.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[این سریال ساختگی‌ست. شخصیت‌ها، مکان‌ها، محل‌ها، ‫سازمان‌ها، حوادث، رویدادها ربطی به واقعیت ندارند.]
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫می‌خوام حواست به یکی باشه
‫کی؟
‫دو هاک ممکنه با بقیه خلافکارها دربیفته،
‫ولی هیچوقت یه آدم عوضی نمیشه.
‫اسمش...
‫لی دو هاک؟
‫می‌خوای یکی کشیکش رو بکشه؟
‫معمولاً آدم دنبال یه نتیجه می‌گرده.
‫اگه بگی دنبال چی هستی، ‫کار آسون‌تر میشه.
‫هزارتا اتیکت بازسازی تو میونگدانگ دونگ؟
‫آره.
‫مثل اینکه یه اتیکت شصت متر مربعی
‫به قیمت کمتر از سه میلیون وون گرفتن،
‫ولی الان شده حدود چهل یا پنجاه میلیون...
‫وای خدا!
‫چقدر ارزشش رفته بالا!
‫- اتیکت؟ ‫- برچسبی که بچه‌ها باهاش بازی می‌کنن نه.
‫به حق سکونت توی یه آپارتمان در دوران ‫بازسازی میگن اتیکت.
‫میگن جنگ شده بود.
‫همه کارکنان دولت، کاخ آبی و وزرا، ‫تالار شهر
‫به فک و فامیل‌هاشون گفتن تا خبر بازسازی نپیچیده، ‫اونجا ساختمون بخرن.
‫وای خدا، واسه همین خبرش به ما نرسیده بود.
‫عجبا. جنگ شده بود.
‫حواستون باشه کسایی که تخلیه کردن برنگردن.
‫و مثل قبل خون و خونریزی راه نیفته.
‫- چشم، هیونگ. ‫- من فردا برمی‌گردم باهات شیفت عوض کنم.
‫موفق باشی.
‫- هیونگ، زود بیای‌ها. ‫- باشه، نکبت.
‫خیلی زحمت کشیدین.
‫با این برای بچه‌ها گوشت بخر، اینم برای خودت.
‫هی، واقعاً لازمه پول رو چک کنی؟
‫هیونگ، این فقط واسه گوشت بچه‌ها کفاف میده.
‫بچه‌ها آسیب دیدن و زخمی شدن.
‫قبض بیمارستانشون خودش زیاده...
‫هی، منم اگه زیاد پول گرفته بودم که بهت می‌دادم.
‫چیه؟
‫ای خدا!
‫جدی میگم، پسر!
‫فکر کردی من پولی که با زحمت برادرهام به ‫دست اومده رو بالا می‌کشم؟
‫هی.
‫آدم با گاز اول که سیر نمیشه.
‫اگه قرارداد بعدیمون باهاشون خوب پیش بره،
‫خوب پولی بهت میدم.
‫من دیگه میرم.
‫هی، گیل سو، یکی تو دستشویی ‫بالا آورده.
‫تمیزش کن. حال بهم زنه. کی با این ‫وضع میره دستشویی؟
‫چشم، سریع تمیزش می‌کنم، هیونگ.
‫خداحافظ، هیونگ!
‫چقدره؟
‫دو میلیون وون واسه بچه‌ها، یه میلیون برای من.
‫شوخیه دیگه؟
‫پماد قرمز واسه بچه‌ها خودش دو میلیون میشه!
‫اعصابم خرد شد!
‫با فروختن بلیط بیسبال هم می‌تونستیم ‫همینقدر دربیاریم.
‫هیونگ، پول رو بده به بچه‌ها.
‫- باشه. ‫- خودمون چی؟
‫- ما که ماهانه حقوق می‌گیریم. ‫- وایسا...
‫باشه.
‫باید به سهم بچه‌ها اضافه کنم.
‫نمی‌تونم از همین یه ذره پولی که درمیارن هم بردارم.
‫- اومدن، هیونگ. ‫- بگو بیاد تو.
‫بفرمایید.
‫خوش اومدید.
‫چون یه دفعه‌ای گفتم بیاید غافلگیر شدید، نه؟
‫شما می‌دونین هیونگ گفت چقدر پول ‫بریزید برای بانک؟
‫چقدره؟
‫خب...
‫اگه مدیرعامل بفهمه، ‫تو بد دردسری میفتم.
‫نگران نباشید.
‫بین خودمون می‌مونه.
‫چقدر بود؟
‫پنجاه میلیون وون...
‫پنجاه میلیون وون؟
‫کوانگ تاک هیونگ جدی پنجاه میلیون داد ‫بریزی برای بانک؟
‫بله. پنج‌تا چک
‫ده میلیونی داد.
‫وای خدا! گند زد به وفاداری ما!
‫تف توش!
‫پنجاه میلیون؟ پنجاه میلیون!
‫بچه‌ها شکایت دارن، حق هم دارن.
‫الان وقتشه.
‫وقتش رسیده!
‫دو هاک،
‫بیا کوانگ تاک رو بزنیم کنار.
‫من تو خط مقدم می‌جنگم.
‫درسته که اوضاع سخت شده.
‫هیونگ بزرگ قبلاً اینجوری نبود...
‫چون حریص شده! حریص!
‫دو هاک راست گفت.
‫آدم یه لوبیا رو با بقیه تقسیم می‌کنه،
‫ولی یه کنسرو رو نه.
‫پس،
‫انجامش میدیم؟
‫- نه، نمیشه. ‫- چرا؟ چرا؟
‫چون من اینطوری تصمیم گرفتم.
‫هی، دو هاک.
‫دو هاک!
‫هیونگ...
‫[تشخیص: چوی یونگ شیک، ناتوانی در فرزندآوری]
‫و تاریخ تشخیص سه ماه قبل عروسی بوده...
‫متاسفم.
‫اگه زودتر می‌دونستم،
‫اینقدر چول وونگ رو اذیت نمی‌کردم...
‫واقعاً متاسفم.
‫زندگی عجیبه.
‫نزدیک بود...
‫[در تخریب منطقه میونگدانگ دونگ ‫کار به خشونت می‌کشد]
‫از روی کنجکاوی می‌پرسم،
‫ولی خیلی وقته نایب رئیس هوانگ رو ندیدی، نه؟
‫آره.
‫نکنه دیگه نمیاد اینجا؟
‫آره گمونم.
‫اگه نایب رئیس هوانگ دیگه نیاد اینجا،
‫این تنها می‌مونه.
‫می‌‌دونم. شاید باید دنبال یه جای دیگه بگردیم.
‫ما هم دیگه داشتیم می‌رفتیم.
‫بریم.
‫خوش بگذره!
‫چه زن‌های بی‌ادبی...
‫شوهرشون مورد نقد مردم هستن...
‫- مردم می‌شنون‌ها. ‫- خب بشنون.
‫بعید نیست شوهرشون هر لحظه اخراج بشن.
‫خیلی سرت شلوغ بود؟
‫قهوه بیارم؟
‫نه.
‫نوشیدنی؟
‫نه.
‫حتی اگه سرت شلوغ بود هم،
‫چرا تا الان شام نخوردی؟
‫مردم فکر می‌کنن ما زندگی‌های شیکی داریم، ‫روزی نه وعده غذا می‌خوریم،
‫ولی خیلی وقتا یادمون میره غذا بخوریم.
‫میگن نمیشه وعده از دست رفته رو جبران کرد.
‫دیگه هیچوقت غذا رو نپیچون.
‫خواهش می‌کنم تو این کار رو بکن، یو جین.
‫از الان.
‫واسه همین این وقت شب تا اینجا اومدی؟
‫خب چیکار کنم؟
‫تلفنی گفت امشب جای دیگه بخوابم.
‫تو سئول که فامیل ندارم، می‌ترسم تنهایی ‫تو مسافرخونه بخوابم.
‫آره. خوب کردی اومدی.
‫مثل اینکه یه مرد برای خودش پیدا کرده.
‫حتماً داره با یکی قرار می‌ذاره.
‫پس چرا گفته اینقدر سریع برگردی؟
‫این چه مزخرفیه؟
‫کجاش؟
‫شوهر نداره که. چیه مگه؟
‫چی؟
‫مگه دوران چوسانه که به عنوان یه بیوه وفادار ‫زندگی کنه و تنها بمیره؟
‫من تو اتاق جونگ اوک می‌خوابم.
‫شما هم دیگه بگیرین بخوابین.
‫اون اتاق سرده‌ها.
‫پس داره با یکی قرار می‌ذاره...
‫یعنی چه خبره؟
‫خجالت آوره.
‫ای وای! خجالت آوره!
‫وای خدا!
‫چول وونگ قبلاً این پیژامه‌ها رو می‌پوشید. ‫ولی نمی‌دونم اندازه‌ت میشه یا نه.
‫اگه زودتر خبر می‌دادی، یکی برات می‌خریدم.
‫خوب بخوابی.
‫کل سختی‌هایی که کشیدی رو
‫برات جبران می‌کنم.
‫زندگیمون رو همونجوری که هست دوست دارم، اوپا.
‫ممنون، اوپا.
‫هر وقت فرصت کنم به چول وونگ...
‫درباره خودمون میگم.
‫متوجه حرفم میشی دیگه؟
‫گفتم که، آره.
‫چند بار می‌خوای بگی؟
‫اگه کسی پرسید،
‫میگم خودم زایمانت رو انجام دادم، پس نگران نباش!
‫ناتوانی در فرزندآوری؟
‫خواهش می‌کنم، التماس می‌کنم، دکتر.
‫ممکنه به خاطر نظرات شوهرم،
‫برای بازپرس شدن پسرم مشکل پیش بیاد.
‫خواهش می‌کنم کمکم کنین، دکتر.
‫فقط بچه‌م برام مونده.
‫اگه بلایی سرش بیاد، من خودم رو می‌کشم.
‫خواهش می‌کنم کمکم کنین.
‫هیچوقت لطفتون رو فراموش نمی‌کنم.
‫تویی، کیونگ جا؟
‫بله.
‫حالتون خوبه؟
‫کیونگ جا، شرمنده، ولی یه کم بیرون بمون.
‫چشم.
‫خب... چی گفتین؟
‫اینقدر شوکه شدم نفهمیدم چی بگم.
‫ولی همون موقع، ایشون اومد و گفت ‫پسر واقعی شماست.
‫شنیدم وقتی می‌خوای تو یه منصب مهم کار کنی،
‫تحقیق درباره خانواده عادیه.
‫ولی حس کردم یه خبرهاییه.
‫عجیب بود که وقتی ما از اون شهر دراومدیم، ‫اومد دنبال ما گشت.
‫- و... ‫- و چی؟
‫حس کردم قبلاً دیدمش.
‫تو یوسو که زندگی می‌کردیم،
‫از کنار یکی رد شدم که زیاد میومد خونه شما.
‫شبیه اون می‌موند.
‫امکان نداره. حتماً اشتباه می‌کنین.
‫حس کردم یه چیزی می‌دونه، واسه همین ترسیدم.
‫چیزی می‌دونه؟
‫منظور؟
‫- بله؟ ‫- این افکار اشتباه رو از ذهنتون پاک کنین.
‫چول وونگ پسر منه.
‫فهمیدین؟
‫وای خدا، ای کاش همینطور بود...
‫ولی من نمی‌تونم جلوی احساساتم رو بگیرم.
‫عزیزم!
‫شرمنده.
‫حواسم هست چیزی نگه.
‫خب، ما دیگه میریم.
‫زود باش پاشو!
‫وایسین.
‫مامان دو هاک.
‫میشه تو کارهام کمکم کنین؟
‫بله؟
‫من خیلی شما رو تو زحمت انداختم،
‫گفتم شاید منم بتونم شما رو از نظر مالی ‫حمایت کنم.
‫یادمه خوب بلد بودی با ماشین شخم زنی ‫کار کنی.
‫باورم نمیشه.
‫قبلاً من جن بودم و اون بسم الله، ‫الان میگه کمکش کنم؟
‫تازه، میگه با این سن برم گواهینامه بگیرم؟
‫مسخره.
‫غر نزن و کمکش کن.
‫هر جور فکر می‌کنم،
‫انگار می‌خواد من رو زیر نظر بگیره چون نگرانه
‫یه وقت بگم چول وونگ پسر واقعیش نیست؟
‫خب چرا اینقدر گیرِ چول وونگی!
‫چطوری می‌تونم یادش رو فراموش کنم؟
‫اگه همچین پاک کنی تو دنیا هست، بدش من.
‫امان از دست این زن!
‫پس میگی براش کار نمی‌کنی؟
‫چرا.
‫می‌تونم پسرم که قراره قاضی یا بازپرس بشه ‫رو زیاد ببینم.
‫جرئت داری یه بار دیگه بگو.
‫- اونوقت... ‫- باشه بابا!
‫نمیگم، نمیگم!
‫ببینش آخه... ای خدا...
‫وای، من رانندگیم خوبه.
‫[بازپرس چوی چول وونگ]
‫خیلی خب. اینا نقشه‌های بازسازی هستن.
‫مناطق باقی مونده اینجان.
‫به نظرم خوب میشه روی هر سه‌تا منطقه کار کنیم.
‫اگه قرار بود یکی رو انتخاب کنیم، ‫من از این یکی خوشم میاد.
‫دفعه بعدی که از این کارها داشتیم، ‫گیل سو هیونگ...
‫در تخریب منطقه میونگدانگ دونگ، ‫کار به خشونت کشیده شد.
‫[خلافکارها در خشونت دخیل هستند]
‫بازپرس شدنت مبارک.
‫سعی کردم زیاد بهت نزدیک نشم.
‫ولی حالا که بازپرس شدی،
‫گفتم اگه تبریک نگم تا ابد قراره قهر کنی.
‫- خیلی زور زدم بیام اینجا. ‫- باشه.
‫اگه نمی‌اومدی، ازت شکایت می‌کردم.
‫ممنون.
‫یه وکیلی که می‌شناسم گفت حتی اگه یه خط قرمز ‫توی سوابقت داشته باشی، در حد جریمه،
‫بازپرس شدن خیلی سخت میشه.
‫فکر کردم نمی‌تونی بازپرس بشی.
‫دمت گرم.
‫خب، حیف بود به خاطر یه چیزی مثل جریمه ‫از دستم بدن.
‫کله گنده‌های سازمانمون تشخیص دادن.
‫باز داره پز میده.
‫این کارت یه بیماریه!
‫زیاد دو هاک هیونگ رو می‌بینی؟
‫پسره عوضی خونه‌ش رو عوض کرد.
‫دنبالشم.
‫قراره بیاد اینجا.
‫من خبرش کردم.
‫جدی؟
‫وای خدا، اینجور مواقع به درد می‌خوری‌ها.
‫- می‌دونه اینجام؟ ‫- معلومه، بهش گفتم.
‫به نظرت چون من اینجام نمیاد؟ ‫یعنی می‌خواد ازم در بره؟
‫صد در صد میاد.
‫از همه بیشتر منتظر بوده بازپرس بشم.
‫تازه، باید درباره یه سری چیزهای مهم بحث کنیم.
‫چی؟
‫میگم، ولی قول بده عصبانی نشی.
‫باشه. چیه؟
‫یه همکار تو اتاق
‫بغلیم دارم، ولی یه گزارش براش اومد.
‫در تخریب منطقه میونگدانگ دونگ، ‫کار به خشونت کشید.
‫می‌خوایم هویتشون رو شناسایی کنیم،
‫ولی اینا رو که دیدم خیلی شوکه شدم.
‫- هی، بازپرس چوی، مبارک باشه. ‫- هی.
‫خوبی؟
‫هی، پسره‌ی لات.
‫خونه‌ت رو عوض کردی از من در بری ‫که این کارها رو بکنی؟
‫تویی دیگه، نه؟
‫آره.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫یه گزارش دادن.
‫این کار یه لاته دیگه.
‫اگه می‌خوای غر بزنی، من میرم.
‫هی، چوی چول وونگ.
‫چرا دستگیرش نکردی و ننداختیش زندان؟
‫و واسه چی اینا رو نشونِ من دادی؟
‫شماها عوض بشو نیستین.
‫چرا از این هوشت واسه یه کار خوب استفاده ‫نمی‌کنی، چول وونگ؟
‫- هی، جونگ شین... ‫- هی، خل شدی!
‫وقتی ما سه‌تا همدیگه رو می‌بینیم، ‫آخرش همیشه دعوا میشه.
‫نذار از این عکس‌ها ازت بگیرن.
‫واسه همین خواستم بازپرس بشی.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫اینجور اطلاعات رو بهم بده.
‫یه بازپرس... به یه لات کمک کنه؟
‫یادت رفته؟
‫درسته من بهت مدیونم، هیونگ.
‫ولی بهرحال، فکر نمی‌کنم نیاز باشه اینجوری ‫برات جبران کنم!
‫هر کاری من می‌کنم و تو می‌کنی،
‫باید تا هر وقت میگم برام جبران کنی.
‫باشه بابا! ولی...
‫پای جونگ شین رو نکش وسط.
‫بیچاره‌ش می‌کنی.
‫من که کاری باهاش نداشتم.
‫واسه همین خونه‌م رو عوض کردم. تازه، تو ‫فرقی نکردی.
‫می‌ترسی جونگ شین رو به من ببازی.
‫چرا؟
‫چون تحمل باخت نداری. چون...
‫این حس تو عشق نیست، حرصه، آشغال.
‫اومد! اومد.
‫کیه، هیونگ؟
‫نمی‌دونم.
‫خوش اومدین، هیونگ!
‫کارت عالی بود، مدیرعامل یوم.
‫ممنون. هر کاری برای کشور از دستم برمیومد، ‫بهم زنگ بزنین.
‫هی.
‫اوه، سلام بده.
‫ایشون کاپیتان تیم اوهه، که دست راست رئیسه.
‫رئیس واقعی شرکت ما ایشونه، ‫می‌فهمی؟
‫کاپیتان تیم اوه گفت می‌خواد ببیندت، ‫واسه همین اومد.
‫من یوم گوانگ تاک هستم. ممنون.
‫من اوه هستم.
‫اوه، که اینطور. ایشون کارمند منه که عملیات ‫باهاش بود.
‫برادر قسم خوردمه،
‫مثل گوان یو برای ژانگ فی.
‫خب، خودت رو معرفی کن.
‫من لی دو هاک هستم.
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم، نه؟
‫آفرین، کارت عالی بود.
‫با اینکه یه کم کار به خشونت کشید،
‫ولی کارت عالی بود.
‫ممنون.
‫آقای یوم.
‫بله.
‫- آپارتمان منطقه بازسازی رو که می‌شناسی؟ ‫- بله.
‫می‌تونی تنها پیمان کار
‫- آوردن پنجره‌ها باشی. ‫- بله؟
‫خونه‌ای به من نمیرسه؟
‫خونه؟
‫پیمان کار بودن بست نیست؟
‫می‌دونی پنجره چه سودی داره؟
‫اوه، نه. ممنون، مدیر.
‫چرا کسی رو نمیاری داخل؟
‫مدیر، یکی رو مخصوص خودتون آوردم.
‫جدی؟
‫- چشم انتظار دیدنشم. ‫- باشه.
‫- یون جو! ‫- رئیس!
‫- تو رو خدا! ‫- وایسین!
‫من تا حالا همچین چیزی ازت نخواستم!
‫- اونطور نیست! ‫- متاسفم، یون جو.
‫خواهش می‌کنم همین یه بار نجاتم بده!
‫رئیس، بیخیال من شو.
‫می‌دونید از این کارها متنفرم!
‫می‌دونم. خوب می‌دونم، واسه همین...
‫همین یه بار!
‫خواهش می‌کنم! تو رو خدا!
‫یکی از آقایونی که امروز اومده خیلی قدرتمنده.
‫هی، اگه بشناسیش خوب میشه!
‫به جاش بیخیال بازیگری میشم.
‫هی!
‫هی. جدی وقتی دارم التماست می‌کنم ‫می‌خوای اینجوری کنی؟
‫رئیس، نباید این کار رو بکنید!
‫بهت آسون گرفتم، اونوقت اینقدر ادا اصول میای؟ ‫باید از اول...
‫چیکار می‌کنی؟
‫چی...
‫ولم کن.
‫- برو کنار! ‫- وایسین...
‫- ای وای. ‫- وای، نه!
‫عوضی!
‫دختره پررو!
‫هی.
‫مودبانه همراهیشون کنید.
‫- چشم، هیونگ. ‫- متاسفم.
‫هی، هی!
‫من اومدم دیدن رئیستون!
‫پس خودت برو داخل. ‫ایشون گفت نمی‌خواد بره.
‫چی؟
‫زودتر برید.
‫هی، یونگ یون جو. هی، سونگ یون جو!
‫هی، کجا؟
‫- وایسا، وایسا! دردم گرفت! ‫- چرا اینقدر سر و صدا می‌کنین؟
‫دردم گرفت!
‫چرا نمیای داخل، مدیرعامل یون!
‫سونگ یون جو کجاست؟
‫این عوضی دستم رو خم کرد
‫و سونگ یون جو رو فرستاد بره.
‫- ای خدا! ‫- چی؟
‫شرمنده، هیونگ. داشت به زور می‌آوردش اینجا.
‫آشغال! بیشعور...
‫می‌دونی این جلسه چقدر مهمه؟
‫فکر کردی کی هستی بهش گفتی بره!
‫بس کن، هیونگ.
‫چته؟
‫برو کنار ببینم.
‫هیونگ.
‫پرروی آشغال!
‫می‌خوای اینجوری بچه‌ها رو ادب کنی؟
‫بدو برو سونگ یون جو رو برگردون.
‫- گفتم برو... ‫- هیونگ!
‫تقصیر منه. جاش من رو بزنید.
‫این عوضی‌ها رو.
‫هی، لی دو هاک.
‫جلوی من این پسر رو ادب کن.
‫زود باش، آشغال.
‫کارت رو درست انجام بده.
‫شوخی می‌کنی؟
‫اینجوری باید یکی رو ادب کرد، احمق.
‫پاشو ببینم. بیا اینجا. بیا اینجا.
‫ادبش کن.
‫این عوضی رو.
‫چته؟
‫ای خدا.
‫چیه؟
‫بس کنین!
‫سونگ یون جو!
‫مدیرعامل یون. زود باش بیارش!
‫- بله. ‫- بچه‌ها.
‫بعداً درباره‌ش صحبت می‌کنیم، خب؟
‫مدیرعامل یون، بدو!
‫یون جو، زود باش بیا!
‫سلام، من بازیگر سونگ یون جو هستم.
‫من طرفدارتم.
‫کل فیلم‌هاتون رو تماشا کردم، خانم سونگ یون جو.
‫خیلی خب. ایشون رو ببینین. بازیگر خوب.
‫هیچی کم نداره.
‫ممنون.
‫خب، خانم سونگ یون جو یه آهنگ ‫برامون می‌خونه.
‫خیلی خب. یه کف مرتب!
‫ممنون، ولی...
‫من نمی‌خوام بخونم.
‫و نمی‌خوام براتون نوشیدنی هم بریزم.
‫هی، سونگ یون جو، چرا یه دفعه ‫اینجوری می‌کنی؟
‫نمی‌خوام سونگ یون جو هم باشم.
‫شما اومدین بازیگر سونگ یون جو رو ببینین، نه؟
‫اسم واقعی من پارک جونگ میه.
‫از الان به بعد، دیگه بازیگر یا سونگ یون جو نیستم.
‫به عنوان پارک جونگ می زندگی می‌کنم.
‫حالا دیگه می‌تونم برم، نه؟
‫- چی... برو... ‫- چرا اینجوری می‌کنه؟
‫الان میرم بیارمش!
‫شرمنده. انگار مشکلی پیش اومده...
‫می‌خوای بریم لقمه املت و نوشیدنی بخوریم؟
‫اینقدر خودمونی؟
‫من از اونی که به نظر میاد بزرگترم.
‫من با بازیگرها نمی‌نوشم.
‫همین الان استعفا دادم.
‫من با زن‌‌هایی که ازم بزرگترن چیزی نمی‌نوشم.
‫با تخم مرغ نمیشه از شر یه زخم خلاص شد.
‫این رو بذار روش.
‫چند بار که روش یخ بذاری،
‫دردش که رفت، و زخم‌ها پخش شدن، ‫یه حوله گرم بذار روش.
‫زود خوب میشه.
‫تو هم خلافکاری؟
‫از این کارها بلدی.
‫پس چی که بلدم.
‫حداقل خلافکارها وقتی می‌خورن، میزنن.
‫تو کار من، کتک خوردن یه طرفه‌ست.
‫چون وقتی بری بیمارستان شایعه می‌پیچه...
‫باید تو درمان زخم متخصص بشی.
‫خب، اگه درباره زخم‌های دیگه هم سوال داشتی بپرس.
‫اگه با چماق استخونت بشکنه چی؟
‫چیه؟
‫این یکی رو بلد نیستی؟
‫پس باید بری بیمارستان، دیوونه.
‫خلی‌ها.
‫واقعاً شرمنده‌م.
‫خواهش می‌کنم من رو ببخشین.
‫عیبی نداره.
‫من اصلاً نیومده بودم چیزی بنوشم.
‫اومدم با شما صحبت کنم.
‫نگران نباشین.
‫اگه کمکی از دستم برمیاد...
‫در خدمتم.
‫امتیاز انحصاری پنجره‌ها برات کافی نیست، نه؟
‫البته که کافیه.
‫جای سر و کله زدن با مستاجرها،
‫- نظرت چیه خودت ساختمون سازی کنی؟ ‫- بله؟
‫ساختمون سازی...
‫خب، ای کاش میشد.
‫ولی خب هنوز پولش رو ندارم.
‫مدیرعامل یوم، شما بیست درصد هزینه ساخت رو ‫آماده کن.
‫بقیه‌ش با ما.
‫در ضمن، ما میگیم کجا ساختمون بسازین.
‫صد در صد تضمینی.
‫فقط بحث سئول نیست.
‫یه پروژه توسعه اطراف پایتخته.
‫پول زیادی توشه.
‫ولی شرط دارم.
‫بفرمایید.
‫اول، هفتاد درصد سهم برای ماست، سی درصد ‫برای شما.
‫ده درصد از سرمایه اولیه بیشتر سهم میدیم
‫چون قراره پول شویی مالیات و بودجه با شما باشه.
‫می‌فهمم.
‫دوم، به هیچکس نباید بگید ما با هم همکاری می‌کنیم.
‫اگه از این شرط تخلف کنید، ‫بد میشه.
‫قسم می‌خورم! بهتون وفادارم.
‫اوه، در ضمن... یه خواهش دیگه هم دارم.
‫بفرمایید.
‫خواهش می‌کنم مراقب خودتون باشین!
‫خواهش می‌کنم مراقب خودتون باشین.
‫ای خدا.
‫خب، دو هاک.
‫هی، من یه کم بهت سخت گرفتم، نه؟
‫نه، هیونگ.
‫- ولی چرا می‌خواستن شما رو ببینن؟ ‫- ها؟
‫اوه، هیچی.
‫ازم کمک خواست. همونطوری که تا الان ‫کمکش می‌کردم.
‫- چه عجیب. ‫- آدم‌های عجیبی هستن.
‫نیاز نیست اینا به ما بگن چیکار کنیم.
‫هی، دو هاک.
‫بهتر شو، خب؟
‫من ناسلامتی رئیسم، نه؟
‫وقتی جلوی مشتری‌هام تحقیر میشم، ‫یه کم کنترلم رو از دست میدم.
‫اوه، راستی.
‫این رو بگیر.
‫برای بچه‌ها غذا بگیر.
‫بذار یه کم سر حال بیان.
‫- ممنون، هیونگ. ‫- خواهش می‌کنم.
‫دیگه می‌تونین برین.
‫مراقب خودتون باشین، هیونگ.
‫وای، چه جای تنگیه.
‫کجاست؟
‫اوه، ایناهاش.
‫نه، سرمایه کافی نیست.
‫ای خدا، جوابی براش پیدا نمی‌کنم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫یه لیوان بخور.
‫یه گاو رو نباید تلف کرد. از سر تا دمش مفیده.
‫ما احتمالاً تنها کسایی هستیم که از داخل بدن ‫گاو خورشت درست می‌کنیم.
‫واو، چقدر اینجا سوپ خوردیم، نه؟
‫آره.
‫و گفتین برادرهایی می‌مونیم که تا دم مرگ
‫با هم صادقیم.
‫البته!
‫واسه همین اومدم دیدنت.
‫یادته چی گفتم، نه؟
‫وارث من لی دو هاک که از بچه‌های ‫خودمه نیست.
‫تویی که ما از دوران جوونیمون با هم ‫سختی کشیدیم.
‫هی، می‌دونی، ببرها...
‫بچه‌هاشون رو از یه صخره هل میدن و ‫فقط اونایی که برمی‌گردن بالا رو بزرگ می‌کنن، نه؟
‫تو همچین آدمی هستی!
‫تازه، دو هاک هیچوقت نمیاد با من سوپ ‫روده بخوره.
‫بیا. قوی بمون.
‫اول، هفتاد درصد سهم برای ماست، سی درصد ‫برای شما.
‫ده درصد از سرمایه اولیه بیشتر سهم میدیم
‫چون قراره پول شویی مالیات و بودجه با شما باشه.
‫می‌فهمم.
‫دوم، به هیچکس نباید بگید ما با هم همکاری می‌کنیم.
‫اگه از این شرط تخلف کنید،
‫بد میشه.
‫باید می‌فهمیدم هیونگ چه نقشه‌ای داره.
‫سی درصد از سهم یه شرکت ساختمان سازی ‫رو می‌خواد از کجا بیاره؟
‫حتی اگه سی درصد هم باشه، باید در حد ‫میلیاردی در نظر بگیریمش.
‫تازه، اگه کل مناطق اطراف پایتخت منظورشه،
‫یعنی یه شرکت عمده‌ست.
‫بیاین...
‫خودمون انجامش بدیم.
‫مسئولیتش رو دادن به هیونگ.
‫اگه ما از شر هیونگ خلاص شیم، کار رو ‫به ما میدن؟
‫همین رو بگو.
‫براشون مهم نیست طرف مقابلشون کیه.
‫مهم اینه که چه سگ شکاری خوبی باشی.
‫گفتی بحث یه شرکت بزرگه.
‫بیاین یه شرکت بزرگ بزنیم و از این کارهای ‫مسخره خلاص شیم.
‫بیاین از این سگ دونی بریم.
‫تا کی قراره اینجوری زندگی کنیم؟
‫می‌خوای بدونی اینا از چه شرکتی اومدن، نه؟
‫چیه مگه؟ چه اهمیتی داره؟
‫بیاین مراقب باشیم.
‫اینا با ما فرق دارن. ممکنه...
‫تو چشم بهم زدن ما رو بکشن.
‫ما رو بکشن؟ همه‌مون رو؟
‫از کدوم سازمانن؟
‫ما یه بار با اینا سر و کله زدیم، احمق. ‫چیز بود...
‫سازمان سیای کره!
‫باز سیای کره؟
‫لعنتی، ترسناکه.
‫اگه می‌ترسی عقب بکش.
‫انجامش میدیم؟
‫شنیدم این روزها مواد می‌فروشی.
‫بله؟
‫وایسا. از کجا می‌دونی؟
‫شرمنده.
‫خیلی زندگیم سخت بود. ‫می‌خواستم امرار معاش کنم.
‫می‌دونم از این کار متنفری.
‫- اگه بگی... ‫- نه، نه.
‫بشین.
‫هی، وقتی اوضاع سخت میشه پیش میاد.
‫تازه، حالا که داری مواد می‌فروشی، مرد باش. ‫من هوات رو دارم.
‫هی، خلافکارهای این دوره و زمونه، ‫پول رو قدرت و وسیله انجام کار می‌بینن.
‫مخصوصاً اگه بخوای در حد ملی معروف شی.
‫اوضاع خوب شد می‌تونی دست از فروش ‫مواد بکشی. نه؟
‫هیونگ، یه دفعه این حرفا چیه؟
‫یونگ پیل...
‫ما تا کی باید تو خونه‌های تک خوابه زندگی کنیم؟
‫حداقل نباید بتونیم
‫تو یه عمارت بزرگ زندگی کنیم؟ ‫اگه نود و نه‌تا اتاق نداشت که عیب نداره.
‫که وقتی از من پیشی گرفتی، ‫یه جای خوب برای خودت بگیری.
‫هیونگ...
‫اگه یه دفعه معروف شم، خطرناک میشه.
‫- حتی اگه... ‫- انجامش بده.
‫این امتحان آخر یه بچه ببره، نه؟
‫هرچند،
‫اسم من نباید تو این قضیه مواد بپیچه.
‫خب؟
‫چشم، هیونگ.
‫- نمیشه. ‫- وایسا. چرا؟
‫چرا آخه؟ چرا همیشه میگی نمیشه؟
‫اگه تو بگی نه یعنی نمی‌تونیم؟
‫معلومه.
‫مگه من سگم؟ فکر کردی من سگم؟
‫من رئیسم، نیستم؟
‫باید بین خودمون بمونه.
‫کس دیگه‌ای تو شرکت نباید خبردار بشه.
‫چشم، قربان.
‫راستی، تا چه حد در جریانن؟
‫فقط مدیر کارکنان و مدیر بخش امنیتی خبر دارن.
‫با بودجه شرکت باهاشون کار نکن.
‫بذار از بانک وام بگیرن.
‫نذار ردی از همکاریشون با ما بمونه.
‫- چشم. ‫- اوه، و...
‫ده درصد از سود رو برای خودت بردار.
‫معلوم نیست من تا کی رئیسم.
‫تو هم باید برای بازنشستگی آماده شی، نه؟
‫ممنونم.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫زود باش برو تو موقعیت.
‫دو هاک، تو رو خدا یه لحظه وایسا.
‫کدوم خلافکاری اینقدر راحت اسم ‫رئیسش رو به زبون میاره؟
‫برو تو موقعیت!
‫دو هاک، بسه.
‫هی، جرئت داری یه بار دیگه اختلاس کن.
‫خودم می‌ذارمت تو قبر. فهمیدی؟
‫خوبی، هیونگ؟
‫- یواش. ‫- ولم کنین، آشغال‌ها!
‫لعنتی!
‫یک میلیون وون؟
‫چون یه میلیون وون دزدیدی مثل سگ کتک زد؟
‫تازه واسه خودم ازش استفاده نکردم.
‫دادمشون به وولف و روتاری، تازه واردن،
‫که واسه خودشون کت و شلوار بگیرن.
‫چون نمی‌ذاره از پول جز واسه اجاره و ‫غذا خریدن استفاده کنن.
‫عجبا. امان از دست هیونگ و لی دو هاک عوضی.
‫خیلی سختگیرن.
‫شماها بدون حقوق کار می‌کنین؟
‫بله، هیونگ. من از خانواده‌م پول قرض گرفتم.
‫من حتی از دوستام هم پول قرض گرفتم، هیونگ.
‫همه چی رو برای خودشون برداشتن؟
‫اینقدر بد بود...
‫که مجبور شدم از پول شرکت بدزدم.
‫هر روز میگن خانواده فلان.
‫هی، خانواده از این کارها می‌کنه؟
‫ما خانواده نیستیم.
‫هی، یونگ پیل...
‫خواهش می‌کنم ما رو استخدام کن.
‫من میشم نفر اول انتقام گرفتن ازشون.
‫تو از دوران زندان با دو هاک دوستی.
‫چطوری باید بهت اعتماد کنم؟
‫از گاوصندوق دفتر دو هاک دزدیدمش.
‫سی میلیون وون. می‌تونستم برش دارم ‫و فرار کنم.
‫ولی اومدم پیش تو.
‫اومدم انتقام بگیرم!
‫الان حس می‌کنم صادقی.
‫این که چیزی نیست.
‫تو گاوصندوق گوانگ تاک، ده برابر از این بیشتره.
‫من اینا رو خوب می‌دونم، چون هر ماه ‫حساب و کتاب با منه.
‫می‌دونی که گوانگ تاک از بانک بدش میاد.
‫آره.
‫خلافکارهای این دوره و زمونه...
‫پول رو قدرت می‌دونن، نه؟
‫اگه از گاوصندوق گوانگ تاک دزدی کنیم،
‫می‌تونیم چند صد نفر بیشتر نیرو بگیریم.
‫می‌تونیم شر...
‫گوانگ تاک و لی دو هاک عوضی رو همزمان ‫کم کنیم.
‫هی، منم می‌خوام این کار رو بکنم.
‫ولی الان وقتش نیست.
‫- هی! ‫- چرا اینقدر سر و صدا می‌کنین؟
‫- چیکار می‌کنین؟ ‫- چه خبره!
‫برید کنار!
‫- برو کنار! ‫- تکون نخورین!
‫اوه، من...
‫بازپرس چوی چول وونگ هستم.
‫تو یونگ پیلی، نه؟
‫خوشبختم.
‫راستش...
‫هدف من...
‫تو نیستی، بلکه یوم گوانگ تاکه.
‫دیدی که یوم گوانگ تاک بیرونت کرد
‫که باندش رو با یکی به اسم لی دو هاک ‫بسازه دیگه، نه؟
‫خب، کلوپ و فروشگاه نوشیدنی فروشی ‫دیگه قدیمی شده.
‫الان با یه عده میرن اعتصابات اتحادیه‌ها رو ‫بهم میزنن،
‫به مستاجرهای مناطق بازسازی حمله می‌کنن...
‫اعصاب آدم رو خرد می‌کنه.
‫هرچند...
‫نمی‌دونم کسی هواشون رو داره یا نه،
‫چون یه سره قسر در میرن.
‫واسه همین اسم ما بد در رفته.
‫میگن دولت هوای اینا رو داره. واسه همین...
‫باید یکی رو نمادین اعدام کنیم،
‫تا مطبوعات آروم بگیرن. ‫تصمیم رئیسمونه.
‫فقط باید مدارک جرایم
‫یوم گوانگ تاک و لی دو هاک رو بعد گرفتن ‫باند بهمون بدی.
‫آخرش، ما هم میهن پرست میشیم، ‫هم خشم مردم رو آروم می‌کنیم.
‫تو هم انتقام می‌گیری و صاحب اون باند میشی.
‫لطف در برابر لطف. به هم لطف می‌کنیم.
‫چطوره؟
‫انتظار داری حرفت رو باور کنم؟
‫یونگ پیل...
‫دستگیر کردن یه بی‌مصرفی مثل تو به ‫چه درد من می‌خوره؟
‫ما دنبال کله گنده‌ش هستیم.
‫حتی اگه اسمت تو روزنامه بپیچه هم، ‫کسی نمی‌شناسدت.
‫یکی رو در سطح یوم گوانگ تاک می‌خوایم ‫تا مردم بشناسنش.
‫من رو تحقیر نکن!
‫کسی نمی‌دونه قراره چی بشه.
‫آره. واسه همین...
‫یونگ پیل...
‫تو این دنیا، روز و شب باید وجود داشته باشن.
‫نه؟
‫چطوری فقط میشه علف و گل داشت؟
‫باید خرگوشی هم باشه تا از اون علف و گل ‫تغذیه کنه.
‫و یه گرگ و پلنگی هم باشه که اون ‫خرگوش رو بخوره، نه؟
‫حتی اگه تو نباشی، یکی صاحب اون ‫باند میشه.
‫خب تو باند رو بگیر!
‫به جاش،
‫فقط همکاری کن که تو دردسر نیفتی.
‫خب؟
‫هی، گاز بده!
‫چشم.
‫[بازپرس]
‫حین حمله ژاپن به کره تو سال ۱۵۹۲،
‫دریاسالار یی سون شین از دستور پادشاه که گفته بود ‫جابجا بشین تبعیت نکرد،
‫بعدش کتک خورد و عزل شد، خب؟
‫اگه به حرف پادشاه گوش ندی، سریع ‫اعدام میشی. هرچند...
‫دریاسالار یی سون شین خیلی زحمت کشیده بود،
‫واسه همین پادشاه بهش نامه بخشش داد.
‫نامه بخشش چیه؟
‫یه مجوزه که میگه یه بار از
‫اعدام در میری، حالا هر جرمی می‌خوای ‫مرتکب شده باشی.
‫اینم همینه.
‫هی، گیر آوردن همچین چیزی سخته، خب؟
‫نباید به بقیه نشونش بدی یا پز بدی، خب؟
‫خب. من مهر میزنم...
‫یعنی انگشت میزنم.
‫و تو هم انگشت بزن که بلایی سرت نیاد.
‫و بازی تمومه.
‫[جواز]
‫اومدی؟
‫- ببخشید دیر اومدم. ‫- عیب نداره.
‫بفرمایید.
‫- بیا اول چای سفارش بدیم. ‫- نه، من نمی‌خورم.
‫ممنون که به فکر من افتادی،
‫ولی من واقعاً بازنشسته شدم.
‫کِی؟
‫دیروز.
‫پس لطفاً به یکی دیگه بازی بدین.
‫فیلم موفقی میشه.
‫نقش هم به شما میاد.
‫- و قول میدم... ‫- پس...
‫بازیگری که عاشق یه خلافکار شده،
‫برای شما مشکلی نیست؟
‫توی فیلم نه، توی واقعیت.
‫منم دیوونه‌م.
‫اون خلافکارهایی که اومدن ست فیلمبرداری ‫ما رو بهم ریختن یادته؟
‫اوه. بله.
‫نمی‌تونم جلوی حسی که بهش دارم رو بگیرم.
‫آره، می‌خوام باهاش قرار بذارم.
‫دیوونه‌م، نه؟
‫ممنون که امروز اومدین.
‫با اجازه.
‫واقعاً دیوونه‌ای.
‫سوءهاضمه می‌گیری. آروم بخور.
‫باید زود بخورم که بعدش برم سر کارم.
‫راستی، اون صحبت مهمی که گفتی چی بود؟
‫با کسی قرار نمی‌ذاری؟
‫شنیدم خانم‌هایی که مردم رو با هم آشنا می‌کنن، ‫از دوران کارآموزی قاضی‌ها و بازپرس‌ها
‫دم پرشون می‌پلکن.
‫گفتی بیام این رو بگی؟
‫چرا؟
‫نگرانی پسرت ازدواج نکنه؟
‫نه.
‫پس چیه؟
‫اگه ازدواج کنی،
‫جای پدرت خالی می‌مونه، می‌دونی؟
‫بیخیال.
‫بیا بعداً درباره‌ش صحبت کنیم. قهوه می‌خوری؟
‫مامان، با کسی آشنا شدی؟
‫اونطور نیست.
‫شدی. نه؟
‫خب...
‫چه عالی.
‫واقعاً عالیه.
‫واقعاً اینطوری فکر می‌کنی؟
‫پس چی!
‫منطقیه مامانِ من که جوون و خوشگله،
‫تا آخر عمرش تنها بمونه؟
‫اگه همچین قصدی نداشتی،
‫خودم تو فکرش بودم با یکی آشنات کنم.
‫عالیه.
‫چول وونگ...
‫چیه؟
‫نگران بودی مخالف باشم؟
‫به خاطر بابا؟
‫بابا من رو داره، من نسل خانواده ‫چوی رو ادامه میدم.
‫راستی، چیکاره‌ست؟
‫کِی، کجا و چطوری با هم آشنا شدین؟
‫آدم خوبیه.
‫بعداً یه ملاقات ترتیب میدم.
‫وای، خیلی دلم می‌خواد ببینمش.
‫مامانم با یکی آشنا شده...
‫از پسرت بهتری.
‫سرده.
‫زود باش برو داخل.
‫- مراقب خودت باش. ‫- باشه. من رفتم.
‫استادیوم بیسبال. تماشاگران با صدای بلند تشویق می‌کنند.
‫هی، جونگ شین!
‫اگه با کارگردان لی جانگ هو قرارداد امضا کردی،
‫باید بذاری آهنگ فیلم رو من بخونم، خب؟
‫وگرنه وسایلم رو جمع می‌کنم برمی‌گردم یوسو.
‫همین الان برو. خب؟
‫کیه این وقت شب؟
‫پیروزی امروز...
‫ای وای. چول وونگ!
‫خب، گوشت با نوشیدنی؟
‫هی، جونگ شین!
‫سلام!
‫از این طرفا؟
‫اومدی ازدواج احتمالی مامانت رو جشن بگیریم؟
‫باید با مامانت بنوشی. ‫چرا اومدی اینجا جشن بگیری؟
‫ناراحتی مامانم قراره ازدواج کنه؟
‫نه.
‫غریبه که نیستی. نمی‌تونی بهش تبریک بگی؟
‫باشه. مبارکش باشه.
‫ولی من کی باشم که بخوام بهش تبریک بگم. ‫عجیبه.
‫از ته دل به تو و مامانت تبریک میگم، چول وونگ.
‫هی، چول وونگ...
‫خیلی خفنی.
‫مردهای زیادی تو دنیا نیستن
‫که ازدواج مجدد مامانشون رو جشن بگیرن.
‫چول وونگ، می‌خوای به آهنگی که ‫نوشتم گوش بدی؟
‫حتماً.
‫احمق.
‫به این آهنگ که گوش میدم، همون حسی که تو داری رو...
‫حس می‌کنم.
‫جدی؟
‫وای، سگ احمق.
‫چشونه؟
‫هیونگ با من.
‫هر دوتا نقطه ضعف دو هاک رو ازش بگیرین.
‫نباید شکست بخورین.
‫اگه دو هاک با هیونگ یکی بشه، ‫کارمون سخت میشه.
‫- هی! ‫- چیه؟
‫چه خبره؟
‫بس کنین!
‫- هیونگ! هیونگ! ‫- چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- هیونگ، لطفاً از خروجی اضطراری فرار کنین.
‫ای آشغال.
‫لعنتی!
‫کجا رفت؟
‫وای خدا...
‫کیه؟
‫- اومدی؟ ‫- کیه؟
‫وای! یونگ پیل.
‫هی، به موقع اومدی.
‫الحق که حلال زاده‌ای.
‫هی، کار دو هاک عوضیه، نه؟
‫آشغال. می‌دونستم.
‫هی، یونگ پیل...
‫راستی...
‫از کجا می‌دونستی باید بیای اینجا؟
‫همین رو بگو.
‫به نظرت از کجا می‌دونستم؟
‫یونگ پیل!
‫با اینکه براش کمین کرده بودیم، ‫خیلی تقلا کرد.
‫یه کم به مشکل خوردیم.
‫کارت عالی بود.
‫هیونگ.
‫دو هاک عزیزت اینجاست.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اگه اوضاع اینطوری پیش بره، ممکنه روزی که قراره ‫دستگیرم کنی از راه برسه، بازپرس چوی.
‫بهش گفتم.
‫- چی؟ ‫- که می‌خوام ازش جدا شم.
‫اینا رو از خونه‌ی یوم گوانگ تاک برداشتیم.
‫- راستش فهمیدم مغز متفکر قضیه کیه. ‫- کی؟
‫قبل از اینکه خانواده بشیم،
‫باید یه چیز دیگه رو بدونین، خانم.
‫جونگ شین، اگه از خلافکاری دست بکشم،
‫دوست داری باهام زندگی کنی؟
‫این مردم آدم نیستن.
‫بمیر.
‫این مجازاتت برای کشتن سگ شکاری منه.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M