‫برنده‌ی برنامه «من بوکسورم» ‫جایزه‌ی بزرگ سیصد میلیون وون
‫و یک ماشین شاسی‌بلند ‫پرچمدار فوق‌العاده دریافت می‌کنه.
‫راند سوم «من بوکسورم».
‫سه رینگ.
‫می‌خوان یه مرغدونی بندازن سرمون.
‫رینگ قفس.
‫- رینگ عملاً یه خط صافه. ‫- دو به دو؟
‫رینگ تگ.
‫- اون آبه؟ ‫- قراره بارون هم بیاد؟
‫رینگ آبی.
‫هر کسی که مبارزه رو ببازه
‫بلافاصله
‫حذف می‌شه.
‫«من بوکسورم»،
‫سه رینگ.
‫در ادامه‌ی این مبارزه...
‫رینگ قفس.
‫مبارزه در رینگ قفس تک به تک هست
‫و شامل دو راند سه دقیقه‌ای می‌شه.
‫اوه، مرغدونی...
‫خیلی تنگه.
‫- شبیه یه سالن زیرزمینیه. ‫- آره.
‫راستش این شرایط برای ‫بوکسورهای دفاعی خیلی سخته.
‫آره، خیلی کوچیکه. از هر طرف سه متره.
‫رینگ قفس.
‫بوکسورها، وارد بشید.
‫گوشه‌ی قرمز، کیم ته‌سان.
‫تو می‌تونی، رفیق.
‫هر کسی که می‌خواد کیم ته‌سان رو ‫به چالش بکشه، جلو بیاد.
‫جدی، کی دلش می‌خواد؟
‫کیم ته‌سان قهرمانه، می‌دونی.
‫غیرممکنه، هیچ‌کس قبول نمی‌کنه.
‫چقدر خفن.
‫احسنت، مربی!
‫- خوبه. ‫- مرد حسابی.
‫یک مرد واقعی.
‫هیچ‌وقت به‌عنوان یک حرفه‌ای
‫تا مرحله‌ی قهرمانی پیش نرفتم،
‫برای همین فکر کردم یه بار بیام ‫و با یه قهرمان واقعی روبرو بشم.
‫در رینگ قفس، کیم ته‌سان ‫در برابر لی سانگ‌گون قرار می‌گیره.
‫[کیم ته‌سان در برابر لی سانگ‌گون]
‫پس مسابقه این دوتاست، ها؟
‫با حضورشون رینگ حتی کوچیک‌تر به نظر میاد.
‫غیرممکنه این رو ببازه.
‫اول از همه، خوشحالم که مقابل ‫یه حریف قابل احترام قرار گرفتم.
‫نشون می‌دم یه قهرمان چه کار می‌تونه بکنه.
‫- عاشق این اعتماد به نفسم. ‫- دقیقاً.
‫بالاخره یه قهرمانه.
‫ته‌سان می‌بره. قرار نیست ببازه.
‫ولی خیلی کوچیکه.
‫درسته، ما می‌تونیم مدیریت کنیم. ‫ولی برای شماها خیلی تنگه.
‫اون تو خیلی خفه‌ست.
‫خیلی فشرده‌ست.
‫باید همون‌جا با مشت بزنن.
‫- یه دعوای خالص با مشت. ‫- فقط بکوبن.
‫وقتی در واقع وارد شدم،
‫فقط به اندازه‌ی حرکت کردن خودم جا داشتم.
‫با خودم گفتم: ‫«اینجا چطور باید برنامه‌ریزی کنم؟»
‫تا حالا فقط توی رینگ‌های مربعی ‫بالای پنج متر جنگیده بودم.
‫پس ایده‌ی مبارزه توی همچین قفسی
‫هیجان‌انگیز بود.
‫بوکسورها، آماده بشید.
‫کیم ته‌سان در برابر لی سانگ‌گون.
‫- مبارزه رو شروع کنیم. ‫- دستکش‌ها رو بزنید.
‫عقب برید.
‫دو قدم بیشتر جا نیست.
‫حتی جا برای عقب رفتن نیست.
‫دیوونه‌کننده‌ست.
‫شروع کنین!
‫- شروع! ‫- بزن بریم!
‫خیلی‌خب!
‫[کیم ته‌سان در برابر لی سانگ‌گون]
‫از همون اول محکم رفت سمتش.
‫از همون شروع؟
‫می‌خواد توی راند اول کار رو تموم کنه.
‫یورش می‌بره.
‫- همینه. ‫- حالا شد یه چیزی.
‫ضربه‌ی مستقیم رو دیدی.
‫وای، اون ضربه‌ی مستقیم خیلی خوب بود.
‫عاشق اون ضربه‌ی مستقیم شدم.
‫- خوبه. ‫- همش ضربه‌ی مستقیم می‌خوره.
‫برنامه‌م این بود که توی راند اول ‫سبک و سنگینش کنم.
‫وای، دست جلوش خیلی تیزه.
‫اون ضربه‌ی مستقیم واقعاً خوب می‌خوره.
‫ضربه‌های مستقیمش کل بدن ‫کیم ته‌سان رو عقب می‌زنن.
‫وای، اون ضربه‌ی مستقیم رو می‌خوام.
‫اون یه دسته وزن بالاتره، ‫برای همین هی عقب می‌رفتم.
‫ولی قدرت من فقط مشت‌زنی نیست.
‫فک محکمی هم دارم.
‫می‌خواستم سبک مبارزه‌ش رو بخونم ‫و یه کم نفسش رو بگیرم،
‫برای همین فکر کردم چند ضربه رو بخورم.
‫احتمالاً آسیب‌ها داره روی هم جمع می‌شه.
‫دست جلوش عالیه.
‫جلو نرو. از همون‌جا بزن.
‫همون‌جا بمون و ضربه بزن.
‫چون خیلی تنگه.
‫- جا برای جاخالی نیست. ‫- ریتمت رو پیدا کن، ته‌سان.
‫ولی وقتی شروع کردم ضربه‌ها رو خوردن، ‫همین‌طور پشت سر هم می‌خوردم.
‫با خودم گفتم: «این درست پیش نمی‌ره.»
‫وای، دست جلو واقعاً تعیین‌کننده‌ست، نه؟
‫وای، اون ضربه‌ی مستقیم خیلی تمیز بود.
‫باید وقتی ضربه‌ی مستقیم می‌زنه، بگیرش.
‫خیلی‌خب، از همون‌جا ضربه بزن.
‫برو بیرون از اون‌جا.
‫وقتی گیر بیفتی، دیگه تمومه.
‫باید فشار بیاره جلو.
‫خیلی‌خب!
‫از نزدیک ضربه بزن!
‫- همینه. ‫- ده ثانیه!
‫- ده ثانیه!
‫اینکه خیلی راحت جاخالی می‌ده ‫نشون می‌ده چقدر باتجربه‌ست.
‫خیلی‌خب!
‫وای، کارش خوبه.
‫- عالی بود. ‫- فوق‌العاده بود.
‫بازی خوبی بود.
‫یه چیز دیگه بود.
‫ولی توی راند دوم، ‫کنجکاوم ببینم چطور...
‫باید ببینیم.
‫می‌خوام بدونم چطور ‫انرژی‌شون رو مدیریت می‌کنن.
‫ضربه‌ی مستقیم لی سانگ‌گون قابل توجهه.
‫خیلی تیزه.
‫برنامه‌م داشت جواب می‌داد.
‫ته‌سان داشت تلاش می‌کرد ‫راهی برای ورود پیدا کنه.
‫من به ضربه‌های مستقیم چسبیدم، ‫وقتی مشت میومد ضدحمله می‌زدم
‫و هر وقت فرصتی می‌دیدم، کمبو می‌زدم.
‫از اول برنامه‌م همین بود.
‫برنامه‌م این بود که توی راند دوم ‫شدت رو بیشتر کنم.
‫محکم نگهش داشتم تا خسته بشه
‫و بعد مبارزه رو به ریتم خودم ببرم.
‫مربی توی زدن ضربه‌های سریع حرف نداره.
‫همین‌طور پشت سر هم می‌زنه.
‫ولی ته‌سان بیش از حد تاب می‌ده، ‫انگار یه کم به‌هم ریخته‌ست.
‫دست جلوش نمی‌خوره.
‫ببینیم کیم ته‌سان الان جدی می‌شه یا نه.
‫شروع کنین، بچه‌ها!
‫- بزن بریم! ‫- بزن بریم!
‫اوه، پسر.
‫این آخرین راند هست.
‫خیلی‌خب، آخرین راند.
‫- بزن بریم! ‫- بزن بریم!
‫[کیم ته‌سان در برابر لی سانگ‌گون]
‫وای، ضربه‌ی قشنگی بود.
‫ضربه‌ی خوبی به سر زد!
‫ضربه‌ی مستقیمش دیوونه‌کننده‌ست.
‫مربی عالی کار می‌کنه.
‫وقتی تایمم رو از دست دادم، ‫همین‌طور پشت سر هم از دست می‌دادم.
‫اون موقع فهمیدم باید دوباره تنظیم کنم.
‫پس تصمیم گرفتم تا جایی که ‫می‌تونم به بدن هدف بگیرم.
‫آره، یکی بزن و یکی بخور!
‫سنگین به نظر میاد.
‫ضربه‌ی خوبی بود!
‫خوبه. حالا به بدن هدف بگیر!
‫لی سانگ‌گون مستقیم می‌زنه تو...
‫بزرگ‌ترین ضعفش اینه که ‫ضربه‌ی مستقیم درست و حسابی نداره.
‫دفاعش محکمه.
‫آره، از فاصله‌ت استفاده کن!
‫- ضربه‌ی خوبی بود! ‫- گیرش انداخت.
‫- گیر افتاده. ‫- نباید توی گوشه بمونه.
‫- دیوونه‌کننده‌ست. ‫- از اونجا برو بیرون!
‫بهش فرصت نده. فشار بیار جلو.
‫باید حرکت کنی!
‫از اونجا برو بیرون!
‫من یه بوکسور نزدیک‌زن نیستم که ‫توی فاصله‌ی خیلی کم بدرخشم.
‫من یه مشت‌زن قدرتی میان‌فاصله‌م.
‫اون قفس کوچیک واقعاً به سبک من نمی‌خوره.
‫پس آره، یه کم به مشکل خوردم.
‫باید ازش دربیای.
‫حرکت کن، ته‌سان!
‫خوب بود!
‫معلوم نیست چرا، ‫کیم ته‌سان نمی‌تونه کاری پیش ببره.
‫ضربه‌های مستقیم دارن آسیب اضافه می‌کنن.
‫- آسیب؟ ‫- معلومه.
‫پس واقعاً داره روی هم جمع می‌شه.
‫از همون‌جا بزن! ضربه‌ی مستقیم!
‫همینه!
‫تمیز نشست.
‫دیوونه‌کننده‌ست. کلی ضربه خورد.
‫آره! بزنش!
‫- وای! ‫- دیوونه‌ست.
‫- ده ثانیه! یالا! ‫- ده ثانیه‌ی آخر!
‫آخریش! یالا!
‫مربی فوق‌العاده‌ست.
‫[کیم ته‌سان در برابر لی سانگ‌گون]
‫- ایست! ‫- مبارزه به پایان رسید.
‫این‌جوری باید بوکس بازی کرد.
‫مبارزه‌ی عالی‌ای بود.
‫واقعاً عالی بود.
‫هردوتون فوق‌العاده مبارزه کردی، واقعاً.
‫- هردوتون عالی بودید ‫- راستش این... وای.
‫شوخی‌بردار نبود.
‫پیروز این مسابقه...
‫[با داوری و قضاوت ۲۰ داور حرفه‌ای]
‫[از اتحادیه بوکس کره، فدراسیون بوکس کره ‫و نهاد مدیریت بوکس کره]
‫لی سانگ‌گون از گوشه‌ی آبی هست.
‫[بوکسور گوشه‌ی آبی، ‫لی سانگ‌گون پیروز شد]
‫- عالی بود. ‫- ممنون.
‫باید احترام گذاشت.
‫بوکسور بودن یعنی همین.
‫ضربه می‌خوری، ولی ادامه می‌دی.
‫به این می‌گن بوکس.
‫باعث افتخار بود که ‫با یه قهرمان واقعی مبارزه کردم.
‫و پیروزی فقط خوشحال‌ترم کرد.
‫من دو مسابقه‌ی بازنده‌ها رو ‫پشت سر گذاشتم تا به این‌جا برسم،
‫ولی بدون هیچ پشیمونی جنگیدم.
‫بهم خوش گذشت.
‫این رینگ قفس «من بوکسورم» هست.
‫یه کارمند معمولی در برابر ‫یه عضو تیم ملی موی ‌تای.
‫نشون می‌دم که شگفتی هم ممکنه اتفاق بیفته.
‫خیلی‌خب!
‫این مبارزه رو کنترل می‌کنم و می‌برم.
‫عالیه.
‫شروع کنین!
‫صدای اون مشت خیلی خفن بود...
‫محکم ضربه می‌زنه.
‫- وای، خیلی... ‫- قدرتمنده، نه؟
‫- محکم می‌زنه. ‫- آره.
‫این یه مشت موی ‌تای واقعیه.
‫واقعاً می‌شه قدرت مشت‌های ‫کیم هیون‌جون رو حس کرد.
‫بوکسش برای یه موی‌ تای‌کار محکم و خوبه.
‫پیروز این مسابقه کیم هیون‌جون هست.
‫مسابقه بعدی، ‫مبارزه‌ی بین بوکسورهای دانشگاهی.
‫[لیم یون‌چان مقابل نام مین‌وو]
‫- یالا! ‫- بزن بریم!
‫شروع!
‫پس این سبک بوکسشه.
‫خوبه.
‫ولی ریسکیه.
‫باید جاخالی بدی و بعد بزنی،
‫ولی اگه فقط جاخالی بدی، آخرش یکی می‌خوری.
‫اون ضربه‌ی مستقیم خیلی تمیز بود.
‫تمیز و دقیق گیر افتاد!
‫- لیم یون‌چان هم خیلی خوبه. ‫- کارش خوبه.
‫سبک لیم یون‌چان کاملاً اصولیه.
‫پیروز این مسابقه...
‫لیم یون‌چان هست.
‫[بوکسور گوشه‌ی قرمز، ‫لیم یون‌چان پیروز شد]
‫این دوتا رو با هم انداختن؟
‫[مون جی‌هیوک، بوکسور آماتور]
‫[در برابر کوان اوه‌گون، ‫قهرمان سابق دو وزن]
‫جوانی رو نمی‌شه شکست داد.
‫حتماً ناک‌اوتش کنم.
‫شروع!
‫خیلی سریعه.
‫سرعت داره.
‫- این یعنی «مثل برق سریع». ‫- آره.
‫خیلی‌خب!
‫غریزه‌ی فوق‌العاده‌ای داره.
‫کاملاً نابودکننده‌ست.
‫پیروز این مسابقه ‫کوان اوه‌گون از گوشه‌ی آبی هست.
‫[برنده‌های رینگ قفس: ‫هیون‌جون، یون‌چان، اوگون، سانگ‌گون]
‫[قسمت پنجم: شهامت واقعی]
‫این بازی تماشاییه.
‫رینگ تگ.
‫بوکسورها، وارد بشید.
‫گوشه‌ی آبی،
‫لی گی‌جون و کیم مین‌وو.
‫- بزنیدشون! ‫- بریم سر وقتش!
‫گی‌جون واقعاً خوبه، البته.
‫- فرق داره. ‫- خیلی کارش خوبه.
‫لی گی‌جون عضو باشگاه بوکس ‫دانشگاه ووسوک هست.
‫وای، بدنش رو ببین!
‫عضلاتش آتیش گرفتن.
‫وای، سریعه.
‫- ریتم خیلی خوبی داره. ‫- عالیه.
‫حرکتش عالیه. یه ریتم غنایی داره.
‫شیوه‌ی خم شدن و ضربه زدنش...
‫خیلی انفجاریه.
‫انگار داشتم یه مسابقه ‫بین‌المللی بوکس می‌دیدم.
‫تا آخر بدون پشیمونی، سخت می‌جنگم.
‫- بدنش باورنکردنیه. ‫- گی‌جون واقعاً خوبه.
‫کیم مین‌وو یه مبارز ام‌ام‌ای هست،
‫ولی انتخابش کردیم چون ‫خیلی خوب بوکس بازی کرد.
‫- توی راند اول. ‫- آره.
‫هردوشون عالی‌ان. خوشم اومد.
‫گوشه‌ی قرمز،
‫کیم هون‌سو و لی جو‌یونگ.
‫بزن بریم، جو‌یونگ!
‫- تو می‌تونی، جو‌یونگ! ‫- حسابشون رو برس!
‫این تیم کارشون چیه؟
‫اون سمت راستی والیبال بازی می‌کنه. ‫سمت چپی رو مطمئن نیستم.
‫هردوشون خیلی هیکلی‌ان.
‫شونه‌هاشون رو ببین.
‫لی جو‌یونگ خیلی جوونه، نه؟
‫برای این مسابقه خیلی هیجان دارم.
‫سرگرم‌کننده می‌شه.
‫- پشت این مبارزه یه ماجرای واقعی وجود داره. ‫- درسته.
‫دیدن کیم مین‌وو
‫خونم رو به جوش آورد.
‫پیروز این مسابقه...
‫لی جو‌یونگ هست.
‫ممنون، آقا!
‫یه لحظه صبر کن.
‫کیم مین‌وو از گوشه‌ی قرمز
‫اونم باقی می‌مونه و حذف نمی‌شه.
‫چون هردومون توی اون راند بالا رفتیم،
‫حالا یا من حذف می‌شم یا اون.
‫خیلی‌خب، این بار جدی بجنگیم.
‫از نظر وزن، تیم کیم هون‌سو برتری داره.
‫از نظر فیزیکی دست بالا رو دارن ‫ولی تجربه کمتری دارن.
‫ببینیم چطور پیش می‌ره.
‫بوکسورهای اول،
‫بیاید داخل.
‫اول سنگین‌وزن‌ها میان.
‫[گوشه‌ی قرمز راند ۱ کیم هون‌سو]
‫[گوشه‌ی آبی راند ۱ لی گی‌جون]
‫خیلی‌خب، پس این دوتا اول میان.
‫تفاوت قد و هیکل خیلی زیاده.
‫یالا، کیم هون‌سو!
‫مبارزه رو شروع کنیم.
‫شروع!
‫بزن بریم!
‫تو می‌تونی، لی گی‌جون!
‫یالا، کیم هون‌سو!
‫آروم فشار بیار.
‫وای، خیلی قد بلنده.
‫طول دستش رو ببین.
‫عملاً شمشیربازیه.
‫چون طول دست بیشتری دارم،
‫فکر کردم باید ازش به نفع خودم استفاده کنم.
‫کیم هون‌سو رو ببین!
‫مشت‌های کیم هون‌سو واقعاً سنگینن.
‫ترسناکن.
‫گی‌جون الان یه کم خشکه.
‫به خاطر اختلاف قد.
‫انتظار نداشتم اون والیبالست ‫این‌قدر بوکسور خوبی باشه.
‫هی مشت می‌زد.
‫اصلاً نمی‌تونستم جا بیفتم.
‫خیلی بزرگه، راحت نمی‌شه نزدیک شد.
‫لازم نیست فاصله رو ببندی!
‫اول تو برو! حرکت اول رو بزن!
‫- تو فاصله نگهش دار! ‫- فقط گاردت رو بالا نگه دار.
‫با خودم گفتم: «بی‌خیال، می‌رم جلو.»
‫ادامه بده!
‫وای، گیر افتاد.
‫آره، این‌جوری باید رفت جلو.
‫همینه.
‫فقط مشت بزن!
‫- خوبه! ‫- همینه!
‫سرت رو پایین نگه دار، رفیق!
‫کیم هون‌سو محکم می‌ره سمتش.
‫ولی لی گی‌جون پا پس نمی‌کشه.
‫گی‌جون، بهش فشار بیار!
‫خوبه، ادامه بده!
‫خیلی‌خب!
‫چونه پایین! چونه پایین!
‫خیلی محکم فشار میاره!
‫- چونه‌ت! ‫- یک دقیقه!
‫اگه لازمه تعویض کن!
‫- تگ کن، رفیق! ‫- بازیکن رو عوض کنید.
‫خیلی‌خب، نوبت توئه.
‫ایست!
‫- تعویض کردن. ‫- باشه.
‫[لی جو‌یونگ]
‫می‌تونی ادامه بدی اگه می‌خوای.
‫مشکلی نداری، گی‌جون؟ باشه.
‫- انگار گی‌جون تصمیم گرفت تعویض نکنه. ‫- خوب داره دووم میاره.
‫صبر کن، چرا عوض نکردن؟
‫نه، فکر کنم هنوز کارش خوبه.
‫می‌خواستم توان مین‌وو رو ذخیره کنم
‫و هنوز یه کم انرژی داشتم،
‫واسه همین تصمیم گرفتم تعویض نکنم.
‫- بزن بریم، گی‌جون! ‫- بیا این‌طرف، گی‌جون!
‫نه، عقب نرو!
‫ضربه‌ی مستقیم رو وصل کن!
‫عقب نرو!
‫همینه!
‫هدفم این بود که جو‌یونگ رو ‫مدام در حرکت نگه دارم
‫و انرژیش رو بسوزونم.
‫گی‌جون، عقب برو و نفس بگیر!
‫فشار بیار!
‫- بهش بچسب! ‫- خوبه!
‫آفرین، جو‌یونگ!
‫اون ضربه‌ها خیلی سنگینن.
‫خسته نمی‌شه.
‫گی‌جون، برو جلو!
‫ده ثانیه!
‫گی‌جون، آروم برو جلو.
‫خیلی‌خب.
‫نفس بکش، رفیق.
‫آروم باش، آروم باش.
‫آفرین، آفرین، آفرین.
‫[لی جو‌یونگ در برابر لی گی‌جون]
‫- ایست! ‫- خب، وقت تموم شد.
‫چهار دقیقه رو تنها رفت.
‫می‌تونه استراتژی‌شون همین باشه.
‫هردو نفر تیم قرمز خسته شدن.
‫این‌جوری کیم مین‌وو تونست ‫یه کم انرژی ذخیره کنه.
‫احتمالاً تیم قرمز لی جو‌یونگ رو می‌فرسته.
‫آبی‌ها قطعاً الان تعویض می‌کنن، نه؟
‫بوکسورها، وارد بشید.
‫تیم قرمز لی جو‌یونگ رو می‌فرسته.
‫ادامه‌ی راند قبلی.
‫وای.
‫دوباره داره می‌ره تو؟
‫- اونا هم تعویض نکردن. ‫- دوباره لی گی‌جون؟
‫[گوشه‌ی آبی راند ۲ لی گی‌جون]
‫این قطعاً یه تصمیم استراتژیکه.
‫به نظر میاد می‌خواد تا ته ‫انرژیش رو مصرف کنه.
‫اول از همه، حس کردم ‫هنوز توان کافی دارم،
‫واسه همین دوباره رفتم تو.
‫برنامه این بود که تا جایی که می‌شه ‫یه نفر تازه‌نفس نگه داریم.
‫با خودمون گفتیم مدیریت هوشمندانه‌ی ‫استقامت می‌تونه کمک کنه ببریم،
‫برای همین گذاشتیم گی‌جون شروع کنه.
‫[لی جو‌یونگ در برابر لی گی‌جون]
‫الان باید خونسرد بمونن.
‫- از این‌جا به بعد باید هوشمندانه بجنگن. ‫- خیلی‌خب.
‫خشکت نزنه.
‫ضربه‌ی تمیز و دقیقی بود.
‫یه آپرکات این‌جوری زد؟
‫- ضربه! ‫- یه کم پایین‌تر.
‫همینه! آره!
‫ضدحمله... نه!
‫چطور این‌قدر خوبه؟
‫استقامتش دیوونه‌کننده‌ست.
‫- حالت ایستاده‌ت رو درست کن! ‫- خیلی‌خب!
‫حرکت پاش رو دیدی؟
‫خیلی خوب حرکت می‌کنه.
‫به نظر میاد لی گی‌جون هنوز انرژی داره.
‫دووم بیار، رفیق!
‫با خودم گفتم: «وای، قویه.
‫از چیزی که فکر می‌کردم قوی‌تره.»
‫یادت باشه، ریتمت رو نگه دار.
‫- صبر کن، فکر کنم یه کم خونریزی داره. ‫- آره، درسته.
‫داره به هم می‌ریزه.
‫آروم باش، آروم باش.
‫[کیم مین‌وو]
‫تعویض کن، تعویض کن.
‫بالاخره تعویض کرد.
‫استراتژی هوشمندانه‌ایه.
‫آروم باش، آروم باش.
‫خوب داریم پیش می‌ریم.
‫وقتی مین‌وو اومد تو، با خودم گفتم: ‫«بیا این دفعه کار رو یکسره کنیم.»
‫خیلی‌خب، بزن بریم.
‫فکر کنم یه کم زیادی هیجان‌زده شدم.
‫«زود باش، بیا این دفعه جدی بجنگیم.»
‫خیلی‌خب، بریم.
‫- شروع کنین! ‫- یالا!
‫[لی جو‌یونگ در برابر کیم مین‌وو]
‫اون فرصت رو دیدی، نه؟
‫لی جو‌یونگ یه کم خونسردیش رو از دست داده.
‫می‌دونی چطوره، آدم‌ها وقتی بوی خون رو ‫حس می‌کنن، یه‌جورایی به سیم آخر می‌زنن.
‫اوه نه. داره خونسردیش رو از دست می‌ده.
‫آروم باش، رفیق!
‫باید خونسرد بمونی!
‫عصبانی شده.
‫فکر کنم باید تعویض کنن.
‫- داره طمع می‌کنه. ‫- هی، تعویض کن!
‫تعویض کن، جو‌یونگ!
‫تعویض کن! تعویض کن!
‫- جو‌یونگ، باید تعویض کنی! ‫- تعویض، تعویض!
‫نمی‌ذاره این اتفاق بیفته.
‫نمی‌ذاره تعویض کنه.
‫می‌شه گفت این یه حرکت استراتژیکه.
‫لی جو‌یونگ الان نمی‌تونه تعویض کنه.
‫براش تبدیل به مسئله‌ی غرور شده.
‫- برای راند آخر برگرد. ‫- باید اینو ببری.
‫تعویض، تعویض!
‫تعویض کن!
‫از اون قانون به نفع خودت استفاده کن!
‫فکر کنم زیادی هیجان‌زده شدم.
‫مبارزه اصلاً طبق میل من پیش نمی‌رفت.
‫آره، همینه!
‫داره عقب کشیده می‌شه.
‫جو‌یونگ، از اون‌جا برو بیرون!
‫باید الان تعویض کنی!
‫باید دستش رو بیشتر دراز کنه.
‫- بیشتر، بیشتر دراز کن. ‫- آپرکات به بدن!
‫داره بهش می‌چسبه.
‫خونسرد باش!
‫- خیلی‌خب! همینه! ‫- بیا، بیا، بیا!
‫خیلی‌خب!
‫- تگ رو بلاک کرد! ‫- نه، تعویض کرد.
‫خیلی‌خب!
‫- تگ رو بلاک کرد! ‫- نه، تعویض کرد.
‫خیلی‌خب!
‫فقط این راند رو دووم بیار.
‫این باید جالب باشه. سنگین‌وزن‌ها.
‫الان باید همه‌چی رو بذارن وسط.
‫دیگه نمی‌تونن وقت‌کشی کنن.
‫دیگه چیزی نمونده، رفیق!
‫آره، همینه!
‫- حرکت قشنگی بود! ‫- برو جلو!
‫نه، باید ادامه بدی!
‫ادامه بده!
‫همینه!
‫با اون ضربه‌های بی‌هدف گیر می‌کنه.
‫خیلی‌خب، به سر!
‫شارژش کن!
‫- هون‌سو، واینستا! ‫- فشار بیار جلو!
‫تفاوت قد و طول دست جواب می‌ده.
‫برو تو!
‫کیم هون‌سو قلب یه جنگجو رو داره،
‫هرچند ممکنه تکنیک کم داشته باشه.
‫با قدرت ادامه بده!
‫کیم هون‌سو غریزه‌ی حیوانی واقعی داره.
‫همون‌طور که از یه سنگین‌وزن انتظار می‌ره.
‫اون ضربه‌های بی‌هدف به نحوی می‌خورن.
‫- ایست! ‫- خیلی‌خب، راند تموم شد.
‫این مسابقه‌ی تگ خیلی باحاله.
‫واقعاً همین‌طوره.
‫این یکی واقعاً سرگرم‌کننده‌ست.
‫وای.
‫- داوری این یکی سخت می‌شه. ‫- مگه نه؟
‫انگار کیم مین‌وو دیگه انرژی نداره.
‫احتمالاً گی‌جون دوباره میاد تو.
‫قبلش زیادی هیجان‌زده شدم. ‫نتونستم به سبک خودم پایبند بمونم.
‫آره. تو اول برو.
‫من نیمه‌ی اول این راند رو می‌رم.
‫فعلاً خونسردیتو حفظ کن.
‫- آروم برو و خونسرد بمون. ‫- باشه.
‫بوکسورها، وارد بشید.
‫کی میاد؟ آها، فهمیدم.
‫بزن بریم!
‫گوشه‌ی آبی به گی‌جون استراحت بیشتری می‌ده.
‫[گوشه‌ی قرمز راند ۳ لی جو‌یونگ]
‫وای، خیلی استرسیه.
‫- دوباره این دوتا؟ ‫- رو در رو؟
‫داره جوش میاره.
‫یادت باشه، خونسردیتو حفظ کن.
‫لی جو‌یونگ داشت زل می‌زد توی چشمام.
‫فکر کنم می‌خواست سریع شروع کنه.
‫خونسرد باش!
‫بیار ببینم.
‫یه ذره هم عقب نمی‌رم.
‫- بزن بریم! ‫- یالا، جو‌یونگ!
‫یادت باشه، این آخرین رانده.
‫آخرین راند!
‫- شروع کنین! ‫- آخرین راند!
‫آره، اون‌جا فشار بیار.
‫- خیلی‌خب! ‫- همینه!
‫خونسرد باش! اشکالی نداره! فقط خونسرد باش!
‫همینه! بهش بچسب!
‫- خیلی‌خب! ‫- جو‌یونگ، عالی کار می‌کنی!
‫- همینه! ‫- خونسرد باش!
‫زیادی داغ نکن.
‫فقط همون کاری رو بکن که توی فکرت هست.
‫ضربه‌ی قشنگی بود.
‫- آروم، خونسرد بمون! ‫- اوه، وای!
‫داره زیادی هیجان‌زده می‌شه.
‫اینجوری ادامه دادن، ‫استقامت دیوونه‌واری می‌خواد.
‫ضربه‌ی بدن قشنگی بود.
‫ضربه‌ی چپ قشنگی بود.
‫خونسرد باش!
‫آفرین! آره، همینه!
‫تخصص لی جو‌یونگ، هوک چپه.
‫خونسرد باش!
‫مراقب باش، مراقب باش.
‫اگه خسته شدی بهم بگو.
‫الان داره آروم می‌شه.
‫وای، داره دستش میندازه.
‫جو‌یونگ یه کم دیوونگی تو خودش داره، نه؟
‫قطعاً داره.
‫«اوه، بهم زدی؟ بیا این‌جا ببینم.»
‫داره ازش انرژی می‌گیره تا قوی‌تر بره جلو.
‫ضربه‌ت رو بزن، مرد!
‫خیلی پرشور و آتیشیه.
‫مگه این‌که یکی ناک‌اوت بشه، ‫وگرنه داوری این مسابقه سخت می‌شه.
‫ترسناکه.
‫بیشتر برو جلو!
‫داشتم فکر می‌کردم شدتش رو جواب بدم
‫یا به یه استراتژی هوشمندانه‌ی ‫«بزن و عوض کن» پایبند بمونم.
‫بیا، تعویض کنیم.
‫بیا.
‫- دارن تعویض می‌کنن. ‫- حرکت هوشمندانه‌ایه.
‫[لی گی‌جون]
‫اونا هم دارن تعویض می‌کنن.
‫[کیم هون‌سو]
‫این لحظه‌ی تعیین‌کننده‌ست.
‫خیلی‌خب، بزن بریم!
‫خیلی‌خب، شروع کنین!
‫فقط همون کاری رو بکن که تا حالا کردی.
‫- یالا! ‫- بزن بریم!
‫گی‌جون الان تازه‌نفس وارد شد.
‫با پاهای قبراق برگشته.
‫ولی کیم هون‌سو هم شوخی‌ نداره. ‫قویه و توانایی تحمل ضربه‌ش بالاست.
‫گی‌جون، حالا نزدیک‌تر بجنگ!
‫باید خونسرد بمونی! آروم باش!
‫آروم‌تر!
‫حواست به دست پایینش باشه.
‫گارد بالا، گارد بالا.
‫گارد کیم هون‌سو خیلی پایین افتاده.
‫حواست به دست پایینش باشه.
‫باید بره جلو و بزنه.
‫ولی با این اختلاف هیکل...
‫نه، غیرممکنه طول دستش برسه.
‫یکی یکی بزن.
‫خیلی‌خب، بزن و حرکت کن!
‫گیرش انداخت!
‫یه اورهند بود!
‫اول پایین حرکت الکی بده، ‫بعد اورهند رو بالا بزن.
‫اورهندش همش می‌خوره.
‫چون گاردش پایینه.
‫آره، کاملاً پایینه.
‫فقط همون کاری رو بکن که قبلاً کردی.
‫آره، دقیقاً همین‌طور!
‫خیلی‌خب! خیلی‌خب!
‫اون ضربه واقعاً آسیب زد!
‫حسش کرد!
‫هی، خونسرد باش، خونسرد باش!
‫- نفس عمیق بکش! ‫- الان دیگه آزادتر شده.
‫دیگه نمی‌تونی شکستش بدی.
‫- آفرین! ‫- چطور این‌قدر خوبه؟
‫خیلی‌خب!
‫خیلی‌خب، هر کاری می‌خوای بکن!
‫هر کاری می‌خوای، گی‌جون!
‫صبر کن، این زیادی...
‫همینه!
‫تمام توانت رو بذار!
‫- خیلی‌خب، آخری! ‫- ده ثانیه!
‫یه بار دیگه! ده ثانیه!
‫ده ثانیه!
‫ادامه بده!
‫یالا!
‫خیلی‌خب، آخری!
‫- یالا! ‫- برو سراغش!
‫- ایست! ‫- خیلی‌خب!
‫- وای. ‫- پسر، خیلی خوب بود.
‫مبارزه‌ی خوبی بود.
‫لی گی‌جون واقعاً کارش خوبه.
‫چه مبارزه‌ای بود!
‫لی گی‌جون خیلی خوب سر جاش وایستاد.
‫- فوق‌العاده بود. ‫- آره، عالی بودن.
‫هر دو تیم عالی بودیم!
‫شماها فوق‌العاده بودین!
‫تیم پیروز این مسابقه...
‫اگه یه کم خونسردتر می‌موند، ‫شاید حتی بهتر کار می‌کرد.
‫آبی‌ها بردن.
‫یه جورایی شیرین و تلخه، ‫ولی حس آرامش هم دارم.
‫فکر کنم هرچی داشتم نشون دادم.
‫فکر می‌کردم اینو می‌بریم.
‫لی گی‌جون و کیم مین‌وو از گوشه‌ی آبی هست.
‫- آره! ‫- خفن بود!
‫- بازی خوبی بود. ‫- عالی جنگیدین!
‫ولی راستش، لی جو‌یونگ، ‫نمایشی که توی رینگ گذاشتی...
‫من از تو بزرگ‌ترم، ولی واقعاً... ‫چیزی که نشون دادی تحسین‌برانگیز بود.
‫ممنون.
‫واقعیت اینه،
‫اخیراً درست تمرین نکردم.
‫شاید یه ماه و نیمه تمرین می‌کنم.
‫یه جورایی...
‫خب، افت کردم.
‫و تازه تنها زندگی کردن توی ‫سئول رو شروع کردم.
‫برای همین اجاره‌م یه کم عقب افتاده.
‫باید پول دربیارم، ولی کار پیدا کردن سخته.
‫توی بوکس یه دوره افت شدید داشتم.
‫احتمالاً توی یه هفته بیشتر ‫از ۵۰ درخواست کار پاره‌وقت فرستادم.
‫هیچ‌کس نخواست منو استخدام کنه، ‫چون مدرک سیکل دارم.
‫مردم هی بهم می‌گن،
‫«اگه بوکس رو ول کنی حیف می‌شه.»
‫ولی بازم باید برای زنده موندن غذا بخورم.
‫برای همین واقعاً داشتم ‫فکر می‌کردم ادامه بدم یا نه...
‫ولی می‌خوام ادامه بدم.
‫اوه.
‫روحیه به این می‌گن!
‫وای، اشکم دراومد.
‫کارت حرف نداره.
‫وقتی اسمتون صدا زده شد، ‫لطفاً وارد رینگ بشید.
‫پارک یونگ‌هو و شین دونگ‌هیون.
‫- حسابشون رو برسین! ‫- یالا، پسر!
‫[پارک یونگ‌هو، شین دونگ‌هیون]
‫این تیم یه زوج قدرتمنده.
‫شین دونگ‌هیون شوخی نداره.
‫با «وان چمپیونشیپ» قرارداد بسته.
‫- درسته، اولین کره‌ایه که این کار رو کرده. ‫- اممم.
‫مطمئنم یه دلیلی داشته ‫که باهاش قرارداد بستن.
‫- هیکل پارک یونگ‌هو دیوونه‌کننده‌ست. ‫- دقیقاً.
‫قهرمانی مدل فیتنس رو به دست آورده.
‫وای، درهم شکستنش سخت می‌شه.
‫گوشه‌ی قرمز،
‫کو یوهان و کیم دون‌گیون.
‫- خیلی‌خب! ‫- بزن بریم!
‫از پسش برمیاین!
‫نشون بدین بوکس دفاعی یعنی چی!
‫چیزی از اون یکی می‌دونی؟
‫اوه، منظورت کو یوهانه؟
‫هیچی نمی‌دونم.
‫ورزشکار حرفه‌ایه؟
‫کیم دون‌گیون. یه بوکسور نخبه.
‫دانش‌آموز دبیرستانی و راننده‌ی اتوبوس.
‫[کیم دونگ‌ئون، کو یوهان]
‫[در حین تشکیل تیم رینگ تگ]
‫می‌شه بپرسم چه ورزشی می‌کنی؟
‫یه راننده‌ی اتوبوسم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫گفت راننده‌ی اتوبوسه.
‫برای همین با خودم گفتم: ‫«ممکنه خیلی خراب بشه.»
‫اینجا اختلاف وزن خیلی زیاده.
‫[وزن کل: قرمز ۱۴۷ کیلو، آبی ۱۵۸ کیلو]
‫قرار نیست آسون باشه.
‫با خودم فکر می‌کردم،
‫«عملاً یه برد مفت گیرمون اومد.
‫این راند آسون می‌شه.»
‫باخت به این تیم
‫اصلاً منطقی نیست.
‫بُرد ما حتمیه.
‫انتظار دارم با ناک‌اوت تموم‌شون کنم.
‫شین دونگ‌هیون از گوشه‌ی آبی،
‫قبل از مبارزه نظرت رو می‌گی؟
‫قطعاً کارشون رو تموم می‌کنم.
‫امیدوارم آمبولانس آماده باشه.
‫- داره دست می‌ندازه. ‫- بیا ببینم!
‫ترمز، ترمز.
‫فهمیدم دارن ما رو دست‌کم می‌گیرن.
‫فکر کنم چون دبیرستانی‌ام ‫منو دست‌کم می‌گیری.
‫به‌جاش امروز نشونت می‌دم.
‫امروز نشونت می‌دم.
‫چه اعتماد به نفسی!
‫خیلی تنش‌زاست.
‫مبارزه رو شروع کنیم.
‫بوکسورهای اول،
‫بیاید داخل.
‫[گوشه‌ی آبی راند ۱ پارک یونگ‌هو]
‫[گوشه‌ی قرمز راند ۱ کو یوهان]
‫راننده‌ی اتوبوس.
‫خیلی‌خب.
‫حرفه‌ای‌ها رو برای بعد گذاشتن.
‫- یکی ریتم رو نگه می‌داره... ‫- آره.
‫بعد اون یکی با تکنیک میاد.
‫جنگ مشت‌ها می‌شه.
‫- آره، قطعاً همین‌طور می‌شه. ‫- دقیقاً.
‫- یالا! ‫- بزن بریم!
‫- زود باش! ‫- از پسش برمیای!
‫شروع!
‫خیلی‌خب، شروع کنین!
‫[کو یوهان در برابر پارک یونگ‌هو]
‫مطمئن نیستم بوکس ببینیم،
‫ولی زد و خورد حتماً می‌شه.
‫هرچی بشه پا پس نمی‌کشم.
‫با اعتماد به نفس! کمبو بزن!
‫صاف وایستا و یک‌دو بزن!
‫با اعتماد به نفس ضربه بزن!
‫- هر کاری می‌خوای بکن! ‫- بکشش جلو!
‫همینه!
‫- مثل گاو نر می‌مونه. ‫- چی...
‫با این اختلاف هیکل،
‫اختلاف قدرت خیلی زیاده.
‫ضربه‌ی بدن قشنگی بود.
‫برو جلو!
‫عقب نکش! برو جلو!
‫مثل یه حیوون وحشیه.
‫فقط ضربه نخور! ضدحمله بزن!
‫فقط ضدحمله بزن!
‫خب این یه مسابقه‌ی معمولی بوکس نیست.
‫- عملاً یه دعوای خیابونیه. ‫- انگار داره نفس کم میاره.
‫خیلی‌خب، به زد و خورد ادامه بدین!
‫خیلی‌خب، تعویض کن!
‫خیلی‌خب، چندتا بهش بزن!
‫- آره، ادامه بده! ‫- همینه!
‫- فقط ادامه بده!
‫چه وضعی شد.
‫اگه همین‌طور ادامه بدی، ‫خودتو به کشتن می‌دی.
‫- وای. ‫- استقامتش دیوونه‌کننده‌ست.
‫پس یه ورزشکار فیتنس همچین استقامتی داره.
‫یونگ‌هو، تعویض کن، تعویض کن!
‫هی، تعویض کن!
‫[کو یوهان در برابر پارک یونگ‌هو]
‫- بازیکن‌ها رو عوض کنین! ‫- تعویض، تعویض!
‫زود باش، تعویض کن!
‫می‌تونی بمونی؟ ‫بعد از ۳۰ ثانیه تعویض کنیم.
‫انگار کو یوهان می‌خواد بمونه.
‫چون هیچ اطلاعاتی از تیم مقابل نداشتیم،
‫گذاشتیم کو یوهان اول بره
‫تا من بتونم دستشون رو بخونم
‫و بفهمم چطور باید با مسابقه برخورد کنیم.
‫خیلی‌خب، شروع کنین!
‫یوهان، از دست جلو استفاده کن!
‫[کو یوهان در برابر شین دونگ‌هیون]
‫اون ضربه‌ی بدن قشنگ نشست.
‫مراقب باش، ممکنه بیفته.
‫ضربه‌های مستقیمش خیلی تمیز و دقیقن.
‫ضربه‌ی قشنگی بود!
‫با خودم گفتم: «این خیلی آسونه».
‫یوهان، تعویض کن!
‫زودتر تعویض کن!
‫وای، نمی‌ذاره بره!
‫نه، شین دونگ‌هیون!
‫داره بلاک می‌کنه!
‫بد شد.
‫نذار تعویض کنه!
‫یوهان، تعویض کن! الان موقعشه!
‫تعویض کن، تعویض کن!
‫بیا، تعویض کن!
‫فکر نکنم بتونه از این وضع دربیاد.
‫دونگ‌هیون، ادامه بده!
‫داره منو بلاک می‌کنه!
‫خیلی‌خب، ایست!
‫ایست! خیلی‌خب، تعویض کنین!
‫خیلی نزدیک بود.
‫خیلی‌خب، عالی بود!
‫- دوباره شروع کنیم. ‫- این چیه، تکن؟
‫شروع کنین!
‫دون‌گیون، بزن بریم!
‫اعتماد به نفس داشته باش!
‫اعتماد به نفس داشتم.
‫همینه!
‫- همینه! ‫- خیلی‌خب!
‫نشونشون بده!
‫همینه!
‫اصلاً نترسیده.
‫روحیه‌ی جنگندگی داره.
‫حس می‌کنم دقیقاً مثل تکن هست، ‫حتی حرکت پاهاش هم شبیه‌شه.
‫خیلی‌خب!
‫می‌خواد بندازش زمین.
‫همینه!
‫ادامه بده!
‫اینجا چه اتفاقی داره میفته؟
‫ضدحمله می‌زنه.
‫یه بوکسور نخبه واقعاً فرق داشت.
‫یه ذره هم عقب نمی‌کشید،
‫در حالی که کاملاً تهاجمی میومد سمت من.
‫- یالا! ‫- همینه!
‫خب، این جسورانه‌ست.
‫خیلی‌خب!
‫- لیز خورد، لیز خورد! ‫- لیز خورد!
‫- اوه، لیز خورد!
‫- مسابقه داره گرم می‌شه. ‫- داره داغ می‌شه!
‫خیلی‌خب!
‫[کیم دون‌گیون در برابر شین دونگ‌هیون]
‫فوق‌العاده‌ای، پسر!
‫این بچه دیگه کیه؟
‫باحاله.
‫دبیرستانی‌های این دوره زمونه ترسناکن.
‫دون‌گیون، حرف نداری!
‫اصلاً نترسیده.
‫وای، این مبارزه خیلی سرگرم‌کننده‌ست.
‫هر دو مبارز، شخصیت بزرگی دارن.
‫درسته.
‫- حتی از این کارها هم می‌کنه. ‫- اوه...
‫این عملاً یه استراتژی کرم‌شب‌تابه.
‫با این کار می‌کشونه‌ش جلو،
‫بعد سریع ضربه می‌زنه.
‫«اینجا رو ببین!» و بوم!
‫درسته.
‫این‌طوری می‌کشونه‌ش این‌طرف، ‫بعد از اون‌طرف می‌زنه.
‫- تخصصشه. ‫- آره، کارش همینه.
‫هنوز تنفسم به حالت عادی برنگشته.
‫فکر نکنم برگرده.
‫حدود ۹۵٪ انرژیش رو مصرف کرده.
‫برنامه‌تون برای راند دوم چیه؟
‫کی اول می‌جنگه؟
‫می‌خوای بری؟ یا من اول برم.
‫- آره، تو برو. ‫- باشه.
‫من اینجا نفسم رو برمی‌گردونم.
‫من اول می‌رم.
‫به یوهان گفتم یکی دو دقیقه
‫دووم بیاره،
‫بهش قول دادم که برای دو دقیقه‌ی آخر میام
‫تا ریتم رو بالا ببرم و امتیاز بیشتری بگیرم.
‫برای همین ازش خواستم تحمل کنه.
‫بوکسورها، وارد بشید.
‫- دوباره می‌خواد بره؟ ‫- اوه، اون اول می‌ره؟
‫[قرمز: یوهان، آبی: دونگ‌هیون]
‫- بزن بریم! ‫- یالا!
‫امیدوارم کو یوهان چیزی از خودش نشون بده.
‫خیلی‌خب، شروع کنین!
‫[کو یوهان در برابر شین دونگ‌هیون]
‫یالا، یوهان!
‫آروم و پیوسته برو. ‫از دست جلو استفاده کن.
‫خیلی‌خب!
‫دست جلو!
‫- آره، همینه! ‫- خیلی‌خب!
‫- یکی یکی! ‫- آره، استفاده کن!
‫- خیلی‌خب! ‫- آروم‌تر!
‫عجله نکن! آروم و پیوسته برو!
‫هوک‌ها و ضدحمله‌ها رو ادامه بده!
‫آفرین!
‫هی!
‫فقط کارتتو بکن رفیق!
‫واقعاً لازم داشتم بندازمش.
‫فکر می‌کردم «اگه نتونم بندازمش، ‫غرورم جریحه‌دار می‌شه.»
‫آره، به جلو فشار بیار!
‫تا نتونه تعویض کنه!
‫فشار بیار! قفل کن روش!
‫گیرش انداخته گوشه، ‫نمی‌تونه اون‌طرف بره.
‫مدادم اونو به عقب می‌رونه.
‫وای خیلی ضربه می‌خوره.
‫[کو یوهان در برابر شین دونگ‌هیون]
‫می‌تونه دو دقیقه رو رد کنه؟
‫نه نه نه نمی‌تونه.
‫- باید تعویض کنه. ‫- تعویض! تعویض!
‫بیا بیرون بیا بیرون!
‫بیا دیگه!
‫بیا بیرون بیا بیرون!
‫[تعویض تیم قرمز]
‫وای خدای من.
‫- دون‌گیون اومد. ‫- دون‌گیون وارد شد.
‫[کيم دون‌گیون]
‫برو دون‌گیون!
‫می‌رقصه!
‫برو دون‌گیون!
‫می‌رقصه!
‫دون‌گیون داره می‌رقصه! بیاین شروع کنیم!
‫[کيم دون‌گیون در برابر شين دونگ‌هیون]
‫صبر کن اون چیه؟ ‫حرکات پاش باورنکردنیه!
‫اون دیگه چیه؟
‫ماشالا دبیرستان ورزشی گیونگ‌نام!
‫واقعاً بلده بازی کنه.
‫اون قدم برداشتن رو ببین.
‫- عالیه. ‫- فوق‌العاده‌ای دون‌گیون!
‫مردونه پیش می‌ری!
‫نگه دار، حالا بزن.
‫الان گیج شد؟
‫نفسش بند اومده.
‫تعویض! حالا باید تعویض کنی!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- چی؟ ‫- ها؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- خوبی؟ ‫- آره حالم خوبه.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫چی؟ چرا مشتشو درنیاورد؟
‫چرا تظاهر کرد ندید؟
‫- عالیه! ‫- خوبه، بریم!
‫هنوز نفسش در نیومده.
‫می‌خواست بیاد بیرون، ‫پس نتونستم نادیده بگیرمش.
‫برای همین گفتم قوی‌ تموم می‌کنم.
‫راستش داشتم فکر می‌کردم،
‫«همه عنوان‌های بوکس به کنار، ‫مگه می‌تونم
‫به یه دبیرستانی ببازم؟
‫۲۰ سال از این بچه بزرگ‌ترم.
‫مگه می‌ذارم یه جوون ضربه بهم بزنه.»
‫[کيم دون‌گیون - پارک یونگ‌هو]
‫شروع!
‫نگاه چطور با گارد بالا حمله می‌کنه!
‫نمی‌شه اینو کاریش کرد!
‫وای، نگاهش کن.
‫- دیوونه‌کننده‌ست. ‫- چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫حرکت خوبی بود!
‫لهش کن یونگ‌هو!
‫به هم ریخته به نظر می‌رسه.
‫دستپاچه شده.
‫به خاطر تفاوت اندازه و قدرت،
‫کل مدت تو رینگ داشتم فکر می‌کردم ‫چطور مبارزه رو پیش ببرم.
‫اگه خیلی نزدیک می‌رفتم، ‫اون غلبه می‌کرد،
‫پس سعی کردم فاصله نگه دارم ‫و تمیز بزنمش.
‫آروم باش! همینه!
‫درسته!
‫عالی!
‫دون‌گیون فاصله‌شو خوب مدیریت می‌کنه.
‫پاهاش سریع بود.
‫ولی من فکر می‌کردم ‫یکیش بالاخره می‌خوره.
‫این ضربه‌ها کشنده‌ هستن.
‫دون‌گیون همه‌شو بریز بیرون!
‫باید همه‌چیو بریزی بیرون!
‫حالا مثل مامانشم. ‫این دیوونه‌م می‌کنه.
‫مثل تخته سنگه.
‫اصلاً آسیبی نمی‌بینه.
‫ده ثانیه دون‌گیون!
‫[کيم دون‌گیون در برابر پارک یونگ‌هو]
‫الان دستپاچه شده.
‫راحت ضربه می‌خوره انگار براش چیزی نیست.
‫تمام!
‫- خوب بود! ‫- جربزه داره ها.
‫اون قدرت...
‫این دو تا ۲۶ کیلو تفاوت وزن دارن.
‫عجب.
‫پارک یونگ‌هو فقط باید این‌جوری جلو بره.
‫بعد هر ضربه‌ای می‌خوره کمونه می‌کنه.
‫سن و اندازه‌ش دو برابره.
‫- آره راست می‌گی. ‫- آره.
‫می‌دونستم کيم دون‌گیون ‫به راحتی نمی‌تونه منو بزنه،
‫ولی منم به راحتی نمی‌تونستم بزنمش.
‫پس با توجه به تفاوت وزن بین این دو،
‫استراتژی این بود که یونگ‌هو ‫رو دون‌گیون بمونه و ببندتش.
‫این برنامه بازیه.
‫هر چقدر می‌تونی نگه دار.
‫من امتیاز می‌گیرم.
‫فهمیدم.
‫می‌تونیم. می‌تونیم.
‫مبارزا وارد شید.
‫کی اول وارد می‌شه؟
‫فقط نگهش دار و ضدحمله بزن.
‫یوهان دوباره اول می‌ره.
‫بریم.
‫ببرش اتوبوس سواری.
‫«ببرش اتوبوس سواری.»
‫شین دونگ‌هیون از گوشه آبی!
‫[راند ۳ - شین دونگ‌هیون گوشه آبی]
‫[کو یوهان در برابر شين دونگ‌هیون]
‫شروع!
‫- بریم! ‫- راند آخره!
‫بیا بذاریمش رو آمبولانس!
‫یادت باشه، یک‌دو هوک!
‫یک‌دو هوک!
‫اون‌طرف چرخوند!
‫برعکس زد.
‫شین دونگ‌هیون قطعاً غریزه مبارزو داره.
‫عالی!
‫تلافی کن!
‫آره همینه!
‫- خوبه! ‫- بندازش!
‫ناک‌داونش کن!
‫آفرین کو يوهان!
‫اعتماد به نفست رو نگه دار!
‫يوهان برو! اول بزن!
‫يوهان اول بزن!
‫وای، نمی‌تونه وارد شه.
‫حریفش خیلی ریلکس به نظر می‌رسه.
‫ترسیدی؟
‫بریم راننده اتوبوس!
‫فکر می‌کردم فوری می‌افته،
‫ولی خیلی بهتر از انتظارم تحمل کرد.
‫اینو قبول دارم.
‫صبر کن، داره چه‌کار می‌کنه؟
‫داره مشت بار می‌کنه یا چی؟
‫مواظب دست پشتی باش.
‫قراره چپو بندازه.
‫- باشه برو! ‫- بزن!
‫باید تعویض کنه.
‫- یوهان تعویض! ‫- تعویض تعویض!
‫[کو یوهان در برابر شين دونگ‌هیون]
‫با این سرعت ممکنه ناک‌اوت بشه.
‫نشونش بده چی داری!
‫آماده‌ای بری داخل آمبولانس؟
‫آخریشه! ادامه بده!
‫نه باید تعویض کنه.
‫باشه، تمام!
‫[کيم دون‌گیون]
‫دارید می‌بازید!
‫دارید می‌بازید! تلاشتونو بکنید!
‫ممکنه مجبور شم با ناک‌اوت تمومش کنم.
‫خیلی خب، شروع!
‫خوبه!
‫- برگشت تو بازی! ‫- خوبه!
‫داری می‌بازی! همه‌چیو بذار وسط!
‫- همینه! ‫- برو بگیرش!
‫همه‌چیو بذار وسط!
‫- همینه! ‫- برو بگیرش!
‫عالی!
‫برنامه‌م از اول این بود پارک یونگ‌هو
‫با کيم دون‌گیون روبرو بشه.
‫- وای اومد. ‫- برگشت، آره.
‫همون کاری که قبلا کردی بکن.
‫خودتو آماده کن.
‫خیلی استراتژیکه.
‫درد نداره.
‫هر چقدر می‌خوای بزن.
‫یکی‌مون امروز می‌افته، ‫پس بجنگیم.
‫شروع!
‫[کيم دون‌گیون در برابر پارک یونگ‌هو]
‫گازشو بگیر!
‫هر لحظه ممکنه اتفاق بیفته.
‫باشه داره میاد.
‫داره حمله می‌کنه!
‫با فشار بفرستش عقب!
‫وای، اینو ببین!
‫صبر کن، فرار نمی‌کنه، باید فرار کنه.
‫دور بزن و برو بیرون.
‫همینه.
‫دون‌گیون یه ضربه تمیز بزن،
‫بعد کلینچ کن یا عقب بکش.
‫هر دو دست رو شکمه!
‫شکمش بازه!
‫- عالی! ‫- همینه!
‫آره شکم!
‫همینه! همینه!
‫- عالی! ‫- همینه!
‫اینجوری باید بزنی. بالاخره داره کند می‌شه.
‫درسته.
‫اون آسیب زد.
‫اشکالی نداره!
‫اینو نگه دار، برنده می‌شیم!
‫باشه حالا مراقب باش.
‫من فقط شهامت داشتم.
‫آخرین شانسم بود، ‫پس آماده خالی کردن باک شدم.
‫[کيم دون‌گیون در برابر پارک یونگ‌هو]
‫پارک یونگ‌هو دیوونه‌ست!
‫استقامتش غیرواقعیه!
‫عالی!
‫وای این خیلی سرگرم‌کننده‌ست.
‫دون‌گیون یه چیز دیگه‌ست.
‫واقعاً خوب مبارزه کردن.
‫وای خیلی خوب بود.
‫- وای. ‫- وای.
‫این مسابقه افسانه‌ای بود!
‫- اصلاً نخوردم. همه‌شو بلاک کردم. ‫- ها؟
‫نخوردی؟
‫می‌گه صورتش سالمه.
‫حالا نتیجه رو اعلام می‌کنیم.
‫- کاریش نمی‌شه کرد. آره آره. ‫- درسته.
‫برنده‌های این مسابقه...
‫پارک یونگ‌هو و شین دونگ‌هیون از گوشه آبی!
‫[مبارزان گوشه آبی پارک یونگ‌هو ‫و شين دونگ‌هیون باقی موندن]
‫هر دو تیم عالی بودن واقعاً.
‫خیلی خب، پارک یونگ‌هو.
‫قدرتمندی، مگه نه؟
‫آقای عضله فقط عضله نیست.
‫موتورش دیوونه‌کننده‌ست.
‫من حرفه‌ام وزنه‌برداریه.
‫ممکنه نسبت به متخصصای اینجا ‫یه کم شلخته به نظر بیام،
‫ولی بوکس در نهایت دعوای مشتیه.
‫فقط از مشتام استفاده کردم و دعوا کردم.
‫امیدوارم از مبارزه لذت برده باشید.
‫فکر کنم یه جورایی باحاله.
‫دیدن این که یه غیرورزشکار ‫این‌قدر فشار بیاره.
‫بریم سراغ اسب سیاه و آس روزمون.
‫- بدون شک بهترینی. ‫- کيم دون‌گیون!
‫افتخاره که فقط تأثیری
‫رو این مبارزای فوق‌العاده ‫و معروف اینجا گذاشتم.
‫من از ماسان استان گیونگسانگ جنوبی‌ هستم.
‫۵ ساعت تا اینجا راهه.
‫پس می‌خوام از مامانم تشکر کنم ‫که هر بار توی رفت و برگشت منو رسوند.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫عالی بودی دون‌گیون!
‫طرفدارتم!
‫آفرین!
‫آه.
‫[بازمانده‌های رینگ تگ:] ‫[چه‌هیون و هیون‌جه]
‫[مین‌وو و گی‌جون] ‫[یونگ‌هو و دونگ‌هیون]
‫اینو می‌بینیم؟
‫انگار فیناله.
‫- شروع کن! ‫- ممکنه قفسو خراب کنن.
‫هر حرکتش هنر خالصه.
‫وای.
‫قهرمان بلامنازع نیمه‌سنگین وزن!
‫- جدی؟ ‫- واقعاً اونه؟
‫اسمم دیمیتری بیوله.
‫همینه.
‫- آخرین مسابقه‌ست. ‫- مشتاقم ببینمش.
‫این باحال می‌شه.
‫بهترین قسمت روزه.
‫غذای اصلی.
‫- واقعاً غذای اصلیه. ‫- جدی.
‫این مسابقه رینگ آبی من بوکسورمه.
‫گوشه آبی،
‫هونگ سونگ‌مین.
‫اوه وای...
‫- تایسون هونگ... ‫- تایسون آره...
‫نمی‌دونم چطور عمل می‌کنه.
‫اجراش خوبه.
‫خیلی انفجاریه.
‫هیکل خوبی داره.
‫سونگ‌مین واقعاً قویه.
‫انتظار نداشتم سه تا چالش‌گر ‫برای کيم مین‌اوک پا پیش بذارن.
‫من...
‫هونگ سونگ‌مین رو انتخاب می‌کنم.
‫این باورنکردنیه.
‫- جدی؟ ‫- جدی این انتخابشه؟
‫واقعاً؟
‫گوشه قرمز،
‫کيم مین‌اوک.
‫- عالی. ‫- عالی.
‫چه باحال.
‫عالیه!
‫چرا هر کاری می‌کنه ‫باحال به نظر می‌رسه؟
‫خیلی جذبه داره.
‫خیلی باحاله.
‫اینجا عالی به نظر می‌رسه.
‫بریم!
‫همینه.
‫یه کم سنش زیاده، نه؟
‫فکر کنم ۳۸ سالشه، آره؟
‫۱۴ سال تفاوت سنی.
‫قبل شروع، چند کلمه از هر دو مبارز بشنویم.
‫[کيم مین‌اوک در برابر هونگ سونگ‌مین]
‫همیشه می‌خواستم
‫از این حرفه‌ای باتجربه یاد بگیرم.
‫ولی توی رینگ،
‫همه برابرن.
‫با این که بهش احترام می‌ذارم، ‫همه تلاشم رو می‌کنم.
‫نشونتون می‌دم توی عنصر خودم ‫چطور عمل می‌کنم.
‫جمله خوبیه.
‫خوب گفت.
‫هونگ سونگ‌مین تو لیست رقبای برترم بود.
‫می‌خواستم با حریف قوی روبرو شم.
‫خوشحالم منو به چالش کشید.
‫ممنون که اینو ممکن کردی.
‫- چه باحال. ‫- خوب گفت.
‫همه چیزش باحاله.
‫خیلی خفن بود.
‫- فوق‌العاده‌ن. ‫- کيم مین‌اوک هنوز آتیشیه، نه؟
‫- داره می‌سوزه. ‫- آره.
‫- برای سونگ‌مین آسون نیست. ‫- درسته.
‫مایک تایسون آماتور در مقابل...
‫یه حرفه‌ای تمام عیار.
‫هر دو فوق‌العاده ماهرن.
‫کنجکاوم ببینم چه مبارزه‌ای ‫با پاهاشون تو آب می‌بینیم.
‫سبک مبارزه سونگ‌مین، ‫ممکنه تو آب خوب جواب نده.
‫نمی‌دونم این چطور پیش می‌ره.
‫این مثل فیلمه.
‫این باحال می‌شه.
‫مخفیانه هیجان‌زده بودم.
‫شروع کنین!
‫- بریم! ‫- تو می‌تونی!
‫برو کيم مین‌اوک!
‫شروع کنیم!
‫[کيم مین‌اوک در برابر هونگ سونگ‌مین]
‫اون گارد عالیه.
‫هیچی ازش رد نمی‌شه.
‫گاردش هوابنده، ‫ضربه‌ها برمی‌گردن.
‫عالیه! مثل سنگ!
‫گاردش الماسه.
‫هیچی اونو نمی‌شکنه.
‫- شکستن گاردش سخته. ‫- آره نشکنه.
‫انگار به دیوار می‌زنه.
‫دفاعش محکم بود،
‫پس به جای اینکه ثابت بمونم،
‫مدام به گاردش ضربه می‌زدم، ‫بی‌وقفه سیخونک می‌زدم،
‫فکر می‌کردم حتماً باز می‌شه.
‫اون تبادل تاکتیکی...
‫همینه!
‫خوب بود!
‫گاردشو شکست.
‫اون کمبو رو ببین.
‫با این حال تونست ضدحمله بزنه.
‫ضدحمله خوبی بود.
‫- عالی! ‫- وای.
‫داشتم فکر می‌کردم ‫«باید با آتیش جواب آتیش رو بدم.»
‫«بیا داخل.»
‫به نظر می‌رسه داره تحلیلش می‌کنه نه؟
‫راست می‌گی.
‫خیلی خب.
‫وقتی گرفتمش، واضح می‌تونستم بخونمش.
‫مشتای مستقیم دوتاییش تیزه.
‫تمیز و خشک.
‫ببین چطور مشت رو می‌رسونه.
‫[کيم مین‌اوک در برابر هونگ سونگ‌مین]
‫این همونی بود که منتظرش بودیم.
‫این خیلی شدیده. وای عالیه.
‫زمان‌بندی خوبی بود!
‫دقتش در حد خط‌کشه.
‫فکم افتاده.
‫همه مسحور شدن و دارن نگاه می‌کنن.
‫هر تکونش هنر خالصه.
‫هنوز می‌تونه خوب مبارزه کنه.
‫اون شهامتو ببین!
‫وای اون مشتای مستقیم دوتایی...
‫[کيم مین‌اوک در برابر هونگ سونگ‌مین]
‫تمام!
‫پس این بوکس واقعیه.
‫زبونم بند اومده.
‫عجب.
‫نمی‌شه استادای واقعی رو سریع قضاوت کرد. ‫باید یه مدتی نگاه کنی.
‫این که بخوای دفاعی بازی کنی،
‫کار راحتی نیست.
‫به علاوه آب هم هست.
‫پس برای راند دوم، تصمیم گرفتم ‫بدن هونگ سونگ‌مین رو هدف بگیرم.
‫ضربه‌های بدن استقامت رو
‫بیشتر از ضربه‌های سر خالی می‌کنن،
‫برای همین سعی کردم بدن رو هدف بگیرم.
‫شروع!
‫[کيم مین‌اوک در برابر هونگ سونگ‌مین]
‫اون هوک بدن چه خوب بود.
‫به بدن ضربه زد.
‫ضربه بدن خوبی بود.
‫اون ضربه بدن تمیز خورد!
‫با توجه به کلاس وزنش،
‫ضربه‌های بدن دقیقاً همون تاثیری ‫رو روش گذاشت که انتظار داشتم.
‫ضربه‌هاش به بدن من می‌خورد.
‫و درد داشتن.
‫خیلی خب.
‫سنسور روشن شد!
‫سونگ‌مین گاردتو پایین‌تر بیار!
‫می‌دونستم لحظه‌ای که بذارم ‫روم تاثیر ذهنی بذاره می‌بازم.
‫این باورنکردنیه.
‫الان دارم چی رو می‌بینم؟
‫[کيم مین‌اوک در برابر هونگ سونگ‌مین]
‫عالی!
‫این باحاله.
‫این دو تا واقعاً دارن فیلم می‌سازن.
‫سونگ‌مین گیر افتاد.
‫اون ضربه رو خورد.
‫مین‌اوک واقعاً خوبه.
‫تو راند یک و دو جلوی خودمو گرفتم
‫و قسمتایی از بازیمو مخفی کرده بودم.
‫تفاوت اندازه اصلاً روش تأثیر نداره.
‫اضافه وقت داریم؟
‫آه سونگ‌مین...
‫سونگ‌مین نفسش داره بند میاد.
‫راستش حتی تو رینگ خشک معمولی ‫هم سخت بود.
‫حالا فقط استقامت مهمه.
‫ده ثانیه! برو!
‫تمام!
‫وای خدا.
‫وای دیوونه‌کننده بود.
‫خیلی باحال بود.
‫این تعریف واقعی
‫- لحظه نفس حبس کردنه. ‫- درسته.
‫چرا سونگ‌مین نمی‌شینه؟
‫غرورش نگهش داشته؟
‫خسته به نظر می‌رسه.
‫این یه تاکتیک برای به هم ریختن حریفه.
‫ظاهراً بعضی مبارزا عمداً می‌ایستن.
‫که روحیه‌ت رو نابود کنن.
‫خیلی خسته‌کننده‌تر از انتظار بود.
‫کيم مین‌اوک مبارز باتجربه‌ایه.
‫می‌دونستم لحظه‌ای که بذارم ‫روم تاثیر ذهنی بذاره می‌بازم.
‫برای همین سخت تلاش کردم ‫داخل این بازی کشیده نشم
‫و مدام به خودم فکر می‌کردم...
‫«این آخرین رانده.»
‫«و باید ببرم.»
‫راند آخر. دستکشا رو بزنید.
‫همینه! راند آخره!
‫- راند آخر! ‫- عالیه!
‫بوکس!
‫[کيم مین‌اوک در برابر هونگ سونگ‌مین]
‫عالی!
‫اون آپرکات کو پس؟
‫مرکز رو این‌جوری گرفت.
‫توی گوشه گیرش انداخته، حالا می‌زنه.
‫آره داره می‌ره داخل.
‫واقعاً می‌خواد تمومش کنه نه؟
‫اوایل راند سوم یه کم به هم ریختم.
‫فکر کردم «این بده.»
‫چطور اون گاردو می‌شه شکست؟
‫آسون نیست.
‫هونگ سونگ‌مین منتظر ضدحمله هست.
‫دستشو خوند و جوابشو داد!
‫هر وقت مین‌اوک راستشو می‌ندازه،
‫با هوک راست ضدحمله می‌زنه.
‫وقتی کيم مین‌اوک هوک راست زد،
‫دیدم فک راستش بازه،
‫برای همین فورا یه ضربه زدم.
‫بعد حس کردم گارد کيم مین‌اوک ‫یه کم باز شد.
‫و فکر کردم «وقت فشار آوردنه.»
‫سرعتشون باورنکردنیه.
‫بوم، بوم بوم.
‫بریم!
‫این هنر خالصه.
‫ما نیمه راهیم.
‫راند آخر!
‫توی این بخش آخر رحمی نیست.
‫- آخریشه! ‫- عالی!
‫دیگه تمومه، مین‌اوک!
‫بزن!
‫توقف فقط کندت می‌کنه!
‫عالیه، تمرکز کن!
‫تمرکز کن!
‫هونگ سونگ‌مین فوق‌العاده داره عمل می‌کنه.
‫آفرین، کیم مین‌اوک!
‫کيم مین‌اوک تو می‌تونی!
‫ادامه بده!
‫ممکنه در زمینه استقامت کم بیاره.
‫- بیا! ‫- سی ثانیه!
‫چند ثانیه باقی‌مونده،
‫می‌خواستم هر چی مونده بریزم بیرون.
‫فکر کردم «بذار انجامش ‫بدم. حالا یا هیچ‌وقت.»
‫حالا حمله کن!
‫تا آخر ادامه بده!
‫رو بازی تمرکز کن!
‫عالی!
‫[کيم مین‌اوک در برابر هونگ سونگ‌مین]
‫قبول دارم یه کم گیج بودم.
‫حس اون انفجار دوپامین رو داشتم، ‫وقتی همه‌چیو ریختی بیرون.
‫دیوونه‌کننده بود.
‫وای عالی بود.
‫با یه افسانه این‌جوری مبارزه کردم؟
‫کاملاً زبونم بند اومده.
‫وای...
‫کيم مین‌اوک... اون...
‫هر بار باعث می‌شه سردرد بگیرم.
‫مبارزه فوق‌العاده‌ای بود.
‫مبارزه عالی بود.
‫نتیجه رو اعلام کنم.
‫برنده...
‫فکر می‌کردم حقمه برنده باشم.
‫مطمئن بودم برنده هستم.
‫هونگ سونگ‌مین از گوشه آبی!
‫[گوشه آبی هونگ سونگ‌مین باقی موند]
‫حس می‌کنم خیلی کوچیکم.
‫آخرین بودن فشار خودشو داشت.
‫بار شکست دادن کسی مثل ‫مین‌اوک که انقدر بهش احترام می‌ذارم
‫رو می‌پذیرم و تو من بوکسورم
‫با عطش بیشتر شرکت می‌کنم.
‫مدت‌ها بود جوری تمرین نکرده بودم ‫که انگار یه مبارزه واقعیه.
‫حالا واقعا خیالم راحت شد.
‫خوشحالم هنوز می‌تونم نشون بدم چی دارم.
‫از این به بعد،
‫اگه بوکس بهم نیاز داشت، زنگ بزنید.
‫من میام اونجا. ممنون.
‫[بازمانده‌های رینگ آبی] ‫[سونگ‌جون، جون‌سو، تک‌مین، سونگ‌مین]
‫مسابقه فیناله.
‫بریم.
‫چه مسابقه بزرگی.
‫الان می‌بینیمش؟
‫- درسته. ‫- وای خدا.
‫- وای. ‫- حالا چه‌کار کنیم؟
‫کاملاً فراموش کرده بودم.
‫- خب من بیرون می‌رم. ‫- منم همین‌طور.
‫لعنتی.
‫این مسابقه رینگ قفس من بوکسورمه.
‫مبارزا وارد شید.
‫مبارز گوشه قرمز، کيم دونگ‌هه.
‫بریم!
‫می‌تونی رفیق!
‫وای، مشتاقم که ببینمش.
‫اگه می‌خواید کيم دونگ‌هه رو به چالش بکشید،
‫لطفاً جلو بیاید.
‫کسی جلو میاد؟
‫حس می‌کردم. واقعاً داره جلو میاد.
‫تو یه افسانه‌ای!
‫اون فرشته مرگه.
‫اینم یه مبارزه دیگه‌ست ‫که برای دیدنش پول می‌دن.
‫- اینو می‌بینیم؟ ‫- انگار فیناله.
‫وقتی میونگ هیون‌مان اونو به چالش کشید،
‫فکر کردم «وای این عالیه.»
‫همیشه می‌خواستم باهاش روبرو شم.
‫فکر کنم می‌تونیم یه مبارزه ‫فوق‌العاده داشته باشیم.
‫فقط یه نفر هست که ازش می‌ترسم،
‫کيم دونگ‌هه.
‫رویاروییمون زودتر از انتظارم رسید.
‫خیلی خب، بیا تمومش کنیم.
‫مبارز گوشه آبی، میونگ هیون‌مان.
‫عالیه!
‫بریم!
‫قدرت ناک‌اوت زیادی داره.
‫این ترسناکه. همین الانشم ترسیدم.
‫قفسو کوچیک کردن.
‫اونا غولن. به نظر می‌رسه ‫مبارزه خوبی رو پیش رو داریم.
‫یه کم تفاوت وزن هست.
‫شاید ۲۰ کیلو؟
‫باورم نمی‌شه داریم می‌بینیمش.
‫بهترین در مقابل بهترین.
‫افتخاره که فرصت روبرو شدن ‫با کسی مثل کيم دونگ‌هه رو دارم.
‫بهترین تلاشمو می‌کنم که ‫نشون بدم چه کاری می‌تونم بکنم.
‫تمام تلاشمو می‌کنم و یه ‫مبارزه عالی انجام می‌دم.
‫پیش‌بینی این غیرممکنه.
‫لطفاً برای مبارزه آماده شید.
‫دونگ‌هه از نزدیک مبارزه نمی‌کنه.
‫درسته.
‫- مطمئن نیستم چطور عمل کنه. ‫- آره.
‫باید زود غالب شی.
‫میونگ هیون‌مان هیولاست.
‫و خیلی هم قویه.
‫همه سنگین‌وزنا رو می‌ندازه.
‫اگه بخوره تمومه.
‫هیون‌مان قدرت تک ضربه‌ای‌ داره.
‫از نظر مهارت بوکس خالص، ‫کيم دونگ‌هه در سطح بالاتریه.
‫ولی کی می‌دونه؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونه چطور پیش می‌ره.
‫تفاوت وزن واقعاً برام مهم نبود.
‫مطمئن بودم می‌تونم ببرم.
‫بردن من کار آسونی نیست.
‫من شبیه هیچ‌کدوم از حریفایی که قبلاً ‫باهاش روبرو شده نیستم.
‫کمربنداتون رو ببندید.
‫این حماسی می‌شه.
‫باحال می‌شه.
‫کيم دونگ‌هه در مقابل میونگ هیون‌مان.
‫وای این...
‫مبارزه رو شروع می‌کنیم.
‫همه تشویقشون کنید.
‫شروع!
‫بریم!
‫[کيم دونگ‌هه در برابر ميونگ هیون‌مان]
‫عصبی نشو. برو.
‫فینتش ترسناکه.
‫آره چون درست بعدش حمله می‌کنه.
‫ترسناکه.
‫وقتی به گاردم خورد، ‫فکر کردم «وای قویه.»
‫«قویه.»
‫این چیزی بود که حس کردم.
‫فکر کردم «یه ضربه تمیز ‫می‌تونه کارمو تموم کنه.»
‫«گاردو محکم نگه می‌دارم ‫و ضربه‌ها رو جاخالی می‌دم.»
‫خوبه! خورد!
‫گارد بالا!
‫یه ضربه می‌تونه بندازتش.
‫ممکنه قفسو خراب کنن.
‫کاور خوبی داری!
‫خیلی عجیبه که وقتی انقدر ‫خودشو شل گرفته تمیز ضربه می‌زنه.
‫- آروم! ‫- شبح اینجاست.
‫انگار یه خرس قطبی و یه ‫خرس قهوه‌ای دارن مبارزه می‌کنن.
‫برو داخل.
‫وای اون قدرت... فقط داره دست و پا می‌زنه.
‫حرکت کن! گارد بالا!
‫داره به‌طور خشن فشار میاره.
‫فکر کنم راست می‌گی.
‫داره کثیف بازی می‌کنه.
‫پس این برنامه بازیشه.
‫ضربه‌های کيم دونگ‌هه واقعاً سریعه.
‫تو این شرایط قفس،
‫فکر کردم باید سلاح اصلی ‫کيم دونگ‌هه رو خنثی کنم.
‫اسمش «بوکس کثیف» هست.
‫وقتی نزدیکی ضربه می‌زنی.
‫دستا رو می‌گیری،
‫و با کلینچ فشار میاری تا ببندیش.
‫این تکنیکی بود که استفاده کردم.
‫جدا شدی!
‫جدا شید.
‫[کيم دونگ‌هه در برابر ميونگ هیون‌مان]
‫- دوباره کلینچ کرد. ‫- درسته.
‫نقشه‌ش این بود؟
‫اگه به ضربه مستقیم برسه، ‫دونگ‌هه برتری مشخصی داره.
‫هر طرف ممکنه برنده بشه.
‫میونگ هیون‌مان با برنامه ‫بازی هوشمندانه اومد.
‫ضربه‌ها رو ول کرده ‫و کامل کلینچ می‌کنه.
‫داره خفه‌ش می‌کنه.
‫این‌طور به نظر میاد.
‫خیلی بده تو این شرایط گیر کنی.
‫مدام فکر می‌کردم ‫«باید از این کلینچ بیرون بیام»،
‫ولی خیلی قوی بود.
‫نتونستم تکونش بدم.
‫خفه‌کننده به نظر می‌رسه.
‫کامل بستش.
‫واقعاً داره اذیتش می‌کنه.
‫به‌طرز دردناکی خفه‌کننده به نظر می‌رسه.
‫برگردوندش.
‫این بهترین فرصت میونگ هیون‌مانه.
‫این راه بردنه.
‫جدا شید!
‫- تمام! ‫- عالی!
‫وای، چی بگم.
‫هر طرفی ممکنه برنده بشه.
‫ولی این قابل‌اجراترین استراتژیه.
‫مشکل اینه، هیون‌مان واقعاً چیزی نزده.
‫تقریباً ضربه واقعی نزده.
‫اگه تو کلینچ تبادل کنن ‫و بجنگن ممکنه هر طرف برنده بشه.
‫راند اول زیاد کاری نکردم.
‫می‌دونستم نمی‌تونم این‌جوری ادامه بدم.
‫پس راند بعدی، می‌دونستم باید حمله کنم
‫می‌تونم هر وقت ازم جدا شد امتیاز بگیرم.
‫فورا فهمیدم کار آسونی نیست.
‫باید گشایش‌های بیشتری پیدا ‫کنم و بیشتر ضربه بزنم.
‫مبارزا وارد شید.
‫- بریم! ‫- شروع!
‫[کيم دونگ‌هه در برابر ميونگ هیون‌مان]
‫همینه!
‫فوری حمله کرد.
‫- عالی! ‫- خیلی سنگینه.
‫حتی یه ضربه هم واقعاً خطرناکه.
‫خوب همه‌شو بلاک می‌کنه و جا خالی می‌ده.
‫فکر کردم «این راند باید چیزی نشون بدم.»
‫«وقتی ازم جدا شد محکم حمله می‌کنم.»
‫جدا شید!
‫نخوری بهش.
‫نباید بهش راه ورود بده.
‫بوکسش باورنکردنیه.
‫از هر شکاف کوچیکی ضربه می‌زنه.
‫جدا شید!
‫خیلی خب!
‫وای، اون کمبوها رو دیدی؟
‫ریتمشو پیدا کرده.
‫می‌خواد اونو بخوابونه.
‫بگیرش!
‫هنوز نمی‌تونستم ببازم.
‫برای همین تمام تلاشمو کردمم.
‫سی ثانیه!
‫سی ثانیه مونده! سی ثانیه!
‫[کيم دونگ‌هه در برابر ميونگ هیون‌مان]
‫باید برای این آخرین راند خودشو نشون بده.
‫- جدا شین! ‫- خوبه!
‫- خوب پیش میری! ‫- بگیرش!
‫کيم دونگ‌هه مدام جاخالی می‌داد
‫و بهم ضربه می‌زد.
‫به یه ضربه قاطع نیاز داشتم.
‫برای همین تصمیم گرفتم ‫از همه انرژی باقی‌مونده‌م استفاده کنم.
‫ده ثانیه!
‫برای بار آخر!
‫ضربه‌ش کاری بود. وای، خورد!
‫آخریشه.
‫[کيم دونگ‌هه در برابر ميونگ هیون‌مان]
‫جدا شید!
‫باید از اول این‌جوری شروع می‌کرد.
‫منتظر دقیقه آخر بود.
‫اونا توی سطح متفاوتی هستن.
‫بوکسش عالیه.
‫آخرش همه‌چیو خالی کرد.
‫حالا نتیجه رو اعلام می‌کنیم.
‫برنده این مسابقه...
‫خیلی دلم می‌خواست ببرم،
‫برای همین خیلی نگران بودم.
‫قلبم تند می‌زد.
‫نگران بودم دستم بالا نره.
‫کيم دونگ‌هه از گوشه قرمز.
‫[مبارز گوشه قرمز، کيم دونگ‌هه باقی موند]
‫- خوبه. ‫- خیلی استرس داشت.
‫خوشحال بودم که بردم.
‫میونگ هیون‌مان، از من بوکسورم حذف شدی.
‫حرف آخری داری؟
‫آره ناامیدم، ولی این مبارزه‌ای ‫بود که امروز انجام دادم.
‫وقتی با کسی مثل کيم دونگ‌هه مبارزه کردم
‫تو زمان کوتاه کلی چیز یاد گرفتم.
‫رو جاهایی که کم آوردم ‫کار می‌کنم و رشد می‌کنم.
‫کارت خوب بود. خوب مبارزه کردی!
‫افتخار می‌کنم جزو این مبارزه بودم.
‫حتی با اینکه باختم، این مبارزه‌ایه ‫که باهام می‌مونه،
‫تا آخر حرفه بوکسم.
‫رینگ قفس.
‫رینگ تگ.
‫رینگ آبی.
‫همه مسابقه‌ها تموم شد.
‫برنامه‌ی بقای بوکس من بوکسورم.
‫راند ۳ حالا رسماً تموم شد.
‫به همه ۱۵ مبارزی که سه ‫رینگ رو پشت سر گذاشتن،
‫صمیمانه‌ تبریک می‌گم.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫همه کارتون خوب بود.
‫خوب مبارزه کردین.
‫تا اینجا رسیدم.
‫۱۵ تا؟
‫مثل یه دستاورد به نظر می‌رسه.
‫خوب مبارزه کردین.
‫ممنون.
‫- خوب مبارزه کردین. ‫- خوب بودید بچه‌ها.
‫- آفرین. ‫- ممنون.
‫آفرین.
‫- فوق‌العاده بودی. ‫- ممنون.
‫جدا خیلی خوب بودی.
‫حیفه این‌جوری شما رو بفرستیم.
‫نه خوش گذشت.
‫- ممنون هیون‌مان. ‫- ممنون.
‫ممنون. آفرین.
‫قطعاً ناامیدم.
‫مشخصا ناراحت‌کننده‌ست.
‫ولی بعد بازنشستگی از رینگ،
‫به عنوان مرد خانواده زندگی کردم.
‫پس اومدن به من بوکسورم
‫و دوباره مشت زدن با بوکسورای واقعی
‫باعث شد حس بوکسوری بهم دست بده
‫که قبلاً تو تلویزیون نگاهش می‌کردم.
‫تجربه واقعاً ارزشمندی بود.
‫بوکس ۲۶ سال باهام بوده،
‫پس تقریباً نصف عمرم می‌شه.
‫عالی و باحال بود که تونستم
‫دوباره خودمو نشون بدم.
‫واقعاً رضایت‌بخش بود.
‫- این کافیه نه؟ ‫- آره.
‫ولی چرا این‌قدر دستکش اینجاست؟
‫اینا هدیه برای دانش‌آموزان
‫دبیرستان تربیت بدنی سئوله.
‫- اینا رو براشون آماده کردی؟ ‫- درسته.
‫کیسه‌های بوکسی که توی ‫مسابقه‌هامون استفاده کردیم یادته؟
‫اونایی که توی راند دوم بود؟
‫اونا رو هم امضا می‌کنیم و می‌فرستیم.
‫باشه اینا رو گرفتم.
‫- نه نه. ‫- ولی دنده‌ت درد می‌گیره.
‫- آره ولی می‌تونم بلند کنم. ‫- نه من می‌برم.
‫من می‌تونم ببرمش.
‫- نه من انجامش می‌دم. ‫- گرفتمش.
‫- چرا دنده‌تو داغون کردی؟ ‫- هنوز می‌تونم.
‫- گرفتمش. ‫- وای خدا.
‫کجا بذاریمش؟ تو این ماشین؟
‫- درسته. ‫- مال توئه؟
‫نه، قربان.
‫این برای برنده‌ست.
‫جایزه ۳۰۰ میلیون وونی و این ماشین؟
‫راستش یه کم حسودیم می‌شه.
‫باید خودم شرکت می‌کردم.
‫یه شاسی‌بلند بزرگ مثل این
‫نماد واقعی موفقیته.
‫حتی تاچ‌پد هم داره.
‫این دکمه رو بزنی صندلی عقب می‌ره.
‫داره حرکت می‌کنه.
‫- ببرمش عقب؟ ‫- نه،‌ راحتم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره دنده‌م درد می‌کنه.
‫اگه عقب برم، درد ده برابر می‌شه.
‫وقتی می‌خندم هم درد می‌کنه.
‫- پس سعی کن نخندونیم. ‫- فهمیدم.
‫رسیدیم، دبیرستان تربیت بدنی سئول.
‫حس مدرسه واقعا سنتی رو داره.
‫- یک دو سه! ‫- یک دو سه!
‫یک دو سه!
‫- سلام. ‫- سلام به همه.
‫- سلام،‌آقا. ‫- سلام به همگی.
‫- ناهار امروز مدرسه خوب بود؟ ‫- نه خوب نبود.
‫خب اینا خوبن.
‫دستکشاتونو دربیارید بیاید.
‫- باشه. ‫- حله.
‫حالا که اینجاییم،
‫باید به بچه‌ها چیزی بدیم بخورن.
‫بیاید براشون غذا بگیریم.
‫من غذا سفارش می‌دم.
‫حدود ۱۰ تا بچه اینجان،
‫پس ۲۰ پرس سفارش بدم؟
‫- باشه. ‫- ولی اول تو انتخاب کن.
‫- چی می‌گیری؟ ‫- این روزا یه غذای مورد علاقه جدید دارم.
‫مرغ کبابی روتیسری، ‫و این یکی که علامت محبوب داره.
‫«گوشت بیف آنچانگ.» ‫واقعاً خوشمزه‌ست.
‫باشه عاشق پروتئینم.
‫- پروتئین برای ورزشکارای بلندپرواز ضروریه. ‫- البته.
‫- ممنون بابت غذا. ‫- لطف کردین.
‫نوش جونتون.
‫مزه‌ش چطوره؟
‫- خوشمزه‌ست. ‫- لذیذه.
‫خب خیالم راحت شد.
‫بخورید.
‫کلی سینه مرغ توشه.
‫و مزه خوبی داره.
‫- باید غافلگیرت کنه. ‫- دقیقاً.
‫همتون خوش‌تیپید.
‫بوکسورای این روزا واقعاً خوش‌تیپن.
‫اگه بگن مدت طولانی بوکس کار کردن،
‫و شبیه دکس به نظر می‌رسن.
‫احتمالاً یعنی واقعاً خوبن.
‫اگه بگن شبیه منن.
‫یعنی احتمالاً کلی ضربه می‌خورن.
‫اون یه جورایی شبیه مایک تایسونه.
‫- بذار از نزدیک ببینم. ‫- شبیه تایسونه.
‫- ولی مردونه به نظر می‌رسه. ‫- صورت خوبی داره.
‫چهره منو داری.
‫خیلی ضربه می‌خورم.
‫واقعاً؟
‫نمی‌دونم چقدر کمک کنه،
‫ولی یه سری دستکش و کیسه بوکس آوردیم.
‫ازشون استفاده کنید، ‫سخت تمرین کنید و ادامه بدید.
‫کارتونو ادامه بدین.
‫حرکت پاتون خیلی زود بهتر می‌شه.
‫سلام دوست یونگ هیوک، شین.
‫- اسمت چیه؟ ‫- یونگ هیوک.
‫یونگ هیوک، تو می‌تونی!
‫- من می‌تونم! ‫- عالیه.
‫ممنون.
‫امروز استاد دون
‫یه مهمان خیلی خاص دعوت کرده!
‫اسمم دیمیتری بیوله.
‫لطفاً به دیمیتری بیول خوش‌آمد بگید!
‫وای واقعاً اونه!
‫حتی کمربندشو بو می‌کنن.
‫چطور می‌تونه واقعی باشه؟
‫باورم نمی‌شه الان دارم می‌بینمش.
‫شما قراره شاهد مبارزه‌ای باشید
‫که تا حالا مثلش رو ندیدین.
‫شروع!
‫- هر دو خیلی خوبن. ‫- این خیلی حرفه‌ایه.
‫می‌خواد با ناک‌اوت تموم کنه.
‫ده ثانیه مونده! تحمل کن!
‫سنگین‌وزنا.
‫امیدوار بودم این رویارویی رو ببینم.
‫خونریزی داشتم.
‫می‌دونستم هنوز می‌تونم بجنگم.
‫اون دیوونه‌ست.
‫خونریزی مهم نبود.
‫بازمانده این مسابقه...
‫وجود نداره.
‫همه حذف شدن؟
‫اونجا فراتر از هر چیزی ‫که تصور می‌کردیم بود.
‫پس هنوز تموم نشده.
‫تا سرحد مرگ مبارزه کردیم، ‫و حالا دوباره داریم انجامش می‌دیم؟
‫بالاخره لحظه‌ موعود رسید.