‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: «رومینا»
[نیویورک، 1989]
‫سیب زمینی؟
‫من اینجام!
‫بگیر که اومدم! ‫گرسنه م!
‫بدو! فرار کن، فرار کن، فرار کن!
‫بیا اینجا! ‫من سیب زمینی می خوام!
‫برو اون رو بگیر! بابا!
‫ایناهاش. آه!
‫می دونی، دیدم چطور ‫نگاهش می کردی.
‫بی خیال، اتاق پر نویسنده بود. ‫داشتم حرف می زدم دیگه.
‫اُه، ولم کن، من فرق حرف زدن ‫و عشوه اومدن رو می دونم.
‫- عشوه نمیومدم. ‫- عزیزم، به من اعتماد کن.
‫- نباید لیوان سومی رو می خوردی. ‫- اُه، واقعاً؟
‫آره، گوش کن، وقتی ‫یه بار با آدم بی وفایی کنن،
‫- امکان نداره که بتونه... ‫- یه بار، تریشا.
‫یه بار...اون هم ‫هفت سال پیش.
‫یه بار؟ یه بار برای من کافیه! ‫و عاشق اینم که...
‫بابا!
‫- چیزی نیست، سیب زمینی. ‫- بابا!
‫بابا!
‫نه!
‫بابا!
‫آخ!
‫آی!
‫مشکل الان اینه که داری اختلالِ ‫افسردگی شیدایی ای رو تجربه می کنی...
‫...که تصادف، آسیب دیدن مغز ‫و از دست دادن همسرت باعثش شده.
‫جیک، چیزی که من رو ‫نگران می کنه، تشنج ها هستن...
‫...چون قطعاً علامت یه چیز جدی ترن...
‫...و اگه حداقل درمان رو امتحان نکنی ‫و به خودت فرصت ندی،
‫عاقبت دچار یه چیز بدتر میشی.
‫مثلاً چی؟
‫فروپاشی روانی.
‫قویاً پیشنهاد می کنم که بستری شدن ‫تو سنت فرانسیس رو در نظر داشته باشی.
‫اونجا چند تا پزشک می شناسم.
‫واقعاً توصیه می کنم ‫چند هفته ای درمان بشی،
‫شاید حتی چند ماه.
‫بیمارستان روان پزشکی؟ بی خیال!
‫نمی تونم این کار رو بکنم. ‫باید دخترم رو بزرگ کنم.
‫دقیقاً برای همین لازمه ‫که انجامش بدی،
‫چون باید دخترت رو بزرگ کنی.
‫هنوز کتاب محبوبته، نه؟
‫آره.
‫هی...کیتی...
‫من باید برم سفر.
‫چی؟
‫یه مدت کوتاه.
‫خب، چند وقت؟
‫نمی دونم، یه مدت.
‫منم می خوام بیام.
‫این دفعه نمیشه، عزیزم.
‫می دونی، تصادف ‫من رو یه کم مریض کرده...
‫...و باید درستش کنم.
‫باید قوی تر باشم که بتونم ‫از تو مراقبت کنم.
‫هستی!
‫اون جوری که باید و شاید ‫نیستم، عزیزم، خب؟
‫تو میری خونه خاله الیزابت ‫و شوهرخاله ویلیام و پسرخاله هات...
‫...تو وست چستر می مونی.
‫ولی دلم نمی خواد بری!
‫وقتی برگردم، دیگه نمیرم...تا ابد.
‫همه چیز درست میشه.
‫- سلام. ‫- سلام، عزیز دلم! و جیک.
‫سلام، کوچولو...
‫اُه، خیلی خوشحالیم که تونستی ‫بیای پیش ما بمونی.
‫خداحافظی کن.
‫دیگه باید برم.
‫نه.
‫همین که بتونم، برمی گردم.
‫تو سیب زمینی منی. ‫فقط و فقط خودت، خب؟
‫خیلی دوستت دارم.
‫خیلی خوب. ‫ردیفه.
‫برمی گرده، عزیزم.
‫دوستت دارم، کیتی!
‫بابا!
‫راه بیفت!
‫لطفاً راه بیفت!
[هفت ماه بعد]
‫جیک، وقتشه.
‫بهت افتخار می کنم، جیک.
‫اگه چیزی احتیاج داشتی، ‫یه سر به ما بزن.
‫بیا راهیت کنیم.
‫خداحافظ، جیک.
‫موفق باشی.
‫مرسی.
‫خوشگل شدی.
‫گمونم الکتروشوک بهم می سازه!
‫اُه، بهتره باعث اتصالی ‫سیم های مغزت نشده باشه.
‫اون مخ می تونه جایزه نوبل ببره،
‫این خط، این نشون.
‫اگه بلو تونست ببره، تو هم می تونی.
‫ممنون که بهم فشار آوردی. ‫همه ش پنج دقیقه ست در اومده م.
‫اُه، می دونی، تلاشم رو کردم... ‫البته برای من که زحمتی نبود.
‫باعث خوشحالیم بود. ‫حداقل ماهی یه بار دیدمش.
‫گاهی وقت ها حتی بیشتر...
حسابی جا می خوری که چه قدر...
‫میری دیدن کیتی؟
‫آره.
‫آره، استرس داری؟
‫اون دخترمه. چرا باید ‫استرس داشته باشم؟
‫می خوای باهات بیام؟
‫واقعاً که مدیر برنامه همه کاره ای!
‫من دوستتم.
‫چیزیمون نمیشه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫ممنون که اومدی دنبالم.
‫مرسی که من رو رسوندی.
‫مراقب خودت باش.
‫- بابا! ‫- سیب زمینی!
‫بابا! دلم برات تنگ شده بود! ‫دلم برات تنگ شده بود!
‫دل منم برات تنگ شده بود! می دونستم ‫بالاخره برمی گردم و حالا برگشتم، دیدی؟
‫خب، می دونم. می دونم، ‫ولی من یه عالمه صبر کردم!
‫- می دونم. ‫- دیگه برگشتی که بمونی؟
‫- تا ابد و ابد و ابد؟ ‫- ابد و ابد و...آره.
‫- سلام، جیک. ‫- دوستت دارم!
‫- سلام. ‫- خوش برگشتی.
‫داخل قهوه و کیک دارم.
‫- تو هم قهوه می خوری؟ ‫- بیا تو. ‫- نه.
‫خوشحالم که می شنوم ‫قهوه خور نیستی،
‫- ولی کیک می خوری! ‫- بله.
‫خیلی خوب، پس بیا بریم ‫یه دسری بزنیم. یالا!
‫- سلام، ویلیام. ‫- خوش برگشتی، جیک.
‫- اوضاع وکالت چطوره؟ ‫- آه، مثل همیشه خوبه.
‫تازه تو مدرسه هم ‫یه سره پیشرفت کرده.
‫خیلی بهش افتخار می کنیم.
‫- داتی. ‫- بله، خانم.
‫میشه لطفاً کیتی رو ‫ببری اتاقش؟
‫چرا؟
‫صرفاً می خوایم یه صحبت کوتاه ‫با بابا داشته باشیم، خب؟
‫عیبی نداره.
‫پسرها! تو خونه نه!
‫برید تو اتاقتون!
‫چه خبره؟
‫تقریباً یه سال نبودی.
‫هفت ماه.
‫ببینین، می خوام ‫از جفتتون تشکر کنم...
‫...و بگم خیلی ممنونم ‫که از کیتی مراقبت کردین.
‫فوق العاده شده.
‫نمی تونم توصیف کنم ‫چه قدر قدردانم. ممنون.
‫خب، ما اینجا یه خونه امن و شاد داریم.
‫درسته.
‫گمونم طول می کشه ‫تا به برگشتنت عادت کنی.
‫خب، من بدجوری ‫دلتنگش بودم.
‫واقعاً؟ دلت برای پاتریشا هم تنگ میشه؟
‫برگشتنم حلش نمی کنه.
‫می دونستی قرار بود ‫روز مراسمش، ناهار بیرون بخوریم؟
‫می خواستیم بالاخره بحث چیزایی ‫که از هم دورمون کرده بودن رو بکنیم.
‫- الیزابت... ‫- نشده یه روز...
‫...به این موضوع فکر نکنم، جیک.
‫اون تنها خواهر من بود ‫و هیچ وقت فرصت نکردم...
‫الیزابت...الیزا...
‫دوست داریم یه پیشنهاد بدیم، جیک. ‫فقط...فقط حرفم رو بشنو.
‫بذار کیتی امشب اینجا بمونه. ‫تو هم برو مستقر شو.
‫می دونی، برگرد به حالت عادی ‫و یه هفته بعد...
‫...یا هر وقت حاضر بودی، ‫بگو کیتی بیاد با تو زندگی کنه.
‫لازم نیست.
‫- خب، برای ما زحمتی نیست. ‫- ما چیزیمون نمیشه.
‫- ما از اینجا بودن کیتی لذت می بریم. ‫- دوست داریم اینجا باشه.
‫دیر شده.
‫کیتی!
‫ما دوست داریم ‫کیتی رو به فرزندی بگیریم!
‫چی؟
‫الیزابت، خدا لعنتت نکنه...
‫گوش کن، نمی خوام بچه ها ‫اینا رو بشنون. بذار بریم...
‫چی دارین میگین؟
‫ببین، جیک، من هیچ وقت ‫راحت نبودم که نیتمون رو پنهان کنیم.
‫ببین، کیتی اینجا خوشحاله. ‫اندرو و مایکل رو دوست داره.
‫باید ببینی سه تایی چطوری...
‫- کیتی دختر منه! ‫- خب، آره.
‫البته که هست، ‫ولی ما هیچ مشکلی نداریم.
‫بعد از یه سال بستری شدن تو سنت فرانسیس، ‫حدس می زنم بیشتر پولت تموم شده باشه.
‫هر وقت بخوای می تونی ببینیش.
‫این باعث میشه وقتت ‫واسه تمرکز کردن رو...
‫- کیتی، یالا. داریم میریم! ‫- جیک.
‫- جیک! ‫- جیک!
‫جیک!
‫سیب زمینی!
‫فکر کردم با هم تمرین کردیم!
‫خواهر من رو کشته، نه خواهر تو رو.
‫جیک!
‫تشکر کن.
‫ممنونم.
‫خداحافظی کن.
‫- خداحافظ! ‫- عزیزم، دوستت دارم! خداحافظ!
[بیست و پنج سال بعد]
‫هی، کیتی. صبر کن!
‫چه خبر؟
‫درس می خوندم.
‫باورم نمیشه داری مدرکِ ‫روان شناسی می گیری.
‫باید کل روز بشینی و به نق زدنِ ‫مردم درباره مشکلاتشون گوش بدی.
‫من دوست دارم به مردم کمک کنم.
‫می تونی به من کمک کنی! ‫من حسابی تنهام.
‫آخه من چه کمکی ‫می تونم به تو بکنم، اوان؟
‫چه می دونم، می تونیم ‫یه بار بریم سر قرار!
‫چه اعتماد به نفسی داری!
‫واقعاً؟ گمونم همین طوره.
‫خب...خب، بهم بگو ‫واقعاً چی می خوای؟
‫می خوای با هم بیشتر آشنا شیم ‫یا فقط همین یه بار همو میبینیم؟
‫چون من با هیچ کدومش ‫مشکلی ندارم.
‫اعتماد به نفست چی شد؟
‫- سلام، مارایا. ‫- سلام!
‫دردسر که درست نمی کنی؟
‫سعیم رو می کنم.
‫خیلی خوب.
‫همین الان یه پرونده دادن دستمون.
‫یه دختر 12 ساله ‫به اسم لوسی کارتر.
‫پدرش وقتی نوزاد بود ‫از اوردوز مواد مُرد.
‫مادرش ولگرد بوده. یه مرد ناشناس ‫تقریباً یه سال پیش اون رو کشته.
‫کجا زندگی می کنه؟
‫خیابون 133، خونه ‫سرپرست های موقتش.
‫از خاکسپاری مادرش ‫تا الان، یه کلمه هم حرف نزده.
‫یه ساله حرف نزده؟
‫قبلاً حرف زدنش چطور بود؟
‫عادی.
‫عامل فیزیولوژیکی در کار نیست؟
‫اصلاً.
‫گفتم شاید علاقه مند باشی.
‫قطعاً.
‫خوبه.
‫کدوم رو از همه ‫بیشتر دوست داری؟
‫فقط نشون بده.
‫من از گربه هه خوشم میاد، ‫ولی این نظر منه.
‫لوسی، می دونم ترسیدی،
‫ولی الان جات واقعاً امنه. خب؟
‫منم اینجام که کمکت کنم.
‫بهت قول میدم.
‫من...عشق نمی ورزم.
‫ولی قبلاً این کار رو می کردی؟
‫آره...خیلی وقت پیش.
‫پس می دونی که می تونی ‫عشق بورزی.
‫من...این تو هیچی نیست. ‫هیچی نیست.
‫مثل...یه چاه خالیه. ‫خشک و بی آبه.
‫برای همین هیچ مردی رو ‫جدی نمی گیری؟
‫نه.
‫پس چی می خوای؟
‫- من هیچی نمی خوام. ‫- خب،
‫حتماً یه چیزی می خوای ‫که مدام این کار رو می کنی.
‫چه حسی بهت میده؟
‫- شادی؟ ‫- نه.
‫زیبایی؟
‫- نه. ‫- پس چی؟
‫باعث میشه حس کنم...
‫باعث میشه... ‫یه چیزی حس کنم،
‫چون بیشتر وقت ها ‫هیچ حسی ندارم.
‫اون وقت اینا آقایونی هستن ‫که حتی ازشون خوشت نمیاد؟
‫درسته.
‫حالا اگه با یه مردی آشنا بشی ‫که واقعاً ازش خوشت میاد چی؟
‫نمی دونم.
‫احتمالاً کاری می کنم از روزی ‫که چشمش به من خورد، پشیمون بشه.
‫سلام. چطوری؟
‫اسمت چیه؟
‫کیتی.
‫کیتی، من برایانم. ‫از آشناییت خوشوقتم.
‫دانشجوی همین جایی؟ ‫فکر کنم قبلاً تو محوطه دیده مت.
‫- آره. ‫- ایول.
‫- چی می خونی؟ ‫- روان شناسی.
‫جدی؟! رفیقم که همین الان داشتم اون ور باهاش ‫بیلیارد بازی می کردم هم روان شناسی می خونه.
‫تازه دوره مقدماتی رفته م. ‫عاشقشم.
‫مثل اینه که... ‫می دونی؟
‫چی داری می خوری، ماءالشعیر؟ ‫می تونم نوشیدنی مهمونت کنم؟
‫یه نوشیدنی مهمونت می کنم. هی، میشه ‫دو تا ماءالشعیر لطف کنین، یکی برای من و یکی کیتی؟
‫- حتماً. ‫- مرسی.
‫همین الانش هم سه تا خوردی، کیتی.
‫حتماً رشته ت ریاضیه، برایان.
‫خوب بود. ‫خوب بود!
‫بهم بگو، کیتی. ‫ماجرای تو چیه؟
‫خب، برایان، من عادت هایی دارم ‫که به شدت خود تخریب گرن.
‫سلام، پیشخوان...
‫- ویلیام. ‫- سلام، تیم.
‫ممنون، قربان.
‫جیک.
‫- ویلیام. ‫- نوشیدنی.
‫الساعه، قربان.
‫الیزابت بعضی وقت ها نجوش میشه.
‫هیچ کس بهتر از من نمی دونه.
‫جیک، از وقتی خواهرش رو ‫از دست داده، دو سال هم نشده.
‫اونا...اونا خیلی نزدیک بودن.
‫تریشا از الیزابت متنفر بود.
‫خب، خواهرها گاهی وقت ها ‫یه حرفایی می زنن.
‫به نظرش زورگو، ‫خودخواه و عیب جو بود.
‫خیلی خوب، گوش کن. جفتمون ‫آدمای باهوشی هستیم، بذار رک حرف بزنیم.
‫ما یه پیشنهاد دادیم و تو بهمون گفتی ‫راغب نیستی. منم دیگه مطرحش نمی کنم،
‫ولی امروز به این خاطر ‫گفتم بیای هم دیگه رو ببینیم...
‫ممنون.
‫از ورثینگتون باهام تماس گرفتن و گفتن ‫می خوای کیتی رو از مدرسه در بیاری...
‫...و من... ‫خب، این کار اشتباهیه.
‫یعنی اگه مدرسه دخترونه بهتری ‫تو کشور باشه، من یکی تعجب می کنم.
‫صرفاً وسعم نمی رسه.
‫حرفش رو نزن، ما خوشحال میشیم ‫پرداختش کنیم. هیچ وقت صورت حسابی نمی بینی.
‫قول میدم...کمترین کاریه که ازمون بر میاد.
‫الانش هم به اندازه کافی ‫زحمت کشیدین.
‫خب، مدارس دولتی مثل جنگلن. ‫می خوای کیتی همچین جایی باشه؟
‫یه فکری می کنم.
‫مثلا چه فکری؟ مدرسه ‫یا دولتیه یا خصوصی.
‫فقط همین گزینه ها ‫هستن. می خوای...
‫حالت خوبه؟
‫منظورم اینه که می دونی ثبت نام بچه ‫تو مدارس خصوصی خوب چه قدر سخته؟
‫تو نیویورک، همه پولدارن...
‫...و آشنا دارن ‫و انصاف سرشون نمیشه.
‫یه فکری می کنم. ‫بذار یه نوشیدنی مهمونت کنم.
‫- تو... ‫- جیک!
‫قرار نیست دسته جمعی ‫دخترم رو بزرگ کنیم.
[پدران و دختران] [جیک دیویس]
‫از دوچرخه م خوشت اومد؟
‫بچه که بودم، ‫یه دوچرخه صورتی داشتم.
‫دوچرخه سواری بلدی؟
‫بلدی دوچرخه سواری کنی؟
‫هیچ کدوم از دوستات ‫دوچرخه ندارن؟
‫اگه دلت خواست، می تونم یه روز ‫ببرمت بیرون که دوچرخه سواری یادت بدم.
‫می تونیم یکی از همین روزها...
‫...بریم پارک.
‫شاید خوش بگذره.
‫خب، اوضاع لوسی چطوره؟ ‫به حرف اومده؟
‫طول می کشه.
‫پس به حرف نیومده.
‫ببین، من پرونده رو ‫به دکتر واینبرگ میدم...
‫اون روان شناس باتجربه ایه.
‫فقط زمان بیشتری لازم دارم!
‫منم باید یه چیزی ‫تو گزارش 60 روزه ش بنویسم!
‫ببین، موضوع تحت تأثیر ‫قرار دادن آژانس دولتی ای نیست...
‫...که تصادفاً تو دوران کمبود بودجه ‫داره از نظر مالی تأمینمون می کنه.
‫موضوع کمک کردن ‫به این دختر کوچولوئه...
‫...که چنان آسیب شدیدی دیده ‫که دیگه نمی تونه حرف بزنه.
‫اگه به زودی باهاش ارتباط برقرار نکنیم، ‫زندگیش به طرز جانکاهی غم انگیز میشه.
‫خب، ما ناامیدش کردیم، ‫ولی باید درستش کنیم.
‫ما ناامیدش نکردیم.
‫کیتی، تو زن جوون ‫و بسیار باهوشی هستی.
‫یه روز روان شناس فوق العاده ای میشی،
‫ولی باید بدونی کی ‫شکست رو قبول کنی و ادامه بدی.
‫بذار ببرمش پارک، خب؟
‫به نظرم تو یه محیط متفاوت...
‫مشکل از محیط نیست، ‫از روان درمانگرشه.
‫می دونی که نمی تونم اجازه بدم ‫از محوطه خارجش کنی،
‫ولی یه هفته وقت داری.
‫مرسی.
کیتی...یه هفته هم یه هفته ست!
‫باشه.
[مدرسه کوپن]
‫جیک! سلام!
‫سلام.
‫خیلی خوشحالم ‫که دوباره می بینمت.
‫ممنون که بهم وقت دادی.
‫آره، البته. البته.
‫چطوره بیای دفتر؟
‫فقط می خواستم دوباره بهت بگم ‫همه مون بابت پاتریشا خیلی متأسفیم.
‫فقدان بزرگی برای کل جامعه مون بود.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫کیتی در چه حاله؟
‫- خب، خوبه. ‫- واقعاً؟
‫وقتی از کوپن رفت، ‫با خاله و شوهرخاله ش زندگی می کرد؟
‫- آره، ولی دیگه برگشته پیش من. ‫- آره؟
‫اُه، خوبه. خوبه.
‫در ضمن خیلی دوست دارم ‫برگرده کوپن.
‫خب، وسط ساله، می دونی؟
‫واقعاً فکر می کنی الان در آوردنش ‫از ورثینگتون کار درستیه؟
‫- دیگه درش آورده م. ‫- اُه!
‫خدایا، خب...جیک، می دونی ‫خیلی دوست داریم کیتی برگرده پیشمون،
‫ولی ظرفیتمون تکمیله.
‫همیشه جا برای یه نفر بیشتر هست.
‫آه، من...متأسفم.
‫پس معلم ها چی؟
‫- معلم ها؟ ‫- اولویت ثبت نام با معلم هاست.
‫آه، بله...و شهریه رایگان...
‫به سال آخری ها ‫نویسندگی خلاقانه درس میدم.
‫خیلی خوب، فکر نکنم ‫بودجه همچین چیزی رو...
‫ترمی یه دلار.
‫جیک، ممنونم، ‫واقعاً میگم.
‫آه، نگارش داستان کوتاه.
‫روی کارهای دانش آموزی تمرکز می کنیم، ‫آثار اساتید رو می خونیم...
‫تواین، همینگوی، راث...حتی شاید ‫یکی از رمان هایی که دارم روش کار می کنم.
‫خیلی خوب، واقعاً می خوای ‫به کلاس دوازدهمی ها نویسندگی خلاقانه یاد بدی؟
‫واقعاً می خوام دخترم بیاد کوپن.
‫واسه ثبت نام دانشگاهشون هم ‫توصیه نامه می نویسی؟
‫برای هر دانش آموزی ‫که استعداد نشون بده، می نویسم.
‫البته استعداد با تعریف سخاوتمندانه.
‫کیتی می تونه از هفته بعد شروع کنه.
‫می تونی از ترم بعد درس بدی؟
‫البته که می تونم.
‫مرسی.
‫می دونی کدوم قسمت از روز رو ‫بیشتر از همه دوست دارم؟
‫کدوم؟
‫این قسمت. ‫مدرسه بردنت.
‫دارم کار می کنم!
‫الو؟
‫سلام، جیک. ‫الیزابتم.
‫سلام، الیزابت.
‫سلام. زنگ زدم که تو ‫و کیتی رو واسه شام دعوت کنم.
‫چه روزی براتون مناسبه؟
‫آه...پنجشنبه چطوره؟
‫آه، نه، ببین...پنجشنبه ‫هیئت نویسندگانم.
‫شنبه چطوره؟
‫داتی میتلف درست می کنه. ‫غذای محبوب کیتیه.
‫آره، اُه، خوشحال می شد،
‫ولی شنبه قراره بریم پارک...
‫...و بعدش خیلی خسته میشه.
‫گوش کن، جیک، من رو ‫به بازی نگیر، خب؟
‫کیتی یه سال با ما زندگی کرد.
‫پسرها خیلی دلتنگشن. ‫من و ویلیام هم همین طور.
‫میای سر شام یا نه؟
‫- گفتم که میام. ‫- خیلی خوب.
‫پس باید یه تاریخی ‫تعیین کنیم که برات مناسبه.
‫هی، الیزابت، ببین...در حال حاضر ‫دارم می نویسم. میشه خودم بهت زنگ بزنم؟ مرسی.
‫- خب... ‫- سلام!
‫سلام!
‫برات یه هدیه آورده م.
‫لازم نبود!
‫فکر کردی اون همه مدت ‫تو بیمارستان سبد می بافم؟
‫«لاله های تلخ.»
‫- اوهوم. ‫- همم.
‫خوشم اومد.
‫تعریفی داره؟
‫بهترین چیزیه که نوشته م.
‫واقعاً؟
‫مم، مطمئنم.
‫ای بی شرف!
‫تا وقت ناهار ‫می فروشمش!
‫خوبه، چون آه در بساط ندارم.
‫گفتم خوب میشه ‫از دفتر بزنیم بیرون.
‫بشینیم اینجا و زندگی اردک ها رو ‫تماشا کنیم.
‫دلم می خواد تو زندگی بعدیم، اردک بشم.
‫میشه پرواز کرد، شنا کرد، ‫کواک کواک کرد.
‫خیلی خوبه.
‫نشست و دستم رو گرفت. ‫دستم رو گرفت.
‫کجا این اتفاق افتاد؟
‫تو دفترم.
‫ولی حرف نزد؟
‫نه.
‫پرونده ش رو میدم ‫به دکتر واینبرگ.
‫آه...ما نزدیکیم.
‫«نزدیک» یعنی چی؟ ‫یه هفته؟ یه ماه؟ یه سال؟ چی؟
‫یعنی داریم پیشرفت می کنیم.
‫متأسفم، کیتی.
‫- این انصاف نیست! ‫- کاملاً منصفانه ست!
‫باید به لوسی خبر بدی ‫که جلسه سه شنبه، جلسه آخرتونه...
‫...و در پایان اون جلسه، دکتر واینبرگ ‫میاد و خودش رو معرفی می کنه.
‫همین و بس.
‫میشه لطفاً برگردونیش به قفسه؟
‫مرسی.
‫آه، لوسی...این دو ماه ‫با تو خیلی بهم خوش گذشت.
‫اُه، پسر. خیلی خوشحال شدم ‫که تونستم بشناسمت...
‫...و بخونم و بازی کنم ‫و نقاشی کنم.
‫این قدر خوش گذشت که به دوستم، کارلا، ‫که همین جا کار می کنه و خیلی مهربونه،
‫گفتم چه قدر خوش گذشته ‫و اون هم می خواد باهات بازی کنه.
‫بنابراین هیجان داره که ببیندت. ‫یکی دو دقیقه دیگه میاد سر بزنه...
‫...که سلام کنه. دفعه بعدی هم ‫که اومدی اینجا، به جای من...
‫...با اون وقت می گذرونی.
‫نه.
‫می خوام با تو بمونم.
‫بابا! بابا!
‫- سلام! چطوری؟ ‫- سلام!
‫- خوبم. ‫- خبر خوب دارم!
‫- چی؟ ‫- بابا امروز یه کتاب فروخت.
‫- خبر خوبیه؟ ‫- خبر خوبیه؟!
‫شوخیت گرفته؟ بهترین خبر دنیاست!
‫یعنی می تونی هر اسباب بازی ای ‫که دلت خواست بخری.
‫- من یه دوچرخه می خوام! صورتی باشه... ‫- دوچرخه؟
‫- ...و سبد و زنگ داشته باشه و روبان... ‫- صورتی، سبد،
‫- ...از دسته هاش آویزون باشه! ‫- زنگ، روبان، حله!
‫بریم بخریمش! ‫باید همین رو داشته باشی!
‫تعادلت رو حفظ کن.
‫با جلو رو نگاه کردن ‫تعادلت رو حفظ کن.
‫خودشه! کارت عالیه.
‫خودت تنهایی داری میری! ‫خودت تنهایی!
‫حالا شتاب بگیر. ‫آفرین!
‫آفرین، جلو رو نگاه کن! ‫هر جا میری رو نگاه کن!
‫ایول دخترم!
‫اُه، آره! اون می تونه! می تونه!
‫برو، کیتی!
‫تندتر برو!
‫برو، کیتی!
‫آفرین دخترم!
‫♪ چرا پرنده ها یهویی پیداشون میشه ♪
‫♪ هر بار که تو نزدیکی ♪
‫♪ درست مثل من ♪ ‫♪ اونا می خوان ♪
‫♪ نزدیک تو باشن ♪
‫♪ چرا ستاره ها از آسمون می ریزن ♪
‫♪ هر بار که تو رد میشی ♪
‫♪ درست مثل من ♪ ‫♪ اونا هم می خوان ♪
‫♪ نزدیک تو باشن ♪
‫♪ روزی که تو به دنیا اومدی ♪ ‫♪ فرشته ها دور هم جمع شدن ♪
‫♪ و تصمیم گرفتن ♪ ‫♪ یه آرزوی برآورده شده بسازن ♪
‫♪ برای همین گرد ماه رو موهات پاشیدن ♪
‫♪ تو چشم های آبیت ♪ ‫♪ طلا و نور ستاره ها رو ریختن ♪
‫♪ دی...دا...دو... ♪
‫♪ برای همین همه دخترهای شهر ♪
‫♪ دنبال تو میان ♪
‫چی می نویسی؟
‫دارم یه کتاب جدید می نویسم.
‫درباره چیه؟
‫درباره تو!
‫- من؟ ‫- اوهوم.
‫«تا جایی که به یاد دارم، همیشه ‫او را سیب زمینی صدا زده ام...
‫...و نمی توانم هیچ دلیلی ‫برای آن بیاورم.»
‫نظرت چیه؟ ‫خوشت اومد؟
‫میشه به جاش درباره ما باشه؟
‫- درباره ما باشه؟ ‫- آره.
‫می دونی، بچه... ‫تو یه نابغه ای!
‫دخترم یه نابغه ست!
‫آره، میشه درباره خودمون باشه.
‫♪ بنابراین گرد ماه به موهات پاشیدن ♪
‫♪ و تو چشمای آبیت ♪ ‫♪ طلا و نور ستاره ها رو ریختن ♪
‫سلام.
‫می دونی، معمولاً عمراً به یکی ‫مثل تو نزدیک نمیشم،
‫ولی یه شایعه شنیده م.
‫چه شایعه ای؟
‫این که قهرمان ادبی من ‫همون پدر توئه.
‫بعید می دونم درست باشه.
‫پس بهم دروغ گفته ن؟
‫کی؟
‫دوستام دروغ میگن؟ ‫تو «سیب زمینی» نیستی؟
‫ببخشید، آم...
‫نمی تونم درست صدات رو ‫بشنوم. می تونیم بریم جای دیگه؟
‫آره. ‫آره، آره، آره.
‫کجا...
‫معذرت می خوام. ببخشید.
‫چی داشتی می گفتی؟
‫نه، داشتم...جیک دیویس ‫کتاب محبوبم رو نوشته.
‫پدران و دختران.
‫وای! کتاب پرطرفداریه.
‫آره، آه، می دونم.
‫فقط از بچگی ‫تو ذهنم مونده.
‫واقعاً زندگیم رو ‫متحول کرد، بنابراین...
‫سلام، من... ‫اسمم کمرونه.
‫آه، من کیتیم.
‫کیتی.
‫بله.
‫یعنی...کیت دیویس.
‫تو خودِ کیت دیویسی؟
‫کتاب واقعاً چه قدر ‫به واقعیت نزدیکه؟
‫کتاب خیلی خنده دارتره.
‫خیلی خوب.
‫سرگرمیت همینه؟ ‫تنها و بدون دوست میری بیرون؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫گاهی وقت ها دوست دارم... ‫ترجیح میدم تنها باشم.
‫خیلی راحت تره.
‫خب، کارت چیه؟
‫من مددکار اجتماعیم. ‫با بچه های مشکل دار کار می کنم.
‫- وای! ‫- آره.
‫کارم رو دوست دارم.
‫تو چطور می گذرونی؟
‫من نویسنده قراردادی ‫چند تا روزنامه م...
‫...و دارم نوشتن ‫اولین کتابم رو شروع می کنم.
‫اسمش چیه؟
‫- واقعاً می خوای بدونی؟ ‫- آره.
‫«دو عددی تام است.»
‫- «دو عددی تام است.» ‫- آره.
‫داستان عاشقانه ست؟
‫آه، آره. آره، یه جورایی.
‫آه، رسیدیم به خونه من.
‫- خونه ت اینجاست؟ ‫- آره.
‫وای، واقعاً قشنگه.
‫کاملاً برازنده یه سیب زمینی.
‫خب، هیچ وقت ‫رنگ آپارتمان من رو نمی بینی.
‫البته نه که قرار باشه ببینی... ‫چون این که قرار و این حرفا نبود،
‫ولی... ‫فردا چی کاره ای؟
‫چطور؟
‫چه می دونم، برای این ‫که مکالمه مون رو ادامه بدیم.
‫می خواستم برم بدوم.
‫منم می تونم بدوم.
‫دوست داری بهم ملحق شی؟
‫آره، دوست دارم.
‫خیلی خوب. ‫خیلی خوب.
‫چطوره 4 بیای دنبالم؟
‫4، باشه.
‫آه، خواب...خواب های خوش ببینی.
‫تو هم خواب های خوش ببینی، کمرون.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫«ماهی که برمی آید، ‫چشم جوان را خیره می کند...
‫پر از وقار و امید ‫برمی خیزد و می درخشد.
‫بله، لاله ها فعلاً زیبا هستند.
‫هر چیزی زندگی می کند ‫و می میرد، برمی خیزد و سقوط می کند...
‫...و عشق می ورزد ‫و ترک می کند.»
‫می تونین لاله های تلخ رو ‫طبقه پایین پیش سفارش بدین...
‫...و آقای دیویس هم لطف کردن قبول کردن ‫کتاب های قبلیشون که براتون فراهم کردیم رو...
‫...امضا بزنن. خیلی ممنون.
‫- کری. ‫- با «سی»؟
‫با «کِی». ‫ک - ر - ی.
‫ک...
‫ک - ر - ی.
‫ممنون.
‫به اسم نانسی بنویسین.
‫یه لحظه وقت می خوام.
‫فقط یه لحظه وقت می خوام.
‫معذرت می خوام.
‫عذر می خوام.
‫آقای دیویس، خوبین؟
‫آقای دیویس؟
‫ببخشید.
‫شاهدخت ها این طوری می چرخن؟
‫بله، شاهدخت ها دقیقاً ‫همین طوری می چرخن.
‫بهش میگن والس...
‫...و وقتی یه کم بزرگتر شدی، ‫بهت نشون میدم چطوری انجامش بدی.
‫پس اگه من شاهدخت باشم، ‫یه روز با یه شاهزاده آشنا میشم؟
‫- آره، البته. ‫- کی؟ کی؟
‫نمی دونم کی... ‫هر وقت وقتش شد.
‫اسمش چیه؟
‫اسمش...شاهزاده فلانه.
‫نمی دونم اسمش چی قراره باشه.
‫طرف داره میگه ده سال دیگه ‫همه با کامپیوتر می نویسن.
‫عاقبت ماشین تایپ ‫مثل کالسکه و اسب میشه.
‫بی خیال.
‫جیک، چند تا نقد ‫برای لاله ها در اومده.
‫خب؟
‫بدن؟
‫این کتاب اون قدر بده که باعث میشه ‫فکر کنین جیک دیویس از اول خوب بوده یا نه.
‫اُه.
‫این وحشتناکه.
‫خب، قبلاً هم نقد منفی گرفتی.
‫آره، ولی این طوری نه! ‫این دیگه حمله شخصیه.
‫این...آه...
‫نه.
‫باید نقد دیگه ای هم باشه، نه؟
‫اون درکش نکرده.
‫- نه، نه. ‫- یارو درک نکرده.
‫این قدر غیرقابل فهمه که بهتر بود ‫به زبان آرامی نوشته بشه...
‫...یا از اون بهتر، ‫نوشته نشه!
‫تایمز چی؟
‫کی نوشته؟
‫کولسون.
‫- عوضیه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫تعریف رمان کوتاهش رو نکردم، ‫برای همین داره انتقام می گیره.
‫ناپف می خواد ‫شمارگان اول رو نصف کنه.
‫- بازاریابی چی؟ ‫- یعنی اگه کم کم فروش بره...
‫- بازاریابی. ‫- چی؟ فکر کنم بازاریابی رو هم کم کنن.
‫خب، اگه ازش حمایت نکنن، ‫کارش تمومه.
‫من چی کار...اگه اونا ‫هزینه تبلیغات رو ندن...
‫...و صحنه رو فراهم نکنن، ‫من نمی تونم کاری کنم.
‫من خیلی جنگیدم. براشون ‫مهم نیست چه کارها کردی.
‫همه شون چرتکه میندازن.
‫اینا فقط نقدن. ‫می دونی...
‫من اهمیتی به نقدها نمیدم.
‫- خیلی خوب. ‫- خیلی خوب؟
‫خب، بعداً می بینمت.
‫یه دست، دو دست...
‫- می دونی... ‫- همم؟
‫اگه دلت نمی خواد ‫بری جشن تولد خاله الیزابت،
‫مجبور نیستی بری، خب؟
‫می دونم، ولی ‫دلم می خواد برم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫چون اگه بخوای می تونیم ‫بریم یه کار دیگه کنیم.
‫ولی دلم می خواد برم، بابا.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫رشوه جواب نمیده؟
‫- نه. ‫- نه.
‫- خوشگل شدی. ‫- مرسی.
‫کیتی! ‫سلام! سلام!
‫سلام، عزیز دلم. ‫خیلی دلتنگت بودم!
‫ببینین کی اینجاست، بچه ها!
‫جیک.
‫ویلیام.
‫ممنون که اومدی.
‫بابت ماجرای کتابت متأسفم.
‫حتماً سخت بود که منتقدها ‫اون طور بکوبنت.
‫آره، خب، می دونی...
‫نمی دونم چرا خدا سوسک ها و منتقدهای ادبی رو ‫آفریده، ولی مطمئنم حکمتی درش بوده.
‫خب، آره، ولی اونا ازش بدشون اومد، ‫یعنی فعالانه ازش متنفرن.
‫چطور میشه همچین چیزی رو ‫پشت سر گذاشت؟
‫خب، می دونی، آدم خودش رو ‫جمع و جور می کنه و ادامه میده.
‫همچون چیزی.
‫می دونی...فکر کردی متوجه نشدم ‫که دفعه قبل که هم رو دیدیم، می لرزیدی؟
‫یه جوری نگاهم کردی ‫که انگار داری تشنج می کنی.
‫قبول دارم که...یعنی... ‫من آشفته شدم...
‫...که دیدم هنوز داری با تنش هایی ‫که نمی تونی کنترل کنی، دست و پنجه نرم می کنی،
‫حتی بعد از اون همه مدت ‫بستری بودن تو بیمارستان.
‫کتابت ثابتش کرده، جیک.
‫تو آمادگی دنیای واقعی رو نداری، ‫شرایط پدر بودن رو نداری.
‫باید کیتی رو بدی به کسی ‫که می تونه ازش مراقبت کنه.
‫به بچه ت میگی عاشقشی، اون وقت ‫نمی تونی کاری که به صلاحشه رو بکنی؟
‫این بدترین نوع دوروییه.
‫فقط...این قدر با دست چپ نزن.
‫بامزه بود، پسر. ‫بامزه بود...
‫چون دیگه تا خرخره ‫تو لجن فرو رفتی.
‫حرکت خوبی بود.
[جیک دیویس] [کوئتیاپین 50 میلی گرم]
‫بابا! گفتی برام ‫کتاب می خونی!
‫آره، عزیزم! زود میام!
‫اُه، لعنت، لعنت، لعنت. ‫لعنت، لعنت!
‫لعنت! اُه، لعنت!
‫کیتی، بابات اومده.
‫هی، معذرت می خوام... ‫قطار تو ایستگاه پارک استریت گیر کرد.
‫یکی ترمز اضطراری رو ‫کشیده بود. هی؟
‫گفتی وقتی کار می کنی ‫زنگ ساعت رو تنظیم می کنی.
‫از این که آخرین نفر ‫بیان دنبالم، متنفرم.
‫سیب زمینی؟ ‫هی؟ هی؟
‫انگار یه بچه ترشرو اینجا داریم.
‫سعی می کنیم ترشروییش رو ‫لایه لایه ازش برداریم.
‫خیلی خوب، آره. یه خرده ‫از ترشروییش رفت.
‫هنوز یه کم ترشرویی می بینم.
‫رفت! همه ش رفت!
‫آره، من دکتر خیلی خوبیم.
‫خیلی خوب، من باهاتم، باشه؟
‫خیلی خوب، یه هل حسابی میدم ‫و می ذارم خودت بری، خب؟
‫برو! برو، برو، برو، برو، لوسی!
‫آره! برو! برو، لوسی! برو!
‫آفرین دختر! ‫آفرین دختر!
‫- آره! ‫- آره!
‫می خوای بدونی چی باعث شد ‫تصمیم بگیرم نویسنده بشم؟
‫و بچسبم بهش؟
‫خب، تو کنیا که بودم، ‫یه روز صبح پا شدم...
‫...و از ماشین پریدم بیرون که برم ‫دستشویی و با یه شیر رو در رو شدم.
‫واقعاً؟
‫- آره، نه، واقعاً میگم. یه شیر نر تو فاصله 4.5 متریم... ‫- چی؟
‫...وایستاده بود ‫و مستقیم زل زده بود به من.
‫قشنگ داشت بهم می گفت ‫که من...من مال اونم.
‫چی کار کردی؟
‫هیچ کاری نکردم. ‫خشکم زده بود.
‫نمی تونستم از جام تکون بخورم.
‫چند لحظه بهم زل زد ‫و از کنارم رد شد.
‫هیچ وقت اون لحظه رو ‫فراموش نمی کنم.
‫همون لحظه فهمیدم ‫دیگه نقشه زاپاسی در کار نیست،
‫دیگه مستندسازی، دامپزشکی ‫و...هارواردی در کار نیست.
‫فقط می خواستم کاری که همیشه ‫آرزوش رو داشتم انجام بدم.
‫می دونی، می خواستم بنویسم!
‫می دونی، می خواستم جوری ‫بنویسم که انگار هر صفحه ش،
‫آخرین صفحه ایه ‫که قبل از مرگم می نویسم.
‫می دونی، می خوام... ‫می خوام یه چیزی از خودم به جا بذارم.
‫می دونی، می خوام... ‫می خوام ردی ازم بمونه.
‫چون می دونی چیه؟ ‫دیر یا زود، بالاخره به یه نحوی...
‫...یه شیر از راه می رسه ‫و همه مون رو می گیره.
‫خیلی خوشحالم ‫که گذاشت زنده بمونی.
‫آره، منم همین طور.
‫نمی خوابی؟
‫چرا، به زودی.
‫یه چیزی برات آورده م.
‫همم؟
‫چی؟
‫این چیه؟
[پدران و دختران] [به قلم جیک دیویس]
‫نسخه اصلیه.
تقدیم به کیتی، سیب زمینی من] [.که بیشتر از آخرینِ اعداد دوستش دارم
‫تقدیم به کیتی، ‫سیب زمینی من...
‫...که بیشتر از آخرینِ اعداد دوستش دارم.
‫کیتی، من نمی تونم... ‫نمی تونم قبولش کنم.
‫می خوام مال تو باشه.
‫برات خوش شانسی میاره.
‫مال توئه.
‫- نمی تونی به من برسی. ‫- می تونم.
‫نه، نمی تونی.
‫من این طرفم.
‫- خب، شرط می بندم می تونم از تو تُندتر برم. ‫- نه، نه، من این طرفم!
‫- می تونم از تو تُندتر برم. ‫- باشه، پس...مسابقه بدیم!
‫باشه.
‫- آره. ‫- بالای پل!
‫بالای پل. ‫یالا!
‫بالا رفتن سخته. ‫بابایی، صبر کن!
‫یالا، عزیزم.
‫دوباره بالای پل!
‫اُه، هو، هو!
‫من...تونستم!
‫خیلی خوب، یادت نره دور بزنی. ‫باید اینجا بپیچی.
‫- باشه. ‫- برو بریم.
‫دور بزن...
‫حالا یه بار دیگه.
‫باورم نمیشه دختری دارم ‫که رو هات داگ سس قرمز می زنه.
‫تو سس قرمز دوست نداری؟
‫رو همبرگر و سیب زمینی سرخ کرده ‫دوست دارم. رو هات داگ مسخره ست.
‫خب، من واسه خودم ‫تصمیم می گیرم.
‫آره. آره، درسته.
‫- تولدت مبارک! ‫- تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک!
‫♪ تولدت مبارک ♪ ‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ تولدت مبارک، کیتی عزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫ممنون، بچه ها.
‫- آرزو کردی؟ ‫- آره.
‫همم؟
‫- خیلی خوب. ‫- تولدت مبارک، کیتی!
‫تولدت مبارک، کیتی!
‫- تولدت مبارک، سیب زمینی. ‫- دوستت دارم.
‫وای! دندوناش رو ببین!
‫شرط می بندم بقیه دایناسورها ‫دوست نداشتن سر شام این یارو رو ببینن!
‫دلت برای مامانت ‫تنگ شده، نه؟
‫منم همین طور.
‫هی.
‫می دونی که تو بزرگترین ‫خوشی و شادی زندگی مادرت بودی.
‫درست همون طور ‫که خوشی و شادی زندگی منی.
‫واقعاً دلتنگشم.
‫اُه، البته که هستی. ‫البته که هستی،
‫ولی می دونی چیه؟ ‫مامانت هر جا تو باشی، هست.
‫اون همین الان تو اتاقه. ‫مراقب ماست.
‫پایین رو تماشا می کنه، ‫نیشش تا بناگوش بازه...
‫...و حسابی افتخار می کنه. ‫خیلی بهت افتخار می کنه، عزیزم،
‫چون می بینه تو چه دختر کوچولوی ‫باهوش، مهربون و خوشگلی هستی.
‫آره.
‫عزیزم.
‫تو هم می میری؟
‫چندین و چند سال دیگه ‫که خیلی خیلی خیلی پیر شده م.
‫چه قدر پیر؟
‫خب، احتمالاً...هزار ساله. ‫آره، شاید یه میلیون.
‫البته اگه دیگه هات داگ نخورم.
‫بابا.
‫خیلی پیر میشم، خب؟
‫تا اون موقع خودت خونه دار ‫شدی و ازدواج کردی.
‫کلی بچه داری. ‫یه سگ و گربه داری...
‫...و همه عالم و آدم ‫رو همه چیز سس قرمز می زنن.
‫قول میدی؟
‫قول میدم.
‫قول انگشت کوچیکی؟
‫قول انگشت کوچیکی.
‫جیک دیویس؟
‫بله.
احضاریه دادگاه.
‫باید اعتراف کنم که شوکه شدم ‫که باب پرونده تون رو با من در میون گذاشت.
‫سابقه نداشته خاله و شوهرخاله ‫شکایت کنن که حضانت خواهرزاده رو بگیرن،
‫در حالی که پدر بیولوژیک نه تنها زنده ‫و سالمه، بلکه یه نویسنده مشهور هم هست.
‫جیک، جان ویلتون ‫بهترین وکیل حضانت کشوره.
‫نمی تونم بگم چه قدر خوشحالم ‫که به پرونده ت علاقه مند شده.
‫بعضی وقت ها تو این پرونده ها ‫بیشتر پای احساسات جریحه دار شده وسطه...
‫...تا علاقه واقعی ‫به گرفتن حضانت.
‫قدم اول اینه که بشینی جلوی ویلیام ‫و سعی کنی از این کار منصرفش کنی.
‫اگه منصرف نشه چی؟
‫درخواست رد شکایت میدیم. ‫میگیم تشکیل پرونده کاملاً بی دلیله.
‫و اگه این هم نشد چی؟
‫تو دادگاه دخلشون رو میاریم.
‫جیک.
‫نوشیدنی.
‫الساعه، قربان.
‫من شروع می کنم.
‫ببین، می خوام بدونی ‫که ما با تو دشمنی نداریم.
‫تو رو مقصر اتفاقی ‫که واسه پاتریشا افتاد نمی دونیم...
‫...و این کارمون تلافیِ این نیست ‫که کیتی رو بعد از این که یه سال...
‫...در نبودت ازش مراقبت کردیم، ‫ازمون دور نگه داشتی.
‫ما فقط نگران رفاه کیتی هستیم.
‫و اگه از خودش بپرسین، ‫بی درنگ میگه می خواد پیش من بمونه.
‫خب، اون هشت سالشه. ‫تو دادگاه اعتبار نداره.
‫هنوز هم مهمه.
‫تو مرد منطقی ای هستی، ‫ویلیام. پدر هم هستی.
‫می دونم که ته دلت می دونی ‫این کار، کار اشتباهیه.
‫قبول دارم که وقتی ‫اومدم دنبال کیتی،
‫عصبانی بودم و تو بحث ‫گرفتن حضانتش از من رو مطرح کردی.
‫شاید تو مهمونی زیادی ‫واکنش نشون داده باشم.
‫«شاید» زیادی واکنش نشون داده باشی؟
‫بابت اتفاقی که تو مهمونی الیزابت ‫افتاد، واقعاً متأسفم.
‫تو من رو تحریک کردی، ‫ولی باز هم کارم رو توجیه نمی کنه.
‫من حاضرم...
‫...از حضور پررنگ ترِ ‫تو و الیزابت...
‫...تو زندگی کیتی ‫استقبال کنم.
‫جیک، من شکایت نکردم ‫که شکایت بشه اهرم فشار!
‫وکیلم، جان ویلتون رو می شناسی؟
‫وکیل خیلی خوبیه.
‫ارزون هم نیست.
‫بهم گفته هیچ شانسی نداری.
‫بهم گفته اونا هیچ وقت دختر رو ‫از تنها والد بیولوژیکش جدا نمی کنن.
‫خودت می دونی می بازی، ‫پس چرا این کار رو می کنی؟
‫تو یه سال تو یه آسایشگاه روانی بودی...
‫...که هیچ کمکی به خلاصیت ‫از فروپاشی روانی نکرد.
‫سی و شش نفر شاهد حمله ت ‫به من تو جشن تولد خونه خودم بودن،
‫چون از جدیدترین کتابت خوشم نیومد.
‫به پلیس کنتیکت شهادت دادی...
‫...که وقتی زنت مرد، داشتین جر و بحث ‫می کردین و سرعت غیرمجاز می رفتی...
‫...و با این که اونا متهم به بی احتیاطی ‫و به خطر انداختن بچه نکردنت،
‫قاضی تصمیم گیرنده حضانت ‫این طوری می بیندش.
‫آخرین کتابت شکست خورد، ‫هم از نظر نقد و هم فروش...
‫...و این سوال رو ایجاد کرد که اصلاً ‫می تونی خرج کیتی رو بدی یا نه.
‫منم حس می کنم ‫پولت داره تموم میشه،
‫ولی همین که حکم ارائه مدرکِ ‫سوابق مالیت رو بدم، خواهم فهمید.
‫پول من از پارو بالا میره.
‫اگه ببازیم، ‫اعتراض می کنیم.
‫اگه اعتراض رو ببازیم، ‫به باخت اعتراض می کنیم.
‫تو در موقعیتی هستی که بتونی ‫از پس نزاع قانونی طولانی بر بیای؟
‫تو وکیل خیلی خوبی هستی، ویلیام.
‫سعی دارم شوهرخاله خوبی باشم.
‫نه، کاری که سعی داری بکنی،
‫جدا کردن یه دختر کوچولو...
‫...که همین الان عمیقاً ‫از فقدان مادرش رنج می کشه...
‫...از پدر عزیزش ‫که دوستش داره.
‫این کاریه که سعی داری بکنی.
‫امیدوارم تو جهنم یه جای ویژه ‫برای همچین آدمی باشه.
‫عمراً همچین چیزی شده باشه!
‫- نه! غیرممکنه. واقعاً؟ ‫- چرا، شده.
‫آره.
‫- وای! آه، من...من باید یه نوشیدنی بخورم. ‫- باشه.
‫- یکی دیگه می خوای؟ آره؟ ‫- بله، لطفاً.
‫خیلی خوب، من...
‫زود برمی گردم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چطوری؟
‫- خوبم. ‫- خیلی خوشگل شدی.
‫مرسی.
‫من رو یادت نیست، نه؟
‫آه، چرا، هست.
‫- اسمم چیه؟ ‫- آه...
‫- جان هستم. ‫- جان. جان.
‫یه سال پیش تو واکرز پاب ‫هم دیگه رو دیدیم.
‫- درسته. ‫- یادته؟
‫- نوشیدنی خوردیم... ‫- آهان.
‫هنوز اون خونه هه که چشم اندازِ ‫محشر پارک رو داره رو داری؟
‫- بله، دارم. همون جائم. ‫- واقعاً؟
‫بیا بریم اونجا.
‫- خیلی خوب، تو...در واقع... ‫- یالا.
‫- باید بهت بگم اونجا جای کسیه. ‫- یالا.
‫- باید بری. ‫- بهت خوش گذشت.
‫- بهت خوش گذشت، مگه نه؟ ‫- آه، گوش بده.
‫میشه بری؟ الان همراهم برمی گرده و...
‫خیلی خوب، فهمیدم. تو از اون دخترهایی ‫که هیچ مردی رو جدی نمی گیرن؟
‫- درسته؟ این جوری ای؟ ‫- میشه لطفاً بری؟
‫- خب، من فقط...برام مهم نیست. پولدارم! ‫- بزن به چاک.
‫- خیلی خوب، یالا. من کمکت می کنم. ‫- یالا. صد دلار می خوای؟
‫- ممنون. ممنون، پسر. ‫- خیلی ممنون.
‫- می دونی چیه؟ خیلی آشغالی. ‫- مرسی، برو.
‫- اون رو با خودت ببر. ‫- بیا، بگیر، عوضی.
‫هی، چه خبره؟
‫از اون دخترهاست ‫که هیچ کی رو جدی نمی گیره.
‫امشب نوبت توئه،
‫خوش بگذرون... ‫چون به من که خوش گذشت.
‫این دیگه کی بود؟
‫می دونی، من تو آشپزخونه ت ‫آشپزی کردم...
‫لااقل اسم کوفتیم رو یادت باشه!
‫صد دلار می خوای؟
‫گم شو بیرون.
‫- به من دست نزن! ‫- گم شو بیرون!
‫- دستت رو بکش... ‫- بیرون!
‫آره، ولی تو فکر کردی ‫سیب زمینی رو گیر آوردی،
‫در حالی که عاقبت گیرِ ‫یه دختر جلف و ولگرد افتادی.
‫هی، بس کن! نه!
‫زنی که دیوونه شم، سیب زمینی ‫نیست. خود تویی، کیتی، خب؟
‫خود تو.
‫آه، خب...
‫من از راه هایی برای تا کردن ‫با وضع زندگیم استفاده کردم...
‫...که می دونم سالم نیستن.
‫می دونم برام خوب نیستن، ولی...
‫...کمکم کردن یه جای خالی رو پر کنم...
‫...و می دونی، من خیلی ‫خجالت می کشم که...
‫هی، هی، بیا اینجا. بیا اینجا.
‫همه این چیزا دیگه گذشته، درسته؟
‫آره.
‫اُه، وای. باید زودتر راه میفتادیم.
‫معذرت می خوام.
‫یالا، از قطار جا می مونیم.
‫چی شده؟
‫هی، چی شده؟ چیه؟
‫آه...من آماده نیستم.
‫هی، فقط مامان بابام هستن، خب؟
‫و چند تا از دوستاشون ‫که بیشترشون وحشتناک نیستن،
‫فقط مایه دار و کسل کننده ن.
‫خب؟ مامان بابام عاشقت میشن.
‫قول میدم، دیوونه ت میشن. ‫بیا بریم! بیا.
‫نمی تونم.
‫کیتی.
‫- کیتی! ‫- عذر می خوام!
‫هی! کیتی! کیتی!
‫هی! مراقب باش!
‫کیتی!
‫کجا میرین؟
‫آه، بروکلین، لطفاً.
‫چی کار داری می کنی؟
‫آه...
‫- هی! ‫- متأسفم.
‫نمی دونم چی شد.
‫خب، داری پی اچ دی روان شناسی می گیری.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی کاملاً مشخصه چی شد...
‫جا زدی.
‫چرا؟ چون فکر کردی...
‫فکر کردی مامان بابام ‫ازت خوششون نمیاد؟
‫یا فکر کردی مامان بابام ‫زیادی ازت خوششون میاد؟
‫فکر کردی قضیه از الان هم ‫جدی تر میشه؟ آره؟
‫مگه قضیه چه قدر جدیه؟
‫نمی دونم. نمی دونم، کیتی. ‫نمی دونم چی کار داریم می کنیم.
‫بذار بهت یه چیزی بگم. ‫من خسته شده م.
‫- خسته شدم از... ‫- چی؟
‫فقط...از این که سعی کنم ‫بفهمم چی بینمونه خسته شده م!
‫از این که چی کار می کنیم... ‫اصلاً چی کار داریم می کنیم؟
‫ببین، اگه فقط داری با من وقت ‫می گذرونی و بس، عیبی نداره،
‫چون می دونی چیه؟
‫خوشحالم می کنه.
‫میشه وقتی دارم باهات ‫حرف می زنم من رو نگاه کنی، کیتی؟
‫- هی، کیتی! ‫- اُه، معذرت می خوام!
‫هی! کیتی!
‫اُه، خدای من!
‫- هی! ‫- هی!
‫اُه، خدا! ‫بفرمایید!
‫کیتی! کیتی!
‫هی، کیتی!
‫کیتی! ‫وایستا! وایستا!
‫وایستا! با من حرف بزن!
‫با من حرف بزن. ‫با من حزف بزن.
‫این وقت گذرونی نیست.
‫خوبه، خوبه...چون هر چی ‫تو تاکسی گفتم، دروغ بود.
‫- خوبه. ‫- نمی دونم چطوری این کار رو بکنم.
‫چه کاری رو؟
‫با کسی بودن.
‫بله؟
‫جیک! جان ویلتونم. چطوری؟
‫خودت بهم بگو.
‫درخواست رد شکایت ‫رد شد، متأسفم.
‫دلیل نمیشه قاضی ‫طرف اونا رو بگیره...
‫...یا فکر کنه دلایل محکمی دارن،
‫فقط به این معنیه که به نظرش ‫برای تشکیل دادگاه کافیه.
‫این یه مانعه، ولی هنوز هم باید ‫خیلی چیزها رو ثابت کنن.
‫گوش کن، پرونده ‫به شدت غیرمعموله.
‫استفاده کردن از قانون پرونده ای مربوطه ‫مسئولیت بسیار سنگینی میشه.
‫مجبورم ازت 25 هزار دلار پیش پرداخت بگیرم.
‫جیک؟ جیک؟ الو؟
‫باهات تماس می گیرم.
‫متوجهین که نرخ سود دومین وامتون...
‫...3.75 درصد بالاتر ‫از وام اصلیتون میشه؟
‫دو جور ورشکسته شدم: ‫به تدریج...و یهویی.
‫تو چی بود؟ تو...«خورشید همچنان می دمد»؟
‫کتاب خوبیه.
‫تو نویسندگی مهم اینه ‫که یه گریزی به حقیقت بزنی،
‫البته اگه بتونی.
‫لازمه نگران توانایی ‫بازپرداخت دو وامتون باشیم؟
‫خب، به هر حال ‫که خونه م رو می گیرین، نه؟
‫خیلی خوب، یالا. ‫یه کم دیرمون شده.
‫خداحافظ. ‫روز خوبی داشته باشی.
‫- باشه. ‫- دوستت دارم، سیب زمینی.
‫منم دوستت دارم.
‫- اُه، وایستا. ناهارم! ‫- ببخشید. بیا. خیلی خوب.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ، بابا!
‫بابا؟
‫اُه...
‫- سلام، بابا. ‫- سلام.
‫هی، تو باید تو مدرسه باشی.
‫مدرسه تعطیل شد دیگه.
‫اُه.
‫اُه، اُه، آره.
‫خب، پس شانس آوردیم زود رسیدم!
‫بابا، هیچی نخوردی.
‫بابا!
‫می دونی جولی امروز ‫چی بهم گفت؟
‫چی؟
‫گفت وقتی پیر بشیم، همه مون...
‫هی، من باید تمرکز کنم. ‫چطوره بری آماده خواب شی؟
‫امشب کتاب می خونی؟
‫نه، امشب نه.
‫چرا؟
‫چون بابایی داره کار می کنه، عزیزم.
‫همیشه کار می کنی.
‫خب، باید یه مدت ‫به این وضع عادت کنی.
‫خب، بابای جولی هر شب ‫دو تا کتاب براش می خونه.
‫خب، تو از بابا ‫شانس نیاوردی.
‫چی بهت بگم؟
‫کیتی! گندش بزنن!
‫هی، می دونی چرا دارم کار می کنم؟ ‫واسه تو! چون ما پول لازم داریم!
‫پول وکیل، پول غذا، ‫پول لباس!
‫پول مدرسه، پول واسه ‫این که یه سقف بالا سرمون باشه!
‫چون ما تو ایالات متحده پول زندگی می کنیم!
‫هنر، دوستی، عشق... ‫هیچ کدوم اینا مهم نیستن!
‫فقط پول مهمه! ‫کیتی!
‫کیتی.
‫پول داری، سیب زمینی؟
‫اگه 60 هزار دلار تو قلک خوکیت ‫داشته باشی، خیلی خوب میشه.
‫هی!
‫یالا، بیا بیرون.
‫یالا.
‫می دونی، اگه نمی خوای ‫به این راحتی پیدات کنم،
‫باید مخفیگاهت رو عوض کنی.
‫هی...کیتی،
‫به خدا قسم من دارم ‫تمام تلاشم رو می کنم.
‫دوستت دارم، بابایی.
‫منم دوستت دارم.
‫وقتی به مامانت فکر می کنی، ‫چی به ذهنت میاد؟
‫فقط منم.
‫می ترسم.
‫می ترسی؟ چرا؟
‫دلم خیلی براش تنگ شده،
‫ولی خیلی از دستش...
‫عصبانی ای که مُرده؟
‫خدایا.
‫سلام.
‫آه، من میرم حموم.
‫این چیه؟
‫کیت، این چیه؟
‫چرا...چرا همچین کاری کردی؟
‫کیتی!
‫می خوای...می خوای خلاص شی؟ ‫برای همین...
‫خیلی خوب، بیا.
‫خلاص شدی. خلاص شدی. ‫خلاص شدی!
‫نمی خوام خلاص شم.
‫- نمی خوام... ‫- ولم کن!
‫لطفاً به من گوش کن.
‫نمی دونم چرا ‫این کار رو کردم.
‫من...لطفاً فقط بهم گوش بده.
‫- ول کن! ‫- متأسفم. کمرون...
‫لطفاً من رو نگاه کن. ‫لطفاً! لطفاً به من نگاه کن!
‫من...نمی دونم ‫چرا این کار رو کردم.
‫من...من...فقط بهم ‫یه ثانیه وقت بده که توضیح بدم!
‫خواهش می کنم... ‫من خیلی می ترسم!
‫- از چی؟ از چی، کیتی؟ از چی؟ ‫- کمرون...
‫از چی این قدر می ترسی؟ از چی؟
‫بهم بگو! چی؟
‫از خودمون!
‫می دونی، واقعاً سعی کردم ‫درکت کنم.
‫- کیتی، واقعاً سعیم رو کردم... ‫- لطفاً!
‫...که تمام عشقم رو به پات بریزم، ‫ولی می دونی چیه؟ نمی تونم.
‫دیگه نمی تونم، خب؟ ‫بس کن! دست بردار.
‫- کمرون... ‫- بس کن!
‫صبر کن! صبر کن! ‫صبر کن! لطفاً!
‫فکر کردی چی میشه، کیتی؟
‫چی؟
‫- گوش کن، نمی دو...نمی دونم چطوری انجامش بدم. ‫- چی رو؟
‫- نمی دونم چطور انجامش بدم!
‫چی رو؟ چی رو؟
‫معذرت می خوام. ‫اشتباه کردم!
‫اشتباه کردی که با یه مرد دیگه ‫رفتی سر قرار؟
‫این اشتباه نیست، کیت!
‫- خب؟ دیگه من و تویی در کار نیست. ‫- نه!
‫من و تویی در کار نیست! ‫بس کن! خدایا...
‫- لطفاً! ‫- بس کن!
‫اُه، لعنت...
‫اُه، نه!
‫هی، باید با من و جینی بیای بیرون.
‫یالا. خوش می گذره.
‫جینی پن کیک خوبی درست می کنه.
‫من پن کیک دوست دارم.
‫آره، بیا بریم.
‫- داری میای؟ ‫- اومدم.
‫یالا.
‫یالا، جینی. بریم.
‫♪ چرا پرنده ها ناگهان ظاهر میشن ♪
‫♪ هر وقت تو نزدیکی ♪
‫- داری میای؟ ‫- گم شو!
‫وای! باشه.
‫♪ درست مثل من می خوان ♪ ‫♪ به تو نزدیک باشن ♪
‫♪ چرا ستاره ها از آسمون می ریزن ♪
‫اُه، نه.
‫♪ هر بار که تو رد میشی ♪
‫♪ درست مثل من ♪ ‫♪ اونا هم می خوان نزدیکت باشن ♪
‫دلم برات تنگ شده. ‫دلم برات تنگ شده.
‫♪ روزی که به دنیا اومدی ♪ ‫♪ فرشته ها دور هم جمع شدن ♪
‫♪ و تصمیم گرفتن ♪ ‫♪ یه آرزوی برآورده شده بسازن ♪
‫♪ برای همین گرد ماه رو موهات پاشیدن ♪
‫میشه برام تاکسی بگیرین؟
‫سلام.
‫- چرا بیداری؟ ‫- صبح شده.
‫صبح شده؟
‫وای.
‫میشه برام فقط یه کتاب بخونی؟
‫چطوره همه شون رو برات بخونم؟
‫سلام.
‫می خواستی من رو ببینی؟
‫آه، خب...
‫ما...
‫ما خبرهای خوبی گرفتیم.
‫لوسی داره از پیش والدین موقتش ‫میره. به فرزندی گرفتنش!
‫اُه، خدای من!
‫یه خانواده مهربون ‫و باثبات تو کوئینز می برنش.
‫دو تا بچه دیگه هم دارن. ‫کاملاً مناسبن.
‫کوئینز...با مترو یه ساعت ‫تا اینجا راه داره.
‫آه...وای!
‫ببین...
‫دیگه نمی تونی ببینیش.
‫چی؟
‫درمان رو با مددکار اجتماعی ای ادامه میده...
‫...که کمکش می کنه ‫تو محله جدیدش جا بیفته.
‫باید از ما خلاص شه.
‫کارت باهاش عالی بود، عزیزم.
‫همه مون افتخار می کنیم،
‫ولی نمی تونه با چسبیدن به تو ‫زندگی جدیدی رو شروع کنه.
‫این پروسه استاندارده.
‫حتماً راهی هست...
‫این مثل پارک بردن لوسی نیست.
‫هیچ جوره نمی تونم ‫حلش کنم. متأسفم.
‫هی، این خبر خیلی خوبیه.
‫همون چیزیه که امیدش رو ‫داریم و واسه ش دعا می کنیم.
‫کلی حرف برای زدن داریم، نه؟
‫خانواده جدید، ‫مدرسه جدید...
‫همه چیز درست میشه.
‫قول میدم.
‫چیز زیادی از مادرم یادم نیست، ‫ولی بی نهایت عاشق پدرمم.
‫اون یه نویسنده بود.
‫اتفاقاً خیلی هم مشهور بود.
‫از نظر روانی ‫خیلی رو به راه نبود،
‫ولی هر شب کل شب ‫بیدار می موند...
‫...که آخرین کتابش رو تموم کنه.
‫موضوع کتاب من بودم،
‫ولی در واقع درباره زندگی بود...
‫...و این که چطور اون... ‫اون هیچ وقت ازم دست نکشید.
‫داشت به روش خودش ‫می گفت چه قدر دوستم داره...
‫...و ازم خداحافظی می کرد.
‫موضوع این کتاب در واقع اینه.
‫هیچ وقت تسلیم نشو.
‫زندگی واقعاً سخت ‫و ناعادلانه میشه...
‫...و گاهی وقت ها، دردناک.
‫تو الانش هم سختی های زیادی کشیدی،
‫ولی هیچ وقت نباید تسلیم بشیم ‫یا دست از حرکت یا جلو رو نگاه کردن...
‫...بکشیم.
‫مهم نیست تجربه هامون ‫چه قدر سخت بوده باشن...
‫فقط می تونم بهت بگم...
‫...که دوستت دارم ‫و خداحافظ.
‫منم دوستت دارم.
‫بیا اینجا.
‫بچه خوبی باش، خب؟
‫یه عالمه چیز خوب پیش روته.
‫باشه.
‫قول میدم.
‫تبریک میگم، جیک.
‫واسه چی؟
دیگه باجناقی نداری!
‫گویا باجناقت، ویلیام، ‫به منشیش علاقه مند شده.
‫دختری که همه ش ‫24 سالشه.
‫در ضمن همه چی لو رفته ‫و دختره ول کنش نیست!
‫الیزابت درخواست طلاق داده.
‫شکایت رو پس گرفتن!
‫- اوخ! ‫- اوخ!
‫«پدران و دختران.»
‫چطوری...چطوری سه ماهه کتاب نوشتی؟
‫معمولاً سال ها وقتت رو می گیره.
‫تعریفی داره؟
‫مطمئن نیستم.
‫وقتی «ترک جشن» رو ‫برام آوردی، همین رو گفتی.
‫وقتی چی رو برات آوردم؟
‫وقتی «ترک جشن» ‫که واسه ش...
‫...جایزه پولیتزر رو ‫بردی، برام آوردی.
‫اُه، خدا.
‫می خوای چیزی ‫به پدرت بگی؟
‫تو سیب زمینی منی.
‫تو...فقط و فقط خودت.
‫سلام، عزیزم.
‫سلام.
‫دلم برات تنگ شده...
‫...و عاشقتم.
‫خدایا، خیلی عاشقتم.
‫باید میلیون ها بار می گفتم.
‫واقعاً باید می گفتم.
‫بدجوری می ترسیدم ترکم کنی...
‫...و می دونم که جفتمون می دونیم ‫تا کردن با من آسون نیست.
‫خودم می دونم نیست...
‫...و...و تو بهترین اتفاقی هستی ‫که تا حالا برام افتاده.
‫می دونی چیه؟ ‫من نمی تونم...
‫دلم نمی خواد بدون تو زندگی کنم.
‫کمرون، من می تونم برم.
‫اون...اون دوستمه.
باشه.
‫مرسی. ممنون بابت همه چیز.
‫واقعاً میگم.
‫کیتی.
‫کیتی!
‫کیـ...
‫پذیرفتن این پولیتزر ‫از طرف موکلم،
‫جک دیویس مرحوم ‫افتخار بزرگیه.
‫پدران و دختران تک تک ‫جوایز نامدار ادبی رو برده...
‫...و یک ساله در صدر لیست ‫پرفروش ترین ها باقی مونده.
‫آرزوی هر مدیر برنامه ای همینه.
‫این که هیچ وقت نتونستم ‫جیک رو یه نوشیدنی مهمون کنم...
‫...و بهش آفرین بگم، ‫کابوس منه.
‫کیتی، فکر می کنم تو تنها آدم دنیایی ‫که بیشتر از من دلتنگش میشی.
‫ممنون، ممنون.
‫من زندگی سختی داشته م.
‫گمونم برای همین هم ‫آدم سرسختی شدم.
‫من یه زن بالغم که تا حالا ‫عشق رو تجربه نکرده.
‫عجب چیزی!
‫مامان بابام هم همین بودن.
‫مادرم زن بسیار بدخلقی بود.
‫پدرم رو هم که فقط بعضی یکشنبه شب ها ‫سر شام می دیدیم.
‫می دونی، کیتی...آقایون ‫می تونن بدون عشق زنده بمونن،
‫ولی ما خانم ها نمی تونیم.
‫بیا ببینم.
‫♪ که تک تک آرزوهات رو برآورده کنم ♪
‫♪ هر رویایی که تو زندگیت داشتی ♪
‫♪ ولی داستان این طوری پیش نمیره ♪
‫♪ دنیا پر از نقشه های بی نقصه ♪
‫♪ اگه قولی رو شکستم ♪
‫♪ می دونم یه روز درک می کنی ♪
‫♪ وقتی روزگار سخته ♪ ‫♪ می دونم قوی خواهی بود ♪
‫♪ من تو قلبت خواهم بود ♪ ‫♪ و تو ادامه خواهی داد ♪
‫♪ مثل مهتاب روی سطح آب ♪
‫♪ و آفتاب تو آسمون ♪
‫♪ پدران و دختران ♪ ‫♪ هیچ وقت خداحافظی نمی کنن ♪
‫♪ فرشته ای که براش کتاب می خوندم تا بخوابه ♪
‫♪ یه آرزو برام ساخت ♪
‫♪ پس یاد بگیر عشق بورزی و بال هات رو باز کنی ♪
‫♪ و یه دنیا پیدا کنی ♪ ‫♪ که بتونی خونه ت بدونیش ♪
‫♪ وقتی روزگار سخته ♪ ‫♪ می دونم قوی خواهی بود ♪
‫♪ من تو قلبت خواهم بود ♪ ‫♪ و تو ادامه خواهی داد ♪
‫♪ مثل مهتاب روی سطح آب ♪
‫♪ و آفتاب تو آسمون ♪
‫♪ پدران و دختران ♪ ‫♪ هیچ وقت خداحافظی نمی کنن ♪
‫♪ وقتی روزگار سخته ♪ ‫♪ می دونم قوی خواهی بود ♪
‫♪ من تو قلبت خواهم بود ♪ ‫♪ و تو ادامه خواهی داد ♪
‫♪ مثل مهتاب رو سطح آب ♪
‫♪ آفتاب تو آسمون ♪
‫♪ پدران و دختران ♪ ‫♪ هیچ وقت خداحافظی نمی کنن ♪