‫[این سریال ساختگی‌ست. شخصیت‌ها، مکان‌ها، محل‌ها، ‫سازمان‌ها، حوادث، رویدادها ربطی به واقعیت ندارند.]
‫لی دو هاک، دستات رو بیار بالا و زانو بزن.
‫ولم کنید!
‫تکون نخورید!
‫دیگه بس کن، هیونگ.
‫همه چی تموم شد.
‫همونطور که انتظار داشتم، همه چی تقصیر تو بود.
‫بیا بس کنیم.
‫اگه بس کنم،
‫جای من...
‫میری زندان؟
‫همونطور که من جای تو...
‫گروگان رو ول کن.
‫واقعاً شلیک می‌کنم، هیونگ!
‫هیونگ! تو رو خدا نجاتم بده.
‫اگه همین یه دفعه کمکم کنی،
‫مسئولیت زندگیت رو قبول می‌کنم!
‫نه،
‫قول میدم موفق بشم
‫و هر چی دارم و ندارم رو به پات می‌ریزم.
‫نمی‌تونید بچه‌م رو ببرید!
‫مامان! ببخشید.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫نه!
‫هیونگ!
‫دو هاک!
‫زود باشید پیداش کنید!
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫هی!
‫هی، بشین. بگیر بشین!
‫نمی‌شنوی؟ میگم بشین!
‫خل شدی؟
‫دیوونه شدی؟
‫چی شد؟
‫پیداش کردین؟
‫میگم پیداش کردین یا نه!
‫نتونستیم.
‫خب...
‫انگار رفته سمت اقیانوس.
‫خدا لعنتتون کنه!
‫دو هاک رو پیدا کنین!
‫زود باشین دو هاک رو پیدا کنین، ‫آشغال‌ها!
‫نکنه...
‫دو هاک هیونگ واقعاً مُرده؟
‫میگم واقعاً مُرده یا نه!
‫تو رو خدا پیداش کنین...
‫تو اقیانوس سردش میشه.
‫چرا تو این سرما اینجوری شد؟
‫بمیرید بابا.
‫فکر نمی‌کردم دوباره بیفتم زندان.
‫من فکر می‌کردم اگه برگردم، با اعتماد به نفس ‫به عنوان یه رئیس برمی‌گردم.
‫ولی داریم به عنوان چندتا آدم هیچی ندار برمی‌گردیم.
‫هی، آشغال! به کی میگی هیچی ندار؟
‫حتی اگه کوتاه بود،
‫ما اعضای اصلی انجمنی بودیم که کل باندهای ‫کشور رو با هم متحد کرد.
‫با دعوا همچین کاری کردیم؟
‫چون براشون سود داشت بهمون ملحق شدن.
‫خیلی گاوی.
‫دعوا کردن استعداد می‌خواد، پول درآوردن هم همینطور.
‫به نظرت سیلا چطوری سه قلمرو رو با هم ‫متحد کرد؟
‫کیم چون چو به صورت کاری و کیم یو شین با ‫شمشیر این کار رو کردن.
‫دو هاک و هیونگ جو کار می‌کردن، ‫من و تو می‌رفتیم دعوا.
‫پس نصف کاری نصف دعوا بود.
‫با جفت این کارها باندها رو متحد کردیم.
‫الان که گوش میدم می‌بینم راست میگی.
‫ولی با وجود دعوا کردن ما، دو هاک هیونگ ‫همه کارها رو نمی‌کرد؟
‫مهم نیست کارمندها چقدر کثافت بازی داشتن، ‫فقط رئیس‌ها توی تاریخ موندگار میشن.
‫نه، هیونگ جو؟
‫سر و صدا نکنین، اینقدر من رو یاد کسی ‫که نیست نندازین.
‫این نکبت رو.
‫هی! فکر کردی من دوست دارم اینجوری حرف بزنم؟
‫اگه تو زندان ساکت بمونم، یاد اون کثافت مُرده
‫از خاطرم نمیره.
‫اگه چرت و پرت نگم،
‫حس می‌کنم از خاطرش دیوونه میشم!
‫تو چرا گریه می‌کنی!
‫هر کاری کنم
‫یا هر چی بگم،
‫هی یاد دو هاک هیونگ میفتم.
‫احمق خر.
‫تف توش!
‫[سه سال بعد]
‫چول وونگ.
‫تولدت مبارک!
‫ممنون.
‫خیلی خب. تولدت مبارک،
‫اومدنت به سئول هم مبارک باشه.
‫ممنون، بابا.
‫باید زودتر میومدی!
‫مگه چی کم داری.
‫خیلی خب. کار کردن نزدیک شهرت خوب بود؟
‫هر وقت تو تعطیلات وقت داشتم،
‫یه سر به مدرسه‌ای که با دو هاک هیونگ ‫می‌رفتم میزدم،
‫و خونه‌ای که توش زندگی می‌کردیم.
‫جونگ شین چی؟
‫چرا اینقدر دیر کرده؟
‫واسه شام دعوتش کردی؟
‫آره، عجیبه. ‫گفت میاد.
‫سالی یه بار واسه تولدت میاد،
‫ولی گمونم امسال فراموش کرده.
‫الو؟
‫مدیر گو؟
‫رئیس هیچی بهت نگفت؟
‫می‌دونی اشتباهه دیگه؟
‫چرا یه دفعه اینجوری می‌کنه؟
‫لطفاً به رئیس بگو یه کم دیگه صبر کنه.
‫حس می‌کنم باید یک بار برای همیشه ‫تمومش کنم.
‫احتمالاً امسال فرصت نکرده بیاد.
‫بله؟
‫اتفاقی برای جونگ شین افتاده؟
‫- هی، جونگ شین! ‫- شرمنده دیر کردم.
‫مشتاق دیدار. شرمنده دیر کردم.
‫عیب نداره، بگیر بشین.
‫ولی خوبی؟
‫چیزی شده؟
‫نکنه مشکلی پیش اومده؟
‫مشکل؟
‫نه.
‫مشکل اینه که کار و بارمون خوب داره پیش میره.
‫اوه، اینم از کادوت.
‫ای بابا، چرا زحمت کشیدی.
‫تو تنها کادویی هستی که بهش نیاز دارم.
‫اه، اینقدر لوس نکن خودت رو.
‫ممنون.
‫خیلی خب. بیاید بنوشیم.
‫- مبارک باشه. ‫- ممنون.
‫خانم، اینجا چیکار می‌کنین؟
‫هی.
‫این نزدیکی رفته بودم شام بخورم.
‫شامم تموم شد یه سر اومدم اینجا.
‫خوبی؟
‫خب، بله.
‫جونگ شین، تو چی؟
‫مامان.
‫باید بیشتر بهتون سر میزدم. ‫شرمنده.
‫بفرمایید داخل. خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم.
‫قبل رفتن باهامون یه چای بخورین.
‫نه، ممنون.
‫اینا غذاهایی هستن که دوست داری، ‫بخورشون.
‫در ضمن،
‫هر وقت فرصت کردی یه سر بهم بزن.
‫چشم. سر میزنم.
‫حداقل تونستم صورتت رو ببینم،
‫یه کم حالم بهتر شد.
‫تولدت مبارک.
‫ناراحت بودم هر سال واسه تولدت که میومدم ‫نمی‌تونستم ببینمت،
‫ولی این دفعه شانس آوردم.
‫قبلاً هم اومده بودین؟
‫من ایندفعه برگشتم دیدن مامان و بابام.
‫ولی حالا که اومدم سئول،
‫بهتون سر میزنم.
‫باشه. ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫من دیگه میرم.
‫باشه، مراقب خودتون باشین.
‫مراقب باشین.
‫بریم داخل.
‫راستش من باید برم.
‫چی؟
‫به این زودی؟
‫اول یه چیز بخور.
‫آره، قبل رفتنت یه لیوان چای باهامون بخور.
‫نه، دیگه دیر وقته.
‫با اجازه.
‫- جدی داری میری؟ ‫- آره.
‫می‌بینمت. بعداً بهت زنگ میزنم.
‫بریم داخل.
‫شبتون بخیر.
‫هی.
‫برگشتنت به سئول رو تبریک میگم.
‫بیا تو.
‫از کجا می‌دونستین منم؟
‫چون یه چیزی درباره جونگ شین گفتم،
‫معلوم بود میای سوال بپرسی.
‫کار اطلاعاتی یعنی جمع کردن حقایق،
‫ولی خوندن آدم‌ها اولین قدم برای کار اطلاعاتیه.
‫حتماً دارین واسه سفرتون به ژاپن آماده میشین.
‫آره.
‫یه سفر کاری معمولی به ژاپن برای دیدن آدم‌های معمولی.
‫مثل اینکه خیلی کار مهمیه.
‫اگه درباره جونگ شین دنبال اطلاعاتی، ‫می‌تونی همیشه از کاپیتان تیم اوه بپرسی.
‫نمی‌خوام.
‫جونگ شین...
‫بابت سهامش توی شرکت فیلم سازی نگرانه.
‫احتمالاً
‫به زودی با دو قرون پول اخراج میشه.
‫هنوز نظرت درباره بیرون کشیدن سهامت
‫عوض نشده؟
‫اگه نظر شما عوض نشده باشه، مامان،
‫نظر منم عوض نشده.
‫پس کار درستی بود بدون اجازه واسه آکادمی فیلم ‫یا از این مزخرفات پول خرج کنی؟
‫چند بار باید بگم؟
‫سرمایه گذاری کردم چون قول دادن
‫بهترین کارگردان و نویسنده رو به شرکتمون ‫معرفی کنن!
‫که اینطور.
‫همین؟
‫تا آخر می‌خوای بگی حق با توئه؟
‫باشه. مدیر گو.
‫بله.
‫بیا. بگیرش.
‫سهامته.
‫[صد میلیون وون]
‫میگی این سهام منه؟
‫آره.
‫نصف سهام منه، که چهارصد میلیونه.
‫نه.
‫تا جایی که من می‌دونم،
‫نصف سهام شما تو گیونگ گانگه، ‫به جز سهامت توی گوانگجو و جونام.
‫اون سهام منه.
‫باید حدود دو میلیارد باشه، این چیه!
‫دو میلیارد؟
‫ول کن بابا.
‫مدیر گو، براش توضیح بده تا بفهمه.
‫چشم.
‫قضیه اینه که،
‫درسته که شما صاحب پنجاه درصد از سهام رئیس ‫توی گیونگ گانگ هستی، مدیر شعبه.
‫ولی چون من تموم زندگیم
‫اینقدر زحمت کشیدم، رئیس گفت به منم ‫باید سهام برسه.
‫واسه همین رئیس
‫نود درصد از سهام ناحیه گیونگ گانگ رو ‫داد به من.
‫وقتی دو دوتا چهارتا می‌کنیم،
‫خب، نصف سهام رئیس که ده درصده
‫میشه پنج درصد. که میشه سهام شما.
‫دقیقاً میشه دویست میلیون وون.
‫- انتظار داری باور کنم؟ ‫- ای بابا.
‫میگی حقیقت نداره؟
‫ببین. حتی قراردادی که با هم امضا کردیم ‫هم اینجاست!
‫اگه این واقعاً سهم مدیر گوئه،
‫من اسمم رو عوض می‌کنم.
‫معلومه کارتون غرض ورزیه!
‫مسخره‌ش رو درآوردین!
‫تو مسخره‌ش رو درآوردی!
‫- مامان! ‫- مامان؟
‫درسته من تو رو به فرزندخوندگی گرفتم،
‫ولی اول قبول کرده بودی نوکر من باشی.
‫مگه ماهی هستی که فراموش کردی؟
‫به چه حقی با من بحث می‌کنی!
‫این رو بهت دادم به خاطر این دورانی که با هم ‫گذروندیم،
‫که نیفتی به گدایی.
‫حالا اینکه بخوای اجاره این دفتر رو بدی یا بری ‫انتخاب خودته.
‫دیگه کاری باهات ندارم، پس گمشو!
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫من نوکرت بودم یا دخترت؟
‫بذار منم یه چیزی بپرسم.
‫من اربابت بودم یا مادرت؟
‫من از صنعت فیلم سازی نمیرم.
‫عه...
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫مدیر شعبه، مدیر شعبه!
‫ای بابا!
‫نکن این کار رو.
‫زانو بزن و التماس کن ببخشدت!
‫حالا درسته اینقدر بد حرف میزنه،
‫ولی نمی‌دونی چقدر دوستت داره؟
‫میگی برم به عنوان یه نوکر زندگی کنم؟
‫شما می‌تونی تا هر وقت می‌خوای حمالی بقیه ‫رو بکنی، مدیر گو.
‫بشین و ببین...
‫کی تو صنعت فیلم سازی جون سالم به در می‌بره.
‫مدیر شعبه!
‫از دست این دختر!
‫خب...
‫بابا.
‫میشه یه کم به جونگ شین...
‫می‌خوای کمکش کنی؟
‫بله.
‫پس کمکش کن.
‫الان دیگه بزرگ شدی.
‫اگه بخوای به کسی که دوست داری کمک کنی، ‫باید با دست خودت کمکش کنی.
‫یه مرد نباید همچین کاری کنه؟
‫قلبت بهت چی میگه؟
‫اگه نمی‌تونی فراموشش کنی، پس همه جوره ‫براش مایه بذار.
‫اگه نمی‌تونی، فراموشش کن.
‫من هیچوقت مادرت رو فراموش نکردم،
‫واسه همین،
‫هر کاری از دستم
‫برمیومد انجام دادم
‫که پیداش کنم و ازش مراقبت کنم.
‫ولی تو چی؟
‫به نظرت اینقدر تلاش کردی؟
‫من نه شوهری دارم که بیاد خونه
‫نه بچه‌ای دارم که بهم سر بزنه،
‫پس کیه این وقت شب؟
‫کیه؟
‫تویی، جونگ اوک؟
‫منم، جونگ شین.
‫چون نشد صحبت کنیم اومدم.
‫ای وای.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بعد اینکه شوهرم
‫و دو هاک فوت کردن...
‫حالا هم که جونگ اوک از خونه رفته،
‫چطوری می‌تونم هوشیار بمونم؟
‫اگه نوشیدنی نخورم، خوابم نمی‌بره.
‫به تو هم خیلی داره سخت می‌گذره، نه؟
‫قسمت نبود، چیکار کنیم؟
‫اون عوضی رو فراموش کن.
‫بنوشید.
‫حس می‌کنم قلبم سوراخ شده
‫و باد ازش رد میشه.
‫و نمی‌دونم چرا اینقدر به چول وونگ ‫فکر می‌کنم.
‫چون تولدشه،
‫یه سر زدم گفتم
‫شاید بیاد سئول.
‫ولی دیدی؟
‫دیدی اون عجوزه چقدر بد نگاهم می‌کرد؟
‫می‌خواست بگه به چه حقی بدون اجازه‌ش ‫اومدم دیدن چول وونگ.
‫اینطور نیست.
‫اینطور نیست؟ مزخرف نگو.
‫می‌دونی اون زن مغرور خیلی وقت پیش ‫بهم چی گفت؟
‫اینقدری هست که
‫یه کار جدید شروع کنی.
‫ای وای!
‫پس کلش پوله؟
‫در عوض، منم یه خواهش دارم.
‫شاید سخت باشه،
‫ولی لطفاً دیگه نیا دیدن خانواده من.
‫مخصوصاً،
‫دیگه با چول وونگ در تماس نباش.
‫ولی...
‫نمیشه هر وقت یاد دو هاک میفتم، ببینمش؟
‫مراقب خودت باش.
‫یه ماه بعدش بود؟
‫ای وای!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چرا؟
‫نباید میومدم؟
‫بفرمایید.
‫گوشته،
‫پس لطفاً ازش لذت ببرید.
‫ای خدا. چرا یه همچین چیز گرونی آوردی!
‫چون نمی‌تونم زود به زود سر بزنم.
‫من
‫تو حومه شهر مستقر شدم.
‫کجا؟
‫خب،
‫گوانگجو.
‫چقدر دور.
‫تا برگردم، لطفاً سالم بمونین.
‫تو قراره بری یه جای دور و غریبه زندگی کنی،
‫تو باید مراقب خودت باشی.
‫بذار برم برات غذا درست کنم، اول بخور ‫بعد برو.
‫اوه، وایسین.
‫چون کار دارم باید برم.
‫با اجازه.
‫باشه.
‫هر کاری بود،
‫هر چی می‌خواستی، بهم بگو.
‫چه غذا باشه، زیرپوش باشه،
‫یا لباس زیر،
‫هر چی خواستی بهم بگو.
‫متاسفم.
‫نه.
‫من ازت ممنونم.
‫الان فقط تو برام موندی.
‫باید...
‫باید سالم بمونی، خب؟
‫اون لحظه، حس کردم
‫یکی از قندیل‌های یخی از قلبم افتاد.
‫اون بچه لوس...
‫گمونم هنوز یه کم مهربونی توش مونده.
‫معلومه. پسر کیه پس؟
‫اون زن مغرور
‫باید ما رو توی اون حال می‌دید.
‫میگن حتی یه روباه هم قبل مرگش برمی‌گرده ‫به زادگاهش.
‫همه چی باید برگرده سر جای خودش.
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫راست میگین.
‫جونگ شین.
‫بله؟
‫چول وونگ ما پسر خوبیه، نه؟
‫بله.
‫فقط یه کم حریصه،
‫ولی پسر خوبیه.
‫باید با چول وونگ ازدواج کنی.
‫از دست شما، مامان.
‫انگار چول وونگ نمی‌تونه فراموشت کنه
‫و هی یادت میفته.
‫مُرده‌ها مُردن.
‫زنده‌ها باید به زندگیشون ادامه بدن.
‫بعد بدرقه دو هاکی که مثل برادرش ‫دنبالش بود،
‫حتماً خیلی اذیت شده.
‫هم تو هم چول وونگ،
‫وقتی دو هاک از بهشت تماشاتون می‌کنه،
‫اونم مثل من همین رو نمی‌خواد؟
‫مامان، خواهش می‌کنم.
‫یه کم حرف گوش کن باش.
‫چول وونگ...
‫- راستش... ‫- من حتی...
‫موقع غذا خوردن هم بهش فکر می‌کنم.
‫وقتی راه میرم به دو هاک فکر می‌کنم.
‫هیچ جوره
‫از قلبم نمیره.
‫چطوری می‌تونم یکی دیگه رو توی ‫دلم راه بدم، مامان؟
‫دختر بیچاره من.
‫دختر بیچاره.
‫ای خدا.
‫دختر بیچاره...
‫بهرحال،
‫تو نمی‌دونی،
‫ولی چول وونگ...
‫از شکم من اومده.
‫از شکم من.
‫ولی همینکه به دنیا آوردمش، بابای دو هاک...
‫بردش
‫و دادش.
‫پای اون خانواده که وسط میومد،
‫از بچه خودش هم دست می‌کشید.
‫هر کاری براشون انجام می‌داد.
‫اونموقع، دو هاک...
‫همیشه به خاطر چول وونگ از همه چی ‫دست می‌کشید.
‫دلم برای پسرم خونه.
‫باید هر جور شده جلوش رو می‌گرفتم.
‫بچه بیچاره‌م.
‫اونطور که شنیدم، استیکش عالیه.
‫فرقی با هتل فرست کلاس نیویورک نداره.
‫ممنون.
‫راستش، وقتی شنیدم قراره بیاین با ما شام بخورین ‫غافلگیر شدم، رئیس.
‫فکر نکنم فقط برای استیک اومده باشین.
‫میشه بپرسم برای چی اومدین؟
‫همونطور که انتظار میره، خیلی رک هستید. ‫[گوم مان چول، رئیس گروه چانگ سونگ]
‫راستش، امروز رئیس یه شرکت وابسته داره ‫میره واسه بازپرسی.
‫باید دیگه الان‌ها رسیده باشه.
‫رئیس دختر کوچیکمه.
‫اوه، که اینطور.
‫شرکت اون بچه یه بودجه سیاه با استفاده از
‫محل شعبه شرکتش توی یه کشور خارجی ‫فراهم کرده.
‫نمی‌دونم اطلاعات رو از کجا آوردن،
‫ولی بازپرس داره بابت شکستن قانون کنترل مبادله خارجی ‫درباره‌ش تحقیق می‌کنه.
‫من گوم یون هی از شرکت مد چانگ سونگ هستم.
‫بودجه سیاه رو راه انداختن که با خرید
‫املاک توی ژاپن، دارایی‌های شرکت رو بیشتر کنن.
‫خانواده ما اینقدری فقیر نیست
‫که از همچین پولی استفاده شخصی ‫داشته باشه.
‫- بله. ‫- همونطور که می‌دونین...
‫ولی اون بازپرس...
‫هر حرفی بزنید توی دادگاه علیهتون استفاده میشه.
‫با بودجه شعبه خارجیتون، پول زیادی به جیب زدین.
‫طبق این گزارش،
‫برای خرید یه ملک توی ژاپن بوده، ‫که الان بین بچه پولدارها مُد شده؟
‫مطمئن نیستم.
‫اگه یه تازه وارد باشی چی؟
‫- تازه وارد؟ ‫- بله.
‫کدوم ملکی توی این دنیا فقط ارزشش ‫بیشتر میشه؟
‫منظورتون چیه؟
‫املاک ژاپن تو دنیا شماره اول رو دارن.
‫نشنیدین که اگه یه زمین
‫توی توکیو بفروشین، می‌تونین کل آمریکا ‫رو بخرین؟
‫شنیدم.
‫واسه همین میگم باید بیشتر مراقب باشین.
‫با سوءاستفاده از این دوران خوب
‫یعنی اگه مشکلی پیش بیاد،
‫سقوط راحت میشه.
‫جای تحقیق،
‫داری موعظه می‌کنی.
‫لطفاً سفارش ما رو به پسرتون بکنید.
‫پسر من آدمی نیست که به اینجور درخواست‌ها گوش بده،
‫ولی چون دارین اینطور حرف میزنین،
‫سفارشتون رو می‌کنم.
‫حتماً زیاد درباره اقتصاد مطالعه دارین.
‫میگن تو دوره رشد اقتصادی بی‌سابقه‌ای هستیم،
‫ولی جرایم مالی هم رشد زیادی داشتن.
‫واسه همین خوب مطالعه می‌کنم.
‫که اینطور.
‫راستش، من اصرار کردم تو املاک ژاپن
‫سرمایه گذاری کنه.
‫دخترم مخالف بود.
‫پس،
‫من رو متهم به...
‫شکستن قانون کنترل مبادله خارجی بکنید.
‫حتماً نه مدرک دارین نه شاهد،
‫واسه همین خودم بهتون میدم.
‫متوجه حرفاتون هستین دیگه؟
‫پس چی.
‫دارم به جرمم اعتراف می‌کنم.
‫چرا؟
‫راستش،
‫منم با شما موافقم، بازپرس.
‫کش رفتن پول شرکتی که با زحمت به دست آورده شده
‫برای سرمایه گذاری توی املاک ژاپن
‫نه تنها غیرقانونیه،
‫بلکه می‌تونه باعث مشکل برای شرکت بشه.
‫راستش، خودم گزارش دادم.
‫اگه متهم به شکستن قانون کنترل مبادله خارجی بشم،
‫خبرش میره تو مطبوعات.
‫اگه اینطور بشه، حتی رئیسمون هم چاره‌ای نداره
‫جز اینکه تسلیم بشه.
‫دستا بالا!
‫اگه ما چیزی از دست ندیم، برای شرکت و ‫کشورمون خوبه.
‫میهن پرستی چیز خاصیه؟
‫من میگم باید
‫سعی کنیم یه بار هم که شده میهن پرست باشیم.
‫یه چندتا فایل هم به عنوان مدرک آوردم.
‫[شرایط فعلی املاک خارجی]
‫گفتم ولم کنین!
‫بازپرس!
‫گفتم ولم کنین!
‫خواهش می‌کنم بدویین سوار شین.
‫هی، بازپرس!
‫تصمیم گرفتیم طی زمان تحقیقات بازداشتتون کنیم
‫چون ممکنه مدارک رو نابود و فرار کنین.
‫حکم بازداشتتون رو هم گرفتیم.
‫همونطور که خواستین، این خبر امشب ‫میره تو مطبوعات.
‫هی، بازپرس.
‫نمیشد بدون بازداشت بهم حکم بدی؟
‫این نظر شماست.
‫بریم.
‫بازپرس.
‫- بازپرس! ‫- اوه، یه لحظه...
‫معمولاً با مجرم‌ها میرم...
‫ولی امروز کار مهمی دارم.
‫بازپرس چوی.
‫هی!
‫ببریدش.
‫- مراقب باشید. ‫- ولم کنید!
‫خب، هر جور که بهش فکر می‌کنم...
‫فیلم «دو صفر هفت: مجوز قتل» پرسودترین ‫فیلم بعدیه.
‫ادامه بدم؟
‫شکی درش نیست.
‫ادامه بده.
‫بله. فهمیدم.
‫جونگ شین چی شد؟
‫هنوز زنگ نزده؟
‫نه.
‫عجوزه لجباز.
‫عجوزه شجاع.
‫دختره احمق.
‫چول وونگ هم...
‫از توی شکم من اومده.
‫از شکم من...
‫نگفتی یه سالی باید دوست عادی بمونیم؟
‫احساسات من...
‫اینطوری از آب دراومدن.
‫جز اینکه از پست برنمیام،
‫دلیل معقول دیگه‌ای نداری؟
‫جونگ شین!
‫به من احساسی نداشته باش.
‫انگار ناراحت بودی، یه مراسم خاص ترتیب دادم.
‫ولی انگار تحت تاثیر قرار نگرفتی.
‫امروز یه مجرم خیلی عجیب اومده بود.
‫می‌تونی ازش به عنوان شخصیت یکی از ‫فیلم‌هات استفاده کنی.
‫می‌خوای بشنویش؟
‫باشه واسه بعد.
‫باشه. بیا بخوریم.
‫تو یوسو که بودیم...
‫تو و دو هاک همیشه با هم بودین، نه؟
‫ولی...
‫انگار دو هاک همیشه از عقب...
‫مراقبت بود و برات فداکاری می‌کرد.
‫حتی وقتی رفت مدرسه کشاورزی.
‫این حرفا یه دفعه از کجا اومدن؟
‫بذار واسه بار آخر ازت بپرسم.
‫اونموقع، دو هاک واقعاً کسی رو کشت؟
‫اونموقع و الان...
‫هیچوقت من رو به چشم یه مرد ندیدی، نه؟
‫چول وونگ...
‫راستش رو بگو.
‫راستش...
‫من خیلی وقته منتظرتم...
‫و هر وقت این کار رو می‌کنم من رو پس میزنی.
‫نگاهت رو از من نگیر.
‫دو هاک واقعاً مجرمه؟
‫میگی...
‫فکر می‌کنی مجرم واقعی کس دیگه‌ست؟
‫و میگی اون مجرم منم؟
‫اینطوره، نه؟
‫وقتی...
‫شنیدم با بی‌عدالتی از استودیو فیلم سازی ‫انداختنت بیرون،
‫از ناراحتی خوابم نمی‌برد.
‫حتی نمی‌تونستم غذا بخورم.
‫واقعاً می‌خوام ازت مراقبت کنم و کمکت کنم.
‫ولی چرا هر وقت نزدیکت میشم، پسم میزنی؟
‫و بهم شک می‌کنی؟
‫شرمنده بی‌خودی بهت شک کردم.
‫واقعاً متاسفم.
‫باید برم.
‫بعد اینکه دو هاک فوت شد،
‫منتظر موندم حالت بهتر بشه.
‫نمیشه دیگه به من نگاه کنی؟
‫بذار یه بار هم که شده نفس بکشم، جونگ شین!
‫چیکار کنم که نگاهم کنی؟
‫نمی‌تونم، چوی چول وونگ.
‫هر وقت این کار رو می‌کنم، یاد دو هاک میفتم.
‫شرمنده.
‫جونگ شین، من...
‫به خاطر تو هر کاری می‌کنم.
‫حتی می‌تونم آدم بکشم.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب!
‫بیا بگیم من یونگ تاک رو کشتم. خب؟
‫بیا بگیم من کشتمش!
‫حتی اگه من کشته باشمش...
‫به خاطر تو بود.
‫می‌فهمی؟
‫[املاک ریچ]
‫[رئیس هو گوی ری]
‫ای خدا، این روزها هر وقت می‌نوشم ‫بیهوش میشم. بده‌ها.
‫ممنون بابت قرص‌ها، رئیس گو.
‫دلیلش...
‫نوشیدن نیست. تنهاییه.
‫چون کسی نیست احساس تنهایی می‌کنی
‫و یه جوری می‌نوشی
‫انگار فردایی نیست، بعد بیهوش میشی.
‫یه بار هم که شده برو دنبال دلیلش.
‫بیا برگردیم سر کارمون.
‫بهتر نیست تو منطقه اولین شهر نو ‫سرمایه گذاری کنیم؟
‫اینجا رو.
‫اینجا ایلسانه، نه؟
‫جونگ دونگ...
‫پیونگ چون...
‫سانبون، و...
‫بوندانگ.
‫یه سر به کل‌ شهرهای خوب زدم،
‫ولی جای سوزن انداختن نبود.
‫نمیشه با اتوبوس آخر بریم؟
‫ای خدا، شاید چرخش پنچر شده. چطوری ‫قراره سوار شیم؟
‫واسه همین مشاور املاک یه نبرد اطلاعاتیه.
‫بهرحال حالا که اینقدر اطلاعات داری،
‫حتماً یه زمین نزدیک شهر جدیده گرفتی.
‫ای بابا.
‫وقتی دولت اعلام کنه، کل دنیا می‌فهمه.
‫اینکه نشد اطلاعات داشتن.
‫حتی یه سانت هم نتونستم بخرم.
‫پس جدی جا نیست؟
‫ای خدا.
‫به نظر من، زمین‌های نزدیک...
‫این منطقه در آینده پتانسیل دارن.
‫ساحل غربی؟
‫با اینکه آبادسازی و بزرگراه ساحل غربی اعلام شد،
‫اینقدر زمین داره،
‫که هر جا یه ملک خوب پیدا میشه.
‫می‌خوام پیونگ تک رو پیشنهاد بدم، ‫از همه بهتره.
‫کارمون رو که با چین شروع کنیم،
‫انتظار واقع بینانه‌ای دارم
‫که بندر پیونگ تک خیلی بهتر میشه.
‫درسته.
‫باشه.
‫بیا بودجه‌هامون رو بذاریم روی هم
‫و بریم چندتا ملک ببینیم.
‫نگرانی سرت کلاه بذارم و فرار کنم؟
‫نه بابا...
‫پس...
‫اگه پولم رو بذارم توی حساب خودت ‫بهم اعتماد می‌کنی؟
‫چرا آخه؟
‫خب اگه بذاری هم...
‫مطمئن میشم.
‫باشه.
‫حالا چی به دو هاک بدهکاری که اینقدر ‫از خودگذشتگی می‌کنی؟
‫داستانش مفصله.
‫حالا درباره‌ش صحبت می‌کنیم.
‫بیا بریم غذا بخوریم.
‫نه.
‫گفتن تا تنور داغه بچسبون.
‫بیا بریم زمین‌ها رو ببینیم.
‫می‌تونیم اونجا یه چیزی بخوریم.
‫ای خدا. اینجوری نکن.
‫بیا بریم یه رستوران خوب و...
‫ای بابا، خانم هو!
‫عجبا.
‫ای خدا، عجب جاییه، نه؟
‫الان دریا یه زمین محسوب میشه.
‫شبیه خلقت دنیا می‌مونه.
‫گفتم که.
‫از زمان خلق شدن کشورمون، این بزرگترین توسعه زمین ‫ملیه.
‫اگه بزرگراه ساحل غربی بعدش بیاد،
‫گرفتن زمین‌های پایتخت
‫میشه بچه بازی.
‫عجب منظره خوبی.
‫ای بابا. ای وای!
‫ای وای.
‫چی شده؟
‫می‌شناسیش؟
‫مامان چول وونگه.
‫چی؟
‫بازپرس چوی چول وونگ؟
‫بازپرس پست؟
‫زیر این زمین گنج خوابیده؟
‫بله، شکی توش نیست.
‫خوب درباره‌ش تحقیق کردم.
‫خب، برات چیکار کنم؟
‫مثل قبل کارتون رو ادامه بدین.
‫ده درصد سود؟
‫کاپیتان تیم اوه،
‫همچنان حریصی، نه؟
‫خب...
‫منم باید چند نفری رو سیر کنم...
‫باشه.
‫قبول.
‫کجاش پسته.
‫بهرحال، الان که دیدم این زنه اومده،
‫پس حتماً زیر این زمین گنج خوابیده.
‫- عجله نکن و غذات رو بخور. ‫- باشه.
‫بیا.
‫هر بار ازت ممنونم.
‫و متاسفم.
‫منتظر بودم باهام تماس بگیری.
‫خواهش می‌کنم...
‫بیا حداقل ماهی یه بار همدیگه رو ببینیم...
‫یا حتی هر دو ماه یک بار.
‫می‌دونی که نمی‌تونم به صورت ثابت باهات ‫در تماس باشم.
‫در ضمن...
‫داریم دوباره هم رزم‌هامون رو جمع می‌کنیم.
‫اگه گیر بیفتم همه چی خراب میشه.
‫می‌دونم برات سخته...
‫- ولی خواهش می‌کنم یه کم دیگه تحمل کن. ‫- پس،
‫منم بهتون ملحق میشم.
‫نمی‌تونم اجازه بدم.
‫اگه دوباره گیر بیفتی، جون همه تو خطر میفته.
‫خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم پیشم بمون، اوپا.
‫جونگ اوک...
‫مامان.
‫ای وای، جونگ شین!
‫اون روز سالم رسیدی خونه؟
‫واقعاً همچین چیزی گفتم؟
‫بله.
‫این رو گفتین.
‫که شما چول وونگ رو به دنیا آوردین.
‫منطقی نیست.
‫هر وقت می‌نوشم دیوونه میشم.
‫اگه همچین چیزی گفته باشم...
‫پس حتماً خل شدم.
‫مزخرفه، نگران نباش.
‫پس اینطور نیست؟ مطمئنین دیگه؟
‫آره. حقیقت نداره!
‫حتماً چون دو هاک و چول وونگ مدام پیش همدیگه بودن
‫همچین حرفی زدم.
‫آره.
‫چول وونگ پسرمه.
‫با قلبم به دنیا آوردمش.
‫از دست شما، مامان.
‫داشتم سکته می‌کردم.
‫اینقدر ترسو نباش.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫اونوقت حرفم رو باور کردی؟
‫باید آب بخورم. وای خدا.
‫شوکه شدی؟
‫خوش اومدین.
‫حتی ازتون خواهش هم کردم، خانم.
‫کارتون زشته.
‫اینکه اینطوری بازداشتش کردین...
‫ای خدا.
‫تو راه بودم قضیه رو شنیدم.
‫وقت نکردم با پسرم صحبت کنم.
‫رفتم خونه به شوهرم میگم
‫سفارشتون رو به دادستان ارشد بکنه.
‫اینجور خشونت‌ها تو شرکت آدم‌های پولدار کم نیست.
‫راستش...
‫من می‌خواستم دخترم و
‫بازپرس چوی همدیگه رو ببینن.
‫شنیدم پسرتون بازپرس چوی آدم لایق
‫و بااستعدادیه.
‫به عنوان یه پدر، می‌خواستم دخترم رو به یه ‫مرد خوب معرفی کنم.
‫دخترم هم بعد از اینکه شنید
‫از بازپرس چوی خوشش اومد،
‫گفت سعی می‌کنه عادی بهش نزدیک بشه.
‫واسه همین داوطلبانه واسه احضار رفت.
‫نمی‌دونستم همچین قصدی دارین.
‫از طرف اون عذرخواهی می‌کنم.
‫راستی...
‫طبق گفته وکیلی که از دیدن دخترم اومد...
‫خواهش می‌کنم به پدرم بگید.
‫اون رو به عنوان مرد زندگیم انتخاب کردم.
‫گفت دخترم از بازپرس چوی خوشش اومده.
‫ای خدا.
‫چرا از کسی که بازداشتش کرده خوشش اومده؟
‫به نایب رئیس بگید با وثیقه آزادش کنه.
‫بعدش...
‫بیاید ملاقات خانوادگی بذاریم.
‫مهم حسیه که بچه‌ها دارن.
‫مگه مهمه والدین چی می‌خوان؟
‫بهرحال، زیاد نگران نباشین.
‫حواسم هست که دخترتون به زودی آزاد بشه.
‫درباره گروه چانگ سونگ هم...
‫اطلاعاتت خیلی به درد بخور بود، ‫کاپیتان تیم اوه.
‫خیلی گروه‌ها می‌خواستن دخترشون عروس ‫نایب رئیس بشه.
‫مخصوصاً...
‫گروه‌هایی مثل گروه چانگ سونگ
‫که به مشکل مالی خوردن،
‫حریص‌تر هم میشن.
‫بدتر از همه اینه که فقط دختر داره،
‫واسه همین در به در دنبال یه داماد خوبه.
‫با اینکه مدیرعامل کوم یون هوی دختر همسر دومشه...
‫می‌دونم.
‫فهمیدم که رئیس کوم بیشتر از همه به استعدادهای ‫این دخترش می‌نازه.
‫بله.
‫با اینکه گروه الان به مشکل خورده،
‫به عنوان یه شرکت در زمینه مالی رتبه ‫بیستم رو گرفتن.
‫اگه گروه چانگ سونگ بتونه سوپاپ اطمینان ‫چول وونگ بشه،
‫می‌تونه در آینده رویای بزرگی رو خلق کنه.
‫بهرحال، چول وونگ باید فکر کنه ملاقاتشون ‫با هم بی‌هماهنگی و طبیعی بوده.
‫وگرنه مشکوک میشه، پس مراقب باش.
‫چشم.
‫خانم، شما...
‫اگه سعی کنید سیاستمدار خوبی میشید.
‫اگه اوضاع خوب پیش بره...
‫حواسم هست که دستمزدت رو بگیری.
‫همیشه ممنونتون هستم، خانم.
‫راستی...
‫نایب رئیس می‌دونن
‫پیگیر ازدواج چول وونگ هستید؟
‫باید اینطوری نشون بدیم.
‫چون پای عشق که میاد وسط، تبدیل به مرد ‫پاکی میشه.
‫اون خانم هم...
‫الان‌ها میرسه.
‫خوش اومدین، رئیس چا.
‫هر کاری...
‫خواستین رو انجام دادم.
‫کارتون عالی بود.
‫نباید این کار رو با دخترم بکنم.
‫بدون که...
‫کار آسونی نبود.
‫همونطور که قول دادم، به اضافه فرار از ‫ممیز مالیاتی،
‫کمک می‌کنیم دستتون به اولین فیلم خارجی ‫که وارد میشه هم برسه.
‫راستی...
‫متوجه شدم اونی که بدجور عاشقه...
‫بازپرس چویه، نه دختر من.
‫این کارها فقط واسه این بودن که دختر من و...
‫بازپرس چوی از هم جدا بشن، نه؟
‫رئیس چا...
‫اگه کارتون تموم شد، می‌تونین برین.
‫ای خدا.
‫با اینکه تو صنعت فیلم سازی آدم‌های ‫زیادی دیدم،
‫تا حالا آدمی مثل شما ندیده بودم.
‫وای... با این صورت زیبا...
‫مردم رو چیزی جز مهره‌هایی تو تخته شطرنج نمی‌بینی.
‫اگه شد، باید یکی مثل شما رو تبدیل به ‫شخصیت اصلی یکی از فیلم‌هام کنم.
‫خواهش می‌کنم اگه درستش کردید، براش ‫پایان خوش بذارید.
‫دست من نیست.
‫اگه اینجوری صحبت کنین...
‫قرار ما...
‫باشه بابا.
‫بهرحال، هر چی گفتین انجام دادم.
‫پس دیگه...
‫تو کار من و دخترم دخالت نکنین.
‫اگه خسته شدین...
‫برگردید خونه استراحت کنید، خانم.
‫باید پایان خوشی داشته باشه.
‫برای من، چول وونگ...
‫و شوهرم.
‫اینطور میشه، خانم.
‫دستیار ویژه رئیس آژانس امنیت ملی؟
‫رئیس یه دستور سری و مهم بهم داده.
‫به یه آدم قابل اعتماد نیاز دارم.
‫واسه همین بهت زنگ زدم.
‫ولی...
‫من بازپرسی رو دوست دارم.
‫اگه می‌خوای برگردی سر
‫بازپرس بودن، حتی بعد تموم شدن کارمون، ‫جلوت رو نمی‌گیرم.
‫فکر کن داری کمکم می‌کنی.
‫حالا این دستور مهم و سری چی هست؟
‫سیاست شمالی.
‫سیاست...
‫شمالی؟
‫[پروازهای بین المللی]
‫[نزدیک توکیو، ژاپن]
‫خسته نباشید.
‫هی، چرا داریم از این سمت میریم؟
‫پولم رو پس بده.
‫می‌دونم شماها تو کار کلاهبرداری شرط بندی هستین.
‫تا نکشتمت پولم رو پس بده.
‫چقدر؟
‫ده میلیون ین.
‫بیا.
‫این واسه تو.
‫دو هاک، موفق باشی!
‫- کلش هست؟ ‫- بله، کامله.
‫فردا مهمون‌های مهمی داریم.
‫خوب آماده شید.
‫کی قراره بریم کره؟
‫هر وقت من بگم. ‫[چا دونگ پال: از گنده لات‌های بازار سیاه کره و ژاپن]
‫بهتره سر قولت بمونی.
‫بمونم یا نمونم به خودم مربوطه.
‫فقط کسایی که قدرت دارن می‌تونن به چیزی ‫شک کنن یا ردش کنن.
‫قبل از اینکه این کار رو بکنی...
‫احساسات واقعیت رو قایم کن.
‫فقط اینطوری جون سالم به در می‌بری.
‫اون چیه؟
‫انگار یه آدمه.
‫هی.
‫بکشش بالا.
‫بکشش بالا!
‫زود باش!
‫تو راه برگشت از دیدن کشورم بعد مدت‌های طولانی،
‫تویی که داشتی می‌مردی رو نجات دادم،
‫و حتی قاچاقی آوردمت اینجا.
‫زنده‌ست، بابابزرگ!
‫- زنده‌ست! ‫- هی، زخمش عمیقه!
‫یالا! بجنب!
‫تو یه بار مُردی.
‫نباید این دفعه یه مدت طولانی زنده بمونی؟
‫خیلی ممنون که تا اینجا اومدید.
‫اسم من چه دونگ پاله.
‫خوشبختم. من هوانگ چونگ سونگ هستم.
‫ایشون هم دستیارم، بازپرس چوی چول وونگه.
‫از کره نوشیدنی خوبی آوردم.
‫می‌خواید حین صحبتمون، یه کم بنوشید؟
‫حتماً.
‫سیاست شمالی...
‫خوبه.
‫می‌خوایم از راه‌های مختلف با اتحاد جماهیر شوروی ‫ارتباط برقرار کنیم.
‫ولی هنوز چیزی تایید نشده.
‫کره شمالی هم با موفقیت تونسته ‫جلومون رو بگیره.
‫می‌دونم شما خیلی وقته دارید با قزاقستان ‫مبادله می‌کنید.
‫اگه کمکمون کنید...
‫دولت کره جنوبی براتون جبران می‌کنه.
‫عالیه.
‫پس نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫ممنون!
‫اول نوه‌م میره کره...
‫به عنوان نماینده من.
‫اوه، حلال زاده بود.
‫خیلی خب. این نوه‌م، چه ها یونه.
‫خودت رو معرفی کن. ‫آقایون از کره جنوبی اومدن.
‫سلام، من چه ها یون هستم.
‫خوشبختم.
‫من چوی چول وونگ هستم.
‫از الان بابت کمک‌هاتون ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫مدال افتخار و ترفیع می‌گیری.
‫دلم برای همه‌تون تنگ شده بود.
‫دو هاک...
‫واسه اینکه خیالمون راحت بشه، باید همه چی ‫رو برگردونیم سر جاش.
‫به روش خلافش.
‫نکنه دو هاک هیونگ رو من کشتم؟
‫مامان دو هاک گفت با جونگ شین ازدواج کنم، ‫گفت خیلی به هم میایم.
‫خواهش می‌کنم باهام مهربون‌تر باش.
‫رفته از کل پاچینکوها رشوه گرفته.
‫اخراجش کنید و برای بازجویی دستگیرش کنید.
‫کی دستور بزن و در رو رو داده؟
‫به چشم من همچین آدمی هستی.
‫مثل یه خاطره باارزش.
‫جونگ شین...
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M