‫[این سریال ساختگی‌ست. شخصیت‌ها، مکان‌ها، محل‌ها، ‫سازمان‌ها، حوادث، رویدادها ربطی به واقعیت ندارند.]
W W W . M O V I E S H O . C O M
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کلیدم چی شد؟
‫جونگ شین.
‫جونگ شین!
‫فکر نکنم امروز در این حد نوشیده باشم.
‫حتماً... خیلی دلم براش تنگ شده.
‫امکان نداره.
‫واقعاً دو هاکی؟
‫باید بهم زنگ میزدی!
‫میومدم ژاپن!
‫می‌خواستم زنگ بزنم،
‫ولی اگه چول وونگ می‌فهمید زنده‌م، ‫دیگه نمی‌تونستم برگردم.
‫فکر می‌کنی چول وونگ سعی می‌کرد بکشتت؟
‫چول وونگ تو مراسم دفن بابات کلید ‫دستبند رو بهت داد.
‫اون قول و قرار رو با تو گذاشته بود.
‫احتمالاً فکر می‌کرد وقتی با کشتی فرار کنم، ‫دیگه نمی‌تونم برگردم.
‫انگار مُرده‌م.
‫دو هاک، چول وونگ اینقدرا هم آدم بدی نیست.
‫من طرفش رو نمی‌گیرم.
‫من دیدم چه زندگی‌هایی داشتید.
‫اینقدر با هم صمیمی بودین مردم با ‫برادر اشتباهتون می‌گرفتن.
‫پیداش کردم.
‫کی رو؟
‫اونی که بابام رو کشت.
‫چی؟ راننده‌ای که زد به بابات و در رفت؟
‫نه.
‫اونی که قاتل رو برای کشتن بابام استخدام کرد.
‫یعنی میگی تصادفی نبود؟
‫کیه؟ کی استخدامش کرده بود؟
‫اونی که مثل برادرم بود.
‫اون استخدامم کرد.
‫اسمش...
‫نمی‌دونم چیه.
‫یه نگاه بنداز.
‫این بود؟
‫این چی؟
‫عینک زده بود، نمی‌تونستم خوب ببینمش.
‫بهتر نگاه کن، آشغال.
‫خودشه.
‫همونه!
‫گفت یه مرد خمار میاد تو جاده.
‫گفت میگه یه قتل تصادفی بوده و سریع ‫آزادم می‌کنه.
‫کی استخدامش کرد؟
‫امکان نداره.
‫کل خانواده برای کشتن بابام نقشه کشیدن.
‫اینطوری فکر نکن، دو هاک. امکان نداره.
‫اتفاقاً این کارها ازش برمیاد.
‫دو هاک، اشتباه می‌کنی.
‫ای کاش اینطور بود.
‫خودت گفتی. می‌دونم چون دیدم.
‫بابات چول وونگ رو از تو هم بیشتر دوست داشت.
‫ولی فکر می‌کنی چول وونگ در این حد ‫قدرنشناسی می‌کنه؟
‫می‌دونم چه حسی به چول وونگ داری.
‫ولی اشتباه می‌کنی. اینطور نیست، دو هاک.
‫خیلی خب. نظرت چیه بگیم چول وونگ بیاد؟
‫اگه ببینه زنده‌ای، خیلی خوشحال میشه!
‫تازه می‌تونیم درباره این قضیه هم ازش بپرسیم.
‫شاید بتونه تحقیق جدید راه بندازه و بفهمه چی شده.
‫- دو هاک... ‫- اون عوضی بخواد حقیقت رو افشا کنه؟
‫اون عوضی که به قایم کردن حقیقت عادت داره؟
‫منظورت چیه؟
‫چول وونگ چه حقیقتی رو قایم کرده؟
‫تو اصلاً چول وونگ رو نمی‌شناسی.
‫اون قتلی که تو یوسو زندگیم رو عوض کرد.
‫هر دفعه اومدی زندان ملاقاتم، پرسیدی ‫واقعاً کسی رو کشتم یا نه.
‫آره. بهت دروغ گفتم.
‫من کسی رو نکشتم، ولی قاتل شدم،
‫و...
‫اون قتل من رو انداخت زندان.
‫میگی چول وونگ قاتل بود؟
‫دو هاک واقعاً قاتله؟
‫فکر می‌کنی مجرم واقعی کس دیگه‌ست؟
‫و میگی اون مجرم منم؟
‫اینطوره، نه؟
‫من به خاطر تو هر کاری می‌کنم.
‫حتی می‌تونم آدم بکشم.
‫بیا بگیم من یونگ تاک رو کشتم. خب؟
‫حتی اگه من کشته باشمش...
‫به خاطر تو بود.
‫چول وونگ با گریه به پام افتاد.
‫- هیونگ! ‫- که نجاتش بدم...
‫خواهش می‌کنم نجاتم بده.
‫و با مامانش افتادن به پای بابام.
‫خواهش می‌کنم همین یه بار نجاتم بدین!
‫- همین یه بار! ‫- آقا!
‫تنها کسایی که در جریان این قضیه بودن،
‫منم، چول وونگ، پدر مرحومم،
‫و مامانِ چول وونگ.
‫الان می‌فهمی؟
‫اتفاقاً از پس کشتن بابام برمیاد.
‫آره. شنیدیم.
‫کِی؟
‫اعتراف لی یونگ دوک رو که شنیدیم، حین ‫نوشیدن بهمون گفت.
‫ای خدا. ما هم خیلی شوکه شدیم.
‫می‌دونی که آدم دروغ گفتن نیست.
‫چوی چول وونگ شرور!
‫چطوری می‌تونه این کار رو با دو هاک هیونگی که ‫به خاطرش افتاد زندان بکنه؟
‫بعد به دلایلی، بابای دو هاک از چول وونگ
‫یا خانواده چول وونگ بابت اینکه دو هاک قتل ‫رو گردن گرفته اخاذی کرد؟
‫واسه همین به قتل رسید و این بلاها ‫سر دو هاک اومدن؟
‫فقط تونستیم به همین نتیجه رسیدیم.
‫پس تو انتقام باهاش شریک شدین؟
‫بذارین بگیم حقیقت داره.
‫ولی فقط چول وونگ و خانواده‌ش در جریان ‫حقیقت هستن. یعنی میان اعتراف کنن؟
‫تازه، کی به حرف یه معتاد گوش میده؟ ‫به اینش فکر کردین؟
‫نه تنها اون، اینا آدم‌های کله‌گنده‌ای پشتشونن.
‫خواهش می‌کنم سعی کنین جلوش رو بگیرین و ‫کمکش نکنین.
‫اینجوری دو هاکی که به زور جون سالم به در برد، ‫انگار قراره واسه بار دوم بمیره.
‫سعیمون رو کردیم. ولی... میگه می‌خواد ‫همه چی رو برگردونه سر جاش.
‫اگه این کار رو نکنه می‌میره.
‫زنده هم بمونه آرامش نداره.
‫کسی جز تو
‫نمی‌تونه راضیش کنه، جونگ شین.
‫اومدی؟
‫اوه، رئیس! مشتاق دیدار.
‫چی می‌خونی؟ ‫از تو بعیده.
‫- ای خدا. ‫- چیه؟
‫موسویو؟
‫چه منظره‌ای.
‫ما چونگ جا می‌خواد با دست کشیدن ‫از داشته‌هاش زندگی کنه؟
‫نه بابا.
‫چه توی ذهنت باشه یا اموالت، نباید قبل اینکه
‫دوباره پرشون کنی، خالیشون کنی؟
‫الان هیچی ندارم.
‫چرا؟ چون هیچ پخ خاصی نیستم.
‫اگه پولدار باشم، میشم یه آدم درست و حسابی.
‫خب برو تو یه معبد بودایی، یه عصا دستت بگیر،
‫و در درگاه بودا دعا کن.
‫بزرگترها.
‫- سلام. ‫- سلام بچه‌ها.
‫وای خدا، حس می‌کنم قراره یه کار گنده بکنیم.
‫باهوشی دیگه.
‫چقدر پولداره که داریم داشته‌هاش ‫رو ارزیابی می‌کنیم؟
‫منم همین رو میگم.
‫مگه زنه لی بیونگ چول یا چونگ جو یونگه؟ ‫[صاحبین سامسونگ و هیوندا]
‫کیه؟
‫یه تاجر عادی نیست.
‫با دغل بازی زیاد پول درآورده.
‫خب کیه؟ بگو دیگه.
‫زن رئیس آژانس امنیت ملی.
‫هیونگ!
‫دیوونه شدی؟
‫هیونگ، بعد این چند سال استراحت زده به سرت؟
‫- پاشو برو بیمارستان. ‫- بیخیالش!
‫من ترجیح میدم هیچی نباشم و هیچی هم نداشته باشم.
‫خل شدی!
‫هی، هی! کارمون هر چی خطرناک‌تر باشه، ‫سودش بیشتره.
‫تازه، زنه به املاک هم علاقمنده.
‫هی، هی. تا کی می‌تونیم این کارها رو بکنیم؟
‫بهش به عنوان آخرین شغلمون قبل ‫بازنشستگی فکر کنین،
‫و واسه بازنشستگی تو آینده آماده شین.
‫تازه، اگه از یه آدم پولدار که پولش رو از ‫راه‌های فاسد به دست آورده دزدی کنیم،
‫مردم هم خوشحال میشن.
‫یه نگاه به چو سه هیونگ بندازین! ‫[دزد معروفی که از ثروتمندان دزدی می‌کرد]
‫اگه موفق شیم، می‌تونیم به فقرا کمک کنیم.
‫بیاید مثل هالبیندانگ شیم! ‫[گروهی که برای خدمت به مردم، علیه فساد دولت شورش کرد]
‫چه چو سه هیونگ باشه چه هالبیندانگ،
‫اول و آخرش دزدن!
‫منم همین رو میگم!
‫هر جور بخوای فکر کنی، اینجور ایده ‫از تو برنمیاد.
‫هیونگ، نقشه یکی دیگه‌ست، نه؟
‫نخیرم!
‫اگه کس دیگه‌ای باشه، عشقه.
‫ای خدا.
‫آخرین عشق زندگیم.
‫چه مرگته!
‫هستین یا نه؟!
‫به چند نفر گفتی عشق آخر زندگیت؟
‫می سوک، یونگ... نه یونگ جا...
‫وای، عالیه.
‫نسبت به یه رستوران یه لول دیگه‌ست.
‫به نظر من، هر چی اینجاست یه گونی ‫پول پشتشه.
‫چقدر پول پای اینجا خرج شده؟
‫آره، همین رو بگو.
‫اگه درست سرش کلاه بذاریم،
‫حداقل پونصد میلیون درمیاریم.
‫پونصد میلیون؟
‫سخت نیست.
‫فقط کافیه اسمتون رو به ما قرض بدین.
‫بودجه کار رو خود توسعه دهنده‌ها می‌ذارن.
‫فقط اسممون رو؟
‫چه کاری هست؟
‫در این حد بدونین که مربوط به آبادسازیه.
‫بعد اینکه کار تموم شد و پولتون رو گرفتین،
‫بهمون قول دادن نفری صد میلیون گیرمون بیاد.
‫صد میلیون وون؟ اونم واسه قرض دادن اسممون؟
‫مثل اینکه کار گنده‌ایه.
‫نظرت چیه جاش از ما استفاده کنی؟
‫سخت میشه. خودمم نتونستم نقشی ‫توی کار داشته باشم.
‫ای بدجنس.
‫[اسم سند]
‫دفعه بعدی، واسه این کارهای ریسکی باید ‫بیشتر بهم پول بدی.
‫اینقدر ساختمون داره؟
‫هی!
‫یا خدا...
‫این چیه؟
‫واقعیه؟
‫چندتاست؟
‫ای خدا...
‫شنیدم سلیقه خوبی تو هنر قدیمی دارید، نایب رئیس.
‫ای خدا، فکر نکنم سلیقه‌م خوب باشه.
‫فقط... ‫[کیم وان کی، دادستان ارشد دادسرا]
‫وقتی دادستان بودم، مجبور بودم قبر دزدها رو بگیرم،
‫چاره‌ای جز مطالعه کردن درباره‌شون نداشتم.
‫چون مطالعه کردم
‫یه مقدار درباره‌شون می‌دونم.
‫موقع انجام کار،
‫گاهی اوقات بدهکارها جای پول عتیقه بهم میدن.
‫میشه یه نگاه بندازین؟
‫این...
‫قبولش کردم،
‫ولی سفالگر چینی دوره گوریو نیست و ‫بیشتر شبیه یه دیگ اتاق خوابه.
‫وایسا، این...
‫این سفالگری ماه نیست؟
‫سفالگری ماه؟ باارزشه؟
‫پس چی!
‫هر چند به عنوان گنج ملی تعیین نشده،
‫در زمینه هنر باستانی،
‫سفالگری یه گنجینه در نظر گرفته میشه.
‫اوه، جدی؟
‫گمونم این ظرف بالاخره صاحبش رو پیدا کرده.
‫- بله؟ ‫- ای خدا، خیلی غم انگیز میشه
‫منی که هیچی درباره هنر نمی‌دونم مثل ‫یه کوزه ساده باهاش برخورد کنم.
‫مردم و وسایل مختلف
‫وقتی باارزش هستن که ارزششون شناخته بشه.
‫جدی میگی؟
‫چندتا وسیله باستانی دارم.
‫اگه هر از چند گاهی یه نگاه بهشون بندازین، ‫ممنون میشم.
‫باعث افتخاره!
‫اوه، راستی.
‫از دفعه قبلی بیست درصد افزایش پیدا کرده.
‫دیگه بچه پولدار محسوب میشین.
‫خودت بچه پولدار میشی، ‫رئیس یو یونگ پیل.
‫هی اعداد کارمون رو بیشتر می‌کنی.
‫هی، با این پول بیمه تنظیمی و هزینه‌های ‫تعمیراتی،
‫باید پای چند جای دیگه هم پول خرج کنیم.
‫اگه مدیر عوض نشه، ‫می‌تونم بهش پیش پرداخت و حقوق ماهانه بدم،
‫ولی هی عوض میشن، منم مجبورم ‫پیش پرداخت بیشتر بدم.
‫کار مدیر تیم‌های بیسبال از من راحت‌تره.
‫اینقدر غر بیخود نزن.
‫خب، آره.
‫راستش، از مواد فروختن بهتره.
‫به بیشتر کارها با پول میشه رسیدگی کرد، ‫و سیاست‌هاش هم زیاد سخت نیستن.
‫و مجازات‌ها هم کمترن.
‫- خواهشی که کردم چی؟ ‫- اوه مان اوک؟
‫بعد اینکه فرستادنش بوسان، ‫هنوز داره کلی پول درمیاره.
‫هر هتلی باشه بهش سر میزنه، فرقی نداره ‫کوچیک باشن یا بزرگ.
‫کثافت از یه شرخر هم فاسدتره.
‫حداقل شرخرها اول بهت پول میدن ‫بعد کتکت میزنن.
‫این یارو بدون سرمایه گذاری از ملت پول می‌گیره!
‫دنبال نقطه ضعف‌هاش گشتی؟
‫خیلی سخته درباره‌ش تحقیق کرد.
‫یارو مدام اسلحه همراهشه!
‫تا گاردش رو نیاره پایین، کاری نمیشه ‫باهاش کرد.
‫پس باید گاردش رو بیاریم پایین.
‫اسم واقعیش رو نگفت، ولی مثل اینکه یه نامه ‫از یه تاجر توی بوسانه.
‫دفترمون توی بوسان چی؟
‫مثل اینکه هنوز در جریان نیستن.
‫بهشون خبر بدم؟
‫ولش کن.
‫یه نامه ناشناس هم اومده.
‫و به دادستان ارشد هم گزارشش رو دادم.
‫سگی که توسط صاحبش ول شده و بهش ‫غذا داده نمیشه،
‫نباید یه راه برای جون سالم به در بردن پیدا کنه؟
‫آره.
‫ولی اگه یه سگ رها شده یه رهگذر رو گاز بگیره،
‫از صاحبش بد میگن.
‫تهدید کردن و رشوه گرفتن به اسم یکی دیگه... ‫کار کوچیکی نیست.
‫اگه اخراج شی، نمی‌تونی حقوق بگیری.
‫میگی داوطلبانه دست بکشم؟
‫شنیدم بابات خیلی مریضه.
‫از این فرصت استفاده کن و مثل یه پسر وظیفه شناس، ‫به بابات رسیدگی کن.
‫اگه تصمیمت رو گرفتی، از نایب رئیس می‌خوام ‫بهت سخت نگیره.
‫بهت سه روز وقت میدم.
‫چوی چول وونگ...
‫من ازت معذرت خواهی کردم و مثل یه ارباب جوان ‫باهات رفتار کردم.
‫چرا برات کافی نیست؟
‫فکر کردی چون بهت خدمت کردم، خدمتکارتم؟
‫هی.
‫اوه مان اوک.
‫هنوز بچه‌ای.
‫چون پسر ارشد منی باهات خوش رفتاری کردم.
‫وگرنه اگه جایگاهت از یه دادستان هم بالاتر بود،
‫یه قلاده دور گردنت می‌انداختم.
‫با من در نیفت.
‫برات بد میشه.
‫گمونم رو نایب رئیس حساب باز کردی.
‫فکر کردی بعد اینکه محکوم شدی، ‫باز هوات رو داره؟
‫هی! کثافت جاسوس.
‫گردنت که بیاد تو دستم
‫دیگه راه فراری از من نداری. ‫نمی‌تونی من رو شکست بدی.
‫می‌دونی چرا؟
‫تا حالا سر کسی رو زیر آب نگه داشتی ‫تا نفسش بند بیاد؟
‫تا حالا به قلب کسی شلیک کردی؟
‫من این کارها رو به خاطر کشورم کردم.
‫با حفظ کردن کتاب‌های قانون به اینجا نرسیدم!
‫خب؟ ها؟
‫خب که چی؟
‫داری من رو تهدید می‌کنی؟
‫تهدید؟ که اینطور...
‫گمونم میشه تو رو با یه چی تهدید کرد، نه؟
‫مثلاً یه مرد رو کشتی ولی دوستت جای تو ‫فرستاده شد زندان...
‫جرئت داری یه کلمه بگو.
‫و شاهد اصلیش رو هم کشتی.
‫کسی که بهت نزدیک بود.
‫راستش...
‫قضیه بیشتر از این حرفاست.
‫ولی اگه بفهمی اوخ میشی.
‫اونم چه جور.
‫همه...
‫یه جعبه پاندورا توی قلبشون دارن که کسی ‫نباید باز کنه.
‫اعماق قلبشون.
‫من دارم. تو، چوی چول وونگ. ‫نایب رئیس و خانم هم دارن.
‫ولی اگه هنوز می‌خوای شر من رو کم کنی، ‫اون جعبه پاندورات رو باز می‌کنم.
‫همه‌مون رو می‌بلعه.
‫من تنها بدبخت نمیشم.
‫پس بازپرس چوی...
‫بیا پررو بازی درنیاریم...
‫و با هم کنار بیایم.
‫می‌دونی... استرس برات ضرر داره.
‫کاپیتان تیم.
‫کی اومدی؟
‫حالتون چطوره؟
‫با دستیار ویژه چوی کار داشتم.
‫جدی؟
‫میخوای قبل رفتن یه نوشیدنی بخوری؟
‫نه، ممنون.
‫می‌خواستم بیام دیدنتون.
‫فردا وقت دارید؟
‫چیزی شده؟
‫مامان... نکنه تو با اوه مان اوک دست به یکی کردی؟
‫خیلی خب.
‫برنامه ریزی دیدارت با کوم یون هوی...
‫یه ربطی به کاپیتان تیم اوه داشت.
‫من بهش گفتم برنامه ریزی کنه.
‫زیاد ازم متنفر نشو. به خاطر خودت این کار رو کردم.
‫نه، اون نه. نکنه...
‫ها؟
‫چیه؟
‫هیچی.
‫[هتل برنج سوپ]
‫چیکار می‌کنین؟
‫خیلی بهش فکر کردم.
‫به اینکه جای چول وونگ افتادی زندان
‫و مرگ پدرت به چول وونگ مربوطه.
‫تاییدش نکردم. ولی حرفت رو باور می‌کنم.
‫ولی بس کن.
‫چرا؟
‫چون هیچی مثل قبل نمیشه.
‫بابات زنده نمیشه و دورانی که تو زندان گذرونی
‫برنمی‌گرده.
‫مهم‌تر از همه، دیگه نمی‌خوام از دستت بدم.
‫تو هم فکر می‌کنی می‌خوام با تخم مرغ ‫سنگ بشکنم؟
‫غیرممکنه؟
‫حتی اگه مطمئنی از پسش برمیای، این کار رو نکن!
‫آخرش چی قراره مثل قبل بشه؟
‫اگه چول وونگ و خانواده‌ش بمیرن یا بیفتن زندان، ‫همه چی برمی‌گرده سر جاش؟
‫نگران چول وونگی؟ آره؟
‫چی؟
‫فهمیدم.
‫خوب می‌دونم که چول وونگ دوستت داشت ‫و کمکت کرد.
‫لی دو هاک... واقعاً که...
‫باشه. بیا بگیم انتقامت رو گرفتی.
‫خونی که روی دستاته چی؟
‫من چطوری باید بشینم و تماشا کنم؟
‫خیلی وقت پیش که خونی شده بودی،
‫یادته چی بهت گفتم؟
‫یادته چه قولی بهم دادی؟
‫بیا جدا شیم.
‫وقتی می‌بینم آسیب می‌بینی، خونریزی می‌کنی، ‫و بقیه رو کتک میزنی...
‫اینجاست که دیگه...
‫دست از تماشا کردنت برمی‌دارم.
‫خواهش می‌کنم ازم دست نکش، جونگ شین.
‫از خلاف دست می‌کشم
‫و یه کار درست و حسابی پیدا می‌کنم.
‫نمی‌تونم بدون تو زندگی کنم.
‫میگی می‌خوای برگردی سر جای اولت؟
‫پس... اون جای اصلیت بود.
‫وقتی گفتی عاشقمی.
‫وقتی گفتی به خاطر من از همه چی ‫دست می‌کشی.
‫[بسته]
‫فکر کنم حق با جونگ شینه.
‫اشتباه نمی‌کنه.
‫نه من و نه جونگ شین.
‫کسایی که اشتباه می‌کنن اون عوضی‌ها هستن.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫من همه جوره به شما وفادار بودم.
‫البته می‌دونم بازپرس چوی یه کینه ‫قدیمی از من داره.
‫ولی مخصوصاً سر همین قضیه، ‫من از ته دل به شما سه نفر خدمت کردم.
‫آره.
‫همیشه ممنونتم، کاپیتان تیم اوه. ‫فقط...
‫فکر نکنم چول وونگ...
‫بتونه درگیری‌هایی که قبلاً با تو داشته رو ‫فراموش کنه.
‫پس...
‫می‌خواد من رو اخراج کنه.
‫عکست رو دیدم، کاپیتان تیم اوه.
‫به نظرم اشتباه کردی.
‫بهت تنزل رتبه دادن و با این حال ‫تکرار کارت...
‫شما چی، خانم؟
‫بله؟ منظورت چیه؟
‫نه تنها بازپرس چوی،
‫بلکه شما هم از یه جایی به بعد من ‫رو حذف کردین.
‫وقتی بیخیال زمین ساحل غربی شدم رو میگی؟
‫فکر کنم دلیلش رو بهت توضیح دادم.
‫نه، ندادین.
‫نگفتین به خاطر پیشنهادی بود که رئیس ‫کوم مان چول بهتون داد.
‫خب، می‌فهمم.
‫حتماً چون خیلی پول گنده‌ای بود، ‫نمی‌خواستین با یکی دیگه شریک شین.
‫غریزه طبیعی انسانیه دیگه.
‫منم به خاطر همون غریزه خواستم بیام دیدنتون،
‫غریزه تلاش برای بقا.
‫منم نمی‌خواستم این روز از راه برسه، ولی...
‫نامه برای «بازپرس چوی چول وونگ از تیم دوم ‫تحقیقات جنایی در دادسرا» نوشته شده.
‫چول وونگ، من آقای جونگ هو هستم.
‫فکرش رو هم نمی‌کردم یه روز این نامه رو بنویسم.
‫وقتی به این فکر می‌کنم که چقدر قراره با خوندن ‫این نامه شوکه شی،
‫قلبم رو به درد میاره.
‫هر چند، با فکر به اینکه همه اشتباهات ‫باید تصحیح بشن،
‫این نامه رو با غم زیادی برات می‌نویسم.
‫بذار اول مستقیم برم سر اصل مطلب.
‫هر چند که پدر و مادرت...
‫ارباب جوان چوی یونگ شین و خانم ‫کانگ یو جین هستن...
‫پدر اصلیت، من یعنی لی جونگ هو...
‫و مادر اصلیت...
‫مادر دو هاک، هو گی ری هستیم.
‫متاسفم که می‌ترسونمتون.
‫چطور جرئت می‌کنی با این نامه ساختگی ‫از من اخاذی کنی؟
‫توی جیب لی جونگ هوی مرحوم پیداش کردم.
‫اگه کسی تا الان می‌خواست از شما اخاذی کنه، ‫کرده بود.
‫و واسه همین... مجبور شدم دست خودم رو ‫آلوده کنم.
‫مزخرف نگو!
‫فکر کردی نایب رئیس...
‫این کارت رو نادیده می‌گیره؟
‫این یه کپی بود.
‫تازه، به نظرم نایب رئیس شما رو ‫مجازات می‌کنه، نه من رو.
‫دنیا جای بهتری شده.
‫نمی‌دونم تو اخبار دیدین یا نه،
‫ولی یه چیزی هست به اسم...
‫آزمایش دی‌ان‌ای که خیلی هم دقیقه.
‫دادم موهای نایب رئیس و بازپرس ‫چوی رو مقایسه کنن.
‫ببینید.
‫اون دو نفر...
‫پدر و پسر...
‫نبودن.
‫خیلی شوکه شدم.
‫قبلاً رفته بودم یوسو و شهرتون تحقیق،
‫ولی خب شما هر سوراخی بود پر کرده بودین.
‫چی می‌خوای؟
‫خوشبختانه، هنوز به نایب رئیس وفادارم.
‫جایگاهم کنار نایب رئیس رو بهم پس بدین.
‫- همین؟ ‫- البته که نه.
‫اون جایگاه از اول هم برای من بود.
‫سی درصد از سود همکاریتون با ‫رئیس کوم رو هم می‌خوام.
‫چی گفتی؟
‫مگه قرار نیست پول خوبی گیرتون بیاد؟
‫اگه نایب رئیس بفهمه، همه چی به باد میره.
‫جاش...
‫من وفادارانه به هر سه‌ی شما خدمت می‌کنم.
‫و اینا هم گم و گور میشن.
‫با اجازه. خبرش رو به من بدید.
‫باشه.
‫اگه سر قولم موندم، باید هم نامه و ‫هم جواب آزمایش رو
‫برام بیاری.
‫چشم.
‫خانم...
‫من به اینکه کنار شما و نایب رئیس باشم راضیم.
‫تا وقتی من کنارتونم، هیچوقت به شما ‫یا نایب رئیس پشت نمی‌کنم.
‫هنوز نفهمیدین؟
‫هر چند...
‫اولش خیلی سورپرایز شدم.
‫چطوری همچین برنامه‌ای ریختین؟
‫چطوری اینقدر راحت دروغ گفتین؟
‫یه مدت که بهش فکر کردم،
‫احترامم بهتون چند برابر شد.
‫تونستین اینقدر راحت سر خطرناک‌ترین ‫مرد تو کره کلاه بذارین.
‫فوق العاده نیست؟
‫من طرف شمام.
‫اگه من رو کنارتون نگه دارین، زندگیتون...
‫صد در صد پایان خوشی داره.
‫قول میدم.
‫گزارشی که درباره کاپیتان تیم اوه نوشتی رو خوندم.
‫اینکه باز همچین دردسری درست کرده...
‫ای خدا.
‫گمونم تهشه، نه؟
‫- من... ‫- این چه حرفیه.
‫همه تو زندگی از این دست اشتباهات ‫مرتکب میشن، نه؟
‫یه خادم عادی اینقدر کم پول می‌گیره، ‫تازه پدرش هم مریضه.
‫حتماً به اون پول نیاز داشته.
‫با توجه به اینکه کاپیتان تیم اوه برای شما ‫و خانواده‌مون اینقدر زحمت کشیده،
‫نباید تنبیهش شدید باشه.
‫نه؟
‫نکنه تنهایی با کاپیتان تیم اوه صحبت کردی؟
‫نه.
‫دیدم چول وونگ با کاپیتان تیم اوه ‫صحبت می‌کرد.
‫بابا...
‫به نظر منم درست نیست اینطوری از شر ‫کاپیتان تیم اوه خلاص شیم.
‫به نظرم باید سرزنشش کنین، ‫که دیگه این کار رو تکرار نکنه.
‫جدی؟
‫راستش خودمم حس خوبی به این کار نداشتم.
‫پس همونطور که میگی، با یه اخطار اکید ‫قضیه رو تموم می‌کنیم.
‫خیلی خب، بیاید یه دور دیگه بنوشیم.
‫مشتاق دیدار، دستیار ویژه چوی. ‫ممنون که اومدی استقبالم.
‫اگه پول میخوای، فقط کافیه بگی!
‫جای اینکه بری سراغ این کارها.
‫متاسفم. دیگه تکرار نمیشه.
‫بگیر.
‫نه ممنون.
‫بگیر!
‫می‌دونم بابات عمل شده.
‫بهرحال می‌خواستم واسه بازنشستگیت بهت بدم.
‫چی گفتی؟ هی، حقیقت داره؟
‫وایسا، دوباره برگشت سئول؟
‫چرا... جدی گزارشش رو دادی؟
‫حتی یه عکس هم گذاشتم و براشون فرستادم!
‫خودمم نمی‌فهمم چرا.
‫یعنی دستمون بهش نمیرسه؟
‫آره گمونم.
‫خوب برنامه ریزی نکردیم.
‫وقتی خلافکار بودیم، به عدالت باور داشتیم.
‫ای خدا، اینجا پره از پوسترهای دونالد چو ‫و لزلی چونگ.
‫بهش گفتم بازیگر مورد علاقه من، جویی وانگ رو ‫هم بذاره‌ها.
‫جویی وانگ از تو خوشش نمیاد.
‫می‌دونم.
‫اونم همین رو گفت، پس...
‫خاله!
‫چرا اینقدر غافلگیر شدین؟ ‫اومدن من ممنوعه؟
‫هی، رئیس اوه! مشتاق دیدار.
‫فکر کردم با من قطع ارتباط کردی.
‫ای خدا. حتی اگه قطع ارتباط هم بکنیم...
‫نمی‌تونم حداقل به عنوان مهمان بیام اینجا؟
‫هی، سرتق، تو هم با من قطع ارتباط کردی؟
‫حداقل واسه خاله‌ت یه لیوان شربت بیار.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫ای خدا. چرا اینقدر هولی؟
‫بیا اول یه چی بنوشیم، بعد حرف بزنیم.
‫شنیدم خوب پولی تو فیلم‌های هنگ کنگیه، آره؟
‫خوب پولی نیست.
‫به شیرینی عسله.
‫درآمد حق کپی روی ویدئوها هم خوبه.
‫نیومدین شریک شین که؟
‫یه لحظه ساکت شو.
‫تا خودم خفه‌ت نکردم، خب؟
‫کم پول درمیاری؟
‫تازه کارمون رو شروع کردیم.
‫تازه، کارمون رو با یه وام شروع کردیم.
‫سر راه یه سر به آکادمی فیلم هم زدم.
‫شنیدم چندتا از فیلمنامه‌های نویسنده‌هاشون ‫رو رزرو کردی.
‫اسمش «داستان ازدواج» بود؟
‫شجاعانه و سرگرم کننده به نظر میومد.
‫شبیه یه غذای جدید ولی خوشمزه بود.
‫من براشون خوندمش.
‫می‌خوای توی سرمایه گذاری کنی؟
‫نه. میگم دوراندیشی کردی و تصمیم درستی گرفتی.
‫که همچنان با اون آکادمی در ارتباط موندی.
‫اومدی ازم تعریف کنی؟ ‫اونم الان؟
‫من هنوز مادرخونده‌ی اوه جونگ شینم.
‫فکر کردی فقط اومدم ازت تعریف کنم؟
‫باید بهت پاداش هم بدم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- بله.
‫خیلی خب! اینم پاداش... رئیس اوه جونگ شین ‫عزیز ما.
‫چیه؟
‫سهام استودیو فیلم نامدو.
‫بله؟
‫فکر می‌کردم سهامی به اسم من نمونده.
‫می‌دونم. قضیه اینه که...
‫ما... کل سهاممون رو به شما میدیم، ‫مدیر شعبه.
‫من جمله سینما. صد در صدش رو!
‫هی، ببین.
‫چه خبره؟
‫خاله، واقعاً می‌خوای همه چی رو بدی ‫جونگ شین؟
‫چه برنامه‌ای ریختی؟
‫برنامه؟
‫گمونم یه برنامه‌ای دارم.
‫می‌خوام بازنشسته بشم... ‫و از بقیه زندگیم با پول گرفتن از تو لذت ببرم.
‫می‌خوام برم نودل سرد بخورم.
‫خوب نگاهش کن و مهر بزن، خب؟
‫باز شروع کرد...
‫دفعه قبل که اخراج شدی... ‫خواسته‌ی رئیس چا نبود.
‫از بیرون بهمون فشار آوردن.
‫خیلی ناراحت بود.
‫بعداً همه چی رو می‌فهمی.
‫چیکار می‌کنی؟ بیا دیگه!
‫چشم! اومدم!
‫خب؟ من رفتم.
‫جونگ شین... یعنی چی؟
‫فشار بیرونی؟
‫[استودیو فیلم نسل جوان]
‫به به. ببین کی اینجاست.
‫چون نمی‌تونستم باهاتون تماس بگیرم ‫اعصابم خرد شده بود.
‫پس زنده بودی؟
‫رئیس چا همه جا دنبال شما گشت.
‫گفت آدم باید لطف بقیه رو جبران کنه، ‫حتی به قیمت دست کشیدن از انتقام.
‫با یکی دیگه اومدم.
‫گفته بودم برای یه نفر کار می‌کنم، نه؟
‫یکی که توی ژاپن مشغوله.
‫اوه، یادم اومد.
‫بیا تو.
‫من لی هیونگ گوک هستم.
‫ها؟
‫تو...
‫وایسا، تو همونی نیستی که جونگ شین ‫می‌خواست باهاش...
‫بله.
‫کسی هستم که می‌خواست باهاش ازدواج کنه.
‫وای...
‫زنه هی تهدیدم کرد، هی گفت ممیزی مالیاتی و فلان.
‫میگن آدم باید از زیر بارون فرار کنه.
‫اینقدر عصبانی بودم‌ها... ‫ولی کاری از دستم برنمیومد.
‫که اینطور.
‫باز تونست دووم بیاره.
‫نگران نباش.
‫دختر باهوشیه، موفق میشه.
‫شما چطورین، رئیس چا؟
‫نذار شروع کنم.
‫اگه مستقیم بیام فیلم‌های توزیع شده رو ‫اکران کنم، بیچاره‌م می‌کنن.
‫دفعه قبلی... یکی نزدیک بود سینما رو آتیش بزنه.
‫با اینکه فقط یه گوشه از سینما سوخت...
‫شنیدم چند نفر تو سینما مار ول کردن.
‫و فیلم‌های داخلی که روشون سرمایه گذاری کردم ‫خوب فروش نمیرن.
‫می‌خواید... سینما و شرکتتون رو به من بفروشین؟
‫به قیمت خوبی ازتون میخرم.
‫چی؟
‫درسته ازت کمک گرفتم،
‫ولی مردهای جوون حتی اگه پولدار هم باشن ‫نباید هول هولکی از این حرفا بزنن.
‫مهم نیست اوضاع چقدر سخت بشه، زندگی من ‫به این شرکت وابسته‌ست.
‫می‌تونین برین.
‫نباید مطمئن شین که زحمت زندگیتون ‫درست به ارث میرسه و شکوفا میشه؟
‫نمیشه بدینش به رئیس اوه جونگ شین؟
‫ای خدا.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫ممنون، خانم.
‫اسامی که بهم دادین خیلی مهم بودن.
‫الان می‌تونم سرمایه گذاری کنم دیگه؟
‫چقدر می‌خواید سرمایه گذاری کنید؟
‫می‌تونم پنج میلیارد وون بذارم؟
‫می‌تونین به موقع آماده‌ش کنین؟
‫سهامم، قراردادهام، و یه سری وام کافی هستن.
‫عالیه.
‫من واسه دیدار با بقیه، پول لازمم.
‫تازه، شما بیمه من هستین، نه؟
‫سیاست خوبی دارین.
‫[اسم سند] ‫یک، دو، سه، چهار...
‫پنج، شش، هفت. واو...
‫قدرت چیز خوبیه، نه؟
‫این خانم سه‌تا ساختمون فقط تو گانگنام داره.
‫و همه‌شون پنج طبقه یا بیشتر بودن.
‫حتی یه پارکینگ هم توی آپگوجونگ داره.
‫سالن پاریس رو اول اجاره کرده بود.
‫الان خونه دار شده.
‫به نظرت چقدر پول توشه؟
‫املاک به تنهایی حدود ده میلیارد وونی میشه.
‫خیلی پول جمع کرده، نه؟
‫پولدار بودن به چه دردی می‌خوره؟ ‫آدم مزخرفیه.
‫مثل سگ بهش چک میزنم!
‫چیزی شده مگه؟
‫نه، هیچی.
‫بهرحال، به نظر میاد پول قلنبه‌ایه.
‫ملکی هست که بتونیم باهاش کار رو ‫یه سره کنیم؟
‫کل ده میلیارد رو؟
‫آره. همه‌ش همزمان.
‫با یه ملک که راحت نیست.
‫یه زمین گلف یا یه هتل لازممون نمیشه؟
‫هی... اگه نتیجه معکوس بده و سر خودمون ‫کلاه بره چی؟
‫فکر کن این آخرین کار بزرگت توی کره‌ست.
‫اگه درست انجامش بدیم، پولشویی می‌کنم ‫و می‌فرستمت خارج.
‫فکر خیلی خوبیه.
‫- من میرم. ‫- هی، وایسا.
‫راستی، اونطور که ما چونگ جا گفت...
‫مثل اینکه خانم تازگی‌ها
‫به سرمایه گذاری تو زمین‌های گنده هم ‫علاقمند شده.
‫- زمین؟ ‫- آره.
‫داره با چندتا خانم‌های کله گنده کار می‌کنه.
‫بهش بگو... ازش مطمئن شه.
‫مطمئن نیستم.
‫[رئیس چوی جونگ جین، بخش خانه سازی، وزارت کار] ‫یه چندتا سازمان، مطبوعات و ارتش یه اتحادیه ساختن
‫که درخواست پیش خرید ویژه بدن... ولی همونطور ‫که می‌دونی، وزارت کار
‫اعلام کرده که می‌تونیم مکرر درخواستشون رو قبول کنیم.
‫رئیس چوی... کاخ آبی هم سرمایه گذاری کرده.
‫به زودی خبرش بهتون میرسه.
‫جدی؟
‫ما این پیش خرید خاص رو
‫در اختیار کسایی می‌ذاریم که دارن ‫براش کشورمون زحمت می‌کشن.
‫اینجوری روحیه و کار کارمندها تشویق نمیشه؟
‫سئول چی؟
‫سئول هم به زودی نظرش عوض میشه.
‫در ضمن، یه جعبه سیب رسیده گذاشتم توی ماشینتون.
‫خواهش می‌کنم نوش جان کنید.
‫چی بگم...
‫بله.
‫سلام، رئیس.
‫خوش اومدین خانم.
‫رئیس چوی، لطفاً سلام کنین.
‫ایشون همسر نایب رئیس هوانگ ‫از آژانس امنیت ملی هستن.
‫وای! عذر می‌خوام به جا نیاوردم!
‫چیزی برام آوردی؟
‫براتون...
‫مالکیت یه شرکت ساختمون سازی رو می‌گیرم.
‫کدوم شرکت؟
‫شرکت ساخت و ساز چانگ سونگ.
‫شرکت ساخت و ساز چانگ سونگ، ‫بیستمین شرکت ثروتمند کشور؟
‫بله، به جاش... یه جایزه بهم بدید.
‫باشه. انجامش بده!
‫ممنون.
‫الو؟
‫ببین کی زنگ زده.
‫فکر کردم آمریکا هستین.
‫کِی برگشتین؟
‫یه سالی میشه.
‫چون انگلیسی بلد نبودم، می‌ترسیدم از ‫خونه برم بیرون.
‫هیچی نمی‌تونستم بخرم، مگه اینکه از ‫مغازه‌های کره‌ای باشه.
‫زندگی مثل قبل نبود.
‫واسه همین برخلاف خواسته خانواده‌م،
‫ولشون کردم و برگشتم.
‫اوه... پس برگشتین موگیو دونگ؟
‫و باندتون رو از نو ساختین؟
‫منظورتون چیه؟ ببینین.
‫زندگی روزمره من به این وابسته‌ست.
‫زندگی برام سخت شده.
‫پس چی؟
‫خب، اخیراً... دارم تو صنعت بازی کار می‌کنم.
‫- بازی؟ ‫- بله.
‫گمونم وضعیتم زیاد بد نیست.
‫تونستم تو پاچینکوهای بچه‌ها سرمایه گذاری کنم ‫و سهام بگیرم.
‫یه مقدار دارم ازش پول درمیارم.
‫راستی، کار قانونیه.
‫مثل اینکه پیشرفت کردین، رئیس یوم.
‫- تبریک میگم. ‫- خجالتم میدین.
‫راستی، اونطور که شنیدم، شرکت شما به این ‫کارها هم علاقمنده.
‫خواهش می‌کنم مراقب من باشین.
‫راستش، من به افرادم گفتم.
‫گفتم بعد بازنشستگیتون، یکی از سالن‌های ‫شرط بندی رو بدن به شما،
‫تازه پولی که از بیمه سلامتی می‌گیرم رو هم نگم.
‫حتی اگه وعده‌های پوچی هم باشن، باعث میشن ‫حس کنم آدم مهمی هستم، خوشحال میشم.
‫منظورتون... من هیچوقت وعده خالی نمیدم.
‫ازشون قول مردونه گرفتم، کاپیتان تیم.
‫راستی... محل کارتون کجاست؟
‫می‌خوام برم ببینمش.
‫حتماً! بیاید سر بزنید.
‫- بفرمایید. ‫- نه، ممنون.
‫باشه. خودم می‌برمتون.
‫رسیدیم می‌تونیم درباره کار صحبت کنیم.
‫هی، به دخترها بگین بیان داخل!
‫هی!
‫خجالت کشیدم.
‫ممنون، تشکر.
‫اوپا، تو هم یه آهنگ بخون.
‫اوپا، فقط یه لیوان.
‫- نمی‌خورم. ‫- فقط یکی!
‫- نمی‌خورم. ‫- چرا؟
‫کاپیتان تیم!
‫بفرمایید، یه لیوان نوش جان کنید.
‫- من نمی‌نوشم. ‫- البته که نه.
‫این آبه. آب.
‫بفرمایید.
‫به افتخار وفاداری ما. نوش جان!
‫آره!
‫آب...
‫بیدار شدی؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫ما رئیس سالن‌های بازی هستیم.
‫گفتی می‌خواستی یه سربزنی.
‫محل کار ما اینجاست.
‫لات‌های بی سر و پا.
‫یوم گوانگ تاک کجاست؟
‫گوانگ تاک هیونگ رفت سر حال بیاد.
‫خیلی منتظر موندی؟
‫وای که چقدر سرده.
‫تو سرما هیچی از اودن و نوشیدنی بهتر نیست، نه؟
‫پسر، قرار اودن خوری آخر شب حرف نداره.
‫درباره بابای دو هاک...
‫کشتیش چون می‌ترسیدی لو بده...
‫دو هاک جات رفته زندان؟
‫من رو نمی‌شناسین؟
‫معلومه که می‌شناسم.
‫کارمند دولت.
‫شکنجه گر!
‫اونی که پول به جیب میزنه!
‫قاتل!
‫بد میگم؟
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫اگه راستش رو بگی، زنده‌ت می‌ذارم.
‫وگرنه کارت ساخته‌ست.
‫لی جونگ هو از سونگنام رو می‌شناسی، درسته؟
‫همونی که به لی یونگ دوک دستور دادی ‫با کامیون زیرش کنه.
‫- نمی‌دونم. ‫- ای آشغال...
‫بیاریدش.
‫- بیاریدش. ‫- چشم، هیونگ.
‫نگاه کن.
‫همین آشغاله؟
‫بله. خودشه.
‫همین دستور رو بهم داد. همین.
‫چرا مزخرف میگی؟
‫تو کی هستی؟
‫تو مجبورم کردی بزنم بهش...
‫در ازای سی میلیون وون.
‫من هیچوقت همچین کاری نکردم.
‫لی یونگ دوک می‌شناسدت، ولی مان اوک ‫عزیز ما دوستش رو نمی‌شناسه.
‫ببریدش.
‫بیا اینجا نکبت.
‫زود باش بگو.
‫باز شروع کردی؟
‫ولی درست میگم.
‫اتهام قتل تو افتاد گردن دو هاک ‫و جای تو رفت زندان.
‫می‌دونم.
‫حتماً تو و یکی از والدینت از بابای ‫دو هاک خواهش کردین.
‫چون نوکرشون بود.
‫یه کم زیاده روی نمی‌کنی؟
‫گفتم اینطور نیست.
‫چیکار کنم؟
‫چیکار کنم حرفم رو باور کنی؟
‫شکمم رو باز کنم و دل و روده‌م رو نشونت بدم؟ آره؟
‫یالا حرف بزن.
‫اگه مغز داری، ازش واسه فکر کردن استفاده کن.
‫اگه نگم من رو می‌کشی؟
‫حتی اگه بگم هم من رو می‌کشی، آشغال.
‫حتی اگه...
‫دو هاک و...
‫بابای دو هاک نمی‌تونن چیزی بگن چون مُردن،
‫ولی تو... نباید این کار رو بکنی.
‫نه.
‫نه، اینطور نیست.
‫جونگ شین، بیا بس کنیم و درباره یه چیز
‫دیگه صحبت کنیم.
‫اگه...
‫دو هاک زنده بود...
‫اگه پدرش هنوز زنده بود، همچنان جلوشون ‫اینطوری حرف میزدی؟
‫این آشغال... هنوز زنده‌ست، آره؟
‫هی...
‫مونده بودم کی هستی.
‫لی دو هاک... هنوز زنده‌ بودی.
‫از تب و تاب افتادی‌ها.
‫موندم چه حسی داره آدم با اسلحه خودش بمیره.
‫آره.
‫می‌تونم بگم.
‫می‌تونم بگم حقیقت نداره.
‫حتی اگه بمیرم و ببینمشون، میگم ‫حقیقت نداره!
‫اوه مان اوک، تو... گناه‌های زیادی مرتکب شدی،
‫واسه همین نمیشه با قانون محکومت کرد.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫- باید چیزی که محکم به هم چسبیده رو از هم جدا کنیم. ‫- بینگو.
‫اوه مان اوک اینجا تهدیدم کرد.
‫تو دفتر بودجه سیاه، یه یادداشته.
‫تو بودی آقای جونگ هو رو کشتی، مامان؟
‫مامان، منم دو هاک. پسرت...
‫امیدوار بودم تو نباشی.
‫هی، پسر، می‌خوایم سر زن نایب رئیس آژانس ‫امنیت ملی کلاه بذاریم‌ها!
‫اسناد رو می‌فرستی؟
‫اول براش کپی رو می‌فرستیم و می‌کشونیمش ‫سئول.
‫کسایی که بپای خونه‌ی مدیرعامل اوه رو میدن، ‫چند روز پیش داستان جالبی رو برام تعریف کردن.
‫که یکی دور و بر خونه مدیرعامل اوه می‌پلکیده.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M