1 00:00:00,000 --> 00:00:04,030 W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: «رومینا» 2 00:00:04,080 --> 00:00:08,960 «هنری چهارم» «اثر ویلیام شکسپیر» 3 00:00:09,400 --> 00:00:12,280 ‫(آن چه در بخش اول گذشت) ‫این حرف تو مرا اندوهگین و غرق گناه... 4 00:00:12,400 --> 00:00:17,080 ‫...حسادت ورزی می کند که لرد نورتامبرلند ‫صاحب نعمت فرزند پسر گشته، 5 00:00:17,200 --> 00:00:18,400 ‫در حالی که من... 6 00:00:18,520 --> 00:00:21,280 ‫...لکه ننگ و یاغی گری بر ‫پیشانی هری جوان خود می بینم. 7 00:00:21,680 --> 00:00:25,320 ‫مردی درستکار هست که ‫بسیار در کنار تو دیده ام، 8 00:00:25,440 --> 00:00:27,280 ‫اما از نام او بی خبرم. 9 00:00:30,160 --> 00:00:32,040 ‫سرورم من هیچ اسیری را ‫نگه نداشته ام! 10 00:00:32,160 --> 00:00:34,120 ‫اسیرانت را در اسرع ‫وقت برایم بفرست... 11 00:00:34,240 --> 00:00:37,880 ‫...وگرنه از من حرفی خواهی شنید که ‫از آن خشنود نخواهی شد. 12 00:00:38,000 --> 00:00:41,840 ‫بر اساس حدس و گمان خودم سخن ‫نمی گویم، بلکه مطمئنم همه چیز... 13 00:00:41,960 --> 00:00:45,360 ‫...فکر و برنامه ریزی و ‫آماده سازی شده است. 14 00:00:45,480 --> 00:00:48,440 ‫خوب، غیرممکن است که ‫این نقشه عالی عمل نکند. 15 00:00:48,560 --> 00:00:51,480 ‫و بعد، سپاه یورک و اسکاتلند ‫به مورتیمر ملحق می گردند! 16 00:00:52,280 --> 00:00:54,000 ‫من مسئولیت هایم را ‫پشت گوش انداختم. 17 00:00:54,280 --> 00:00:56,360 ‫اما به هر حال در پیشگاه ‫اعلی حضرت، پدرم، می گویم... 18 00:00:57,040 --> 00:00:59,920 ‫اقبالم را در مبارزه تن به تن ‫با او امتحان می کنم. 19 00:01:00,280 --> 00:01:02,840 ‫رستاخیز نزدیک است. 20 00:01:03,640 --> 00:01:08,640 ‫اگر بمیریم، خوشحال می میریم! 21 00:01:14,840 --> 00:01:21,200 ‫من شاهزاده ولزم و پرسی، دیگر فکر ‫نکن می توانی در عظمت من شریک باشی! 22 00:01:22,200 --> 00:01:32,200 .:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M 23 00:01:42,120 --> 00:01:44,040 ‫این هم پرسی. 24 00:01:45,920 --> 00:01:49,960 ‫من شخصا پرسی را کشتم و ‫دیدم که تو مُرده بودی! 25 00:01:50,440 --> 00:01:53,360 ‫خدایا، خدایا، مردم ‫چه دروغگو شده اند! 26 00:01:55,040 --> 00:01:59,480 ‫(بخش دوم) 27 00:02:10,320 --> 00:02:13,920 ‫ای پسرک دیوپیکر، 28 00:02:15,560 --> 00:02:17,040 ‫پزشک در باب آب دهان ‫من چه گفت؟ 29 00:02:17,320 --> 00:02:21,680 ‫او گفت که خود این آب دهان ‫سالم و سلامت است اما... 30 00:02:21,800 --> 00:02:25,480 ‫...کسی که صاحب آنست، ممکن است امراضی بیش از ‫آن چه در تصورش بگنجد داشته باشد. 31 00:02:29,240 --> 00:02:32,000 ‫هر گونه آدمی به تمسخر من می نازد، 32 00:02:33,760 --> 00:02:36,880 ‫مغز این آدمیزاد جاهل و از گل ‫سرشته شده... 33 00:02:37,000 --> 00:02:40,080 ‫...قادر نیست چیزی بسازد که ‫آن چه من می سازم یا درباره... 34 00:02:40,200 --> 00:02:43,080 ‫...من ساخته می شود، خنده دار تر باشد. 35 00:02:43,200 --> 00:02:47,760 ‫نه تنها خود لطیفه گو هستم، بلکه ‫الهام بخش تمام لطیفه های دیگران نیز هستم. 36 00:02:58,520 --> 00:03:00,240 ‫ای مهرگیاه بی اصل و نسب، 37 00:03:01,640 --> 00:03:05,240 ‫تو بیش از این که لیاقت پادویی مرا داشته ‫باشی، درخور آنی که به کلاهم بچسبانمت. 38 00:03:06,440 --> 00:03:07,480 ‫باردولف کجاست؟ 39 00:03:07,600 --> 00:03:09,800 ‫به اسمیت فیلد رفته تا برای ‫حضرت عالی اسب بخرد. 40 00:03:11,360 --> 00:03:17,520 ‫اگر می توانست برای من همسری از بین ولگردان ‫انتخاب کند، غلام دار، اسب دار و زن دار می گشتم. 41 00:03:34,080 --> 00:03:37,120 ‫ارل شریف، اخباری از شروزبری ‫برایتان آورده ام! 42 00:03:37,680 --> 00:03:38,880 ‫خدا بخواهد، خبر خوشیست؟ 43 00:03:39,000 --> 00:03:40,440 ‫همان قدر خوش که ‫می توان آرزو داشت. 44 00:03:41,200 --> 00:03:43,400 ‫شاه زخمی مرگبار خورده است، 45 00:03:43,520 --> 00:03:47,840 ‫و از اقبال بلند سرورم، پسرتان، ‫شاهزاده هری در جا کشته شده است. 46 00:03:47,960 --> 00:03:49,840 ‫این خبر از کجا رسیده؟ 47 00:03:50,360 --> 00:03:52,720 ‫آیا تو در میدان جنگ دیدی؟ ‫از شروزبری آمده ای؟ 48 00:03:53,000 --> 00:03:55,160 ‫سرورم، با کسی که از آن جا ‫آمده است صحبت کردم. 49 00:03:58,080 --> 00:03:59,440 ‫اخبار بیشتری از راه رسیده! 50 00:04:00,320 --> 00:04:05,200 ‫آری، پیشانی این مرد همچون «صفحه عنوان» ‫ماهیت کتاب غم انگیز را پیش گویی می کند! 51 00:04:07,400 --> 00:04:10,960 ‫بگو، هیستینگز، تو از شروزبری ‫آمده ای؟ 52 00:04:11,080 --> 00:04:13,520 ‫از شروزبری فرار کردم، ‫سرور شریفم، 53 00:04:14,240 --> 00:04:18,280 ‫آن جا مرگ نفرت بار، زشت ترین نقابش را ‫برای ترساندن یارانمان به چهره زده است. 54 00:04:18,400 --> 00:04:20,680 ‫پسر و برادرم چه طورند؟ 55 00:04:23,480 --> 00:04:26,280 ‫اگرچه لرزیدن و رنگ باختن تو... 56 00:04:26,400 --> 00:04:28,480 ‫...در رساندن پیامت گویاتر از ‫زبانت هستند! 57 00:04:29,320 --> 00:04:32,400 ‫داگلاس زنده است و ‫برادرتان نیز، 58 00:04:34,000 --> 00:04:36,800 ‫- اما، سرورم، پسرتان... ‫- او مُرده. 59 00:04:37,520 --> 00:04:40,200 ‫می بینی که سوءظن چه ‫حاضرجواب است؟ 60 00:04:40,320 --> 00:04:42,960 ‫شما بزرگ تر از آنید که من ‫در محضرتان انکار کنم، 61 00:04:43,760 --> 00:04:46,480 ‫ضمیر شما صادق و ترس هایتان درست است. 62 00:04:46,720 --> 00:04:49,520 ‫با این حال، نگو که پرسی مُرده است! 63 00:04:51,960 --> 00:04:54,440 ‫اعترافی غریب را از ‫چشمانت می خوانم. 64 00:04:55,560 --> 00:04:59,440 ‫سرت را تکان می دهی و ‫بیان حقیقت را... 65 00:04:59,560 --> 00:05:00,680 ‫...خطرناک یا گناه می دانی. 66 00:05:01,040 --> 00:05:03,040 ‫سرورم، نمی توانم ‫تصور کنم که پسرتان مُرده است. 67 00:05:03,160 --> 00:05:06,000 ‫تأسف می خورم که باید شما را ‫وادار به باور کردن چیزی کنم... 68 00:05:06,120 --> 00:05:08,920 ‫...که به درگاه خدا دعا می کردم ‫هرگز نمی دیدم! 69 00:05:09,800 --> 00:05:12,920 ‫اما با چشمان خودم او را ‫غرق خون دیدم. 70 00:05:13,920 --> 00:05:19,680 ‫مرگ او که شور و شوقش حتی کسالت بارترین ‫رعیت اردوگاهش را با هیجان شعله ور می کرد، 71 00:05:19,800 --> 00:05:22,480 ‫آن گاه که دهان به دهان پخش شد، ‫آن آتش و گرما را... 72 00:05:22,600 --> 00:05:24,560 ‫...از پرشورترین سربازان شجاع ‫سپاهش ربود. 73 00:05:25,200 --> 00:05:29,680 ‫بنابراین افراد ما با سنگینی غم از دست رفتن ‫بی پروا، از میدان جنگ گریختند. 74 00:05:30,880 --> 00:05:35,000 ‫در مجموع، شاه پیروز شده و ‫سپاهی را شتابان... 75 00:05:35,120 --> 00:05:37,760 ‫...برای رویارویی با شما ‫فرستاده است، سرورم. 76 00:05:39,560 --> 00:05:42,240 ‫برای عزاداری زمان کافی خواهم داست. 77 00:05:51,360 --> 00:05:53,840 ‫بگذار زمین به آسمان برسد! 78 00:05:54,800 --> 00:05:59,760 ‫مبادا هم اکنون دست طبیعت سیلاب ‫سرکش را در بند نگه دارد! 79 00:06:00,280 --> 00:06:01,760 ‫باشد که نظم از بین برود! 80 00:06:02,320 --> 00:06:05,920 ‫و تاریکی مردگان را دفن کند. 81 00:06:06,960 --> 00:06:09,360 ‫ارل عزیز، خرد خود را ‫از دست ندهید. 82 00:06:09,880 --> 00:06:14,120 ‫جان تمامی یاران دوستدارتان ‫وابسته به سلامت شماست، 83 00:06:14,240 --> 00:06:18,680 ‫سلامتی که اگر احساسات طوفانی بر ‫شما چیره شوند، تحلیل خواهد رفت. 84 00:06:18,800 --> 00:06:21,600 ‫همه ما در خسارات سهیم هستیم، 85 00:06:21,720 --> 00:06:23,720 ‫می دانستیم که بر دریایی چنان ‫پرمخاطره سفر می کنیم... 86 00:06:23,840 --> 00:06:26,440 ‫...که احتمال زنده ماندنمان ‫یک به ده است. 87 00:06:27,400 --> 00:06:30,640 ‫چیزی شنیده ام که از ‫درستی آن مطمئنم. 88 00:06:31,440 --> 00:06:34,040 ‫اسقف اعظم یورک با ‫سپاهی پربار... 89 00:06:34,160 --> 00:06:35,880 ‫...به پا خاسته است. 90 00:06:40,200 --> 00:06:42,320 ‫از قبل خبر داشتم، 91 00:06:43,680 --> 00:06:45,400 ‫اما اگر حقیقت را بگویم، 92 00:06:45,960 --> 00:06:50,240 ‫غم فعلی من، آن را از ذهنم ‫پاک کرده بود. 93 00:07:07,000 --> 00:07:08,160 ‫سر جان فالستف! 94 00:07:09,360 --> 00:07:11,760 ‫آن نجیب زاده ای که شاهزاده را ‫به زندان فرستاد در حال آمدن است! 95 00:07:11,880 --> 00:07:12,880 ‫پسر، به او بگو گوش های من سنگین است. 96 00:07:13,000 --> 00:07:13,960 ‫سر جان. 97 00:07:14,080 --> 00:07:16,200 ‫باید بلندتر صحبت کنید، ‫گوش اربابم سنگین است! 98 00:07:16,320 --> 00:07:17,360 ‫سر جان! 99 00:07:19,920 --> 00:07:21,320 ‫جوان و گدایی؟ 100 00:07:22,160 --> 00:07:25,680 ‫مگر جنگ نیست؟ مگر کار نیست؟ ‫مگر شورشیان سرباز نمی خواهند؟ 101 00:07:25,800 --> 00:07:27,240 ‫مرا اشتباه گرفته اید، قربان. 102 00:07:27,360 --> 00:07:29,960 ‫خوب، آقا، مگر گفتم ‫مرد درستکاری هستی؟ 103 00:07:30,080 --> 00:07:32,080 ‫شوالیه بودن و سرباز بودنم به کنار، 104 00:07:32,200 --> 00:07:33,840 ‫اگر چنین گفته باشم، ‫دروغی بیش نیست. 105 00:07:33,960 --> 00:07:37,600 ‫پس خواهش می کنم، قربان، شوالیه و ‫سرباز بودنتان را کنار گذارید، 106 00:07:37,720 --> 00:07:39,200 ‫و به من اجازه دهید ‫به شما بگویم... 107 00:07:39,320 --> 00:07:42,240 ‫...که اگر بگویید من غیر از مردی درستکار ‫هستم، آن وقت است که دروغ گفته اید! 108 00:07:42,360 --> 00:07:44,920 ‫به تو چنین اجازه ای بدهم؟ ‫برو گم شو! 109 00:07:45,200 --> 00:07:48,080 ‫قربان، قاضی القضات می خواهند ‫با شما صحبت کنند. 110 00:07:50,040 --> 00:07:52,520 ‫عالی جناب. 111 00:07:53,080 --> 00:07:54,960 ‫خداوند روز خوشی به حضرت عالی ‫عنایت کند! 112 00:07:55,880 --> 00:07:59,400 ‫خوشحالم که می بینم حضرت عالی خارج از ‫خانه اید، شنیده بودم بیمارید. 113 00:07:59,520 --> 00:08:02,320 ‫عالی جناب، اگرچه هنوز جوانی را ‫پشت سر نگذاشته اید، 114 00:08:02,440 --> 00:08:06,600 ‫ردی از پیری، اثری از گذر ‫زمان در شما هست، 115 00:08:06,720 --> 00:08:09,520 ‫و باید عاجزانه از حضرت عالی خواهش ‫کنم که به درستی مراقب سلامتی خود باشید. 116 00:08:10,680 --> 00:08:13,840 ‫سر جان، قبل از سفرت به شروزبری ‫کسی را دنبالت فرستاده بودم. 117 00:08:14,240 --> 00:08:17,120 ‫اگر مورد پسند جناب عالی واقع شود، ‫شنیده ام که با ناخوشی بازگشته اند. 118 00:08:17,600 --> 00:08:20,920 ‫من درباره اعلی حضرت صحبت نمی کنم. ‫وقتی کسی را دنبال تو فرستادم، نمی آمدی. 119 00:08:21,320 --> 00:08:24,920 ‫علاوه بر این، شنیده ام که اعلی حضرت ‫دوباره دچار همان سکته ناقص لعنتی شده اند. 120 00:08:25,160 --> 00:08:28,320 ‫خوب، خداوند ایشان را شفا دهد! استدعا ‫دارم که مجال دهید با شما صحبت کنم. 121 00:08:28,440 --> 00:08:30,920 ‫تصور می کنم این سکته ‫ناقص نوعی رخوت باشد، 122 00:08:31,040 --> 00:08:33,040 ‫اگر مورد قبول جناب عالی واقع شود، ‫نوعی خواب رفتگی خون، 123 00:08:33,160 --> 00:08:34,360 ‫خارشی لعنتی! 124 00:08:34,680 --> 00:08:36,640 ‫چرا به من این ها را می گویی؟ ‫هر طور هست، هست. 125 00:08:36,760 --> 00:08:41,600 ‫مسبب اصلی آن اندوه بسیار، مطالعه ‫و نشخوار فکری است. 126 00:08:41,720 --> 00:08:43,720 ‫درباره علت این عوارض خوانده ام، ‫نوعی ناشنوایی. 127 00:08:44,160 --> 00:08:47,920 ‫به نظرم تو نیز به این بیماری دچار ‫گشته ای، چرا که حرف مرا نمی شنوی. 128 00:08:48,400 --> 00:08:51,720 ‫بسیار خوب، عالی جناب. ‫بسیار خوب. 129 00:08:52,360 --> 00:08:55,240 ‫اگر مورد قبول جناب عالی واقع می شود، ‫بیماری ای که من به آن مبتلا گشته ام، 130 00:08:55,360 --> 00:08:57,880 ‫بیماری گوش نکردن و ‫اعتنا نکردن است. 131 00:08:58,360 --> 00:09:00,920 ‫آن گاه که اتهاماتی به تو وارد بود، ‫کسی را دنبالت فرستادم... 132 00:09:01,040 --> 00:09:02,240 ‫...که برای صحبت با من بیایی. 133 00:09:02,560 --> 00:09:06,960 ‫به توصیه مشاور تحصیل کرده ام در ‫زمینه قوانین خدمت نظام، نیامدم. 134 00:09:07,080 --> 00:09:10,920 ‫خوب، سر جان، حقیقت این است که ‫در بدنامی عظیمی زندگی می کنی. 135 00:09:11,040 --> 00:09:13,480 ‫هر که کمربندی چون من ببندد، ‫نمی تواند کمتر از «عظیم» باشد! 136 00:09:13,720 --> 00:09:15,640 ‫تو شاهزاده جوان را ‫گمراه کرده ای. 137 00:09:15,760 --> 00:09:17,120 ‫شاهزاده جوان است که ‫مرا گمراه کرده. 138 00:09:17,240 --> 00:09:19,800 ‫من مرد شکم ستبر و او سگ ‫راهنمای من است! 139 00:09:21,040 --> 00:09:23,320 ‫خدمت روزانه ات در شروزبری... 140 00:09:23,440 --> 00:09:26,840 ‫...اندکی از سنگینی جرم دزدی ‫شبانه ات کاسته است. 141 00:09:28,520 --> 00:09:33,080 ‫باید برای حل و فصل بی سر و صدای ‫این مسئله، از آشوب زمانه ممنون باشی! 142 00:09:33,200 --> 00:09:34,560 ‫عالی جناب؟ 143 00:09:36,320 --> 00:09:38,640 ‫پا روی دم شیر نگذار. 144 00:09:40,760 --> 00:09:43,600 ‫پا بر دم شیر نهادن همان قدر ‫بد است که بوی روباه حس کردن! 145 00:09:44,600 --> 00:09:47,280 ‫تو مانند فرشته ای دروغین همه جا ‫شاهزاده را دنبال می کنی. 146 00:09:47,400 --> 00:09:50,640 ‫شمایی که سالمندید، توانایی های ‫ما جوانان را در نظر نمی گیرید. 147 00:09:51,800 --> 00:09:54,760 ‫تویی که هر چه نشان از کهولت است داری، 148 00:09:54,880 --> 00:09:57,920 ‫نام خود را در شمار جوانان ثبت می کنی؟ 149 00:09:58,040 --> 00:10:00,400 ‫عالی جناب، من حدودا ساعت ‫سه بعد از ظهر با سری سپید... 150 00:10:00,520 --> 00:10:02,600 ‫...و شکمی تقریبا گرد به دنیا آمده ام. 151 00:10:03,120 --> 00:10:06,040 ‫صدایم در فریاد کشیدن و خواندن ‫سرود از دست رفته. 152 00:10:06,160 --> 00:10:07,960 ‫از این بیشتر سعی بر اثبات ‫جوانیم نمی کنم. 153 00:10:08,080 --> 00:10:11,560 ‫حقیقت این است که من تنها ‫از نظر درک و فهم مُسن هستم، 154 00:10:11,680 --> 00:10:13,680 ‫و آن که حاضر شود به شرط ‫هزار مارک مرا به مسابقه بخواند، 155 00:10:13,800 --> 00:10:15,520 ‫بگذار پول را به من بدهد و ‫وای بر او! 156 00:10:15,640 --> 00:10:18,080 ‫خوب، خداوند برای شاهزاده ‫همراهی بهتر بفرستد! 157 00:10:18,200 --> 00:10:21,520 ‫خداوند برای همراه شاهزاده ای بهتر بفرستد! ‫نمی توانم از او خلاص گردم! 158 00:10:22,160 --> 00:10:25,000 ‫خوب، پادشاه تو و شاهزاده هری را ‫از هم جدا کرده است. 159 00:10:30,000 --> 00:10:32,320 ‫شنیده ام که با لرد جان لنکستر ‫برای جنگیدن... 160 00:10:32,440 --> 00:10:35,440 ‫...با اسقف اعظم و ارل نورتامبرلند ‫خواهید رفت. 161 00:10:37,560 --> 00:10:40,120 ‫ممنونم که با ذکاوت خود ‫یادآور شدید. 162 00:10:40,240 --> 00:10:44,320 ‫اما زنهار، تمام شمایی که در خانه ‫از صلح بهره مند می شوید، دعا کنید... 163 00:10:44,440 --> 00:10:46,280 ‫...که سپاهمان در روزی گرم ‫رویاروی نشوند، 164 00:10:46,400 --> 00:10:48,400 ‫چرا که به خدا سوگند، تنها دو ‫پیراهن با خود خواهم برد... 165 00:10:48,520 --> 00:10:51,000 ‫...و نمی خواهم بیش از حد ‫عرق کنم. 166 00:10:51,680 --> 00:10:54,400 ‫خوب، من که تا ابد ‫دوام نخواهم آورد، 167 00:10:55,080 --> 00:10:57,640 ‫اما این همیشه عیب ملت انگلیسی ‫ما بوده است... 168 00:10:57,760 --> 00:11:00,640 ‫...که اگر چیز خوبی داشته باشند، ‫آن را عمومی می کنند. 169 00:11:00,760 --> 00:11:04,600 ‫اگر شما پافشاری می کنید که من ‫پیرمردم، باید به من امان دهید. 170 00:11:05,120 --> 00:11:08,040 ‫ای کاش نام من برای دشمن این ‫چنین هراس انگیز نبود! 171 00:11:08,160 --> 00:11:11,440 ‫خوب، صادق و درستکار باش تا ‫خداوند در سفر حافظت باشد. 172 00:11:12,480 --> 00:11:15,040 ‫خوب، آیا جناب عالی هزار پوند به من ‫قرض می دهید که خود را تجهیز کنم؟ 173 00:11:15,160 --> 00:11:16,960 ‫یک پول سیاه، حتی یک پول ‫سیاه هم نمی دهم. 174 00:11:21,120 --> 00:11:22,800 ‫- پسر. ‫- قربان؟ 175 00:11:23,440 --> 00:11:25,400 ‫چه قدر پول در کیسه ام هست؟ 176 00:11:27,880 --> 00:11:30,120 ‫هفت گروت و دو پنی. 177 00:11:32,760 --> 00:11:35,840 ‫برای چنین خرج شدن از کیسه ام ‫نمی توانم دوایی پیدا کنم. 178 00:11:37,000 --> 00:11:42,160 ‫قرض گرفتن فقط آن را دوباره و دوباره ‫کش می دهد، اما بیماری لاعلاج است. 179 00:11:43,280 --> 00:11:45,040 ‫آخ! اُه! 180 00:11:45,840 --> 00:11:47,480 ‫کوفت بگیرد این نقرس! 181 00:11:49,160 --> 00:11:50,880 ‫یا این کوفت نقرس بگیرد! 182 00:11:51,320 --> 00:11:55,280 ‫چرا که یا این و یا آن یکی ‫با شست پایم ناجوانمردی می کند! 183 00:12:16,440 --> 00:12:19,000 ‫بنابراین آرمان و توانایی های ‫ما را چنین شناخته اید، 184 00:12:19,800 --> 00:12:22,760 ‫پس دوستان شریفم، از همه ‫شما تمنا دارم، 185 00:12:23,680 --> 00:12:27,000 ‫رک و بی پرده نظر خود را ‫درباره شانس پیروزیمان بیان کنید. 186 00:12:28,040 --> 00:12:30,840 ‫و اول، ارشتبد، نظر تو چیست؟ 187 00:12:30,960 --> 00:12:33,280 ‫من کاملا با دلایل جنگیدنمان موافقم، 188 00:12:33,400 --> 00:12:35,320 ‫اما خشنودتر می شدم اگر... 189 00:12:35,440 --> 00:12:38,560 ‫...می دانستیم چگونه باید خودمان را ‫ارتقا دهیم... 190 00:12:38,680 --> 00:12:40,600 ‫...تا با رویی گشاده و جسورانه... 191 00:12:40,720 --> 00:12:43,320 ‫...با ارتش پادشاه مقابله کنیم و شکستشان دهیم. 192 00:12:43,440 --> 00:12:48,400 ‫نیروهای کنونی ما که در اوراقمان ثبت ‫گشته اند به 25 هزار مرد برگزیده می رسد، 193 00:12:48,520 --> 00:12:51,600 ‫و امیدمان به نیروهای کمکی ‫عمدتاً از سمت نورتامبرلند کبیر است... 194 00:12:51,720 --> 00:12:54,480 ‫...که قلبش از آتش جوری که ‫کشیده می سوزد. 195 00:12:54,600 --> 00:12:56,920 ‫پس لرد هیستینگز، سوال این است: 196 00:12:57,040 --> 00:13:01,000 ‫آیا 25 هزار جنگجوی کنونی ما می توانند ‫بدون نورتامبرلند گردن برافرازند؟ 197 00:13:01,120 --> 00:13:02,120 ‫با او، می توانیم. 198 00:13:02,240 --> 00:13:04,560 ‫اما اگر بدون او ضعیف ‫شمرده شویم، 199 00:13:04,680 --> 00:13:07,360 ‫- نظر من این است که نباید زیاده روی کنیم. ‫- آه. 200 00:13:07,480 --> 00:13:12,560 ‫کاملا درست است، لرد کولویل، چرا که ‫وضعیت بی پروای جوان هم در شروز بری همین بود. 201 00:13:12,680 --> 00:13:16,080 ‫بله، سرورم. او خود را ‫با امید سرپا نگه داشت و... 202 00:13:16,200 --> 00:13:18,160 ‫...وعده های پوشالی را با ‫قول پشتیبانی اشتباه گرفت. 203 00:13:18,280 --> 00:13:19,960 ‫اما اگر اجازه بفرمایید، سنجیدن... 204 00:13:20,080 --> 00:13:22,640 ‫...احتمالات و امیدهای گوناگون ‫هرگز ضرری نداشته است. 205 00:13:22,760 --> 00:13:26,320 ‫زمانی که قصد ساخت داریم، ابتدا زمین را مساحی ‫می کنیم و سپس نقشه را می کشیم، 206 00:13:26,440 --> 00:13:28,880 ‫و هنگامی که طرح خانه را می بینیم، 207 00:13:29,000 --> 00:13:30,880 ‫باید هزینه ساخت و ساز را ‫تخمین بزنیم... 208 00:13:31,000 --> 00:13:35,160 ‫...که اگر دریابیم از توان ما فراتر است، ‫چه می شود کرد جز طراحی دوباره... 209 00:13:35,280 --> 00:13:38,160 ‫...یا به کلی منصرف شدن؟ 210 00:13:38,280 --> 00:13:42,040 ‫آن هم در کار عظیم ما... 211 00:13:42,160 --> 00:13:45,520 ‫...که تقریبا سرنگونی یک سلطنت و ‫بر پا کردن دیگریست! 212 00:13:46,200 --> 00:13:48,480 ‫به نظر من، ما به قدری ‫توانمند هستیم که... 213 00:13:48,600 --> 00:13:51,120 ‫...حتی به شکل کنونی، ‫با شاه برابری کنیم. 214 00:13:51,240 --> 00:13:53,160 ‫مگر شاه 25 هزار نفر نیرو دارد؟ 215 00:13:53,280 --> 00:13:57,200 ‫برای ما بیش از این ندارد. نه، ‫همین قدر هم ندارد، لرد کولویل. 216 00:13:57,320 --> 00:13:59,960 ‫چرا که به اقتضای زمان، ‫ارتشش را به سه بخش... 217 00:14:00,080 --> 00:14:03,080 ‫...تقسیم کرده است: ‫یک سپاه علیه فرانسه، 218 00:14:03,200 --> 00:14:05,680 ‫و یکی علیه گلندور و ‫ناگزیر، سومین سپاه... 219 00:14:05,800 --> 00:14:11,040 ‫...باید به رویارویی ما آید! و در خزانه اش ‫صدای فقر و پوچی طنین می اندازد. 220 00:14:11,560 --> 00:14:14,440 ‫از این که نیروهای چندگانه اش را ‫گرد هم آرد... 221 00:14:14,560 --> 00:14:18,400 ‫...و با تمام قدرت به ما بتازد، ‫نباید هراسید. 222 00:14:18,520 --> 00:14:22,480 ‫اگر چنین کند، پشتش را بی دفاع ‫می گذارد. اصلا نهراسید. 223 00:14:22,600 --> 00:14:25,200 ‫احتمال می رود که چه کسی ‫رهبری نیروهایش را ضد ما بر عهده گیرد؟ 224 00:14:25,320 --> 00:14:28,280 ‫دوک لنکستر و وستمورلند! 225 00:14:31,640 --> 00:14:36,680 ‫بیایید برویم و علت سلاح دست ‫گرفتنمان را به همگان اعلام کنیم. 226 00:14:36,800 --> 00:14:39,520 ‫پس شروع به آماده کردن ‫افراد و پیشروی کنیم؟ 227 00:14:39,640 --> 00:14:42,520 ‫ما بندگان زمانیم و زمان ‫فرمان رفتنمان را می دهد. 228 00:15:04,960 --> 00:15:08,560 ‫هامفری، پسر گلاستر، ‫توماس، پسر کلارنس. 229 00:15:08,680 --> 00:15:10,680 ‫برادر شاهزاده تان کجاست؟ 230 00:15:10,800 --> 00:15:12,560 ‫- فکر می کنم برای شکار رفته، سرورم... ‫- اُه! 231 00:15:12,680 --> 00:15:13,640 ‫به وینزور. 232 00:15:13,760 --> 00:15:15,680 ‫چه کسی همراهیش می کند؟ 233 00:15:15,800 --> 00:15:17,200 ‫نمی دانم، سرورم. 234 00:15:18,400 --> 00:15:20,240 ‫برادرش، جان، با او نیست؟ 235 00:15:20,360 --> 00:15:23,160 ‫نه، سرور مهربانم، او ‫این جا حضور به هم رسانده. 236 00:15:24,160 --> 00:15:25,440 ‫آه. 237 00:15:28,400 --> 00:15:30,080 ‫چه شده، پدر و سرور من؟ 238 00:15:37,000 --> 00:15:40,560 ‫چگونه است که کنار برادر ‫شاهزاده ات نیستی؟ 239 00:15:41,960 --> 00:15:45,120 ‫او تو را دوست دارد و تو ‫او را نادیده می گیری، جان. 240 00:15:45,240 --> 00:15:48,240 ‫تو را از بقیه برادرهایت ‫بیشتر دوست می دارد. 241 00:15:49,400 --> 00:15:51,240 ‫قدر بدان، پسرم، 242 00:15:52,080 --> 00:15:56,720 ‫و بعد از مرگ من، تو جایگاه ‫قدرتمندی خواهی داشت، 243 00:15:57,360 --> 00:16:00,360 ‫بین اعلی حضرت و برادرانت. 244 00:16:01,880 --> 00:16:02,920 ‫پس به او بی توجهی نکن. 245 00:16:03,760 --> 00:16:06,080 ‫عشقش را بی پاسخ نگذار، 246 00:16:07,400 --> 00:16:10,880 ‫با سرد و بی توجه به فرمانش ‫جلوه کردن... 247 00:16:11,000 --> 00:16:16,000 ‫...علاقه اش را از دست مده. 248 00:16:16,680 --> 00:16:19,360 ‫با نهایت عشق و علاقه ‫مراقب او خواهم بود. 249 00:16:24,960 --> 00:16:27,640 ‫چرا با او در وینزور نیستی، جان؟ 250 00:16:31,200 --> 00:16:34,800 ‫او امروز آن جا نیست. ‫در لندن شام می خورد. 251 00:16:35,960 --> 00:16:36,920 ‫اُه. 252 00:16:39,000 --> 00:16:40,280 ‫و... 253 00:16:42,120 --> 00:16:45,760 ‫و می توانی بگویی که ‫چه کسی همراه اوست؟ 254 00:16:46,560 --> 00:16:50,680 ‫پوینز و همراهان همیشگیش. 255 00:16:52,560 --> 00:16:55,840 ‫علف های هرز در خاک غنی ‫بهتر از همه می رویند، 256 00:16:56,560 --> 00:17:00,720 ‫و او، آن چنان که من ‫در جوانی بودم، 257 00:17:01,560 --> 00:17:04,080 ‫با آن ها احاطه شده است! 258 00:17:10,840 --> 00:17:15,720 ‫برای همین هم اندوه من با ‫مرگ به پایان نمی رسد. 259 00:17:16,880 --> 00:17:20,840 ‫قلبم خونابه می گرید، آن گاه ‫که تصور می کنم... 260 00:17:20,960 --> 00:17:24,120 ‫...آن روزهای پر هرج و مرج... 261 00:17:24,240 --> 00:17:29,080 ‫...و دوران سیاهی که شما شاهد ‫آن خواهید بود، 262 00:17:31,360 --> 00:17:34,760 ‫وقتی که من کنار ‫نیاکانم خوابیده باشم. 263 00:17:35,680 --> 00:17:38,800 ‫سرور مهربانم، او را اشتباه دریافته اید. 264 00:17:39,520 --> 00:17:41,680 ‫شاهزاده تنها سرگرم بررسی ‫هم نشینان خویش است، 265 00:17:41,800 --> 00:17:45,080 ‫مانند مهارت یافتن در ‫زبانی بیگانه. 266 00:17:45,440 --> 00:17:47,680 ‫شاهزاده در زمانی مناسب... 267 00:17:47,800 --> 00:17:52,080 ‫...یارانش را دور خواهد افکند و یادشان ‫چون دستورالعمل زنده خواهد ماند... 268 00:17:52,200 --> 00:17:55,120 ‫...که حضرت والا با آن می باید ‫زندگی دیگران را بسنجد، 269 00:17:55,240 --> 00:17:58,400 ‫و بدی های گذشته را به ‫خوبی مبدل کند. 270 00:18:02,080 --> 00:18:05,440 ‫به ندرت پیش می آید که زنبور ‫شانه ای که در لاشه بنا کرده را... 271 00:18:07,120 --> 00:18:09,480 ‫...رها کند. 272 00:18:10,520 --> 00:18:12,360 ‫آقای فنگ، افسرتان کجاست؟ 273 00:18:12,480 --> 00:18:14,840 ‫افسر قوی هیکلیست؟ ‫از پس این کار برمی آید؟ 274 00:18:14,960 --> 00:18:16,880 ‫پسر! اسنیر کجاست؟ 275 00:18:17,000 --> 00:18:18,760 ‫اُه، خدایا، آی! ‫آقای اسنیر. 276 00:18:18,880 --> 00:18:22,160 ‫- این جا هستم، این جا هستم. ‫- اسنیر، باید سر جان فالستف را بازداشت کنیم. 277 00:18:22,280 --> 00:18:25,560 ‫ممکن است به قیمت جان چند نفر ‫از ما تمام شود، چرا که خنجرمان می زند. 278 00:18:25,680 --> 00:18:27,040 ‫به من در خانه خودم ‫خنجر زد! 279 00:18:27,160 --> 00:18:30,080 ‫وقتی سلاحش بیرون است، از هیچ ‫شرارتی پرهیز نمی کند. 280 00:18:31,080 --> 00:18:33,160 ‫اگر بتوانم به او نزدیک شوم، ‫از حمله اش باکی ندارم. 281 00:18:33,280 --> 00:18:35,040 ‫من نیز باک ندارم. شانه به شانه ‫خواهم آمد. 282 00:18:35,160 --> 00:18:37,400 ‫اگر بتوانم یک بار او را در مشتم ‫بگیرم، اگر به من نزدیک شود... 283 00:18:37,520 --> 00:18:39,400 ‫از زمان رفتنش به جنگ ‫مرا ورشکسته کرده. 284 00:18:41,600 --> 00:18:43,200 ‫چه خبر است؟ 285 00:18:43,320 --> 00:18:44,480 ‫اُه! 286 00:18:45,400 --> 00:18:47,400 ‫این قیل و قال چیست؟ ‫موضوع چیست؟ 287 00:18:47,520 --> 00:18:50,400 ‫سر جان، من شما را به شکایت خانم ‫کوئیکلی بازداشت می کنم. 288 00:18:52,400 --> 00:18:55,920 ‫گم شوید، بی سر و پاها! باردولف، شمشیرت را ‫بکش و گردن این اراذل را قطع کن. 289 00:18:56,040 --> 00:18:57,640 ‫زنک را در جوب بینداز! 290 00:18:57,760 --> 00:19:00,200 ‫من تو را به جوب می افکنم! ‫پست فطرت! 291 00:19:00,320 --> 00:19:01,800 ‫باردولف، دورشان کن. 292 00:19:05,200 --> 00:19:08,400 ‫ای زنک چاق و پیر! ‫تو را به باد کتک خواهم گرفت! 293 00:19:08,520 --> 00:19:12,040 ‫تو می گیری؟ تو می گیری؟ ‫تو می گیری؟ بگیر، پست فطرت! 294 00:19:51,600 --> 00:19:53,320 ‫چه خبر است؟ آرامش را حفظ کنید! 295 00:19:53,560 --> 00:19:56,640 ‫سرور مهربان، به من ‫لطف کنید. 296 00:19:56,760 --> 00:19:59,960 ‫تمنا می کنم از من ‫پشتیبانی کنید. 297 00:20:00,080 --> 00:20:05,000 ‫سر جان، چه خبر است؟ چه نزاعی ‫این جا بر پا کرده ای؟ 298 00:20:05,680 --> 00:20:09,000 ‫آیا این در شأن تو، موقعیتت یا ‫مأموریتت است؟ 299 00:20:09,120 --> 00:20:10,600 ‫تا به حال باید مسافتی طولانی ‫تا یورک می پیمودید. 300 00:20:10,720 --> 00:20:12,400 ‫جوان، از او دست بکش. 301 00:20:13,480 --> 00:20:14,960 ‫چرا از او آویزان شده ای؟ 302 00:20:15,080 --> 00:20:18,160 ‫ای سرور بلندمرتبه، اگر ‫خاطرتان مکدر نمی گردد، 303 00:20:18,280 --> 00:20:22,680 ‫من بیوه فقیر ایست چیپ هستم و ‫اون به شکایت من بازداشت شده. 304 00:20:23,280 --> 00:20:24,680 ‫بابت چه مبلغی؟ 305 00:20:25,880 --> 00:20:29,960 ‫عالی جناب، بابت بیشتر از این ‫حرف هاست، تمام دار و ندار من است. 306 00:20:30,080 --> 00:20:32,920 ‫همه چیز را خورده و مرا ‫خانه خراب کرده است. 307 00:20:33,640 --> 00:20:35,400 ‫معنی این کار چیست، سر جان؟ 308 00:20:35,840 --> 00:20:37,760 ‫خجالت نمی کشی که بیوه ای ‫فقیر را وادار کرده ای... 309 00:20:37,880 --> 00:20:39,960 ‫...چنین راه سختی را برای رسیدن ‫به حقش برگزیند؟ 310 00:20:41,520 --> 00:20:43,040 ‫کل مبلغی که به تو بدهکارم ‫چه قدر است؟ 311 00:20:43,440 --> 00:20:46,280 ‫به مریم قسم، اگر تو مرد حسابی بودی، 312 00:20:46,400 --> 00:20:48,960 ‫هم خودت را به من بدهکاری و ‫هم پول. تو آن گاه که در اتاق... 313 00:20:49,080 --> 00:20:51,600 ‫...«یونس ماهی» من، پشت آن ‫میز گرد در کنار آتشی از ذغال دریایی... 314 00:20:51,720 --> 00:20:54,840 ‫...نشسته بودی، در چهارشنبه هفته ‫عید گلریزان، آن گاه که شاهزاده.... 315 00:20:54,960 --> 00:20:56,200 ‫...برای تشبیه کردن پدرش به یک... 316 00:20:56,320 --> 00:20:58,360 ‫...آوازه خوان اهل «وینزور» سرت راشکست، 317 00:20:58,480 --> 00:21:01,240 ‫همان هنگام که زخمت را می شستم، ‫قسم خوردی که... 318 00:21:01,360 --> 00:21:04,160 ‫...با من ازدواج کنی و مرا همسرت گردانی! 319 00:21:04,280 --> 00:21:05,720 ‫عالی جناب، این زن ‫بیچاره دیوانه است... 320 00:21:05,840 --> 00:21:09,320 ‫...و به تمام مردم شهر گفته است که ‫پسر بزرگش شبیه به شماست. 321 00:21:11,920 --> 00:21:13,680 ‫فقر عقل از سرش پرانده است. 322 00:21:14,520 --> 00:21:16,560 ‫سر جان، سر جان، 323 00:21:16,680 --> 00:21:20,600 ‫خوب می دانم که تو در برعکس نشان ‫دادن حقیقت استادی. 324 00:21:21,320 --> 00:21:23,560 ‫به نظر من می آید که تو... 325 00:21:23,680 --> 00:21:26,880 ‫...از خوش خویی و ساده دلی این ‫زن سوءاستفاده کرده ای، 326 00:21:27,000 --> 00:21:31,200 ‫و او را مجبور کرده ای که جان و ‫مال خود برای تو مایه بگذارد. 327 00:21:31,520 --> 00:21:33,400 ‫آری، چنین است، سرورم. 328 00:21:33,520 --> 00:21:34,960 ‫لطفاً سکوت کن. 329 00:21:35,760 --> 00:21:39,360 ‫دینی که نسبت به او داری را پرداخت کن و ‫بدی ای که در حقش کرده ای جبران کن. 330 00:21:40,160 --> 00:21:44,520 ‫سرورم، من این نکوهش را ‫بی پاسخ نمی گذارم. 331 00:21:44,640 --> 00:21:47,160 ‫به شما گوشزد می کنم که خواهان ‫رهایی از دست این افسرها هستم، 332 00:21:47,280 --> 00:21:50,400 ‫زیرا مشغول به امورات ‫فوری پادشاهم. 333 00:21:51,600 --> 00:21:53,800 ‫چنان سخن می گویی که انگار ‫به تو اختیار بدی کردن داده شده! 334 00:21:54,760 --> 00:21:58,640 ‫اما آن چنان که آبرویت ایجاب می کند، ‫جبران کن و این زن بینوا را راضی کن. 335 00:22:02,720 --> 00:22:04,360 ‫اُه، بیا. 336 00:22:06,480 --> 00:22:09,240 ‫حال، آقای گاور، چه خبر؟ 337 00:22:09,360 --> 00:22:11,600 ‫اعلی حضرت پادشاه و هری، شاهزاده ‫ولز در همین نزدیکی هستند. 338 00:22:11,720 --> 00:22:12,960 ‫مابقی در نامه نوشته شده. 339 00:22:13,080 --> 00:22:14,280 ‫سوگند به شرافتم... 340 00:22:14,400 --> 00:22:16,680 ‫قبلا هم چنین گفته بودی. 341 00:22:16,800 --> 00:22:19,520 ‫سوگند به شرافتم، بیا و ‫دیگر سخنی در این مورد نگو. 342 00:22:19,640 --> 00:22:21,080 ‫همم؟ 343 00:22:21,720 --> 00:22:26,280 ‫اگر خلق و خویت چنین نبود، دختری ‫از تو بهتر در تمام انگلستان نبود. 344 00:22:26,840 --> 00:22:29,480 ‫برو صورتت را بشوی و ‫شکایت را پس بگیر. 345 00:22:30,160 --> 00:22:33,760 ‫دست بردار، تو نباید با من ‫چنین رفتار کنی. 346 00:22:35,200 --> 00:22:36,800 ‫مگر مرا نمی شناسی؟ 347 00:22:38,240 --> 00:22:41,000 ‫می دانم که تو را به این ‫کار واداشته اند. 348 00:22:41,120 --> 00:22:44,200 ‫تمنا دارم، سر جان، اجازه بده ‫فقط شش پوند باشد. 349 00:22:44,320 --> 00:22:48,640 ‫من از گرو گذاشتن ظروفم متنفرم! ‫خدا به دادم برسد. 350 00:22:48,760 --> 00:22:52,280 ‫فراموشش کن، راه دیگری برمی گزینم. ‫تو همان ابلهی که هستی می مانی. 351 00:22:55,400 --> 00:22:56,680 ‫همم؟ 352 00:22:58,880 --> 00:23:00,800 ‫بسیار خوب، مال خودت، 353 00:23:01,520 --> 00:23:03,760 ‫با این که ناچار به گرو گذاشتن ‫لباس هایم می شوم. 354 00:23:05,200 --> 00:23:07,120 ‫امیدوارم برای شام بیایی. 355 00:23:08,560 --> 00:23:11,080 ‫- همه را روی هم رفته به من پرداخت می کنی؟ ‫- هیس. 356 00:23:13,120 --> 00:23:14,480 ‫زنده می مانم؟ 357 00:23:14,920 --> 00:23:16,240 ‫بیا. 358 00:23:18,040 --> 00:23:20,720 ‫با او برو، با او برو. ‫به او بچسب، به او بچسب. 359 00:23:21,320 --> 00:23:23,360 ‫مایلی دال ترشیت سر شام ‫به دیدارت آید؟ 360 00:23:23,480 --> 00:23:26,560 ‫سخن کوتاه کن! ‫بگذار بیاید. 361 00:23:32,080 --> 00:23:33,960 ‫من اخبار بهتری شنیده ام. 362 00:23:34,640 --> 00:23:35,880 ‫چه خبری، عالی جناب؟ 363 00:23:36,000 --> 00:23:37,080 ‫تمام نیروهایش بازمی گردند؟ 364 00:23:37,200 --> 00:23:40,640 ‫خیر، 1500 پیاده و 500 سواره ‫با عالی جناب لرد لنکستر روانه مبارزه... 365 00:23:40,760 --> 00:23:42,840 ‫...با نورتامبرلند و اسقف اعظم شده اند. 366 00:23:42,960 --> 00:23:44,360 ‫حال نامه هایی به تو می سپارم. 367 00:23:44,480 --> 00:23:46,120 ‫سرورم. 368 00:23:46,240 --> 00:23:47,360 ‫چه شده؟ 369 00:23:47,480 --> 00:23:49,960 ‫آقای گاور، آیا می توانم به ‫صرف ناهار دعوتت کنم؟ 370 00:23:50,800 --> 00:23:54,160 ‫باید این جا در خدمت سرور عزیزم ‫باشم، اما ممنونم، سر جان عزیز. 371 00:23:54,280 --> 00:23:56,600 ‫سر جان، زیادی این جا ‫معطل شده اید، 372 00:23:56,720 --> 00:23:59,400 ‫با توجه به این که باید در طول مسیر ‫از استان ها سربازگیری کنید. 373 00:23:59,520 --> 00:24:00,920 ‫آقای گاور، مایلی با من شام ‫صرف کنی؟ 374 00:24:01,320 --> 00:24:03,560 ‫کدام استاد ابلهی این رفتار را ‫به تو آموخته، سر جان؟ 375 00:24:03,680 --> 00:24:06,000 ‫آقای گاور، اگر این رفتار ‫برازنده من نیست، 376 00:24:06,600 --> 00:24:08,520 ‫حتما واقعا از یک ابله ‫آن را آموخته ام! 377 00:24:10,320 --> 00:24:13,920 ‫خداوند تو را هدایت کند! ‫ابله بزرگی هستی. 378 00:24:16,600 --> 00:24:17,560 ‫آری! 379 00:24:40,080 --> 00:24:43,680 ‫به خدا قسم، بی اندازه خسته ام. 380 00:24:44,640 --> 00:24:46,280 ‫پس کار به این جا کشیده؟ 381 00:24:47,000 --> 00:24:50,240 ‫فکر می کردم خستگی نمی تواند ‫گریبان گیر والاتباران گردد! 382 00:24:50,360 --> 00:24:51,720 ‫به راستی که که ‫گریبان گیر من شده، 383 00:24:51,840 --> 00:24:55,160 ‫هر چند اقرار به آن، رخسار ‫عظمتم را از شرم سرخ می کند. 384 00:24:55,280 --> 00:24:58,840 ‫آیا نشان فرومایگی نیست که ‫هوس نوشیدنی نامرغوب دارم؟ 385 00:24:59,400 --> 00:25:01,080 ‫مشخصا، یک شاهزاده نباید چنان ‫ناآزموده باشد... 386 00:25:01,200 --> 00:25:02,960 ‫...که به یاد نوشیدنی ضعیف افتد. 387 00:25:03,080 --> 00:25:05,200 ‫پس احتمالا ذائقه من برازنده ‫یک شاهزاده نیست، 388 00:25:05,320 --> 00:25:08,920 ‫چرا که به شرفم قسم، اینک آن موجود ‫ضعیف، نوشیدنی نامرغوب را به خاطر می آورم. 389 00:25:10,400 --> 00:25:14,760 ‫اما به راستی این افکار عوامانه مرا به ‫عظمتم بی علاقه می کند. 390 00:25:16,480 --> 00:25:19,600 ‫چه قدر مایه ننگ من خواهد بود که ‫فردا روزی نام تو را یه یاد آورم، 391 00:25:19,720 --> 00:25:21,920 ‫یا چهره تو را بشناسم. 392 00:25:22,320 --> 00:25:26,160 ‫به نظر درست نیست که بعد از آن همه زحمت که کشیدی، ‫وقتت را صرف چنین صحبت های پوچی می کنی. 393 00:25:27,400 --> 00:25:29,960 ‫به من بگو، چند شاهزاده خوب و جوان ‫حاضرند در زمان... 394 00:25:30,080 --> 00:25:33,080 ‫...بیماری سخت پدرشان، ‫چنین کاری کنند؟ 395 00:25:39,200 --> 00:25:40,840 ‫می توانم چیزی به تو ‫بگویم، پوینز؟ 396 00:25:41,400 --> 00:25:42,840 ‫آری، البته. 397 00:25:43,360 --> 00:25:44,760 ‫باشد که چیز خوب و ‫فوق العاده ای باشد. 398 00:25:44,880 --> 00:25:47,800 ‫برای کسی با شعوری به اندازه تو کافیست. 399 00:25:47,920 --> 00:25:49,600 ‫بگو. 400 00:25:50,560 --> 00:25:52,560 ‫من می توانم هر چه برای ‫گفتن داری بشنوم. 401 00:25:52,680 --> 00:25:55,560 ‫می گویم که به راستی شایسته ‫نیست که حالا که پدرم بیمارست، 402 00:25:55,680 --> 00:25:57,480 ‫من غمگین باشم. 403 00:25:58,320 --> 00:26:01,760 ‫اگرچه می توانم به تو ‫بگویم، تویی که به خاطر... 404 00:26:01,880 --> 00:26:03,960 ‫...نبود عنوان بهتری، 405 00:26:05,040 --> 00:26:06,880 ‫دوستم می نامم، 406 00:26:07,520 --> 00:26:09,320 ‫می توانم غمگین باشم. ‫می توانم واقعا غمگین باشم. 407 00:26:09,960 --> 00:26:12,520 ‫این همه زحمت برای ‫گفتن چنین چیزی؟ 408 00:26:13,720 --> 00:26:17,360 ‫از من بشنو، قلبم از چنین ‫بیمار بودن پدرم خون گریه می کند... 409 00:26:21,040 --> 00:26:23,080 ‫...و معاشرت با فرومایگانی چون تو... 410 00:26:23,200 --> 00:26:25,560 ‫...امکان هر گونه ابراز ‫غمی را از من دریغ کرده است. 411 00:26:25,680 --> 00:26:26,680 ‫به چه علت؟ 412 00:26:26,800 --> 00:26:28,760 ‫اگر من گریه کنم، تو ‫چه فکری خواهی کرد؟ 413 00:26:28,880 --> 00:26:30,880 ‫تو را ریاکاری سلطنتی ‫خواهم دانست. 414 00:26:31,000 --> 00:26:33,240 ‫همه چنین فکری می کنند...و تو ‫آدم خوشبختی هستی که... 415 00:26:33,360 --> 00:26:34,440 ‫...مانند همگان می اندیشی. 416 00:26:34,560 --> 00:26:36,880 ‫الحق که همه مرا ‫ریاکار خواهند دانست. 417 00:26:39,200 --> 00:26:41,880 ‫و چه چیزی باعث چنین قضاوتی در ‫ذهن والامقام تو می گردد؟ 418 00:26:42,400 --> 00:26:45,760 ‫این که تو بسیار لاابالی بودی و ‫به شدت صمیمی با فالستف. 419 00:26:46,800 --> 00:26:47,800 ‫و تو. 420 00:26:47,920 --> 00:26:51,520 ‫قسم می خورم، با گوش های خود ‫می توانم بشنوم که پشت سرم حرفی نیست. 421 00:26:54,120 --> 00:26:56,080 ‫به خدا قسم...باردولف رسید. 422 00:26:58,840 --> 00:27:01,040 ‫و پسر بچه ای که به ‫فالستف دادم! 423 00:27:07,640 --> 00:27:08,960 ‫خداوند حضرت عالی را ‫حفظ کند. 424 00:27:09,400 --> 00:27:10,960 ‫و تو را، باردولف شریف. 425 00:27:12,680 --> 00:27:16,120 ‫ای الاغ درستکار، ای ابله خجالتی، ‫چرا خون به رخسارت دویده؟ 426 00:27:16,240 --> 00:27:18,800 ‫سرورم، کمی قبل از پشت ‫سایبان سرخ پنجره ای صدایم زد... 427 00:27:18,920 --> 00:27:21,280 ‫...و من نتوانستم صورتش را ‫از پرده تشخیص دهم! 428 00:27:21,400 --> 00:27:23,160 ‫فکر کردم دو سوراخ در ‫پارچه سرخ ایجاد کرده... 429 00:27:23,280 --> 00:27:25,000 ‫...و از پشت آن نگاه می کند. 430 00:27:28,120 --> 00:27:33,440 ‫دور شو، ای خرگوش ‫بی اصل و نسب! دور شو! 431 00:27:38,720 --> 00:27:40,160 ‫اربابت در چه حال است، باردولف؟ 432 00:27:40,680 --> 00:27:45,200 ‫خوب، سرورم، او شنید که ‫حضرت عالی به شهر می آیید. 433 00:27:45,320 --> 00:27:46,480 ‫نامه ای برای شما. 434 00:28:00,200 --> 00:28:05,000 ‫من به این غدّه چاق اجازه ‫دادم که مثل سگم دوستم باشد، 435 00:28:05,840 --> 00:28:07,760 ‫آن وقت، ببین چگونه می نویسد! 436 00:28:08,760 --> 00:28:13,000 ‫«سر جان فالستف، شوالیه، ‫به پسر پادشاه، 437 00:28:13,120 --> 00:28:15,960 ‫نزدیک ترین کس به پدرش، ‫هری، شاهزاده ولز، سلام می فرستد.» 438 00:28:16,080 --> 00:28:17,720 ‫این سند قانونی محسوب می شود! 439 00:28:17,840 --> 00:28:19,120 ‫ساکت! 440 00:28:19,840 --> 00:28:24,160 ‫«از رومیان...» اُه، «از رومیان در ‫سخن کوتاه گفتن الگو می گیرم. 441 00:28:25,000 --> 00:28:27,280 ‫با پوینز خیلی صمیمی نباش. 442 00:28:29,440 --> 00:28:33,280 ‫او چنان از الطاف تو سوءاستفاده می کند که ‫قسم می خورد تو با خواهرش، نل، وصلت می کنی. 443 00:28:35,320 --> 00:28:37,920 ‫تا زمان داری، توبه کن. ‫بدرود.» 444 00:28:38,040 --> 00:28:41,640 ‫سرورم، این نامه را در نوشیدنی حل ‫می کنم و او را مجبور به سر کشیدن! 445 00:28:45,240 --> 00:28:46,760 ‫باید با خواهرت ازدواج کنم؟ 446 00:28:49,680 --> 00:28:52,880 ‫خداوند سرنوشتی چنین به آن دختر ‫دهد، اما من چنین نگفتم! 447 00:29:02,280 --> 00:29:06,640 ‫خوب، ما چنین ابلهانه زمان را ‫تلف می کنیم... 448 00:29:06,760 --> 00:29:10,560 ‫...و ارواح خردمندان در آسمان ‫ما را به سخره می گیرند. 449 00:29:12,360 --> 00:29:13,600 ‫اربابت این جا در لندن است؟ 450 00:29:13,720 --> 00:29:14,800 ‫آری، سرورم. 451 00:29:14,920 --> 00:29:16,200 ‫کجا شام می خورد؟ 452 00:29:16,320 --> 00:29:19,040 ‫همان جای همیشگی، سرورم، ‫در ایست چیپ. 453 00:29:19,600 --> 00:29:20,760 ‫زنی با او شام می خورد؟ 454 00:29:20,880 --> 00:29:24,600 ‫هیچ کس، سرورم، جز خانم کوئیکلی ‫پیر و خانم دال ترشیت. 455 00:29:26,880 --> 00:29:28,600 ‫سر شام غافلگیرشان کنیم، ند؟ 456 00:29:28,720 --> 00:29:30,760 ‫من سایه تو هستم، سرورم، ‫پشت سرت خواهم آمد. 457 00:29:30,880 --> 00:29:33,040 ‫پسرک، تو و باردولف... 458 00:29:33,720 --> 00:29:37,640 ‫...هیچ حرفی از رسیدن من به ‫شهر به اربابتان نزنید. 459 00:29:40,840 --> 00:29:42,240 ‫این هم برای سکوتتان. 460 00:29:43,160 --> 00:29:44,760 ‫من زبان ندارم، قربان! 461 00:29:45,360 --> 00:29:47,000 ‫و من هم مراقب زبانم ‫هستم، قربان. 462 00:29:47,800 --> 00:29:49,240 ‫بسیار خوب، بروید. 463 00:29:52,840 --> 00:29:54,960 ‫ممکن است امشب ببینیم که... 464 00:29:55,080 --> 00:30:00,400 ‫...فالستف چهره واقعی خود را ‫نشان می دهد و خود دیده نشویم؟ 465 00:30:08,760 --> 00:30:10,640 ‫تمنا می کنم، همسر عزیزم و ‫دختر مهربانم، 466 00:30:11,240 --> 00:30:13,560 ‫این کار سخت را برایم ‫آسان کنید. 467 00:30:13,680 --> 00:30:17,560 ‫من تسلیمم، دیگر سخن ‫نخواهم گفت. 468 00:30:17,680 --> 00:30:20,960 ‫هر کار می خواهی بکن، ‫خرَد راهنمایت باشد! 469 00:30:21,080 --> 00:30:23,720 ‫همسر نازنیم، افسوس که ‫پای شرفم وسط است... 470 00:30:23,840 --> 00:30:25,960 ‫...و جز رفتنم هیچ چیز نمی تواند ‫آن را بازگرداند. 471 00:30:26,080 --> 00:30:29,320 ‫با این حال، محض رضای خدا ‫به این جنگ نروید. 472 00:30:29,440 --> 00:30:31,680 ‫پدر، آن روز که دلایل بهتری ‫برای عمل به قولتان داشتید، 473 00:30:31,800 --> 00:30:33,760 ‫آن را زیر پا گذاشتید، 474 00:30:33,880 --> 00:30:37,600 ‫وقتی پرسی شما و هری عزیز من... 475 00:30:37,720 --> 00:30:40,920 ‫...بارها به شمال خیره شد تا ببیند پدرش ‫سپاهش را آورده یا خیر. 476 00:30:41,040 --> 00:30:42,280 ‫محض رضای خدا، 477 00:30:42,400 --> 00:30:46,160 ‫عروس زیبای من، تو مرا ‫از خود بی خود می کنی... 478 00:30:46,520 --> 00:30:49,520 ‫...و مرا به یاد خبط های گذشته ‫می اندازی. 479 00:30:56,720 --> 00:31:00,160 ‫فرار کن به اسکاتلند، تا زمانی که ‫اشراف و مردم مسلح... 480 00:31:00,280 --> 00:31:02,840 ‫...نیروی خود را اندکی ارتقا داده باشند. 481 00:31:02,960 --> 00:31:05,240 ‫اگر آنان پیشروی کنند و ‫بر شاه چیره شوند، 482 00:31:05,360 --> 00:31:07,440 ‫آن گاه مانند حلقه ای فولادی ‫به آنان ملحق شوید... 483 00:31:07,560 --> 00:31:10,640 ‫...تا به توانشان بیافزایید، اما ‫به خاطر همه ما، 484 00:31:10,760 --> 00:31:14,400 ‫اول اجازه دهید خود را ‫بیازمایند. پسرتان هم چنین کرد. 485 00:31:14,720 --> 00:31:18,600 ‫چنین بود که از دست رفت و ‫من بیوه شدم! 486 00:31:19,600 --> 00:31:24,440 ‫و عمرم هرگز کفاف نخواهد داد که به یادش ‫اشک از چشمانم سرازیر کنم. 487 00:31:33,720 --> 00:31:35,960 ‫روانه اسکاتلند خواهم گشت. 488 00:31:37,120 --> 00:31:41,520 ‫تا وقتی فرصت و زمان مناسبی پیش ‫آید، آن جا خواهم ماند. 489 00:32:21,160 --> 00:32:23,560 ‫برو ارل های وستمورلند و ‫وارویک را فرا بخوان. 490 00:32:24,080 --> 00:32:27,520 ‫اما قبل از آمدنشان، بگو این ‫نامه ها را مطالعه کنند... 491 00:32:30,720 --> 00:32:34,000 ‫...و خوب به آنان فکر کنند. 492 00:32:35,040 --> 00:32:36,840 ‫دست بجنبان. 493 00:32:43,400 --> 00:32:48,400 ‫چند هزار نفر از بیچاره ترین ‫رعیت هایم در این ساعت خوابند؟ 494 00:32:51,640 --> 00:32:53,320 ‫آه، خواب. 495 00:32:54,920 --> 00:32:57,120 ‫خواب مهربان. 496 00:32:59,000 --> 00:33:01,800 ‫پرستار مهربان طبیعت، 497 00:33:08,080 --> 00:33:10,160 ‫چگونه فراریت داده ام... 498 00:33:12,040 --> 00:33:15,640 ‫...که دیگر پلک های مرا سنگین نمی کنی... 499 00:33:19,040 --> 00:33:22,920 ‫...و حواسم را غرق فراموشی نمی کنی؟ 500 00:33:29,920 --> 00:33:35,640 ‫ای «خواب»، چرا خفتن در ‫زاغه های دوده گرفته... 501 00:33:38,280 --> 00:33:41,480 ‫...و دراز کشیدن بر بسترهای ناراحت... 502 00:33:41,600 --> 00:33:46,520 ‫...و خوابیدن با صدای وزوز حشرات ‫شب گرد را ترجیح می دهی... 503 00:33:47,440 --> 00:33:50,880 ‫...به اتاق معطر بزرگان، 504 00:33:51,680 --> 00:33:54,800 ‫زیر سایبان های گران قیمت، 505 00:33:58,320 --> 00:33:59,840 ‫و با لالایی... 506 00:34:02,640 --> 00:34:05,800 ‫...شیرین ترین ملودی ها؟ 507 00:34:15,440 --> 00:34:20,160 ‫اُه، خوابِ بی رحم! چرا با ‫فرومایگان در بسترهای... 508 00:34:20,280 --> 00:34:25,000 ‫...نفرت انگیز می خوابی و ‫تخت خواب پادشاه را... 509 00:34:25,120 --> 00:34:27,960 ‫...مانند پاسگاه یا برج ناقوسی ‫تنها می گذاری؟ 510 00:34:30,720 --> 00:34:32,640 ‫حاضری بر دکلی بلند و لرزان، 511 00:34:32,760 --> 00:34:37,200 ‫چشمان پسرک کشتی بان را ببندی و ‫مغزش را در گهواره... 512 00:34:37,320 --> 00:34:39,880 ‫...امواج سرکش و کوبنده ‫با تکان به خواب ببری، 513 00:34:40,000 --> 00:34:46,160 ‫آن هم در تازیانه بادها که ‫امواج آشوب گر را می گیرند... 514 00:34:46,800 --> 00:34:50,040 ‫...و سر هیولاوارشان را می پیچانند و ‫آن ها را با صدایی... 515 00:34:50,160 --> 00:34:53,040 ‫...سرسام آور از ابرهای ‫زودگذر می آویزند، 516 00:34:53,160 --> 00:34:56,320 ‫صدایی که مرگ را هم بیدار می کند؟ 517 00:35:13,040 --> 00:35:15,680 ‫ای خواب مغرض، چه طور ‫می توانی... 518 00:35:17,800 --> 00:35:23,080 ‫...در زمانی چنان پرآشوب به پسر ‫خیس دریا آرام بخشی، 519 00:35:32,200 --> 00:35:37,720 ‫و در آرام و ساکت ترین شب، 520 00:35:41,720 --> 00:35:46,240 ‫با تمامی اسباب و وسایل ‫راحتی، 521 00:35:48,320 --> 00:35:50,320 ‫از یک پادشاه دریغش کنی؟ 522 00:35:56,240 --> 00:36:00,160 ‫پس ای پست فطرت شاد، ‫آرام بگیر. 523 00:36:08,040 --> 00:36:11,080 ‫سری که تاج بر آن است، ‫آرام جان ندارد. 524 00:36:16,760 --> 00:36:20,720 ‫اتاقی که در آن شام خوردند، بسیار گرم ‫است. الان می رسند. 525 00:36:20,840 --> 00:36:23,760 ‫پسر، شاهزاده و آقای پوینز ‫الان به این جا می آیند... 526 00:36:23,880 --> 00:36:26,360 ‫...و سر جان نباید خبردار گردد. 527 00:36:26,480 --> 00:36:28,160 ‫باردولف این خبر را آورده. 528 00:36:30,240 --> 00:36:32,880 ‫نقش بی نظیری می شود. ‫مرخص شو. 529 00:36:33,000 --> 00:36:34,960 ‫ببینم می توانم اسنیک را پیدا کنم یا خیر. 530 00:36:37,160 --> 00:36:39,320 ‫عزیزم، واقعا به نظر من ‫احوال تو... 531 00:36:39,440 --> 00:36:42,080 ‫...بسیار خوش است. 532 00:36:42,880 --> 00:36:46,960 ‫مطمئن باش که رنگ و رویت به ‫سرخی گُل رز است، واقعا! 533 00:36:47,600 --> 00:36:51,920 ‫اما مطمئنم که بیش از حد از شربت ‫مخصوص جزایر قانری خورده ای، 534 00:36:52,040 --> 00:36:55,200 ‫و آن نوشیدنی بسیار قویست، 535 00:36:55,320 --> 00:36:58,880 ‫و قبل از این که انسان بتواند بپرسد «این ‫چیست؟» وارد خون می گردد. 536 00:37:00,800 --> 00:37:02,560 ‫اینک در چه حالی؟ 537 00:37:04,040 --> 00:37:05,520 ‫بهتر از قبل. 538 00:37:05,640 --> 00:37:08,560 ‫احسنت! قلب سالم هم اندازه وزنش ‫به طلا می ارزد. 539 00:37:08,680 --> 00:37:10,240 ‫♪ اولین بار که آرتور به دربار آمد... ♪ 540 00:37:10,360 --> 00:37:11,960 ‫سر جان هم از راه رسید! 541 00:37:12,160 --> 00:37:15,400 ‫احمق عوضی، این گونه ‫آرامش خاطر می دهی؟ 542 00:37:15,520 --> 00:37:17,680 ‫تو عوضی ها را چاق می کنی، دال. 543 00:37:17,800 --> 00:37:21,960 ‫من می کنم؟ پرخوری و بیماری این ‫گونه شان می کند، نه من. 544 00:37:22,080 --> 00:37:24,760 ‫اگر آشپز موجب پرخوریست، تو ‫هم موجب بیماری هستی، دال. 545 00:37:24,880 --> 00:37:26,280 ‫ما بیماری را از تو می گیریم، ‫دال، از تو. 546 00:37:26,400 --> 00:37:28,080 ‫بپذیر، بانو جان، بپذیر. 547 00:37:28,200 --> 00:37:30,440 ‫برو خودت را حلق آویز کن، ‫مارماهی کثیف! خودت را حلق آویز کن. 548 00:37:30,560 --> 00:37:33,120 ‫به شرفم قسم دیگر ‫عادتمان شده! 549 00:37:33,240 --> 00:37:36,160 ‫نشده شما دو نفر یک دیگر را ‫ببینید و دعوایتان نشود! 550 00:37:36,360 --> 00:37:39,800 ‫خدا شاهد است که هر دوی شما ‫مثل خروس جنگی می مانید! 551 00:37:42,080 --> 00:37:44,480 ‫آن عوضی زودجوش را ‫به دار بیاویز. 552 00:37:44,600 --> 00:37:48,000 ‫نگذار این جا بیاید، او بددهان ترین ‫یاغی در سراسر انگلستان است. 553 00:37:48,120 --> 00:37:49,760 ‫اگر دردسر درست می کند، ‫نگذار این جا بیاید. 554 00:37:49,880 --> 00:37:52,320 ‫به ایمانم قسم، من باید مراعات ‫همسایگانم را بکنم. 555 00:37:52,440 --> 00:37:54,520 ‫- هیچ دردسرسازی را نمی پذیرم. ‫- گوش می کنی، خانم مهمانخانه دار؟ 556 00:37:54,640 --> 00:37:58,040 ‫سر جان، آرام باش، این جا ‫جای دردسرسازان نیست. 557 00:37:58,160 --> 00:37:59,680 ‫گوش می کنی؟ اون ‫پرچم دار من است! 558 00:37:59,800 --> 00:38:01,240 ‫سر جان، چرت و پرت ‫تحویل من نده. 559 00:38:01,360 --> 00:38:03,680 ‫پرچم دار دردسرساز تو از ‫این درها داخل نمی آید. 560 00:38:03,800 --> 00:38:06,800 ‫خانم مهمانخانه دار، او دردسرساز ‫نیست، یک متقلب بی آزار است. 561 00:38:06,920 --> 00:38:09,160 ‫می شود مانند توله سگی ‫نوازشش کرد. 562 00:38:09,280 --> 00:38:10,520 ‫بفرستش بالا، خدمتکار. 563 00:38:10,640 --> 00:38:11,880 ‫می گویی متقلب است؟ 564 00:38:12,000 --> 00:38:14,520 ‫ببین، می لرزم، نگاه کن تا ‫مطمئن شوی! 565 00:38:14,640 --> 00:38:16,120 ‫درست است، خانم مهمانخانه دار. 566 00:38:16,240 --> 00:38:19,680 ‫می لرزم؟ آری، حقیقتا که به سان ‫برگ صنوبر می لرزم. 567 00:38:19,800 --> 00:38:22,040 ‫- نمی توانم دردسرسازان را تحمل کنم. ‫- نه. نه. 568 00:38:22,480 --> 00:38:25,520 ‫خدا حفظت کند، سر جان! 569 00:38:25,920 --> 00:38:28,760 ‫خوش آمدی، تفنگچی پرچم دار! 570 00:38:28,880 --> 00:38:29,830 ‫بیا، تفنگچی، من جام را برایت پر از نوشیدنی ‫می کنم و تو به افتخار مهمانخانه دارم، خالیش کن. 571 00:38:29,880 --> 00:38:31,640 ‫بیا، تفنگچی، من جام را برایت پر از نوشیدنی ‫می کنم و تو به افتخار مهمانخانه دارم، خالیش کن. 572 00:38:31,920 --> 00:38:34,360 ‫من نه تیر سرم می شود نه مصونیت. 573 00:38:34,840 --> 00:38:37,880 ‫برای رضایت هیچ کس هم بیش از ‫آن چه بخواهم، نوشیدنی نمی خورم. 574 00:38:38,800 --> 00:38:42,000 ‫دور شو، ای رذل جیب بر، ‫ای سارق کثیف، دور شو! 575 00:38:42,120 --> 00:38:43,910 ‫به این نوشیدنی قسم، اگر با ‫من چنین کنی، 576 00:38:43,960 --> 00:38:44,720 ‫به این نوشیدنی قسم، اگر با ‫من چنین کنی، 577 00:38:44,840 --> 00:38:47,040 ‫این خنجر را در پوزه ات ‫فرو می کنم! 578 00:38:47,160 --> 00:38:49,720 ‫از این بابت تو را خفه می کنم، ‫حتی اگر بمیرم! 579 00:38:49,840 --> 00:38:51,080 ‫- کافیست، تفنگچی. ‫- نه. 580 00:38:51,200 --> 00:38:52,720 ‫- این جا از خود بی خود نشو. ‫- کاپیتان تفنگچی مهربان. 581 00:38:52,840 --> 00:38:54,640 ‫- از این جا بروید. ‫- این جا نه، کاپیتان عزیز. 582 00:38:54,760 --> 00:38:59,320 ‫کاپیتان؟ ای متقلب خبیث ملعون، ‫از کاپیتان خوانده شدن خجالت نمی کشی؟ 583 00:38:59,440 --> 00:39:00,920 ‫اگر کاپیتان ها با من ‫هم نظر بودند، 584 00:39:01,040 --> 00:39:03,720 ‫تویی که عنوانشان را به دست نیاورده ‫روی خود گذاشتی را با چوب... 585 00:39:03,840 --> 00:39:05,070 ‫...از میانشان بیرون می راندند! ‫تو؟ کاپیتان؟ 586 00:39:05,120 --> 00:39:06,040 ‫گوش کن، خانم دال. 587 00:39:06,160 --> 00:39:07,960 ‫برای چه کاپیتان باشی، نوکر؟ 588 00:39:08,320 --> 00:39:11,440 ‫برای خفه کردن زنی بیچاره ‫در مسافرخانه؟ 589 00:39:12,040 --> 00:39:14,200 ‫او کاپیتان باشد؟ ‫حلق آویزش کنید! 590 00:39:17,520 --> 00:39:21,960 ‫کاپیتان تفنگچی مهربان، ساکت باشید، ‫دیروقت است. 591 00:39:22,080 --> 00:39:24,760 ‫آرام، آرام، سگ ها! ‫آرام، خیانت کاران! 592 00:39:24,880 --> 00:39:28,040 ‫خواهش می کنم، خشمتان را ‫کنترل کنید. 593 00:39:28,200 --> 00:39:30,080 ‫برو، پرچم دار خوب. 594 00:39:30,200 --> 00:39:35,680 ‫بگذار آدم ها چون سگ بمیرند! تاج و تخت را گویی که ‫سنجاقی بیش نیست، ببخش! مگر این جا شمشیر نیست؟ 595 00:39:35,800 --> 00:39:38,680 ‫اُه، کاپیتان، این جا چنان کسی نیست! ‫(کوئیکلی «آیرن» به معنی شمشیر را اسم تلقی می کند) 596 00:39:38,800 --> 00:39:43,160 ‫فکر می کنید اگر بود، انکار می کردم؟ ‫محض رضای خدا، ساکت باشید. 597 00:39:43,840 --> 00:39:45,600 ‫بجنب، جامی نوشیدنی به ما بده. 598 00:39:45,720 --> 00:39:50,360 ‫«اگر اقبال شکنجه ام کند، ‫امید خشنودم می سازد.» 599 00:39:55,400 --> 00:39:56,960 ‫آیا از حمله می ترسیم؟ 600 00:39:57,400 --> 00:40:00,080 ‫کمی نوشیدنی به من بده و عزیزم... 601 00:40:01,240 --> 00:40:02,960 ‫...آن جا بنشین. 602 00:40:10,920 --> 00:40:13,640 ‫خوب، آیا اینک به پایان کار رسیده ایم و ‫دیگر هیچ غیره و غیره ای در کار نیست؟ 603 00:40:13,760 --> 00:40:15,960 ‫تفنگچی، من جای تو بودم ‫سکوت می کردم. 604 00:40:16,720 --> 00:40:18,280 ‫شوالیه عزیز، 605 00:40:19,480 --> 00:40:20,960 ‫من دستت را می بوسم. 606 00:40:25,200 --> 00:40:27,560 ‫چه؟ 607 00:40:27,680 --> 00:40:31,240 ‫دب اکبر بیرون آمده است. 608 00:40:31,920 --> 00:40:36,520 ‫آه، محض رضای خدا، از پلکان ‫پرتش کنید پایین. 609 00:40:36,640 --> 00:40:39,240 ‫نمی توانم چنین پست فطرت ‫یاوه گویی را تحمل کنم. 610 00:40:39,360 --> 00:40:43,240 ‫از پله ها پرتم کنی پایین؟ ‫مگر ما قاطرانی چون تو را نمی شناسیم؟ 611 00:40:45,280 --> 00:40:48,120 ‫- یعنی چه، باید یک دیگر را زخمی کنیم؟ ‫- برو به جهنم! 612 00:40:48,240 --> 00:40:50,640 ‫باید خون بریزیم؟ 613 00:40:50,760 --> 00:40:53,280 ‫پس بگذار گهواره مرگ مرا تکان دهد تا ‫روزگار سیاهم به پایان رسد! 614 00:40:53,400 --> 00:40:55,920 ‫شمشیرم را بده، پسر. 615 00:40:57,680 --> 00:40:59,240 ‫التماس می کنم، جک، شمشیر ‫نکش! شمشمیر نکش! 616 00:40:59,360 --> 00:41:00,480 ‫برو پائین! 617 00:41:05,880 --> 00:41:08,240 ‫قسم می خورم که قتل است! 618 00:41:16,240 --> 00:41:17,200 ‫جک! 619 00:41:27,280 --> 00:41:30,640 ‫تو را بین دو ملحفه خواهم پیچید. 620 00:41:30,760 --> 00:41:32,440 ‫نوازنده رسید، قربان. 621 00:41:33,480 --> 00:41:34,920 ‫بگذار بنوازد. 622 00:41:40,840 --> 00:41:42,000 ‫بنواز، آقا. 623 00:42:03,840 --> 00:42:08,120 ‫کی دست از روزها جنگیدن و ‫شب ها خنجر کشیدن دست برمیداری... 624 00:42:10,920 --> 00:42:13,480 ‫آبدارچی خوبی از آب در می آمد، ‫نان را خوب می برید. 625 00:42:13,760 --> 00:42:15,160 ‫دیروقت است. 626 00:42:19,720 --> 00:42:21,680 ‫وقتی بروم، مرا از ‫یاد می بری. 627 00:42:22,640 --> 00:42:26,440 ‫به جانم قسم، اگر چنین گویی ‫به گریه می افتم. 628 00:42:28,200 --> 00:42:31,680 ‫اگر پیش از بازگشتت حتی یک بار ‫به ظاهرم رسیدم، این چنین بگو. 629 00:42:33,040 --> 00:42:36,520 ‫خوب، جوجه را آخر ‫پاییز می شمارند. 630 00:42:44,080 --> 00:42:45,320 ‫نوشیدنی! 631 00:42:45,760 --> 00:42:47,000 ‫فرانسیس! 632 00:42:47,120 --> 00:42:48,640 ‫یک ثانیه، یک ثانیه، قربان! 633 00:42:50,800 --> 00:42:52,680 ‫- یک ثانیه، یک ثانیه، قربان. ‫- یک ثانیه، یک ثانیه، قربان. 634 00:42:52,880 --> 00:42:55,160 ‫آه، پسر بی شرف پادشاه؟ 635 00:42:56,520 --> 00:42:57,960 ‫و تو برادرش پوینز نیستی؟ 636 00:42:58,080 --> 00:43:01,960 ‫اِی گویِ پر از گناه، این ‫چه زندگیست که تو داری؟ 637 00:43:02,400 --> 00:43:06,240 ‫اُه! خدا شما را حفظ کند! 638 00:43:07,320 --> 00:43:10,840 ‫به جانم سوگند، به لندن ‫خوش آمدید! 639 00:43:11,600 --> 00:43:16,000 ‫خدا چهره دوست داشتنی شما را ‫حفظ کند. 640 00:43:16,120 --> 00:43:18,520 ‫ای سرور دیوانه و پدرسوخته ام! 641 00:43:18,640 --> 00:43:21,800 ‫به این گوشت و خون گندیده ‫قسم که خوش آمدی. 642 00:43:21,920 --> 00:43:24,200 ‫ای ابله فربه! برو به درک. 643 00:43:24,640 --> 00:43:26,240 ‫سرورم، اگر تا تنور داغ است ‫نان را نچسبانید، 644 00:43:26,360 --> 00:43:29,200 ‫با شوخی و خنده، انتقام از ‫یادتان خواهد برد! 645 00:43:32,520 --> 00:43:34,920 ‫ای معدن پیه عوضی. 646 00:43:35,040 --> 00:43:37,480 ‫همین حالا بود که داشتی ‫بدگویی مرا در محضرِ... 647 00:43:37,600 --> 00:43:42,000 ‫...این زن نجیب و درستکار می کردی. 648 00:43:42,560 --> 00:43:46,440 ‫خدا قلب مهربانتان را حفظ کند! به ‫راستی که دال چنین است. 649 00:43:46,560 --> 00:43:49,320 ‫به توهین عمدیت اعتراف کن و ‫آن گاه می دانم چه به سرت بیاورم. 650 00:43:51,720 --> 00:43:54,000 ‫توهینی در کار نبود، هال. ‫به شرافتم قسم، توهینی در کار نبود. 651 00:43:54,120 --> 00:43:57,960 ‫نه؟ مگر به من تهمت نزدی و ‫مرا «آبدارچی» و «نان بُر»... 652 00:43:59,000 --> 00:44:01,880 ‫...و از این قبیل نخواندی؟ 653 00:44:03,520 --> 00:44:05,520 ‫- توهین نبود، هال. ‫- توهین نبود؟ 654 00:44:06,680 --> 00:44:10,200 ‫توهین نبود، ند، به خدا راست ‫می گویم، ند درستکار، هیچ توهینی! 655 00:44:11,800 --> 00:44:16,240 ‫من او را پیش روی اشرار کوچک کردم تا ‫مبادا اشرار شیفته او گردند. 656 00:44:17,160 --> 00:44:18,680 ‫با این کار، 657 00:44:18,800 --> 00:44:21,960 ‫وظیفه دوستی غم خوار و رعیتی ‫وفادار را به جا آورده ام... 658 00:44:22,560 --> 00:44:24,320 ‫...و پدرت باید بابتش از ‫من تشکر کند. 659 00:44:32,280 --> 00:44:34,480 ‫توهینی نبود، هال. 660 00:44:36,000 --> 00:44:37,480 ‫هیچ، ند، هیچ. 661 00:44:38,560 --> 00:44:40,040 ‫باور کنید، پسرها، هیچ. 662 00:44:50,560 --> 00:44:53,920 ‫- پیتو، حالت چه طور است؟ چه خبر؟ ‫- پدرتان، پادشاه، در وست مینستر است، 663 00:44:54,040 --> 00:44:59,360 ‫و بیست پیام رسان خسته و کوفته ‫از شمال رسیده اند و من سر راهم... 664 00:44:59,680 --> 00:45:01,360 ‫...به ده دوازده کاپیتان برخورد کردم، 665 00:45:01,480 --> 00:45:04,840 ‫سربرهنه و خیس عرق، در حال ‫زدن در مسافرخانه ها... 666 00:45:04,960 --> 00:45:06,800 ‫...و سراغ از سر جان فالستف گرفتن! 667 00:45:08,960 --> 00:45:12,320 ‫آه، به آسمان سوگند، پوینز...که ‫تقصیر را گردن خویش می دانم، 668 00:45:12,920 --> 00:45:18,080 ‫وقتی طوفان سیاه فتنه مانند باد ‫جنوبی بر سر برهنه و بی دفاعمان... 669 00:45:18,200 --> 00:45:22,960 ‫...می تازد، وقت گران بها را ‫با یاوه گویی تباه کردم. 670 00:45:24,800 --> 00:45:26,720 ‫- فالستف. ‫- همم؟ 671 00:45:28,240 --> 00:45:29,720 ‫شب خوش. 672 00:45:56,040 --> 00:45:59,240 ‫حال، شیرین ترین قسمت ‫شب از راه می رسد... 673 00:46:00,880 --> 00:46:03,320 ‫...و ما باید بدون لذت بردن ‫از آن، این جا را ترک کنیم. 674 00:46:03,680 --> 00:46:05,480 ‫چه شده؟ 675 00:46:06,440 --> 00:46:09,560 ‫- چه خبر است؟ ‫- باید همین الان به دربار بروید، قربان. 676 00:46:10,440 --> 00:46:13,240 ‫کلی کاپیتان دم در ‫منتظر شما هستند. 677 00:46:18,400 --> 00:46:20,400 ‫پول نوازندگان را بده، بچه. 678 00:46:31,920 --> 00:46:34,880 ‫خداحافظ، خانم مهمانخانه دار. 679 00:46:37,360 --> 00:46:40,400 ‫دختران خوب من، حال می بینید که چگونه ‫همه سراغ از مردان شایسته می گیرند. 680 00:46:42,400 --> 00:46:45,040 ‫بدرود، دختران خوب. 681 00:46:47,600 --> 00:46:52,080 ‫اگر مرا در لحظه نفرستند، ‫قبل از رفتن، باز به دیدارتان می آیم. 682 00:46:53,880 --> 00:46:55,960 ‫نمی توانم سخن بگویم. 683 00:46:57,120 --> 00:46:59,960 ‫اگر بغضم نترکد... 684 00:47:01,120 --> 00:47:04,600 ‫خوب، جک نازنین، مراقب خودت باش. 685 00:47:10,480 --> 00:47:11,880 ‫بدرود. 686 00:47:14,720 --> 00:47:18,960 ‫فصل باقلا که برسد، ‫29 سال می شود... 687 00:47:19,080 --> 00:47:20,920 ‫...که تو را می شناسم، 688 00:47:22,440 --> 00:47:25,560 ‫مردی باصفا و بی ریا... 689 00:47:28,240 --> 00:47:31,480 ‫خوب، خدانگهدار. 690 00:47:33,720 --> 00:47:35,920 ‫- بانو ترشیت! ‫- اُه، نه! 691 00:47:37,480 --> 00:47:39,440 ‫چه شده؟ 692 00:47:39,560 --> 00:47:44,160 ‫بانو ترشیت مهربان، نزد ‫اربابم بیایید. 693 00:47:44,280 --> 00:47:49,120 ‫اُه، بدو، دال. بدو، بدو، دال نازنین. ‫گریه نکن، دال، برو! 694 00:48:08,760 --> 00:48:11,160 ‫بامداد های خوش بسیاری برای ‫حضرت عالی آرزومندم. 695 00:48:16,480 --> 00:48:18,120 ‫اکنون... 696 00:48:19,400 --> 00:48:21,680 ‫...بامداد است، آقایان؟ 697 00:48:22,560 --> 00:48:24,560 ‫ساعت یک و خرده ایست. 698 00:48:25,160 --> 00:48:26,680 ‫آه. 699 00:48:27,120 --> 00:48:28,920 ‫بسیار خوب. 700 00:48:29,680 --> 00:48:33,320 ‫پس صبح همگی شما ‫بخیر، آقایان. 701 00:48:34,280 --> 00:48:38,600 ‫نامه هایی که فرستادم را ‫خوانده اید؟ 702 00:48:39,160 --> 00:48:40,440 ‫بله، سرورم. 703 00:48:40,560 --> 00:48:43,960 ‫پس می دانید که بدنه کشورمان... 704 00:48:44,080 --> 00:48:46,280 ‫...چه بیمار است، 705 00:48:46,400 --> 00:48:50,320 ‫و چه بیماری های چرکینی، 706 00:48:52,240 --> 00:48:54,480 ‫و چه خطر بسیاری، کنار ‫قلب آن! 707 00:48:54,600 --> 00:48:56,840 ‫این بدنه تنها ناخوش است. 708 00:48:57,000 --> 00:49:01,680 ‫با توصیه های درست و کمی دارو، ‫می توان قوت سابقش را به آن بازگرداند. 709 00:49:01,800 --> 00:49:04,400 ‫لرد نوتامبرلند به زودی ‫خاموش می گردد! 710 00:49:05,040 --> 00:49:06,200 ‫آه. 711 00:49:08,640 --> 00:49:10,080 ‫خداوندا، 712 00:49:13,240 --> 00:49:16,040 ‫کاش می شد کتاب سرنوشت را خواند... 713 00:49:18,880 --> 00:49:24,480 ‫...و تغییرات زمان را دید که ‫کوه را پست می سازد و قاره ای... 714 00:49:24,600 --> 00:49:29,640 ‫...که از سختی و جمود خود ‫خسته ست را در دریا غرق می کند. 715 00:49:31,360 --> 00:49:37,320 ‫سرنوشت چه بازی ها که نمی کند و ‫چه شربت های گوناگونی که در... 716 00:49:37,440 --> 00:49:40,600 ‫...جام تحول نمی ریزد! 717 00:49:46,600 --> 00:49:48,400 ‫اگر این ها دیده می شدند، 718 00:49:49,800 --> 00:49:53,760 ‫شادترین جوان هم با دیدن ‫مسیری که باید طی کند، 719 00:49:53,880 --> 00:49:57,000 ‫خطرهایی که پشت سر گذاشته و ‫ناملایماتی که هنوز پیش رو دارد، 720 00:49:59,360 --> 00:50:04,520 ‫کتاب را می بست و می نشست و می مُرد! 721 00:50:09,640 --> 00:50:11,520 ‫حتی ده سال نگذشته... 722 00:50:11,640 --> 00:50:16,080 ‫...از وقتی ریچارد و نورتامبرلند که ‫دوستان بسیار خوبی هم بودند، 723 00:50:18,120 --> 00:50:20,320 ‫با هم به ضیافت می نشستند. 724 00:50:24,640 --> 00:50:26,480 ‫کدام یک از شما آن جا بود؟ 725 00:50:28,720 --> 00:50:32,520 ‫تو، پسرعمو وارویک، ‫آن طور که به یاد دارم، 726 00:50:33,320 --> 00:50:37,160 ‫وقتی ریچارد با چشمانی ‫آکنده از اشک... 727 00:50:37,280 --> 00:50:40,560 ‫...این سخنان را می گفت که ‫حال چون پیش گویی شده اند. 728 00:50:40,680 --> 00:50:46,880 ‫«نورتامبرلند، تو نردبانی هستی که پسرعمویم، ‫بولینگبروک به واسطه آن به تخت من عروج می کند.» 729 00:50:48,000 --> 00:50:53,120 ‫اگرچه آن زمان، خدا شاهد است که ‫چنین قصدی نداشتم. 730 00:50:57,040 --> 00:51:01,920 ‫«زمان آن می رسد،» ‫این طور سخن را ادامه داد، 731 00:51:05,960 --> 00:51:11,720 ‫«زمان آن خواهد آمد که این ‫گناه زشت سر بگشاید... 732 00:51:11,840 --> 00:51:14,160 ‫...و چرک و فساد بیرون بریزد.» 733 00:51:17,120 --> 00:51:18,880 ‫و ادامه داد... 734 00:51:19,560 --> 00:51:25,120 ‫...و وضعیت امروز و از هم ‫گسستن دوستی ما را پیش گویی کرد. 735 00:51:25,880 --> 00:51:29,160 ‫زمان چنین چیزهایی را ‫از تخم برون می آورد... 736 00:51:29,800 --> 00:51:33,800 ‫...و شاه ریچارد می توانست با نگاه ‫به گذشته، آینده را بی نقص پیش بینی کند. 737 00:51:33,920 --> 00:51:36,560 ‫خیانت نورتامبرلند بزرگ به او... 738 00:51:36,680 --> 00:51:39,280 ‫...خود بذری بود که از آن ‫خیانتی بزرگتر سر در می آورد، 739 00:51:39,680 --> 00:51:42,520 ‫که جز در شما زمینی برای ‫ریشه کردن پیدا نمی کرد. 740 00:51:42,760 --> 00:51:46,360 ‫و همین واژه، حتی حالا ‫ما را فرا می خواند. 741 00:51:47,080 --> 00:51:49,400 ‫می گویند که اسقف اعظم و ‫نورتامبرلند... 742 00:51:49,520 --> 00:51:51,680 ‫- ...50 هزار نفر نیرو دارند. ‫- ممکن نیست، سرورم. 743 00:51:51,800 --> 00:51:54,640 ‫شایعات مثل صدا و طنین آن، ‫شمار این تهدید را دو برابر کرده اند. 744 00:51:54,920 --> 00:51:58,360 ‫لطفا، اعلی حضرت، به تخت خواب ‫بروید. به روحم قسم، سرورم، 745 00:51:58,480 --> 00:52:02,920 ‫نیروهایی که پیش تر فرستادید، به ‫آسانی پیروز برمی گردند. 746 00:52:03,040 --> 00:52:05,600 ‫اعلی حضرت دو هفته است که بیمارند. 747 00:52:07,520 --> 00:52:10,800 ‫پند شما را می پذیرم. 748 00:52:27,600 --> 00:52:30,280 ‫به صلیب مسیح سوگند که ‫سحرخیزید! 749 00:52:30,400 --> 00:52:34,640 ‫و پسرعموی خوبم، ‫سایلنس در چه حال است؟ 750 00:52:34,760 --> 00:52:38,240 ‫صبح بخیر، پسرعموی ‫خوبم، شلو. 751 00:52:38,360 --> 00:52:42,760 ‫و دخترعمویم، همسرت، چه طور است؟ ‫و دخترخوانده ام، الن؟ 752 00:52:42,880 --> 00:52:46,840 ‫می توان گفت که پسرعمویم، ‫ویلیام، دانشمند خوبی شده است. 753 00:52:46,960 --> 00:52:51,520 ‫- هنوز در آکسفورد است، مگر نه؟ ‫- بله، آقا، به هزینه من. 754 00:52:51,640 --> 00:52:54,000 ‫پس باید به زودی به کانون ‫انجمن های حقوق برود. 755 00:52:54,120 --> 00:53:00,560 ‫من زمانی در انجمن کلمنت بودم و فکر کنم ‫در آن جا هنوز صحبت از شلوی دیوانه باشد. 756 00:53:00,880 --> 00:53:04,120 ‫آن جا تو را «شلوی خوش گذران» ‫می خواندند، پسرعمو. 757 00:53:04,240 --> 00:53:08,320 ‫به خدا سوگند مرا هر اسمی خطاب می کردند و ‫من هم هر کاری می کردم! 758 00:53:08,440 --> 00:53:11,840 ‫ما می دانستیم کجا در پی ‫خوش گذرانی باشیم. 759 00:53:12,680 --> 00:53:15,960 ‫جک فالستف هم که حالا سر جان ‫خوانده می شود، پسربچه بود. 760 00:53:16,080 --> 00:53:21,040 ‫همان سر جانی که به زودی برای ‫سربازگیری فرا می رسد؟ 761 00:53:21,160 --> 00:53:22,840 ‫همان سر جان، دقیقا خود او. 762 00:53:22,960 --> 00:53:24,920 ‫خدایا، خدایا، 763 00:53:25,040 --> 00:53:28,880 ‫چه روزگار عجیب و غریبی که ‫نگذرانده م، 764 00:53:30,560 --> 00:53:35,480 ‫و درگذشت چه تعداد از آشناهای ‫قدیمی که ندیده م! 765 00:53:35,600 --> 00:53:40,480 ‫- همه ما رفتنی هستیم، پسرعمو. ‫- قطعا، قطعا، مطمئنا، مطمئنا. 766 00:53:40,600 --> 00:53:43,880 ‫به قول حضرت داوود، مرگ... 767 00:53:44,000 --> 00:53:46,360 ‫...برای همه هست. 768 00:53:46,760 --> 00:53:48,520 ‫همه خواهند مُرد. 769 00:53:49,920 --> 00:53:52,000 ‫مرگ قطعیست. 770 00:53:53,960 --> 00:54:00,480 ‫- و دوبلِ پیر شهر شما هنوز زنده اس؟ ‫- مـ...مـ...مـ...مُرده، قربان. 771 00:54:00,880 --> 00:54:02,720 ‫خدایا، خدایا، مُرده. 772 00:54:03,640 --> 00:54:08,080 ‫او کمان دار خوبی بود و حال مُرده. ‫بسیار خوب تیر می زد. 773 00:54:09,280 --> 00:54:13,080 ‫جان گانت خیلی دوستش داشت، 774 00:54:13,200 --> 00:54:15,920 ‫و بر سرش کلی پول شرط می بست. 775 00:54:17,800 --> 00:54:21,480 ‫مُرده...پس دوبل پیر مُرده؟ 776 00:54:23,440 --> 00:54:26,480 ‫گمان می کنم دو تن از افراد ‫سر جان فالستف رسیدند. 777 00:54:35,400 --> 00:54:40,840 ‫صبح بخیر، آقایان شریف. لطف کنید ‫بفرمایید قاضی شلو کدام شماست؟ 778 00:54:40,960 --> 00:54:43,480 ‫من رابرت شلو هستم، آقا، ‫مالک بینوای این زمین، 779 00:54:43,600 --> 00:54:47,120 ‫و یکی امین های صلح پادشاه. ‫با من چه فرمایشی داری؟ 780 00:54:47,800 --> 00:54:49,800 ‫کاپیتانم به شما سلام می رساند، 781 00:54:49,920 --> 00:54:54,240 ‫کاپیتانم، سر جان فالستف، ‫دلاورترین رهبر. 782 00:54:54,360 --> 00:54:58,880 ‫باعث خوشحالی من است، آقا. من او را ‫به عنوان شمشیرزن ماهری می شناختم. 783 00:54:59,000 --> 00:55:04,520 ‫شوالیه شریف در چه حال است؟ و می توانم ‫بپرسم حال همسر محترمش چگونه است؟ 784 00:55:05,160 --> 00:55:09,400 ‫آقا، ببخشید، سربازان بدون ‫همسر مجهزترند! 785 00:55:10,000 --> 00:55:14,120 ‫مجهزتر؟ چه خوب، آری، ‫واقعا خوب است. 786 00:55:14,240 --> 00:55:19,440 ‫مجهز. از «جهاز» می آید. ‫بسیار خوب. چه عبارت خوبی. 787 00:55:20,120 --> 00:55:23,640 ‫بنگرید که سر جان ‫عزیز رسید! 788 00:55:23,760 --> 00:55:27,280 ‫دستت را به من بده، ‫دست نیکت را به من بده! 789 00:55:27,400 --> 00:55:29,320 ‫خوش آمدی، سر جان عزیز. 790 00:55:29,800 --> 00:55:31,920 ‫خوشحالم که می بینم سالمی، ‫آقای رابرت شلوی عزیز. 791 00:55:33,400 --> 00:55:35,040 ‫گمان می کنم آقای ‫شورکارد باشی؟ 792 00:55:35,160 --> 00:55:39,000 ‫نه، سر جان، این پسرعموی من ‫سایلنس است که با من همکاری می کند. 793 00:55:40,360 --> 00:55:44,600 ‫آقای سایلنس عزیز، برازنده است ‫که هوادار صلح باشی! 794 00:55:44,720 --> 00:55:48,400 ‫خوش آمدید، بزرگوار. 795 00:55:51,520 --> 00:55:53,880 ‫عجب هوای گرمیست، آقایان. 796 00:55:59,640 --> 00:56:01,720 ‫آیا پنج شش آدم کارآمد ‫برای من دست و پا کرده اید؟ 797 00:56:01,840 --> 00:56:04,640 ‫البته که کرده ایم، قربان! 798 00:56:04,760 --> 00:56:06,720 ‫خواهشمندم به من نشانشان دهید. 799 00:56:18,320 --> 00:56:19,560 ‫بنشینید. 800 00:56:21,160 --> 00:56:23,000 ‫می نشینید؟ 801 00:56:25,200 --> 00:56:27,600 ‫فهرست اسامی کو؟ ‫فهرست اسامی کو؟ 802 00:56:29,400 --> 00:56:32,520 ‫بگذارید ببینم، بگذارید ببینم، ‫بگذارید ببینم. 803 00:56:32,640 --> 00:56:35,640 ‫آری، درست است. 804 00:56:36,480 --> 00:56:39,600 ‫رالف مولدی! بگو با خواندن ‫نامشان تشریف فرما شوند. 805 00:56:39,720 --> 00:56:42,760 ‫بگو چنین کنند، بگو چنین کنند. 806 00:56:47,000 --> 00:56:48,520 ‫مولدی کجاست؟ 807 00:56:49,840 --> 00:56:53,480 ‫- با اجازه، این جا هستم. ‫- نظرت چیست، سر جان؟ 808 00:56:54,240 --> 00:56:59,240 ‫مرد خوش اندامیست. جوان، ‫قوی، با آشناهای آدم حسابی! 809 00:57:00,400 --> 00:57:01,950 ‫اسم تو «مولدی» است؟ ‫(به معنی کپک زده) 810 00:57:02,000 --> 00:57:04,000 ‫با اجازه، آری. 811 00:57:04,360 --> 00:57:07,840 ‫پس باید بیشتر از تو ‫استفاده شود! 812 00:57:08,200 --> 00:57:10,680 ‫عالی بود! 813 00:57:10,800 --> 00:57:14,040 ‫چیزهایی که استفاده نشوند، ‫کپک می زنند. احسنت! 814 00:57:14,560 --> 00:57:18,000 ‫- واقعا، گل گفتی، سر جان، گل گفتی. ‫- اسمش را بگذارید. 815 00:57:18,120 --> 00:57:20,800 ‫خودم پیش از این اسم داشتم! ‫می توانید دست از سرم بردارید. 816 00:57:20,920 --> 00:57:23,800 ‫اگر کسی نباشد که به امور خانه و ‫مزرعه برسد، بانوی پیرم از کار می ماند. 817 00:57:23,920 --> 00:57:27,760 ‫برو. سکوت کن، مولدی، می توانی بروی. ‫وقت مصرف شدنت است، کپک زده. 818 00:57:27,880 --> 00:57:30,560 ‫- مصرف؟ ‫- سکوت، جوان، سکوت. کنار بایست. 819 00:57:30,680 --> 00:57:32,560 ‫نمی دانی کجایی؟ 820 00:57:34,840 --> 00:57:37,430 ‫حال، برای دیگران، سر جان، بگذار ببینم... 821 00:57:37,480 --> 00:57:39,480 ‫سایمون «شدو»! ‫(به معنی سایه) 822 00:57:39,600 --> 00:57:43,800 ‫آری، چه خوب، بگذارید زیرش بنشینم، ‫احتمالا سرباز سردیست! 823 00:57:44,640 --> 00:57:45,640 ‫شدو کجاست؟ 824 00:57:49,280 --> 00:57:51,040 ‫این جا، قربان. 825 00:57:51,680 --> 00:57:53,880 ‫شدو، تو پسر که هستی؟ 826 00:57:57,080 --> 00:57:59,040 ‫پسر مادرم، قربان. 827 00:57:59,640 --> 00:58:02,000 ‫پسر مادرت؟ درست...و ‫سایه پدرت! 828 00:58:04,720 --> 00:58:07,920 ‫- مورد پسندت واقع شد، سر جان؟ ‫- شدو تابستان به کار می آید. 829 00:58:08,040 --> 00:58:10,720 ‫نشانش کنید، چرا که برای پر کردن ‫این دفتر ثبت جز مشتی سایه نداریم! 830 00:58:13,760 --> 00:58:16,480 ‫- توماس وارت! ‫- کجاست؟ 831 00:58:17,120 --> 00:58:18,560 ‫این جا، قربان. 832 00:58:19,840 --> 00:58:22,000 ‫آه! 833 00:58:22,960 --> 00:58:24,510 ‫اسم تو «وارت» است؟ ‫(به معنی زگیل) 834 00:58:24,560 --> 00:58:25,910 ‫بله، قربان. 835 00:58:25,960 --> 00:58:29,320 ‫- عجب زگیل نتراشیده ای هستی. ‫- در لیست ثبتش کنم، سر جان؟ 836 00:58:29,440 --> 00:58:33,080 ‫لزومی ندارد، چرا که لباسش ‫وصله پینه شده است... 837 00:58:33,200 --> 00:58:36,680 ‫...و کل تنش بر دو پای لاغر همچون ‫سوزن می ایستد. بیش از این او را نیازاریم. 838 00:58:38,960 --> 00:58:42,520 ‫گل گفتی، آقا، گل گفتی. احسنت. 839 00:58:44,560 --> 00:58:46,190 ‫فرانسیس فیبل! 840 00:58:46,240 --> 00:58:48,240 ‫این جایم، قربان. 841 00:58:48,600 --> 00:58:51,760 ‫- شغل او چیست، فیبل؟ ‫- خیاط لباس زنانه، آقا. 842 00:58:54,880 --> 00:58:56,040 ‫نشانش بزنم، آقا؟ 843 00:58:56,160 --> 00:58:59,560 ‫بزن، اما اگر خیاط مردان ‫بود، او تو را می زد! 844 00:59:00,120 --> 00:59:02,280 845 00:59:02,400 --> 00:59:04,760 ‫در صف دشمن هم ایجاد می کنی؟ 846 00:59:04,880 --> 00:59:08,040 ‫تلاشم را می کنم، آقا. ‫بیش از این نمی توانم. 847 00:59:10,800 --> 00:59:16,120 ‫احسنت، احسنت، فیبل شجاع. ‫خیاط زنانه را نشان بزن. 848 00:59:16,720 --> 00:59:19,640 ‫- کاش وارت هم فرستاده می شد، آقا. ‫- اگر خیاط مردان بودی، 849 00:59:19,760 --> 00:59:22,240 ‫شاید او را تعمیر می کردی و ‫می توانست برود. 850 00:59:23,320 --> 00:59:25,680 ‫از تو خوشم آمد، فیبل شریف. 851 00:59:26,600 --> 00:59:27,280 ‫نفر بعد؟ 852 00:59:27,760 --> 00:59:30,030 ‫پیتر «بولکاف» از دهکده سبز. ‫(به معنی گوساله) 853 00:59:30,080 --> 00:59:32,800 ‫- آری، بگذارید بولکاف را ببینیم. ‫- این جایم، قربان. 854 00:59:33,280 --> 00:59:38,000 ‫اُه! خدایا، عجب آدم مناسبی. گوساله را ‫گوساله را چنان نشان بزنید که نعره کشد! 855 00:59:38,120 --> 00:59:41,600 ‫خداوندا. کاپیتان محترمم... 856 00:59:42,080 --> 00:59:44,200 ‫چرا قبل از نشان زده ‫شدن می غری؟ 857 00:59:44,680 --> 00:59:46,960 ‫خداوندا! قربان، 858 00:59:47,280 --> 00:59:50,080 ‫من مردی بیمارم. 859 00:59:50,200 --> 00:59:55,440 ‫- چه بیماری ای داری؟ ‫- یک سرماخوردگی لعنتی، قربان، سرفه، قربان، 860 00:59:55,560 --> 01:00:00,200 ‫که در حین به صدا در آوردن ناقوس در ‫روز تاج گذاری پادشاه گرفتم، قربان. 861 01:00:00,760 --> 01:00:02,680 ‫پس در جامه خواب به جنگ می روی. 862 01:00:02,800 --> 01:00:06,840 ‫ما سرماخوردگیت را درمان خواهیم کرد و ‫دستور می دهم دوستانت جای تو ناقوس بزنند. 863 01:00:07,880 --> 01:00:11,280 ‫- تمام شد؟ ‫- بیشتر از آن چه لازم دارید خوانده شده اند. 864 01:00:11,400 --> 01:00:17,120 ‫تو باید سه نفر ببری، آقا، پس ‫تمنا می کنم با من شام بخوری. 865 01:00:17,240 --> 01:00:23,000 ‫باشد، با تو نوشیدنی می خورم، ‫اما نمی توانم برای شام بمانم. 866 01:00:23,520 --> 01:00:26,960 ‫به جانم قسم که از دیدنت ‫خوشحالم، آقای شلو. 867 01:00:31,040 --> 01:00:32,960 ‫آقای شریف، سرجوخه باردولف... 868 01:00:33,080 --> 01:00:34,400 ‫هیس! هیس! 869 01:00:34,520 --> 01:00:40,560 ‫...به من لطف کنید و این هم چهار سکه ‫ده شیلینیگی برای شما. 870 01:00:41,000 --> 01:00:44,120 ‫حقیقتا، قربان، ترجیح می دم حلق آویز ‫شوم تا این که بروم، قربان. 871 01:00:44,480 --> 01:00:46,280 ‫برو. کنار بایست. 872 01:00:50,040 --> 01:00:54,320 ‫آقای سرجوخه مهربان، به خاطر ‫بانوی پیرم به من نیز لطف کنید. 873 01:00:55,240 --> 01:00:59,520 ‫- چهل تا خواهید داشت، قربان. ‫- برو. کنار بایست. 874 01:01:20,440 --> 01:01:22,760 ‫به جان خودم، من اهمیتی ‫نمی دهم. 875 01:01:23,800 --> 01:01:28,040 ‫یک مرد فقط یک بار می تواند بمیرد. ما به خدا مرگ را ‫بدهکاریم. من هرگز به فرومایگی تن نمی دهم. 876 01:01:28,720 --> 01:01:32,280 ‫اگر سرنوشتم چنین است، باشد. ‫و اگر چنین نیست نیز باشد. 877 01:01:34,160 --> 01:01:36,400 ‫آن کس که امسال بمیرد، سال ‫بعد از مرگ معاف است. 878 01:01:37,080 --> 01:01:41,600 ‫گل گفتی. تو مرد خوبی هستی. 879 01:01:54,280 --> 01:01:56,800 ‫اُه، سر جان، به یاد داری... 880 01:01:56,920 --> 01:02:01,120 ‫...که تمام شب را در آسیاب مزرعه ‫سنت جورج دراز می کشیدیم؟ 881 01:02:02,640 --> 01:02:04,520 ‫حرفش را نزن، آقای شلو، ‫حرفش را نزن. 882 01:02:04,640 --> 01:02:07,240 ‫ها! شب خوبی بود. 883 01:02:11,240 --> 01:02:13,360 ‫و جین نایتورک زنده است؟ 884 01:02:16,120 --> 01:02:18,120 ‫زنده است، آقای شلو. 885 01:02:20,000 --> 01:02:23,800 ‫هیچ گاه نمی توانست با من ‫کنار بیاید. 886 01:02:23,920 --> 01:02:26,160 ‫هیچ گاه، هیچ گاه. 887 01:02:26,280 --> 01:02:29,520 ‫همیشه می گفت نمی تواند آقای ‫شلو را تحمل کند. 888 01:02:29,640 --> 01:02:32,680 ‫سوگند می خورم، می توانستم ‫او را بسیار عصبانی کنم. 889 01:02:34,360 --> 01:02:37,040 ‫آن زمان او از زنان ولگرد بود. 890 01:02:39,160 --> 01:02:40,960 ‫آیا خودش را خوب نگه داشته است؟ 891 01:02:41,280 --> 01:02:45,200 ‫پیر شده است، پیر، آقای شلو. 892 01:02:45,800 --> 01:02:48,720 ‫باید هم پیر شده باید، چاره ای ‫جز پیر شدن که ندارد! 893 01:02:48,840 --> 01:02:53,480 ‫البته که پیر شده! قبل از رفتن ‫به من انجمن کلمنت، او از نایتورک پیر... 894 01:02:53,600 --> 01:02:55,840 ‫...صاحب رابین نایتورک شده بود. 895 01:02:56,360 --> 01:03:00,200 ‫این قضیه 55 سال پیش بود. 896 01:03:00,720 --> 01:03:02,400 ‫ها، پسرعمو سایلنس. 897 01:03:03,680 --> 01:03:08,720 ‫ای کاش تو هم آن چه که من و ‫این شوالیه دیده ایم را می دیدی. 898 01:03:11,040 --> 01:03:14,040 ‫ها، سر جان، خوب نگفتم؟ 899 01:03:18,480 --> 01:03:21,800 ‫ما ناقوس های نیمه شب را ‫شنیده ایم، آقای شلو. 900 01:03:22,760 --> 01:03:24,640 ‫شنیده ایم. 901 01:03:26,400 --> 01:03:27,680 ‫شنیده ایم. 902 01:03:30,120 --> 01:03:32,520 ‫الحق که شنیده ایم، سر جان. 903 01:03:34,280 --> 01:03:36,200 ‫اسم رمزمان چنین بود: 904 01:03:36,320 --> 01:03:39,600 ‫«نوش جان، پسرها!» 905 01:03:46,320 --> 01:03:47,840 ‫خدایا. 906 01:03:51,400 --> 01:03:53,960 ‫چه روزها که ندیده ایم. 907 01:04:12,940 --> 01:04:22,940 مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M 908 01:04:41,920 --> 01:04:44,520 ‫تصور می کنم عالی جناب ‫وستمورلند باشد. 909 01:04:45,360 --> 01:04:50,720 ‫درود فراوان از طرف ژنرالمان، ‫شاهزاده، لرد جان و دوک لنکستر. 910 01:04:51,120 --> 01:04:54,800 ‫- بهر چه آمده اید؟ ‫- شما، اسقف اعظم... 911 01:04:54,920 --> 01:04:57,320 ‫...چرا از زبان صلح که چنان زیباست... 912 01:04:57,440 --> 01:04:59,520 ‫...به زبان خشن و پرغوغای جنگ... 913 01:04:59,800 --> 01:05:02,320 ‫...روی برگردانده اید؟ 914 01:05:02,440 --> 01:05:04,360 ‫من با ترازویی دقیق به ‫درستی سنجیده ام... 915 01:05:04,480 --> 01:05:07,840 ‫...که از سلاح های ما چه بدی ها تواند ‫خاست و چه بیدادها می رود بر ما، 916 01:05:08,200 --> 01:05:13,680 ‫و چنین یافتم که رنج هایمان از خطاهایمان سنگین ترند، ‫که مدت ها پیش به پادشاه نیز چنین گفتیم. 917 01:05:13,800 --> 01:05:16,360 ‫آن گاه که به ما ناحقی می شود و ‫بر آنیم که شکایت کنیم، 918 01:05:16,480 --> 01:05:18,760 ‫دست ما را از رسیدن به او ‫کوتاه می کنند. 919 01:05:18,880 --> 01:05:20,520 ‫تا کنون شده اعتراضتان ‫پذیرفته نشده باشد؟ 920 01:05:21,040 --> 01:05:24,560 ‫فریادخواهی من همه از رنج برادری ‫عام، کشور، است. 921 01:05:24,840 --> 01:05:28,680 ‫نیازی به چنین فریادخواهی ای نیست و ‫اگر باشد، از آن شما نیست. 922 01:05:28,960 --> 01:05:34,040 ‫چرا از آن او و همه ما نیست که ‫بیداد روزگار گذشته را حس کنیم؟ 923 01:05:34,160 --> 01:05:36,680 ‫لرد موبری، از چیزی که نمی دانی ‫صحبت می کنی. 924 01:05:37,400 --> 01:05:41,320 ‫من از طرف ژنرالمان، شاهزاده، آمده ام ‫که بگویم اعلی حضرت با شما دیدار می کنند... 925 01:05:41,440 --> 01:05:43,920 ‫...و اگر خواسته هایتان بر حق باشند، ‫برآورده خواهند شد. 926 01:05:44,720 --> 01:05:47,160 ‫آیا شاهزاده جان از اختیارات ‫کامل از جانب پدرش... 927 01:05:47,280 --> 01:05:51,960 ‫...برخوردار است که شرایطی که می خواهیم را ‫بشنود و نظر قطعی و نهایی دهد؟ 928 01:05:52,080 --> 01:05:53,880 ‫تعجب می کنم که چنین سوال ‫پیش پا افتاده ای می پرسی. 929 01:05:54,560 --> 01:06:00,120 ‫حسی در سینه ام می گوید که ‫شرایط ما محقق نخواهند شد. 930 01:06:00,240 --> 01:06:02,960 ‫شاهزاده همین نزدیکیست. ‫لطفا عالی جناب... 931 01:06:03,080 --> 01:06:04,520 ‫...با حضرت والا دیدار کنید. 932 01:06:08,320 --> 01:06:10,640 ‫پس به نام خدا، پیش روید. 933 01:06:34,800 --> 01:06:37,360 ‫سرورم، لرد یورک، وقتی گروهی ‫از مردم برای شنیدن... 934 01:06:37,480 --> 01:06:41,160 ‫...تفسیرتان از کتاب مقدس حول شما ‫حلقه می زدند، برازنده تر بود تا این که... 935 01:06:41,600 --> 01:06:45,600 ‫...اکنون در این جا شما را مردی آهنین ببینند که دسته ای ‫از شورشگران را با آوای طبلتان دلگرم می کنید. 936 01:06:45,840 --> 01:06:49,680 ‫من فهرستی مفصل از نارضایتی هایمان را ‫برای حضرت والا فرستادم، 937 01:06:50,360 --> 01:06:53,920 ‫اما شما آن را خشمگینانه کناری نهادید. 938 01:06:54,040 --> 01:06:56,480 ‫همین شد که اژدهای هفت سر ‫جنگ زاده شد، 939 01:06:56,920 --> 01:07:00,240 ‫اژدهایی که چشمان خطرناکش را ‫می توان با پذیرش خواسته های... 940 01:07:00,360 --> 01:07:03,080 ‫...عادلانه و بر حقّ ما، خواب کرد، 941 01:07:03,400 --> 01:07:08,880 ‫و آن گاه، فرمان برداری حقیقی که از شفای این جنون حاصل ‫می گردد، سر اطاعت پیش روی حضرت والا خم می کند. 942 01:07:09,360 --> 01:07:12,960 ‫و اگر نپذیرند، حاضریم که تا آخرین ‫نفر، بخت خود را بیازماییم. 943 01:07:13,560 --> 01:07:17,200 ‫و اگر این جا از پا در بیاییم، نیروهای کمکی ‫داریم که اقدامات ما را تکرار کنند. 944 01:07:17,320 --> 01:07:19,320 ‫اگر آنان شکست بخورند، نیروهای ‫کمکی آنان پا جای پایشان می گذارند. 945 01:07:19,440 --> 01:07:21,960 ‫هیستینگز، تو چنان عاقل ‫نیستی! چنان عاقل نیستی که... 946 01:07:22,080 --> 01:07:23,480 ‫...آینده را پیش گویی کنی. 947 01:07:23,600 --> 01:07:27,200 ‫اگر حضرت عالی موافقید، صریحا به آنان بگویید ‫درخواستشان تا چه اندازه موردقبول شماست. 948 01:07:31,400 --> 01:07:34,040 ‫همه را می پسندم و همه را ‫می پذیرم، 949 01:07:34,520 --> 01:07:39,160 ‫و در این جا به شرف خاندانم قسم می خورم که ‫نیات پدرم سوءتعبیر گشته است. 950 01:07:41,000 --> 01:07:45,240 ‫عالی جناب، این شکایات بی درنگ ‫مرتفع خواهند شد. 951 01:07:45,520 --> 01:07:49,920 ‫به جانم سوگند، می شوند. اگر ‫مقبول شماست، 952 01:07:50,560 --> 01:07:53,480 ‫نیروهای خویش را مرخص کنید و ‫به شهرهای خود فرستید، 953 01:07:53,600 --> 01:07:59,320 ‫و ما نیز نیروهای خودمان را...و اینک در میان دو سپاه، ‫بیایید با هم دوستانه بنوشیم و یک دیگر را در آغوش بکشیم. 954 01:07:59,840 --> 01:08:03,040 ‫قول شاهانه شما را درباره ‫این شکایات می پذیرم. 955 01:08:03,160 --> 01:08:05,800 ‫من به شما قول می دهم و پای ‫قول خود خواهم ماند. 956 01:08:09,600 --> 01:08:11,800 ‫و اینک، به افتخار شما ‫می نوشم، عالی جناب. 957 01:08:17,240 --> 01:08:19,720 ‫برو، کولویل...و خبر این صلح را... 958 01:08:19,840 --> 01:08:24,240 ‫...به ارتش برسان. دستمزدشان را ‫پرداخته و روانه شان کنید. 959 01:08:25,200 --> 01:08:28,080 ‫می دانم که خوشحال خواهند شد. ‫بشتاب، کولویل. 960 01:08:40,960 --> 01:08:42,800 ‫به افتخار شما، لرد وستمورلند شریفم. 961 01:08:43,120 --> 01:08:45,960 ‫عالی جناب، اگر می دانستید ‫چه رنج هایی برای... 962 01:08:46,080 --> 01:08:49,280 ‫...ایجاد صلح فعلی کشیده ام، از ‫ته دل می نوشیدید. 963 01:08:49,800 --> 01:08:54,560 ‫چه به موقع برای من آرزوی سلامتی می کنید! ‫چرا که به ناگه احساس می کنم بیمارم! 964 01:09:04,760 --> 01:09:07,120 ‫خبر صلح پخش شده است. ‫گوش بده که چگونه فریاد می کشند. 965 01:09:07,640 --> 01:09:10,160 ‫بعد از پیروزی فریادهای ‫شادمانه ای می شدند! 966 01:09:10,280 --> 01:09:13,960 ‫خودِ صلح هم از جنس ‫پیروزیست. 967 01:09:14,600 --> 01:09:19,080 ‫چرا که این گونه، هر دو طرف شرافتمندانه دست از ‫جنگیدن برمی دارند و هیچ یک نمی بازد! 968 01:09:21,080 --> 01:09:23,800 ‫برو لرد و ارتش ما را نیز ‫مرخص کن. 969 01:09:24,880 --> 01:09:28,440 ‫عالی جناب مهربان، اگر مقبول ‫شماست، اجازه دهید نیروهای... 970 01:09:28,560 --> 01:09:32,600 ‫...هر دوی ما پیش رویمان رژه روند که بتوانیم ‫افرادی که با آنان پیکار می کردیم را ببینیم. 971 01:09:32,720 --> 01:09:34,040 ‫برو، لرد هیستینگز عزیز... 972 01:09:34,160 --> 01:09:37,120 ‫...و بگو پیش از مرخص شدن، ‫از جلوی ما گذر کنند. 973 01:09:53,880 --> 01:09:56,440 ‫خوب، پسرعمو، چرا ارتش ما ‫بی حرکت ایستاده است؟ 974 01:09:56,560 --> 01:10:00,560 ‫رهبران از شما فرمان گرفته اند که ‫بمانند و تا شما نگویید، نمی روند. 975 01:10:00,680 --> 01:10:02,080 ‫وظایف خود را می دانند. 976 01:10:02,640 --> 01:10:05,320 ‫سرورم، سپاه ما چندیست که ‫پراکنده شده. 977 01:10:05,440 --> 01:10:07,840 ‫همچون جوانانی افسارگسیخته ‫به همه سو گریزانند. 978 01:10:07,960 --> 01:10:13,000 ‫شرق، غرب، شمال، جنوب. ‫گویی که مکتبی تعطیل شده باشد. 979 01:10:13,160 --> 01:10:16,240 ‫هر کس به سوی خانه یا ‫استراحتگاهی شتابان است. 980 01:10:16,360 --> 01:10:18,160 ‫چه خبر خوشی، لرد هیستینگز، ‫که در پاداش آن... 981 01:10:18,280 --> 01:10:20,320 ‫...توی خائن را به جرم خیانت ‫به پادشاه بازداشت می کنم... 982 01:10:20,440 --> 01:10:22,360 ‫...و شما نیز، اسقف اعظم، و ‫همین طور شما، لرد موبری، 983 01:10:22,480 --> 01:10:26,160 ‫- به جرم خیانت بازداشتید. ‫- آیا این کار درست و شرافتمندانه است؟ 984 01:10:26,320 --> 01:10:29,480 ‫- مگر انجمن شما چنین بود؟ ‫- این گونه پیمانمان را لگدمال می کنید؟ 985 01:10:29,680 --> 01:10:31,120 ‫من پیمانی با شما نبستم. 986 01:11:13,240 --> 01:11:16,800 ‫اسمت چیست، آقا؟ بفرما بگو رتبه ات ‫چیست و اهل کجایی؟ 987 01:11:16,920 --> 01:11:20,560 ‫من شوالیه ام، آقا و نامم ‫کولویل و اهل دیلم. 988 01:11:20,680 --> 01:11:23,520 ‫بسیار خوب، ای که نامت ‫کولویل و... 989 01:11:23,640 --> 01:11:25,480 ‫...رتبه ات شوالیه و شهرت ‫دیل است. 990 01:11:25,600 --> 01:11:28,880 ‫نام تو کولویل خواهد ماند، اما ‫رتبه ات «خائن»... 991 01:11:29,000 --> 01:11:32,520 ‫...و سیاهچال منزلت خواهد بود. ‫پس هم چنان کولویل می مانی. 992 01:11:32,640 --> 01:11:35,760 ‫- شما سر جان فالستف نیستید؟ ‫- تسلیم می شوی، آقا؟ 993 01:11:36,360 --> 01:11:40,920 ‫فکر می کنم شما سر جان فالستف هستید و ‫با همین فرض، مرا بازداشت کنید. 994 01:11:42,760 --> 01:11:46,480 ‫من مکتبی کامل از زبان ها در ‫شکم خویش دارم، 995 01:11:46,600 --> 01:11:50,360 ‫و حتی یک زبان بین آنان نامی ‫جز زبان من را نمی گوید. 996 01:11:50,480 --> 01:11:53,560 ‫فالستف، این همه مدت کجا بودی؟ 997 01:11:54,280 --> 01:11:56,240 ‫هر گاه همه چیز تمام می شود، ‫تو پدیدار می شوی. 998 01:11:56,600 --> 01:12:00,840 ‫من با حداکثر شتاب ممکن ‫به این جا تاختم... 999 01:12:00,960 --> 01:12:05,880 ‫...و اگر چه خسته از سفرم، سر جان ‫کولویل اهل دیل را به اسارت گرفته ام، 1000 01:12:06,600 --> 01:12:09,040 ‫وحشت انگیزترین شوالیه و ‫دشمنی دلاور. 1001 01:12:09,760 --> 01:12:13,040 ‫او مرا دید و تسلیم شد، پس ‫می توانم مانند آن مردکِ... 1002 01:12:13,160 --> 01:12:16,880 ‫...بینی عقابی رومی بگویم: ‫«من آدم، دیدم و پیروز شدم.» 1003 01:12:17,160 --> 01:12:19,640 ‫این بیشتر از ادب او ‫بود تا شایستگی تو. 1004 01:12:19,760 --> 01:12:22,680 ‫از حضرت عالی تمنا دارم که بگذارید ‫این واقعه در کنار وقایع دیگر روز ثبت گردد، 1005 01:12:22,840 --> 01:12:25,240 ‫وگرنه به خدا قسم، می دهم در ‫قصیده ای ویژه بازگویش کنند، 1006 01:12:25,360 --> 01:12:29,280 ‫با تصویر خودم در بالای آن، در حالی که ‫کولویل پایم را می بوسد. 1007 01:12:29,400 --> 01:12:32,480 ‫- نام تو کولویل است؟ ‫- بله، سرورم. 1008 01:12:33,080 --> 01:12:34,960 ‫شورشی پرآوازه ای هستی، مگر نه، کولویل؟ 1009 01:12:35,080 --> 01:12:37,240 ‫و یک رعیت وفادار پرآوازه هم ‫او را به اسارت گرفت. 1010 01:12:39,160 --> 01:12:43,160 ‫- تعقیب را متوقف کردید؟ ‫- عقب نشینی انجام شد و کشتار تمام. 1011 01:12:43,680 --> 01:12:47,400 ‫کولویل و هم دستانش را برای ‫اعدام به یورک بفرستید. 1012 01:12:49,680 --> 01:12:52,040 ‫و اینک، به به سوی دربار ‫می شتابیم، عالی جناب. 1013 01:12:52,160 --> 01:12:54,040 ‫خبر فتحمان پیش از ما ‫به اعلی حضرت می رسید. 1014 01:12:54,160 --> 01:12:57,040 ‫- و تو، پسرعمو، برای آسودگی او خبر را می بری. ‫- سرورم. 1015 01:12:57,480 --> 01:12:58,880 ‫سرورم، به من اجازه رفتن از راه... 1016 01:12:59,000 --> 01:13:00,880 ‫...گلاسترشر را دهید و وقتی ‫به دربار رسیدید، 1017 01:13:01,000 --> 01:13:03,080 ‫تمنا دارم سرور مهربانم که از من ‫به نیکی گزارش دهید. 1018 01:13:03,200 --> 01:13:07,800 ‫بدرود، فالستف. من از تو بهتر از ‫آن چه که لایقشی سخن خواهم راند. 1019 01:13:10,600 --> 01:13:12,520 ‫ای کاش هوشش را داشتی! 1020 01:13:30,840 --> 01:13:34,560 ‫اُه، وستمورلند. 1021 01:13:35,520 --> 01:13:39,200 ‫شاهزاده جان، پسرتان، به حضرت عالی ‫ادای احترام می کند. 1022 01:13:40,520 --> 01:13:45,680 ‫قانون شما برای موبری، اسقف اعظم و ‫دیگران اجرا شده است. 1023 01:13:46,360 --> 01:13:49,000 ‫حال، حتی یک شمشیر شورشگر ‫از غلاف بیرون نیست! 1024 01:13:49,520 --> 01:13:53,840 ‫اُه، وستمورلند، تو آن ‫پرنده تابستانی هستی... 1025 01:13:53,960 --> 01:13:58,240 ‫...که در انتهای زمستان از برآمدن ‫خورشید نغمه می خواند! 1026 01:14:04,040 --> 01:14:07,960 ‫و...چرا این اخبار خوش باید ‫مرا بیمار کند؟ 1027 01:14:09,680 --> 01:14:10,760 ‫نه. 1028 01:14:12,960 --> 01:14:15,800 ‫باید چنین خبر خوشی را ‫جشن بگیرم. 1029 01:14:17,800 --> 01:14:20,200 ‫و حال چشمم نمی بیند، 1030 01:14:23,440 --> 01:14:25,720 ‫و سرم... 1031 01:14:32,840 --> 01:14:36,480 ‫- آرام باشید، اعلی حضرت! ‫- اُه، پدر همایونی من! 1032 01:14:36,600 --> 01:14:38,400 ‫سرورم، بهبود یابید، نگاه کنید. 1033 01:14:38,520 --> 01:14:41,920 ‫صبور باشید، شاهزادگان. می دانید که ‫این تشنج ها برای اعلی حضرت طبیعیند. 1034 01:14:42,040 --> 01:14:46,040 ‫از او دور شوید، بگذارید هوا ‫بخورد. فورا بهبود خواهد یافت. 1035 01:14:48,160 --> 01:14:50,280 ‫نه، با چنین رنج جان فرسایی ‫نمی تواند دیری تاب آورد! 1036 01:14:50,480 --> 01:14:52,480 ‫این سکته، بدون شک ‫پایان عمرش خواهد بود. 1037 01:14:52,600 --> 01:14:57,440 ‫چنین هیاهو نکنید، شاهزاده ها، ‫شاه به هوش می آید. 1038 01:15:03,920 --> 01:15:06,240 ‫تمنا می کنم، بلندم کنید... 1039 01:15:09,600 --> 01:15:12,880 ‫...و مرا به اتاق دیگری ببرید. 1040 01:15:14,120 --> 01:15:15,560 ‫لطفا، آرام. 1041 01:15:31,240 --> 01:15:32,320 ‫هیس! 1042 01:15:32,440 --> 01:15:35,760 ‫دوستان خوب من، مگذارید ‫هیچ صدایی بر آید، 1043 01:15:39,120 --> 01:15:43,120 ‫مگر دستی نرم و... 1044 01:15:43,400 --> 01:15:45,040 ‫...دلپذیر که... 1045 01:15:47,840 --> 01:15:51,160 ‫...نغمه ای برای روح خسته ام ‫نجوا کند. 1046 01:15:52,160 --> 01:15:54,320 ‫نوازندگان را به اتاق دیگر ‫فرا بخوانید. 1047 01:15:58,760 --> 01:16:02,880 ‫تاجم را بر بالینم نهید. 1048 01:16:10,680 --> 01:16:15,240 ‫چشمانش بی روح است و ‫مدام تغییر می کند. 1049 01:16:15,360 --> 01:16:18,880 ‫سر و صدا کمتر، کمتر. 1050 01:16:30,840 --> 01:16:33,120 ‫کسی دوک کلارنس را ندیده؟ 1051 01:16:36,440 --> 01:16:38,880 ‫من این جایم، برادر، ‫پر از اندوه. 1052 01:16:39,000 --> 01:16:41,840 ‫درون منزل بارانی و بیرون خالی است؟ 1053 01:16:42,360 --> 01:16:44,320 ‫- پادشاه چگونه است؟ ‫- بیماریش بدتر شده. 1054 01:16:44,440 --> 01:16:47,600 ‫خیلی سر و صدا نکنید، ‫شاهزادگان من. 1055 01:16:47,720 --> 01:16:50,920 ‫شاهزاده مهربان، به آرامی ‫سخن گویید. 1056 01:16:54,360 --> 01:17:00,000 ‫پدرتان، شاه، خوابیده است. ‫موافقید که با ما بیایید؟ 1057 01:17:02,680 --> 01:17:04,000 ‫خیر، 1058 01:17:06,440 --> 01:17:08,640 ‫من این جا کنار پادشاه می نشینم و ‫مراقب خواهم بود. 1059 01:17:38,320 --> 01:17:44,040 ‫چرا تاجی که دردسرسازترین هم بستر است ‫بر بالینش قرار دارد؟ 1060 01:17:56,240 --> 01:17:58,400 ‫اُه، ای حشمت و جلال! ‫(خطاب به تاج) 1061 01:17:59,560 --> 01:18:02,080 ‫هنگامی که آن کس که تو را ‫به سر دارد را شکنجه می کنی، 1062 01:18:02,200 --> 01:18:07,560 ‫مانند زرهی گران بهایی که در گرمای روز پوشیده ‫می شود، می سوزاند، اما در امان نگاه می دارد. 1063 01:18:19,240 --> 01:18:20,840 ‫سرور مهربانم. 1064 01:18:27,240 --> 01:18:28,640 ‫پدرم. 1065 01:18:31,840 --> 01:18:35,520 ‫کنار لب های پدرم پَری قرار ‫دارد که تکان نمی خورد. 1066 01:18:46,360 --> 01:18:51,120 ‫به راستی که چه خواب آرامی! ‫خوابی است که این حلقه طلایی را... 1067 01:18:52,600 --> 01:18:57,040 ‫...از سر شاهان انگلیسی بسیاری ‫برداشته است. 1068 01:19:03,880 --> 01:19:05,600 ‫بدهی من به تو، 1069 01:19:07,120 --> 01:19:10,640 ‫اشک و اندوه بسیار است، 1070 01:19:12,480 --> 01:19:15,160 ‫که طبیعتم، عشقم به تو، 1071 01:19:18,360 --> 01:19:20,240 ‫و مهر فرزندیم به تو... 1072 01:19:24,480 --> 01:19:27,840 ‫...باعث می گردند آن را ‫به فراوانی به تو بپردازم، پدر دلبندم. 1073 01:19:33,560 --> 01:19:36,240 ‫طلب من از تو، این ‫تاج سلطنت است، 1074 01:19:49,720 --> 01:19:51,920 ‫که خدا حافظ آن باشد و... 1075 01:19:52,920 --> 01:19:57,960 ‫...و اگر تمام نیروی جهان هم در دستی ‫غول آسا مجتمع گردد، نتواند... 1076 01:19:58,080 --> 01:20:00,960 ‫...این افتخار به ارث رسیده را ‫از من بستاند. 1077 01:21:35,480 --> 01:21:37,640 ‫وارویک! گلاستر! کلارنس! 1078 01:21:39,760 --> 01:21:41,200 ‫کلارنس! 1079 01:21:41,960 --> 01:21:44,440 ‫- فرمان چیست، اعلی حضرت؟ ‫- چرا مرا این جا تنها گذاشتید؟ 1080 01:21:44,560 --> 01:21:46,360 ‫شاهزاده، برادرم را این جا ‫گذاشتیم، سرورم. 1081 01:21:46,480 --> 01:21:47,880 ‫شاهزاده ولز؟ اون ‫این جا نیست. 1082 01:21:48,000 --> 01:21:49,560 ‫خود نشستن و مراقبت از ‫شما را به عهده گرفت. 1083 01:21:49,680 --> 01:21:54,720 ‫تاج کجاست؟ چه کسی آن را ‫از بالین من برداشته است؟ 1084 01:22:01,520 --> 01:22:03,160 ‫هرگز فکر نمی کردم دوباره ‫صحبت شما را بشنوم! 1085 01:22:04,040 --> 01:22:07,240 ‫هری، تو چنین آرزویی ‫برای پدرت داشتی. 1086 01:22:07,880 --> 01:22:10,480 ‫طولانی تر از آن چه که باید کنار ‫تو مانده ام، خسته ات کرده ام. 1087 01:22:12,000 --> 01:22:15,000 ‫آیا این چنین عطش تخت سلطنت ‫خالی مرا داری... 1088 01:22:15,120 --> 01:22:17,240 ‫...که حاضری پیش از آن که ‫نوبت تو برسد، 1089 01:22:17,360 --> 01:22:21,360 ‫افتخاراتم را از آن خود کنی؟ ‫اُه، جوان بی خرد. 1090 01:22:21,960 --> 01:22:25,200 ‫تو جویای عظمتی هستی که ‫سرت را گیج می برد. 1091 01:22:26,640 --> 01:22:30,320 ‫نمی توانستی نیم ساعت ‫مرا تحمل کنی؟ 1092 01:22:31,400 --> 01:22:38,120 ‫پس دست به کار شو، گور مرا خودت بکَن و فرمان ‫بده که ناقوس شادی را در گوش هایت بنوازند... 1093 01:22:38,240 --> 01:22:40,560 ‫...چرا که تو تاج گذاری کرده ای، 1094 01:22:42,760 --> 01:22:44,280 ‫نه این که من مرده ام! 1095 01:22:49,280 --> 01:22:53,080 ‫امین های صلحم را برکنار کن، ‫قوانینم را زیر پا گذار، 1096 01:22:55,280 --> 01:22:58,040 ‫چرا که حالا زمان به سخره ‫گرفتن نظم رسیده است! 1097 01:22:58,800 --> 01:23:03,680 ‫هری پنجم تاج بر سر نهاده! زنده باد ‫بطالت! مرده باد شکوه سلطنت! 1098 01:23:03,800 --> 01:23:07,000 ‫همه شما مشاوران خردمند، دور شوید! 1099 01:23:07,960 --> 01:23:11,760 ‫و اینک در دربار انگلیس ‫گرد آیید، 1100 01:23:11,880 --> 01:23:15,280 ‫از هر ناحیه ای، میمون های بیکار! 1101 01:23:17,400 --> 01:23:21,480 ‫کشورهای همسایه، تفاله های ‫خود را دور اندازید! 1102 01:23:23,360 --> 01:23:27,480 ‫بین شما اوباشی هست که ناسزا ‫گوید و بنوشد و پایکوبی کند، 1103 01:23:28,840 --> 01:23:35,400 ‫شبانگاه ولگردی کند، آدم بکشد و کهن ترین ‫گناهان را به جدیدترین روش ها مرتکب شود؟ 1104 01:23:35,920 --> 01:23:42,000 ‫شاد باشید، او دیگر مزاحم شما نخواهد شد! ‫انگلستان به او مقام و افتخار و قدرت خواهد داد، 1105 01:23:42,120 --> 01:23:48,680 ‫چرا که هری پنجم افسار از هرج و مرج ‫کَنده و آن سگ وحشی... 1106 01:23:48,800 --> 01:23:51,920 ‫...تک تک بی گناهان را ‫به دندان خواهد کشید! 1107 01:23:54,840 --> 01:23:58,920 ‫اُه، سرزمین بیچاره من! ‫بیمار از جنگ داخلی، 1108 01:24:01,760 --> 01:24:04,160 ‫اگر پاسبانی من نمی تواند مانع ‫شورش در تو گردد، 1109 01:24:04,280 --> 01:24:07,120 ‫وقتی خودِ شورش پاسبان تو ‫گردد، چه می کنی؟ 1110 01:24:11,200 --> 01:24:13,800 ‫دوباره تبدیل به بیابان می گردی... 1111 01:24:16,440 --> 01:24:20,480 ‫...که در آن گرگ ها سکونت ‫دارند، همان ساکنان پیشینت. 1112 01:24:25,080 --> 01:24:27,000 ‫اُه، مرا عفو کنید، سرورم. 1113 01:24:27,880 --> 01:24:31,040 ‫چرا تاج را برداشتی؟ 1114 01:24:31,480 --> 01:24:34,760 ‫خدا شاهد است که وقتی ‫دیدم حضرت عالی هیچ... 1115 01:24:34,880 --> 01:24:37,960 ‫...نفس نمی کشید، قلبم به ‫چه سرمایی دچار شد. 1116 01:24:38,400 --> 01:24:41,240 ‫با این تاج گویی که شعور ‫داشته باشد سخن گفتم، 1117 01:24:41,360 --> 01:24:42,880 ‫و آن را نکوهش کردم: 1118 01:24:45,400 --> 01:24:50,200 ‫«نگرانی ای که تو سبب آن بودی، ‫از جان پدرم تغذیه کرده است. 1119 01:24:51,680 --> 01:24:55,160 ‫به همین علت، تویی که بهترین ‫طلایی، بدترین طلا هم هستی. 1120 01:24:56,160 --> 01:24:59,320 ‫طلای دیگر شاید نامرغوب تر، ‫اما ارزشمندتر است، 1121 01:24:59,440 --> 01:25:03,080 ‫اما تو که مرغوب ترین، نامدارترین ‫و پرارج ترینی، 1122 01:25:03,200 --> 01:25:06,040 ‫او که تو را بر سر می گذارد را بلعیده ای.» 1123 01:25:07,160 --> 01:25:09,800 ‫بنابراین، باشکوه ترین سرورم، 1124 01:25:09,920 --> 01:25:14,040 ‫متهمش کردم و بر سر نهادمش، 1125 01:25:14,160 --> 01:25:17,600 ‫تا همچون دشمنی که ‫پیش روی من... 1126 01:25:17,720 --> 01:25:21,240 ‫...پدرم را به قتل رسانده، ‫بجنگم. 1127 01:25:26,520 --> 01:25:28,080 ‫اُه، پسرم، 1128 01:25:40,560 --> 01:25:43,280 ‫خداوند در فکرت انداخت که ‫این را برداری، 1129 01:25:44,920 --> 01:25:47,960 ‫تا با چنین التماس های خردمندانه ای ‫برای طلب بخشش... 1130 01:25:48,160 --> 01:25:51,840 ‫...بیشتر بتوانی دل پدرت را ‫به دست آوری. 1131 01:25:54,120 --> 01:25:57,040 ‫بیا این جا، هری، کنار ‫من بنشین. 1132 01:25:57,360 --> 01:26:03,320 ‫و پندی را بشنو که فکر می کنم ‫آخرینم باشد. خدا شاهد است، پسرم، 1133 01:26:03,440 --> 01:26:07,520 ‫که من از چه راه های کج و ‫نادرستی به این تاج رسیدم. 1134 01:26:08,920 --> 01:26:13,080 ‫چرا که کل دوران حکومت من ‫جز نمایش نامه ای نبوده است... 1135 01:26:14,080 --> 01:26:16,080 ‫...برای نزاع بر سر همان موضوع. 1136 01:26:17,800 --> 01:26:19,640 ‫اما حالا، مرگ من... 1137 01:26:19,760 --> 01:26:23,560 ‫...نمایش را عوض می کند، ‫چرا آن چه من به غنیمت گرفتم، 1138 01:26:23,680 --> 01:26:26,280 ‫به شیوه ای درست تر ‫به تو می رسد. 1139 01:26:27,840 --> 01:26:31,640 ‫با این حال، اگرچه تو از ‫من استوارتر ایستاده ای، 1140 01:26:33,760 --> 01:26:37,800 ‫جای پایت هنوز به قدر کافی محکم نیست، ‫چرا که شکایات هنوز پا بر جایند... 1141 01:26:39,240 --> 01:26:42,760 ‫...و تمام دوستان من که حال ‫باید آنان را دوست خود کنی، 1142 01:26:43,560 --> 01:26:46,720 ‫نیش و دندانشان به تازگی ‫کشیده شده است. 1143 01:26:46,840 --> 01:26:49,920 ‫اقدامات همین ها بود که ‫مرا در آغاز پیش راند... 1144 01:26:50,040 --> 01:26:56,760 ‫...و از این می ترسیدم که قدرت همین ها ‫دوباره طرف دیگری را بگیرد. 1145 01:27:01,200 --> 01:27:05,520 ‫بنابراین، هری من، سیاست تو چنین ‫باشد که ذهن این سر به هوایان را... 1146 01:27:05,640 --> 01:27:09,200 ‫...مشغول جنگ های خارجی کنی، ‫تا نبردی که از این جا خارج است... 1147 01:27:09,320 --> 01:27:12,440 ‫...یاد ایام گذشته را از ‫خاطرشان پاک کند. 1148 01:27:12,560 --> 01:27:16,120 ‫سلامت، آرامش و شادی ‫از آن پدرم، شاه باد! 1149 01:27:20,200 --> 01:27:25,160 ‫تو شادی و آرامش برای من ‫می آوری، پسرم، جان. 1150 01:27:25,560 --> 01:27:27,280 ‫می خواستم بیشتر سخن گویم، 1151 01:27:30,320 --> 01:27:32,800 ‫اما سینه ام چنان ‫تحلیل رفته... 1152 01:27:38,040 --> 01:27:40,800 ‫...که توان سخن گفتن کاملا ‫از کفم رفته. 1153 01:27:44,160 --> 01:27:48,160 ‫آه، خداوند مرا برای شیوه به ‫سلطنت رسیدنم ببخشد! 1154 01:27:49,640 --> 01:27:51,320 ‫و آن را... 1155 01:27:52,680 --> 01:27:54,080 ‫...در آرامشی... 1156 01:27:56,400 --> 01:27:57,760 ‫...حقیقی... 1157 01:27:59,000 --> 01:28:02,640 ‫...به تو عطا کند. 1158 01:28:41,160 --> 01:28:43,840 ‫- آمین. ‫- آمین. 1159 01:28:59,840 --> 01:29:03,880 ‫حضرت قاضی القضات! ‫به کجا می روید؟ 1160 01:29:04,200 --> 01:29:05,840 ‫شاه چگونه اند؟ 1161 01:29:06,360 --> 01:29:09,240 ‫بسیار خوب، نگرانی هایشان ‫به پایان رسیده است. 1162 01:29:10,320 --> 01:29:13,800 ‫- امیدوارم که نمرده باشند. ‫- سیر طبیعت را پیموده اند. 1163 01:29:13,920 --> 01:29:16,280 ‫او دیگر برای ما زنده نیست. 1164 01:29:16,640 --> 01:29:19,080 ‫کاش اعلی حضرت مرا ‫نزد خود می خواندند. 1165 01:29:20,560 --> 01:29:24,800 ‫خدمت صادقانه ای که در طول عمرشان کردم، ‫مرا در برابر گزند قرار داده است. 1166 01:29:24,920 --> 01:29:28,440 ‫من هم فکر می کنم شاه ‫جوان تو را دوست ندارد. 1167 01:29:29,400 --> 01:29:35,160 ‫می دانم که ندارد و خود را برای ‫پذیرفتن اوضاع روزگار آماده کرده ام، 1168 01:29:36,080 --> 01:29:40,480 ‫که نمی تواند از آن چه برای خود ‫تجسم کرده ام، وحشتناک تر باشد. 1169 01:29:40,600 --> 01:29:45,200 ‫اُه، خداوندا، می ترسم همه چیز ‫کُن فیکون شود. 1170 01:29:49,720 --> 01:29:52,200 ‫صبح بخیر، پسرعمو وارویک. 1171 01:29:52,320 --> 01:29:54,680 ‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر، پسرعمو. 1172 01:30:00,720 --> 01:30:02,800 ‫مانند کسانی که سخن گفتن از ‫یاد برده اند، ملاقات می کنیم. 1173 01:30:03,200 --> 01:30:07,360 ‫از یاد نبرده ایم، اما اندوهگین تر از ‫اینیم که گفتگوی بلند را بربتابیم. 1174 01:30:07,920 --> 01:30:10,880 ‫خوب، روح آن کس که چنین غم زده مان ‫کرده، قرین آرامش باد. 1175 01:30:11,880 --> 01:30:14,880 ‫روح ما نیز قرین آرامش که ‫مبادا غم زده تر گردد! 1176 01:30:15,720 --> 01:30:18,800 ‫اُه، عالی جناب عزیز، شما ‫دوستی را از دست داده اید. 1177 01:30:19,560 --> 01:30:21,880 ‫اگرچه هیچ کس از نقشه ‫سرنوشت برایش مطمئن نیست، 1178 01:30:22,000 --> 01:30:24,840 ‫آینده شما دلسردکننده ترین ‫جلوه می کند... 1179 01:30:25,480 --> 01:30:29,240 ‫...و از این بابت متأسف تر می شوم. ‫کاش جور دیگری بود. 1180 01:30:29,720 --> 01:30:33,400 ‫خوب، حال باید با سر جان فالستف ‫به نرمی سخن گویید، 1181 01:30:33,520 --> 01:30:36,160 ‫که خود خلاف سرشت شماست. 1182 01:30:40,440 --> 01:30:41,960 ‫شاهزادگان عزیز، 1183 01:30:42,600 --> 01:30:47,120 ‫هر آن چه کرده ام، از شرفم بوده و به ‫امر وجدان بی طرفم! 1184 01:31:15,920 --> 01:31:18,560 ‫کجایی، سر جان؟ 1185 01:31:21,040 --> 01:31:24,160 ‫دستت را به من بده، ‫آقای باردولف. 1186 01:31:24,880 --> 01:31:26,880 ‫از دیدن حضرت عالی ‫خوشحالم. 1187 01:31:27,000 --> 01:31:30,680 ‫از ته دل ممنونم، آقای ‫باردولف مهربان. 1188 01:31:30,800 --> 01:31:33,560 ‫و خوش آمدی، دوست رشیدم! 1189 01:31:33,920 --> 01:31:36,360 ‫آه، بیا، سر جان. 1190 01:31:36,480 --> 01:31:38,640 ‫در پی تو می آیم، آقای ‫رابرت شلوی عزیز. 1191 01:31:40,920 --> 01:31:44,200 ‫باردولف، مراقب اسب هایمان باش. ‫همین حالا هم مثل موم... 1192 01:31:44,320 --> 01:31:47,080 ‫...در دستان من است و به زودی ‫کار را با او تمام می کنم. 1193 01:31:47,200 --> 01:31:50,520 ‫- سر جان! ‫- آمدم، آقای شلو. 1194 01:31:50,640 --> 01:31:53,640 ‫آمدم، آقای شلو. 1195 01:31:56,960 --> 01:32:00,680 ‫به کتاب احکام قسم، آقا، امشب ‫نخواهید رفت. 1196 01:32:01,480 --> 01:32:04,280 ‫دیوی، با تو هستم! 1197 01:32:04,400 --> 01:32:08,480 ‫- باید عذر مرا بپذیری، آقای رابرت شلو. ‫- من عذرت را نمی پذیرم. 1198 01:32:08,600 --> 01:32:11,520 ‫عذرت پذیرفته نخواهد شد. 1199 01:32:11,640 --> 01:32:16,120 ‫عذر و بهانه ای نباید ‫آورده شود. 1200 01:32:16,960 --> 01:32:20,440 ‫هیچ عذر و بهانه ای ‫کافی نیست. 1201 01:32:21,120 --> 01:32:24,400 ‫معذور نخواهی شد. 1202 01:32:24,520 --> 01:32:27,320 ‫- دیوی! ‫- این جایم، قربان. 1203 01:32:27,440 --> 01:32:32,920 ‫دیوی، دیوی، دیوی، دیوی، بگذار ببینم، ‫دیوی، بگذار ببینم، دیوی، بگذار ببینم. 1204 01:32:34,160 --> 01:32:39,680 ‫ویلیام آشپز را بگو بیاید. ‫سر جان، معذور نمی گردی. 1205 01:32:39,800 --> 01:32:42,280 ‫خوب، قربان، آیا تکه زمین ‫آیش را گندم بکاریم؟ 1206 01:32:42,400 --> 01:32:47,520 ‫گندم زمستانه، دیوی، اما برای ویلیامِ ‫آشپز، هیچ بچه کبوتری نداریم؟ 1207 01:32:48,360 --> 01:32:52,640 ‫آری، قربان. این هم صورت حساب ‫آهنگر برای نعل بندی و گاوآهن ها. 1208 01:32:52,880 --> 01:32:57,200 ‫بررسی و پرداختش کنید. سر جان، ‫تو معذور نخواهی گشت. 1209 01:32:57,320 --> 01:33:00,040 ‫قربان، دیگر این که برای یوغ باید ‫زنجیر تازه ای تهیه گردد. 1210 01:33:00,160 --> 01:33:02,800 ‫چند کبوتر، دیوی! یکی دو تا ‫مرغ پا کوتاه، 1211 01:33:02,920 --> 01:33:06,040 ‫و قدری خوراک دیگر، به ‫ویلیام بگو آشپزی کند. 1212 01:33:06,160 --> 01:33:11,040 ‫- آقا، آن مرد جنگ تمام شب این جا می ماند؟ ‫- آری، خوب مراقبش خواهم بود. 1213 01:33:14,560 --> 01:33:18,040 ‫باید باغ مرا ببینی، 1214 01:33:18,160 --> 01:33:20,400 ‫و آن جا در یک آلاچیق، 1215 01:33:20,520 --> 01:33:23,960 ‫سیبی از سال گذشته را... 1216 01:33:24,080 --> 01:33:28,720 ‫...که خود پیوند زده ام با چیزهای ‫دیگر خواهیم خورد، 1217 01:33:30,480 --> 01:33:33,760 ‫و بعد هم خواب! 1218 01:33:34,480 --> 01:33:37,840 ‫به خدا سوگند، منزل زیبا و ‫غنی ای داری. 1219 01:33:38,800 --> 01:33:44,400 ‫بی حاصل، بی حاصل، بی حاصل، ‫سر جان. همه گدا، همه گدا. 1220 01:33:47,160 --> 01:33:50,640 ‫بجنب، بجنب، بجنب، ‫چکمه ها در آور. 1221 01:33:50,760 --> 01:33:54,480 ‫برو پی کارت، دیوی. 1222 01:33:54,600 --> 01:33:56,240 ‫آقا، تقاضا می کنم که ‫حمایت کنید... 1223 01:33:56,360 --> 01:33:59,480 ‫...از ویلیام وایزور اهل وانکانت ‫در برابر کلمنت پرکس اهل کوهستان. 1224 01:33:59,600 --> 01:34:03,120 ‫دیوی، از آقای وایزور شکایات ‫بسیاری می شود. 1225 01:34:04,080 --> 01:34:06,600 ‫تا آن جا که می دانم، وایزور ‫پست فطرتی تمام عیار است. 1226 01:34:06,720 --> 01:34:09,600 ‫آقا، با شما موافقم که پست است. 1227 01:34:09,720 --> 01:34:13,600 ‫با این وجود، قربان، خدا را خوش نمی آید که ‫یک پست فطرت از حمایت دوستش... 1228 01:34:13,720 --> 01:34:16,040 ‫به قدری از این شلو حرف خواهم کشید... 1229 01:34:16,160 --> 01:34:19,440 ‫...که شاهزاده هری بی وقفه بخندد. 1230 01:34:21,960 --> 01:34:27,400 ‫آه، خواهی دید که چنان می خندد که رخسارش چون ‫شنل خیسی که درست پهن نشده باشد، چروکیده شود! 1231 01:35:08,200 --> 01:35:10,760 ‫صبح بخیر، و خدا اعلی حضرت را ‫حفظ کند. 1232 01:35:23,160 --> 01:35:26,720 ‫این جامه جدید زیبا، «اعلی حضرت»، 1233 01:35:28,200 --> 01:35:30,320 ‫آن طور که تصور می کنید، ‫راحت بر تن من نمی نشیند. 1234 01:35:32,280 --> 01:35:36,440 ‫برادران، شما اندوه خود را ‫آلوده به ترس می کنید. 1235 01:35:38,360 --> 01:35:40,200 ‫این جا انگلستان است، ‫نه دربار ترک ها. 1236 01:35:42,680 --> 01:35:45,120 ‫با این حال گریه کنید که هری ‫مُرده است و من نیز می گریم، 1237 01:35:45,680 --> 01:35:51,120 ‫اما هری زنده است تا هر قطره اشک شما را ‫به ساعات شادی مبدل کند. 1238 01:35:52,000 --> 01:35:54,440 ‫انتظار دیگری هم از ‫حضرت عالی نداریم. 1239 01:36:03,560 --> 01:36:05,640 ‫همگی مرا عجیب می نگرید... 1240 01:36:07,680 --> 01:36:08,840 ‫...و باید هم بنگرید. 1241 01:36:11,040 --> 01:36:13,640 ‫تصور می کنم که یقین ‫داری تو را دوست نمی دارم. 1242 01:36:15,160 --> 01:36:20,120 ‫مطمئنم که اگر به درستی قضاوت شوم، ‫حضرت عالی دلیلی برای نفرت از من ندارید. 1243 01:36:20,320 --> 01:36:21,440 ‫ندارم؟ 1244 01:36:23,760 --> 01:36:28,400 ‫شاهزاده ای مثل من چگونه می تواند ‫بدی هایی که در حق من کردی را فراموش کند؟ 1245 01:36:30,600 --> 01:36:35,760 ‫در آن زمان، من نماینده پدرتان و ‫نماد قدرت او بودم. 1246 01:36:37,520 --> 01:36:41,040 ‫در مقام پادشاه در این مورد قضاوت کنید، ‫مسئله را از آن خود دانید. 1247 01:36:41,160 --> 01:36:44,440 ‫اینک پدر باشید و فرض کنید ‫پسری دارید. 1248 01:36:45,440 --> 01:36:48,000 ‫فرض کنید به شما بی حرمتی شده، 1249 01:36:48,120 --> 01:36:51,400 ‫ببینید که هراس انگیزترین ‫قوانینتان خوار شمرده شده اند. 1250 01:36:52,560 --> 01:36:54,920 ‫اهانت پسرتان به خود را ‫فرض کنید... 1251 01:36:55,040 --> 01:36:58,080 ‫...و سپس تصور کنید من ‫طرف شما هستم... 1252 01:36:58,200 --> 01:37:00,320 ‫...و با قدرت شما، 1253 01:37:00,440 --> 01:37:04,320 ‫پسرتان را به نرمی به ‫سکوت می خوانم. 1254 01:37:08,120 --> 01:37:12,880 ‫حق با توست، قاضی و ‫خوب مسئله را سنجش کردی. 1255 01:37:14,320 --> 01:37:17,320 ‫برای همین، هم چنان شمشیر و ‫ترازو را در دست داشته باش. 1256 01:37:38,240 --> 01:37:40,920 ‫خونی که در رگ های ‫من می جوشد، 1257 01:37:41,720 --> 01:37:45,800 ‫تاکنون، مغرورانه در ‫بطالت جریان داشت. 1258 01:37:46,680 --> 01:37:50,640 ‫اما حالا برمیگردد و با دریا ‫یکی می شود، 1259 01:37:51,560 --> 01:37:57,880 ‫و آن جا با جلال و جبروت اقیانوس در می آمیزد و ‫با کمال وقار به من باز می گردد. 1260 01:38:07,840 --> 01:38:10,480 ‫حال اجزای شریف شورای ‫خود را برمی گزینم! 1261 01:38:12,160 --> 01:38:15,800 ‫♪ چه مراسم پیش از چهارشنبه توبه خوبی ♪ ‫♪ شاد باشید، شاد باشید! ♪ 1262 01:38:16,280 --> 01:38:21,000 ‫- احسنت، آقای سایلنس. ‫- و ما شاد خواهیم بود! 1263 01:38:21,720 --> 01:38:24,200 ‫فکر نمی کردم آقای سایلنس ‫چنین طبعی داشته باشد! 1264 01:38:25,120 --> 01:38:30,360 ‫من قبلا هم به کرّات خوش بوده ام! 1265 01:38:34,000 --> 01:38:37,200 ‫و حال، بهترین وقتِ شب می رسد. 1266 01:38:37,920 --> 01:38:40,160 ‫با آرزوی عمری بلند و ‫پرعزت برای تو، آقای سایلنس. 1267 01:38:40,280 --> 01:38:42,560 ‫♪ جام را پر کن و به گردش آر ♪ 1268 01:38:42,680 --> 01:38:45,680 ‫من به افتخار آقای باردولف ‫می نوشم... 1269 01:38:45,800 --> 01:38:49,880 ‫...و به افتخار تمام پهلوانان لندن. 1270 01:38:50,720 --> 01:38:56,320 ‫- امیدوارم قبل از مرگم یک بار هم که شده لندن را ببینم. ‫- اگر بشود تو را آن جا ببینم، دیوی... 1271 01:38:56,720 --> 01:39:03,080 ‫به خدا قسم، شما دو نفر کنار هم یک بطری ‫کامل را می نوشید، مگر نه، آقای باردولف؟ 1272 01:39:03,200 --> 01:39:08,200 ‫آه، مردک پا به پای تو می آید، ‫می توانم اطمینانت دهم! 1273 01:39:08,480 --> 01:39:11,040 ‫من هم پا به پای او، آقای شلو. 1274 01:39:11,160 --> 01:39:12,440 ‫وای، 1275 01:39:12,560 --> 01:39:15,480 ‫مثل یک پادشاه سخن گفت! 1276 01:39:18,480 --> 01:39:20,760 ‫ببین چه کسی پشت در است. 1277 01:39:22,080 --> 01:39:24,280 ‫حالا حق مرا ادا کردی. 1278 01:39:27,360 --> 01:39:31,320 ‫♪ حقم را ادا کن ♪ ‫♪ مرا شوالیه کن ، سامینگو ♪ 1279 01:39:31,960 --> 01:39:33,720 ‫♪ چنین نیست؟ ♪ 1280 01:39:34,200 --> 01:39:37,800 ‫جسارت نباشد، فردِ «تفنگچی» نامی ‫از دربار با خبرهایی آمده است. 1281 01:39:38,480 --> 01:39:41,640 ‫دربار؟ تفنگچی! 1282 01:39:43,320 --> 01:39:47,480 ‫شوالیه عزیز، شما حالا یکی از بزرگترین ‫مردان این سرزمین هستید! 1283 01:39:47,600 --> 01:39:51,440 ‫سر جان، من تفنگچی و دوست شما ‫هستم و شتابان سویت تاخته ام... 1284 01:39:51,560 --> 01:39:56,000 ‫...و به همراهم مژدگانی و خبرهای خوش و ‫واقعه ای زرین و ارزشمند! 1285 01:39:56,120 --> 01:39:57,880 ‫پس خواهشمندم مانند آدم بازگویشان کن. 1286 01:39:58,320 --> 01:40:03,080 ‫لعنت بر این دنیا و ساکنین خُردش! ‫من درباره آفریقا و خوشی های زرین حرف می زنم! 1287 01:40:03,200 --> 01:40:08,480 ‫آقا، می بخشید، اگر با اخباری از ‫دربار آمده اید، آقا، 1288 01:40:08,600 --> 01:40:12,080 ‫گمان می کنم دو راه بیشتر ندارید: ‫یا بیانشان کنید و یا پنهان داریدشان. 1289 01:40:12,200 --> 01:40:17,400 ‫آقا، من تحت حکومت پادشاه ‫از اختیاراتی برخوردارم! 1290 01:40:17,520 --> 01:40:21,520 ‫- کدام پادشاه، گدا؟ سخن گو یا بمیر. ‫- پادشاه هری. 1291 01:40:22,040 --> 01:40:24,880 ‫- هری چهارم یا پنجم؟ ‫- هری چهارم. 1292 01:40:25,000 --> 01:40:26,840 ‫تف بر مقامت! 1293 01:40:26,960 --> 01:40:31,640 ‫سر جان، برّه عزیز شما ‫حال پادشاه است. 1294 01:40:32,720 --> 01:40:35,760 ‫هری پنجم! حقیقت را می گویم! 1295 01:40:35,880 --> 01:40:39,000 ‫اگر تفنگچی دروغ بگوید، مرا همچون ‫اسپانیایی های لاف زن به هیچ بشمر. 1296 01:40:41,440 --> 01:40:44,960 ‫- چه؟ شاه پیر مُرده؟ ‫- بی تردید. 1297 01:40:47,640 --> 01:40:49,600 ‫من حقیقت را بیان کردم. 1298 01:40:54,080 --> 01:40:57,160 ‫برو، باردولف! اسبم را ‫زین کن! 1299 01:40:57,600 --> 01:41:01,600 ‫آقای رابرت شلو، هر مقامی در این ‫کشور خوش داری انتخاب کن. 1300 01:41:01,720 --> 01:41:04,760 ‫تفنگچی، تو را دو برابر ‫مقام می دهم. 1301 01:41:04,880 --> 01:41:07,120 ‫آقای سایلنس را تا تخت ببرید. 1302 01:41:07,280 --> 01:41:10,320 ‫آقای شلو، لرد شلو، 1303 01:41:10,440 --> 01:41:14,200 ‫یا هر عنوانی که خوش داری، ‫من پیشکار بختم! 1304 01:41:15,280 --> 01:41:17,360 ‫چکمه به پا کنید! ‫تمام شب می تازیم. 1305 01:41:17,480 --> 01:41:21,680 ‫بیا، تفنگچی، باز هم برایم بگو و در حینش ‫به فکر پاداش خودت باش. 1306 01:41:21,960 --> 01:41:24,840 ‫چکمه، چکمه، آقای شلو! 1307 01:41:26,160 --> 01:41:28,120 ‫می دانم پادشاه جوان بسیار ‫دلتنگ من است. 1308 01:41:28,240 --> 01:41:32,920 ‫بیایید هر اسبی که یافتیم برداریم که طبق ‫قوانین انگلستان، تحت فرمان من هستند. 1309 01:41:33,040 --> 01:41:38,440 ‫خوشا به حال هر کس که دوست من ‫بوده و بد به حال قاضی القضات! 1310 01:42:00,560 --> 01:42:05,400 ‫خدا شاه را حفظ کند! ‫خدا شاه را حفظ کند! 1311 01:42:05,760 --> 01:42:14,760 ‫خدا شاه را حفظ کند! ‫خدا شاه را حفظ کند! 1312 01:42:44,680 --> 01:42:47,880 ‫آه، اگر وقت داشتم جامه ‫درباری نویی تهیه کنم، 1313 01:42:48,000 --> 01:42:50,440 ‫هزار پوندی که از تو قرض گرفتم را ‫خرج می کردم. 1314 01:42:50,560 --> 01:42:52,960 ‫اما مهم نیست، همین جامه مندرس ‫بیشتر به کار می آید، 1315 01:42:53,080 --> 01:42:55,720 ‫- حاکی از صداقت علاقه من... ‫- چنین است. 1316 01:42:55,840 --> 01:42:58,120 ‫...و تعهدم است که شب و روز تاختم... 1317 01:42:58,240 --> 01:42:59,400 ‫...بدون تأمل، بدون به یاد داشتن، 1318 01:42:59,520 --> 01:43:01,520 ‫- بدون صبر کردن برای تعویض لباس... ‫- چنین است، چنین است، چنین است. 1319 01:43:01,640 --> 01:43:04,440 ‫...غبارآلودِ سفر ایستادن، عرق ‫ریختن از شوق دیدن او... 1320 01:43:05,760 --> 01:43:09,040 ‫این هم غرش دریا و آهنگ ‫باشکوه شیپور! 1321 01:43:10,000 --> 01:43:12,200 ‫لرد! لرد! 1322 01:43:39,640 --> 01:43:44,400 ‫خدا پشت و پناهت، شاه هال! ‫هال سلطنتی من! 1323 01:43:44,520 --> 01:43:47,920 ‫خداوند حفظت کند، ‫فرزند نامدار همایونی! 1324 01:43:48,840 --> 01:43:51,080 ‫خداوند حفظت کند، ‫پسرک نازنین من! 1325 01:43:53,400 --> 01:43:57,320 ‫قاضی القضات، با آن مرد ‫مغرور سخن بگویید. 1326 01:43:57,440 --> 01:44:00,560 ‫مگر عقل و شعورت را از کف داده ای؟ ‫نمی دانی با چه کسی سخن می گویی؟ 1327 01:44:01,120 --> 01:44:03,640 ‫پادشاهم! زئوس من! 1328 01:44:05,000 --> 01:44:08,200 ‫من با تو سخن می گویم، ‫جگرگوشه ام! 1329 01:44:09,240 --> 01:44:12,800 ‫من تو را نمی شناسم، پیرمرد. ‫زانو بزن و دعا بخوان. 1330 01:44:15,080 --> 01:44:18,440 ‫موی سپید بر دلقکی لوده ‫خوش نمی نشیند. 1331 01:44:20,200 --> 01:44:22,240 ‫مدت هاست که خواب چنین ‫مردی را می بینم، 1332 01:44:23,280 --> 01:44:26,320 ‫متورم و پرخور، پیر و ناپاک، 1333 01:44:27,320 --> 01:44:29,960 ‫اما اینک که از خواب برخاسته ام، ‫از این خواب بیزارم. 1334 01:44:31,080 --> 01:44:34,160 ‫از این پس، از تن خود بکاه و ‫به فضیلتت بیافزای. 1335 01:44:34,280 --> 01:44:37,760 ‫دست از افراط بکش، بدان که ‫دهانه گور برای تو... 1336 01:44:37,880 --> 01:44:40,440 ‫...سه برابر فراخ تر از هر ‫کس دیگریست. 1337 01:44:41,040 --> 01:44:43,200 ‫با شوخی های احمقانه ‫مرا پاسخ نده. 1338 01:44:43,800 --> 01:44:46,440 ‫نپندار که من آنم که بودم. 1339 01:44:50,640 --> 01:44:55,080 ‫چرا که خدا می داند و دنیا نیز ‫چنین خواد دید... 1340 01:44:55,720 --> 01:45:00,960 ‫...که من خود پیشینم را کناری گذاشته ام و ‫بر آنم که هم نشینان سابقم را نیز طرد کنم. 1341 01:45:03,480 --> 01:45:05,400 ‫اگر شنیدی که من خود ‫سابقم گشته ام، 1342 01:45:05,800 --> 01:45:11,320 ‫نزد من آی و آن چه که بودی باش، ‫آموزگار و روزی رسانِ لاابالی گری هایم. 1343 01:45:11,920 --> 01:45:15,040 ‫تا آن زمان، تو را همراه با ‫دیگر گمراه کنندگان خویش... 1344 01:45:16,000 --> 01:45:20,480 ‫...تبعید می کنم که از سه فرسنگ به ‫من نزدیک تر نشوید! 1345 01:45:27,560 --> 01:45:32,640 ‫خرجی اندکی به تو خواهم داد که ‫فقر تو را وادار به شرارت نکند. 1346 01:45:34,720 --> 01:45:36,440 ‫و اگر بشنویم شماها خود را ‫اصلاح کرده اید، 1347 01:45:36,560 --> 01:45:38,600 ‫طبق قدرت ها و توانایی های شما... 1348 01:45:38,720 --> 01:45:39,720 ‫...ترفیعتان خواهیم داد. 1349 01:45:41,800 --> 01:45:45,120 ‫عالی جناب، بر عهده شماست که ‫از گفته های ما پاسداری کنید. 1350 01:45:50,280 --> 01:45:51,640 ‫ادامه دهید. 1351 01:46:09,960 --> 01:46:13,080 ‫آقای شلو، هزار پوند به ‫تو بدهکارم. 1352 01:46:13,200 --> 01:46:18,400 ‫آری، به راستی، سر جان و من از ‫تو خواهش می کنم بگذارید آن را به خانه ببرم. 1353 01:46:18,880 --> 01:46:21,760 ‫امکان پذیر نیست، آقای شلو. 1354 01:46:22,440 --> 01:46:26,680 ‫نگران نباش، محرمانه به ‫دیدن وی خواهم رفت. 1355 01:46:27,560 --> 01:46:30,280 ‫می دانی، در حضور مردم باید ‫چنین بنماید. 1356 01:46:30,400 --> 01:46:34,080 ‫درباره طلبی که داری نترس، من هنوز ‫تو را بزرگ خواهم ساخت! 1357 01:46:34,200 --> 01:46:36,520 ‫نمی توانم چگونگی آن را ‫متصور شوم، 1358 01:46:36,640 --> 01:46:42,120 ‫مگر این که لباس خود به من بپوشانید و ‫مرا پر از کاه کنید! 1359 01:46:42,240 --> 01:46:47,160 ‫التماس می کنم، سر جانِ عزیز، پانصد ‫پوند از هزار پوندم را به من بدهید. 1360 01:46:47,280 --> 01:46:49,840 ‫آقا، من پای حرفم هستم. 1361 01:46:51,640 --> 01:46:53,680 ‫آن چه که شنیدی، ظاهرسازی بود و لاغیر. 1362 01:46:53,800 --> 01:46:59,200 ‫- ظاهری که می ترسم در آن بمیرید، سر جان! ‫- از هیچ ظاهری نترس. 1363 01:47:03,320 --> 01:47:06,920 ‫با من به شام بیا. ‫بیا، نائب تفنگچی بیا. 1364 01:47:07,040 --> 01:47:12,320 ‫بیا، باردولف، بیا، پیتو. غروب، ‫کسی را پی من خواهد فرستاد. 1365 01:47:13,480 --> 01:47:17,240 ‫بروید، سر جان فالستف را به زندان ببرید. ‫تمام همراهانش را با او ببرید. 1366 01:47:18,600 --> 01:47:23,560 ‫بمیرید، سگ ها! بمیرید، سگ ها! ‫حتما باید نزاع کنیم؟ 1367 01:47:25,400 --> 01:47:29,120 ‫- سرورم، سرورم... ‫- اینک نمی توانم سخن گویم. به زودی حرفت را خواهم شنید. 1368 01:47:29,240 --> 01:47:31,040 ‫ببریدشان. 1369 01:47:40,600 --> 01:47:45,640 ‫- نشانت می دهم، رذل بی رنگ و رو! ‫- خداوندا، کاش سر جان می آمد! 1370 01:47:46,680 --> 01:47:50,840 ‫خدا شاه را حفظ کند! ‫خدا شاه را حفظ کند! 1371 01:47:52,840 --> 01:48:02,840 دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M