«ترجمه از الهام صدر و میثم موسویان»
‫[بزرگ‌ترین ارز دیجیتال کره‌ای...]
‫[یک‌شبه غیبش زد.]
‫[توسعه‌دهنده‌اش از کشور فرار کرد ‫و علی‌رغم تلاش‌های زیاد برای برگرداندنش،]
‫[تا الان هیچ‌کدام از افراد اصلی ماجرا ‫با پیامد قانونی روبه‌رو نشدند.]
‫[این فیلم داستانی تخیلی است...]
‫[که از این اتفاق الهام گرفته است.]
‫تا حالا اسم بیت‌کوین به گوشتون خورده؟
‫بیت‌کوین در اصل
‫یه ارز دیجیتال آنلاینه.
‫اولین صرافی ارز دیجیتال
‫همین‌جا توی کشور خودمون راه افتاد.
‫ارزش کل بازار ارز دیجیتال داخلی...
‫حتی از یک تریلیون وون هم گذشت.
‫تبِ کریپتو اکنون به اوج خودش رسیده.
‫چون این ارزها ‫سودهای زیادی می‌دهند،
‫سرمایه‌گذاران جدیدی مثلِ...
‫جماعت «فایر» و «پول‌مفت‌درارها» ‫به بازار سرازیر شدند.
‫دولت نگران شده که این سرمایه‌گذاری‌ها...
‫بیش از حد رونق گرفته است.
‫ارز بلاک‌چین وطنی، «مامی کوین»،
‫روزبه‌روز بزرگ‌تر می‌شد و
‫بالاخره ارزش بازارش از ‫پنج میلیون دلار گذشت
‫و به پنجمین ارز دیجیتالِ...
‫بزرگ دنیا تبدیل شد.
‫ایشون یانگ دوهیون، مدیرعاملِ کازمو...
‫و سازنده‌ی «مامی کوین» هستند.
‫از دوران دانشگاه به او لقبِ...
‫«کارآفرین سریالی» دادند،
‫چون پشت‌سرهم...
‫استارتاپ راه می‌انداخت.
‫با همکاری سرمایه‌گذار بزرگ، کوین کیم،
‫اکنون او یکی از تأثیرگذارترین...
‫چهره‌های دنیای کریپتوست.
‫همه‌ی شماهایی که...
‫امروز اینجایین،
‫می‌دونین چقدر خرشانسین؟
‫یانگ دوهیون...
‫از کمیسیون بورس و اوراق بهادر آمریکا
‫احضاریه گرفته است.
‫ولی در شبکه‌های اجتماعی‌اش...
‫علناً گفته که زیر بارش نمی‌رود
‫و جواب‌های مشکوکش...
‫درباره‌ی ذخایر «انکر پروتکل»
‫کلی بحث‌برانگیز شده است.
‫«مامی کوین» که زمانی ‫پنجاه تریلیون وون می‌ارزید،
‫۹۹ درصد سقوط کرد.
‫بیش از دویست‌هزار نفر فقط در کره
‫از این سقوط ضربه خوردند.
‫بعضی سرمایه‌گذارها از کوره در رفتند
‫و حتی به خانه‌ی یانگ حمله کردند.
‫از آوریل سال گذشته، کسی نمی‌داند...
‫یانگ دوهیون کجاست.
‫خودش در شبکه‌های اجتماعی...
‫اصرار دارد که فراری نیست،
‫ولی دادستان‌ها می‌گویند ‫واضح است که فرار کرده.
‫یانگ دوهیون پنج میلیون دلار...
‫خسارت به بار آورده،
‫پس چی شد که...
‫این آدم به اینجا رسید؟
‫«ترجمه از الهام صدر و میثم موسویان»
‫من شبیه کلاهبردارهام؟
‫ببینش آخه!
‫پسرت تسخیر یه روح پست شده.
‫یه روح احمق و بیچاره،
‫ولی به‌شدت حریص.
‫اوکجا.
‫بهتره...
‫بهتره به...
‫جنوب رودخونه بری.
‫باشه؟
‫پسرت رو...
‫حداقل یه‌کم تربیت کن.
‫باشه.
‫این کار رو می‌کنم.
‫می‌کنم...
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫محله‌ی دائریم.
‫آهان، همون محله‌ای که...
‫چینی‌هاش زیادن.
‫قدیم‌ها والدین چند بار ‫خونه‌شون رو عوض می‌کردن
‫تا بچه‌هاشون رو ‫به بهترین مدرسه‌ها بفرستن...
‫ولی الان انگار با کاغذبازی هم می‌شه.
‫خانم، ممنونم که لطف کردین.
‫سر وقت پولتون رو می‌دم.
‫اگه یه‌وقت اومدن سراغم،
‫بهشون می‌گم دوهیون خواهرزاده‌امه.
‫ممنونم.
‫دبیرستان هوویون،
‫دبیرستان دانشگاه میونگ،
‫دبیرستان وونجی...
‫از اینجا دبیرستان کیونگجی هم می‌تونی بری.
‫درسته. اینجا محله‌ی دائچیه.
‫نگران نباش.
‫ممنونم.
‫بچه‌ها، چراغ‌ها رو خاموش کنین!
‫خاموش کنین.
‫فکر کردم امروز بازرسی نداریم.
‫بچه‌ها، سخنرانی ویژه
‫بیست دقیقه دیگه شروع می‌شه.
‫بریم سالن کنفرانس.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫یانگ دوهیون...
‫توی بد موقعیتی گیر افتادی.
‫یه آزمون آزمایشی دیگه هم در پیشه.
‫حق با توئه.
‫آزمون آزمایشی سپتامبر مهم‌تره.
‫موفق باشی.
‫هی، خوابتون میاد؟
‫جدی؟
‫ببینشون آخه!
‫کانگ جوهوان!
‫الان خمیازه کشیدی؟ واقعاً؟
‫ببین چطوری نشستن...
‫نکنه باز می‌خواین...
‫دانشگاه قبول نشین؟ آره؟
‫با این وضع که نمی‌تونین...
‫آزمون آزمایشی سپتامبر رو خوب بدین.
‫شما به محله‌ی دائچی اومدین،
‫چون والدین‌تون...
‫واسه درآوردن خرج تحصیلات‌تون جون می‌کنن.
‫کیم هوی‌جه.
‫می‌خوای موفق بشی؟
‫می‌تونی مثل پدر و مادرت پزشکی بخونی؟
‫نه.
‫و تو، لی سونگ‌کیونگ؟
‫می‌خوای یه سال دیگه...
‫پشت کنکور بمونی؟
‫چرا ساکتی؟
‫همگی صاف بشینین.
‫ادبیات و زبان، صفحه ۲۴.
‫متن ۸-۱ رو می‌خونیم.
‫«تکه‌ای نقره» از پی چون‌دوک.
‫- ممنونم. ‫- شب‌ها بخواب.
‫امروز خوب بودین، بچه‌ها.
‫- درس بخونین و فردا دیر نکنین. ‫- ممنون.
‫- خداحافظ، بچه‌ها. ‫- خداحافظ.
‫خسته نباشین...
‫یانگ دوهیون.
‫حتماً برات سخته از راه دور میای.
‫خونه‌ام دور نیست.
‫ببینش.
‫باید بهتر عمل کنی.
‫چشم.
‫هی، نفر دهم.
‫هی.
‫برو کنار، می‌خوام رد شم.
‫دوهیون.
‫الان داری می‌ری خونه؟
‫بله.
‫می‌رسونمت.
‫پیاده فقط پنج دقیقه راهه.
‫بااین‌حال...
‫دیروقته.
‫اشکال نداره، می‌رسونمت.
‫خونه‌ام همین نزدیکیه.
‫ولی خیلی دیروقته.
‫پدر و مادرت نگران نمی‌شن؟
‫الان سفر خارجی‌ان.
‫باشه پس.
‫اومدم.
‫اوه، خوابم برد. ‫اومدی؟
‫وای، ساعت از دو گذشته!
‫چرا انقدر دیر کردی؟
‫تو مترو خوابم برد
‫و تا ایستگاه بالسان، ایستگاه آخر، رفتم.
‫می‌تونستی از والدین یکی از دوست‌هات بخوای...
‫نزدیک خونه پیاده‌ات کنه.
‫اونا فکر می‌کنن من توی محله‌ی دائچی زندگی می‌کنم. ‫نمی‌تونم این کار رو کنم.
‫والدین‌شون راننده که نیستن.
‫کسی به نظرش عجیب نمیاد.
‫دائچی و دائریم...
‫تقریباً شبیه همن.
‫این چه حرفیه! ‫قیمت خونه‌های اونجا...
‫یه صفرش بیشتره!
‫هی.
‫و یونیفرمت...
‫باهاش خونه نیا. ‫بوی مریض می‌ده.
‫حال‌بهم‌زنه.
‫پسره‌ی بدبخت...
‫باعث افتخاره بالاخره می‌بینمتون.
‫پس دارید می‌رید آمریکا، آره؟
‫ممنونم، قربان.
‫شنیدم فارغ‌التحصیل‌های دبیرستان هوویون
‫توی برکلی هم نفوذ دارن، قربان.
‫نگران نباش.
‫اراده‌ات خیلی قویه! شگفت‌انگیزه!
‫قربان.
‫اوه.
‫دوهیون.
‫این بار اوضاع این‌طوری شد.
‫دلسرد نشو.
‫خودتون گفتین به‌اندازه کافی خوبم.
‫حتی از یه فارغ‌التحصیل برکلی...
‫معرفی‌نامه گرفتم.
‫درگیر گذشته نشو...
‫و تمرکزت رو بذار ‫روی آزمون آزمایشی سپتامبر.
‫باشه؟
‫این برنامه...
‫به افراد دارای معلولیت ‫امتیاز اضافه می‌ده؟
‫چی؟
‫یانگ دوهیون، ای کله‌خر!
‫چی داری می‌گی؟
‫دانش‌آموزی که نمره‌ی بهتر بیاره قبول می‌شه.
‫پس این اصلاً منطقی نیست.
‫هی، سانگ‌سو...
‫تو اونو نوشتی؟
‫شماها هنوز اینجایین؟
‫دیروقته. دیگه برید خونه.
‫هی.
‫تو.
‫معمول بودن باعث نمی‌شه خاص باشی.
‫چرا یکی مثل تو که بنز سوار می‌شه
‫باید از دولت حمایت بگیره؟
‫باید...
‫انتظارات رو برآورده کنم.
‫اوه.
‫دوهیون، تو هم اینجایی.
‫جا کمه، نه؟ صبر کن...
‫چرا اونجا وایستادی؟
‫مامان.
‫تو...
‫از من...
‫انتظاری داری؟
‫نه.
‫هان؟
‫هیچ انتظاری...
‫ازت ندارم.
‫فقط مثل بابات نشو.
‫آره.
‫باید...
‫انتظارات رو برآورده کنم.
‫فیلم دوست داری؟
‫نظرتون در مورد فیلم چیه؟
‫کی فیلم دوست داره؟
‫به هیپ‌هاپ علاقه داری؟
‫واای، صبر کن.
‫سال‌اولی هستی؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫اوه، صبر کن.
‫مدیریت و بازرگانی؟
‫بله.
‫به راه‌اندازی کسب‌وکار علاقه داری؟
‫- مطمئن نیستم. ‫- باشه.
‫حالا که دانشجوی مدیریت هستی،
‫بیا مصاحبه بده.
‫اون روز غذا هم داریم.
‫حداقل واسه غذای مجانی بیا.
‫ببخشید.
‫واسه مصاحبه اومدین؟
‫آره.
‫شنیدم غذا می‌دن.
‫از کجا بگیرم؟
‫اوه، این ساندویچ‌ها؟
‫پشت سالن چندمنظوره...
‫ساختمون ۸۳.
‫آهان، باشه.
‫- ولی صبر کن. ‫- بله؟
‫تا الان احتمالاً تموم شده.
‫چی؟
‫گفتن پذیرایی نیم‌ساعت...
‫قبل از مصاحبه تموم می‌شه.
‫منم اینا رو جمع کردم.
‫آهان.
‫لعنتی.
‫ام، بیا.
‫چی؟
‫یکی می‌خوای؟
‫وای!
‫ورودی چه سالی هستی؟
‫اقتصاد، ورودی ۲۰۱۱.
‫اوه، سال‌اولی هستی!
‫فکر کردم از من بزرگ‌تری!
‫منم سال اول مهندسی کامپیوترم.
‫واای، این ساندویچ...
‫به نظر خیلی خوشمزه میاد.
‫نوشته فارغ‌التحصیل دبیرستان هوویون هستی.
‫بله.
‫این انجمن کمک می‌کنه
‫دانشجوها مدیرعامل بشن، درسته؟
‫شنیدم.
‫از یه کارآفرین یا بینش جهانی...
‫که تحسینش می‌کنی بهمون بگو.
‫استیو جابز.
‫بعضی‌ها می‌گن جامعه‌ستیزه،
‫ولی به نظر من اون ‫یه کمال‌گرای سیری‌ناپذیره.
‫همین‌جوری اپل به چیزی که الانه تبدیل شد.
‫خیلی از ویژگی‌هاش هست
‫که دوست دارم ازش الگو بگیرم.
‫جابز.
‫خوشم اومد.
‫با توجه به اینکه از فضای آموزشی...
‫به‌شدت رقابتی گانگنام میای...
‫بله.
‫حتماً در محله‌ی دائچی...
‫آشنا زیاد داری، درسته؟
‫انجمن ما با کمک‌های مالی می‌چرخه.
‫بنابراین ارتباطات...
‫و شبکه‌سازی با فارغ‌التحصیل‌ها...
‫از اهمیت زیادی برخورداره.
‫ارتباطات دارم.
‫شبکه جهانی هوویون.
‫قاضی‌ها، دادستان‌ها، وکلا،
‫مدیرعامل‌ها و نمایندگان مجلس...
‫همه‌شون عضون.
‫این آخرین سؤال
‫و صرفاً از روی کنجکاویه.
‫شغل پدر و مادرت چیه؟
‫مادرم کادر درمانه.
‫دکتره؟
‫گرسنمه. برام صبحونه درست کن.
‫چرا لباس رسمی پوشیدی؟
‫عضو یه انجمن شدم.
‫چه‌جور انجمنی؟
‫یه انجمن معمولیه که...
‫همه‌ی بچه‌های اقتصاد عضو می‌شن.
‫انقدر گیر دادن که...
‫ثبت‌نام کردم.
‫فقط یه چیزی بده بخورم.
‫پول زیادی می‌خواد؟
‫هوف، نه بابا!
‫نزدیک بود سکته‌ام بدی.
‫چرا؟
‫هان؟
‫چیه؟
‫بی‌خیال! ‫فقط اتاقت رو مرتب کن.
‫الو؟
‫داداش بزرگه، الان کجایی؟
‫الو؟
‫سلام! منم، مهندسی کامپیوتر!
‫«داداش بزرگه»؟
‫من داداش بزرگه‌ی کسی نیستم... ‫شما؟
‫ورودی ۲۰۱۱، کانگ جی‌وو!
‫مهندسی کامپیوتر؟
‫لنگه‌ی باباشه...
‫بچه‌ها!
‫بذارین یه چیزی بگم.
‫شماها وارد دانشگاه یونگوک شدین
‫و حتی عضو بهترین انجمن، وی‌آی‌وی، شدین!
‫باید افتخار کنین!
‫گرفتین چی می‌گم؟
‫چرا کت‌وشلوار گرون پوشیدیم؟
‫چون ما وی‌آی‌وی هستیم!
‫ما با بقیه فرق داریم!
‫- فرق داریم! ‫- فرق داریم!
‫لیوان‌هاتون رو بیارین بالا.
‫- لیوان‌هاتون رو بیارین بالا! ‫- باشه.
‫بیاین شعارمون رو داد بزنیم!
‫- ما، وی‌آی‌وی! ‫- تا همیشه!
‫- ما، وی‌آی‌وی! ‫- برنده می‌شیم!
‫ما، وی‌آی‌وی، همیشه...
‫- موفق می‌شیم! ‫- موفق می‌شیم!
‫بزن بریم!
‫داداش بزرگه! یعنی... دوهیون.
‫یانگ دوهیون.
‫شنیدم اهل محله‌ی دائچی هستی.
‫تعجبی نداره.
‫که چی؟
‫می‌گن توی اون محله حتی اگه ‫پدر و مادرت پولدار باشن،
‫بازم به چشم تحقیر بهت نگاه می‌کنن.
‫واسه همین انقدر شیک و باکلاس به نظر میای.
‫و تو هم اهلِ...
‫استان چونگ‌چئونگی؟
‫آره، استان چونگ‌چئونگ.
‫پس از سهمیه‌ی مناطق غیرشهری استفاده کردی؟
‫آره.
‫بااین‌حال، قبولی دانشگاه یونگوک...
‫چیز کمی نیست.
‫راستش من توی چونگ‌چئونگ...
‫دانش‌آموز ممتاز بودم.
‫کُدنویسیم حرف نداره. ‫منو دست‌کم نگیر.
‫- خیلی به درد می‌خوری. ‫- معلومه.
‫تو...
‫من دست‌کم نمی‌گیرمت.
‫ممنونم.
‫بوم!
‫داداش.
‫دوهیون.
‫بابا دیگه نمی‌تونه بیاد اینجا.
‫چرا؟
‫بابا یه فرصت بزرگی گیرش اومده.
‫تو؟
‫آره.
‫ظاهر خیلی مهمه.
‫و به باورت هم پایبند بمون.
‫باشه؟
‫این‌جوری کسی تحقیرت نمی‌کنه.
‫منم، داداش بزرگه!
‫اینو می‌خوای؟
‫خودت بخورش.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫- مامانت فرستاده؟ ‫- آره.
‫هی، جی‌وو.
‫طرح کسب‌وکارت رو نوشتی؟
‫هفته‌ی بعد موعدشه،
‫هفته‌ی بعد می‌نویسمش.
‫منظورت چیه؟
‫مگه موعدش چهارشنبه‌ی آینده نیست؟
‫آره.
‫واسه همین الان باید...
‫یه طرح اولیه داشته باشی!
‫اینو می‌گی چون نمی‌دونی...
‫برنامه‌نویس‌ها چطور کار می‌کنن.
‫آماده‌سازی از قبل...
‫مال بچه‌های علوم انسانیه.
‫علوم انسانی کجا بود!
‫وای.
‫هی، اینو ببین.
‫دولت ۱.۴ میلیارد دلار
‫واسه حمایت از کارآفرینی جوانان...
‫طی پنج سال آینده اختصاص داده.
‫واسه زیر سی‌ ساله‌ها.
‫وای!
‫در مجموع هشتصد میلیون دلار؟
‫وااای، پول زیادیه.
‫هشتصد میلیون دلار.
‫ما این‌همه طرح کسب‌وکار می‌نویسیم،
‫پس چرا هیچ‌کدوم از اعضای «وی‌آی‌وی»
‫بودجه نمی‌گیرن؟
‫همین رو بگو!
‫برام سؤاله، جی‌وو.
‫منم چراش رو نمی‌دونم، دوهیون.
‫اوه، یکی از «وی‌آی‌وی» گرفته!
‫کیونگ‌جین که سال‌بالاییه گرفته.
‫پنجاه‌هزار دلار گرفته.
‫کیونگ‌جین؟ همون عجیب‌غریبه؟
‫این‌همه غذای خیابونی واسه چیه؟
‫ولی ممنونم.
‫گفتین باهامون کار داشتین؟
‫بچه‌ها...
‫یعنی...
‫سال‌پایینی‌های عزیزم.
‫وقتی می‌خواین کسب‌وکار راه بندازین،
‫معمولاً به کلی گلوگاه می‌خورین.
‫درسته؟
‫گلوگاه؟
‫گردن بطری؟
‫اینه.
‫- بخور، جی‌وو. ‫- ممنون.
‫حس خوبی بهش ندارم.
‫مطمئنی باید وارد این کار بشیم؟
‫رفیق، انقدر غر نزن.
‫یه دقیقه لالمونی بگیر!
‫الان،
‫ما وسطِ...
‫یه سکانس حساب‌آرایی هستیم.
‫آره بابا، آرایش یا هرچی!
‫قضیه مشکوک نیست؟
‫اگه همه‌ی تقصیرها گردن ما بیفته چی؟
‫هی!
‫تو...
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫بهت اعتماد کنم؟
‫دارم از نگرانی می‌میرم.
‫کپیش کن و یادت نره...
‫شماره بارکد رو عوض کنی.
‫باشه.
‫ده یورو، ده‌تا.
‫امیدوارم درست از آب در بیاد.
‫چی؟
‫اگه این آرایش جواب بده،
‫کیونگ‌جین یه غذای درست‌وحسابی ‫مهمون‌مون می‌کنه، نه؟
‫رفیق، چند بار می‌خوای...
‫اینو ازم بپرسی؟
‫قرارداد کتبی می‌خوای؟
‫بهت که گفتم،
‫آرایش نیست، حساب ‎آراییه.
‫حساب‌آرایی!
‫مدیریت نادرست منابع،
‫خرج‌ بیش از حد...
‫این یعنی کاری می‌کنیم این چیزها...
‫قشنگ و قابل‌قبول به نظر بیان،
‫درست مثل آرایش کردن.
‫قشنگ به نظر بیان؟
‫آرایش.
‫واای، با بودجه حمایتی...
‫رفته اروپا سفر؟
‫حتماً رد داده.
‫کیونگ‌جین واقعاً دل‌وجرئت داره.
‫کل سی هزار دلار رو خرج کرده.
‫من اگه بودم حتی جرئت نمی‌کردم ‫سه هزار دلارش رو خرج کنم.
‫آدم‌ها همون‌جوری زندگی می‌کنن ‫که بهش عادت دارن.
‫هرچی ‌نباشه...
‫توی ناز و نعمت بزرگ شده.
‫ولی تو هم پولداری! ‫اهل محله‌ی دائچی هستی!
‫هی.
‫کنفرانس‌هایی که اون موقع...
‫توی پاریس برگزار شده رو بگرد.
‫این چیه؟
‫دو تاست؟
‫«سونگ‌گون لی»؟
‫با همدیگه رفتن سفر؟
‫با هم دوستن؟
‫تمرکز کن، رفیق!
‫ما فقط باید...
‫به فکر سود موکل‌مون باشیم.
‫رویداد دانشگاهی...
‫چه ربطی به سود داره؟
‫این سفر تفریحی نیست.
‫کنفرانس سمیناره.
‫خانم‌ها و آقایون، سلام.
‫من کیونگ‌جین ها هستم.
‫کیونگ‌جین واسه شرکت...
‫در رویداد استارتاپ زنان جوان...
‫به پاریس رفته.
‫چی؟
‫باشه.
‫برای پیدا کردن فرصت‌های جدید اومدم.
‫ولی مشکل اینه که...
‫تنها نرفته.
‫وضعیت اضطراریه.
‫نه.
‫سونگ‌هون به‌عنوان مترجم همراهشه،
‫چون فرانسوی بلده.
‫خانم ها...
‫سخنرانی رو به زبان مادریش،
‫یعنی زبان کره‌ای ادامه می‌ده.
‫و من مترجمشون هستم.
‫دو نفره، یعنی دو ‫ضربدر ۷۵۰ یورو،
‫۱۵۰۰... به‌اضافه‌ی هزینه‌ی اقامت.
‫هتل پنج‌ستاره‌ست...
‫که می‌شه شبی ۵۳۰ یورو.
‫می‌گیم هزینه‌ی اجاره سالنه،
‫نه اقامت.
‫وای...
‫- نوش. ‫- نوش.
‫عاشق پاریسم، پر از عشقه!
‫و کروسان و گالری!
‫یه رسید دیگه مونده که باید روش سرپوش بذاریم.
‫خیلی هم مسخره‌ست.
‫سیزده هزار دلاره.
‫لعنتی... فقط واسه یه کیف؟
‫ولی سرپوش گذاشتن ‫روی این قیمت خیلی سخته.
‫ازبس زیاده که ‫نمی‌شه اینو به پای هزینه‌ها نوشت.
‫آره، توی دردسر افتادیم.
‫فهمیدم! قرارداد رو نصف می‌کنیم!
‫هر کدوم زیر ده هزار دلار!
‫توی لیست خرید کیونگ‌جین...
‫هیچ خدماتی نیست.
‫الان عصر اپلیکیشنه.
‫به نظرت ساختن یه اپ...
‫چقدر هزینه داره؟
‫حدود ده هزار دلار؟
‫تماشا کن.
‫اون چیه؟
‫۷ هزار دلار برای برنامه‌ریزی اپ ‫و برنامه‌ریزی طراحی تجربه کاربری.
‫و ۷ هزارتای دیگه واسه توسعه‌ی اپ...
‫و تست بتا، بدون مالیات.
‫وای، این منطقیه.
‫مگه نه؟
‫آره.
‫پس حالا...
‫نوبت توئه کدنویسی کنی.
‫اوه، باشه.
‫ام...
‫کد؟
‫مهندس کامپیوتری دیگه!
‫وااای! ایول!
‫حساب شده، نوش جان.
‫اگه خواستین، نوشیدنی هم بگیرین.
‫ممنونم.
‫یانگ دوهیون.
‫بله؟
‫تو واقعاً توی حسابداری مالیاتی ‫حرف اول رو می‌زنی.
‫ممنونم.
‫اینم بابت کارت.
‫چیز زیادی نیست.
‫ممنون.
‫بلند نشو. ‫غذات رو بخور.
‫- نوش جان. ‫- ممنون.
‫خداحافظ.
‫دوهیون، حالا می‌شه بخورم؟
‫وای.
‫وااای!
‫دوهیون،
‫توی آرایش حساب‌ها...
‫خیلی وارد بودی.
‫انگشت به دهن موندم.
‫ولی اپ تو افتضاح بود.
‫چطوری تونستی...
‫انقدر گند بزنی بهش؟
‫دارم می‌میرم!
‫همین‌جا بمیری بهتره.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫به نظرت ما هم...
‫واسه حمایت استارتاپی اقدام نکنیم؟
‫اگه کیونگ‌جین تونسته ‫پنجاه هزار دلار بودجه حمایتی بگیره،
‫ما که دیگه...
‫یعنی تو قطعاً می‌تونی بگیری. ‫خیلی باهوشی.
‫می‌دونی...
‫پی‌پل چیه؟
‫همون اپ پرداخت؟
‫آره، بنیان‌گذارش مکس لوچینه،
‫یه برنامه‌نویس نابغه‌ست.
‫خیلی هم پولداره. ‫بالای صد میلیون دلار.
‫و...
‫یه‌کم هم شبیه توئه.
‫شما دوتا...
‫یه نگاه تشنه به خون دارین.
‫اگه شبیه من نباشه، می‌کُشمت.
‫شوخی کردم بابا!
‫شوخی بود.
‫این یارو شش بار شکست خورد،
‫ولی با پی‌پل ترکوند.
‫این یعنی شکست خوردن...
‫انقدرها هم خجالت‌آور نیست.
‫ماجرای آرایش حساب کیونگ‌جین ‫منو به این فکر انداخت که...
‫بودجه حمایتی رو...
‫واسه موفق شدن بهت نمی‌دن.
‫یه پول بی‌هدفه...
‫که بهت می‌دن شکست بخوری.
‫بنابراین پولیه که اگه باختیش هم...
‫کسی سرت داد نمی‌زنه.
‫امتیاز اضافه واسه جوون‌ها... ‫بودجه حمایتی...
‫هان؟
‫بیست‌ویکم سپتامبر...
‫آخرین مهلت ثبت‌نامِ...
‫مسابقه استارتاپ جوانان کی‌کانه.
‫این یه لقمه بالای ده هزار دلار می‌ارزه.
‫می‌خوام هی از اینا بخورم.
‫می‌تونم کاری کنم ‫همیشه از اینا بخوری.
‫قول می‌دی؟
‫ذوق دارم!
‫حالا چقدر داده؟
‫احتمالاً زیاد نیست.
‫مال خودت.
‫چقدره؟
‫اوه، زیاد نیست.
‫- بده من ببینم. ‫- جدی زیاد نیست.
‫- کلی صفر دیدم! ‫- بده من!
‫نه! صفر نداشت، احمق!
‫این باید به چشم بیاد.
‫باشه.
‫از یه کلمه‌ی جامع‌تر استفاده کن.
‫جامع‌تر...
‫مخاطبمون افراد داری معلولیته.
‫افراد دارای معلولیت...
‫توی انتخاب کلمات حساس‌تر باش.
‫اوه، کِی می‌تونیم استراحت کنیم؟
‫پنج دقیقه استراحت.
‫هنوز نصفه‌شب هم نشده.
‫پنج دقیقه رو بذار ‫بعد از نصفه‌شب.
‫مثلاً سه صبح.
‫چطوری شش ساعت یکسره کار می‌کنی؟
‫رفیق، خودت دوازده ساعت متوالی می‌خوابی!
‫این چه ربطی داره!
‫با شماره‌ی سه داد بزنین «ما می‌تونیم!»
‫یک، دو، سه!
‫- ما می‌تونیم! ‫- ما می‌تونیم!
‫علامت پیروزی نشون می‌دین؟
‫یک، دو، سه!
‫چقدر آدم زیاده.
‫هان؟
‫اون واسه باباته، نه؟
‫- چی؟ ‫- اون کراوات باباته، نه؟
‫نه، واسه خودمه.
‫پول دادی خریدی؟
‫آره، چون این مناسبت مهمیه.
‫استرس داری؟
‫نه، استرس ندارم.
‫اومد!
‫کی؟
‫معاون وزیر!
‫- هان؟ ‫- معاون وزیر!
‫- کی؟ ‫- معاون وزیر!
‫بفرمایین بشینین.
‫- نایب‌رئیس کانگ. ‫- بله؟
‫نه به‌زودی، سه روز دیگه.
‫موضوع مهمیه
‫و باید سریع رسیدگی بشه.
‫چشم.
‫- ولی جناب معاون وزیر. ‫- چیه؟
‫این آقایون مدیرعامل‌هایی هستن که...
‫امسال جایزه‌ی بزرگ...
‫مسابقه استارتاپ رو برنده شدن.
‫آهان، که این‌طور.
‫خوشبختم.
‫- سلام. ‫- ممنونم.
‫شما با این سن کم‌تون...
‫چطور به همچین ایده‌ای رسیدین؟
‫اوه، من؟
‫واسه گرفتن امتیاز اضافه بود، ‫واسه همین...
‫یعنی... نه!
‫دبیرستانی که بودیم،
‫یکی از دوست‌های صمیمی‌مون معلول بود.
‫این سرویس رو برای اون طراحی کردیم.
‫چه خوش‌قلبی!
‫این‌جور سرویس‌ها باید رشد کنن.
‫کسب‌وکار جوون‌ها که رشد کنه،
‫کشور هم رونق می‌گیره.
‫ما مقامات دولتی...
‫باید به خودمون بیایم.
‫راستی، نایب‌رئیس کانگ.
‫معلولیت و استارتاپ...
‫و اسم این دو جوون...
‫همین الان توی بیانیه خبری اعلامش کنین.
‫صبح با دفتر سخنگو...
‫تماس گرفتم.
‫نه، یه خبر ساده نمی‌خوام.
‫عکس بزرگ این دوتا رو...
‫بزن روی خبر!
‫چشم، قربان.
‫- فهمیدی؟ ‫- بله.
‫بذار ببینم، اسمت...
‫یانگ...
‫دو...
‫- باشه، یانگ دوهیوک. ‫- هیوک؟
‫- یانگ دوهیوک ‫- یانگ دوهیوک؟
‫- «هیون» هست. ‫- اون دوهیونه.
‫ببخشید.
‫عکاس.
‫خیلی خب.
‫بیایید بلند شیم.
‫به هم نزدیک‌تر بایستید.
‫باشه، خوبه.
‫صبر کن.
‫یه لحظه.
‫- یه آینه بده. ‫- آه، آینه.
‫یه لحظه صبر کنید.
‫بفرمایید.
‫وای، امروز پوستتون خیلی ‫سفید به نظر می‌رسه، قربان.
‫بگیرید.
‫یه لحظه صبر کن.
‫کراواتتون کجه، آقای معاون وزیر.
‫- کراواتم؟ ‫- آره.
‫بهتر شد.
‫- اینجوری؟ ‫- آره.
‫اوه.
‫عالیه.
‫خیلی خوبه.
‫الان عکس می‌گیرم.
‫صبر کنید!
‫یه لحظه.
‫خیلی خب.
‫گرم و صمیمی!
‫- کره! ‫- کره!
‫- کره.
‫پولتون رو بردارین.
‫همه هزینه‌های کاری باید
‫مربوط به کار به نظر بیان.
‫هزینه‌های بالای ۶۰۰ دلار نیاز به
‫مدرک هزینه دارن.
‫هزینه‌های بالای ۶۰۰۰ دلار باید
‫به عنوان هزینه خدمات لیست بشن.
‫[رقابت استارتاپ نوجوانان ۲۰۱۲] ‫[جایزه بزرگ سهم فرشتگان]
‫کشوری که پول درآوردن توش آسونه.
‫من حمایت استارت‌آپی گرفتم، و همچنین
‫حمایت برای شکست‌های عمدی کسب‌وکار.
‫[رقابت استارتاپ نوجوانان ۲۰۱۲] ‫[جایزه بزرگ ۳۰ هزار دلاری]
‫کره با من خوب بوده.
‫عجله نداریم
‫پس هر چقدر زمان لازم داری مشکلی نیست.
‫[سال ۲۰۱۷ - خیابان تهران]
‫من به اندازه کافی بررسی کردم.
‫ولی من نکردم.
‫وای.
‫مدیرعامل یانگ دوهیون، آدم جالبی هستی.
‫سریع قضاوت می‌کنی.
‫درست می‌گی، گرایش‌ها کاملاً
‫به سمت فناوری مالی تغییر کرده.
‫این سرویس
‫هزار برابر بهتر به نظر میاد
‫نسبت به ایده‌های مبهم شرکای مالی.
‫خوشحالم که خوشتون اومد.
‫ولی مدیرعامل یانگ دوهیون،
‫سرمایه ۵۰۰۰ دلاره.
‫ولی جاه‌طلبی‌تون ۵۰۰ میلیون می‌ارزه.
‫یه آس تو آستینتون دارید؟
‫من هم در موردتون تحقیق کردم.
‫سرمایه‌گذاری همه‌ش شانسه.
‫به زبون کره‌ای می‌گن...
‫«اقبال خوب»؟
‫ولی شانس سراغ کسایی میاد که آماده‌ هستن.
‫جان؟
‫استارت‌آپ‌ها با مفهومشون سرمایه می‌گیرن.
‫شما یه کسب‌وکار بزرگ تو این صنعتید.
‫چرا ما رو انتخاب کردید؟
‫همه سرویس‌های قبلی‌مون
‫شکست خوردن، مگه نه؟
‫درسته.
‫وای.
‫باورم نمی‌شه دارم اینو
‫از مدیرعامل یه استارت‌آپ می‌شنوم.
‫تو شوخ هستی، مدیرعامل یانگ.
‫من امضا کردم، پس دیگه راه برگشتی نیست.
‫به زبون کره‌ای می‌گن «گیر کردم».
‫«راه برگشتی نیست.»
‫آره، راه برگشتی نیست...
‫درسته؟
‫حتی اگه شکست خورده باشین،
‫برنامه‌ریزی برای انواع
‫کسب‌وکارها،
‫این دوره کوتاه، کار فوق‌العاده‌ای بوده.
‫دارم نگاهتون می‌کنم.
‫بلند شدن بعد از هر شکست...
‫این چیزیه که همه ‫استارت‌آپ‌ها نمی‌تونن انجام بدن.
‫بنیان‌گذار خسته می‌شه.
‫ولی شکست خوردن اشکالی نداره.
‫مردم کسایی که شکست ‫خوردن رو یادشون نمی‌مونه.
‫برو بیشتر شکست بخور!
‫ولی این بار نه.
‫اینو به عنوان
‫تأیید پتانسیلم در نظر می‌گیرم
‫و یه سرویس خوب می‌سازم.
‫خوبه.
‫می‌تونم ببینمش.
‫توی چشمات عطش هست.
‫من فقط به خاطر مفهومتون ‫روی شما سرمایه‌گذاری نکردم.
‫جان؟
‫چیزی که دیدم
‫چشم‌اندازتون بود، آقای یانگ.
‫انتظار دارم به انتظاراتم عمل کنید.
‫دیگه تموم شد.
‫بیا بریم سر کار.
‫ثبت و اعلام.
‫یه عالمه کار داریم که باید انجام بدیم.
‫دوهیون.
‫به نظر می‌رسه کوین خیلی ازت خوشش اومده.
‫حتماً از آدمای تشنه مثل تو خوشش میاد.
‫«می‌تونم ببینمش.»
‫«توی چشمات تشنگی هست.»
‫شنیدی چی گفت؟
‫هی.
‫تو هنوز
‫تو سطح وی‌آی‌وی هستی.
‫مهر رو فراموش نکن.
‫باشه.
‫یانگ دوهیون، کانگ جی‌وو.
‫جوون‌تر از چیزی هستن که فکر می‌کردم.
‫حتی نمی‌دونن چی می‌تونن بگن یا نمی‌تونن.
‫فکر می‌کنی واقعاً کافیه؟
‫اونا هنوز توی مقیاس دانشگاهی هستن.
‫می‌دونی توی همون
‫«مقیاس دانشگاهی» چقدر پول گرفتن؟
‫یه میکروفون بی‌سیم بهت می‌دم.
‫- اینو بگیرم؟ ‫- آره.
‫مدیرعامل کانگ جی‌وو؟
‫نمی‌خواید تو مصاحبه شرکت کنید؟
‫نه، فقط خودم هستم.
‫اینو بذار کنار.
‫باشه.
‫جی‌وو، برام آب بیار.
‫چی؟ با هم انجامش بدیم؟
‫نه، گفتم برام آب بیار.
‫اوه.
‫نمی‌بینی مشغولم؟
‫نمی‌تونی برام بازش کنی؟
‫ببخشید.
‫بیایید ادامه بدیم.
‫برنامه زومین استارت‌آپ امروز! مهمان امروز
‫دریافت‌کننده سرمایه‌گذاری
‫از مدیرعامل پلتفرم افسانه‌ای بلاک‌چین
‫«بیتین هاوس» یعنی کوین کیم هست.
‫سلام.
‫من یانگ دوهیونم، خوشبختم.
‫خوشبختم.
‫اسمتون این روزا سر زبون‌ها هست.
‫چه حسی داری که
‫مرکز توجه باشی؟
‫مثل یه رویاست.
‫ما سرمایه‌گذاری بزرگی گرفتیم.
‫ولی به نوعی، خیلی هم بزرگ نیست.
‫وای، پس چقدر باید باشه تا راضی بشید؟
‫کسب‌وکار ما چشم‌انداز بزرگی داره
‫پس تا جایی که بتونیم پیش می‌ریم.
‫بیا تو.
‫اینجایی.
‫بخور.
‫اگه خیلی اذیتت می‌کنه، یخ بنداز توش.
‫کسب‌وکار سخته، مگه نه؟
‫اوه.
‫نه.
‫می‌دونی چرا کسب‌وکار سخته؟
‫باید مدام مراقب باشی کی کنارت نشسته.
‫اون چیزی که دفعه قبل گفتم رو بررسی کردی؟
‫انکر پروتکل.
‫آره، آقای کیم.
‫اینجوری صدام نکن
‫آقای کیم خیلی رسمیه.
‫بگو داداش.
‫باشه.
‫داداش.
‫دوهیون.
‫بله؟
‫می‌دونی،
‫من از اون مدل آدمام که مطمئن می‌شم کار
‫آدمای خودم خوب پیش بره.
‫فکر می‌کنم اخلاق کسب‌وکار یعنی همین.
‫داداش...
‫اوه.
‫باختم.
‫تسلیمم.
‫باختم.
‫- برام یکی دیگه بریز ‫- باشه.
‫دوهیون.
‫اینو یادت باشه.
‫در مورد کسایی که برای پول درآوردن حریصن،
‫فقط کافیه بهشون این توهم رو بدی که
‫ما داریم براشون پول درمیاریم.
‫خب؟
‫اتفاقی که بعدش می‌افته...
‫اینه که پول
‫مثل دستگاه کپی
‫خودش رو تکثیر می‌کنه.
‫چقدر
‫ساده‌ست، مگه نه؟
‫نمی‌دونستم.
‫[دستیار پرستار پارک اوکجا]
‫ها؟
‫[اطلاعیهٔ واجد شرایط بودن افراد تحت تکفل]
‫[برای پسرم یانگ دوهیون - از طرف مامان]
‫هی.
‫اوه، تویی.
‫این موقع شب اینجا چه‌کار می‌کنی؟
‫- یه لحظه صبر کن. ‫- باشه.
‫من...
‫هنوز کلی کار دارم که باید انجام بدم.
‫- می‌تونم کمکت کنم. ‫- نه، همونجا بمون.
‫یه لحظه، تقریباً تمومه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫باشه.
‫- دوهیون ازم خواست یه کاری بکنم. ‫- اوه.
‫تو چی؟ ‫تو اینجا چه‌کار می‌کنی؟
‫امروز باید به سیستم عامل رسیدگی کنم.
‫کپی کردن تموم شد.
‫تو هم حتماً مشغول بودی.
‫جی‌وو، قهوه می‌خوری؟
‫- آره. باشه. ‫- خوبه.
‫من به هر دوی شما احترام می‌ذارم.
‫ما فقط شانس آوردیم، همین.
‫شانس فقط به کسایی می‌رسه که آماده‌ هستن.
‫اونم وقتی که تنور داغه!
‫چطور به فکر بلاک‌چین افتادی؟
‫من نبودم، فکر دوهیون بود.
‫ولی تو هم‌بنیان‌گذار و مدیرعاملی.
‫نه،
‫من فقط یه دلیل خوب برای شکست فراهم کردم.
‫باید برم بک‌آپ رو چک کنم.
‫بونگ‌جین.
‫بگو ببینم.
‫بزرگ‌ترین دروغی که تا حالا گفتی چی بوده؟
‫بله؟
‫خوب به نظر می‌رسید.
‫آره، یانگ مدیرعامل بود.
‫نه، تجربه تحصیل خارج نداره.
‫آره.
‫دوستن، ولی نه خیلی.
‫یکی‌شون
‫یه پسر بی‌ سر و پاست که ‫کد سریع و کثیف می‌نویسه.
‫آره.
‫آره، همون مدیرعامل.
‫باید مراقبش باشم
‫تا بهم وفادار بشه.
‫آره.
‫مگه بهت نگفتم که
‫من آدم‌شناسم؟
‫ببخشید دیر کردم.
‫با کوین داشتم در مورد کسب‌وکار حرف می‌زدم.
‫اوه.
‫مدتهاست اینجا نیومدیم.
‫خب، چی می‌خواستی بهم بگی؟
‫استیک‌تون.
‫این دیگه اون مزه خوب رو نداره.
‫شاید چون خیلی وقت گذشته.
‫بد شده.
‫هی، بیا یه تیم توسعه جدید استخدام کنیم.
‫چی؟
‫ما شبیه یه شرکت نیستیم.
‫شبیه کلوپ دانشگاهی‌ هستیم.
‫اونا اصلا درس هم نمی‌خونن. ‫خیلی مسخره‌ست.
‫هیچی نمی‌فهمن.
‫رمز ارز.
‫چیزی در موردش می‌دونی؟
‫نه.
‫پس شروع کن به درس خوندن.
‫باید بوی پول رو حس کنی، داداش.
‫بوی پول؟
‫تو پول دوست داری.
‫حالم خوب نیست.
‫چت شده؟
‫اه.
‫ام...
‫نمی‌دونم.
‫کانگ جی‌وو.
‫می‌دونی کوین
‫تصمیم گرفته چقدر رو ما سرمایه‌گذاری کنه؟
‫داداش.
‫ام.
‫مثل احمقا نرو تو خودت، جی‌وو.
‫اینجوری ادامه بدی،
‫نگاهم بهت تغییر می‌کنه.
‫دوهیون.
‫در مورد مادرت...
‫یانگ دوهیون.
‫می‌خوام در مورد مامانت حرف بزنم.
‫نمی‌دونستم کسی
‫این موقع شب اینجاست.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫ببخشید، شما کی هستین؟
‫[کمک‌پرستارِ بیمارستانِ ‫سالمندان، پارک اوکجا]
‫این برای دوهیونه.
‫منظورم اینه... لطفاً اینو ‫به یانگ دوهیون برسونید.
‫دوهیون؟ آه، باشه.
‫دوهیون داره با یه آدم مهم
‫شام می‌خوره.
‫اون مدیرعامله.
‫فکر کنم دارن الکل می‌خورن.
‫شاید دیر بیاد.
‫آه، فهمیدم
‫پس مزاحمت نمی‌شم.
‫صبر کن.
‫تو خدمتکار خونهٔ دوهیون هستی، مگه نه؟
‫این پول تاکسیته.
‫وای...
‫لازم نیست این کار رو بکنی.
‫این موقع شب اتوبوس نیست
‫لطفاً اینو بگیر.
‫راست می‌گی.
‫به یانگ دوهیون بگو خدمتکار اومده بود.
‫باشه.
‫چطور؟ اون جراح پلاستیکه.
‫چطور یه آدم با پای معلول
‫می‌تونه بره سربازی؟
‫اگه این انقدر ناعادلانه‌ست،
‫خودت معلول شو.
‫مامانت بهت کمک کرد؟
‫مامانت دکتره، مگه نه؟
‫تو دونده‌ی خوبی هستی، دوهیون.
‫این منطقی نیست.
‫تو...
‫دیگه دست‌کم نمی‌گیرمت.
‫ممنون.
‫بهش فکر کردی؟
‫[یانگ دوهیون بدون هیچ تجربه‌ای در ‫کار مالی به پروژه رمز ارز مامی پیوست]
‫[سال ۲۰۲۱، اتاق بازجویی ‫دفتر سازمان نظارت مالی]
‫همه کسایی که امروز اینجان
‫واقعا خوش‌شانس هستن.
‫امروز اون لحظه تعیین‌کننده‌ رو داریم.
‫بذارید بهتون بگم.
‫کارمندای شرکتی، سیاستمدارا.
‫و وزیر ما هان میونگ‌سیک.
‫همه می‌شناسنش، مگه نه؟
‫همه‌شون هر شب بهم زنگ می‌زنن
‫تا اطلاعات بگیرن.
‫وزیر هان ما حتی گفت که مامی
‫به عنوان یه استیبل ‌کوین امن جا افتاده.
‫بس کن.
‫چرا اونا باید...
‫وای.
‫مامی کوین فوق‌العاده‌ست.
‫فقط تو سه سال
‫از ۰.۱ سنت به ۴۰۰ دلار رسید.
‫حتی منم می‌خوام بخرمش.
‫مدیرعامل یانگ.
‫اینقدر عصبانی نباش.
‫سازمان نظارت مالی
‫شکایت گروهی دریافت کرده، پس ما ‫فقط داریم واقعیت‌ها رو چک می‌کنیم.
‫این بازجویی یا کیفرخواست نیست پس
‫زیاد نگران نشو.
‫ولی این اتاق بازجوییه.
‫و داری بهم می‌گی
‫این بازجویی نیست؟
‫فقط اسم اتاق اینه.
‫با کلمات بازی نکن.
‫شکایت کیلو چنده.
‫اگه بخرن و پول دربیارن، من فوق‌العاده‌م،
‫ولی اگه ضرر کنن، من آدم بدی‌ می‌شم؟
‫دارن منو دزد جلوه می‌دن.
‫وقتی خودشون خواستن خریدن.
‫آدمای بی‌پول
‫خیلی به پول توجیبی‌شون اهمیت می‌دن.
‫آقای یانگ.
‫[سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در مامی ‫خانه خود را می‌فروشند]
‫برای خرید رمز ارز
‫خونه‌هاشون و حتی اعضای بدنشون رو می‌فروشن.
‫این عالی نیست؟
‫راه‌های پول درآوردن متنوع شده.
‫مگه نه؟
‫اگه قانونی باشه، دیگه منو نمی‌بینید.
‫دیگه کافیه.
‫بقیه رو کتبی جواب می‌دیم.
‫دوباره می‌بینمت.
‫کدوم کلاسی؟
‫کلاست تو شبکه جهانی هوویون چنده؟
‫من تو جلسات فارغ‌التحصیلا شرکت نمی‌کنم.
‫تو آینده موقعیت‌های زیادی مثل
‫این رو تجربه می‌کنی.
‫باید از حرفای غیرضروری
‫پرهیز کنی.
‫من فقط حرفای لازم رو زدم.
‫چیزی که می‌گی گریبان‌گیر خودت می‌شه.
‫به نظر می‌رسه تو اون کسی هستی که
‫حرفای غیرضروری می‌زنه.
‫آقای یانگ؟
‫آهای؟
‫باشه، خب...
‫پرمیوم معکوس
‫تو کره خیلی زیاده.
‫معمولاً بهش می‌گن
‫پرمیوم «کیمچی»، درسته؟
‫همون‌طور که قبلا گفتم،
‫فقط تو کره پیدا می‌شه.
‫خصوصاً صرافی‌های شما.
‫انکر پروتکل نرخ سود وسوسه‌کننده
‫۲۰ درصدی پیشنهاد می‌ده، درسته؟
‫چرا طبق برنامه پیش نمی‌ره؟‌ لعنتی.
‫مشکلی هست؟
‫اونا کمیسیون
‫ بورس و اوراق بهادار آمریکا هستن.
‫حواست باشه چی می‌گی.
‫چطور؟
‫هیس.
‫آقای یانگ!
‫می‌دونم صدامو می‌شنوی.
‫تحقیق اخیرتون در مورد
‫نشونه‌های تراکنش‌های نامنظم چطور پیش رفت؟
‫آقای یانگ! سؤال جدی دارم.
‫این سود از کجا میاد؟
‫بعداً توضیح می‌دم.
‫الان نه
‫آقای یانگ!
‫- کوین ‫- یه لحظه صبر کن.
‫وقتی براتون پول درمیارم غر می‌زنید،
‫وقتی درنمیارم هم غر می‌زنید. کثافتا.
‫آقای یانگ،
‫خوشحال می‌شم دیگه منو نادیده نگیرید.
‫دوست دارید در مورد این موضوع حرف بزنید؟
‫اه...
‫اون سرش شلوغه.
‫خیلی کنجکاوید
‫در مورد اینکه
‫اون پول از کجا میاد.
‫مگه نه؟
‫احمقا.
‫نمی‌خوری؟
‫دارم سم‌زدایی می‌کنم.
‫خودت سمی هستی.
‫و داری در مورد سم‌زدایی حرف می‌زنی؟
‫دوهیون.
‫می‌دونی الان علاقهٔ بیش از حدی
‫به «مامی» وجود داره؟
‫خب که چی؟
‫ما خیلی بیشتر از برنامه‌مون پول درآوردیم.
‫بس کن. این مسخره‌ست.
‫فکر می‌کنی این مسخره‌ست؟
‫یانگ‌بین.
‫چیزی که الان گفتی،
‫اصلا به کوین نمی‌خورد.
‫شبیه حرف یه تاجر دون‌پایه بود.
‫یانگ دوهیون.
‫تو ایلان ماسک نیستی،
‫می‌دونم،
‫من یانگ دوهیونم.
‫اصلا نمی‌دونی کمیسیون بورس آمریکا چیه.
‫اونا تو سطح کاملاً متفاوتی‌ هستن.
‫اینکه دارن روی ما نظارت می‌کنن
‫نشونه خیلی خیلی بدیه.
‫ولی اون گفت این یه تحقیق نیست.
‫چی؟
‫من قبلاً...
‫به سازمان نظارت مالی احضار شدم.
‫هیچی نبود.
‫تو هنوز دانشجویی.
‫خیلی ساده‌ای.
‫چی می‌خوای؟
‫ها؟
‫تمومش کنیم؟
‫آره.
‫فکر کردم توی این کار خوبی.
‫چرا فکر کردی ما تو رو انتخاب کردیم؟
‫یانگ‌بین.
‫از نظر سهامداری،
‫چه کسی
‫حق تصمیم‌گیری داره؟
‫حتی تو موقعیت مرگ و زندگی،
‫باید راهی برای زنده موندن پیدا کنی.
‫مگه این کلید کسب‌وکار نیست؟
‫تو کی هستی؟
‫فقط اعضای کلوپ اجازه ورود دارن.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫دوهیون افسانه‌ای؟
‫آقای یانگ!
‫ممنون بابت غذا.
‫آقای یانگ، من از زمان تست‌نت کازمو
‫طرفدارتون بودم.
‫من یه طرفدار دو آتیشه هستم.
‫- طرفدار مامی هم هستی؟ ‫- نه.
‫من طرفدار دوهیون افسانه‌ای‌ هستم.
‫عجب...
‫هنوز به شما
‫بسته حمایتی کی-کان می‌دن؟
‫نه.
‫دیگه اینجوری نیست.
‫چرا؟
‫این روزا گرفتن بسته حمایت واقعاً سخته
‫به خاطر کلاهبرداری مزایا،
‫سوءاستفاده و اینجور چیزا.
‫دلیلش این نبود که کارتون خوب نبوده؟
‫نه، قربان. این‌طور نبوده.
‫اوه.
‫لطفاً اینو ببینید.
‫من اینو به عنوان
‫طرفدار شما نوشتم.
‫تعجبی نداره نتونستی پول حمایتی بگیری.
‫[پروژه سال ۲۰۳۰: فرستادن رمز ارز به ماه]
‫در این مورد جدی هستم.
‫این؟
‫فرستادنش به فضا؟
‫با این حتی ۰.۱ امتیاز ‫اضافه هم نمی‌تونی بگیری.
‫ولی شرکت شما هم یه شرکت کریپتو هست.
‫پس این مثل قدم بعدی
‫رمز «مامی» کپی‌کننده پوله.
‫باشه، ادامه بده.
‫بله!
‫فرض کن این یه کلید خصوصیه.
‫مثل یه کیف پول سرد.
‫ولی داخل این کلید خصوصی
‫آدرس یه کیف پول با ۱۰ میلیون دلار هست
‫و ما می‌فرستیمش به فضا، به ماه.
‫باشه.
‫۱۰ میلیون دلار؟
‫فرض کن تو فضاست.
‫این چطور می‌تونه باعث کسب‌وکار بشه؟
‫داری بهشون نشون می‌دی که
‫داری پول رو تو فضا حروم می‌کنی
‫چون خیلی پولداری؟
‫چرا چیزی رو امتحان کنی که ‫در هر صورت شکست می‌خوره؟
‫آروم باش، آقای یانگ.
‫چرا ناسا آدم فرستاد ماه؟
‫چرا ایلان ماسک مدام در مورد فضا حرف می‌زنه؟
‫چون پول دارن.
‫نه گوش کن.
‫«شرکت ما به تازگی
‫رمز ارز «مامی» به ارزش ۱۰ ‫میلیون دلار رو فرستاد به ماه!»
‫بعد مردم بهش فکر می‌کنن.
‫وقتی برای بقیه عمرشون به ماه نگاه می‌کنن
‫به «مامی» فکر می‌کنن.
‫«وای»
‫«۱۰ میلیون دلار اون بالا معلقه! مامی!»
‫حدس بزن مردم دیگه به چی فکر می کنن.
‫تو.
‫بنیان‌گذار «مامی».
‫دوهیون افسانه‌ای.
‫همین؟
‫آره.
‫غذاتو بخور.
‫هی.
‫پلن کسب‌وکارت رو برام ایمیل کن.
‫ممنون!
‫آقای یانگ.
‫صبر کن.
‫می‌تونم در مورد رمز ارز «مامی» ازتون بپرسم؟
‫خب؟
‫دوباره می‌ره بالا؟
‫راستش، من همه پولم رو
‫مدتی پیش توش سرمایه‌گذاری کردم.
‫بفروشش.
‫چی؟
‫همه‌ش رو بفروش.
‫این دیگه چیه؟
‫این گزارش نوسانات «مامی» هست
‫که بیش از ۲۰ بار برات فرستاده شد.
‫حتی اگه همین الان
‫به ۰.۱ سنت برسه، تعجبی نداره.
‫[در سال ۲۰۲۲، مقامات مالی داخلی و ‫بین‌المللی تحقیقات همه جانبه انجام دادند]
‫من رأی می‌دم که جمعش کنیم.
‫همه موافقن، مگه نه؟
‫- بله. ‫- بله.
‫همه‌تون دیوونه شدین؟
‫ارزش بازار داره بالا می‌ره. ‫حتی در همین لحظه.
‫- مدیرعامل یانگ دوهیون. ‫- آقای کیم یانگ‌بین.
‫بازار مکاره که اداره نمی‌کنیم.
‫ارزش بازار؟
‫چه ارزش بازاری؟
‫هنوز فکر می‌کنی اون عدد پول واقعیه؟
‫مدیرعامل یانگ، به نظر می‌رسه هنوز نفهمیدی.
‫ما رسماً کالای مشکوک فروختیم.
‫و کی اونا رو ساخت؟
‫تو.
‫تو ساختی، مگه نه؟
‫اشتباه می‌کنم؟
‫مدیرعامل افسانه‌ای دوهیون،
‫بزرگ‌ترین سهامداره، مگه نه؟
‫- آره. ‫- درست می‌گی.
‫این مزخرفات رو تموم کن.
‫تا حالا هر چی بهت دادم
‫خوردی.
‫مشکوک؟ ما کلاهبردار نیستیم.
‫اگه ادامه بدی، به نظر میاد هستی.
‫نمی‌بینی؟
‫قیمتش داره بالا می‌ره!
‫از مقامات شنیدم
‫که دولت برنامه داره مقدار عظیمی
‫از بودجه ملی رو به شرکت‌های ‫فناوری مالی تزریق کنه.
‫مدیرعامل یانگ.
‫گوش کن.
‫این اولین کسب‌وکارم نیست.
‫یه چشم‌انداز جدید رو پیشنهاد می‌کنم.
‫نمی‌دونی تغییر رویکرد چیه؟
‫این فرصت ماست!
‫یانگ دوهیون.
‫دوهیون افسانه‌ای، احمق.
‫گفتم جلوی کارمندا
‫این کار رو نکنی.
‫لیست افراد زیر ۳۰ سال مجله فوربز.
‫چرا منو انتخاب نمی‌کنن؟
‫دارم جون می‌کنم.
‫هی.
‫تو خارج درس نخوندی.
‫من یه سرمایه‌گذار از دانشگاه ‫وارتون پنسیلوانیا هستم.
‫چرا باید به آدمای کثیفی مثل تو
‫که وام دانشجویی‌شون رو
‫با بسته حمایتی پرداخت می‌کنن اینو بدن؟
‫ها؟
‫کاری که تو و کانگ جی‌وو کردید...
‫سوء اداره و سوءاستفاده‌ست.
‫به‌خاطرش ممکنه بری زندان.
‫تو پنج بار عمدا
‫باعث شکست کسب و کار کی‌-کان خودتون شدی.
‫فکر کردی نمی‌فهمم؟
‫آره؟
‫هی.
‫من اینو نادیده می‌گیرم،
‫پس هر کاری که می‌گم رو بکن.
‫وقتی دارن تحقیق می‌کنن،
‫نگو که همه چیز رو می‌دونی.
‫خیلی صادقانه بگو که
‫هیچی نمی‌دونی، فهمیدی؟
‫و اون مسخره‌بازیات توی «توییتر» ‫یا هر چی که هست هم تموم کن.
‫به‌خاطر این احمق
‫باید چه وضعی رو تحمل کنم.
‫۱ میلیون.
‫حتی ۱ میلیون هم نیست.
‫پول حمایتی که گرفتم.
‫اینو بهم دادن تا شکست بخورم.
‫داداش.
‫پول واقعاً معجزه می‌کنه.
‫تو بودی که بهم گفتی
‫چطور پول رو کپی کنم.
‫همون لحظه اول فهمیدم.
‫رفتار کسی که پول درمیاره چطوره.
‫یه کاسب با چشم‌انداز.
‫اینجوری دیگه هیچ‌کس ‫بهت از بالا نگاه نمی‌کنه.
‫من باید...
‫طبق انتظارات عمل کنم.
‫تو کی هستی؟
‫نسخه رمز ارز بحران ‫لیمن برادرز به وقوع پیوست.
‫ارزش مامی کوین که زمانی ۵ میلیون ‫دلار می‌ارزید ۹۹ درصد سقوط کرد.
‫وزارت خزانه‌داری آمریکا در حال بررسی
‫کازمو و مدیرعامل یانگ دوهیون ‫برای تخلفات احتمالی در زمینه مامی می‌باشد.
‫یانگ در شبکه اجتماعی خودش گفته ‫که زیر بار این احضاریه نمی‌ره.
‫خب، چی می‌خوای؟
‫بله، آقای وزیر.
‫ببخشید که وقتی
‫مشغول قضیه انتخابات هستین زنگ زدم.
‫می‌خواستم بدونم
‫به بودجه اضافی نیاز دارید؟
‫این اواخر خیلی مشغول بودم.
‫شاید بعداً حرف بزنیم.
‫اطلاعات رو پاک کردی؟
‫وکیل چی گفت؟
‫باشه، کافیه.
‫خانوم! یه نودل رامن لطفاً!
‫دو تا تخم‌مرغ هم بنداز توش، باشه؟
‫حتماً.
‫دادستانی شروع به تحقیق در ‫مورد مدیرعامل یانگ دوهیون کرده
‫که به دلیل سقوط مامی کوین باعث خسارت ‫۵۰ تریلیون وونی شده.
‫دادستانی میگه یانگ در مورد اشکالات ‫ساختاری مامی کوین می‌دونست،
‫و روی این تمرکز می‌کنن که آیا اون به صورت ‫عمدی سرمایه‌گذاران رو گمراه کرده یا نه.
‫از صمیم قلب بابت ایجاد ‫نگرانی عمومی عذرخواهی می‌کنم.
‫در این مورد با مقامات همکاری کامل رو دارم.
‫می‌دونی پی‌پال چیه؟
‫اون برنامه پرداخت پول؟
‫آره، بنیان‌گذار پی‌پال مکس لوچینه
‫و اون نابغه مهندسیه.
‫پولدار هم هست، ‫بیش از ۱۰۰ میلیون دلار پول داره.
‫کسب‌وکار اون شش بار
‫شکست خورد ولی با پی‌پال رفت بالا.
‫یعنی شکست خوردن
‫خیلی خجالت‌آور نیست.
‫[سال ۲۰۲۳، یانگ دوهیون در حال فرار]
‫شما اومدید به دائچی‌دونگ
‫چون والدینتون
‫برای درس خوندنتون جون می‌کنن؟
‫همه صاف بشینید.
‫ادبیات و زبان، صفحهٔ ۲۴.
‫بیاین بخش شماره ۸-۱ رو بخونیم.
‫یه تکه نقره، پی چون‌دئوک.
‫این چیزیه که توی شانگهای دیدم
‫یه گدای پیر،
‫با دستای لرزون می‌ره به صرافی
‫و یه سکه نقره یک سنتی میده و میگه:
‫«ببخشید، می‌شه ببینید این سکه ارزشی داره؟»
‫چشماش به لب صاحب صرافی دوخته شده،
‫مثل متهمی که منتظر قضاوته.
‫صاحب صرافی بعد از یک لحظه نگاه کردن به گدا
‫می‌گه «سکه خوبیه» و اونو پس می‌ده.
‫اشک از گونه‌هاش سرازیر می‌شه.
‫ازش پرسیدم «چرا انقدر تلاش کردم که ‫پول زیادی در بیارم؟»
‫«می‌خواستی باهاش چه‌کار کنی؟»
‫دوباره تعلل کرد و جواب داد:
‫«من فقط می‌خواستم یکی ‫از اون سکه‌ها رو داشته باشم.»
‫[سال ۲۰۲۵]
‫این بار...
‫تو چنین شرایطی همدیگه رو می‌بینیم.
‫دنبالم بیا.
‫درخواست استرداد
‫از طرف آمریکا و کره براتون اومده.
‫تو آمریکا، متهم به توطئه ‫برنامه‌ریزی‌شده هستین.
‫حداقل به
‫۱۵۰ سال زندان محکوم می‌شی.
‫ضمناً، کوین کیم به‌خاطر همین اتهامات
‫تو کره کیفرخواست خورد،
‫ولی این بار تأثیر زیادی نداشت.
‫از زندان رفتن اجتناب کرد.
‫چون تو بودی که
‫همه تصمیم‌ها رو در مورد مامی می‌گرفتی.
‫[سال ۲۰۲۵ - مدیرعامل کوین ‫کیم از تمامی اتهامات مبرا شد]
‫این...
‫ببخشید، ولی بذار یه چیز رو چک کنم.
‫فامیلی سانگ‌سو رو یادته؟
‫تو دبیرستان هوویون فقط یه معلول بود.
‫اونم سانگ‌سو بود.
‫نتونستیم پیداش کنیم.
‫به همه کسایی که اسمشون سانگ‌سو بود
‫و از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ تو دبیرستان هوویون بودن
‫زنگ زدیم.
‫ولی همه‌شون گفتن
‫معلول نیستن.
‫به‌خاطر تماس ما خیلی عصبانی بودن.
‫بگذریم.
‫فقط خیلی واضح
‫به مطبوعات یا پلیس بگو
‫که می‌خوای برگردی کره
‫و با عواقب قانونی روبرو بشی.
‫تو هنوز جوونی،
‫و کلی پول داری.
‫همیشه می‌تونی از نو شروع کنی.
‫خانم.
‫فکر می‌کنی من کلاهبردارم؟
‫من کاسبم.
‫البته.
«ترجمه از الهام صدر و میثم موسویان»