‫فقط همیناست که آره؟
‫آره، جیمز کلاً پنج تا وسیله بیشتر نداره.
‫هنوز داریم می‌ریم وافل‌هاوس؟
‫معلومه که نه.
‫اون بالا شبیه سلول انفرادیه، داداش.
‫آره، باید چندتا گیاهی چیزی بگیری.
‫واقعاً افسرده‌کننده‌ست.
‫تی، ممنون بابت ماشین.
‫مشکلی نیست، رفیق.
‫خوشحالم که کمکت کردم.
‫نمی‌خوام دروغ بگم، ‫خیلی پیر به‌نظر می‌رسی، مرد.
‫شماها تقریباً شبیه همین.
‫فکر کنم همه‌ چی همینه.
‫هی، حالا که شماها به زور کمک کردین،
‫بازم باید پول غذا رو بدم؟
‫خب معلومه.
‫دیوونه‌کننده‌ست.
‫از اونجایی که می‌دونم شوخی نمی‌کنی.
‫آره، نه، موش بهت میدم.
‫اون صد در صد انتخاب دور اوله، باشه؟
‫ولی شاهین‌ها تو جایگاه دومن.
‫چی؟
‫این یه انتخاب مزخرفه واقعاً.
‫خیلی افتضاحه.
‫می‌تونی با دست خالی ‫یه شاهین رو بکشی.
‫بابا، نمی‌تونی یه شاهین رو بکشی، خب؟
‫یه پرنده شکاریه.
‫تیکه تیکه‌ت می‌کنه.
‫کار جدیدی پیدا کردی؟
‫نه.
‫هنوز دارم تلاش می‌کنم ‫کارامو راست و ریست کنم.
‫همه پرنده‌ها استخوونای ‫کاغذی و شکننده دارن.
‫هیچ پرنده‌ای تو ‫دنیا وجود ندآره که
‫بتونه از ضربه اپرکات جون سالم بدر ببره.
‫یه کار هست که برای کارآموزیه.
‫لگد می‌زنه تو مخت.
‫شاهین‌ انتخاب افتضاحیه.
‫مرد مسلح صد در صد باید دوم باشه.
‫مطمئناً.
‫نه.
‫هی، دِی، تو باید از من حمایت کنی.
‫باید پشتم باشی.
‫باید از چی حمایت کنم؟
‫۵۰ تا شاهین، یه آدم مسلح، ‫۵ تا گوریل، ۱۰ هزارتا موش.
‫باید دو تا رو انتخاب کنی
‫که ازت دفاع کنن، ‫دو تا هم که شکارت کنن.
‫واقعاً الان در مورد این ‫چیزا حرف می‌زنید؟
‫فکر کنم آره.
‫آره تایلر، بیا بابا.
‫خواهشاً کمکم کن.
‫میشه خواهشاً اینو حلش کنی؟
‫گفتی گزینه‌هام چیا بودن؟
‫خب، ۵۰ تا شاهین داری، ‫۱۰ هزار تا موش، ۵ تا گوریل،
‫و یه آدم مسلح.
‫باید دوتا رو انتخاب کنی که ‫ازت دفاع کنن و دو تا هم شکارت کنن.
‫پس اگه احمق باشی و مثلاً
‫شاهین و گوریل‌ها، ۱۰ هزارتا موش...
‫خدای من.
‫داداش.
‫این لباس روز اول کاره؟
‫با کراوات میری سر کار؟
‫عاشق اینم.
‫واقعاً عالیه.
‫تیپ عشاء ربانی اولت.
‫آره.
‫خنده‌دار به‌نظر میام.
‫خیلی بامزه شدی.
‫دقیقاً همینو گفتم.
‫اون کیف کوچولو رو ببین.
‫یه کیف شانه‌ای معمولیه، ‫اندازه‌ش عادیه.
‫خیلی از کیف‌های اداری کوچیک‌تره.
‫هی رفیق، به‌نظرم شیکی.
‫واقعاً شبیه کیف زنونه‌ست.
‫و به ‌نظرم اون آدم مسلح ‫شاهین‌ها رو راحت می‌زنه.
‫نه.
‫باشه، تو همش میگی ‫آدم مسلح راحت شاهین‌ها رو می‌زنه.
‫ولی خب، آدم مسلحه کیه؟
‫باید تعریفش کنی.
‫فرض کن یه آدم معمولیه.
‫یه جورایی یه آدم متوسطه.
‫باشه.
‫چه نوع اسلحه‌ای داره؟
‫تفنگ شکاری.
‫باشه، پس اون یه شکارچیه؟
‫نه، یه آدم معمولیه.
‫یه آدم متوسط.
‫باشه، پس آدم متوسط کیه؟
‫احتمالاً...
‫بابا.
‫یه چینی تو معدن ذغال سنگ...
‫باشه.
‫یا مثلاً مغازه‌دار.
‫آره، ببین، هیچکدوم از این ‫دو نفر نمی‌تونن۵۰ تا شاهین رو بزنن.
‫توهم می‌زنی.
‫مستقیم بهت حمله نمی‌کنن.
‫می‌تونه منتظرت بمونه.
‫میشه به گوریل‌ها اسلحه بدم و بعد
‫پنج تا آدم مسلح داشته باشیم؟
‫کاش منم جای ‫خودم داشتم دکورشو می‌چیدم.
‫درسته.
‫جدی میگم.
‫نکته درست.
‫این جواب واقعیم...
‫نکته خوبیه.
‫...به اون سواله.
‫هی، من الان کجام؟
‫مثلاً، کجا ظاهر میشم؟
‫سوال خوبیه.
‫نه بابا، الان دارم کجا می‌رم؟
‫پنج کیلومتر دیگه بپیچ راست.
‫مگه اینکه بخوایم بریم خونه‌ش ‫بازم وسایل برداریم.
‫نه، مرسی.
‫سوال بعدی.
‫جیمز، آپارتمانت ‫عملاً چهارتا دیوار خاکستریه.
‫آره بابا، شبیه کلبه یونابامبر می‌مونه.
‫حتی میز هم نداری.
‫میشه فقط برای یه چیز ‫هیجان‌زده باشی؟
‫برای یه بارم که شده؟
‫کاش منم جای ‫خودم داشتم دکورشو عوض می‌کردم.
‫تو کجا می‌ری، دِی؟
‫فعلاً خونه.
‫باید توی زیپ ریکروتر برم دنبال کار.
‫گفتی چی خوندی؟
‫طراحی گرافیک.
‫ستون فقرات اقتصاد.
‫همیشه می‌تونی بری تو کار اکتشاف معدن.
‫شنیدم طلا الان خیلی رو بورسه.
‫ببین.
‫همیشه یه حرفی واسه ‫گفتن داری، آره؟
‫همیشه باید یه چیزی بگی، ‫دوگوله‌ت رو به کار بندازی.
‫در هر صورت، من نیاز به دکور ندارم.
‫ماه‌ها طول می‌کشه تا ‫اصلاً همکارام رو مثل
‫موجودات عاقل ببینم، ‫چه برسه به اینکه دعوتشون کنم
‫تا فرش یا ملافه ‫لاستیکی یا این مزخرفاتمو ببینن.
‫فیش، تعجب کردم تو و جیمز ‫با هم خونه نگرفتید،
‫داداش.
‫نمی‌دونم این کار بگیره یا نه.
‫لعنتی.
‫تایلر، تو جواب سوال رو ندادی.
‫باشه، بهت میگم چی.
‫اگه این به این بحث ‫خاتمه میده، فکر کنم
‫شاهین‌ها و گوریلا رو انتخاب می‌کنم.
‫آره، تایلر کار رو درآورد.
‫تایلر کار رو درآورد.
‫برتری هوایی.
‫من می‌تونم از پس ‫۵۰ تا شاهین بر بیام، مشکلی نیست.
‫جیمز، نمی‌تونی از پس ‫۵۰ تا شاهین بربیای.
‫خیلی ساده، نمی‌تونی.
‫ولی تو می‌تونی گوریل‌ها رو ‫آموزش بدی و بهشون تفنگ بدی؟
‫این زیاد دور از دسترس نیست؟
‫در واقع، آره، می‌تونم.
‫اون خانم میمون‌دوست کی بود؟
‫جین...
‫جین گودال!
‫جین گودال، بابا.
‫جین گودال.
‫جین گودال این کار رو نکرده.
‫اون این کار رو نکرده.
‫چرا، کرده.
‫البته بزرگ‌ترین ‫اجحاف نوبل تو کل تاریخ بود.
‫جایزه نوبل رو نبرده؟
‫نه.
‫جین.
‫باشه، قبول.
‫من نباید اینو می‌دونستم.
‫بحث تموم شد.
‫البته، من می‌تونم، محض اطلاعتون.
‫آره، در واقع هیچ سندی نیست.
‫آره، واقعاً هیچ سندی نیست.
‫بیا، تی.
‫خوب جین رو آوردی وسط.
‫می‌دونم، آره؟
‫مطمئنی این پیچ درسته، دِی؟
‫آره.
‫نوشته از اینجا مستقیم برید.
‫باشه، تو چطور، تایلر؟
‫تو چه خبر، رفیق؟
‫دنیای واقعی باهات چطور تا می‌کنه؟
‫خب، کار تهویه و گرمایش ثابته ولی...
‫یه چیزو بهتون بگم، ‫مدتیه که خیلی وقته در مورد گوریل
‫و موش و اینا حرف نزدم.
‫تایلر، دیگه با شادی ‫از روز استقبال نمی‌کنی؟
‫صبر کن، روحت دیگه ‫مشتاق ماجراجویی نیست؟
‫باشه.
‫برنامه‌ت واسه زندگی چیه؟
‫چی، هنوز داری بهش فکر می‌کنی؟
‫خب، حقوق مهندسی شبکه ۷۰ هزار دلاره.
‫پنج تا هفت سال دیگه، ‫به ۱۵۰ هزار دلار می‌رسم.
‫سرمایه‌گذاری مطمئن می‌کنم، ‫میرم یه شهر مزخرف
‫مثل میلواکی، با بهترین ‫گزینه‌م زندگی می‌کنم،
‫می‌زنم تو کار سفالگری ‫یا یه چیز چرت و پرت.
‫بعد پتانسیل هدر ‫رفته‌م رو تو مغز بچه‌ اولم فرو می‌کنم
‫بچه دومیم ‫با یه جور نقص فیزیکی به دنیا میاد،
‫چون می‌دونی، سنم بالا رفته.
‫من عاشق اینم که تو ‫زندگی ساختگی و مزخرفت
‫بازم درامد شش رقمی ‫و یه خانواده مهربون داری.
‫می‌دونی، من دوست دارم ‫یه جورایی برم تو کما،
‫یه جور کمای با داروهای پزشکی.
‫یا خدا.
‫وصل بشم به یه ترکیب سروتونین و اُکسی
‫که با یه...
‫وای، وای.
‫و حسابی حالشو ببرم.
‫پس برنامه‌ت اینه؟
‫به دل نگیری، تی. زندگی واقعی ‫واقعاً کسل‌کننده به‌نظر میاد.
‫بهت بر نخوره.
‫خب، بعضی وقتا آره، بابا.
‫خب، نمی‌تونه همش بد باشه.
‫رابطه‌ت با هانا چطوره؟
‫صبر کن، تی، نامزد داری؟
‫راستش، دِی، ما چند ماه پیش کات کردیم.
‫لعنتی، رفیق.
‫چی شد؟
‫راستش، ترجیح میدم ‫وارد مسائل شخصی نشم.
‫تایلر، التماست می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم واردش شو.
‫به دست و پات افتادم، التماست می‌کنم.
‫تایلر، خواهش می‌کنم.
‫من هانا رو وقتی تو ‫مرخصی از پادگان بودم دیدم.
‫حدود پنج ماه با هم بودیم،
‫بعد بهم گفت جدی‌تر بشیم.
‫می‌دونید اولش فکر کردم، ‫شاید بشه یه کاری کرد.
‫من از اون خوشم می‌اومد ‫و اونم از من خوشش می‌اومد.
‫ولی اون ازم خواست که...
‫ازم خواست که...
‫چی کار کنه؟
‫چی؟
‫می‌خواست همدیگه رو ‫ببینیم و کدو تنبل جمع کنیم.
‫چی؟
‫ازم خواست سه ساعت رانندگی کنم
‫تا برم ببینمش و با هم کدو تنبل جمع کنیم.
‫می‌دونم، خب که چی؟
‫خب، خودتون پرسیدین چرا رابطه‌مون به هم خورد.
‫شوخی می‌کنی؟
‫فکر می‌کردم ازش خوشت میاد.
‫عمراً.
‫نمی‌دونم، رفیق.
‫اون می‌خواست کدو تنبل جمع کنه، بابا.
‫می‌خواست بره باغ سیب، ‫تاکستان، مزخرفات فعالیت‌های
‫پاییزی.
‫به خاطر این رابطه‌ت رو تموم کردی؟
‫فقط اون کدو تنبل‌های لعنتی نبود، رفیق.
‫سه ساعت رانندگی بود.
‫نه، نه، نه.
‫بابا، گور بابای همه‌تون، می‌دونید؟
‫من آماده‌ام سر و سامون بگیرم، خب؟
‫نمی‌خوام اینجوری چرت و ‫پرت بازی دربیارم.
‫آماده‌ای سر و سامون بگیری، تایلر؟
‫خب، دیگه چه غلطی می‌تونم بکنم مگه؟
‫خب، متاسفم که همچین اتفاقی ‫برات افتاد، می‌دونی.
‫اشکالی نداره، بابا.
‫خب، اون رفت دنبال زندگیش.
‫منم میرم دنبال زندگیم.
‫تایلر، ولی یه چیزو بهت بگم.
‫چی؟
‫نامزد جدیدش قطعاً الان
‫داره یه جایی باهاش کدو ‫تنبل لعنتی جمع می‌کنه.
‫کاملاً حق با توئه.
‫می‌دونید، من واقعاً...
‫من واقعاً یه بار یه دختر رو ‫بردم مزرعه کدو تنبل،
‫و خیلی هم خوش گذشت.
‫فیشر، تو دقیقاً همون آدمی هستی
‫که باید تو یه باغ سیب، ‫تاکستان، مزرعه کدو تنبل،
‫یا هر مزخرف دیگه با ‫عشق زندگی‌ات باشی.
‫احتمالاً هم کت مخمل کبریتی می‌پوشی.
‫بابا، نه، تو امروز ‫فقط گیر دادی به من.
‫مثلاً، چطور این توهین‌آمیزه که من...
‫من تا حدودی سازگارم یا...
‫هی، متاسفم.
‫این پیچ کجاست؟
‫ازش رد شدم؟
‫نه، فقط نوشته مستقیم برید.
‫الان باید توی اتوبان لعنتی باشیم، بابا.
‫یه مشکلی هست.
‫ببخشید، جیمز حواست رو پرت کرد؟
‫گم شدیم؟
‫نوشته مستقیم برو.
‫نه، من دور می‌زنم.
‫بابا، میگه مستقیم برو.
‫نه.
‫هی.
‫خوبی؟
‫این چیه؟
‫بابت اذیت کردنت ‫توی این چند وقت متاسفم.
‫این یعنی به خوداگاهی رسیدی؟
‫من عذرخواهی نکردم.
‫فقط داشتم تایید می‌کردم ‫که اذیتت می‌کردم.
‫باشه، آره، اینه.
‫خداحافظ.
‫چرا امروز انقدر عصبی هستی؟
‫انگار الان داری تو بتل بریک‌دنس می‌جنگی.
‫هی، تی، خوبی؟
‫از این جاده لعنتی رد نمیشم.
‫هی، تی، یواش‌تر.
‫از پیچ لعنتی رد نشدم.
‫لعنتی.
‫لعنت!
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫خوبم.
‫همه خوبن؟
‫من خوبم.
‫خدای من.
‫پیچ رو رد کردیم؟
‫شرمنده...
‫ندیدمش.
‫گوش کن، تایلر، نقشه رو ول کن.
‫اگه بن‌بست باشه، ‫مسیر ورودمون رو تو راه برگشت رد کردیم.
‫یعنی دو بار ردش کردیم؟
‫اشکالی نداره.
‫یه پیچ رو رد کردیم.
‫بر می‌گردیم.
‫من هیچ پیچی رو رد نکردم.
‫چرا، رد کردی.
‫نه، نکردم
‫چرا، کردی.
‫نه، نکردم.
‫بچه‌ها، اشکالی نداره.
‫یه پیچ لعنتی رو رد کردیم.
‫وگرنه چطور می‌تونستیم به ‫بن‌بست بخوریم؟
‫از همینجا وارد جاده شدیم.
‫بابا، چی زر زر می‌کنی؟
‫چی؟
‫من هیچ پیچ لعنتی‌ای رو رد نکردم.
‫تایلر.
‫هی، تی. هی، بیا ‫برگرد تو ماشین، بابا.
‫باشه.
‫خب...
‫رفیق، چرا داری بهش فشار میاری؟
‫من فشار نمیارم.
‫چرا، فشار میاری.
‫نه، نمیارم.
‫تو جدی گرفتیش، بابا.
‫قتل غیرعمد با وسیله نقلیه جدی نیست؟
‫آره، ولی داری مثل عوضیا رفتار می‌کنی.
‫باشه.
‫سینه‌م درد می‌کنه.
‫پیاده میشم.
‫تو اولش عصبانی شدی.
‫نه، تو اولش عصبانی شدی.
‫قشقرق بچه‌گانه‌ت تموم شد؟
‫می‌خوام برم.
‫بهش یه دقیقه وقت بده.
‫نمی‌دونم چرا امشب انقدر خودشو گرفته.
‫می‌دونی فقط به خاطر ‫اینه که تایلر اینجاست داره اینجوری می‌کنه.
‫خیلی وقته ندیدتش، داداش داره
‫نقش‌آفرینی قرن رو انجام میده.
‫و قبول نمی‌کنه، ‫ولی مطمئناً دلش برامون تنگ میشه.
‫آره.
‫چیه؟
‫رفیق، نمی‌دونم.
‫احساس می‌کنم فقط یه بار پیچیدیم.
‫فیشر!
‫چه کوفتیه!
‫خدای من!
‫بذار بیام تو!
‫خواهش می‌کنم!
‫بذار بیام تو!
‫کمکم کن!
‫فیشر!
‫صبر کن!
‫ولم کن!
‫فیشر!
‫دی!
‫خدای من!
‫فیشر!
‫فیشر، باهام حرف بزن.
‫فیشر!
‫فیشر، باهام حرف بزن!
‫خوبی؟
‫لعنتی!
‫لعنت!
‫جیمز، باید خونریزی رو ‫متوقف کنی، بابا.
‫یه چیزی از عقب بیار!
‫یه چیزی از پشت بیار!
‫همین الان از این ‫جاده لعنتی بریم بیرون!
‫از این جاده لعنتی بزن بیرون!
‫این چه کوفتی بود!
‫اون چه کوفتی بود!
‫دزدیدن گروهی ماشین؟
‫نه، اونا با هم نبودن.
‫داشتن به هم حمله می‌کردن!
‫اونا بهم حمله نکردن.
‫اونا بهتون حمله نکردن!
‫بابا، داری چه میگی؟
‫ماشین رو می‌خواستن.
‫باشه، پس معلومه که ‫نمی‌خواستن جایی باشن که
‫ما الان هستیم!
‫همه‌شون داشتن از یه چیزی فرار می‌کردن؟
‫یه جایی؟
‫همه‌شون ترسیده بودن!
‫چرا ترسیده بودن؟
‫واسه چی ماشین لعنتی رو می‌خواستن؟
‫گوش کنید.
‫گوش کنید بگم چی شد.
‫گوش کنید بگم چی می‌دونیم، خب؟
‫یه عده تو جنگل هستن.
‫ماشین رو می‌خوان.
‫دیگه چی؟
‫بچه‌ها، جاده!
‫من وقتی اومدم تو این ‫جاده، یه بارم نپیچیدم.
‫اون همون راه لعنتیه که ازش اومدیم.
‫اول جاده‌ست، قسم می‌خورم.
‫پس اون درختا همینجوری ظاهر شدن!
‫درختا همینجوری ظاهر شدن!
‫منظورت اینه!
‫این پیچ لعنتی کجاست؟
‫هیچی پیدا نمی‌کنم.
‫خیلی درد داره، رفیق.
‫شاید اونجا پاتوق مواد مخدر بود.
‫یا شایدم فراری بودن؟
‫شایدم فقط منتظر ماشین‌های دیگه بودن.
‫بنزین یک چهارمه.
‫تایلر.
‫تایلر، داره خون میاد، رفیق.
‫دوباره داره خون میاد.
‫ببخشید، ببخشید.
‫باشه، وایسیم و ‫اوضاع رو سرو سامون بدیم.
‫می‌تونم محکم‌تر ببندمش.
‫حالت خوب میشه، رفیق.
‫هی، هی.
‫آروم باش، داداش.
‫حالت خوب میشه.
‫فقط یه بریدگی لعنتیه.
‫هی.
‫خوبی؟
‫نبظم اومده تو قفسه سینه‌م.
‫بهتر شد.
‫خوبی؟
‫این چطوره؟
‫محکم ببندمش.
‫آره.
‫زیاد سفت نیست؟
‫نه، خوبه.
‫این چه کوفتیه، بابا!
‫این چه کوفتیه!
‫این چه کوفتیه؟
‫چطور؟
‫ما داشتیم رانندگی می‌کردیم...
‫شاید فقط به اندازه کافی دور نشدیم.
‫اونا از کنار اومدن.
‫از کنار لعنتی اومدن.
‫مهم نیست از کجا اومدن.
‫به هر حال باید ادامه بدیم.
‫فقط حواست به پیچ باشه.
‫الان نمی‌دونیم کجاییم.
‫هی، تی. آمپر بنزینت خرابه؟
‫دیروز که خراب نبود.
‫به اندازه کافی روشنه که بتونیم ‫تو جنگل رو ببینیم.
‫دِی، اگه می‌خوای بزن ‫کنار، من رانندگی می‌کنم.
‫همین جا.
‫ممنون.
‫هی، صبر کن، صبر کن.
‫شاید ماشین رو ‫خاموش نکنی بهتر باشه.
‫نکن.
‫جیمز، کاپوت رو بزن بالا.
‫شماها صدایی نمی‌شنوید؟
‫هنوز آنتن نداریم.
‫بابا، من جاده‌ای رو ‫نمی‌شناسم که شش ساعت
‫بدون پیچ ادامه داشته باشه.
‫نمی‌دونم چطور یا چی...
‫من می‌دونم.
‫این ماشین نباید روشن باشه.
‫فیش.
‫بچه‌ها.
‫هی.
‫همه سوار شید!
‫ولی...
‫این چه کوفتیه...
‫اینجا کدوم گوریه؟
‫آره، اینجا دیگه زندگی واقعی نیست.
‫نه، ببینید، آدما، بن‌بست، بنزین،
‫ماشین لعنتی هنوز کار می‌کنه...
‫چی میگی؟
‫می‌خوای چی بگی؟
‫جیمز؟
‫ذهن من سریع می‌ره سمت ‫یه جور رویای شفاف،
‫ولی من هیچ وقت این کارو نکردم.
‫پس بیایید از اول شروع کنیم.
‫منظورم اینه، داشتیم چی کار می‌کردیم؟
‫داشتیم وسایل رو ‫خالی می‌کردیم و بعدش
‫داشتیم حرف می‌زدیم.
‫و بعد به این بن‌بست خوردیم.
‫خب، می‌دونید، شاید تصادف کردیم؟
‫می‌دونید؟
‫رانندگی، جاده... ‫شاید تو داری همون کاریو
‫انجام میدی که حین ‫مرگت داشتی می‌کردی.
‫من شما رو نکشتم.
‫این گندکاری رو ننداز گردن من.
‫من نمیگم که تو ما رو کشتی.
‫میگم تو تصادف کردی.
‫جیمز، سرزنشش نکن.
‫سرزنشش نکن لعنتی، خب؟
‫اصلاً تصادف نکردیم.
‫ببینید، اگه ما رو کشته باشه ‫عصبانی نمیشم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم هضمش کنم، خب؟
‫گفتن اینکه مُردیم هضم کردن نیست.
‫الان دیگه هست.
‫این زندگی واقعی نیست.
‫باشه، خب پس چیه؟
‫این چطور وضعیت ما رو تغییر میده؟
‫نمی‌دونم، واسه همینه ‫که دارم سعی می‌کنم در موردش حرف بزنم!
‫سر من داد نزن لعنتی!
‫خب؟
‫دارم قاطی می‌کنم لعنتی.
‫قاطی می‌کنم.
‫به یه جواب منطقی نیاز داریم.
‫لازم نیست نگران این باشیم ‫که چی یا چرا اینو ایجاد کرده.
‫من دارم منطقی رفتار می‌کنم.
‫خب، دیگه چه کوفتی ‫به جز رانندگی هست که انجام بدیم؟
‫اگه هنوز یه عده تو جنگل هستن، ‫هر بار که وایسیم،
‫یکی باید بخوابه تا ما ‫شیفتی رانندگی کنیم.
‫فقط نباید وایسیم.
‫من آماده‌ام که ادامه بدم.
‫ساعات بیشتری دارم.
‫اگه وایسیم، ماشین رو خاموش نمی‌کنیم.
‫به سوئیچ دست نزن.
‫بزن کنار، جامونو عوض کنیم، ‫سوار شو، بریم.
‫باشه.
‫باشه، ببینید، ‫ما تو وضعیت روحی مناسبی نیستیم
‫که الان بخوایم با این وضع کنار بیایم،
‫پس تا آخر روز رانندگی می‌کنیم
‫در حالی که هنوز می‌تونیم ‫دنبال یه خروجی بگردیم.
‫و بعدش...
‫بابا، من نمی‌تونم بخوابم.
‫خبر مرگم نمی‌تونم بخوابم، رفیق.
‫انگار نمی‌تونم مغز لعنتیمو خاموش کنم.
‫منم نمی‌تونم بخوابم.
‫انگار حتی...
‫اصلاً خسته نیستم.
‫۲۴ ساعت گذشته و من حتی...
‫حتی گرسنه هم نیستم.
‫آره، متاسفم، بچه‌ها، ولی هیچ...
‫هیچ پیچی در کار نیست.
‫جیمز، واقعاً فکر می‌کنی مُردیم؟
‫خب، قطعاً یکی از گزینه‌هاست.
‫آره.
‫خب، به نظر میاد خیلی ‫خوب داری باهاش کنار میای.
‫پس فقط همینه؟
‫برای همیشه؟
‫چرا این باید زندگی پس از مرگ باشه؟
‫خب، لازم نیست ‫زندگی پس از مرگ باشه.
‫می‌دونی، می‌تونه...
‫می‌دونی، هر چیزی می‌تونه باشه.
‫مثلاً چی؟
‫نمی‌دونم، مثلاً یه توهم ناشی ‫از مواد مخدر یا یه کرم‌چاله یا مثلاً یه
‫می‌دونید، نفرین باستانی که فعالش کردیم.
‫فکر می‌کنی ما ممکنه ‫باعث این شده باشیم؟
‫مثلاً یه کاری که کردیم؟
‫خب، ببین، نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام انگشت اتهام به سمت کسی بگیرم، ‫ولی کسی اخیراً کار وحشتناکی
‫انجام نداده؟
‫می‌دونید یه چیز مثلاً شیطانی...
‫که ما رو نفرین کنه؟
‫نه؟
‫هیچ کس نمی‌خواد اعتراف کنه که ‫تحت تاثیر مواد رانندگی کرده و به یه
‫بچه کوچیک زده؟
‫مثلاً این یه جور تنبیه رانندگی کنایه‌آمیزه؟
‫تایلر؟
‫سوال یه جورایی متوجه تو بود؟
‫گمشو بابا.
‫من کاری نکردم که سزاوار این باشم.
‫رفیق، هیچ کدوممون این کار رو نکردیم.
‫باشه، خوبه.
‫حدس دیگه‌ای ندارید؟
‫جدی می‌گم.
‫تراوشات فکری گروهی.
‫هر چیزی قبوله.
‫نمی‌دونم، من یه جورایی فکر می‌کنم...
‫شاید برزخ باشه؟
‫باشه.
‫برزخ.
‫پس از همینجا شروع کنیم.
‫چطور از برزخ فرار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم، حس می‌کنی باید...
‫باید توبه کنی یا یه همچین چیزی،
‫یا باید قضاوت بشی.
‫یادم نمیاد، یادم نمیاد.
‫لعنت، رفیق، من لعنتی...
‫لعنت، بابا.
‫هیچ وقت نباید به مادرم می‌گفتم
‫که دیگه مذهبی نیستم.
‫این داره منو دیوونه می‌کنه، رفیق.
‫اگه اون فکر می‌کرد که مُردم، ‫واقعاً باور می‌کرد
‫که من تو جهنمم.
‫زندگی لعنتیش خراب میشد.
‫ما حتی نمی‌دونیم هنوز مردیم،
‫پس اونا همچین فکری نمی‌کنن.
‫فقط فکر می‌کنن ما...
‫نمی‌دونم، گم شدیم.
‫یا ممکنه واقعاً تو جهنم باشیم.
‫پس می‌تونی به پدر و مادرت ‫یه کم حق بدی، می‌دونی.
‫واقعاً باورم نمیشه.
‫شماها فکر می‌کنید ‫سزاوار این هستیم؟
‫نه.
‫شخصاً، نه.
‫یعنی من کامل نیستم، ‫ولی این قطعاً
‫زیاده‌روی به نظر میاد.
‫باشه، شاید من یه گناهی کرده باشم.
‫لعنتی، می‌دونید، درس و دانشگاه ‫داشت خیلی سنگین می‌شد، در کنار کار،
‫که احساس می‌کردم ‫خیلی بی‌فایدست چون
‫به هر حال باید برمی‌گشتم ‫پیش خواهر کوچیکم ولی...
‫شاید سعی کرده باشم خودمو بکشم.
‫دی...
‫باشه، می‌شه آروم باشیم؟
‫جیمز، مگه نمی‌خواستی ‫در مورد همین حرف بزنیم؟
‫چرا به ما نگفتی؟
‫این دیوانه‌کنندست.
‫چمیدونم، فیش.
‫تو می‌رفتی به پدر و مادرم می‌گفتی،
‫و جیمز هم می‌خواست با ‫فلسفه‌بافی لعنتی حالمو بگیره
‫یا ازش استفاده کنه.
‫هی، وای، یعنی چی؟
‫ببینید، چون فکر کردم ‫شاید همه‌مون این کار رو کرده باشیم،
‫مطرحش کردم.
‫مثلاً شاید واسه همین اینجاییم.
‫خب، پس لعنت به من.
‫نه، دِی، لازم نیست...
‫این حرف رو نزن.
‫اشکالی نداره.
‫اتفاقاً تسکین عاطفی یا ‫فاش کردن رازها،
‫فکر خیلی خوبیه.
‫کسی اینجا بار سنگینی ‫به دوش می‌کشه،
‫یه چیزی که شاید ‫خصوصاً بین خودمونه؟
‫تایلر؟
‫خب، به نظر میاد یه ‫چیزی تو دلت داری.
‫من از همه تو این ماشین متعادل‌ترم.
‫به دل نگیری، دی.
‫ناراحت نشدم.
‫موافقم.
‫خب، از دیدن دوباره همه‌تون خوشحال شدم و...
‫فکر نمی‌کنم کاری کرده باشم
‫که باعث شده از اینجا سر در بیاریم.
‫ولی فکر نمی‌کنم نگرانی ‫در مورد اینکه من این کارو کردم یا نه،
‫چیزی رو عوض کنه.
‫خب، این...
‫از دست ما خارجه.
‫ولی تو هیچ وقت ‫کسی رو نکشتی، درسته؟
‫من اصلاً اعزام نشدم، بابا.
‫جیمز، فکر نمی‌کنی شاید به‌خاطر
‫یکی از کارات باشه، می‌دونی؟
‫خب، شاید زندگیمو بی‌ارزش شمردم
‫یا به خالق مناسبی اعتقاد نداشتم، ولی...
‫فیش، تو واقعاً بهترین دوست منی.
‫دی، متاسفم که پارسال کنارت نبودم.
‫تایلر، دلم برات تنگ شده بود، پسر.
‫ممنونم بچه‌ها که دوستم هستید.
‫دوستتون دارم.
‫لعنت، فکر کردم این جواب میده.
‫خب، شاید اگه واقعاً از ته دل می‌گفتی...
‫از ته دل گفتم.
‫داری میگی الکی دلسوز شدم؟
‫آره، شاید این یه ‫جنگل پر از آدماییه که
‫جیمز باهاشون بد بوده.
‫این می‌تونه توضیح بده چرا اینجاییم.
‫شاید این یه جنگل پر از ‫آدماییه که من بهشون کمک کردم
‫اون وقت یه جنگل برهوت بود.
‫من قطعاً اینجا نبودم.
‫فکر می‌کنید چقدر ‫می‌تونیم این کار رو ادامه بدیم؟
‫فقط نشستن، ‫و تمام روز رانندگی کردن.
‫خب، دیگه چه کاری می‌تونیم بکنیم؟
‫اونجا.
‫این چه کوفتیه؟
‫جیمز.
‫حدوداً یک دقیقه و نیم.
‫باشه.
‫یک دقیقه و نیم واسه گشتن تو جنگل.
‫بسیار خوب، پس.
‫وقتی خورشید اومد بالا، ‫من میرم تو جنگل.
‫فقط تونستم نود متر جلو برم.
‫هیچی جز جنگل نیست.
‫هنوز اون بیرون آدمایی هستن ‫که همینجوری دراز کشیدن.
‫باشه، ۶۴۰، نویز.
‫۶۵۰، نویز.
‫نویز.
‫یالا، تی. یالا، تی. بجنب، بابا.
‫تایلر، یالا.
‫تایلر.
‫باشه بچه‌ها، چراغ قوه، ‫لباس‌های یدکی تایلر، گوشی‌ها،
‫هر چیزی که از قبل روشون دانلود شده.
‫شارژر.
‫دفترچه راهنمای ماشین.
‫و همچنین این شکلات انرژی‌زا رو داریم.
‫اگه چیزی بخوریم چی میشه؟
‫آره، نه، احتمالاً نباید اینو بخوریم.
‫ممکنه تا ابد هضمش کنیم.
‫سی ثانیه، بچه‌ها.
‫همیشه سر همین عدد خسته میشم.
‫اصلاً عضله نمی‌سازم.
‫همه چی خیلی خاصه.
‫فقط حس می‌کنم طراحی شده.
‫خسته نمیشم.
‫گرسنه نیستم.
‫خواب ندارم.
‫یه گمونم.
‫جیمز، لطفاً.
‫این قرار بود وقت تنهایی من باشه.
‫باشه، ولی من دارم ‫به طور عادی خوب میشم.
‫درسته، ولی هنوز داره خوب میشه.
‫پانزده ثانیه.
‫باید بریم.
‫لعنت.
‫اگه دوباره اینو ببینیم، ‫یه چرخه‌ست.
‫داریم ساعتگرد میریم؟
‫آره، ساعتگرد.
‫تایلر، یالا.
‫بجنب.
‫۹۰ ثانیه.
‫یالا، یالا.
‫ما کجاییم، پسر؟
‫ما کجاییم لعنتی؟
‫اینجا چه گورستونیه؟
‫یه چیزی بگو، لعنتی!
‫ما کجاییم؟
‫ما کجاییم لعنتی؟
‫کمکم کنید!
‫باید بریم.
‫بجنب.
‫آره.
‫بچه‌ها...
‫چی شده؟
‫می‌دونی، یه حمله دیگه...
‫اشکالی نداره.
‫یه حمله هراس دیگه...
‫متاسفم، متاسفم.
‫می‌خوام بیهوش باشم.
‫می‌خوام بخوابم.
‫می‌دونید؟
‫می‌خوام برم خونه.
‫این واسه چیه؟
‫چرا این لعنتی داره اتفاق میفته؟
‫نمی‌خوام اینجا باشم.
‫می‌خوام برم بیرون.
‫چیزی نیست.
‫خوبه.
‫می‌خوام از این ‫ماشین لعنتی برم بیرون.
‫چه غلطی کردیم؟
‫رفیق.
‫گندش بزنن.
‫فیش؟
‫لعنتی.
‫دی، تایمر رو شروع کن.
‫باید باهاشون حرف بزنیم.
‫چطور؟
‫لازم نیست باهاشون حرف بزنیم.
‫از ماشین لعنتی پیاده نشو.
‫از این لعنتی پیاده نشو.
‫از ماشین پیاده نمیشم.
‫واسه چه کوفتی باید ‫باهاشون حرف بزنیم؟
‫شاید اونا جواب‌ داشته باشن.
‫جواب‌؟
‫اگه این ماشین لعنتی رو ببریم ‫بالا و راهمون رو ببندن، کارمون تمومه.
‫به هر حال باید رانندگی کنیم.
‫دور نمی‌زنیم.
‫اگه الان تو جاده دور ‫بزنیم، می‌تونیم منتظر بمونیم برن.
‫میگی اونا آدمای بدن؟
‫نمی‌تونیم ریسک کنیم ‫ماشین رو از دست بدیم.
‫داریم به یک دقیقه نزدیک میشیم.
‫باید الان تصمیم بگیریم.
‫کسی نگفت ماشین رو از دست می‌دیم.
‫حتی نمی‌دونیم این چیه.
‫تنها چیزی که می‌دونیم اینه که ‫این یه چیز جدیده.
‫این یه پازل لعنتی نیست، رفیق.
‫زندگی لعنتی ماست.
‫برگرد تو ماشین لعنتی!
‫تایلر، یه کاری کن!
‫باید بیاریمش تو!
‫تایلر، رانندگی کن!
‫جیمز.
‫چی شده؟
‫کیلومتر شمار از یه میلیون گذشته.
‫میشه چند سال رانندگی؟
‫تایلر، داری چی کار می‌کنی؟
‫تایلر.
‫آروم تر برو، تایلر.
‫تایلر، داری چی کار می‌کنی؟
‫تایلر، وایسا.
‫تایلر، خواهش می‌کنم!
‫سرعت ماشینو کم کن.
‫وایسا!
‫بس کن این کارو!
‫وایسا!
‫آروم تر برو، تایلر!
‫خواهش می‌کنم، وایسا!
‫تایلر، خواهش می‌کنم!
‫ماشین رو نگه دار!
‫خواهش می‌کنم، تایلر!
‫نگه دار!
‫متاسفم!
‫تایلر، تایلر.
‫تایلر، خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم، تایلر، نکن!
‫متاسفم!
‫[تایلر]
‫[نود هزار کیلومتر]
‫باشه، می‌خوای چی کار کنی؟
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫فکر می‌کنی بعد از حمله‌ی ‫هراس چی می‌شه؟
‫مثلاً وقتی ماشین می‌ره، ‫چی اتفاقی میفته؟
‫نمی‌دونم، احتمالاً برمی‌گردن به حالت
‫خواب یا همچین چیزی.
‫تی؟
‫تایلر.
‫چه مرگته؟
‫نمی‌تونم تو اون جعبه‌ی ‫فلزی بشینم و حرص بخورم، بابا.
‫نمی‌تونم نگران چیزی ‫باشم که تموم نمیشه.
‫نگرانی؟
‫تایلر، این نگرانی نیست، بابا.
‫داریم یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫راستش زیاد برام مهم نیست ‫که اسمش چیه.
‫من دیگه بُریدم.
‫مثلاً چندین سال به همین منوال؟
‫نمی‌خوام زندگیم خلاصه بشه ‫تو استراحت 90 ثانیه‌ای.
‫فقط بهشون بگو من آدمش نبودم.
‫اصلاً می‌خوای این بیرون چه غلطی کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫همین؟
‫نمی‌خوای سعی کنی ‫منو به موندن راضی کنی؟
‫از داشتن فضای بیشتر هیجان‌زده‌ای؟
‫اگه تهش رو پیدا کردی خبرم کن.
‫رفیق...
‫چه کوفتیه؟
‫یعنی چی؟
‫تایلر کجاست؟
‫رفیق، بکش بالا، بکش بالا، بکش بالا.
‫برو کنار!
‫دی...
‫تایلر!
‫جیمز.
‫تایلر!
‫کجاست؟
‫من بهت میگم...
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫این چیه؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫چه کوفتی اتفاق افتاد!
‫کجاست؟
‫دی، باید بریم.
‫سوار ماشین لعنتی شو.
‫برام مهم نیست.
‫تایلر کجاست؟
‫دِی، خواهش می‌کنم.
‫یه چیزی بگو.
‫سوار شو!
‫دِی، خواهش می‌کنم سوار شو.
‫سوار ماشین لعنتی شو!
‫دِی، خواهش می‌کنم، سوار شو!
‫دِی، خواهش می‌کنم، ‫سوار ماشین لعنتی شو.
‫تایلر!
‫دِی، باید بریم!
‫سوار شو!
‫یالا، بریم!
‫برو، برو، برو!
‫برو، برو، برو، برو!
‫آخه چی شد؟
‫چی شد؟
‫تسلیم شد.
‫رفیق، خورشید خیلی عجیب و غریبه.
‫رفیق، خفه شو.
‫خفه‌ شو لعنتی.
‫خفه شو!
‫فقط یه آهنگ داریم.
‫خیلی خوب داشتی پیش می‌رفتی.
‫باید سه دقیقه ساکت باشی.
‫فقط یکی دیگه انتخاب کن.
‫اصلاً و ابداً.
‫باید ذخیره‌شون کنیم.
‫[خیلی بعدتر]
‫باشه بچه‌ها، گرم کردن تموم شد.
‫ساعت هشت صبحه.
‫صبح بخیر، صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫خیلی خب جیمز، تو شروع کن.
‫دستکش.
‫لایک.
‫لایک بزرگ.
‫دوست ندارم.
‫چرا از دستکش بدت میاد؟
‫بهش اعتماد ندارم.
‫مشکوکن.
‫باشه، برف پاک‌کن.
‫کاملاً مخالفم.
‫مشکلت با برف پاک‌کن چیه؟
‫اصلا دوست ندارم.
‫نمی‌فهمم چرا باید بیشتر ‫از یه سرعت داشته باشن.
‫فقط احمق به نظر میای، باشه؟
‫توی اتوبانی، درسته؟
‫درسته.
‫یه کم بارون میاد.
‫نگاه می‌کنی و یه نفر رو می‌بینی،
‫و اون هنوز نمی‌تونه ببینه.
‫دیوونه به نظر میای.
‫رفیق، من یه ‫توفان رو هم بدون برف‌پاک‌کن
‫رد می‌کنم. من مثل یه اژدرم.
‫حتی آب رو هم نمی‌بینم.
‫تو مسخره‌ای.
‫باشه.
‫اقیانوس‌.
‫اصلاً و ابداً.
‫دوست ندارم.
‫نه.
‫خوشم نمیاد.
‫چرا اقیانوس رو دوست نداری؟
‫تصور کن تو جایی زندگی کنی که ‫باید ۲۴ ساعته بدوی تا
‫یه چیزی که ۵۰ برابر توئه، ‫نابودت نکنه.
‫مثلاً گونه‌ی ما تو آب به دنیا می‌اومد،
‫و اونقدر افتضاح بود ‫که ما پا درمی‌آوردیم
‫تا ازش بیایم بیرون.
‫آره، خب باشه.
‫با این موافقم.
‫فکر کنم باید بیخیال ‫لایک و دیس‌لایک بشیم.
‫یه هوندا سبز اونجاست.
‫یه امتیاز.
‫امتیاز نمی‌گیری.
‫بژ هست.
‫بژ نیست.
‫تابلوئه دیگه.
‫تابلو نیست.
‫وقت رفتنه.
‫بابا، دستم داره راه می‌افته.
‫فقط یه چند ماه دیگه بهم فرصت بدید.
‫روون میشم.
‫کاملاً، بابا.
‫آره.
‫می‌دونی که زبون اسپانیاییت قراره
‫فقط در مورد ماشین باشه، درسته؟
‫اینو نگاه کن.
‫باشه.
‫آقای دوزبانه.
‫می‌دونی باید چی کار بکنیم؟
‫باید اسپانیایی یاد بگیریم ‫که بتونیم با هم حرف بزنیم
‫بدون اینکه جیمز بفهمه.
‫ایده‌ی محشریه.
‫موافقم.
‫از روی لج هم که شده یاد می‌گیرم.
‫تقریباً ساعت ۱۰ شده.
‫قبل از شیفتم، ‫یه کم استراحت می‌کنم.
‫می‌دونی، تو قطعاً می‌تونی ‫یه زبان دیگه یاد بگیری، بابا.
‫خیلی محرک خوبیه.
‫می‌دونی به چی فکر می‌کنم؟
‫خیلی نزدیک بودم ‫که ساب‌وی سرفرز رو دانلود کنم
‫قبل از اینکه از این ‫جاده‌ی لعنتی سر دربیاریم.
‫کجا می‌رفتیم؟
‫اون روز کجا می‌رفتیم؟
‫نمی‌دونم.
‫واقعاً یادم نمیاد.
‫تایلر اومد کمکمون کنه از خوابگاه بریم.
‫یه روز زودتر اومد تا بریم بیرون ‫و غذا بخوریم،
‫پس داشتیم می‌رفتیم.
‫آره.
‫فکر می‌کنید آخرش در مورد ‫هر مطلبی حرف می‌زنیم
‫و دیگه هیچ محرک ‫جدیدی نخواهیم داشت؟
‫وای، رفیق.
‫اونو نگاه کن.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫این میمی که دیشب درست ‫کردم رو ببین، بابا.
‫هیچ وقت نباید اون ‫کوفتی رو می‌کشیدم.
‫حالا تو جاده بی‌پایانم.
‫جیمز می‌گه، «این پیچ لعنتی کجاست»؟
‫باحاله. آره.
‫دارم به اینا نگاه می‌کنم و می‌فهمم،
‫به زور چندتا عکس از خانواده‌م دارم.
‫فقط یه عالمه مزخرفات بی‌معنی.
‫عکس‌های یه مارمولک گیکو که داره مدفوع می‌کنه.
‫هی، ظهر شده.
‫می‌خوام اینو بخورم.
‫خیلی می‌خوام اینو بخورم، بچه‌ها.
‫دیگه اصلاً ‫برام مهم نیست چی می‌شه.
‫فقط می‌خوام مزه‌ی یه چیزی رو بچشم.
‫نه.
‫بخشی از وسایل اصلی‌مونه.
‫دلیل داره که اینجاست.
‫در موردش حرف زدیم.
‫می‌شنوی چی میگی؟
‫شکلاته دیگه.
‫وقت تخلیه‌ی ناراحتیه.
‫باشه، من شروع می‌کنم.
‫موتورهاتون رو روشن کنید.
‫میشه من شروع کنم؟
‫آره.
‫باشه، جیمز، می‌دونم اینجا ‫شهر بازی نیست،
‫اما می‌شه لطفاً یه کم بیشتر
‫تو این روتینمون مثبت باشی؟
‫فکر می‌کنم واقعاً ‫برات خوب باشه که،
‫فقط یه بار ‫با ما جیغ بزنی و خالیش کنی.
‫قبوله.
‫دِی، زیادی به احساسات ‫من توجه می‌کنی
‫و این خیلی رو مخه.
‫آره.
‫قبوله.
‫من می‌تونم صبورتر باشم.
‫فکر می‌کنم تعیین زمان ‫مشخص برای آهنگ مزخرفه
‫و هر وقت که ‫دلم می‌خواد باید آهنگ گوش کنم،
‫پس نباید بهش عمل کنیم.
‫قبوله.
‫نه.
‫نمی‌تونی همینجوری بگی نه.
‫دِی، امروز داشتی ‫با پاهات بالای فرمون رانندگی می‌کردی.
‫میشه این کار رو نکنی؟ ‫چون ما رو به کشتن میدی.
‫باشه، قبوله.
‫ولی واقعاً تصادف نمی‌کنم.
‫مسخره‌ست.
‫قبوله.
‫ولی تو بیش‌فعالی داری و آره، می‌کنی.
‫قبوله.
‫جیمز، دائم در حال روانکاوی من نباش.
‫قبوله.
‫ولی من این کار رو نمی‌کنم.
‫قبوله.
‫چرا می‌کنی.
‫قبوله.
‫فیشر، تو مثل مدفوع ‫بچه نرمی و همه چی رو
‫خیلی شخصی می‌گیری.
‫قبول نیست.
‫چرا همیشه اینقدر نچسبی؟
‫داریم سعی می‌کنیم...
‫داری همینجوری به شخص ‫من حمله می‌کنی و بعدش...
‫قبوله.
‫دِی، فیش برادر کوچیکه تو نیست.
‫برو بابا.
‫هیچ استایلی نداری ‫و هیچ دختری هم جذبت نمی‌شه.
‫و لعنتی بو می‌دی.
‫خودت داغونی و دختر کجا بود.
‫کار بعدی تو برنامه چیه؟
‫بخش مورد علاقه‌ی روزم.
‫وقت داستانه.
‫نوبت کیه؟
‫جیمز؟
‫من یه دونه دارم.
‫خیلی خوبه.
‫باشه، بگو بشنویم، پسر.
‫در واقع در مورد تایلره.
‫وقتی اخراج شد.
‫لعنتی.
‫سال آخر بود؟
‫آره.
‫باشه.
‫بگو، بگو، بگو، بگو.
‫تعریف کن.
‫درست بعد از تموم شدن مدرسه، ‫تایلر رفت اون طرف خیابون
‫سمت پمپ بنزین.
‫که دقیقاً روبروی مدرسه‌ست.
‫و با کارت شناسایی تقلبیش
‫۸۰ دلار ویپ و اسمیرنوف می‌خره.
‫و وقتی اون توئه، ‫مربی شایو، خانم اینگل و آقای گورو
‫همشون همزمان میان تو.
‫و خب معلومه سه تا معلم اونجا هستن،
‫و میرن سر صندوق سراغش، خب؟
‫و میگن، «کارت تقلبی ‫لعنتیت رو بده به ما»، خب؟
‫و اون حسابی تو دردسر افتاده.
‫مدیر پشت صندوق وایساده
‫و می‌خواد به پلیس لعنتی زنگ بزنه.
‫و مربی شایو داره نظم وانضباط یادش میده
‫تا دستگیر نشه.
‫و بعد تایلر فقط میگه...
‫«می‌دونید چی شده؟»
‫بازم کارت تقلبی تو ماشینم دارم.
‫متاسفم، ولی میرم اونا رو بیارم.
‫از پمپ بنزین میاد بیرون، ‫همینجوری سوار ماشینش می‌شه،
‫و همینجوری می‌زنه زیرش.
‫رفیق، نه بابا.
‫اون می‌زنه زیرش.
‫میره.
‫آره.
‫و روز بعدش میره مدرسه
‫و تو پارکینگه، و همه‌ی مدیرها
‫منتظرش هستن، خب؟
‫و میگن،« اون کار دیروزت چه کوفتی بود؟»
‫تایلر واقعاً فقط میگه... ‫فقط بهشون نگاه می‌کنه و میگه،
‫«نه، اون موقع حال نداشتم باهاتون سر و کله بزنم.»
‫رفیق.
‫آره، همین بود.
‫آره.
‫یارو یه افسانه‌ست.
‫می‌دونم اون همینجوری از ‫سِوِن اِلِوِن اومده بیرون و گفته،
‫«من بُردم.»
‫و برد.
‫یعنی، آره.
‫احتمالاً خیلی خوشحال بود ‫که مجبور نبود بره مدرسه.
‫نه، صد درصد.
‫یارو دیوونه‌ست.
‫آره، خوب بود.
‫اون برد.
‫به نظرتون می‌تونستیم ‫کار دیگه‌ای انجام بدیم؟
‫نه.
‫کله‌شق بود.
‫شاید یه روز برگردیم دنبالش.
‫برگردیم؟
‫آره.
‫برگردیم.
‫نجاتش بدیم.
‫جوابش جلو رفتنه، دی.
‫جوابش؟
‫آره.
‫جیمز، فکر می‌کنی این جاده چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫باید اول بیشتر بدونم.
‫نه.
‫می‌دونم مدت زیادیه ‫که داری بهش فکر می‌کنی.
‫پس فکر می‌کنی چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫هنوز دارم یاد می‌گیرم.
‫دیگه چی هست که یاد بگیری؟
‫می‌دونی، اصلاً چرا داری می‌پرسی؟
‫می‌پرسم چون ‫می‌دونم هنوز برات مهمه.
‫و برای تو مهم نیست؟
‫یعنی من اینجا هستم.
‫پس هیچ کدوم از ‫اینا برات مهم نیست؟
‫جیمز، داریم چی کار می‌کنیم؟
‫داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫همین.
‫باشه، جیمز.
‫باشه.
‫سلام، عزیزم.
‫زنگ زدم ببینم حالت چطوره
‫و ببینم بسته‌ای که ‫برات فرستادم رو گرفتی؟
‫نتونستم اون مدل کره ‫بادام‌زمینی که دوست داری رو پیدا کنم،
‫اما یه مدل دیگه گرفتم.
‫امیدوارم ازش خوشت بیاد.
‫چیز دیگه‌ای اتفاق نیفتاده.
‫روتینمون رو انجام دادیم.
‫مثل همیشه.
‫جیمز دوباره با ما جیغ نزد.
‫امیدوارم حال مامان خوب باشه.
‫امیدوارم حال تو هم خوب باشه، خواهر.
‫تولدت مبارک!
‫دوستتون دارم.
‫هی، یه چیزی فرق کرده.
‫هیچ‌ کس نیومد.
‫شاید آدمای کمتری تا اینجا اومدن.
‫حتماً ماشین اونه.
‫یارو!
‫این ماشین توئه؟
‫این خیلی مهمه.
‫لعنتی خیلی مهمه.
‫یعنی دیگه کسی نیست که ‫بخواد مثل جی‌تی‌ای ماشینو بدزده.
‫این یه معنایی داره.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫مثلاً چی؟
‫از قسمت ترسناکش رد شدیم؟
‫ببین، یه نفر تو جنگل بود و تسلیم شد.
‫ما داریم ادامه می‌دیم.
‫حس می‌کنیم داریم واقعاً
‫به یه چیزی نزدیک می‌شیم.
‫آره، بابا، فهمیدیم.
‫خوبه.
‫آدمایی بیرون هستن که ‫دارن تسلیم می‌شن و بیخیال
‫خودشون میشن.
‫این چیزیه که... ‫این چیزیه که ما رو
‫از بیشتر آدمای اینجا جلوتر برده.
‫حس می‌کنیم داریم واقعاً ‫به سمت یه هدف حرکت می‌کنیم.
‫می‌دونی، یه جورایی دلم برای اون حسی
‫که اولش وقتی تازه ‫اومدیم تو جاده داشتیم تنگ شده.
‫می‌دونی، اون امید به پیدا کردن پیچ.
‫می‌دونی، کلاً دلم برای ‫احساس کردن چیزا تنگ شده.
‫آره، تقریباً انگار...
‫انگار داریم رنگ‌های ضعیف‌تری ‫از احساسات رو تجربه می‌کنیم که
‫قبلاً خیلی شدید بودن.
‫بچه‌ها، این دیگه چه کوفتیه؟
‫چی؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫چی؟
‫این یه نشانه‌ی لعنتی از یه چیزیه.
‫یه چیز جدیده.
‫چیز خوبیه.
‫اینه که یه چیز خوبه.
‫این همون چیز خوبه، بابا.
‫من فقط...
‫چون جدیده.
‫تا حالا اینو ندیده بودیم.
‫فکر می‌کنم باید در مورد
‫انتظاراتت و اینا مراقب باشی.
‫در مورد انتظارات چی میگی؟
‫من چیزی در مورد انتظارات نگفتم.
‫این یعنی یه چیز کاملاً جدیده.
‫تو فقط هیجان‌زده شدی، بابا.
‫باید مراقب باشی.
‫ربطی به هیجان‌زده شدن من نداره.
‫چرا داره.
‫ربطی به هیجان‌زده شدنم نداره.
‫شماها می‌خواین ‫درباره‌ی احساسات حرف بزنید؟
‫چرا شماها... ‫چرا شماها
‫اینقدر افسرده می‌شید پس؟
‫اطلاعات جدیدی هست.
‫می‌تونیم بیرون ماشین وقت بگذرونیم.
‫بیشتر از این نیست.
‫واقعاً داریم تلاش می‌کنیم تا تو
‫کمی واقع‌بین‌تر باشی.
‫من کاملاً در مورد ‫این وضعیت بی‌طرفم.
‫چون اگه این انتظارات رو داشته باشی،
‫ناامید میشی!
‫من هیچ توقع و انتظاری ندارم!
‫همه خفه شید، باشه؟
‫هیچ خشمی تو این ماشین لعنتی نباشه!
‫وقت تخلیه‌ی ناراحتیه.
‫من شروع می‌کنم.
‫جیمز... فکر می‌کنم ‫دیگه نباید رانندگی کنیم.
‫من می‌تونم رانندگی کنم.
‫چی؟
‫می‌دونم چقدر سخته مجبوریم همکاری کنیم، ‫پس من می‌تونم رانندگی کنم...
‫همیشه.
‫دیگه مجبور نیستیم نوبتیش کنیم.
‫رانندگی با من.
‫[دی و فیشر]
‫[یک میلیون و سیصد هزار کیلومتر]
‫۳۰ ثانیه دیگه بیشتر نمونده.
‫جیمز... هضم کردن یه استوانه‌ی کامل ‫لوله‌ی پی‌وی‌سی یا هر 15 دقیقه یه بار
‫نخ دندون کشیدن؟
‫لوله‌ی پی‌وی‌سی.
‫آره، من بیشتر نظرم رو نخ دندون بود،
‫ولی حدس می‌زنم می‌تونی ‫تیکه‌های کوچیکتر
‫لوله‌ی پی‌وی‌سی رو ‫در طول زمان بخوری.
‫می‌دونی مثلاً ‫یه محدوده‌ی زمانی داشته باشی.
‫درسته؟
‫آره.
‫اگه قرار باشه اینجا عذاب بکشیم چی؟
‫اگه هدف این باشه چی؟
‫خب، پس چرته.
‫من این کار رو می‌کنم.
‫به خاطر اون.
‫به خاطر ما.
‫نه.
‫باید من باشم.
‫دی!
‫متاسفم، رفیق.
‫متاسفم.
‫کلیدها رو بده به من.
‫جیمز... باید تسلیم بشی.
‫باشه؟
‫باید تسلیم بشی، رفیق.
‫داری خودت رو برای جوابی ‫شکنجه می‌دی
‫که اصلاً وجود نداره، باشه؟
‫تو دلیل اینی که الان ‫اینجا داری عذاب می‌کشی.
‫موتور هنوز داغه.
‫شاید هنوز روشن بشه.
‫فقط سوییچ رو بده.
‫نه.
‫نمی‌تونیم ادامه بدیم ‫که این بلا رو سر خودمون بیاریم.
‫تو نمی‌تونی این بلا رو ‫سر خودت بیاری، باشه؟
‫ما نمی‌ذاریم.
‫من این بلا رو سر خودم نیاوردم.
‫من خودم رو اینجا نذاشتم.
‫آره.
‫آره، ما هم اینجاییم، جیمز.
‫ما هم همه ‌چی رو از دست دادیم.
‫ما هم اینجاییم.
‫تنها تفاوت اینه که ما ‫داشتیم سعی می‌کردیم قبول کنیم.
‫چون این زندگی برای شما آسونه!
‫چون هر دوتون مشکلی ‫ندارید که فقط بشینید
‫و هیچ کاری نکنید.
‫هر دوتون مشکلی ندارید ‫که اینجا فقط قربانی باشید!
‫همه چی تمومه، رفیق.
‫تموم شد.
‫جیمز!
‫بس کن!
‫جیمز!
‫لعنتی بس کن!
‫جیمز، ولش کن!
‫نکن!
‫جیمز، نکن لعنتی!
‫نمی‌تونه نفس بکشه!
‫فیشر، ول کن!
‫یه آزمایش بود.
‫آزمایش بود.
‫خدای من، یه آزمایش لعنتی بود.
‫یه آزمایش لعنتی بود!
‫خدای من.
‫همین بود.
‫خدای من.
‫جیمز، هیچ آزمایشی در کار نیست.
‫پس فقط اینه؟
‫فقط اینجاییم؟
‫برای همیشه!
‫من امید داشتم، دِی!
‫تو اصلاً نمی‌دونی ‫همه‌ی اینا می‌تونست چه معنی‌ای بده!
‫جیمز، هیچ معنی‌ای نمیده.
‫باشه؟
‫هیچ دلیلی نداره.
‫فقط اتفاق افتاده.
‫تو در مورد دلیل چه کوفتی می‌دونی؟
‫می‌خواستی خودکشی کنی!
‫بیا.
‫لعنتی، لطفاً روشن شو.
‫لطفاً روشن شو.
‫ببین، من هر کاری می‌کنم.
‫داری با چه خری حرف می‌زنی؟
‫بیا دیگه.
‫بچرخ.
‫لعنتی.
‫من این کار رو می‌کنم.
‫فقط لطفاً، لطفاً!
‫لطفاً روشن شو!
‫لعنتی!
‫فقط روشنش کن!
‫لطفاً روشن شو!
‫[جیمز]
‫[یک میلیون و هشتصد و پنجاه هزار کیلومتر]
‫ساعت ۱۱:۲۰.
‫چرا جاده تو جنگل هست؟
‫چرا یه پله‌ی بی‌پایان نیست؟
‫تموم شد.
‫هی، این چیه؟
‫این چیه؟
‫چه خبره؟
‫هی.
‫هی، متاسفم.
‫متاسفم.
‫منظوری نداشتم.
‫این خوبه.
‫این جدیده.
‫آره.
‫صبر کن.
‫صبر کن، بده؟
‫وایسا.
‫این بده؟
‫بده.
‫لطفاً؟
‫صبر کن، لطفاً بهم بگو.
‫لطفاً بهم بگو.
‫قضیه چیه؟
‫این چیه؟
‫چه خبره!
‫صبر کن!
‫خواهش می‌کنم!
‫می‌تونیم در موردش حرف بزنیم.
‫لعنتی!
‫لعنتی، لعنتی!
‫به خاطر اینه که ولشون کردم، درسته؟
‫خدایا!
‫اه!
‫[بارون اومد]
‫[پایان جاده]
‫لعنتی.
‫خیلی خوشمزه‌س.
‫باشه، دارم میام.
‫هی، می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫تو این مبارزه کی برنده می‌شه...
‫۵۰ تا شاهین یا یه نفر با یه تفنگ؟
‫احتمالاً شاهین‌ها.
‫حدود ۵۰ تا هستن.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫آره.
‫مترجم: مریم سهرابی