‫سوارکارها! سوارکارها!
‫سوارکارها! سوارکارها! سوارکارها!
‫سوارکارها! سوارکارها! سوارکارها! سوارکارها!
‫فکر کردید رهاتون کردیم؟
‫یا شعبده‌بازیمون تموم شده؟
‫خب، دوباره فکر کنید، خانم‌ها و آقایون،
‫چون قراره شگفت‌زده بشید.
‫اگه الان اینجایید، پس یعنی
‫سرنخ‌ها رو دنبال کردید و ‫رمزگشایی کردید.
‫تبریک میگم و خوش اومدید.
‫از آخرین اجرای سوارکارها ده سال می‌گذره،
‫ولی ما دیگه برگشتیم!
‫خیلی خب، نزدیک بشید. دقت کنید.
‫چون هر چقدر فکر کنید دارید چیزهای ‫بیشتری می‌بینید،
‫تغییر شکل دادن حقه‌های قدیمی ‫و ارائه کردنشون به شما
‫به عنوان حقه‌های جدید کار آسون‌تری میشه.
‫خب، اسم من جی دنیل اطلسه،
‫و بذارید مثل همیشه از
‫طرف همکارهای نه چندان جذابم بگم...
‫اوه! خیلی خوشحالم که برگشتیم!
‫بله. بله. یه مدت غیبمون زده بود،
‫ولی در دنیای شعبده‌بازی،
‫هر چیزی که ناپدید میشه، ‫دوباره پدیدار میشه.
‫البته به شرط اینکه حقه درست ‫اجرا شده باشه.
‫من مریت مک‌کینی هستم.
‫برخلاف رفیق خوبم دنی،
‫امشب دم در غرورتون رو جا گذاشتید ‫و اومدید تو.
‫این مراسم زیرزمینی کوچولو رو پیدا کردید
‫چون می‌خواستید گول بخورید.
‫سلام، رفقا. من جک وایلدر هستم.
‫جنگ، همه‌گیری، تغییرات آب‌وهوا، ‫هوش مصنوعی.
‫بیاید قبول کنید، الان بیشتر از همیشه به ‫شعبده‌بازی نیاز داریم.
‫پس می‌خوام خوب حواستون رو جمع کنید.
‫بهتره از حقه بعدی جا نمونید.
‫هنلی ریوز، البته الان دیگه شدم ‫هنلی ریوز استنلی.
‫سه‌تا بچه، دوتا سگ و یه مدرک ارشد.
‫مشتاق دیدار.
‫دلتون برامون تنگ شده بود؟
‫اینا قدیما کارشون عالی بود.
‫منم قبلاً دلم می‌خواست شعبده‌باز بشم.
‫دوازده ساله‌م که شد از سرم افتاد.
‫مراقب باشید، ممکنه در حال گوش دادن ‫به حرفاتون باشن.
‫اوه، مُردم از ترس.
‫مثلاً می‌خوان چیکار کنن؟
‫اون طلای واقعیه؟
‫- چی؟ ‫- اون طلای واقعیه؟
‫آره، من پولدارم.
‫اینجا نمایش شعبده‌بازیه، رفیق.
‫هر احمقی که میاد اینجا جیب‌بره،
‫یا از احمق‌ها جیب‌بری می‌کنه.
‫- شعر هایکو گفت؟ ‫- چی میگه؟
‫به هر کدومتون یه کارت بازی دادن.
‫میشه بیارینشون بالا؟
‫خب. حالا قراره کارت‌ها رو ترکیب کنیم،
‫پس لطفاً همه برگردن سمت غریبه کناریشون
‫و کارتشون رو باهاشون عوض کنن.
‫خیلی خب، عالیه. حالا...
‫اه... شما.
‫- من؟ ‫- بله. کارتت چیه؟
‫- آس خشت. ‫- آس خشت. خیلی خب.
‫بیاید یه کم سخت‌ترش کنیم.
‫کسی هست که آس خشت داشته باشه؟
‫وایسا، منم. آس خشت!
‫اوه!
‫انگار یه سوارکار شماره پنج داریم ‫که اسمش لولا نیست.
‫بیا بالا، قراره بشی دستیار ما.
‫- برو! ‫- آره، برو!
‫خب، تو چشم‌های من نگاه کن
‫و... بخواب.
‫هنوز کارم رو بلدم.
‫خب، ممکنه این آقا شبیه یه بچه‌ی عادی باشه،
‫ولی امشب قراره یه شعبده‌بازی ‫شگفت‌انگیز برامون انجام بده،
‫مثل یه مرد تسخیرشده.
‫به معنای واقعی کلمه.
‫- هنلی. ‫- بله، مریت.
‫میشه وارد کالبدش بشی؟
‫بله. و جک، میشه تو هم بری؟
‫تخصصم همینه.
‫و... وای، خدا به دادت برسه.
‫اطلس، میشه تو هم بری؟
‫منم بهتره برم.
‫برای شعبده‌بازی، کار گروهی ضروریه.
‫- اوه! ‫- واو!
‫جی دنیل اطلس هستم.
‫خب، کی دوست داره یه حقه ببینه؟
‫می‌سپرمش به تو، مریت.
‫سلام، دوستان زیبا.
‫خب، همه می‌دونن مریت مک‌کینی ذهن‌خوانه.
‫خب، الان من خودشم. ‫یا اون منه. کی می‌دونه؟
‫اه، حس می‌کنم امشب یه نفر اومده اینجا
‫که شعبده‌بازی رو تماشا نکنه، ‫بلکه تخریبش کنه.
‫کسی به اسم برت فینگن اینجاست؟
‫چه خبر؟
‫خب، تو و دوستات
‫برنامه تبادل ارز دیجیتال کمپ هوبارت رو تاسیس کردید.
‫- درسته. آره. ‫- کارمون همینه.
‫نصف حقوق بیکاری
‫و بازنشستگی مردم نیویورک رو ازشون قاپیدید.
‫اه، داری اغراق می‌کنی،
‫در ضمن، ما از همون اول بهشون گفته بودیم ‫که کارشون چه خطراتی داره.
‫همه می‌دونستن دارن چیکار می‌کنن، رفیق.
‫سودش رو خارج قایم کردید؟
‫شماره حسابتون با ۵۳۲۹۷ تموم میشه؟
‫امکان نداشت این رو بدونی...
‫اوه، این طلای واقعیه؟
‫برت، حواست بیشتر به وسایلت باشه، رفیق.
‫مریت که روانیه، ولی من، جک،
‫عاشق تردستیم.
‫از رفقات بپرس. اونا وظیفه‌شون رو برای ‫کم کردن شکاف ثروت انجام دادن.
‫چی؟ چی داری...
‫خب، اینم از توزیع مجدد عادلانه.
‫هی! هی، هی!
‫ممنون. ممنون.
‫وکیلم رو خبر کردم، رفیق! ‫بدبختت می‌کنم!
‫اوه اوه!
‫یکی یادش رفته که هنلی می‌تونه پرواز کنه.
‫دیگه می‌تونی نمایش رو به ما بسپری، ‫ولی یه کف مرتب
‫به افتخار بهترین سوارکار روی استیج.
‫اوه! واو.
‫هی، هی، هی، هی.
‫عالیه. خب، دوستان، نوشیدنیتون رو بردارید،
‫و بریزید روی کارتتون.
‫می‌تونید؟
‫دوازده کلمه خاص روی کارت همه‌تون
‫- شدن رمز کیف‌پول ارز دیجیتال شما. ‫- اوه!
‫وارد بشید و می‌تونید چندین میلیون ‫پول دزدی برت رو...
‫با توزیع منصفانه‌تری اونجا پیدا کنید.
‫وای خدا. پنجاه هزار دلار!
‫پنجاه هزار دلار!
‫کارت تمومه، مردک!
‫واو، واو! ‫آروم باش، مو قرمز،
‫چون یه الهام داره بهم دست میده.
‫شاید پلیس‌ها قراره بیان داخل!
‫پس شعبده‌بازی شخصیتون رو انجام بدید
‫و با شمارش سه، دو، یک ناپدید بشید.
‫خیلی خب، نزدیک بشید. دقت کنید.
‫چون هر چقدر فکر کنید دارید چیزهای ‫بیشتری می‌بینید،
‫- تغییر شکل دادن حقه‌های قدیمی... ‫- چی؟
‫و ارائه کردنشون به شما ‫به عنوان حقه‌های جدید کار آسون‌تری میشه.
‫وای خدا، نه.
‫نه!
‫ببین، به نظرم کارت عالی بود.
‫اه، به نظرم خوب تونستم نقش اطلس رو بازی کنم.
‫نقش مریت جای کار داره.
‫- هوم. ‫- باید ترکیب یه معتاد اهل سن‌دیگو
‫و یه ناخدای قایق ماهی‌گیری باشه.
‫درسته.
‫نه، جدی میگم، باسکو، ‫نمی‌دونم چطوری این کار رو انجام میدی.
‫تقلید خوب فقط به ادا درآوردن نیست.
‫مهم توجه به جزئیات،
‫شخصیت و ریزه‌کاری‌هاست.
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫بذار امتحان کنم.
‫ام... من جی دنیل اطلس هستم.
‫هر چقدر بیشتر دقت کنید، ‫چیزهای کمتری می‌بینید.
‫بدک نبود.
‫آره. حالا بهتر میشی.
‫- بد نبودم. ‫- شروع خوبی نبود.
‫- جای کار داره. ‫- خیلی خب، باشه.
‫- هی به چی نگاه می‌کنی؟ ‫- هیچی. هیچی.
‫رفیق، غصه نخور. دوستان، ما رو ببینید!
‫ببینید چقدر پیشرفت کردیم. ‫امشب ترکوندیم.
‫خیلی خب، دفعه بعدی کلاه‌گیس صورتیه ‫رو می‌ذاری دیگه، نه؟
‫نه.
‫- رفیق، باز قفله. ‫- خیلی خب، الان قفلش رو باز می‌کنم.
‫وایسا، وایسا، اون کار رو انجام بده.
‫- نه. ‫- تو رو خدا.
‫- آخه لازم نیست. ‫- خیلی باحاله.
‫- من کیفت رو نگه می‌دارم. ‫- آخه الکیه.
‫- یالا، باحاله دیگه. ‫- خیلی خب.
‫تو می‌تونی.
‫من اگه بلد بودم، کاری جز این ‫انجام نمی‌دادم.
‫- عالیه. ‫- باورنکردنیه.
‫راضی شدین؟
‫- آره، عالی بود. ‫- آره.
‫لطفاً در رو باز کن. یخ زدیم.
‫بهترین آپارتمان شهر.
‫آره، و کسی جز خودمون ما رو نمی‌بینه.
‫حیف شد.
‫بیا نزدیک‌.
‫نزدیک‌تر.
‫یارو بدبخت شد.
‫الان کی پولدار شده؟
‫چارلی، میشه خاموشش کنی؟
‫فکر کنم امشب از دیدن اطلس خسته شدم.
‫حله.
‫هر چیزی که ناپدید میشه، ‫دوباره پدیدار میشه.
‫البته به شرط اینکه حقه درست ‫اجرا شده باشه.
‫باسکو، میشه پیتزا رو چک کنی؟ ‫خیلی گشنمه.
‫اه، منم همینطور.
‫...چهار سوارکار!
‫پیتزا نداریم، نوشیدنی داریم.
‫- و، نه، جدی فقط نوشیدنی داریم. ‫- نزدیک‌تر. چون
‫- هر چقدر فکر کنید... ‫- نمی‌خورید؟
‫چرا. یکی به من بده.
‫داداش، تو رو خدا خاموشش کن.
‫خاموش کردم.
‫خیلی خب. خندیدم، رفقا. ‫اون یکی پروژکتور کجاست؟
‫من هولوگرام نیستم.
‫«من هولوگرام نیستم.» ‫درسته. آره.
‫دقیقاً یه هولوگرام همین حرف رو میزنه.
‫- وای خدا، تو واقعی هستی. ‫- دیگه به صورتم دست نزن.
‫ببخشید. فکر کردی هولوگرامی.
‫دیگه هیچوقت به صورتت دست نمی‌زنم. ‫من طرفدار دو آتیشتم.
‫حال شما؟
‫چطوری پیدامون کردی؟
‫نمی‌دونم. کلاً سی ثانیه طول کشید.
‫اگه پیدا کردنتون برای من اینقدر آسون بود،
‫برای پلیس چقدر می‌تونه آسون باشه؟
‫- واو، وایسا ببینم، پلیس؟ ‫- آره، پلیس.
‫پلیس چرا باید دنبالمون باشه؟
‫اه، نمی‌دونم، مثلاً
‫سرقتی که مرتکب شدید چی؟
‫یا اینکه بی‌اجازه اینجا اتراق کردید
‫و برقی که مصرف می‌کنید رو
‫از جعبه مدار اون گوشه می‌گیرید؟
‫نمی‌دونم، هر دلیلی ممکنه داشته باشه. ‫درست میگم، بوزو؟
‫باسکو.
‫- هوم. ‫- باسکو لروی.
‫اه، درسته، آره، باسکو لروی.
‫تو چت‌جی‌پی‌تی چی نوشته بودی؟ ‫«اسم تخیلی شعبده‌بازی؟»
‫- نه، اسم واقعیمه، اطلس. ‫- هوم.
‫مگه مامان تو عاشق جغرافیا بوده؟
‫- خنده‌دار نبود. ‫- هوم.
‫تو ما رو نمی‌شناسی، رفیق.
‫- اتفاقاً خوب می‌شناسمتون. ‫- اوه.
‫باسکو لروی با اون اسم مشکوکش،
‫یه جوون آینده‌دار در بازیگری
‫که رویاش در این زمینه به خاطر ‫وام‌های دانشجویی از دست رفت.
‫حیف شد که مجبور شدی مدرسه جولیارد ‫رو رها کنی،
‫ولی هیچوقت دست از اجرا کردن نکشیدی.
‫اه، اگه درست یادم باشه، ‫آخرین اجرایی که بابتش پول گرفتی،
‫اجرا در نقش المو تو تایمز اسکوئر بود؟
‫خیلی خب، اول از همه، نقش المو نبود.
‫توپولوی قرمز بود.
‫پو!
‫- چی؟ ‫- توپولوی قرمز.
‫- اسمش پوئه. ‫- اوه، پو!
‫توپولوی مورد علاقمه.
‫نه؟
‫- اسمش پوئه. ‫- چه بامزه.
‫و تو، جون روکلر.
‫از تمام مدارس شبانه‌روزی
‫که والدینت به زور ثبت‌نامت کردن اخراج شدی.
‫فکر کنم از حرف شنیدن خوشت نمیاد.
‫اه، بذار حدس بزنم.
‫اه، فکر می‌کنی «سن بالاها» ‫سیاره رو نابود کردن
‫و درست کردن گند کاری‌هاشون ‫وظیفه نسل توئه.
‫- درست فکر می‌کنم؟ ‫- مگه اشتباه میگم؟
‫نه.
‫واسه همین از خونه فرار کردی،
‫اومدی نیویورک و تو مغازه
‫وسایل شعبده‌بازی تنین، ایشون یعنی ‫چارلز گیس رو دیدی.
‫- بله، سلام. ‫- سلام.
‫نتونستم به صورت آنلاین چیز خاصی ‫درباره‌ت بفهمم.
‫هرچند، می‌دونم یتیم بودی
‫و تمام دوران کودکیت بین چندتا ‫خانواده دست به دست شدی،
‫و تازه وقتی با این دو نفر آشنا شدی
‫فهمیدی خانواده یعنی چی.
‫بنابراین، شما سه‌تا
‫چند ساله دارید رابین هود بازی درمیارید،
‫با هر حقه سعی کردید دنیا رو عوض کنید،
‫و می‌رسیم به خطرناک‌ترین سرقتتون تا ‫به امروز، هویت من.
‫مگه اونجا بودی؟
‫قیافه ما رو
‫روی تمام پوسترها و ایستگاه‌های متروی ‫شهر چاپ کرده بودید.
‫راستی، این کارتون نقض حق نشره.
‫معلومه که اونجا بودم.
‫خب، نظرت چی بود؟
‫- به نظرت باید بیشتر روی نقش مریت کار کنی. ‫- می‌دونستم.
‫- موضوع حساسیه. ‫- نه.
‫- تو درک نمی‌کنی. ‫- دروغ میگه.
‫ولی به صورت کلی طراحی تاثیرگذاری بود.
‫فکر کنم طراحیش کار تو بود، ‫آقای ساکت؟
‫- مغز متفکر پشت پرده. ‫- آره، خب،
‫- الکساندر هرمن... ‫- وای پسر.
‫گفت کسایی که حقه‌هاش رو طراحی کردن ‫نابغه‌های واقعی بودن.
‫همین که اسم طرف رو می‌دونی،
‫مشخصه مغز متفکر پشت پرده هستی.
‫و تو، تردستیت پیشرفته بود. ‫عالی بود.
‫خیلی فرز و چابکی. ‫واقعاً تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫پس انگار عالی بودیم.
‫نه اتفاقاً.
‫ولی با کمک، می‌تونید بهتر بشید.
‫آره، الان... الان فهمیدم چرا چشم ‫من رو فرستاده سراغتون.
‫- ببخشید. ‫- وایسا، گفتی چشم؟
‫آره، چشم.
‫خیلی خب، گوش کنید.
‫این کارت سه هفته پیش اومد آپارتمانم،
‫با چهارتا بلیط هواپیما
‫و دستورالعمل‌هایی که لبه‌ش پنهان شده
‫برای نمایشی بهتر و بزرگتر از
‫تمام چیزهایی که تا الان دیدین.
‫حقه‌ای که به دلایلی، شامل هر سه نفر شماست.
‫- ما؟ ‫- اوهوم.
‫- چرا بقیه سوارکارها نه؟ ‫- نه،
‫- بقیه سوارکارها مُردن. ‫- چی؟
‫برای من، برای من مُردن. ‫اینقدر نپرید وسط حرفم.
‫نه، اوضاع زیادی احساسی شد. ‫همه استعفا دادن.
‫منم رفتم استرالیا. داستانش مفصله.
‫و الان به ما نیاز داری؟
‫طبق اون کارت، آره.
‫خب، ما به تو نیاز نداریم، پس...
‫باسکو.
‫چیه؟ این رو می‌خوایم چیکار؟ ‫خودمون سه‌تایی عالی هستیم.
‫عالی هستید؟ ‫دارید از یه
‫متخصص ارز دیجیتال پول می‌دزدید.
‫بحث من یه پول گنده‌ست، پسر.
‫چیزی که می‌تونه
‫یه تغییر واقعی ایجاد کنه.
‫فکر کردم هدف شما همینه.
‫هست. نه، دقیقاً.
‫هدفمون همینه.
‫آره، ولی خودمون می‌تونیم کارمون رو انجام بدیم.
‫- جدی؟ ‫- نه، نه، اون...
‫- پس موفق باشید. ‫- چی؟ نه.
‫میشه یه لحظه صبر کنی؟
‫چیکار می‌کنی؟ ‫چه خبر شده؟ خل شدی؟
‫- طرف جی دنیل اطلسه. ‫- آره، می‌شناسمش.
‫طرف یه اسطوره‌ست.
‫اسطوره بود. الان فقط یه عوضیه.
‫- میشه... ‫- آره، باشه.
‫باسکو، شاید عوضی باشه، ‫ولی یکی از اعضای سوارکارهاست.
‫دست بردار، بهمون اعتماد کن دیگه.
‫خیلی خب. وقت تصمیم‌گیریه، بچه‌ها. ‫چی شد؟
‫پایه‌اید...
‫یا نه؟
‫حقه چیه؟
‫[لیمپوپو، آفریقای جنوبی]
‫خوش اومدید، اعضای محترم جامعه،
‫مطبوعات عزیز، دوستان و همکاران.
‫امشب اینجا جمع شدیم که
‫جدیدترین و بزرگترین معدن وندربرگ رو جشن بگیریم،
‫سی‌سه، یا اونطور که دوست داریم صداش کنیم،
‫«آماهله،» که به زبان زولو میشه ‫«زیبا.»
‫چون هر بچه در چشم مادرش
‫زیباست.
‫مشتری‌هامون می‌تونن مطمئن باشن که
‫وقتی بزرگترین نماد عشق جهان رو خریداری می‌کنن،
‫اون محصول فقط با عشق تولید شده.
‫به افتخار آماهله، و همه شما.
‫خب، ممنون که تا اینجا اومدید.
‫امیدوارم تحت تاثیر آماهله قرار گرفته باشید.
‫ببخشید، منظورم سی‌سه هست.
‫- اوه، خیلی هیجان‌انگیزه. ‫- آره، عالیه.
‫ولی مطمئنم این روز خوب رو انتخاب کردید ‫که نگرانی‌هاتون رو با ما در میون بذارید،
‫که برخلاف انتظاراتتون، من مخالفتی ‫باهاشون ندارم.
‫در خدمتم.
‫درسته. خب، هیئت‌مدیره حس می‌کنه
‫پیشبینی‌ها ممکنه خوشبینانه باشن...
‫هوم.
‫مخصوصاً با افزایش رقابت در زمینه آزمایشگاه‌ها
‫و در ارتباط با قرض گرفتن نرخ...
‫ویلیام. ویلیام.
‫پدرم دوستت داشت، ولی
‫الکی نبود که صدات می‌کرد ابر تاریکش.
‫چه حیف.
‫خانواده وندربرگ باخت نمی‌دن.
‫و همونطور که می‌دونید، تیم موتوراسپورتمون
‫برای هفتمین بار قهرمان موناکو شد.
‫معدن سود می‌کنه.
‫دیگه؟
‫درسته.
‫قیمت‌گذاری. حداقل نرخی که...
‫میشه اذیت نکنی، ویلیام؟
‫و واقعیت رو به رخم نکشی؟
‫این الماس چقدره؟ پنجاه و پنج عیار؟
‫مرکز جهانی الماس آنتورپ قیمتش رو می‌ذاره ‫سه میلیون دلار آمریکا.
‫ویلیام، میشه دهنت رو باز کنی
‫و زبونت رو بیاری بیرون؟
‫همین الان.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫اگه ویلیام قرار بود قورتش بده،
‫همین الماس گلوش رو داغون می‌کنه.
‫اینقدر خونریزی می‌کنه تا بمیره، ‫و وقت نمیشه که دکترها برسن.
‫پس برای مرکز جهانی الماس آنتورپ سه میلیون دلاره،
‫ولی برای ویلیام، بسیار باارزش‌تر از این حرفاست.
‫بگو ببینم، به عنوان مدیرعامل مسئول
‫بزرگترین معدن‌های الماس جهان،
‫از سودمون کمتر کنم،
‫یا قیمت‌هایی رو انتخاب کنم
‫که می‌دونم فقط مشتری‌های خاص ‫به پاش پول میدن؟
‫درست همونطور که فکر می‌کردم.
‫خب...
‫اگه نگرانی دیگه‌ای ندارید،
‫می‌خوام با لیست قیمت‌هام برم آنتورپ
‫و سنگ‌هامون رو نشونشون بدم.
‫اوه، می‌دونی که از اول هم می‌تونستی بگی ‫قراره بیایم اروپا دیگه؟
‫می‌دونی، یه حقیقت جالب درباره آنتورپ، ‫اونم اینه که...
‫[بلژیک] ‫اوه، عالی شد، اطلاعات جادویی بیشتر. چه باحال.
‫الماس قلب، باارزش‌ترین جواهر تاریخ
‫و پایه و اساس شرکت استخراج وندربرگه.
‫به مدت چند سال، خانواده‌شون ‫این سنگ بزرگ رو
‫داخل گاوصندوق سریشون مخفی کردن،
‫تا هفتاد طبقه زیرزمین.
‫و نه تو هر زمینی. ‫تو بیابان عربی.
‫تا حالا کسی جز تیم مورد اعتمادشون ‫وارد اونجا نشده.
‫دسترسی به اونجا از یه آسانسور ممکنه،
‫که مدام توسط نگهبان‌های مسلح ‫تحت نظر قرار گرفته شده...
‫هویت تایید شد.
‫...و پشتش یه سیستم امنیتی چند ‫مرحله‌ای بیومتریکه.
‫اما دنیا قراره تماشا کنه،
‫چون برای اولین بار در پنجاه سال،
‫اون الماس قراره آورده بشه به
‫اینجا یعنی آنتورپ، برای تایید اعتبارش
‫و آماده‌سازیش برای فروش در مزایده ‫خصوصی
‫برای جدیدترین یافته‌های شرکت که قراره ‫سه روز دیگه برگزار بشه.
‫خیلی خب، من که پایه‌ی دزدی هستم.
‫ولی چرا این الماس اینقدر خاصه؟
‫خب معلومه، چون کارت تاروت جادویی ‫بهمون گفت، جون، نه؟
‫آره، خیلی خب، بامزه بود. ‫ولی میشه حرفم رو تموم کنم؟
‫حرفت تموم نشده؟ ای بابا، ‫خیلی وقته داری حرف میزنی که.
‫درسته، کلی از حرفام مونده.
‫پس لطفاً توجه کنید.
‫به مدت چند دهه، اول، پیتر وندربرگ،
‫الان دخترش ورونیکا،
‫الماس‌ها رو با قیمت‌های خیلی بالا
‫به دلال‌های اسلحه، قاچاقی‌ها، نظامی‌های ‫کل دنیا فروختن
‫که بتونن پولشویی کنن.
‫پس یعنی پول کثیفیه.
‫در یه سری موارد که اصلاً خونیه.
‫ولی تو یه چشم بهم زدن...
‫در عوض فروش این سنگ‌های باارزش ‫پاکسازی میشن.
‫این خانم آرزوی بدترین آدم‌های دنیا ‫رو برآورده می‌کنه.
‫پس هر کی اون کارت تاروت رو فرستاده...
‫از معدود آدم‌های شرافتمند این دنیان.
‫تنها کسایی که هنوز به عدالت اهمیت میدن.
‫کسایی که خیلی وقته باهاشون حرف نزدم.
‫به خودشون میگن «چشم،»
‫و می‌خوان کاری رو انجام بدیم
‫که از پس سوارکارها برنمیاد.
‫رفیق، این کار،
‫یه فرصت برای چاقو زدن
‫تو دل اهریمنه.
‫پایه‌م.
‫امشب تو مزایده چشم همه به من و قلبه.
‫باید خوشگل بشم.
‫رنگ صورتی کم‌رنگ رو داری؟
‫لتابو.
‫- بله؟ ‫- نِی.
‫اون عکاس بریتانیایی ونیتی فر کیه؟
‫اه، اسمش چی بود؟ مارک...
‫مارک اسکرایبر؟
‫- شرایبر، احمق. ‫- شرایبر.
‫نوبتش رو تایید کن، بقیه رو کنسل کن.
‫پارسال عکاسی خیلی طولانی شد. ‫امسال باید انحصاری‌تر باشه.
‫- خیلی خب. ‫- ما صادق و روراستیم.
‫چیزی برای پنهان کردن نداریم.
‫خیلی خب، عالیه. هماهنگ می‌کنم.
‫ورونیکا هستم.
‫شما؟
‫برید بیرون.
‫شماره من رو از کجا آوردی؟
‫این خط خصوصیه، ‫و خیلی هم بد صدایی.
‫میگم کی هستی؟
‫اه، ورونیکا.
‫کمد سمت چپت.
‫آشنا نیست؟
‫واسه پسریه که پونزده سال پیش مُرد.
‫این برای من یا بقیه معنای خاصی نداره.
‫جدی؟
‫ما جفتمون می‌دونیم چیکار کردی.
‫ببین، اگه مدرک واقعی داری
‫و یا با من مشکلی داری، ‫چرا ازشون استفاده نمی‌کنی؟
‫پونزده سال پیش، چیزی که برای ‫پدرت خیلی عزیز بود رو گرفتی.
‫منم همین کار رو با تو می‌کنم.
‫الماس قلب رو می‌خوام.
‫باید بدیش به من.
‫وگرنه کارهایی که انجام دادی رو
‫برای تمام مردم دنیا فاش می‌کنم.
‫راحت باش. من چیزی برای پنهان کردن ندارم.
‫- وای خدا. ‫- هی.
‫ببخشید.
‫سلام. میشه کمک کنید این رو پیدا کنم؟
‫یک ساعته دنبالشم.
‫بله. اون سمته، خانم.
‫مارک شرایبر، جیمز وین، ‫از گروه روابط عمومی وندربرگ.
‫از طرفدارهای آثار شمام.
‫جیمز؟ دنی چی شد؟
‫اوه، دنی. بله، متاسفانه مجبور شدیم ‫اخراجش کنیم.
‫مشخص شد نژادپرسته.
‫و در ضمن، براتون تو هتل ردیسون بلو
‫- یه اتاق معمولی با منظره زشتی گرفته. ‫- اه.
‫خوشبختانه، خودم شما رو جابجا کردم ‫به هتل فرانک.
‫عاشق فرانکم.
‫بله، سوئیت پرزیدنتال که مناسب
‫رئیس‌جمهورها و عکاس‌های ‫حرفه‌ای مثل شماست.
‫اه، دعوت‌نامه‌تون به مراسم هم تغییر کرده.
‫میشه مطمئن بشم دعوت شدید؟
‫ممنون.
‫عکاسی رو هم از ساعت هفت انداختم ‫ساعت نُه،
‫که وقت کنید آماده بشید.
‫- بالاخره یکی درک کرد. ‫- بله.
‫مثلاً فکر کن الماس‌ها تو آزمایشگاه ‫ساخته میشن.
‫ادعا می‌کنن باارزش هستن،
‫ولی نه طبیعی هستن نه کمیاب.
‫کدوم زن صادقی روی انگشتش یه ‫الماس قلابی می‌خواد؟
‫موافقم.
‫یکی از بزرگترین حقایق باقی مونده
‫قدرت پشت یه جواهر طبیعیه.
‫الماس‌های واقعی مردم رو سرشار ‫از اشتیاق می‌کنن،
‫مثل چندین قرن گذشته.
‫درسته. در واقع، ماری آنتوانت
‫هر روز الماس امید رو می‌انداخت دستش،
‫و یک ماه بعدش...
‫توسط همین مردم
‫مشتاقی که می‌گید کشیده شد زیر گیوتین.
‫ولی ماری آنتوانت به خاطر الماس نمُرد.
‫به خاطر عدم همدردی مُرد.
‫خب...
‫و حقیقت اینه که، هیچوقت ‫حلقه امید رو دستش ننداخت.
‫مردم اینطور فکر می‌کردن.
‫جدی؟ جالبه.
‫پس اگه دلیل کشته شدنش مردم عصبانی نبودن،
‫و گیوتین هم نبوده،
‫علت مرگش... یه داستان بوده.
‫احتمالاً با لیست مهمان‌های خودم ‫آشنا نیستم.
‫شما تو صنعت الماس کار می‌کنید؟
‫نه، نه، منم مثل شما فروشنده‌ی وهم و خیالم.
‫می‌دونین، به مدت چندین قرن، ‫الماس‌ها بی‌ارزش بودن
‫تا وقتی آدم‌های پولدار و باهوش
‫مثل همین ورونیکا بهمون گفتن نه تنها
‫این تیکه‌های کوچیک شیشه کمیابن،
‫بلکه هیچ زوج محترمی
‫بدون یه الماس ازدواج نمی‌کنه.
‫نه، به این میگن یه حقه شعبده‌بازی حرفه‌ای.
‫ولی مشکل حقه‌ها اینه که...
‫همه درست و حسابی‌هاشون یه ‫مقدار پیچیده هستن.
‫تویی؟
‫من چیم؟
‫- البته که نه. ‫- نه، نه.
‫اگه مثل بعضی از مهمون‌هات ثابت نکرده بودم
‫که چقدر آدم شریفی هستم که اصلاً ‫راهم نمی‌دادی داخل.
‫اونجا لوییس برسینیو رو دیدم، ‫دلال اسلحه.
‫سلام، قربان.
‫و البته، ماریا بورتنیک، که وقتی هول میشه،
‫علی‌رغم حضور انحصاریش در مطبوعات ‫می‌تونه بین بقیه جا بیفته.
‫شاید شما هم بخواید خودتون رو معرفی کنید.
‫اونوقت ما هم می‌تونیم شما رو زیر سوال ببریم.
‫هوم.
‫فعلاً زوده.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫نیاز نیست.
‫بذارید کیکش رو بخوره.
‫مارک شرایبر.
‫ورونیکا وندربرگ.
‫بیا زودتر تمومش کنیم، خب؟
‫مزایده‌مون به زودی شروع میشه.
‫مطمئنم می‌تونی انصاف رو در حق ‫الماس قلب به جا بیاری.
‫بله. فقط یه قانون دارم. ‫رو حرف من حرف نیار.
‫خب، مطمئنم می‌تونم حرف گوش کن باشم.
‫خب، اگه نتونستی، مجبورت می‌کنم.
‫اوه. ازت خوشم اومد.
‫از این طرف، عزیزم.
‫- نمی‌خوام آرایشم مات باشه. ‫- باشه. چشم.
‫و دلم نمی‌خواد چپ و راست دماغم ‫برق بزنه.
‫خیلی خب.
‫- ببینم. ‫- اوهوم.
‫ببخشید، میشه این خانم مزاحم
‫از وسط عکس من بره اونور.
‫ممنون.
‫تنها چیزی که از اون الماس باارزش‌تره ‫وقت منه.
‫درباره‌ت تحقیق کردم.
‫صنعت شما هم مثل صنعت کاری من،
‫سرشار از داستان‌های تخلیه.
‫ولی تو می‌تونی زیباییش رو نشونمون بدی.
‫از این نظر شبیه هم هستیم.
‫ما توطئه نمی‌فروشیم، بلکه حقیقت رو می‌فروشیم.
‫خب، به نظرم ما که هیچی نمی‌فروشیم.
‫بقیه خریداری می‌کنن.
‫هوم.
‫بذار ببینم...
‫اه... الماس رو بیارید بیرون.
‫نه، آقا پسر.
‫به هیچ عنوان.
‫انعکاس شیشه عکس رو خراب می‌کنه.
‫من تحمل نقص ندارم.
‫فکر نکنم خانم زیبایی مثل
‫خانم وندربرگ هم تحملش رو داشته باشه.
‫پس یا بیارش بیرون یا یه عکاس ‫جدید پیدا کنید.
‫اتفاقاً امیدوار بودم همین رو بخوای.
‫یادم نمیاد خواسته باشم.
‫زیباست. نشونش بده. عالیه.
‫فوق‌العاده‌ست. عالیه.
‫زیباست.
‫آره. لبخند بزن، انگار داره بهت خوش می‌گذره.
‫ما واسه همین اینجاییم.
‫نگهش دار.
‫این شد یه عکس بی‌نظیر.
‫نگهش دار.
‫و شما، خانم، خیلی نزدیک شدی.
‫من فقط... می‌خواستم کمک کنم.
‫- پیشونی ایشون از الماس براق‌تر شده. ‫- وقتی پای قلب در میون باشه...
‫باور کن دارم کارم رو انجام میدم.
‫- من از تو دستور نمی‌گیرم. ‫- پای قلب که میاد وسط،
‫- مجبوری به حرفم گوش کنی. برو اونور. ‫- خودم می‌تونم برم.
‫- ممنون. ‫- درسته.
‫آقای شرایبر.
‫اگه همونقدر که میگی بااستعدادی،
‫تا الان باید عکس لازم رو گرفته باشی.
‫- چندتا گرفتم. ممنون. ‫- عالیه.
‫خب، خوشحال شدم، ولی خریدارها منتظرن.
‫دیوونه شدم.
‫ببریدش یه جای امن.
‫چشم، لتابو.
‫- چی شد؟ ‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫وقت نداریم. بریم.
‫تبریک میگم که
‫تا الان تونستید قسر در برید.
‫ولی حدس بزنید چی شد؟
‫تغییرات آب و هوایی
‫هم به شما اعتماد نداره.
‫ثروتتون رو از مادر طبیعت ما گرفتید،
‫آسمونش رو با جت‌های شخصیتون ‫به آتیش کشیدید...
‫- خیلی خب، منظورت رو فهمید. ‫- باشه.
‫با سیری‌ناپذیر بودنتون نابودش کردید...
‫مرد جوون، همه ما می‌خوایم ‫دنیا رو نجات بدیم،
‫ولی زمان هم باارزشه و تو داری ‫وقت من رو تلف می‌کنی.
‫خفه شو، براق.
‫نظرت چیه نِی پلاستیکیت رو
‫بذاری کنار و اینجا رو جمع کنی!
‫مهمون‌های محترم. ‫من جی دنیل اطلس هستم.
‫شاید من رو از چهار سوارکارها شعبده‌باز
‫یادتون باشه.
‫حالا تماشا کنید که چطوری می‌تونم ‫الماس قلب رو کف دستم پدیدار کنم.
‫خدای من، حتماً اینم مثل آقای
‫صلح‌طلب تشنه توجهه.
‫مطمئن باشید جای الماس امنه.
‫جدی؟
‫یه مرد عاقل تو آیینه بهم گفت،
‫هیچوقت فکر نکن که باهوش‌ترین آدم ‫تو جمعی، ثابتش کن.
‫راحت باش.
‫خیلی خب، بذار ببینم می‌تونم جعبه‌ش ‫رو باز کنم یا نه.
‫اه... اجی مجی.
‫هاه. نه. اه... آلاکازام.
‫وایسا.
‫باز شو.
‫اه.
‫هنوز هم جاش پیش من امنه.
‫نه. آروم باش. هوم، آروم باش، ورونیکا.
‫همونطور که تبلیغاتت دوست دارن ‫به ما یادآوری کنن،
‫الماس‌ها نمی‌شکنن.
‫- ببریدش یه جای امن. حالا! ‫- جلوش رو بگیرید! بگیریدش!
‫جلوش رو بگیرید!
‫- جک. ‫- سلام.
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- اومدم نجاتت بدم.
‫- اه. ‫- قابلت رو نداشت.
‫برای تو هم کارت فرستادن. هاه.
‫- سلام. من جون هستم. ‫- آره.
‫- این کیه؟ ‫- شرمنده، با ماست.
‫الماس کجاست؟
‫چی؟
‫فکر کنم زیاد هم به محیط زیست ‫اهمیت نمی‌دید.
‫از اونی که به نظر میای قوی‌تری.
‫هی!
‫کارتم گفت از اینجا ببرمت بیرون. نمی‌دونم.
‫هنلی ریوز؟
‫من هزارتا پوستر ازت دارم.
‫- تو قهرمان... ‫- خیلی خب، طرفدار بازی‌هات رو بذار برای بعد.
‫ولی... می‌دونی، خوشحالم می‌بینمت.
‫بذارش واسه بعد. باید بریم بالا.
‫دستاتون رو بیارید بالا و تکون نخورید!
‫عجب گیری کردیم.
‫چه خبر شد؟
‫کنسرتوی بتهوون در کلید دی ماژور.
‫چرته، چرته، مزخرفه!
‫واو. مریت؟ چه خبر شده؟
‫اطلس، خیلی دوست دارم ببینم خودت می‌تونی ‫اینا رو به زبون بلژیکی هیپنوتیزم کنی یا نه.
‫منظورت زبان فلمیشه دیگه.
‫آها، پس واسه همین عملی نشد.
‫چه تجدید دیدار فوق‌العاده‌ای. ‫باید بریم.
‫هنلی ریوز!
‫- خوش برگشتی! ‫- ممنون.
‫و باید بگم، تو...
‫- خیلی خب، یالا، باید بریم! ‫- آره، آره، آره!
‫داشتم ازش تعریف می‌کردم
‫چون از دیدنش خوشحال شدم. ‫فقط از دیدن خودش.
‫- من... ‫- فهمیدیم بابا!
‫اون بالا.
‫واو! واو! واو! ‫اون اومده دنبال ما؟
‫کس دیگه‌ای جز ما می‌خواد فرار کنه؟
‫بریم، بریم. یالا!
‫یالا.
‫اه، از اول مراسم
‫تو دستم بود. هیچوقت...
‫الماس رو عوض نکردن.
‫جعبه‌ش رو عوض کردن.
‫و شما، خانم، خیلی نزدیک شدی.
‫نظرت چیه نِی پلاستیکیت رو ‫بذاری کنار و اینجا رو جمع کنی!
‫مهمان‌های محترم...
‫باز شو.
‫هنوز هم جاش پیش من امنه.
‫الماس‌ها نمی‌شکنن.
‫- لتابو. ‫- بله، خانم؟
‫باید یه کاری کنیم پشیمون بشن.
‫چه جور هم.
‫مارک شرایبر از ونیتی فر هستم.
‫از چی جا موندم؟
‫می‌دونین، فکر می‌کردم براق‌تر از اینا باشه.
‫خیلی خب. بدش من.
‫- ممنون... چیکار می‌کنی؟ ‫- اوه. ببخشید. خیلی لیزه.
‫- هی. هی. ‫- مراقب باش.
‫خیلی خب، دیگه تکرار نشه.
‫هی، میشه درباره این مسئله تو چشم صحبت کنیم؟
‫اه... اینا کی هستن؟
‫همون بچه‌های بااستعدادی که یه دیپ‌فیک ‫از نمایش ما اجرا کردن.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫شما پلیس‌ها رو فرستادین خونه من؟
‫بچه‌هام رو ترسوندین.
‫- آره، شرمنده. ببخشید. ‫- ببخشید.
‫راستی، بچه‌ها چطورن؟
‫اون زندگی حومه‌شهری حوصله سر بری که به خاطرش ‫ما رو ول کردی چطوره؟
‫- هی، آروم باش، رفیق. فرصتت رو از دست دادی. ‫- هوم.
‫می‌بینی اون سنگه چقدریه؟
‫نه، ببینم.
‫اوه، الماس قلب که نیست، ولی ‫تاثیرگذاره.
‫گفتم که، دنی. احساس امنیت نمی‌کردم
‫بخوام در حالی که سر و ته شدم از ‫یه تنگ‌پوش فرار کنم.
‫شش ماهه باردار بودم.
‫بیخیال، می‌تونستیم آخرش نجاتت بدیم.
‫هیچیت نمیشد.
‫- بیخیال. ‫- شما که حتی دلتنگم هم نشدین.
‫چقدر طول کشید یکی دیگه رو جام بیارین؟ ‫یه بعد از ظهر؟
‫ام، و یه شب.
‫هی، راستی، لولا چطوره؟
‫- شما هنوز... ‫- نه.
‫رفت پاریس.
‫ای وای. جی وایلدر بزرگ رو ول کرد. ‫خدای من.
‫متاسفم. ناراحت شدم.
‫الان نباید سوار یه کشتی تفریحی باشی
‫و خودت رو کوچیک کنی؟
‫- خودم رو کوچیک کنم؟ ‫- آره.
‫من در ازای هر کشتی مسافرتی یه حقوق ‫پنج رقمی می‌گیرم، به اضافه‌ی مزایاش.
‫«به اضافه مزایا.» ‫گفت به اضافه مزایا.
‫و فکر می‌کردم تا سر حد مرگ
‫نوشیدن مریت تو مکزیک افسرده کننده‌ست. ‫اوه.
‫خوب شد گفتی، بذارید برگردم سر نوشیدنیم.
‫کبدم که خود به خود قرار نیست ‫از کار بیفته.
‫اه، میشه بزنی کنار؟
‫وایسا، وایسا. داری میری؟
‫خب آره، خوشحال شدم.
‫ام، نمی‌دونم، ده سال دیگه می‌بینمتون؟
‫خوشحال شدم کوچولوها.
‫بدرود.
‫آره، می‌دونی چیه؟ منم رفتم.
‫باید برم سر کارم.
‫جدی؟ هزینه تاکسیت رو هم میدن؟
‫پیمان‌نامه عدم افشا امضا کردم. ‫نمی‌تونم لو بدم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫شش‌تا دستگیره اینجاست ولی هیچکدومشون ‫بازش نمی‌کنن.
‫فکر کردی با کی داری حرف میزنی؟ ‫بکش کنار.
‫ببخشیدها، ولی من نمی‌دونم
‫شماها چتونه.
‫انگار قبلاً با هم دعوا کردید،
‫و جو زیاد صمیمی نیست.
‫آره، شماها سوارکارها بودید.
‫من نمی‌فهمم. چرا جدا شدید؟
‫از اونا بپرس. ‫ازشون بپرس چرا جدا شدیم.
‫اگه دست من بود که کار به اینجا نمی‌کشید.
‫- چشم می‌خواست که ما... ‫- نه، نه.
‫یه دلال اسلحه روسی رو لو بدیم.
‫باز باید مرورش کنیم؟
‫اشتباهات بزرگی مرتکب شدیم، ما...
‫- دست و پا چلفتی بازی درآوردیم. ‫- مغرور شدیم.
‫به خاطر ما، دیلن شرایک
‫دیگه از زندان روسیه آزاد نمیشه.
‫- کی؟ ‫- دیلن شرایک. خب؟
‫اونم یه سوارکاره. ای بابا. ‫تحقیق کن دیگه.
‫متاسفم. دوستان، من خبر نداشتم.
‫تا ابد اونجا گیر کرده؟
‫که یه تراژدیه و
‫من هیچوقت خودم رو به خاطر اون اتفاق نمی‌بخشم.
‫- منم همینطور. ‫- آره، باشه، رفیق.
‫ولی دلیل نمیشد بخوای از ما جدا بشی.
‫پسر...
‫چقدر بد، رفقا. متاسفم.
‫«چقدر بد؟»
‫عاشق اینم که
‫بچه‌های هم‌نسل شما اینقدر راحت ‫همه چی رو خلاصه می‌کنن.
‫اصلاً یکی توضیح بده
‫این فسقلی‌ها اینجا چیکار می‌کنن.
‫به همون دلیلی که شما اینجایید، رفیق.
‫چشم گفته بیان.
‫خب، الماس قلب رو گیر آوردیم.
‫الان چشم ازمون چی می‌خواد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- من یه چیز رو می‌دونم.
‫یه الماس نیم میلیارد دلاری تو دستته.
‫- پس میان دنبالمون. ‫- آره، صد در صد.
‫وایسا ببینم. اطلس، میشه کارتت رو ببینم؟
‫آره.
‫هوم.
‫- واو. ‫- یه نقشه‌ست.
‫- هی، اطلس، باباته. ‫- نه، این...
‫نقشه‌ایه که در صورت دور هم جمع شدن
‫سوارکارها خودش رو نشون میده.
‫- عمراً. ‫- خدایی، رفیق؟
‫بیخیال، چشم می‌خواد شما این ماموریت ‫رو انجام بدید.
‫شما سوارکارها هستید. ‫کاری که بلدید رو انجام بدید.
‫خیلی خب.
‫فکر کنم روساریتو می‌تونه چند روز ‫منتظر بمونه.
‫منم می‌تونم کارم رو چند روز عقب بندازم.
‫کار آسونی نیست، ولی یه فکری می‌کنم.
‫دل منم برای فرار کردن
‫و پریدن از روی پشت‌بوم با شماها تنگ شده.
‫- خوشحالم برگشتی. ‫- ممنون.
‫خیلی خب، حالا اینجا کجاست؟
‫[کاخ روسیون، فرانسه]
‫ما اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫چشم بهمون میگه.
‫- خیلی خب، وقت عکس گرفتنه. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫دارم عکس می‌گیرم. ‫مثل بقیه زوج‌ها.
‫لطفاً از این مکان
‫- فوق سری عکس پست نکنید. ‫- حسودی نکن.
‫می‌دونم تو هم می‌خوای تو عکسمون باشی.
‫آره. نمی‌خوام.
‫- چون می‌تونه به عنوان... ‫- خاطره‌ست دیگه.
‫نه، خاطره نیست. مدرکه.
‫هاه. تا حالا همچین دری ندیده بودم.
‫خیلی خب، نمی‌تونم بازش کنم.
‫تو می‌تونی، جک؟
‫وایسا ببینم. منظورت به «جون» نبود؟
‫- جک قفل بازکن ماست. ‫- واو.
‫بوی رقابت سالم میاد.
‫بیخیال، انصاف نیست.
‫وقتی این دختره به دنیا نیومده بود ‫من قفل باز می‌کردم.
‫بذارید جای کلید رو پیدا کنم.
‫- شاید اون طرفه. ‫- آره، زیرشه.
‫به نظر نمیاد اعتماد به نفس داشته باشی، جک.
‫- بازش می‌کنه. ‫- هوم.
‫- بازش می‌کنه. ‫- نکنه یادت رفته؟
‫هولم نکنید.
‫کِی قراره بازش کنه؟
‫هی، جک، فکر نکنم قفل باز کردنی باشه.
‫فکر کنم حل کردنیه. پس...
‫یادش بده.
‫واو.
‫می‌ذاری راه‌حلش رو پیدا کنم؟
‫خیلی خب.
‫اگه تا حالا رفته بودی اتاق فرار،
‫می‌فهمیدی هزاران مدل معما داریم.
‫نه فقط کلید و قفل.
‫- واو. ‫- هاه.
‫بهتره بری خودت رو به روز رسانی کنی، جک.
‫واو.
‫ولی خب، بفرما.
‫فکر کنم جک قفل رو براش شل کرد.
‫- هاه. ‫- اوه.
‫- واو. ‫- اوه.
‫اه، اینجا کجاست؟
‫بهشت شعبده‌بازها.
‫تابوت پی‌تی سلبیت؟
‫دیدی؟
‫رفقا، تنگ‌پوش هودینی.
‫خودشه.
‫هی، میشه به یاد قدیما اینو تنت کنم؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫به نظر من خنده‌دار بود.
‫خیلی ممنون. می‌خوای بپوشیش؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫چارلی، اینجا رو باش، داداش.
‫چیه؟
‫حقه گلوله گیری.
‫شوخی!
‫اوه!
‫- بن‌بسته؟ ‫- آره، بن‌بسته.
‫هی، رفقا، بن‌بسته.
‫- مطمئنی؟ ‫- هوم.
‫وای خدا.
‫آره، بن‌بسته.
‫هوم، عجیبه.
‫تاس باید اینجا باشه و توپ اینجا.
‫- واو. ‫- باریکلا.
‫کاری نکردم که.
‫چهار ردیف.
‫یک، پنج، هشت، چهار؟ ‫کُده؟
‫- یک، یک، پنج، شش، هجده... ‫- منهای چهار.
‫- یک، هشت، نُه؟ ‫- پونزده، هشتاد و چهار.
‫- ۱۵۸۴. ‫- چی...
‫کشف جادوگری.
‫اولین کتاب درباره شعبده‌بازی روی استیج.
‫تاریخ انتشارشه.
‫وای خدا، از کجا می‌دونه؟
‫اه، ساده بخوام بگم یه کامپیوتر ‫مملو از اطلاعات به درد نخوره.
‫هاه.
‫«به درد نخور؟»
‫چه باحال.
‫- باورنکردنیه. ‫- جالبه.
‫هی، رفقا، نقشه‌ی کاخه.
‫ولی انگار فرق داره.
‫بالا پایینه.
‫چپ راسته.
‫حتی اتاق‌ها هم حقه هستن.
‫سوارکارهای من.
‫تادیس!
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- همچنین، عزیزم.
‫می‌تونستی آیفون رو چک کنی و ‫در رو باز کنی بیایم تو.
‫اونوقت که دیگه کِیف نمی‌داد.
‫قربان. سلام، من چارلی هستم.
‫- از طرفدارهای پر و پا قرص شمام. ‫- سلام، چارلی.
‫ام...
‫تا حالا همچین دوربین لوبور بزرگی رو از نزدیک ‫ندیده بودم.
‫جدی؟ خب، تازه اولشه.
‫پس تو کارت‌های تاروت رو فرستاده بودی؟
‫نه.
‫نه، من خیلی وقته از این دیوونه‌بازی‌ها
‫و جنون جمعی شما دست کشیدم.
‫نه، تنها شعبده‎بازی‌هایی که الان انجام میدم
‫برای نوه‌هامه.
‫ولی چند هفته پیش،
‫یه کارت اومد دم در خونه‌م،
‫و بهم هشدار داد این کاخ رو
‫برای رسیدن هفت نفری که قراره به زودی ‫تحت تعقیب قانون قرار بگیرن آماده کنم.
‫- خودمونیم. ‫- آره.
‫وایسا ببینم، پس چرا چشم خواسته بیایم اینجا؟
‫خب، فکر کنم هر برنامه‌ای
‫براتون دارن،
‫توی این دیوارها پنهان شده.
‫می‌دونین، این کاخ، کاخ روسیون
‫قبلاً خونه‌شون بوده.
‫سال ۱۹۴۳،
‫متفقین از طرف تمام منابعشون به یه معجزه ‫نظامی نیاز داشتن.
‫از چندتا از بهترین
‫شعبده‌بازهای دوران خودشون کمک گرفتن.
‫با گِل، مقوا، چراغ،
‫هزاران تانک پلاستیکی بادکردنی و یه شهر ساختن
‫که آلمانی‌ها رو گیج کنن.
‫نبوغ جسپر ماسکلین.
‫بعضی‌ها می‌شناسنش.
‫وایسا ببینم، نازی‌ها چه ربطی به ‫الماس دارن؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی جوابش همینجاهاست.
‫فقط باید دنبالش بگردیم.
‫خانم وندربرگ. خانم وندربرگ.
‫چه جوابی به این شایعات دارید
‫که شرکتتون یه لاپوشونی برای پولشوییه؟
‫سوارکارها سارق‌هایی هستن
‫که خودشون رو جای سرگرم‌کننده‌های ‫ضد سرمایه‌داری جا زدن،
‫و خیلی غیرمنصفانه من و شرکت خوبم رو ‫هدف قرار دادن.
‫تمام کسایی که پشت سر ما بد میگن رو
‫به چالش می‌کشم تا درباره عملیات‌ها و ‫حساب و کتاب‌هامون تحقیق کنن.
‫و پلیس رو به چالش می‌کشم تا اون ‫شعبده‌بازها رو
‫بفرستن به جایی که بهشون تعلق دارن، ‫یعنی گذشته.
‫خیلی خب، دیگه سوال نپرسید.
‫سوال کافیه، لطفاً! ممنون!
‫اینترپل گفت یه عملیات داخلی بوده.
‫دزدها می‌دونستن نقاط کور کجان.
‫- چطور بود؟ ‫- بذار حدس بزنم.
‫تو مغز متفکر سوارکارها
‫و حقه‌های کوچولوشون هستی.
‫نه. چرا باید ازت الماس رو بخوام
‫و بعدش سعی کنم بدزدمش؟
‫اگه من جات بودم، یه راهی برای
‫پس گرفتنش پیدا می‌کردم، اونم سریع.
‫شنیدم تو و تیم مسابقه‌ت
‫قراره آخر هفته برید ابوظبی.
‫یه شهر بی‌طرف.
‫مدرکم رو میارم.
‫تو هم قلب رو بیار، البته اگه دستته.
‫من...
‫- پیداشون کردید؟ ‫- چندتا سرنخ داریم.
‫مردم دیدن دارن از جنوب از بلژیک ‫خارج میشن.
‫حالا دارن میگن سوارکارها
‫یک ساعت پیش تو فرانسه دیده شدن.
‫رئیس پلیس فرانسه بهم بدهکاره.
‫بهش زنگ بزن و بگو باید سوارکارها رو ‫بهم تحویل بده.
‫ژاندارمری پیداشون می‌کنه. مطمئنم.
‫تادیس گفت دنبال یه چیزی بگردیم.
‫به نظرت چیه؟
‫اوه، واو. چه خفن.
‫زیاد آدم پر حرفی نیستی.
‫اوه. شرمنده.
‫ولی زیاد عذرخواهی می‌کنی.
‫ببخشید. باز عذرخواهی کردم.
‫شرمنده. یعنی... فقط استرس دارم.
‫آخه طرفدارتونم.
‫و من باعث شدم پلیس بیاد سراغ شما، ‫و واقعاً...
‫من واقعاً... دیگه نمیگم.
‫بخشیدمت.
‫و آبروی سوارکارها رو حفظ کردید.
‫ولی تو رو ندیدم. ‫چرا تو نمایش نبودی؟
‫اوه، من... ‫ترجیح میدم پشت صحنه باشم.
‫من طراح کل حقه‌هامون هستم.
‫ام، کجا داریم میریم؟ ‫حس می‌کنم گم شدیم.
‫ترجیح میدی طراح باشی یا فقط ‫پشتش قایم میشی؟
‫اه، منظورت چیه؟
‫خب، من... واو.
‫من چندین سال به خودم گفتم که ‫می‌خوام دستیار باشم،
‫که عیبی نداره که اطلس بیشتر از من ‫در مرکز توجه باشه،
‫چون کارش درسته.
‫ولی خب، من... می‌ترسیدم.
‫می‌ترسیدم تو چشم باشم.
‫اوه. حق با تادیس بود. ‫بالا پایینه.
‫اتاق معکوس. چه باحال.
‫چه باحال؟
‫هیچی به نظرت تاثیرگذار نیست؟
‫واسه همین گفتم «باحاله» دیگه.
‫نمی‌دونی باحال یعنی چی؟
‫خیلی خب، بیا سعی کنیم از ‫شیوه کار این اتاق سر دربیاریم، خب؟
‫باشه.
‫یافتم.
‫البته. درسته. ‫تو همیشه زودتر از بقیه همه چیز رو بلدی.
‫باز چه اشتباهی کردم؟
‫اه، هیچی. شرمنده.
‫تو فوق‌العاده‌ای. ‫تماشا کردنت باعث افتخاره.
‫تا حالا کسی گفته عاشق کنترل کردن بقیه‌ای؟
‫آره. هزار بار.
‫واو! هی!
‫جدی فهمیدم چطوریه.
‫واو. واو.
‫موادی که زدم داره تاثیرش رو می‌ذاره.
‫موندم باید دنبال چی بگردیم.
‫هر چیز عجیبی.
‫- همه‌ش عجیبه. ‫- خدای من.
‫این رو باش.
‫می‌دونی، من همیشه برات احترام قائل بودم.
‫جدی؟
‫آره، قبل از اینکه بشی شعبده‌باز ‫کشتی‌های تفریحی.
‫هی، من تو مراسم شرکت‌ها هم اجرا می‌کنم.
‫اوه، شوخی. اصلاً معلوم نبود.
‫هیچی پیدا نکردیم. الان چی میشه؟
‫یه حقه. خب؟ بدون قیافه اومدن،
‫یا وراجی کردن. ‫فقط یه حقه نشونم بده.
‫رفیق، من مجبور نیستم خودم رو بهت ‫ثابت کنم.
‫تقریباً مجبوری.
‫نشونم بده چرا چشم انتخابت کرد.
‫می‌دونی چیه؟
‫بهم ثابت کن به یه پرستار نیاز نداری.
‫چیه؟ دست از فیلم بازی کردن کشیدی؟
‫چون رفقای عجیبت اینجا نیستن ‫دیگه نمی‌خوای پُز بدی؟
‫- اونا خانواده‌ی منن. ‫- اوهوم.
‫مزخرف نگو. من مجبور نیستم تحت تاثیر ‫قرارشون بدم.
‫باشه، قبول. بیخیالش.
‫می‌خواستم ببینم وقتی منتظر
‫تشویق‌های بی‌ارزش نیستی چی تو ‫چنته داری،
‫ولی گمونم جوابت هیچیه.
‫خیلی خب. می‌خوای یه حقه شعبده‌بازی ببینی؟
‫ببین، مشکل تو، اطلس،
‫اینه که خوشت میاد همه چی رو ‫زیادی پیچیده کنی، رفیق.
‫پیدا کردن یه خشت از اونی که فکر می‌کنی ‫آسون‌تره.
‫- اوه. ‫- و همچنین...
‫ناپدید کردنش.
‫- خوبه. ‫- جیبت رو چک کن.
‫- خدایی؟ ‫- آره.
‫هوم.
‫اوه، بد نیست. ‫قرار دادن کارت تو یه جای سخت.
‫ولی خب درست نیست روی صفحه شطرنج ‫چکرز بازی کنی
‫چون من همینجوریش هم پنج قدم ازت جلوترم.
‫جیبت رو چک کن.
‫هی.
‫- اونا عتیقه‌های باارزشی هستن. ‫- آره.
‫عتیقه‌های قدیمی در نهایت
‫اینجا نگه‌داری میشن.
‫آره. احتمالاً... حق داری، تادیس.
‫ولی اول باید شاهد یه حقه دیگه باشن.
‫- بذار بیننده‌هات از شعبده‌بازی واقعی لذت ببرن.
‫خیلی خب،
‫- بد نیست. بدک نیست. ‫- واو.
‫باریکلا، باسکو.
‫من هیچوقت کارت‌باز خوبی نبودم،
‫ولی آیا دل می‌تونه یه خشت رو ‫شکست بده؟
‫- اوه. عالی بود. ‫- اوه.
‫فریب خوبی بود، ولی یادتون نره
‫- چرا این رو برداشتیم. ‫- کارم تموم نشده بود.
‫- نشونشون بده، چارلی. ‫- قراره یه جواهر رو ناپدید کنیم.
‫- ببینم چه می‌کنی. ‫- خیلی خب.
‫دقت کنید.
‫چند دور می‌چرخن، کسی نمی‌دونه ‫کجا متوقف میشن.
‫- ناپدید شدن. ‫- اوه.
‫جادو جنبل، این میزه برای همین کارها ‫ساخته شده، وقتی اومدم تو دیدمش.
‫- وقت یه فرار تر و تمیزه. ‫- اوه، آره.
‫- کجا میره؟ ‫- می‌دونم داره چیکار می‌کنه.
‫جک تو یه صندوق؟ ‫حقه‌ت همینه؟
‫اه، از همون حقه‌های قدیمی.
‫نمی‌دونستم راحت شدن از شرش اینقدر راحته.
‫- اونقدرا هم آسون نیست. ‫- ایول، جک.
‫اوه! خیلی خب، دیگه گرم کردن بسه،
‫وقت نمایش اصلیه.
‫به یکی از این کارت‌ها فکر کن،
‫ولی به اونی که من می‌خوام بهش فکر کنی فکر نکن.
‫- حله؟ ‫- آره، انتخاب کردم.
‫- کارتت چی بود؟ ‫- دل چهار.
‫هاها.
‫خوب بود، استاد. ‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫هی. هی. سن این نوشیدنی از ‫تو بیشتره.
‫ببخشید، رئیس. شرمنده.
‫ببینید، رفقا، دروغ چرا.
‫خیلی خوش گذشت.
‫- خیلی. ‫- برو نشونشون بده.
‫ولی می‌خوام یه کم جالب‌ترش کنم.
‫- باریکلا. آره! ‫- هی.
‫- آفرین. ‫- آره! توفان برفی در چین.
‫زیاد تو این بخش از فرانسه برف نمیاد،
‫ولی پیدا کردن یخ غیرممکنه.
‫- یه حقه کلاسیک. ‫- خوب بود.
‫چطوری اینقدر خوب ناپدیدش کردی؟
‫- اوه، شعبده‌بازها که حقه‌شون رو لو نمیدن. ‫- هوم؟
‫- اوه. هوم. ‫- کیش.
‫و مات؟
‫لعنتی.
‫قبول کن، باسکو. دانش و استعداد همیشه ‫به جوونی و غرور غلبه می‌کنن.
‫ممنون. هیچوقت فرض نکن باهوش‌ترین آدم ‫جمعی، ثابتش کن.
‫برو بابا. تو هیچی رو ثابت نکردی.
‫هی، میشه یادآوری کنم
‫که هنوز نفهمیدیم
‫چرا تو این فضای جنگ جهانی دوم هستیم.
‫وایسا!
‫جسپر ماسکلین،
‫همون شعبده‌بازی که نازی‌ها رو شکست داد.
‫شهرها و تانک‌های قلابی ساخت.
‫یعنی... موندم...
‫- واو. ‫- اوه.
‫اوه، واو.
‫وای خدا، حق داشتم؟
‫هی، اینا از نکات اولیه شعبده‌بازیه، رفیق، ‫وقتی حقه‌ت جواب داد
‫شوکه نشو.
‫اوه، ببخشید.
‫- وای خدا. ‫- اینا چی هستن؟
‫دایره‌المعارف جنایات جنگی نازی‌ها.
‫اه، که شامل بابای ورونیکا میشه.
‫بعد از جنگ جهانی دوم، نازی‌های باقی‌مونده ‫به سر تا سر جهان فرار کردن.
‫من حسابدار نیستم، ولی انگار پیتر وندربرگ
‫با پولشویی برای اونا پولدار شده.
‫آره، و انگار ورونیکا بعد از رفتن باباش
‫با استفاده از آشناهای مجرمش همه کاره شده.
‫ولی... ولی من نمی‌فهمم.
‫چشم می‌خواد با اینا چیکار کنیم؟
‫خب، اگه اشتباه نکنم،
‫چشم از ما می‌خواد ذات واقعی ‫خانواده وندربرگ رو فاش کنیم،
‫دو نسل مجرم رو با یه
‫تردستی نابود کنیم.
‫تو اینترنت شایعات جالبی رو
‫درباره خانواده وندربرگ خوندم.
‫انگار پونزده سال پیش، مامان ورونیکا ‫خودکشی کرده،
‫یک هفته بعدش، ترمز خدمتکار خونه‌شون بُریده.
‫تصادف کرده و خودش و پسرش مُردن.
‫مشکوک شدن که نکنه تصادف عمدی بوده باشه،
‫ولی هیچی ثابت نشد.
‫هوم.
‫- واو. ‫- لعنتی.
‫پلیس!
‫وایسید، وایسید.
‫خوب گوش کنید.
‫- جدا شید، یه راه خروج پیدا کنید. ‫- باشه.
‫- یالا، بریم. ‫- بریم. بریم.
‫راست میگه. ‫جدا شید. یالا، بریم.
‫خیلی خب، وارد شدیم. باید الماس رو پیدا کنیم. ‫سخت نیست، اندازه توپ بوچه‌ست.
‫یالا، بیکار نمونید. دوتایی می‌ریم، ‫حواستون به بی‌سیمتون باشه. پیداش کنید.
‫از این طرف، از این طرف!
‫وایسید!
‫- برگرد. ‫- برگرد.
‫شنیدی که چی گفت، باسکو. ‫برگرد.
‫اومدن!
‫دالی، پلیس‌ها!
‫خداحافظ، رفیق.
‫تکون نخور!
‫سلام، آقایون. سلام.
‫می‌دونین، من معمولاً دوست دارم
‫اینجا رو به مهمون‌های جدید نشون بدم.
‫فکر کنم خودتون هم فهمیدید
‫که این خونه سرشار از رازهای زیادیه.
‫تادیس!
‫می‌خواید یه حقه شعبده‌بازی ببینید؟
‫چی میگه...
‫نظرتون چیه خودم رو...
‫ناپدید کنم؟
‫تکون نخور!
‫شلیک نکن!
‫تادیس!
‫مگه میشه...؟ برید دنبالش. ‫امکان نداره دور شده باشه.
‫- تادیس! ‫- تکون نخور! دستا بالا!
‫تادیس؟
‫اوه، خدا رو شکر.
‫هی، سریع‌ترین راه خارج شدن از اینجا کجاست؟
‫- اون سمت اینجا... ‫- خب.
‫یه گذرگاهه.
‫تا جنگل برید دنبال نهر.
‫- واو. ‫- اوه!
‫اوه، نه. نه، نه، نه، نه. نه، نه.
‫شوخی نکن. یالا، تادیس، بلند شو.
‫باید بریم.
‫باید یکی رو بیاریم کمکت کنه.
‫خواهش می‌کنم پاشو.
‫باید جلوی ورونیکا وندربرگ رو بگیرید.
‫نه، بدون تو نمی‌تونیم، تادیس.
‫به من نیاز ندارید.
‫ولی به همدیگه چرا.
‫هیچوقت یادتون نره.
‫وقتی اومدم می‌دونستم که این...
‫قراره آخرین حقه‌م باشه.
‫به مرگم معنا بدید.
‫کارتون رو انجام بدید.
‫برید. یالا. خواهش می‌کنم.
‫قبل از اینکه...
‫دیر بشه.
‫بریم. باید بریم.
‫پلیس جون رو دستگیر کرد.
‫خب، جک و مریت چی؟
‫- اونا رو هم همینطور. ‫- خیلی خب، باید بریم آزادشون کنیم.
‫واو، نخیر. اول باید درباره‌ش ‫صحبت کنیم.
‫درباره چی؟
‫گوش کن. باید هوشمندانه عمل کنیم.
‫نه. باید رفیقم رو از زندان نجات بدیم.
‫- باسکو... ‫- ببین، وقتی داشتی درباره‌مون
‫تحقیق می‌کردی، می‌دونی چی رو نفهمیدی؟
‫چارلی و جون تنها دوستای من هستن.
‫می‌دونی چرا اینقدر دوستشون دارم؟
‫باعث نمیشن حس کنم یه عوضی به تمام معنام.
‫- من میرم دنبال جون. ‫- باسکو، وایسا...
‫- گوش کن. هی. ‫- یه لحظه، رفیق.
‫گوش کن. نمی‌تونی.
‫چرا؟ بگو.
‫دنبالتن، باسکو.
‫دنبال همه‌مون هستن.
‫- آره. آره، تو هم دستگیر میشی. ‫- آره.
‫- لعنتی. ‫- دقیقاً.
‫ای کاش یه دیوونه اینجا بود
‫که می‌تونست بدون منبع یا محافظت
‫یه فرار از زندان رو صحنه‌سازی کنه.
‫- اطلس. ‫- بله؟
‫شاید یکی باشه.
‫تادیس مارکوس بردلی، ‫گفتم شاید بخوای
‫اسم مردی که به قتل رسوندی رو بدونی.
‫اه، بله،
‫حیف شد.
‫می‌دونی، وقتی این قضیه شروع شد،
‫اهمیتی به تو یا الماست نمی‌دادم،
‫ولی خب الان دیگه ازت کینه شخصی گرفتم.
‫و خیلی دوست دارم نابودت کنم.
‫بابام اگه اینجا بود خیلی ازت خوشش میومد.
‫عاشق شعبده‌بازی بود.
‫پنج شش ساله‌م که بود،
‫تو یکی از لحظاتی که کنارم بود،
‫یه حقه یادم داد.
‫یه دستمال گردن ابریشمی قرمز رو ناپدید می‌کرد
‫و دستمال رو از تو دهنش درمی‌آورد بیرون.
‫عاشقش بودم!
‫هیجانش به اندازه بود.
‫و اون حقه رو چند ماه تمرین کردم.
‫فکر می‌کردم اگه بتونم درست اجراش کنم،
‫بابام بیشتر...
‫کنارم می‌مونه.
‫ولی خب توهم می‌زدم.
‫از اونموقع از شعبده‌بازی متنفر شدم.
‫لوس‌بازی‌هاش، مسخره‌بازی‌هاش، ‫به علاوه‌ی
‫کلاهبردارهایی با ذهن‌خوانی تو.
‫هیچکدوم از ماها قدرت ذهن‌خوانی ‫نداریم، آقای مک‌کینی.
‫ولی نیاز نیست همچین قدرتی داشته باشی. ‫می‌دونی قلب من کجاست.
‫و نیاز نیست خودمم ذهن‌خوانی کنم،
‫چون خودت قراره بهم بگی کجاست.
‫به نظرم اونقدری باهوش هستی که بدونی
‫به قول تگزاسی‌ها هیچی کف دستت نمی‌ذارم.
‫و درباره ذهن‌خوانی اشتباه می‌کنی.
‫کل احساسات مردم رو میشه از صورتشون خوند.
‫فقط کافیه بلد باشی چطوری.
‫مثلاً صورت خودت.
‫- اجازه هست؟ ‫- راحت باش.
‫چقدر قراره خوش بگذره.
‫خب، همین الانش با جزئیات
‫دردناکی گفتی که عقده‌ی نبود پدر داری،
‫ولی درباره مادرت کنجکاوم.
‫چرا خودکشی کرد؟
‫درست به اندازه تو
‫در به در دنبال توجه پدرت بود؟
‫اوه...
‫درست گفتم.
‫و چرا؟
‫پدرت به یه نفر دیگه توجه می‌کرد؟
‫وقتی موهات رو می‌زنی پشت گوشت، ‫خودش یه نشونه‌ست.
‫پس همینطوره.
‫خب، با منشیش رفت و آمد داشت؟
‫نه، زیادی کلیشه‌ایه.
‫ولی طرف اونقدری به مامانت نزدیک بوده که...
‫دوستش بوده؟ آرایشگرش بوده؟
‫خدمتکار خونه که نبوده؟
‫نه، شوخی می‌کنی.
‫واسه این مزخرفات وقت ندارم.
‫وقتی دارم درست میگم مردم ‫معمولاً حرف تو رو می‌زنن.
‫می‌خوای درجه کولر رو بالا ببریم ‫یا پنجره رو باز کنیم؟
‫خب، اگه بابای من با خدمتکار خونه‌مون ‫صمیمی بود
‫و مامانم می‌فهمید و خودکشی می‌کرد،
‫بعید بود که ترمز ماشین خدمتکارمون رو ببُرم.
‫ولی خب، من روانی نیستم.
‫چه مرد غمگین و پست‌فطرتی هستی.
‫مشخصه چرا می‌خوای بمیری.
‫هی، ورونیکا...
‫می‌دونی،
‫گذاشتن و رفتن هم خودش ‫یه مهر تاییده.
‫رئیس! رئیس! این پیرزن رو تو پارک پیدا کردم. ‫تو حال خودش نیست. چیکار کنم؟
‫جلوی من تو نوشیدن کم میاری، پلیس!
‫- بندازش تو یکی از سلول‌ها. ‫- پلیس‌های احمق!
‫اوه لالا.
‫اینجا اتاق منه؟ گفتم یه اتاق با منظره ‫اقیانوس می‌خوام.
‫آقا، آقا، آقا. اوه، چه جذابه!
‫برو! برو!
‫- ما مسئولیت این زندانی رو قبول می‌کنیم. ‫- خانم وندربرگ، متاسفانه نمی‌تونم...
‫نه، دیگه قرار نیست اینجا بمونه.
‫- رئیس! رئیس، اون پیرزنه دستش رو شکست! ‫- چی؟
‫باید آمبولانس خبر کنیم! دستش شکسته ‫و آویزون شده، رئیس!
‫کجاست؟ دختره کجاست؟
‫لعنتی!
‫- پیداش کنید! ‫- فرار کرد.
‫دختره رو پیدا کنید! پیداش کنید!
‫سلام.
‫حتی به استاندارد خودت هم ‫خیلی حال بهم زنه.
‫فکر کنم زیادی نوشیدم.
‫سلام، لولا.
‫چه خوشگل شدی.
‫خیلی خب، یک...
‫فکر نمی‌کردم دیگه ببینمت.
‫چطوری پیدامون کردی؟
‫یه پرنده کوچولو بهم گفت.
‫فکر کن چقدر سورپرایز شدم.
‫بدون من دور هم جمع شدین.
‫چی؟ نه، اینطور نیست. ‫تو در جریان نیستی.
‫جدی؟ در جریان نیستم؟
‫آزادی. عوضی.
‫نیروی پشتیبانی اومد.
‫- دلت برام تنگ شده بود؟ ‫- اوه، خیلی.
‫اوه، سلام. منم، لولا...
‫دندونم! لولا!
‫من رو یادته؟ منم یه دورانی یه ‫سوارکار بودم.
‫آره، اتفاقاً فقط من بودم که ‫سراغت رو گرفتم.
‫اوه، فقط... فقط اون. جدی؟
‫وایسید!
‫لعنتی. خیلی خب.
‫باید خودمون رو برسونیم به محل ملاقات. ‫خیلی خب، نقشه از این قراره.
‫یه ماشین برای فرار آماده کردم. ‫آماده‌ست.
‫فقط کافیه جک بدون سوئیچ ‫روشنش کنه.
‫وایسا، نقشه‌ت اینه که من ماشین بدزدم؟
‫آها!
‫خیلی خب، روشنش می‌کنم. ‫تو برو جون رو پیدا کن.
‫بدون اون نیای بیرون‌ها، خب؟
‫- بیرون می‌بینیمتون. ‫- باشه. خیلی خب.
‫اوه! اه، حواست به نورها باشه!
‫خیلی خب.
‫می‌دونین، منم می‌تونم ماشین رو...
‫- وایسا! ‫- بیا اینجا، بچه‌جون!
‫واو!
‫بیا اینجا.
‫الماس کو؟
‫مریت، ممنون.
‫هوات رو دارم، بچه‌جون.
‫ولی کی هوای خودت رو داره؟
‫حواسم به نور باشه.
‫فرار کن!
‫به چشم‌هام نگاه کن،
‫تماشا کن و شگفت‌زده شو چون قراره کلماتی رو ‫زمزمه کنم
‫که اراده‌ت رو ضعیف می‌کنه، و بخواب.
‫هیپنوتیزم روی همه جواب نمیده.
‫گفتم، «بخواب!»
‫آروم باشید، لطفاً.
‫تادا!
‫سلام؟
‫جک؟
‫ای کاش می‌گفتین دارین با ماشین پلیس میاین.
‫خیلی ممنون.
‫و ببین، سوارکار پنجم هم اومد.
‫- سلام، لولا. ‫- سلام.
‫خیلی خب.
‫- خوبی؟ ‫- آره. نه، خوبم. خوبم.
‫- ولی مریت رو گرفتن. ‫- لعنتی.
‫- آره، من فرار کردم، اون نتونست. ‫- آره، آره.
‫برای همه‌تون یه لحظه احساسیه.
‫مشخصه اتفاقات زیادی افتادن.
‫و دارم سعی می‌کنم به خودم نگیرم.
‫ولی میشه بگید
‫چشم به صورت مستقیم با شما ‫تماس گرفت یا نه؟
‫- آره. ‫- آره، با تو چی؟
‫- آره. ‫- خب، چرا زودتر بهم زنگ نزدی؟
‫- ببخشید. دنبال پرستار بچه می‌گشتم. ‫- عجبا!
‫همه اتفاقات تو چشم بهم زدن افتادن.
‫وایسا ببینم، ببخشید. ‫شما همدیگه رو می‌شناسید؟
‫- آره. ‫- آره، ما...
‫به نظرت چندتا شعبده‌باز خانم
‫- تو دنیاست؟ ‫- اصلاً
‫همین که سه‌تامون الان تو این اتاقیم...
‫- چه شوکه‌کننده. ‫- ...باورنکردنیه.
‫- راست میگه. ‫- باورم نمیشه که آسمون به زمین نیومد.
‫- دقیقاً. ‫- ابوظبی!
‫- همیشه همینجوریه؟ ‫- اوهوم.
‫ببخشید، من... راستی، از طرفدارهای ‫دو آتیشه‌ی شمام.
‫داشتم فکر می‌کردم ورونیکا الان کجا ممکنه بره.
‫و مثل اینکه شعبه جهانی وندربرگ یه ‫تیم موتوراسپورت داره.
‫این آخر هفته تو ابوظبی قراره یه ‫ماشین جدید معرفی کنن.
‫- پس می‌تونیم مریت رو برگردونیم و زنه رو لو بدیم. ‫- آره. آره.
‫نه، نه، نه. من نمی‌خوام لوش بدم.
‫دلم نمی‌خواد کسی رو لو بدم، خب؟
‫برام مهم نیست چشم چی می‌خواد. نه.
‫این رو می‌دیم و مریت رو پس می‌گیریم، ‫و تمام.
‫باید دوستمون رو نجات بدیم، نه دنیا رو.
‫- بعدش چی؟ ‫- چی؟
‫برمی‌گردیم سر زندگیمون و می‌ذاریم ‫قسر در بره؟
‫بعد از روسیه، گفتی، «شعبده‌بازها ‫فقط سرگرم‌کننده هستن،
‫- نه ابرقهرمان.» ‫- وای خدا. باز شروع شد.
‫و کم‌کم دارم فکر می‌کنم حق داشتی.
‫زنه فقط مثل باباش پولشویی نمی‌کنه.
‫دیدی که چه بلایی سر تادیس اومد.
‫ببخشید، من از خیلی چیزها جا موندم، نه؟
‫من که از همه چیز خبر ندارم،
‫ولی فکر کنم حق دارم
‫بگم حالا بهتره چیکار کنیم.
‫- البته. ‫- دقیقاً.
‫نه، نخیر، اطلس. و به نظرم ‫باید ونسا رو لو بدیم.
‫- ورونیکا. ‫- ورونیکا.
‫برای قتل و...
‫- اون یکی چی بود؟ ‫- پولشویی.
‫و برای پولشویی.
‫برای قتل و پولشویی.
‫- آره. آره. ‫- باید دست و پاش رو ببندیم...
‫نه، نه! خیلی خطرناکه!
‫- و حق با اطلسه. ‫- چی؟
‫دیگه نباید فداکاری کنیم.
‫- آره. ‫- متاسفم. ارزشش رو نداره.
‫مزخرف نگو!
‫- چی؟ ‫- اشتباه می‌کنید.
‫- جدی؟ ‫- ببخشید.
‫نه. عذرخواهی نکن. بگو.
‫آره. اشتباه می‌کنی. فقط...
‫قبل از اینکه سوارکارها رو کشف کنم،
‫هیچی برام مهم نبود.
‫من... خانواده‌م من رو ول کردن.
‫از کل دنیا متنفر بودم.
‫و بعدش یه ویدئو از شماها دیدم،
‫و داشتین سعی می‌کردین از
‫فساد و کثافت‌کاری‌های دنیا کم کنین.
‫همین باعث شد به یه چیزی اهمیت بدم.
‫خب حقه‌ت چیه؟
‫قول میدم جواب بده.
‫ولی حواس‌پرتی خوبیه؟
‫به شرط اینکه اینجا باشه، نه اینجا.
‫اونش رو بسپرید به ما.
‫اگه حتی پنج دقیقه دیر کنید...
‫- پنج؟ تو بگو یک دقیقه. ‫- یک دقیقه دیر کنید.
‫از کجا مطمئن بشیم جمعیت زیادی ‫جمع میشه؟
‫رفقا، همین الانش هم خبرش همه جا پیچیده.
‫مطمئن باشید افراد زیادی میان.
‫دیوونگیه. عوامل زیادی می‌تونن همه چی ‫رو خراب کنن.
‫هی، اگه مشکلی پیش اومد باهاتون ‫در تماسیم...
‫هی، هی، اصلاً نمیشه اشتباه کرد، رفیق.
‫خب؟ صفر درصد.
‫اگه تو همچین مدت کوتاهی
‫قراره با اینهمه عوامل متحرک
‫این نقشه ریسکی رو اجرا کنیم
‫باید بی‌نقص باشیم.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫- آره. ‫- ولی حداقل از طرف خودم میگم،
‫به نظرم احتمال موفقیت ما هفت نفر بیشتر از بقیه‌ست.
‫اوه.
‫آقا رو باش.
‫باسکو لروی بزرگ کی اینقدر مهربون شد؟
‫خیلی خب، رفقا، انجامش میدیم یا نه؟
‫یه ریسک یک در ده میلیونه.
‫عاشق اینجور درصدهام.
‫خانم‌ها و آقایون، وقتشه.
‫فقط همین امشب.
‫- نزدیک بشید. ‫- نزدیک‌تر.
‫چون هر چقدر فکر می‌کنید دارید چیزهای ‫بیشتری می‌بینید...
‫گول زدنتون راحت‌تر میشه.
‫شمارش معکوس دو ساعت دیگه شروع میشه.
‫چهار سوارکار بعد از ده سال
‫دوباره روی استیج دور هم جمع میشن.
‫جی دنیل اطلس.
‫هنلی ریوز.
‫جک وایلدر.
‫و لولا می.
‫خانم‌ها و آقایون، چهار سوارکار.
‫درسته، سوارکارها فقط برای یک شب برگشتن.
‫ما هفته پیش الماس قلب رو دزدیدیم،
‫و امشب، تا دو ساعت دیگه،
‫پسش میدیم به صاحب اصلیش،
‫یعنی شماها.
‫به نظرتون توجهش جلب شد؟
‫اگه این توجهش رو جلب نکرده باشه، ‫نمی‌دونم چی قراره توجهش رو جلب کنه.
‫خیلی خب، گوش کن، الان که فهمیدی
‫اوضاع چقدر می‌تونه خراب بشه،
‫میشه همین یه دفعه رو ریسک الکی نکنی؟
‫- نه. ‫- خیلی خب.
‫اوه.
‫زنگ زد. درست به موقع.
‫داری از نمایش لذت می‌بری؟
‫نه زیاد، واسه سلیقه من زیادی بی‌کلاسه.
‫فکر کنم محل اجراتون رو نزدیک به محل ‫مسابقه ما انتخاب کردین.
‫خب، برات خبرهای خوبی دارم.
‫قرارت دادم تو لیست مهمون‌هامون.
‫قلبم رو برام بیار. ‫با هم رد و بدل می‌کنیم.
‫آقای مک‌کینی در ازای الماس.
‫- اوهوم. ‫- بیرون، جلوی چشم همه،
‫و بدون ذره‌ای شعبده‌بازی.
‫یه خرگوش از تو کلاه میاد بیرون،
‫یه کارت آس از آستین سر می‌خوره،
‫و دوستت ناپدید میشه.
‫دارم از اصطلاحاتی استفاده می‌کنم ‫که ازش سر درمیاری.
‫خب، در نهایت، با تشکر از جزیره یاس ‫برای برگزاری مراسمی که
‫لایق سریع‌ترین تیم موتوراسپورته.
‫این مسیر فوق‌العاده‌ست،
‫اما خیلی زود تبدیل میشه به
‫معروف‌ترین منظره دنیای ماشین‌سواری برای ‫رقبامون،
‫یعنی پشت ماشین‌هامون.
‫ممنون.
‫- ممنون. ‫- خدای من. اون ورونیکاست؟
‫چه جذبه‌ای داره.
‫حتماً یادت باشه
‫که اصالت الماس رو چک کنی.
‫اینا خیلی حقه‌بازن.
‫خوشحالم اومدید.
‫نظرتون چیه دست دوستی دراز کنیم؟
‫- و دست همدیگه رو بشکنیم؟ ‫- هاه! چه بامزه.
‫ما جفتمون چیز باارزشی از همدیگه داریم.
‫بهترین دلیل ممکن برای تجارت.
‫فقط یه نکته اینجاست.
‫امیدوارم توافقمون همینجا انجام بشه و به ‫پایان برسه.
‫- چقدر خونسرده. ‫- الان نه.
‫- ازش متنفرم... اه. ‫- لولا. هیس.
‫- و شما؟ ‫- اه، بله،
‫باید تو ژاکتم باشه.
‫مگه بهتون خبر ندادن؟
‫عجیب هم نیست.
‫- خیلی خب، هر وقت... ‫- هی، به ماشین دست نزن.
‫- باید از داخلش فیلم بگیریم. ‫- آره.
‫می‌تونم از تو هم فیلم بگیرم که تو مستند ‫حضور داشته باشی.
‫- نمی‌خواد. به من یه سری دستور دادن. ‫- آره، به ما هم همینطور.
‫شب بخیر، خانم وندربرگ.
‫بله. داریم سعی می‌کنیم فیلمی که ‫خواستین رو بگیریم،
‫ولی یه مشکلی برامون پیش اومده.
‫- الان تو دردسر میفتی. ‫- می‌خواد باهات صحبت کنه.
‫بد شد، رفیق. اوهوم. بدبخت شدی.
‫الو.
‫گوش کن، پدرم همیشه می‌گفت
‫هیچکس الماس رو بدون دیدنش نمی‌خره.
‫و الان ماشینم یه الماسه.
‫پس یا بذار کارشون رو انجام بدن،
‫یا می‌تونی بری دنبال یه کار جدید.
‫ببخشید معطلشون کردم، خانم.
‫- خب، شروع کنیم؟ ‫- بله لطفاً.
‫اوه. البته، یه نوکر داری. ببخشید.
‫اه، دست بردار، بهمون اعتماد نداری؟
‫اونم بعد از تمام چیزهایی که ‫از سر گذروندیم؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫اگه مطمئن نیستی دوباره چکش کن.
‫- قلبه. ‫- آره، البته که هست.
‫خب دیگه، میشه رفیقمون رو پس بدی؟
‫بدو.
‫اومد. خیلی خب.
‫- اه! ‫- سلام.
‫پوف. ‫خوبی؟
‫خب، الان که می‌دونم نیم میلیارد دلار ‫ارزش دارم خوبم.
‫من که هنوز فکر می‌کنم سرمون کلاه رفته، ‫ولی خوشحالم می‌بینمت.
‫محموله امضا شد و تحویل داده شد.
‫دیدین، من سر حرفم می‌مونم.
‫اگه خواستید بمونید، از مهمونی لذت ببرید.
‫چه خبر شده؟
‫- لعنتی! ‫- بکش کنار!
‫ای بابا، چطوری باید گاز بدم؟
‫وقتی داد میزنی نمی‌تونم تمرکز کنم!
‫نذارید فرار کنه!
‫پلیس خبر کنید!
‫خوش می‌گذره؟
‫می‌خوای وایسی تماشا کنی یا ‫ماشینم رو پس بگیری؟
‫کار شما بود.
‫اطلس، یه حواس پرتی می‌خواستی،
‫اینم از این.
‫لعنتی، چقدر سرعتش بالاست.
‫وای پسر، چی شد؟
‫انگار از دریچه افتادیم پایین.
‫همه خوبید؟
‫- ما کجاییم؟ ‫- نه.
‫امروز صبح که بیدار شدم، ‫فقط یه چیز رو
‫بیشتر از الماسم می‌خواستم.
‫که سوارکارها رو زندانی کنم.
‫و الان که به جفتش رسیدم،
‫باید اعتراف کنم، حس می‌کنم ‫یه مقدار لوس شدم.
‫وقتی داشتین اجرای کوچولوتون ‫رو آماده می‌کردین،
‫منم روی یه حقه کار کردم.
‫پنج سوارکار که گیر افتادن، ‫بدون راه فرار.
‫شاید شما پنج نفر گنجینه‌های ملی باشید،
‫ولی ما هم گنجینه‌های خودمون رو داریم.
‫ولی پیدا کردنشون سخته،
‫چون تو شن دفن شدن.
‫مردم دنیا قراره فکر کنن در تلاش
‫شکست‌خورده‌ای برای فرار مُردید.
‫خب، بیاید یه مقدار شعبده‌بازی تماشا کنیم.
‫مردشور شعبده‌بازی رو ببره! ‫یکی نیروی پشتیبانی خبر کنه!
‫- جک، به جون زنگ بزن. ‫- کسی آنتن داره؟
‫وای خدا، حتماً آنتن‌ها رو قطع کرده.
‫فکر همه جاش بوده!
‫لولا، تو طرف کی هستی؟
‫خب معلومه، طرف شما، ولی بهرحال ‫زنه به فکر همه جاش بوده.
‫دوتا نکته همزمان می‌تونه درست باشه.
‫شن داره میاد بالاتر. و بیشتر میشه.
‫هی داره بیشتر میشه.
‫هنلی، هنلی، اولین اصل فرار رو بگو.
‫اه، تا کی می‌تونیم توش زنده بمونیم؟ درسته.
‫درسته. عالیه. با توجه به میزان شنی که ‫داره میاد پایین،
‫و حجم اتاقک...
‫- آره، بدبخت شدیم. ‫- اوه، عالیه.
‫خیلی خب، دومین اصل فرار چیه؟
‫خیلی خب، که میشه این اتاقک.
‫ایرادی داره؟ نقطه ضعفی داره؟
‫در پشتی داره؟
‫بگردید!
‫این طرف بسته‌ست.
‫لعنتی. نه، بسته‌ست، بسته‌ست.
‫همه جا بسته‌ست.
‫اصل سومی نداریم؟
‫چیزی که دنبالشی دستمه.
‫عالیه.
‫تو محل نگه‌داری قلب منتظرم.
‫مشتاقم ببینمت.
‫بریم دم گاوصندوق.
‫نه، نه، نه! آره!
‫کمکم کن، ریکی بابی! کمکم کن!
‫الان واقعاً قراره اینجوری بشه؟
‫قراره اینجا تو این اتاقک بمیریم؟ جدی؟
‫جالبه. یک هفته پیش، ‫دلم می‌خواست بمیرم،
‫و بعدش... یه دلیل واسه زنده موندن ‫پیدا کردم،
‫و الان جدی جدی قراره بمیریم.
‫کجاش خنده‌داره؟
‫خب، تو ذهنم جالب‌تر بود.
‫چون... می‌دونی، طنزش عجیبه.
‫نه. آها. نه.
‫گزینه‌ای برامون نمونده.
‫وای خدا، نباید اینقدر سر
‫وبسایتت و لباس‌هات و لوگوت ‫بهت تیکه می‌انداختم.
‫- خیلی خب. ‫- خجالت‌آور نیست
‫که حرف «آی» تو اسم «وایلدر» ‫شبیه یه چوب جادوگریه.
‫فهمیدم. ممنون.
‫احمقانه نیست. جالب و جادوییه.
‫- بسه. ‫- و... دلم برات تنگ شده بود.
‫گوش کن، می‌دونم همیشه احساساتم ‫رو نشون نمیدم، ولی...
‫ولی همه‌تون اندازه دنیا برام باارزشید.
‫باورم نمیشه داریم زنده زنده دفن میشیم.
‫- شبیه فیلم‌های وسترن می‌مونه. ‫- وایسا، وایسا. زنده زنده دفن شدن.
‫یه سنت قدیمی شعبده‌بازیه.
‫ببخشید، کی این کار رو می‌کرد؟
‫بیل شیرک نزدیک بود موقع انجام دادن ‫این کار بمیره. یادته؟
‫رفت تو یه تابوت از جنس پلکسی‌گلاس ‫و گفت روش شن بریزن.
‫ولی مگه پلکسی‌گلاس نشکست؟
‫- شن خیس شد. ‫- شن خیس شد.
‫الان یادم اومد. شب قبلش بارون اومده بود.
‫خیلی خب، شن خیس از شن عادی سنگین‌تره. ‫شیشه رو شکست.
‫وایسید، وایسید. اگه اون لوله رو بشکنیم،
‫شن رو خیس می‌کنه،
‫و بعدش... اتاقک رو می‌شکنه، نه؟
‫اگه... اگه بتونم یه چیزی دورش بپیچم،
‫شاید بتونم بهش فشار بیارم.
‫خیلی خب.
‫مریت، کمربندت رو بده به من.
‫خیلی خب.
‫- خیلی خب، تو می‌تونی. تو می‌تونی. ‫- آره، آره.
‫خوبه، خوبه.
‫- بپیچش، بپیچش. ‫- یالا، یالا.
‫- آره! آره! ‫- آره، خودشه.
‫کمکم کنید! کمکم کنید! ‫من رو بکشید پایین!
‫- خیلی خب، خیلی خب. آره، آره. ‫- جنسش فلزیه.
‫خوبه، خوبه. خیلی خب.
‫بزن کنار.
‫محاصره شدی.
‫دلم می‌خواد بزنم کنار،
‫ولی بالاخره قلقش داره میاد دستم.
‫پشت سرش بمونید!
‫من بهترین راننده دنیام!
‫داریم میریم سمت بازار! ‫از اون سمت بیاید!
‫نه، نه، نه.
‫بپا!
‫لعنتی!
‫موتور رو خاموش کن و از ماشین خارج شو.
‫محاصره شدی.
‫دستات رو بیار بالا و تکون نخور!
‫ببخشید. یادم رفت راهنما بزنم؟
‫دستگیر شدی.
‫ممنون، آقایون. خسته نباشید.
‫حکم جلب یکی به اسم باسکو لروی رو گرفتیم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫آره، اطلس من رو می‌کشه.
‫- سرعت آب خیلی زیاده. ‫- و شیشه نمی‌شکنه.
‫- همه‌ش به خاطر یه الماس. ‫- الان می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫هیچی مثل الماس شیشه رو نمی‎بُره.
‫وایسا. وایسا، هنلی. هنلی.
‫آره! می‌تونم هشت دقیقه نفسم رو حبس کنم.
‫اگه کسی بتونه نجاتمون بده، ‫اون آدم خودمونیم.
‫داریم وارد بیابون میشیم، خانم.
‫طوفان شن داره بدتر میشه.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫الماس خانم وندربرگ که تو و ‫رفقات دزدیدین؟
‫چیزی رو گم کردی؟
‫خوش گذشت.
‫- داره جواب میده! ‫- داره جواب میده.
‫همه کمک کنین!
‫- همه کمک کنین! ‫- بیاید جلو! یالا!
‫هنلی، باریکلا!
‫- وای خدا! ‫- کارت عالی بود!
‫خیلی خب، باید خودمون رو ‫به نمایش برسونیم.
‫امیدوارم دیر نکرده باشیم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫هویت تایید شد.
‫اومدی.
‫چیزی که می‌خوام رو آوردی؟
‫به شرط اینکه چیزی که من می‌خوام رو ‫هم آورده باشی.
‫مدرک کجاست؟
‫همینجا.
‫من مدرکم.
‫نه.
‫چارلی، من...
‫تو مُردی.
‫حالا دیگه من رو می‌بینی.
‫جالبه که مردم برای
‫ناپدید کردن یه چیزی یا یه کسی...
‫حاضرن چیکار کنن.
‫اه.
‫خودم اون حقه رو یادت دادم.
‫درست همونطور که پدرمون یادت داده بود.
‫و الان، بعد از پونزده سال، تو...
‫داری سعی می‌کنی نابودم کنی؟
‫نه.
‫در تمام این پونزده سال.
‫نمی‌دونستم تو هم تو ماشینی.
‫ولی حتماً خیالت راحت شد که ‫تو ماشین بودم.
‫وقتی افتادیم تو آب،
‫نتونستم کمربندم رو باز کنم.
‫مامان با نفس آخرش نجاتم داد.
‫من دوستت داشتم، چارلی.
‫بذار بالاخره مثل برادرم کنارت باشم.
‫من واقعاً برادرتم!
‫خون پدر در هر دوی ما جریان داره،
‫درسته که هیچوقت من رو به عنوان ‫پسرش قبول نکرد.
‫خدا می‌دونه که مادرم خیلی بهش التماس کرد.
‫و همون احساس شرم مادر من رو کشت.
‫و تو مادر من رو کشتی!
‫باشه.
‫حق با توئه.
‫این باید مال تو باشه.
‫بگیر.
‫بگیرش.
‫حقه گلوله گیری.
‫- غیرممکنه. ‫- نه. شعبده‌بازیه.
‫اه.
‫هوم.
‫سلام به همگی.
‫ممنون.
‫خیلی خب، ممنون.
‫اول شب، جی دنیل اطلس
‫قول داد الماس قلب رو
‫برگردونه به مالک اصلیش.
‫ولی قبلش،
‫باید چند نفر رو معرفی کنیم.
‫اول از همه، بیاید به یه دختر کاربلد،
‫جون روکلر شگفت‌انگیز سلام بدیم!
‫ایول، جون!
‫واو. سلام، دوستان. ممنون.
‫خیلی ممنون. ممنون.
‫و یه کف مرتب به افتخار
‫باسکو لروی سرکش!
‫باعث افتخاره.
‫سلام، خوشگله.
‫و البته، ما بدون کمک بزرگترین
‫شعبده‌بازهای دنیا از پس
‫هیچکدوم از این کارها برنمی‌اومدیم.
‫چهار...
‫ببخشید، درستش پنج سوارکاره!
‫ممنون، دوستان.
‫واو. اه...
‫می‌دونین، ما سابقه سرگرم کردن
‫بیننده‌های شگفت‌زده در سر تا سر دنیا رو داریم،
‫ولی خودمون تا حالا بخشی از ‫حقه‌ی نمایش نبودیم.
‫و ممکنه از خودتون بپرسید،
‫«چطوری از پسش براومدن؟»
‫خیلی خب، هر شعبده‌بازی به یه دستیار نیاز داره. ‫ورونیکا؟
‫ممکنه فکر کنید ورونیکا
‫به عنوان تنها وارث پیتر وندربرگ،
‫مالک اصلی این الماسه.
‫ولی یه غافلگیری براتون سراغ دارم.
‫پیتر فقط یه بچه نداشت. دوتا بچه داشت.
‫درسته.
‫و اون یکی بچه تونست مرگ رو دور بزنه.
‫و کارش رسید به نیویورک.
‫جایی که انتقام تبدیل به تنها هدف زندگیش شد.
‫ولی به کمک نیاز داشت.
‫- اوه. نوشیدنی رو پیدا کردم. ‫- ممنون.
‫پس نیرو گرفت.
‫...هر وقت خواستی بگو متوقف بشم.
‫وایسا.
‫- این کارتته؟ ‫- آره.
‫جدی؟ می‌خوای بدونی چطوری ‫این کار رو کردم؟
‫چندتا...
‫از باهوش‌ترین افراد دنیا رو
‫جذب و وسوسه کرد،
‫و برای یه حقه‌ی بی‌سابقه مقدمه‌چینی کرد.
‫که می‌رسیم به امشب.
‫به افتخار مغز متفکر این اجرا.
‫بهترین دوستمون.
‫- یه روح... ‫- تا این لحظه.
‫چارلی وندربرگ!
‫- واو. ‫- اوه!
‫می‌دونم گفتم قراره از نابود کردنت لذت ببرم،
‫ولی از اونی که فکر می‌کردم هم باحال‌تره.
‫تو هنوز هم یه مرد غمگین و پست‌فطرتی.
‫و تو هیچی نیستی.
‫اوه، یه لحظه، دوستان. ‫صبر کنید.
‫- و هیچوقت هم هیچی نمیشی. ‫- چی گفتی؟
‫نمی‌فهمم چطوری این کار رو انجام دادی.
‫نمی‌فهمی؟
‫انگار ورونیکا نمی‌فهمه
‫چطوری کارش به اینجا رسیده.
‫خب، بیاید براش توضیح بدیم.
‫می‌دونی، بهترین حقه‌های شعبده‌بازی ‫بر اساس فرض و گمان هستن.
‫که ماشینی که منتظرت بود
‫همونیه که تو رو رسوند.
‫بریم.
‫که فرض کردی طوفان شن محصول ‫مادر طبیعته.
‫و اینکه گاوصندوقی در بیابون
‫چیزی جز یه فریب نیست.
‫که اسلحه پر از گلوله‌های مشقی نیست.
‫و اینکه آسانسور
‫داره میره سمت زمین.
‫اگه می‌خوای استاد فریب رو گول بزنی،
‫باید واقعیتش رو دستکاری کنی.
‫و به عنوان حقه آخرمون،
‫نظرتون چیه ورونیکا رو ناپدید کنیم؟
‫نه.
‫تو برنده نشدی.
‫- من خانواده وندربرگ هستم! ‫- به سلامت.
‫هیچی نشده دلتنگتم.
‫- افشای آخر! ‫- می‌شنوی؟
‫ورونیکا وندربرگ واقعی منم.
‫خانواده وندربرگ باخت نمیدن!
‫دنیا پر از توهمه.
‫یکی از بزرگترین فریب‌ها اینه که
‫این الماس متعلق به خانواده وندربرگه.
‫به عنوان تنها عضو خانواده دستگیر نشده‌ی پدرم،
‫کاری می‌کنم که تمام خریدارهای غیرقانونیمون
‫با مجازات قانونی روبرو بشن.
‫بعدش، تمام داشته‌ها،
‫از جمله الماس قلب رو
‫تحویل جوامع آفریقای جنوبی میدم، ‫یعنی همونجایی که ازش اومدن،
‫و دلارهای باقی مونده رو بین شما پخش می‌کنم.
‫تماشاچی‌های اجراهای سوارکارها همیشه ‫با جیب‌های پُرتری برمی‌گردن خونه.
‫- حقه فوق‌العاده‌ای بود. ‫- از بهترین‌ها یاد گرفتم.
‫ممنون.
‫ممنون که به ما ملحق شدید، دوستان.
‫و لطفاً یادتون باشه،
‫مهم نیست دنیا چه کارت‌هایی در اختیار شما می‌ذاره،
‫باید یاد بگیرید که شعبده‌بازی خودتون ‫رو خلق کنید.
‫خانم‌ها و آقایون...
‫ما سوارکارها هستیم. ‫شب بخیر.
‫خیلی خب، چی می‌خوری؟ ‫انار یا بویسن‌بری؟
‫رفیق، گفتم یه نوشیدنی بهم بده.
‫حالا یه بار امتحانش کن.
‫از دست بچه‌های این دوره و زمونه.
‫- هوم! ‫- البته.
‫خوشمزه‌ست.
‫- می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- نه.
‫فکر کنم این رو انداختی.
‫اوه. کارت قدیمیم.
‫گفتم شاید بخوای قاب بگیریش.
‫ممنون. شاید.
‫می‌دونی، هنوز باورم نمیشه که یه ‫وندربرگی.
‫اونم باورش نمی‌شد.
‫داشتم فکر می‌کردم
‫شاید بهتر باشه گروه خودمون رو ‫تشکیل بدیم، رفقا.
‫- یه گروه دخترونه شعبده‌بازی؟ ‫- آره، آره.
‫- آره. ‫- دختر... دختران سوارکار.
‫- نه. اون نه. ‫- وایسا، زنان سوارکار.
‫- اونم. ‫- بانوان اسب‌سوار.
‫- اونم بده. ‫- پونی‌ها!
‫- اونم چرته. ‫- جدی؟
‫میشه یه کم صحبت کنیم؟
‫اوه!
‫نمی‌خوام به گروه زنان اسب‌سوار ‫نفوذ کنم.
‫چی شده؟
‫ام...
‫- چیزه... ‫- بگو.
‫چته؟ چی شده؟
‫سخته چون من...
‫نمی‌دونم چه حسی داری.
‫پس...
‫خب، رفقا.
‫دوستان، بیاید اینجا.
‫هی، میشه بازم از اون نوشیدنی‌های لذیذت ‫بیاری، باسکو؟
‫عاشقشون می‌شید. خیلی خوشمزه‌ن.
‫- نه، مریت، بیخیال. ‫- آخه خفنه.
‫یعنی خوشمزه‌ست.
‫آره. می‌دونم.
‫آره، بذارید من اول از همه بگم.
‫دلم براتون تنگ میشه.
‫منم داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫آره. منم همینطور.
‫لعنتی، دوستتون دارم، رفقا.
‫دوستت داریم.
‫- ای جان. ‫- منم همینطور.
‫جدی؟ حتماً تو حال خودت نیستی.
‫واو.
‫میشه بحث رو عوض کنیم؟
‫برگردید سر همون بحث...
‫- دوست داشتن همدیگه و این حرفا. ‫- ای بابا، چیه مگه، شما جفتتون همدیگه رو می‌خواید.
‫شما همدیگه رو بیشتر دوست دارید.
‫اوه.
‫منتظر مهمون بودید؟
‫کسی قرار نبود بدونه ما کجاییم.
‫- کی فرستاده؟ ‫- ننوشته.
‫بازش کن.
‫تو بازش کن.
‫باشه.
‫اوه، این... قفل دره.
‫- آره، از کاخ. ‫- آره!
‫میشه... دوباره سعی کنم بازش کنم؟
‫- حتماً، بیا. ‫- میشه؟
‫فکر کنم این دفعه دیگه می‌تونم.
‫سلام، سوارکارها.
‫دلتون برام تنگ شده بود؟
‫دیلن.
‫ولی اون که الان باید زندان باشه.
‫می‌دونم دارید به چی فکر می‌کنید، ‫«بهمون دروغ گفت.»
‫ولی... بهتون دروغ نگفتم.
‫فقط باعث شدم چیزی رو باور کنید ‫که حقیقت نداره.
‫ولی باور کنید به صلاح خودتون بود.
‫این معما به این سادگی نیست.
‫و نتیجه‌ش اینه که سوارکارها دوباره ‫دور هم جمع شدن.
‫واقعاً دلگرم‌کننده‌ست.
‫خب، و شما سه دغل‌باز،
‫که بی‌شرمانه وانمود کردید
‫بخشی از تشکیلات فوق سری ما هستید؟
‫فکر کردید این کارتون
‫نتیجه یا عواقبی نداره؟
‫خب...
‫درست فکر کردید.
‫- هی! ‫- خوش اومدید.
‫به «چشم» خوش اومدید.
‫و بقیه‌تون،
‫فکر کردید کارتون تموم شده.
‫دوباره فکر کنید، تیم.
‫همه چی تازه داره شروع میشه.
‫چه حقه‌ای باید بزنیم؟