W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[این سریال ساختگی‌ست. شخصیت‌ها، مکان‌ها، محل‌ها، ‫سازمان‌ها، حوادث، رویدادها ربطی به واقعیت ندارند.]
‫ای خدا، انگار دو هاکمون گشنشه.
‫خیلی خب. بهت شیر بدم؟
‫من میرم زمین ریش سفیدها علف بچینم.
‫بذرها رو بکار و برو خونه، خب؟
‫عه، میگی تنهایی رو زمین کار کنم؟
‫اونم وقتی بچه دستمه؟
‫سختمه بابا!
‫ما که برده‌های دوران چوسان نیستیم!
‫چیه؟ مگه می‌خواد برات بنای یادبود بسازه؟
‫ای خدا! تو چی حالیته؟
‫من چی حالیمه؟
‫یه آدم عاقل از این حرفا میزنه؟
‫می‌دونم باید قدردان باشیم، من قدردانم.
‫چون تو دیگه زیاده روی می‌کنی این حرف رو میزنم!
‫کل کار کشاورزیشون رو انجام میدی.
‫نه فقط این، کل محصولاتمون رو هم ‫بهشون پیشنهاد میدی!
‫حتی بقیه برده‌های سابق هم از این کارها نمی‌کنن!
‫می‌خوام بگم، تو چرا مثل احمق‌ها از این کارها می‌کنی؟
‫چون هیچکس دیگه از این کارها نمی‌کنه، ‫من باید انجام بدم!
‫اینا قدردان بودن بلد نیستن!
‫حتی اگه دنیا عوض شده باشه،
‫مردم باید کار درست رو انجام بدن.
‫ای خدا، حالا که اینقدر بلدی کار درست رو ‫انجام بدی،
‫نیاز به کنفوسیوس یا منشیوس نداریم.
‫- عجبا، امان از دست زن من... ‫- بدو برو دیگه.
‫به درک که من می‌میرم،
‫تو برو کار درست رو انجام بده.
‫انگار من
‫دوباره حامله‌م.
‫این سه ماه حالم یه جوریه.
‫برگشتم بذرهای اینجا رو می‌کارم،
‫برو خونه استراحت کن.
‫دو هاک جان...
‫با اینکه بهش گفتم باز حامله‌م،
‫بابات عین خیالش نیست.
‫هیچوقت مثل بابات نشو، خب؟
‫هی، یه کم یواش‌‌تر برو!
‫با این سرعت،
‫من همینجا می‌میرم!
‫ای خدا!
‫بسه...
‫باید ببریمش یه بیمارستان بزرگ توی گوانگجو.
‫میشه آمبولانس خبر کنی؟
‫- آره، بهشون زنگ میزنم. ‫- نه، نمی‌خواد.
‫- پدر. ‫- پدر...
‫دکتر رو برسون خونه
‫و به بابای دو هاک بگو بیاد اینجا.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خان...
‫نمیگم بچه‌ت رو به عنوان یه وارث به سرپرستی ‫گرفته شده بدی به ما.
‫فقط به شرطی که بچه دومت پسر بود...
‫عروس من بچه‌دار نمیشه.
‫حالا که اینقدر گناه کردم،
‫زیاد برام مهم نیست تو مراسم یادبود اجدادیم ‫برام غذا بیارن.
‫ولی خجالت می‌کشم اجدادم رو ببینم.
‫ازت می‌خوام...
‫خان، بهرحال...
‫چطوری می‌تونین بچه یه همچین ‫آدم بی‌ارزشی رو قبول کنین؟
‫یونگ شیک.
‫هیونگ.
‫التماس می‌کنم.
‫ولی به یه شرط.
‫اگه این کار رو کردیم،
‫بچه مال من میشه،
‫میشه بچه‌ای که خودم به دنیا آوردم.
‫متوجهم.
‫این راز رو...
‫با خودمون به گور می‌بریم.
‫خان...
‫ممنون.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫چون ناراحتم!
‫چطوری وقتی بچه‌مون هنوز به دنیا نیومده
‫به عنوان یه وارث به سرپرستی گرفته شده ‫ازمون می‌دزدنش؟
‫به شرط اینکه پسر باشه.
‫منظورت از دزدیدن چیه؟
‫این کارشون یه نعمته!
‫ای خدا! میگن می‌خوان بچه‌مون رو بگیرن،
‫کجاش نعمته؟
‫بهش فکر کن.
‫تو این خشکسالی که سیر کردن یه بچه هم سخته،
‫نباید ممنون باشیم که دارن بچه‌مون رو ازمون می‌گیرن؟
‫تازه،
‫اگه بچه‌مون توی همچین خانواده ‫کله گنده‌ای بزرگ شه،
‫خوب نمیشه؟
‫اصلاً بچه‌مون می‌دونه ما پدر و مادرشیم؟
‫ای خدا، چه فرقی داره بدونه یا نه؟
‫ما و خدا که می‌دونیم.
‫بچه آدم به شرطی بچته که خودت به دنیا آورده باشیش ‫و بغلش کرده باشی.
‫کسایی که بزرگ کرده باشنش رو به عنوان ‫پدر و مادرش می‌بینه.
‫قاضی یا دادستان هم که بشه به درد ما نمی‌خوره.
‫اگه بچه‌مون...
‫پسر باشه،
‫فکر کن یه بچه خوشبخته.
‫به نظرت چرا بعد اینکه
‫جدا شدیم اینقدر سریع ازدواج کردم، اوپا؟
‫تو مجتمع صنعتی گورو یه پرونده ‫سخت دیگه داریم.
‫مثل دفعه قبلی حلش می‌کنم.
‫جای اینکه اذیتم کنی، هر کاری ‫هیونگت میگه انجام بده.
‫یا بمون تو ماشین.
‫[شرکت صنعتی بانگیل]
‫[دست از سرکوب اتحادیه‌های کارگری بردارید!]
‫سلام.
‫- دو هاک. یونگ پیل. ‫- بله، هیونگ.
‫این یارو برامون دردسر شده.
‫بعد اینکه از یه دانشگاه خوب دراومد و به عنوان ‫نفوذی شروع به کار کرد،
‫کارگرهای ساده لوح رو جمع کرد و شرکت‌ها ‫رو نابود کرد.
‫این جاسوس صد در صد توی کارخونه‌ست.
‫باید بگیریمش، خب؟
‫اوپا، من توی یه شرکت تو سئول کار می‌کنم.
‫شرکت صنعتی بانگیل تو گورودونگه،
‫زیپ و ریش‌تراش می‌سازن.
‫خب پلیس نمی‌تونه دستگیرشون کنه؟
‫همین که اتحادیه کارگری شکل گرفت، ‫این شرکت بسته شد.
‫مجوز دستگیری کارگرها رو نداریم.
‫ولی باید جاسوسه رو بگیریم تا دهنشون رو ببندیم.
‫می‌فهمی دیگه؟
‫بله.
‫فهمیدین؟
‫بله، هیونگ.
‫گفتم بیا دنبالم.
‫برید بگیریدش!
‫کثافت!
‫هی، آشغال!
‫چیکار می‌کنی؟
‫هیونگ، خوبی؟
‫هیونگ!
‫بی سر و صدا همراهمون بیا.
‫اوپا!
‫اوپا! نکن تو رو خدا!
‫بس کن!
‫مون دونگ سو!
‫گفتم برو کنار!
‫لعنتی!
‫بس کن دیگه!
‫[بجنگید!]
‫لعنتی.
‫معلم، معلم!
‫- جونگ اوک، جونگ اوک! ‫- ولم کنید!
‫منم دستگیر کن!
‫منم دستگیر کنید!
‫- وایسا سر جات. ‫- ولم کن!
‫هی!
‫بریم.
‫حواست به اعضای خانواده‌ت باشه.
‫اینم بده به رئیس یوم.
‫آزاد کردنت سخت بود.
‫برو خونه و شلوغ بازی درنیار.
‫اینقدر ممنونتم که نمی‌دونم چیکار کنم.
‫دارم از مزایای یه برادر خلافکار داشتن ‫لذت می‌برم.
‫- هی! ‫- می‌فهمی داری چیکار می‌کنی، اوپا؟
‫داری مثل سگِ رئیس شرکت‌های
‫عوضی رفتار می‌کنی!
‫- کجا؟ ‫- ولم کن.
‫میرم پیش دوستام.
‫دوستات؟
‫دوستایی که تو مدرسه شبانه شرکت می‌کنن ‫و اعتراضات راه می‌اندازن؟
‫از خانواده‌ت برات مهم‌ترن؟
‫اونا هم خانواده و هم‌رزم‌هام هستن!
‫هم رزم؟
‫واسه من شاخ شدی؟
‫اگه الان بری کلانتری، ‫مستقیم می‌اندازنت زندان!
‫اگه لازم باشه برم، میرم!
‫فقط کسایی که مرتکب جرم شدن از ‫زندان رفتن می‌ترسن.
‫من نمی‌ترسم.
‫چرا؟
‫چون این کار رو کردم که بتونیم مثل ‫آدم زندگی کنیم!
‫بیشعور!
‫چرا اینجوری شدی، اوپا؟
‫اوپا، تو قبلاً اینجوری نبودی.
‫خجالت نمی‌کشی به آسمون نگاه کنی؟
‫من خیلی وقته به آسمون نگاه نکردم.
‫در ضمن، آسمون هم به یکی مثل من نگاه نمی‌کنه.
‫دو هاک.
‫دو هاک!
‫ای وای... ای وای!
‫جونگ اوک...
‫برو داخل. مامان و بابا هم بفهمن فایده نداره.
‫منظورت چیه ما بفهمیم فایده نداره؟
‫مامان، حواست باشه جونگ اوک از خونه درنیاد.
‫مراقب باش سر کار هم نره.
‫- سر کار؟ ‫- کارخونه فعلاً بسته میشه،
‫خوب بهش غذا بده و بذار بخوابه.
‫دردسر درست کردی؟
‫اوپائه که دردسر درست کرده!
‫پسری که مامان و بابا بهش افتخار می‌کردن
‫الان شده یه خلافکارِ اعتصاب شکن!
‫چی داره میگه؟
‫مامان،
‫دیگه جونگ اوک رو نفرست کارخونه.
‫بگو درس بخونه و بره دانشگاه!
‫من پولِ تدریسش رو میدم.
‫اومدم این رو بدم.
‫اینا رو...
‫اینا رو با خودت ببر.
‫گفتم باشه واسه خودت!
‫ای خدا، وقتی به فکر پدر و مادرشه چرا ‫اینجوری می‌کنی؟
‫این مدت چیکار می‌کردی؟
‫از جونگ اوک شنیدین.
‫خلافکار شدم.
‫بیشعور!
‫بابای دو هاک! بابای دو هاک!
‫چرا؟
‫چرا مثل همیشه نمیزنی؟
‫همه این بدبختی‌هام به خاطر توئه، بابا.
‫دو هاک. دو هاک...
‫نباید اینجوری زندگی کنی.
‫منظورت از خلافکار بودن چیه؟
‫تو آدم خوبی هستی!
‫مامان، تو هیچی نمی‌دونی!
‫چی رو نمی‌دونم؟
‫یه مجرم سابق که
‫هیچی نداره و تحصیلات هم نداره باید چیکاره بشه؟
‫چیه؟ بیام شهرمون و کشاورزی کنم؟
‫اصلاً زمین داریم مگه؟
‫بابا، چرا هیچی نمیگی؟
‫بابا، همه چی همونی شد که خواستی.
‫گفتی درس نخونم، منم درس نخوندم.
‫گفتی برم زندان، منم رفتم زندان!
‫بعد اینهمه بدبختی،
‫فقط می‌تونستم خلافکار بشم.
‫اگه بگی خلافکار نباشم،
‫باید بمیرم؟
‫یه چیزی بگو دیگه!
‫دو هاک...
‫من به احتمال زیاد
‫اصلاً پسرت نیستم، بابا.
‫[دفتر بازپرس عالی]
‫اینجا دفتر بازپرس عالیه.
‫کارآموزها، بیاید دنبالم.
‫گفتم که چوی چول وونگه.
‫این پسره جاسوس بود.
‫بریم.
‫تبریک میگم.
‫مشتاق دیدار.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫ما همه‌مون یه جا کار می‌کنیم.
‫بگیر.
‫[مدیر اوه مان اوک]
‫من از طرف آژانس امنیت ملی اومدم اینجا.
‫به نظرم بیشتر از
‫قبل می‌تونی کمکم کنی.
‫بیا به زودی با هم نوشیدنی بخوریم.
‫خودت رو اینقدر کوچیک نکن.
‫من دیگه عروسک دست تو نیستم.
‫من بازپرس کره جنوبی، چوی چول وونگ هستم.
‫وای، وای. چرا اینجوری می‌کنی؟
‫هنوز بازپرس نشدی.
‫یه بار دیگه مزاحمم بشی،
‫من...
‫تا استخونت رو می‌جوم!
‫می‌خوای
‫بازپرس بشی؟
‫حیف شد.
‫تو پرونده‌های امنیت ملی ما،
‫سوابق بازپرس آینده رو داریم.
‫زود از ارتش معافت کردیم که بتونی ‫در خدمت دولت باشی.
‫ولی باهامون
‫همکاری نکردی.
‫ولی بهرحال،
‫وکیل‌ها
‫پول خیلی بیشتری درمیارن.
‫داری تهدیدم می‌کنی؟
‫معلومه که نه.
‫دارم واقعیت رو برات تعریف می‌کنم.
‫نمره‌هات مهمن، ولی تمایلاتت هم ‫مهم هستن.
‫خب، دلیل نمیشه راه حلی نداشته باشیم.
‫این بازپرس‌ها چیزی درباره
‫اتحادیه دانشجوهای ملی نمی‌دونن.
‫چون اطلاعات رو پیش خودمون نگه داشتیم ‫و افشاسازی نکردیم.
‫امروز اومدم اون پرونده رو بهت بدم،
‫ولی حالا که محتوی‌ـش رو می‌دونی،
‫اگه قرار بود جای من گزارش بدی،
‫کسی بهت شک نمی‌کرد.
‫پس...
‫وای خدا.
‫داری میگی
‫باز باید دوستام رو بفروشم؟
‫منظورت همینه دیگه؟
‫نمیشه گفت داری کسی رو می‌فروشی.
‫مهم نیست تو بگی یا من، فرقی نداره.
‫بهرحال،
‫اگه هم رده من بشی،
‫می‌تونی هر کاری دوست داری انجام بدی.
‫[پرونده گزارش اتحادیه دانشجوهای ملی]
‫پس،
‫ارائه گزارش با خودت باشه.
‫چرا داری این کار رو باهام می‌کنی؟
‫خودمم نمی‌دونم، جاسوس خائن.
‫خوب گوش کن.
‫این آخرین امتحان و فرصتته.
‫جای اینکه مثل یه خفاش تو یه منطقه خاکستری ‫زندگی کنی،
‫تصمیمت رو بگیر.
‫یا خانواده شو یا دشمن.
‫اگه تصمیمش با من بود،
‫دیگه ازت استفاده نمی‌کردم.
‫نمی‌فهمم چرا رئیسم داره بهت رحم می‌کنه.
‫یه روز که دیدیش،
‫باید براش تعظیم کنی.
‫جلوی اتاق کنفرانس بزرگه منتظرتم.
‫اگه تا پنج دقیقه دیگه نیای،
‫در نظر می‌گیرم که تصمیم گرفتی ‫جزو خانواده ما نباشی.
‫جز جاهایی که شرکت سرگرمی استار و شرکت ‫توزیع فیلم هان ریور دارن فیلم توزیع می‌کنن،
‫سینماهایی که از نرخ تقسیم فروش بلیط ‫استفاده می‌کنن، میان تو دست ما که توزیع کننده مرکزی هستیم.
‫ولی به ضرر ما نمیشه؟
‫سینماها دارن ضرر می‌کنن.
‫ولی وقتی به هدف کلی فکر می‌کنین،
‫می‌بینین که چون تعداد سینماها زیاده، ‫ما چیزی از دست نمیدیم.
‫بابا دختر جون.
‫چقدر جاه طلبی.
‫ولی چون کسب و کارمون رو گسترش دادی،
‫من دیگه مهمات ندارم.
‫اگه اینقدر عجله کنی، ‫رو دل می‌کنی،
‫پس یه کم آسه برو آسه بیا، خب؟
‫می‌دونم براتون سخته، رئیس.
‫بهرحال یه کم دیگه تحمل کنین.
‫هی.
‫وای خدا. حسودیم شد.
‫مدیر گو.
‫اگه به اندازه جونگ شین زحمت می‌کشیدی، ‫من برات جبران نمی‌کردم؟
‫این چیه؟
‫جواز ثبت سینما نامهه.
‫بله؟
‫[جواز ثبت سینما نامهه.]
‫رئیس!
‫ای خدا، عمه‌ت فروخته بودش،
‫خیلی سخت بود پسش بگیرم.
‫خیلی ممنونم!
‫رئیسمون حرف نداره!
‫بسه دیگه! حسودیم شد.
‫راست میگه. حالم بهم خورد.
‫[شرکت فیلم نامدو - دفتر سئول]
‫خیلی ممنون، رئیس.
‫بهتون زنگ میزنم!
‫خیلی خب، بریم؟
‫اوه، بله. بفرمایید.
‫شرمنده که مدام به شما بدهکاریم.
‫منظورتون از بدهکاری چیه؟ ‫من دارم سرمایه گذاری می‌کنم.
‫خوشحالم می‌بینم کسب و کارتون بهتر شده.
‫- کیف رو چک کنید. ‫- ممنون، آقای کیم.
‫بابت سینما نامهه هم ممنون.
‫دخترم از خوشحالی داره غش می‌کنه!
‫خوشحالم که خوشحاله.
‫مرکز اتحادیه دانشجوهای ملی
‫کمیته اعتراضی سه مینه.
‫کمیته اعتراضی سه مین؟
‫کمیته اعتراضی سه مین
‫نیروی اصلی و تشکیلات جلودار اتحادیه ‫دانشجوهای ملیه.
‫کارهاشون خیلی افراطی‌تره،
‫و در آینده...
‫امکانش هست که اعتراضات ناگهانی خشونت آمیزی ‫رو راه بندازن.
‫به همین دلیل، جای اینکه هدف ما رهبریِ ‫اتحادیه دانشجوهای ملی باشه،
‫مهم‌ترش رهبرهای کمیته اعتراضی سه مین
‫یعنی وون دونگ هی،
‫چوی سانگ وون،
‫- و پارک دوک یون... ‫- چوی چول وونگ!
‫ننگین زندگی نکن.
‫اگه من واقعاً یه جاسوس بودم،
‫هیونگ و همه شماها
‫الان اینجا نبودین.
‫مهم‌ترش دستگیری رهبرهای کمیته ‫اعتراضی سه مینه.
‫وسط ارائه کجا داره میره؟
‫چیکار می‌کنه؟
‫متاسفم.
‫استرس نداشته باش.
‫مردی که حاضره خودش رو وقف خدمت به ‫کشورش کنه
‫نباید روحیه‌ش رو از دست بده.
‫دفعه بعدی می‌بینمت.
‫میگن تنها چیزی که پاک کردنش سخته، ‫رنگ قرمز کمونیست‌هاست.
‫نمی‌دونم خواهر کوچیکه‌ت چطوری درگیر ‫این ماجرا شده.
‫خب،
‫از دوستم که خواهر کوچیکه‌ش ‫تو کارخونه پارچه کار می‌کنه شنیدم،
‫ولی اینا کمونیست نبودن.
‫مثل اینکه بیشتر کارگرها به خاطر
‫بد رفتاری رئیس‌های کارخونه اعتراض کردن.
‫پس...
‫احتمالاً قضیه خواهر کوچیکه‌ت هم همینه، ‫کمونیست نیست.
‫اینقدر نگران نباش، هیونگ!
‫چی می‌بافی تو؟
‫تو که از مدرسه راهنمایی هم فارغ التحصیل نشدی!
‫چرا یه دفعه پای تحصیلات من رو کشیدی وسط؟
‫چون دلم می‌خواست مگه فارغ التحصیل نشدم؟
‫گفتم نمی‌تونستم هزینه‌های ماهیانه‌ش رو بدم، ‫جاش گذاشتم خواهر برادرهای کوچیکم جای من برن.
‫پس چرا تو زندان دیپلم نگرفتی؟
‫اونجا که نیاز نبود هزینه ماهیانه بدی.
‫محیط خوبی برای تحصیل نبود!
‫واسه درس خوندن باید اطرافیانم هم درس بخونن.
‫ولی اطرافیان من کلاه بردار،
‫ژیگولوها بودن، اونوقت چطوری ‫قرار بود درس بخونم؟
‫ای نکبت!
‫پس دو هاک چطوری با نمره برتر نسبت به ‫بقیه دیپلمش رو گرفت؟
‫یه چی بگو بگنجه!
‫اه، اینقدر نزن!
‫ای خدا.
‫اوه، اومد.
‫اومدی؟
‫خب. چی شد؟
‫حس می‌کنم یونگ پیل بالاخره داره ‫یه حرکتی میزنه.
‫- یونگ پیل؟ ‫- دیر هم کرده.
‫به نظرت کِی شروع می‌کنه؟
‫بعد اینکه یونگ پیل ماموریت مجتمع صنعتی ‫گورو رو باهات انجام داد،
‫با مدیر پارک از کارخونه نوشیدنی یونهاپ دیدن کرد.
‫مثل اینکه مدیر پارک داره اسناد تراکنش قلابی می‌سازه ‫که اشتباهی متهمت کنه.
‫فکر کنم کمتر از یه هفته دیگه شروع می‌کنه.
‫خوبه.
‫از امروز، باید خوب مراقب دو هاک باشیم.
‫نمی‌دونیم یونگ پیل کِی شروع می‌کنه.
‫- چشم، هیونگ. ‫- باشه.
‫گفتم یه شام خوشمزه برات می‌خرم، اونوقت واسه ‫نهار گفتی بیام.
‫این چیه دیگه؟
‫ای خدا.
‫شرمنده. یه کم گشنه‌م بود.
‫خب، عشق چطوره؟
‫چی؟
‫میگم کسب و کارت چطوره؟
‫هی، چوی چول وونگ.
‫جدی چی می‌خوای بگی؟
‫می‌خوای دعوتم کنی سر قرار؟
‫آره.
‫از کجا فهمیدی؟
‫ذهن خوانی؟
‫می‌دونی صبح که میشه، کِی بیشتر از همه خوشحالم؟
‫صبحی که با رویای تو بیدار میشم.
‫وقتی بیدار میشم، احساس تهی بودن می‌کنم،
‫ولی حس
‫خوشحالی دارم.
‫شرمنده. ناگهانی بود، نه؟
‫اوضاعت سخته، نه؟
‫منم یه دورانی رو گذروندم که ‫خیلی برام سخت بود.
‫الان که نگاهت می‌کنم، فکر می‌کنم مثل ‫همون موقع منی.
‫الان که فکر می‌کنم، می‌فهمم آخرین باری که دو هاک رو ‫دیدم هم شرایطش مثل تو بود.
‫ولی فقط حرف‌های بد بهش زدم...
‫تو از پس من برنمیای.
‫بیشتر عذابت میدم.
‫بیا دیگه دوستانه همدیگه رو ببینیم.
‫من میرم.
‫تنها دلیلت همینه؟
‫جز اینکه من از پست برنمیام،
‫دلیل خوب دیگه‌ای نداری؟
‫به دو هاک هیونگ اجازه دادی،
‫به من اجازه نمیدی؟
‫یه قرار دیگه هماهنگ می‌کنم، حتماً دفعه بعدی ‫نوشیدنی مهمونم کن.
‫هیچی نخورد...
‫این سرمایه اصلی و بهره‌ست.
‫یه مقدار بیشتر از حد لازم پول می‌ذارم.
‫اوه، نیاز نیست.
‫به لطف شما، تونستیم موفق شیم،
‫زشته یه جوری رفتار کنم انگار هیچی نشده.
‫ناسلامتی من چا گوم اوکم.
‫بله، متوجه شدم. ممنون.
‫ولی،
‫کِی می‌خواید به مدیرعاملی که تو ژاپن ‫اقامت داره معرفیم کنید؟
‫می‌خوام ببینمش.
‫ایشون به زودی قراره بیاد کره.
‫پیغامتون رو بهش می‌رسونم.
‫چی شد؟ امروز مگه نرفته بودی دیدن چول وونگ؟
‫وای. هی. چته؟ چیزی شده؟
‫آخه هم زشتم هم گند اخلاقم.
‫هی، کی گفته؟ کی؟
‫دهنش رو پاره می‌کنم.
‫یانگ جا...
‫اگه قرار بود بین پسری که...
‫یه شغل غیرعادی داره
‫و یکی که شغل عادی داره یکی رو انتخاب کنی...
‫کدوم رو انتخاب می‌کردی؟
‫معلومه که عادیه رو.
‫نه؟
‫ولی اگه مدام نگران غیرعادیه باشی چی؟
‫پس خودت هم غیرعادی هستی.
‫خلی.
‫نه؟
‫رفتی دیدن چول وونگ؟
‫ولی غیرعادیه کیه؟
‫کی؟
‫یکی هست. یه آدم بدبخت.
‫هی، گوش کن.
‫اون عادیه تو سرنوشتته
‫و اون غیرعادیه از بداقبالیته،
‫ولی مردم همیشه بداقبالی رو با
‫سرنوشتشون اشتباه می‌گیرن و بعدش ‫پشیمون میشن.
‫با اینکه نمی‌دونم کیه...
‫جلوی خودت رو بگیر. خب؟
‫این کار رو نکن.
‫هی.
‫موقع نوشیدن باید آهنگ گوش بدی.
‫ای کاش هر ماه می‌تونستم امتحان دیپلم رو بدم.
‫که بعد هر باری که اول کشوری شدی، ‫جشن بگیری؟
‫نه.
‫چون می‌خوام بدون میله‌های زندان ببینمت.
‫به خاطر توئه که می‌تونم این وضع رو تحمل کنم.
‫هیچوقت دستم رو رها نکن.
‫کیه؟
‫ای وای. چه قشنگ می‌خونین.
‫خانم اوه؟
‫شماها کی هستین؟
‫کی شما اراذل رو فرستاده؟
‫[رئیس چا گوم اوک]
‫بله!
‫بله.
‫خاله، تو بد دردسری افتادیم.
‫جونگ شین رو...
‫دزدیدن.
‫چی میگی؟
‫یه چندتا عوضی لات اومدن جونگ شین رو بردن.
‫باشه. الان میام، منتظر باش.
‫مدیر گو، پاشو ماشین رو آماده کن.
‫باید بریم دفتر سئول.
‫- چی؟ ‫- چیزی شده؟
‫یه مشکلی تو دفتر پیش اومده.
‫دفعه بعدی غذا می‌خوریم.
‫الو، منم.
‫فکر کنم یه اتفاقی توی دفتر جونگ شین افتاده.
‫- چی شده؟ چه خبر شده؟ ‫- خاله...
‫وای خدا، رئیس چا، بیاید زنگ بزنیم پلیس.
‫خاله، جونگ شین نه بدهی داره، نه با ‫کسی مشکل داره.
‫خاله، تو چیزی می‌دونی؟
‫چی شده؟
‫ای خدا، فکرم کار نمی‌کنه.
‫یه لحظه ساکت شو دختر.
‫رئیس کیم؟
‫چون نگرانتون بودم تا اینجا اومدم.
‫چی شده؟
‫ظاهراً چندتا مهاجم اومدن
‫و مدیر شعبه‌مون رو دزدیدن!
‫به کسی شک ندارین؟
‫بهمون زنگ میزنن.
‫الو.
‫الو، رئیس چا.
‫آقای بیون از شرکت سرگرمی استار هستم.
‫بهم زنگ زدن.
‫افرادم گفتن یه اشتباهی کردن.
‫گفتن داشتن بیکار میشدن،
‫واسه همین خانم اوه رو ول نمی‌کنن.
‫اوه، که اینطور.
‫حدس زده بودم کار خودت باشه، رئیس بیون.
‫می‌دونستم! آشغال.
‫ولی...
‫فکر می‌کردم شما تاجری،
‫ولی می‌بینم یه قلدر پیری.
‫مثل بزدل‌ها طفره نرو و حرفت رو بزن.
‫چی می‌خوای؟
‫ای خدا.
‫عاشق این رک و راست بودنت هستم، رئیس چا.
‫بیخیال.
‫سینماهایی که بهشون فیلم توزیع می‌کردم...
‫دست از سرشون بردار و عقب بکش.
‫عقب بکشم؟
‫میگی از حساب بانکیم عقب بکشم؟
‫بانک...
‫هی، درست نگهش دارین دیگه!
‫هی، رئیس چا!
‫شوخی نمی‌کنم‌ها. خب؟
‫افراد من تحصیل کرده نیستن،
‫یه وقت دیدی دیوونه شدن.
‫به زور جلوشون رو گرفتم، ولی مثل اینکه فقط ‫دو روز می‌تونن بهت وقت بدن.
‫اگه قرارداد فسخ...
‫واسه سینماهای گیونگانگ رو نیاری...
‫فکر نکنم...
‫دیگه بتونی خانم اوه رو ببینی.
‫چه فکر خوبی.
‫تو هستی که کارهای سختم رو برام انجام بدی.
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫من خیلی از خانم اوه خوشم میاد.
‫ولی منم...
‫از اون دختره می‌ترسم.
‫راستش دست راستمه ولی دخترم که نیست.
‫می‌دونی، وقتی به این فکر می‌کنم که یه روز
‫بهم پشت کنه و سعی کنه من رو کنار بزنه، ‫استرس می‌گیرم.
‫عالیه.
‫جدی میگم، رئیس بیون.
‫منم دهنم رو می‌بندم.
‫شرش رو از سر من کم کن.
‫بذارش تو یه سطل، روش رو سیمان بگیر ‫و بندازش تو یه مخزن.
‫خسته نباشی.
‫الو؟ الو.
‫رئیس چا!
‫هی، هوی، چا گوم اوک!
‫زن روانی!
‫لعنتی!
‫اه!
‫دخلت اومده.
‫عجبا! چه دیوونه‌ایه.
‫هی...
‫خانم اوه.
‫چا گوم اوک...
‫بهم گفت بکشمت.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- چی؟
‫اوه. بیا.
‫می‌کشمت، رئیس عوضی.
‫عوضی؟ ای بچه...
‫نکبت!
‫وای، دیوونه شدم.
‫هی...
‫هر چی اینجاست رو جمع کنید
‫و سوار ماشینش کنید.
‫یالا. یالا همه چی رو جمع کنید!
‫- نکبت فاسد! ‫- وای!
‫دختره روانی! می‌کشمت.
‫چیه؟
‫خاله، می‌خوای جونگ شین رو به کشتن بدی؟
‫زنده موندن یا مردنش سرنوشتشه.
‫تازه، مردم به این سادگی نمی‌میرن.
‫خودم زنگ میزنم به پلیس.
‫خاله!
‫اگه تسلیم شیم، همه‌مون می‌میریم.
‫یه آدم مهم باید بره واسه مذاکره.
‫پس صبر می‌کنیم.
‫- دزدیدنش؟ ‫- می‌خوای چیکار کنی؟
‫وقتی نمی‌دونیم یونگ پیل کِی می‌خواد ‫حمله کنه،
‫نباید افرادمون رو پخش و پلا کنیم. ‫خطرناکه.
‫نمی‌دونیم افراد رئیس بیون دارن از کی ‫استفاده می‌کنن.
‫کل افرادمون رو بفرست جونگ شین رو ‫پیدا کنن.
‫دو هاک...
‫نگران نباش.
‫پنجاه میلیون وون نوشیدنی و سی میلیون شربت.
‫یه جوری ساختم انگار هشتاد میلیون ‫اختلاس کرده.
‫- روشش چی؟ ‫- هزینه معمول رو حساب کردم
‫و مابه‌التفاوتش رو براش پولشویی کردم.
‫راستی، قراره اذیتش کنیم
‫یا می‌خوای کلاً شرش رو کم کنی؟
‫شرش رو کم کنم.
‫جای دو هاک رو پیدا کنین
‫و بچه‌ها رو جمع کنین.
‫چشم، هیونگ!
‫[شرکت سرگرمی استار: در تعطیلات]
‫سرنخی از جای رئیس بیون نداریم.
‫بگیم گروه گیل سو بگردن و گروه سون وو ‫عقب بکشن.
‫- بذار جفتشون بگردن. ‫- هوی.
‫اگه یونگ پیل الان بیاد سراغمون چی؟
‫به نظرت زنده‌ت می‌ذاره؟
‫مامان...
‫مامان!
‫ای خدا.
‫چیه؟
‫دیگ تو حجره پُره.
‫یه لحظه وایسا.
‫ای خدا، این چیه دیگه؟
‫مگه اینجا زندانه؟
‫بابا کو؟
‫نمی‌دونم. حتماً رفته سیگار بعد شامش رو بکشه.
‫دیگ رو بده من.
‫ای وای! ای وای!
‫عجوزه! وایسا ببینم!
‫الو.
‫بله، مادر.
‫چی؟
‫خواهرت از خونه مادرت فرار کرده.
‫یعنی چی؟
‫مطمئنی؟
‫فقط چهار نفرن؟
‫آره، فقط چهار نفر.
‫وایسا، سه نفر.
‫باشه.
‫بچه‌ها رو مسلح کنین و آماده رفتن شین.
‫- یه زنگ به مدیر پارک هم بزن. ‫- چشم، هیونگ.
‫کارت تمومه، نکبت.
‫[رستوران موکپو]
‫وای! خدا.
‫جونگ اوک نیومده اینجا؟
‫منم بعد اون روز ندیدمش.
‫اگه اومد،
‫بگو با این برگرده.
‫میگم، ولی من عضو مدرسه شبانه یا اتحادیه نیستم.
‫یعنی میاد پیش من؟
‫اگه دوباره پلیس گرفتش، کسی نمی‌تونه ‫کمکش کنه.
‫بگو زود باشه و بره سونگنام خونه.
‫خواهش می‌کنم، گیل جا.
‫چی شد؟
‫برید، برید، برید! بگیریدش!
‫اینجا چی داریم؟
‫دو هاکه، عضو خانواده‌مون.
‫وای، مونده بودم کی نزدیک بود ‫به کشتنمون بده.
‫غذا خوردی؟ می‌خوای با ما شام بخوری؟
‫ماشینت رو جابجا کن.
‫- اگه پلیس ببینه جریمه‌ت می‌کنه. ‫- جریمه؟
‫خب پس جریمه میشم.
‫حالا که اینجام تو رو هم می‌برم.
‫از کنار خانواده‌م.
‫اگه هیونگ بفهمه، دیگه اینجوری نمی‌خندی.
‫نه، اتفاقاً خیلی سرگرم میشه.
‫چون نذاشتم تو هتل سوپ و برنج بخوری ‫اینجوری می‌کنی؟
‫شرمنده،
‫ولی تو رستوران سوپ و برنج، سوپ و برنج بخور، ‫لجن.
‫عجبا، پسره‌ی...
‫بیا بیرون!
‫هی...
‫لعنتی...
‫حالا!
‫می‌کشمت...
‫دو هاک هیونگ!
‫به من گفتی لجن؟
‫فکر کردی من لجنم؟
‫پس امروز یه خلافکار کله گنده توسط یه آدم ‫لجن کشته میشه.
‫رفتی جهنم دیگه نزدیک یه لجن دیگه نشو.
‫چه خبر شده؟
‫آشغال رو، دیوونه شدی؟
‫- هی، زود باشین ببرینش بیمارستان. ‫- چشم.
‫بیا.
‫ای خدا.
‫بیا اینجا، احمق نفهم.
‫بیشعور...
‫چی شد؟ دیر کردم؟
‫گفتی واسه اینکه پیاز داغش زیاد بشه ‫باید جونت تو خطر بیفته!
‫دو هاک، اگه برامون کمین کنن می‌میریم.
‫حداقل گروه سون وو باید برگردن.
‫هی، لی دو هاک!
‫هیونگ.
‫بیا نقشه‌مون رو عوض کنیم.
‫یونگ پیل با من.
‫چی؟ تنهایی؟
‫می‌خوای خودت رو به کشتن بدی؟
‫الان دو سه نفر رو برمی‌دارم و میرم دنبال جونگ اوک.
‫باند یونگ پیل روی من زوم کردن.
‫بهتر از این فرصت گیرمون میاد؟
‫گولشون بزنیم که برامون کمین کنن،
‫جای اینکه با بی‌خیالی منتظر بمونیم؟
‫منم میرم هیونگ گوانگ تاک رو بیارم.
‫آره.
‫این بهتر از یه جنگ به تمام معناست.
‫افرادمون آسیب نمی‌بینن، دل گوانگ تاک ‫هیونگ هم برامون می‌سوزه.
‫اگه مشکلی پیش بیاد چی؟
‫اگه دیر بیای که تقصیر خودته.
‫روانی.
‫باید اینقدر زیاده روی کنی؟
‫باید جونت در خطر بیفته تا پیاز داغش ‫زیاد بشه.
‫کسایی که رفتن دنبال جونگ شین چی شدن؟ ‫چیزی پیدا نکردن؟
‫آب شده رفته تو زمین.
‫این زن چیِ تو میشه؟
‫چرا اینقدر براش زحمت می‌کشی؟
‫سرمایه گذاری تو سهام استودیو فیلم و مالکیت ‫سینمای نامهه.
‫تازه، این کارها رو کردی که بری دنبالش،
‫نه؟
‫خودمم نمی‌دونم.
‫گمونم احساس تهی بودن می‌کنم.
‫مزخرف نگو.
‫اگه احساس تهی بودن می‌کنی، مثل یونگ پیل ‫سوپ و برنج بخور.
‫بخورم؟
‫حتماً اونم مدام احساس تهی بودن می‌کرده.
‫اه. عجبا.
‫این حقیقت داره؟
‫من مگه جرئت دارم جلوی شما دروغ بگم؟
‫از روی کینه شخصیم کتکش نزدم.
‫به خدا، هیونگ.
‫با این حال، سعی کردی به خاطر به جیب زدن ‫پول بکشیش؟
‫نه، اینطور نیست.
‫شایعه شده می‌خواد بعد نابود کردن شما، ‫سر جاتون بشینه.
‫واسه همین به افرادش با اون پول رشوه داد.
‫می‌دونین دیگه؟
‫این اواخر...
‫بچه‌ها بیشتر به دستورات اون گوش میدن، ‫تا شما، هیونگ.
‫در ضمن، من می‌خواستم پاش رو بشکنم.
‫دو هاک عوضی...
‫خائن کثیف دو رو.
‫هیونگ!
‫تا حالا نشنیده بودم...
‫گوان یو و ژانگ فی پول بدزدن و به لیو بی ‫از پشت خنجر بزنن.
‫مگه سوگند باغ هلوئه؟
‫منم نشنیده بودم لیو بی به برادر خودش شک کنه.
‫به جون خودم قسم...
‫این دفترکل جعل شده.
‫هی،
‫شما هم قسم بخورین.
‫عوضی رو. تنش می‌خاره.
‫ما شاهد داریم.
‫هی، مدیر پارک.
‫میگی واسه من پولشویی کردی؟
‫هیونگ، دیگه تموم شد.
‫خواهش می‌کنم اعتراف کن.
‫هیونگ.
‫بفرمایید داخل!
‫ای وای. مشتاق دیدار.
‫- چه خبره؟ ‫- مگه اینا شریک شما نیستن؟ و...
‫بهترین جاعل‌های کره هستن.
‫هی، یونگ پیل، خودت هم می‌شناسیشون، نه؟
‫خیلی خب. باید چی رو بررسی کنیم؟
‫یه دفتر کله که توش تراکنش‌های نوشیدنی ‫دو سال اخیر رو نوشته.
‫میگن این مدرکه که ثابت می‌کنه من هشتاد میلیون وون ‫دزدیدم.
‫خواهش می‌کنم تاییدش کنید.
‫یا خدا، هشتاد میلیون؟
‫هی، بازپرداخت گرفتی؟
‫ای بابا. اگه بازپرداخت به جیب زدی،
‫باید سر عقل بیارمت.
‫اگه برای کسی پاپوش دوخته باشی هم،
‫- باید مثل سگ کتک بخوری. ‫- آره.
‫چشم، دماغ، و دهن در برابر یه چشم. ‫اعضای بدن در برابر یه دندون.
‫قوانین این زمینه کاری خیلی اکید هستن.
‫هی، به چه جرئتی اومدین اینجا؟
‫گم شین.
‫وای خدا. ترسیدم.
‫هی...
‫- بریم؟ ‫- نه.
‫بازرسی کنید.
‫هیونگ، این یه مسئله خانوادگیه.
‫اینا هم خانواده منن. ادامه بدین.
‫- پونگ هو، خوب دقت کن، باشه؟ ‫- چشم.
‫بشین و شروع کن.
‫خیلی شلخته کاری داره.
‫تاریخ اسناد به هم نمی‌خورن،
‫واسه همین رنگ‌هاشون با هم فرق داره.
‫در ضمن، یه چندتا عدد رو هم حذف کردن.
‫حتی آدم‌های تازه کار هم اینقدر خرابکاری نمی‌کنن!
‫واسه همین این کارها رو باید بسپرین به ‫حرفه‌ای‌هایی مثل من.
‫- منظورت چیه؟ امکان نداره. ‫- هی...
‫- بیا نزدیکتر و با جزئیات بگو. ‫- چشم.
‫خیلی خب.
‫متاسفم، رئیس!
‫من فقط...
‫- از یونگ پیل هیونگ دستور گرفتم... ‫- کثافت، مزخرف نباف!
‫هیونگ، یه لحظه...
‫خلافکاری، آره؟
‫یه خلافکار رو در رو می‌جنگه.
‫واسه همینه که میگن...
‫لجنی. کثافت!
‫از الان به بعد، یه بار دیگه ببینمت...
‫دارت میزنم.
‫فهمیدی؟
‫- ببریدش بیرون. ‫- چشم.
‫هیونگ...
‫از این طرف.
‫ولم کن!
‫عجبا!
‫اینقدر نترس که بقیه دنبالش بگردن!
‫وقتی آدم کار می‌کنه هر اتفاقی ممکنه بیفته!
‫چقدر حرف میزنی! ‫قطع می‌کنم!
‫وای! عجبا.
‫هیونگ...
‫دیگه وقتشه.
‫فکر کرده من همچین کاری نمی‌کنم؟
‫آخ!
‫پس خلافش رو بهش ثابت می‌کنم.
‫فکر کرده من کیم!
‫ممنون، هیونگ‌ها.
‫و شما، نونیم.
‫این چه حرفیه؟
‫تو رئیس مایی، نیستی؟
‫اگه رئیس دروغ بگه،
‫- ما هم بدبخت میشیم. ‫- راست میگه.
‫وایسا، بهرحال، ایندفعه داشتی به باد می‌رفتی‌ها.
‫وایسا، بذار...
‫ببین...
‫دفتر کله خیلی واقعی به نظر میومد.
‫حتماً داده بودنش به یکی حرفه‌ای‌تر از من.
‫- چی؟ ‫- همین که دیدمش،
‫عرق سرد ریختم.
‫- ای وای. ‫- همه‌ش به خاطر این بود که اون یارو
‫مدیر گو آخرش وا داد.
‫نزدیک بود بیچاره شی!
‫حس کردم الانه که سکته میزنم می‌میرم.
‫هی، این کار رو کردیم چون بهت اعتماد داریم،
‫ولی نزدیک بود خودمون هم به خاک سیاه بشینیم!
‫دو هاک...
‫ما مگه چندتا جون داریم.
‫اینقدر دردسر درست نکن، خب؟
‫خودت گفتی.
‫نمی‌خوای بدبخت شدن ما رو ببینی.
‫شرمنده.
‫عجله‌ای شد.
‫اگه قبول داری که عیب نداره.
‫خیلی خب. مزاحم کار رئیس نشیم
‫- و دیگه بریم، خب؟ ‫- باشه.
‫- ما.. ‫- یه خانواده‌ایم!
‫خانواده!
‫ما میریم، خب؟ مراقب خودت باش.
‫- خیلی خب. ‫- به، مشتاق دیدار.
‫شرمنده، هیونگ.
‫هی، با بچه‌ها کل باندهای سئول رو گشتیم،
‫ولی پیدا نشد، حتماً کار یه باند روستاییه.
‫ما که یه باند کشوری نیستیم، واسه همین ‫دستمون کوتاهه.
‫از یه کارآگاهی که می‌شناختم خواستم تحقیق کنه.
‫ولی این رئیس بیون سابقه نداره. ‫پاک پاکه.
‫یه همچین آدمی قایم شده؟
‫و زمان هم کمه.
‫اگه بخواد تا ابد قایم شه، ‫حتی پلیس یا دادستان‌ها هم
‫نمی‌تونن به این زودی‌ها پیداش کنن.
‫بد میشه، نه؟
‫هر چند...
‫دیدین وقتی فیلم می‌بینیم،
‫تو جاهایی مثل سیای آمریکا،
‫ده دقیقه‌ای یکی رو پیدا می‌کنن.
‫این چیزها فقط واسه فیلمه، مشنگ.
‫دروغ میگن. دروغ.
‫دروغ.
‫- هی، سون وو. ‫- بله.
‫- ماشین رو آماده کن. ‫- کجا میریم؟
‫اگه قدرت نداشته باشیم، باید قرضش بگیریم.
‫چرا تازه الان میگی؟
‫وقت نداریم،
‫بگو می‌تونی پیداش کنی یا نه.
‫هیونگ...
‫من هنوز بازپرس نشدم، خب؟
‫از پلیس...
‫خب زنگ می‌زدین به پلیس.
‫باید هر جور شده پیداش کنیم. ‫وقت نداریم.
‫راستی...
‫گفتی دیگه حسی به جونگ شین نداری،
‫اونوقت تموم این مدت دنبالش می‌گشتی؟
‫چون...
‫با رئیس جونگ شین کار می‌کنم.
‫خودمم اتفاقی فهمیدم.
‫اگه کمکم کنی...
‫به نظرم یه راهی هست.
‫منظور؟
‫کسی که سعی کرد ازت به عنوان یه ‫جاسوس استفاده کنه...
‫- از آژانس برنامه ریزی امنیت ملی بود. ‫- لعنتی!
‫تازه الان میگی؟ ها؟
‫مگه نمی‌دونی...
‫اینا چیِ من میشن؟
‫اگه کمک کنی...
‫نصف بدهی که بهم داری پاک میشه.
‫یه کاری بکن.
‫راه دیگه‌ای نداریم.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چوی چول وونگ واقعاً پسر واقعی چوی یونگ شیکه؟
‫چی داری میگی؟
‫من می‌خوام مستقل شم.
‫می‌دونستم این عجوزه یه روز من رو کنار می‌ذاره.
‫دیگه حق نداری اینجوری سر کارم بذاری.
‫نه، ادامه میدم.
‫باز باهات رقابت می‌کنم
‫و جونگ شین رو برای خودم می‌کنم.
‫اون یه قاتله. قاتل!
‫هی، من با یه قاتل قرار نمی‌ذارم.
‫اینقدر دلت به حالم می‌سوزه؟
‫همه چی رو بذار کنار و بیا پیشم.
‫میگم کنارت می‌مونم.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M