‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫برد!
‫- خداحافظ، بابایی. ‫- خداحافظ، عزیزم.
‫خداحافظ، بچه ها. ‫دوشنبه میام دنبالتون.
‫- برد. ‫- چه خبر؟
‫سلام، برد.
‫هی، برد. خوش تیپ شدی، رفیق!
‫- دیلان، ارتودنسیت کو؟ ‫- خونه بابا جا گذاشتمش.
‫هی، کتاب کار ریاضیت کو؟
‫خونه مامانه.
‫- شلوارکات کوشن؟ ‫- نمی دونم.
‫این همه شلوارک ‫از کجا آوردیم؟
‫تولدت مبارک، رفیق!
‫برد قبلا یکی برام گرفته!
‫فکر من بود! ‫فکر من بود!
‫هی، نگاهش کن.
‫بچه ها!
‫بابایی!
‫اُه!
‫مگان، وایسا!
‫وای!
‫آه!
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫این جام! ‫بدون این نرو.
‫یالا! تکون بخور!
‫تو مخروط ها!
‫تو مخروط ها، مثل بستنی! ‫برید ببینم!
‫بردی!
‫بفرما، رفیق.
‫اُه، مرسی، بردی.
‫- شکلات داغ؟ ‫- آره.
‫عالیه! مارشمالوهای کوچولو هم...
‫...توش به صف می چرخن. ‫تو محشری!
‫یه کم توش شیرین بیان هم ‫توش ریختم.
‫- اُه! ‫- بهم نظرت رو بگو.
‫- هی، بچه ها! ‫- بابایی!
‫- هی! سلام، روزتون چه طور بود؟ ‫- خوب بود.
‫خیلی خوب، بچه ها، ‫سوار شید.
‫حاضرشون می کنم ‫و سر تکواندو می بینمت.
‫- نیم ساعت دیگه می بینمت. ‫- عالیه. منتظرم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ، بابا.
‫اُه!
‫- داستی. ‫- بله؟
‫ببخشید. برای امشب ‫تنقلات درست کردی دیگه، درسته؟
‫نه، من کارت هدیه رو گرفتم. ‫فکر کردم تنقلات امشب با توئه.
‫نه. برای جشن «هالووین خوفناک» ‫هم کارت هدیه با من بود هم تنقلات.
‫اُه، خب، باشه. پس به گمونم ‫تو راه مراسم...
‫- ...یه سر میرم قنادی. ‫- قنادی؟
‫- مگر این که نخوای برم قنادی. ‫- نه!
‫معمولا وقتی حرفم رو...
‫...تکرار می کنی و ‫سر تکون میدی،
‫در واقع یعنی نمی خوای ‫انجامش بدم.
‫- فقط تو فکرم بود که... ‫- چی؟
‫خونگیش چه طوره؟
‫آره. هی! دوباره براش بوق بزنی، ‫باید دندونات رو بشمری!
‫مشکلی نیست، بردی. ‫کلوچه دارچینی خونگی،
‫رو چشمم. ‫یکی هم واسه تو.
‫باید دوباره با مُشت بزنیم قدش ‫یا ضایع میشه؟
‫بدم نمیاد بار دوم بزنم! ‫خیلی خوب.
‫- مرسی، رفیق. امشب می بینمت. ‫- خداحافظ!
‫برای شکلات داغ هم ‫خیلی ممنون!
‫خداحافظ، بابا.
‫ببخشید.
(مراسم سالانه کریسمس) (!سرود سورتمه ای با یک اسب)
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫اینا عالی شده ن! ‫مرسی.
‫- اون رو نگاه. ‫- اُه...
‫- بابا! کارن! ‫- هی! سلام، بچه ها.
‫وای، ببین کارن ‫چه جذاب شده!
‫شلوار چرم و پیرهن براق!
‫برای مراسم مدرسه ‫حرف نداره!
‫- عزیزم، بیا انتظار چیزای خوب داشته باشیم، خب؟ ‫- می دونم، حق با توئه، حق با توئه.
‫تو و مامانت ‫همیشه سرزنده این!
‫اُه، هی، رمانت رو گرفتم!
‫- محشره. ‫- اُه، خوشحالم که دوستش داری.
‫نمی دونم چه طور دیالوگ ها رو ‫این قدر تأثیرگذار می نویسی.
‫- یعنی حتما تو ذاتته دیگه، نه؟ ‫- آه.
‫- درست مثل چیزای دیگه. ‫- خیلی لطف داری.
‫- حاضرین؟ ‫- بریم.
‫می خوام لباسم ‫مثل آدریانا باشه.
‫آه، نه. نه، نه، نه، عزیزم. ‫این کار رو نمی کنیم، خب؟
‫اون رو برگردون داخل. ‫مثل خانم ها باش.
‫خوش اومدید به برنامه سرود ‫سورتمه ای با یک اسب!
‫قبل از این که شروع کنیم، ‫دقت کنین که...
‫...چند تا عکاس و فیلم بردارِ حرفه ای داریم...
‫...که رایگان بچه هاتون رو ‫پوشش بدن.
‫پس می تونین همگی گوشی هاتون رو ‫تو جیب هاتون بذارین،
‫ریلکس کنین و فقط ‫در لحظه باشین.
‫براتون مهم نیست که...
‫♪ تو سورتمه ای با یک اسب ♪
‫♪ به سرعت از برف رد میشیم ♪
‫...و لباس گوزن پوشوندن ‫به سگم.
‫کریسمس برای من ‫این معنی رو داره.
‫مرسی.
‫و حالا مگان میران.
‫اسم من مگان میرانه و خیلی ‫از هدایای کریسمس خوشم میاد،
‫اما از خود کریسمس ‫خیلی خوشم نمیاد!
‫تو اولین کریسمس هام ‫بابام هم بود،
‫اما اونا رو یادم نمیاد.
‫بعد چند تایی بدون بابا داشتیم.
‫بعد برد اومد،
‫اما اون همیشه زیادی ‫تلاش می کرد...
‫...و باعث میشد همه معذب بشن.
‫بعد بابایی برگشت،
‫و برد یه کریسمس الکی گرفت...
‫...که به بابا نشون بده ‫برد ازش بهتره.
‫برای همین حالا باید بریم خونه های متفاوت ‫که کریسمس های متفاوت بگیریم.
‫من و برادرم آرزو می کردیم ‫مثل بقیه خانواده ها باشیم...
‫...و کریسمس عادی داشته باشیم،
‫اما باز هم هدایای کریسمسمون رو ‫دوست داریم.
‫می خواستم این رو ‫کاملا روشن کنم!
‫خیلی ممنون.
‫از پول روان درمانی دادن ‫لذت ببرید، پسرها!
‫به نفعته دهنت رو ببندی، جری!
‫حتما، داستی.
‫داریم بچه هامون رو به هم می ریزیم، ‫برد، تقصیر توئه!
‫تقصیر من؟ ‫چرا تقصیر منه؟
‫چون قبل از اومدن تو ‫فقط یه کریسمس داشتیم.
‫پس تقصیر توئه.
‫وایسا، وایسا. لازم نیست ‫هر بار یکی از بچه ها...
‫...یه حس منفی رو ابراز می کنه، ‫حالت تدافعی بگیریم.
‫اونا چیزیشون نیست.
‫بچه هایی که جلوی کل مدرسه ‫پا میشن و میگن...
‫...از کریسمس خوششون نمیاد ‫یه چیزیشون هست، سارا.
‫خب، اون گفت خوشش نمیاد ‫دو تا کریسمس داشته باشه.
‫که تقصیر توئه.
‫پس اگه همه کریسمس رو ‫با هم سپری کنیم چی؟
‫کریسمس با هم! ‫خوبه!
‫حالا درستش کردی! ‫دیدی، این...
‫حالا دیگه گردن تو نیست.
‫بیاین بابای آدریانا رو هم ‫دعوت کنیم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- داری جدی میگی؟ نه. ‫- آره.
‫دستت رو بیار پایین. ‫من به اون یارو...
‫...جز خوبی نکرده م ولی یه جور ‫باهام رفتار می کنه انگار بچه ش رو دزدیده م!
‫این کار رو نمی کنم.
‫چرا گند می زنی تو حالمون، ها؟
‫می خوای بری فکر عالی من رو ‫به بچه ها بگی؟ درباره کریسمس با هم؟
‫صبر کن، چه طور شد فکر تو؟
‫فکر تو بود اما من ‫اسمش رو گذاشتم «کریسمس با هم».
‫مردم بیکینی باتم...
‫هی، بچه ها؟
‫بچه ها، گوش کنین. ‫یه سورپرایز دارم.
‫الو؟
‫- بچه ها. یه سورپرایز بزرگ داریم! ‫- سورپرایز؟
‫- یه پونی دیگه؟ ‫- ترامپولین؟
‫داری میری؟
‫در این حد هم نه، خب؟
‫اما نه...یه چیز بهتر داریم، خب؟
‫خیلی بهتر. عالی میشه.
‫بچه ها، امسال کریسمس ‫برو و بیایی نداریم.
‫- برو و بیا نداریم. ‫- نوچ. من که همین الان گفتم!
‫- دیگه کریسمس برو و بیایی نداریم. ‫- برو و بیا نداریم.
‫امسال، قراره یه کریسمس ‫داشته باشیم، همه با هم!
‫- آره! ‫- همه مون. کریسمس با هم!
‫- کریسمس با هم! ‫- میشه ساکت باشی؟
‫یه کریسمس با هم، ‫مثل خانواده های عادی!
‫هورا!
‫من جواب میدم.
‫بابا، بابابزرگ کرت ‫می خواد باهات حرف بزنه.
‫نه، نه، نه. داستی، ‫من بهش میگم...
‫نه. مشکلی نیست، سارا.
‫مرسی.
‫مرسی، رفیق.
‫چیه، بابا؟
‫آره، خیلی وقته.
‫نه، خوبم. فردا؟
‫- فردا؟ ‫- نه.
‫به گمونم...می تونم ‫احتمالا بیام دنبالت، ولی...
‫- هی! پیشته! خانواده من هم فردا میان. ‫- به من چه؟
‫- می تونیم با هم بریم. ‫- خفه شو.
‫بابا، می خوای پیام...الو؟
‫داستی، به من گوش کن،
‫به نظرم داری بیش از حد ‫با انرژی منفی میری سراغش.
‫برد، تو نمی دونی چی داری میگی، ‫پس دهن گُنده ت رو ببند!
‫داستی!
‫متأسفم، بردی. ‫متأسفم.
‫می بینی با من چی کار می کنه؟
‫منظورم اینه که از راه نرسیده ‫داره کریسمس رو خراب می کنه!
‫- خیلی خوب، خیلی خوب، آروم باش، آروم. ‫- نمی تونم.
‫ببین، پدرت داستی جدید ‫و تکامل یافته رو ندیده که!
‫تو یه پدر روشن فکر و حساسی ‫که بچه ش براش اولویته.
‫دقیقا سر همین چیزا مسخره مون ‫می کنه. خودت می بینی.
‫هر کاری می کنیم رو مسخره می کنه. ‫تمسخر خوراکشه، برد.
‫پپه، تو یه پسر بزرگ داری، درسته؟
‫بله.
‫چرا تو این فصل مبارک ‫به داستی نمیگی...
‫...پسرت چه قدر برات ارزش داره؟
‫(به اسپانیایی) ‫پسرم یه ناامیدی بزرگه که هر روز...
‫(به اسپانیایی) ‫...بیشتر از روز قبل از تولدش پشیمونم.
‫- دیدی؟ ‫- اون جور که فکر می کنی...
‫...حرفای خوب نزد، برد.
‫داستی، داری فکرای مسخره می کنی.
‫یعنی کیه که تحت تأثیرت ‫قرار نگیره؟
‫بی خیال.
‫پروردگارا!
‫انگار از خودِ جبل الطارق ‫تراشیده نش!
‫شاید حرف عجیبی باشه، داستی، ‫ولی خیلی زیباست!
‫بدجوری می خوام ‫باهاش دوست باشم!
‫- داستی. ‫- سلام، بابا.
‫- پروازت چه طور بود؟ ‫- بدک نبود.
‫ولی 20 دقیقه طول کشید ‫که به گیت برسم.
‫قضیه این مسیر باریکتون چیه؟
‫متأسفم که باند فرودگاه محلیمون ‫مطابق استانداردهات نیست، ها؟
‫من متأسفم! نمی دونستم ‫تو این فرودگاه رو طراحی کردی...
‫...وگرنه بیشتر ملاحظه می کردم!
‫اُه، پس فکر کنم باید برم ‫شهری که فرودگاهش بهتر باشه!
‫این طوری وقتی هر پنج سال ‫سر و کله ت پیدا میشه، ناراحت نمیشی!
‫همون آقای حساس همیشگی. ‫عاشقشم.
‫بفرما، پانچو. چه طوره...
‫...ماشین رو بیاری ‫و ما هم دم خیابون می بینیمت.
‫الساعه، قربان.
‫یعنی، نه، متأسفم، ‫من راننده نیستم.
‫نه، من بردم.
‫ناپدری.
‫- این شوهر ساراست. ‫- چرا با توئه؟
‫آه! بابا!
‫اون پلیور! پلیور قرمز می پوشه ‫که بتونم تو جمع ببینمش!
‫بابا!
‫خودشه، بابامه.
‫بابا. بابا!
‫(مامان و بابا!!!)
‫- تابلو درست کردم. ‫- این هم آقا پسر من!
‫و نصف مواقع این یارو ‫بچه هات رو بزرگ می کنه؟
‫خیلی وقته باباش رو ندیده.
‫همین عید شکرگزاری قبلی دیدمت، ‫ولی حس می کنم یه عمر شده!
‫- واقعا! ‫- اُه!
‫چهار هفته؟ برای ما ‫چند سالی شده.
‫چی کار باید بکنیم؟ ‫می خوای شلوار عوض کنم؟
‫هی، مامان کجاست؟
‫پیامش رو نگرفتی؟
‫دایی آرنی بدجور زونا گرفت!
‫- نه. ‫- برای همین مامان خونه می مونه...
‫- ...که مراقبش باشه. ‫- باشه.
‫اما هنوز من رو داری!
‫البته که دارم! ‫البته که دارم!
‫بهمون حسابی خوش می گذره!
‫اُه! داستی!
‫- سلام، دان. ‫- سلام، عضله! بیا این جا.
‫سرما خورده م. نزدیک نشو. ‫دان. دان!
‫بگو ببینم، داستی،
‫برد بهم قضیه «کریسمس با هم» رو گفت.
‫شما دوتا «هم-بابا» های ‫محشر و روشن فکری هستین!
‫هم-بابا؟
‫خیلی متأسفم، آقای میران، ‫ایشون پدرمه، دان ویتکر.
‫باعث افتخارمه، کاپیتان!
‫تو سال 1992 تو ‫خلبان فضاپیمای آتلانتیس بودی...
‫...و تو سال 1994 تو سه مأموریت ‫فرمانده فضاپیمای اندور بودی!
‫خیلی خوب، بیا، خروج این وره.
‫مرسی، داستی.
‫بگو ببینم، کرت، تو پروازت ‫آدم جالبی ملاقات کردی؟
‫با بالشت و نوشیدنی ‫ملاقات کردم.
‫می دونی، راستش من همیشه ‫پروازهایی رو انتخاب می کنم...
‫...که بیشترین رفت و آمدا رو دارن...
‫...که بتونم تا جای ممکن ‫با آدمای جدید حرف بزنم.
‫- اُه، پس روانی هستی. خوب شد فهمیدم. ‫- خودمم!
‫انگار یکی از همسایه هاتون ‫داره یه بسته گُنده تحویل می گیره!
‫سلام!
‫دان ویتکر، خدمات پستی ‫ایالات متحده آمریکا!
‫بازنشسته م، اما هیچ وقت برای کمک ‫به یه پستچی همکار پیر نمیشم!
‫برد، باید اعتراف کنم، این عزیز دل ‫الحق سواری روونی داره.
‫اُه، مرسی، کرت.
‫آره، به طرز عجیبی ‫خوش دسته.
‫- برد، اون... ‫- پس همون جا...
‫...تو نمایندگی کلیه ت رو برداشتن...
‫...یا بعدا با فرم ثبت ‫براشون فرستادیش؟
‫دقیقا چه طوریه؟
‫نه، نه، کلیه هام رو برنداشتن، ‫فقط 2000 دلار پیش پرداخت گرفتن.
‫این جا خونه ته، داستی؟
‫- خوشگل تر تصور کرده بودمش. ‫- آره، خونه داستی خوشگل تره.
‫این خونه منه.
‫فکر کردم دوست داری بیای ‫و بچه ها رو ببینی.
‫می دونی...اگه ایرادی نداره. ببین، ‫نمی خوایم مزاحمتون بشیم.
‫البته، این چه حرفیه! ‫بیاین، بچه ها.
‫باید از یه مرد دیگه اجازه بگیری ‫که بچه های خودت رو ببینی؟
‫باورنکردنیه.
‫ما برگشتیم! ‫با باباهای بیشتر!
‫هی! شما دو تا چه قدر ‫بزرگ شدین!
‫بیاین. بغلم نمی کنین؟ ‫بیاین دیگه!
‫و این دعوا-راه-بنداز کی باشه؟
‫برادرمونه، گریفیه، خنگول.
‫هی، بیا این جا، رفیق. ‫داستی، بهم نگفتی!
‫- درست شبیه خودته. ‫- آره، بچه من نیست.
‫اُه، نه، نه، نه. ‫پدر اون یکی منم.
‫اُه. آه، پس به من ‫چه ربطی داره؟
‫خب، برادر نوه هاته، کرت.
‫- اُه، بیا، بیا. ‫- اُه، باشه.
‫هی، خوشگل شدی، عزیزم.
‫- یه جوک باباجونی برامون بگو! ‫- اوه!
‫یه خوبش...چرا اردک پر داره؟
‫چرا؟
‫که کواک مَک هاش ‫معلوم نشه!
‫هی، بچه ها، من هم ‫یه جوک خوب دارم.
‫- آب جسد دو تا ولگرد رو میاره رو ساحل... ‫- هی، هی!
‫- وای، وای، خفه شو! ‫- عمراً! عمراً.
‫اُه، خیلی ناراحته،
‫اما یه جعبه از ‫بیسکوئیت های مخصوصش رو فرستاده!
‫- تو آشپزخونه شیر هست؟ ‫- آره!
‫من اولی رو می خوام!
‫اولی رو من می گیرم!
‫پس اون می تونه باباجون ‫باشه و من فقط بابابزرگ کرت؟
‫چیه؟ حالا من شدم مسئول ‫اسم های بابابزرگی بامزه؟
‫ببین، اگه اسم بهتری می خوای، ‫سعی کن یه کم بیشتر سر بزنی.
‫به بچه ها بگو از این به بعد ‫«پدر سالار» صدام کنن.
‫دیگه جوک بی ادبی نداریم.
‫اینا مزه بیسکوئیت های لالا رو ‫نمیدن. مزه بیسکوئیت حاضری میدن.
‫نه، نه. من همون جا ‫تو آشپزخونه نشسته بودم...
‫...و دیدم که مامان بزرگ ‫همین دیروز پختشون.
‫من که ازشون ‫خوشم اومد.
‫پس این هم-بابایی... ‫اسمش رو همین گذاشته بودین دیگه؟
‫آره، اسمش رو همین گذاشتیم.
‫پس وقتی نوبت اونه ‫بچه هات رو تربیت می کنه،
‫نصیحتشون می کنه، ‫می خوابوندشون و این حرفا...
‫...و این یه ذره هم ‫اذیتت نمی کنه؟
‫اصلا اذیتم نمی کنه.
‫و این که حتی یه ذره ‫مردونگی نداره...
‫منظورم اینه تأثیر گرفتن پسرت ‫از شخصیت لطیف و ضعیفش...
‫با اون هم مشکلی نداری؟ آره؟
‫می دونی چیه؟ حس می کنم ‫شاید بخواین تنها باشین.
‫همون جا بمون، برد، خب؟
‫فقط سعی داره مشکل درست کنه.
‫می تونی هر چه قدر خواستی ‫مسخره کنی،
‫همه چیز بین من و برد ‫کاملا محکمه.
‫- در واقع، دوست صمیمی ایم. ‫- واقعا؟
‫- برد. بس کن. همین الان. ‫- ممنون.
‫- من خوبم. ‫- واقعا احساساتیه.
‫- برد. هی، برادر. ‫- به من گفتی «برادر»؟
‫- برد، نکن. ‫- می دونم.
‫بس کن. خیلی خوب، ببین. ‫هی، برد، بس کن!
‫معلومه قرار مدارتون ‫واقعا درست حسابیه.
‫کریسمس رو با هم ‫سپری می کنین و اینا.
‫حالا که بحثش شد، ‫خونه کی برگزار می کنیمش؟
‫اگه آسون تر میشه، ما خوشحال ‫میشیم میزبان باشیم.
‫آره، می تونیم خونه من ‫انجامش بدیم. من جا بیشتر دارم.
‫می تونیم خونه ما کادوها رو باز کنیم، ‫خونه تو شام بخوریم.
‫نه، کی این همه برو و بیا خواست؟
‫این جا، اون جا.
‫چه طوره یه مقصد عالی تعطیلاتی ‫برای همه مون...
‫...رزرو کنم که همگی بتونیم...
‫...هفته عید رو با هم باشیم؟
‫- آره! چه باحال! ‫- مرسی، پدرسالار!
‫- خواهش می کنم. ‫- عاشق این فکرم!
‫یه چیزی که خیلی کریسمسی باشه،
‫با کلی برف و فعالیت های خانوادگی ‫برای همه مون.
‫بابا، من فقط نگرانم ‫که نزدیک به عید...
‫...بتونیم جا پیدا کنیم.
‫رزرو کردم! مهمون خونه. ‫تموم شد رفت.
‫آره، پدرسالار!
‫چون همه این قدر با هم رفیقیم، ‫خیلی خوش می گذره، ها؟
‫(شش روز تا کریسمس)
‫پیش به سوی کوه. ‫بزن بریم، گریفی.
‫- بریم. ‫- سفر بزرگ مفرح!
‫بذار اون رو ازت بگیرم، سارا.
‫- مرسی. ‫- خواهش می کنم.
‫می دونی، داستی، ‫فکر می کنم اگه کرت...
‫...یه کم با من و بابام ‫وقت بگذرونه،
‫ممکنه برای جفتتون ‫خوب باشه.
‫هی، مگه نمی بینی ‫چه هدفی داره؟
‫فکر می کنه من و تو ‫دلمون از هم پره...
‫...و چسبوندنمون به هم تو یه کلبه ‫باعث میشه هر چی تو دلمونه بریزه بیرون.
‫اما دل تو نیست، هست؟
‫- چی نیست؟ ‫- پُر!
‫نه، هیچی تو دل من نیست.
‫خوبه، چون تو دل من هم ‫هیچی نیست.
‫باشه، خب، بیا ازش ‫به عنوان یه فرصت استفاده کنیم...
‫...که نشون بدیم حسی نداریم.
‫چون حسی نداریم.
‫داری به یه دل پاک نگاه می کنی.
‫خیلی خوب، خوبه.
‫مطمئنی می خوای اون طوری ببندیش؟ ‫این جوری می بندیش؟
‫ببین، من و برد به عنوان یه تیم ‫همه چیز رو تحت کنترل داریم، خب؟
‫- درسته، برد؟ ‫- درسته.
‫آره، مگه من از سفر ‫چی می دونم؟
‫فقط رفتم فضای کوفتی.
‫بار فضاپیما رو خودت بستی؟
‫صندوق عقب رو باز کردی، همه ساک ها رو ‫واسه خودت و دوست جونی های فضاییت چیدی؟
‫اتفاقا آره. من بار فضاپیما رو بستم.
‫چه قدر باحال!
‫عاشق اینم که همیشه ‫برای کتابت...
‫...تو دفترچه ت ‫ایده می نویسی.
‫مردم هیچ وقت دیوونه نمیشن...
‫...و فکر نمی کنن ممکنه یه چیز بد ‫درباره اونا بنویسی؟
‫برد، بگو ببینم، میشه تو راه با من ‫جوکِ «آره و...» تمرین کنی؟
‫«آره» و مرسی که ازم خواستی.
‫اخیرا وارد یه کارگاهِ ‫کمدی فی البداهه شده م.
‫سال ها بود که برد زورم می کرد برم.
‫چون تو خیلی بانمکی.
‫آره، واقعا ازش لذت می برم.
‫باید یه نگاه بهش بندازی، کرت.
‫ترجیح میدم یه نگاه ‫به سلاح پُر بندازم.
‫- شنیدی؟ ‫- همین الان از خودت در آوردیش؟
‫- عجب! ‫- عصبانی کننده هم هست.
‫آماده ای بسپریش به من، ‫آقای کله شق؟
‫- خودم درستش می کنم. ‫- عمراً جا بشه.
‫هی، بچه ها، نه، نه، نه، نه،
‫چه طوره با آدریانا ‫سوار ماشین من بشین...
‫...که بابابزرگ کرت بتونه تو راه کوه ‫از همراهی باباجون لذت ببره؟
‫یه جا برات تو کپسول گرم کردم، کاپیتان!
‫هنوز هم صد سال سیاه جا نمیشه. عمراً.
‫نه، دستم اومد. ‫داره خوب جا میشه.
‫فقط باید از چرخ ها ‫می ذاشتمش تو.
‫قشنگ جا شد! ‫خیلی خوب، بریم.
‫هی، آدریانا، می دونی، ‫وقتی رسیدیم...
‫...اون بالا، می تونم بهت یاد بدم ‫اسنوبردسواری کنی.
‫تو بابام نیستی.
‫خیلی خوب. ‫عجب سفر مفرحی بشه.
‫وقت داستان یه کلمه ایه.
‫هر کسی می تونه شرکت کنه، ‫لازم نیست فقط من و بابا باشیم.
‫تو همیشه بهترین شروع رو ‫برامون جور می کنی.
‫- عمو... ‫- توماس...
‫- روی نوک پاش... ‫- رفت...
‫توی...
‫ساختمان امپایر استیت!
‫با اون می خواستی ‫به کجا برسی؟
‫همه این اتفاقا ‫بعد پن کیکِ صبحانه بود!
‫♪ پنجاه و شش بطری نوشیدنی رو دیوار ♪
‫♪ پنجاه و شش بطری نوشیدنی ♪
‫«ج»، جورجیا! ‫پلاک جورجیا!
‫آماده و...بازی سکوت.
‫- من تو این بازی افتضاحم! ‫- نمی تونم انجامش بدم!
‫- اصلا نمی تونم. ‫- از بازی سکوت متنفرم!
‫همیشه شیمپاها رو دوست داشتیم.
‫کامیون اثاث کشی فکر کرد خونه شیمپاها ‫خونه ماست و کم بود اثاثمون رو ببره اون جا!
‫خانواده اشتباهی! اون وقت ‫با شیمپاها زندگی می کردیم!
‫که من مشکلی باهاش نداشتم،
‫چون بدجوری خاطرخواه ‫ویکی شیمپا بودم.
‫بابا، مرسی.
‫تو کاری می کنی سفر پنج ساعته ‫تو یه چشم به هم زدن بگذره!
‫فقط می خواستم ‫به همه خوش بگذره.
‫هیچی یه سفر آرامش بخش و خوب ‫تو جاده نیست، مگه نه، بابا؟
‫آه، چیز خاصی نبود.
‫تو فضا با یه شامپانزه ‫حبس شده بودم.
‫هاها! دیلان از یه دختره ‫خوشش اومده!
‫نه، نیومده! ‫ساکت شو!
‫آره، عاشقشی.
‫می خوای براش گل بخری ‫و باهاش بازی کنی!
‫بس کنین! ‫خنده دار نیست!
‫مگان! مگه نگفتم تو قضیه دخترا ‫داداشت رو اذیت نکنی؟
‫اون هنوز انجامش میده.
‫تازه با گوله برفی هم ‫زد تو سرش.
‫خب، من مادر اون نیستم.
‫حالا برو برادرت رو ببر داخل. ‫لطفا، بجنب، عزیزم.
‫بیا، گریفی.
‫دیلان کم کم داره ‫به دخترا توجه می کنه، ها؟
‫می دونی، فکر می کنم وقتشه ‫باهاش حرف بزنی.
‫حرف؟ منظورت حرف زدن ‫از چیزای اساسی و ایناست؟
‫- «چیزای اساسی»؟ ‫- من انجامش میدم، سارا جون.
‫خیلی وقته چشم به راهش بوده م.
‫یه نطق کامل حاضر کردم، خب؟
‫همه ش چیزای دلگرم کننده ست.
‫مطمئنم تو و برد ‫می ترکونید.
‫مگر این که الان وقتِ ‫هم-بابا بودن نباشه؟
‫- نه. ‫- نه.
‫- یعنی، نه، البته که هست. ‫- هست.
‫- آره، هست. میشه. ‫- آره، باشه.
‫آره، با هم باهاش حرف می زنیم.
‫اُه، داستی! درباره یه سری فلش کارت ‫خوندم که واسه هر دو جنسیت مناسبن.
‫فلش کارت!
‫اون فلش کارت گرفته ‫که به پسرت معاشرت یاد بده!
‫نه، البته که نه.
‫مسائل مربوط به بلوغ ‫و بهداشت رو پوشش میدن.
‫باشه، عالیه. تو با فلش کارت ها ‫خسته ش کن،
‫من هم با نطق دلگرم کننده م ‫خاکش می کنم.
‫- باشه؟ از پسش بر میایم. ‫- حاضر و آماده این.
‫وقتی برد شروع کرد به سوال کردن ‫درباره دخترها رو هرگز یادم نمیره.
‫برای «حرف زدن» بردمش بیرون.
‫خیلی کنجکاو و بادقت بود.
‫بعد هم رسوندمش ‫به خوابگاه دانشگاهش.
‫آره...
‫خب، بیاین تو.
‫هی، نگاه کنین، اتاق بازی داره!
‫- وای، آدریانا، نگاه کن. ‫- و میز بیلیارد!
‫این شد یه چیزی.
‫اون منظره رو نگاه!
‫این همه اتصال زبانه و کامِ چوب رو نگاه!
‫حرف نداره.
‫بابات با گرفتن این جا ‫گل کاشت.
‫اُه، وای. می دونم. چه طوره ‫واسه ت راهپیمایی کنیم، ها؟
‫اُه، واقعا چشم به راهشم.
‫خب، می خوای تشکرها رو ‫روی طبل ها چاپ کنیم...
‫...یا کاورِ سوسافون ها؟
‫هی، کسی چمدون من رو نیاورد؟
‫ناظرم، کلاید یونیکس،
‫بعد از بازنشستگی کربی کلر ‫تو 86 شغلش رو گرفت.
‫مزرعه اسب، ‫شبه جزیره علیای میشیگان.
‫منطقه ش خیلی خوشگله، ‫اگه فرصت دیدنش رو داشته باشی.
‫وای.
‫چه دوش خوبی.
‫عجیبه.
‫شیر نداره.
‫هی، عزیزم، چه طور ‫دوش روشن میشه؟
‫دوش روشن.
‫خاموش! دوش خاموش!
‫دوش خاموش.
‫خدایا! اوه.
‫آب با صدا فعال میشه. چه باحال! ‫(کول در انگلیسی هم به معنی باحال و هم سرد است)
‫آب سرد.
‫- خاموش! دوش خاموش! ‫- دوش خاموش!
‫- آب...سرد... ‫- آب. دوش سرد.
‫- آب رو قطع... ‫- آب سرد.
‫آب خاموش! ‫خاموش شو!
‫خاموش.
‫اُه، خدای من.
‫اُه، خدای من!
‫به خودت زدی! ‫گل به خودی!
‫ایت بال، حفره گوشه.
‫- اوه! چرخوندن نداریم. ‫- آره.
‫- دست خوش، عزیزم. ‫- مرسی، عزیزم.
‫بیا، سارا!
‫نه، این نگه داشتنه.
‫زیادی بلنده، دیلان! ‫کمش کن!
‫نمی دونم چه طوری!
‫هی، هی، هی، ‫صداش رو کم کنین!
‫گریفی خوابه.
‫چرا لباس زنونه پوشیدی، برد؟
‫نمی تونم وسایلم رو ‫پیدا کنم.
‫مطمئنی چمدونم رو ‫تو ماشین جا دادی؟
‫آره، البته. قشنگ جا شد.
‫ببین، می تونیم این یکی رو ‫بزنیم جلو؟ نمی تونم این آهنگ رو تحمل کنم.
‫- بزن جلو. بزنین جلو، بچه ها. ‫- نه، نه، نه! نه، سارا.
‫این آهنگ خیلی خوبیه.
‫آهنگ کریسمسی محبوب ‫بابای واقعیمه.
‫آره، خب، خوشحالم ‫اون رو خوشحال می کنه.
‫فکر کردی دلم نمی خواد ‫این آهنگ رو دوست داشته باشم؟
‫البته که می خوام، ‫آهنگ خیلی شادیه!
‫- آره. ‫- اما اون خرابش کرد.
‫چی داری میگی؟
‫خیلی خوب، 12 سالم بود ‫و به باشگاه سرود ملحق شده بودم.
‫باشگاه سرود!
‫همه رفقام تو محل ‫به خاطرش مسخره م می کردن،
‫اما برام مهم نبود، چون ‫قرار بود...
‫...برای مراسم عید «می دونن ‫کریسمس رسیده؟» رو...
‫...اجرا کنیم و مصمم بودم ‫که بخش بونو رو بترکونم.
‫من اصلا یادم نمیاد.
‫آره، خب، یاد من هست، خب؟
‫و از این جور داستانا ‫خیلی زیاد دارم.
‫سر نمایشگاه علمی، ‫با مامان برایان هیگبی رفتی.
‫سر لیگ منطقه ای بیسبال نوجوانان، ‫با مامان و خاله مارک فیتزجرالد رفتی!
‫اُه، آره، اون یکی رو یادمه.
‫آره، آره. اون بازی ‫به وقت اضافه کشید.
‫- می دونی چی میگم، بچه؟ ‫- نه.
‫آه.
‫عالیه.
‫داستی! داستی! ‫بی خیال.
‫اون کریسمس رو خراب می کنه، ‫برد. ببین کی گفتم.
‫ببین، دوست ندارم ‫بهت سخت بگیرم،
‫اما تنها کسی که می تونه ‫کریسمس تو رو خراب کنه،
‫داره از اون آینه ‫بهت نگاه میکنه.
‫- فقط تو رو می بینم، برد. ‫- اُه.
‫باشه. خب، ببخشید. ‫بیا، بیا.
‫بیا. حالا شد.
‫- هنوز تو رو می بینم، برد. ‫- واقعا؟
‫آره، هنوز تویی.
‫باشه، خب، ببین، من دارم ‫تو رو نگاه می کنم، پس منظورم تو بودی.
‫خب، من دارم تو رو نگاه می کنم، ‫برای همین تو رو می بینم.
‫آینه رو ول کن.
‫تو تنها کسی هستی که می تونی ‫کریسمست رو خراب کنی.
‫به آینه نگاه نکن.
‫اگه آینه رو نگاه کنم، ‫باز هم چشمم به توئه.
‫نگران آینه نباش. ‫اون فکر بدی بود.
‫- فکر کن آینه وجود نداره. ‫- باشه.
‫بیا فقط روی بچه ها ‫تمرکز کنیم...
‫...و این که کاری کنیم کودکیشون ‫از تو بهتر باشه.
‫- حق با توئه. ‫- آره؟
‫موضوع اونان.
‫باید کریسمس بهتری ‫برای اونا بسازیم!
‫- حالا شد. ‫- آره و بعدش...
‫...اون کریسمس محشر رو ‫تو چشمش فرو می کنیم!
‫آره، می کنیم. ‫صبر کن! وای! نه.
‫آره!
‫می دونی، داستی، من ‫آینه رو برمیدارم.
‫اون وقت لازم نیست ‫نگرانش باشیم.
‫آره!
‫- برو بریم. ‫- برو بریم.
‫هی، دستکشت کو؟
‫نه! گریفی!
‫می بخشید.
‫گریفی!
‫گریفی! هی!
‫گریفی!
‫مراقب باش، عزیزم!
‫اون برده؟
‫- برده! ‫- برده.
‫اون پسر هیچ وقت...
‫هی، بیا این جا. ‫این رو نگاه کن.
‫مم. عزیزم.
‫- اُه. ‫- آخ!
‫(بابا نوئل)
‫داستی، خوشت اومد؟
‫(بابا نوئل - کریسمس مبارک بابا)
‫بذارین از این برای آیندگان ‫عکس بگیرم!
‫ولادت عیسی واقعه مهمی ‫تو تره هوته.
‫این ناجیه، زندگی در فراوانی.
‫بابا!
‫بریم، باباجون.
‫- واقعا خوشگله. ‫- تفنگ خوشگله رو می بریم.
‫نه. نه، نه، نه، نه.
‫امروز نمی خریمش چون ‫سلاح تو کار خانواده ما نیست.
‫خدایا. تو رو تبدیل ‫به چی کرده؟
‫- آه! ‫- هاها!
‫خیلی خوب، بندازش پایین!
‫خیلی خوب، بگیر که اومد، بردی!
‫برد!
‫هی، عزیزم!
‫برد! برد!
‫کلاه لازم داری. ‫یخ می زنی، عزیزم.
‫مرسی، عزیزم.
‫بانمک شدی.
‫هی، می خوام باهات حرف بزنم. ‫نگران باباتم.
‫به نظرت یه کم از حالت عادی ‫کم حرف تر نشده؟
‫حتما شوخیت گرفته.
‫یعنی...بدون مامانت ‫اومده این جا...
‫فکر نمی کنی عجیبه؟ ‫ممکنه مشکلی باشه؟
‫تو رابطه مامان بابام؟
‫آره!
‫چی؟ اونا بیشتر از من و تو ‫عاشق هم دیگه ن!
‫آره.
‫من کلاهت رو برات آوردم!
‫نه، عزیزم، منظورم ‫این نبود.
‫تعریف بزرگیه. ‫بی خیال.
‫باید درک کنی.
‫برد! چراغونی کریسمس!
‫نه، نه، نه، نه.
‫همه چراغا به هم وصلن.
‫چه فکر وحشتناکی!
‫هیچ کدوم از این کلیدها ‫کار نمی کنن!
‫بپایین.
‫بابا! این اهرم ها ‫برای چین؟
‫آخ!
‫- سارا! ‫- کنار وایسین!
‫برد!
‫برد، ولش کن!
‫نمی خوام بخوره به ماشینت.
‫ولش کن!
‫- بهش بگو ولش کنه. ‫- ولش کن!
‫خوبی؟
‫ببین با پهلوی ماشینم ‫چی کار کردی، پسر.
‫داستی، خیلی متأسفم.
‫عزیزم!
‫من بابانوئل رو برنمیگردونم ‫اون بالا.
‫من هم نمی خوام ‫بذارمش رو پشت بوم.
‫چرا ولش نکرد؟
‫چون یه احمقه!
‫مردک...
‫دان.
‫دان!
‫دان، بیدار شو. دان!
‫دان، پا شو! ‫دان! دان!
‫کرت، خوبی؟ ‫خواب بد دیدی؟
‫می خوای حرف بزنی؟
‫آره، باید بغلم کنی. ‫قلبم درد می کنه...نه!
‫تو به ترموستات دست زدی؟ ‫تو درجه ش رو زیاد کردی؟
‫خب، البته که نه.
‫- کسی به ترموستات دست زده؟ ‫- آره.
‫29.5 درجه سانتی گراده!
‫29.5؟ می دونی حتی چند درجه...
‫...چه قدر می تونه رو قبض گاز ‫تأثیر بذاره؟
‫البته که می دونم! ‫غیرقابل تصوره.
‫بابا؟ کرت؟ ‫این جا چه خبره؟
‫چرا این قدر گرمه؟
‫یکی ترموستات رو ‫دستکاری کرده!
‫چی؟ کی همچین کاری می کنه؟
‫فکر کردی چی کار داری می کنی؟
‫داریم کباب میشیم!
‫من دوست دارم با پنجره باز بخوابم.
‫هی، بچه.
‫تو خونه مامانت اجازه داری ‫به ترموستات دست بزنی؟
‫پس چی!
‫چه خبره؟
‫آدریانا! ترموستات رو ‫زیاد کرده!
‫گفت تو خونه تو ‫هر وقت عشقش می کشه...
‫...با ترموستات ور میره.
‫داستی، حقیقت داره؟ ‫بهم بگو که نداره.
‫ای داد و بیداد، داستی!
‫یهو کیف پول و مزایای بازنشستگیت رو ‫هم بهش می دادی دیگه!
‫برد، تو می ذاری بچه ها ‫تو خونه ت به ترموستات دست بزنن؟
‫چی؟ نه! ترموستات ‫مثل پیمان مقدسه!
‫اصلا باورم نمیشه ‫داریم درباره ش حرف می زنیم!
‫دیوونگیه!
‫اُه، خدایا، حتی برد هم ‫خونه ش رو منظم نگه می داره.
‫هی، تو حق حرف زدن نداری، خب؟
‫وقتی من رو فرستادی ‫مدرسه نظامی...
‫...دور نگه داشتنم از ترموستات ‫سخت نبود!
‫- کرت، نگو...! ‫- از کنترل...
‫...خارج بود. ‫رخت خوابش رو خیس می کرد.
‫من هم خیس می کردم! ‫تو هم خیس می کردی؟
‫من چهار سالم بود!
‫باشه، همه خونسرد باشین.
‫تقصیر داستی نیست که می ذاره ‫آدریانا لگدمالش کنه.
‫اون من رو لگدمال نمی کنه!
‫می تونم درک کنم ‫که چون ناپدری هستی،
‫ممکنه حس نکنی قدرت ‫تربیت بچه یکی دیگه رو داری.
‫هی، این قدر پوزخند نزن، خب؟
‫و شما دو تا هم ‫دیگه کمکم نکنین.
‫ببین، کارن و راجر بی حد و مرز ‫لوسش می کنن.
‫باورنکردنیه!
‫و هیچ کاری از دستت بر نمیاد. ‫درک می کنم!
‫تو ناپدری هستی. ‫پدرت در اومده.
‫اون بچه هیچ وقت ‫بهت احترام نمی ذاره...
‫...مگر این که سفت و سخت ‫برخورد کنی.
‫اون چه کوفتی بود، برد؟
‫می دونم. ‫روشش سنتیه.
‫به نظرم واقعا خوب ‫از پسش بر اومدی، برد.
‫خیلی به جوری که خودت رو ‫ابراز می کنی، افتخار می کنم.
‫دوباره؟ واقعا؟
‫شب بخیر، داستی!
‫- شب بخیر، بابا. ‫- شب بخیر، برد.
‫(درخت کریسمس تازه قطع شده)
‫- بپر! بپر! ‫- یالا، گریف.
‫بپر، بپر، بپر!
‫کیسی این جاست!
‫سلام، بچه ها.
‫سلام.
‫هی، دیلان، نگاه کن. ‫کیسی امده.
‫می خوای بیای ‫نازش رو بکشی؟
‫آره، می خوای ناز عشقت رو ‫بکشی، دیلان؟
‫مگان! دست از سرش بردار.
‫و «ناز کشیدن» رو ‫از کجا یاد گرفتی؟
‫من باهاش حرف می زنم.
‫دیلان؟ خوبی، رفیق؟
‫فقط...موضوع دخترها رو ‫درست نمی فهمم.
‫اُه.
‫دخترها، آره. ‫آره، قلق داره.
‫اما می دونی کی تو توضیح دادن ‫این قضیه خیلی ماهره؟
‫بابات. بذار برم بیارمش.
‫نه، برد! می خوام فقط با تو ‫درباره ش حرف بزنم.
‫فقط تو، برد، لطفا؟
‫من؟ مطمئنی نمی خوای ‫با بابات حرف بزنی؟
‫اُه، خب، دخترها. ‫خیلی خوب.
‫هاه. آم...
‫خیلی خوب، حرف زدن ‫درباره دخترها.
‫می دونی، پسرها...
‫...از دخترها خوششون میاد، ‫دخترها از پسرها...
‫- برد، این چیزا رو خودم می دونم. ‫- می دونی؟
‫- آره، از مدرسه و خیلی هم چندشه. ‫- عالیه!
‫می دونی، فقط می خوام بدونم ‫چی کار باید بکنم اگه...
‫...از یکی خوشم میاد.
‫درسته، خب...
‫باید اول دوستش بشی.
‫باید کسی باشی که باهاش ‫درد دل می کنه،
‫اونی باشی که براش ‫کل مشکلاتش تو قرار...
‫...با پسرای دیگه رو ‫تعریف می کنه.
‫فهمیدم.
‫بهش میگن «دایره دوستی»!
‫و اون جاست که ما ‫آقایون ویتکر موفق تریم!
‫تو این کار بهترینیم. ‫آره.
‫زدیم به دل طبیعت، ‫پر از کاج های باشکوه،
‫اون وقت شما دوتا ‫خل و چل دارین بینِ...
‫...یه مشت شاخه خشک ‫تو پارکینگ رایت اید می گردین.
‫بابا، نمیشه رفت تو ملأ عام ‫یه درخت برید که!
‫داستی، ما خود عامیم. ‫درخت ها مال مائن.
‫اُه، فهمیدم. باید از ‫هم-بابا اجازه بگیری.
‫اُه، خفه شو. می دونم ‫سعی داری چی کار کنی.
‫- چی کار دارم می کنم؟ ‫- می خوای جوری جلوه بدی...
‫...انگار من بدون اجازه گرفتن ‫از برد نمی تونم کاری کنم.
‫آره، همین کار رو می کنم. ‫درست فکر می کنم؟
‫اُه، خدا.
‫و قدرت تو دایره دوستی دست ماست.
‫البته که یه چیزایی رو ‫از دست میدیم. مهم نیست.
‫راستش رو بهت بگم، ‫خیلی چیزا رو از دست میدیم.
‫خب، این جا رو باش!
‫برد داره به جای تو ‫توضیحات اساسی رو میده!
‫حتما حس خوبیه که یکی ‫کارهای سخت رو جات بکنه، ها؟
‫و نهایتا، باهاش در تماس ‫می مونی.
‫حتی ممکنه به عروسیشون ‫دعوتت کنن!
‫و باباش این طوریه که... ‫«برد، تو این جا چی کار می کنی؟»
‫«تریسا هیچ وقت درباره ت حرف نمی زنه!»
‫و تو برمیگردی میگی: ‫«من دعوت شده م.»
‫و اون میگه: ‫«شک دارم.»
‫و مدرک رو نشونش میدی!
‫همیشه دعوت نامه عروسی رو ‫با خودت ببر.
‫- نمی تونن بندازنت بیرون. ‫- باشه.
‫اما در نهایت ناراحت میشی ‫که بدونی با تو نیست...
‫...و باید خودت رو آماده کنی، ‫مثلا با یه نوار آهنگ غمگین.
‫هر چیزی که مال شیکاگو باشه، ‫معمولا خیلی خوبه.
‫♪ اگه الان ترکم کنی ♪
‫♪ بزرگترین بخشم رو با خودت می بری ♪
‫اون آهنگ رو بلد نیستم.
‫♪ اُه، نه، عزیزم، لطفا نرو ♪
‫صبر کن! نه، نه، نه! دیلان،
‫این بدترین نصیحتیه ‫که کسی می تونه بهت بکنه.
‫به بابات گوش کن، لطفا.
‫چیزی نیست، بابا. ‫لازم نیست درباره ش حرف بزنیم.
‫نه، نه، رفیق، رفیق، صبر کن. ‫صبر کن، نگاه کن!
‫هی، همه چیز اعتماد به نفسه.
‫فقط باید باور داشته باشی ‫که از تو بهتر پیدا نمی کنه.
‫اگه عمیقاً به این باور داشته باشی، ‫اون هم باورش می کنه، بهت قول میدم.
‫اگه نکنه چی؟
‫رفیق، نباید از رد شدن ‫بترسی که!
‫اگه از امتحان کردن...
‫...این قدر بترسی، هیچ وقت ‫به عشق نمی رسی!
‫هی، چارچشمی!
‫دارواش بلیتته.
‫مستقیم میری سمتش، این رو ‫می گیری بالای سرش،
‫و بعد هر چی خواستی بهش میگی.
‫فکر نکنم این کار درستی باشه.
‫رسم عیدانه چندین و چند ساله ست، ‫آقای دشمنِ کریسمس.
‫بعد یه بار می زنی رو شونه ش...
‫...و بهش میگی ‫دختر خیلی خوش شانسیه.
‫- به این بخشش گوش نده، خب؟ ‫- آره، به اون بخش گوش نده.
‫به من نگاه کن. ‫به من نگاه کن.
‫می خوای مثل برد باشی ‫و بمونی تو دایره دوستی،
‫یا می خوای مثل بابا ‫بری تو مرحله نهایی؟
‫وقتی هم سنت بودم، ‫این کار واسه م جواب داد.
‫می خوای امتحانش کنی، رفیق؟
‫یالا، از پسش بر میای.
‫♪ پیدا کردن عشقی مثل عشق ما سخته ♪
‫♪ چه طور تونستیم اجازه بدیم ♪ ‫♪ از دستمون در بره؟ ♪
‫نه! من بیشتر از راه برد ‫خوشم میاد.
‫فقط می خوام دوستش باشم ‫و به مشکلاتش گوش بدم!
‫درخت من، درخت من، ‫درخت من، درخت من.
‫می تونم داد بزنم «چوب»؟
‫- البته، عزیزم. ‫- آره!
‫این جوری ایرادی نداره؟
‫هیچ کدوم از این درخت ها ‫تو کلبه جا میشن؟
‫7.5 متر بالاش رو می بریم...
‫...و بقیه ش رو برای هیزم ‫تیکه تیکه می کنیم، دان.
‫اُه.
‫حالا این شد داستر باستری ‫که من یادمه.
‫یه کله خر خفن ‫که قانون تعیین می کنه!
‫برو یه درخت خوب پیدا کن، باشه؟
‫پسر...در این مورد ‫مطمئن نیستم، کرت.
‫قطع درخت از زمینی که مال مردمه ‫غیرقانونی نیست؟
‫اُه، معلومه که هست. ‫جرم فدراله.
‫سعی کردم قانعش کنم نکنه اما می دونی ‫که اون بچه می تونه چه قدر کله شق باشه.
‫خیلی خوب.
‫داستی، ببین، می دونم واسه ‫قضیه دیلان ناراحتی، اما...
‫برد، بهت گفتم که، ناراحت ‫نیستم، خب؟ ما هم-باباییم دیگه!
‫اگه نصیحت وحشتناک تو رو ‫ترجیح میدم، باشه، من مشکلی ندارم.
‫فقط می خوام یه درخت بی نقص ‫برای «کریسمس با هم» پیدا کنم.
‫خب، مطمئن نیستم ‫این بهترین گزینه باشه، می دونی؟
‫خب، شاید نباید همیشه همه کار رو ‫به روش تو انجام بدیم.
‫مشکلی پیش اومده، رفقا؟
‫- نه، داریم درخت انتخاب می کنیم. ‫- فقط داریم حرف می زنیم.
‫پدرسالار!
‫بیا ببین!
‫هی، چیه، بچه ها؟ ‫سنجاب مرده پیدا کردین؟
‫لازم نیست کارها رو ‫به روش من انجام بدیم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫تنقلات بیسبال چی؟ ‫فقط می خواستم...
‫...لواشک پخش کنم، ‫مشکلش چی بود؟
‫نه، من فقط حس می کنم ‫غذای ارگانیک خیلی مغذی تر...
‫...از لواشکه که دقیقا برعکسه.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫شهر فرنگ مگان چی؟ نمی خواستی ‫از هیچ کدوم از ایده های من استفاده کنی.
‫تنها ایده تو خلیج خوک ها بود!
‫اما اون واقعه مهمی ‫تو تاریخ کشورمونه!
‫- خیلی خونین بود! ‫- تو می خواستی...
‫...انرژی سبز کار کنه که خودت ‫آقای بابای بی نقص جلوه کنی!
‫- من آقای بابای بی نقص نیستم. ‫- مثل آقای بابای بی نقص رفتار می کنی.
‫من آقای بابای بی نقص نیستم.
‫و لازم نیست کارها رو ‫به روش من بکنیم.
‫- اُه، واقعا؟ ‫- آره.
‫خیلی خوب. فکر می کنی ‫نمی تونم با ارّه برقی کار کنم، ها؟
‫حدس بزن کی تو ویبلوز ‫نشان مدیریت جنگل گرفته.
‫من گرفتم. ‫برد ویتکر!
‫آه!
‫داستی، این یکی رو ببین. ‫کاملاً قرینه ست.
‫خیلی خوب.
‫اُه، آره.
‫حواست باشه جنگل بان نیاد!
‫باید از بالا با زاویه ‫60 درجه برش بزنم.
‫اول این کار رو می کنم.
‫اُه، آره! داره مثل کَره می بره!
‫هی، برد، اون یه...
‫وایسین، وایسین!
‫چوب!
‫وای!
‫برد، دکل مخابراتی رو بریدی.
‫برای چی دکل مخابراتی بریدی؟
‫آنتن نداره؟ ‫آنتن نداره؟
‫- محشر بود! ‫- پا شو.
‫- واقعا ترکوندی، پسر. ‫- پا میشی؟
‫من امتیاز 9.2 رو بهت میدم.
‫- برد، پا شو. ‫- فکر کنم برد دوباره مُرده.
‫پسر، عوضی بیچاره رو کشتی!
‫برد، نرو طرف نور!
‫چیزی نیست، عزیزم. ‫پدرسالار برمیگردوندش.
‫- برید کنار. ‫- من درستش می کنم، خب؟
‫اصلا تقصیر توئه ‫که این جاییم.
‫داری میری رو مخمون ‫که رابطه من و برد رو شکراب کنی.
‫الانش هم رابطه تو و برد ‫خیلی شکرابه.
‫و می دونی چیه؟ ته دلت، ‫می خوای بمیره، مگه نه؟
‫می تونی بگی.
‫همه می خوایم بمیره. من می خوام ‫بمیره. همه می خوان.
‫- چی؟ ‫- یالا، اعتراف کن.
‫چرا تو اعتراف نمی کنی ‫چرا خودت رو به کریسمس دعوت کردی؟
‫خب، چرا تو بهم نمیگی، زرنگ خان؟
‫چون می دونستی من این جا ‫دارم سعی می کنم. بابای خوبی...
‫...برای بچه هام باشم، ‫در حالی که تو واسه من نبودی.
‫برای همین می خوای ‫همه جوره گند بزنی بهش.
‫پا شو، برد!
‫اُه، خدای من، چی شد؟
‫دکل مخابراتی رو بریدی، برد.
‫می دونی، حق با توئه.
‫من خودم رو به کریسمس ‫دعوت کردم،
‫اما واسه این بود ‫که تو هیچ وقت دعوت نمی کنی.
‫حس می کنم دوباره مُردم. ‫دوباره مُردم؟
‫یه ذره. یالا.
‫خیلی خوب. گزارشمون ردیفه.
‫ییمی، بیل، خیلی ممنون...
‫...که درک کردین. ‫واقعا متشکریم.
‫خیلی متأسفم. واقعا ‫خجالت زده م.
‫نه، هی. یه اشتباه غیرعمدی بود.
‫خیلی خوب، حاضرین.
‫خیلی خوب، بهتره برگردیم ‫دفتر و کار رو تموم کنیم.
‫یه ثانیه صبر کن.
‫هیچ جوره کمتر از 20 هزار دلار نمیشه؟
‫نمی تونین بعضی از تجهیزات آنتن رو ‫دوباره به کار بگیرین؟
‫ببخشید، نه. این واحدهای 4-جی ‫الانش هم منسوخ شده ن.
‫برای همین این یکی رو ‫این قدر ارزون گرفتین!
‫- ولی خیلی خوشگله. ‫- واقعا.
‫هی، بچه ها، ادامه بدین. ‫عالی شده. عید مبارک.
‫کریسمس مبارک، بچه ها. مرسی.
‫لطفا بهم بگو که همین الان 20 هزار دلار ‫خرج یه درخت کریسمس نکردی!
‫20 هزار دلار. ‫حالا فهمیدی چی میگم؟
‫معجون می خوای؟
‫- مم. به به. ‫- هی!
‫- منم می خوام! ‫- منم!
‫دخترها، اون نوشیدنی ‫مال بزرگاست.
‫بله. مرسی، کارن.
‫پس فقط یه لیوان می خوریم.
‫چی؟ نه، نه، نه!
‫اون تو نوشیدنی هست، ‫پس هیچی نمی تونن بخورن.
‫آه!
‫درباره من می نویسی؟
‫خیلی خوب. یکی می زندش به برق؟
‫آره، من می زنم.
‫چه باحال!
‫چه عجیب.
‫وای!
‫نظرتون چیه؟
‫خیلی خوشگله.
‫خب، وقتی متری 400 دلار ‫خرج برداشته، باید هم باشه!
‫بابا، درخت رو روشن کردیم!
‫بابام کو؟
‫آره، گفتم این ورا ‫چه قدر ساکته ها!
‫- باباجون؟ ‫- دان؟
‫باباجون؟
‫هنوز بیرونه؟
‫بابا!
‫بابا؟
‫برد!
‫بابا! کجایی؟
‫- پیداش کردم! کجایی؟ ‫- نمی دونم.
‫- آسیب دیدی؟ ‫- اُه، نه، نه!
‫نه، فقط نمی تونم بلند شم.
‫اُه!
‫بابا، تکون نخور.
‫یه گله گرگ بالا سرته.
‫- این جوریه؟ ‫- آره.
‫می تونم حس کنم ‫یه چیزی شلوارم رو می کشه.
‫- چه رنگین، برد؟ ‫- گرگ خاکسترین.
‫میشه کنیس لوپوس. ‫خطرناکن.
‫واقعا؟ به نظر میاد میشه دست دراز کرد ‫و نوازششون کرد!
‫یه جورایی می خوام ‫نازشون کنم، بابا.
‫برد، با گرگ آلفا ‫چشم تو چشم نشو.
‫شدم! قشنگ چشم تو چشم!
‫ترست رو بروز نده!
‫نمی خوام وقتی گرگ ها ‫می خورنت تماشا کنم!
‫نفس عمیق بکش ‫و خودت رو جمع و جور کن.
‫متأسفم، متأسفم.
‫هات!
‫هات! هرت!
‫گفتی «هات» یا «هرت»؟
‫بابا، چی شد؟
‫می دونی، من اون دور دورها ‫یه درخت خیلی خوشگل دیدم...
‫...و یه کم از مسیر خارج شدم.
‫سعی کردم بهتون زنگ بزنم، ‫اما یهو آنتنم رفت!
‫واقعا؟
‫سعی کردم راه برگشت رو ‫پیدا کنم،
‫اما در یه مقطعی ‫بیهوش شدم.
‫حتما همون موقع ‫گرگ ها پیدام کردن.
‫چیزی نیست، بچه ها.
‫لازم نبود زحمت بکشین. ‫همه چیز مرتبه.
‫بابت این همه بغل متأسفم.
‫فقط نمی خوام ولت کنم.
‫فکر کردم اون گرگ های کثیف ‫از من گرفتنت.
‫اصلا می دونی ‫چه قدر دوستت دارم؟
‫خب، البته که می دونم. ‫هر روز درباره ش توییت می کنی.
‫تو هم می دونی چه قدر ‫دوستت دارم دیگه، درسته؟
‫جوابت این جاست.
‫می تونم ببینمش!
‫خیلی خوب، حالا که همه هستن،
‫میشه لطفا درباره این حرف بزنیم ‫که کی پول این هیولا رو میده؟
‫خب، می دونی، فکر داستی بود ‫که درخت رو ببریم.
‫آره، برد! و فکر تو بود ‫که دکل مخابرات رو ببری.
‫عالیه، پس مثل همیشه، ‫ما باید پول بدیم.
‫- وایسا، این یعنی چی؟ ‫- به نظر من درخت قشنگیه.
‫چه می دونم. ارتودنسی دیلان؟ ‫فلوت مگان؟
‫تکواندویی که ثبت نامشون کردی...
‫...و ازمون حتی نظر نخواستی چی؟
‫آره...و کی پول اردوی آکواریومِ ‫هفته پیش رو داد؟
‫واقعا درخت قشنگیه.
‫پس حالا حساب کتاب ‫نگه می داریم، ها؟
‫خب، کی پول پارکینگ رو داد ‫و نفری یه بادکنک نهنگی براشون خرید؟
‫بعد از این که ما بهشون گفتیم ‫نمیشه بادکنک نهنگی بخرن!
‫آره، چون خسیس تر از اون بودی ‫که واسه شون بادکنک نهنگی بخری!
‫کی ماشین من رو با برف روب ‫له کرد؟ تو کردی، برد.
‫کی ماشین من رو با موتور ‫له کرد؟
‫سلام! باز هم تو!
‫هی!
‫درخت قشنگیه!
‫قشنگه، خب؟
‫باشه، آره. بابا درست میگه.
‫درخت قشنگیه.
‫وای!
‫دان، متأسفم، فکر نکنم ‫بتونم پات رو نجات بدم.
‫آره، این باید قطع شه.
‫یه کم مورفین و چاقوی نون لازم دارم.
‫برد، نگهش دار.
‫اُه، نه. پام همین جوریه.
‫نفرینِ پستچیه.
‫قبلا که با مامانت ‫یه اتاق داشتیم،
‫یه بار یه تیکه از پوست مرده پام ‫یه جور بهش کشیده شد...
‫...که واقعا خون اومد!
‫منظورت چیه که قبلا ‫یه اتاق داشتین؟
‫چی؟
‫اُه. اتاقمون رو جدا کردیم.
‫می دونی که چه قدر ‫بد خرپف می کنم، برد.
‫پسر، الهام بخشه!
‫می دونی...این که همیشه ‫این قدر ملاحظه بقیه رو می کنی.
‫آه.
‫واقعا دلم می خواد ‫این پا رو قطع کنم.
‫هی، عزیزم.
‫می دونی، شاید بهتر باشه ‫پنجره ت رو ببندی،
‫چون زمستونه، می دونی؟
‫- تو بابای من نیستی. ‫- ببین،
‫ممنونم که هر چند ساعت ‫بهم یادآوری می کنی،
‫اما فقط ما این جا نیستیم که،
‫پس بذار ترموستات رو ‫24 باشه، خب؟
‫یعنی، باز هم واقعا گرمه، نیست؟
‫29.5 درجه.
‫باشه، خب، اگه ‫بگم 25.5 چی؟
‫و اون وقت با من چونه بزنی ‫و بگی 28 درجه...
‫...و شاید سر 26.5 توافق کنیم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- 27 درجه.
‫قبوله! نگاه کن!
‫بالاخره داریم با هم ‫کنار میایم!
‫مرسی، عزیزم.
‫خدا رو شکر.
‫این هم برد و شکلات داغش ‫برای جبران عوض بازیش!
‫مرسی.
‫- برد! چی کار داری می کنی؟ ‫- اُه، خدا.
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- ببین مجبورم کردی چی کار کنم!
‫- من هیچ کار نکردم. ‫- من مجبورت نکردم!
‫فکر کردم داری برام ‫شکلات داغ جبرانی میاری...
‫...و بعد یهو ریختیش رو خودت!
‫کم بود من رو بسوزونی، برد!
‫- برای تو شکلات داغ جبرانی نمیاوردم! ‫- چرا نه؟
‫اگه میاوردم، می گفتم: ‫«بیا، رفیق. این هم شکلات داغ جبرانی.»
‫- من منتظر شکلات داغ جبرانیم بودم! ‫- من که نمی دونستم!
‫اگه می دونستم، شکلات داغ جبرانی ‫می خوای، من...
‫27 درجه؟
‫نه، نه، بهش دست نزن!
‫من از 29.5 آوردمش پایین!
‫دارم تو کنار اومدن باهاش ‫پیشرفت می کنم، این خوبه!
‫فکر کردم خونه ت ‫تحت کنترلته!
‫ببین، مگه نمی بینی؟
‫ما داریم دقیقا همون کاری ‫که می خواد رو می کنیم.
‫داریم دل پرمون رو ‫سر هم خالی می کنیم.
‫- پس دلت پره! ‫- البته که پره!
‫مال تو هم هست!
‫نشون ندادنش قبل از پیدا شدن او ‫خوب جواب داده بود.
‫بیا همه چیز رو ‫برگردونیم تو دلمون...
‫...و همه چی بره ته دل ‫و درِ دل رو ببندیم.
‫مطمئن نیستم بتونم!
‫یادته گفتی رو بچه ها تمرکز کنیم؟
‫این فکر خیلی خوبی بود!
‫- باشه. دِل بسته شد. ‫- خوبه.
‫اما دکل مخابراتی رو ‫نصف نصف میدیم.
‫باشه، دکل مخابراتی ‫نصف نصف.
‫برد، خوبی؟
‫آره.
‫- تو خواب خودت رو خیس کردی؟ ‫- نه، شکلاته.
‫شکلاتت باعث شد ‫رخت خوابت رو خیس کنی؟
‫داری تو خواب راه میری. ‫برگرد تو تختت.
‫آقا پسر نباید شرمنده باشه.
‫آخه چه طور می تونم از بالا ‫خودم رو خیس کنم؟
‫سایز 7.5، این هم 13.
‫(سه روز تا کریسمس)
‫- خیلی خوب بود. ‫- آره.
‫از قبل بهتر بود.
‫آره، جهشش واقعا باحال بود.
‫هی. میشه بری؟ ‫آداب بولینگ رو رعایت کن.
‫- منظورت چیه؟ ‫- یعنی داری مزاحمم میشی.
‫چیه، وقتی این جام ‫نمی تونی بولینگ بازی کنی؟
‫به صداش که می خورد ‫امتیاز کامل باشه!
‫گوشات چه طورن؟
‫- دیلان، بیا، رفیق، نوبت توئه! ‫- خیلی خوب.
‫بزن بریم. هی، بیا. ‫از پسش بر میای، خب؟
‫وای، وای، وای! ‫این چیزای بچگونه چین؟
‫- چی؟ ریل ها؟ ‫- آره.
‫بچه ها این طوری یاد می گیرن ‫بولینگ بازی کنن، بابا.
‫آدم با ترسیدن از شیار بغل ‫یاد می گیره.
‫درست مثل زندگی، داستی.
‫کرت، ریل ها به بولینگ باز جوون ‫کمک می کنن تصویر مثبتی از خودش بسازه.
‫دیلان، بیا این جا.
‫می خوای با اون ریل های لوس ‫بولینگ بازی کنی...
‫...یا می خوای وایسی و مثل مرد ‫بولینگ بازی کنی؟
‫به گمونم ریل ها رو ‫لازم ندارم.
‫آفرین پسر! ‫بهت افتخار می کنم، بچه.
‫هی، من هم بهت افتخار می کنم، ‫آقا پسر، باشه؟
‫دیلان بدون ریل ها می زنه.
‫بدون ریل؟ وو! ‫آفرین، دیلان!
‫از بالا انداختنش نترس.
‫برو بریم.
‫تلاش خوبی بود.
‫وقتی اشک تو چشمش حلقه زد ‫و رفت تو حال «من تو همه چیز افتضاحم»،
‫گردن توئه، آقای درسِ زندگی!
‫هی، بهتر از اینه که ‫20 سال دیگه تو زیرزمین...
‫...خونه ت زندگی کنه، ‫آقای ریل لوس.
‫یالا، رفیق. ‫دوباره امتحان کن.
‫خیلی خوب، شروع دوباره، از اول. ‫برو بریم.
‫آره!
‫اُه، آره.
‫مطمئنیم که بازی رو درک کرده؟
‫انگار سعی داره بندازه تو شیار!
‫می دونم. باید توپ رو ‫بالاتر بندازه.
‫از این بازی کوفتی متنفرم! ‫خیلی مسخره ست!
‫هی، بچه ها، این جا رو!
‫این بچه قراره امتیاز صفر خالص بگیره!
‫هی، سرت به کار خودت باشه!
‫هی، فکر کردی این باعث میشه ‫چه حسی درباره خودش داشته باشه؟
‫خب، این شخصیتش رو ‫می سازه.
‫حتی تمسخرها.
‫- یالا، رفیق. ‫- یالا، دیلان!
‫عیبی نداره.
‫من تو همه چیز افتضاحم!
‫تسلیمم! تسلیمم!
‫هی. هی، بچه. ‫گوش کن.
‫ما مردای میران شاید ‫همیشه سر و کله مون پیدا نشه،
‫یعنی دلمون می خواد، ‫قصد داریم،
‫اما گاهی وقت ها، ‫شب قبلش خمار میشیم...
‫...یا یه قایق موتوری رو ‫خراب می کنیم،
‫یا با مهماندار پرواز امارات ‫میریم سر قرار...
‫...و یه جوری سر از ‫پرواز شبانه دوبی در میاریم.
‫می دونی منظورم چیه.
‫نکته اینه که شاید ‫همیشه سر و کله مون پیدا نشه،
‫اما وقتی میشه، کاری که ‫شروع کردیم رو تموم می کنیم.
‫حالا پا شو و اون توپ ها رو بردار.
‫یالا، از پسش بر میای.
‫بترکون، داداش!
‫من می گیرمش.
‫من هم شرط می بندم.
‫یالا، عزیزم!
‫- یالا، رفیق. ‫- تو می تونی، بچه جون.
‫خواهش می کنم. ‫خواهش می کنم.
‫وو! تونستم!
‫مرسی که بهم باور داشتی، پدرسالار!
‫معلومه، رفیق! می دونستم ‫که جنمش رو داری!
‫تو بردی! ‫تو بردی!
‫تونستم!
‫هی! شماها...
‫...کجا بودین؟ تقریبا سر صفیم.
‫رفتیم استارباکس که یه نگاه ‫به دخترای محل بندازیم.
‫یه کوچولوی بانمک سر میز بغلی ‫داشت نگاهش می کرد!
‫و پدرسالار شماره خانمی ‫که قهوه ها رو درست می کرد رو گرفت!
‫پرش بزرگ!
‫به قطب شمال خوش اومدین!
‫هی، عزیزم، مطمئنی نمی خوای ‫با پسرها بری دیدن بابانوئل؟
‫خیلی هیجان داشتی.
‫مامان، بابانوئل خیلی ضایعه.
‫- بیا. ‫- صدات رو می شنوه ها، می دونی که!
‫می دونی، متأسفم...
‫دخترم فکر می کنه ‫دخترت فوق العاده ست.
‫اُه، چه شیرین.
‫که بانمکه، حق با توئه،
‫اما گاهی وقت ها ‫که آدریانا یه کارایی می کنه...
‫...که مگان فکر می کنه چون تو گفتی ‫ایرادی نداره انجام بده...
‫اُه، خدای من.
‫واقعا داری دزدی می کنی؟
‫گاهی وقت ها یه چیزی می قاپم.
‫هیجان انگیزه!
‫نه! یعنی...باشه، آره، ‫یه ذره هیجان انگیزه.
‫قلبم داره از دهنم در میاد!
‫اگه بگیرنمون چی؟ ‫باید بذاریش سر جاش.
‫تو خیلی حرف شنویی!
‫همیشه مطیع قوانینی، می دونی؟
‫بی خیال، سارا.
‫یه کم با من خوش بگذرون. ‫آروم باش.
‫یعنی، من خیلی دوست دارم ‫باهات یه ذره خوش بگذرونم،
‫اما فقط می خوام بدونی ‫من حرف شنو نیستم، خب؟
‫- پس این رو بذار تو جیبت. ‫- نه. نه، مرسی.
‫به من دست نزن. ‫عجیبه!
‫بس کن! من دزدی نمی کنم!
‫- چرا نه؟ ‫- چون...
‫چون الان می بینی چرا.
‫- می بخشید، خانم؟ ‫- بله؟
‫- این زن داره مزاحمتون میشه؟ ‫- چی؟
‫یه ذره حق به جانبه ولی مشکلی نیست. ممنون.
‫خواهش می کنم.
‫به قطب شمال خوش اومدین!
‫و برای کریسمس چی می خواین؟
‫اُه، ازش جا نموندم! ‫سلام!
‫همون جا. چه فیلم خوبی.
‫- داری ضبط می کنی، عزیزم؟ ‫- آره، یه خوبش رو گرفتم.
‫فیلم خوبی بود.
‫مرسی، بابانوئل.
‫- خواهش می کنم! ‫- سلام، عزیزم.
‫تو چه طور، داداش بزرگ؟
‫مطمئنم بچه خوبی بودی. ‫چی تو لیست آرزوهاته؟
‫یه جورایی یه چیز می خوام...
‫تفنگ ساچمه زنی گیج 20...
‫...که بتونم با پدرسالارم ‫برم شکار بوقلمون!
‫چی؟ این رو از کجاش در آورد؟
‫همین الان اسلحه خواست؟
‫البته! گیج 20. ‫بچه اسلحه شناسه!
‫کرت، درباره ش حرف زدیم. ‫داستی و من...
‫آره، تصمیم نهاییه. ‫همچین چیزی نمیشه.
‫واقعا؟ چون من یادم نمیاد ‫تو این بحث نقشی داشته بوده باشم.
‫شاید من یه خانم کوچولوی حرف شنوئم ‫که هر چی آقایون میگن گوش میدم؟
‫آره، به نظر من هم ‫خیلی عادلانه نمیاد.
‫- اُه، خفه، کرت. ‫- عزیزم!
‫داره درباره اسلحه حرف می زنه.
‫اگه اجازه بدین، ‫یه لحظه...
‫...با نوه م حرف بزنم.
‫می خوام کاملا درک کنی ‫که چی داری می خوای.
‫بردن سلاح به طبیعت،
‫پیدا کردن حیوونی ‫که آزاد زندگی می کنه...
‫...و گرفتن جونش.
‫این جوری دیگه نمی تونه ‫هیچ وقت نفس بکشه...
‫...یا بدوه یا بازی کنه.
‫واقعا همین رو می خوای؟
‫آره.
‫- نه. نمی خوام این کار رو بکنم. ‫- آه.
‫تو دل پاکی داری، دیلان.
‫من انجامش میدم! ‫من بوقلمون رو می کشم!
‫میشه به یکیشون شلیک کنم؟ لطفا؟
‫بابانوئل، لطفاً یه تفنگ ساچمه زنی ‫برای من بیار...
‫- ...و یه عالمه گلوله. ‫- نه!
‫نه، نه، عزیز دلم. ‫نه، متأسفم.
‫نه، آقایون شکار می کنن. ‫شما خانما چیزی که ما می کشیم می پزین.
‫چی فرمودین؟
‫آره، چی فرمودین؟
‫بیا، بوقلمون!
‫صبور باش، عزیزم.
‫دام ها همین نزدیکین.
‫مفرحه، مگه نه، داست؟
‫من و تو، هوای تازه. ‫درست مثل قدیما.
‫منظورت از «مثل قدیما» چیه؟
‫تو فقط یه بار ‫من رو بردی شکار، بابا.
‫خدایا، چه می دونم...
‫مطمئنی ایده خوبیه، سارا؟
‫مگان یه زن قوی و مستقله.
‫اگه می خواد به کاهش جمعیت ‫بوقلمون های وحشی کمک کنه...
‫...که تو زمستون از گرسنگی نمیرن،
‫طبق متمم دوم قانون اساسی ‫حق داره.
‫پسر، اون یکی رو ‫زود باور کردی!
‫یعنی به نظرم برای مگان...
‫...قضیه بیشتر تشنه خون ‫بودنه تا حفظ حیات وحش.
‫ظاهراً یه نفر روز اشتباهی رو ‫برای بوقلمون بودن انتخاب کرده!
‫آرنجت رو بیار پایین ‫و قنداق رو بغل کن، خب؟
‫آره، فهمیدم.
‫حالا می تونم به کوفتی ‫شلیک کنم یا نه؟
‫آره، این شد روحیه!
‫یه نفس عمیق بکش...
‫...و بعد با بازدمت ‫ماشه رو بکش.
‫مگان، مطمئنی می خوای ‫این کار رو بکنی؟
‫بیاین براش اسم بذاریم.
‫اگه اسم داشته باشه، ‫نمی کشدش.
‫- آره! گرترود. ‫- سم؟ تام؟
‫بیلی هالیدی! نه.
‫- الایژا. ‫- الایژا!
‫- الایژا، فرار کن خونه ت! ‫- موضعت رو حفظ کن، بچه!
‫خودت رو نجات بده، الایژا!
‫تیر بزن، بچه. ‫تیز بزن.
‫نه، الایژا احساس داره!
‫تیر بزن!
‫اُه، خدا!
‫بابا!
‫اُه، خدای من. ‫عزیزم، خوبی؟
‫- کرت! ‫- بابا، بابا، حالت خوبه؟
‫من خوبم. فقط من رو خراشید.
‫ببخشید، پدرسالار! ‫معذرت می خوام!
‫عیبی نداره، بچه! بارها ‫از این بدتر تیر خورده م!
‫شالت رو تورنیکت کن.
‫دور شونه ش ببندش.
‫پاهاش رو ببر بالا!
‫- چیزیت نمیشه، عزیزم. ‫- از خون ریزی می میرم.
‫وای.
‫دو تا با دو گلوله.
‫ارزش تیر خوردن داشت!
‫پرنده ها رو بردار، برد.
‫خدایا! نمی دونم ‫این بچه کیه.
‫تو اون یکی رو بردار.
‫چیه؟ می دونم، خب؟
‫تقصیر منه. من بدترین ‫مامان جهانم.
‫سلاح دادم دست دخترم ‫و بعد واقعا یکی رو کشت.
‫روحش تا آخر عمر ‫زخمی می مونه.
‫سلام!
‫من همین الان به یه بوقلمون ‫و یه مرد شلیک کردم.
‫حدس بزنین کدومشون مُرده.
‫خیلی خوب، باشه، شاید ‫یه کم بیش از حد سالمه.
‫خدایا.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫خیلی خوب. گوش کن، دکتر گفت ‫همه چیز درست میشه.
‫فقط می خواد یکی دو ساعت ‫نگهت داره...
‫...که فشار خونت رو ‫زیر نظر بگیره.
‫من خوبم. شلوارم کو؟
‫هی، یادم رفت. هیچی ‫هیچ وقت به تو صدمه نمی زنه!
‫چه طوره پرستارها رو ‫به صف کنیم؟
‫می تونیم بیاریمشون داخل،
‫براشون یه کم ‫شنا سودی بری یا...
‫...یه کم با مبل پرس سینه بزنی...
‫...که ثابت کنی هنوز ‫سرسختی.
‫هنوز این قدری سرسخت هستم ‫که پوزه تو رو به خاک بمالم، بچه.
‫- پوزخند زدی؟ ‫- پوزخند نزدم.
‫آره، شنیدم همین الان ‫پوزخند زدی.
‫باشه، پوزخند زدم، که چی؟
‫چون به خیالت می تونی ‫پوزه م رو به خاک بمالی، ها؟
‫من هیچ وقت نگفتم می تونم پوزه ت رو ‫به خاک بمالم، اما قطعا پدرت رو در میارم.
‫حالا شد یه چیزی! یالا!
‫هر کی بیشتر تو سه بار ‫زمین بزنه، یالا.
‫هی، بس کن، خب؟ ‫من با پیرمردی که تنش...
‫...لباس بیمارستانه ‫کشتی نمی گیرم.
‫کشتی فرنگی. بهترین روش. یالا.
‫هی، سانتینی کبیر، ‫من این کار رو نمی کنم، خب؟
‫- بس کن. استراحت کن. ‫- باشه.
‫هی!
‫این یک، بی عرضه!
‫دیگه دخلت اومده، پیرمرد.
‫یالا. بیا ببینم.
‫- بکش کنار. ‫- نه. می تونم تمام شب ادامه بدم، بچه.
‫ضربان قلبم رو می شنوی؟ ‫می تونی باهاش ساعت تنظیم کنی!
‫آره، چون آب یخ با سرعت یکسان ‫جریان پیدا می کنه، ها؟
‫درسته، رفیق. ‫حالا برو بخواب.
‫می دونی اومدم که یه چیز خوب ‫بگم، اما حالا می تونی بی خیالش شی.
‫چه چیز خوبی؟
‫نه، فراموشش کن.
‫می دونی، وقتی ‫تفنگ شلیک کرد،
‫فکر کردم مُردنی هستی.
‫و یه چیزی هست ‫که هیچ وقت نمیگیم...
‫...و یکیمون باید قبل از این که ‫خیلی دیر بشه بگه.
‫آره؟ مثلا...مثلا چی؟
‫نه، دیگه الان نمیگمش، اما ‫شاید تو بخوای چیزی بگی.
‫- نمی دونم چی داری میگی. ‫- اُه، آره؟
‫به نظر میاد می خوای ‫یه باری رو از رو دلت برداری.
‫نه. هیچی به ذهنم نمیاد.
‫اما اگه تو می خوای ‫چیزی بگی،
‫من جلوت رو نمی گیرم.
‫نه، من ردیفم.
‫اما شاید خودت بخوای ‫قبل از ترکوندن...
‫...اون دستگاه کوفتی ‫خودت رو خالی کنی.
‫آره، خب، اگه قرار بود ‫چیزی بگم...که قرار نیست...
‫- چی می گفتی؟ ‫- اگه قرار بود بگم،
‫شاید بخوام بهت بگم که من...
‫- سلام؟ ‫- صبر کن، برده!
‫- نگو! نگو! ‫- تق تق!
‫خیلی خوب، با شماره سه تمومه.
‫یک، دو، سه.
‫سلام، برد.
‫چه خبره؟
‫- هی. مزاحم چیزی شده م؟ ‫- چی؟
‫- نه، هیچی. ‫- نه، ما رو به راهیم.
‫چرا این قدر عجیب ‫رفتار می کنی، برد؟
‫این تو به نظر یه کم ‫عجیب میاد.
‫اُه، خدا، بوی گاوبازی میده.
‫خب، ببینین، بچه ها،
‫من نیومده م که بهتون ‫بگم «دیدین گفتم»،
‫با این که الان گفتم.
‫فقط تو فکرم بود که...
‫...اخیرا خیلی تنش بینمون ‫بوده و گفتم شاید...
‫...بتونیم یه شب خودمون ‫باباها بریم بیرون، نه؟
‫آره. چی تو فکرته، برد؟
‫کلوپ؟
‫بهتر از اون!
‫تمام پول های تو کشو ‫و آب نبات ها رو بدین بهمون.
‫من میرم دستشویی.
‫- من دو تا نوشیدنی دیگه برامون می گیرم. ‫- حتما.
‫هی، من دیوونه شده م ‫یا داره بهتون خوش می گذره؟
‫نمی دونم. فکر کنم آره!
‫- محشره، داستی! ‫- مرسی، دان.
‫بهت گفتم که ما ‫رو شما دو تا تأثیر می ذاریم.
‫همین حالا، تو این سالن...
‫...یه مرد هست ‫که علی رغم سن بالاش...
‫...ظاهراً نینجای کمدی فی البداهه ست.
‫برد، نگو که...!
‫درسته. کاملا!
‫دان ویتکر، خانم ها ‫و آقایان!
‫خیلی خوب. خیلی خوب.
‫تو بهترینی.
‫دان! بیاین دان رو ‫تشویق کنیم!
‫می خوایم «دست به کمر» ‫بازی کنیم،
‫بازیش رو بلدی؟
‫- البته که بلدم! ‫- عالیه.
‫عاشقش میشن.
‫- میشه یکی چسبم رو ببنده؟ ‫- آره.
‫دست های کوچولوی دخترونه داره!
‫خیلی خوب. یه صحنه اجرا می کنیم ‫و چند تا پیشنهاد لازم داریم.
‫و در نهایت یه رابطه انسانی ‫لازم داریم.
‫اُه، پدر و پسر!
‫یه رابطه پدر و پسری سالم.
‫طلاق چه طوره؟
‫- اُه، حالا داری میری تو حسش، داستی. ‫- طلاق! آره.
‫خیلی خوب، «طلاق» رو ‫اجرا می کنیم.
‫فقط همین رو لازم داریم. ‫تشویق کنین!
‫واقعا تاریک بود.
‫اُه، یالا، عزیزم.
‫فقط یه کم قبل رسیدنش ‫تفریح کنیم.
‫نه. بس کن! بهت گفتم که، خب؟
‫قبل از نهایی شدن طلاق نمیشه.
‫تق تق!
‫روحش هم خبر نداره ‫داره وارد چه ماجرایی میشه!
‫رسیدی خونه!
‫آره.
‫کجا بودی؟
‫راکونمون رو ‫بردم متخصص پوست.
‫هیچی نشده دو تا از ‫پیشنهادا رو گفت!
‫داره می ترکونه!
‫اصلا نمی خوای به مرد غریبه ای ‫که تو خونه مونه اشاره کنی؟
‫آره، داداش، نمی خوای ‫بدونی من کیم؟
‫من می دونم کی هستی.
‫دان، اگه اجازه بدی،
‫فکر کنم دیگه بهتره ‫با زنت صحبت کنم.
‫خفه شو!
‫فقط خفه شو ‫و دیگه این طوری حرف نزن!
‫وقتی تو پرواز هم رو دیدیم، ‫واقعا باهات مهربون بودم.
‫وقتی داستان مسخره ت رو ‫بارها و بارها تعریف کردی، گوش دادم...
‫...و از کلاهت تعریف کردم!
‫- برد، باید متوقفش کنیم. ‫- داره می ترکونه!
‫- نمی بینی چه خبره؟ ‫- چرا!
‫یه اتاق پر از آدمایی ‫که دارن به پدرم می خندن!
‫- محشره. ‫- خیلی خوب.
‫- یه کم آب بخور. ‫- نه، آب نمی خوام.
‫اُه!
‫آب نمی خوام!
‫زنم رو پس می خوام.
‫و ناهار یکشنبه هامون رو ‫می خوام، تو کرکر برل.
‫بردی، باید از صحنه ‫بیاریمش پایین.
‫تنها چیزی که لازم داشتی ‫یکی بود که بهت گوش بده...
‫...و تنها کاری که من ‫می کنم، حرف زدنه.
‫پشت سر هم.
‫پس کی یاد می گیرم ‫زیپ دهن گُنده م رو بکشم؟
‫اوه.
‫جینی.
‫جینی عزیزم.
‫چرا داره از اسم واقعی ‫مامانم استفاده می کنه؟
‫هی، بابا؟
‫واقعیت داره؟
‫تو و مامان طلاق گرفتین؟
‫می خواستم بهت بگم، برد.
‫پسرم! از اردوی تابستونی برگشتی!
‫من نمیرم اردوی تابستونی، ‫من یه مرد گُنده م، خب؟
‫چرا می خندین؟ من ‫از اونا نیستم، خب؟
‫تو عضو این خانواده ای ‫و به والدینت احترام می ذاری.
‫- آره. ‫- خفه شو!
‫- برد. ‫- فقط خفه شو، من رو...
‫...از این نمایش بیرون بذار!
‫اون چی؟ ‫هنوز هست؟
‫ناپدری دارم؟
‫دیگه این کار رو باهام نکن! ‫من مشتریم!
‫برد، بیا بریم.
‫یالا.
(شب کریسمس)
‫میشه لطفا بری اون بیرون ‫و باهاش حرف بزنی؟
‫با من حرف نمی زنه ‫و من هم سرزنشش نمی کنم.
‫می دونی، واقعا همه ش ‫تقصیر تو نیست.
‫نمی تونی داستی رو ‫مقصر بدونی.
‫وقتی پیشنهاد اون موضوع رو ‫داد که از من و جینی خبر نداشت!
‫- می دونستی! ‫- خیلی تابلوئه، دان.
‫یه مرد هم سن و سال تو ‫یا چون زنش ترکش کرده...
‫...میره تو گروه کمدی فی البداهه...
‫...یا زنش به خاطر گروه کمدی ‫ولش کرده!
‫- پس عمداً انجامش دادی؟ ‫- نه! خب...
‫خب، آره. خب؟ درسته.
‫تو و برد همه ش عشقولانه بازی ‫در میارین و پُز رابطه تون رو میدین.
‫یعنی سر هر فرصتی ‫هم رو بوس می کنین.
‫در حالی که بابای من ‫قالم می ذاره.
‫شاید یه کم حسودیم ‫شده باشه، خب؟
‫ببین، فکر نمی کردم ‫این قدر وحشت کنی...
‫...و جلوی یه اتاق پر از اسکی باز خمار ‫هر چی تو دلته بریزی بیرون!
‫- هی، چه ته؟ ‫- چیه؟ من که...
‫برو اون جا و درستش کن. ‫همین الان.
‫- برو! ‫- باشه.
‫جدی میگی؟
‫نگهش می دارم.
‫حالت خوبه؟
‫آه...
‫مامان بابام طلاق گرفته ن.
‫اُه. مال من هم.
‫افتضاحه.
‫- آره. ‫- فکر کنم تقصیر من بود.
‫- مال تو هم تقصیر تو بود؟ ‫- نمی دونم. امیدوارم نبوده باشه!
‫من همین دیشب فهمیدم. ‫تو کی فهمیدی؟
‫- من بچه بودم. ‫- وقتی بچه بودی؟
‫شاید تقصیر تو بوده. ‫بچه شیطونی بودی؟
‫- نمی دونم. ‫- می دونی چیه؟
‫این که جزئیاتش رو نمیگی ‫باعث میشه باور کنم تقصیر تو بوده.
‫نه، نه، نه! تو بچه شیطونی ‫نبودی، عزیز دلم.
‫برد، رفیق، چی داری ‫به بچه میگی؟
‫بی خیال، پسر. می دونم ‫واسه دیشب ناراحتی.
‫باشه؟ درباره اتفاقی که افتاد ‫متأسفم، خب؟
‫نمی خواستم این موضوع رو ‫پیشنهاد بدم.
‫فقط...فقط از دهنم پرید.
‫- می دونی چیه، داستی؟ عیبی نداره. ‫- واقعا؟
‫- آره. ‫- مرسی، برد.
‫ببین، چه طوره بیای تو ‫و با دان حرف بزنی؟ یه کم...
‫اُه، خدای من. ‫یعنی کی می تونه باشه؟
‫عجب وانت قشنگی!
‫بابایی!
‫- تو این جا چی کار می کنی؟ ‫- بی خیال، من چی کار می کنم؟
‫اومدم کریسمس رو ‫با دختر بی نقصم جشن بگیرم.
‫نمی خوای تعطیلات رو ‫با تنها بابای واقعیت سپری کنی؟
‫آره، بیا!
‫- بیا بریم کلبه رو ببینیم. ‫- سلام، راجر.
‫عالیه!
‫یالا، بجنب. زیادی کُندی.
‫دارم میام، عزیزم.
‫این همه راه تا این جا ‫دعوتش کردی که تلافی کنی؟
‫آره، کردم.
‫- خداحافظ، کرت! بهم زنگ بزن! ‫- آره، دفعه بعد که اومدم می زنم.
‫اون باباشه، نه؟
‫آره.
‫و تو دعوتش کردی، مگه نه؟
‫قطعا. آره.
‫نمی دونم از چی جا موندم، ‫اما داره جالب میشه، پسرها.
‫- از روشت خوشم میاد، برد. ‫- هی، هی، هی.
‫اُه، برد، داری بندر دلت رو ‫خالی می کنی ها!
‫اُه، بندر بازِ بازه! ‫تازه هفته ناوگانه!
‫باشه، خوبه، چون من هم چند تا ‫قایق دارم که می خوام به آب بندازم!
‫آره، خوبه، منم همین طور!
‫تو گریفی کوچولو رو ‫از بچه های من بیشتر دوست داری!
‫چی؟ نه خیر!
‫اون همیشه تو تختت ‫می خوابه.
‫مگان و دیلان هیچ وقت نمی تونن.
‫می خوای اونا تو تخت ‫پیش من بخوابن؟
‫خدایا، نه! حتی فکرش رو ‫هم نکن!
‫من بهش فکر نمی کنم!
‫- تو پیش کشیدیش! ‫- خوبه. بهتره نخوابی!
‫- خفه شو! ‫- هی، خودت خفه شو!
‫- تو خفه شو! ‫- نه، خودت خفه شو!
‫باشه، خب...اون قرار نیست تو برنامه ویژه ای ‫که برای امشب چیدیم شرکت کنه،
‫اگه این تو فکرت بود.
‫اُه، آره؟ پس می خوای ‫به آدریانا بگی...
‫...که همه به اون برنامه ویژه که برای...
‫...امشب کشیدیم دعوتن، ‫غیر از باباش.
‫(برنامه ویژه ای که برای امشب ریختیم)
‫هی. پنج دقیقه دیگه ‫من میشم یوسف نجار.
‫تو برای بازی کردن نقش ‫بابای مسیح مناسب نیستی، برد.
‫اون بابای مسیح نبود، ‫ناپدری مسیح بود.
‫و من کاملا مناسبم.
‫به نفعته دیگه من رو ‫با عصای...
‫...چوپونیت نزنی، برد. ‫دارم بهت اخطار میدم.
‫برد حق داره. ‫بذار یوسف باشه.
‫مرسی، راجر. ‫ممنونم.
‫نوبت برده، داستی.
‫بابا، از نقشت خارج نشو...
‫...و این قدر سعی نکن ‫سیبیلم رو چرب کنی.
‫- میشه درست رفتار کنین؟ ‫- دارم درست رفتار می کنم.
‫زیپ رو بکشین، بچه ها! ‫مسیح کوچولو رو بیدار می کنین.
‫بسه. ریش رو بده من.
‫به ریش یوسفی من ‫دست نزن، برد!
‫- ریش رو بده بهش! ‫- بابا، دخالت نکن!
‫میشه یه کم احترام ‫برای ولادت مسیح قائل شین؟
‫بس کنین!
‫این کار مسخره ست. ‫اصلا درک نمی کنم.
‫وقتی مریم قراره بچه به دنیا بیاره، ‫برای چی باید برن سفر؟
‫چی این قدر اهمیت داره...
‫...که نصفه شبی باید ‫می رفتن بیت لحم؟
‫سرشماری بود، خب؟ ‫تو کلاس یکشنبه یاد گرفتیم.
‫مگان، چه خبر...
‫اون معجون رو خوردی؟
‫هی. کی هوس پن کیک کرده؟
‫آره، اون بچه منگه.
‫مامان، تو خوشگلی. ‫میشه بریم پن کیک بخوریم؟
‫متأسفم، دوستان.
‫مشکل فنی پیش اومده.
‫عالیه، بابا. حالا دیوار چهارم رو شکستی!
‫هیچ کدومش واقعی نیست، بچه ها.
‫می خوام تو ماشین منتظر بمونم.
‫سوییچ رو بده بهم، برد!
‫نه، سوییچ ماشین رو ‫بهت نمیدم،
‫چون هم بچه ای، هم منگ!
‫هیچ کس از صدای بردیِ ‫مسخره و احمقانه ت خوشش نمیاد!
‫و بوی کدو تنبل میدی!
‫- از اون خمار بدجنسایی! ‫- بچه عجب بازویی داره!
‫بچه نُه ساله خمار. ‫واقعا که چه پدری!
‫مراقب باش چی میگی، راجر.
‫آدریانا! ‫خوبی، عزیزم؟
‫حالش خوبه؟ ‫اون...چی...
‫اُه، چه سورپرایزی! حالا ‫فهمیدیم مگان معجون از کجا آورده.
‫همیشه فکر می کنی ‫اون دوست نابابه.
‫شاید دختر تو به دختر من ‫معجون داده.
‫شاید دختر تو این جوریه ‫چون مادرش دزد مغازه ست!
‫دزد مغازه.
‫سارا، داشتیم روی دزدی ‫از مغازه ش کار می کردیم، خب؟
‫اما این هیچ ربطی ‫به کابوس وار بودنِ...
‫...همیشگیِ آدریانا نداره.
‫دختر من کابوس نیست!
‫بیا، آدریانا.
‫نه، عزیزم، منظورم ‫این نبود.
‫- عزیزم! ‫- هی.
‫- به دختر من چی گفتی؟ ‫- بهش گفت کابوس.
‫هی، من خیلی چیزا هستم، ‫اما آتئیست نیستم.
‫بیاین بیرون بحثش رو بکنیم.
‫آره، بیاین از آخور بریم بیرون.
‫بهش گفت کابوس.
‫- بریم. ‫- خیلی خوب، پسرها،
‫نمی تونیم همین طوری ‫بریم که!
‫یوسف نجار و صاحب مسافرخونه ‫از آخور رفتن بیرون!
‫حرکت اول رو بکن، ‫صاحب مسافرخونه!
‫دخلش رو بیار، یوسف!
‫این کار رو ‫جلو بچه ها نمی کنیم!
‫اصلا شماها دیگه ‫چه جور پدری هستین؟
‫دیگ به دیگ میگه روت سیاه!
‫این رو کسی میگه که شش ماه ‫به پسرش دروغ گفته.
‫شاید برای همین همه فکر می کنن ‫داستانات این قدر شیرینن!
‫چون همه دروغن!
‫سارا، بچه ها رو ‫از این جا ببر، خب؟
‫با کمال میل. به هر حال ‫نمی خوام این رو تماشا کنن.
‫خوش بگذره، کودن ها!
‫- پن کیک، عوضی ها! ‫- نگو «عوضی».
‫بچه ها رفتن. ‫بریم.
‫من یکی که لباس یوسف ‫پوشیده رو نمی زنم.
‫ریش رو برداشتم، راجر.
‫چند تا بهونه می خوای بیاری، پسر؟
‫اُه، حالا شد!
‫- می دونی چیه، برد؟ ‫- دان!
‫آره، من دروغ گفتم!
‫چون هر وقت تو زندگیت ‫مشکلی پیش میاد،
‫اگه به خوبی و خوشی ‫تموم نشه،
‫تو کاملا از هم می پاشی.
‫فکر کردم رابطه مون ‫صادقانه ست!
‫اُه، آره؟ برد، شرط می بندم هیچ وقت...
‫...از عمل پارسالت چیزی ‫بهش نگفتی، گفتی؟
‫اُه، خدای من. ‫چه عملی؟
‫هیچی نبود، یه بافت خوش خیم بود.
‫این جا رو باش! ‫جفتتون خالی بندین!
‫و تو!
‫به محض این که رسیدی،
‫جز بدجنسی و طعنه زدن ‫هیچ کاری نکردی.
‫خب، می دونی چیه، کرت؟
‫- گور بابات! ‫- بابا!
‫آره، گور پدرت.
‫آفرین، مرتاض! ‫می بینم که داری ناسزا میگی!
‫از اون بدهاش نه، ولی ‫به هر حال، شروع خوبیه.
‫حالا، بجنب، نشونم بده، ‫پسر گنده، یالا!
‫- یالا. ‫- هی! هی!
‫هنوز دعوا برقراره یا نه؟
‫راجر به نکته خوبی اشاره می کنه. ‫دوباره به حرکت بیفتین.
‫یالا، راجر. بزن! ‫برو تو کارش!
‫- یالا! ‫- نه، نه، نه، نه!
‫اگه دست رو هم دیگه بلند کنین، ‫چه بچه ها این جا باشن چه نباشن،
‫تأثیر منفی روشون می ذاره.
‫باشه. من دست روش ‫بلند نمی کنم.
‫چی کار می کنی؟
‫اُه. اُه، که این طور. ‫باشه، باشه، برف بازی!
‫من پشت ماشینم تفنگ اسباب بازی دارم.
‫می خواین بیارمشون؟
‫من تو تیم جوانان رد ساکس تو لیگ دسته یک ‫پرتاب کننده بودم، راجر!
‫نگی نگفتم!
‫بهترین پرتابت رو بکن!
‫بابا!
‫دان، متأسفم!
‫افتضاحه.
‫- خیلی متأسفم. ‫- نه، نه، چیزی نبود.
‫هی، منصفانه نیست، ‫اون توپ یخیه.
‫پس چی که هست.
‫می دونی، اگه اون رو پرت کنی، ‫دیگه هم-بابا نیستیم.
‫کار از این حرفا گذشته، عوضی!
‫می دونی، از الان به بعد،
‫مثل یه خانواده ترکیبی عادی ‫رفتار می کنیم...
‫...که من توش ازت متنفرم.
‫بچه ها هیچ وقت نمی فهمن،
‫چون من به عنوان پدر بهتر از اونم ‫که زیراب ناپدریشون رو بزنم.
‫اما تو قراره همون جا باشی، برد.
‫زیرِ آب!
‫خب، حدس بزن چی! من ‫صبح و ظهر و شب ازت تعریف می کنم!
‫چون جلوی بچه ها ‫باید همین کار رو کرد!
‫اما فقط بدون حسی ‫که واقعا بهت دارم...
‫...اینه که برو سماقت رو بمک، داستی.
‫سماق چرب خیس.
‫می خوای ادای پرتابش رو در بیاری ‫یا واقعا پرتش می کنی، برد؟
‫ها؟
‫چی؟ چی؟ ها؟
‫تا حالا ورزش نکرده.
‫شاید چسبیده به دستش.
‫اُه! اُه!
‫ها؟ ها؟
‫من هم همین فکر رو می کردم.
‫می دونی چیه، داستی؟ ‫تو ارزشش رو نداری.
‫بیا، بابا.
‫خوبه.
‫گول خوردی! ‫کاملا ارزشش رو داری!
‫بابا!
‫- اون یکی گوله یخ بود. ‫- ببین با باباش چه طور رفتار می کنه!
‫بابا!
‫ببین، تصادفی بود.
‫یالا، راجر.
‫برد دفعه اول رو ‫درست گفت.
‫ارزشش رو نداری.
‫لعنت! از گردنم رفت پایین!
‫دان! متأسفم! متأسفم!
‫یارو مثل آهن ربای برفه.
‫درباره همه چیز حق داشتی. ‫حالا راضی شدی؟
‫داستی،
‫از این که حق با من باشه ‫خوشم میاد.
‫هی، اون بچه ته؟
‫گریفی!
‫می دونم. می دونم، عزیزم. ‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫می دونم، می دونم.
‫فکر داستی بود. ‫هیچ وقت نمی خواستم این کار رو بکنم.
(روز کریسمس)
‫هی، برد. اون یکی مال منه.
‫- اُه، این ساک توئه؟ ‫- آره.
‫سارا؟ سارا!
‫- اُه، خدای من. ‫- وای!
‫این جا چه خبره؟
‫چه خبره، سرکار؟
‫جلوتر بهمن ریخته رو بزرگراه.
‫تخلیه ش چند ساعتی وقت می بره،
‫پس مسیر رو دنبال کنین ‫و برگردین تو شهر، خب؟
‫چی باعث بهمن شده؟ ‫به خاطر این همه برفه؟
‫آره، مطمئنم...
‫...برف یه ربطی به بهمن داشته!
‫تکون بخورین!
‫خب، به گمونم می تونیم ‫برای وقت کشی وایسیم ناهار بزنیم.
‫تو روز کریسمس؟
‫کجا بازه؟
‫چه می دونم.
‫اُه، این جا رو نگاه!
‫انگار همه یه فکر یکسان داشتن.
‫اُه، نه. ‫همه چیز فروش رفته.
‫خب، به گمونم می تونیم ‫«یدک کش موشک» رو ببینیم.
‫درباره چیه؟
‫لیام نیسون بازی کرده.
‫...میره خونه و اتفاقی ‫به چند تا تروریست می خوره...
‫...که یه موشک بالستیک ‫قاره پیما دزدیده ن.
‫برای همین وصلش ‫می کنه به کامیونش...
‫...و باید قبل از صبح کریسمس برسوندش ‫به فرماندهی دفاع هوافضای آمریکای شمالی.
‫شنیده م واقعا خوبه!
‫مطمئن نیستم، برد، ‫پی-جی-13 زده.
‫من واقعا از بددهنی ‫خوشم نمیاد.
‫خب، بچه های بانمک کوچولو ‫توش داره.
‫مگه چه قدر می تونه ‫بد باشه؟
‫ضمنا، تو عاشق لیام نیسونی.
‫درسته.
‫- بیاین یه امتحانی کنیم. ‫- آره!
‫به نظر خیلی قهرمانانه میاد.
‫- اینش رو قبول دارم. ‫- واقعا، پسر!
‫ردیف جلو؟ ‫مطمئن نیستم، برد.
‫- چه طوره... ‫- بابا، لطفا بس کن!
‫چشمات رو اذیت می کنه.
‫چاره ای نداریم، خب؟
‫نگاه کنین، مامان و برد!
‫بابانوئل یه هدیه ‫برای شما عوضی ها داره.
‫تو بازداشتی، بی شرف.
‫- موفق شدی، بابا! ‫- همه شون رو کشتی!
‫نه، بچه ها. ما موفق شدیم. ‫ما همه شون رو کشتیم.
‫با هم.
‫عاشقتیم، بابایی.
‫من هم عاشقتونم.
‫تنها چیزی که تو این دنیای به هم ریخته ‫برام اهمیت داره،
‫شما بچه هایین.
‫و متأسفم که تعطیلاتتون ‫خراب شد...
‫...به خاطر اون عوضی های بی...
‫ببخشید، دوستان.
‫ظاهرا برقمون رفت.
‫نمی دونیم برق کی برگرده،
‫پس همگی می تونین این جا ‫یا تو لابی بمونین.
‫وزارت ترابری می خواد همه داخل ‫بمونن و نرن تو جاده ها،
‫پس شاید یه مدتی این جا باشیم.
‫می دونی، شرط می بندم ‫این هم به خاطر برفه.
‫خدایا، بابا، غیب گفتی!
‫باید برم دستشویی.
‫برد، تو نباید بری دستشویی؟
‫بابا، جلو مردم این حرف رو نزن!
‫- برو دیگه. ‫- باشه.
‫هنوز داره من رو ‫نگاه می کنه؟
‫آره.
‫داره اون نگاه خاصش رو ‫میندازه؟ می دونی، این جوری...
‫- داره همون جوری نگاه می کنه؟ ‫- آره.
‫پلک هم نمی زنه؟ ‫آره.
‫می دونی،
‫وقتی گفتم برد داره...
‫...تبدیلت می کنه ‫به چیزی که نیستی...
‫می دونی، شاید چیزی که ‫واقعا می خواستم بگم...
‫...این بود که...
‫...برد داره تبدیلت می کنه ‫به چیزی که من نیستم،
‫یه بابای خوب.
‫نه؟ روت تأثیر نذاشت؟
‫بی خیال. به نظر خودم ‫خیلی خوب بود.
‫کل اون نطق تو فیلمی بود ‫که همین الان دیدیم!
‫- واقعا؟ ‫- آره. کلمه به کلمه ش!
‫با وقفه های دراماتیکش و اینا!
‫همین الان لیام نیسون ‫این رو گفت.
‫حتماً رفته تو ناخودآگاهم.
‫میرم دستشویی.
‫آره. آره.
‫وای! ‫عجب ساعتِ...
‫...تحسین برانگیزی! رولکسه؟ ‫مال من کاسیوئه.
‫می دونی چیه، کرت؟
‫اولین بار که هم رو دیدیم،
‫خیلی هیجان داشتم ‫که هم-بابابزرگی میشیم...
‫...و حالا همه به بدبختی افتاده ن! ‫پسرم هم من رو نمی بخشه.
‫می دونی تو و برد ‫واقعا چی لازم دارین؟
‫اُه، نه.
‫من از امثال تو ‫نصحیت نمی گیرم.
‫نه، مرسی.
‫باشه، چی لازم داریم؟
‫- هی! آدریانا این جاست! ‫- مگان!
‫سلام!
‫- نمی تونم از شر این یارو خلاص شم! ‫- نمی تونم از شر این یارو خلاص شم!
‫- شماها هم این جا گیر کردین؟ ‫- آره.
‫و دیلان...ببین دیگه ‫کی گیر کرده! عشقت!
‫باید ببریمش زیر دارواش!
‫آره!
‫- یالا، این زیر بمون. ‫- بمون.
‫از اون دختره خوشت میاد، مگه نه؟
‫همم.
‫خب،
‫کی تک و تنها ‫یه پین بولینگ رو انداخت؟
‫- من؟ ‫- معلومه که تو انداختی!
‫حالا برو اون پین رو بردار!
‫ایناهاش، دیلان!
‫به نظر درست نمیاد.
‫برد؟
‫بابا، من واقعا نمی خوام...
‫خدایا.
‫مثل دو تا مرد ‫فیزیکی حلش می کنیم!
‫و وقتی همه چیز تموم شد، ‫کلی حالمون بهتر میشه!
‫حداقل امروز یکی داره ‫به نصیحتم گوش میده.
‫بس کن! این کودک آزاریه! ‫عزیزم، کمکم کن!
‫این قدر لوس ننر نباش! ‫بجنگ!
‫هی، بچه ها، بی خیال، ‫بس کنین.
‫دارین الم شنگه به پا می کنین، خب؟
‫آره، دان، خم شو روش!
‫پسرم، به خاطر پیوند مردونه مون هم ‫که شده، با من همکاری کن!
‫نه، صبر کن، صبر کن، ‫نگاه کن! نگاه کن!
‫چی کار داره می کنه؟
‫آدریانا، بیا. ‫میریم خونه.
‫وایسا، وایسا، راجر، ‫نمی تونی تو اون طوفان بری بیرون.
‫من جایگزین فصل سه ‫«جدال با یخ» بودم.
‫چیزیم نمیشه.
‫اون بهترین فصلشون بود.
‫من درستش می کنم.
‫یه دقیق صبر کن، راجر. ‫وایسا، پسر.
‫نه. از حالا به بعد، نمی خوام ‫نزدیک دخترم باشی.
‫نمی خوام با هیچ کدومتون ‫هیچ کاری داشته باشم!
‫ببین، من هم نمی خواستم ‫خانواده تو باشم، راجر.
‫درست همون طور که برد نمی خواست ‫خانواده من باشه، مگه نه، برد؟
‫نه. به هیچ وجه. ‫حالم ازت بهم می خورد.
‫در واقع، یه جورایی ‫هنوز حالم به هم می خوره.
‫آره، منم، برد،
‫اما این بچه ها همه مون رو ‫به هم وصل کرده ن.
‫هیچ کس هیچ جا نمیره.
‫- می خوای جلوم رو بگیری؟ ‫- اگه مجبور شم، آره.
‫آره جون خودت! تو نمی تونی ‫جلوی عقربه ساعت رو بگیری، مُردنی!
‫سفت و سخت.
‫می دونی چیه، آدریانا؟
‫از این حرف خوشت نمیاد، خانم جوون، ‫ولی خیلی وقت پیش باید می گفتمش.
‫من دوستت دارم.
‫- من رو تحت تأثیر قرار داد. ‫- منم همین طور. زد تو قلبم.
‫- همین الان چی گفتی؟ ‫- شنیدی که!
‫گفتم نادختریم رو دوست دارم!
‫و واقعا گفتم، باید ‫خیلی وقت پیش می گفتمش،
‫اما می ترسیدم حرفم رو بزنم ‫و ریسک رد شدن رو به جون بخرم.
‫چه شیرین.
‫می دونی چیه؟
‫آدریانا، کریسمس رو ‫پیش مامانت می مونی، خب؟
‫تو از پیشمون نمیری، راجر.
‫چون تو رو هم دوست دارم.
‫- حرفت رو پس بگیر! ‫- نه، نمی تونم.
‫دیگه نمی تونم پسش بگیرم.
‫همه شنیدن. ‫حرف رو زدم.
‫- همه شنیدین؟ ‫- آره.
‫تو باباشی، به خاطر توئه ‫که الان اون کسیه که هست...
‫...و اگرچه الان یه مقدار خاصی ‫از من نفرت داره،
‫من دوستش دارم که یعنی ‫تو رو هم دوست دارم...
‫...و تا حالا تو گفتنش ‫تعریفی نداشته م،
‫اما الگو می گیرم از برد،
‫که اون رو هم دوست دارم.
‫دیگه داری چرت میگی ‫که بغضم رو بترکونی.
‫برد! بس کن.
‫- دارم سعی می کنم. ‫- من کلاً به هم ریختم.
‫- دان، لطفا! ‫- باید درک کنی،
‫وقتی یهویی این جوری میگی،
‫چه انتظاری داری؟
‫- بسه! ‫- دارم بس می کنم.
‫- ما...
‫آره، بچه ها. بس کنین، ‫دارین خجالتم میدین.
‫دوستت دارم، برد...
‫...و کارن رو دوست دارم، ‫سارا رو دوست دارم،
‫و بچه هام رو ‫دوست دارم.
‫من...
‫شاید واسه اون یکی ‫زمان بیشتری لازم داشته باشم.
‫البته، درک می کنم.
‫- اما داریم پیشرفت می کنیم، شاید برای تولدت! ‫- آره!
‫می دونی چیه، مگر این که...
‫...بخوای چیزی بگی؟
‫- هیچی؟ ‫- بگو، کرت.
‫- الان وقتشه. ‫- فقط بگو، کرت.
‫می خوای چیزی بگی؟
‫به اون بدی نیست. ‫بگو دیگه.
‫- می تونی. ‫- انجامش بده.
‫نه، تولد هدف خوبیه. ‫هدف خوبیه.
‫خیلی خوب، راجر. ‫نظرت چیه؟
‫برای سپری کردن کریسمس ‫با خانواده ت، خیلی دیر نشده.
‫♪ وقت کریسمسه ♪
‫♪ لازم نیست بترسی، راجر ♪
‫لعنت، اون آهنگ محبوبمه!
‫♪ و تو دنیای ما که فراوونیه ♪
‫♪ دستات رو دور دنیا حلقه کن ♪
‫♪ در طول کریسمس ♪
‫♪ اما دعا کن ♪
‫♪ برای بقیه دعا کن! ♪
‫حتی تو اوت هم پخشش می کنم، ‫اصلا برام مهم نیست.
‫♪ تو طول کریسمس ♪
‫♪ یه دنیا بیرون پنجره ت هست ♪
‫♪ دنیای ترس و وحشته ♪
‫♪ جایی که تنها آبی که جریان داره ♪
‫♪ و زنگ های کریسمسی ♪ ‫♪ که اون جا به صدا در میان ♪
‫♪ صدای ناقوس عذابن ♪
‫شنیدش!
‫یالا، راجر.
‫من نیستم. ‫من تنها اومدم.
‫باشه، خب،
‫اون کریسمس تنهایی اومده ‫سینما و یه ذره غم انگیزه.
‫آره. آره، من می دونم.
‫می دونم کجا برف نیست.
‫♪ و تو آفریقا برف نمیاد ♪
‫♪ تو این کریسمس! ♪
‫کریسمس مبارک!
‫کریسمس مبارک، بچه ها!
‫خیلی خوب، بچه ها. ‫تا عید پاک...
‫...دیگه نمی بینیمشون،
‫پس همه از باباجون و پدرسالار ‫خداحافظی کنین.
‫- خداحافظ، دیلان. ‫- خداحافظ، پدرسالار!
‫هی، دفعه بعد که خواستی ‫به یه مرد شلیک کنی،
‫خراشش نده، بزن ‫تو ملاجش، خب؟
‫خداحافظ، آدریانا.
‫من نمی خوام بری، باباجون!
‫- واقعا؟ ‫- آره، واقعا؟
‫آه، البته، اون رو بغل می کنه!
‫شاید بتونی بهم زنگ بزنی ‫و داستانی باباجونی برام تعریف کنی.
‫- خیلی خوشحال میشم! ‫- اُه و ضمنا...
‫...تو سینیورمچ دات کام ‫هم ثبت نامت کردم.
‫سایت قرار گذاشتن ‫برای مسن هایی مثل توئه.
‫مرسی، عزیزم.
‫عزیزم، مامانت داره پیام میده.
‫تازه دارن از هواپیما ‫پیاده میشن.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم، برد.
‫هی، خب، آره، ‫پرواز به سلامت.
‫- آره، بیا شروع نکنیم. ‫- قبول دارم.
‫این چیزا رو باید ‫از جوونی شروع کرد.
‫ما از اون بازه جا موندیم.
‫واقعا ممنونم.
‫واقعا؟ باشه.
‫- هی، می بینمت، بچه. ‫- به زودی می بینمت، آره.
‫آره، خداحافظ، بچه.
‫- میای، باباجون؟ ‫- اومدم، کاپیتان!
‫خداحافظ، بابا.
‫می دونی، دان، داشتم ‫فکر می کردم...
‫برای قرار گذاشتن ‫اپلیکیشن لازم نداری.
‫چیزی که لازم داری، ‫یه رفیق کمک دسته.
‫مقصد پروازمون رو ‫عوض کردم به وگاس.
‫سال نو تو سیزرز پالاس، ‫قشنگ حالت رو جا میاره.
‫به نظر محشر میاد!
‫از اون جا کجا میریم؟
‫شروع نکن، باباجون.
‫هی، بردی، دیگه عصبی نباش.
‫تو مهربون ترین، ملایم ترین ‫و صادق ترین مردی هستی که می شناسم،
‫و مادرت با هر کسی ‫از اون پله ها بیاد پایین...
‫...طرف عاشقت میشه، ‫می شنوی چی میگم؟
‫مامان بزرگ!
‫اون سالیه؟
‫وایسا، وایسا، کی؟
‫سالی سولنبرگر.
‫کسی که تو معجزه هادسون ‫155 تا مسافر رو نجات داد!
‫کلینت ایستوود یه فیلم ‫راجع بهش ساخته.
‫وایسا. خونه تو تماشاش کردیم. ‫معرکه بود!
‫آره، تام هنکس و آرون اکهارت.
‫واقعا باهاش حال کردم.
‫یارو یه قهرمان ملیه و قراره ‫ناپدری تو بشه.
‫وای. شگفت انگیزه.
‫شرط می بندم بلیت سفر مجانی می گیره!
‫و شاید برای ما هم ‫بلیت بگیره!
‫شاید!
‫خب، منتظر نذارش! برو ‫سلام کن! برو، برو!
‫مامان بزرگ!
‫تو باید برد باشی.
‫نوچ.
‫- نه، برد! ‫- تو بابام نیستی!
‫برد، نه، این اشتباهه!
‫برام مهم نیست جون چند نفر رو ‫نجات داده باشی!
‫هیچ وقت جای اون رو ‫نمی گیری، می شنوی چی میگم؟
‫برد، اون خیلی مهربونه! ‫برگرد!
‫تو فقط یه داستان خوب داری! ‫بابام یه میلیون تا داره!
‫(پس از تیتراژ ادامه دارد)
‫می دونین، پارسال ‫بچه های سنت بندیکت...
‫ولادت مسیح رو با ‫لباس های مدرن اجرا کردن.
‫همه اولش ازش متنفر بودن، ‫اما بچه های سنت بندیکت رو می شناسین که،
‫خوب تلافیش رو سرشون ‫در آوردن.
‫جایزه اصالت رو بردن.
‫و البته که بعدش هم گروه ‫مسیحی های میپل وود بودن.
‫اونا یه رقابت دوستانه ‫با «ناصریان» داشتن.
‫پارسال هر چی کاه داشتن ‫ازشون گرفتن.
‫آره، سعی کنین ‫بدون کاه...
‫...صحنه ولادت مسیح رو ‫بچینین.
‫کریسمس مبارک، دوستان!