‫حالت خوبه؟
‫ یه کم میسوزه.
‫تموم شد. فردا بیا تا پانسمانتو عوض کنیم.
‫ چطوری می‌خوای بری خونه؟
‫میخوای برسونمت؟
‫هی!
‫اینقدر شلوغش نکن.
‫من فقط مطمئن میشم که ‫حرف پرستار رو گوش میکنی.
‫ منو تا مترو میرسونی؟
‫ میتونی پیاده بری، مگه نه؟
‫ ممنون که اون روز کمکم کردی.
‫ هی!
‫میخوای بیای خونه‌ی ما بازی کنیم؟
‫ خب، پدر و مادرت چیکار میکنن؟
‫ پدرم زیست‌شناسه. تو یه شرکت ‫تجهیزات پزشکی کار میکنه.
‫مادرم قبلاً مهماندار هواپیما بود.
‫الان فقط همه‌ش داره به من غر می‌زنه.
‫ مهمون داریم؟
‫ از آشنایی با شما خوشبختم، آقای و خانم تو.
‫ خوشبختم. شما؟
‫ همکلاسیمه.
‫ پدر و مادرت امروز تو جلسه اولیا و مربیان بودن؟
‫ پدرم... سرش شلوغ بود.
‫ آها.
‫ باید برم.
‫ الان؟
‫خوشحال میشیم برای شام بمونی.
‫ بمون.
‫ بفرمایید.
‫ ممنون خانم تو.
‫ غذا باب میلت نیست؟
‫ مامان، ولش کن!
‫ خجالت نکش. خونه‌ی خودته.
‫ خانم تو، میشه یه کم سس سویا داشته باشم؟
‫ حتماً.
‫سس سویای روشن؟ سس سویای تیره؟
‫سس سویای تازه؟ یا سس سویای غذاهای دریایی؟
‫ هر سس سوییایی باشه خوبه.
‫ممنون.
‫پدرم از آشپزی متنفره.
‫اون میگه سس سویا ارزونه و با برنج خوبه.
‫ مادرت چی؟
‫ اونا طلاق گرفتن؟
‫ اون مرده.
‫یه روز وقتی ده سالم بود، ‫داشتیم با هم شام می‌خوردیم،
‫اون یهو روی میز افتاد
‫و دیگه بیدار نشد.
‫ماهی شیرین و ترش خیلی خوشمزه‌ست.
‫ بیشتر بخور.
‫ پدرمه.
‫ اسم دوستت چیه؟
‫ یان شو.
‫ اون همیشه اینقدر توداره؟
‫ آره. اون همه‌ش داره مطالعه ‫میکنه، با هیچکس حرف نمیزنه.
‫اون عجیبه.
‫ عجیب؟
‫ چی اینقدر عجیبه که آدم ‫بخواد خودشو بهتر کنه؟
‫ سوپ بخور.
‫ باید برم.
‫ همه چی خوبه؟
‫ بابام دوباره مسته.
‫ پات چی شده؟
‫ یکی با توپ بسکتبال زد بهش.
‫من اونو بردم پیش پرستار مدرسه.
‫ اینو با خودت ببر، یان شو.
‫ ممنون، خانم تو.
‫میخوای با هم بریم خونه؟
‫ امروز نمیتونم. شاید فردا.
‫ از طرف من از مادرت تشکر کن.
‫ بندازش دور. ما کلی از اینا تو خونه داریم.
‫ یان شو؟
‫ سلام، خانم تو.
‫وِی بعد از مدرسه باید یه جایی می‌رفت.
‫من اینجام که ظرف ناهار رو پس بدم.
‫ ممنون.
‫وِی کلاس شمشیربازی داره.
‫چرا تو نمیای داخل منتظر بمونی؟
‫ نمیتونم.
‫پدرم میخواد برای شام برم خونه.
‫ دوباره برنج با سس سویا؟
‫ فردا چطور؟
‫بعد از مدرسه با وِی برای شام بیا.
‫ حتماً. ممنون.
‫ این منم که باید از تو تشکر کنم.
‫ تو اول انتخاب کن.
‫هر بار فقط یکی، دو تا یا چهار تا بردار.
‫تو آخرین تیکه رو برداشتی. پس باختی.
‫فهمیدی؟
‫تو اول.
‫دوباره باختی.
‫یه بازی دیگه.
‫یالا.
‫ این دفعه تو اول انتخاب کن.
‫ هر کی ببازه اول انتخاب میکنه. این قانونه.
‫ می‌ترسی ببازی؟
‫یالا.
‫هر کی دوم بره همیشه می‌تونه برنده شه.
‫به خاطر همینه که می‌خوای من اول برم.
‫تو بودی
‫که با توپ بسکتبال بهم زدی، مگه نه؟
‫تو که به مامان بابام نمیگی، درسته؟
‫با حالت فعلی ذهنیتون هماهنگ باشین.
‫آیا احساس گرما، سرما،
‫بی‌حسی یا گرفتگی دارین؟
‫فقط از احساساتتون آگاه باشین.
‫سعی نکنین تغییرش بدین.
‫با تمرکز روی قلبتون،
‫تغییرات از قبل شروع شدن.
‫از اینجا وارد می‌شین به،
‫یه فضای خیلی بزرگتر.
‫نفستون رو آهسته کنین،
‫احساس کنین سینه‌تون باز میشه.
‫اجازه بدین نفستون،
‫عمیقاً وارد قلبتون بشه،
‫مثل یه پرتو نور.
‫ با مامان بابات حرف زدی؟
‫ این روزا سرشون شلوغه.
‫ می‌خوای من به جاش باهاشون حرف بزنم؟
‫ لازم نیست.
‫ اگه نمی‌خوای تو تست تیم ‫شمشیربازی شهر شرکت کنی،
‫میرم از تیانجون می‌پرسم.
‫ چیزی می‌خوای؟
‫ وِی ازم خواست براش آبمیوه بیارم.
‫ یه کم دیگه طول میکشه.
‫دوباره داره با گوشی بازی میکنه، نه؟
‫ نه، داره مشق مینویسه.
‫ همین حالا داری هواشو داری؟
‫چرا وایستادی؟ بشین.
‫چه میوه‌ای دوست داری؟
‫ پرتقال.
‫اونا منو یاد مادرم میندازن.
‫ مادرت پرتقال دوست داشت؟
‫ اون همیشه از یه مایع ظرفشویی ‫با بوی پرتقال استفاده میکرد،
‫واسه همین دستاش بوی پرتقال میداد.
‫ مادرت باید خیلی دوستت داشته باشه.
‫وِی آبمیوه رو ترجیح میده
‫به میوه‌های واقعی.
‫پدر وِی فقط گلابی می‌خوره.
‫ تو چی؟
‫چه میوه‌هایی دوست داری؟
‫ همه برام یکسانن.
‫ حتماً یه مورد علاقه‌ای داری؟
‫ من قبلاً عاشق آناناس بودم.
‫ دیگه نه؟
‫ فقط یه مدته نخریدمشون.
‫ سرت شلوغه؟
‫ دقیقاً نه.
‫ چرا الان یه کم نخریم؟
‫ الان؟
‫ دیره، نه؟
‫ وِی گفت تحویلش فقط ۳۰ دقیقه طول میکشه.
‫بذار برات سفارش بدم.
‫انتخاب کن.
‫ هیچکی بهت یاد نداده در بزنی؟
‫ ببخشید.
‫ بیا تو.
‫بذارش روی میز.
‫چیز دیگه‌ای؟
‫ بابام هیچوقت به باخ گوش نمیده.
‫ بابات به چی گوش میده؟
‫ آینده‌ی من یه رویا نیست.
‫ تو از کجا باخ رو می‌شناختی؟
‫ شنیدم که بعد از اینکه پدر و ‫مادرشو تو ده سالگی از دست داد،
‫اغلب یواشکی میرفته تو اتاق ‫برادرش تا یه دست‌نوشته رو کپی کنه.
‫من اونو تحسین می‌کنم.
‫ تو اونو تحسین میکنی چون برای رسیدن ‫به چیزی که می‌خواد هر کاری میکنه؟
‫ من اونو به خاطر پشتکارش تحسین می‌کنم.
‫وقتی اولین بار کلاویه‌ی خوش‌آهنگ رو شنیدم،
‫مثل سر و صدا بود.
‫ولی یه روز تو اتوبوس،
‫اونو گذاشتم تا صدای خیابون رو بپوشونه.
‫وقتی داشتم ماشینا و عابرا رو از پنجره نگاه میکردم،
‫یهو حس عجیبی بهم دست داد،
‫انگار مسحور اون موسیقی شده بودم.
‫می‌ذارم به کارت برسی.
‫بردی؟ سه بار پشت سر هم.
‫باید بیشتر بیای اینجا،
‫تا مامانم دست از سرم برداره.
‫ وقتی داشتم فکر میکردم
‫از کی آدرس بپرسم،
‫سه تا مادربزرگ رو کنار جاده ‫دیدم که دست تکون میدادن.
‫فکر میکنی چی می‌خواستن؟
‫اونا داشتن دست تکون میدادن ‫و می‌خواستن با من همسفر بشن.
‫اونا زیاد انگلیسی بلد نبودن.
‫واسه همین یه ترکیبی از جملات ناقص و اشاره‌ها بود.
‫اونا بهم گفتن که یه مزرعه ‫سیب‌زمینی بالا تو کوه‌ها دارن.
‫اونا هر روز اونجا سوار ماشین میشدن
‫تا بهش برسن.
‫یکی از اونا خیلی به من علاقه‌مند بود.
‫اون کل مسیر رو صرف کرد
‫تا منو با نوه‌اش آشنا کنه.
‫ چرا آقای تو تو هیچکدوم از عکسا نیست؟
‫ اینا قبل از ازدواجمون گرفته شدن.
‫ آنزیم مبدل آنژیوتانسین ۲، یا ACE2،
‫آنزیمیه که به غشای سلول‌ها چسبیده.
‫این آنزیم
‫تو ریه‌ها، قلب، کلیه‌ها و روده‌ها پیدا میشه.
‫ACE2 فشار خون رو پایین میاره با شکافت دادن
‫آنژیوتانسین II،
‫پپتید تنگ کننده رگ، به آنژیوتانسین ‫۱ ۷، که رگ‌ها رو گشاد میکنه.
‫مامان، برو در رو باز کن!
‫اومدم.
‫آنزیم ACE2 در سال‌های اخیر به عنوان نقطه ورود
‫برخی از کروناویروس‌ها به سلول‌ها، ‫توجه زیادی رو جلب کرده.
‫ACE2 رو مثل قفل در نظر بگیرید،
‫و پروتئین روی سطح سلول رو مثل کلید.
‫وقتی ACE2 بهش می‌چسبه، قفل سلول باز میشه.
‫چرا بابات می‌زنتت؟
‫زیاد می‌زنتت؟
‫«کتک از محبته، فحش از عشقه.»
‫- به کی زنگ میزنی؟ ‫- پلیس.
‫فکر میکنی باباش با «شو»
‫بعد از رفتن پلیس چیکار میکنه؟
‫شماره بابات چنده؟ بده من باهاش حرف بزنم.
‫کاش اون مرده بود، نه مامانم.
‫«شو»،
‫چرا امشبو اینجا نمی‌مونی؟
‫سایزت چنده؟
‫تو چی؟
‫لارج.
‫منم همینطور.
‫این چطوره؟
‫من معمولاً سفید نمی‌پوشم.
‫این یکی چطوره؟
‫پس من چی بپوشم؟
‫چی شده؟
‫هنوز هوا تاریکه.
‫کلاس فقط صد نفر اول رو
‫ثبت‌نام میکنه. ‫باید زود برم تا براش جا بگیرم.
‫انگلیسی را فتح کنید. رویای خود و ‫فرزندانتان برای تحصیل در خارج را محقق کنید.
‫چی؟
‫می‌تونی بازی رو نگه داری؟
‫بازی نیست. ویدیوئه.
‫خب ویدیو رو نگه دار.
‫هدفونتم بردار.
‫«وِی»،
‫ده سال دیگه خودت رو کجا می‌بینی؟
‫ده سال؟ خیلی وقته.
‫پس پنج سال دیگه چی؟
‫پنج سالم هنوز خیلی...
‫شاید دانشگاه.
‫می‌دونی چند نفر از مدرسه‌تون میرن دانشگاه؟
‫چرا از معلمم نمی‌پرسین؟
‫۳۰ درصد اول میرن دانشگاه‌های سطح یک.
‫۵۰ درصد بعدی میرن دانشگاه‌های سطح دو و سه.
‫بقیه‌شون هم اصلاً دانشگاه نمیرن.
‫می‌دونی رتبه‌ات تو کلاس چنده؟
‫کلی آدم موفق هستن که هیچوقت دانشگاه نرفتن.
‫پس فکر میکنی با دانشگاه نرفتن موفق میشی؟
‫بابا، از جون من چی می‌خوای؟
‫فکر می‌کنم یه سیستم آموزشی ‫متفاوت برات بهتر باشه.
‫مدرسه ورزش؟
‫تحصیل در خارج.
‫ولی میگن آینده مال چینه.
‫برای بقیه، نه برای تو.
‫بعد از اینکه یه نمره انگلیسی خوب گرفتی،
‫و یه دانشگاه درست حسابی قبولت کرد، اون‌وقت ‫می‌تونیم راجع به آینده‌ات حرف بزنیم.
‫پدر و مادر «کای» نفرستادنش خارج. ‫نمره‌هاش از منم بدتره.
‫می‌دونی پدر و مادرش صاحب چندتا شرکتن؟
‫«گنگ هائو» چی؟ فکر میکنی ‫خانواده‌اش از پس هزینه‌اش برمیان؟
‫من برای آزمون انتخابی ‫تیم شمشیربازی شهر ثبت‌نام کردم.
‫کی این کارو کردی؟
‫چند روز پیش.
‫به امضای یکی از والدین نیاز نداشتن؟
‫جای بحث نداره.
‫کلاس از شنبه آینده شروع میشه. ‫ساعت ۹ صبح اونجا باش.
‫هنوزم باهام حرف نمی‌زنه.
‫داریم بهش زیادی سخت می‌گیریم؟
‫ما باید کاری رو بکنیم که به صلاحشه.
‫ولی اون نمی‌فهمه.
‫فکر میکنه داریم خفه‌اش میکنیم.
‫الان چی فکر میکنه مهم نیست.
‫چیزی که مهمه اینه که آینده‌اش رو خراب نکنه.
‫«وِی» فقط به یه الگوی خوب نیاز داره.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫فکر نکنم. بابای من ولدمورته.
‫تو هری پاتری.
‫با بابات آشتی کردی؟
‫دست‌خط قشنگی داری.
‫بابام وقتی بچه بودم مجبورم کرد ‫خوشنویسی یاد بگیرم.
‫ولی چه فایده؟ الان همه تایپ می‌کنن.
‫به مرکز ثقل دقت کن.
‫بیا با هم بنویسیم.
‫فقط وقتی مرکز ثقل رو پیدا کنی، ‫حرف سرپا وامیسته.
‫ببین، اینطوری بهش روح میدی.
‫خودت امتحان کن بنویسی.
‫هنوز جواب نمیده؟
‫خیلی وقته از ساعت مدرسه گذشته.
‫فکر نمیکنی اتفاق بدی براش افتاده باشه؟
‫الو؟
‫ما به بیمه نیازی نداریم.
‫- «شو» برای شام میاد؟ ‫- آره.
‫تا الان باید می‌رسید.
‫از گوشی خودت بهش زنگ بزن.
‫الو؟ «شو»؟
‫تو...
‫مطمئنی خودشه؟
‫امروز دیدم باباش از مدرسه برش داشت.
‫ چرا زودتر بهمون نگفتی؟
‫ تو چته؟ مگه یائسه شدی؟
‫ اگه باباش بلایی سرش آورده باشه چی؟
‫زنگ بزنیم پلیس.
‫ آروم باش.
‫میدونی کجا زندگی میکنه؟
‫ اصلاً نمیدونم.
‫ دست از خیال‌پردازی بردار.
‫ نمیدونم چم شد.
‫ اون فهمید که من میام اینجا پیش شما.
‫خیلی عصبانی شد.
‫گفت بهش خیانت کردم،
‫به خانواده‌مون خیانت کردم.
‫تصمیم گرفت خودش بیاد دنبالم از مدرسه،
‫که من نرم جایی که نباید.
‫امروز که برگشتیم خونه،
‫گوشیم رو ازم گرفت،
‫و منو تو اتاقم حبس کرد.
‫امشب،
‫وقتی داشت مشروب می‌خورد،
‫به مادرم فحش داد،
‫به من فحش داد.
‫شروع کرد به شکستن وسایل.
‫هر چی بیشتر می‌خورد،
‫بیشتر فحش میداد،
‫بیشتر وسایل رو می‌شکست.
‫یهو، یه صدای بلند شنیدم.
‫انگار یه چیزی افتاد زمین.
‫بعد سکوت شد.
‫ یان شو اینجاست؟
‫ پلیس چی گفت؟
‫ گفتن یه تصادف ناگوار بوده.
‫به من تسلیت گفتن.
‫ به نیمه پر لیوان نگاه کن.
‫ کدوم نیمه‌ی پر؟
‫ اول اینکه، دیگه قرار نیست کتکت بزنه.
‫دوم اینکه،
‫حالا میتونی هر کاری دلت می‌خواد بکنی.
‫آزادی کامل.
‫آرزوت برآورده شد.
‫ یان شو!
‫ ما نباید به جای اون تصمیم بگیریم.
‫ پس کی باید تصمیم بگیره؟
‫ پلیس تجربه زیادی تو برخورد ‫با بچه‌های تو این شرایط داره.
‫ اونا فقط می‌فرستنش پرورشگاه.
‫ واقعاً موضوع شوئه؟
‫ داری در مورد چی حرف میزنی؟
‫پس واقعاً موضوع چیه؟ خودمم؟
‫یا اون بچه‌ای که هیچوقت نباید اسمشو بیاریم؟
‫این سقط جنین تصمیم خودخواهانه‌ی تو بود.
‫و تو اصرار داشتی که من باید درکت کنم.
‫ تو خوب می‌دونی اون موقع سیاست چی بود.
‫من این کارو برای خانواده‌مون، ‫برای وِی و برای تو کردم.
‫ پس برای خودت نکردی؟
‫ متاسفم برای اتفاقی که برات افتاد.
‫ اون شانس دوباره‌ی ماست.
‫ تا الان کلاس چطور بوده؟
‫ کدوم کلاس؟
‫ از من می‌پرسی؟
‫ عالی. شو داره کمکم میکنه.
‫تو انگلیسی خیلی پیشرفت کردم.
‫خیلی خوبه که با تو تمرین میکنه.
‫ولی تو هم باید تلاش کنی.
‫ من سخت کار می‌کنم.
‫اگه باور نمیکنی، از شو بپرس.
‫ زود بیدار شدی.
‫ زود نیست. باید برم مدرسه.
‫ شو،
‫اول یه چیزی بخور.
‫ امروز میری مدرسه؟ - ‫- چرا که نه؟
‫ پدرت
‫ مدرسه ذهنشو از پدرش دور میکنه.
‫ولی خودتو مجبور نکن.
‫اگه تمرکز کردن برات سخته،
‫دنبال راه دیگه‌ای باش تا ذهنتو آروم کنی.
‫ بیا برات یه شامپوی جدید بخریم.
‫بعد از ورزش حالت رو تازه میکنه.
‫ یه کم بچش.
‫مواظب باش.
‫داغه.
‫چطوره؟
‫ یه کم نمک بیشتر می‌خواد.
‫ شو، ماهی بخور.
‫چی شده؟
‫ استخون ماهی تو گلوت گیر کرده؟
‫ حالا بهتری؟
‫نخورش. فقط قورت بده.
‫ این کارو نکن. خیلی خطرناکه.
‫میرم سرکه بیارم.
‫هول نکن.
‫آروم قورت بده. عجله نکن. داره جواب میده؟
‫ بذار ببینم.
‫چراغ قوه. دهنتو باز کن.
‫چراغ رو بیار جلوتر.
‫همینه، تکون نخور.
‫ثابت بمون.
‫ بذار برات آب بیارم.
‫ آزمون شنیداری وِی چی میشه؟
‫و صحبت کردن؟
‫نوشتن؟
‫مطمئنی این نمره انگلیسیشه؟
‫اون ازت خواست که به جاش بری کلاس؟
‫ ایده‌ی خودم بود.
‫ چرا؟
‫ اون واقعاً می‌خواد بره تیم شمشیربازی شهر.
‫ آدرس.
‫ چه آدرسی؟ آدرس خونه‌تون.
‫ من فقط می‌خواستم کمکش کنم!
‫ به این میگی کمک؟
‫باید خجالت بکشی.
‫ چی اینقدر شرم‌آوره که ‫آدم بخواد خودشو بهتر کنه؟
‫من نمی‌تونستم انتخاب کنم ‫تو کدوم خانواده به دنیا بیام.
‫اما اگه می‌تونستم انتخاب ‫کنم که می‌خوام چی بشم،
‫می‌خوام مثل تو باشم.
‫ می‌دونی چطور شروع کردم به ‫گوش دادن به موسیقی کلاسیک؟
‫وقتی هم‌سن تو بودم،
‫همیشه شاگرد اول کلاس بودم.
‫ولی هنوز احساس حقارت میکردم،
‫چون... بقیه همه پدر و مادر داشتن.
‫من نداشتم.
‫بچه‌های اون سن به موسیقی پاپ گوش میدادن.
‫ولی می‌خواستم نشون بدم ‫که من بهتر از اونا هستم.
‫پس رفتم سراغ موسیقی کلاسیک.
‫تظاهر میکردم که ازش لذت ‫می‌برم با اینکه هیچی نمی‌فهمیدم.
‫اما با گذشت زمان،
‫بهش وابسته شدم.
‫این شده یه یادآوری برای من.
‫مهم نیست چقدر خوب ‫عمل می‌کنم، باید بهتر باشم.
‫۸:۳۰، ۹:۵۰، ۱۲:۰۵.
‫۸:۳۰ خوبه.
‫۸:۳۰. سه تا بلیط. شنبه.
‫این شنبه؟
‫آره، واسه چی؟
‫من این شنبه نمیتونم برم.
‫باید برای امتحانم بخونم.
‫ چی؟
‫ یه آزمون انگلیسی.
‫ میتونی بعد از اینکه برگشتیم امتحان بدی؟
‫آقای و خانم ما هم اونجا هستن.
‫بعد از کنفرانس پدرت،
‫میتونیم یه تعطیلات کوچیک با هم داشته باشیم.
‫ بذار خودش تصمیم بگیره.
‫اون الان پسر بزرگیه.
‫اولویت‌هاشو میدونه.
‫شو، می‌خوای با ما بیای؟
‫ چیزی به بابام گفتی؟
‫ نه.
‫ شما یه سوئیت خانوادگی رزرو ‫کردین، صبحونه هم شامل میشه.
‫ درسته.
‫ ممکنه مدارک شناسایی‌تون رو ببینم؟
‫ بفرمایید.
‫ ممنون.
‫این بچه هنوز کارت شناسایی نداره.
‫ دفترچه ثبت احوال رو دارین؟
‫ بله داریم.
‫ ایشون تو وِی هستن؟ - ‫- بله.
‫ یه لحظه.
‫اقامت دلپذیری داشته باشین.
‫ ممنون.
‫ بریم.
‫ آب بیشتری بریز.
‫اشکال نداره.
‫اول برای آقای و خانم ما بریز.
‫ این شوئه، بهترین دوست وِی.
‫تصادفی داشت بهمون سر میزد، ‫واسه همین با خودمون آوردیمش.
‫ از آشنایی با شما خوشبختم.
‫ چرا وِی نیومد؟
‫ اون... ‫ اون یه امتحان داره که باید آماده بشه.
‫بیاین چای رو امتحان کنیم.
‫ چقدر سخت‌کوش.
‫ دخترتون کجاست؟
‫ ما می‌خواستیم یه مدتی فقط دو نفری باشیم،
‫فرستادیمش پیش پدربزرگ و مادربزرگش.
‫ خب،
‫دقیقاً "دو نفری" نه.
‫ شما... ‫ درسته.
‫ تبریک میگم! ‫ تبریک میگم.
‫ ممنون. ما فقط داریم از ‫سیاست جدید پیروی میکنیم.
‫تا حالا به این فکر نکردین ‫که یه بچه دیگه داشته باشین؟
‫ چای چطوربود؟
‫اینجا خوبه، نه؟
‫ بد نیست.
‫بابام کجاست؟
‫ داره برای کنفرانس آماده میشه.
‫ اون وِی نیست؟
‫وِی!
‫ مامان. امروز چیکار کردی؟
‫ مسابقه شمشیربازیت چطور بود؟
‫ چی گفتی؟
‫ گفتم: آزمون انگلیسیت چطور بود؟
‫ فردا شروع میشه.
‫ الان چی گفتی؟
‫ امروز چیکار کردی؟
‫ ما با آقای ما و خانم ما ملاقات کردیم.
‫ خانم ما دوباره حامله‌ست.
‫ اونا که یه دختر دارن، نه؟
‫چرا یه بچه دیگه می‌خوان؟
‫ بعداً در موردش حرف میزنیم.
‫الان باید بریم پایین.
‫ممنون.
‫اونا منتظر ما هستن.
‫مواظب باش.
‫خداحافظ، پسرم.
‫ خداحافظ.
‫ یان شو بچه خوبیه.
‫ اون مادرشو تو بچگی از دست داده بود.
‫پدرشم تازگی فوت کرده.
‫ما اونو پیش خودمون آوردیم تا یه مدتی بمونه.
‫ خیلی لطف کردین که مراقبش هستین.
‫تنها زندگی کردن آیندشو خراب میکنه.
‫من و شوهرم
‫داریم بحث میکنیم که دخترمون ‫رو برای تحصیل بفرستیم خارج یا نه.
‫شما برای وِی چه برنامه‌ای دارید؟
‫ رویای اونه که بره خارج تحصیل کنه.
‫ انگلیسی وِی چطوره؟
‫ خیلی خوبه.
‫ شما خیلی خوش‌شانسید.
‫ تو این عکسا خیلی قشنگ به نظر میای.
‫ نگو "قشنگ" الان اینقدر زیاد استفاده میشه
‫که جدیتشو از دست داده.
‫ نمیتونی تشخیص بدی وقتی ‫اینو گفتم خیلی جدی بودم؟
‫ نه واقعاً.
‫ چرا این همه بار همون عکس رو تکرار کرده؟
‫ تا ببینه چطور نوردهی‌های مختلف
‫می‌تونه حال و هوای متفاوتی رو نشون بده.
‫عکاسی فقط یه هنر نیست، ‫بلکه یه مهارت هم هست.
‫گرفتن زیبایی کافی نیست.
‫ما باید زیبایی رو خلق هم بکنیم.
‫حرف‌های شوئه.
‫ آه!
‫ من خسته‌ام.
‫شب بخیر.
‫فکر میکنی بعد از بازی تنیس ‫احساس شکست میکنه؟
‫ نگران نباش، من اونو منظم آموزش میدم.
‫ یان شو!
‫ خوبه؟
‫حالا نوبت توئه.
‫ شو، بیا وسط ما وایسا.
‫ نزدیک‌تر. این طرفو نگاه کن.
‫۱، ۲، ۳.
‫بخند.
‫یکی دیگه.
‫۱، ۲، ۳.
‫لبخند بزرگتر!
‫عالی!
‫ وِی کجاست؟
‫ استنفورد چطور؟
‫ ولی ما داریم در مورد آیوی لیگ حرف میزنیم.
‫ مگه استنفورد جزو آیوی لیگ نیست؟
‫بررسی میکنی؟
‫ هاروارد، پنسیلوانیا، ییل، پرینستون،
‫کلمبیا، دارتموث، براون، کرنل.
‫استنفورد نیست.
‫ چرا همه‌ش از آیوی لیگ حرف میزنی؟
‫داری به دوست‌ سابقت تو اونجا فکر میکنی؟
‫ مزخرف نگو.
‫ واقعاً بستگی به رشته‌ای ‫داره که انتخاب میکنی.
‫ به نظر من،
‫برای تحصیلات کارشناسی، دانشگاه خوب مهم‌تره.
‫ همه‌شون نمره‌ی انگلیسی عالی می‌خوان.
‫ نگران اون نباش. نمرات برای تو مشکلی نیست.
‫ من وارد تیم شمشیربازی شهر شدم.
‫ خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫ آفرین!
‫ عالیه!
‫ ما هم یه خبر خوب داریم.
‫ما می‌خوایم شو رو به فرزندی قبول کنیم.
‫ چیزی شده؟
‫چی شده؟ بهم بگو.
‫ یادمه بهم گفتی،
‫وقتی منو حامله بودی،
‫من بعد از موعد مقرر تو شکمت مونده بودم.
‫تو و بابا می‌ترسیدین که شاید من زنده نمونم.
‫دکتر مجبور شد شکمتو باز کنه تا منو دربیاره.
‫تو دو ساعت درد کشیدی،
‫خون زیادی از دست دادی.
‫تو آماده بودی جونتو برای من فدا کنی.
‫ نگران نباش پسرم.
‫ بالاخره
‫ من و بابات همونقدر دوستت داریم.
‫اگه بذاریم کسی بدون کمک بمیره ‫جرم محسوب میشه؟
‫ اونا فکر کردن یه تصادف بوده.
‫ولی هردوشون توسط شو گول خوردن.
‫اون گفت پدرش اغلب اونو کتک می‌زده،
‫اما ما از کجا می‌دونیم راسته؟
‫اون گفت مرگ پدرش یه حادثه بوده،
‫کی دیده؟
‫پدر و مادرم،
‫اونا
‫خیلی شیفته‌ش شدن
‫تا بدیهیات رو ببینن.
‫یا شاید،
‫اونا از اول می‌دونستن که کار اونه.
‫ولی انتخاب کردن که پنهانش کنن.
‫ همه‌ی اینا از دیدن یه ماهی میاد؟
‫تولدت مبارک
‫...یان شو!
‫تولدت مبارک
‫ یه آرزو کن.
‫ یان شو،
‫باید حرف بزنیم.