‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫کی می‌تونه بگی ‫چی عادلانه‌ست و چی نیست؟
‫برای چی افراد خوب در جوانی می‌میرن ‫و بقیه زندگی‌ طولانی‌ای دارن؟
‫بسیاری هستند که فکر می‌کنند ‫قدرتی فرایی دست اندر کارـه
‫و آگاه به تمام افکار، لذت‌ها و غم‌های ماست.
‫با اینحال، بقیه بر این باور هستند که ‫زندگی پس از قبر، وجود نداره.
‫ولی زیبایی‌اش هم در همین جاست. ‫می‌تونیم انتخاب کنیم.
‫همه‌ی ما هدفی والا داریم،
‫ولی بعضا افرادی هستن که ‫در چیزی استعداد بیشتری دارن.
‫درخششی که در چشمان‌شون هست، ‫جادویی که درون روح اون‌هاست
‫که در مسیر هر قلبی که قرار می‌گیرند ‫اون رو متاثر می‌کنند.
‫بیایین برای مثال با لوسی شیمرز آشنا بشید.
‫واقعا یکی از انگشت شمارهاست..
‫بعضا بقیه بهش میگن مسن رفتار. ‫[بزرگ‌تر از سنش رفتار می‌کنه]
‫درسته که پرنسسی، ولی من برنده میشم!
‫باشه؟
‫حالت خوبه؟
‫چی می‌بینی؟
‫بابابزرگ.
‫کجا؟ من که کسی رو نمی‌بینم.
‫بابابزرگ جکسون، می‌تونم ببینمش.
‫بابام؟
‫عزیزم.
‫بابابزرگ تابستون پارسال از دنیا رفت.
‫رفته بهشت، خودتم می‌دونی.
‫ولی می‌بینمش! ‫همین جاست.
‫می‌دونم که چقدر دلت براش تنگ شده. ‫منم دلم براش تنگ شده، ولی...
‫هیچ کسی اونجا نیست.
‫چرا هست. ‫می‌تونم ببینمش.
‫بیا بریم داخل.
‫هنوزم تب داری.
‫فردا صبح اول وقت
‫می‌برمت دکتر.
‫باشه مامان.
‫میرم به یه چیزی نگاه بندازم.
‫- شام دیگه آماده‌ست. ‫- سریع برمی‌گردم.
‫هی، غذای مورد علاقه‌ات رو درست کردم.
‫مک اند چیز.
‫نه، ممنون مامان. ‫فقط خیلی خسته‌ام.
‫یه چند لقمه که باید بخوری.
‫بعد میری یه دوش میگیری و ‫سریع میری بخوابی.
‫خیلی خب، مامان.
‫فقط چندتا لقمه می‌خورم.
‫خیلی خب.
‫مامان، دیگه نزدیکای کریسمس‌ـه؟
‫به زودی می‌رسه
‫امروز اول دسامبرـه.
‫24 شب دیگه باید بخوابیم تا کریسمس برسه.
‫خوبه، این طوری می‌تونیم کتابم رو تموم کنم.
‫چه کتابی؟
‫کتاب من و عیسی.
‫تصاویر خیلی زیادی داره.
‫و تو رویاهام یه آدم غمگین هست.
‫چه جور آدمی؟
‫اسمش رو نمی‌دونم ولی ‫کاملا مطمئنم که ناراحت بود.
‫همم.
‫خیلی خب، اگر به کمک نیاز داشتی ‫بهم بگو، باشه؟
‫باشه مامان.
‫مامان، می‌تونم رو تخته روزها رو بنویسم؟
‫حتما، این کار رو تو انجام بده.
‫دو.
‫- این دوئه؟ ‫- درسته.
‫عالی بود.
‫- خوشت اومد؟ ‫- بله.
‫سلام پرنسس.
‫سلام بابا.
‫الان باید خوابیده باشی.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم رو کتابم کار می‌کنم.
‫چی داری می‌کشی؟
‫یه عکس از عیسی.
‫اوه. می‌دونستی می‌تونی بهش بگی ‫شاهزاده‌ی صلح؟
‫آره، چون به قلب‌های همه‌مون ‫آرامش هدیه میده.
‫درسته.
‫دیگه کی رو داری می‌کشی؟
‫یه مرد غمگین تو کتابم هست.
‫اوه.
‫من و عیسی می‌خوایم باهاش دوست بشیم.
‫جدی؟
‫خب، مطمئنم که این طوری شاد میشه.
‫هی، به من نگاه کن.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، باشه؟
‫باشه.
‫خیلی خب، دیگه برو بخواب.
‫مریض شدی و باید ‫هر چه سریع‌تر خوب بشی، باشه؟
‫باشه. شب بخیر بابا.
‫شب بخیر.
‫- دوست دارم. ‫- دوست دارم.
‫- نه، من بیشتر. ‫- نه، من بیشتر.
‫نه، من بیشتر.
‫- من بیشتر! ‫- باشه، باشه، خب، خب.
‫- بخواب دیگه باشه؟ ‫- باشه.
‫- خیلی خب، دوست دارم. ‫- منم دوست دارم.
‫شب بخیر.
‫- سلام بابابزرگ. ‫- سلام پرنسس.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫رو کتابم کار می‌کنم.
‫که این طور.
‫اشکالی نداره یه خرده‌ای تو اتاقت بمونم؟
‫قول میدم که خیلی ساکت باشم.
‫مشکلی نداره. دوست دارم اینجا باشی، ‫خوشحالم می‌کنه.
‫منم همین طور پرنسس.
‫منم همین طور.
‫ما بهترین‌ دوستای هم هستیم ‫مگه نه بابابزرگ؟
‫درسته.
‫درسته، دوست‌های خیلی خوب هم هستیم.
‫بابابزرگ؟ ‫اصلا حالم خوب نیست.
‫می‌دونم.
‫چطوره چشمات رو ببندی و یه خرده‌ای بخوابی؟
‫لطفا نرو بابابزرگ.
‫نمی‌رم.
‫قول میدم، همینجا می‌مونم.
‫باشه.
‫شب بخیر پرنسس.
‫دوست دارم.
‫انگار که واقعا دیدتش.
‫انگار واقعا باورش کرده.
‫خیال پردازی‌اش خیلی زنده‌ست.
‫آره، واقعا.
‫و خیلی هم جدی داره روی
‫این کتابش کار می‌کنه.
‫درباره‌ی مردی که تو رویاهاش دیده بهت گفته؟
‫گفته.
‫یه عکس ازش نشونم داد، ولی
‫نفهمیدم کیه.
‫منم همین طور.
‫دختر خیلی زیبایی رو ‫خدا بهمون داده.
‫عزیزم.
‫نگرانشم.
‫همه چی درست میشه.
‫دکتر فردا همه چی رو می‌فهمه.
‫مطمئنم که سرما خوردگی‌ـه.
‫همه چی درست میشه.
‫- یه خرده استراحت کن. ‫- خیلی خب.
‫کلیه‌هاش دارن از کار می‌افتن.
‫کار دیگه‌ای نمی‌تونیم براش بکنیم.
‫چی پیشنهاد میدین؟
‫باید به یه بیمارستان دیگه منتقل بشه
‫و به سرعت دیالیز بشه.
‫و وارد لیست پیوندی‌ها میشه.
‫نیاز به یه کلیه‌ی جدید داره، ‫در غیر این صورت زنده نمی‌مونه.
‫صداتون برام میاد.
‫خوبه.
‫باید حقیقت رو بشنوی ادگار.
‫اگر بمیرمم برام مهم نیست.
‫تنها راه مردنه.
‫اگر پیوند بزنی، ‫زندگی خیلی طولانی‌تری خواهی داشت.
‫چند سال بیشتر از حکمت نمونده.
‫نجات من بی‌معنیه.
‫باید شروع کنی انجیل بخونی.
‫یه شانس دوم واقعی بگیر.
‫می‌تونم کتاب خودم رو بهت بدم.
‫بگیرش.
‫این چیزا به من نمیاد کشیش.
‫مطمئنم دقیقا همون بلایی که ‫لایقش هستم داره سرم میاد.
‫اگر بلایی که لایقش هستی داره سرت میاد
‫می‌دونم که به خدا اعتقاد داری.
‫می‌تونه در جاهای دور از انتظار معجزه کنه.
‫بنظر میاد که برای شانس دوم داشتن ‫وقتم داره تموم میشه.
‫می‌دونم که خانواده‌ات ترکت کردن و ‫تو هم امید رو از دست دادی.
‫ولی هنوز امید هست.
‫اگر انجیل بخونی،
‫می‌بینی که عیسی داره بهمون میگه ‫که درهای بخشش
‫و رحمتش رو به هر کسی که ‫به دنبالش باشه بازه.
‫اون تنها کسیه که باید ‫توجه‌اش رو جلب کنی.
‫علاقه‌ای ندارم!
‫من به تو باور دارم ادگار.
‫با نگهبان صحبت می‌کنم،
‫و پیشنهاد میدم که با انتقالت
‫به یه بیمارستان دیگه موافقت کنه.
‫ایمان داشته باش.
‫چیزی برای از دست دادن نداری.
‫الان نمی‌تونم بهش فکر کنم.
‫دیگه نمی‌خوام درباره‌اش حرف بزنم.
‫باشه.
‫باید انرژی‌ات رو حفظ کنی.
‫برو با نگهبان حرف بزن.
‫ببین می‌تونیم کاغذبازی‌هاش رو شروع کنیم.
‫بریم.
‫به چی زل زدی؟
‫یه مرد مُرده.
‫خب، امیدوارم هر چه زودتر باشه.
‫خرس کوچولوت مریض شده؟ ‫نیاز داره معاینه بشه؟
‫آره، یه خرده داره سخت نفس می‌کشه.
‫- خیلی خب بذار ببینم. ‫- ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫به خاطر پنکه مریض شده.
‫کلی مورچه تو استخون‌هاشه.
‫الانم داره اذیتش می‌کنن.
‫خیلی مایعات نخورده همین طور آب.
‫خیلی آب نخورده، فقط یه خرده.
‫وضعیتش خوبه، ‫حالش خوب میشه.
‫خوب داری ازش مراقبت می‌کنی.
‫مشکلی داره؟
‫نه، حالش خیلی خوبه عزیزم.
‫خب، من عکس ایکس‌ری رو بررسی کردم ‫و قطعا ذات‌الریه داره.
‫ذات‌الریه؟ چقدر جدیه؟
‫خب، اگر درمان نشه می‌تونه جدی بشه،
‫ولی سریع با آنتی‌بیوتیک شروع می‌کنیم،
‫تا چند روز آینده حالش بهتر میشه.
‫مطمئن بشید که ‫حسابی استراحت می‌کنه
‫و کلی هم مایعات می‌خوره.
‫تو هم همین طور خرسی.
‫نگران نباش مامان، حالم خوب میشه.
‫آره، حتما همین طوره.
‫یه ستاره‌ی درخشانی، مگه نه لوسی؟
‫بله هستم.
‫مامان و بابام این طور میگن.
‫شکی درش ندارم. ‫بیا کاری کنیم که حالت خوب بشه.
‫خیلی خب. اوه، نه، بنفش شد.
‫اینم از نسخه‌ی شما.
‫مطمئن بشید که تمام ‫آنتی‌بیوتیک‌هاش رو مصرف می‌کنه.
‫و اگر تا چند روز دیگه حالش بهتر نشد،
‫سریع بیارینش اینجا، ‫یا اگر حالش بدتر شد
‫به اورژانس ببریدش.
‫حتما. ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خداحافظ لوسی. ‫از این که دوباره دیدمت خوشحال شدم.
‫خداحافظ دکتر میلر.
‫بیا اینجا.
‫تو هم همین طور. مراقب خودت باش.
‫بریم برات دارو بگیریم، باشه؟
‫- باشه. ‫- سریع حالت رو خوب می‌کنیم.
‫خرسی‌ام چی؟
‫- دکتر گفت که حالش خوبه. ‫- باشه.
‫فکر می‌کنی برای چی گفته ‫که بابا رو دیده؟
‫شاید دیده.
‫این خونه‌ای‌ـه که شما بچه‌ها رو ‫توش بزرگ کردیم.
‫می‌دونی، بعد از اینکه ازدواج کردیم
‫اون خونه رو خریدیم، ‫چرا فکر می‌کنی دلش نمی‌خواد
‫اون همه خاطرات خوب احاطه‌اش کنن؟
‫می‌دونم مامان، ولی اون که ‫واقعا ندیدتش.
‫می‌دونی، بچه‌ها بسیار درک بالایی دارن.
‫و لوسی...
‫لوسی همیشه خیلی خاص بودـه.
‫بعدشم، می‌دونی که پدرت چقدر دوستش داشت.
‫یادته که چقدر شبیه به هم بودن.
‫می‌دونی، بیشتر دور و بر ‫آدم‌ بزرگ‌هاست، برای همین
‫خیلی بزرگ‌تر از بچه‌های دیگه‌ی ‫همسن خودشه.
‫فقط اصلا منطقی نیست.
‫معلومه که این طوره.
‫می‌دونی که پدرت چقدر ‫عاشق تعطیلات بود.
‫مخصوصا کریسمس.
‫بنظرم فقط تخیلات زیادی قوی‌اش باشه.
‫می‌دونی، این ایده رو دوست دارم
‫که می‌تونه پدربزرگش رو ببینه.
‫باعث میشه حس کنم که ‫از اون چیزی که حس می‌کنیم به ما نزدیک‌ترـه.
‫واقعا دلم براش تنگ شده.
‫می‌دونم مامان.
‫منم همین طور.
‫بهتر دیگه برم.
‫خیلی خب.
‫لطفا هر خبری که
‫از دکتر شنیدی سریع بهم خبر بده.
‫حتما.
‫باشه.
‫دوست دارم.
‫منم دوست دارم.
‫خداحافظ.
‫خیلی خب بریم.
‫تکون بخور.
‫باشه، می‌تونیم این بازی رو هم دربیاریم. ‫مشکلی نیست.
‫دستت رو بکش.
‫هی، نیازی به این کارها نیست.
‫بی‌خیال ادگار.
‫کار رو از این سخت‌تر نکن.
‫یه خرده بهش فضا بدین.
‫رو اون چیز مسخره نمی‌شینم.
‫هر طور مایلی.
‫اینا رو امضا کردم چون لیاقت
‫یه شانس دوم رو داری ادگار.
‫همیشه جواب سوالاتی که دنبالش بودم رو
‫تو این کتاب پیدا کردم.
‫امیدوارم تصمیم به خوندنش گرفته باشی.
‫و برمی‌گردم که ملاقاتت کنم.
‫روش حساب کن.
‫مراقب خودت باش.
‫با کفن از اینجا خارج میشی.
‫شماره‌ام رو داری. ‫اگر خواست حرف بزنه باهام تماس بگیر.
‫ممنون.
‫خب، بنظر میاد همه چیز مرتب باشه.
‫به یه مامور مسلح میگم که ‫هفت روز هفته، 24 ساعته اینجا باشه.
‫نباید مشکلی براتون پیش بیاد.
‫تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم ‫که ازش مراقبت کنیم.
‫ولی با شرایطی که داره و با وجود این که ‫همچنان یه محکومیت داره،
‫ته لیست پیوند عضو قرار می‌گیره.
‫احتمال اینکه ‫یه اهدا کننده پیدا کنه خیلی کمه.
‫متوجه هستم، ولی همچنان
‫مسیر نجات زندگی رو پیش می‌گیریم.
‫دستبند از دستش باز نمیشه ‫و تنها زمانی که از اتاقش خارج میشه
‫برای اینه که بره دیالیز بشه.
‫از جلو چشم‌مون دور نمیشه، ‫و اگر بخواد تلاش کنه،
‫نمی‌تونه خیلی دور بشه.
‫مرد بی‌چاره نمی‌تونه راه بره.
‫فقط اگر شرایط بسیار وخیم شد ‫حق داری اسلحه بکشی.
‫متوجه شدی؟
‫متوجه شدم.
‫تو شیفت شب رو وایسا
‫برای همین دیگه باید بمونی.
‫بله قربان.
‫از تو هم می‌خوام که شیفت ‫شب تا صبح رو وایسی.
‫مشکلی نیست قربان.
‫خب، دیگه باید برگردیم.
‫روز خوش.
‫ممنون آقایون.
‫اگر چیزی نیاز داشتین ‫بهم خبر بدین.
‫حتما.
‫خیلی خب، عزیزم، باید ‫یه خرده دارو بخوری. آماده‌ای؟
‫نه، بابایی، اصلا دوست ندارم بخورمش.
‫خیلی بد مزه‌ست.
‫لوسی، این قدر اذیتم نکن دیگه چون
‫برای این که حالت خوب بشه ‫باید داروهات رو بخوری.
‫حالا می‌دونه چه حسی داشتم.
‫بابات وقتی بچه بود با منم
‫همین کار رو می‌کرد.
‫لوسی، به چی می‌خندی؟
‫بابابزرگ گفت که وقتی تو هم بچه بودی
‫خیلی اذیتش می‌کردی.
‫لوسی، هیچ کسی اونجا نیست باشه؟
‫پس این قدر داستان درست نکن.
‫باشه.
‫باشه بابایی. نیازی نیست ‫حرفم رو باور کنی.
‫اینجا چه خبر شده؟
‫این خانوم کوچولو داروهاش رو نمی‌خوره.
‫لوسی.
‫بده من.
‫دهن باز.
‫دیدی؟
‫خیلی سخت نبود.
‫خب، وقتی از حموم اومدم بیرون،
‫دیگه باید خوابیده باشی، خب؟
‫باشه؟
‫باشه.
‫خیلی خب. حالا باید باهام مهربون باشی، باشه؟
‫اوهوم.
‫آره!
‫خیلی خب، برمی‌گردم.
‫شب بخیر بابایی.
‫شب بخیر خوشگلم.
‫لوسی. ‫برات شام درست کردم.
‫سوپ مرغ.
‫نه، مامان. گشنه‌ام نیست.
‫لوسی لطفا؟
‫باید بخوری. ‫فقط چنتا قاشق.
‫باشه مامان.
‫دختر خوب.
‫لوسی، برای کی بوس فرستادی؟
‫بابابزرگ.
‫لوسی؟
‫می‌تونی بابابزرگ رو ببینی؟
‫آره.
‫یه بیسکوئیت بردار.
‫- می‌تونی بزنی‌اش تو سوپ. ‫- آره، خوشمزه‌ست.
‫آره.
‫این مرد غمگینه.
‫خیلی نقاش خوبی هستی.
‫ممنون بابابزرگ.
‫عیسی در ایام زمامداری هیرودیسِ پادشاه
‫در بیت لِحِمِ یهودیه تولد یافت.
‫بنگرید که این‌ها از ‫طرف مردانی دانا آمده.
‫اولیویا این های فایوز.
‫دوست داری بابابزرگ یه داستان ‫درباره‌ی عیسی برات بگه؟
‫اوهوم.
‫خیلی خب.
‫مهربان‌ترین پدر هستی.
‫لطفا به لوسی رحم کن تا حالش بهتر بشه.
‫داری کجا میری مامان؟
‫باید ببریمت بیمارستان عزیزم.
‫- خیلی طول می‌کشه؟ ‫- شاید.
‫می‌خوام ایکس‌ری سینه بگیرم
‫که ببینم ذات‌الریه‌اش عود کرده یا نه.
‫نیاز داریم تست خون هم بگیریم.
‫و بنظر میاد که آب بدنش کم باشه،
‫برای همین به پرستار میگم که ‫تزریق وریدی انجام بدن.
‫حالش خوب میشه؟
‫تا چند ساعت دیگه نتایج برامون میاد،
‫که اون موقع می‌تونیم ببینیم ‫برای درمانش باید چی کار کنیم.
‫تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم ‫که ازش مراقبت کنیم.
‫باشه.
‫ممنون دکتر.
‫دختر خوب، متاسفم که حالت خوب نیست.
‫من و بابایی تا وقتی که خوب بشی ‫پیشت می‌مونیم.
‫باشه.
‫دوست داریم.
‫منم دوست‌تون دارم.
‫حالت چطوره؟
‫یه خرده خوابم میاد.
‫به زودی حالت حسابی خوب میشه، باشه؟
‫- باشه. ‫- خوب استراحت کن.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫بابایی، دوباره تو خوابم ‫اون آقای غمگین رو دیدم.
‫نمی‌شناسمش. کیه؟
‫نمی‌دونم ولی نیاز به کمک داره.
‫شاید.
‫حالا بابابزرگ رو دیدی بابا؟
‫نه، برای اینکه اینجا نیست.
‫برای چی حرفم رو باور نمی‌کنی؟
‫این رو باور دارم که فکر می‌کنی ‫داری بابابزرگت رو می‌بینی.
‫چون می‌بینم.
‫خیلی خب.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫نه، باور نمی‌کنی، ‫ولی بالاخره باور می‌کنی.
‫- دوست دارم بابایی. ‫- منم دوست دارم.
‫تبش کم شد و سرم هم بهش کمک کرد
‫ولی همچنان یه مقدار نگرانم.
‫خب؟
‫عکس‌هایی که گرفتیم رو با عکس‌هایی که
‫در دفتر دکتر میلر گرفته شده رو بررسی کردم ‫و ذات‌الریه‌اش پیشرفت داشته.
‫حالا، باید برای تزریق وریدی آنتی‌بیوتیک
‫به بیمارستان بره و ‫و ازش مراقبت ویژه بشه.
‫چه مدت باید تو بیمارستان بمونه؟
‫چند روزی، ولی واقعا بستگی داره
‫که به دوره‌ی آنتی‌بیوتیک چه جوابی بده.
‫متوجه‌ام که چقدر برای شما و ‫شوهرتون می‌تونه سخت باشه.
‫ما هر کاری در توان‌مون باشه انجام میدیم
‫که لوسی بیماری‌اش رو پشت سر بذاره.
‫ممنون.
‫تمام شب رانندگی کردم که
‫هر چه سریع‌تر برسم اینجا.
‫حالش چطوره؟
‫می‌دونی که هیچ جا نمیرم.
‫هر کمکی نیاز داشتی بهم بگو.
‫واقعا خوشحالم که اینجایی مامان.
‫منم همین طور مامان بزرگ.
‫مادربزرگ‌ها برای همینن دیگه!
‫و تا زمانی که بهم نیاز داری اینجا می‌مونم.
‫خیلی خب، مامان‌بزرگ.
‫وایسا!
‫به حرکت ادامه بده.
‫دیدی بابا؟
‫این همون مرد غمگینیه که ‫تو رویاهام بود و بهت می‌گفتم.
‫بهت گفتم به کمک نیاز داره.
‫خیلی خوبه عزیزم. ‫واقعا هنرمند خوبی هستی.
‫ولی فکر نکنم که خودش باشه.
‫نمی‌دونم، بنظرم که خیلی شبیه‌اشه.
‫منم همین طور.
‫خیلی خب، دیگه این رویا دیدن ‫و روح دیدن کافیه، باشه؟
‫بابایی؟
‫بله عزیزم؟
‫مشکل داری. نیاز داری شاد بشی.
‫اصلا بامزه نبود.
‫خلی بامزه بود.
‫بریم.
‫حالت خوبه لوسی؟
‫خیلی درد نداره.
‫نه؟ خیلی خوبه.
‫خیلی شجاعی.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫دکتر استنزویک، امروز بعد از ظهر میان اینجا
‫که معاینه‌اش کنن.
‫اگر به چیزی نیاز داشتین بهم خبر بدین.
‫حتما، ممنون.
‫هی، خیلی شجاعی.
‫سریع برمی‌گردم.
‫ببخشید.
‫چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫می‌خوام بدونم داستان اون شخصی که
‫رو ویلچر بود و بهش دستبند زدن چی بوده؟
‫زندانیه.
‫به خاطر این اینجاست که ‫کلیه‌هاش دارن از کار میفتن.
‫خب، برای چی تو بیمارستان زندان نیست؟
‫برای اینکه نه پرنسل لازم
‫و نه تجهیزات پزشکی لازم رو دارن.
‫تو لیست پیوندی‌هاست.
‫خیلی خب، نیازی هست نگران باشم؟
‫خیر، 24ساعته داره ازش محافظت میشه.
‫اصلا نیازی نیست که نگران باشید.
‫بشدت مریضه و به سختی می‌تونه راه بره.
‫ولی اگر مایل بودین می‌تونیم یه اتاق دیگه
‫تو یه طبقه‌ی وقتی که خالی شد ‫براتون فراهم کنیم.
‫در حال حاضر که کاملا همه اتاق‌ها پر شده.
‫نه، مشکلی نیست. ‫فقط برام سوال بود.
‫ممنون.
‫مشکلی نیست. ‫اگر چیزی نیاز داشتین اینجا هستم.
‫متاسفم که نمی‌تونم پیشت باشم ‫تا خوشحالت کنم بادوم‌زمینی.
‫تازه لگنم رو عوض کردم
‫و هنوز نمی‌تونم خوب راه برم.
‫در غیر این صورت، الان سوار هواپیما بودم ‫که بیام ببینمت.
‫مشکلی نیست بابابزرگ.
‫می‌دونم اگر می‌تونستی الان اینجا بودی.
‫می‌دونم که این کار رو می‌کردی.
‫می‌تونیم با تماس تصویری ‫با هم در ارتباط باشیم.
‫خیلی دوست دارم صورتت شادت رو ببینم.
‫منم دوست دارم صورت شادت رو ببینم بابابزرگ.
‫بذار یه سلامی هم به مامانت کنم.
‫باشه بابابزرگ. ‫خداحافظ، دوست دارم.
‫منم دوست دارم!
‫بابات می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫سلام بابا.
‫ای‌کاش می‌تونستم خودم ‫حضوری اونجا باشم.
‫درک می‌کنم.
‫- دوست دارم. ‫- منم دوست دارم.
‫در تماس هستیم.
‫- فعلا خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫برای چی همه این قدر غمگینن؟
‫آره، برای چی همه این قدر غمگینن؟
‫بستنی توت‌فرنگی دارم!
‫هممم!
‫بستنی توت‌فرنگی خیلی دوست دارم!
‫بابابزرگت هم عاشق
‫بستنی توت‌فرنگی بود.
‫ممنون.
‫آره، ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫اگر می‌خوای شب بمونی می‌تونم بگم
‫پتو و بالش اضافی بیارن.
‫عالی میشه.
‫می‌تونم کلی بستنی بخورم.
‫منم همین رو دلم می‌خواد.
‫اگر چیزی نیاز داشتی زنگ رو بزن.
‫ممنون.
‫خیلی مزه میده.
‫نمیشه جلوت مقاومت کرد.
‫- این طوریاست دیگه. ‫- می‌دونم.
‫می‌تونم درسته قورتت بدم، ‫بهترین دختر رو زمینی.
‫بنظر میاد که جشن گرفتین.
‫چون جشن گرفتیم! ‫جشن بستنی خورون.
‫- یه خرده می‌خوای؟ ‫- نه مرسی، ولی ممنون.
‫اسم من لوسی شیمرزـه، ‫پنج سالمه.
‫از دیدنت خوشحالم لوسی. ‫من دکتر استزویکم.
‫تا زمانی که تو این بیمارستان هستی
‫تحت نظر و مراقبت من خواهی بود.
‫خوبه، شما چند سال‌تونه؟
‫لوسی، مودبانه نیست که ‫سن آدمای دیگه رو بپرسی.
‫- فقط بچه‌ها. ‫- واقعا مشکلی نیست.
‫لوسی، من 40 سالمه.
‫دقیق بخوام بگم 45.
‫این که خیلی زیاده.
‫آره، همین طوره.
‫خب، امروز حالت چطوره؟
‫از هفته‌ی پیش بهترـه.
‫منظورش دیشبه.
‫فهمیدم.
‫چه سرفه‌های بدی داری.
‫آره.
‫خب، یه چنتا داروی دیگه دارم ‫که ازت می‌خوام اونا رو بخوری.
‫به امید این که باعث بشه ‫حالت زودتر خوب بشه.
‫خوبه، چون همه نگرانم شدن.
‫حتما خیلی دوست دارن.
‫این قدر.
‫اندازه فاصله زمین و ماه.
‫این که خیلی زیادـه.
‫خیلی دختر خوش شانسی هستی.
‫- همین طورـه! ‫- اشکالی نداره که خصوصی حرف بزنیم؟
‫بله حتما.
‫لوسی، هر روز میام و معاینه‌ات می‌کنم.
‫خوبه. از دیدنت خوشحالم.
‫لوسی، منم که خیلی از دیدنت خوشحال شدم.
‫واقعا خیلی دختر خاص و فوق‌العاده‌ای دارین.
‫ما هم همین حس رو داریم، ممنون.
‫می‌خواستم بهتون بگم که ‫چه خبر شده.
‫گلبول‌هاس سفید لوسی ‫دوباره داره برمی‌گرده
‫که نشون میده که عفونت باکتریایی شدید داره.
‫مهمه که با آنتی‌بیوتیک‌ها ‫به صورت تزریق وریدی باشه
‫چون اگر باکتری وارد شریان خونی‌اش بشه
‫خیلی خطرناک میشه و ‫ممکنه بهش شوک عفونی وارد بشه.
‫شوک عفونی؟
‫یه واکنش به عفونت داخل خونه
‫که می‌تونه زندگی‌اش رو تهدید کنه.
‫دارین بهم میگین که دخترم ممکنه بمیره؟
‫متاسفم که نگران‌تون کردم. ‫این بدترین حالت ممکنه.
‫امیدوارم کار به اینجا نرسه ‫و آنتی‌بیوتیک‌ها
‫و درمان‌های دیگه کمک کنن.
‫می‌تونم نگرانی‌تون رو حس کنم، ‫ولی نگران نباش.
‫لوسی در دستان مطمئنی قرار داره.
‫اگر چیزی هست که بهش نیاز داشتین، ‫لطفا بهمون خبر بدین.
‫مشکلی هست؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫می‌تونی بری، از اینجا به بعدش با من.
‫خیلی خب.
‫- شب خوبی داشته باشین. ‫- تو هم همین طور والی.
‫چی رو داری غایم می‌کنی؟
‫اینجا حق قاچاق نداری.
‫نذار دوباره ازت بپرسم.
‫چی تو جیبته؟
‫آخی.
‫چقدر نازـه، نه؟
‫این خانواده‌اته؟
‫خب، چقدر بد که دیگه نمی‌تونی ببینی‌شون،
‫ولی مشکلی نمی‌بینم که ‫بخوای نگه‌اش داری.
‫حالت چطورلوسی؟
‫خیلی خوب نیستم.
‫اوه، مطمئنم همین طوره.
‫خوشبختانه این آنتی‌بیوتیک‌های جدید ‫به زودی شروع به اثر گذاری می‌کنن،
‫و خیلی زود حالت بهتر میشه.
‫- باشه، ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫روز بلندی بود.
‫وقتش رسیده که این پرنسس کوچولو بره بخوابه.
‫امشب اینجا می‌مونم.
‫شما دخترا برین خونه و ‫استراحت کنید.
‫نه، می‌تونم بمونم.
‫منم می‌تونم بمونم.
‫مشکلی نیست، گرفتم.
‫نوبت نوبتی می‌مونیم.
‫خیلی خب، هر چیزی که تغییر کرد بهم زنگ بزن؟
‫همراه بابایی بمون.
‫صبح اول وقت برمی‌گردم.
‫- دوست دارم. ‫- دوست دارم.
‫شب بخیر، خوب بخوابی.
‫حواست به لولوخورخوره باشه.
‫- دوست دارم. ‫- اینم از لولو.
‫اینم از لولو.
‫خیلی خب.
‫خوبه با هم دعا کنیم؟
‫- من میگم. ‫- باشه.
‫خم شو جلو.
‫خیلی خب.
‫پدر مقدس ‫به خاطر امروز ممنونیم.
‫از طرف خانواده‌ام ازت تشکر می‌کنم.
‫و مامانم.
‫و ما مرد غمگین خوابم رو ‫شاد خواهیم کرد.
‫و بهم کمک کن که بهتر بشم.
‫و هزاران درود به عیسی، آمین.
‫آمین.
‫خیلی خب، دیگه برو بخواب بابایی.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫هیچی بابایی.
‫فقط خسته‌ام، تو هم خسته‌ای.
‫واقعا؟
‫آره، خیلی خسته‌ای.
‫آره. فکر کنم یه خرده‌ای خسته باشم.
‫- دوست دارم فرشته. ‫- منم دوست دارم بابایی.
‫و تو هم همین طور خرسی.
‫زود باش. زود باش، زود باش.
‫زود باش .
‫لعنتی!
‫سلام.
‫سلام کوچولو.
‫اسم من لوسی شیمرزـه، ‫5 سالمه.
‫اسم شما چیه؟
‫بارت. اسمم بارته.
‫ناراحتی؟
‫همین اخیرا همسرم رو از دست دادم.
‫و این گاهی منو ناراحت می‌کنه.
‫نگران نباش، عیسی دوستت داره.
‫سعی می‌کنم به خاطر نگه‌اش دارم.
‫ممنون.
‫برات یه نقاشی می‌کشم ‫و فردا بهت میدم.
‫- خداحافظ بارت! ‫- ممنون.
‫سلام بابابزرگ.
‫سلام پرنسس.
‫کجا داری میری؟
‫که یکی از دوستام رو ببینم.
‫الان با هم دوست نیستیم، ‫ولی با هم دوست میشیم.
‫اوه.
‫خب، فکر کنم بدونم درباره‌ی ‫کدوم دوستت حرف می‌زنی.
‫- اشکالی نداره که منم باهات بیام؟ ‫- نه اصلا.
‫بابابزرگ؟
‫بله؟
‫برای چی وقتی تو هستی ‫من قوی‌ترم؟
‫خب...
‫چون فرشته‌ها یه قدرت مخصوص دادن
‫و به اون‌هایی که ایمان دارن ‫این قدرت رو میدن.
‫چه باحال.
‫بابابزرگ؟
‫می‌تونی کامل حالم رو خوب کنی؟
‫قول میدم.
‫همه چی درست میشه.
‫- حرفم رو باور می‌کنی؟ ‫- حرفت رو باور می‌کنم.
‫خوبه، چون باید یه کار خاص انجام بدی.
‫آماده‌ای؟
‫- آره! ‫- خیلی خب.
‫حالا، باید یواشکی از ‫کنار نگهبان اونجا رد بشی
‫تا بتونی وارد اتاق بشی، ‫و با شماره‌ی سه
‫وارد اتاق میشیم،
‫من آژیر خطر آتیش رو ‫به صدا در میارم.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫سلام، من لوسی‌ شیمرزم. ‫پنج سالمه.
‫اسم شما چیه؟
‫چطوری وارد اینجا شدی بچه؟
‫یواشکی از کنار نگهبان رد شدم.
‫لوتر. داری چی کار می‌کنی؟
‫می‌دونی که نمی‌تونی بدون درآوردن صدای آژیر
‫در اینجا رو باز کنی.
‫این طوری بیمارها دیگه رو بیدار می‌کنی.
‫آره، به هیچی دست نزدم. ‫خودش روشن شد.
‫حتما یکی بهش دست زده.
‫خب، کار من که نبودـه.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- که با هم دوست بشیم.
‫اصلا دلت نمی‌خواد که ‫دوست من بشی.
‫معلومه که می‌خوام. تو راحتی.
‫تو خوابم دیدمت.
‫مطمئنم که من نبودم.
‫چرا بودی. دیدمت.
‫عیسی صورتت رو بهم نشون داد.
‫خب، من نه دوست می‌خوام ‫نه به عیسی باور دارم.
‫عیسی به تو باور داره.
‫تو همون دختر کوچولویی هستی که ‫امروز تو راهرو دیدمت.
‫آره، من بودم.
‫دارم یه کتاب می‌نویسم ‫و تو هم توش هستی.
‫تو که اصلا منو نمی‌شناسی.
‫برای چی نمیری به همون جایی ‫که ازش اومدی؟
‫خیلی خب، ولی فردا می‌بینمت.
‫برای چی؟
‫که بتونم برات انجیل بخونم.
‫اول با سه مرد عاقل شروع می‌کنیم.
‫من دیگه شیفتم داره تموم میشه
‫پس اگر خواستی از این در رد بشی،
‫به پرستار بخش اطلاع بده، باشه؟
‫خیلی راحت در رو برات باز می‌کنن، باشه؟
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم!
‫برو بابا.
‫تو که اصلا منو نمی‌شناسی.
‫برای چی تنهام نمی‌ذاری
‫و برنمی‌گردی به اونجایی که ازش اومدی؟
‫خیلی خب.
‫فردا می‌بینمت.
‫نه، نمی‌بینی، ‫چون قرار نیست برگردی اینجا.
‫چرا، برمی‌گردم.
‫داری با کی حرف می‌زنی؟
‫هیچ کسی.
‫صدای حرف زدن شنیدم.
‫داری دیوانه میشی مرد. ‫با خودت حرف می‌زنی.
‫یه کلمه دیگه هم از دهنت در نمیاد.
‫کار تیمی خوبی بود بابابزرگ.
‫واقعا بود.
‫حالا باید یه خرده استراحت کنی.
‫باشه بابابزرگ. شب بخیر.
‫به اندازه کل دنیا دوستت دارم.
‫منم به اندازه کل دنیا دوستت دارم بابابزرگ. ‫شب بخیر.
‫شب بخیر پرنسس.
‫خیلی متاسفم.
‫متاسفم.
‫ممنون که اینو برام آوردی مامان.
‫حالا می‌تونم روزها رو تا کریسمس بشمارم.
‫خب، امیدوارم تا اون موقع ‫دیگه خونه باشی.
‫نگران نباش مامان، میام خونه.
‫لوسی!
‫زود باش لوسی نفس بکش!
‫لوسی، نفس بکش!
‫- چه اتفاقی داره میفته؟ ‫- لوسی نفس بکش.
‫نمی‌دونم! لوسی، نفس بکش!
‫- میرم پرستار رو خبر کنم! ‫- زود باش برو!
‫لوسی!
‫لوسی نفس بکش.
‫لوسی نفس بکش!
‫لوسی، کمک!
‫لوسی!
‫پرستار!
‫- پرستار! ‫- چطور می‌تونم کمک‌تون کنم خانم؟
‫لوسی شیمرز، به سختی ‫داره نفس می‌کشه.
‫دکتر استنزویک رو پیج کنید ‫سریع به اتاق 202 بیاد.
‫خیلی خب، رفتم سراغش.
‫دکتر استنزویک، اتاق 202. ‫دکتر استنزویک، اتاق 202.
‫کمک! ‫زود باشید، نمی‌تونه نفس بکشه!
‫خیلی خب لوسی. ‫خیلی خب، اینم از این.
‫حالت خوب لوسی، اینم از این.
‫حالت خوبه.
‫حالت خوبه، نفس عمیق.
‫اینم از این، حالت کاملا خوبه.
‫- چه خبر شده؟ ‫- اینجایی.
‫به سختی می‌تونه نفس بکشه، ‫ولی بهش
‫اکسیژن وصل کردیم و ‫دکتر استنزویک داره میاد.
‫کی؟ کی میاد اینجا؟
‫همین الان پیجش کردن، ‫چند لحظه‌ دیگه می‌رسه.
‫- حالش خوب میشه؟ ‫- آره.
‫- نفس بکش عزیزم، نفس بکش. ‫- همین طور نفس بکش.
‫خوبه.ۀ
‫خیلی خوبه، اینم از این.
‫بنظر میاد که الان ‫وضعیتش ثبات بیشتری داره.
‫بهش کانولای بینی وصل کنید.
‫الساعه.
‫هی، بنظر میاد یه خرده ترسیدی.
‫یه خرده بهتری؟
‫اوهوم؟
‫باکتری تو ریه‌هاش داره باعث التهاب میشه
‫که این طوری اکسیژن ‫سخت‌تر به خون می‌رسه.
‫برای همین به سختی می‌تونه نفس بکشه.
‫لوسی، اگر اشکالی نداره ‫می‌خوام به صدای ریه‌هات گوش کنم.
‫می‌تونی بشینی؟
‫ممنون.
‫خیلی خب، نفس عمیق، آماده؟
‫عالی، یکی دیگه.
‫خوبه.
‫اینو درش نیار.
‫همه چی مرتبه؟
‫خب، معاینه‌ای، بهبودی رو نشون نمیده،
‫و همچنان ریه‌هاش درگیرـه.
‫آخرین آزمایش خونش رو بررسی کردم
‫و گلبول‌های سفید خونش ‫همین طوری دارن بیشتر میشن.
‫یعنی چی؟
‫یعنی بدنش داره آنتی‌بیوتیک‌هایی
‫که بهش زدیم رو پس میده.
‫با یه متخصص بیماری‌های عفونی حرف زدم
‫و می‌خوام به لوسی ‫دوتا آنتی‌بیوتیک جدید بدیم
‫که به عفونتش کمک کنه.
‫لوسی، اشکالی نداره ‫یه ایکس‌ری دیگه بگیریم؟
‫لطفا؟
‫می‌دونم که برات راحت نیست، ولی ما هم
‫تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم ‫که حالت بهتر بشه، باشه؟
‫- خیلی خب. ‫- ممنون دکتر.
‫خواهش می‌کنم.
‫- ممنون. ‫- ممنون دکتر.
‫قراره بهت داروی جدید بدن، درسته؟
‫بعد می‌تونی بهتر نفس بکشی ‫و حالت بهتر میشه.
‫دوست داریم، و از کنارت جم نمی‌خوریم.
‫از پس اینم برمیاییم.
‫بابایی، لطفا وایسا.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- من مریضم.
‫ذات‌الریه باکتریایی گرفتم.
‫تو مشکلت چیه؟
‫کلیه‌هام کار نمی‌کنن، ‫به کلیه‌های جدید نیاز دارم.
‫اینا رو از کجا پیدا می‌کنی؟
‫یکی باید کلیه‌هاش رو بهم بده،
‫در غیر این صورت مدت طولانی زنده نمی‌مونم.
‫بابایی؟
‫بله؟
‫منم کلیه دارم.
‫آره، دوتا.
‫چطور؟
‫می‌تونم یکی از کلیه‌های خودم رو بهت بدم.
‫عزیزم، این طوری هم که ‫فکر می‌کنی نیست.
‫چرا؟
‫چون بهشون نیاز داری.
‫مراقبت کن.
‫هی.
‫نمی‌خوام که باهاش حرف بزنی، باشه؟
‫چرا؟
‫چون همین که گفتم.
‫ممکنه خطرناک باشه.
‫بنظرم مهربونه، مثل تو خالکوبی داره.
‫این مهم نیست.
‫خالکوبی نشون نمیده که ‫آدم خوبی هستی یا بد.
‫نمی‌شناسی‌اش.
‫عیسی اون رو دوست داره، ‫پس چرا ما نتونیم دوستش داشته باشیم؟
‫میشه لطفا به حرفم گوش کنی؟
‫بله بابا.
‫خوبه عزیزم.
‫فردا می‌بینمت.
‫بذار خرست هم به داستان گوش کنه.
‫دوست داری کدومش رو بخونیم؟
‫اوه، این یکی رو دوست دارم. ‫خیلی شبیه به توئه.
‫و این که موهاش فر داره.
‫آره، بچه‌ی عزیزم.
‫صبح‌ها دوستت دارم، ‫در لحظه‌ی شروع هر روز.
‫عصرها دوست دارم، ‫زمانی که خورشید...
‫دوستت دارم، زمانی که باد می‌وزـه.
‫در آفتاب تابستانه دوستت دارم.
‫سلام پرنسس.
‫سلام.
‫چه نقاشی خوشگلی.
‫ممنون.
‫فکر نکنم برای یه مدت ‫بهش نیاز داشته باشی.
‫یادت میاد چرا؟
‫چون فرشته‌های قدرتمندن ‫و منم بهشون باور دارم.
‫درسته.
‫وسایلت رو بردار و بریم. باشه؟
‫سلام بارت!
‫سلام لوسی، امشب حالت چطوره؟
‫خوبه.
‫تو بابابزرگم رو می‌بینی؟
‫فقط تو رو می‌بینم.
‫بابابزرگت امشب تو بیمارستانه؟
‫مهم نیست. اینم از نقاشی‌ای ‫که برات کشیدم.
‫عکس عیسیه.
‫نگران نباش، دوباره همسرت رو می‌بینی.
‫ممنون.
‫دوستش دارم.
‫قابلت رو نداشت بارت. ‫خداحافظ بارت.
‫ممنون.
‫بارت.
‫بهم بگو کی برم.
‫الان برو.
‫بهت که گفتم برمی‌گردم.
‫آره، گفتی.
‫سر قولت وایسادی.
‫هنوز اسمت رو بهم نگفتی
‫برای همین هنوز غریبه‌ایم.
‫متاسفم.
‫ادگار.
‫چه اسم باحالی. ‫حال شکمت بهتر شده؟
‫دلم نیست، کلیه‌هامه.
‫یه طورایی پشت شکمم هستن.
‫برای من بیماری‌ام تو ریه‌امه، ‫جایی که نفس می‌کشم.
‫از شنیدنش ناراحت شدم.
‫مشکلی نیست، فکر کنم ‫حال جفت‌مون بهتر میشه.
‫واقعا امیدوارم که حالت بهتر بشه.
‫می‌تونم کنارت بشینم؟
‫دیشب داشتی عکس کی رو نگاه می‌کردی؟
‫کدوم عکس؟
‫دیدم که یه عکس رو داری نگاه می‌کنی.
‫میشه منم ببینم لطفا؟
‫برای چی نصف شده؟
‫نگهبان اون بیرون این کار رو کرد.
‫خیلی ازش خوشم نمیاد.
‫منم همین طور.
‫ما باید مثل عیسی ‫همه رو دوست داشته باشیم
‫و باید آدم بدجنس رو هم ‫دوست داشته باشیم؟
‫نمی‌دونم.
‫این خانواده‌ی توئه؟
‫قبلا بودن.
‫از دست‌شون دادم.
‫شاید بهتر باشه سعی کنی پیداشون کنی.
‫من کارهای خیلی بدی کردم،
‫و دیگه نمی‌خوان باهام حرف بزنن.
‫باید سعی کنی پیداشون کنی ‫و بهشون بگی که متاسفی.
‫شاید بخشیدنت.
‫فکر نمی‌کنم، ‫و قضیه برای خیلی وقت پیشه.
‫این کار رو می‌کنن، ‫وقتی که باورش کنی.
‫تو کی هستی؟
‫بهت گفتم.
‫لوسی شیمرزم، 5 سالمه.
‫تا حالا هیچ کسی مثل تو رو ندیدم.
‫منم تا حالا کسی مثل تو رو ندیدم.
‫الان دوستیم؟
‫شاید.
‫پدر و مادرت کجان؟
‫مامان و مادربزرگم خوابیدن،
‫و بابام امشب قراره بره خونه.
‫برای چی داری تنهایی می‌چرخی؟
‫مریضی، باید تو تختت بمونی.
‫زمانی که بابابزرگم پیشم هست قوی‌ام.
‫الان یه فرشته‌ست.
‫اونجا رو می‌بینی؟
‫می‌تونی ببینی‌اش؟
‫نه، ولی مطمئنم تو می‌تونی.
‫آره، می‌تونم.
‫انجیلت کجاست؟
‫همین جاست، چطور؟
‫ازت می‌خوام برام بخونی‌اش ‫تا با عیسی آشنا بشی.
‫داستان مورد علاقه‌ی من ‫فصل دوم متی‌ـه.
‫بابا وقت کریسمس برام می‌خونه.
‫لطفا؟
‫ممنون.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره، آماده‌ام.
‫عیسی در بیت‌لحم یهودیه
‫در ایام زمامداری هیرودیسِ پادشاه بدنیا آمد.
‫نظارگر باشید، مردی دانا ‫از مشرق اورشلیم آمده،
‫می‌پرسد: پادشاه نوزادان یهودیان کجاست؟
‫ما طلوع ستاره‌ی او را دیده و
‫برای پرستش او آمده ایم.
‫وقتی هیرودیس پادشاه این را شنید ‫بسیار پریشان شد
‫و تمام مردم اورشلیم نیز به تشویش افتادند.
‫او جلسه ای با شرکت سرانِ کاهنان
‫و علمای دین قوم یهود تشکیل داد
‫دربارۀ محل تولد عیسی ‫وعده شده از ایشان پرسید.
‫می‌دونی عیسی یه اسم دیگه هم داره؟
‫الان می‌دونم.
‫و زمانی که وارد خانه شدند، ‫بچه‌ی کوچیکی رو دیدند
‫که در بغل مادرش مریم آرام گرفته بود و ‫آن‌ها شروع به عبادتش کردند.
‫و زمانی که جنگ‌هایشان رو باز کردند،
‫هدایایی از قبیل طلا، ‫صمغ کندر، مُر بهش تقدیم کردند.
‫بعد از آن که حرفش محقق شد
‫پروردگار پیامبر گفت:
‫بنده ام را از مصر فرا خواندم.
‫فکر کنم برای امشب دیگه کافی باشه.
‫خیلی خب، ولی فردا برمی‌گردم.
‫بنظرم نمیاد فکر خوبی باشه. ‫مریضی.
‫خوبم، بابابزرگم پیشمه.
‫شب بخیر لوسی.
‫شب بخیر ادگار.
‫لوسی؟
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام.
‫خب، سلام.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم میرم تو اتاقم.
‫باید یه خرده استراحت کنم.
‫مطمئنم که همین طورـه. ‫اسمت چیه؟
‫لوسی شیمرزم، ‫پنج سالمه.
‫به خاطر خدا.
‫خب، اسم من بتی دارسیه و ‫منم 70 سالمه.
‫این که خیلی پیره، مگه نه؟
‫آره، سن زیادیه. ‫می‌دونم، خیلی پیرـه.
‫همین طورـه.
‫می‌دونستی اون درخت کریسمسه؟
‫بله. می‌دونی درخت کریسمس برای چیه؟
‫بله، کریسمس.
‫عیسی تو کریسمس بدنیا اومد.
‫اون دوستت داره.
‫فکر کنم درست میگی، دوستم داره،
‫و می‌دونستی که تو رو هم دوست داره؟
‫آره.
‫بابابزرگم رو می‌بینی؟
‫بله.
‫سلام بابابزرگ.
‫می‌دونستم که می‌تونی ببینی.
‫حالا باید بری بخوابی؟
‫آره، همین طوره. ‫دوباره میام بهت سر می‌زنم.
‫شب بخیر بتی دارسی.
‫شب بخیر، لوسی شیمرز.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫حالم خوب نیست بابابزرگ.
‫می‌دونم.
‫حالا، چشمات رو ببند.
‫و فردا صبح منو می‌بینی.
‫باشه بابابزرگ.
‫شب بخیر پرنسس.
‫شب بخیر بابابزرگ.
‫دوست دارم.
‫تا آخر دنیا.
‫منم تا آخر دنیا دوست دارم بابابزرگ.
‫- سلام بارت. ‫- سلام لوسی.
‫- خداحافظ بارت. ‫- خداحافظ لوسی.
‫در تمامیت خود، ‫به خدا ایمان آوردم.
‫به همین خاطر نباید کنار برـه.
‫ازم آزمون بگیر پروردگارا، ‫و بهم ثابت کن.
‫زمام و قلبم رو امتحان کن.
‫برات یه نقاشی کشیدم.
‫وای خدا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یه نقاشی کوچولو برات کشیدم.
‫نقاشی عیسی.
‫ممنون.
‫خداحافظ.
‫پدر عزیزم، بابات امروز ممنون.
‫لطفا وایسین.
‫باشه لوسی. چی شده؟
‫می‌خوام برم اونجا، ‫میشه منو ببری اونجا؟
‫خوشحالم که اینجایی.
‫می‌دونم که مسیر طولانی‌ای بوده.
‫مشکلی نداره؟
‫مشکلی نداره.
‫شما دخترها آماده‌اید؟
‫نگرانم.
‫تیانا خیلی وقته که پدرش رو ندیده.
‫یه سوپرایز فوق‌العاده‌ست.
‫خبر نداره که اومدین اینجا.
‫من اول میرم تو،
‫و بعد در رو برات باز می‌کنم ‫که بیای تو، باشه؟
‫باشه، آره.
‫سریع برمی‌گردم.
‫ادگار.
‫کشیش جانسون.
‫گفتم بیام بهت یه سر بزنم ‫ببینم در چه حالی.
‫می‌بینم که بالاخره به حرفم سر ‫خوندن انجیل گوش کردی.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫خدا هم فقط از ما همین رو می‌خواد.
‫روش‌های عجیبی برای ‫انجام کارهاش داره، مگه نه؟
‫واقعا همین طورـه.
‫و معجزه هم واقعا اتفاق میفته.
‫یکی اینجاست که می‌خواد ببینتت.
‫کی؟
‫- سلام بابا. ‫- بیا اینجا.
‫وقت میدم تنها باشین..
‫ممنون، متاسفم.
‫بذار نگات کنم.
‫- متاسفم. ‫- مشکلی نیست.
‫خیلی متاسفم.
‫برای همینه که کارم اینه.
‫کل مسئله درمان شدن و ‫فرصت دوباره‌ست.
‫آمین.
‫کشیش خوبی هستی.
‫تو هم مرد خوبی هستی والی.
‫بعدا می‌بینمت.
‫لوسی؟
‫چه خبر شده؟
‫خانواده‌ی ادگار اومدن ببیننش.
‫عیسی جواب دعاهامون رو داد.
‫چطوری این همه چیز درباره‌ی ‫یه غریبه می‌دونی؟
‫بابایی؟
‫چی شده عزیزم؟
‫می‌دونم که تو آدم بزرگی،
‫ولی یه چیزایی هست که نمی‌دونی.
‫ولی بعدا می‌فهمی.
‫کنارت می‌مونم و برای همیشه دوست دارم.
‫منم برای همیشه دوست دارم.
‫این از کادوی کریسمس من برای ادگار.
‫خودم نوشتمش.
‫می‌خوام...
‫یکی از کلیه‌هام رو به دوستم ادگار بدم.
‫خیلی مهربونی لوسی عزیزم.
‫واقعا که مثل تو وجود نداره، ‫ولی این چیزی نیست که
‫بتونم بدون اجازه‌ی پدر و مادرت انجامش بدم.
‫لطفا بابایی.
‫برای چی همه‌اش این رو ازمون می‌خوای؟
‫برای این که نمی‌خوام دوستم ادگار بمیره.
‫اصلا کلیه یه بچه می‌تونه ‫تو بدن یه آدم بزرگ کار کنه؟
‫بله، دفعات زیادی این کار ‫با موفقیت انجام شده
‫و گروه خونی سازگاری هم داره.
‫لطفا بابایی.
‫باشه عزیزم.
‫باشه، درباره‌اش فکر می‌کنم.
‫قول انگشت کوچیکه؟
‫قول انگشت کوچیکه.
‫ممنون بابایی.
‫دیگه کار کتابم تموم شد مامان.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم عزیزم. ‫برای کی هست؟
‫ادگار. باید امشب این رو بهش بدم.
‫ولی خیلی حالم خوب نیست بابا.
‫میشه منو ببری؟
‫داری میگی شب‌ها یواشکی
‫برای دیدنش می‌رفتی اونجا؟
‫تنهایی نمی‌رفتم.
‫بابابزرگ من رو می‌برد.
‫باشه عزیزم. می‌برمت.
‫بغلم می‌کنی بابا؟
‫باشه.
‫بیا اینجا.
‫اوه! باید برای کریسمس ‫یه روز جدید بنویسم.
‫دختر خوب، اونجاست.
‫اینم از تخته سیاه کریسمست. ‫کریسمس مبارک.
‫بهش بگو دیگه چی کار کردیم.
‫شیرینی درست کردیم،
‫و یه خرده هم اگناگ برای بابانوئل.
‫مطمئنم که خوشش میاد.
‫آره، می‌دونم.
‫دیگه آماده‌ام بابایی.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫بذار اینا رو دربیاریم.
‫بابایی، لطفا وایسا.
‫خداحافظ بتی.
‫خداحافظ کوچولو.
‫می‌شناسی‌اش؟
‫بتیه. دوستمه.
‫سلام بارت.
‫سلام لوسی.
‫کریسمس مبارک.
‫کریسمس تو هم مبارک.
‫و اون؟
‫آره، دوستمه.
‫وایسا، بابایی.
‫این رو هم می‌شناسی؟
‫آره، دوستمه.
‫بابایی.
‫بابابزرگ، اونجاست.
‫الانه که بزنه صدای آژیر دربیاد.
‫می‌بینی‌اش؟
‫- دوباره نه. ‫- بهش دست نزد.
‫لوتر، دوباره، واقعا؟
‫بی‌خیال مکس، ‫بهش دست نزدم.
‫لوسی.
‫سلام ادگار. این بابامه.
‫- جیمزم. ‫- ادگار.
‫از ملاقات‌تون خوشحالم آقا.
‫منم همین طور.
‫این دختر کوچولوی شما. ‫واقعا یه موجود خاصه.
‫زندگی‌ام رو عوض کرد.
‫اومدن.
‫خانواده‌ام به ملاقاتم اومدن لوسی.
‫می‌دونستی.
‫بهت که گفتم می‌بخشنت.
‫واقعا گفتی.
‫ممنون لوسی شیمرز.
‫خواهش می‌کنم ادگار.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫- این چیه؟ ‫- یه کتاب.
‫برای تو نقاشی‌اش کردم.
‫- برای من؟ ‫- آره، برای تو.
‫خواب یه آدم غمگین با خالکوبی رو دیدم.
‫عیسی بهم گفت که نیاز به کمک داری ‫و بعد تو رو دیدم.
‫بهت که گفتم عیسی دوستت داره.
‫گفتی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- دیگه بهترـه برم.
‫خوب نمی‌تونم نفس بکشم.
‫تمام خانواده‌ام برای کریسمس اومدن پیشم.
‫خیلی عالیه.
‫خانواده‌ی منم قراره ‫دوباره به دیدنم بیان.
‫امیدوارم برات کادوی کریسمس بیارن.
‫کریسمس مبارک ادگار.
‫کریسمس مبارک.
‫یه چیز اینجا واقعا مشکل داره.
‫خیلی خب، اونجا تو بخش پرستارها
‫یه میز اطلاعات داریم.
‫می‌دونی، مسئله مهمی نیست...
‫بابایی، وایسا.
‫ولی اینجا یه سری درمانگر داریم
‫که می‌تونن بهت کمک کنن اگر...
‫نیاز به درمان ندارم.
‫اوه.
‫شاید نیاز داری یه مقداری آروم باشی، بشینی
‫یه مقدار آب بخوری، ‫میوه‌ای چیزی بخوری.
‫ادگار.
‫اینم از کلید.
‫- کلید برای چیه؟ ‫- دستبندت.
‫ولی نمی‌دونم دیگه چی...
‫ازم می‌خوای، تا جایی که...
‫هیچی ازت نمی‌خوام.
‫این خودش یهو روشن میشه، ‫من که نمی‌خوام صداش دربیاد.
‫فقط می‌خوام بشینم رو صندلی‌ام ‫و بازی کنم
‫تا اینکه صبح بشه و ‫با هیچ کسی هم کاری نداشته باشم.
‫خیلی خب، خب پس لطفا همین کار رو بکن. ‫به در دست نزن.
‫به در دست نزدم.
‫یه سری بیمار دیگه دارم ‫که باید بهشون سر بزنم.
‫بعدا می‌بینمت باشه؟
‫باشه.
‫ولی اینجا بیشتر شبیه به تیمارستان ‫می‌مونه تا بیمارستان.
‫کاری می‌تونن بکنن؟
‫- میرم پرستار رو صدا کنم. ‫- ممنون.
‫دوست دارم.
‫منم دوست دارم لوسی.
‫بابایی، میشه برام داستان بخونی؟
‫آره.
‫روزی،
‫یه دختر کوچولوی زیبا بود.
‫پرنسس بود؟
‫آره.
‫زیباترین پرنسس بین تمام پرنسس‌ها.
‫مامان و باباش خیلی دوستش داشتن.
‫و زمانی که به دنیا اومد،
‫زندگی‌شون رو برای همیشه عوض کرد.
‫اسمش چی بود؟
‫لوسی شیمرز.
‫بابایی، گریه نکن.
‫دوست دارم.
‫منم دوست دارم.
‫لوسی شیمرز و شاهزاده‌ی صلح.
‫من و مامان و بابا.
‫یه خواب دیدم.
‫از یه مرد غمگین.
‫عیسی می‌خواست بهش کمک کنه.
‫یه روز، داشتم بازی می‌کردم.
‫ولی مریض شدم.
‫عیسی همه رو دوست داره.
‫عیسی عشقش رو بهت ارزانی داشت.
‫می‌خوام کلیه‌ام رو بدم بهت.
‫تا بتونی کنار خانواده‌ات باشی.
‫حالا نوبت توئه که نقاشی کنی.
‫آماده.
‫دوباره.
‫ای خدا.
‫خدایا، لطفا.
‫متاسفم، هر کاری می‌تونستیم کردیم.
‫زمان مرگ، 6:47 صبح.
‫25 دسامبر...
‫لوسی!
‫نرو.
‫می‌تونم ببینم.
‫همیشه اون طوری که آدم می‌خواد ‫همه چیز پیش نمیره.
‫همیشه اون چیزی که می‌خوایم ‫بهمون نمی‌رسه،
‫ولی همیشه اون چیزی که بهش ‫نیاز داریم بهمون می‌رسه.
‫بهم وصل شدیم، همه ما.
‫نقشه‌ی خدا واقعا بی‌نظیرـه.
‫فقط باید باورش کنیم.
‫ممکنه قلبش از کار افتاده باشه، ‫ولی عضوهای دیگه لوسی
‫کاملا سالم بودن و اهدا شدن.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- نجات بیش از یک نفر.
‫و بله، ادگار هم طبق خواسته لوسی
‫یکی از کلیه‌هاش رو دریافت کرد.
‫زمانی که ما در زمین گریه می‌کنیم ‫باقی در بهشت جشن می‌گیرند.
‫ولی خدا راه عجیبی برای التیام ‫چیزهای شکسته داره.
‫ادگار ایمانش رو حفظ کرد ‫و بهش فرصت دومی داده شد
‫چیزی که بشدت نیاز داشت.
‫بالاخره از زندان آزاد شد،
‫برگشت پیش خانواده‌اش و ‫هرگز مسیر قبل رو طی نکرد.
‫هرگز لوسی رو فراموش نکردن.
‫چطور می‌تونستن؟
‫هر کریسمس ‫با قدردانی و خاطراتی شیرین هر دو داستان
‫سه مرد دانا از انجیل و البته ‫کتاب لوسی رو می‌خونن.
‫و شاهزاده‌ی صلح
‫یه روزی داشتم بازی می‌کردم.
‫ولی مریض شدم.
‫و مطمئنم دارید فکر می‌کنید
‫خانواده‌ی لوسی چی شد.
‫مطمئن باشید که خدا هم ‫اونا رو فراموش نکرده.
‫آره! خیلی خب.
‫خدا بهشون یه پسر زیبا داد.
‫جیمز جونیور.
‫عالی بود جیمز.
‫آره!
‫خاطرات لوسی رو
‫درون قلب‌شون حفظ کردن ‫و می‌دونستن که روزی
‫دوباره برای همیشه در کنار همدیگه خواهند بود.
‫به چی نگاه می‌کنی بابا؟
‫بابابزرگ جکسون.
‫و خواهر کوچیکه‌ات لوسی.
‫افرادی که دوست‌شون داری ‫هرگز ازت دور نیستن.
‫در حقیقت، ‫از اون چه فکر می‌کنی نزدیک‌ترن.
‫خیلی خب، بریم سراغش. زود باش.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»