‫[این سریال ساختگی‌ست. شخصیت‌ها، مکان‌ها، محل‌ها، ‫سازمان‌ها، حوادث، رویدادها ربطی به واقعیت ندارند.]
‫- جونگ شین! ‫- ترسیدم!
‫بیا. این رو برات گرفتم.
‫چیزی نیست که.
‫چرا اینقدر زحمت کشیدی؟
‫- کجان؟ ‫- اونجا.
W W W . M O V I E S H O . C O M
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫هنوز درباره یه چیز کنجکاوم.
‫چی؟
‫خیلی وقت پیش تو یوسو،
‫چرا من رو انتخاب کردی؟
‫یعنی چول وونگ هم باهوشه و خانواده ‫بااعتباری داره،
‫چرا یه دانش آموز دبیرستان کشاورزی بدبخت ‫مثل من رو انتخاب کردی؟
‫هنوز درباره‌ش کنجکاوی؟
‫آره.
‫اگه تو جای من بودی، چول وونگ رو ‫انتخاب می‌کردی؟
‫معلومه!
‫لی دو هاک آدم آینده داری به نظر نمیاد.
‫فرق بین من و تو اینه.
‫اینکه تا کجا می‌تونیم ببینیم.
‫کدوم فرق؟
‫چشم من خوب می‌بینه!
‫خب، چول وونگ... آره.
‫پولداره و از یه خانواده‌ای میاد که از رهبرهای ‫جنبش آزادی خواهی بودن.
‫یه خانواده درخشان که هم اعتبار داره هم ثروت.
‫ولی می‌دونی، چول وونگ تعمیم یافته‌ی ‫سابقه اون خانواده بود.
‫پس گمونم منم
‫تعمیم یافته تاریکی بودم.
‫نخیرم.
‫درسته که خانواده پولداری نداشتی،
‫ولی چشم‌هات همیشه مثل نور سپیده دم می‌درخشیدن.
‫هر چی تاریک‌تر بود، بیشتر می‌درخشیدن.
‫معمولاً هر آدمی جای تو باشه انگیزه‌ش ‫رو از دست میده.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫ولی دلیل مهم‌ترش این بود
‫که می‌خواستم شاهدخت پیونگ‌گانگ بشم.
‫شاهدخت پیونگ‌گانگ؟
‫یعنی چی؟ داری میگی من اوندال احمقم؟
‫آره. هی، مثل اینکه من به صورت ذاتی فیلم سازم.
‫یه اتفاق غیرمنتظره برای این احمق
‫که تبدیل به یه ژنرال بشه... ‫عالی نیست؟
‫داری میگی من بازیگری هستم که
‫تو فیلم زندگیت استخدام کردی؟
‫- آره. ‫- دارم به دل می‌گیرم دیگه.
‫دو هاک، این حرفا مهم نیستن.
‫ممنونم که تو همچین شرایط سختی بزرگ شدی،
‫و ناراحت میشدم که می‌دیدم به خاطر چول وونگ ‫اذیت می‌شدی.
‫چشم‌های صافت که نگاهم می‌کنن...
‫همیشه صادق و تاثیر گذارن.
‫گمونم همه این خصوصیاتت به چشمم دوست داشتنی ‫اومدن، حتی همین الان.
‫ای خدا، جونگ شین...
‫چیه؟
‫تحت تاثیر قرار گرفتی؟
‫شاهدخت پیونگ‌گانگ من باش.
‫تا آخر عمرم برات جبران می‌کنم.
‫لی دو هاک، این چه کاریه.
‫ناامید شدم.
‫چرا الماسش اینقدر کوچیکه!
‫جدی؟
‫فکر می‌کردم چیزهای ساده دوست داری، ‫واسه همین کوچیکش رو گرفتم.
‫ولی باشه. یه بزرگش رو برات می‌گیرم.
‫ای خدا، بنداز برام.
‫زود باش حلقه رو برام بنداز، اوندال احمق!
‫لی دو هاک بعد ناپدید شدنش مُرده گزارش شده بود.
‫کسی هم به اسم لی دو هاک وارد کشور نشده.
‫یه نگاه که به سوابق مهاجرتی انداختم،
‫دیدم از طریق گیمپو، از توکیو به اسم لی هیونگ گوک، ‫یه ژاپنی وارد کشور شده.
‫حواست به تک تک کارهاش باشه و گزارش هر چی ‫پیدا کردی رو بهم بده. فهمیدی؟
‫واسه چی وایسادی اینجا!
‫- بله، قربان! ‫- برو بیرون!
‫توتو!
‫چرا همچین کیک قشنگی گرفتین؟
‫به کشتی ما خوش اومدین!
‫مبارک باشه!
‫امیدوارم بتونیم با شکست دادن موج‌ها، ‫سالم و سلامت از دریاها بگذریم.
‫- البته. ‫- پس چی!
‫ناخدامون حرف نداره.
‫مگه واسه رسیدن به اینجا از دریاهای مرگ نگذشت؟
‫خیلی خب. هیونگ و زن داداش!
‫بیاید آرزو کنیم که شما دوتا دیگه از هم ‫جدا نشین!
‫- فوت کنین کیک رو بخوریم! ‫- باشه.
‫جونگ شین، بیا. یک، دو!
‫خیلی خب. به افتخار جونگ شین، عروس آینده.
‫نوش جان!
‫[رستوران سوپ برنج]
‫یه لحظه.
‫بله، رستوران سوپ برنج.
‫یکی دنبالتونه.
‫کی فرستادتش؟
‫خب... چوی چول وونگ.
‫حالا یه اطلاعات مهمی رو بهت دادم،
‫لی دو هاک هم باید اطلاعات مهمی بهم بده.
‫مدرکی که
‫نشون میده کی می‌خواست من رو بکشه رو برام بیارین.
‫- حس می‌کنم خوشگل‌تر شدی. ‫- دست بردار...
‫یکی داره بپامون رو میده.
‫بله؟
‫فکر کنم متوجه هویتت شدن.
‫اوه مان اوک آشغال...
‫نه.
‫چوی چول وونگ یارو رو فرستاده.
‫- چی؟ ‫- از در پشتی آشپزخونه یواش برو.
‫باید یه مدتی اینجا رو ببندیم.
‫هیونگ. باید زودتر
‫نقشه‌مون رو پیاده کنیم.
‫فهمیدم.
‫دو هاک.
‫جای در رفتن از چول وونگ، برو دیدنش.
‫منم باهات میام.
‫بهرحال که نمی‌تونه دیوونه بازی دربیاره.
‫میرم دیدنش،
‫بالاخره باید بهش یه فرصت بدم.
‫خب، شاید عوض شده باشه. ولی...
‫تنهایی میرم.
‫بذار منم بیام.
‫معذب میشم.
‫در ضمن، می‌دونی که
‫باید خودمون یه سری مشکلات رو حل کنیم.
‫حالا که چول وونگ یکی رو فرستاده،
‫ما هم باید جوابش رو بدیم.
‫اونی که بهش گفته بودن تو رو بکشه اونه،
‫و اونی که استخدامش کرده بود...
‫اومد.
‫اوه، لی دو هاک زنده برگشته.
‫می‌دونم.
‫از کجا...
‫پس،
‫می‌دونین منبع مالی کارهاش از کجاست؟
‫منبع مالیش؟
‫اگه همه چی رو بگم،
‫لی دو هاک رو بندازین زندان، و قول بدین که ‫من و کسب و کارم سر جامون می‌مونیم.
‫ای عوضی...
‫باشه، بگو.
‫لی دو هاک یه سالن شرط بندی خصوصی غیرقانونی ‫با من داره.
‫چی چی؟
‫سالن شرط بندی خصوصی؟
‫بله.
‫سهامش رو با من تقسیم می‌کنه،
‫و تو کل کشور پونزده‌تا سالن داریم.
‫از الان به بعد، لی دو هاک هر قدمی برداشت،
‫من چشم و گوش شما میشم، بازپرس.
‫هر وقت خواستین بهم زنگ بزنین.
‫حالا باورت شد؟
‫به خاطر من نبود تا الان مُرده بودی.
‫اگه اون آشغال هی کارش رو عقب بندازه،
‫ممکنه چول وونگ یکی دیگه رو برای ‫کشتنت استخدام کنه.
‫اگه می‌ترسی، فعلاً برو قایم شو.
‫اگه قایم شم،
‫همه چی رو از دست میدم.
‫چرا؟
‫مطمئنم می‌تونی با پولی که تا الان ‫جمع کردی زندگی کنی.
‫نسبت به پولی که به این خانواده کمک کردم به ‫دست بیاره، پول خرده.
‫و سازمانی دارن که می‌تونن کل ثروتم رو ازم بگیرن.
‫اول من باید بهشون حمله کنم و بعد ‫عقب بکشم.
‫بودجه سیاه هوانگ چونگ سونگ؟
‫غیرممکنه.
‫ثروت کانگ یو جین.
‫این شدنیه.
‫[شرکت حسابداری آپگوجونگ]
‫چی...
‫شما؟
‫اوه، بله. حتماً خسته شدین.
‫بفرمایید، این رو بنوشید.
‫اوه، خسته نباشین.
‫وای خدا، سونگ یون جو!
‫واو، چقدر خوشگلید، سونگ یون جو!
‫ای وای!
‫- خوب هستید؟ ‫- بله.
‫من همیشه خوبم.
‫ولی اگه می‌تونین، میشه یه امضا بهم بدین؟
‫بیاید اول صحبت کاریمون رو تموم کنیم.
‫البته.
‫بفرمایید.
‫ایشون صاحب ساختمون آپگوجونگه.
‫بدون اینکه ایشون رو معرفی کنم می‌شناسیش دیگه؟
‫سلام.
‫خوشبختم.
‫خب، سرایدار ساختمون اونجا رو نشونم داد، ‫خوب نگاهش کردم.
‫نشتی آب نداره. ساختمون تمیزی بود.
‫البته.
‫تازه ساخته، البته که تمیزه.
‫در ضمن، چون صاحبش عجله داره می‌خواد بفروشه.
‫قیمت خیلی کمی روش گذاشته.
‫خب، شما تصمیمتون رو گرفتین؟
‫- لطفاً قیمت رو بیارین پایین‌تر. ‫- بله؟
‫ساختمون خیلی بزرگه، نمی‌تونم پولش رو جمع کنم.
‫لطفاً قیمتش رو بیارید روی پونصد میلیون وون.
‫غیرممکنه.
‫همین الان آتیش زدم به مالم.
‫ده میلیارد پیش پرداخت و بقیه‌ش دو میلیارد وون.
‫کمتر از این نمی‎فروشم.
‫چون صاحب ملک عجله داره،
‫اینقدر قیمت پایین داره می‎فروشتش.
‫پس بهم سیصد میلیون وون تخفیف بدین.
‫ای خدا...
‫دارم دیوونه میشم.
‫خانم، می‌خواین چیکار کنین؟
‫شرایط پسرم رو که می‌دونی.
‫خب، نظرتون چیه طرفین یه روز دیگه ‫درباره‌ش فکر کنین؟
‫اگه کس دیگه‌ای پیشنهاد داد،
‫که بد میشه.
‫با اجازه.
‫وایسین!
‫امضا چی شد؟
‫خب...
‫هر وقت قرارداد رو امضا کردم، بهتون ‫امضا میدم.
‫اوه، باشه...
‫عجیب شدها...
‫خب، نگران نباشین، خانم.
‫حسابدار؟
‫می‌خواین یه لیوان چای با من بخورین؟
‫آره، خسته نباشی.
‫لطفاً حلش کن.
‫ممنون.
‫بعد اینهمه مدت، واسه همین گفتی بیام؟
‫ببخشید...
‫اگه متاسفی، ازم درخواستی نکن.
‫چون داشتی می‌رفتی زندان گفتی طلاق بگیریم،
‫اونوقت گفتی بیام واسه یه کلاهبرداری نقش بازی کنم.
‫برات مشکلی پیش نمیاد.
‫بذار منم ازت یه خواهشی کنم.
‫یه ازدواج خاص و یه طلاق خاص...
‫در نتیجه، برگشتن به بازیگری آسون بود،
‫ولی فراموش کردنت خیلی سختمه.
‫باید برگردی پیشم.
‫می‌خوای باز بازنشسته بشی؟
‫ممکنه دوباره بیفتم زندان.
‫هنوز وفاداری بیشتر از عشق برات ارزش داره.
‫نه، من آدم بدشانسیم،
‫واسه همین زندگی شادی نخواهی داشت.
‫متاسفم...
‫و ممنونم.
‫دیگه بهت زنگ نمیزنم.
‫زندگی خوبی داشته باشی.
‫باشه.
‫منم دیگه منتظرت نمی‌مونم.
‫- کجاست؟ ‫- داخله.
‫- مطمئنی؟ ‫- بله.
‫دو هاک.
‫جونگ اوک شوکه میشه.
‫اول من میرم.
‫باشه.
‫جونگ اوک.
‫اونی.
‫از کجا می‌دونستی من اینجام؟
‫اوپا هم باهام اومد.
‫منظورت از اوپا چیه؟
‫هنوز وقتی من نیستم نمیری خونه؟
‫اوپا...
‫چی شده؟
‫از مرگ برگشتم که ببرمت خونه.
‫متاسفم، مامان.
‫نه.
‫نه...
‫ممنون، عزیزم.
‫ممنون.
‫چیزی نیست. دیگه چیزی نیست.
‫از الان به بعد،
‫نیا اینجا.
‫- تو حساب زندانم هم پول نذار. ‫- اوپا.
‫به زودی قراره با یه حکم خاص آزاد شم.
‫جدی؟
‫خبر خوبیه که! ‫به هم‌رزم‌هامون هم میگم.
‫نه.
‫نگو.
‫بله؟
‫وقتی آزاد شم،
‫فکر نکنم
‫دیگه بتونم باهات باشم.
‫منظورت چیه؟
‫می‌تونی هر چقدر می‌خوای بهم فحش بدی.
‫از الان به بعد،
‫مسیر من از شماها جدا میشه.
‫بابت این مدتی که پیش هم بودیم ازت ممنونم.
‫یه دفعه چت شد؟
‫اوپا.
‫اوپا!
‫[وزارت کار]
‫یعنی چی؟ اینقدر سود دارن برمی‌دارن؟
‫[شهر سئول، گزارش سود پروژه وزارت کار] ‫مسخره‌ست!
‫در ارتباط با فروش ویژه خونه‌های سوسو،
‫این سود وزارت کار و تالار شهر سئوله.
‫با چیزی که به خانم کانگ گفتین فرق داره، رئیس.
‫چون شهروندهای عادی هیچی نمی‌دونن.
‫تو این برآورد، خیلی از بودجه‌ها محاسبه نشدن!
‫خودتون هم خوب می‌دونین، کاپیتان تیم.
‫بهرحال خانم کانگ ناامید میشن.
‫خب که چی؟
‫میگی بیشتر می‌خواد؟
‫نمیشه.
‫پس،
‫پول ما رو بکشید بیرون.
‫چی؟
‫الان چطوری این کار رو بکنیم!
‫اگه نایب رئیس بفهمن،
‫اوضاعتون بد میشه.
‫یه سری اسامی رو از شرکت ما قرض گرفتین.
‫می‌تونین بودجه رو تقسیم بر ده کنین و پولتون ‫رو از اونجا بردارین.
‫بهتون سود بیشتری میدیم.
‫ولی زیاد نه.
‫همونطور که می‌دونین، تو شرح مالی خیلی ‫از هزینه‌ها نمی‌تونن لیست بشن.
‫درسته.
‫پول بیمه هم هست،
‫محض اینکه مشکلی برای پروژه پیش بیاد.
‫و هدف اصلیتون این بود که ازم بخواین ‫پا توی این معامله بذارم.
‫بهتون پنج درصد بیشتر میدیم.
‫بیشتر از این نمیشه.
‫- پس فراموشش کنید. ‫- خانم کانگ.
‫ناامید شدم که از اول بهم نگفته بودید.
‫اعتماد مبنای همکاری نیست؟
‫متوجهم.
‫اگه چیز بیشتری می‌خواین،
‫یه کم زمان بدین بهش فکر کنیم.
‫ولی خانم کانگ، دیگه همچین چیزی ‫بهم ندید.
‫این چیه؟
‫اسامی قرض گرفته شده‌ای نیستن که گفتین ‫پول رو به حسابشون بریزیم؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌تونی بفهمی لی دو هاک کجاست؟
‫شرمنده.
‫انگار می‌دونه دنبالشیم، هی در میره.
‫جای عذر و بهونه آوردن،
‫- زود باشین پیداش کنین. ‫- چشم، قربان.
‫مثل اینکه اوضاع به وفق مرادت پیش نمیره.
‫اگه کمکی از دستم برمیاد، تعارف نکن.
‫هر وقت بخوای کمکت می‌کنم.
‫تو کمکم کنی؟
‫نیومدی تهدیدم کنی؟
‫ای خدا. چرا هنوز گیر اون حرفمی؟
‫تویی که قراره در آینده کارهای بزرگی ‫انجام بدی.
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوام کارهای بزرگی انجام بدم،
‫ولی پابندهای محکمی به قوزک پام وصله.
‫فکر نکن فقط پابنده.
‫بهتر نیست مثل یه ارتباط همزیستی،
‫مثل یه تمساح و پرنده ببینی؟
‫ارتباط همزیستی؟
‫جای ارتباط انگلی؟
‫چه همزیستی باشه چه انگلی،
‫با هم زندگی کردنشون مگه یکی نیست؟
‫نباید آدم برای سالم شدن انگل رو بکشه؟
‫می‌دونی اگه تو فضای آزاد، یه شیر و یه ‫ببر بجنگن کدومشون برنده میشه؟
‫جواب،
‫هیچکدومشونه.
‫ببر و شیر خوب هم رو می‌شناسن.
‫حتی اگه یکیشون اون یکی رو بکشه و برنده بشه،
‫بد زخمی میشه و در نهایت می‌میره.
‫پس یه ببر و شیر
‫نزدیک هم نمیشن. ‫هیچوقت با هم نمی‌جنگن.
‫پس...
‫میگی تو یه ببر یا شیری، کاپیتان تیم اوه؟
‫میگی تنها نمی‌میری؟ آره؟
‫اینطور که من می‌بینم، تو یه زالویی.
‫فقط خون بقیه رو می‌مکی.
‫به نظرم بیشتر از سود، ضرر داری.
‫پس...
‫واقعاً دستم رو نمی‌گیری؟
‫با کمک من، می‌تونی به چیزی که می‌خوای برسی،
‫به آدمی که می‌خوای برسی، و اونی که ‫می‌خوای رو شکست بدی.
‫می‌تونی به همه چی برسی.
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫تن لشت رو گم و گور کن!
‫پس...
‫با اجازه.
‫عه، مامان، اینجا چیکار می‌کنین؟
‫سلام.
‫می‌خواستم...
‫درباره یه چیزی باهات صحبت کنم.
‫چی شده؟
‫خب، حالا که دو هاک و جونگ اوک برگشتن،
‫یه کار دیگه‌ای مونده.
‫ولی...
‫مردم اگه بفهمن شوکه میشن.
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫چی شده، مامان؟
‫ای خدا...
‫دو هاک الان داره چیکار می‌کنه؟
‫راستش منم یه حرفی دارم.
‫چوی چول وونگ هستم.
‫منم.
‫هیونگ.
‫زنده‌ای؟
‫جون خودت که نمی‌دونستی...
‫از قبل می‌دونستی.
‫آره.
‫ولی دیر بهم زنگ زدی.
‫حقیقت داره؟
‫متاسفم، مامان.
‫باید زودتر می‌گفتم.
‫دلم برای دو هاک می‌سوزه، بابت جرم نکرده
‫افتاد زندان.
‫ای خدا...
‫خدایا...
‫ای وای، چطوری قراره برای کارهامون ‫تنبیه بشیم...
‫ای خدا.
‫برای تموم این کارهاش تنبیه شد...
‫واسه همین...
‫واسه همین گفت...
‫از کجا معلوم تو دنیا چی میشه؟
‫تازه، ما که گناهی مرتکب نشدیم،
‫چول وونگ نباید خبردار بشه؟
‫همه چی برای دو هاک و چول وونگ
‫عجیب میشه.
‫شوهر عوضیم هیچی بهم نگفته بود!
‫نمیشه.
‫مثل اینکه من جدی باید یه کاری بکنم!
‫ای خدا!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چرا اینجوری نگاه می‌کنی؟
‫خوشحالی من رو می‌بینی،
‫یا ناامید شدی؟
‫نه،
‫باورم نمیشه.
‫بشین.
‫فکر می‌کردم حداقل وانمود می‌کنی از دیدنم خوشحالی.
‫ولی من از دیدنت خوشحالم.
‫جونگ شین می‌خواست باهام بیاد، ‫ولی نذاشتم.
‫چون مشکلمون رو باید خودمون حل کنیم.
‫اگه زنده بودی،
‫حداقل باید باهام تماس می‌گرفتی.
‫می‌دونی چقدر اذیت شدم و خودم رو سرزنش کردم؟
‫اگه اونی که آدم کشته عذاب بکشه،
‫پس اونی که تیر خورده و افتاده تو اقیانوس سرد
‫چه حسی داره؟
‫من بهت تیراندازی کردم؟
‫می‌خواستم فراریت بدم به یه کشور خارجی.
‫یه فراری بشم؟
‫فراری بودن و مُردن چه فرقی دارن؟
‫خب که چی؟
‫اومدی انتقام بگیری؟
‫باید ازت عذرخواهی کنم؟
‫چول وونگ.
‫آدم چون بهش گفتن
‫نمیاد عذرخواهی کنه.
‫اگه مقصری باید عذرخواهی کنی.
‫هیونگ، می‌دونی الان کجام دیگه؟
‫کم کردن شرت...
‫مثل آب خوردنه.
‫معلومه که می‌دونم.
‫برای یه خلافکار سر و کله زدن با یه بازپرس ‫سخته،
‫چه برسه کسی که عضو آژانس امنیت ملیه.
‫من احمق نیستم.
‫پس چی می‌خوای؟
‫می‌خوام زندگی که قبل مردنم داشتم رو
‫پس بگیرم و یه زندگی آروم داشته باشم.
‫همین.
‫همین؟
‫زمانش که رسید،
‫با خانواده‌م میرم خارج زندگی کنیم.
‫جونگ شین چی؟
‫اونم باهام میاد.
‫بهم قول ازدواج داده.
‫اگه بگم نه چی؟
‫چول وونگ.
‫می‌دونم چقدر جونگ شین رو دوست داری.
‫ولی...
‫جونگ شین یه وسیله نیست.
‫چیزی نیست که چون دلت می‌خواد، ‫بتونی داشته باشیش.
‫جونگ شین گفت
‫هر جا برم باهام میاد.
‫پس...
‫خواهش می‌کنم...
‫دست از سرمون بردار.
‫می‌ذارم بری.
‫- ولی فقط خودت رو، هیونگ. ‫- چول وونگ...
‫نمی‌تونی جونگ شین رو داشته باشی.
‫بهرحال که نزدیک تو نمیشه.
‫می‌دونه من جای تو افتادم زندان.
‫نمیگم می‌خوام بچسبم بهش.
‫نمی‌تونم جونگ شین رو
‫به کسی بسپرم که تا آخر عمرش ممکنه یه روز ‫بیفته زندان.
‫نیاز نیست من رو انتخاب کنه،
‫ولی نمی‌تونم بشینم و بدبخت شدن جونگ شین رو ببینم.
‫تو...
‫اصلاً عوض نشدی.
‫تویی که اصلاً عوض نشدی،
‫هنوز فقط به فکر خودتی.
‫اگه بذاری بریم...
‫می‌خواستم ببخشمت.
‫زندگی که به خاطر تو از دست دادم و...
‫پدرم که به ناحق مُرد، ولی...
‫میگم همه چی رو فراموش می‌کنم...
‫و میرم یه زندگی آروم رو شروع می‌کنم.
‫این...
‫خواسته زیادیه؟
‫داری میگی...
‫همین هم طمع زیادی برای آدم‌هایی مثل منه، ‫کثافت؟
‫نه...
‫می‌تونی هر چقدر می‌خوای واسه شادیت ‫رویاپردازی کنی.
‫درسته من بهت مدیونم.
‫واسه همین...
‫می‌ذارم زنده بمونی.
‫بهت یه هفته وقت میدم.
‫برگرد ژاپن.
‫برگرد و به عنوان لی هیونگ گوک کره‌ای ‫ژاپنی زندگی کن.
‫اگه این کار رو بکنی، هیچی نمیشه.
‫فهمیدی؟
‫چول وونگ!
‫تو...
‫نمی‌تونی این کار رو برام بکنی؟
‫باید اینقدر زیاده روی کنی؟
‫دو هاک!
‫چی شد؟
‫عذرخواهی نکرد؟
‫اصلاً وجدان داره؟
‫بعد گند زدن به زندگیت هم عذرخواهی نکرد؟
‫تو راه برگشت بهش فکر کردم.
‫به نظرم چول وونگ اشتباهی نکرده.
‫- چی؟ ‫- آدم عوض نمیشه.
‫فقط جایگاهش عوض میشه.
‫چوی چول وونگ دبیرستان و چوی چول وونگ الان...
‫هنوز همون آدمه. نه؟
‫چوی چول وونگ هنوز من رو...
‫به چشم پسر یه برده...
‫می‌بینه.
‫فکر کنم واسه همینه که میگن...
‫اگه یه آدم عوض بشه...
‫یعنی مرگش نزدیکه.
‫چون غیرممکنه.
‫عوضی فاسد.
‫گفت ولت کنم و تا یه هفته دیگه از کره برم.
‫گفت اگه نرم هیچی نمیشه.
‫نگران نباش.
‫تا وقتی من اینجام، دستش بهت نمیرسه.
‫نمی‌ذارم تیری بهت بخوره.
‫چوی چول وونگ تنها رقیب ما نیست.
‫باید با هوانگ چونگ سونگ و کانگ یو جین ‫هم مقابله کنیم.
‫مبارزه سختیه.
‫دو هاک، چت شده؟
‫من ناشر مجله خبری هستم. ‫روزنامه نگاری که چهارچشمی مراقب آدم‌های قدرتمنده.
‫جونگ شین، با اینکه چول وونگ آدم مریضیه،
‫حتی تو هم می‌دونی احساساتی که بهت ‫داره صادقانه‌ست.
‫ممکنه وقتی ماشه رو بکشیم، چول وونگ ‫کاملاً نابود بشه.
‫مشکلی نداری؟
‫انجامش بده.
‫هر جور شده کارت رو بکن.
‫درسته چوی چول وونگ آدم آشغالیه...
‫و براش ناراحت میشم. ولی...
‫عذابی که تو کشیدی...
‫وقتی می‌بینم دوباره داری عذاب می‌کشی ‫می‌خوام بمیرم.
‫پس کارت رو بکن...
‫و قبل آسیب دیدنت، بهشون حمله کن.
‫اسم این شرکت‌ها رو نشنیدم.
‫حساب‌های شرکت شمان؟
‫آره...
‫ولی از کجا می‌دونستی، مامان؟
‫من از اسامی مستعار دیگه‌ای استفاده کردم، ‫ولی چرا این اسامی رو بهم داد؟
‫یه روش رایجه.
‫باید پول زیاد رو تقسیم کنی که بدون فهمیدن بقیه، ‫بتونی پولشوییش کنی.
‫هر چی بیشتر تقسیم کنی، کمتر بهت مشکوک میشن.
‫ولی سرمایه گذاری بزرگی کردی؟
‫بابا چیزی گفته؟
‫نه، بابات خبر نداره.
‫با رئیس کوم به مشکل خوردم.
‫ولی کاپیتان تیم اوه رفته پیش رئیس کوم
‫و بهش گفته سرمایه من رو تقسیم کنه و ‫بریزتشون توی این حساب‌ها.
‫وقتی...
‫پول شویی می‌کنیم، باید به بالا سری‌ها ‫گزارش بدیم.
‫ولی به من گزارشی نداده.
‫در ضمن، از این حساب‌ها برای استفاده شخصی ‫استفاده نمیشه.
‫کاپیتان تیم اوه داره چه غلطی می‌کنه؟
‫عیب نداره.
‫احتمالاً می‌خواسته پول رو سالم و سلامت برگردونه.
‫چون بابات هم خبر نداره.
‫برو داخل استراحت کن.
‫باشه.
‫مامان...
‫بله؟
‫هیچی.
‫چی شده؟
‫بعداً میگم.
‫سئول فرق داره‌ها، نه؟
‫[بازپرس کیم سونگ یوب]
‫حال شما، آقا؟
‫هوای اینجا از کنار اقیانوس خفه‌تره، نه؟
‫سلام.
‫چون شمشیرهای خوبمون دارن می‌پوسن، ‫خبرت کردم بیای.
‫چرا منِ دیوونه رو گفتین بیام؟
‫فرصت‌های بزرگ به دیوونه‌ها میرسه.
‫بیا با هم شام بریم بیرون.
‫بله! مراقب باشید!
‫لطفاً برام یه غذای خوشمزه بخرید!
‫بله، کیم سونگ یوب هستم.
‫ورودت به سئول مبارک.
‫نو سوک جا؟
‫این قضیه هم تقصیر توئه؟
‫دست بردار، منِ بی‌خانمان چطوری ‫می‌تونم همچین کاری کنم؟
‫بگذریم، شمشیرت رو آماده و تیز کن.
‫کی میای ببینمت؟
‫بیام ایستگاه سئول؟
‫جابجا شدم.
‫من میام دیدنت.
‫بله!
‫ممنون.
‫سپرده ده میلیاردی تایید شد.
‫وای خدا، پسرم نجات پیدا کرد.
‫خسته نباشی.
‫- لطفاً مهر بزنید. ‫- بله.
‫بعداً هم اگه ملک خوبی داشتید، خبرم کنید.
‫به روی چشم.
‫خانم...
‫مهر بزنید.
‫این ساختمون از همون لحظه‌ای که خریدینش ‫براتون سود میاره.
‫قرارداد خوبی برای خودتون جور کردین.
‫خب. مبارک باشه.
‫ما دیگه بریم.
‫راستی...
‫یه ماه دیگه دو میلیارد مونده رو میدم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫بله، یه ماه دیگه...
‫[رستوران سوپ برنج]
‫یالا، بجنبید!
‫دستا بالا!
‫همونطور که گفتی با کله اومد داخل.
‫بازپرس چوی هیچوقت سر قولش نمی‌مونه.
‫اول می‌خواد جلوی منبع درآمدم رو بگیره.
‫هرچند، من نمی‌ذارم.
‫باید سر قولت بمونی‌ها.
‫باید کل سهامت رو بدی به من.
‫باشه.
‫بازپرس چوی، چرا این کار رو با من می‌کنین؟
‫هر چی خواستین بهتون گفتم که!
‫هی...
‫چطوری می‌تونم به یه خلافکار اعتماد کنم؟
‫موافقی؟
‫- چطوره؟ ‫- خیلی قشنگه.
‫جدی؟
‫ارزشش رو داشت به خاطرش خودت رو تو ‫حومه شهر گم و گور کنی.
‫عالی بود.
‫یعنی می‌تونم آهنگم رو بذارم توی یه فیلم؟
‫خب... آره.
‫بذار اول فیلمنامه‌ای رو پیدا کنم که به این آهنگ بیاد.
‫- فیلمنامه خوبی بود. ‫- جدی؟
‫چول وونگ...
‫چی شده؟
‫گفتم دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫واسه کار رسمی اومدم.
‫من اول میرم خونه.
‫بین ما کار رسمی مونده؟
‫لی دو هاک به زودی به صورت عمومی ‫تحت تعقیب قرار می‌گیره.
‫ولی بهش یه کم زمان دادم.
‫میشه بهش بگی اینقدر لجبازی نکنه و بره؟
‫چرا از دو هاک معذرت خواهی نکردی؟
‫عذر خواهی کنم که چی؟
‫- عجب... ‫- خب...
‫تو هم گولم زدی.
‫می‌دونستی دو هاک زنده‌ست.
‫- و داشتی می‌دیدیش. ‫- هی، چوی چول وونگ!
‫نمی‌تونی این کار رو با من بکنی.
‫نمی‌تونی این کار رو با من بکنی!
‫چرا؟
‫تو که از اونموقع واقعیت پشت محکوم شدن ‫دو هاک رو قایم کردی.
‫چرا از من عذرخواهی کردی، ولی از دو هاک نه؟
‫چرا دست از سرش برنمی‌داری؟
‫دوست و هیونگی برات بود که واسه تو ‫از خود گذشتگی کرد.
‫تو نیستی که نباید این کارها رو بکنی؟
‫آخه بدبخت میشی.
‫تحمل ندارم بدبختیت رو ببینم، خب؟
‫تا بمیری می‌خوای مثل فراری‌ها با ‫دو هاک زندگی کنی؟
‫من می‌تونم تا آخر عمرم فراری باشم.
‫از دو هاک محافظت می‌کنم.
‫خبرنگار شین، اطلاعات رو به دست آوردی دیگه؟
‫بیا دیگه آماده شیم.
‫[استودیو فیلم نسل جوان]
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫لی دو هاک با رئیس چه دونگ پال همکاری داره.
‫چی؟
‫هی!
‫چی شده؟
‫چرا نگفتین، رئیس چه؟
‫که لی دو هاک برای شما کار می‌کنه.
‫لی دو هاک؟
‫- کی هست؟ ‫- لی هیونگ گوک رو میگم!
‫اوه، لی هیونگ گوک. واسه من کار می‌کنه.
‫باید درباره کارمندهام به شما جواب پس بدم؟
‫لی دو هاک، نه...
‫لی هیونگ گوک...
‫یه مجرم فراری از کره‌ست.
‫همین الان برش گردونین به ژاپن.
‫اگه برش نگردونین...
‫برای کسب و کارتون توی ژاپن مشکل پیش میاد، ‫رئیس چه.
‫من نمی‌دونم لی دو هاک چه جرمی مرتکب شده.
‫ولی من نمی‌شناسمش.
‫من فقط لی هیونگ گوک رو می‌شناسم.
‫اون تا حالا جرمی مرتکب نشده
‫و مرد جوونیه که با پشتکار برام کار می‌کنه.
‫نمی‌تونم چون تو میگی، یکی رو بفرستم بره.
‫رئیس چه، اگه از یه مجرم محافظت کنید...
‫ممکنه در نهایت مجازات بشید.
‫دارید ازش اخاذی می‌کنید؟
‫نه.
‫فقط نگرانشونم.
‫هه سونگ.
‫بفرمایید.
‫چی شد؟ صحبتتون خوب پیش نرفت؟
‫عجب.
‫مردم هنوز نمی‌دونن لی دو هاک ‫چطور آدمیه.
‫هیونگ، من بهت یه فرصت دادم.
‫من بودم بهت فرصت دادم.
‫راستی، هیونگ...
‫مطمئنی می‌تونی شکستم بدی؟
‫هیونگ. می‌تونی شکستم بدی؟
‫کی گفته می‌خوام باهات بجنگم؟
‫برام مهم نیست، هر کاری می‌خوای بکن!
‫وقتی باهوشی چرا این چیزها رو نمی‌فهمی؟
‫یه بار تو دبیرستان جایگاه نفر اول بودنت رو ‫به من باختی، نه؟
‫اونموقع ازم پرسیدی.
‫مبارک باشه.
‫نه بابا، منم چندتا رو شانسی زدم.
‫شانس آوردم.
‫به خاطر جونگ شین واسه این امتحان اینقدر خوندی؟
‫راست می‌گفتی.
‫به خاطر جونگ شین بود، ولی...
‫می‌دونی چی سخت‌ترش می‌کرد؟
‫دوم موندنم با اختلاف چندتا نمره.
‫دارم میگم از عمد باختن بهت برام سخت‌تر بود.
‫حالا...
‫دیگه از قصد نمی‌بازم.
‫خیلی خب.
‫ببینم چی تو چنته داری.
‫خوش اومدی.
‫خوبید؟
‫خوبی دیگه؟
‫البته.
‫راستی...
‫چرا یه دفعه گفتین بیام؟
‫راستش...
‫الان یه کم سرم شلوغه.
‫اگه کار مهمی ندارین، بعداً میام.
‫شنیدم مقصر تو بودی، ها؟
‫بله؟
‫تو یوسو...
‫شنیدم مقصر تو بودی، آره؟
‫بله.
‫تموم این مدت چقدر عذاب کشیدی؟
‫چرا؟
‫دو هاک گفت؟
‫بهش بگید تو اخبار اعلامش کنه.
‫می‌تونه بذاره اخبار بگه
‫چوی چول وونگ قاتل بوده، نه لی دو هاک!
‫چرا اینجوری می‌کنی، چول وونگ؟
‫راست میگین.
‫امروز یه کم دیوونه شدم.
‫من دیگه میرم.
‫چول وونگ، چول وونگ!
‫چول وونگ!
‫چول وونگ! گوش کن...
‫چول وونگ، یه لحظه گوش بده.
‫چول وونگ...
‫چول وونگ، چول وونگ! ‫یه لحظه گوش بده.
‫خانم، برگردین داخل، خب؟
‫یه لحظه به حرفم گوش بده.
‫چول وونگ! چول وونگ!
‫چول وونگ!
‫چول وونگ...
‫یه لحظه به حرفم گوش بده.
‫دست ساز ژاپنه.
‫نمی‌خوای غیبت‌هایی که درباره‌ت می‌کنیم رو...
‫شنود کنی که؟
‫ممنون.
‫هیچی مجانی نیست.
‫یکی طلبت.
‫صداش رو ضبط کن و بده به من.
‫بعد می‌تونی پول رو برداری و فرار کنی خارج.
‫باشه.
‫یعنی...
‫پایان خوش نصیبم بشه؟
‫نمی‌خوام پایان خوش داشته باشی...
‫ولی باید بری.
‫از این کشور برو.
‫کشورمون اینطوری یه کم بهتر میشه، نه؟
‫ولی اگه نتونی مدرکی گیر بیاری...
‫می‌اندازمت تو محل آشغال‌های نانجیدو.
‫راستی.
‫حالا که جفتمون توی یه کشتی هستیم...
‫می‌خوای یه داستان بامزه برات بگم؟
‫نمی‌دونم چه نقشه‌ای داری...
‫ولی دیگه نه از حرفات سورپرایز میشم، نه ‫دلم می‌خواد بشنومشون.
‫می‌دونی که همه فکر می‌کنن پدر چوی چول وونگ...
‫نایب رئیس هوانگ چونگ سونگه.
‫ولی می‌دونستی؟
‫رئیس چه دونگ پال بهم زنگ زد.
‫شنیدم رفتی پیشش.
‫- بله. ‫- باید اول با من مشورت می‌کردی.
‫عذر می‌خوام.
‫همین الانش هم سرتون به خاطر انتخابات شلوغه.
‫نخواستم اذیتتون کنم.
‫خودم می‌خواستم حلش کنم.
‫فعلاً حواست باشه.
‫رئیس چه دونگ پال گفت کارش خوبه.
‫اگه برش گردونه ژاپن، دیگه نمی‌تونه ‫با ما همکاری کنه.
‫توی این انتخابات پول گنده‌ای سرمایه گذاری شده.
‫فعلاً باید تک تک گلوله‌هامون رو ذخیره کنیم.
‫نمی‌تونیم به خاطر یه بچه لات، از کل ‫انبار مهماتمون بگذریم.
‫نایب رئیس، لی دو هاک...
‫یه لات عادی نیست.
‫به خاطر جونگ شینه؟
‫دیگه به نظرم قسمت نیست مال تو باشه.
‫باید فراموشش کنی.
‫یکی دیگه رو می‌ذارم بالا سر لی دو هاک.
‫نه، خودم تمومش می‌کنم.
‫گفتم بس کن!
‫می‌تونی بری.
‫ای وای، آقای مامور امنیت ملی ‫چه آهی می‌کشه.
‫چرا اینقدر سنگین آه کشیدی؟
‫نگران چیزی هستی؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫انگل می‌خواد خیالم رو راحت کنه؟
‫یه انگل هر چی میزبان داره رو ازش ‫می‌دزده، نه؟
‫راستی...
‫چه نقشه‌ای واسه...
‫مامانم و رئیس کوم داری؟
‫چرا حساب‌های شرکت رو دادی به کوم مان چول؟
‫می‌خوای بتونن رد بودجه خانم رو بزنن؟
‫پس...
‫باید یا به من گزارش بدی یا به نایب رئیس، ‫آشغال.
‫گزارش؟
‫چیزی هست که بخوام گزارشش رو بدم؟
‫نایب رئیس خبر نداره خانم توی کار ‫کوم مان چول سرمایه گذاری کرده.
‫این کار رو کردم که آرامش خانواده بهم نریزه.
‫داره بهم برمی‌خوره.
‫مطمئنم گفتم باید به هم احترام بذاریم.
‫ای حشره کثیف.
‫چرا؟
‫ناراحتی...
‫که نمردم؟
‫آره، عوضی.
‫ناراحتم.
‫به نظرت نایب رئیس تا کی می‌تونه ‫مراقبت باشه؟
‫به نظرت بعدش مراقب تو میشه؟
‫یه آشغال از یه خانواده بی اصل و نسب...
‫چی؟
‫یه آشغال حقیر که حتی نمی‌تونه...
‫کار یه لات رو بسازه.
‫چوی چول وونگ می‌دونه من حساب‌های ‫شرکت رو فرستادم واسه کوم مان چول.
‫نمی‌تونم پول رو بردارم، حتی اگه کوم مان چول ‫پول‌ها رو ریخته باشه تو اون حساب.
‫- چی؟ ‫- یعنی هیچی قرار نیست به من برسه.
‫دیگه انگیزه ندارم.
‫برات جبران می‌کنم.
‫- چطوری؟ ‫- اول یه میلیارد وون میریزم به حسابت.
‫بقیه‌ش رو وقتی میریزم که مدرک رو بهم دادی.
‫الان پول رو بریز.
‫وقتی تاییدش کردم کارم رو می‌کنم.
‫[بانک سانگگوانگ]
‫[سپرده: یک میلیارد وون]
‫- همه چی آماده‌ست دیگه؟ ‫- آره.
‫مدرکی که میگه هوانگ چونگ سونگ ‫بابای دو هاک کشته رو برمی‌داریم
‫و از مجله جونگ شین منتشرش می‌کنیم.
‫بازپرس کیم سونگ یوب بعد حرکتش رو میزنه.
‫درمان ترجیحی برا کانگ یو جین و برانگیختن قتل ‫هوانگ چونگ سونگ.
‫و تحقیقات بودجه سیاه آژانس امنیت ملی مثل ‫ساقه سیب زمینی شیرین پخش میشه.
‫چوی چول وونگی که برای قتلی که خودش مرتکب شد ‫واسه یکی دیگه پاپوش دوخت چی؟
‫پدر و مادر چوی چول وونگ که بازداشت بشن،
‫اونم همراهشون نابود میشه.
‫گوش بدید.
‫فرصت دومی نداریم. نباید اشتباه کنیم.
‫بله!
‫بریم آدم بدها رو گیر بندازیم!
‫- بریم. ‫- بریم!
‫بشین.
‫این چند وقت خیلی سرتون شلوغ بود، قربان.
‫خیلی خب. چی می‌خواستی بهم بگی؟
‫زود باش بگو.
‫متاسفم که این رو میگم...
‫ولی به نظرم وقتشه از پیشتون برم.
‫منظورت چیه؟
‫قول دادی تا آخرش کنارم باشی، نه؟
‫به نظرم کار دیگه‌ای ازم برنمیاد.
‫متاسفم که اینقدر اذیتتون کردم.
‫چی شده؟
‫گذشته‌ها گذشته. ‫هر آدمی یکی دوتا ایراد داره.
‫کلی کار مثل کارهای کنگره و انتخابات ‫ریاست جمهوری برامون مونده.
‫اگه تو نباشی به کی اعتماد کنم؟
‫آدم‌های جوون‌تر و قابل‌تری کنار شمان، نایب رئیس.
‫مخصوصاً بازپرس چوی چول وونگ.
‫ناراحتی که چول وونگ رو کنار خودم نگه می‌دارم ‫و تو رو دور می‌کنم؟
‫نه.
‫شما بهتر از هر کس دیگه‌ای مراقب من بودین.
‫شما تا ابد فرمانده من هستین.
‫حتی یه ذره هم از شما چیزی به دل نگرفتم.
‫ولی به نظرم وقتشه کارم رو تموم کنم.
‫مدام با بازپرس چوی به مشکل می‌خورم و...
‫خودمم دیگه خسته شدم.
‫خواهش می‌کنم...
‫درخواستم رو بپذیرید.
‫عجبا.
‫التماس می‌کنم، نایب رئیس.
‫ناامید شدم.
‫باشه. می‌تونی بری.
‫قبل از اینکه برم، یه چیزی می‌خوام بگم.
‫لی یونگ دوک رو یادتونه؟
‫کی؟
‫اسمش لی یونگ دوکه.
‫راننده کامیونی که لی جونگ هو، ‫بابای لی دو هاک رو کشت.
‫شنیدم لی دو هاک برگشته کره...
‫و دنبال لی یونگ دوکه.
‫- چی؟ ‫- فکر کنم به یه قتل...
‫برنامه ریزی شده شک کرده.
‫اگه شک کنه که شما به لی یونگ دوک دستوری دادین...
‫دردسر میشه، نه؟
‫کاپیتان تیم اوه، مراقب حرفات باش.
‫متاسفم.
‫قبل رفتنت، خودت بهش رسیدگی کن.
‫چشم.
‫در ضمن...
‫یه چیز دیگه هم می‌خوام بگم.
‫این رو از روی وفاداری کاملم میگم.
‫بازپرس چوی چول وونگ...
‫پسر...
‫واقعی شما نیست.
‫متاسفم، نایب رئیس.
‫هرچند...
‫تحمل نداشتم بذارم بدون اینکه چیزی بدونین،
‫فریب خورده به زندگیتون ادامه بدید.
‫کس دیگه‌ای هم این رو می‌دونه؟
‫شما اولین نفری هستین که بهش گفتم، نایب رئیس.
‫خودمم می‌دونستم که چول وونگ...
‫پسر واقعیم نیست.
‫وایسین، پس چرا...
‫من...
‫نمی‌خواستم دوباره از کسی که تموم زندگیم
‫آرزوی داشتنش رو داشتم، جدا بشم.
‫چوی چول وونگ هم فرزند بدی نیست.
‫بالاخره فهمیدم.
‫چرا زنم اینقدر ازت دفاع می‌کرد.
‫هم چول وونگ
‫و هم یو جین خیلی از دستت اذیت شدن، کاپیتان تیم اوه.
‫نه.
‫سوءتفاهم شده.
‫نایب رئیس...
‫برای خانواده‌م،
‫لطفاً تا آخر وفادار بمون...
‫نایب رئیس...
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫جاسوس کره شمالی؟
‫اینجا هم امن نیست.
‫- اگه مقاومت کرد می‌تونی بکشیش. ‫- بکشمش؟
‫لطفاً فردا مقاله رو منتشر کنید.
‫توی دادگاه خودم رو تحویل میدم.
‫چول وونگ واقعاً پسرمونه دیگه؟
‫پای زندگی نایب رئیس و چول وونگ وسطه. ‫و زندگی شما.
‫خواهش می‌کنم چول وونگ عزیزم رو نجات بده.
‫خودم رو تحویل بدم؟ ‫جز اینکه برای قتلی که مرتکب شدی واسه من پاپوش دوختی...
‫می‌خوای برای قتل پدرم هم برای من ‫پاپوش بدوزی؟
‫نباید دعوا کنید.
‫شما برادرید.
‫نه!
‫اگه شلیک نکنی پسر من نیستی!
‫نه! نه، چول وونگ.
‫التماس می‌کنم. این کار رو نکن.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M