.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[این سریال ساختگی‌ست. شخصیت‌ها، مکان‌ها، محل‌ها، ‫سازمان‌ها، حوادث، رویدادها ربطی به واقعیت ندارند.]
‫[گزارش آزمایش دی‌ان‌ای]
‫شما پدر و پسر نیستید.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫البته.
‫پدر احمقیه،
‫که هنوز پسری که جلوی
‫چشمشه رو نمی‌شناسه.
‫حتی اگه پیژامه رو نپوشم هم احتمالاً ‫سایزمه.
‫هر چی باشه پیژامه پسرمه.
‫[سالن پاریس]
‫مشتری‌ها رفتن.
‫بریم خونه.
‫ولی امروز یه جوری شدی.
‫مشتاق و احساساتی شدی.
‫یه خواهش ازت دارم.
‫چی؟
‫همه...
‫یه رازی دارن که به نزدیک‌ترین آدمشون ‫هم نمی‌تونن بگن.
‫رازی که اگه بقیه بفهمن، تبدیل به یه سم میشه.
‫تو همچین رازی داری؟
‫نه.
‫خدا رو شکر.
‫حتی اگه یه روز همچین رازی داشتی هم،
‫اگه چیزیه که من یا خودت رو اذیت می‌کنه،
‫امیدوارم هیچوقت به کسی نگیش.
‫ما خیلی سختی کشیدیم تا دوباره به هم رسیدیم.
‫هیچوقت نمی‌خوام از دستت بدم.
‫هیچوقت این اتفاق نمیفته.
‫تو اولین
‫و آخرین عشق منی.
‫ممنونم.
‫در ضمن...
‫یه چیز دیگه هم می‌خوام بگم.
‫بازپرس چوی چول وونگ...
‫پسر واقعی...
‫شما نیست.
‫برای خانواده‌م،
‫لطفاً تا آخر وفادار بمون.
‫نایب رئیس...
‫یا خدا، عجب روانی مریضیه!
‫هی! نباید گزارشش رو به پلیس بدیم؟
‫هی، اینقدر چرت و پرت نباف!
‫قایم کردن همچین چیزی برای هوانگ چونگ سونگ ‫مثل آب خوردنه.
‫الان مهم امنیت دو هاکه!
‫شنود رو روی اوه مان اوک پیدا می‌کنه.
‫قضیه فوق سریه.
‫صدای کارمندهاتون درنیاد.
‫یه دستگاه شنود روی بدنش بود.
‫ساخت ژاپن بوده،
‫و می‌تونسته تا دویست متریش امواج ‫با فرکانس پایین رو انتقال بده.
‫ضبط کرده؟
‫شنیدم لی دو هاک برگشته کره...
‫و دنبال لی یونگ دوکه.
‫- چی؟ ‫- شنیدم به یه قتل...
‫برنامه ریزی شده شک کرده.
‫نایب رئیس!
‫درسته که کاپیتان تیم اوه مُرده؟
‫آره.
‫مثل اینکه یه ربطی به لی دو هاک داره.
‫بذارش تو لیست افراد تحت تعقیب.
‫از کل منابع و افرادی که داریم استفاده کن
‫و با پلیس و دادستانی همکاری کن تا بگیرینش.
‫اگه مقاومت کرد، می‌تونین بکشینش.
‫هر چی رو ضبط کردین بیارین.
‫در ضمن، جلوی کل اخبار مربوط به شرکت رو بگیر.
‫زود باش.
‫- بکشمش؟ ‫- چیکار می‌کنی؟ برو سر کارت!
‫آژانس امنیت ملی میگه لی دو هاک که به استخدام ‫جوچونگنیون در ژاپن دراومده بود،
‫هویتش رو به لی هیونگ گوک، یه بیگانه اهل ژاپن ‫تغییر داده،
‫و برای جاسوسی به کره جنوبی نفوذ کرده،
‫در این پرونده دخیله.
‫در ضمن، چون لی دو هاک جغرافیای کشور رو می‌شناسه...
‫چی چی؟ جاسوس؟
‫ای کثافت‌ها!
‫فکر نکنم اینجا جات امن باشه.
‫گیر افتادیم.
‫کیه؟
‫منم، جونگ شین.
‫سلام، جونگ شین...
‫دو هاک، بگیر.
‫اخبار رو دیدی؟
‫آره.
‫شهر پر پلیس‌هاییه که دارن بازرسی ‫بی‌خبر انجام میدن!
‫چرا دارن اینجوری می‌کنن؟
‫چطوری می‌تونن بگن جاسوسی؟
‫واسه‌ت خطرناکه، بعداً برات میگم.
‫همینه؟
‫فعلاً خطرناکه،
‫پیش هم نباشین، قایم شین.
‫من دو هاک رو می‌برم.
‫کجا؟
‫بهتر نیست محض اینکه اتفاقی افتاد، چیزی ندونین؟
‫چرا...
‫چرا دارین خودتون رو اینقدر تو زحمت می‌اندازین؟
‫من کشتمش.
‫داشت با لی دو هاک کار می‌کرد.
‫حتی مادرت رو با مرگ پدر لی دو هاک تهدید کرده بود.
‫پس...
‫برای محافظت از خانواده‌مون من کشتمش.
‫هر چند، یه دستگاه شنود رو بدن کاپیتان تیم اوه ‫پیدا شده.
‫لی دو هاک داشته حرفاش رو ضبط می‌کرده.
‫جدی میگم.
‫هیچوقت فکرش رو نمی‌کردم یکی از کارمندهام ‫بهم از پشت خنجر بزنه.
‫به نظرم درست نیست لی دو هاک رو بکشیم.
‫پس اگه راه بهتری برای محافظت از خونه و ‫خانواده‌مون داری بگو.
‫نگران نباش.
‫بابات مراقب همه چی هست.
‫اتفاقی برامون نمیفته.
‫می‌دونستم میاین.
‫تازگی‌ها اوضاع یه کم درهم برهم شده.
‫آره انگار.
‫بهتون هشدار نداده بودم، رئیس؟
‫بهرحال، یه جاسوس؟
‫پس ما رو هم دستگیر می‌کنین؟
‫البته که نه.
‫رئیس، از شما هم سوءاستفاده کرده بود.
‫فقط کافیه به عنوان بخشی از فرآیند کار، ‫باهاتون صحبت بشه.
‫کارمون با لی دو هاک که تموم شد،
‫کسب و کارمون رو همونطور که می‌خواستیم ‫ادامه میدیم.
‫کار بازپرس جوانه، یا...
‫الان تو چه قرنی هستیم که اسمش رو بذاریم کار؟
‫یعنی میگین واقعاً جاسوسه؟
‫با عقل جور درنمیاد!
‫مهم نیست.
‫اگه تصمیم شما اینه، قبول.
‫باهاش قطع ارتباط می‌کنم.
‫مهم کار ماست.
‫آدم باهوشی هستید.
‫پس من دیگه میرم.
‫- کشتی؟ ‫- آره.
‫اون ناخدایی که دفعه قبلی گفتم قاچاقی ‫ببردت رو یادته؟
‫فعلاً تو کشتی بمون.
‫یا می‌تونی بری.
‫نمیشه. نمی‌خوام دوباره برم.
‫می‌تونم بیام دیدنت.
‫احتمالاً با کشتی دارن بپای راه‌های ‫فرار رو میدن.
‫در ضمن، ناخدا اخبار رو دیده.
‫هر چقدر بهش پول بدی،
‫به نظرت به یه جاسوس کمک می‌کنه؟
‫پس چیکار کنیم؟
‫هیچکس نمیاد یه جاسوس رو قایم کنه،
‫مگر اینکه خودشون جاسوس باشن.
‫هوانگ چونگ سونگ، کثافت!
‫چطوری واسه یکی به عنوان جاسوس پاپوش دوخته!
‫باید خودم رو تحویل بدم.
‫چی؟
‫بازپرس کیم سونگ یوب.
‫بیاید اینجا.
‫نو سوک جا؟
‫بعد طلاق تنها زندگی می‌کنین دیگه؟
‫چون تنهام ساده زندگی می‌کنم.
‫بشین.
‫[لی دو هاک به خاطر اتهامات جاسوسی تحت تعقیب است]
‫قراره به زودی دوباره ازدواج کنین.
‫یه دفعه‌ای؟
‫می‌خوای با کسی آشنام کنی؟
‫ای خدا، کی میاد با منی که
‫زنم از دستم فرار کرد ازدواج کنه؟
‫به زودی به جاهای خوبی میرسین. پس...
‫می‌تونین با همسر سابقتون آشتی کنین.
‫جاهای خوب؟
‫با دفتر بودجه سیاهی که بهم دادی؟
‫اصلاً قابل اطمینان هست؟
‫چیکار کنم حرفم رو باور کنی؟
‫اگه بخواد به خاطر دفتر بودجه سیاه من رو بکشه،
‫باور می‌کنی؟
‫گوش کن.
‫میگی رئیس آژانس امنیت ملی که می‌تونه ‫هر کی رو می‌خواد بدبخت کنه،
‫می‌خواد یه مرد بی‌خامان رو بکشه؟
‫[لی دو هاک به خاطر اتهامات جاسوسی تحت تعقیب است]
‫تو...
‫لی دو هاک؟
‫جاسوسی که هوانگ چونگ سونگ براش ‫پاپوش دوخته منم.
‫حالا باور می‌کنی؟
‫وای...
‫اگه یه جاسوس رو بگیرم،
‫یه بازپرس خفن میشم.
‫اینطور می‌تونه باشه.
‫چرا باید به موشی
‫که گیر افتاده کمک کنم؟
‫چون اون موش گاهی اوقات
‫دماغ گربه رو گاز می‌گیره.
‫مقاله آماده انتشاره دیگه؟
‫خب، بله. تقریباً.
‫بعد یه کم ویراست،
‫مقاله تا یه هفته دیگه دنیا رو به آشوب می‌کشه.
‫نه.
‫- لطفاً فردا منتشرش کنید. ‫- بله؟
‫سخت میشه.
‫خب دستگاه چاپ بسته‌ست...
‫می‌خواید بد موقع منتشرش کنید یا کارتون ‫رو جمع کنید؟
‫بهتره بهم سخت بگذره.
‫پس برو دفتر.
‫من چی؟ چیکار کنم؟
‫اول باید بهشون یه آسیبی وارد کنیم.
‫شیساباکگیوک که درباره فساد ادعا شده
‫در فروش امتیازی خانه‌های سوسو گزارش داده،
‫حتی افشا کرده که دستگاه شنودی درباره
‫در دورهمی چند نفر در ارتباط با این فساد، ‫زد و بندی را ضبط کرده است.
‫گزارشگر مین ته گی برای شما اخبار میگه.
‫اینجا کلوپ اجتماعی گانگنام برای افراد بالا رتبه‌ایه که ‫زیاد بهش سر میزنن.
‫در یکی از اتاق‌های مخفی اینجا، رئیس کوم ‫از گروه چانگ‌سونگ،
‫رئیس وزارت کار،
‫و صاحب سالن، خانم کانگ
‫دور هم جمع شدن تا درباره امتیاز فروش خانه‌های ‫سوسو صحبت کنن.
‫بیاید به حرفاشون گوش بدیم.
‫نمی‌دونم.
‫منم با دوستی با
‫یه سری از سازمان‌ها و شرکت‌های خبری، ‫درخواست فروش وِیژه رو دادم.
‫الو؟
‫اونی که اخبار میگه واقعاً تویی؟
‫تو هم نمی‌دونستی؟
‫می‌دونستی یا نه!
‫شنیده بودم با رئیس کوم جایی سرمایه گذاری کرده. ولی...
‫نمی‌دونستم ربطی به امتیاز فروش خونه‌های ‫سوسو داره.
‫بهرحال باید بهم می‌گفتی!
‫انگار مامان می‌خواست ازتون قایمش کنه...
‫متاسفم.
‫به چه حقی پشت سر من همچین کاری می‌کنن؟
‫به چه حقی خانواده ما رو زیر سوال می‌برن!
‫یه تیم مطبوعاتی بفرست و بگو درباره ‫شیساباکگیوک تحقیق کنن! و
‫درباره هر کسی با لی دو هاک در ارتباطه!
‫برید کنار.
‫لطفاً برید کنار.
‫خیلی خب.
‫بله. فهمیدم.
‫حکم جستجو و ضبط داریم.
‫لطفاً همکاری کنید.
‫هر کاری می‌خواید بکنید.
‫بیاید شروع کنیم.
‫واو! کی ناشر مجله‌های خبری شدی؟
‫گفته بودم که.
‫خودم از دو هاک محافظت می‌کنم.
‫هی، جونگ شین. ‫دو هاک هیونگ ممکنه بمیره‌ها.
‫ببین. رقیبش قدرت دولته.
‫اگه یه بلایی سر تو هم بیاد چی؟
‫چول وونگ.
‫من یه چیز از تماشای فیلم‌های خوب یاد گرفتم.
‫قدرت، مردم رو بیشتر از خود بی‌خود می‌کنه ‫تا نوشیدن.
‫ولی کسایی که چاقو دارن
‫وقتی خمارن، چاقوشون رو برعکس نگه می‌دارن ‫و ازش استفاده می‌کنن.
‫جای گرفتن دسته‌ی چاقو،
‫از تیغه می‌گیرن و ازش استفاده می‌کنن،
‫حتی اگه دستشون بدجوری خون بیاد.
‫مردم بدون چاقو برنده میشن، نه چون ‫قوی هستن.
‫پس به خودت نناز.
‫چون باهوشی این رو خوب می‌دونی.
‫هی، جونگ شین، اینجوری نکن.
‫منم تا یه حدی می‌تونم مراقبت باشم.
‫عیب نداره.
‫من از ضربه‌ی دسته چاقو نمی‌میرم.
‫در ضمن، من واقعاً نمی‌دونم دو هاک کجاست.
‫به منم نگفت.
‫من رو گذاشتن مسئول تحقیقات.
‫- تبریک میگم. ‫- منظورت چیه؟
‫به لطف کمک‌های توئه، مرد بی‌خانمان.
‫راستی،
‫این پرونده رو به پرونده دفتر بودجه سیاه ‫آژانس امنیت ملی وصل کنم؟
‫نباید همه‌شون رو همزمان منتشر کنی.
‫یا انکار می‌کنه یا اتهامات رو کم می‌کنه، ‫و از بیرون هم بهت فشار میارن.
‫منم ممکنه دستگیر شم.
‫فعلاً یه کم وقت می‌خوایم.
‫متاسفم.
‫نمی‌دونستم فروش امتیازی غیرقانونیه.
‫کارهای من برات بس نبود؟
‫واسه خودم حریص نبودم.
‫می‌دونم رویاهای
‫بزرگی داری.
‫می‌خوای وارد انتخابات ریاست جمهوری بعدی بشی،
‫و برای بعدش هم برنامه داری.
‫در نهایت چول وونگ تو رو الگوی خودش قرار میده.
‫واسه همین...
‫برای انبار کردن اینقدر ثروت...
‫اگه اشتباهی کردم،
‫مجازاتش رو می‌پذیرم.
‫خودم رو تحویل دادسرا میدم
‫که تاثیر منفی روت نذاره.
‫خواهش می‌کنم مراقب چول وونگ باش، عزیزم.
‫چول وونگ...
‫واقعاً پسرمونه دیگه؟
‫مراقب خانواده‌مون هستم، نگران نباش.
‫عزیزم.
‫همه چی که حل شد،
‫می‌خوام دوباره باهات برقصم.
‫دفعه بعدی،
‫تمرین می‌کنم که بتونم بهتر برقصم.
‫دوستت دارم، یو جین.
‫حتی کاخ آبی؟
‫چقدر بهشون دادی؟
‫حدود صد و پنجاه‌تا.
‫حتماً یه مقداری هم به حزب حکمران دادی.
‫حزب رقیب چی؟
‫به اونا هم دادم.
‫واقعاً تونستی حزب رقیب رو بخری؟
‫بله.
‫کمتر از حزب حکمران، ولی بله.
‫نایب رئیس،
‫بلایی که سرم نمیاد؟
‫این کارها رو نمی‌کنم که نجاتت بدم، رئیس.
‫ولی اگه بمیرم،
‫می‌دونی که کس دیگه‌ای هم نجات پیدا نمی‌کنه.
‫من جمله خانم شما.
‫متاسفم.
‫حتی اگه زنده بمونی،
‫باید از یکی دوتا دستت دل بکنی.
‫منم.
‫هم به حزب رقیب پول دادن، هم حزب حکمران.
‫به جناب آقا بگو
‫که جفت حزب‌ها باید به توافق برسن تا ‫گندش بیشتر درنیومده.
‫در ضمن، باید روی یه استراتژی مشترک به ‫توافق برسن
‫و اعضای مجلسی که با رئیس کوم در ارتباط ‫بودن رو مجازات کنن.
‫البته بعضی‌ها باید قربانی بشن.
‫و یه معذرت خواهی عمومی هم باید انجام بشه.
‫خب.
‫خیلی خب!
‫بیا دوباره شروع کنیم.
‫وای چقدر گشنمه.
‫خب، لطفاً برام یه پیاله سوپ استخون گوشت سفارش بدین.
‫وای که چقدر خوشمزه‌ست.
‫بفرمایید دیگه.
‫من کاری که رئیس‌هام گفتن رو انجام دادم.
‫جدی میگم.
‫صدای ضبط شده هر سه نفرتون رو داریم.
‫رفته بودم دیدن رئیس کوم که زیاد ‫میاد به ساختمون ما.
‫و چون از کار تعریف کرده بود سرمایه گذاری کردم.
‫اگه می‌دونستم غیرقانونیه،
‫به عنوان همسر یه مامور دولت،
‫میام کاری کنم که به شوهرم آسیب بزنم؟
‫بله؟ منظورتون چیه که پرونده رو ول کنم؟
‫تازه دارم شروع می‌کنم!
‫یه تیم دیگه بهش رسیدگی می‌کنن.
‫بیخیالش شو.
‫چرا اینجوری می‌کنین؟
‫گفته بودین خوب کارم رو انجام بدم!
‫این پرونده عادی نیست!
‫من که سوپرمن نیستم.
‫بالا سری‌ها تحت فشار گذاشتنم. چیکار کنم؟
‫خواهش می‌کنم یه کم عزت نفس داشته باشین!
‫چطوری بعداً قراره با تازه واردها روبرو بشین؟
‫عجبا!
‫لعنتی.
‫پس نباید دفتر بودجه سیاه رو منتشر کنیم؟
‫اگه الان مقاله رو منتشر کنیم، ‫اون رو هم گم و گور می‌کنن.
‫خب چیکار کنیم؟
‫مگه واسه همون دفتر نبود که واسه‌ت ‫پاپوش جاسوسی دوختن؟
‫یه دلیل دیگه هست.
‫چی؟
‫پرسیدم چیه!
‫نکنه...
‫تو هم مدارک رو داری؟
‫یه کم بهم وقت بده.
‫این... این چیه دیگه!
‫فقط چندتا دون پایه افتادن زندان و یه ‫معذرت خواهی مسخره کردن!
‫فکر کردن مردم سگ و خوکن!
‫به خاطر همینه کشورمون به بدبختی افتاده!
‫لعنتی! باید موهام رو بتراشم و پا بذارم تو کوه.
‫جونگ شین...
‫شما؟
‫مهمون منه.
‫مدیرعامل شین، ببخشید، میشه تنهامون بذارین؟
‫بله.
‫این چیه؟
‫واسه این برام پاپوش جاسوسی دوختن.
‫- چی؟ ‫- این...
‫آخرین بمب منه.
‫اگه منفجرش کنم،
‫می‌تونم با یه حرکت هوانگ چونگ سونگ و ‫چوی چول وونگ رو بدبخت کنم.
‫کس دیگه‌ای هم این رو می‌دونه؟
‫شما اولین نفری هستین که بهش گفتم، نایب رئیس.
‫برای خانواده‌م، ‫لطفاً تا آخر وفادار بمون...
‫دو هاک...
‫هوانگ چونگ سونگ میره زندان،
‫و چوی چول وونگ هم
‫بیچاره میشه.
‫خب چرا دست دست می‌کنی؟
‫شاید...
‫منم واسه ساختن دفتر بودجه سیاه و فرار با کشتی ‫مجازات بشم.
‫چیکار کنیم؟ بهت اتهام جاسوسی زدن.
‫راه دیگه‌ای نداریم.
‫تو فکرمه یه پیشنهاد آخر هم بدم.
‫به کی؟
‫هوانگ چونگ سونگ؟
‫قبول می‌کنه؟ نه!
‫همین که ببیندت، سعی می‌کنه بکشتت!
‫جونگ شین.
‫باهام میای؟
‫می‌خوای بمیری؟
‫کشش نمیدم، خانم.
‫درباره زندگی نایب رئیس و چوی چول وونگه.
‫و زندگی شما.
‫چی؟
‫نایب رئیس...
‫برای خانواده‌م،
‫لطفاً تا آخر وفادار بمون...
‫امکان نداره...
‫چطوری همچین چیزی رو جعل کردی؟
‫به چه حقی من رو تهدید می‌کنی!
‫پس چرا داره سعی می‌کنه به من اتهام جاسوسی ‫بزنه و بکشتم؟
‫تو...
‫- تو! ‫- کشش نمیدم.
‫خواهش می‌کنم به نایب رئیس بگین.
‫اتهام جاسوسی رو از روی من برداره، و بذاره من ‫و جونگ شین و خانواده‌م
‫بریم یه کشور خارجی و آروم زندگی کنیم.
‫- چی؟ ‫- حالا اینکه چول وونگ از حقوق اجتماعیش محروم
‫بشه یا نه دست شماست، خانم کانگ.
‫بیست و چهار ساعت بهتون وقت میدم.
‫اگه بخواین با دروغ من رو بکشین اینجا ‫و کاری کنین،
‫اون صدای ضبط شده خیلی سریع منتشر میشه.
‫- لی دو هاک آشغال! ‫- عزیزم!
‫فکر کردی من به اون لات می‌بازم؟
‫من؟ هوانگ چونگ سونگ؟
‫نگران نباش. ‫به زودی اون آشغال رو می‌گیرن.
‫می‌کشمش.
‫با دستای خودم می‌کشمش!
‫ولی اگه اون صدای ضبط شده منتشر شه...
‫کی حرف این لات رو باور می‌کنه!
‫در ضمن، الان مطبوعات سانسور میشن.
‫بهرحال اگه مشکلی پیش بیاد،
‫تو هم به خاطر پرونده سوسو تو خطر میفتی.
‫هیچی نمیشه.
‫نمی‌تونم جلوش تسلیم شم.
‫پس دیگه بحثش رو وسط نکش.
‫عزیزم.
‫عزیزم...
‫متاسفم.
‫و ممنونم.
‫آره.
‫نگران نباش و بهم اعتماد کن.
‫حالا،
‫فقط تو برام موندی.
‫[لی دو هاک به خاطر اتهامات جاسوسی تحت تعقیب است]
‫مامان.
‫برو داخل یه کم بخواب.
‫خواهش می‌کنم؟
‫اینجوری پس میفتی!
‫جونگ اوک.
‫حتماً تو زندگی قبلیم یه گناه مرتکب شدم.
‫وگرنه اینهمه بلا سرم نمیومد.
‫مامان...
‫اینهمه بلا سرم نمیومد.
‫خانم کانگ.
‫مامان دو هاک...
‫چول وونگ...
‫خواهش می‌کنم چول وونگم رو نجات بده.
‫بله؟
‫پس برای زنده موندن دو هاک و چول وونگ،
‫دو هاک نباید اون صدای ضبط شده رو ‫پخش کنه.
‫آره؟
‫درسته.
‫ولی چی تو اون صدای ضبط شده‌ست؟
‫نمی‌تونم بگم.
‫اگه بفهمین چیه،
‫شما هم تو خطر میفتین، مامان دو هاک.
‫چیه که اینقدر ترسناکه؟
‫در هر صورت، اگه مردم بفهمن چیه،
‫دو هاک و
‫چول وونگ می‌میرن.
‫خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم منصرفش کنین!
‫اگه زنده بمونن، جلوش رو می‌گیرم.
‫زورم رو میزنم جلوش رو بگیرم!
‫چول وونگ.
‫شما اینجا چیکار می‌کنین، خانم؟
‫چون نگران بودم اومدم.
‫که اینطور.
‫میگن دو هاک جاسوسه،
‫من که نمی‌فهمم چی میگن.
‫از بس قلبم تند می‌تپه حتی نمی‌تونم بخوابم.
‫اول بگیر بشین.
‫برای چی گفتین بیام؟
‫یه کم صبر کن.
‫دو هاک!
‫- دو هاک. ‫- مامان، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫معلوم هست چه خبره؟
‫خوبی؟
‫آسیب که ندیدی؟
‫- خوبم. ‫- یعنی چی؟
‫قرار شد تنها بیاین.
‫گفتم بیاد که یه راه حل بهتر پیدا کنیم.
‫چیه؟ فکر کردی زنده زنده می‌خورمش؟
‫خب، ازش جوابی گرفتی؟
‫چه جوابی؟
‫چی میگه؟
‫از پدرت یه خواهشی کردم.
‫که جونگ شین و دو هاک...
‫و خانواده‌هاشون رو سالم بفرسته خارج.
‫- و به عنوان یه تبادل در نظر بگیرتش. ‫- مامان!
‫باید دو هاک رو هم نجات بدیم.
‫کی بهت اجازه داد؟
‫تو هم نمی‌خوای دو هاک بمیره.
‫نمی‌دونستم اینقدر من براتون مهمم.
‫بابا چی؟
‫اجازه داد؟
‫یه کم زمان می‌خواد.
‫دو هاک، مطمئن باش راضیش می‌کنم،
‫یه کم بهم وقت بده.
‫بس کن، مامان.
‫این قضیه ربطی به تو نداره.
‫می‌دونی که توی اون صدای ضبط شده چی میگن.
‫اگه پدرت بدبخت بشه،
‫من و تو هم بیچاره میشیم.
‫- دخالت نکن. ‫- عجبا!
‫نیاز نیست چیزی بگی.
‫صدای ضبط شده رو بده و خودت رو تسلیم کن.
‫فقط اینجوری نجات پیدا می‌کنی.
‫خودم رو تسلیم کنم؟
‫نه تنها قتلی که خودت مرتکب شدی رو ‫انداختی تقصیر من،
‫قتل بابات رو هم می‌خوای بندازی گردن من؟
‫ای عوضی...
‫دو هاک! چول وونگ! نباید دعوا کنین!
‫به هیچ عنوان!
‫خانم، دیگه نباید پنهانش کنیم!
‫شماها برادرید.
‫شماها...
‫برادرهایی هستید که...
‫من به دنیا آوردم.
‫مامان، چی...
‫مامان، چی داری میگی؟
‫مامان، دفعه قبلی که اون حرف رو زدین...
‫خانم...
‫چی دارین میگین؟
‫چرا من باید پسر شما باشم؟
‫مامان،
‫یه چی بگو.
‫خانم...
‫بهشون بگید.
‫باید همین الان بهشون بگید.
‫گفتین باید جفتشون رو نجات بدیم!
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫- چول وونگ... ‫- راست میگه.
‫من به سرپرستی گرفتمت.
‫ولی...
‫مثل بچه خودم بزرگت کردم.
‫پس...
‫بیا هیونگت رو نجات بدیم.
‫بذار برن خارج زندگی کنن.
‫دو هاک،
‫به خاطر برادر کوچیکت هم که شده...
‫اون صدای ضبط شده رو بسوزون.
‫چول وونگ برادر خونیته،
‫ولی پسر نایب رئیس هم هست.
‫باید نایب رئیس باشه
‫که چول وونگ به رویاش برسه.
‫کاری که خانم کانگ میگه رو انجام بده.
‫اگه بمیری من داغون میشم...
‫اگه چول وونگ بمیره هم من می‌میرم.
‫خواهش می‌کنم...
‫مزخرف نگید.
‫برای گرفتن اون نوار...
‫مامان...
‫چرا همچین چیزی رو از خودتون درمیارین؟
‫از من درآوردی نیست.
‫نایب رئیس هم می‌دونه.
‫که پسر واقعیش نیستی.
‫پس...
‫هیونگ برادر واقعیمه؟
‫چول وونگ...
‫چرا این کار رو کردی؟
‫برات کافی نبود تو کل زندگیم گولم بزنی.
‫اونوقت به نایب رئیس هم گفتی پدر واقعیمه.
‫چرا این کار رو کردی؟ چرا؟ چرا؟
‫به خاطر تو.
‫- همه چی برای تو بود. ‫- برای تو بود.
‫برای تو بود. بسه دیگه!
‫خسته شدم، مامان.
‫باید زودتر بهمون می‌گفتی.
‫چرا؟
‫فکر نمی‌کردم کار به اینجا برسه.
‫همه‌ش تقصیر مادر احمقته.
‫همه چی تقصیر منه.
‫ببخشید.
‫واقعاً متاسفم...
‫چول وونگ،
‫دیگه بیا بس کنیم.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫اینکه ما برادرهای خونی هستیم، ‫چیزی رو تغییر میده؟
‫آره.
‫کل زندگیم...
‫حس می‌کنم غیرمنصفانه بوده.
‫اگه...
‫یه آدم پولدار بودی اینقدر بی‌انصافی نمیشد.
‫ولی بی‌انصافیه چون برادر واقعیمی، آشغال!
‫بس کنین!
‫جفتتون بس کنین. خب؟
‫بیا بریم، دو هاک.
‫بیا بریم.
‫- کی گفت می‌تونین تکون بخورین! ‫- هی، چوی چول وونگ. خل شدی؟
‫چول وونگ، نزن! نکن!
‫برادر واقعیته، چول وونگ.
‫چول وونگ، نزن.
‫نوار رو بذار.
‫بعدش نایب رئیس رو راضی می‌کنم که ‫بذاره برید.
‫نمی‌تونم.
‫پای زندگیم وسطه.
‫بریم. زود باش بریم!
‫نمی‌شنوی؟
‫چوی چول وونگ، زده به سرت؟
‫چول وونگ...
‫برو کنار، جونگ شین.
‫اگه می‌خوای دو هاک رو بکشی، اول من رو بکش.
‫چول وونگ،
‫تو چجور آدمی هستی؟
‫می‌دونستی که هوانگ چونگ سونگ ‫پدرمون رو کشته؟
‫چی؟
‫چی داری میگی؟
‫کی پدر کی رو کشته؟
‫دروغ میگه.
‫دروغ میگه!
‫راست میگه.
‫آقای جونگ هو رو...
‫اوه مان اوک کشت.
‫اوه مان اوک به یکی دستور داد...
‫به بابامون بزنه و به عنوان یه بزن در رو جا بزنتش.
‫این...
‫حقیقت داره؟
‫خبر داشتی؟
‫اونی که به اوه مان اوک دستور داده
‫نایب رئیس هوانگ بود.
‫- دلیلش... ‫- بسه! کافیه!
‫چول وونگ، معلومه داره دروغ میگه.
‫مامان، دخالت نکن!
‫بگو.
‫می‌ترسید دروغش درباره اینکه تو پسر ‫نایب رئیس هوانگی فاش بشه.
‫زنی که فکر می‌کردی مادرته واسه‌ش ‫نقشه ریخته بود!
‫نه!
‫نه...
‫وارد شید!
‫دیگه تموم شد.
‫نوار رو بده و تسلیم شو.
‫کارت عالی بود، عزیزم.
‫واقعاً تا آخرش...
‫عوضی موندی.
‫فقط اینجوری نجات پیدا می‌کنیم.
‫زود باش راضیش کن تسلیم بشه.
‫نیاز نیست تسلیم بشه!
‫بهش شلیک کن.
‫- عزیزم... ‫- زود باش بزنش!
‫همه چی تموم میشه.
‫نگران بعدش نباش.
‫- مسئولیتش با من. ‫- عزیزم...
‫اگه نزنیش، پسر من نیستی!
‫بابا...
‫نه! نه، چول وونگ.
‫التماس می‌کنم، نکن.
‫هیونگته. چول وونگ...
‫چول وونگ. چول وونگ!
‫ماشه رو بکش!
‫پسرتون؟
‫من پسر شمام، نایب رئیس؟
‫واسه همین به خاطر من مرتکب قتل شدین؟
‫چوی چول وونگ.
‫کاپیتان تیم اوه...
‫و آقای جونگ هو که...
‫پدر واقعیمه!
‫واسه همین کشتیشون؟
‫بکشش.
‫روانی... چوی چول وونگ!
‫نه!
‫دو هاک!
‫دو هاک.
‫دو هاک!
‫دو هاک...
‫اگه یه کم زودتر میومدین دو هاک ‫تیر نمی‌خورد!
‫شرمنده. داشتم بچه‌ها رو جمع می‌کردم.
‫این هیونگ همیشه دیر میرسه.
‫جونگ شین، تو خبرش کردی؟
‫چطوری می‌تونستم به مامان چول وونگ ‫اعتماد کنم؟
‫محض احتیاط با بچه‌ها هماهنگ کردم.
‫دیگه تموم شد.
‫تموم شد، دو هاک.
‫هیونگ!
‫مراقب باش!
‫- هیونگ. ‫- هیونگ!
‫هیونگ!
‫اسلحه‌هاتون رو بذارین زمین!
‫راه بیفتید!
‫چی؟ نیروی پلیس رو بسیج کنم؟
‫به نظرت با عقل جور درمیاد؟
‫اگه بسیجشون نکنی،
‫کل شواهد و مدارک از بین میرن.
‫بله، بفرمایید.
‫جاجانگمیون رو آوردم.
‫چی؟
‫کی سفارش داد.
‫یکی سفارشش داده،
‫و پولش رو هم دادن.
‫[نو سوک جا]
‫نوش جان.
‫[نو سوک جا]
‫بریم!
‫- بیا اینجا! ‫- من کاری نکردم!
‫دو هاک جان...
‫خوبی دیگه؟ ها؟
‫آره...
‫می‌تونی زنده بمونی.
‫می‌تونی زنده بمونی، دو هاک. می‌تونی.
‫دووم بیار، خب؟
‫- جونگ شین. ‫- جانم؟
‫من...
‫هر جور شده، می‌خوام باهات زندگی کنم.
‫باشه.
‫بیا با هم زندگی کنیم.
‫ولی چشم‌هات رو نبند، خب؟
‫نمی‌بندم.
‫آخه ببندم ناپدید میشی.
‫نترس.
‫تنهات نمی‌ذارم.
‫همینجام.
‫پس، جونگ شین...
‫بیا...
‫تو یوسو زندگی کنیم.
‫باشه.
‫بچه‌دار میشیم...
‫و فیلم تماشا می‌کنیم...
‫باشه.
‫هی، چول وونگ.
‫بله، هیونگ.
‫بگو.
‫تو هم میای دیگه؟
‫معلومه.
‫با هم میریم یوسو.
‫چول وونگ.
‫هیونگ،
‫ببخشید.
‫بابت همه چی متاسفم.
‫خودم رو به خاطر جرایمی که علیهت مرتکب شدم ‫تحویل میدم
‫و مجازات میشم.
‫پس دراز نکش و پاشو، خب؟
‫پاشو دیگه!
‫نه، نکن.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫جونگ شین.
‫بله.
‫چول وونگ.
‫مامان.
‫بله. جانم...
‫بیاید با هم بریم یوسو زندگی کنیم.
‫نه! نه! پاشو، دو هاک!
‫پاشو!
‫یکی دکتر خبر کنه! زود باشین!
‫بذارینش رو کمرم!
‫[حکم بازداشت]
‫[لی دو هاک اعتبارش را به دست می‌آورد، درخواست ‫حکم بازداشت هوانگ چونگ سونگ، نایب رئیس آام]
‫نایب رئیس، من کیم سونگ یوب هستم، ‫بازپرس تحقیقات ویژه.
‫شما...
‫خواهش می‌کنم...
‫یه لحظه بیرون منتظر بمونید تا لباسم رو عوض کنم.
‫بیایم تو؟
‫چرا این کار رو کردی، مامان؟
‫آره.
‫درسته که درباره همه چی...
‫دروغ گفتم.
‫می‌دونی که...
‫گفتم می‌تونم...
‫هر کاری برات انجام بدم دیگه؟
‫حقیقت داره.
‫مهم نیست کی تو رو به دنیا آورده،
‫تو...
‫بچه منی.
‫پسر منی.
‫- مامان. ‫- پس پسرم...
‫برگرد.
‫باشه.
‫برمی‌گردم، مامان. ولی...
‫یه کم طول می‌کشه.
‫عیب نداره.
‫هر چقدر طول بکشه منتظرت می‌مونم.
‫باشه.
‫چول وونگ.
‫بله، مامان.
‫میشه همین یه بار رو...
‫بگی دوستم داری؟
‫دوستت دارم، مامان.
‫ممنون.
‫منم دوستت دارم، پسرم.
‫عزیزم...
‫چول وونگ گفت دوستم داره.
‫چول وونگ...
‫پسرمونه.
‫هر وقت چول وونگ برگشت...
‫[بیمارستان روانپزشکی بابل]
‫هر کاری براش می‌کنم.
‫[بیمارستان روانپزشکی بابل]
‫دیگه باید برگردید توی اتاقتون.
‫لطفاً همراهمون بیاید.
‫[روزهای شیرین جوانی ما]
‫ای وای. ای وای.
‫مگه میشه؟
‫از وقتی اومدم اینجا از همه چی بی‌خبر بودم.
‫زندگی تو بی‌خبری بهتره.
‫ای وای.
‫آقای بیچاره چی؟
‫دلم برای دو هاک هم می‌سوزه.
‫حالا که فکر می‌کنم، می‌بینم این چند سال ‫گذشته مثل رویا می‌موندن.
‫اگه از گوهونگ نمیومدم یوسو ازدواج کنم...
‫بعد به دنیا آوردن دو هاک،
‫اگه جای چول وونگ، جونگ اوک به ‫دنیا مومد...
‫نه...
‫اگه از چول وونگ دست نمی‌کشیدم،
‫هیچوقت این اتفاق‌ها نمیفتادن.
‫دلم برای بابای دو هاک می‌سوزه.
‫دلم برای دو هاک می‌سوزه.
‫دلم برای بابای چول وونگ می‌سوزه.
‫منم دلم برای شما می‌سوزه.
‫آره.
‫دل خودمم خونه.
‫راستی،
‫الان می‌خواین چیکار کنین؟
‫تو سئول زندگی کنین؟
‫اینش زیاد مهم نیست.
‫راستش چرا برنمی‌گردین اینجا؟
‫نزدیک خونه من، خونه خالی هست.
‫زمین کشاورزی قابل زرع هم داریم.
‫براتون تحقیق می‌کنم.
‫جدی؟
‫گمونم از سئول خسته شدم.
‫نمیشه بهش گفت خونه.
‫آره.
‫ای وای.
‫من برم سیب زمینی شیرین بخرم.
‫♪ میرم ♪
‫♪ دست پسر جوونم رو می‌گیرم ♪
‫خودتون رو آماده کنین، خب؟ بریم.
‫چندتا؟
‫چی شده؟
‫من مادرشم.
‫فیلم داره تموم میشه،
‫میشه یه کم دیگه صبر کنین؟
‫تا اینا رو می‌خورین؟
‫ممنون، خانم.
‫راستش،
‫خودمم تو راه گشنه‌م شده بود.
‫بیاید اول اینا رو بخوریم بعد بریم تو.
‫اول بخوریم بعد.
‫نوش جان.
‫بیاید درست و حسابی تماشاش کنیم.
‫کل استخون‌های بدنم درد میاد،
‫دست خودم نیست، تنبلیم میاد.
‫گمونم...
‫شما دوتا چون تا حالا تیر نخوردین، نمی‌دونین ‫چه حسی داره.
‫بگذریم،
‫اینجا هم عوض شده‌ها.
‫آره.
‫وقتی از در پشتی قایمکی میای تو، ‫فیلم دیدن بیشتر از همیشه کیف میده.
‫سینما رو که دادم به عمه‌م، مهر و مومش کرد.
‫وقتی دور از چشم ناظم مدرسه هم تماشا می‌کنیم ‫خیلی هیجان انگیزه.
‫آره.
‫زمونه عوض شده.
‫مردم همونجوری موندن...
‫برگشتیم اینجا...
‫از سئول تا اینجا نصف روز هم راه نیست.
‫خیلی طول کشید تا برگردیم، نه؟
‫می‌خواین برگردیم؟
‫- آره. ‫- نه.
‫شما برادرین. دیگه کنار بیاین با هم.
‫نمی‌خوام.
‫- منم. ‫- چرا؟
‫دیدی؟
‫همیشه یه جوری رفتار می‌کنه انگار می‌ذاره ‫من ببرم، ولی نمی‌ذاره.
‫ببین چقدر دردسر درست کردی. ‫هی...
‫دیگه گندکاری‌هات رو جمع نمی‌کنم.
‫جمع نمی‌کنی؟
‫اول کدومشون رو بزنم؟
‫اول چول وونگ رو بزن.
‫بیخیالش.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[برای تمام جوانانی که در کنار دو هاک، جونگ شین ‫و چول وونگ سختی کشیدند.]
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M