫ازت تعریف و تمجید کرده.
‫ببین، خیلی دوست دارم ‫یه نوشیدنی مهمونت کنم.
‫بازرس سارانچینو ‫الان خودش پیشنهاد داد.
‫اوه، می‌ذاریمش ‫برای یه وقت دیگه.
‫مهمون وزارت امور خارجه‌ایم.
‫ببین کی بهت گفتم، ‫یه نابغه‌ای پیدا می‌شه و به‌زودی پیشنهاد...‏
‫انتقالی بهت می‌ده.
‫من فقط برای تعطیلات اینجام.
‫خب، نگران نباش. می‌ذارم بری ‫سراغ حوله...
‫و رمان‌های مسافرتیت.
‫راستش، جو، می‌شه یه خواهش ‫کوچیک ازت بکنم؟
‫کامیلا، خواهرزاده‌ام...
‫خب، داره کمک می‌کنه تا آخر هفته ‫یه بازی معمای قتل راه بندازن.
‫خب، در همون منطقه‌ی ‫خانواده‌ی همسرته.
‫- توی جزیره؟ ‫- دقیقاً.
‫نویسنده‌ی وامونده زنگ زد ‫و گفت مریضه...
‫و به ذهنم رسید که ‫شاید تو بتونی جاش بری.
‫- من؟ ‫- قهرمان معرکه‌مون.
‫من که چیزی ننوشتم. ‫توی ذوقشون نمی‌خوره؟
‫یه کارآگاه واقعی از پلیس لندن؟
‫فکر نکنم بشه اسمش رو ‫«توی ذوق خوردن» گذاشت.
‫حق‌الزحمه‌ی ‫نقدی هم برات داره.
‫از چیش خوشت میاد؟
‫من رو یاد مامانم می‌اندازه.
‫- و البته لباس‌هاش. ‫- از مد خوشت میاد؟
‫آره، قبلاً فکر می‌کردم دلم ‫می‌خواد شغلم توی همین زمینه باشه،
‫ولی الان دیگه نه.
‫پس می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫خب، نمی‌دونم، ولی حتماً ‫می‌خوام برای خودم کار کنم.
‫تو چی؟
‫من چی؟
‫خب، می‌خوای بری دانشگاه؟
‫- این کارها به امثال من نیومده. ‫- چرت محضه‌.
‫مامانم... مریضه.
‫خب، مامانت نمی‌خواد ‫فرصت‌ها رو از دست بدی.
‫درسته، ولی از پس ‫هزینه‌هاش برنمیام.
‫می‌تونی کار کنی، ‫پس‌انداز کنی، بعداً بری.
‫گفتنش راحته، وقتی خودت ‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫ببخشید.
‫می‌گم، امشب یه مهمونی هست.
‫قول دادم وقتم رو ‫با مامانیم بگذرونم.
‫بدو، داره شروع می‌شه.
‫[سرگیجه]
‫عاشق این فیلمم.
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫ولی دست‌کم یه غذای ‫درست‌وحسابی می‌خوری.
‫- به گرد پای دست‌پخت اینجا هم نمی‌رسه‌. ‫- همم.
‫امروز غروب...
‫تعطیلیم.
‫لوکا، دوست داری ‫بیای یه شام باکلاس؟
‫خب، ببخشید. قرار دارم.
‫- تا بعد. ‫- آه، داریا چی؟
‫- می‌تونی اون رو ببری. ‫- من رو کجا ببری؟
‫- یه بازی معمای قتله، آره. ‫- آه، تو عاشق این چیزهایی.
‫مطمئنم داریا شب مرخصیش ‫کارهای بهتری داره.
‫نه راستش. ‫مامانم امشب پیش خواهرمه.
‫خب، به هر حال، ‫من کت‌وشلوار ندارم.
‫- یکی برات پیدا می‌کنم. ‫- همم. خیلی‌خب.
‫پس ردیف شد.
‫فعلاً.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- باشه.
‫وای! النا، معرکه شدی.
‫هنوزم نمی‌خوای ‫باهام حرف بزنی؟
‫بستگی داره.
‫- اول شما بفرمایید، بانو. ‫- امیدوارم بدونی داری چی‌کار می‌کنی.
‫اون حقشه یه‌کم خوش بگذرونه. ‫جفتشون.
‫خانم جذابیه، جنارو.
‫ - خب که چی؟ ‫- خب، اونم یه مرده.
‫هوم...
‫خب، به ذهنت نرسیده بود؟
‫یه روزی بالاخره ‫حال دلش خوب می‌شه.
‫باید با این قضیه ‫کنار بیایم.
‫و ایشون همسرتون هستن، ‫جناب بازرس؟
‫خب، نه، نه، ‫فقط یه دوست خانوادگی‌ام.
‫پس فقط از دو تا آقا با هم بگیرم؟
‫عالیه.
‫ببخشید، می‌تونم فقط... ‫عرق کردی.
‫نه، سانتینو. ‫بسه دیگه، سانتینو!
‫بیشتر شبیه مامان‌هاست ‫تا رفیق.
‫و این‌ها آقای میلر و آقای موری هستن، ‫جناب بازرس.
‫دو تا از پرشورترین طرفدارهامون.
‫اون‌قدر پرشور که در واقع ‫یه روز زودتر اومدن.
‫آندرئا لطف کرد و ما رو ‫برای نوشیدنی دعوت کرد.
‫من خودم دارم یه داستان ‫جنایی می‌نویسم.
‫می‌خواستم چند تا فکر رو ‫با شما در میون بذارم.
‫بعد از شام وقت هست.
‫مگه الان چه اشکالی داره؟
‫چالش بعدی داره شروع می‌شه.
‫و این هم کامیلائه،
‫خواهرزاده‌ی آقای لاکسمن.
‫کسی که کتابی رو چاپ کرده که ‫الهام‌بخش برنامه‌مون بوده.
‫سلام. اوه، ‫خداروشکر پلیس‌ها از نویسنده‌ها قابل‌اعتمادترن.
‫خب، می‌شه چند لحظه صحبت کنیم، آندرئا؟
‫باید با جو خصوصی صحبت کنم.
‫خب، نباید داریا رو ‫تنها بذارم.
‫نه، نه، اشکالی نداره. ‫سانتینو حواسش به من هست.
‫البته، خواهش می‌کنم.
‫سریع.
‫خوش‌وقتم.
‫می‌دونم، همچین ‫دژ محکمی هم نیست.
‫اسکورسیزی.
‫- خوبه؟ ‫- مال سانتینوئه.
‫دیوونه‌اشه.
‫خوبی؟
‫دیابت نوع دو دارم. ‫قندم بدجوری بالا و پایین می‌شه.
‫- شاید بد نباشه کراواتت رو باز کنی. ‫- عمراً.
‫اینجوری انگار دارم ‫به بیماری دهن‌کجی می‌کنم.
‫- کار عاقلانه‌ایه؟ ‫- هوم...
‫به‌اندازه‌ی کافی ‫از سانتینو حرف می‌شنوم.
‫مادر بیچاره‌ی اونم دیابتی بود.
‫نمی‌خوای بشمریش؟
‫یعنی به یه مامور ‫قانون کلک می‌زنی؟
‫به هر کسی کلک می‌زنم.
‫اوضاع مالیم از اوضاع ‫سلامتیم خیلی خراب‌تره.
‫فکر می‌کردم ‫از این جریان...
‫معمای قتل پول پارو می‌کنی.
‫اجاره دادن این جا...
‫فقط در حدیه که خرج ‫نگهداریش رو دربیاره.
‫و هزینه‌های دادگاهم. ‫کل اون داستان تاسف‌بار...
‫این توئه.
‫من پلیسم، وکیل نیستم.
‫نگران نباش،
‫فقط برای این آوردمت اینجا ‫که با کامیلا هم‌کلام نشم.
‫مزاحم شدم؟
‫داشتم می‌رفتم.
‫ممنون بابت نوشیدنی.
‫آندرئا، ای عوضی طماع.
‫چطور جرئت می‌کنی؟!
‫می‌فهمی این کارت ‫چقدر بی‌احترامیه؟
‫می‌خواستیم یه جای دیگه رو رزرو ‫کنیم ولی لطف کردیم و اومدیم اینجا.
‫خیلی کم ‫با آنجلیکا صحبت کردم.
‫همم، منم همین‌طور.
‫النا گفت ‫خیلی پرشور و نشاطه.
‫منظورت لجباز و کله‌شقه. ‫به حرف کسی هم گوش نمی‌ده.
‫بچه داری؟
‫نه.
‫فراموش کن پرسیدم.
‫نه، نه، اشکالی نداره. ‫ناراحت نشدم.
‫یه نعمته راستش.
‫خب، وقتی پای بچه‌ای وسط نباشه، ‫طلاق گرفتن راحت‌تره.
‫می‌تونم تصور کنم.
‫من، خب، از خواهرم که ‫سرطان داره پرستاری می‌کنم.
‫- متأسفم. ‫- آدم می‌فهمه زندگی چقدر...
‫باارزش و کوتاهه.
‫کوتاه‌تر از چیزی که با کسی ‫بگذرونیش که برات عزیز نیست.
‫ببخشید. نیازی به نصیحت‌های ‫من در مورد عشق نداری.
‫سوفیا رو می‌شناختی؟
‫نه، ولی النا خیلی ‫ازش تعریف کرده.
‫- اسکار، صبر کن! ‫- بازی مسخره! دست از سرم بردار.
‫می‌تونیم بقیه‌ی ‫ویلا رو فردا ببینیم.
‫فقط برای امشب ورود ممنوعه.
‫می‌خوام برم شنا کنم.
‫نه مایو داری نه حوله.
‫ای بابا!
‫ببین می‌تونی یه بطری دیگه ‫نوشیدنی پیدا کنی یا نه.
‫به نظرت باید دخالت کنی؟
‫نه بابا.
‫فکر کنم یه آب‌تنی ‫حالش رو جا بیاره.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫برنده‌ی چالش ‫نوشیدنی‌خوری مشخص شد!
‫شاید بهتره جیم ‫بزنیم و بریم شنا.
‫پلیس‌ها مثلاً باید ‫قابل‌اعتماد باشن.
‫سر شیفت نیستم.
‫- باشه. ‫- دوباره بریزم برات؟
‫برای شام. ‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫آندرئا رو ندیدی؟
‫خب، نه، ‫یه ساعتی می‌شه که ندیدمش.
‫واقعاً بدون اون ‫نمی‌تونیم شروع کنیم.
‫- خب، پس برو بگرد دنبالش. ‫- باشه.
‫لباس خیلی ‫قشنگیه‌ عزیزم.
‫- خیلی خوشگله. ‫- اوه، ممنون.
‫وای، فقط امیدوارم ‫خیلی گرم نباشه.
‫صبر کن! برای منم نگه دار!
‫یه نفر دیگه هم دیر کرده.
‫محشره.
‫فقط امیدوارم در حد ‫معیارهات باشه.
‫- مطمئنم خوشمزه‌ست. ‫- یه نفر کمکم کنه!
‫کمک!
‫خب، ‫لطفاً همگی همین‌جا بمونید.
‫مطمئنم همه‌چیز روبه‌راهه.
‫آندرئا.
‫لطفاً نرو.
‫لطفاً تنهام نذار.
‫سانتینو. سانتینو. بیا، بیا.
‫‏[یک پیام جدید از دانیله]‏
‫‏[بیرون رو ببین]‏
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- مهمونی بدون تو حوصله‌سربره.
‫- بهت گفتم که نمی‌تونم. ‫- پس بیا بریم ساحل.
‫- خب، قول دادم. ‫- که چی؟ یه‌کم خوش بگذرون.
‫باشه. همین‌جا منتظر بمون.
‫- واقعاً معذرت می‌خوام. ‫- نیازی نیست عذرخواهی کنی.
‫اصلاً شب خوشی نشد، نه؟
‫داشت بهم خیلی خوش می‌گذشت، ‫تا این‌که... خب...
‫هماهنگ کردم یکی برسونه‌ات.
‫- خودت نمیای؟ ‫- باید بمونم.
‫آره، حتماً. فردا... ‫خب، می‌بینمت.
‫- آره. ‫- باشه.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫‏[اخبار روزانه: نبرد قانونی پیشبرد ‫برنامه‌ی هتل را متوقف می‌کند]‏
‫- این چیه؟ ‫- فکر کنم شنه.
‫می‌شه این شیشه رو ‫بفرستیم آزمایشگاه؟
‫بله، حتماً.
‫اینجا خون هست ‫ولی شیشه نیست،
‫اونجا هم شیشه ‫هست ولی خون نیست.
‫انگار با سه تا اتفاق ‫جداگونه طرفیم.
‫- نمی‌دونستم سیگار می‌کشی. ‫- همه سیگار می‌کشن.
‫- می‌شه به منم بدی؟ ‫- سنگینه.
‫همه سیگار می‌کشن، دانیله.
‫اگه مطمئنی.
‫دیدی؟ ‫چندانم فرشته نیستم.
‫بفرما.
‫خیلی سنگینه.
‫- اون چیه؟ ‫- موجودات فضایی‌ان.
‫زنگ گوشیمه، خنگول.
‫باید برگردم.
‫- خواهش می‌کنم بمون. ‫- نه، قول دادم برگردم.
‫- پنج دقیقه‌ی دیگه بمون. ‫- آی، هی! دانیله، بس کن!
‫- ولم کن! بکش کنار! ‫- اه!
‫- آخ. ‫- حالت خوبه؟
‫آره.
‫قرررر!
‫منتظرم بیدار مونده بودی؟
‫بازم با هم دعوامون شد.
‫برو دیگه. برو.
‫- نگهم داشتی؟ ‫- آره، برو.
‫- باشه. ‫- برو!
‫- پام رو گرفتی؟ ‫- آره.
‫باشه، بپر بالا! آخ! آخ!
‫خوبی؟
‫- آره. ‫- آخ!
‫اوه، آره، خب...
‫فکر کردم شاید کمک کنه.
‫- نیازی به کمک ندارم. ‫- ۱۰۰۰ تاست.
‫اگه بازم نیاز داشتی، ‫فقط بهم بگو.
‫می‌خوای بهم توهین کنی؟
‫ما خونواده‌ایم، جنارو.
‫تویی که بهم توهین می‌کنی.
‫- ممنون. ‫- آه.
‫- این‌بار دیگه شانس باهامونه؟ ‫- بزن بریم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫دارم کم‌کم فکر ‫می‌کنم بدقدمی.
‫هه! فقط تو این‌طوری ‫فکر نمی‌کنی.
‫هر جا می‌ری، ‫پشت سرت جنازه ردیف می‌شه.
‫می‌خواستی باهام صحبت کنی؟
‫باید ازت بازجویی کنم.
‫من هر چی می‌دونستم رو ‫به جانی گفتم.
‫به عنوان یه شاهد احتمالی.
‫دقیقاً شاهد چی؟
‫یه دعوا... بین مقتول ‫و یه مهمون دیگه.
‫نه! دستت رو از من بکش!
‫- این یه بحران دیپلماتیکه. ‫- خانم، خواهش می‌کنم.
‫جو.
‫خدا رو شکر که اینجایی.
‫مجبور شده ‫پاسپورتش رو تحویل بده.
‫مطمئنم فقط یه کار اداریه.
‫می‌گن مظنونه.
‫فقط باید توضیح ‫بده که کجاها رفته.
‫مشکل همینه.
‫- نمی‌تونه. ‫- جو.
‫ببخشید.
‫فقط هر چی می‌دونی ‫بهمون بگو...
‫و به احتمال زیاد، ‫می‌ذاریم بری.
‫یا هم می‌تونیم تا سقف ۹۶ ساعت، ‫از دادستان درخواست...
‫بازداشتت رو بکنیم.
‫کامیلا، ‫شاهدهایی داریم...
‫که ساعت ۷:۳۵ عصر، درست همونجایی ‫که بعداً...
‫جسد مقتول پیدا شد، صدای...
‫جروبحث ‫شدیدی رو بینتون شنیدن.
‫هیچ‌کس یادش نمیاد آندرئا رو بعد ‫از دعواتون زنده دیده باشه...
‫و کسی تو رو هم ندیده.
‫تا این‌که یه ساعت بعد، ‫ساعت ۸:۳۵، برای شام برگشتی.
‫رفتی لباست رو عوض کنی، ‫مگه نه؟
‫وقتی دیدمت قرمز تنت بود،
‫ولی وقتی برای شام نشستیم، ‫نارنجی پوشیده بودی.
‫سوال اینجاست که چرا؟
‫پس، مقتول خون‌دماغ شده بود؟
‫می‌گه از وقتی ‫دعواشون شد شروع شد...
‫و بند هم نمی‌اومده.
‫سعی کرده بهش کمک کنه، ‫برای همین لباسش خونی شده،
‫بعد آندرئا بهش گفته تنهاش بذاره، ‫اونم رفته.
‫یا این‌که از روی ‫عصبانیت بهش ضربه زده،
‫دست‌پاچه شده و فرار کرده، ‫بعد هم خیالش راحت شده.
‫راستی، اصلاً سر ‫چی دعوا می‌کردن؟
‫آندرئا برای اجاره‌ی ویلا دو برابر...
‫قیمت توافق‌شده ‫براش فاکتور فرستاده بود.
‫پس چرا همون اول ‫که خواستم...
‫ازش بازجویی کنم، ‫این چیزها رو بهمون نگفت؟
‫اعتراف کرد که یه لیوان ‫به سمتش پرت کرده.
‫ولی می‌گه لیوان بدون این‌که ‫بهش آسیبی بزنه شکسته.
‫ولی بعداً که فهمید یه تیکه‌اش ‫توی گردنش فرو رفته،
‫دیگه نمی‌دونسته چی فکر کنه.
‫پس رفیقش فکر ‫می‌کنه دختره گناهکاره.
‫کامیلا می‌گه ‫باهاش لج افتاده.
‫آندرئا ازش خواسته بود ‫به سانتینو کار بده.
‫اونم قبول نکرده. گفته سانتینو ‫کل عمرش لای یه کتاب رو هم باز نکرده.
‫ظاهراً عشق فیلمه.
‫تو حرفش رو باور می‌کنی؟
‫هنوز هم مظنونه،
‫تا وقتی بتونیم ثابت کنیم بعد از رفتنش، ‫مقتول هنوز زنده بوده.
‫گزارش کالبدشکافی اومده، رئیس.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫این گزارش سم‌شناسی ‫و پزشکی قانونی صحنه‌ی جرمه.
‫شیشه‌ی توی گردنش... ‫زخمش سطحی بوده،
‫در حدی نبوده که بکشه‌اش.
‫- پس چی کشتش؟ ‫- ایست قلبی،
‫که فکر می‌کنن به خاطر ‫خون‌ریزی زیاد اتفاق افتاده.
‫به خاطر یه خون‌دماغ؟
‫یه خون‌ریزی دیگه هم ‫از ناحیه‌ی سر داشته...
‫که با زمین خوردنش ‫هم‌خوانی داره.
‫بعد از خون‌دماغ ‫حالش بد شده،
‫کوزه از دستش افتاده، ‫زمین خورده و سرش ضربه دیده،
‫- بعد هم شیشه رفته توی گردنش؟ ‫- ممکنه.
‫طبق این گزارش، ‫سطح انسولین خونش فوق‌العاده بالا بوده.
‫حتماً حالش خیلی بد بوده.
‫وارفارین. مگه ‫سم موش نیست؟
‫رقیق‌کننده‌ی خونه. ‫دیابتی‌ها مصرفش می‌کنن.
‫ممکنه دلیل بند نیومدن خونش باشه.
‫- حرفی از لیتیوم زده شده؟ ‫- نه، توی بدنش نبوده.
‫اینجا نوشته ‫نوشیدنی داخل کوزه...
‫شدیداً به لیتیوم ‫آلوده بوده.
‫- مگه ازش نخورده بود؟ ‫- آره، جفتمون خوردیم.
‫موقع ناهار بیشتر حرف می‌زنیم، ‫من که گشنمه.
‫یه رستوران دنج ‫و عالی سراغ دارم.
‫اون کیه که پیش جو ‫و دوستش نشسته؟
‫یکی از کله‌گنده‌های ‫پلیس دولتی ناپله.
‫فکر می‌کنه دامادمون ‫تافته‌ی جدابافته‌ست.
‫انگار حاضره همین ‫الان رئیس پلیسش کنه.
‫خب، اگه جو رئیس می‌شد... ‫عالی نبود؟
‫واقعاً عالی می‌شد؟
‫اون‌وقت خیلی بیشتر ‫آنجلیکا رو می‌دیدیم.
‫- اینجوری معرکه می‌شد. ‫- هوم.
‫حتی نمی‌دونم همچین ‫چیزی اصلاً ممکنه یا نه.
‫منظورم انتقالیه.
‫خب، هر چیزی ممکنه.
‫النا، داری با دم ‫شیر بازی می‌کنی.
‫دکترش می‌گه ‫دیابتش رو تا جایی که می‌شد...‏
‫کنترل می‌کرده.
‫دکترش مطمئنه آدمی ‫نبوده که بیش از حد دارو مصرف کنه،
‫چه عمداً، چه اشتباهی.
‫شاید یه نفر دیگه ‫بهش تزریق کرده.
‫مدرکش کجاست؟
‫برای آندرئا وارفارین ‫تجویز نشده بود.
‫که نشون می‌ده شاید یکی ‫دیگه باهاش مسمومش کرده.
‫خب چرا با انسولین هم ‫مسمومش نکرده؟
‫اگه به ماهیچه تزریق بشه، ‫سریع اثر می‌کنه.
‫مقتول دچار شوک دیابتی ‫می‌شه و بعد می‌ره توی کما.
‫اگه درمان نشه، ‫می‌تونه آدم رو بکشه.
‫آره، ولی چطور می‌شه بدون این‌که کسی متوجه بشه، ‫بهش تزریق کرد؟
‫می‌شه داروهای ‫تجویزشده‌اش رو دستکاری کرد.
‫درست مثل اون فیلمه.
‫خیلی ببخشید. ‫باید سرم به کار خودم باشه.
‫کدوم فیلم؟
‫شوهره زنش رو با آمپول‌های...
‫انسولین خود زنه ‫مسموم می‌کنه.
‫خب... اسمش یادم نمیاد.
‫- تازگی‌ها دیدیش؟ ‫- یه موقعی پارسال بود.
‫کار همون، خب، ‫کارگردان ایتالیایی‌آمریکاییه.
‫- اسکورسیزی. ‫- اسکورسیزی. آره.
‫سانتینو.
‫فکر کنم وقتش رسیده ‫ببریمش برای بازجویی.
‫توی هاردمه. خب که چی؟
‫و کاملاً اتفاقی بوده، نه؟
‫همه‌ی فیلم‌هاش هست. ‫همیشه نگاهشون می‌کنم.
‫کِی؟ خب مثلاً کِی همچین کار...
‫وحشتناکی با آندرئا کردم؟
‫آروم باش آقا، لطفاً.
‫فقط چند تا سوال داریم.
‫تمام شب عکاسی می‌کردم. ‫می‌تونید از هر کسی بپرسید.
‫مطمئن باش می‌پرسیم.
‫چرا؟
‫چرا باید می‌کشتمش؟
‫تنها رفیقی که برام مونده بود.
‫بدون اون، هیچی ندارم.
‫نه دوستی، نه پولی، ‫نه جایی برای زندگی.
‫نمی‌تونی همین‌جا بمونی؟
‫یه پرونده‌ی ‫دادگاهی در جریانه.
‫یه نفر دیگه ادعای مالکیت کرده.
‫‏[انسولین بیش‌ از حد: خطرات پنهان ‫تولید مازاد]‏
‫این رو توی تاریخچه‌ی جست‌وجوی ‫اینترنتت پیدا کردیم.
‫آره، خب...
‫آندرئا بعضی‌وقت‌ها ازم می‌خواست ‫توی تزریق‌هاش بهش کمک کنم.
‫می‌خواستم مطمئن بشم که ‫می‌دونم چی‌کار می‌کنم.
‫می‌دونیم داشتی ‫چی‌کار می‌کردی.
‫به‌جای انسولین خودش، ‫انسولین مادر مرحومت رو بهش تزریق می‌کردی.
‫این نسخه‌ی مامانت بود، ‫مگه نه؟
‫دوزش دو برابر ‫انسولین آندرئاست.
‫چند ماه پیش مامانم رو از دست دادم.
‫اصلاً دلم نمی‌خواست ‫آندرئا رو هم از دست بدم.
‫پس چی می‌خواستی؟
‫فقط می‌خواستم یه‌کم... ‫مریض‌تر بشه.
‫که فقط...
‫یه‌کم بیشتر ‫بهم وابسته بشه.
‫آندرئا همیشه می‌گفت ‫دیگه نباید دوست باشیم...
‫چون شاید این ویلا دیگه تا ‫چند وقت دیگه مال اون نباشه.
‫می‌گفت باید برای زندگی ‫بدون اون برنامه‌ریزی کنم.
‫خب...
‫پیش کامیلا کار پیدا کنم، ‫شاید هم برم لندن.
‫من... نمی‌دونم.
‫این رو چطور توضیح می‌دی؟
‫آره، من... من...
‫این رو هم بهش دادم.
‫بدون این‌که خودش بدونه، ‫تا احتمال...
‫لخته شدن مرگبار ‫خون رو کم کنم.
‫یا این‌که احتمال مرگش رو ‫بر اثر خونریزی...
‫از حتی یه خراش ‫کوچیک، بالا ببری.
‫اعتراف کرد.
‫آره، ولی به چی؟
‫دست‌کاری ‫تزریق‌های آندرئا.
‫آره، ولی این یه جور دیوونه‌بازی عجیبه، ‫مثل اختلال بیماری ساختگی.
‫که بهش می‌گن ‫اقدام به قتل عمد.
‫نمی‌تونی ثابت کنی ‫اون خونریزی مرگبار کار خودش بوده.
‫اثر انگشتش روی ‫کوزه‌ست.
‫اثر انگشتش کل ‫این خونه رو برداشته.
‫اونجا زندگی می‌کرد. ‫و انگیزه‌اش چی؟
‫خودش رو بی‌پول ‫و بی‌خانمان کرده.
‫شاید از عصبانیت ‫کنترلش رو از دست داده.
‫رفته به آندرئا سر بزنه، مچش رو موقع ‫ریختن یه لیوان نوشیدنی دیگه گرفته،
‫قاطی کرده و خواسته کوزه رو ‫از چنگش دربیاره.
‫فقط کل شب ‫داشته عکاسی می‌کرده.
‫این فقط ادعای خودشه.
‫خب، شما که دوربینش رو ‫توقیف کردید.
‫اثبات راست ‫و دروغش کار سختی نیست.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫از قضا آره، هست.
‫‏- لیتیوم. ‏ ‫‏- با لیتیوم مسموم نشده بود.‏
‫دقیقاً. و سعی دارم ‫بفهمم چرا مسموم نشده،
‫توی باقی‌مونده‌ی مایع ‫داخل کوزه پیدا شده...
‫و هم آندرئا و هم من ازش خوردیم.
‫ولی توی خون هیچ‌کدوممون اثری ازش نبود.
‫تک‌تک جزئیات اهمیت دارن، ‫مگه نه؟
‫بیا بریم.
‫- هنوز اینجایی؟ ‫- اوه. آره.
‫از همه‌مون خواستن ‫همین‌جا بمونیم.
‫نباید زیاد طول بکشه.
‫امیدوارم. من فقط برای ‫دو روز لباس برداشتم.
‫توی جزیره مغازه هست.
‫ما بازیگرهای بیکاریم، ‫بازرس.
‫وسع ما به این قیمت‌ها نمی‌رسه.
‫اسکار اکیداً بهم ‫دستور داده...
‫یه خشک‌شویی پیدا کنم.
‫موفق باشی.
‫- خیلی دیره. ‫- ببخشید.
‫اصلاً متوجه گذر زمان نشدم.
‫نه، نه، نه، اشکالی نداره.
‫اوه! چه خانواده‌ی ‫خوشحالی به نظر می‌رسن.
‫پدرشون این ویلا رو به‌عنوان ‫خانه‌ی تفریحی ساخته بود.
‫بعدش هم به‌خاطر قاچاق ‫اسلحه و توتون افتاد زندان.
‫چقدر ایتالیایی.
‫دولت هم اینجا رو ‫گذاشت مزایده.
‫اوهوم. آره، ‫این مرد خوش‌رو کیه؟
‫اوه، این فرانز مولره.
‫خانواده‌اش توی آلمان ‫کارخونه‌ی پلاستیک‌سازی داشتن،
‫ولی خودش کارهای هنری ‫ساختارشکن می‌کرد.
‫وقتی هیتلر به قدرت رسید، ‫از این جزیره به‌عنوان پناهگاه استفاده کرد.
‫در دوره‌ی جنگ چطور؟
‫خب، وقتی متفقین جزیره رو پس گرفتن...‏
‫فرانتز بیچاره ‫مجبور شد جیم بزنه.
‫- پس ویلا رو فروخت؟ ‫- سر همین قضیه اختلافه.
‫یه خانواده‌ی محلی، ‫خانواده‌ی کارلوتی،
‫می‌گن با عجله، ‫ملک رو به اون‌ها واگذار کرده.
‫خب، سندش رو ندارن؟
‫گم شده.
‫و وقتی خواستن خونه رو ‫به یه هتل‌ساز بفروشن،
‫خانواده‌ی مولر جلوش رو گرفتن.
‫از اون موقع تا حالا پرونده ‫هی از این دادگاه به اون دادگاه می‌رفته.
‫اوه، باید پسش بدن ‫به خانواده‌ی...
‫همون قاچاقچی‌ای که ساختش.
‫خب...
‫چرا این منطقه این‌قدر ‫با قاچاق گره خورده؟
‫خب، ‫ایتالیایی‌ها از دولت بیزارن.
‫هیچی بیشتر از دور زدن ‫قانون بهشون کیف نمی‌ده.
‫و البته، این‌همه غار و خلیج مخفی هم ‫بی‌تاثیر نیست.
‫چرا این‌قدر به این چیزها ‫علاقه‌مند شدی؟
‫خب...
‫من رو به‌عنوان مشاور ‫استخدام کردن.
‫و این بار قراره ‫بهم پول بدن.
‫واقعاً استخدامت کردن؟
‫فقط برای تابستونه.
‫فکر کردم شاید ‫کمک کنه که من...
‫خب، خودت که می‌دونی.
‫فکر می‌کنی چرا خودم رو ‫این‌قدر مشغول نگه می‌دارم؟
‫شب بخیر.
‫شب بخیر، النا.
‫جو! جو!
‫چیه؟ چی شده؟
‫هیچی. گفتم بریم ماهی‌گیری.
‫- ماهی‌گیری؟ ‫- آره.
‫جنارو، ساعت ۵ صبحه.
‫ولی ماهی‌ها که این رو نمی‌دونن.
‫این‌جوری می‌خوام ‫ازت تشکر کنم.
‫پولت رو پس می‌دم.
‫حرفش رو هم نزن.
‫همیشه خوشحال می‌شم کمک کنم.
‫هرچند، مطمئنم بهش ‫نیازی پیدا نمی‌کنی.
‫پول...
‫توی دستم بند نمی‌شه.
‫باید راه‌هایی برای ‫بیشتر کردنش باشه.
‫فکر می‌کنی امتحان نکردم؟
‫خب، برای خودت اسمی داری. ‫باید ازش استفاده کنی.
‫که چی‌کار کنم؟ ‫کتاب آشپزی بنویسم؟
‫- چه اشکالی داره؟ ‫- اه.
‫مثل سوفیا حرف می‌زنی.
‫- فراموشش کن. ‫- چرا؟
‫چون اسمش رو آوردم؟
‫نمی‌تونی هر بار که حرفش میاد وسط، ‫موضوع رو عوض کنی.
‫این بخشی از سوگواریه، ‫بخشی از التیام پیدا کردنه.
‫این‌که در مورد ‫عزیزی که از دست دادی،
‫با کسایی حرف بزنی که ‫اون‌ها هم دوستش داشتن.
‫نمی‌تونم.
‫خب یاد بگیر.
‫من فقط...
‫نمی‌تونم.
‫فکر کنم بهتره برگردیم بالا.
‫ایزدهای ماهی‌گیری امروز ‫بهمون لبخند نمی‌زنن، نه؟
‫جو! جو!
‫جو، یه چیزی ‫به قلابت گیر کرده!
‫بکشش بالا.
‫جو، بکش بالا!
‫تا حالا مثلش رو ‫ندیده بودم.
‫طوطی‌ماهیه.
‫- انگار خودش التماس می‌کرد صید بشه. ‫- آره.
‫رنگارنگ بودن مشخصاً ‫مزایای خودش رو داره.
‫می‌تونه توجه ماهی‌های دیگه رو جلب کنه،
‫یا از لونه‌اش در برابر ‫شکارچی‌ها محافظت کنه.
‫- محافظت از لونه؟ ‫- آره.
‫بهش می‌گن نمایش انحرافی...
‫تا تمرکز رو ‫از روی چیزی که...
‫نمی‌خواد دیده بشه، پرت کنه.
‫توی طبیعت خیلی رایجه، نه؟
‫بین انسان‌ها هم هست.
‫خب، ۱۰ دقیقه دیگه آماده‌ست.
‫ممنون.
‫- می‌ارزید؟ ‫- به‌به.
‫معرکه‌ترین صبحانه‌ی عمرم بود.
‫بیا این رو ببین.
‫اینجا کامیلا اون پشت مشخصه.
‫به ساعتش دقت کن.
‫حالا این یکی.
‫این آندرئاست.
‫- و دماغش خونریزی داره. ‫- ساعت ۷:۴۶ شب.
‫وقتی کامیلا رفت لباسش رو عوض کنه، ‫هنوز زنده بود.
‫شاید وقتش رسیده پاسپورت ‫خانم لاکسمن رو پس بدیم.
‫بخش زمان ثبت‌شده‌ی عکس‌ها رو ‫می‌شه دست‌کاری کرد.
‫ولی ترتیب نمایش عکس‌ها رو نمی‌شه.
‫بهم نگفته بودی ‫با کسی قرار داشتی.
‫خب، راستش نه، قرار نبود.
‫این قضیه اصلاً ربطی نداره.
‫چیزی که ربط داره اینه که ‫این عکس یه‌کم بعد از ورود ما،
‫ساعت ۷:۲۰ ‫شب گرفته شده.
‫- خب؟ ‫- خب، بین اون موقع و زمان شام،
‫سانتینو ۲۳۲ تا عکس دیگه گرفته،
‫تقریباً ‫هر ۱۸ ثانیه یه عکس.
‫به نظر خیلی زیاد میاد.
‫طولانی‌ترین وقفه‌اش ‫کم‌تر از یه دقیقه‌ست.
‫هر کسی... یا هر چیزی که باعث ‫شده به سر آندرئا ضربه بخوره...
‫و دچار خونریزی مرگباری بشه، ‫سانتینو نبوده.
‫پس می‌گی موقعی ‫که رفیقش مرد،
‫- نمی‌تونسته اونجا باشه؟ ‫- دقیقاً.
‫ولی شاید یه نفر دیگه بوده.
‫- اون کیه؟ ‫- اسکار میلر.
‫دوست داره ازش عکس بگیرن.
‫به این می‌گن ‫نمایش انحرافی.
‫عمداً اومد ‫خودش رو بهم معرفی کنه...
‫و می‌خواست حواسم باشه که ‫می‌ره شنا،
‫بعد هم در حالی که آب ازش می‌چکید، ‫خیلی نمایشی برگشتنش رو اعلام کرد.
‫پس می‌خواسته ‫حواست رو پرت کنه؟
‫تا جلب توجه کنه.
‫تا تمام تمرکزم رو ‫از هدف واقعیش دور کنه.
‫که چی بوده؟
‫لباس غواصی داری؟
‫اینجا رو یه قاچاقچی ساخته.
‫حتماً یه راه مخفی ‫به ساحل می‌خواسته.
‫این، وجود شن روی ‫آلبوم رو توجیه می‌کنه.
‫و این‌که چرا اسکار ‫به رختشوی‌خونه نیاز داشت.
‫گشتن دنبال سندها توی زیرزمین ‫کار کثیفیه.
‫خود خودشه.
‫ورودی کلبه‌ی قاچاقچی‌ها.
‫باید به زیرزمین ‫راه داشته باشه.
‫اگه برگرده، ‫از همین راه میاد تو.
‫باید آماده باشیم.
‫هر کار می‌کنی، نکن!
‫تکون نخور. ‫بندازش زمین.
‫برگرد.
‫اسکار میلر، بازداشتی.
‫آندرئای پیر بیچاره.
‫اصلاً روحش هم خبر نداشت ‫که وقتی دعوتت کرد اون تو،
‫بهت نشون می‌ده چطور ‫کلید اتاق کارش رو پیدا کنی.
‫و چطور به بهترین ‫شکل مسمومش کنی.
‫انکارش فایده‌ای نداره ‫که تو لیتیوم رو ریختی...
‫توی کوزه‌.
‫توی نسخه‌ات هم هست.
‫کربنات لیتیوم.
‫اختلال شخصیت دوقطبی حتماً ‫خیلی سخته.
‫همکارم که اینجاست، ‫از اون کوزه خورد.
‫شانس آورد که ‫اون موقع هنوز نرفته بودی سراغش.
‫ولی از بدشانسی تو، ‫همین باعث شد بفهمیم...
‫حتماً یه زمانی بین ‫نوشیدنی خوردن همکارم...
‫و پیدا شدن جسد آندرئا، ‫مسمومش کردی.
‫لیتیوم آدم رو نمی‌کشه.
‫نقشه‌ات این بود که مریضش کنی، ‫بفرستیش بیمارستان،
‫از سر راه برش داری تا بتونی ‫با خیال راحت زیرزمین رو بگردی.
‫ولی همه‌چیز خراب شد، مگه نه؟
‫برای همین مجبور شدی برگردی.
‫آندرئا مچت رو موقع ‫ریختن دارو توی کوزه گرفت؟
‫برای همین شکست؟
‫با مکس صحبت کردیم، اسکار.
‫می‌گه وقتی بابابزرگت مرد، ‫یه چمدون...
‫پر از کاغذ ‫بهت ارث رسید.
‫پیتر میلر؟
‫یا شاید باید بگم مولر؟
‫مکس می‌گه یه نامه بوده...‏
‫که به اون راهروی ‫مخفی اشاره می‌کرده.
‫و سندهایی که توی ‫زیرزمین قایم شده بودن.
‫فکر و ذکرت شد پیدا کردنشون.
‫این‌که اون ویلا رو ‫دوباره مال خانواده‌ات کنی.
‫این رو بین وسایلت ‫پیدا کردیم.
‫خوشبینانه‌ترین حالتش اینه ‫که وقتی آندرئا افتاد روی زمین،
‫خواستی بهش کمک کنی.
‫کراواتش رو باز کردی، ‫یقه‌اش رو شل کردی.
‫نگران بودی دی‌ان‌ای ‫تو روش پیدا بشه.
‫برای همین به عنوان ‫یادگاری نگهش داشتی؟
‫فقط یه هل خیلی کوچیک بود.
‫خب، ‫پس بالاخره کدومشون گناهکاره؟
‫خب، برای قتل، هیچ‌کدوم. ‫شاید قتل غیرعمد.
‫یعنی حتی سانتینو هم گناهکار نیست؟
‫جفتشون سعی کردن ‫مسمومش کنن تا مریض بشه،
‫ولی با روش‌های جداگونه ‫و انگیزه‌های متفاوت.
‫ولی اسکار اعتراف کرده که ‫با هم درگیر شدن و هلش داده.
‫جراحت‌های آندرئا جوری ‫نبود که نشون بده...
‫به زور متوسل شده باشن.
‫چی؟ حتی اون شیشه‌ای ‫که توی گردنش بود؟
‫اون زخم سطحی بود.
‫احتمالش خیلی بیشتره که ‫خودش افتاده باشه روی شیشه.
‫خب پس اون همه خون چی؟
‫به خاطر وارفارین ‫توی بدنش بود.
‫جلوی لخته شدن خون رو گرفته ‫و خونش بند نیومده...
‫و در اون وضعیت ضعیفش، ‫سکته‌ی قلبی کرده.
‫آخ، مرد بیچاره.
‫خب، فکر می‌کردم ‫اون میز ماست.
‫آه. ببخشید، جو.
‫یه مشتری دقیقه‌ی نودی بود. ‫از مشتری‌های ثابتمونه.
‫عیبی نداره.
‫یه جای دیگه پیدا می‌کنیم.
‫راستی، از جنارو ‫پرسیدی وقت داره...
‫یه سری به کامیلا بزنه؟
‫متأسفانه فردا ‫برمی‌گردم خونه.
‫آه، خیلی ببخشید.
‫شوهرم می‌گه ترجیح می‌ده مردم رو سیر کنه ‫تا کتاب آشپزی بنویسه.
‫خـ... خیلی ببخشید.
‫‏[اینجام.]‏
‫به ساقیت پیام می‌دی؟ ‫[۱ دقیقه.]
‫منتظر آنجلیکام.
‫شوخی کردم بابا.
‫- کجا می‌بریش؟ ‫- یه جایی هست که همه می‌ریم.
‫برای نوشیدنی؟
‫آتیش روشن می‌کنیم، ‫ساز می‌زنیم.
‫خیلی‌خب پس، ‫حسابی مراقبش باش، باشه؟
‫حتماً.
‫اوهو! بالاخره پیدات کردم.
‫- چطوری؟ ‫- عالی‌ام. تو خوبی؟
‫- اون یارو کیه؟ ‫- بابای یه دختریه که می‌شناسم.
‫- آمریکاییه؟ ‫- اهل لندنه.
‫می‌دونی در مورد دخترهای انگلیسی ‫چی می‌گن، نه؟
‫- همراهته؟ ‫- معلومه که همراهمه. خیالیت نباشه بابا.
‫بیا.
‫چی ‌کار می‌کنی؟ ‫زود بذارش تو جیبت.
‫سخت نگیر. مراقب خودت باش، ‫به‌زودی می‌بینمت.
‫فعلاً.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫اون کی بود؟
‫یه بنده‌خدایی که پرسید ساعت چنده.
‫بریم؟
‫صبر کن.
‫همم.
‫بفرمایید.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫روکو!
‫ببخشید، بی‌زحمت یه بشقاب ‫و یه‌کم دیگه نوشابه بیارین.
‫سلام، فابیو!
‫- سلام. ‫- آهای! نوشابه بیار!
‫- باورم نمی‌شه بالاخره اومدی. ‫- آره واقعاً.
‫‏[در قسمت بعد خواهید دید...]‏
‫باستان‌شناس دریایی.
‫گفتی دانشمند بودن؟ ‫دنبال چی می‌گشتن؟
‫یه کشتی غرق‌شده. فکر کردن پیداش ‫کردن و برای دیدنش شیرجه زدن توی آب.
‫- کمک! ‫- وقتی اومد روی آب، مرده بود.
‫- جانی! ‫- باید یه چیزی ازت بپرسم.
‫- مواد فروشی می‌کنی؟ ‫- نه.
‫بابام می‌گه قبلاً ‫زندان بودی.
‫آره.
‫اگه نگران کسی باشی که ممکنه سر ‫از اونجا دربیاره، بهش چی می‌گی؟
‫این ماجرای غرق شدن... مشکوکه.
‫فکر می‌کردم به عنوان ‫حادثه بررسیش می‌کنن.
‫- اونا برام آشنا نیستن؟ ‫- بعید نیست.
‫بابا!
‫هی! هی!
‫خیلی ترسیده بودم.
‫اسمش دی بیازیه.
‫جزو رئساست.
‫روکو دی بیازی رو می‌شناسی؟
‫دامادم قصد بی‌احترامی نداشت.
‫چه خبره، جنارو؟
‫بی‌خیالش شو، جو.
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M