‫[این سریال ساختگی‌ست. شخصیت‌ها، مکان‌ها، محل‌ها، ‫سازمان‌ها، حوادث، رویدادها ربطی به واقعیت ندارند.]
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بنابراین، دادگاه چوی چول وونگ رو
‫به صد هزار وون جریمه بابت حمله محکوم می‌کنه.
‫لی دو هاک...
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫شرمنده.
‫نگفتم امروز قراره برم فیلم تماشا کنم؟
‫یادم رفته بود.
‫حس می‌کنم این روزها خیلی شلخته شدی.
‫می‌خوای با نانچیکوم بزنمت؟
‫یکیتون اومد، اون یکیتون نیومد؟
‫باید بزنم بکشمتون!
‫میاد بابا. یه کم منتظر بمونیم.
‫وای خدا، ترسیدم!
‫وای، سورپرایز شدم.
‫ای خدا!
‫اول باهاتون میرم بیرون.
‫ولی با کی؟
‫نمی‌دونم. حالا ببینیم چی میشه.
‫وقتی کلاً دو بار دیدمتون چطوری می‌تونم ‫انتخاب کنم؟
‫چقدر باید وایسی تا انتخاب کنی؟
‫حدود...
‫یک سال؟
‫تا اونموقع، دوست می‌مونیم. خوبه؟
‫پررو شده‌ها، نه؟
‫به چه جرئتی اوه جونگ شین رو می‌کاره؟
‫به نظرت فراموش کرده بیاد؟
‫فراموش کرده؟
‫شما عین همید!
‫مگه برادرید؟
‫بیا خودمون بریم داخل.
‫وایسا، نریم.
‫میشه یه کم دیگه منتظر بمونیم؟
‫من دارم با تو قرار می‌ذارم! نه با چول وونگ!
‫چول وونگ که هنوز خبر نداره...
‫امروز بهش میگم.
‫الان فیلم شروع میشه. ‫بریم تو.
‫وایسا.
‫وای خدا، به نظرم نباید بریم داخل.
‫بیا یه کم دیگه منتظر چول وونگ بمونیم.
‫تو همینجا بمون.
‫من یه کم محل رو دور بزنم میام.
‫هوی!
‫عجبا.
‫ببین کی اینجاست! چوی چول وونگه که.
‫بیاید یه نگاه به وسایل جدیدمون بندازین!
‫بفرمایید!
‫آخ آخ.
‫چی... این عوضی رو.
‫پولت رو کجا قایم کردی؟
‫پول...
‫تو بانک خانوادمه،
‫پس زورت رو بزن بری بانک، نکبت.
‫ای خدا، این عوضی رو.
‫ببینین چطوری داره با هیونگش حرف میزنه.
‫- مثل اینکه باز دلت کتک می‌خواد، حیوون. ‫- چول وونگ!
‫- خوبی؟ ‫- اوه!
‫برو پی کارت.
‫گفتم گم شو!
‫ولم کن!
‫هی، چوی چول وونگ.
‫این نامزدته؟
‫چه ترسناکه. از خودت ترسناک‌تره.
‫شماها لاتین؟
‫گم شین تا گزارشتون رو ندادم!
‫اوه اوه!
‫بریم، چوی چول وونگ، تو رو خدا!
‫زود باش بریم.
‫هی.
‫ولم کن ببینم!
‫نکبت آشغال!
‫عوضی!
‫کثافت حیوون!
‫نه، چول وونگ! نه!
‫بیا بریم گزارششون رو بدیم! نکن!
‫بذارش کنار!
‫یکی نجاتمون بده!
‫فکر می‌کردم بچه درس‌خون‌ها اسلحه ندارن.
‫بمون سر جات!
‫دیگه باید زیر لباسم زره فولادی بپوشم.
‫جرئت داری یه بار دیگه روم چاقو بکش.
‫بیچاره‌ت می‌کنم.
‫بریم.
‫بریم!
‫خوبی؟
‫خوبی؟ ای وای...
‫تو...
‫کثافت بیشعور!
‫با دست خودم می‌کشمش!
‫نه، چول وونگ! نمی‌خواد.
‫- ولش کن. بریم گزارشش رو به پلیس بدیم. ‫- نه.
‫یه کاری می‌کنم صد برابر تقاص کارشون ‫رو پس بدن!
‫نه، چول وونگ.
‫دو هاک الان میاد.
‫بیا برگردیم.
‫چرا؟
‫یعنی میگی باید برم پیش هیونگ ‫چغلیشون رو بکنم؟
‫وقتی ما با هم دوستیم، چرا اینجوری می‌کنی؟
‫دوستیم؟
‫من برگشتم.
‫هی، بعد مدرسه که نرفتی
‫دم مدرسه چول وونگ؟
‫اوه، چند باری رفتم، ولی چول وونگ گفت ‫دیگه نیاز نیست برم.
‫چول وونگ.
‫چول وونگ!
‫بیا حداقل بریم داروخونه یه چی واسه ‫زخم‌هات بگیریم.
‫نگفتی باید یه سالی فکر کنی
‫خودت گفتی.
‫گفتی چون ما رو کم دیدی، نمی‌تونی یکی ‫رو بینمون انتخاب کنی.
‫احساسات من...
‫اینطوری از آب دراومدن.
‫می‌فهمم.
‫دیگه برو خونه.
‫چول وونگ. دو هاک منتظر...
‫نمی‌خوام امروز شماها رو با هم ببینم!
‫اینم از احساس من!
‫چول وونگ!
‫چول وونگ.
‫منم.
‫شنیدم زخمی شدی. ‫دعوات شده؟
‫من آدمی هستم که کتک بخورم؟
‫افتادم زمین یه کم زخمی شدم.
‫بد آسیب دیدی؟
‫بذار زخمت رو ببینم.
‫خوبم،
‫برو خونه.
‫چی میگی؟
‫یالا دیگه،
‫بذار ببینم!
‫گفتم خوبم!
‫کی زدت؟
‫منظورت چیه؟
‫میگم سر خوردم افتادم زمین!
‫برو دیگه!
‫مامان.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نگران بچه‌م.
‫با کی دعواش شده؟
‫میگه افتاده زمین.
‫باور می‌کنی؟
‫چول وونگ اینقدر مغروره
‫نمیاد اعتراف کنه کتک خورده.
‫گفتم که...
‫برو، نگفتم؟
‫چول وونگ، منم.
‫هیونگ...
‫یه کم پیش رفت.
‫واسه اون نیست.
‫شنیدم یه کم زخمی شدی.
‫این رو دفعه قبلی از بازار خریدم.
‫ساخت آمریکاست!
‫واسه رگ به رگ شدن یا زخم عالیه.
‫خودم قبلاً ازش استفاده کردم
‫و روز بعدش، دیگه درد نداشتم!
‫چیکار می‌کنی؟
‫عه!
‫اوه، اینطور نیست، خانم... نه...
‫شنیدم چول وونگ یه کم آسیب دیده،
‫گفتم بیام یه کم دارو بهش بدم...
‫خودمون کمک‌های اولیه تو خونه داریم.
‫و اینکه،
‫حتی اگه با همسایه‌ها هم صمیمی باشیم،
‫بی‌ادبی نیست این وقت شب بدون اجازه
‫بیاید دم خونه مردم؟
‫شرمنده.
‫دو هاک، تو هم همینطور.
‫نصف شبا دیگه نیا اینجا.
‫چشم.
‫بریم.
‫اه! هیچ محبتی به این آدم ندارم!
‫خیلی جوونه، اونوقت فکر می‌کنه زن ‫اربابی چیزیه!
‫ولی کی چول وونگ رو اینطوری کتک زده؟
‫وقتی با تو می‌گشت هیچوقت بلایی سرش نمیومد.
‫ای وای، وقتی بابات گفت می‌خواد بفرستدت ‫مدرسه کشاورزی،
‫باید جلوش رو می‌گرفتم!
‫تو ناراحتی من رفتم مدرسه کشاورزی،
‫یا ناراحتی که چول وونگ کتک خورده؟
‫بابت جفتش ناراحتم.
‫جفتش.
‫ای خدا.
‫خدایا...
‫مطمئنم گفته بودم نیای.
‫نیومدم با تو برم.
‫جونگ شین گفت امشب می‌خواد ببیندت.
‫میگه می‌خواد چیزی بهت بگه.
‫همونجایی که حلزون کبابی خوردیم.
‫تو چی، هیونگ؟
‫من بعداً میام.
‫از خودم شرمنده‌م، اوپا.
‫مرد فوق العاده‌ایه.
‫ولی...
‫اومده دست رد به نامزدی ما زده و ‫مستقل کمپین زده؟
‫می‌دونم فکر می‌کنین بهتون نارو زدیم.
‫هر جور شده نظرش رو برمی‌گردونم.
‫ما حتی پول هم نداریم،
‫چطوری می‌تونه تنهایی کمپین بزنه...
‫لقمه‌ای که حاضر و آماده جلوی دهنش بود رو رد کرد. ‫چطوری می‌خوای جلوش رو بگیری؟
‫خانم کانگ، ازدواج کردن با یه مرد مغرور براتون ‫سخت دراومده.
‫باشه. شما می‌تونی بری.
‫این رو هم بردار.
‫- نه، روم نمیشه. ‫- برش دار.
‫این احتمالاً پولیه که از پول روز مبادات برداشتی.
‫باهاش به خونه‌ت رسیدگی کن.
‫نه...
‫شرمنده، اوپا.
‫احتمال اینکه چوی یونگ شیک انتخاب بشه ‫چقدره؟
‫خب...
‫من با سازمان سیای کره جنوبی هم صحبت کردم.
‫- چی گفتن؟ ‫- احتمالش هست بیشتر از سی درصد رای بیاره.
‫پس ممکنه اول بشه و انتخابات رو ببره.
‫جدی؟
‫چون بزرگ محله‌شونه، طرفدار زیاد داره،
‫و اون اعتبار رهبر جنبش بودن باباش رو هم داره.
‫درباره نقاط ضعفش تحقیق کردی؟
‫کلاً آدم تمیزیه.
‫اگه از الان کاری نکنید،
‫بعداً برامون دردسر میشه، فرمانده.
‫من کی یونگ تاک هستم.
‫می‌خوای اخراج بشی یا بیفتی زندان؟
‫شرمنده!
‫دیگه براشون قلدری نمی‌کنم.
‫به خدا قسم!
‫چی؟
‫این رو ازت نمی‌خوام.
‫این رو می‌شناسی، نه؟
‫اوه، بله.
‫با یکی که هیونگ صداش میزنه
‫همه جا میره.
‫چوی چول وونگ.
‫بله.
‫خب، کافیه یه کم از دست چوی چول وونگ ‫کتک بخوری.
‫اگه خونریزی کنی هم که چه بهتر.
‫بله؟
‫ای خدا...
‫جدی میگم.
‫آره بابا.
‫من رو دوست ندارین؟
‫عوضی‌ها.
‫چطوری تونستی بهم نارو بزنی؟
‫ای خدا، این عوضی رو!
‫خیلی ضعیفه!
‫الان بالا میارم.
‫لعنتی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫جونگ شین نمیاد.
‫و،
‫شنیدم این عوضی چیکار کرده.
‫مگه من ازت خواستم کاری کنی، هیونگ؟
‫بدون کمک تو می‌خواستم کتکش بزنم، هیونگ.
‫چیه؟ فکر کردی می‌بازم؟
‫فکر کردی به یکی مثل این می‌بازم؟
‫زود باش معذرت خواهی کن.
‫و بگو دیگه مزاحمش نمیشی.
‫شوخیت گرفته؟
‫تو یه مردی، اونوقت چون خودت از پسم برنمیای ‫یکی دیگه رو آوردی؟
‫احمق.
‫هی، کی یونگ تاک. چی گفتی آشغال؟
‫ولش کن.
‫دخالت نکن، هیونگ.
‫چول وونگ.
‫ولش کن.
‫خودم به اندازه کافی کتکش زدم.
‫گفتم برو کنار.
‫چیکار می‌خوای بکنی؟
‫اینکه من رو زد بیخیال،
‫ولی این آشغال...
‫جونگ شین رو هم زد!
‫حتی منم نمی‌تونم ببخشمش،
‫تو هم نباید ببخشیش!
‫چون دیگه با هم قرار می‌ذارین.
‫نه؟
‫واقعاً جونگ شین ازش کتک خورد؟
‫هی، کی یونگ تاک.
‫خوب شد که حمال‌هات اینجا نیستن.
‫خودم باهات دعوا می‌کنم، منصفانه.
‫اگه تو بردی، بهت پول میدم. ولی...
‫اگه ببازی، همینجا می‌میری.
‫فهمیدی؟
‫اینقدر زر نزن.
‫- هی. ‫- ولم کن!
‫نمی‌تونی من رو بزنی، آشغال!
‫- دعوا کن. ‫- پاشو، آشغال.
‫فهمیدی؟
‫گفتم پاشو!
‫نیا اینجا!
‫اگه دخالت کنی، جلوی خودم رو نمی‌گیرم، ‫حتی اگه هیونگم باشی.
‫حال بهم زن‌ترین آدم‌های دنیا کسایی هستن
‫که مثل تو واسه در رفتن از مشکلاتشون ‫از پارتی‌هاشون استفاده می‌کنن!
‫دیگه جلوی دختره جوری رفتار نکن
‫انگار پخ خاصی هستی.
‫تموم شد؟
‫دیگه می‌تونم برم؟
‫چول وونگ!
‫پاشو و دوباره باهام دعوا کن!
‫گفتم پاشو.
‫کی یونگ تاک، پاشو.
‫یونگ تاک!
‫چی...
‫مُرده؟
‫[بیمارستان]
‫هی، یونگ تاک!
‫کی یونگ تاک!
‫وای خدا!
‫دکتر!
‫از بیمارستان زنگ زدن به کلانتری یوسو.
‫دوتا دانش‌آموز کی یونگ تاک زخمی رو ‫روی شونه‌شون آوردن بیمارستان،
‫و تو کماست.
‫نمی‌میره که؟
‫هیونگ، مردم که به این راحتی نمی‌میرن؟
‫نمی‌میره.
‫صد در صد زنده می‌مونه.
‫چول وونگ.
‫بیا بریم خودمون رو تحویل بدیم.
‫اگه زنده بمونه هم باید مجازات بشیم.
‫هیونگ.
‫من کار اشتباهی نکردم.
‫دفاع از خود بود.
‫خیلی خب،
‫پس بیا بریم کلانتری بهشون بگیم.
‫من نمی‌تونم!
‫نمیام!
‫تازه،
‫مگه تقصیر منه؟
‫من کِی گفتم یونگ تاک رو بیاری پیش من؟
‫تو بهم دروغ گفتی و گولم زدی.
‫تو گفتی جونگ شین می‌خواد من رو ببینه.
‫مگه اون عوضی رو نیاوردی چون می‌دونستی
‫من میزنم یه بلایی سرش میارم؟
‫پس همه‌ش تقصیر خودته، هیونگ.
‫دروغ میگم؟
‫گفتم دروغ میگم یا نه!
‫راست میگی.
‫گمونم همه‌ش تقصیر منه.
‫همه‌ش تقصیر خودمه.
‫نه...
‫حتماً یه لحظه زد به سرم.
‫من با سنگ زدم تو سرش.
‫تو فقط می‌خواستی
‫کمکم کنی، هیونگ...
‫نه؟
‫هیونگ...
‫من خیلی می‌ترسم.
‫اگه این آشغال بمیره،
‫من قاتل میشم و میفتم زندان.
‫و پیشنهاد عضو مجلس شدنی که به بابام دادن؟ ‫بیخیالش! مردم آبروش رو می‌برن.
‫مامانم که چشم امیدش منم داغون میشه.
‫چیکار کنم، هیونگ؟
‫چیکار کنم؟
‫هیونگ.
‫میشه این دفعه رو نجاتم بدی؟
‫میشه بگی تو یونگ تاک رو با سنگ زدی؟
‫چول وونگ...
‫هیونگ. هیونگ. هیونگ!
‫تو رو خدا نجاتم بده.
‫اگه همین یه دفعه کمکم کنی،
‫مسئولیت زندگیت رو قبول می‌کنم!
‫نه،
‫قول میدم موفق بشم
‫و هر چی دارم و ندارم رو به پات می‌ریزم.
‫می‌دونم، هیونگ،
‫می‌دونم همیشه به خاطر من از خیلی چیزها گذشتی.
‫ولی می‌ذارم جای من
‫اون آدم موفقه باشی.
‫هیونگ...
‫تو رو خدا این یه بار رو نجاتم بده!
‫هیونگ...
‫چرا؟
‫تو زدیش،
‫من چرا باید تقصیر رو گردن بگیرم؟
‫هم من
‫و هم بابام...
‫کل عمرمون به عنوان برده شماها زندگی کردیم!
‫چرا باید تقصیر همچین چیزی رو هم گردن بگیرم!
‫اینکه تو زنده بمونی
‫و من بمیرم خوبه؟
‫زندگی تو آدمیزادیه،
‫زندگی من، زندگیِ یه سگ یا خوکه؟
‫هی.
‫چرا نمی‌ری بخوابی؟
‫آقا،
‫اگه مشکلی برای چول وونگ پیش میاد،
‫من و شوهرم و کل خانواده‌مون نابود میشیم.
‫التماس می‌کنم. خواهش می‌کنم نجاتش بدید...
‫شما تنها امید منید، آقا.
‫- تنها کسی که می‌تونه خانواده‌م رو نجات... ‫- خانم!
‫من هیچوقت به هیچکدوم از
‫درخواست‌های شما نه نگفتم.
‫ولی...
‫ولی این...
‫به نظرم کار غلطیه.
‫چطوری می‌تونم محض نجات چول وونگ
‫- همچین کاری با دو هاک بکنم! ‫- آقا!
‫وقتی شوهرم انتخاب شد،
‫سریع از زندان میارتش بیرون.
‫- قول میدم! ‫- لعنتی!
‫قول میدم بهترین وکیل رو استخدام کنیم...
‫آقا...
‫اگه شوهرم انتخابات رو ببازه، همه‌مون می‌میریم.
‫اگه برنده بشه زنده می‌مونیم.
‫تو رو خدا، التماس می‌کنم! نجاتمون بدید!
‫نجاتمون بدید آقا...
‫خدا لعنتت کنه...
‫آقا!
‫نه، آقا، خواهش می‌کنم!
‫نجاتمون بدید، خواهش می‌کنم آقا!
‫نه، آقا!
‫ولم کن!
‫- نه! ‫- آقا، آقا!
‫آقا!
‫آخ...
‫نه، نه! آقا!
‫آقا!
‫واقعاً متاسفم!
‫فقط همین یه بار...
‫خواهش می‌کنم همین یه بار نجاتم بدید.
‫خواهش می‌کنم همین یه بار!
‫- خواهش می‌کنم همین یه دفعه نجاتم بدید! ‫- آقا!
‫آقا...
‫خدا لعنتت کنه، آشغال!
‫چرا همچین کاری کردی، حیوون!
‫چرا این کار رو کردی!
‫- آقا! ‫- خواهش می‌کنم، همین یه بار...
‫خواهش می‌کنم همین یه بار رو نجاتم بده...
‫دو هاک...
‫وایسا!
‫حتماً یه اشتباهی شده.
‫پسر من همچین آدمی نیست.
‫خواهش می‌کنم تحقیق کنید.
‫وقتی رسیدیم کلانتری ازش بازجویی می‌کنیم،
‫- پس یه کم منتظر بمونین. ‫- منظورتون از بازجویی چیه!
‫از هر کی تو محل هست بپرسید،
‫هیچکس نیست مثل دو هاک من ‫درس خون و مهربون باشه!
‫اگه اینجوری کنید شما رو هم برای جلوگیری از ‫عدالت دستگیر می‌کنم!
‫خب بکنید! دستگیرم کنید!
‫منم دستگیر کنید!
‫نمی‌تونید بچه‌م رو ببرید!
‫نمی‌تونید!
‫دو هاک، زود باش بگو کار تو نبوده!
‫بگو اشتباهی نکردی!
‫ای خدا، روانی شدم.
‫هی، افسر کیم و افسر پارک! ‫چرا کاری نمی‌کنین؟
‫عجبا.
‫دو هاک...
‫دو هاک، چی شده؟
‫ای خدا، این دختره دیگه چی میگه؟
‫کار تو نبوده، نه؟
‫عمراً اگه همچین کاری کنی. نه؟
‫هی، لی دو هاک!
‫تو چشمم نگاه کن و بگو.
‫تو آدمی نیستی که همچین کاری کنی. نه؟
‫کار تو نیست!
‫خواهش می‌کنم برید کنار.
‫وایسید لطفاً!
‫لی دو هاک! لی دو هاک!
‫دو هاک، دو هاک.
‫چول وونگ، تو می‌دونی نه؟
‫دو هاک آدمی نیست که همچین کاری کنه.
‫چوی چول وونگ، لی دو هاک!
‫جوابم رو بدید!
‫یه لحظه وایسید لطفاً! ‫بچه‌ها! یه لحظه!
‫دو هاک!
‫دو هاک...
‫بابات رو...
‫نبخش...
‫دو هاک! نمی‌تونین بچه‌م رو ببرید!
‫نمی‌تونید بچه‌م رو ببرید!
‫نه، نمی‌تونید ببریدش!
‫نمی‌تونین!
‫- مامان! ‫- دو هاک...
‫دو هاک!
‫- دو هاک! ‫- مامان! ببخشید...
‫دو هاک...
‫کثافت‌های بدجنس...
‫من رو ببرید!
‫نمی‌تونین بچه‌م رو ببرین...
‫چی؟ دوستش به جرم اعتراف کرده؟
‫بله، اسمش لی دو هاکه.
‫شهادت داده که وقتی دیده چوی چول وونگ ‫توسط کی یونگ تاک کتک خورده،
‫با سنگ به کی یونگ تاک حمله کرده.
‫اینجوری که نمیشه!
‫لی دو هاک به درد من نمی‌خوره!
‫تاریخ دادگاهش رو تا بعد انتخابات عقب بندازید.
‫باید چوی چول وونگ، پسر چوی یونگ شیک رو ‫تبدیل کنیم به معاون در قتل.
‫متوجه شدم.
‫- لی جونگ نام. لی جونگ نام! ‫- چوی یونگ شیک، چوی یونگ شیک!
‫من کاندید دوم، کیم وانگ گون هستم!
‫من کاندید سوم هستم.
‫خواهش می‌کنم. ممنون!
‫- لی جونگ نام. لی جونگ نام! ‫- چوی یونگ شیک، چوی یونگ شیک!
‫دوستان!
‫نباید ایندفعه این استبداد رو کنار بزنیم
‫و بریم سراغ دموکراسی که خیلی وقته ‫در انتظارش هستیم؟
‫ممنونم!
‫بله، ممنون!
‫چوی یونگ شیک، پدر یه قاتل باید ‫استعفا بده!
‫چوی یونگ شیک، پدر یه قاتل باید ‫بره پی کارش!
‫دوستان! بله، با اینکه یه حادثه ناخوش آیند ‫اتفاق افتاد،
‫- پسر من ربطی... ‫- استعفا بده!
‫استعفا بده!
‫سر عقل بیا!
‫استعفا بده!
‫[چوی یونگ شیک]
‫[کیم وانگ گون، چوی یونگ شیک، یانگ دوک سو...]
‫خب، چرا نگفتی چول وونگ شاهد اصلی بوده؟
‫گفتی اصلاً باهاش دعواش نشده!
‫چرا دروغ گفتی؟ چرا؟
‫بیا فکر کنیم دعواش شده...
‫ولی مثل اینکه چول وونگ کتک خورده.
‫دو هاک که می‌بینه کتک خورده،
‫عصبانی میشه و با سنگ بهش حمله می‌کنه.
‫نه.
‫اینطور نیست. دو هاکی که من می‌شناسم ‫هیچوقت نمیاد همچین کاری کنه.
‫نکنه،
‫چول وونگ ما مقصر اصلیه؟
‫عزیزم!
‫عزیزم.
‫داری یه چیزی رو ازم قایم می‌کنی، نه؟
‫راستش رو بگو!
‫آقای چوی.
‫اون روز
‫دو هاک همه چی رو بهم گفت.
‫گفت مقصر خودشه.
‫حقیقت داره؟
‫بله...
‫حقیقت داره.
‫پس قضیه دعوا چیه؟
‫کی بود دعوا رو شروع کرد؟
‫خب...
‫- اون... ‫- هیونگ.
‫خواهش می‌کنم بگو.
‫حقیقت داره که...
‫چول وونگ دعوا رو شروع کرده.
‫پس حقیقت داره که
‫پای پسر منم گیره.
‫به خاطر بازنده‌ای مثل من،
‫شماها...
‫خیلی سختی کشیدید.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫از ته دلم،
‫متاسفم.
‫نه، نمی‌تونی!
‫نباید از انتخابات استعفا بدی!
‫قاتل دو هاکه، نه چول وونگ!
‫تازه، اگه تو انتخابات اول نشی،
‫دوم که می‌تونی بشی!
‫تموم شد.
‫چطور آدم بدی مثل من می‌تونه توی ‫دولت خدمت کنه؟
‫هیچی تموم نشده.
‫- نباید اجازه بدیم تموم بشه! ‫- عزیزم...
‫می‌دونی چقدر پول خرج کردیم؟
‫اگه الان پا پس بکشیم،
‫هم کارخونه چوب بری رو از دست می‌دیم، ‫هم مزرعه رو!
‫تو...
‫حتی مزرعه رو هم وثیقه گذاشتی؟
‫آره!
‫از زندگیم برای انتخاباتت مایه گذاشتم.
‫اگه الان استعفا بدی...
‫خانواده‌مون فنا میشه.
‫وکیل تسخیری چرا؟
‫مگه بابای چول وونگ نگفته بود یه وکیل ‫درست و حسابی براش می‌گیره؟
‫بابای دو هاک...
‫قبول نکرد.
‫بنابراین، دادگاه چوی چول وونگ رو
‫به صد هزار وون جریمه بابت حمله محکوم می‌کنه.
‫لی دو هاک بابت آسیب جسمی که ‫منجر به مرگ شد،
‫حداکثر پنج سال و حداقل
‫سه سال زندان میفته.
‫ای وای...
‫بچه بیچاره‌م...
‫آخه مگه میشه؟
‫وکیل. آخرین دفاعیه‌تون.
‫متهم، پشیمونید؟
‫بله.
‫جناب قاضی،
‫متهم میگه پشیمونه.
‫امکان نداره!
‫ای وای...
‫حکم اینه.
‫اسم خودت رو پدر گذاشتی؟
‫چطوری می‌تونی خودت رو پدر بدونی؟
‫چرا نذاشتی یه وکیل خوب بگیریم؟
‫واسه چی؟
‫خودت خوب می‌دونی وضعیت مالی ‫آقای چوی چطوریه!
‫تازه، اگه مرتکب جرمی شده باشه...
‫باید مجازات بشه.
‫حتماً پدر و مادر این بچه از غمش ‫داغون شدن.
‫چطوری ما می‌تونیم اینقدر بی‌شرم باشیم ‫که مجازاتش رو سبک‌تر کنیم؟
‫دو هاک!
‫- لطفاً برید عقب. ‫- لی دو هاک!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کار من نبود.
‫هی.
‫هوی.
‫پاشو.
‫الان می‌میره!
‫زنگ بزنید آمبولانس بیاد، بیشعورها.
‫چه غلطی می‌کنید؟
‫[چهار سال بعد]
‫[ترمینال گوانگجو]
‫هی، جونگ شین.
‫چوی چول وونگ؟
‫این فیلمه رو دیدی؟
‫نه هنوز.
‫[زندگی من برای خودمه، خانه به دوش] ‫این یکی چی؟
‫اون یکی رو هم...
‫هنوز ندیدم.
‫هی، حتی نامزد هم نداری؟
‫هر چی بقیه دیدن تو ندیدی؟
‫راست میگی.
‫بیا سینمای ما.
‫نونا می‌ذاره مجانی بری تو اتاق نمایش ببینی.
‫خب، عالیه.
‫فیلم مفتی.
‫راستی...
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫اوه، فوت بابام رو میگی؟
‫نخواستم مزاحمت بشیم که بیای سئول.
‫حتماً خیلی اذیت شدی.
‫متاسفم.
‫دوست آدم باید تو همچین وضعی ‫کنارت باشه.
‫خوبم.
‫فک و فامیلم هم خیلی کمکم می‌کنن.
‫راستی، تعطیلات تموم شد برنامه‌ت چیه؟
‫منم قراره برم مراسم یادبود بابام.
‫راست میگی. همین موقع‌ها بود.
‫ای خدا، بدبختی جفتمون یکیه.
‫بیخیال.
‫تو دانشجویی، منم صاحب کاری که مدرسه رو ‫ول کرده.
‫حداقل بیست سال طول می‌کشه تا بخوای ‫صاحب کار بشی.
‫دو هاک هیونگ چی؟
‫یه مدتی میشد این اسم رو نشنیده بودم.
‫نمی‌دونم.
‫گمونم میشه گفت بر باد رفت؟
‫تو چی؟ حتماً باهاش در تماسی.
‫منم اصلاً ندیدمش.
‫چرا؟ مگه مثل داداش نبودین؟
‫ملاقات من رو قبول نمی‌کنه.
‫تازه، اوضاعم هم یه کم خرابه.
‫چیش خرابه؟
‫ای بابا، مگه اینطوری می‌تونن جاسوسی رو بگیرن؟
‫جونگ شین...
‫مثل اینکه فیلم دیدنمون می‌مونه واسه بعد.
‫به روی خودت نیار که من رو می‌شناسی، خب؟
‫اون عوضی رو بگیرید!
‫هی، اون عوضی...
‫می‌بینم ترفیع گرفتی.
‫می‌خوای بری سئول؟
‫آره.
‫می‌خوام بعدش به نیروهای احتیاطی ‫انتقالی بگیرم.
‫چرا؟
‫معلومه که ریش سفیدها خیلی ‫دوستت دارن، اوپا.
‫خسته شدم از خونه به دوشی،
‫دنیا هم عوض شده.
‫قربان هی میگه یه کار دیگه رو دست بگیرم.
‫چه کاری؟
‫بعداً میگم.
‫فکر نکنم وقتی برم دیگه بتونم زیاد ‫بیام دیدنت.
‫مراقب خودت باش.
‫اگه مشکلی پیش اومد زنگ بزن.
‫باشه.
‫[بلیط‌های غیرقانونی که نظم اجتماعی رو نابود می‌کنن ‫نخرید. سینمای سونیانگ در گوانگجو]
‫[خانه به دوش]
‫سفر خوبی به سئول داشتید، رئیس؟
‫مشتری داریم؟
‫همونطور که می‌بینید، هر روز فروش داریم.
‫بیننده‌ها عاشقشن!
‫بهرحال، اگه مثل «مهاجم»
‫بگیم این فیلم ساخته لات‌های هالیووده،
‫مردم می‌ترکونن سینما رو!
‫یه فیلم آفریقاییه، احمق.
‫راستی، پرینتش دیگه داغون شده.
‫به نظرم باید ده دقیقه ازش بزنیم.
‫به نظرت وقتی پخشش کنیم کلاً چقدر ‫زمان ازش می‌مونه؟
‫چون باید بیست دقیقه از فیلم صد و نه ‫دقیقه‌ای رو حذف کنیم،
‫حدود نود دقیقه ازش می‌مونه.
‫اونجوری بیننده‌ها اصلاً چیزی از داستان می‌فهمن؟
‫زیاد ازش نزنین
‫و همینجوری پخشش کنین.
‫چشم.
‫- مدیر گو! ‫- وای خدا!
‫باز برگشتی؟
‫امروز هر جور شده باید پرینت رو بگیرم.
‫این دختر بچه کیه دیگه؟
‫شما، خانم؟
‫اگه نمی‌خوای بلایی سرت بیاد، بکش کنار.
‫این دختر بچه...
‫برو کنار!
‫شرمنده. از این طرف لطفاً.
‫باشه!
‫- بدون اینکه یه قرون خرج کنین... ‫- هی!
‫فردا تبلیغات مجانی از سینماتون پخش میشه!
‫چیکار می‌کنی؟
‫دماغت مشکل داره؟
‫نمی‌تونی بوش رو حس کنی؟
‫وای... خل شدی؟
‫آره.
‫خل شدم.
‫وقتی مثل بچه آدم حرف میزنم که گوش نمیدی،
‫پس باید خل بشم. بد میگم؟
‫وای! اون کبریت رو بذار زمین!
‫بهم می‌دیش...
‫یا نه؟
‫عزیزم.
‫حتماً کبریتت خیس شده.
‫این رو روشن کن.
‫مطمئن باش روشن میشه.
‫ساخت آمریکاست.
‫روانی.
‫میدی یا نه؟
‫اوه، پس دختر آقای اوه، صاحب سینمای ‫نامهه هستی؟
‫شنیدم بابات فوت کرده.
‫چون اونموقع سئول بودم، خیلی ناراحت شدم ‫که نشد بیام مراسمش.
‫- مدیر گو. ‫- بله.
‫شما تو مراسمش شرکت کردی دیگه؟
‫خب، راستش...
‫منم سرم شلوغ بود...
‫عه؟
‫خب، مدیر گو تو که همیشه سرت گرمِ یه چیزی هست.
‫خلاصه بخوام بگم
‫نصفِ پول فروش خانه به دوش رو دادی،
‫و اومدی امروز بقیه‌ش رو بدی،
‫ولی می‌خوای بعد اکرانش تو یوسو بدی؟ ‫چون مشکل مالی داری؟
‫منظورت اینه دیگه؟
‫بله.
‫- مدیر گو. ‫- بله.
‫آژانس پخش ما تا حالا همچین کاری کرده؟
‫تا حالا همچین اتفاقی نیفتاده، دیگه هم نمیفته.
‫- حالا نمی‌خواد شیک بازی دربیاری. ‫- چشم.
‫چه بد شد، نه خانم جوون؟
‫گفت نمیشه.
‫میشه دوباره اون فندک رو بدین؟
‫ای وای. این دختره...
‫- مدیر گو. ‫- بله.
‫اکران که تموم شد،
‫نسخه خانه به دوش رو بده بهش.
‫بله؟
‫بده بهش.
‫چشم، رئیس.
‫رئیس، خیلی ممنون.
‫واقعاً ممنونم!
‫هیچوقت لطفتون رو فراموش نمی‌کنم.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫وایسین، رئیس...
‫چرا همچین کار عجیبی کردین؟
‫هی، عوضی.
‫چون نسخه فیلم خراب شده، بیست درصد ‫کمش کن.
‫اگه سی درصد رو هم به خاطر آدم بدی بودن و ‫شرکت نکردن تو مراسم ختم یارو برداریم،
‫نیاز نیست بقیه پول رو ازش بگیریم.
‫هنوز خودت رو آدم حساب می‌کنی؟
‫- عوضی... ‫- وای. درد اومد.
‫- خیلی درد میاد. ‫- تازه...
‫دو سال پیش، مطمئنم
‫تو دفترکل پنجاه هزار وون رو به عنوان هزینه ‫تسلیت آقای اوه نوشتی.
‫پول رو بالا کشیدی، نه گوسفند؟
‫وای، رئیس...
‫ای خدا...
‫درد میاد.
‫رئیس...
‫تازه اومدی؟
‫چرا اینجا نشستی، شوهرعمه؟
‫صندلی گرم و نرم بود،
‫خواستم ببینم چه حسی داره.
‫صلاحیت داشتن تبدیلت می‌کنه به یه رئیس،
‫نه فقط نشستن روی صندلی رئیس.
‫عزیزم، این چه حرفیه؟
‫جونگ شین زحمت می‌کشه که سینما ‫فعال بمونه.
‫حالا فعال هست؟
‫فیلم خانه به دوش رو گرفتم،
‫و می‌تونم یه مقدار از پول رو پس بدم.
‫بفرمایید دیگه.
‫یه مقدارش رو؟
‫منظورت چقدره؟
‫بلدی حساب کتاب کنی؟
‫بابات پنجاه میلیون وون برداشت!
‫هر چی هست پس میدم! ‫حالا می‌خواد پنجاه میلیون باشه یا صد میلیون!
‫پس دیگه بفرمایید.
‫به چه حقی صدات رو می‌بری بالا؟
‫- ها؟ ‫- ای خدا.
‫حتی اگه الان بگم این سینما واسه منه، ‫حرفی واسه گفتن نداری.
‫ای خدا، عزیزم.
‫میگه پولمون رو پس میده دیگه.
‫ما که شر خر نیستیم.
‫نمی‌تونیم اینقدر یکی دیگه
‫از اعضای خانواده‌مون رو اذیت کنیم.
‫نمی‌دونی اون پول چقدر برای من مهمه.
‫چون پدرمون کل ارث رو واسه اوپا گذاشت،
‫من مجبور بودم مثل سگ و گاو کار کنم
‫که پول دربیارم! یه قرونش رو هم خرج نکردم!
‫واسه همین برای گرفتن بهره مثل سگ رفتار می‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- من...
‫بیشتر از مقداری که تو بهره هست پستون دادم، عمه.
‫جزو وثیقه هم بود،
‫واسه همین اگه بعداً نتونستم پولتون رو بدم،
‫می‌تونین این سینما رو ازم بگیرین.
‫پس گفتم دیگه بفرمایید!
‫بالاخره ذات واقعیت رو نشون دادی!
‫خیلی خب.
‫اگه همین امسال پولم رو پس ندی،
‫- سینما واسه خودمه. ‫- ای بابا، بریم دیگه.
‫به چه جرئتی وقتی بدهکاره صداش رو واسه من ‫بلند می‌کنه؟
‫دنیا به کجا رسیده
‫که بدهکارها و شیادها اینقدر پررو شدن؟
‫ای بابا، جونگ شین، ما دیگه میریم.
‫آخ آخ.
‫چول وونگ چی شد؟
‫اینهمه تو ایستگاه منتظرش موندم،
‫ولی هنوز ندیدمش.
‫یعنی چی شده؟
‫ولی گفت میاد.
‫چی می‌خواسته بشه؟
‫آخرین اتوبوس یه ساعت دیگه میاد.
‫حالا یه بار دیگه میرم ایستگاه سر بزنم.
‫باشه...
‫هوای امشب سرده.
‫برید داخل لطفاً.
‫شنیدم پدرت فوت کرده.
‫تو هم نرفتی دانشگاه.
‫همه چی رو از جونگ اوک شنیدم.
‫که اینطور.
‫خب بابام خیلی وقت بود مریض بود.
‫منم خودم رو آماده کرده بودم.
‫خوبم.
‫واقعاً خوبم.
‫جونگ شین...
‫خواهش می‌کنم دیگه نیا ملاقاتم.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫من...
‫اعتماد به نفسش رو ندارم.
‫بیا تمومش کنیم.
‫هی، چی داری میگی؟
‫راحت می‌تونی دوباره سر پا بشی.
‫دیپلمت رو که گرفتی
‫و می‌تونی تو دانشگاه هم قبول بشی، دو هاک.
‫من...
‫خیلی وقته دارم بهش فکر می‌کنم.
‫ولی همه اینا به خاطر تو بود.
‫منظورت چیه؟
‫اگه تو پیدات نمیشد، من اصلاً با چول وونگ ‫رقابت نمی‌کردم.
‫تازه...
‫چول وونگ،
‫وقتی شنیدم از یونگ تاک کتک خوردی،
‫دلم می‌خواست اون آشغال رو بکشم.
‫مرگش اتفاقی نبود.
‫واقعاً دلم می‌خواست بکشمش.
‫لی دو هاک...
‫داری فیلم غمگین بازی می‌کنی؟
‫ناراحتی که بابام فوت کرد و دانشگاه رو ‫ول کردم؟
‫پس چون تو یه قاتلی که آینده‌ای هم جلوت نیست،
‫با اینکه دلت می‌شکنه می‌خوای از زندگی من ‫بکشی بیرون؟
‫آره؟
‫مگه من بهت قول ازدواج داده بودم؟
‫اگه دلم به حالت بسوزه بیشتر ‫احساس بدبختی می‌کنم.
‫عجب...
‫حرفات برام مهم نیستن،
‫ولی از این مطمئنم که...
‫تو از اینجا زندانِ بدتری هستی.
‫خواهش می‌کنم ولم کن.
‫جدی میگم.
‫لی دو هاک...
‫لی دو هاک!
‫[جونگجو، سئول]
‫مرگ بر مستبد!
‫برای دموکراسی بجنگید!
‫مرگ بر مستبد!
‫برای دموکراسی بجنگید!
‫مرگ بر مستبد!
‫برای دموکراسی بجنگید!
‫- مرگ بر مستبد! ‫- مرگ بر مستبد!
‫برای دموکراسی بجنگید!
‫مرگ بر مستبد! ‫برای دموکراسی بجنگید!
‫وای خدا، ولم کنید...
‫ایشون مفسده.
‫کثافت رو بگیرید!
‫تو کی هستی؟ ها؟
‫چه نقشه‌ای داری؟
‫ماسک گازت رو دربیار.
‫نمی‌دونم کی هستی،
‫ولی بهرحال ممنون.
‫هیونگ؟
‫دو هاک هیونگ...
‫چه مرگته؟
‫اینقدر دلت می‌خواد بیفتی زندان؟
‫خوب یادمه گفتی مسئولیت زندگی من ‫رو قبول می‌کنی، نگفتی؟
‫گفتی وقتی موفق شدی برام جبران می‌کنی، کثافت!
‫چند بار اومدم دیدنت.
‫مگه من گفتم بیای ملاقاتم؟
‫چه قولی بهم داده بودی؟
‫وای، چقدر عوض شدی، هیونگ.
‫لی دو هاک معصوم کجا رفت؟
‫نمی‌دونی دیگه وضعیتمون فرق کرده؟
‫اونموقع بابای من به خانواده تو بدهکار بود.
‫الان تو به من.
‫نه؟
‫درسته.
‫پس از الان به بعد،
‫باید زیر دستم کار کنی.
‫باید سختکوش هم باشی.
‫مگه میشه سوالی داشته باشم؟
‫هر چی شما بگی، ارباب.
‫شوخی ندارم، حیوون!
‫هی.
‫دست از اعتراض کردنت بردار
‫و واسه امتحان وکالت آماده شو.
‫اگه تمرکز کنی، می‌تونی امتحان رو قبول بشی.
‫بازپرس شو.
‫بازپرس؟
‫طبق تجربه‌ای که تو زندان داشتم،
‫بازپرس شدن قدرت زیادی داره.
‫خب، رفتی خونه؟
‫مامان و بابات خوبن؟
‫حتماً جونگ اوک هم بزرگ شده.
‫الان کجا زندگی می‌کنی؟
‫نرفتم خونه،
‫مامان و بابام خوب نیستن،
‫جونگ اوک بزرگ شده، منم سئول زندگی می‌کنم.
‫راضی شدی؟
‫این آدرس و شمارمه.
‫مامان و بابات...
‫حتماً خیلی دلتنگتن، هیونگ.
‫اوه، جونگ شین رو هم دیدم.
‫انگار خیلی داره اذیت میشه.
‫مدرسه رو ول کرد
‫و طبق چیزی که شنیدم،
‫عمه‌ش که سئول زندگی می‌کنه، می‌خواد ‫سینما رو ازش بگیره.
‫حق نداری ازم قسر در بری.
‫چرا قسر در برم، هیونگ؟
‫از دیدنت خوشحالم.
‫تا فارغ التحصیل نشدی امتحان رو قبول شو.
‫این یه دستوره.
‫پس...
‫خودت تا اونموقع چیکار می‌کنی؟
‫باید تو رو بپام.
‫مراقب خودت باش، هیونگ!
‫راستی، اسم برادر کوچیکه‌ی مامانم...
‫اسم داداش کوچیکه چیه؟
‫- سون مان. ‫- آره.
‫سون مان!
‫- و... ‫- بعدش...
‫[رئیس گو پونگ ها] ‫درسته.
‫پیداش کردن.
‫حال جفتشون خوبه.
‫- راستی، اسمش چیه؟ ‫- بله؟
‫اسم دختره...
‫وایسا ببینم، این نکبت‌ها میان یا نه؟
‫[مشاور املاک]
‫یه خوبش رو پیدا کردم.
‫بریم یه مقدار کلاهبرداری املاک کنیم.
‫هدفی داریم؟
‫وایسین، فکر کنم همه اینجان.
‫چرا جزئیاتش رو تعریف نمی‌کنی؟
‫یه لحظه.
‫یه نفر دیگه مونده، خب؟
‫- پلیسه! ‫- چی...
‫وای...
‫هی، زود باش بیا داخل.
‫خیلی خب، جمع شید.
‫خیلی خب. بذارید به آخرین عضو تیم معرفیتون کنم.
‫این بچه رو میگی؟
‫[گو پونگ هو شکارچی مار: رهبر یک گروه کلاهبرداری ‫در زمینه املاک، سه سابقه کیفری]
‫[ساختمان سازی سونگجین]
‫چقدر قشنگه.
‫نازه.
‫[جانگ جانگ دوک ده جفتی: رابط، چهار ‫سابقه کیفری]
‫وای! تو خونه‌تون خرابکاری کن.
‫آوردیش؟
‫- تا سه روز دیگه بیارش. ‫- باشه.
‫[مجوز ثبت]
‫[نامه تایید]
‫[قرارداد هبه]
‫[مجوز ثبت]
‫هی!
‫- چیه؟ ‫- چرا کارت رو درست انجام نمیدی؟
‫گفتی سیب بگیرم، منم گرفتم دیگه.
‫یه گاز بزن. بیا بزن!
‫گفتم سیب فوجی بگیر، نگفتم؟
‫این سیب جاناتانه!
‫خب... چه فرقی دارن؟
‫وای، لعنتی.
‫وای، می‌دونستم. نونیم...
‫- بابا فرق ندارن. ‫- پسره‌ی...
‫برنج عالی پخته شده بود.
‫[سون سو گونگ هنرمند: جاعل سند، سه سابقه کیفری]
‫خب، بدک نیست.
‫[ما چونگ جا دست نشانده: صاحب قلابی، دو سابقه کیفری]
‫[مجوز ثبت]
‫[لی دو هاک بی‌خبر: هر کاری بگید انجام میده، ‫یک سابقه کیفری]
‫- راضی شدی؟ ‫- آره، بده ببینمش.
‫ای وای، اگه زودتر این کار رو می‌کردی، مجبور نمی‌شدیم
‫سرت داد بکشیم.
‫عمه، اینجا هم مهر بزن.
‫[توافقنامه]
‫ای خدا، چه نیازیه بین خودمون مهر بزنیم؟
‫اگه پول رو پس بدی، سریع سینما رو ‫پست میدم.
‫راست میگه.
‫باید بین عمه و برادرزاده اعتماد باشه.
‫این حرف شما واسه بقیه خانواده‌ها ‫صدق می‌کنه.
‫خانواده ما خاصه.
‫نه؟
‫عمه، شوهر عمه!
‫به نفعتونه قولتون رو فراموش نکنین.
‫باشه بابا! نگران نباش.
‫راستی.
‫دفترمون رو جابجا کردیم، جونگ شین. خب؟
‫هر وقت اومدی سئول یه سر بهمون بزن.
‫به غذای چینی که خیلی دوست داری ‫مهمونت می‌کنم.
‫و طبق چیزی که شنیدم، عمه‌ش که سئول زندگی می‌کنه،
‫می‌خواد سینما رو ازش بگیره.
‫[جونگ گوک یونگ]
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫گفتی یکی از خاله‌هات توی گوانگجو ‫سینما داره، نه؟
‫- دخترخاله‌ی مامانمه. ‫- گمشو.
‫دیگه با دو هاک دیدن نکن.
‫درگیر شدن با این آدم جز بدبختی هیچی نداره.
‫مطمئن نیستم. انگار خیلی فرق کرده.
‫پول رو نمی‌دونم، ولی اونا رو باید رد کنی بیان.
‫خودشون صاحب دارن.
‫بیاید ننگین زندگی نکنیم.
‫نمی‌تونیم ننگین زندگی کنیم.
‫حتی در بدترین شرایط هم زورم رو زدم ‫که زندگی شرم آوری نداشته باشم.
‫اینجا کجاست؟
‫نمی‌تونی بفهمی؟
‫هیونگ، نمی‌خوای یه سر بری یوسو؟
‫دل تو هم برای جونگ شین تنگ شده دیگه؟
‫وای خدا، اگه دلت می‌خواد خودت برو، نکبت!
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M