‫برنده‌ی برنامه «من بوکسورم»
‫جایزه‌ی بزرگ سیصد میلیون وون
‫و یک ماشین شاسی‌بلند ‫پرچمدار فوق‌العاده دریافت می‌کنه.
‫این مسابقه مرگ «من بوکسورم» هست ‫و رسیدیم به آخرین نبرد.
‫بالاخره رسیدیم به آخرین مسابقه.
‫این دوتا حتماً این سوال رو ایجاد کردن،
‫- «اگه روبروی هم قرار بگیرن، کی می‌بره؟» ‫- آره.
‫- بزن بریم. ‫- مسابقه بزرگیه.
‫بزن بریم، مسابقه واقعی.
‫غول در برابر غول.
‫میونگ هیون‌مان از گوشه آبی ‫مقابل ژولین کانگ از گوشه قرمز.
‫توی این مسابقه مرگب روبروی هم قرار می‌گیرن.
‫اوه!
‫باورنکردنیه.
‫انگار ناک‌اوت نزدیکه.
‫همون مسابقه‌ایه که فقط توی رویا می‌بینی.
‫و حالا واقعاً داریم می‌بینیمش.
‫مطمئنم بیننده‌ها مدت‌ها ‫منتظر این مسابقه بودن.
‫همون مبارزه‌ایه که حاضر می‌شی ‫پول بدی ببینی. کی میاد شریک بشیم؟
‫خیلی‌خب. لطفاً آماده مبارزه بشین.
‫اون برای قدرت ساخته شده.
‫اینجا به ندرت چنین فیزیکی می‌بینی.
‫به اون شونه‌ها نگاه کن.
‫ژولین دست‌های خیلی بلندی داره.
‫می‌دونم.
‫نگاه کن، دیوونه‌کننده‌ست.
‫خیلی به خودم مطمئنم. می‌خوام تا آخرش برم.
‫هر چی باشه، باید برم.
‫با خودم گفتم بهتره سریع ‫کارشو تموم کنم و برم سراغ بعدی.
‫کاپیتان آمریکا در برابر سلاح انسانی.
‫هر دوتون موفق باشین. همه توانتونو بذارین.
‫خیلی‌خب. شروع کنین!
‫[راند یک از دو ‫ژولین کانگ در برابر میونگ هیون‌مان]
‫- فقط زیاد از ضربه مستقیم استفاده کن! ‫- رینگ کوچیک به نظر میاد.
‫هی! اوه!
‫همه ضربه‌ها خیلی قدرتمند به نظر میاد.
‫یه مشت مثل اون می‌تونه آدمو بکشه.
‫آره، اگه اون راست از بالا بخوره.
‫اگه یکی از اون ضربه‌ها بخوره، تمومه.
‫مشت‌هاشون مثل...
‫فقط با دیدنش دارم می‌لرزم.
‫یه ضربه می‌تونه بندازتشون زمین.
‫هیچ‌کدوم مشت سبک نمی‌زنن.
‫همه‌چی به یه ضربه بزرگ بستگی داره.
‫- پسر، طول دستش خیلی زیاده. ‫- بازوها رو ببین.
‫قدرت ناک‌اوت داره.
‫هر ضربه خیلی سنگین به نظر میاد.
‫فقط دیدن اینکه سنگین‌وزن‌ها ‫روبروی هم قرار می‌گیرن
‫چون خیلی پرتنشه، یه هیجانی بهت می‌ده.
‫دلیل اینکه مبارزه‌های سنگین‌وزن ‫محبوب‌تر از بقیه‌ان همینه.
‫اون ضربه‌های بزرگ...
‫- اوه، چه واکنش خوبی! ‫- نزدیک بود.
‫ترسناکه.
‫- واقعا. ‫- دارم عرق می‌ریزم.
‫حتی بدون ضربه‌های تمیز هم استرس‌زاست.
‫تصور کن خودشون چقدر تحت فشارن.
‫خیلی محتاطانه دارن می‌جنگن.
‫- چون یه ضربه تمیز میتونه همه‌چیو تموم کنه. ‫- دقیقاً.
‫چطور می‌تونی حمله کنی وقتی ‫می‌دونی یه ضربه می‌تونه ناک‌اوتت کنه؟
‫خیلی سخت می‌شه نزدیک شد.
‫دست‌های بلندش کار رو سخت کرده.
‫نمی‌تونه وارد بشه چون طول دستش خیلی زیاده.
‫خوب بلده فاصله رو حفظ کنه.
‫با سنگین‌وزن‌ها، یه ضربه تمیز بخوری ‫کارت تمومه.
‫واسه همین فقط تمرکزم روی کنترل فاصله بود.
‫وقتی وارد محدوده‌م می‌شد،
‫با ضربه راست یا مستقیم می‌زدمش.
‫نزدیک شدن خیلی سخته.
‫این برای کسی که خوب فاصله رو ‫کنترل می‌کنه راحت‌تره.
‫گمونم حتی برای هیون‌مان هم ‫نزدیک شدن به ژولین سخته.
‫چطور دستاش این‌قدر بلنده؟
‫آره، همین‌طور! همینجوری.
‫داره خوب از دست‌های بلندش استفاده می‌کنه.
‫فیزیکش غیرواقعیه.
‫- ژولین دست‌های خیلی خیلی بلندی داره. ‫- زیادی بلنده.
‫- جدی می‌گم. ‫- آره، نمی‌تونی راه نفوذ پیدا کنی.
‫بهتر از چیزی که فکر می‌کردم عمل می‌کنه.
‫داره از طول دست بلندش ‫به نفع خودش استفاده می‌کنه.
‫لعنت.
‫مثل شلیک توپ می‌مونه.
‫قدرت مشت‌هاش دیوونه‌کننده‌ست.
‫- حرکت هوشمندانه‌ایه. ‫- فشار بیار!
‫- حرکت هوشمندانه‌ایه. ‫- کلینچ، آره؟
‫نقشه خوبیه.
‫می‌تونی حس کنی هر دوتاشون چقدر قوی‌ان.
‫- قدرتشون واقعاً... ‫- مثل...
‫خیلی سخت می‌شه با کسی با اون بدن جنگید،
‫حتی اگه بوکسور نباشه.
‫نمی‌تونن راحت وارد بشن.
‫ده ثانیه!
‫فکر کنم هر کی اول نزدیک بشه می‌بره.
‫مشت‌هاشون مثل بمب هسته‌ایه.
‫ایست!
‫[راند ۱ تموم شد]
‫ژولین می‌خواد به همون نقشه ادامه بده.
‫- آره، مطمئنم. ‫- هوم.
‫پس هیچ‌وقت نمی‌دونی آخرش چی می‌شه.
‫نقشه خوبی پیدا کرده.
‫خب، هیون‌مان چی؟
‫باید یه ضربه مستقیم بزنه ‫و بعد بره سراغ ضربه‌های بدن.
‫ضربه‌های بدن، بعد بره سراغ سر.
‫و اگه این‌طوری نزدیک بشه، ‫ژولین باید بزنه و حرکت کنه.
‫ژولین کانگ داشت با دست جلو ‫فاصله رو حفظ می‌کرد.
‫یه کم منو به‌هم ریخت
‫و مجبور شدم راهی پیدا کنم ازش رد بشم.
‫یالا، ژولین!
‫بجنب، یالا!
‫بریم سر وقتش!
‫- از پسش برمیای! ‫- شروع کنین!
‫[راند دو از دو ‫ژولین کانگ در برابر میونگ هیون‌مان]
‫دارن محتاطانه عمل می‌کنن.
‫اوه، گیر افتاد.
‫ژولین کانگ هم مشت‌های قدرتمندی داره.
‫وای، نزدیک بود.
‫می‌تونست بندازتش زمین.
‫اگه یکی از اون ضربه‌ها بخوره، تمومه. ‫این دیگه...
‫ژولین کانگ مدام ضربه‌های بلندشو می‌زنه.
‫این یعنی یک-هیچ.
‫- آره، دوباره برو! دوباره! ‫- تو می‌تونی!
‫الان به گارد چپ‌دست تغییر داد.
‫شاید این براش بهتر جواب بده.
‫- تو می‌تونی! ‫- برو! فشار بیار!
‫- همینه! ‫- هلش بده عقب!
‫حرکت درستیه.
‫باید به گارد چپ‌دست تغییر بده ‫و با هوک بزنه.
‫گاردمو از راست‌دست به چپ‌دست تغییر دادم.
‫فرض کردم زیاد با چپ‌دست‌ها مبارزه نکرده.
‫سعی کردم بیشتر با دست چپ حمله کنم.
‫فاصله رو حفظ کن! تمرکز کن!
‫زمین خورد! زمین خورد!
‫زمین خورد، زمین خورد.
‫دو!
‫- سه! چهار! ‫- زمین خورد!
‫چند ضربه خوردم اونجا.
‫و بعدش،
‫دیگه نمی‌تونستم به قدم بعدی فکر کنم.
‫آماده؟
‫- شروع کنین! ‫- دست جلو بالا! یک‌دو!
‫دور بمون. ازش فاصله بگیر.
‫یعنی یه ضربه تمیز و دقیق ‫واقعاً می‌تونه بندازتش زمین.
‫واضحه که به ضربه خوردن عادت نداره.
‫با یه ضربه افتاد زمین.
‫دیدی؟ یه همچین هوکی.
‫[ناک‌داون دوم ژولین کانگ]
‫واقعاً قویه.
‫هیون‌مان خیلی خیلی قویه، جدی می‌گم.
‫- شروع! ‫- ده ثانیه!
‫حتی اگه ناک‌اوت بشم، بازم افتخاره.
‫مبارز بزرگیه. فقط می‌خواستم تا آخر بجنگم.
‫- ده ثانیه! ‫- همینه!
‫ژولین، ده ثانیه! ده ثانیه!
‫- ایست! ‫- خیلی‌خب.
‫ایست!
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫[پایان مسابقه]
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫هر کاری از دستش برمیومد کرد.
‫- آره. ‫- خوب جنگید.
‫نقشه درستی داشت.
‫ژولین تا آخر مسابقه موند چون ژولینه.
‫هر کس دیگه‌ای بود ‫خیلی زودتر تموم می‌کرد.
‫حالا رأی داورها رو اعلام می‌کنیم.
‫با رأی قاطع از هر دو داور،
‫پیروز این مسابقه مرگ کسی نیست جز...
‫میونگ هیون‌مان.
‫[بوکسور گوشه‌ی آبی، ‫میونگ هیون‌مان پیروز شد]
‫واقعیت اینه که
‫این اولین مبارزه واقعی زندگیم بود.
‫بدشانسی آوردم که اولین مبارزه‌م
‫با کسی مثل هیون‌مان افتاد
‫و این خیلی بدشانسیه.
‫ولی تجربه خیلی خوبی بود.
‫میونگ هیون‌مان امروز فوق‌العاده بود،
‫پس فقط باید شکست رو بپذیرم.
‫ممنون بابت یه مبارزه عالی.
‫آفرین به هر دوتون. خیلی ممنون.
‫آفرین.
‫اصلاً انتظارشو نداشتم.
‫این برنامه همیشه فراتر از تصورم پیش می‌ره.
‫وای، دیوونه‌کننده‌ست.
‫بوکس توی همچین سالن بزرگی؟ ‫حتی تصورشم نمی‌کردم.
‫راند سوم «من بوکسورم».
‫«سه رینگ».
‫- آماده. ‫- شروع!
‫مسابقه مرگ «من بوکسورم».
‫همه مسابقه‌ها حالا به پایان رسیدن.
‫شش باقیمونده جدید اینان...
‫چو هیون‌جه،
‫کیم ته‌سان،
‫یوک جون‌سو،
‫لی چه‌هیون،
‫کوان اوه‌گون
‫و میونگ هیون‌مان.
‫به همه‌تون تبریک می‌گم.
‫اینم یه راه دیگه برای باقی موندنه.
‫تا وقتی تموم نشده، تموم نشده.
‫خب، با خودم گفتم یه کم وقت بیشتر خریدم.
‫دفعه بعد، امیدوارم یک‌باره از راند رد بشم.
‫سخت تلاش می‌کنم تا این اتفاق بیفته.
‫چیزی که فکر می‌کردم آخرین فرصتمه، ‫آخرین نشد
‫و بابتش خیلی خوشحالم.
‫وای.
‫هی.
‫- یه چیزی فرق کرده. ‫- نه؟
‫انرژی همه با دفعه قبل فرق می‌کنه.
‫دفعه قبل ما بیشتر...
‫قطعاً آدم‌های خیلی کمتری الان هستن.
‫- ساکته. ‫- آره.
‫الان هم هستن؟ واقعاً خیلی کمتر شدیم.
‫- قبلاً شلوغ بود. ‫- حسابی خلوت شدیم.
‫باید ببرم و این دور یه کم جلوی دوربین باشم.
‫می‌خوام بدونم امروز چی کار می‌کنیم.
‫امیدوارم یه چیز سرگرم‌کننده باشه.
‫احتمالاً یه بازی دیگه‌ست، نه؟
‫شاید دوباره یه دور تیمی باشه
‫یا از اینجا دیگه فقط بوکس مستقیم باشه.
‫باید یه دور تیمی دیگه داشته باشیم.
‫یعنی...
‫- سلام بچه‌ها! ‫- سلام.
‫- سلام.
‫- داشتن استراحت می‌کردن.
‫- الان خیلی کمتر شدیم. ‫- آره.
‫- کلی آدم کم شد. ‫- معلومه.
‫خیلی کمتر شدیم. سلام بچه‌ها.
‫- خب، حالا حسش... ‫- سلام.
‫دیگه با هم آشنا شدیم
‫و حس می‌کنم نزدیک‌تر شدیم.
‫الان تقریباً شناخت خوبی از همه داریم.
‫خیلی‌خب. قبل از شروع راند سوم،
‫یه اعلامیه داریم.
‫یانگ سل‌چان به دلایل شخصی ‫مجبور شد برنامه رو ترک کنه.
‫- پس نیاز به جایگزین داشتیم. ‫- سل‌چان؟
‫اینم از بوکسور باقیمونده جدیدمون.
‫- کی می‌تونه باشه؟ ‫- کیه؟
‫باز شو.
‫یه حس عجیبی دارم.
‫- مین‌اوک؟ ‫- جدی؟ نه بابا.
‫- خب، انگار... ‫- نه بابا.
‫نه، نمی‌تونه باشه.
‫فقط با فکر کردن بهش ‫داره پی‌تی‌اس‌دی میاد.
‫نه بابا.
‫ممکنه ژولین کانگ باشه؟
‫خیلی‌خب، بیاین بوکسور جدید رو بیاریم.
‫خب، کی می‌تونه باشه؟
‫هیجان‌انگیزه.
‫می‌دونستم.
‫[باقیمونده جدید، کیم مین‌اوک]
‫داره پی‌تی‌اس‌دی میاد. ‫[اختلال استرس بعد از سانحه]
‫صبر کن، دوباره مسابقه تکراری؟
‫با خودم گفتم: «وای، کیم مین‌اوک برگشته.»
‫«قراره یه مبارزه عالی دیگه ببینیم.»
‫همین که دیدمش، گفتم:
‫«آره، حقشه که برگرده.»
‫خیلی ناراحت بودم که نتونستیم ‫بیشتر توی رینگ ببینیمش،
‫پس خیلی خوشحال شدم که برگشته.
‫اول از همه، ممنون بابت این فرصت.
‫هر چی دارم می‌ذارم ‫و نشون می‌دم چی ازم ساخته‌ست.
‫خیلی‌خب، عالیه.
‫من برگشتم.
‫بهتره مواظب باشین.
‫قراره غافلگیر بشن.
‫وقتی اینو ببینن چی فکر می‌کنن؟
‫- خیلی سرگرم‌کننده می‌شه، نه؟ ‫- آره، فکر کنم.
‫از نظر من، این سه رینگ عملا داره می‌گه:
‫- «فقط مشت بزنین.» ‫- «بجنگین.»
‫- آره، همینه. ‫- «بزنید به هم». همین‌طوره.
‫- خیلی‌خب! ‫- بزن بریم!
‫- یالا! ‫- ایول!
‫بریم!
‫وای، این چیه؟
‫صبر کن، چی؟
‫چیه؟ چی؟
‫- صبر کن، چی؟ ‫- صحنه عظیمیه.
‫- چی؟ ‫- این چیه؟
‫وای، مقیاسش شوخی نداره.
‫- رینگ هست. ‫- اوه، رینگ هست.
‫سه‌تاست.
‫همه‌شون اندازه‌های مختلف دارن.
‫- اون یکی درازه. ‫- خنده‌دار به نظر میاد.
‫- مثل یه خط صافه. ‫- چی؟ چرا این‌طوریه...
‫- رینگ مستطیل‌شکله. ‫- اون یکی درازه.
‫چرا این شکلیه؟
‫باید اونجا شمشیربازی کنیم.
‫این جدید بود.
‫تا حالا همچین رینگی ندیده بودم.
‫اولین فکرم؟ «باحاله.»
‫تا حالا توی کل دوران حرفه‌ایم
‫روی همچین صحنه‌ای مبارزه نکردم.
‫- اونجا هم مبارزه می‌کنیم؟ ‫- صبر کن، اون چیه؟
‫اون بالا چیزی هست؟
‫- چیزی نمی‌بینم. ‫- اون بالا.
‫- چیزی هست؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫یه سکویی اونجا دیدم. بذار حدس بزنم.
‫باید همدیگه رو هل بدیم پایین؟
‫اگه بیفتی، حذف می‌شی.
‫مثل مسابقات جهانی هنرهای رزمی.
‫قراره اینو به سبک «بازی مرکب» انجام بدیم؟
‫- این دیگه چیه؟ ‫- فکر کنم یه رینگ کوچیکه.
‫یه رینگ کوچیک؟
‫- صبر کن، آب هست. ‫- آب هست.
‫مبارزه روی رینگ پر از آب.
‫- آب؟ ‫- آبه.
‫آب هست.
‫- جدی؟ ‫- آبه.
‫دیوونه‌کننده‌ست.
‫هی، اون یکی که آب داره خیلی باحاله.
‫آب کاملاً راست کار خودمه.
‫یعنی یودی‌تی برتری داره، نه؟
‫چی داری می‌گی؟ ما زیر آب نمی‌جنگیم.
‫- در هر صورت، مبارزه‌ست. ‫- مبارزه‌ست.
‫فکر کنم امروز واقعاً قراره بجنگیم.
‫اگه مبارزه باشه، خیلی به خودم مطمئنم.
‫ولی با اینکه فقط سخت‌ها موندن،
‫باید حسابی بجنگم تا ببرم.
‫این دور از «من بوکسورم» اسمش هست
‫سه رینگ.
‫- سه رینگ؟ ‫- چقدر غیرمنتظره.
‫دیوونه‌کننده‌ست.
‫- مقیاسش یه چیز دیگه‌ست. ‫- شوخی نداره.
‫حالا اولین رینگ رو معرفی می‌کنیم.
‫چی هست؟ کجاست؟
‫کجاست؟
‫- اونجا؟ ‫- یه چیزی اون بالاست.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫اوه!
‫- محاله. ‫- داره میاد پایین.
‫این چیه، دبلیودبلیوای؟
‫اولین رینگ، رینگ قفسه.
‫دارن یه مرغدونی میندازن رومون.
‫قراره توش به سبک ام‌ام‌ای بجنگیم؟
‫قفس؟ واقعاً یه قفسه.
‫رینگ قفس
‫یه رینگ مربعی سه‌متریه
‫که با فنس فلزی محصور شده.
‫- مثل یه مرغدونی واقعیه. ‫- کوچیکه.
‫وای، خیلی خشنه.
‫قراره حسابی خونین بشه.
‫انگار دست ‌و پامون رو ببندن.
‫باید بمیریم تا ازش بیایم بیرون؟
‫این ترسناک‌ترینشه.
‫ترسناک بود.
‫وقتی قفس پایین اومد.
‫قراره اونجا زندانی بشیم و جدی بجنگیم.
‫یک کتک‌کاری حسابی در پیش داریم.
‫اصلاً جا برای داور هست؟
‫- داور هم هست. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- حتی تنگ‌تر؟
‫حتی تنگ‌تر می‌شه.
‫تو یه راند تموم می‌شه.
‫این به ضرر بوکسورای آماتوره.
‫اونا به حرکت پا وابسته‌ان.
‫استایل من بیشتر بوکسور دفاعیه.
‫قفس اون‌قدر کوچیک بود ‫که با یه قدم به فنس می‌خوردی.
‫نمی‌خواستم نزدیکش بشم.
‫حالا دومین رینگ رو معرفی می‌کنیم.
‫- اون یکی مشکوک به نظر میاد. ‫- مشکوک؟
‫این چیه؟
‫- بالاش چیزی نیست، نه؟ ‫- نه.
‫بالاش چیزی هست؟
‫چی؟
‫- چی شده؟ ‫- چی؟
‫این چیه؟
‫چیه؟
‫اونا کی‌ان؟
‫چه خبره؟
‫- صبر کن، چی؟ ‫- چی؟
‫- دو نفر؟ ‫- چی؟
‫- صبر کن، چی؟ ‫- چی؟
‫- اوه! ‫- چی؟
‫بی‌خیال، ولم کن. چی؟
‫- مسابقه تیمی؟ ‫- دو به دو؟
‫دو به دو؟ چی؟
‫دو به دو؟
‫- چی؟ ‫- این چیه دیگه؟
‫رینگ دوم،
‫رینگ تگ هست.
‫- تگ‌تیم! ‫- مسابقه تگ‌تیمه.
‫مسابقه تگ‌تیم؟ ‫[دونفره تیمی]
‫خیلی‌خب، همینه!
‫همونیه که می‌خواستم!
‫مثل تکن واقعی می‌شه.
‫رینگ تگ
‫یه رینگ مستطیلی هشت‌متریه
‫که یکی از هر تیم برای ‫مبارزه تک به تک میاد.
‫اگه گوشه رینگ هم‌تیمیت رو تگ کنی،
‫می‌تونی سریع جابجا بشی.
‫نمی‌تونیم جلوشونو بگیریم که تگ نکنن؟
‫ولی وقتی فشار بیاری، خودشون عقب می‌رن.
‫- این... ‫- قراره کتک‌کاری بشه.
‫رینگ کوچیکه،
‫- پس مثل دعوای خیابونی می‌شه. ‫- دقیقاً.
‫با خودم گفتم اونجا همه‌چی ‫غیرقابل پیش‌بینی می‌شه.
‫این شرایط واقعاً به نفع بوکسور نزدیک‌زنه،
‫چون نمی‌تونی دور بزنی یا به طرفین حرکت کنی.
‫- می‌تونی از اول همه‌چی رو بذاری وسط. ‫- درسته.
‫می‌تونی سریع تگ کنی.
‫حالا سومین رینگ رو معرفی می‌کنیم.
‫اون یکی که آب داره هم باحاله.
‫- چی؟ ‫- قراره بارون رومون بریزه؟
‫- چی؟ ‫- بارون هم میاد؟
‫بوکس زیر بارون.
‫باحاله.
‫این یکی قراره باحال‌ترین باشه.
‫باحال‌ترین به نظر میاد.
‫رینگ سوم
‫رینگ آبی هست.
‫رینگ آبی یه رینگ پر از آبه
‫که باید زیر بارون شدید مبارزه کنی.
‫دیوانه‌کننده‌ست.
‫واقعاً خیلی سینماییه.
‫- جدی می‌گم. ‫- خیلی باحاله.
‫باشه، من اینو انتخاب می‌کنم.
‫ولی نمی‌تونی از حرکت پا استفاده کنی. ‫عملاً دست‌ و پات بسته‌ست.
‫دید هم ضعیفه.
‫اشکالی نداره. من کلا نگاه نمی‌کنم.
‫تو از پشت گاردت چیزی نمی‌بینی،
‫- پس من اینو می‌رم. ‫- درسته.
‫فقط حرکت کردن انرژیتو می‌گیره.
‫داری وسط آب شلپ‌شلوپ می‌کنی،
‫و حرکت پا کلاً به باد می‌ره.
‫متوجه شدم کف زمین پر از آب بود.
‫با خودم گفتم برای بوکسورهایی که
‫به حرکت پا وابسته‌ان، شرایط سختی می‌شه.
‫یکی اونجا زیر بارون نابود می‌شه.
‫راستش،
‫من با هر سه‌تاش اوکی بودم.
‫من سنگین‌وزنم
‫و ضرباتم محکمه،
‫پس حس می‌کردم می‌تونم مبارزه رو کنترل کنم.
‫هر شرکت‌کننده‌ی «من بوکسورم»
‫باید تو یکی از سه رینگ مبارزه کنه.
‫در این مرحله، سه داور
‫از جمله استاد «دان لی» ‫تصمیم می‌گیرن کی باقی می‌مونه.
‫دو داور دیگه هم هستن.
‫هر کسی که مبارزه رو ببازه...
‫فورا از برنامه
‫حذف می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫بزن بریم.
‫پانزده نفر باقی می‌مونن. نصفمون می‌کنن.
‫دیگه خبری از فرصت دوباره نیست.
‫- نه. ‫- دیگه نیست.
‫- پس باید همه‌چی رو بذارن وسط. ‫- درسته.
‫هیجان‌زده و مضطربم. ‫همه‌چی یهو روم آوار شد.
‫حالا که تا اینجا رسیدم، ‫می‌خوام بیشتر پیش برم.
‫سخت جنگیدم تا این فرصت رو به دست بیارم.
‫دیگه نمی‌تونم حذف بشم.
‫- من باقی می‌مونم. ‫- منم همین‌طور.
‫سه رینگ.
‫اجازه بدین مبارزان هر رینگ رو اعلام کنم.
‫استرس گرفتم.
‫رقابت در قفس...
‫ده مبارز خواهد داشت.
‫- چی؟ ‫- گفت ده نفر؟
‫پنج مسابقه.
‫شماره یک.
‫این آخرین چیزیه که می‌خوام.
‫خواهش می‌کنم، منو نذارین تو قفس.
‫نمی‌خواستم تو قفس مبارزه کنم.
‫می‌ترسیدم فقط مدام ضربه بخورم و تموم شه،
‫پس واقعا نمی‌خواستم اونجا بیفتم.
‫واقعا اعصاب‌خُردکنه.
‫میونگ هیون‌مان.
‫دیوونه‌کننده‌ست.
‫بد شد.
‫دارن گاو نر رو می‌ذارن تو مرغدونی؟
‫این دیوونه‌بازیه.
‫قراره کشتارگاه بشه.
‫- وای، جدی. ‫- خیلی وحشتناکه.
‫پسر، خیلی وحشتناکه.
‫هر کسی بعد از این صداش کنن...
‫شرط می‌بندم همه دعا می‌کنن ‫اسم خودشون نباشه.
‫واقعاً خیلی ترسناکه.
‫- هر کی در برابرش قرار بگیره، می‌میره. ‫- از همون اول؟
‫وقتی فهمیدم قراره برم توی قفس،
‫با خودم فکر می‌کردم، ‫«هر کی با من بیفته،
‫براش متأسفم.»
‫مطمئن بودم می‌تونم هر کسی ‫که جلوم بیاد رو شکست بدم.
‫واقعاً.
‫شماره دو.
‫اگه اونجا بری، واقعاً مردی. ‫باید از روی زمین بکشنت بیارنت بیرون.
‫یه حس بدی دارم.
‫من که نیستم، نه؟
‫کوان اوه‌گون!
‫[کوان اوه‌گون ‫قهرمان سبک‌وزن و سوپرسبک‌وزن]
‫- ترکیب خیلی سختیه. ‫- بدتر از این نمی‌شد.
‫خیلی سخت می‌شه.
‫شماره سه.
‫وای، این دیگه...
‫کیم ته‌سان.
‫همه خوب‌ها توی این گروه‌ان؟
‫[کیم ته‌سان ‫قهرمان فعلی سوپرپر‌وزن]
‫همه‌شون بوکسور حرفه‌ای‌ان.
‫پس اون‌وقت کیم مین‌اوک هم باید...
‫دیگه از اون مرد خسته شدم.
‫شماره چهار.
‫کیم هیون‌جون.
‫اوه، هیون‌جون؟
‫[کیم هیون‌جون ‫مبارز تیم ملی موی ‌تای]
‫خب، حس بدی درباره‌ش دارم.
‫- لی سانگ‌گون. ‫- وای خدای من!
‫[لی سانگ‌گون ‫مربی باشگاه بوکس جونگ‌کوک]
‫- مربی. ‫- مربی.
‫مربی!
‫- این ترکیب شوخی‌بردار نیست. ‫- آره، نباید بری اونجا.
‫لی دای‌یونگ.
‫اوه، پسر.
‫یه مرد پر از سورپرایز.
‫فکر کنم دیگه آخر خطمه.
‫لیم یون‌چان!
‫[لیم یون‌چان ‫بوکسور حرفه‌ای]
‫یون‌چانه.
‫نام مین‌وو.
‫[نام مین‌وو ‫دانشجو]
‫مون جی‌هیوک.
‫[مون جی‌هیوک ‫مترجم پاکیائو]
‫همه‌شون مبارزای سختی‌ان.
‫از اونایی که سر جاشون وایمیستن ‫و مشت سنگین می‌زنن.
‫می‌ترسم.
‫آخرین نفر، شماره ۱۰!
‫وای، جدی...
‫همه‌شون توی یه گروه‌ان؟
‫هیچ سنگین‌وزنی دیگه‌ای نبوده.
‫شرط می‌بندم همه می‌گن، «من نباشم.»
‫هر کسی جز من، لطفاً.
‫خواهش می‌کنم.
‫آخرین نفر، شماره ۱۰!
‫کیم دونگ‌هه.
‫[کیم دونگ‌هه – قهرمان ۱۴ دوره ‫جشنواره‌ی ملی ورزش‌ها، شبح بوکس]
‫این دیگه واقعاً دیوونگیه.
‫چرا ترکیب این‌قدر سخته؟
‫شوخی می‌کنی.
‫فقط یه مبارزه هست که نگرانشم.
‫کیم دونگ‌هه.
‫میونگ هیون‌مان یکی از کسایی ‫بود که صداش کردن.
‫کسی که باید حواسم بهش باشه.
‫این ده مبارز قراره توی قفس مسابقه بدن.
‫- یالا یون‌چان! ‫- تو می‌تونی!
‫[رینگ قفس]
‫اجازه بدین
‫هشت مبارز برای رینگ دوم، ‫رینگ آبی رو اعلام کنم.
‫هشت نفر؟
‫امیدوار بودم منم شانسی داشته باشم.
‫همچنین صحنه‌ای رو هیچ جا نمی‌بینی.
‫قراره جذاب‌ترین مبارزه باشه.
‫شماره یک، کیم مین‌اوک.
‫باحال می‌شه.
‫بهش میاد. حال و هوای سینمایی داره.
‫تصور کن زیر بارون مشت بزنه، آتشین می‌شه.
‫واقعاً عالی می‌شه.
‫یوک جون‌سو.
‫یو‌دی‌تی، بزن بریم.
‫- یو‌دی‌تی توی آب؟ خیلی بهش میاد. ‫- باحال می‌شه.
‫دارن فقط خوش‌تیپ‌ها رو انتخاب می‌کنن؟
‫کیم تک‌مین.
‫[کیم تک‌مین ‫ستاره تازه‌کار]
‫بهت گفتم، با دستکش‌ها خیلی باحالی.
‫کوک سونگ‌جون.
‫[کوک سونگ‌جون ‫مدال طلای جشنواره‌ی ملی ورزش‌ها]
‫ایم دونگ‌جین.
‫[ایم دونگ‌جین ‫مربی بوکس]
‫کیم دونگ‌هیون.
‫[کیم دونگ‌هیون ‫آتش‌نشان]
‫- موهاش خیلی فر می‌شه. ‫- آره راست می‌گی.
‫درسته؟
‫لی دووون.
‫[لی دووون ‫بازیگر]
‫اون‌ها هم سختن.
‫دارم هیجان‌زده می‌شم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- می‌خوام نشون‌شون بدم. ‫- آخرین نفر،
‫شماره هشت.
‫هونگ سانگ‌مین.
‫وای، خیلی جالب می‌شه.
‫[هونگ سانگ‌مین ‫سه بار قهرمان جشنواره‌ی ملی ورزش‌ها]
‫خب، اینجا...
‫توی این گروه خیلی‌هاشون سختن.
‫ولی سبک‌هاشون به هم می‌خوره.
‫لعنتی، قراره با اون بجنگم، می‌دونستم.
‫- کیم تک‌مین هم توی اون گروهه. ‫- می‌دونم.
‫می‌شه تصور کرد این دوتا روبرو بشن.
‫قبلاً یه بار با هم مبارزه کردن.
‫اون باخت.
‫- هونگ سانگ‌مین باخت؟ ‫- آره.
‫کیم تک‌مین واقعاً این‌قدر خوبه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫نمی‌دونم اگه با کیم تک‌مین روبرو بشم ‫کی برنده می‌شه.
‫ولی بالاخره باید باهاش روبرو بشم.
‫[رینگ آبی]
‫گمونم بقیه‌شون دو به دو مبارزه می‌کنن.
‫- یعنی همه تیمی می‌جنگیم؟ ‫- آره.
‫وای، تگ‌تیم؟
‫مسابقه تگ‌تیم انتخاب اول من بود.
‫من توی رفت و برگشت خوبم،
‫پس به مبارزه از فاصله، مطمئن بودم.
‫با مهارت‌مون؟ محاله ببازیم.
‫قطعاً نمی‌بازیم.
‫اگه با تو تیم بشم، حتی بهترم می‌شه.
‫این یه مبارزه دو به دو
‫با سه راند چهار دقیقه‌ای هست.
‫مطمئنم می‌تونم زمان رو مدیریت کنم ‫و ازشون جلو بزنم.
‫[رینگ تگ – چه‌هیون و هیون‌جه ‫یونگ‌هو و دونگ‌هیون]
‫[مین‌وو و گی‌جون ‫هون‌سو و جو‌یونگ]
‫[سونگ‌وون و یو‌مین ‫یوهان و دون‌گیون]
‫من بوکسورم، سه رینگ.
‫حالا انتخاب مسابقه‌ها رو شروع می‌کنیم.
‫انتخاب مسابقه‌ها مهمه.
‫حتی مهم‌تر از اینکه توی کدوم رینگ باشن.
‫اولین مبارز
‫کوک سونگ‌جون هست.
‫وقتی اسمت صدا زده شد،
‫بیا جلو و منتظر بمون.
‫هر کدوم از مبارزای باقی‌مونده
‫می‌تونن کسی که جلوست رو به چالش بکشن.
‫هونگ سانگ‌مین.
‫باشه، منم هستم.
‫اوه، یکی دیگه؟ عالیه.
‫حریفت رو از بین کسایی که
‫تو رو به چالش کشیدن، انتخاب کن.
‫من کیم دونگ‌هیون رو
‫انتخاب می‌کنم.
‫کیم دونگ‌هیون.
‫[رینگ آبی ‫کوک سونگ‌جون در برابر کیم دونگ‌هیون]
‫هر کسی که می‌خواد ‫کیم دونگ‌هه رو به چالش بکشه،
‫لطفا بیاد جلو.
‫کسی هست که به چالش بکشه؟
‫رفت جلو. واقعاً حاضر شد؟
‫- دمت گرم! ‫- خوبه.
‫دیوونگیه.
‫قراره مسابقه رو ببینیم؟
‫مسابقه بزرگیه.
‫انگار همین الان فیناله.
‫فکر کنم یکی دیگه از اون ‫مبارزه‌هایی باشه که ارزش دیدن داره.
‫[قسمت چهارم: حالا جلو بزن!]
‫راند سوم «من بوکسورم»،
‫ سه رینگ.
‫حالا با رینگ آبی
‫شروع می‌کنیم.
‫مبارزه در رینگ آبی سه راند ‫سه دقیقه‌ای خواهد بود.
‫دقیقاً در یک دقیقه و سی ثانیه هر راند،
‫بارون شروع می‌شه.
‫خیلی‌خب، اولین مسابقه.
‫از چیزی که قبلاً دیدم، بارون شدید می‌بارید.
‫مبارزهایی که به خوندن سریع حرکات تکیه دارن
‫یا زیاد جاخالی و ضدحمله می‌زنن
‫- ممکنه تحت تأثیر قرار بگیرن. ‫- آره.
‫- عوامل زیادی دخیل هستن. ‫- درست می‌گی.
‫پیش‌بینیش سخت می‌شه.
‫دیدت خراب می‌شه.
‫درسته. اگه موهات خیس بشه،
‫- می‌ریزه جلوی صورتت. ‫- دقیقاً.
‫وقتی بارون شروع بشه،
‫ضربه‌هات کم‌دقت‌تر می‌شن؟
‫فکر کنم بدترین بخشش اینه ‫که آب بره توی چشمات.
‫- حس تازگی می‌ده. ‫- می‌دونم.
‫ممکنه حتی دوباره انرژی بگیری.
‫رینگ آبی «من بوکسورم».
‫مبارزان، برید داخل.
‫کی قراره باشه؟ هیجان دارم.
‫گوشه آبی،
‫کیم دونگ‌هیون.
‫- موفق باشی! ‫- بزن بریم!
‫- توی آب کارش خوبه. ‫- افتخار آتش‌نشان‌هاست.
‫- تو می‌تونی! ‫- حس خوب و تازه‌ای می‌ده.
‫هیکل خیلی خوبی داره.
‫شنیدم همیشه ورزش می‌کنه.
‫اون بدن رو برای نمایش نساخته،
‫- برای قدرت ساخته. ‫- عضله واقعی مبارزه.
‫هر هفت مسابقه‌ش رو توی ‫فدراسیون قایقرانی کره برده.
‫- آتش‌نشان توی نیروهای ویژه بوده. ‫- اوه، جدی؟
‫گوشه قرمز، کوک سونگ‌جون.
‫همینه!
‫- خیلی خوبه! ‫- بزن بریم!
‫- خوبه! ‫- خوش‌تیپه.
‫- قدش هم بلنده، ۱۸۶ سانتی‌متر. ‫- وای، دست‌های خیلی بلندی داره.
‫فیزیک خیلی خوبی داره.
‫شبیه یه بازیگر یا مدل هست.
‫[مدال طلای جشنواره‌ی ملی ورزش‌ها ‫کوک سونگ‌جون]
‫[سرباز تبدیل‌شده به آتش‌نشان ‫کیم دونگ‌هیون]
‫یه بوکسور دفاعیه؟
‫سونگ‌جون؟ نه، بوکسور نزدیک‌زنه.
‫سر جاش وایمیسته و ضربه‌هاشو محکم می‌زنه.
‫ضربه‌های سنگین و دردناک.
‫به هر کسی که روبروش باشه فشار میاره.
‫راستش من می‌دونستم کوک سونگ‌جون کیه.
‫مدال طلای جشنواره‌ی ملی ورزش‌ها رو گرفته ‫و برای تیم ملی تست داده.
‫هنوز با تیم رسمی تمرین می‌کنه.
‫ولی به نظرم
‫ممکنه واقعاً حواسش پرت بشه.
‫حرفه‌ای یا آماتور،
‫اگه دست عقبم درست بخوره، ‫می‌تونم شکستشون بدم.
‫فقط چند نفر باقی موندن ‫که برای سرگرمی بوکس می‌کنن.
‫من نمی‌خوام ببازم. تا آخر می‌جنگم.
‫این رو مثل صحنه‌ای برای درخشیدن ‫و اثبات خودم می‌بینم.
‫- خیلی‌خب! ‫- تو می‌تونی!
‫می‌فهمم. منم همین حس رو دارم.
‫بزن بریم، ۱۱۹.
‫این آتش‌نشان بدن خیلی خوبی داره.
‫ولی بوکس فقط عضله نیست.
‫بعضی‌ها فکر می‌کنن فقط عضله‌ست.
‫آره، خیلی‌ها رو دیدم.
‫چرا حس می‌کنم بهم حمله شد؟
‫چرا من...
‫من به بوکس رقابتی علاقه دارم،
‫پس کسی که فقط برای سرگرمی ‫بوکس بازی کنه واقعاً حریفم نمی‌شه.
‫بهش نشون می‌دم
‫بوکس واقعی چیه.
‫- خیلی‌خب! ‫- یالا، شروع کنین!
‫بزن بریم!
‫بزن بریم، آقای آتش‌نشان!
‫ولی یه آدم معمولی ‫در برابر بوکسور تیم رسمی؟
‫شروع کنین!
‫- شروع! ‫- تمرکز کن!
‫[راند یک از سه ‫کوک سونگ‌جون در برابر کیم دونگ‌هیون]
‫وای، چی؟
‫- فاصله‌ت رو حفظ کن! ‫- صبر کن، چی؟
‫این آتش‌نشان شوخی‌بردار نیست.
‫از همون اول دارن می‌زنن به هم؟ دیوونگیه.
‫چی؟ کارش خیلی خوبه.
‫می‌تونه با اون ضربه ناک‌اوت کنه.
‫چون رینگ پر از آب بود،
‫پاهای ما گیر می‌کرد.
‫به استقامت خودم اطمینان داشتم،
‫پس با خودم گفتم باید مدام فشار بیارم.
‫به نظر میاد برنامه کیم دونگ‌هیون ‫اینه که ضربه‌های سنگین بزنه.
‫این ضربه‌ها برای ناک‌اوت هستن.
‫واقعاً حرکت ناک‌اوتیه.
‫فکر می‌کردم آب روی زمین ‫فقط یه کم اذیتم کنه،
‫ولی برخلاف انتظار خیلی سخت بود.
‫آروم باش!
‫نمی‌تونن اون قدم‌های سریع و سبک رو برن.
‫عقب رفتن سخته.
‫جلو رفتن راحت‌تره.
‫اگه زیادی با حرکت پا کار کنی،
‫ممکنه لیز بخوری،
‫و اون لیز خوردن
‫حتی می‌تونه باعث ناک‌داون بشه.
‫سونگ‌جون، زیاد حرکت نکن!
‫[راند یک از سه ‫کوک سونگ‌جون در برابر کیم دونگ‌هیون]
‫بارون شروع شد.
‫خیلی‌خب! بزن بریم!
‫عالی شد!
‫دیوونه‌کننده‌ست.
‫یه جهش دوپامین کامل.
‫دیوونگیه!
‫خیلی باحاله.
‫واقعاً مثل صحنه‌ی فیلمه.
‫خوبه، خوبه، خوبه!
‫یالا، یالا!
‫آروم باش.
‫وای خدا.
‫- مثل فیلم «جایی برای پنهان شدن نیست». ‫- آره، «جایی برای پنهان شدن نیست».
‫این چیزیه که آدمو به وجد میاره.
‫جوری دارن می‌جنگن انگار یه راند بیشتر نیست.
‫باید انرژی‌شون رو ذخیره کنن.
‫تا آخر ادامه بده!
‫ضربه بدن قشنگی بود.
‫به بدن بزن! بدن، سونگ‌جون!
‫- وای، ضربه بدن خوبی بود. ‫- خوب بود.
‫کوک سونگ‌جون به ضربه‌های بدن کشنده معروفه.
‫اوه، پس توی ضربه بدن کارش خوبه؟
‫باید استراحت کنه، ولی کیم نمی‌ذاره.
‫- نمی‌ذاره نفس بکشه. ‫- ولش نمی‌کنه.
‫وقتی اون ضربه بدن رو خوردم،
‫واقعاً منو به‌هم ریخت.
‫چطور بعد از اون هنوز سر پا مونده؟
‫اونجا چند ضربه خوب زد.
‫ایست!
‫خیلی باحال بود. خیلی خفن.
‫خیلی باحال بود.
‫شهامت رینگ.
‫فوق‌العاده بود.
‫عالی بود.
‫چه مبارزه‌ای.
‫دیدی؟ همین‌طور ادامه می‌داد.
‫کیم دونگ‌هیون نزدیک بود ناک‌اوت بشه.
‫اون ضربه‌های بدن، واقعاً...
‫کوک درست همزمان با ضربه راست کیم زد.
‫با هر دو دست چپ و راست می‌زنه.
‫این آسیب رو بیشتر می‌کنه.
‫اگه بعدش ضربه بخوری، کارت تمومه.
‫فقط یه فکر تو سرم داشتم.
‫تا آخر، ضربه به بدن.
‫هدفم ناک‌اوت با ضربه بدن بود
‫و با تموم قدرت به عنوان
‫بوکسور نزدیک‌زن وارد بشم.
‫حدود ۱۵ تا ضربه بدن خورد. شوخی نمی‌کنم.
‫- می‌تونه ضربه‌ها رو بگیره. ‫- خوب تحمل می‌کنه.
‫فقط به خودم می‌گفتم، «از پسش برمیای».
‫اینکه وقتی بهم زد، زمین نخوردم،
‫یعنی می‌تونم تحمل کنم.
‫پس با خودم گفتم، «فقط تا آخر دووم بیار».
‫«از پسش برمیای».
‫[راند دو از سه ‫کوک سونگ‌جون در برابر کیم دونگ‌هیون]
‫شروع کنین!
‫آره، همین‌طور فشار بیار. ‫فشار بیار و بزن!
‫خیلی خوب داری می‌زنی، دونگ‌هیون!
‫- دوباره از همون اول؟ ‫- دارن همدیگه رو می‌زنن.
‫استقامت دیوونه‌کننده‌ای داره. ‫همین‌طور فشار میاره.
‫- اوه، پسر. ‫- خیلی‌خب!
‫هردوشون استقامت فوق‌العاده‌ای دارن.
‫یالا!
‫گیرش انداختی!
‫پسر، مشت خیلی خوبی داره.
‫واقعاً داشتم سعی می‌کردم مبارزه رو تموم کنم، ‫با همه توانم ضربه می‌زدم.
‫ولی زمین نمی‌خورد.
‫بدنت رو بپوشون!
‫وای، آپرکات رو ببین.
‫- ولی مقاومتش رو ببین. ‫- آره، واقعاً.
‫وقتی ضربه بدن تمیز و دقیق می‌زنم،
‫حتی حرفه‌ای‌ها هم نمی‌تونن تحمل کنن.
‫ولی در واقع داشت ‫بهشون واکنش نشون می‌داد
‫و کلی ضربه خوردم که ندیدم از کجا اومدن.
‫نذار تو رو بزنه!
‫آپرکات قشنگی بود.
‫کیم داره آپرکات می‌زنه چون وقتی ‫به بدن می‌زنه، چونه‌ش باز می‌شه.
‫اون آپرکات‌ها خطرناکن.
‫- یالا! ‫- خیلی‌خب!
‫داره ضربه می‌خوره.
‫ضربه از نزدیک خیلی خوبی می‌زنه.
‫خیلی خوب داره مبارزه می‌کنه.
‫چطور یه آتش‌نشان این‌قدر خوبه؟ ‫حتی بوکسور حرفه‌ای نیست.
‫وای، ضربه بدن قشنگی بود!
‫ضربه بدن قشنگی بود!
‫گرفتش.
‫- بد به نظر می‌رسید. ‫- سه‌تا ضربه خورد.
‫زمین نمی‌خوره.
‫- بدنت رو بپوشون! ‫- خیلی خوب داشت می‌زد.
‫استقامت فوق‌العاده‌ای داره ‫و دست از مشت زدن برنمی‌داره.
‫بی‌وقفه ضربه می‌زنه.
‫همزمان با مشت زدن سرش رو ‫حرکت می‌ده و این خیلی خوبه.
‫هیچ‌وقت با یه بوکسور رقابتی تمرین‌کرده ‫مبارزه نکرده بودم،
‫ولی اگه همین‌طور فشار بیارم ‫و مثل چسب بهش بچسبم،
‫شاید یه فرصت پیدا کنم.
‫فوق‌العاده‌ای، آقای آتش‌نشان!
‫انگار یه کم خسته شده،
‫ولی هنوز داره مشت می‌زنه.
‫- ده ثانیه! ‫- تا آخر ادامه بده!
‫تا آخر ادامه بده!
‫اون ضربه تمیز نشست.
‫دیوونگیه.
‫[راند دو از سه ‫کوک سونگ‌جون در برابر کیم دونگ‌هیون]
‫ایست!
‫- وای. ‫- خیلی باحال بود.
‫بعد از اون هنوز سر پا مونده؟
‫شگفت‌انگیزه.
‫- همین روحیه مبارزه‌ست. ‫- واقعاً شهامت داره.
‫وقتی کوک سونگ‌جون به بدن ‫ضربه می‌زنه و آپرکات می‌زنه،
‫ضربه‌ها از پشت با سرعت و شدت میان.
‫- اون حرکت خیلی... ‫- اینجوری.
‫خیلی خاصه.
‫بهش می‌گن ضربه داسی.
‫باید زمان درستش رو پیدا کنی.
‫با دست چپت خم می‌شی و این‌طوری میاری بالا.
‫آره، حتی فریب هم نداد.
‫کیم دونگ‌هیون خیلی خوب دووم آورده.
‫مثل یه زامبیه که زمین نمی‌خوره.
‫ضربه‌ها اونقدر قوی بودن که بندازنش زمین.
‫چونه محکمی داره، ‫ولی واقعاً به خاطر قدرت ذهنیشه.
‫راستش، اون موقع دیگه ‫به حد نهایت رسیده بودم.
‫خیلی ضربه بدن خورده بودم.
‫نفس کشیدن سخت شده بود ‫و زانو‌هام سست شده بودن.
‫مدام به این فکر می‌کردم که زانو بزنم،
‫ولی من اینجا نماینده آتش‌نشان‌ها هستم.
‫اگه تا آخر بجنگم و زمین نخورم،
‫اون‌وقت مردم
‫ممکنه ما رو قابل اعتمادتر ببینن.
‫همین فکر باعث شد ادامه بدم.
‫- یالا، آقای آتش‌نشان! ادامه بده! ‫- یالا!
‫- فقط ادامه بده! ‫- همینه، آقای آتش‌نشان!
‫- این آخریشه! ‫- تسلیم نشو!
‫بزن بریم!
‫ادامه بده! ادامه بده!
‫آخرین راند!
‫- شروع کنین! ‫- تو می‌تونی!
‫تمرکز کن!
‫ضربه مستقیم خوبی بود.
‫- استقامت دیوونه‌کننده‌ای داره. ‫- از پسش برمیای!
‫- سونگ‌جون! ‫- حالا همه‌چی ذهنیه!
‫- اون ضربه نشست. ‫- آفرین!
‫هنوز سر پا مونده؟
‫قدرت ذهنیش فوق‌العاده‌ست.
‫- یالا، سونگ‌جون! ‫- یالا!
‫به چشم‌هاش نگاه کردم
‫و جنگندگیش رو دیدم.
‫باید بهش احترام بذارم. ‫قدرت ذهنیش باورنکردنیه.
‫فهمیدم اگه حواسم پرت بشه، ‫این منم که زمین می‌خورم.
‫یالا!
‫وای، به این می‌گن بوکس واقعی.
‫ماشالا آقای آتش‌نشان!
‫تسلیم نشو دونگ‌هیون!
‫- آره! چه ضربه به بدنی بود. ‫- اینه!
‫آفرین سونگ‌جون!
‫سونگ‌جون هم داره تمام تلاشش ‫رو می‌کنه. سخت داره می‌جنگه.
‫هر دوتون تمرکز کنید!
‫- همه‌ش ذهنیه! ‫- ادامه بدید!
‫نشونمون بده آتش‌نشانا چند مرده حلاجن!
‫[راند ۳ از ۳ ‫کوک سونگ‌جون در برابر کیم دونگ‌هیون]
‫- نود ثانیه! ‫- ادامه بدید!
‫- همینه! ‫- تسلیم نشید!
‫طاقت بیارید! بمونید و تمرکز کنید!
‫واقعا دارن از جون و دل مایه میذارن.
‫ادامه بدید!
‫- خسته به نظر می‌رسن. ‫- همینه!
‫واقعاً عالی‌ هستن.
‫تقریباً تمومه!
‫دیگه تمومه!
‫این قدرت ذهنی خالصه.
‫این شهامت رینگ واقعیه.
‫- شروع! ‫- مبارزه عالیه.
‫بیا بیا! ادامه بدید!
‫ادامه بدید! بدون پشیمونی!
‫دیدی؟ هنوز داره می‌زنه.
‫- درسته، باورنکردنیه. ‫- آره.
‫صبر کن، کوک سونگ‌جون هم خسته‌ست.
‫- آره. ‫- خسته‌ست.
‫اونم خسته‌ست!
‫دیگه تکنیک مهم نیست! فقط بزنید!
‫حالا دیگه فقط غریزه مهمه.
‫- همینه! ‫- تا آخر ادامه بدید!
‫- شکست نخورید. ‫- تسلیم نشید!
‫وای چطور...
‫- واقعاً تحسینشون می‌کنم. ‫- حماسیه. ایول!
‫تقریباً تمومه!
‫حالا فقط غریزه مهمه!
‫تا آخر ادامه بدید!
‫- ده ثانیه! ‫- باید ادامه بدید!
‫ده ثانیه!
‫ده ثانیه! نشونمون بدید!
‫باید تمومش کنم.
‫باید تا آخر بجنگیم.
‫ادامه بده، مشت بزن!
‫فشار آخر!
‫[دور ۳ از ۳ ‫کوک سونگ‌جون در برابر کیم دونگ‌هیون]
‫باورنکردنی بود.
‫عالی بودی!
‫واقعاً...
‫باورنکردنی بود.
‫چه مبارزه‌ای.
‫فوق‌العاده بود.
‫اون واقعا زامبی کره‌ایه.
‫عالی بود!
‫وای خیلی باحال بود.
‫به این می‌گن اخلاق ورزشکاری.
‫مبارزه‌هایی هست که باحالن، ‫و مبارزه‌هایی داریم که خوبن.
‫این هم باحال بود هم عالی.
‫واقعاً عالی بودید. هر دوتون.
‫- جدا همین‌طور بود. ‫- مثل فیلم دیدن بود.
‫با تصمیم داورا...
‫فکر کنم هر چیزی که آماده ‫بودم نشون بدم رو نشون دادم.
‫پشیمونی ندارم.
‫حریف خیلی سختی بود،
‫و من هر چی که داشتم رو کردم.
‫برنده...
‫کوک سونگ‌جون از گوشه قرمزه.
‫- خوب مبارزه کردی! ‫- عالی بود!
‫- خیلی باحاله. ‫- هر دوتون عالی بودید.
‫یه لحظه برجسته‌ای بود.
‫حسابی جنگید.
‫کیم دونگ‌هیون خیلی خوب جنگید.
‫مبارزه عالی بود. ممنون.
‫کیم دونگ‌هیون واقعاً عالی بودی.
‫هرچند مبارزه‌م تو رینگ بوکس ‫امروز تموم می‌شه،
‫وقتی سر کارم، اون رینگ واقعی منه،
‫سخت‌تر می‌جنگم.
‫ممنون.
‫آفرین!
‫- تو بهترینی! ‫- شگفت‌انگیزی!
‫- باورنکردنی بود. ‫- آفرین!
‫هون‌سو، گفتی می‌خوای آتش‌نشان بشی، نه؟
‫آره، و حالا بیشتر اینو می‌خوام.
‫حتماً آتش‌نشان می‌شم.
‫حالا ما دو تا نزدیک‌زن راست‌دست داریم.
‫- هر دو؟ ‫- آره.
‫طول دست، وزن، و همه چی‌شون...
‫- شبیه همن، نه؟ ‫- آره.
‫توی چیزای زیادی اشتراک دارن.
‫رینگ آبی من بوکسور هستم.
‫گوشه آبی رنگ،
‫یوک جون‌سو.
‫- برو جون‌سو! ‫- ماشالا!
‫موفق باشی!
‫گوشه قرمز،
‫لی دوون.
‫- خیلی خب. ‫- موفق باشی!
‫- تو می‌تونی! ‫- آفرین، برو ببینم!
‫- جفت خوش‌تیپن. ‫- جفت خوش‌تیپن.
‫خوش‌تیپه.
‫خیلی خوب به نظر می‌رسه.
‫انگار از یه فیلم اومده اینجا.
‫پس زمینه اون یکی رو می‌دونی؟
‫یه آدم معمولیه.
‫تو دور ۱، انگار اصول اولیه رو بلد بود.
‫خب، می‌خواست تو دبیرستان ‫ورزشی به تیم بوکس بپیونده.
‫هرکی می‌خواد لی دوون رو به چالش بکشه،
‫لطفاً بیاد جلو.
‫مهمه با کی جفت بشی،
‫چون بالاخره مبارزه تک به تکه،
‫پس اون کسی که فکر می‌کردم ‫می‌تونم ببرمشو به چالش کشیدم.
‫حتی وقتی توی دور اول ۹۰ نفر بودیم،
‫یوک جون‌سو کسی بود ‫که می‌خواستم باهاش مبارزه کنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- می‌شه دست بدیم؟ ‫- حتماً.
‫خوشبختم.
‫- برنامه‌تو دیدم. ‫- واقعاً؟
‫ممنون.
‫از نزدیک غیرواقعی به نظر میای.
‫من و جون‌سو بوکسور حرفه‌ای نیستیم.
‫اون سریعه.
‫می‌خوام با یوک جون‌سو مبارزه کنم.
‫سبکش شبیه سبک منه.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌دونم،
‫ولی فکر می‌کنم تو بوکس می‌تونم ببرمش.
‫حس کردم خیلی انگیزه دارم.
‫ازت رد می‌شم و می‌رم بالا.
‫ببخشید داداش.
‫- خیلی خب! ‫- بچه‌ها بزنید به سیم آخر.
‫- بریم! ‫- یه مبارزه باحال و بزرگ داشته باشین!
‫شروع!
‫- بریم! ‫- آره!
‫[دور ۱ از ۳ ‫لی دوون در برابر یوک جون‌سو]
‫یک‌دو! بزن بریم!
‫از همون اول با انرژی اومد، ‫همون‌طور که انتظار می‌رفت.
‫ذاتا مبارزه.
‫هی داره بدون توقف می‌زنه.
‫جون‌سو قدرت خوبی داره.
‫می‌بینی؟ ذاتا مبارزه.
‫فکر کنم فقط غریزی مبارزه می‌کنه.
‫مشتای خوبی داره.
‫انگار داره می‌خوره،
‫ولی لی واقعاً خوبه، گاردشو محکم نگه داشته.
‫- داره الگوشو می‌خونه. ‫- آره. الان داره نگاه می‌کنه.
‫برنامه‌م این بود اول چند تا بخورم.
‫اگه این‌جوری فشار می‌اورد،
‫فکر کردم صبر کنم تا گاردشو باز کنه
‫و یه کانتر خوب بزنم.
‫- اوه! ‫- مراقب مشتای بزرگ باش!
‫همینه. این‌جوری می‌شه زد.
‫خوبه! آروم باش!
‫خوب داره مقاومت می‌کنه.
‫- خیلی خب! ‫- عالی!
‫عالی دارن می‌جنگن.
‫یک دقیقه و ۳۰ ثانیه! ادامه بدین!
‫- مشت مستقیم! ‫- اعتماد به نفس داشته باش!
‫- مشت مستقیم عالی بود. ‫- عالی!
‫هی مشت مستقیم می‌زنه.
‫باید عمیق‌تر بزنه. مشتاش نمی‌رسه.
‫مشت مستقیمام می‌رسید، ‫ولی نمی‌تونستم یک‌دو بزنم.
‫هی خطا می‌رفت یا وقتی ‫رول می‌کرد بلاک می‌شد.
‫برای همین سعی کردم تا جای ‫ممکن اونا رو دقیق بزنم.
‫خیلی خب!
‫سطحشون مثل همه.
‫مشتاشون خیلی به هدف نمی‌خوره.
‫گاردتو بالا نگه دار.
‫ده ثانیه!
‫- جون‌سو رو گرفت. ‫- گرفتیش!
‫مشت قوی بزن!‌ گارد بگیر و مشت قوی بزن!
‫- برو داخل! ‫- قدم بردار!
‫- برو برو برو! ‫- همینه!
‫تمام!
‫نزدیک بود.
‫یه لحظه لرزید.
‫چند تا مشت بزرگ خوردم
‫وقتی سعی می‌کردم نزدیک شم.
‫برای راند دوم، می‌دونستم باید تمرکز کنم.
‫اول اینکه یوک جون‌سو ‫مدام مشت مستقیم می‌زنه.
‫- هی مشت پرت می‌کنه. ‫- آره.
‫فاصله رو هم خوب نگه داشته.
‫ولی لی دوون استقامت ذهنی داره.
‫آره، ولی ضربه‌هاش یه چیزی کم داره.
‫باید بیشتر مشت بزنه.
‫- برو جون‌سو! ‫- بریم!
‫- تو می‌تونی! ‫- همین‌جوری ادامه بده!
‫ماشالا دوون!
‫بریم!
‫عالی پیش می‌ری، آفرین!
‫- آفرین! ‫- خوبه!
‫زود باشین!
‫- دوون اعتماد به نفس داشته باش! ‫- اول تو بزن!
‫به داخل فشار بیار.
‫- آره همینه! ‫- خوبه!
‫خیلی خب، عالیه!
‫خوبه! این خوب بود.
‫یه جا نمون!
‫- اونجا! ‫- آره همینه!
‫آره، این‌جوری باید مشت زد.
‫این مشت‌های لی دوون وزن زیادی پشتشه.
‫اون چند تا مشت بزرگ و خطرناک زد،
‫پس سعی کردم فاصله نگه ‫دارم و از مشتا اجتناب کنم.
‫حرکتای خوبی داره!
‫نسبت به مبارزه قبلیش ‫مطمئن‌تر به نظر می‌رسه.
‫فوری کانتر بزن! ‫سرعتو بالا ببر!
‫اونو خورد!
‫ادامه بده!
‫به بدن بزن!
‫یوک جون‌سو قدرت خوبی داره.
‫دیدی چطور داره می‌ره دنبالش؟
‫این راند مال جون‌سوئه.
‫حتماً درد داره.
‫دوون مشت مستقیم بزن! باید جواب بدی.
‫باید حالا بزنی! بزن!
‫فقط گار نگیر! جواب بده!
‫باید حمله کنی!
‫دوون مشت مستقیم بزن!
‫باید از تمام قدرتی که داری استفاده کنی.
‫- نباید الان عقب بره. ‫- دقیقاً.
‫دوون باید بیشتر بزنه!
‫ضربه‌هاشو خوردم، خیلی سنگین بودن.
‫- لعنتی! ‫- وای.
‫دردم گرفت و سرم گیج می‌رفت.
‫راستش می‌لرزیدم.
‫اوضاع برای لی دوون خوب پیش نمی‌ره.
‫داره گیر می‌افته.
‫ده ثانیه!
‫زیادی منتظر موند.
‫جواب بده! باید جواب بدی!
‫الان وقت منتظر موندن نیست!
‫دوون برو داخل!
‫خیلی خب!
‫ضربه‌هاش نمی‌خوره. دیدی؟
‫باید بیشتر حرکت کنی!
‫اعتماد به نفس بیشتری داشته باش!
‫تمام!
‫اون خوبه. جون‌سو خوبه.
‫فکر کنم یوک جون‌سو برنده می‌شه.
‫انگار ضربه‌های لی دوون نمی‌خورد.
‫راستش فکر می‌کردم جون‌سو زود خسته می‌شه،
‫ولی به اندازه‌ای که ‫انتظار داشتم خسته نمی‌شد.
‫داشتم از تمام توانم استفاده می‌کردم.
‫مدام فکر می‌کردم «یکی ‫دیگه بزن»، هر چی پیش بیاد.
‫فقط سه راند بود،
‫پس به ذخیره انرژی فکر نمی‌کردم.
‫به این فکر می‌کردم که هر راند ‫رو با تمام قوام برنده شم.
‫- آخرین راند! ‫- راند آخره!
‫- همین‌جوری ادامه بده! ‫- بریم!
‫بریم!
‫تو می‌تونی!
‫دوون بیشتر فشار بیار!
‫منتظر بمونی می‌بازی!
‫دیگه نرو عقب.
‫الان تعلل کنی می‌بازی.
‫- آخرین راند! ‫- همینه! بریم!
‫[راند ۳ از ۳ ‫لی دوون در برابر یوک جون‌سو]
‫- بیاین! ‫- شروع کنین!
‫راند آخره! ادامه بدید!
‫همینه! انجامش بدید!
‫عالی!
‫- بدون توقف می‌زنه. ‫- اونو توی گوشه گیر انداخته.
‫وای شدید بود.
‫به بدن بزن!
‫- بیشتر! بیشتر! بیشتر! ‫- نزدیک شو!
‫اوه اوه اوه.
‫آپرکات!
‫- خوب مشت می‌زنه. ‫- برو برو برو!
‫انگار می‌دونه کی بزنه.
‫ضربه‌هاش باید سنگین باشه.
‫اون یه مبارز واقعیه.
‫ذاتا مبارزه.
‫خوبه!
‫همینه!
‫یک دقیقه مونده!
‫- بریم! ‫- دوون حالا باید یه کاری بکنی!
‫دوون برو جلو!
‫- خوبه! ‫- همینه!
‫- برو داخل! بیشتر! بیشتر! ‫- دنبالش برو!
‫عالی!
‫به داخل فشار بیار! بیشتر!
‫ادامه بده! ادامه بده!
‫همینه. برو داخل.
‫اون فاصله نگه می‌داشت،
‫برای همین گفتم تهاجمی‌تر بشم.
‫فکر کردم بهتره نزدیکش شم
‫و به جلو فشار بیارم.
‫دوباره هجوم ببر!
‫همینه! حالا!
‫خوبه!
‫ادامه بده!
‫مشتا رو بنداز!
‫همینه! آخرین شانسته!
‫می‌تونی!
‫مثل گاو وحشی بود.
‫هر سه دور با همون سرعت منو زد.
‫انگار داشت درس می‌داد بهم.
‫«همین‌جوری خشکت نزنه.»
‫- دیگه تمومه! ‫- برو برو!
‫آه...
‫اوه!
‫- باید بری جلو! برو! ‫- باید بری جلو!
‫باید حالا بری!
‫حالا باید بری!
‫- برو! برو داخل! ‫- زود باش!
‫- باید بری جلو! ‫- چرا توقف کردی؟
‫- یعنی چی؟ ‫- باید بری جلو!
‫اون مشت رو تمیز زدم،
‫ولی انگار هیچ تأثیری روش نذاشت.
‫انگار به‌خاطر نگاهش تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫نتونستم به داخل فشار بیارم.
‫برو داخل!
‫وقتت داره تموم می‌شه!
‫- ده ثانیه! ‫- ده!
‫به داخل فشار بیار!
‫می‌خوای پشیمون شی؟
‫- باید یه کاری بکنی! ‫- اوه!
‫نذار نفس بکشه!
‫بریز روش!
‫یه مشت بزرگ بزن!
‫تمام!
‫آخرش...
‫مثل فیلم بود، تو بارون ‫مشت رد و بدل می‌کردن.
‫مبارزه باحالی بود.
‫خیلی باحال بود.
‫تکان‌دهنده‌ست.
‫فکر کردم تسلیم می‌شه. ‫آفرین بهش.
‫با تصمیم داورا...
‫حتماً جون‌سوئه، نه؟
‫- حتماً. آره. ‫- حتماً.
‫ولی لی آخر کمبو رو زد.
‫آره آخرش.
‫با تصمیم داورا،
‫برنده...
‫یوک جون‌سو از گوشه آبی.
‫بردی! دمت گرم!
‫- اون برای مبارزه تو آب ساخته شده. ‫- وای!
‫تو فوق‌العاده‌ای!
‫یه جوری به راند ۳ رسیدم،
‫پس می‌خوام تا آخر بمونم.
‫این چالش فقط یه بار تو عمرت پیش میاد،
‫پس بیشترین تلاشمو می‌کنم که باقی بمونم.
‫رینگ تگ من بوکسور هستم. ‫مبارزه حالا شروع می‌شه.
‫مبارزه تو رینگ تگ سه راند ۴ دقیقه‌ایه.
‫هر راند یه بار،
‫مبارز‌ها می‌تونن با زدن ‫دستکش جاشونو عوض کنن.
‫تو بوکس تگ‌تیم نیست.
‫- نه. ‫- چیزی مثل اون نیست.
‫- یعنی... ‫- این جدیده.
‫ما تا حالا چنین چیزی ندیدیم.
‫- مبارزه بین اوزان یا تیمی نداریم. ‫- درسته.
‫هیچ‌وقت تیمی مبارزه نمی‌کنن.
‫این خیلی اصیله.
‫وقتی اسمتون خونده شد،
‫لطفاً وارد رینگ شید.
‫کی اول می‌ره؟
‫کیه؟
‫کی؟
‫الان معلوم می‌شه.
‫کی اول می‌ره؟
‫بیاید خوش بگذرونیم.
‫خب یه کم استرس دارم.
‫گوشه قرمز.
‫لی چه‌هیون، چو هیون‌جه.
‫- باشه بریم! ‫- بریم!
‫خوبه!
‫اونا سرسختن.
‫هر دو بوکسور باشگاه ارتشن.
‫افتخار ارتش کره‌ هستن.
‫هر دو از باشگاه ارتش کره‌جنوبی هستن.
‫می‌خواستم با لی چه‌هیون ‫از باشگاه ارتش هم تیمی بشم.
‫چو هیون‌جه رو در جا انتخاب کردم.
‫بوکسورای ارتش جفت شدن؟ این عادلانه نیست.
‫گوشه آبی.
‫پارک سونگ‌وون، جین یو‌مین.
‫- اوه نه! ‫- بریم!
‫هی ترسوندیم.
‫عاشق این انرژی‌ هستم!
‫وای این شهامت واقعیه.
‫باید از اندازه‌شون استفاده کنن.
‫درسته باید از مزیت وزن‌شون استفاده کنن.
‫هیون‌جه و چه‌هیون به نظرم سخت‌ترین ‫حریفایی بودن که می‌تونستم باهاشون مواجه شم.
‫پس یکم عصبی بودم.
‫ولی من از هر دوشون بزرگ‌ترم،
‫برای همین گفتم ناک‌اوتشون می‌کنم.
‫مطمئنم همه‌تون برای ‫این مبارزه هیجان‌ دارید.
‫قبل شروع، نظر مبارزا رو می‌شنویم.
‫نشون می‌دم تو هر رینگی
‫خوب مبارزه می‌کنم.
‫مثل یه سرباز واقعی حرف زد.
‫مودب بود.
‫شنیدم از باشگاه ارتش هستن.
‫ناک‌اوتشون می‌کنم و بعد مرخصشون می‌کنم.
‫و مرخصشون می‌کنم.
‫- عالی بود. ‫- حالشونو گرفت.
‫وای داداش.
‫جسورانه‌ست.
‫اراده خوبی داره.
‫وای.
‫خب واقعاً خیلی بزرگ‌تره.
‫- بزرگتره. ‫- آره.
‫فقط وزن نیست.
‫- طول دستش هم هست. قدش خیلی بلندتره. ‫- درسته.
‫چه‌هیون و هیون‌جه هر دو بوکسور دفاعی هستن
‫و به سرعت تکیه می‌کنن.
‫می‌دونم خوبن، ولی می‌تونن تفاوت ‫وزن رو جبران کنن؟
‫- درسته. ‫- و رینگ.
‫روی کاغذ قرمز باید ببره، ولی...
‫می‌دونم. راحت نیست.
‫می‌خوام بدونم کی بین این دو نفر اول می‌ره.
‫احتمالاً سنگین‌وزنه.
‫سنگین‌وزن اول میاد و اونا رو می‌زنه؟
‫مبارزه حالا شروع می‌شه.
‫مبارزهای اول،
‫وارد رینگ شید.
‫فکر کنم پارک سونگ‌وونه. می‌دونستم.
‫[پارک سونگ‌وون اول می‌ره]
‫- ماشالا تونگ‌سون! ‫- ایول!
‫لی چه‌هیون اول می‌ره.
‫آفرین چه‌هیون!
‫- باحال می‌شه. ‫- خب این...
‫فکر کنم برای هر دوشون شروع خوبیه.
‫- تو می‌تونی! ‫- موفق باشی!
‫تفاوت اندازه رو می‌بینی.
‫کی برنده می‌شه؟
‫مبارزه حالا شروع می‌شه.
‫شروع کنید!
‫- اول نرو داخل. ‫- باشه!
‫- برو! ‫- شل کن.
‫- باشه خوبه. ‫- همون کاری که همیشه می‌کنی بکن.
‫عالیه!
‫چونه‌تو جمع کن و شل کن! ‫مشت مستقیم خوبی بود!
‫چه‌هیون بالا رو بزن!
‫همینه.
‫باشه خوبه.
‫دیدی؟ این‌جوری عقب می‌ری.
‫اون سریع‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم.
‫نگیرش.
‫این‌جوری فشار خوردن خسته‌ت می‌کنه.
‫بالا بزن! به بالا بزن!
‫همینه! عالی داری پیش می‌ری!
‫خوبه.
‫همینه برو!
‫گارد بگیر باشه؟
‫- پارک سونگ‌وون می‌تونه ضربه بخوره. ‫- یه مبارز واقعیه.
‫خیلی خب، خوبه.
‫- ولی باید ببینیم می‌تونه دووم بیاره یا نه. ‫- درسته.
‫زدیش!
‫- صبر کن چی؟ ‫- چی؟
‫چیه؟
‫وای سنگین به نظر می‌رسید.
‫- سونگ‌وون هنوز ضربه نخورده. ‫- درسته.
‫چه‌هیون کلی خورده.
‫مبارزه سختی رو در پیش داریم.
‫چه‌هیون یه کم شل کن.
‫چه‌هیون آروم باش!
‫آروم باش!
‫تو رینگ مربعی می‌تونم از سرعت استفاده کنم
‫و مبارزه رو کنترل کنم.
‫ولی تو اون رینگ، به من فشار می‌آورد،
‫و این گیجم کرد.
‫برو سراغ بدن فینت بزن.
‫بالا رو بزن!
‫چی بود اون؟
‫عالی پیش می‌ری. مشت مستقیم بزن!
‫فینت! همینه! ادامه بده!
‫آره همینه!
‫- برو! ‫- هی بالا بزن!
‫ضربه‌هاش هیچ تأثیری روش نداره.
‫حالا بالا! هوک بزن!
‫- همینه! ‫- همین‌جوری ادامه بده!
‫عالیه!
‫- ادامه بده! ‫- «بیا دیگه.»
‫ممکنه فکر کنه ضربه‌هاش بی‌تأثیره،
‫ولی اگه هی بخوری
‫خسته‌ت می‌کنه.
‫- ادامه بده! ‫- نچرخ.
‫ادامه بده!
‫ضدحمله خوبی بود.
‫ضربه رو رد کن و بزن!
‫ضربه رو رد کرد و بعد آپرکات زد.
‫- وای. ‫- درست وقتی قدم برداشت...
‫ضربه رو رد کرد و بعد آپرکات زد.
‫انگار وقتش نبود، ولی منتظرش بود.
‫به همین خاطر هی تحریکش می‌کرد.
‫«بیا سمتم.»
‫خوبه، خوبه!
‫آروم باش چه‌هیون! آروم باش!
‫تو قوی هستی!
‫داری عالی پیش می‌ری!
‫می‌خوای عوض کنیم؟
‫ادامه بده!
‫- خوب بود! ‫- عالی.
‫تونگ‌سون اول برو سراغ بدن!
‫صبر کن، پارک سونگ‌وون ‫یه کم خسته به نظر می‌رسه.
‫- آره. ‫- انگار...
‫ضربه‌هاش داره کم‌جون می‌شه.
‫الان داره خسته می‌شه.
‫نفس‌هاش سنگین شده.
‫تونگ‌سون حرکت کن!
‫- چه‌هیون سریع بزن و بیرون بیا! آره! ‫- خوبه!
‫آپرکات!
‫- خوب بود. ‫- عوض کن!
‫هیون‌جه باید سریع حرکت کنی!
‫- عوض کنیم؟ ‫- باید انرژی‌شو نگه داره.
‫بهتره عوض کنیم.
‫قدرتتو نگه دار.
‫جین یو‌مین می‌ره.
‫ببینیم می‌تونه با سرعت چو همراهی کنه یا نه.
‫هی سریع‌تر می‌شه.
‫- یک دقیقه مونده! ‫- بریم!
‫- شروع کنید! ‫- حرفه‌ای در برابر آماتور.
‫برای افتخارشون می‌جنگن.
‫[دور ۱ از ۳ ‫چو هیون‌جه در برابر جین یو‌مین]
‫وای داداش.
‫- شروع قوی داشت. ‫- خیلی خر زوره.
‫چه شهامت رینگی داره.
‫شروع!
‫آره! همینه!
‫سنگین به نظر می‌رسید.
‫یه حرفه‌ای تو این رینگ ‫حتماً دست بالا رو داره.
‫آره جایی برای فرار نیست.
‫رینگ واقعاً بازی رو تغییر می‌ده.
‫سخت‌تر از چیزی بود که ‫فکر می‌کردم. رینگ فرق داشت،
‫و اون با سر پایین میومد جلو.
‫یه کم کلافه‌کننده بود.
‫با این حال به سرعت خودم اطمینان داشتم،
‫و گفتم باید ضربات زیاد و سریعی وارد کنم.
‫- عالی! ‫- ادامه بده!
‫وای سریعن.
‫حرکتای هوشمندانه‌ای داره!
‫هیون‌جه خیلی خوبه.
‫عالی پیش می‌ری هیون‌جه!
‫جین یو‌مین هی...
‫هی با سر پایین می‌ره داخل.
‫هدفش خیلی پایینه، نه؟
‫لازم نیست این کارو بکنه.
‫آروم باش!
‫ده ثانیه!
‫لازم نیست این کارو بکنه.
‫- نه لازم نیست. ‫- مراقب باش.
‫به جای سر کلی به دست می‌زنه.
‫چو تو کلینچ خوبه.
‫تمام!
‫خوبه خوبه خوبه.
‫آفرین.
‫- خوب بود. ‫- آره.
‫قضیه این نیست که جین یو‌مین تکنیک نداره،
‫- پس چرا این‌جوری کورکورانه می‌ره داخل؟ ‫- امروز حسابی انرژی داره.
‫فکر کنم امروز برنامه‌ش ‫همینه، هی فشار بیاره.
‫ولی با سر پایین، این‌جوری،
‫هدفش طبیعتا پایین می‌ره.
‫راستی تونگ‌سون خیلی بهتر ‫از چیزی بود که انتظار داشتم.
‫پارک سونگ‌وون انگار...
‫ضربات سنگینی داره.
‫تونگ‌سون وقت بذار.
‫- کارش خوبه. ‫- داری می‌بری.
‫بعد چند تا ضربه خوردن فهمیدم
‫این بوکسورای حرفه‌ای چیز زیادی بارشون نیست.
‫آماده بودم بجنگم.
‫شرط می‌بندم قرمز باید به خیلی چیزا فکر کنه.
‫استراحت بیشتر لازم داری؟
‫- حالا بهتر شدی؟ ‫- آره خوبم.
‫- خسته نیستم. ‫- خیلی خب.
‫به‌خاطر تفاوت وزنه.
‫- من... ‫- باید...
‫- ضربه‌هات تندتر باشه. ‫- سریع‌تر؟
‫تندترشون کن.
‫- اول سعی کردم رو در رو مبارزه کنم. ‫- خوبه.
‫من اول برم؟
‫اگه اون بزرگه بیاد چی؟
‫سعی می‌کنم با ضربات سریع بگیرمش.
‫اگه جواب نداد عوض می‌کنی.
‫اون‌وقت عوض می‌کنیم.
‫مبارزها وارد رینگ شید.
‫زود باشید، شروع کنید!
‫کی می‌ره... اوه.
‫عجب.
‫چی؟ مطمئنین؟
‫اوه.
‫[اولین مبارز گوشه قرمز ‫چو هیون‌جه ۱۱۸ سانتی‌متر/۹۸ کیلو]
‫چو هیون‌جه در برابر پارک سونگ‌وون.
‫- کنارش غول به نظر می‌رسه. ‫- آره.
‫مشتاقم ببینم چی می‌شه.
‫تفاوت وزن جدیه.
‫۳۴ کیلو تفاوت دارن.
‫- اوه! ‫- زود باشین!
‫یه مگس داره جلوی صورتم وزوز می‌کنه. ‫بذار بکشمش.
‫بهت ثابت می‌کنم بوکس به اندازه نیست.
‫شروع کنید!
‫[راند ۲ از ۳ ‫چو هیون‌جه در برابر پارک سونگ‌وون]
‫- شروع کنین! ‫- بعد ضربه زدن حرکت کن!
‫- عالیه! ‫- آره!
‫- عالی داری پیش می‌ری! ‫- برو برو!
‫- همینه! ‫- تو می‌تونی!
‫سر جات وایسا!
‫عالی! فوق‌العاده‌ست!
‫چقدر سریع!
‫عالی! فوق‌العاده‌ست!
‫خیلی سریعه. وای.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫- هیون‌جه، حال کن! ‫- عالی!
‫- فقط باهاش حال کن! ‫- آفرین!
‫باید اول اونو تو گوشه گیر بندازه.
‫ضربه زدن موقع تعقیب جوابگو نیست.
‫هیون‌جه عالی داری پیش می‌ری!
‫سونگ‌وون سعی کن یک‌دو بزنی!
‫فکر می‌کردم زود خسته می‌شه، سعی کردم
‫هر چقدر می‌تونم با حداکثر سرعت ضربه بزنم. ‫و جواب داد.
‫- هیون‌جه خوبه. ‫- مراقب سر باش.
‫اول به بدن بزن!
‫- عالی داری پیش می‌ری تونگ‌سون! ‫- زود باش هیون‌جه!
‫- هیون‌جه عالی پیش می‌ری! ‫- برو!
‫از زیر به سمت بالا مشت بزن!
‫- به همین زودی خسته به نظر میاد. ‫- همینه!
‫- بالا بزن! ‫- خوبه!
‫- همینه سونگ‌وون! آپرکات بعد هوک! ‫- اونجا!
‫مراقب سرت باش.
‫همینه! گرفتیش!
‫پارک سونگ‌وون خسته‌ست.
‫- خسته به نظر می‌رسه. ‫- آره.
‫زود باش، تمرکز کن!
‫خوبه! همینه!
‫- خسته‌ست! باهاش حال کن! ‫- گارد بالا!
‫گرفتیش!
‫- همینه! ‫- آره گرفتیش!
‫- می‌تونی عوض کنی! ‫- عالی!
‫خسته‌ست.
‫پارک سونگ‌وون خسته‌ست.
‫خسته‌م.
‫یعنی چی؟
‫- خسته‌ست. ‫- باشه!
‫[جین یو‌مین]
‫- تونگ‌سون خسته‌ست. ‫- نه!
‫کاملاً خسته‌ست.
‫سونگ‌وون نفس بکش! نفس بکش!
‫بین چو هیون‌جه و پارک سونگ‌وون، ‫چو هیون‌جه برنده‌ست.
‫- بین این دو تا. ‫- درست می‌گی.
‫کاملاً.
‫باشه خوبه!
‫سخت نگیر. ازش بزرگ‌تری.
‫[لی چه‌هیون]
‫آماده؟ بوکس!
‫[دور ۲ از ۳ ‫لی چه‌هیون در برابر جین یو‌مین]
‫اوه.
‫هی!
‫- هی. ‫- اوه هی.
‫اونو گرفت.
‫داره هجوم می‌بره.
‫داره می‌ره داخل.
‫- همینه! ‫- چه‌هیون!
‫می‌خواد ناک‌اوت کنه.
‫جین یو‌مین دنبال ناک‌اوته.
‫فکر کردم باید سریع هجوم ببرم
‫و فشار رو نگه دارم
‫قبل اینکه فاصله بگیره.
‫اون قوی میاد جلو.
‫قبل ضربه زدن حرکتشو بخون!
‫- آره هی هوک می‌زنه. ‫- هوک به سر.
‫- آفرین! ‫- به سر.
‫چه‌هیون داره گیر می‌افته.
‫چه‌هیون! تمرکز کن، داداش!
‫ادامه بده!
‫- آروم باش! ‫- کراس-هوک-آپرکات.
‫آروم باش!
‫چه‌هیون! کراس-هوک-آپرکات!
‫- کراس-هوک-آپرکات! ‫- چه‌هیون تمرکز!
‫- خوبه! ‫- همینه!
‫- آروم باش! ‫- همینه!
‫عالی.
‫چه‌هیون فاصله بگیر. فاصله نگه دار.
‫آره همینه.
‫همینه. می‌تونی.
‫دفاع خوبی داری.
‫- سی ثانیه! ‫- ادامه بده!
‫- خیلی خب، سی ثانیه! ‫- فقط سی ثانیه!
‫- آره! ‫- خوبه!
‫- خوب بود! ‫- مراقب سرت باش.
‫چه‌هیون! عالی پیش می‌ری!
‫یه ضربه آخر! یه ضربه آخر!
‫- ایول! ‫- خوبه!
‫ادامه بده.
‫آفرین!
‫استقامتش باورنکردنیه.
‫اونا هر روز کل روزو تمرین می‌کنن.
‫انگار پارک سونگ‌وون تو گوشه آبی
‫- نمی‌تونه ریکاوری کنه. ‫- این‌طور به نظر نمی‌رسه.
‫انگار می‌خواد بالا بیاره!
‫نفس نمی‌کشه.
‫جون نداره.
‫سه دقیقه براش کافی نیست.
‫خودتو جمع کن!
‫اگه سنگین‌وزن از اول زیاد حرکت کنه،
‫توی راندای بعدی خسته می‌شه.
‫من جایی که پارک سونگ‌وون ‫الان هست بودم.
‫حداقل ۱۰ دقیقه لازم ‫داره تا بتونه کاری بکنه.
‫- الان نمی‌تونه ریکاوری کنه. ‫- تا اون‌وقت همه چی تموم می‌شه.
‫دقیقاً. به همین خاطر جین یو‌مین ‫الان کلی مسئولیت رو دوششه.
‫می‌تونیم انجامش بدیم.
‫دیگه تمومه.
‫اونا هم خسته‌ن.
‫آروم باش و کمتر ضربه بزن.
‫بعد راند دوم کاملاً خسته بودم.
‫ولی انگار یو‌مین هم کامل ریکاوری نکرده بود.
‫برای همین گفتم توی راند سوم نفر اول برم،
‫بهش وقت بدم ریکاوری کنه،
‫بعد بذارم تمومش کنه.
‫- با سر پایین اومد جلو. ‫- نفس عمیق.
‫- اول واقعاً گیجم کرد. ‫- هی.
‫جمعش نکن.
‫بزن، بزن، جا خالی بده، بعد بوم!
‫- فقط وقتی مطمئنی جمعش کن. ‫- باشه.
‫مبارز‌ها وارد رینگ شید.
‫پاهاتو حرکت بده.
‫- ماشالا چه‌هیون! ‫- بریم!
‫انگار لی چه‌هیون یه کم بیشتر ادامه می‌ده
‫و می‌ذاره چو هیون‌جه تمومش کنه.
‫تحمل کن تونگ‌سون! ‫آخرین رانده!
‫- آفرین سونگ‌وون! ‫- سونگ‌وون خودتو جمع کن!
‫چه‌هیون، تو می‌تونی!
‫راند آخره!
‫- شهامتتو نشون بده! ‫- خیلی خب.
‫- شروع کنید! ‫- تمرکز کن!
‫بیا!
‫- چه‌هیون، خسته‌ست! ‫- نه نه!
‫ضربه سنگین رو بی‌خیال شو!
‫بزن، بزن، جا خالی بده بعد مشت بنداز!
‫باید بری داخل!
‫همینه!
‫- گرفتیش! ‫- همینه!
‫- چه‌هیون یکی بزن! ‫- باید حرکت کنی!
‫بعد مشت زدن سر جات نمون!
‫به مبارزه ادامه بده!
‫ادامه بده!
‫این آخریشه!
‫تو چشماش تمرکز نداره.
‫بدجوری خسته بودم،
‫ولی اون راحت می‌پرید انگار هیچیش نیست.
‫آفرین چه‌هیون!
‫یه کم دیگه!
‫- دیگه تمومه! ‫- باهاش خوش بگذرون!
‫برو داخل!
‫- چی؟ ‫- هی نزدیک بود.
‫کراس-کانتر.
‫- وای. ‫- اون جا خالی و مشت...
‫وقتی داشت جا خالی می‌داد گرفتش.
‫- خورد! ‫- می‌تونست ناک‌اوت کنه.
‫حالا دیگه مبارزه ذهنیه!
‫- چه‌هیون تیز باش! ‫- همه‌ش ذهنیه!
‫تونگ‌سون آروم باش!
‫ادامه بده!
‫- خسته‌ست. ‫- جون نداره.
‫خیلی خب!
‫کامل خورد!
‫خوبه!
‫جاخالی و مشت عالی بود.
‫اون ضدحمله رو خورد.
‫خسته‌ست!
‫- تعویض! ‫- همین حالا تعویض کن!
‫- خسته‌ست! ‫- عوض کن!
‫آفرین.
‫بیشترین تلاشتو کردی!
‫کاملاً نابود شده.
‫- کاملاً نابود شده. ‫- نابود شده.
‫داداش. اون نابود شده.
‫خوبه. بذار ببینم.
‫این آخریشه.
‫هی به خودم یادآوری می‌کردم ‫پارک سونگ‌وون چقدر سخت تلاش کرد
‫و به خودم فشار می‌آوردم ‫که تا آخر تمام تلاشمو بکنم.
‫- تو می‌تونی! ‫- زود باشین!
‫[چو هیون‌جه]
‫این راند مال منه.
‫کل تلاشم رو می‌کنم و موفق می‌شم.
‫- بیشترین تلاشتو کردی! ‫- پایین‌تر بزن!
‫[راند ۳ از ۳ ‫چو هیون‌جه در برابر جین یو‌مین]
‫باید حرکت کنی هیون‌جه! دیوونه شو!
‫همینه. آره، بهتر شد.
‫- ادامه بده. ‫- هر کاری لازمه بکن!
‫برو! همینه!
‫ضدحمله خوبی بود!
‫آروم بمون!
‫قبل ضربه حرکتشو بخون.
‫- اول حرکتشو بخون. ‫- فکر کنم این تعیین‌کننده‌ست.
‫هر چی داری بریز بیرون!
‫- عالیه! ‫- خوب بود!
‫نمی‌تونه بهت برسه!
‫پاهاش سریعه و چشماش تیزه.
‫همه حرکتاشو می‌خونه و از ‫هر ضربه‌ای جاخالی می‌ده.
‫چطور همه‌شو می‌بینه؟
‫حرکاتش دقیقه.
‫عالیه. زدنش خیلی سخته.
‫- عالیه! ‫- یکی دیگه! فینت بزن!
‫خوب بود!
‫- عالی خورد. ‫- همینه!
‫حالا تو گوشه گیرش انداخته.
‫- آره! ‫- اول حمله کن!
‫باید ادامه بدی! ادامه بده!
‫یادمه جین بهتر از این بود.
‫- سطحشون فرق داره. ‫- آره.
‫داره میاد! داره میاد!
‫باید یه کاری بکنی! همینه!
‫باید به مشت زدن ادامه بدی!
‫فقط گارد نگیر!
‫از اول راند ۳ شروع به ضربه خوردن کردم،
‫و از اونجا تمرکزم روی فاصله رو از دست دادم.
‫راند واقعاً سختی بود.
‫خیلی خوبه.
‫همه چیو جاخالی می‌ده.
‫آفرین!
‫هیون‌جه داره خسته می‌شه!
‫تیز باش!
‫- نه نه! ‫- جواب بده!
‫باید به ضربه زدن ادامه بدی!
‫داره میاد! داره میاد!
‫زود باش! تو می‌تونی!
‫- خسته‌ست. ‫- جونی براش نمونده.
‫ماشالا جین یو‌مین!
‫هر کاری لازمه بکن.
‫چو هیون‌جه مثل کف دستش اونو شناخته.
‫عجب توانی داره.
‫باهاش خوش بگذرون!
‫همه الگوهای جین یو‌مین رو می‌تونستم ‫بخونم و راحت از پسش بر بیام.
‫به بدن بزن! آره!
‫- سی ثانیه! ‫- هیون‌جه، مشت بزن!
‫- ۳۰ ثانیه مونده! ‫- تمرکز کن!
‫- تمرکز! ‫- همینه!
‫- ادامه بده! ‫- به بدن بزن! بدن!
‫زیاده‌روی نکن! ادامه بده!
‫باید بری دنبالش!
‫- ده ثانیه! ‫- ده ثانیه!
‫باهاش خوش بگذرون!
‫- خیلی خوبه! ‫- عالی!
‫- ولی چه استقامتی داره. ‫- تموم شد.
‫زود باش!
‫[دور ۳ از ۳ ‫چو هیون‌جه در برابر جین یو‌مین]
‫واقعاً عالی کار کردن.
‫تیم ارتش خیلی خفن بودن.
‫- خیلی خوبه. ‫- هیون‌جه برد.
‫چو اون آخر باورنکردنی بود.
‫می‌دونم. اگه اون نبود...
‫- هیون‌جه فقط... ‫- آره.
‫انگار وقتی جین رو تو گوشه ‫گیر انداخت همه چی رو فهمید.
‫از اونجا...
‫آره راهی برای بردن یه بوکسور دفاعی که ‫اینقدر خوبه نیست.
‫مبارزه هیجان‌انگیزی داشتن.
‫عالی بودن.
‫عالی!
‫- آفرین. ‫- خیلی خوبه.
‫بیا داخل.
‫نمی‌تونه داخل بیاد.
‫- بیا. ‫- یکی آمبولانس براش بگیره.
‫انگار آمبولانس لازم داره.
‫فکر کنم سونگ‌وون یه کم ‫بیشتر استراحت لازم داره.
‫هر دوشون جونی براشون نمونده.
‫شماها اونجا زورتون رو زدین.
‫- عالی بود. ‫- سرپا بایستید!
‫حالا نتیجه رو اعلام می‌کنیم.
‫برنده‌های این مبارزه
‫لی چه‌هیون، چو هیون‌جه
‫از گوشه قرمز.
‫آفرین!
‫- عالی بودن. ‫- آره.
‫باشگاه ارتش به شما احترام می‌ذاره. ‫خبردار!
‫- درود! وفاداری! ‫- وفاداری!
‫آزاد باش!
‫چقدر باحال.
‫پارک سونگ‌وون، امیدوارم حالت بهتر باشه.
‫جوون پرشوری هستی که تلاشت رو کردی،
‫ولی متأسفانه، از «من بوکسورم» حذف شدی.
‫امیدوار بودم ورقو ‫برگردونم، ولی انگار کم آوردم.
‫بوکسورای واقعا...
‫واقعا در حد اسمشون هستن. ‫خیلی چیزا یاد گرفتم.
‫- چی؟ ‫- آروم باش.
‫عالی بودی!
‫- خیلی خب! ‫- مبارزه عالی بود!
‫- باحال بود. ‫- آره.
‫- زود گذشت. ‫- می‌دونم. این باحاله.
‫می‌تونیم اینو ببینیم؟
‫- انگار فیناله. ‫- چه مبارزه بزرگی.
‫شروع کنید!
‫بهترین در برابر بهترین.
‫- اگه مشتش بخوره کارش تمومه. ‫- باورنکردنیه.
‫ممکنه قفسو خراب کنن.
‫اون کمبو رو ببین.
‫داره میاد.
‫باید تا بیفتی ادامه بدی.
‫وحشیانه‌ست.
‫وای!
‫قهرمان بی‌چون و چرای نیمه‌سنگین وزن!
‫- جدی؟ ‫- قهرمان بیا داخل!
‫- این دیوونه‌کننده‌ست! ‫- اسمم دمیتری بیووله.
‫وقتی درباره کره و برنامه بوکس شنیدم،
‫هیچ شکی نداشتم.
‫می‌خواستم بیام.