‫برنده‌ی برنامه «من بوکسورم» ‫جایزه‌ی بزرگ سیصد میلیون وون
‫و یک ماشین شاسی‌بلند ‫پرچمدار فوق‌العاده دریافت می‌کنه.
‫«ترجمه از خشایار»
‫«من بوکسورم».
‫معرفی مجری‌ها!
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫سلام به همه.
‫به برنامه مهیج بقا در بوکس،
‫«من بوکسورم» خوش اومدین.
‫در این مرحله از «من بوکسورم»،
‫فقط چهار بوکسور در رقابت
‫باقی موندن.
‫در اصل داریم به چهار تا از بهترین
‫بوکسورهای کشور نگاه می‌کنیم.
‫نیمه‌نهایی‌ها طبق قوانین بوکس برگزار می‌شن،
‫هشت راند، هر راند سه دقیقه.
‫یعنی هشت راندِ سه‌دقیقه‌ای، دوستان.
‫این چیزی نیست که بشه
‫استقامت و مهارت معمولی
‫از پسش بر اومد.
‫خب، یه زمانی خودم می‌تونستم
‫چهار راند دوام بیارم.
‫می‌تونستی یکم بزرگش کنی.
‫- خیلی صادق بودی. ‫- خیلی تعریفی نداشت، نه؟
‫این چهار بوکسور از رقابت‌هایی ‫بسیار شدید عبور کردن
‫تا به این‌جا برسن.
‫امیدواریم منتظر ‫مبارزه‌های نیمه‌نهایی‌شون باشین.
‫برنامه‌ای که موج جدیدی از بوکس
‫تو کره راه می‌اندازه،
‫«من بوکسورم»…
‫از همین حالا شروع می‌شه.
‫[چو هیون‌جه]
‫[لی چه‌هیون]
‫[کوک سونگ‌جون]
‫[کوان اوه‌گون]
‫[قسمت نهم: نیمه‌نهایی]
‫قبل از شروع
‫مسابقات نیمه‌نهایی،
‫من و دکس
‫یه مسابقهٔ خیلی ویژه براتون آماده کردیم.
‫[پارک یونگ‌هو، پارک سونگ‌جون]
‫هی، هی، هی.
‫سلام به شما دوتا.
‫- سلام قربان. ‫- خوشحالم دوباره می‌بینمتون.
‫- خوشحالم می‌بینمتون، یونگ‌هو، آندر‌داگ. ‫- خیلی وقته ندیدیمتون.
‫مدتی گذشته، نه؟
‫راستش شخصاً خیلی ناراحت شدم ‫که دیدم هر دوتون حذف شدین.
‫برای همین تصمیم گرفتیم
‫شما رو برای یه مسابقهٔ تگ‌تیم دو‌به‌دو
‫- در مرحلهٔ نیمه‌نهایی برگردونیم. ‫- آه.
‫- یعنی هم‌تیمی هستیم؟ ‫- دقیقاً.
‫ولی قبل از شروع تمرین،
‫یه نوشیدنی
‫برای بالا بردن انرژی‌تون آوردم.
‫خیلی‌خب.
‫- آه… ‫- بفرمایین.
‫- آشنا به نظر میاد، نه؟ ‫- اوه…
‫- یه سلامتی؟ ‫- بزن بریم؟
‫ما کره‌ای‌ها که سلامتی رو ‫هیچ‌وقت جا نمی‌ندازیم.
‫حتی با نوشابه.
‫بزن بریم!
‫تا تهش؟
‫عه، این واقعاً خوشمز‌ه‌ست. هان؟
‫مگه نوشیدنی انرژی‌زا می‌تونه ‫این‌قدر خوشمزه باشه؟
‫خیلی خوبه.
‫خب، امروز
‫قراره مقابل یه تیمی قرار بگیرین
‫که دکس انتخابش کرده.
‫فقط برای امروز، ‫به‌عنوان تیم دکس رقابت می‌کنین.
‫[پارک سونگ‌وون، لی گی‌جون]
‫- این سناریوشه. ‫- آره!
‫ولی قبل از شروع، ‫هنوز چیزی نخوردین، درسته؟
‫درسته، خیلی گرسنه‌ام.
‫قبل تمرین باید پروتئین ‫و کربوهیدرات‌تون رو تأمین کنین.
‫هوم.
‫اممم.
‫- ممم. ‫- ممم!
‫خیلی خوشمز‌ه‌ست!
‫شما که غذا رو حذف نمی‌کنین
‫یا همچین کاری بکنین، نه؟
‫اگه همیشه سینه‌مرغ بخوری،
‫خیلی زود ازش خسته می‌شی.
‫ولی این به شکل نودله…
‫برای کسایی که از سینه‌مرغ ‫خسته شدن، عالیه.
‫سینه‌مرغ یه کم خشکه…
‫ولی این نه، چون به شکل نودله.
‫واقعاً خوشمز‌ه‌ست.
‫یه‌جورایی دلم یکی دیگه هم می‌خواد،
‫- ولی نباید زیاده‌روی کنم. ‫- درسته، یکی اندازه‌ست.
‫- بیاین امروز خوب کار کنیم. ‫- هوم.
‫بزن بریم، تیم.
‫هر دوتاتون موفق باشین.
‫- امروز محکم شروع کنین. ‫- آره.
‫این مسابقه دو راندی
‫هر راند سه‌دقیقه‌ست.
‫قبل از شروع، ‫نظر هر دو تیم رو می‌شنویم.
‫حستون نسبت به این مسابقه چیه؟
‫اول از همه باید بگم ‫بدن پارک یونگ‌هو فوق‌العاده‌ست.
‫ولی اون عضله‌ها فقط نمایشی‌ان.
‫امروز یه کم بادشون رو خالی می‌کنم.
‫می‌گن عضله‌های بدنسازی
‫عضله‌های نمایشی‌ان و این چیزا،
‫ولی نشون می‌دم تو یه مبارزهٔ واقعی
‫چقدر قدرت دارن.
‫اوه.
‫خیلی خوب گفت.
‫قبل از صدای زنگ، ‫تنش حسابی بالا رفته.
‫آمادهٔ مسابقهٔ ویژهٔ ‫تگ‌تیم دو‌به‌دو بشین.
‫یه جنگ روانی ظریف در جریانه.
‫هیچ‌کدوم نمی‌دونن ‫چه کسی اول می‌جنگه.
‫مبارزها، بیاین وسط.
‫فهمیدم. همون دوتان.
‫داشتم فکر می‌کردم ‫اولین نفرات کیا هستن.
‫پس این دوتا شروع‌کننده‌ان.
‫این قدرت در برابر قدرته.
‫از همون اول یه مبارزهٔ انفجاری می‌شه.
‫«مگه می‌شه به این بچه‌ها ببازم؟»
‫«من؟ باخت تو مبارزه؟»
‫یه لحظه بهش فکر کردم.
‫من آدم شوخ و راحتیم،
‫ولی مشت‌هام اصلاً شوخی ندارن.
‫نشون می‌دم که
‫نباید دست‌کم گرفته بشم.
‫روبروی هم بایستین.
‫مراقب ضربهٔ سر باشین.
‫این دیگه چیه…
‫به نظر آدم بامزه‌ای میاد.
‫- خیلی کاراکتر داره. ‫- آره.
‫به گوشه‌هاتون برگردین.
‫خیلی‌خب. قراره جالب باشه.
‫خوب می‌شه.
‫این پارک سونگ‌وونه ‫که داره حریفش رو می‌ترسونه.
‫این مبارزه قراره حسابی هیجان‌انگیز باشه!
‫شروع کنید!
‫شروع!
‫[پارک یونگ‌هو در برابر پارک سونگ‌وون]
‫و مبارزه شروع شد.
‫پارک سونگ‌وون در برابر پارک یونگ‌هو.
‫حدوداً ۱۸ سال اختلاف سنی دارن.
‫پارک سونگ‌وون حمله رو شروع می‌کنه!
‫ضدحمله‌هاش الان خیلی دقیق و تیزه.
‫آره، ولش کن بیاد!
‫مشت راست قشنگی بود!
‫اشکالی نداره! ادامه بده!
‫وای. از همون اول با قدرت می‌زد.
‫با خودم گفتم، ‫«خب، اینو ببین!»
‫پارک سونگ‌وون مدام تحریکش می‌کنه.
‫گارد تونگ‌سون شُل شده.
‫سونگ‌وون، گاردتو ببند!
‫حس می‌کنم به‌زودی کم میاره.
‫- به بدنش بزن. ‫- نه، نه، نه.
‫- تونگ‌سون خسته شده. ‫- ضربهٔ خوبی بود!
‫آفرین، همینه!
‫- بزن بریم! ‫- اوه!
‫این بار مشت چپ می‌خوره!
‫عالی بود!
‫خوبه! همینه!
‫تونگ‌سون کاملاً خالی کرده.
‫کاملاً کم آورده.
‫دیگه انرژی نداره.
‫یالا، بزن!
‫- اون چی بود؟ ‫- تونگ‌سون تمومه!
‫به همین راحتی؟
‫این دیگه چی بود؟
‫پارک سونگ‌وون تصمیم گرفت ‫تمام استقامتش رو بسوزونه
‫و تعویض کنه بیرون بره.
‫[تعویض گوشه آبی: لی گی‌جون]
‫مشکلی نداری؟
‫می‌تونی ادامه بدی؟
‫- چند دقیقه گذشته؟ ‫- نزدیک نیمه مسابقه‌ایم.
‫پارک یونگ‌هو هنوز تعویض نکرده.
‫[پارک یونگ‌هو در برابر لی گی‌جون]
‫لی گی‌جون حرکات پای خیلی خوبی داره.
‫پارک یونگ‌هو مقابل لی گی‌جون
‫فضای زیادی برای کار نداره.
‫لی بالای گارد رو لمس می‌کنه،
‫می‌زنه به بدن و سریع خارج می‌شه!
‫آه، ‫هوک خیلی خوبی از لی گی‌جون بود!
‫اگه با اعتماد به ‌نفس ریتمش رو عوض نکنه،
‫فقط بیشتر فرو می‌ره.
‫به چونه‌ش خورد.
‫یونگ‌هو انگار نمی‌تونه ‫ریتم گی‌جون رو بخونه.
‫یه خرده کُنده، مشکلش همینه.
‫- هی! ‫- جاگیری خیلی خوبی بود.
‫این یعنی یه بوکسور حرفه‌ای!
‫- ده ثانیه! ‫- ده ثانیه!
‫گی‌جون، دور بزن و خارج شو!
‫دور بزن، حرکت دورانی!
‫همینه!
‫هی!
‫ایست!
‫و راند اول تموم شد!
‫- یونگ‌هو یه راند کامل رو رفت. ‫- درسته.
‫استقامت یونگ‌هو خیلی خوبه.
‫انگار تصمیم گرفته ‫کل راند رو ادامه بده.
‫فکرشم نمی‌کردم ‫همچین مسابقه‌ای تو کره ببینم.
‫ها؟
‫- خیلی سرگرم‌کننده‌ست. ‫- آره.
‫فقط با نگاه به راند اول،
‫می‌شه فهمید هر دو گوشه
‫با استراتژی‌های کاملاً متفاوت اومدن.
‫کنجکاوم ببینم
‫کدوم روش جواب می‌ده.
‫سونگ‌وون، اول تو برو،
‫همه‌چی رو خالی کن، بعد تعویض کن!
‫فکر کنم کارش برای امروز تمومه.
‫می‌شه بعد ۳۰ ثانیه تعویض کنم؟
‫یه دقیقه‌ش کن!
‫فقط یه دقیقه، پسر!
‫این دیگه زیاده، قربان!
‫اوه!
‫[همسر پارک سونگ‌جون]
‫عالی، عالی! خیلی سرگرم‌کننده بود!
‫اوه!
‫- می‌خواست لحظه خودش رو داشته باشه. ‫- خوبه.
‫آفرین، سونگ‌وون! ‫حالا نشونشون بده! بجنگ!
‫نمایش همچین اعتماد به ‌نفسی تو رینگ…
‫یه موهبت واقعیه!
‫- شروع کنید! ‫- بزن بریم!
‫[پارک سونگ‌جون در برابر پارک سونگ‌وون]
‫حالا، پارک سونگ‌وون ‫مقابل پارک سونگ‌جونه!
‫خیلی‌خب!
‫سرعت در برابر قدرت.
‫الان کاملاً متمرکزه، ‫با مشت‌هاش امتحان می‌کنه.
‫- جدا بشید! ‫- پارک سونگ‌وون.
‫- اوه. ‫- وای. ضربه قشنگی بود.
‫پارک سونگ‌وون شاید سنگین‌وزن باشه،
‫ولی همون‌طور که دیدید،
‫زمان‌بندی و سرعتش عالیه.
‫- اووه. ‫- پسر، همش گیر می‌افته.
‫گارد بگیر! گارد بگیر!
‫محکم گارد بگیر. نه، گارد بگیر.
‫این خطرناکه. ‫با این وزن، اگه بخوره…
‫هی!
‫پسر، اوضاع خرابه.
‫سونگ‌وون، هرچی داری بریز بیرون! ‫همین الان!
‫آفرین!
‫- هی. ‫- هی، هی.
‫- خطرناک به نظر میاد. ‫- همینه، سونگ‌وون! خوب پیش می‌ری!
‫داره انرژیش رو می‌سوزونه.
‫الان می‌زنه.
‫اون مشت‌های سرسری اگه بخوره، خطرناکه!
‫آخریش، آخریش!
‫سونگ‌وون، یه دقیقه‌ت تموم شد!
‫هی، یه دقیقه‌ت تموم شد!
‫ادامه بده!
‫خوبه، همینه!
‫کورکورانه میاد جلو!
‫هر دو بوکسور در حالی که کاملاً خسته‌ان ‫دارن مشت رد و بدل می‌کنن.
‫چیزی نیست! ‫مشت بالشتیه!
‫کاملاً انرژی خالی کرده!
‫- جدا بشید، جدا بشید. ‫- یالا، سونگ‌وون!
‫کلاً تموم کرده.
‫پارک سونگ‌وون دیگه حتی انرژی نداره
‫گاردش رو بالا نگه داره.
‫ناک‌داون، ناک‌داون!
‫- ناک‌داون! سه، چهار! ‫- چی؟ داشتم فیلم بازی می‌کردم!
‫پنج، شش!
‫هفت،
‫- هشت! ‫- بی‌خیال.
‫ناک‌داون به خاطر خستگی.
‫به خاطر بی‌نفسی افتاد زمین.
‫زمین خوردن حساب می‌شه.
‫و حالا تصمیم عاقلانه‌ای گرفت ‫و تعویض کرد.
‫هی، برو تعویض کن!
‫- تعویض کن. ‫- شروع!
‫در برابر بوکسور سریعی مثل پارک سونگ‌جون،
‫قطعاً انرژی خیلی زیادی سوزونده.
‫اوه، نه!
‫- اومدش. ‫- عالیه!
‫پارک یونگ‌هو واقعی وارد شد.
‫- اومدش. ‫- درسته.
‫- داره گرم می‌شه. ‫- آره.
‫انگار دو تا گاو نر به هم می‌خورن.
‫یالا! بیا جلو!
‫خوبه، خوبه. همینه.
‫بهش فشار بیار! نذار تعویض کنه!
‫هی...
‫خوبه! همینه!
‫ایست!
‫تعویض کرد.
‫نه!
‫نه، دیگه کارش تمومه!
‫به این می‌گن سرگرمی، خیلی‌خب!
‫ولی گی‌جون کل راند قبل رو کشید،
‫نمی‌تونه همین‌طوری تعویض کنه.
‫- حالا لی گی‌جون اومد تو! ‫- شروع!
‫لی گی‌جون در برابر پارک یونگ‌هو!
‫همون حریفی که پارک یونگ‌هو
‫بیشترین مشکل رو باهاش داره.
‫ضربه به بدن قشنگی بود!
‫گی‌جون، بدن رو بزن! همینه!
‫کدوم برنده می‌شه؟ ‫ریتم یا قدرت تک‌ضربه؟
‫لی گی‌جون داره تعداد مشت‌هاش رو
‫بیشتر می‌کنه تا امتیازهای بیشتری بگیره.
‫- حالا این... وای! ‫- آه!
‫گی‌جون ریتم واقعا غیرمتعارفی داره.
‫لی گی‌جون داره از حرکت پاش استفاده می‌کنه
‫تا از زیر مشت‌ها در بره.
‫همینه! ضربه به بدن عالی بود!
‫خوب خورد!
‫لی گی‌جون با ریتم بوکس می‌کنه.
‫ریتم حریفش رو می‌خونه ‫و حتی یه فرصت رو هم از دست نمی‌ده.
‫خوبه، کاملاً چسبیده بهش.
‫عالیه! همینه!
‫خوب داری پیش می‌ری، گی‌جون!
‫همینه! همینه!
‫گی‌جون ضربه‌های سنگین رو نمی‌خوره.
‫آره، خودشه.
‫ده ثانیه! ده ثانیه!
‫ده ثانیه آخر!
‫این‌جاست که بیشترین امتیاز رو می‌گیری!
‫باید هر چی دارن رو کنن!
‫وقت تقریبا تمومه!
‫لی گی‌جون ضربه می‌زنه!
‫پارک یونگ‌هو جاخالی می‌ده!
‫و مسابقه به پایان رسید!
‫خوب جنگیدی.
‫حتی نمی‌تونم بگم کدوم تیم بُرد.
‫همه‌تون خسته نباشید.
‫بذارید نتیجه رو اعلام کنم.
‫برندگان مسابقهٔ تگ‌تیم دو‌به‌دو،
‫با نتیجهٔ دو بر یک…
‫گوشهٔ آبی،
‫پارک سونگ‌وون و لی گی‌جون هست.
‫[پیروزی گوشهٔ آبی: پارک سونگ‌وون، لی گی‌جون]
‫ممنون از همه. ‫لطفاً برای هر چهار مبارز دست بزنید!
‫اگه مسابقهٔ ویژه این‌قدر جذاب بود،
‫تصور کنین مبارزهٔ اصلی چقدر خفن می‌شه.
‫تا این‌جا که خیلی حال داد.
‫مسابقات نیمه‌نهایی «من بوکسورم».
‫بذارید مبارزهٔ اول شروع بشه.
‫از گوشهٔ آبی، «خوش‌چهره»،
‫چو هیون‌جه وارد می‌شود!
‫[خانوادهٔ چو هیون‌جه]
‫[چو هیون‌جه]
‫اولین مبارز از اولین مسابقه نیمه‌نهایی!
‫چو هیون‌جه وارد رینگ می‌شه!
‫از اون مبارزهاست که رینگ رو ‫برای تماشا، جذاب می‌کنه!
‫- درسته! ‫- هوش رینگی خیلی تیزی داره،
‫و با حرکات پاش واقعاً جادو می‌کنه.
‫- تو یک‌چهارم نهایی غافلگیرمون کرد. ‫- کاملاً!
‫هوش رینگیش فوق‌العاده بالاست!
‫خب، اینم از پسرمون.
‫- روی پاهاش سبکه. ‫- عالیه!
‫- خیلی سبکه. ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫از دیدنش لذت می‌برم.
‫- خیلی استرس دارم. ‫- خوب به نظر میاد.
‫دستکش‌هاش قشنگن.
‫مبارزی که مقابل چو هیون‌جه قرار می‌گیره.
‫از گوشهٔ قرمز، «بدن‌زنِ مرگبار»،
‫کوک سونگ‌جون وارد می‌شود!
‫[والدین کوک سونگ‌جون]
‫دفعهٔ قبل که نگاش می‌کردم، ‫خیلی استرس داشتم.
‫پسر فوق‌العاده‌ای نیست؟
‫واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫[کوک سونگ‌جون]
‫و حالا، مبارز دوم وارد می‌شه!
‫کوک سونگ‌جون!
‫مبارزی با ارادهٔ بی‌وقفه
‫- و قدرت ذهنی باورنکردنی. ‫- درسته.
‫تکنیک فوق‌العاده‌ای داره.
‫در درگیری‌های میان‌فاصله، ‫هیچ روزنه‌ای به حریف نمی‌ده
‫و تو مبارزهٔ شش راند قبلیش،
‫با کمبوهای بی‌وقفه ‫تا آخر حریفش رو له کرد.
‫تا این‌جا بیشتر وقت‌ها نزدیک‌زن بوده.
‫مقابل حریف‌هایی که اختلاف سطح مشخص دارن،
‫اعتماد به ‌نفس بالایی ‫تو مبارزه نزدیک نشون داده.
‫- بزن بریم، چو هیون‌جه! ‫- بزن بریم!
‫تماشای رویارویی دوتا
‫از مبارزای موردعلاقه‌م سخته.
‫اینکه فقط یکی می‌بره، واقعاً سخته.
‫با این حال، هر دوتاشون رو همه‌جوره
‫تا آخر تشویق می‌کنم.
‫در گوشهٔ آبی،
‫با شورت سفید.
‫با قد ۱۷۷ سانتی‌متر
‫و وزن ۶۵ کیلوگرم.
‫از مدرسهٔ راهنمایی ‫و دبیرستان تربیت‌بدنی سئول،
‫عضو سابق تیم بوکس دانشگاه یونگین.
‫نایب‌قهرمان دسته سبک‌وزن جام ‫ریاست جمهوری اتحادیه بوکس کره
‫در سال ۲۰۲۵،
‫عضو تیم ورزشی ارتش
‫و بهترین بوکسور دفاعی «من بوکسورم»!
‫لطفاً «خوش‌چهره»،
‫چو هیون‌جه رو تشویق کنید!
‫[چو هیون‌جه]
‫در گوشهٔ قرمز،
‫با شورت نقره‌ای.
‫با قد ۱۸۶ سانتی‌متر
‫و وزن ۷۰ کیلوگرم.
‫قهرمان طلای بوکس دسته وزن ولترویت
‫در جشنواره‌ی ملی ورزش‌ها ۲۰۲۴.
‫از تیم بوکس شهرستان هواسان،
‫بهترین بوکسور نزدیک‌زن «من بوکسورم»!
‫لطفاً «بدن‌زنِ مرگبار»،
‫کوک سونگ‌جون رو تشویق کنید!
‫[کوک سونگ‌جون]
‫خیلی‌خب، سونگ‌جون! ‫فقط لذت ببر!
‫عالیه!
‫اصلاً چطور تا این‌جا اومدن؟
‫واقعاً چطور؟
‫[مرکز پزشکی دانشگاه کون‌کوک]
‫سلام، هیون‌جه!
‫[مادر چو هیون‌جه]
‫- اومدی منو ببینی؟ ‫- آره.
‫خیلی تمرین کردی؟ اوه.
‫تو نیمه‌نهایی با کی مبارزه داری؟
‫بدن‌زنِ مرگبار، کوک سونگ‌جون. یادته؟
‫همون قدبلند خوش‌قیافه؟
‫- اوه! ‫- حریفمه.
‫قد و طول دستش ممکنه برات
‫دردسرساز بشه، نه؟
‫اعتماد به ‌نفس دارم.
‫هشت راندِ سه‌دقیقه‌ایه،
‫پس همه‌چیز به بدنسازی و استقامت برمی‌گرده.
‫پس امروز
‫یه چیز خوب برات می‌گیرم
‫که به آمادگی‌ت کمک کنه.
‫بریم غذا بخوریم.
‫پس اینجایین.
‫اوه، رسیدی.
‫ترافیک بد بود؟
‫برای ما خیلی بد نبود.
‫- یه کم تو ترافیک موندیم. ‫- فهمیدم.
‫اوه، غذا داره میاد.
‫چون می‌دونستیم چی دوست داری،
‫از قبل سفارش دادیم.
‫نظرت چیه؟ خوب به نظر میاد، نه؟
‫خوبه.
‫خوشمزه‌ست.
‫هوم، خوبه دیگه، نه؟
‫بفرما نوش‌جان کن.
‫استرس داری؟
‫خب، نیمه‌نهاییه.
‫و تا حالا هشت راند بازی نکردم.
‫تا وقتی تو رینگ نباشم ‫نمی‌فهمم چه حسیه،
‫برای همین خیلی نگرانم.
‫- برات یه نامهٔ از ته دل نوشتم. ‫- جدی؟
‫الان نخونش. ‫فردا قبل مسابقه بخون.
‫امیدوارم بهت قوت قلب بده.
‫«برای هیون‌جهٔ خودم که امیدوارم ‫همیشه در زمان حال، زندگی کنه.
‫از طرف مامان.» اوه…
‫روی زمان حال تمرکز می‌کنم
‫و کاری می‌کنم
‫فردا بردم رو ببینی.
‫باشه.
‫- فهمیدم. ‫- موفق باشی.
‫بزن بریم!
‫باید الان
‫- نامهٔ مادرت رو بخونی. ‫- ای بابا.
‫«همیشه امیدوار بودم راه خودت رو بری.
‫من طرف توئم.»
‫خودش رو «درخت بخشنده» صدا کرده بود.
‫خیلی روم اثر گذاشت.
‫می‌خوام همه‌چیم رو بذارم
‫و بهترینِ خودم رو نشون بدم.
‫مامان،
‫دوباره تشویقم می‌کنی، نه؟
‫می‌رم و یه مبارزهٔ حسابی می‌کنم.
‫از وقتی بوکس رو شروع کردم،
‫مامانم همیشه تأکید می‌کرد
‫که زحمت بی‌نتیجه نمی‌مونه.
‫تو مسابقهٔ امروز، ‫می‌خوام نشونش بدم چقدر تلاش کردم.
‫ممنونم.
‫حالا، بریم سراغ گوشهٔ قرمز، کوک سونگ‌جون.
‫دلیلی که تونستم تا این‌جا بیام ‫و امروز این‌جا وایستم،
‫همه‌ش به لطف حمایت خانواده‌مه.
‫این رو تو خورش کیمچی می‌ریزن؟
‫[پدر کوک سونگ‌جون]
‫[شوهرخواهر - مادر کوک سونگ‌جون]
‫[خواهر کوک سونگ‌جون]
‫خیلی‌خب، شروع کنین.
‫دستتون درد نکنه.
‫- ممنون بابت غذا. ‫- شروع کن.
‫دندهٔ پخته و گوشت خوک تند، ‫همون غذای موردعلاقه‌ت.
‫عالی به نظر میاد.
‫هوم، خوشمزه‌ست.
‫بفرما، باز هم هست.
‫نگاش کن، ‫سونگ‌جون با مدل موی گوجه‌ای.
‫خوشگل‌ترین عضو خانواده‌ست.
‫هم خوشتیپه هم ناز.
‫هوم.
‫این مال وقتی بود که مادرت مریض شده بود.
‫درست بعد از ترخیص از بیمارستان.
‫زمان زیادی از شروع بوکس سونگ‌جون نگذشته بود
‫که مادرش مریض شد.
‫- سیروز حاد… ‫- سیروز کبد.
‫بیماری در مرحله نهایی.
‫تیم بوکس نهار خودشون رو میاوردن.
‫ولی به خاطر این شرایط،
‫سونگ‌جون کسی نداشت که براش نهار ببنده.
‫حتی وقتی الان بهش فکر می‌کنم…
‫خیلی سخت بود.
‫اون موقع واقعاً سخت بود.
‫همونطور که تو می‌گی سخت بود،
‫ولی من فقط خوشحال بودم که ‫می‌تونستم بوکس رو ادامه بدم.
‫اگر تونستم همچین سختی‌هایی رو تحمل کنم،
‫می‌دونم باید به جلو حرکت کنم.
‫اون خاطرات منو به جلو می‌برن، ممنونم.
‫ممنون پسرم.
‫اوه، یه ایده عالی به ذهنم رسید.
‫این دستکش‌هایی هست
‫که تو نیمه‌نهایی دستش می‌کنه.
‫بیاین روشون پیام بنویسیم.
‫بعد اینو توی نیمه‌نهایی دستش می‌کنه
‫و از ما نیرو می‌گیره.
‫خوشم اومد. همین کار رو بکنیم.
‫[سونگ‌جون، تو رینگ بدرخش! ‫همیشه پشتت هستیم!]
‫پیام بابام می‌گفت:
‫«برای همیشه قهرمانِ بی‌همتای من خواهی بود».
‫حس خوبی نداشتم،
‫ولی همزمان خیلی سپاسگزار بودم.
‫فکر کنم همه احساسات یکباره سرریز شد.
‫چرا گریه می‌کنی؟ منو ناراحت می‌کنی.
‫بهش دلگرمی بده، باشه؟
‫برو دلگرمش کن.
‫این دستکش‌ها مثل یه طلسم شانس می‌مونن.
‫با پوشیدن‌شون،
‫حس می‌کنم می‌تونم ‫بدون ترس با هر چیزی روبرو بشم.
‫[سونگ‌جون، تو رینگ بدرخش! ‫همیشه پشتت هستیم!]
‫[قهرمانِ بی‌همتای من، ‫دوستت دارم پسرم]
‫مامان و بابا،
‫بیاین دوباره ببریم
‫و با هم به فینال برسیم.
‫بوکسورها، برای مسابقه آماده بشید.
‫بوکسور گوشه آبی، چو هیون‌جه،
‫وقتی بحث سرعت می‌شه، ‫کاملاً تو یه سطح دیگه‌ست.
‫بزرگ‌ترین نقطه قوتش اینه که
‫حرکاتش غیرقابل‌پیش‌بینی هستن.
‫در مورد کوک سونگ‌جون در گوشه قرمز،
‫طرز زمان‌بندی ضربات بدنی‌ش هنر خالصه.
‫هر دو بوکسور در مسابقات ‫سه دقیقه‌ای سه راند تخصص دارن.
‫دقیقاً.
‫با توجه به اینکه این یه مسابقه ‫سه دقیقه‌ای هشت راندیه،
‫استراتژی امروز مهم‌تر از هر چیزی خواهد بود.
‫زیاد فینت بزن. ‫با ضربه مستقیم به بدن کار کن.
‫اول همه چیز رو امتحان کن.
‫ببین چطور واکنش می‌ده.
‫- سبک‌وزنه، درسته؟ ‫- آره.
‫پس کوچیک‌تره.
‫با این حال، تلاش برای ناک‌اوت ‫یک ضربه‌ای انرژی بیشتری می‌سوزونه
‫و ضربه‌ها بزرگ‌تر بشن.
‫- با سرعت خودش بجنگ. ‫- باشه.
‫- سریع هم هست، درسته؟ ‫- فهمیدم.
‫روی کی شرط می‌بندی؟
‫اوایل مسابقه، حس می‌کنم ‫که این یکی برنده می‌شه.
‫- تو راندهای بعد… ‫- چون سریعه؟
‫آره، اگه استقامتش حفظ بشه.
‫حال دیگه راه برگشتی نیست.
‫با تمام وجود می‌جنگم
‫تا وقتی دستکش سفیدم، قرمز بشه.
‫مهم نیست چی بشه، ‫امروز برنده می‌شم
‫و یک قدم به کمربند قهرمانی نزدیک‌تر می‌شم.
‫می‌خوام خانواده‌ام تو فینال باشن
‫و اینو عملی می‌کنم.
‫کدوم بوکسور جریان بازی رو کنترل می‌کنه؟
‫طاقت ندارم بفهمم.
‫نیمه‌نهایی «من بوکسورم».
‫مسابقه آغاز بشه!
‫شروع کنید!
‫خیلی‌خب، راند اول شروع شد.
‫چو هیون‌جه در برابر کوک سونگ‌جون.
‫[کوک سونگ‌جون در برابر چو هیون‌جه]
‫کوک دستان بلندی داره.
‫همینه!
‫آره، همینطور ادامه بده!
‫چو هیون‌جه با حرکت پاهاش ‫از صحنه خارج می‌شه.
‫داره عقب می‌ره، تحرکش رو حفظ می‌کنه.
‫در همین حین، ‫کوک فشار رو حفظ می‌کنه.
‫- داره فشار میاره. ‫- درسته.
‫خیلی‌خب!
‫ضربه خوبی بود!
‫ضربات رو رد و بدل کردن.
‫چو هیون‌جه فوق‌العاده سریعه
‫و به عنوان یک بوکسور دفاعی عالیه،
‫واسه همین استراتژی من، فشار مداوم بود.
‫- همینه. ضربه زد. ‫- آی. آی.
‫اه. کوک خیلی تهاجمی می‌زنه.
‫- اوه، ضربه به بدن! ‫- خورد.
‫- وای، خورد. ‫- عالیه، سونگ‌جون!
‫آفرین سونگ‌جون!
‫- این فقط راند اول بود… ‫- صبر کن، نگاه کن.
‫کوک سونگ‌جون کارش خوبه.
‫هیون‌جه، دور بزن!
‫- آروم باش! ‫- آروم‌تر!
‫- همینه! ‫- آره! همینه!
‫آروم باش! داری خوب پیش می‌ری!
‫استراتژی من اینه
‫که بفهمم چقدر باید نزدیک باشم
‫تا ضربه‌هام بخوره
‫و حرکت بیشتری انجام بدم.
‫چو هیون‌جه از رینگ استفاده می‌کنه
‫و هیچ روزنه‌ای به حریف نمی‌ده.
‫داره دور رینگ می‌چرخه ‫تا ضربه‌هاش رو پیدا کنه.
‫در حالی که سونگ‌جون مرکز رو نگه می‌داره
‫و لی رو مدام به گوشه می‌بره.
‫خیلی‌خب!
‫آره، همینه! عالی!
‫هوک جلو عالی بود!
‫تو کلینچ کار کن! آره!
‫- بزن، ادامه بده! ‫- فقط بکوب!
‫آره! همینه!
‫آفرین!
‫طول دست سونگ‌جون یه خرده کوتاهه.
‫خیلی‌خب!
‫سونگ‌جون باید ثابت وایسته ‫و پاها رو محکم نگه داره.
‫آره! ادامه بده!
‫- همینه! ‫- خوبه!
‫آره، یه بوکسور نزدیک‌زنه!
‫همینه!
‫ضربه عالی!
‫یکی دیگه، یکی دیگه!
‫ضدحمله‌ش خورد.
‫آره، همینه!
‫یکی دیگه!
‫هیون‌جه، خوب داری پیش می‌ری!
‫- خوب داری کار می‌کنی! ‫- چو هیون‌جه…
‫ضربه‌هاش دقیق به هدف می‌خورن!
‫- سونگ‌جون، خوب داری پیش می‌ری. ‫- نذار بیرون نره.
‫- عالی. ‫- آره، خوب داری پیش می‌ری.
‫سونگ‌جون نباید سعی کنه
‫سرعتش رو جبران کنه.
‫باید مثل همون راندهای اول مبارزه کنه.
‫اگه بخواد ریتم رو جبران کنه،
‫ضربه‌هاش عقب می‌افتن.
‫آره، همینه!
‫وای، مشت خیلی بزرگی زد.
‫داره می‌ره سمتش.
‫جاخالی و ضربه بدنی خوبی بود! ‫موقعیت خودش رو حفظ کرد!
‫و ضربه رو رها کرد!
‫- ایست! ‫- هی.
‫و این راند به پایان رسید.
‫راند اول واقعاً چشمگیر بود.
‫هیون‌جه سعی می‌کنه ‫با حرکات پا و انتخاب ضربه‌هاش
‫سونگ‌جون رو تحت کنترل نگه داره.
‫در همین حال، سونگ‌جون سعی داره ‫با ضربات سنگین، یکی یکی
‫حرکت هیون‌جه رو متوقف کنه.
‫آفرین!
‫اولش، هیون‌جه یه کم به هم ریخته بود.
‫حدود یه دقیقه اول.
‫ولی سریع خودش رو جمع کرد ‫و برنامه‌اش رو عوض کرد.
‫الان آروم‌تر و متمرکزتره.
‫سونگ‌جون بعدتر یه کم عجله داشت.
‫آره، عجله می‌کرد.
‫انرژیت رو مدیریت کن
‫و مثل الان، ریتم رو کنترل کن.
‫اگه فشار بیاری،
‫اون عقب می‌ره و موقعیتش رو از دست می‌ده.
‫این لحظهٔ توئه.
‫همون کاری رو بکن که بلدی. ‫دست جلو رو به بدن کار کن.
‫آخر راند، هیون‌جه با قدم گذاشتن
‫داخل دسترسیم، غافلگیرم کرد.
‫واقعاً منو در موقعیت بدی گذاشت.
‫همش فکر می‌کردم،
‫«ادامه بدم و ضربه بزنم؟
‫یا عقب بکشم و از بیرون بجنگم؟»
‫با قدرت ضربه می‌زنه. یادت باشه.
‫اگه باهاش تبادل کنی، برتری داری.
‫وقتی تمیز بزنی و بیای عقب،
‫بعد اینجوری دنبالت می‌کنه.
‫- اون وقت گیرت میندازه. ‫- فهمیدم.
‫پس مستقیم عقب نرو. ‫وقتی بیرون میای،
‫به کنار بلغز، فهمیدی؟
‫ آروم باش و آهسته حرکت کن.
‫یادت باشه، آروم و آهسته.
‫با توجه به اینکه مبارزه هشت راندیه،
‫باید برای هر دو مبارز سخت باشه.
‫بیایین ببینیم راند دوم چطور پیش می‌ره.
‫- و راند دوم… ‫- شروع!
‫الان شروع شد.
‫[راند ۲ از ۸ ‫سونگ‌جون در برابر هیون‌جه]
‫- بزن، وارد شو! ‫- یالا!
‫سونگ‌جون دنبال یه ضربهٔ بزرگه!
‫چو به بدن حمله می‌کنه و کلینچ می‌کنه.
‫همینه!
‫چی شد؟
‫وای، دارن می‌جنگن!
‫همش گیر می‌افته.
‫گیر افتاد و تمیز ضربه خورد.
‫فاصلهٔ مناسب توئه، ‫خوب پیش می‌ری!
‫چو هیون‌جه روی مبارزه نزدیک تمرکز کرده!
‫- همینه! ‫- هوک رو اضافه کن!
‫بلندتر از چیزی بود که فکر می‌کردم.
‫ضربه‌های مستقیم از بیرون اصلاً نمی‌خورد،
‫واسه همین تصمیم گرفتم از نزدیک مبارزه کنم.
‫همینه!
‫- ضربه به بدن عالی! ‫- آره!
‫عالی کار می‌کنی!
‫برو! ضربه مستقیم دوتایی، بعدش هوک!
‫روی بدن کار کن! حالا برو!
‫عالی!
‫- آره! ‫- خیلی‌خب!
‫همینه!
‫چو هیون‌جه از بالا تنه‌ش ‫به خوبی استفاده می‌کنه.
‫ضربات رو کوتاه نگه دار، ‫درست مثل تمرین!
‫کوتاه! این خیلی بازه!
‫سونگ‌جون حتی وقتی ضربه می‌زنه عقب می‌ره.
‫آره، همینه.
‫چو هیون‌جه با وجود اینکه بازی تخصصی منه،
‫بازم در فاصله نزدیک
‫به مبارزه ادامه می‌داد.
‫فکر کنم ذهنم رو کمی به هم ریخت.
‫تو می‌تونی!
‫سونگ‌جون باید آروم بمونه. ‫نباید عصبی بشه.
‫- یه کم داغ کرده. ‫- آره.
‫- همینه! ‫- داره میاد!
‫می‌بینی ضربه‌های کوک سونگ‌جون ‫دارن بازتر می‌شن.
‫این نشون می‌ده برنامهٔ چو هیون‌جه
‫- دقیقاً داره جواب می‌ده. ‫- آره.
‫- آهسته حرکت کن! ‫- خوب داری پیش می‌ری!
‫دست جلو عالی... اوه!
‫چو یک ضربه سنگین خورد!
‫چو روی رینگ خیلی خودنمایی می‌کنه
‫و با این کار، ‫کنترل مبارزه رو به دست می‌گیره.
‫بیشتر مواقع، ‫کوک سونگ‌جون واکنش نشون می‌ده.
‫- به همین دلیل حرکاتش بزرگ‌تره. ‫- درسته.
‫و یک هوک جلو! ‫با هوک تمومش کن!
‫- همینه! ‫- وای، چو هیون‌جه سریعه.
‫کارش خوبه.
‫الان! وارد شو!
‫- ده ثانیه! ‫- همینه!
‫همینه!
‫- همینه! ‫- آره، همینه!
‫همینه!
‫اون ضربه به بدن خورد.
‫- آره، ادامه بده! ‫- بزن، بزن!
‫ایست!
‫و این راند به پایان رسید!
‫- واقعا یک سطح بالاترن. ‫- آره.
‫[کارت امتیاز بوکس: کوک ۱۸، چو ۲۰]
‫از پسش برمیای، سونگ‌جون!
‫سونگ‌جون همچنان ضربه‌هاش بازن.
‫هیون‌جه امشب عالی بازی می‌کنه.
‫امشب خیلی تیزهوشه.
‫به نظر میاد مسابقه
‫دقیقاً همون‌طوری پیش می‌ره ‫که هیون‌جه برنامه‌ریزی کرده.
‫از نظر استراتژیکی، ‫همه چیز برام خیلی خوب پیش رفت.
‫جریان مبارزه داشت به سمت من می‌چرخید.
‫وقتی ضربه بزرگ می‌زنی، تعادلت می‌لرزه.
‫- باید روی بدن کار کنی. ‫- فهمیدم.
‫راند دوم هم به نفع من پیش نرفت.
‫یادم میاد که فکر می‌کردم،
‫«اگه اینجوری ادامه پیدا کنه، می‌بازم.»
‫- بزن بریم، کوک سونگ‌جون! ‫- یالا!
‫- بزن بریم! ‫- بزن بریم!
‫بزن بریم، چو هیون‌جه!
‫بزن بریم، هیون‌جه!
‫- قوی بمون! ‫- تو می‌تونی، هیون‌جه!
‫یادت باشه، همون‌طوری که تمرین کردیم!
‫- شروع! ‫- و حالا، راند سوم.
‫معمولاً این راندیه که هر دو مبارز جا می‌افتن
‫و راحت می‌شن.
‫زمان‌بندی رو پیدا کن! آره!
‫خیلی تمیز بود!
‫بازم به هم برخورد می‌کنن!
‫داره می‌ره سراغش.
‫آروم باش، هیون‌جه!
‫- عالیه، دست جلو رو کار کن! ‫- کامل برو جلو!
‫دست جلو رو کار کن!
‫همینه!
‫ضربه عالی!
‫- عالی پیش می‌ری! ‫- از پسش برمیای!
‫- قوی بمون! ‫- کوتاه نگه دارش!
‫کوک سونگ‌جون داره حسابی فشار میاره!
‫این حمله مشخصه چو هیون‌جه رو غافلگیر کرده!
‫دقیقا! کوک داره می‌ره سراغش!
‫ادامه بده!
‫این یه فرصت برای کوک سونگ‌جونه!
‫از همون شروع زنگ، ‫کوک سونگ‌جون فشار زیادی میاره!
‫همینه! همین‌جوری برو!
‫خیلی‌خب!
‫همینه!
‫هوک و… اوه، به بدن!
‫خیلی‌خب!
‫هوک و… اوه، به بدن!
‫عالی داری می‌زنی، کوک سونگ‌جون!
‫ادامه بده!
‫در برابر کسی که پاهاش سریعه ‫و ریتمش این‌طوره،
‫باید فشار زیادی بیاری،
‫همون کاری که سونگ‌جون ‫الان داره انجام می‌ده.
‫ضربه به بدن عالی بود!
‫- پاهای چو داره کند می‌شن. ‫- دقیقا!
‫استراتژی کوک سونگ‌جون داره جواب می‌ده!
‫ضربات چو هیون‌جه داره بازتر می‌شه.
‫هیون‌جه، دور بزن و خارج شو!
‫برو سراغش!
‫کوک سونگ‌جون فشار رو ادامه می‌ده.
‫ضربه بعدی رو بزن! آره، بعدی!
‫دور بزن! همینه!
‫همین‌طور که کوک جلو می‌ره، ‫چو در زدن ضربه پیشی می‌گیره.
‫این زمان‌بندی هیون‌جه‌ست.
‫نپر وسط!
‫این‌طوری نپر وسط!
‫آزاد شده! الان برو!
‫آره، دقیقاً همین رو می‌گم!
‫همینه!
‫فقط باید یه کم آهسته‌تر حرکت کنه.
‫یه جایی بالاخره به هم می‌رسن،
‫- ولی اون… ‫- هنوز دنبالش می‌کنه.
‫آره، دقیقاً همین‌طوری!
‫دقیقاً همین‌طوری!
‫آروم باش، آروم باش! دوباره برو!
‫[راند ۳ از ۸ ‫کوک سونگ‌جون در برابر چو هیون‌جه]
‫اوکیه، چیزی نیست! ‫انرژیت رو ذخیره کن! همون‌جا بمون!
‫ایست!
‫و اینم پایان راند سوم!
‫[کارت امتیاز بوکس: کوک ۲۸، چو ۲۹]
‫راند سوم واقعاً هیجان‌انگیز بود.
‫در این راند،
‫کوک سونگ‌جون ضربات مؤثر زیادی زد
‫و واقعاً از قدرت چرخشی استفاده کرد.
‫ولی یک بار دیگه، هوش رینگی ‫چو هیون‌جه چشم‌ها رو خیره کرد.
‫این راند واقعاً برجسته بود.
‫چونه‌ی هیون‌جه امروز ‫کمی محکم‌تر به نظر می‌رسه.
‫- ایستادگی می‌کنه. ‫- زمین نمی‌افته.
‫چند ضربه سنگین خورد.
‫- آره، ولی مقاومت می‌کنه. ‫- ضربات تمیز.
‫این بار، هر دو راند خوبی داشتن.
‫- آره، هر دو خوب بودن. ‫- هر دوشون.
‫می‌دونی الان باید چی کار کنی؟
‫همون کاری که الان می‌کنی رو ادامه بده.
‫- فهمیدم. ‫- انرژیتو مدیریت کن، جسور باش
‫و بدون پشیمانی بجنگ.
‫از راند چهارم به بعد،
‫حس می‌کردم باید واقعاً
‫قدرت بیشتری تو ضرباتم بذارم.
‫- خیلی کلینچ نکن، اوکی؟ ‫- باشه.
‫نزدیک پایان راند سوم،
‫دیدم سونگ‌جون داره خسته می‌شه،
‫واسه همین تصمیم گرفتم راحت‌تر بجنگم.
‫و حالا، راند چهارم در انتظاره.
‫[راند ۴ از ۸ ‫کوک سونگ‌جون در برابر چو هیون‌جه]
‫الان می‌شه گفت
‫این رقابت به یک نبرد استقامت
‫تبدیل شده.
‫- بزن بریم، چو هیون‌جه! ‫- بزن بریم!
‫اوکیه، مشکلی نیست.
‫کوتاه نگهش دار!
‫همینه!
‫- ضربه کوتاه! ‫- عالی!
‫خیلی‌خب!
‫- بزن بریم! ‫- همینه!
‫از پسش برمیای!
‫- خیلی‌خب! ‫- همینه!
‫فشار رو ادامه بده!
‫از پسش برمیای!
‫عالی داری پیش می‌ری، سونگ‌جون!
‫رقابت تنگاتنگه.
‫هر دو مبارز دارن جوری می‌جنگن
‫انگار این راند آخر هست.
‫ضربه عالی!
‫خیلی‌خب! حتما درد داشت!
‫از پسش برمیای!
‫فکر می‌کردم راحت بجنگم و ریلکس باشم،
‫ولی همین که راند شروع شد،
‫کوک سونگ‌جون تهاجمی حمله کرد.
‫این منو غافلگیر کرد.
‫سونگ‌جون، همینه! ‫داره اثر ضربه رو حس می‌کنه!
‫یک ضربه دیگه به بدن!
‫- ضربه به بدن عالی بود! ‫- همینه!
‫چیزی نیست! آروم پیش برو!
‫همین الان برو وسط!
‫هیون‌جه احتمالاً الان از اون همه ‫ضربه به بدن درد می‌کشه.
‫اوکیه، چیزی نیست!
‫هدف رو پایین‌تر بگیر!
‫همینه!
‫ضربه عالی به بدن!
‫خیلی‌خب!
‫عالی داری پیش می‌ری، سونگ‌جون!
‫کار روی بدن از طرف کوک ‫داره جواب می‌ده... و همینه!
‫اون ضربه به بدن خیلی قوی بود!
‫عالی! خیلی خوب داری پیش می‌ری!
‫وای، کارش خیلی خوبه.
‫همینه!
‫آره، عالیه!
‫و اینم پایان راند چهارم!
‫[کارت امتیاز بوکس: کوک ۳۸، چو ۳۸]
‫- کار روی بدنِ سونگ‌جون، اینجا جواب داد. ‫- آره، جواب داد.
‫قبلاً هم فشار خوبی میاورد.
‫وقتی فشار میاورد، کارش خیلی خوب بود.
‫هیون‌جه یه خرده در خطر بود، ‫چند ضربه به بدن خورد.
‫پاهاش یه کم بسته بود.
‫اگه همونجوری بهش بچسبی،
‫حتی با گارد بالا، ‫ضربه‌هایی می‌خوری که لازم نیست بخوری.
‫کار خودتو از نزدیک انجام بده،
‫بعدش خارج شو.
‫- فهمیدی؟ ‫- درد نداره.
‫چهار راند دیگه مونده، باشه؟
‫از اینجا به بعد چی مبارزه رو مشخص می‌کنه؟
‫- استقامت. ‫- دقیقا.
‫- خسته‌ای، نه؟ ‫- آره.
‫بهم اعتماد کن، اون خسته‌تره.
‫هیچ‌کدوم تجربه زیادی ‫برای این تعداد راند ندارن،
‫پس هر راند یه مبارزه با خودشونه.
‫چو هیون‌جه در برابر کوک سونگ‌جون.
‫شروع کنید!
‫وارد راند پنجم می‌شیم.
‫[راند ۵ از ۸ ‫کوک سونگ‌جون در برابر چو هیون‌جه]
‫یه کم آهسته شروع کردن.
‫- یا شایدم نه! ‫- ضربه خوبی بود!
‫حالا باید ببینیم هیون‌جه می‌تونه
‫انرژی‌ش رو برگردونه یا نه.
‫خیلی‌خب!
‫آره، همین‌طوری برو!
‫حتی با اینکه پنجمین رانده،
‫حرکات پای چو هیون‌جه هنوز قویه.
‫چو هیون‌جه هنوز داره سعی می‌کنه
‫از حرکات پای خودش استفاده کنه.
‫ضربه عالی!
‫می‌خواد بفهمونه که اون ضربه درد نداشت.
‫واقعا تعجب کردم که دیدم
‫هیون‌جه هنوز این همه استقامت داره.
‫فکر می‌کردم تا اون موقع
‫کاملا خسته شده باشه،
‫ولی...
‫دست جلو رو کار کن! الان برو!
‫بعد از چهار راند، هنوز پرانرژی حرکت می‌کنه.
‫مخزن انرژی هیون‌جه باورنکردنیه.
‫- قطعاً. ‫- واقعاً تحسین‌برانگیزه.
‫حرکت پای چو هیون‌جه ‫دوباره داره سرعت می‌گیره.
‫چو می‌خواد ضربه بزنه و حرکت کنه. ‫دست چپ رو خوب بلاک می‌کنه.
‫کوک سونگ‌جون هنوز فشار میاره.
‫ضربه بزرگی می‌زنه ولی نمی‌خوره.
‫اون ضربه به بدن خورد!
‫از طرف چو هیون‌جه.
‫در راند پنجم،
‫کوک سونگ‌جون واضحاً خسته بود.
‫از نظر استقامت، من هنوز قوی بودم،
‫واسه همین تصمیم گرفتم ‫روی حرکت پام حساب کنم.
‫- بزن بریم، چو هیون‌جه! ‫- بزن بریم، چو هیون‌جه!
‫- بزن بریم، هیون‌جه! ‫- یالا!
‫هیون‌جه، می‌تونی نزدیک بشی!
‫پایین و بالا!
‫- خیلی‌خب! ‫- همینه!
‫آره، بام-بام! یک‌دو!
‫گاردت رو سفت کن!
‫این بار، دست چپ چو به هدف خورد!
‫داره می‌ره سراغ ضربه بزرگ!
‫اوکیه! ادامه بده!
‫این بار، هیون‌جه تهاجمی جلو می‌ره.
‫الان برو جلو!
‫یهو، سونگ‌جون تبدیل به مبارز دفاعی شد.
‫الان کاملاً خسته‌ست.
‫همینه!
‫حالا، به سر زد!
‫کمبوی یک‌دو امروز همش داره می‌خوره!
‫یالا، بیا ببینم!
‫بدین ترتیب، راند پنجم تموم می‌شه.
‫الان سونگ‌جون خسته‌ست.
‫- یه‌باره به دیوار خورد و کم آورد. ‫- سونگ‌جون... آره.
‫- هیون‌جه تبدیل به مبارز نزدیک‌زن شده. ‫- درسته، درسته.
‫این می‌تونه جایی باشه که هیون‌جه برگرده.
‫حالا راند ششم شروع می‌شه.
‫از اینجا، یه آزمون واقعی ‫برای تاب‌آوری ذهنیه.
‫حالا وارد نیمه دوم مسابقه شدیم.
‫- خیلی‌خب! ‫- بذار بیاد سمتت! جذبش کن!
‫- عالیه! ‫- خیلی‌خب!
‫یه آپرکات خطرناک بود!
‫یه آپرکات بزرگ!
‫الان سونگ‌جون تو دردسر افتاده.
‫حتی در فاصله نزدیک، ‫چو هیون‌جه عقب نمی‌کشه!
‫آفرین!
‫سونگ‌جون داره شدیداً عقب می‌ره. ‫کاملاً انرژیش خالی شده.
‫حتی نمی‌تونه گاردشو بلند کنه.
‫- نه، متوقفش کن. ‫- نمی‌تونی این‌طور دنبال کنی.
‫هیچ ضربه‌ای نمی‌خوره.
‫اگه ادامه بده، انرژیش تموم می‌شه.
‫آهسته‌تر! راحت‌تر!
‫مطمئنم الان کاملاً خسته‌ست.
‫همینه!
‫با این حال تونست جواب بده.
‫عالیه!
‫خیلی‌خب!
‫همینه!
‫ایست!
‫همینه، آفرین!
‫می‌شه دید چقدر سونگ‌جون عصبانیه.
‫- نمی‌تونه با سرعت هماهنگ بشه. ‫- درسته.
‫- ضربه‌هاش خیلی بازه. ‫- خیلی خیلی بازه.
‫وقتی پاها از کار می‌افتن،
‫ضربه‌ها هم باز می‌شن، چون بهش نمی‌رسه.
‫الان سرعت مبارزه دست منه،
‫پس به صحنه مبارزه خودم تبدیل می‌کنم.
‫تمرکز ذهنی داشته باش. ‫نفس عمیق بکش.
‫دو راند آخره.
‫باید هر چی در توان داری رو بذاری.
‫مامان و بابات دارن تماشا می‌کنن.
‫مامانت دست‌هاشو گذاشته و برات دعا می‌کنه.
‫به خاطر مامانت ادامه بده. فهمیدی؟
‫با خودم گفتم، ‫«دیگه نباید ادامه پیدا کنه.»
‫این همه آدم اومده بودن حمایتم کنن
‫و واقعاً می‌خواستم برنده شم.
‫واسه همین به خودم گفتم، ‫«نباید همین‌طور بمونم. باید عمیق‌تر برم.»
‫عالی داری پیش می‌ری. ‫فشار بیشتری بیار، باشه؟
‫باید فشار بیاری، پسر!
‫حالا دو راند باقی مونده،
‫کوک سونگ‌جون می‌تونه به بازی برگرده؟
‫- شروع! ‫- وارد راند هفتم می‌شیم!
‫- بزن بریم! ‫- بزن بریم!
‫وقتی می‌زنه، جوابش رو بده! بالا برو!
‫کوک الان کمی آهسته‌تر عمل می‌کنه.
‫[کارت امتیاز بوکس: کوک ۵۶، چو ۵۸]
‫همینه!
‫- خیلی خوب بود! ‫- چیزی نیست!
‫لازم نیست کشیده بشی وسط! جات خوبه!
‫گارد عالی از چو هیون‌جه.
‫- فکر کن حرکت بعدی چیه! ‫- چو داره دور می‌چرخه.
‫الان روی دفاعش تمرکز کرده.
‫وقتی دفاع می‌کنه... وای، ‫چو هیچ‌وقت فرصتی رو از دست نمی‌ده!
‫باید فشار بیاری. همینه!
‫- همینه! ‫- ضربه عالی!
‫ضربه عالی بود!
‫بزن بریم، سونگ‌جون!
‫سونگ‌جون تشخیص خوبی داره.
‫- اشکالی نداره! ‫- آره، چیزی نیست!
‫هیون‌جه، تمرکزتو از دست نده! ‫هوشیار بمون!
‫تا آخر ادامه بده!
‫کوک سونگ‌جون الان زیاد ‫سطح ضربه‌هاش رو عوض می‌کنه.
‫همینه! آره، خوب بود!
‫یکی‌یکی، کوک هر ضربه رو ‫با قصد و نیت می‌زنه.
‫قوی باش! عالی داری پیش میری!
‫آره، خوبه!
‫آره، باید همینجوری روی بدن کار کنی.
‫چو هیون‌جه تهاجمی اومد جلو تو فاصله نزدیک،
‫واسه همین تصمیم گرفتم ‫از طول دستم استفاده کنم
‫و بیشتر از بیرون بجنگم ‫تا بیشتر ضربه بزنم بدون اینکه بخورم.
‫آره، از ضربه مستقیم استفاده کن.
‫تحمل کن!
‫می‌بینی؟ مدام داره می‌خوره.
‫خیلی‌خب!
‫آه، داره استراحت می‌کنه. ‫داره استراحت می‌کنه.
‫چیزی نیست! آهسته و خوب پیش برو!
‫کاملاً انرژیش تموم شده.
‫- خوبه، عالی! ‫- ادامه بده!
‫بزن بریم!
‫کوک ضربه به بدن می‌زنه، ‫بعد سریع خارج می‌شه.
‫- خوبه، خوبه! ‫- یالا!
‫[راند ۷ از ۸ ‫کوک سونگ‌جون در برابر چو هیون‌جه]
‫به هم نزدیک می‌شن ‫و تبادل ضربه می‌کنن.
‫کوک عقب می‌ره.
‫ایست!
‫این بار کوک سطحش رو بالا برد.
‫- درسته. ‫- روی پاهاش سبک‌تر به نظر می‌رسه.
‫- سونگ‌جون این بار بهتر بود. ‫- آره.
‫به نظر میاد سونگ‌جون یه نفس تازه گرفته.
‫یه کم ریکاوری کرده.
‫- راند آخره، نه؟ ‫- آره.
‫نمیشه قضاوت کرد.
‫می‌دونم، نه؟
‫هر کدوم
‫راندهای خودشون رو داشتن.
‫همه چیز ممکنه به آخرین فشار ‫بستگی داشته باشه.
‫ببینیم چی می‌شه.
‫برای داورها مثل یه کابوسه.
‫کوک سونگ‌جون! کوک سونگ‌جون!
‫- چو هیون‌جه! ‫- چو هیون‌جه!
‫[کارت امتیاز بوکس: کوک ۶۶، چو ۶۷]
‫حالا...
‫فقط یک راند باقی مونده.
‫راند آخره. برای هر دو مبارز دست بزنید!
‫همه توانتون رو بذار بیرون.
‫وای، آخرین رانده.
‫- راند آخر! ‫- همین‌طور مختصر و مؤثر بزن!
‫راند آخره.
‫همه چیزمو می‌ذارم وسط ‫و تمام توانمو می‌ذارم.
‫خیلی‌خب، بزن بریم!
‫برو سراغش.
‫همینه. آخرین رانده.
‫از اونجایی که آخرین رانده،
‫همه چیزمو می‌ذارم وسط
‫و بهترین مبارزه‌ای که می‌تونم نشون می‌دم.
‫- شروع! ‫- بزن بریم!
‫بالاخره، راند آخر، راند هشتم.
‫[راند ۸ از ۸ ‫کوک سونگ‌جون در برابر چو هیون‌جه]
‫همه توانت رو بذار!
‫پاها رو حرکت بده.
‫کوک سونگ‌جون مرکز رینگ رو گرفته.
‫چو هیون‌جه الان خیلی محتاط مبارزه می‌کنه.
‫ضربه مستقیم عالی!
‫فقط بعدش با کراس ادامه بده!
‫خیلی‌خب!
‫عالیه، خوب به نظر میاد!
‫ضربه به بدن!
‫ریتم زیبایی داره!
‫واقعا بلده چطور از بالاتنه
‫به‌ خوبی استفاده کنه!
‫یک ضدحمله کاملاً به موقع!
‫چو هیون‌جه دوباره یه لحظه خطرناک ایجاد کرد!
‫برو! اول بزن!
‫- ضربه خوبی بود! ‫- همینه!
‫زد و خورد!
‫کوک سونگ‌جون!
‫- خورد. ‫- ضربه خوبی به سر خورد.
‫- کاملاً تمیز خورد. ‫- آفرین.
‫ولی فقط یه ضربه بود. ‫باید دوباره بزنه.
‫عالیه! ‫با یک هوک جلو تمومش کن!
‫این مبارزه مثل نیزه در برابر خنجر هست.
‫- داره تلوتلو می‌خوره! ‫-ضربه واقعی و کاری روی چو!
‫ضربه واقعی روی چو!
‫- واقعاً آسیب دید، نه؟ ‫- قطعاً دید!
‫الان باید بزنی!
‫جواب بده!
‫برو سراغش!
‫در همچین لحظاتی، ‫ساده‌ترین استراتژی جواب می‌ده!
‫کوک ضربه زد!
‫اون ضربه روی چو هیون‌جه سنگین بود!
‫ولی به نظر می‌رسه از پسش براومده!
‫کوک سونگ‌جون موفق شد بزنه!
‫و می‌ره سراغ ضربه بزرگ!
‫همینه پسرم!
‫آروم باش، هیون‌جه!
‫الان باید روی بدن کار کنی.
‫- قدم می‌ذاره جلو، بدن رو هدف گرفته! ‫- خوبه.
‫همینه. آخرین ضربه.
‫هر دو مبارز دیگه فقط ‫تکنیک ساده نشون نمی‌دن،
‫دارن کل تجربه بوکسشون رو نشون می‌دن!
‫کوک عقب می‌ره و ضربه به بدن میزنه!
‫- یالا، هیون‌جه! ‫- تو می‌تونی!
‫یالا، بزن بریم!
‫بندازش زمین!
‫در این لحظه آخر، یکی باید قد علم کنه!
‫کوک به کنار می‌ره!
‫و یک ضربه دیگه به بدن می‌زنه!
‫- عالی! ‫- بزن بریم، هیون‌جه!
‫چو هیون‌جه می‌ره سراغ بدن
‫و کوک سونگ‌جون گیرش می‌اندازه!
‫بزن! برو سراغش!
‫- حرکت کن! ‫- چو روش مونده!
‫همینه! روش بمون!
‫تمرکز کن!
‫زمان داره تموم می‌شه!
‫تقریباً تموم شده!
‫کوک سونگ‌جون! کوک سونگ‌جون!
‫- کوک سونگ‌جون! کوک سونگ‌جون! ‫- چو هیون‌جه! چو هیون‌جه!
‫الان تعادل برای کوک سونگ‌جون
‫از همه چیز مهم‌تره!
‫و چو هیون‌جه باید شجاعت ‫داشته باشه و جلو بیاد!
‫تقریباً تمومه! آخرشه!
‫ده ثانیه! ده ثانیه!
‫ده ثانیه مونده!
‫چو هیون‌جه حمله می‌کنه!
‫و این پایان مبارزه است!
‫سخته که توصیف کنیم الان چی دیدیم.
‫عالی بودی!
‫هر دو فوق‌العاده بودن.
‫خیلی خوب بود.
‫- مبارزه عالی بود. ‫- واقعاً عالی بود.
‫سخت می‌شه تصمیم گرفت. ‫هر دو نفر تو راند آخر عالی بودن.
‫کار آسونی نیست.
‫نه، اصلاً آسون نیست.
‫راستش باید بگم
‫از بین تمام مبارزه‌هاش،
‫فکر کنم این یکی از همه بهتر بود.
‫- عالی بودی! ‫- عالی بودی!
‫کارت عالی بود!
‫حتماً خسته‌کننده بود.
‫احترام زیاد به هر دو مبارز، واقعاً.
‫همه چیز رو گذاشتن وسط.
‫یک مبارزه باورنکردنی بود.
‫هر دو فوق‌العاده بودین. عالی بود.
‫خود مبارزه خیلی نزدیک و شدید بود.
‫واقعاً سخته بگی کی برد یا باخت.
‫آفرین.
‫این تصمیم توسط سه تا از بهترین
‫داوران کره گرفته شده.
‫حالا نتیجه رو اعلام می‌کنیم.
‫با تصمیم داوران…
‫سه به یک؟
‫دو به یک.
‫تو این مبارزه‌های نزدیک، ‫معمولاً دو به یک می‌بینیم.
‫برنده…
‫همراه با کمبوهایی از بدن به بالا،
‫ضربه‌های تمیز و دقیق بیشتری زدم.
‫واسه همین حس کردم برتری دارم.
‫به استقامت و سرعت خودم اعتماد کردم،
‫واسه همین تمرکز کردم ازشون ‫به نفع خودم استفاده کنم
‫و هوشمندانه مبارزه کردم.
‫کوک سونگ‌جون از گوشه قرمز.
‫[بوکسور گوشه قرمز، ‫کوک سونگ‌جون به فینال راه یافت]
‫کوک سونگ‌جون! کوک سونگ‌جون!
‫تبریک به برنده ما، کوک سونگ‌جون.
‫الان چه احساسی داری؟
‫می‌خوام این پیروزی رو تقدیم کنم
‫به خانواده‌ام که اومدن حمایتم کنن.
‫ممنونم.
‫حتی با وجود باخت، چو هیون‌جه، ‫مبارزه شگفت‌انگیزی انجام دادی.
‫لطفاً آخرین نظر خودت رو بگو.
‫مامانم همیشه بهم می‌گه،
‫«یا برنده می‌شی، یا یاد می‌گیری.»
‫پس تا وقتی که تسلیم نشم، واقعاً نباختم.
‫بازم به چالش کشیدن خودم ‫ادامه می‌دم، پس منتظر بمونید.
‫ممنونم.
‫پیام قدرتمندی بود.
‫مبارزان، می‌تونید از رینگ خارج بشید.
‫یک بار دیگه براشون دست بزنید!
‫عالی بودی!
‫آفرین پسرم.
‫خیلی خوب بودی.
‫آفرین، سونگ‌جون.
‫من به صدر می‌رسم،
‫تا با افتخار بگید پسرتون
‫بوکسور شماره یک کشوره.
‫خب، دوستان، هنوز یه مبارزه دیگه ‫از نیمه‌نهایی امشب داریم.
‫این آخرین مبارزه خیلی جالبه.
‫آره، یه مبارزه بزرگه.
‫یه تقابل بین
‫دو تا از بهترین‌ها.
‫[لی چه‌هیون - شاهزاده]
‫رعد!
‫[کوان اوه‌گون - رعد]
‫بیاید از مبارزها استقبال کنیم.
‫از گوشه قرمز، «شاهزاده»،
‫لی چه‌هیون وارد می‌شود!
‫[شاهزاده - لی چه‌هیون]
‫[والدین لی چه‌هیون]
‫اول از همه، لی چه‌هیون وارد میدان می‌شه!
‫[بوکسر لی چه‌هیون]
‫به خاطر ریتم کتابی شناخته می‌شه،
‫ولی به این معروفه که حریفاش رو ‫با تکنیک‌های متنوع غافلگیر می‌کنه.
‫- مبارزه‌ای که بیشتر از همه منتظرش بودم. ‫- قطعاً.
‫بیشتر یه بوکسور امتیازگیره، ولی...
‫اوه‌گون باهاش کار آسونی نداره.
‫عالی به نظر می‌رسی، شاهزاده!
‫خیلی خوب به نظر می‌رسی!
‫بزن بریم، لی چه‌هیون!
‫- بزن بریم! ‫- بزن بریم!
‫یاد گذشته می‌افتم.
‫چند وقته که اینجا کوه‌پیمایی نکردیم.
‫فرصتش پیش نیومده بود.
‫آره، چند وقتی می‌شه.
‫اگه درباره داگو-کیونگ‌بک حرف بزنی، ‫یعنی کوه پالگونگ.
‫به خصوص صخره گاتبوی.
‫کوه‌پیمایی
‫وقتی فقط درباره مقصد باشه،
‫لذت‌بخش نیست.
‫فقط راه می‌ری،
‫از مناظر لذت می‌بری،
‫به پرنده‌ها و حشرات
‫در مسیر گوش می‌دی.
‫بذار ببینم، شمع‌ها…
‫[شمعت رو روشن کن ‫آرزوت برآورده شه]
‫شمع دعا…
‫- یکی انتخاب کن و آرزوت رو روش بنویس. ‫- باشه.
‫- تو… ‫- اوه، این مال منه.
‫اوه، خیلی ببخشید.
‫«لی چه‌هیون در من بوکسورم موفق باشی».
‫صبر کن، «موفق باشی» برای همه‌ست.
‫به جای اون بنویس «قهرمان».
‫- همین رو بنویس ‫- باشه.
‫[قهرمان من بوکسورم - لی چه‌هیون]
‫«قهرمان».
‫دعا کن و...
‫ذهنت رو آروم نگه دار.
‫اگه پدرم منو با بوکس آشنا نکرده بود،
‫الان امروز اینجا نبودم.
‫حتماً پیروز می‌شم
‫و باعث افتخار پدرم می‌شم.
‫مبارزی که روبروی لی چه‌هیون قرار می‌گیره،
‫حالا وارد میدان می‌شه.
‫از گوشه قرمز، «رعد»،
‫کوان اوه‌گون، وارد می‌شود!
‫اون هیجان‌انگیزترین مسابقه رو ‫در یک چهارم نهایی ارائه داد.
‫حالا کوان اوه‌گون وارد میدان می‌شه!
‫بوکسری با استعداد ذاتیه.
‫هوش رینگ و سرعتش
‫بزرگ‌ترین نقاط قوتشه
‫و هم در فاصله دور و نزدیک ‫خوب مبارزه می‌کنه.
‫معروفه که همیشه خودش رو به چالش می‌کشه
‫که باعث می‌شه حریف خیلی سختی باشه.
‫تو بهترینی، اوه‌گون!
‫بزن بریم، اوه‌گون!
‫بزن بریم!
‫هرچی تورنمنت جلو می‌ره، بهتر می‌شه.
‫برای رقابت با مبارزهای جوان‌تر،
‫باید همیشه پیشرفت کنی.
‫سلام، آقا.
‫[کیم مین‌اوک ‫قهرمان سابق سوپرسبک‌وزن]
‫- تبریک. ‫- ممنون.
‫شایسته‌اش بودی.
‫سلام، آقا.
‫قرار نبود بری کمپ کانلو؟
‫کل شب رو بیدار بودم.
‫از اونجا که پیشرفت می‌کنی، ‫یه سر به باشگاه بزن.
‫فرم تو رو بهتر می‌کنم.
‫مین‌اوک کسیه که
‫واقعاً بهش احترام می‌ذاشتم.
‫چون حرفه‌ای مبارزه کرده
‫و تجربه راندهای طولانی داشته،
‫فکر کردم می‌تونه واقعاً کمکم کنه.
‫این بار با کی مبارزه می‌کنی؟
‫- چه‌هیون. آره. ‫- چه‌هیون؟
‫چپ‌دسته.
‫هیچ‌وقت آسون نیست.
‫دقیقا،
‫برای آماده‌سازی با چپ‌دست اومدم.
‫باشه، بیا تمرین کنیم.
‫- هشت رانده، نه؟ ‫- آره، هشت راند.
‫واقعاً به نفعته.
‫- چون قبلاً تجربه‌شو داشتم. ‫- درسته.
‫کسی که تجربه‌شو داره
‫و کسی که نداره…
‫فرق خیلی بزرگیه.
‫جریان چه‌هیون محکم و منظمه،
‫ولی نباید اجازه بدی توش گیر کنی.
‫باید راهشو ببندی.
‫همین‌طوری.
‫به جای بالا،
‫روی بدن هدف بگیر.
‫بدن باز بشه، سر هم باز می‌شه.
‫دوباره.
‫هر چی مبارزه طولانی‌تر بشه،
‫اهمیت تکنیک کمتر می‌شه
‫و بیشتر به اینه که آخرش کی قوی‌تره.
‫می‌خوام به آماتورها نشون بدم
‫که بوکس حرفه‌ای چقدر سخته.
‫کسی که وارد فینال «من بوکسورم» می‌شه…
‫منم.
‫قبل از شروع، هر دو مبارز صحبت کنن.
‫تا الان،
‫هیچ وقت تا حالا
‫جلوی یه حرفه‌ای باختم.
‫به همین خاطر من رو ‫«قاتل حرفه‌ای‌ها» صدا می‌کنن.
‫پس امشب
‫دقیقاً ثابت می‌کنم که
‫چرا این لقب رو گرفتم.
‫آفرین! خوب گفتی!
‫برای جذاب‌تر شدن این مبارزه،
‫لی چه‌هیون هیزم زیادی به آتش اضافه کرد.
‫باشه، عالیه.
‫من از بوکس آماتوری شروع کردم
‫و بالا اومدم تا قهرمان حرفه‌ای بشم.
‫به عبارت دیگه، من مسیری رو قبلاً رفتم
‫که لی چه‌هیون الان داره می‌ره.
‫چون هنوز راه طولانی‌ای در پیش داره،
‫می‌خوام یه چشمه‌ای از بوکس حرفه‌ای ‫بهش نشون بدم.
‫خیلی‌خب! بزن بریم!
‫[همسر کوان اوه‌گون]
‫مبارزان، لطفاً آماده بشید.
‫کوان اوه‌گون از اون بوکسورهاست
‫که به آرومی فاصله رو می‌بنده
‫و با زمان‌بندی دقیق تمومش می‌کنه.
‫در حالی که لی چه‌هیون ‫حریفشو وارد محدوده خودش می‌کنه
‫و اونجوری کنترل مبارزه رو به دست می‌گیره.
‫بی‌صبرانه منتظرم ببینم ‫هر مبارز چه استراتژی به کار می‌گیره.
‫راستش رو بخوای، قد و طول دست...
‫تقریباً از نظر فیزیکی برابرن.
‫تقریباً، آره.
‫کنار هم که وایستن،
‫خیلی تفاوتی ندارن.
‫از نظر فنی، هر دو مبارز ‫قوی و بدون ضعف فنی بارز هستن.
‫اگه مشکلی وجود داشته باشه، استقامته.
‫یادت باشه، کُند ولی پایدار.
‫برای راند اول، فینت‌ها رو امتحان کن.
‫برو پایین، بدن رو هدف بگیر.
‫اول حسشو پیدا کن ‫و کار خودتو انجام بده.
‫بعداً تغییرش بده.
‫استرس دارم.
‫نیمه‌نهایی «من بوکسورم».
‫بذارید مبارزه...
‫شروع بشه!
‫- بزن بریم چه‌هیون! ‫- بزن بریم!
‫بزن بریم!
‫بریم سر وقتش!
‫تو می‌تونی!
‫خیلی‌خب.
‫شروع کنید!
‫شروع!
‫راند اول شروع شد.
‫لی چه‌هیون مستقیم حمله می‌کنه.
‫[کوان اوه‌گون در برابر لی چه‌هیون]
‫لی چه‌هیون همیشه در حال حرکته،
‫سعی می‌کنه حریفشو وارد ریتم خودش کنه.
‫کوان اوه‌گون چطور؟
‫دفاعیه و دنبال فرصت می‌گرده.
‫همینه، با ریتم حرکت کن.
‫کوان حرکتش رو خوب خوند.
‫گیرش انداخت.
‫وای، مشت سنگینی بود.
‫ضربه راست تمیز از کوان اوه‌گون خورد.
‫جدا بشید!
‫کنترل فاصله‌اش بهتر از انتظارم بود.
‫واسه همین باید بیشتر تمرکز می‌کردم.
‫لی چه‌هیون داره فینت‌ها رو ترکیب می‌کنه.
‫کوان اوه‌گون واقعاً خونسرده.
‫چون مبارزه هشت راندیه،
‫اون ضربه مستقیم یه ذره سریع‌تر خورد.
‫به نظر میاد کوان ریتم لی رو خوب خونده.
‫لی چه‌هیون هنوز بازی چپ‌دستشو شروع نکرده.
‫فعلا داره آماده می‌کنه.
‫بالا و پایین کار می‌کنه.
‫همینه!
‫خیلی‌خب!
‫لی چه‌هیون عقب‌نشینی نمی‌کنه.
‫سر جاش وایستاده.
‫می‌بینی؟ مرکز رو نگه داشته.
‫لی چه‌هیون همیشه در حال حرکت و مشت زدنه.
‫آروم و متمرکز باش!
‫لی چه‌هیون خیلی خوب کار می‌کنه.
‫دقت لی چه‌هیون عالیه.
‫ضربه‌های مستقیمش تمیز و کامل نمی‌خوره،
‫ولی کوان رو محتاط نگه می‌داره.
‫کمبو به سر از طرف لی.
‫و به بدن ادامه می‌ده.
‫- یالا! ‫- بزن بریم!
‫یه ضربه بزرگ زد.
‫آره! خوب پیش می‌ری، چه‌هیون!
‫ایست!
‫و این راند به پایان رسید.
‫بزن بریم، کوان اوه‌گون!
‫تو راند اول،
‫لی چه‌هیون
‫مشت‌های تمیز و محکمی زد.
‫قطعاً کوان رو تحت فشار نگه داشت.
‫- قطعاً مشت بیشتری زد. ‫- هوم.
‫ولی اگه کوان اوه‌گون خیلی زود ‫عادت‌های لی چه‌هیون رو بفهمه،
‫می‌تونه با ضدحمله‌ها اون رو هدف قرار بده.
‫ریتمش رو خوندی.
‫ازش استفاده کن. زمان‌بندی خیلی مهمه.
‫اون راند مثل یه تست بود،
‫ببینم چه نوع مشت‌هایی می‌زنه.
‫اوه‌گون مشت‌های بزرگ می‌زنه، درسته؟
‫باید ادامه بدی که همین کار رو بکنه.
‫روی بدن کار کن. پاهاش ثابتن.
‫فهمیدم.
‫- بزن بریم، چه‌هیون! ‫- بزن بریم، چه‌هیون!
‫تو می‌تونی، اوه‌گون!
‫یالا!
‫شروع!
‫[کوان اوه‌گون در برابر لی چه‌هیون]
‫راند دوم شروع شد.
‫کوان این بار مشخصه سریع‌تره.
‫داره فشار رو زیاد می‌کنه.
‫- دستش رو خونده. ‫- آه…
‫از همون زنگ شروع،
‫سعی کردم چه‌هیون رو به گوشه بکشم
‫و سریع حمله کنم.
‫وقتی کوان اوه‌گون به این شکل فشار میاره،
‫یعنی داره فشار روانی اعمال می‌کنه.
‫وای، خیلی سریعه.
‫این واقعیت که کوان اوه‌گون داره ‫مشت‌های لی چه‌هیون رو با بدنش می‌گیره
‫نشون می‌ده که می‌دونه می‌تونه تحمل کنه
‫- و اعتماد به نفس داره. ‫- درسته.
‫آفرین!
‫خوب، با دست عقب بهش فشار بیار!
‫شاید حس کرد تو نبرد فاصله ‫نمی‌تونه برنده بشه،
‫شروع کرد به جلو فشار آوردن.
‫واسه همین با خودم گفتم، ‫«باشه، پاها رو ثابت می‌کنم و جواب می‌دم.
‫بزن بریم.»
‫لی چه‌هیون عقب می‌ره ‫و در حین عقب رفتن مشت می‌زنه.
‫کوان یه دوبل با دست چپ می‌زنه.
‫کوان دنبال ضدحمله‌ست،
‫ولی لی خوب دور می‌زنه و فرار می‌کنه.
‫ریتم اوه‌گون دائم قطع می‌شه.
‫نمی‌تونه اونطور که می‌خواد عمل کنه.
‫همونجا، وقتی دور می‌زنه و خارج می‌شه.
‫لی تو این کار عالیه.
‫پاها رو ثابت کن و دنبال ‫ضربه‌های بزرگ باش، چه‌هیون!
‫ضربه خوبی بود.
‫دست چپ لی تمیز خورد.
‫حالا به بدن.
‫لی چه‌هیون با مشت‌های متنوع ضربه می‌زنه.
‫آره، همینه!
‫وای، ضربه مستقیمش خیلی خوبه.
‫اونجا مضطرب شده بودم.
‫فکر کنم یه کم گاردمو باز گذاشتم.
‫مشت مستقیم لی نیم‌ضرب سریع‌تره ‫و خیلی خطرناکه.
‫همینه!
‫اوه...
‫- خوب بود. ‫- خیلی تمیز و سریع بود.
‫حتی تو فضاهای تنگ،
‫بازم انواع مشت‌ها رو ‫روی کوان اوه‌گون می‌زنه.
‫درسته. اول کوان اوه‌گون فشار آورده بود،
‫ولی لی چه‌هیون ضربات مؤثرتری می‌زنه.
‫حرکت سر لی چه‌هیون خیلی تأثیرگذاره.
‫ضربه به بدن و تمام!
‫این راند به پایان رسید.
‫- لی چه‌هیون واقعاً بازیش خوبه. ‫- آره.
‫- تا الان از نظر امتیازی، لی چه‌هیون جلوئه. ‫- آره، تا الان همینطوره.
‫اوه‌گون نمی‌تونه مبارزه خودش رو راه بندازه.
‫- مشکل همینه. ‫- دقیقا.
‫آروم و راحت پیش برو.
‫دیگه اجازه نده بهت ضربه بزنه.
‫هنوز خسته نشدم و انرژی دارم.
‫در راند بعدی حرفم رو ثابت می‌کنم.
‫داری خوب پیش می‌ری.
‫تمیز می‌زنی، دست جلو یک‌دو می‌زنی.
‫همین رو ادامه بده.
‫اگه می‌خوای ضربه بزرگ بزنی، ‫روی اون بشین.
‫- شروع! ‫- راند سوم شروع شد.
‫کوان از همون اول حمله می‌کنه.
‫[کوان اوه‌گون در برابر لی چه‌هیون]
‫کوان اوه‌گون داره به جلو خم می‌شه ‫و به داخل قدم می‌ذاره.
‫همینه.
‫ولی ببین چقدر خوب می‌چرخه ‫و از محدوده خارج می‌شه.
‫اگه گیر بیفته، کارش تمومه.
‫لی چه‌هیون جواب می‌ده.
‫همش فشار میاورد که استقامتمو تخلیه کنه.
‫یکی از نقاط قوتم اینه که حتی
‫وقتی گیر بیفتم، جواب می‌دم.
‫پس فکر کنم هر بار که حمله می‌کرد،
‫تونستم ضدحمله بزنم.
‫- دست راست لی خورد! ‫- آفرین!
‫همینه!
‫خوبه، جاخالی و ضربه بدنی.
‫- زمان‌بندی لی چه‌هیون عالیه. ‫- درسته.
‫کوان اوه‌گون مشخصه داره ناامید می‌شه.
‫کوان اوه‌گون دنبالش می‌دوه.
‫- دست عقب… ‫- همینه!
‫جاخالی و ضربه بدنی خیلی خوبی بود.
‫وای، مشت‌هاش واقعاً سریعن.
‫چه‌هیون، زمان‌بندیت عالیه!
‫کوان اوه‌گون فشار رو ادامه می‌ده.
‫دوباره دور می‌زنه و خارج می‌شه.
‫خوب از گوشه جاخالی داد و بیرون اومد.
‫راست می‌گی، نه؟
‫این دفعه دست چپ.
‫- آفرین! ‫- آره، عالی بود!
‫دوباره می‌ره بیرون. ‫یک بوکس هوشمندانه از لی.
‫این راند هم تموم شد.
‫هر بار اوه‌گون یه کاری امتحان می‌کنه،
‫چه‌هیون یه ضربه مستقیم می‌زنه ‫و ریتمشو قطع می‌کنه.
‫حتی اگه مشت‌ها سنگین نباشن،
‫اگه مستقیم بخوری...
‫- تاثیر برخورد. ‫- تعادلت...
‫واقعاً ریتمت رو بهم می‌زنه.
‫- راند چهارم شروع می‌شه. ‫- شروع!
‫[کوان اوه‌گون در برابر لی چه‌هیون]
‫کوان از راند دوم فشار رو زیاد کرده،
‫ولی هنوز نتیجه‌ای نداشته.
‫[کارت امتیاز بوکس: کوان 27، لی 30]
‫سریعه، درسته.
‫دوباره می‌چرخه بیرون.
‫حرکت سر چه‌هیون عالیه.
‫اوی!
‫لی چه‌هیون عقب می‌ره و تمیز می‌زنه.
‫خیلی سریع عمل می‌کنه.
‫کوان دوباره قدم می‌ذاره داخل.
‫این الگو مدام تکرار می‌شه.
‫دست چپ می‌ره داخل.
‫اینو خوب بلده.
‫خوب پیش می‌ری!
‫لی چه‌هیون روی بدن حریف کار می‌کنه،
‫بعد هم ترکیب یک‌دو به بالا می‌زنه.
‫روی ضربه مستقیم کار کن!
‫- عالیه! ‫- خیلی خوب کار می‌کنی، چه‌هیون!
‫آره! ضربه به بدن خوبی بود!
‫اون هوک خیلی قشنگ بود.
‫دست چپ رو دراز می‌کنه!
‫همون استاد شدن لی چه‌هیون در زمان‌بندی!
‫یادت باشه، فاصله رو کنترل کن!
‫کوان دنبالش می‌کنه!
‫و این راند به پایان رسید!
‫زمان‌بندی ضدحمله‌ش عالی بود.
‫استراتژی لی چه‌هیون الان ‫مشخصه داره جواب میده.
‫با اینکه راند چهارمه،
‫هیچ ترسی نداره و عقب نمی‌ره.
‫- خوب دستش رو فهمیدی. ‫- هوم.
‫هیچی نداره. ضعیفه.
‫حتی ضربه‌هاشو حس نمی‌کنی.
‫محل اومدن مشت‌های لی ‫یا نحوه پرتابشون…
‫هیچی برام مهم نبود.
‫تقریباً هیچ آسیبی نمی‌زدن.
‫حالا واقعاً فشار رو زیاد می‌کنم
‫و برد رو مال خودم می‌کنم.
‫واکنش‌های دفاعی لی چه‌هیون عالی بودن.
‫سوال اینه که ضربه بزرگ ‫کوان اوه‌گون چطور اثر می‌کنه.
‫- بیاین تو راند بعد بفهمیم. ‫- شروع!
‫[کوان اوه‌گون در برابر لی چه‌هیون]
‫کوان با دست‌های بالا وارد می‌شه.
‫همینه!
‫دو ضربه پیاپی به بالا.
‫از دست عقب استفاده کن! ‫پای جلوتو محکم بذار!
‫باید اینجوری جواب بدی.
‫برنامه این بود که اول گیرش بندازم،
‫واسه همین تمرکز کردم روی بدن
‫و هلش دادم به گوشه.
‫ضربه به بدن خوبی بود.
‫آره، همینه!
‫همینه دیگه!
‫مدام بدن رو هدف می‌گیره.
‫بدن باز بشه، سر هم باز می‌شه.
‫به جای بالا، روی بدن هدف بگیر.
‫همینه. حالا وقتشه.
‫لی چه‌هیون کم‌کم داره ‫ضربه‌های دقیق و تندی می‌خوره.
‫کوان اوه‌گون داره ‫ضربه‌هاش رو به هدف می‌زنه.
‫آره، دقیقاً همینطوره.
‫خوردش.
‫زود باش، نزدیک شو!
‫- زیاد باز نباش! ‫- حالا برو!
‫کوان بالاخره ضربه‌هاش می‌خوره.
‫به نظر میاد راهش رو پیدا کرده.
‫کوان اوه‌گون نزدیک می‌شه.
‫لی چه‌هیون عقب می‌ره.
‫آره، دقیقاً همینطوره.
‫تو می‌تونی، چه‌هیون!
‫و ضربه خورد!
‫- خورد. ‫- گیرش انداخت.
‫- برو سراغش! ‫- تو می‌تونی، چه‌هیون!
‫دو ضربه پیاپی به بالا.
‫خیلی‌خب، همینه!
‫لی چه‌هیون به وضوح تحت تاثیر قرار گرفته.
‫وقتی این اتفاق می‌افته، ‫کوان اوه‌گون بیشتر فشار میاره.
‫- بزن، چه‌هیون! ‫- بزن، چه‌هیون!
‫لی چه‌هیون واکنش متفاوتی نسبت به قبل داره.
‫- ضربه خوبی بود! ‫- به هدف خورد. اوه…
‫- ده ثانیه! ‫- آره!
‫بزن!
‫ضربه‌ش خیلی باز بود.
‫واسه تموم کردن داره خیلی فشار میاره.
‫ایست!
‫و این راند به پایان رسید.
‫اولین باره که می‌بینیم ‫لی چه‌هیون این‌قدر به هم ریخته.
‫یه کم طول کشید تا کوان اوه‌گون
‫شروع کنه به فشار آوردن،
‫ولی تو این راند، ‫انگار بهمون نشون داد
‫چطور برنامه داره حریفشو درهم بشکنه.
‫برای چه‌هیون دو حالت وجود داره.
‫ضربه‌هایی که قبلاً جاخالی می‌داد
‫الان دارن می‌خورن.
‫پس یا خسته شده...
‫- درسته. ‫- یا نتیجه اون ضربه بدنیه که قبلاً خورده.
‫خیلی سنگین بود.
‫احتمالاً گیجش کرد، نفسشو گرفت
‫و پاهاشو یه کم خسته کرد.
‫اینکه چقدر می‌تونه از اینجا ریکاوری کنه ‫همه چیز رو مشخص می‌کنه.
‫راستش نگران بودم که نتونم برگردم.
‫اگه شروع می‌کردیم به تبادل ضربه،
‫می‌دونستم عقب می‌رم.
‫پس برنامه این بود که
‫از اون تبادل‌ها دوری کنم،
‫دور بمونم و با سرعت بجنگم.
‫چند بار تا حالا گیرش انداختی.
‫حالا توی طناب‌ها اسیرش کن.
‫یه ضربه بزرگ دقیق به سر زدم.
‫احتمالاً یه کم گیجش کرد.
‫بعدش می‌خواستم
‫فشار بیشتری بیارم و ناک‌اوتش کنم.
‫بزن بریم، اوه‌گون!
‫- بزن بریم، چه‌هیون! ‫- بزن بریم، چه‌هیون!
‫- شروع! ‫- وارد ششمین راند می‌شیم.
‫[کوان اوه‌گون در برابر لی چه‌هیون]
‫بازم کوان اوه‌گون جلو میاد.
‫- ادامه بده! ‫- آره، عالی داری می‌ری!
‫آیا آرامش لی چه‌هیون حفظ می‌شه،
‫یا استراتژی کوان اوه‌گون غلبه می‌کنه؟
‫ضربه‌ها در فاصله نزدیک می‌خورن.
‫اوه‌گون، وقتی گوشه‌گیر شد یه هوک بزن.
‫داره فضاش رو محدود می‌کنه.
‫کوان اوه‌گون ریتم لی چه‌هیون رو فهمیده.
‫- الان واقعاً داره بهش فشار میاره. ‫- هوم.
‫می‌خواد واسش کار کنه.
‫لی چه‌هیون بهتر از انتظارم تحمل می‌کرد.
‫همینه! عالی پیش می‌ری!
‫خیلی‌خب!
‫می‌دونستم تو این راند
‫باید یه چیزی نشون بدم.
‫چه‌هیون، اول برو تو!
‫بهش فشار بیار!
‫نه، داره دور می‌زنه!
‫آره! همینه!
‫بزن بریم!
‫کوان اوه‌گون به طور تهاجمی، ‫سرکوبش می‌کنه!
‫- یالا! ‫- همینه!
‫آره! بزن بریم!
‫از اونجا برو بیرون!
‫کوان داره تلاش می‌کنه ‫جریان رو به نفع خودش بکنه.
‫می‌خواد کار رو تموم کنه!
‫چه‌هیون، آروم باش پسر.
‫نیازی نیست عصبی بشی.
‫کوان اوه‌گون کم نمیاره.
‫مدام جلو میاد.
‫چند ضربه بزرگ هم رد و بدل شد.
‫حواست جمع باشه!
‫چه‌هیون، تمرکز کن!
‫درسته! همینه!
‫این یه نبرد شدید زمان‌بندی ‫بین این دو نفر هست.
‫اول پرتاب کن! آفرین!
‫بزن ادامه بده! همینه!
‫یه بار دیگه!
‫- همینه! ‫- خوشم اومد.
‫روی هم قفل شدن.
‫تمرکزشون فوق‌العاده‌ست.
‫آفرین چه‌هیون!
‫برنگردین! ادامه بدین!
‫راند هنوز تموم نشده.
‫- ایست! ‫- حالا این راند به پایان رسید.
‫اوه‌گون داره راهش رو پیدا می‌کنه.
‫ولی معلوم نیست چی می‌شه.
‫- همه‌چی با یه ضربه عوض می‌شه. ‫- دقیقاً.
‫تا آخرش نمی‌دونی چی می‌شه.
‫یه هوک تمیز می‌تونه همه‌چیو عوض کنه.
‫راند زیادی نمونده بود،
‫واسه همین کم‌حوصله شدم.
‫این بار باید تمومش می‌کردم.
‫عالی داری پیش می‌ری. ‫اوه‌گون کم‌حوصله شده.
‫ضربه خوردم ولی واقعیتش زیاد بد نبود.
‫به خودم گفتم ریتمم رو پیدا کنم
‫و همون کاری که قبلاً می‌کردم رو ادامه بدم.
‫- بزن بریم، چه‌هیون! ‫- قوی بمون، چه‌هیون!
‫یالا، اوه‌گون!
‫تو می‌تونی!
‫[کارت امتیاز بوکس: کوان ۵۶، لی ۵۸]
‫- شروع! ‫- و راند هفتم شروع می‌شه.
‫از اینجا به بعد،
‫نبرد استقامت و تمرکز شروع می‌شه.
‫هر دو مبارز ضربه‌های بزرگی رد و بدل می‌کنن.
‫ضربه‌های خشن کوان اوه‌گون در فاصله نزدیک،
‫درست می‌شینن و عمل می‌کنن.
‫وقتی از نزدیک می‌جنگن،
‫دست جلویی کوان حسابی ‫برای لی دردسر درست می‌کنه.
‫بزنش! بزنش! همینه!
‫دیدین الان چی شد؟
‫یه ضربه به بدن با زمان‌بندی بی‌نقص بود.
‫کوان اوه‌گون حرکت بالاتنه خوبی داره.
‫ولی لی چه‌هیون دنبال اون مشت بلنده.
‫یه بار دیگه!
‫گیرش آوردی!
‫برو تو!
‫ضربه به بدن عالی!
‫برو تو! همینه!
‫یک ضربه عالی به بدن.
‫- بزن بریم، کوان اوه‌گون! ‫- یالا!
‫خیلی‌خب!
‫کوان از زانو استفاده می‌کنه!
‫همینه!
‫اون جاخالی و ضربه عالی بود.
‫چه‌هیون، توقف نکن!
‫- آروم باش! ‫- حالا! بزنش!
‫اول تو بزنش!
‫خیلی‌خب!
‫لی چه‌هیون ضربه زد!
‫خیلی‌خب!
‫لی چه‌هیون سریع به داخل رفت.
‫دست چپ لی، تمیز به هدف خورد!
‫مستقیم تو صورت آدم می‌زنه.
‫دستاش اینجاست.
‫لی چه‌هیون در راند هفتم، ‫هوشمندانه بوکس بازی می‌کنه.
‫و چند ضربه خوب هم به بالا زده.
‫زود باش، بزن، بزن، بزن!
‫لی می‌چرخه و رد می‌شه. ‫حرکت پاهاش بهتر شده.
‫کوان اوه‌گون داره عجله می‌کنه.
‫کم‌حوصله شده.
‫آفرین!
‫حرکاتت لی هنوز تیز و سریعه.
‫سبک و راحت! آروم پیش برو!
‫برگرد عقب!
‫همینه!
‫کومبوی عالی!
‫ایست!
‫و با این تبادل ضربه آخر، ‫راند هفتم به پایان رسید.
‫چه‌هیون استقامت فوق‌العاده‌ای داره.
‫آره؟ استقامتش قویه.
‫آره، شگفت‌انگیزه.
‫یه چیزی که تو این برنامه یاد گرفتم اینه:
‫می‌گن آماتورها فقط سه راند خوبن،
‫- ولی کاملاً اشتباهه. ‫- نه.
‫- تا آخر قوی هستن. ‫- دقیقاً.
‫اون جمله «فقط سه راند خوبن» یه کلیشه‌ست.
‫درسته.
‫- حتی منم اول فکر می‌کردم درسته. ‫- جدی؟
‫صادقانه بگم.
‫در نهایت، مهارت همون مهارته.
‫بعضی وقتا حس می‌شد لی مجبوره ‫طبق سبک کوان مبارزه کنه.
‫ولی هر بار، لی چه‌هیون کوتاه نیومد.
‫در مورد کوان اوه‌گون،
‫به عنوان یه مبارز ده‌راندی شناخته می‌شه،
‫پس همه چیزشو تو راند آخر می‌ذاره.
‫- بزن بریم، چه‌هیون! ‫- بزن بریم، چه‌هیون!
‫می‌فرستمت بری خونه اوه‌گون.
‫یالا، اوه‌گون!
‫می‌خوام چه‌هیون رو زمین بزنم.
‫بوکس یعنی همون یه درصد شانس.
‫هر لحظه می‌تونه همه چیز عوض شه.
‫شروع کنید!
‫[کوان اوه‌گون در برابر لی چه‌هیون]
‫راند هشتم و پایانی شروع شد.
‫همون کاری که می‌کردی، انجام بده!
‫کوان داره نزدیک می‌شه.
‫آره، همینه!
‫آره، ضربه مستقیم!
‫لی چه‌هیون هنوز پرقدرت ادامه می‌ده!
‫وای، دیدین چطور چرخوندش؟
‫وای، عالی بود.
‫وقتی حریف می‌خواست حمله کنه،
‫لی چرخوندش و بهش ضربه زد!
‫آروم! دست عقب!
‫- همینه! ‫- مدام مشت می‌زنن!
‫یک قدرت فوق‌العاده از لی چه‌هیون!
‫آفرین چه‌هیون!
‫بزن بریم!
‫کوان اوه‌گون!
‫برو سراغش!
‫دور زد به سمت کنار!
‫و یه دست چپ بزرگ پرتاب زد!
‫سرعت لی هنوز سر جاشه،
‫ولی قدرت خام کوان هم هست!
‫آره اوه‌گون، سبک بازیت همینه.
‫- آره، الان تنها راهشه. ‫- سبک بازیش همینه.
‫- بزن بریم، چه‌هیون! ‫- بزن بریم، چه‌هیون!
‫ضربه دست چپ می‌شینه!
‫اول روی بدن کار می‌کنه، ‫بعد می‌ره بالا!
‫لی یه کومبو می‌زنه!
‫یالا، چه‌هیون!
‫لی عقب نمی‌کشه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫هنوز انرژی داره!
‫- بزن بریم، چه‌هیون! ‫- بزن بریم، چه‌هیون!
‫یالا، اوه‌گون!
‫الان وقتشه بزنی!
‫لی هنوز قدرت تو وجودش داره.
‫حرکت بعدی کوان چیه؟
‫کوان هنوز می‌خواد با قدرت کار رو دربیاره.
‫لی هوشمندانه بالا رو می‌زنه ‫و عقب می‌ره.
‫این راند آخره.
‫باید ساده بوکس کنن و فقط بجنگن.
‫ازش استفاده کن! هدرش نده!
‫لی چه‌هیون مسیر هوک راست ‫کوان اوه‌گون رو فهمیده.
‫و با حرکت نرم بالاتنه، ‫از ضربه‌های کوان در می‌ره!
‫اوه‌گون خسته شده.
‫کوان نباید بذاره فشار روش غلبه کنه! ‫باید خونسرد بمونه!
‫حرکت چه‌هیون رو ببین. ‫استقامتش دیوونه‌کننده‌ست.
‫باورنکردنیه.
‫تا وقتی تموم نشده، تموم نشده!
‫همه‌چی می‌تونه تو یه لحظه عوض شه!
‫کوان اوه‌گون با ضربه ‌زدن جلو میاد!
‫همینه!
‫خیلی‌خب!
‫راند آخره!
‫تا آخرش ادامه بده!
‫[کوان اوه‌گون در برابر لی چه‌هیون]
‫عالی داری می‌جنگی! حواست جمع باشه!
‫بزن جلو اوه‌گون!
‫وقت داره تموم می‌شه!
‫لی چه‌هیون در برابر کوان اوه‌گون!
‫حرکت پاهای لی چه‌هیون ‫هنوز سر زنده‌ست! ده ثانیه آخر!
‫و این هم پایان مبارزه!
‫لی چه‌هیون در برابر کوان اوه‌گون!
‫پسر، این...
‫خیلی نفس‌گیر بود.
‫عالی بودی، قاتل حرفه‌ای!
‫عالی بودی، اوه‌گون!
‫حالا نتیجه رو اعلام می‌کنیم.
‫با رأی داوران...
‫به اتفاق آرا، سه بر صفر.
‫برنده این مبارزه…
‫کمربند قهرمانی خیلی نزدیکه.
‫و مال خودمه.
‫می‌دونستم باید من برنده بشم.
‫لی چه‌هیون از گوشه آبی.
‫[بوکسور گوشه آبی، ‫لی چه‌هیون به فینال راه یافت]
‫اول از همه،
‫می‌خوام از کوان اوه‌گون تشکر کنم
‫که امروز رینگ رو با من شریک شد.
‫راستش...
‫امروز اولین سالگرد
‫درگذشت پدربزرگمه.
‫بعد از اینکه پارسال بدرقه‌ش کردیم
‫و از یه دوره سخت عبور کردم،
‫قدردانم که فقط بعد از یه سال
‫روی چنین صحنه پرافتخاری وایستادم.
‫واقعاً سر از پا نمی‌شناسم و...
‫از خوشحالی روی ابرهام.
‫پس می‌خوام پیروزی امروز رو تقدیم کنم
‫به پدربزرگم که از بالا نگاه می‌کنه
‫و به خانواده‌م که اینجا حمایتم می‌کنن.
‫همه‌تون رو دوست دارم!
‫برای من،
‫بوکس فقط مبارزه نیست.
‫یه ورزش فوق‌العاده‌ست ‫که پشتکار و اراده رو نشون می‌ده.
‫اینجا، توی سالن…
‫خانواده‌م حضور دارن.
‫از جمله پسرم
‫که الان حدود ۱۴ ماهشه.
‫[کوان هورانگ - پسر اوه‌گون]
‫احتمالاً هنوز خیلی کوچیکه که بفهمه
‫باباش چی‌کار می‌کنه
‫و چرا اینجاست.
‫ولی یه روزی، وقتی اینو ببینه،
‫امیدوارم با خودش بگه،
‫«من به بابام افتخار می‌کنم».
‫خیلی دوستت دارم، هورانگ.
‫ممنونم.
‫از هر دو مبارز برای ‫مسابقه فوق‌العاده امشب
‫تشکر می‌کنم. خسته نباشید.
‫خیلی خوب جنگیدی!
‫بین گردوندن باشگاه و زندگی روزمره،
‫مدت‌ها بود که
‫تمرین نکرده بودم.
‫این اولین بار بعد از مدت‌ها بود.
‫اگه فرصت دیگه‌ای پیش بیاد،
‫امیدوارم قوی‌تر برگردم.
‫ممنونم.
‫باعث افتخارم بود که
‫روبروی این ‌همه
‫مبارز فوق‌العاده قرار گرفتم.
‫به عنوان یه بوکسور آماتور،
‫قبلاً فقط مسابقه‌های سه‌دقیقه‌ای ‫سه‌راندی داشتم.
‫ولی توی «من بوکسورم»،
‫با مبارزه‌های شش‌راندی و هشت‌راندی،
‫تجربه و اعتماد به ‌نفس ‫خیلی باارزشی به دست آوردم.
‫برای من، «من بوکسورم»
‫اوج دوران بوکسم به حساب میاد.
‫امشب در سالن افسانه‌ای جانگ‌چونگ،
‫رینگ بوکس دوباره جان می‌گیره.
‫فینال مورد انتظار برنامه «من بوکسورم»!
‫قبل از شروع فینال،
‫چند مبارزه ویژه براتون آماده کردیم.
‫«اسنایپر»، کیم مین‌اوک!
‫«رعد»، کوان اوه‌گون!
‫قدرت تهاجمی کوان اوه‌گون پیروز می‌شه، ‫یا دقت سرد و حساب‌شده کیم مین‌اوک؟
‫«ساجا»، میونگ هیون‌مان!
‫«تایسون»، هونگ سانگ‌مین!
‫مشت‌های میونگ هیون‌مان ‫فوق‌العاده خطرناکن.
‫هونگ سانگ‌مین رو ببین!
‫هونگ سانگ‌مین! اومدش!
‫تا آخر ادامه بده!
‫امروز اینجا
‫یه قهرمان جدید تاج‌گذاری می‌شه!
‫اگه قراره ببازم، ‫با جنگیدن می‌بازم.
‫همه‌چیم رو می‌ذارم و حسرتی نمی‌ذارم.
‫شروع کنید!
‫می‌تونی عطش‌شون ‫برای کمربند رو حس کنی!
‫مو به تنم سیخ شد.
‫- یالا، چه‌هیون! ‫- بزن!
‫هر دو مبارز بی‌وقفه مشت می‌زنن.
‫یالا! قوی بمون!
‫برو، برو!
‫الان باید بزنی!
‫- بهش فشار بیار! ‫- همینه!
‫«ترجمه از خشایار»
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M