‫مادرت اهل کینگستون بود. ‫فکر کنم بتونی خانواده‌ت رو پیدا کنی.
‫مرسی استیونز، پورت رویال، جامائیکا.
‫اون خواهر مادرته.
‫من یه کاهنه‌ام.
‫توی مسائل معنوی مشاوره میدم.
‫امیدوار بودم، ‫توی دوران بازنشستگیم...
‫تو بتونی روی ‫کارهای روزمره‌ی مزرعه‌ی هوپ هیل نظارت کنی،
‫به عنوان یه آدم آزاد.
‫بهت گفتم از اون اتاق دور بمون! ‫صندوقچه رو باز کردی!
‫این جادوی اوبیا نیست. ‫اون تسخیر شده.
‫چی تسخیرش کرده؟
‫شارلوت. ‫همه‌مون توی خطریم
‫تا وقتی که بتونه چیزی ازمون بکَنه.
‫بابا.
‫دارم میام خونه، باشه؟
‫ولی اگه تا ۲۴ ساعت ازم خبری نشد، ‫به سفارت توی جامائیکا زنگ بزن.
‫کلودیا مک‌کنزی،
‫به ظن معاونت و مشارکت با یه مجرم ‫دستگیرت می‌کنم.
‫همه‌ش همین بود؟
‫اگه دست من بود، نه.
‫ولی دادستانی تأییدش کرده،
‫پس آره، آزادی که بری.
‫اولین اظهاراتت رو خوندم.
‫می‌دونی چرا آنجلو روت نوشیدنی پاشید؟
‫بعضیا فکر می‌کنن این کار ‫آدمو از ارواح خبیثه حفظ می‌کنه.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کلودیا.
‫بابا؟! اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫وای خدای من. سالمی.
‫داشتم از نگرانی دیوونه می‌شدم.
‫سرت چی شده؟
‫حرفمو باور نمی‌کنی.
‫هی.
‫هی، یالا. امتحانم کن.
‫کلودیا، چیزی به اسم روح وجود نداره. ‫آدما تا ابد زنده نمی‌مونن.
‫می‌دونم.
‫ولی اینم می‌دونم که ‫کوجو جونم رو نجات داد.
‫با مرسی حرف زدی؟
‫این هیچ ربطی به مرسی نداره!
‫باشه، ببین. یارو غیبش زده، مگه نه؟
‫پلیس نمی‌تونه پیداش کنه.
‫تو هم نمی‌تونی پیداش کنی.
‫شاید اصلاً خودش نمی‌خواد پیدا بشه.
‫یه لحظه.
‫الو؟
‫کلودیا. جرج دلال هستم.
‫آقای ایست تصمیم گرفته ارثیه رو پس بده.
‫- الان تو دفترمه، کارای اداریشو شروع کردیم. ‫- نه!
‫نه! نذار هیچ‌چیزی رو امضا کنه
‫تا من برسم اونجا، باشه؟
‫یه ساعته برمی‌گردم! شایدم کمتر!
‫کلودیا؟
‫آهای؟ ببخشید؟!
‫وای خدای من.
‫بیا.
‫حالت خوبه؟
‫- باید حکم توقف بگیری! ‫- چی؟
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی. نگاهش کن!
‫- ولی آخراشه! ‫- نه، نه، نه، نه.
‫اون اصلاً توی شرایطی نیست ‫که بتونه تصمیم بگیره!
‫هیچ اختیاری از خودش نداره. ‫این انتخاب خودش نیست!
‫- خودش اومد پیشمون. ‫- نه، نه.
‫اینا همه‌ش اشتباه...
‫از من دور بمون، لعنتی!
‫حالا کجا بریم، خانم؟
‫خانم. کجا میری؟
‫ممنون.
‫کمک می‌خوام.
‫«کلودیا، چه خبره؟ کجایی؟ تو...»
‫پس تو هم اینجا زندگی می‌کنی؟
‫دفعه‌ی قبل که همو دیدیم ‫اصلاً اهل گپ زدن نبودی. چی می‌خوای؟
‫گفتی یه درمانگر معنوی هستی.
‫می‌دونی زامبی چیه؟
‫منو نگاه کن.
‫فکر می‌کنی من آدم وحشتناکی‌ام.
‫فکر کنم یه آدم وحشتناک ‫از این کار لذت می‌بره.
‫من از این کار لذت نمی‌برم.
‫این عدالته.
‫برای کاری که کردی.
‫بابا؟
‫چی شده؟
‫اوه، من... تصادف کردم.
‫- توی بیمارستانی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫من خوبم، نگران نباش.
‫گفتی هر روز بهم زنگ می‌زنی.
‫زنگ زدم دیگه، مگه نه؟
‫ولی صورتت چی شده؟
‫بهت که گفتم عزیزم. تصادف کردم.
‫امروز مادرت کجاست؟
‫داره طبقه‌ی پایین کار می‌کنه.
‫کی داره ازت مراقبت می‌کنه؟
‫من که بچه نیستم.
‫ولی یه‌کم حوصله‌سربره. ‫توی خونه‌ی خودمون بهتره.
‫اون تفنگه؟
‫می‌خوای ببینیش؟
‫باروت...
‫توی چاشنی بغلش.
‫می‌بندیش.
‫باروت بیشتر...
‫توی لوله.
‫گلوله.
‫نمد برای اینکه سر جاش نگهش داره.
‫می‌خوای یه امتحانی بکنی؟
‫- نمی‌تونم. ‫- چرا نه؟
‫خودت گفتی ‫من حتی اجازه‌ی اومدن به اونجا رو ندارم.
‫معلومه که می‌تونی بیای اینجا. ‫اینجا خونه‌ی توئه.
‫ولی گفتی اونجا خیلی افتضاحه.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫ظهر بخیر.
‫نتونستم تلفنی پیداتون کنم.
‫فکر کردم همه‌چی رو حل کردیم.
‫اینجا جامائیکاست، ‫زیاد همه‌چی سرراست نیست.
‫ممکنه یه راهی برای تسریع روند کار ‫پیدا کرده باشم،
‫ولی نمی‌تونم آقای ایست رو پیدا کنم.
‫راهی هست که ‫بتونی ما رو به هم وصل کنی؟
‫شانس آوردی. یه لحظه.
‫دارم یه سری عتیقه‌ها رو مرمت می‌کنم.
‫کارتون تموم شد؟
‫آقای ایست، ‫اگه این موضوع رو کاملاً روشن نکنم
‫کارم رو درست انجام ندادم.
‫این یه توافق تسهیم‌شده نیست.
‫کل املاک ۵۰ میلیون پوندی
‫به آقای کانات برمی‌گرده.
‫هیچ سهمی ازش بهت نمی‌رسه.
‫عالیه.
‫من اینو پیش می‌برم...
‫همین امروز.
‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتی،
‫اطلاعات تماسم رو داری.
‫پس کمکم می‌کنی؟
‫این چیزی که داری در موردش حرف می‌زنی ‫شوخی نیست.
‫این یه تسخیره.
‫یه روح با جسم.
‫و اگه می‌خوای نجاتشون بدی، ‫باید از مرز عبور کنی،
‫و از اجداد راهنمایی بخوای.
‫چی داری میگی؟
‫یه سفر روحی.
‫یه مأموریت برای اثبات لیاقتت.
‫اگه از پسش بربیای،
‫جواب‌هات رو می‌گیری و ‫راهی برای کمک به دوستت پیدا می‌کنی.
‫نمی‌تونم تضمین کنم که ‫ازش جون سالم به در می‌بری.
‫ببخشید، عزیزم.
‫سفر روحی می‌تونه آدم رو بکشه؟
‫یه بار دیدم که این اتفاق بیفته.
‫- یه بار که زیاد نیست... ‫- همونش هم کافیه.
‫من اون صندوقچه رو باز کردم.
‫آنجلو به خاطر من مُرده.
‫ولی برای بقیه هنوز دیر نشده.
‫کوجو و اولیور.
‫بهم بگو باید چیکار کنم.
‫باشه.
‫پونصد هزار تا.
‫دلار جامائیکا؟!
‫اون میشه... ۲ هزار پوند! ‫کمکم رو می‌خوای یا نه؟
‫باشه.
‫حموم اون پشته.
‫خودتو بشور.
‫ناخن‌هات رو کوتاه کن.
‫باید تمیز باشی.
‫از کجا در مورد خوابم می‌دونستی؟
‫توی هتل.
‫از اون خوابایی که می‌دیدم خبر داشتی.
‫خواب یه پیام از طرف اجدادته.
‫معلومه که دارن سعی می‌کنن
‫توی این بحران روحی راهنماییت کنن.
‫ولی قبل از اینکه بیام اینجا شروع شده بودن.
‫کِی؟
‫وقتی که این کار رو گرفتم.
‫پس، مال وقتیه که سعی کردی
‫با پر کردن جیب این مرد سفیدپوست ‫پیشرفت کنی؟
‫شاید این بحران طولانی‌تر از ‫چیزی باشه که فکر می‌کنی.
‫بیا اینجا.
‫چطوری کار می‌کنه؟
‫بهت که گفتم این سفر توئه، نه من.
‫قبلاً این کار رو کردی؟
‫- مرسی؟ ‫- هی! دیگه الان تمرکز کنم، دختر!
‫فقط دارم یه سوال می‌پرسم! ‫می‌دونی چیه؟ یک میلیون.
‫- چی؟! ‫- هولم می‌کنی.
‫منو میندازی توی خطر.
‫باید دو برابر پول بدی. ‫پیش‌پرداخت. نقد.
‫بابام در موردت راست می‌گفت.
‫می‌تونی کمکم کنی یا نه؟!
‫ببین...
‫آدمایی اون بیرون هستن که ‫ارتباط واقعی با دنیای ارواح دارن.
‫مادر خود من یه کاهنه بود.
‫مادربزرگ تو.
‫و من بارها و بارها ‫عبورش از مرز رو دیدم.
‫یه دقیقه روی زمین دراز می‌کشید،
‫آروم و بی‌صدا،
‫انگار که داشت خواب می‌دید.
‫بعدش...
‫وقتی بهت میگم چیزی که اینجا ‫باهاش سروکار داری کشنده‌ست...
‫یعنی واقعاً کشنده‌ست.
‫جعبه‌ابزار مامان.
‫این چیه؟
‫دندونش.
‫آهای!
‫ببخشید.
‫باید تا تاریکی هوا صبر کنیم.
‫اون موقع‌ست که ‫اجداد خودشون رو نشون میدن.
‫باید یه کم روغن کرچک قاطیش کنم ‫تا بهتر بشه.
‫اوه، موهای بچگونه داری، ‫موهای بچگونه، دختر. نگاه کن!
‫موهای بچگونه!
‫قشنگه.
‫باشه، حالا تکون نخور، تکون نخور.
‫می‌خوام فرقت رو صاف باز کنم.
‫اوه، بس کن! تکون نخور، دختر!
‫خدایا!
‫- درد داره. ‫- هی، دختر کوچولو، آروم باش.
‫چرا موهات این‌قدر نازکه؟
‫- تا حالا موهات رو بافت آفریقایی نکردی؟ ‫- نه.
‫پس چطوری از موهات محافظت می‌کنی؟
‫انگلیس سرد نیست؟
‫می‌دونی، قدیما...
‫وقتی مرد سفیدپوست ‫آفریقایی‌ها رو می‌دزدید
‫و می‌ذاشتشون تو کشتی...
‫زن‌ها توی موهاشون برنج می‌بافتن ‫تا بتونن غذا بخورن.
‫بهشون کمک می‌کرد ‫تا از اون سفر جون سالم به در ببرن.
‫پس این قراره از من محافظت کنه؟
‫نه.
‫ولی خوشگل شدی.
‫می‌دونی، مامانم همیشه می‌گفت،
‫«با اجدادت تمیز روبه‌رو میشی...»
‫«و مرتب.»
‫شمع رو روشن کن.
‫اجداد!
‫ایبایه، ایبایه.
‫اجداد!
‫ای! برای راهنمایی، شما را فرا می‌خوانیم!
‫شما را فرا می‌خوانیم...
‫تا راه را روشن کنید!
‫اجداد. بله.
‫حالا حرف بزن، دختر. ‫مگه نگفتی جواب می‌خوای؟
‫نمی‌دونم می‌خوای چیکار کنم؟ ‫فقط بپرس!
‫ای!
‫آره...
‫- اجداد. ‫- آره، آره، آره!
‫من... به کمکتون نیاز دارم.
‫می‌خوام یه روح رو دفع کنم.
‫می‌خوام به کوجو کمک کنم.
‫ای!
‫نمی‌خوام تا ابد برده بمونه.
‫نمی‌خوام اون مسئولِ...
‫هو! ها!
‫این قضیه جدیه، مرسی!
‫گمشو!
‫مرسی، اصلاً خنده‌دار نیست!
‫تو ما رو نمی‌شناسی.
‫ولی ما تو رو می‌شناسیم.
‫ما مشورت کردیم.
‫بدون چی می‌سوزونه.
‫[۲۰ می ۱۹۹۰] ‫[ساعت ۲۲:۳۰]
‫- میرم به نوزاد مک‌کنزی سر بزنم. ‫- باشه.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خیلی خوشگله.
‫ببین چی درست کردیم.
‫یه پتوی دیگه می‌خوای؟
‫اسی چطوره؟
‫آفریقاییه.
‫ولی اسم مناسبی نیست، هست؟
‫فکر کنم چند هزار نفر باهات مخالف باشن.
‫من اسم دخترم رو «ایزی» نمی‌ذارم.
‫اِس-ای.
‫من از کلودیا خوشم میاد.
‫از کلودیا شیفر خوشت میاد.
‫خوبی؟
‫به مرسی زنگ بزن.
‫بهش بگو صحیح و سالم به دنیا اومده.
‫من تنهات نمی‌ذارم.
‫برو خونه. ‫که فردا سرحال برگردی؟
‫خانم شیفر به خواب زیباش نیاز داره.
‫چیزیم نمیشه.
‫بفرما.
‫هیس.
‫سلام، کلودیای کوچولو.
‫دنبال من می‌گشتی؟
‫اوه! فکر کردم تا الان خوابت برده باشه.
‫باید خیلی خسته باشی.
‫بخیه‌هام درد می‌کنن.
‫درد می‌گیرن، عزیزم. ‫تازه یه عمل جراحی سنگین داشتی.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫باشه، بذار بچه رو بگیرم ‫و یه نگاهی بندازم.
‫بیا اینجا.
‫سلام.
‫بذار یه نگاهی بندازم.
‫به نظر یه کم ملتهب میان.
‫به دکتر میگم بیاد و ‫یه نگاهی بهشون بندازه.
‫توی این فاصله، ‫سعی کن یه‌کم استراحت کنی.
‫اوه، خدایا. لعنت بهش!
‫می‌بینی؟ به نظر بنفش میاد.
‫- اینجا... ‫- به نظر من که خوبه.
‫به جز این سالمی، ‫مگه نه، دوشیزه مک‌کنزی؟
‫خانم.
‫صبر کن، اینا خیلی وقت پیش گرفته شدن.
‫می‌دونم سرت شلوغه.
‫وقتتو با چیزی که خودم ‫از پسش برمیام تلف نمی‌کردم.
‫فقط می‌خوام به دخترم شیر بدم.
‫نمی‌تونم نگهش دارم، ‫نمی‌تونم بچه‌مو بلند کنم.
‫پس، لطفاً.
‫میشه فقط یه نگاه دیگه بندازی؟ لطفاً.
‫به یه پرستار میگم ‫برات یه کم استامینوفن بیاره.
‫بعدش چکت می‌کنیم.
‫باشه؟
‫حالت کاملاً خوب میشه.
‫بهم اعتماد کن.
‫هی! وایسا!
‫هی!
‫وایسا!
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫واقعاً. آدم فکر می‌کنه مشتریه و پول داده.
‫می‌تونی یه کم مسکن بهش بدی؟
‫- می‌بینمت! ‫- خداحافظ.
‫لطفاً!
‫کمکش کنین! لطفاً!
‫کلودیا!
‫خدایا رحم کن!
‫کلودیا؟ کلودیا!
‫استیسی؟
‫استیسی، عزیزم؟
‫کمک!
‫توی اتاق ۹ کمک می‌خوام، همین الان!
‫استیسی؟
‫- استیسی-آن؟ صدامو می‌شنوی؟ ‫- می‌سوزه...
‫می‌سوزه...
‫استیسی-آن؟
‫می‌سوزه...
‫- استیسی-آن؟ ‫- می‌سوزه...
‫استیسی؟
‫استیسی!
‫همه‌چی مرتبه، کلودیا.
‫رهاش کنین!
‫باشه، عزیزم. باشه، باشه.
‫اون خیلی دوره! ‫خیلی‌خب.
‫نبضش رو حس نمی‌کنم. ‫تیم احیا کجاست؟!
‫باید راه هواییش رو باز کنیم ‫و بهش مایعات برسونیم!
‫- ادامه بده و پدها رو بذار. ‫- باشه.
‫توی وی‌اف هست! ‫برای شوک آماده بشین!
‫- همه رفتن کنار؟ ‫- آره!
‫شوک میدم!
‫هی!
‫آره، عزیزم. بیا، بیا، بیا!
‫مامان؟
‫مامان!
‫مامان.
‫- مامان؟ ‫- می‌سوزه.
‫می‌سوزه.
‫خیلی‌خب.
‫وای خدایا! خیلی‌خب.
‫مامان.
‫کلودیا! خیلی‌خب.
‫کلودیا. باشه، باشه، باشه.
‫باشه، کلودیا. بس کن، بس کن، بس کن، بس کن. ‫کلودیا، بس کن.
‫بیا بشین. ‫بیا بشین، بیا بشین. بشین.
‫دندون مامان.
‫بابا بهم گفت عفونت داشته.
‫داشت.
‫و برای کمک التماس کرد.
‫اونا ولش کردن تا عذاب بکشه.
‫چرا؟
‫فکر کنم اگه خودم نمی‌دیدمش باور نمی‌کردم.
‫جوابایی که دنبالشون بودم رو گرفتم.
‫دندون کوجو رو می‌خوام.
‫دندونی که دور گردن اون روحه؟
‫- می‌خوای باهاش چیکار کنی؟ ‫- نابودش کنم.
‫به تسخیر پایان بدم.
‫دندونی که دور گردن اون مَرده‌.
‫همون مردی که سعی کرد بکشدت.
‫این بار براش آماده‌ام.
‫می‌دونی چیه؟ نه. نه.
‫من طاقت این‌همه هیجان رو ندارم.
‫نه. باید حواسم به تیروئیدم باشه.
‫- پس همینجا بمون. ‫- وایسا. وایسا.
‫استیسی بهت گفت این کار رو بکنی؟
‫- آره. ‫- مطمئنی؟
‫دندونی که توی دستم بود ‫چه معنی دیگه‌ای می‌تونست داشته باشه؟
‫من ولش نمی‌کنم که ‫مثل مادرم تنهایی عذاب بکشه.
‫مجبور نیستی بیای.
‫به خاطر تو این کار رو نمی‌کنم.
‫خانواده‌ی ما هیچ‌وقت پول نداشت.
‫هیچ‌وقت.
‫بعضی وقتا ‫اوضاع خیلی ناامیدکننده می‌شد.
‫ولی استیسی-آن ‫اونجا بود تا ازمون مراقبت کنه.
‫همیشه هروقت نیاز داشتیم ‫برامون پول می‌فرستاد.
‫و کی از اون مراقبت کرد؟
‫اگه این چیزیه که استیسی می‌خواد، ‫همین کار رو می‌کنیم.
‫ولی به روش من انجامش میدیم.
‫- نقشه‌ت رو بهم بگو. ‫- نقشه رو که می‌دونی!
‫با شوکر می‌زنیمش. ‫دندون رو برمی‌داریم. خردش می‌کنیم.
‫بعدش کوجو به حالت عادی برمی‌گرده.
‫اگه جواب نده چی؟
‫اون‌وقت تا ابد توسط ‫یه جادوگر دیوونه‌ی لعنتی عذاب می‌کشه!
‫- دیگه از اون نقشه خوشم نمیاد. ‫- نقشه‌ی خودته!
‫می‌خواستی به روش خودت انجامش بدی، ‫پس به روش تو انجامش میدیم، چی...
‫هیس!
‫اون یه قبره؟
‫تو اینجا بمون و حواست بهش باشه.
‫- من میرم سمت خونه. ‫- خلی چیزی شدی؟!
‫هیس!
‫اگه تا ۱۰ دقیقه دیگه برنگشتم، ‫تو برو، باشه؟
‫و به بابام زنگ بزن. ‫ولی من شماره‌شو ندارم.
‫از گوشی من استفاده کن.
‫بگیرش.
‫۱۰ دقیقه.
‫مادر سنگ بزرگ باید حرکت کنه
‫لعنتی.
‫مرسی؟!
‫مرسی!
‫کوجو. لطفاً.
‫نگاهم کن!
‫نگاهم کن.
‫ببین.
‫منم.
‫کوجو؟ کوجو، نه!
‫بس کن! کوجو!
‫نه! کوجو!
‫نه! بس کن! وایسا!
‫واقعاً نباید پات به این قضیه کشیده می‌شد.
‫اون مردی نیست که تو فکر می‌کنی.
‫بس کن! لطفاً!
‫بس کن! اولیور!
‫کوجو!
‫نه! بس کن!
‫وایسا، کوجو!
‫کوجو! کوجو!
‫کمکم کن! کمکم کن! ‫کمکم کن! کمکم کن!
‫کمک! کمکم کن!
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M