‫کاجال؟ کاجال!
‫کاجال!
‫چه خبره، کاجال؟
‫کارت تموم نشده؟
‫- رئیس بزرگ هنوز نیومده! ‫- خب زنگ بزن!
‫صدای دیوونه‌کننده‌شون رو نمی‌شنوی؟
‫امروز تعدادشون خیلی زیاده.
‫زنده باد هند، قربان.
‫کجا بودین، قربان؟ ‫چرا گوشیتون رو برنداشتین؟
‫خیلی خب، گوش کنید. با مدیریت تماس گرفتن. ‫به مدیرکل ورما هم زنگ زدن.
‫این همون آقای بانسال از پرابهات منتنه، درسته؟
‫خودشه. ولی اتفاقی که داخل افتاده ‫خیلی عجیبه.
‫منظورت چیه؟
‫هی. بیاید داخل خودتون ببینید.
‫بفرمایید دیگه.
‫بازرس یاداو.
‫ایشون آقای ستیه. دستیار شخصی خانواده.
‫راجات ستی.
‫بفرمایید.
‫راستش با مدیر ارشد مالی شرکت، ‫خانم میرا اومدم.
‫نوه‌ی آقای ماهیندر.
‫راستش، الان آقای ماهیندر شرایط ‫صحبت کردن نداره.
‫ولی همین که مراسم دعاخونیشون تموم بشه،
‫پسر بزرگه‌ش، آقای پراشانت میاد دیدنتون.
‫باشه، آقای ستی، ولی اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫مراسم دعاخونی تموم شد.
‫عمو، اگه بیاید بابا خوشحال میشه.
‫حال خان عمو هم خیلی بهتر میشه.
‫یه لحظه. صحبت می‌کنی؟
‫الو، سمیر.
‫گوش کن، جاتیل مامور کاربلدیه.
‫باشه، حرفت برام سنده.
‫نگران نباش. خودش رسیدگی می‌کنه. ‫مطمئنم.
‫- ولی میای دیگه؟ باشه. ‫- آره، آره.
‫شما بازرس جاتین یاداو هستید؟
‫جاتیل. با «ل.» جاتیل یاداو.
‫من پراشانت بانسال هستم.
‫داشتم با مدیرکلتون، سمیر ورما صحبت می‌کردم.
‫داشت ازت تعریف می‌کرد.
‫ممنون، قربان.
‫تیم از صبح اینجان. ‫اطلاعاتی دستشون نیست.
‫شکایتتون چی بوده؟
‫ببین.
‫فردا سالگرد مرگ پسرِ دخترم میراست.
‫واسه همین همه اینجا جمع شدیم.
‫ولی...
‫امروز متاسفانه این اتفاق افتاد و...
‫- مادهاو. ‫- چشم.
‫پسره باز داره بازی می‌کنه. چقدر سر و صدا می‌کنه.
‫ریحان، چند بار گفتم...
‫- هدفون بذار. ‫- نمی‌تونم.
‫- یعنی چی که نمی‌تونی؟ ‫- سردرد می‌گیرم.
‫یا هدفون بذار یا صداش رو قطع کن.
‫تو این سن و سال سردرد می‌گیره.
‫شما بچه دارید؟
‫اون مجرده.
‫یعنی تا الان.
‫زن من حامله‌ست.
‫- این... مادر گیتا بود. ‫- آره.
‫مرشد مادر خانواده ماست.
‫فردا سالگرد خواهرزادمه، واسه همین ‫مراسم دعاخونی اینجا برگزار شد.
‫تشریفات هم برای مراسمش هستن.
‫برای پاکسازی روح و این حرفا.
‫از این طرف.
‫این کاجاله. با آبجی میرا زندگی می‌کنه.
‫اونم مادرشه.
‫مسیر حیاط پشتی از این سمته.
‫مرشد مادر فکر می‌کنه این خونه ‫تحت طلسم اهریمنیه.
‫امروز صبح که میرا اومد پایین...
‫اولین شاهد این اتفاق بود.
‫خان عمو هر روز صبح به کلاغ‌ها ‫پیشکشی میده.
‫ولی امروز قبل از اینکه بیاد اینجا،
‫این اتفاق افتاده بود.
‫کسی رفت دنبالش؟
‫قربان، نردبون رو از بین وسایل برداشتم ‫و از دیوار رفتم بالا.
‫ولی کسی رو ندیدم. ‫هر کی بود فرار کرده بود.
‫- اسمت چیه؟ ‫- قربان، من اوم پراکاش هستم.
‫اومش یاداو.
‫وقتی اینا وارد شدن شما سر شیفت نبودی؟
‫قربان، ما شیفت شب بودیم.
‫قربان، خیلی ساکت بود.
‫این چند وقت صبح‌ها هوا خیلی مِه‌داره.
‫من که نگفتم آب و هوا رو برام توصیف کن.
‫رک و راستی بگو حواست به ‫گوشیت بود، نه دوربین.
‫شماها الگوی تنبلی موقع انجام کار هستید.
‫- ناندو. ‫- بله.
‫بیا اینجا، اون جاده مرکز خریده، نه؟
‫بله، قربان، جاده مرکز خریده.
‫دوتا دوربین مداربسته اونجاست.
‫جزئیاتش رو برام دربیار.
‫از آب و مدارک هم نمونه بگیر و بیار.
‫اینا همه‌شون مشکوک می‌زنن.
‫- آراو. ‫- نه. ولم کنید. دست از سرم بردارید.
‫بابا، یه لحظه. آراو، تمومش کن.
‫آراو، بس کن! بسه!
‫آراو.
‫- ولم کنید. ‫- آراو. آراو.
‫آراو!
‫دیوونه‌م کردید...
‫یه لحظه... آراو!
‫آراو!
‫نه! همه‌تون دروغگویید!
‫بازرس.
‫بازرس!
‫ولش کن.
‫ولش کنید.
‫کاری نمی‌کنه.
‫آراو.
‫اگه می‌خوای بری، کسی جلوت رو نمی‌گیره.
‫میرا، داریم حلش می‌کنیم دیگه. ‫خواهش می‌کنم.
‫همه داریم حلش می‌کنیم، عمو.
‫شما فرقی با ما ندارید.
‫یه بار دیگه میگم، آراو. اگه می‌خوای ‫بمون، یا برو.
‫تصمیمش با خودته.
‫خوبه.
‫یادت باشه،
‫آزادی بدون درد به دست نمیاد.
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫یواش. آروم.
‫آروم باش، خیلی خب.
‫اینجا اتاق کیه؟
‫- آروم باش. ‫- از آراو اینجا نگهداری میشه.
‫جدا از بقیه.
‫جدا از بقیه؟
‫قربان، آخه معتاده.
‫واسه همین خان عمو چند ماهه تو ‫این اتاق زندانیش کرده.
‫همیشه.
‫قربان، مدیرکل داره می‌رسه.
‫جناب مدیرکل داره می‌رسه. ‫بریم؟
‫چیزی پیدا کردید؟
‫این رفتار حال بهم زن تو خونه من و ‫جلوی در من اتفاق افتاده.
‫به خاطر این احمق‌ها!
‫آروم باشید، جناب ماهیندر.
‫همه چی درست میشه.
‫ما مراقبتون هستیم. ‫کسی نمی‌تونه وارد بشه.
‫- قول میدم. ‫- شما مراقب ما هستید؟
‫مراقب من؟ مراقب ماهیندر بانسال؟
‫اینا حتی نمی‌تونن یه سگ اهلی رو پیدا کنن، ‫اونوقت می‌خوان مجرم‌ها رو پیدا کنن؟
‫- متاسفم، سمیر. ‫- عیبی نداره.
‫اگه جرئت دارید، مجرم واقعی رو پیدا کنید.
‫آشغال!
‫اگه شرکت ما رو می‌خواد، ‫باید بیاد رک و مستقیم حرفش رو بزنه.
‫چرا از پشت بهم خنجر زد؟ ‫سگ ترسو!
‫ماهیندر!
‫اگه اینقدر عصبانی بشی،
‫تمام دشمن‌هات
‫بدون جنگیدن باهات پیروز میشن.
‫اوضاع جالب به نظر نمیاد.
‫چیزی که می‌تونم ببینم
‫بدون شک اتفاق میفته.
‫و کسی نمی‌تونه جلوش رو بگیره.
‫هیچکس.
‫اینجا چه خبر شده؟
‫سر خوک روی روزنامه‌ست.
‫پس احتمالاً به کسب و کار ‫چاپ روزنامه‌شون اشاره داره.
‫پسرها از اونجا اومدن.
‫بله، قربان. قربان...
‫جناب ماهیندر اون داخل داشت درباره ‫کسی صحبت می‌کرد.
‫از اعضای خانواده‌ست؟
‫راجش چاند بانسال.
‫تا حالا اسم نیورایز تی‌وی رو شنیدی؟
‫اون صاحبشه.
‫پسر برادر بزرگه‌ی جناب ماهیندر.
‫سر دارایی‌های گروه پرابهات با هم ‫رقابت دارن.
‫از یه طرف روزنامه‌شونه، یعنی پرابهات منتن،
‫و یه طرف کانال تلویزیونیشه،
‫نیورایز.
‫راجش مرد بی‌رحمیه.
‫ولی دوستمه.
‫واسه همین وساطت کردم.
‫پس قربان... خودتون قراره به پرونده ‫رسیدگی کنید؟
‫مجبورم.
‫یه مسئله خانوادگیه، جاتیل.
‫باید بی‌سر و صدا حلش کنیم.
‫- خب؟ ‫- بله، قربان.
‫می‌دونستید متخصص‌های سرطان گفتن این دارو ‫با یکتار یکیه؟
‫محصولی که در هند تولید میشه...
‫آتیش‌سوزی شده؟ چرا اینقدر داد میزنه؟
‫این کدوی قلیایی ساده بطری شکل...
‫تو که یه سره پیش بقیه می‌شینی غیبت می‌کنی،
‫خب اخبار رو هم تماشا کن دیگه.
‫مگه دیوونه‌م بشینم از صبح به فریاد زدنشون ‫گوش بدم.
‫اخبار مهم رو از اینترنت می‌خونم.
‫جناب هاری شانکار اومد.
‫این رو گذاشت تو دستم و گفت بدمش به تو.
‫داری غذا گرم می‌کنی؟
‫معده‌م درد گرفت.
‫رفتم بالا دارو بگیرم.
‫چه وضعشه، جاتو؟
‫باید غذات رو گرم کنم،
‫شب منتظرت بمونم،
‫و تا مغز استخوان یخ کردم.
‫اونوقت اینقدر بیشعوری که درباره ازدواج کردن ‫با مادرت حرف نمیزنی؟
‫تو که گفتی طالع‌نامه رو برات درست کنن. ‫خب ازدواج کن دیگه.
‫اگه تونستی منم دعوت کن.
‫آره، گفتم طالع‌نامه رو درست کنن. ‫چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫با تکیه کردن به تو چی گیرم اومد؟
‫دختره رو به من معرفی کردی؟
‫رک و راست با خودش صحبت کردی؟
‫دختره تازه آزاد شده. ‫به این زودی که خودش رو گرفتار نمی‌کنه، پسرم.
‫صبور باش. باید صبور باشی.
‫وگرنه اونم از دستت میره. ‫بعدش ول معطل می‌مونی.
‫تو رو خدا! اینقدر تو آینده من ‫دخالت نکن!
‫درست حرف بزن! ناسلامتی من مادرتم!
‫اینقدری بزرگ شدم که بفهمم چی خوبه ‫و چی بده.
‫معطل من نمون!
‫باشه.
‫راستی، خصوصیاتتون با هم جور درنمیان.
‫پس بشین فکرهات رو بکن. ‫خیلی محافظه‌کاری!
‫رک باش. شجاعت به خرج بده!
‫این کدوی قلیایی ساده بطری شکل
‫می‌تونه خون شما، مغز و
‫اعضای داخلیتون رو پاکسازی کنه.
‫یه بطری کدو قلیایی تمام مشکلات رو حل می‌کنه.
‫ببیند، قربان، این فیلم دوربین مداربسته ‫جاده مرکز خریده.
‫این دوتا پسر موقع فرار کردن از ‫ماشین آبی دیده میشن.
‫ببینید!
‫اخبار جناب میشرا تایید شده دیگه؟
‫جناب میشرا خودش متخصصه.
‫خبر تایید شده. ‫الو. بله، جناب میشرا؟
‫دو دقیقه دیگه می‌رسیم. ‫داریم می‌پیچیم سمت چپ.
‫- خب، جناب میشرا؟ ‫- زنده باد هند، قربان.
‫همون پسره‌ست، قربان.
‫همون مو بلنده.
‫جفتشون رو می‌شناسه.
‫هی، پسر جون!
‫بیا اینجا.
‫ای بابا، جناب میشرا!
‫حداقل جلوی بقیه احترامم رو...
‫- اطلاعات تایید شده؟ ‫- صد در صد، قربان.
‫ای وای. شیشه رو کثیف کردن.
‫اون پشت مرده‌سوزخونه‌ست.
‫واسه همین اینجا پر کلاغ و عقابه.
‫مردم چطوری اینجا زندگی می‌کنن؟
‫شبیه یه زاغه‌ی غیرقانونیه.
‫خب زاغه‌ست دیگه، قربان.
‫پس در نتیجه غیرقانونیه.
‫بیاید، قربان.
‫مراقب باشید.
‫بیاید، قربان.
‫صداشون کن.
‫داداش لاکان! داداش لاکان!
‫چرا داد میزنی؟
‫بیا بیرون. اومدم دیدنت.
‫- داداش! ‫- سر صبحی اینقدر داد نزن.
‫- با تو کار دارن. ‫- کی هستید؟
‫می‌خوای فرار کنی؟
‫- هی! ‫- آشغال!
‫وایسا، عوضی!
‫هوی.
‫برو کنار. یالا!
‫وایسا، پست‌فطرت!
‫- هی، وایسا، وایسا. بذارش زمین. ‫- می‌زنمت.
‫بذارش زمین.
‫منم می‌زنمت.
‫فرار کن. وگرنه می‌زنمت.
‫خب بیا. بزن.
‫اسلحه دارم. بهت شلیک می‌کنم. ‫شلیک می‌کنما.
‫شلیک کنم؟
‫آقای میشرا، چی شد؟
‫قربان...
‫اسلحه داره.
‫خب تو هم با دهنت صدای شلیک دربیار.
‫هی.
‫هی، وایسا!
‫- ببخشید. ‫- چیکار می‌کنی؟ بپا.
‫- ببخشید. ‫- بدش من.
‫یه آقایی از اینجا فرار نکرد؟
‫هی، وایسا!
‫آشغال!
‫هی!
‫فرار نکن!
‫کثافت.
‫وایسا. هی!
‫کجا رفت؟
‫بیا.
‫پاشو، پسر. آرزوت برآورده شد.
‫نه!
‫من کاری نکردم!
‫پس من کردم؟
‫قربان، می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫درک کنید. بیرون وایسید.
‫بذارید باهاش صحبت کنم.
‫قربان، نمی‌تونید بدون مدرک بازداشتش کنید.
‫من وکیلم. از قانون سر درمیارم.
‫بابت کتک زدنش ازتون تقاص پس می‌گیرم.
‫- باور کنید. ‫- مطبوعات نیورایز.
‫دوتا پسری که دستگیر شدن تو شرکت ‫تو کار می‌کردن.
‫خبر جدیدی نیست.
‫گاهی اوقات میگن لاستیکشون رو پنچر کردم ‫یا ترمزشون رو بُریدم.
‫یا یه گربه مُرده رو پرت کردم تو خونه‌شون.
‫همه‌شون دیوونه‌ن.
‫کورکورانه به حرف اون زنه گوش میدن.
‫اون مرشد مادر رو میگم. ‫اسمش چی بود؟
‫راجش، آروم باش. آروم باش.
‫اومدم بگم اون بیرون چه خبره.
‫بیخیال، سمیر. دست بردار.
‫اینا از حقه‌هاشون برای جلوگیری ‫از امضای قرارداده.
‫می‌خوان قبل از جلسه هیئت‌مدیره ‫دل همه رو به دست بیارن.
‫من دیدمشون، راجش.
‫آقای ماهیندر خیلی پریشون شده.
‫- کل خانواده شوکه شدن. ‫- جدی؟
‫نگهبان هیچی رو ندیده.
‫و میرا هم خیلی اتفاقی همه چی رو فهمیده.
‫از صحنه جرم عکس داری؟
‫صحنه جرم؟ بیخیال شو، سمیر.
‫یه بار ببین.
‫لعنتی!
‫کی گفت میرا اول از همه به ما ‫خبر داده؟
‫کسی از اعضای خانواده با شما در ارتباطه؟
‫یاداو، ولش کن.
‫نه، نه. خودت آوردیش، سمیر. ‫تنها نیومدی.
‫گوش کن، بازرس. ‫تحقیقات رو تو خونه‌شون ادامه بده.
‫مجرم تو همون خونه‌ست.
‫داخل خونه رو بگرد. داخلش رو.
‫تو تمام ساختمون سنسور حرکتی نصب کرده بودیم.
‫ولی چند بار صداشون دراومد، ‫پارسال قطعشون کردیم.
‫دوربین بالای آلونک چی؟
‫اونم الان غیرفعاله.
‫اینجا نقطه کور نگهبان‌هاست.
‫اون دوربین به اتاق دید داشت، واسه همین...
‫خانواده برای حفظ حریم خصوصیشون مشکل داشتن.
‫خانواده؟
‫خانم میرا.
‫ولی می‌تونیم از راه دور فعالش کنیم.
‫خب باید این کار رو بکنیم.
‫اینجوری نگهبان‌ها گوش به زنگ میشن.
‫می‌تونم فعالش کنم، ولی فیلمش دست ‫نگهبان‌ها نمیفته.
‫سیستم باید به روز رسانی بشه.
‫خانم میرا بعد از سالگرد بهتون زنگ زد.
‫بازش کن.
‫قربان، دوتا بی‌گناه رو از صبح اینجا نگه داشتید.
‫این چه وضعیه، قربان؟
‫با شمام، قربان.
‫موقع فضولی تو دوربین مداربسته افتادن.
‫بعد مرتکب جرم شدن و شبونه فرار کردن.
‫- بگو به همه چی اعتراف کنن... ‫- قربان.
‫وگرنه نمی‌تونن برن دادگاه.
‫قربان، یه آقایی بود. ‫خودش وسایل رو آورد.
‫فقط یه بار باهاش صحبت کردم.
‫بعد آدرس رو برام پیامک کرد و پول رو ‫تو روزنامه پیچید و بهم داد.
‫هیچوقت ندیدمش، قربان.
‫فقط گفت سر خوک رو بذارم روی روزنامه.
‫بسته‌ی خونی رو پرت کردیم و فرار کردیم.
‫- اونجا چیکار می‌کردین؟ ‫- ما...
‫غذای مسمومی به پرنده‌ها دادین؟
‫نه، قربان.
‫قربان، ببینید. ‫وقتی بسته‌ی پلی‌اتیلن رو پرت کردم،
‫چندتا کلاغ پرواز کردن و رفتن، ولی بقیه‌شون ‫اونجا بودن.
‫شما وکیلی دیگه؟
‫حاضر شو.
‫پروسه بین دادگاه و زندان خیلی طولانیه.
‫برو کنار.
‫نظرتون چیه؟
‫حتماً یکی مقصر این اتفاقه.
‫راست میگن که طی چند دقیقه رفتن داخل ‫و اومدن بیرون.
‫شماره‌ای که باهاشون تماس گرفته بود ‫رو پیدا کردی؟
‫شماره...
‫مال یه شرکت بود.
‫- پی‌ام‌پی‌ال. ‫- چی؟
‫پی‌ام‌پی‌ال. ایناها.
‫خیلی خب.
‫شرکت با مسئولیت محدود خصوصی ‫پرابهات منتن.
‫سیم‌کارت واسه شرکت خانواده بانساله.
‫[پرابهات منتن]
‫یه کاری کن:
‫به نگهبان‌های خونه باغ زنگ بزن
‫و بهشون بگو هر یک ساعت به کلانتری گزارش بدن.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫اومش.
‫اوم پراکاش.
‫اومش. اومش.
‫اوم پراکاش.
‫خانم میرا.
‫چه خبر شده، خانم میرا؟
‫همه چی ناپدید شد.
‫منظورت چیه؟
‫همه مُردن.
‫همه.
‫تموم شد.
‫این خونه...
‫چه اتفاقی تو خونه افتاده؟
‫همه به قتل رسیدن.
‫- بیاید تو. ‫- همه مُردن.
‫- هیچکس زنده نیست. ‫- بشینید.
‫بذارید چک کنم.
‫الان چک می‌کنم. شما بشینید.
‫بشینید.
‫اومش. اومش.
‫در رو از داخل قفل کن. ‫پیش خانم بمون. مراقبش باش.
‫نیروی پشتیبانی به زودی می‌رسه. ‫من میرم چک کنم ببینم چه خبره.
‫کی اونجاست؟ آبجی میرا.
‫آبجی میرا کجاست؟ چه خبر شده؟
‫حالش خوبه. کس دیگه‌ای داخل پیش شماست؟
‫منم و ریحان. اتفاق دیگه‌ای افتاده؟
‫صبور باشید. در رو قفل کنید. ‫الان چک می‌کنم.
‫- ولی... ‫- در رو قفل کن.
‫اوم پراکاش.
‫اوم پراکاش. چی شده؟
‫اوم پراکاش.
‫خانم.
‫ناندو، زنگ بزن اداره‌کل و بگو خیلی زود ‫یه تیم بفرستن اینجا.
‫چشم. ولی چی شده؟
‫چی؟
‫پراشانت بانسال...
‫یکی باهام تماس گرفت. ‫اونجا همه چی مرتبه؟
‫اینجا قتل‌عام شده.
‫- قتل‌عام. ‫- چی؟
‫همین الان یه تیم پزشکی قانونی بفرستید.
‫قربان. قربان!
‫قربان، مدیرکل اومد.
‫زنده باد هند، قربان.
‫میرا بانسال چیزی نگفت؟
‫یه مقدار سر و صدا شنیده و اومده بیرون.
‫وقتی خون رو دیده، در رو به روی ‫آستا و ریحان تو اتاق طبقه پایین قفل کرده
‫و اومده بیرون که نگهبانی رو خبر کنه.
‫چطوری این اتفاق افتاد؟
‫دیروز تهدید شده و امشب همه چی ‫تموم شده!
‫طی بیست و چهار ساعت.
‫جلوی چشمت اینهمه اتفاق افتاد، ‫ولی کاری از دستت برنیومد.
‫مسئولیت پرونده الان دست فرمانده کل چاوانه.
‫باید با پزشکی قانونی و بقیه تیم‌ها ‫همکاری کنید.
‫آماده باشید.
‫- شنیدی؟ ‫- بله، قربان.
‫این سیرک به زودی باید تموم بشه.
‫وضعیت افتضاحیه.
‫وحشتناکه.
‫فرمانده کل چاوان...
‫اول باید به اینجاش فکر می‌کردن.
‫تیمم شما رو می‌بره داخل. ‫نگران نباشید.
‫- بفرمایید. ‫- نه.
‫افسری که اول از همه صحنه جرم رو دیده رو می‌خوام.
‫- چی؟ ‫- بله.
‫قربان، جناب چاوان با شما کار داره. ‫تیم پزشکی قانونی لکنو اومده.
‫خانم، ایشون بازرس یاداوه.
‫دکتر. دکتر پنیکر.
‫خانم نه. خانم رزی هم نه. دکتر پنیکر.
‫بله.
‫تو.
‫بیا بریم.
‫ساعت اول تحقیقات از همه بحرانی‌تره.
‫- همه‌تون می‌تونید. ‫- بله، خانم.
‫ولی این پلیس‌ها دارن مثل حیوون ‫رفت‌وآمد می‌کنن.
‫پس صحنه جرم کاملاً آلوده شده...
‫چون به همه جا دست زدن و همه چی رو ‫جابجا کردن. پس...
‫ما بلدیم یه صحنه جرم رو سالم نگه داریم.
‫به خانواده اجازه ندادیم برن داخل.
‫داخل نه، ولی اجازه دادین بیان بیرون. چرا؟
‫ببخشید، نمی‌تونید برید.
‫ما دو ساعته اینجا نشستیم.
‫معلومه اینجا چه خبر شده؟
‫این کارها تو این وقت شب لازمه؟
‫ببینید بچه‌ها به چه حال و روزی افتادن.
‫- می‌دونم. دکتر پنیکر... ‫- متاسفم، قربان.
‫وظیفه من جمع‌آوری مدارکه.
‫لباس و پوست همه‌شون خونیه.
‫که خودش مدرک به حساب میاد.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- البته.
‫لاتا، مدارک رو جمع‌آوری کن.
‫قربان.
‫خشکش کن و بسته‌بندیش کن.
‫اطلاعات جدیدی از قتل‌عام خانواده ‫بانسال به دست ما رسیده.
‫اگه قرار باشه شهادت میرا بانسال رو باور کنیم، ‫پس آراو بانسال
‫پدرش ویوک بانسال، مادرش سیما بانسال،
‫پدربزرگش ماهیندر بانسال، عموش پراشانت بانسال
‫- و برادرش مادهاو بانسال رو کشته. ‫- قهوه بخور. چرا گیر دادی به چای؟
‫و بعدش خودکشی کرده.
‫پلیس‌ها دارن تحقیق می‌کنن تا بفهمن ‫چرا مرتکب این قتل‌ها شده
‫و چرا از جون میرا بانسال، آستا بانسال ‫و ریحان بانسال گذشته.
‫- خوردی؟ جمع کنم؟ ‫- چرا که نه؟ بپر وسط غذا خوردنم.
‫خودت قاشق رو پرت کردی.
‫چرا سر من داد میزنی؟ ‫مگه من دارم اخبار میگم؟
‫مامان، به خدا غذا رو ول می‌کنم و میرما.
‫بیا تو، مونی. بیا تو.
‫گوش‌هاش چسبیدن به در. ‫الان چه فکری درباره‌ت می‌کنه؟
‫- سلام. ‫- تویی؟
‫همینه؟ که طرفدار طالع‌بینیه؟
‫خوشگله.
‫بیا تو. بیرون نمون.
‫بفرمایید.
‫گوشیم... یعنی، شارژرم. ‫نه، باتریش.
‫- دیروز می‌خواستم زنگ بزنم. ‫- آره.
‫حدس زدم سرت شلوغ باشه.
‫پوهای داغ آماده کردم.
‫بیا، صبحونه بخور.
‫زورش نکن. ‫واسه صبحونه نیومده.
‫حداقل بشین قهوه بخور.
‫الان قهوه میارم.
‫راستش نتونستم زنگ بزنم.
‫از بس سرم شلوغ بود...
‫نه، گوش کن، اخبار رو دیدم.
‫استرس داشتم. چه پرونده ترسناکی!
‫تو چرا استرس داری؟
‫بگذریم، تو که سرت از من شلوغ‌تره.
‫- درس. دانشگاه. ‫- باز شروع شد.
‫انتظار داری درس و دانشگاهم رو ول کنم؟
‫- اگه بگم ول می‌کنی؟ ‫- یعنی حاضری بگی ولشون کنم؟
‫به هیچ عنوان.
‫می‌خوام تو انجام کارهای مورد علاقه‌ت ‫مصمم باشی.
‫بفرمایید، قهوه.
‫بیا، تعارف نکن.
‫تو دیگه باید بری. ‫حتماً دیرت شده.
‫بیا بریم. می‌رسونمت.
‫نه، من که دیگه واسه کلاسم دیر کردم،
‫گفتم بشینم صبحونه بخورم.
‫چه خوب.
‫بیا.
‫بشین.
‫ساعت... طرفای ده بود.
‫یا شاید ده و نیم.
‫درست یادم نیست.
‫آروم باش.
‫تو دستشویی بودم
‫که یه صدایی شنیدم.
‫فکر کردم
‫یکی می‌خواد در اتاقم رو باز کنه.
‫فکر کردم توهم زدم.
‫من قبل از خواب مدیتیشن می‌کنم.
‫دعا می‌کنم.
‫بعدش؟
‫بعدش...
‫سر و صدا شنیدم.
‫شبیه صدای فریاد زدن یه نفر.
‫این دفعه مطمئن بودم درست شنیدم.
‫همین که اومدم بیرون...
‫عمو.
‫عمو. عمو!
‫ای وای! وای خدا!
‫وای خدا!
‫ای وای.
‫آراو!
‫نه! نه، نه!
‫آراو، نه! نه، خواهش می‌کنم، آراو، نه!
‫آراو، تو رو خدا!
‫داداش، بیا.
‫چی شده؟ گوش بده! آراو، نه!
‫نه!
‫نه! نه!
‫آبجی میرا، چی شده؟ ‫چه خبر شده؟
‫- ریحان کجاست؟ ‫- اتاق تلویزیون. این خونه؟ آبجی میرا...
‫چی شده؟
‫چه خبر شده؟ آبجی میرا!
‫چی شده؟
‫- باید... باید گوشیم رو بردارم... ‫- نه، نه، نه!
‫- خطرناکه. ‫- ولی مامان و بابا بالان، آبجی میرا.
‫اون بیرون خطرناکه.
‫میرم نگهبان رو خبر کنم. ‫تو پیش ریحان بمون.
‫خواهش می‌کنم. زود برمی‌گردم.
‫برمی‌گردم.
‫کار آراو بود.
‫اون کشتشون. اون همه‌شون رو کشت.
‫همه‌شون با یه چاقوی بلند ضربه خوردن.
‫نوع زخمشون نشون میده که قتل احتمالاً ‫از روی خشم و عصبانیت بوده.
‫چون زخم‌هاشون دقیق نبوده.
‫همونطور که می‌بینید، یه سری جاها، ‫کل جمجمه بریده شده.
‫یعنی از قدرت خیلی زیادی استفاده شده. ‫جنازه بعدی مال خود آراوه.
‫جنازه‌ش رو تو استخر پیدا کردیم.
‫از بالا افتاده و...
‫جمجمه‌ش شکسته. بلافاصله بعد از سقوط مُرده.
‫این قمه رو نزدیک جنازه‌ش پیدا کردیم.
‫دکتر پنیکر، مطمئنیم سلاح قتاله همین بوده؟
‫بله، قربان.
‫کیشور، باغبون خونه هم شناساییش کرده.
‫ببر میرا هم شناساییش کنه.
‫چشم، قربان.
‫دکتر پنیکر،
‫روش اثر انگشت آراو رو پیدا کردید؟
‫قمه افتاده بود تو آب.
‫حتی اگه اثر انگشت پیدا کنیم، ‫نمیشه مطمئن شد مال کیه.
‫به چیزی شک دارید؟
‫قربان، رفتار اون روز پسره با خانواده‌ش ‫هم خیلی خشن بود،
‫همون روزی که برای اولین بار رفتیم خونه باغ.
‫انگار...
‫انگار چی؟
‫انگار مواد هم میزد.
‫بله، قربان، حق داره.
‫تو مجرای بینیش باقی‌مونده یه ‫پودر سفید رو پیدا کردیم.
‫- کوکائین؟ ‫- هر وقت جوابش از
‫آزمایشگاه بیاد می‌تونم تایید کنم، ‫ولی فکر کنم بله.
‫مواد میزد، خشن بود، ‫خانواده‌ش رو تهدید کرده بود.
‫فکر کنم می‌تونیم مطبوعات رو در جریان قرار بدیم.
‫به نظرم باید دست بجنبونیم.
‫نظرت چیه، جاتیل؟
‫قربان، به نظرم علت همه قتل‌ها خشم نبودن.
‫منظورت چیه؟
‫وضعیت پیدا شدن جنازه‌ها رو دیدیم.
‫خانم سیما نزدیک تختش بود، ‫مادهاو بانسال سر میزش بود،
‫و پدرش تو اتاقش بود، ‫و تو اتاق بغلی،
‫ماهیندر بانسال رو تختش بود. ‫حتی یه نفر هم مقاومت یا فرار نکرده؟
‫درسته، منظور؟
‫به نظرم مواد تو قتل‌عام نقش داشتن،
‫ولی روی تمام خانواده بانسال.
‫قربان، از یک روز قبلش یه چیزهایی ‫حاکی از این قتل‌عام بودن.
‫سر خوک و پرنده‌ها؟
‫قربان، کدوم پرنده‌ها و کدوم سر خوک؟
‫- چی دارید میگید؟ ‫- نشونش بده.
‫دکتر پنیکر، یک روز قبلش این پرنده‌ها ‫با این حال و روز پیدا شدن.
‫احتمالاً یه چیزی بهشون خورونده بودن.
‫و این سر خوک هم روی روزنامه پیدا شد.
‫حس نکردید بهتره این مسئله مهم رو به منم بگید؟
‫- نمونه‌ش رو برداشتید؟ ‫- بله، خانم.
‫- نتیجه‌ش چی بود؟ ‫- قربان، ببینید.
‫قربان...
‫- کلونازپام. ‫- درمان بی‌خوابیه.
‫یا... استرس، وحشت، این چیزها.
‫مسکنه، قربان.
‫جالبه. خیلی جالبه.
‫اگه حال این پسره آراو اینقدر بد بوده،
‫شاید نمی‌تونسته همچین نقشه دقیقی بچینه، قربان.
‫اینجا یه اتفاق دیگه افتاده بوده.
‫آره.
‫دکتر پنیکر، لطفاً تو سیستم جنازه‌ها ‫دنبال کلونازپام بگردید.
‫چشم.
‫پرونده خیلی غم‌انگیز و دردناکیه.
‫ماهیندر بانسال یکی از بزرگترین ‫افراد صنعت روزنامه‌نگاری بود.
‫ازتون می‌خوام
‫شدت بحرانی بودن شرایط رو درک کنید ‫و با حساسیت گزارشتون رو بنویسید،
‫صبور باشید، و بذارید با دقت کارمون رو ‫انجام بدیم.
‫خیلی ممنون.
‫قربان! قربان!
‫ببینید، پرونده هنوز بازه و تحقیقات هنوز ادامه داره.
‫فعلاً نمی‌تونم چیزی رو تایید کنم. ممنون.
‫شنیدیم کار یکی از اعضای گروه مافیایی ‫تیواریه.
‫پرونده خودکشی گروهیه؟
‫قربان، شباهتی با پرونده بوراری نداره؟
‫الو.
‫بله، اون روز داداش اوم همه کارهاش ‫رو سر وقت انجام داد.
‫قربان، من نمی‌فهمم...
‫چطوری خوابم برد.
‫خیلی خب، داداش بولا، فردا می‌بینمت.
‫نگهبان‌های شیفت صبح ساعت شش رفتن.
‫تو و مادرت.
‫کاجال و مامانش هم طرفای هفت، ‫هفت و نیم غروب رفتن.
‫آخرین نفری که رفت کیشور باغبون بود، ‫طرفای ساعت هشت.
‫- سطل و لوله رو جابجا نکن. ‫- چشم.
‫اول من غذا می‌خورم. داداش اوم اول میره ‫یه دور میزنه بعد غذا می‌خوره.
‫اومش.
‫اگه هم صدایی شنیده بودم، دیگه ‫خوابم برده بود.
‫بیرون رفتنِ آراو بانسال رو ندیدی؟
‫اون روز یا روز قبلش؟
‫نه، قربان. بعد از اتفاقی که جلوی شما افتاد، ‫دیگه نیومد بیرون.
‫الو.
‫چی؟
‫جناب میشرا!
‫چه خبر شده؟
‫قربان، ما که همه چیز رو بهتون گفتیم. ‫تو رو خدا نجاتمون بدید!
‫برو عقب، عوضی!
‫چه خبر شده؟
‫قربان گفتن اینا درست و حسابی اعتراف نکردن، ‫باید ازشون حرف بکشیم.
‫- کدوم قربان؟ ‫- من.
‫من گفتم کتکشون بزنه.
‫قربان، ما ازشون بازجویی کردیم.
‫کتک زدن که همیشه منجر به اعتراف ‫مجرم نمیشه.
‫به جاش حرفی که می‌خوایم بشنویم رو میزنن.
‫اون روز اگه اینقدر مغزت رو خسته نکرده بودی،
‫اینا به تمام نقشه‌ی آراو بانسال اعتراف می‌کردن.
‫قربان، اشتباه می‌کنید.
‫این مسئله مربوط به کلانتری منه.
‫و مربوط به حوزه‌ی منه.
‫کلانتری تو، تو حوزه‌ی منه.
‫یادته دیگه؟
‫برو یه گزارش بنویس.
‫تو گزارش، درباره انتقالشون از کلانتری هم بنویس.
‫منم ازشون اعتراف می‌گیرم.
‫اون شب، مادهاو بانسال پای لپ‌تاپش بوده.
‫- قربان. ‫- رمز؟
‫لازم نیست.
‫تمام اطلاعات رو استخراج کردیم.
‫انتقال دو هزار کرور به یه شرکت ‫به اسم آی اند بی؟
‫مردم میگن یه سری‌ها از بس لجبازن،
‫برای مراسم ختم خودشون هم برنامه‌ریزی می‌کنن.
‫اونم یکی از اون آدم‌هاست.
‫موافقم.
‫بازرس یاداو، شما مگه مجبوری پرونده ‫رو تکی حل کنی؟
‫یه مقدارش رو بذار واسه ما.
‫از این دوتا کپی برام بگیر.
‫تو بودی که فکر می‌کردی روایت یه موردی داره.
‫وگرنه الان یه کنفرانس مطبوعاتی درست و حسابی ‫برگزار کرده بودیم،
‫مطبوعات ازمون تعریف می‌کردن و ‫نتفلیکس یه فیلم از پرونده ساخته بود.
‫ولی تو جاتیل پیچیده هستی، ‫«صد در صد یه اتفاق دیگه این وسط افتاده.»
‫راست میگم، ناندو!
‫این خانواده بانسال...
‫این خانواده بانسال از چه نظر ‫به نظرت عادی هستن؟
‫تو این دوره و زمونه هیچ خانواده‌ای ‫به نظر من عادی نیست.
‫و موافقم که پسره تنهایی خانواده‌ش رو کشته.
‫ولی تو آماده نیستی که قبول کنی.
‫و گوش کن، راجات ستی هم تایید کرد
‫سیم‌کارتی که باهاش با اون پسرها ‫تماس گرفته شد،
‫به اسم آراو بانسال ثبت شده.
‫ببین.
‫تو اتاق آراو بانسال دوتا گوشی پیدا شده.
‫یکیش گوشی شخصیش بوده، ‫و اون یکی با سیم‌کارت.
‫یه چیزی به گوشی دوم چسبیده.
‫برچسبه.
‫«ال‌اس‌ای، دانشکده اقتصاد لندن»
‫ببین، پرونده خیلی مهمیه.
‫زیاد بهش گیر نده.
‫با دخالت الکی چی بهت می‌رسه؟
‫پرونده داره پیشرفت می‌کنه. ‫دخالت نکن.
‫درست میگم؟
‫بدو در رو باز کن.
‫امروز قراره گوشت گوساله بپزم و...
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منم می‌تونم همین سوال رو ازت بپرسم، ‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من...
‫فکر کردم رادها امتحان داره، ‫و خونه حوصله‌م سر رفته بود،
‫اومدم اینجا.
‫از کجا باید می‌دونستم قراره بیای ‫اینجا غذا بپزی؟
‫فکر کردم درگیر پرونده‌ای.
‫از کی تا حالا با هم رفت‌وآمد دارید؟
‫تو که نه زنگ میزنی. ‫نه جواب تماس رو میدی.
‫مگه وقتی باهات حرف نمیزنم حالم خوبه؟
‫چند روزه حس می‌کنم با بیرون رفتنم ‫و تماس جواب دادنم
‫مشکل داری.
‫منظور؟
‫دارم میگم...
‫اگه درباره گذشته چیزی فکرت رو درگیر کرده، ‫همین الان بگو.
‫وگرنه برامون سخت میشه که بخوایم ‫یه تصمیم جدی بگیریم.
‫فکر کردی من اینقدر کوته‌فکرم؟
‫به من نگاه کن.
‫راستش رو بگو، چی تو فکرته؟
‫دارم به این فکر می‌کنم که بدون ‫تو نمی‌تونم زندگی کنم،
‫و از ته دلم بهت اعتماد دارم.
‫- بیا اینجا! ‫- حالا مجبور بودی بهش زنگ بزنی؟
‫برو. حتماً کارت داره.
‫من کل عمرم به حرفش گوش می‌کردم.
‫چیه؟
‫باز چیه؟
‫وقتی مطبوعات داره اینقدر بی‌رحمانه ‫درباره خانواده‌م صحبت می‌کنه...
‫ما جفتمون عضو یه انجمن بودیم،
‫اونوقت گزارش‌های وحشتناک و ظالمانه‌شون رو ببینید!
‫دارن سوالات درستی می‌پرسن؟
‫راستش بهمون خبر رسیده پسرهایی که تو خونه شما
‫خرابکاری کرده بودن اعترافشون رو پس گرفتن.
‫این یه سوال جدی رو درباره پلیس ‫اوتار پرادش مطرح می‌کنه.
‫هر چی باشه، کی قراره یه جواب به ما بده؟
‫مدیرکل ورما، مخاطبم تویی!
‫همونطور که می‌بینید مردم
‫محله به دفتر فرمانده کل کانپور حمله کردن.
‫پسرهایی که دستگیر شدن الان بیمارستانن.
‫می‌خوام خانم نیشا برامون توضیح بده ‫دقیقاً چه خبره.
‫بگید.
‫ببینید... شکنجه بازداشتی‌ها نقض ‫حقوق بشره.
‫و بلایی که سر پسرها اومده همینه.
‫چشم یکیشون داغون شده بود، ‫و اون یکی تو مراقبت‌های ویژه‌ست.
‫پلیس اوتار پرادش قانون خودش رو وضع کرده.
‫و یکی باید مسئولیت قبول کنه. ‫باید مدام ازشون سوال بپرسیم!
‫- فرمانده کل چاوان! ‫- خجالت بکش!
‫خیلی از...
‫لازم بود، قربان. ‫وگرنه جفتشون فرار می‌کردن.
‫- هی اعترافشون رو عوض می‌کردن، قربان. ‫- اونا اعترافشون رو عوض می‌کردن؟
‫یا تو مجبورشون می‌کردی عوضش کنن؟
‫تو که بالا بری پایین بیای اینا قراره فرار کنن!
‫به جاش الان ما باید مسئولیت این اتفاق رو ‫قبول کنیم. یعنی بخش مدیریت.
‫تمرکز پرونده رو تغییر دادی.
‫پرونده که حل شده بود، قربان، ولی...
‫می‌دونی عقیده عمومی چیه؟
‫آره؟
‫دفتر فرمانده کل رو محاصره کردن.
‫دوتا از افسرهای تازه‌کار کلانتریت رو ‫تعلیق کن.
‫خودت هم باید اسمشون رو به مطبوعات ‫تحویل بدی، شنیدی؟
‫بله، قربان.
‫مرخصی.
‫دکتر پنیکر.
‫بازرس یاداو، آزمایش قربانی‌ها برای ‫کلونازپام مثبت دراومد.
‫دارو رو خورده بودن.
‫سوخت‌وساز و مقدار غذای مصرف شده‌ی ‫هر کسی فرق داره،
‫واسه همین تاثیر مواد هم برای ‫هر کسی متفاوته.
‫ولی اسم میرا، آستا و اوم پراکاش اینجا نیست.
‫دارو تو یه دسر بوده، تو فرنی.
‫آستا به لاکتوز حساسیت داره،
‫اوم پراکاش هنوز غذاش رو نخورده بوده...
‫و میرا هم دسر نخورده، به همین سادگی.
‫قربان، سه نفر این دسر رو نخوردن.
‫اوم پراکاش بیمارستانه. ‫با میرا که صحبت کردیم.
‫می‌مونه آستا. ‫به نظرم باید یه بار باهاش صحبت کنیم.
‫باشه، ولی فعلاً اوضاع روحی روانی خوبی نداره.
‫- بهش فشار نیار. ‫- چشم، قربان.
‫معتاد بود.
‫سندرم ترک می‌گرفت.
‫واسه همین پدربزرگ می‌گفت تو یکی از ‫اتاق‌های خونه باغ زندانیش کنیم...
‫و ما هم دست رو دست گذاشتیم.
‫داشت دیوونه می‌شد. در به در می‌خواست بیاد بیرون.
‫شما هم دیدین دیگه؟ ‫ولی خیلی آسیب‌پذیر بود.
‫اون... چرا باید برای قتل همه برنامه‌ریزی کنه؟
‫یه آدم عادی و سالم بود.
‫داشتیم بازی می‌کردیم. ‫آخرین بار حین بازی دیدمش.
‫شبی که اوم پراکاش اومد تو؟
‫داداش اوم؟
‫- چی شده؟ ‫- در پشتی باز بود.
‫پیش میومد.
‫گفت باید دوباره بره در و پنجره‌ها ‫رو چک کنه.
‫با بی‌سیمش به اومش هم خبر داد.
‫- بعدش؟ ‫- بعدش رفت.
‫همین که رفت، آراو هم رفت.
‫ریحان خوابش برده بود. ‫منم به بازی ادامه دادم، که...
‫از بیرون یه صدایی شنیدم.
‫داداش؟
‫آراو، نه!
‫داداش!
‫داداش اوم؟ چی شده؟
‫داداش؟
‫آبجی میرا، چی شده؟
‫چه خبر شده؟
‫- ریحان کجاست؟ ‫- اتاق تلویزیون.
‫این خونه؟ آبجی میرا...
‫- چه خبر شده؟ ‫- باهام بیا!
‫وای خدا، آبجی میرا... ‫چی شده؟
‫گروه پرابهات میراث خانوادگیته.
‫شاید راجش بانسال بخواد ازت بگیردش.
‫چون دو نفری که دستگیر شدن هم ‫برای شرکتش کار می‌کردن.
‫حواست با منه؟
‫کار پرابهات منتن تمومه.
‫بعد از مرگ آرجون،
‫آبجی میرا کل املاک شرکت رو وثیقه گذاشت ‫و یه وام گرفت
‫و تک و تنهایی شرکت رو به خاک سیاه نشوند.
‫از وضعیت احساسی و روانیش مطمئن نیستم.
‫غیرقابل اعتماده.
‫من و خانواده‌م از طرف عمو راجش ‫تهدید نشدیم.
‫پس... خطر از سمت کی بود؟
‫آستا، پرونده می‌تونست همین امروز با
‫شهادت دخترعموت میرا بانسال مختومه بشه.
‫ولی ما این کار رو نکردیم.
‫می‌دونی چرا؟ چون ما هم می‌خوایم ‫حقیقت رو بدونیم.
‫گیتا وهرا.
‫همونی که اسم خودش رو گذاشته مرشد مادر.
‫یه حکیم معنوی نیست.
‫کلاهبرداره. دروغگوئه. تشنه‌ی قدرته.
‫اون مغز متفکر این اتفاقه.
‫از طرف آبجی میرا،
‫چند ساعت با آراو تو یه اتاق می‌موند.
‫حتماً خودش سیم‌کارت رو انداخته ‫تو گوشی داداشم.
‫به خدا کار خودشه.
‫خودش خانواده‌م رو کشت!
‫خانواده فقط چندتا نسبت فامیلی نیست.
‫خانواده
‫چیزیه که بار گناهان و نیکوکاری چندین ‫نسل رو به دوش می‌کشه.
‫چه بلایی سر خانواده بانسال اومد که ‫از نظر اخلاقی نابود شدن؟
‫زیاده‌خواهی نسبت به نیاز‌هاشون.
‫چی از این بدتره؟
‫فرنی که به عنوان پیشکشی به این خونه ‫فرستاده شد...
‫کی درستش کرده؟ کی آوردتش؟
‫هر شنبه در آشپزخونه همین خونه درست میشه.
‫بعضی‌ها به عنوان فرنی می‌خورنش، ‫بعضی‌ها به عنوان پیشکشی.
‫تو پیشکشیتون مسکن بوده.
‫بعد از خوردنش، خیلی‌ها تو خواب کشته شدن.
‫من نریختم.
‫بهرحال، من علاقه‌ای به این روانشناسی ‫غربی ندارم.
‫پس یعنی باید فکر کنیم شهادت شاگردتون ‫حقیقت داره؟
‫که آراو مقصر این قتل‌عام بوده؟
‫اگه مدارک رو باور کنی کسی سرزنشت نمی‌کنه.
‫حقیقت درست جلوی چشمته.
‫یک ساعته داری معمایی حرف میزنی.
‫اگه فکر کردی بعد از شنیدن موعظه‌هات ‫خسته میشم و میرم، اشتباه کردی.
‫یادت باشه که هر جور شده حقیقت رو می‌فهمم.
‫هر وقت یه نفر در جستجوی حقیقت و
‫با همچین افکار بی‌قراری میاد پیشم،
‫همون لحظه می‌فهمم
‫که یه دروغ در زندگیشه که داره آزارش میده.
‫خیلی تنهایی،
‫مضطربی،
‫می‌ترسی.
‫یاد اون شب که میفتی، احساس درموندگی می‌کنی.
‫وقتی یاد جنازه‌ها میفتی تو قفسه سینه‌ت ‫احساس سنگینی می‌کنی.
‫شب‌ها خوابت نمی‌بره.
‫صدای داد و فریاد می‌شنوی.
‫شما اون روز واسه سالگرد پسرت اینجا نبودی.
‫مطبم لندنه.
‫سرطان‌شناس اطفالم.
‫پسرتون چه مشکلی داشته؟
‫بیماری ریوی داشت.
‫میرا آوردش لندن، ولی وقتی اومدن دیگه ‫دیر شده بود.
‫نظرتون...
‫درباره اتفاقی که اینجا افتاده چیه؟
‫چی بگم؟ وحشتناک بود.
‫پدر و پدربزرگِ میرا با آراو ‫مثل حیوون رفتار می‌کردن.
‫اگه اینجوری باهاش رفتار نمی‌کردن، ‫این اتفاق نمیفتاد.
‫یه جوری میشه گفت خودشون مقصرن.
‫والدینش چیزی بهشون نگفتن؟
‫ویوک بانسال؟
‫اگه عمو ویوک غر میزد،
‫اونم مثل من از این خانواده تبعید میشد.
‫یه واحد کوچیک می‌تونه به صورت ‫مستقل و جدا کار کنه.
‫ولی میراث... میراث مثل زندانه.
‫ببخشید.
‫الو، بله؟ کلونازپام.
‫کلو ناز پام.
‫نه، اسم برندش نیست، یه داروی ژنریکه.
‫لطفاً زودتر بفرستش. ممنون.
‫دارو برای شماست؟
‫برای میرا می‌خرمش.
‫بعد از مرگ آرجون... ‫میرا اضطراب و بی‌خوابی گرفت.
‫چند وقته دارو رو مصرف می‌کنه؟
‫براش لازمه.
‫شما خبر نداری مرگ فرزند چه بلایی ‫سر پدر و مادر میاره.
‫این دیگه اون میرایی که من همیشه می‌شناختم نیست.
‫راستی، مرشد مادر کی کارش رو تو این ‫خونه شروع کرد؟
‫جناب ماهیندر چندین سال مریدش بود.
‫و بعد از مرگ بچه‌ی میرا، ‫همه‌ی این‌ها یه کم زیادی بیشتر شد.
‫لباس‌های زعفرانی، غذای ساده.
‫روزه، ساعت‌ها مراسم دعاخونی، ‫عبادتگاه، و خدا می‌دونه دیگه چی.
‫- ناندو. ‫- بله؟
‫بیرون بشین. بعدا صحبت می‌کنیم، باشه؟
‫پرونده پزشکی آرجون بانسال رو بیار.
‫باشه.
‫جناب دشا، ‫این آموزشگاه سن مایکل در گومتی نگر، لکنوئه.
‫آرجون بانسال اونجا ثبت‌نام کرده بود.
‫اولین قتل ماهیندر بانسال بود. ‫حسابی خونین.
‫جمجمه کاملا شکسته بود.
‫با ضربه‌های مکرر کشته شده.
‫قمه به طور مکرر به سرش اصابت کرده.
‫حالا، از کجا می‌گیم اولین قربانی بوده؟
‫چون ذرات چمن تازه بریده شده...
‫از قمه روی پوست ماهیندر بانسال پیدا کردیم.
‫این نزدیک ساعت ١٠ شب اتفاق افتاد. ‫بعدی؟
‫مرگ پراشانت بانسال روی ‫صندلی اتفاق افتاده.
‫حتما خوابش برده بود.
‫برای همین نشانه تقلایی وجود نداره.
‫اون هم بارها با قمه به سرش ‫ضربه خورده.
‫و گلوش بریده شده.
‫ما خون ماهیندر و پراشانت ‫رو اینجا پیدا کردیم.
‫تا بالای پله‌ها.
‫پس، ما کلی رد پا اینجا پیدا کردیم.
‫بازرس یاداو هم اینجا رو آلوده کرده.
‫انجام همچین کارهایی خیلی سخته.
‫می‌تونم درک کنم. ‫حداقل باید مواظب بود.
‫بیاین.
‫اتاق میرا بانسال. ‫دست‌نخورده.
‫اما ذرات خون روی دستگیره در پیدا کردیم.
‫پس قاتل حتما سعی کرده وارد بشه، ‫ولی در قفل بوده.
‫اینجا اتاق مادهاو بانساله.
‫و اثر انگشت؟
‫اثر انگشت پیش‌خدمت‌ها و خانواده ‫و همه رو پیدا کردیم.
‫قبل قتل یا بعد قتل، ‫نمی‌دونیم.
‫لطفا بیاین.
‫مادهاو بانسال از همه کمتر تقلا کرده.
‫به احتمال زیاد قربانی ‫از قبل بی‌هوش بوده.
‫جراحت‌ها نشون می‌دن که قاتل ‫چندین بار گردنش رو بریده.
‫برش، برش، برش، برش، برش.
‫به طور موثر و بی‌رحمانه.
‫آخرین زمان فعالیت روی لپ‌تاپش...
‫- مردی؟ ‫- نه، ١٠:١٥.
‫ساعت ١٠:١٥ بوده.
‫قتل بعد از این اتفاق افتاده.
‫بعدی.
‫و حالا، خونین‌ترین صحنه‌مون رو داریم.
‫سیما بانسال خواب نبود.
‫حتما وسط حمله بیدار شده بود.
‫خیلی ناراحت‌کننده است.
‫حین تقلا، از روی تخت افتاده.
‫قاتل سعی کرده اون رو اینور بکشه. ‫پایه‌ی تخت رو گرفته.
‫شوهرش حتما از اون دستشویی پشتی اومده.
‫ما آثار خون اون... یعنی ویوک بانسال ‫رو اینجا پیدا کردیم.
‫حتما سعی کرده همسرش رو نجات بده.
‫و قاتل بهش حمله کرده، ‫حمله مستقیم به گردنش!
‫ویوک بانسال این بیرون اومده. خونش رو ‫اینجا پیدا کردیم، کلی خون‌ریزی داشته.
‫همونطور که اظهاریه میرا باسنال ‫گفته شده.
‫اومده و اینجا افتاده.
‫بعد از این... کل زمین پوشیده از خون بوده.
‫ممنونم.
‫از اونجا، قاتل اومده اینجا.
‫اثر انگشت‌های خونی روی در اتاق ‫آستا و ریحان.
‫میرا از اتاقش اومده. ‫لاتا، بدو!
‫آراو رو دیده...
‫و حمله کرده! لاتا، داد بزن!
‫کمک! کمک!
‫اوم پراکاش از اونجا دویده اومده. ‫خونش رو اینجا پیدا کردیم،
‫روی دیوار و روی میرا.
‫اومده بود از میرا حفاظت کنه. ‫لاتا، برو.
‫آره، همینطور. خوبه.
‫بعد آراو تا اینجا باهاش گلاویز شده.
‫بعد حتما انقدر محکم بهش لگد زده ‫یا هلش داده...
‫که آراو با نیروی زیاد خورده به پنجره...
‫و پایین افتاده.
‫و اون... روبالشی‌ها؟
‫آقا، گاهی در جادوی سیاه، ‫بعضی‌ها با کفن قربانی می‌کنن.
‫این‌ها مزخرفات اخباره، آقای چاوان. ‫خواهش می‌کنم.
‫شیوه عمل چی بوده؟
‫خانواده رو چیزخور کرده، صورت‌هاشون رو ‫پوشونده، و بعد هم اون‌ها رو کشته.
‫چون احساسات.
‫کشتن خانواده خودت سخته، می‌دونین؟
‫حداقل برای بعضی‌ها.
‫دکتر پنیکر، مطمئن هستین ‫که سلاح قتل...
‫همون قمه است که باغبان داخل ‫انبار ابزار نگه می‌داشته؟
‫بله، سلاحی که استفاده شده ‫همین بود.
‫پس چطور از انبار ابزار رسیده اینجا؟
‫قاتل اون رو آورده، بازرس یاداو.
‫مشخص نیست؟
‫اگه دوربین مداربسته بالای ‫انبار ابزار کار می‌کرد...
‫اینطور مدرکش رو داشتین.
‫دوربین فعال بود، دکتر پنیکر.
‫ما ویدیو رو داخل کابین نگهبانی ‫پیدا نکردیم...
‫اما به سرور شرکت آپلود می‌شد.
‫دیشب به دست آوردیمش.
‫کمی قبل از کشتار،
‫فقط دو نفر دیده می‌شن که ‫به سمت انبار ابزار می‌رن.
‫یکی اوم پراکاش بود، که کار روتین ‫خودش رو می‌کردم، و دومی این بود،
‫میرا بانسال. نگاه.
‫وقتی به سمت انبار ابزار می‌ره، ‫هر دو دستش بیرون شالش هستن.
‫به زبان بدنش توجه کنین.
‫انرژی مضطرب. کاملا مشخصه که ‫از اعضای خانواده‌اش قایم شده.
‫بعد برای پنج دقیقه کامل، ‫خانم میرا توی نقطه کور قرار داره،
‫و وقتی برمی‌گرده، شالش رو ‫کامل دور خودش پیچیده.
‫دست‌هاش داخل شال هستن. ‫شاید چیزی رو مخفی کرده.
‫مزخرفه.
‫بدن آراو بعد از اینکه میرا و آستا ‫رفتن داخل اتاق، افتاد.
‫این رو چطور توضیح می‌دین؟
‫آراو دید که میرا به والدینش حمله کرده، ‫باهاش درگیر شده، به خانم میرا حمله کرده.
‫با شنیدن فریاد خانم میرا، ‫اوم پراکاش دخالت کرده.
‫بعد از این، همه‌چیز طوری که ‫شما گفتین اتفاق افتاده.
‫آستا بالا رفتن اوم پراکاش رو هم دیده.
‫واقعا؟ پس چرا میرا به آستا ‫و ریحان رحم کرده؟
‫اگه خودش تنها بازمانده می‌بود، ‫تنها مظنون می‌شد.
‫از همون اول، می‌خواست جلوه بده که ‫تهدید از بیرون اومده.
‫شاید از طرف راجش بانسال.
‫و اون تماس تلفنی؟ ‫حتما آراو تماس گرفته بود؟
‫سیم کارت به اسم اون بود. ‫درسته.
‫ولی نمی‌دونیم کی ازش استفاده کرده.
‫ما نمی‌دونیم کی اون شب چیزخورش کرده، ‫ولی این رو می‌دونیم:
‫دارویی که در خون قربانی‌ها پیدا شده... ‫کلونازپام؟
‫بله.
‫فقط میرا بانسال از اون استفاده می‌کرد.
‫دلیل اینکه میرا بانسال این کار رو بکنه ‫چی ممکنه باشه؟
‫انگیزه اون چی ممکنه بوده باشه؟
‫قربان، شب کشتارها،
‫مادهاو بانسال داشت با یه لپ‌تاپ کار می‌کرد.
‫داشت گزارش مالی شرکتش رو بررسی می‌کرد. ‫نگاه کنین.
‫سال گذشته پس از مرگ پسرش،
‫املاکی که میرا بانسال به اسم ‫مرشد مادرش خریده،
‫مجموعا حداقل ٢٠٠٠ کرور می‌شن.
‫از طریق شرکت‌های کاغذی.
‫اسم شرکت آی اند بی ‫بارها میاد.
‫خیلی خب.
‫به گفته آستا باسال، ‫پدرش قرار بود که جلسه هیئت مدیره بعدی...
‫پرابهات منتن رو ترک کنه.
‫پس، قبل از این، مرشد و شاگرد...
‫این نقشه رو با هم کشیدن ‫و همه رو کشتن.
‫این پرونده به اون سادگی که ‫به نظر میاد نیست.
‫از یه طرف، آراو رو داریم، ‫معتاد مواد مخدر.
‫و مردم از الان مطمئن هستن ‫که قاتل اون بوده.
‫از طرف دیگه، میرا بانسال هست.
‫یه مادر که همه‌چیز رو از دست داده، ‫و حالا...
‫دکتر پنیکر، ازتون می‌خوام همه‌چیز ‫رو از اول آنالیز کنین.
‫اما این بار میرا بانسال رو ‫مظنون اصلی در نظر بگیرین.
‫لطفا.
‫و یاداو، این انگیزه قوی نیست.
‫چیزهای بیشتری پیدا کن.
‫چه اتفاقی ممکنه افتاده باشه...
‫که میرا بانسال بخواد کل خانواده ‫خودش رو بکشه؟
‫قربان.
‫[پرابهات منتن]
‫[٥٠ سال روزنامه‌نگاری مستقل]
‫این‌های دمپایی‎‌هایی هستن که ‫اون شب پوشیده بودم. این‌ها رو چرا می‌خواین؟
‫درباره شهادت آخرتون یک سری ‫شک و شبهه وجود داشت.
‫به ما نگفتین که اون شب ‫از خونه خارج شده بودین.
‫دوربین انبار ابزار اون شب فعال بود.
‫پس می‌دونین که بیرون رفتم.
‫بله، ولی چرا بیرون رفتین؟
‫نمی‌دونم. برای هوای تازه؟
‫- ولی اگه شما... ‫- من سیگار می‌کشم.
‫سعی دارم ترک کنم... ‫ولی دلم سیگار می‌خواست.
‫دیگه چی؟
‫چند تا سوال دیگه هم دارم، ‫اگه اشکالی نداره.
‫آراو می‌خواست خونه باغ رو ترک کنه.
‫کار درستی بود که آراو رو اونطور ‫اونجا زندانی کنین؟
‫مت‌آمفتامین. کوکائین. فنتانیل.
‫اون سه بار کمپ ترک اعتیاد رفته بود.
‫و آخرین بار، رفت کما.
‫از وقتی مرشد مادر مدیتیشن می‌کرد...
‫خیلی عوض شده بود.
‫- داشت بهتر می‌شد. ‫- بهتر، چطور؟
‫خانم میرا، اون کل خانواده رو سلاخی کرد.
‫کار مرشد اینه که راه رو نشون آدم بده.
‫اینکه اون راه رو دنبال کنی یا نکنی، ‫دیگه کار شاگرده.
‫چه راهی رو بهش نشون داده بود؟
‫روان‌درمانی؟ مدیتیشن؟ ‫مشاوره؟
‫روان‌درمانی.
‫ولی اون پسر، ‫اون توی روان‌درمانی چی یاد گرفت؟
‫که لیاقتش بهتر از این بود؟
‫این دروغه.
‫این نسل فقط خواهان خوشی هستن، ‫درد نمی‌خوان.
‫اما زندگی عذاب کشیدنه. ‫زندگی درده.
‫کسانی که زندگی می‌کنن، ‫درد و خسارت می‌کشن.
‫کسانی که از بین ما رفتن...
‫اون‌ها آزاد هستن.
‫آراو الان آزاده.
‫و اون...
‫همه‌شون رو آزاد کرد.
‫اون همه‌شون رو آزاد کرد.
‫قبلا، پرابهات منتن صرفا یه روزنامه بود.
‫امروز، برای خودش یه برنده. ‫این دستاورد خانم میرا بود.
‫وسط یه مقاله درباره خودکشی کشاورزها،
‫اون یه عکس کوچیک از یه ابرستاره بالیوود ‫گذاشت که داشت سودا می‌نوشید.
‫کلی نسخه ازش فروش رفت. ‫بعد همون خبر رو کوچیک‌تر کرد،
‫و ستاره رو بزرگ‌تر کرد.
‫نسخه‌های بیشتری فروش رفت.
‫بعد نهایتا تنها چیزی که باقی موند ‫ابرستاره بالیوود بود،
‫که سودا می‌نوشید.
‫اخبار رو حذف کرد.
‫باید بلد باشی که چطور خبر رو بفروشی.
‫و خانم میرا، پیکاسوی این هنره.
‫جناب ماهیندر و پسرهاش راضی بودن.
‫اما بعد از مصیبت شخصی خانم میرا، ‫همه‌چیز واچیده شد.
‫تا حدی واچیده شد که اون از شرکت خودش ‫پول اختلاس می‌کرد.
‫چی؟
‫شب قتل، مادهاو داشت گزارشات مالی ‫شرکتش رو...
‫با لپ‌تاپش بررسی می‌کرد.
‫کرورها وجه مالی به شرکتی به اسم ‫آی اند بی انتقال داده شده بودن.
‫این شرکت شهر پونه ثبت شده. ‫آدرس دفتر باهاش همتا نیست.
‫کاندیدها و سهام‌داران، همه‌شون ‫از خانواده بانسال هستن.
‫یه شرکت کاغذیه، خودت هم می‌دونی.
‫و این شرکت هزاران جریب ‫املاک می‌خره،
‫آشرام‌ها، هتل‌ها و اقامت‌گاه‌های مرشد مادر ‫شما روی این املاک توسعه داده می‌شن.
‫ویوک بانسال برای همین می‌خواست بره، درسته؟
‫به خاطر دعای خیر مادر بود که آشرام‌های مجلل ‫تونستن در زمین‌های بی‌حاصل پدیدار بشن.
‫هر جایی که اون نفرین می‌کرد، ‫اجتماع‌های تاسیس شده با خاک یکسان شدن.
‫حالا، چی می‌شه درباره جناب ویوک گفت؟
‫همونطور که بزرگان می‌گن:
‫«تهدیدی از داخل، می‌تواند کل خانه ‫را به خاک سیاه بنشاند.»
‫چی به دست آورد؟ ‫پسر والدین خودش رو کشت.
‫پسر خانم میرا چطور مرد؟
‫بچه‌ی مریضی بود.
‫همسر خانم میرا، دکتر خانا...
‫الان از همدیگه جدا شدن،
‫دکتر متخصص بزرگی در لندن هستش.
‫پس بچه اونجا هم تحت درمان رفت. ‫ولی بچه اونجا مرد، قربان.
‫- خب؟ ‫- نظرتون چیه؟
‫وای، نظر تخصصی من رو می‌خواین؟
‫دکتر پنیکر...
‫این بچه آلوده به ‫استرپتوکوکوس نومونیا شده بود.
‫برای ١٠ درصد از مردم کشنده است.
‫پزشک کودکانش نوشته که قبلا ‫گوشش عفونت داشته.
‫این احتمالا آلودگی به ‫این نومونیا رو بیشتر می‌کنه.
‫این رو جستجو کرده بودم. ‫شک داشتم که شاید...
‫من سرم شلوغه. خواهش می‌کنم.
‫این رو اینجا می‌ذارم. ‫اگه وقت داشتین، یه بار نگاهش کنین...
‫وقت؟ به خاطر شما من باید امروز ‫دوباره از اول صحنه رو آنالیز کنم.
‫گروه من دارن اضافه کاری می‌کنن. ‫هر روز هم یه چیز جدید برام میارین.
‫- ببینین، نکته اینه که... ‫- نه! فرضیه جدید امروز چیه؟
‫نه. اجازه بده حدس بزنم.
‫خانواده بانسال نوه‌شون رو قربانی کردن.
‫و در تلافی، مادرش کل خانواده رو کشت.
‫چرندیات دیگه‌ای هم هست ‫که باید بشنوم؟
‫کل پرونده آماده بود.
‫ولی نه، شما دنبال شهرتی، که رئیست ‫رو تحت تاثیر قرار بدی. دیگه بسه.
‫دکتر پنیکر، حق با شما است.
‫اگه من هم ساکت می‌موندم و فقط نگاه می‌کردم، ‫الان با آرامش خواب بود.
‫ولی مشکل اینه که بدون انجام درست ‫کارم، نمی‌تونم بخوابم.
‫شاید شما بتونین.
‫من ترس به دست آوردم، نه احترام.
‫بیرون مردم ازم فرار می‌کنن، ‫و داخل تبدیل به جوک شدم.
‫نمی‌دونم دنبال چی هستم.
‫حتی اگه بفهمم، ‫حقیقت برای کی اهمیت داره؟
‫درباره چی صحبت می‌کنی؟
‫همین من رو جذب تو کرد.
‫با همه به خاطر حقیقت جنگیدی.
‫به خاطر من.
‫همین خاصیت من رو دوست داری؟
‫همین کافیه که کل زندگیت رو ‫با من سپری کنی؟
‫نمی‌دونی تو زندگیم چند تا ‫دروغگو و شیاد دیدم.
‫تنها چیزی که می‌خوام ‫یک یار واقعیه.
‫تو نتونستی این چیز کوچیک ‫رو درک کنی.
‫نه، نتونستم این رو بفهمم.
‫برای همینه که این همه روز ‫نتونستم چیزی بهت بگم.
‫فقط به این فکر می‌کنم که ‫پیشم می‌مونی یا ترکم می‌کنی.
‫همیشه مضطرب هستم. ‫چرا نمی‌مونم؟
‫فقط باید یه سرنخ می‌دادی.
‫همینطوری، می‌دونم که...
‫دنیای بیرون خیلی بده.
‫تو نمی‌تونی تنهایی راه خودت رو پیدا کنی.
‫بیا.
‫شیر، شکر؟
‫امتحان کن.
‫خیلی سرحال به نظر میای، ‫بازرس یاداو.
‫پرونده رو خوندم. ‫به چی این پرونده شک داشتی؟
‫عفونتی که گفته می‌شد ‫آرجون بانسال داشته،
‫چقدر زود می‌تونه کشنده بشه؟
‫به دستگاه ایمنی خودش بستگی داره،
‫چه داروهایی مصرف می‌کرد،
‫چطور احتیاط می‌کردن، ‫کلی عامل مختلف هست.
‫ممکنه توی یه هفته اتفاق بیفته؟
‫گزارش‌هایی که من خوندم نوشته بود ‫بچه ١٥ تا ٢٠ روز می‌شد که حالش بد بود،
‫و گزارش‌های خونش، افزایش ‫پایدار عفونت رو نشون می‌دن...
‫پس، نه، یه هفته نه.
‫این رو نگاه کن.
‫این یه گواهی از مدرسه بچه است.
‫اون شناگر بود، قرار بود ‫مسابقات شرکت کنه.
‫این گزارش سلامته.
‫نگاه.
‫چقدر می‌تونه زیر آب نفسش رو حبس کنه؟
‫کلی اطلاعات این تو هست. ‫بقیه چیزها عادی گزارش شدن.
‫این رو نگاه.
‫این پست... تاریخش چندمه؟
‫این چیزی که روی صورتشه...
‫نبولایزر. وقتی تنفس سخته ‫ازش استفاده می‌شه.
‫شش‌هاش تحت تاثیر بیماری بودن.
‫این رو قبلا یه جایی دیدم.
‫کوچگاهی که اون پسرها رو گرفتن،
‫بچه‌های اونجا یه چیز مشابه زده بودن.
‫این پست توسط میرا بانسال...
‫تاریخش ٢٨ ژانویه است.
‫و بچه ٣١ ژانویه مرد.
‫تاریخ اون گواهی سلامت چندمه؟
‫ژانویه، ٢٤ام.
‫یعنی، حتی یه هفته هم از ‫نشانه‌های اولیه نگذشته بود.
‫تب، لرز، استفراغ.
‫بعدش مبتلا به نومونیا می‌شد،
‫بعدش از کار افتادن اندام‌ها، ‫و بعدش هم مرگ.
‫چطور ممکنه اینقدر سریع اتفاق بیفته؟
‫نه، نه، نه.
‫پس این گزارش‌های بیمارستان جعلی هستن.
‫خانواده یه چیزی رو مخفی کرده.
‫مدیرکل ورما مقام خیلی بالایی داره.
‫به راحتی بهش نمی‌رسیده.
‫قضیه رو در جا باهاش مطرح نکن.
‫اول تحقیقاتت رو تکمیل کن،
‫و همه اطلاعات رو جمع‎‌آوری کن.
‫چرا این رو مخفی کنم؟
‫تا شانس جنگیدن داشته باشی.
‫باید بیماری بچه رو درست می‌نوشتی.
‫حالا چطور غرامت بگیریم، بگو ببینم؟
‫آبجی، هر چی دکتر نوشت رو نوشتم.
‫کران، برو.
‫باشه، آبجی.
‫امروز قصد داری چشم کی رو دربیاری؟
‫اسم تو هم توی شهادت‌نامه نوشته شده. ‫می‌دونی که، نه؟
‫نگران این نیستم.
‫اگه چشم کسی رو درآورده بودم،
‫خونه‌شون رو با خاک یکسان کرده بودم، ‫اصلا اینجا نمی‌اومدم.
‫به اداره احضارت می‎‌کردم که ‫باهات صحبت کنم.
‫آبجی نیشا، چای مخصوصت.
‫با زنجبیل اضافی. ‫فقط یکی داشتم.
‫چایی که اینجا درست شده می‌خوری؟
‫خوبه. یکی دیگه برای آبجی نیشا بیار.
‫- باشه. ‫- برو بچه.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫اون روز تو کلینیک اقامتگاه، ‫وقتی برای اولین‌بار دیدمت،
‫چند تا بچه مریض همراهت دیدم.
‫مشکل اون‌ها چیه؟ ‫می‌تونی بهم بگی؟
‫امروز چی شده که حکومت یهو ‫جویای حال این بچه‌های مریض بی‌چاره است؟
‫ببین، پرونده‌ای که دارم روش کار می‌کنم،
‫گیر کردم.
‫این رو تیر توی تاریکی در نظر بگیر.
‫بشین.
‫پارسال، پدر من به جراجی نیاز داشت.
‫شب ٢٦ ژانویه بود.
‫کلی آدم دیدم که بیرون ‫بخش اورژانس گریه می‌کردن.
‫وقتی پرسیدم، بهم گفتن که بچه‌ها ‫یهو استفراغ و سرفه گرفتن،
‫و توی مدرسه می‌گن که سردرد دارن.
‫بعد پرس و جو، مشخص شد که فاجعه ‫توی یکی از کلاس‌های مدرسه اتفاق افتاده.
‫بچه‌ها برای اون رویداد، توی اون کلاس ‫صف ایستاده بودن.
‫اصلا جا برای تکون خوردن نبود.
‫اینجا یه دریچه هست. بیا.
‫بچه‌ها یه بویی که از اینجا می‌اومدن ‫رو فهمیده بودن. چیز جدیدی نبود.
‫بچه‌ها دهن و دماغ‌هاشون رو گرفتن...
‫و همینطور اینجا ایستادن، ‫پرچم به دست.
‫و همینطوری سم رو داخل ریه‌هاشون ‫استشمام کردن.
‫کی مدرسه رو مدیریت می‌کرد؟
‫کی اجازه داد مدرسه روی ‫فاضلاب ساخته بشه؟
‫اجازه؟
‫کل اقامت‌گاه اون‌ها غیرقانونیه.
‫کی به فقیر اجازه ساخت و ساز ‫داده می‌شه، جناب یاداو؟
‫[حق تحصیل] ‫[کمپین تحصیل برای همه]
‫اونجا یه سخنرانی در حال برگزاری بود.
‫بچه‌ها اینجا نمی‌تونستن نفس بکشن.
‫نه تا بچه مردن.
‫و خیلی بیشتر بیمار شدن.
‫بعضی‌هاشون هنوز درگیر بیماری هستن. ‫هنوز دارن می‌میرن.
‫بعضی‌هاشون نمی‌تونن نفس بکشن، ‫همینطور مریض افتادن.
‫اونجا رو می‌بینی؟ ‫اونجا کارخونه پلی‌استیرنه.
‫لاستیک درست می‌کنن.
‫اون سم از این کارخونه اومده بود.
‫اون‌ها رو بررسی می‌کنین؟
‫کسی پرونده‌ای ثبت کرد؟
‫علیه کی؟
‫بعضی‌ها می‌گن شرکت کره‌ای بود. ‫رئیس فرار کرد.
‫مدیر دفترها رو بست و ناپدید شد. ‫کارگرها هیچی نمی‌دونن.
‫هیچکس نمی‌دونه صاحب واقعی کیه. ‫کی قراره پاسخگو باشه؟ بهم بگو.
‫داری می‌گی بچه‌ها اینجا مردن،
‫و هیچ جایی هیچ اشاره‌ای بهش نشد؟
‫هیچ پرونده‌ای تو هیچ اداره پلیسی ‫باز نشد؟
‫پرونده باز شد.
‫علیه شیرینی‌سازی محلی.
‫و علیه معلم دولتی بازنشسته‌ای ‫که مدرسه رو مدیریت می‌کرد.
‫و بقیه خودشون رو قایم کردن.
‫از ترس اینکه زندگی‌شون آواره بشه.
‫ترس از بولدوزر رو که درک می‌کنی، نه؟
‫همیشه تو ذهنشون هست.
‫این ٢٦ ژانویه اتفاق افتاد.
‫در تحقیقات پرونده من، ‫یه بچه همون موقع مرد.
‫آرجون بانسال؟ ‫پسر همون آدم‌های پرابهات منتن.
‫چطور ممکنه به این مرتبط باشن؟
‫پسره اون روز با مادرش اینجا بود.
‫من اون خانواده رو خوب می‌شناسم.
‫خودش اون روز شاهد بود.
‫و روزنامه اون‌ها کل ماجرا ‫رو عوض کردن.
‫درباره کی صحبت می‌کنی؟
‫اومده بود به بچه‌ها درباره ‫تحقیقت و صداقت درس بده.
‫ستاره در حال ظهور گروه پرابهات.
‫میرا بانسال.
‫درباره اون صحبت می‌کنم.
‫اگه اون حادثه اتفاق افتاده، حتما ‫عکس یا ویدیو ازش دارین.
‫اسم بچه‌ها و اینطور چیزها؟
‫همه‌چیز رو دارم.
‫مردم اینجا هیچی رو فراموش نکردن. ‫هرگز هم فراموش نمی‌کنن.
‫قبرهاشون رو امروز هم می‌تونی پیدا کنی.
‫پشت همین کارخونه دفن شدن.
‫درست مثل کل این اقامت‌گاه، ‫قبرستون هم غیرقانونیه.
‫ناندو؟
‫مدارکی که لپ‌تاپ مادهاو پیدا کردیم،
‫جزئیاتی شرکت آی اند بی که توشون بود ‫رو برام بفرست.
‫می‌فرستمشون، ولی کجا هستی؟
‫دنبال ریشه می‌گشتم.
‫فکر کن پیداش کردم.
‫[پلیس اوتار پرادش]
‫اگه بتونی به حرفش بیاری، ‫یه شانس داری.
‫این تنها فرصت توئه.
‫من چند سوال درباره اتفاقی که ‫خونه باغ افتاد دارم.
‫هنوز دنبال جوابشون هستم.
‫تا کی قراره درباره اون شب ‫سوال بپرسین؟
‫تا وقتی که تحقیقات به خاتمه برسه.
‫شما هم باید همین رو بخواین، نه؟
‫این که حقایق کشتار روشن بشن؟
‫روز کشتار، پیشکشی که مرشد مادر شما ‫فرستاده بود، خونه‌تون بود.
‫راننده‌تون اون رو آورد به خانه باغ.
‫آستا به لاکتوز حساسیت داره، ‫و نگهبان قرار بود بعد گشت بیاد و بخوره.
‫به جز این دو نفر، فقط شما بودین که ‫پیشکشی رو نخوردین. چرا؟
‫همینطوری دلم نمی‌خواست.
‫نمی‌خواستم.
‫سیر بودم.
‫نظرتون چیه/
‫آراو اون داروی مسکن ‫رو از کجا گیر آورده بود؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید آستا. اون بود که تلفن رو داده بودم.
‫چرا از اون نمی‌پرسین؟
‫یا نکنه راجش بانسال شما ‫رو هم خفه کرده؟
‫ما همچین تجویزی برای آستا پیدا نکردیم،
‫ولی همسرتون قبلا این دارو، ‫یعنی کلونازپام رو برای شما می‌ذاشت.
‫من قبلا مصرفش می‌کردم.
‫بعد وابستگیم خیلی زیاد شد،
‫ولی با کمک مرشد مادر، یاد گرفتم ‫بدون اون با دردم کنار بیام.
‫یعنی دارویی که برای ناتوان کردن ‫کل خانواده استفاده شد...
‫فقط برای شما تجویز شده بود و فقط شما ‫بودین که، بدون دلیل،
‫پیشکشی رو نخوردین.
‫ولی اون شب برای سیگار کشیدن،
‫ساعت ٩:٣٠ شب، تو هوای سرد، ‫خونه رو ترک کردین،
‫ولی دیده شد که به سمت انبار ابزار رفتین،
‫و زیر پنج دقیقه به خونه برگشتین.
‫این مسئله رو هم قبلا روشن کردم.
‫و بعد از اون، ساعت ١٠:١٥ شب،
‫وقتی کشتار در خونه اتفاق می‌افتاد، ‫در حال مدیتیشن بودین.
‫هیچ صدایی نشنیدین.
‫قاتل اومد سمت در اتاق شما ولی رفت...
‫چون فقط یه اتاق تو خونه بود که ‫از داخل قفل بود: اتاق شما.
‫مقصودتون چیه؟
‫اینکه...
‫شما خیلی خوش‌شانس هستین.
‫و حتی بعد این هم شانس باهاتون همراه بود.
‫در رو باز کردین و اومدین بیرون،
‫با قاتل مواجه شدین، ‫ولی قاتل نتونست شما رو بکشه.
‫به جاش، آستا، که با شنیدن فریاد شما ‫داشت می‌اومد بالا...
‫- جلوی اون هم گرفتین. ‫- سعی داشتم.
‫وقتی والدین زخمی‌اش جلوی شما ‫زمین افتاده بودن؟
‫سعی داشتم ازش حفاظت کنم.
‫بله.
‫توی اتاقش در رو روش قفل کردین ‫ولی دنبال تلفن نرفتین.
‫- با پلیس یا آمبولانس تماس نگرفتین. ‫- یه لحظه.
‫من نمی‌خواستم برم سراغ تلفن.
‫اول می‌خواستم با نگهبان تماس بگیرم.
‫البته.
‫فکر خوبیه.
‫بگین ببینم، چرا در اتاق شما ‫از داخل قفل بود؟
‫داشتم لباس عوض می‌کردم.
‫بعد یه صدایی شنیدین، ‫در رو باز کردین.
‫برادرتون اتاق بغلی مرده افتاده بود، ‫چیزی ندیدین؟
‫روی دستگیره اتاقتون خون بود، ‫رد خون روی زمین.
‫نگاه نکردین؟
‫می‌خواستم اول برم پیش اون.
‫ولی یه صداهایی از راهرو شنیدم...
‫پس اول رفتم اونجا.
‫و اونجا آراو رو دیدین.
‫که قمه رو برد اتاق خواهرش که ‫اون رو بکشه، درسته؟
‫بله.
‫خانم میرا،
‫شاید نمی‌دونین که نیم ساعت قبل از این،
‫آراو داشت با خواهرش و ریحان ‫مشغول بازی کردن ویدیو گیم بود.
‫نمی‌دونستین، نه؟
‫برای همین به این راحتی دروغ گفتین.
‫من... من نمی‌دونم.
‫پس کی بهش کوکائین داد؟
‫باغبان قمه رو ساعت ٨ گذاشت ‫انبار ابزار.
‫سلاح قتل چطور به دست آراو رسید؟
‫- پرسیدم چطور به دستش رسید؟ ‫- نمی‌دونم!
‫تو بفهمم چطور. کار توئه، لعنتی!
‫- میرا! ‫- قربان، قربان، قربان!
‫- حالت خوبه؟ شنیدم... ‫- من خوبم.
‫هر چی سوال دوست دارن می‌تونن ‫درباره اون شب بپرسن.
‫جواب می‌دم!
‫اون شب رو فراموش کنیم. ‫سال پیش، ٢٦ام ژانویه،
‫شما مهمان مراسم روز جمهوری هند ‫در یه مدرسه بودین.
‫اونجا چه اتفاقی افتاد؟
‫طبق گزارش‌ها، پسر شما...
‫اون موقع تقریبا ١٥ روز بود که ‫مریض بود، پس...
‫اون مدرسه توی امبدکار نگار ‫چیکار می‌کرد؟
‫جوابم رو بده.
‫بهم بگو.
‫عکس دارم.
‫پرچم.
‫رفت پرچم پخش کنه.
‫من مهمون اصلی بودم.
‫رفته بودی اونجا درباره روزنامه‌نگاری ‫صحبت کنی.
‫بنیاد چهارم دموکراسی ما.
‫روزنامه شما،
‫که در ٤٠ نسخه چاپ می‌شه ‫و در ١٢ ایالت پخش می‌شه،
‫یه کلمه هم درباره اون فاجعه چاپ نکرد.
‫خونه باغ‌ها، کاخ‌ها و هواپیماهای شخصی ‫شما به چه دردی می‌خوردن؟
‫هوایی که پسر شما ‫و بچه‌ی یه آدم فقیر دم می‌کشیدن...
‫همچنان یکسان بود.
‫فکر کنم بهتره بس کنی.
‫اون کارخونه غیرقانونی ‫متعلق به شما بود، درسته؟
‫بدون مسئولیت‌پذیری، ‫بدون مجازات هیچکسی.
‫ولی شما با مجازات خودتون رو به رو بودین.
‫از شنیدن اسم پرابهات منتن ‫متنفر شدین.
‫شروع کردین به انتقال همه‌چیز ‫به اسم مرشد مادرتون.
‫وقتی خانواده‌تون از این توبه باخبر شدن، ‫حسابی آشوب به پا کرد.
‫حتی اون موقع هم راضی نشدی.
‫از شرکتت متنفر شدی، ‫از خانواده‌ات، از پولت،
‫و سالگرد مرگ پسرت، ‫همه رو آزاد کردی.
‫داری چرت و پرت می‌‎گی! ‫تو هیچی نمی‌فهمی!
‫تبلیغات، درآمد، امور مالی... ‫این کلمات چه معنایی برات داره؟
‫هزار تا خانوار به ما وابسته است.
‫ما اشتغال ایجاد می‌کنیم، ‫رشد اقتصادی.
‫آدم‌های طبقه حسود شما که ‫راحت رشوه‌خوار...
‫و فاسد می‌شن، ‫هیچ درکی از بخشش ما ندارن!
‫از فداکاری ما!
‫ما نابود نمی‌کنیم، ما می‌سازیم.
‫می‌فهمی؟
‫ببخشید، خانم.
‫هیچی نگین. ‫در واقع، اصلا مجبور نیستین. لطفا.
‫میرا، بریم.
‫شما دکتر هستین، آقای خانا.
‫شما همه‎‌چی رو می‌دونستین.
‫چی گفتین؟ ‫که میراث مثل زندانه؟
‫آدم‌های عادی مثل ما ‫چه درکی دارن؟
‫اتفاقی که اینجا افتاد هیچ ربطی ‫به من نداشت، بازرس، باشه؟
‫اون ترکیب فلوئور، دکتر خانا، ‫که به ریه‌ها آسیب می‌زنه،
‫وارد ریه‌های پسر شما هم شده بود، نه؟
‫شما حداقل می‌تونستی به اون ‫داروهای درست رو بدین.
‫اینجا والدین حتی نمی‌دونستن چی ‫بچه‎‌هاشون رو از داخل نابود می‌کرد.
‫این عکس‌ها رو نگاه کن.
‫ما نمی‌خوایم هیچی ببینیم! ‫کارمون اینجا تمومه!
‫بریم.
‫آقا.
‫بله.
‫بله، بهش می‌گم.
‫فرمانده کل چاوان بود.
‫بدجوری عصبی شده.
‫به خونه مدیرکل احضارت کرده.
‫بهش بگین دارم میام.
‫[سمیر ورما] ‫[مدیر کل پلیس]
‫یه بازجویی میرا تو رو به این حال انداخته.
‫من صد تا سوال دیگه مثل این ‫رو توی کانالم می‌پرسم.
‫اون موقع چیکار می‌کنه؟
‫من همون لحظه که...
‫برای جستجوی حقیقت پیشم اومد ‫این رو فهمیدم.
‫بازرس یاداو،
‫به درخواست دوست شما، ‫به میرا فشار وارد کرد،
‫تا به هم بریزه و ارثش رو به شما بده.
‫میرا هر چی که سر شما هدر داده رو...
‫باید جبران کنه و براش پاسخگو باشه.
‫وگرنه این تحقیقات خیلی طول می‌کشه.
‫می‌تونین به تحقیقات درباره ‫هر چی می‌خواین ادامه بدین،
‫هر کاری می‌خواین بکنین.
‫واقعا؟
‫هیچ ضرری به شما نمی‌رسونه؟
‫اینکه چطور مرشد مادری هستین ‫خبر داغ می‌شه.
‫آموزه‌های شما؟
‫ترفندهایی که یاد شاگردهاتون دادین، ‫که گلوی همدیگه رو پاره می‌کنن؟
‫خبر بر اساس نظراته، ‫نه حقایق.
‫حتی اگه میرا از سهم خودش بگذره، ‫زیان از قبل متحمل شده.
‫گروه پرابهات هم قراره پاسخگو باشه.
‫علاوه بر این، ‫شرکت در فهرست سیاه قرار می‌گیره.
‫شما هم سقوط می‌کنین.
‫هم مالی، هم اخلاقی.
‫باشه، می‌شه من یه چیزی بگم؟
‫چرا اینجا جمع شدیم؟
‫تا راه حل پیدا کنیم، درسته؟ ‫فکر کنم یه راه حل داریم.
‫چاوان.
‫در واقع، پرونده خیلی ساده است.
‫ما هستیم که بی‌دلیلی پیچیده‌اش کردیم.
‫یه پسر معتاد مواد مخدر بوده.
‫می‌خواست از شر خانواده‌اش خلاص بشه. ‫یه نقشه کشید.
‫مثل پرنده‌ها،
‫اول همه رو چیزخور کرد.
‫بعدش هم گلوی همه رو برید.
‫ولی مچش رو گرفتن.
‫و توی این کشتار تنها نبود.
‫قربان.
‫اون نگهبان، اومش.
‫ما به خونه‌اش یورش بردیم.
‫توی خونه‌اش این کوکائین رو پیدا کردیم.
‫اومش الان دستگیر شده.
‫تا فردا صبح به همه‌چیز اعتراف می‌کنه.
‫خیلی درست می‌گی.
‫پیشکشی که به خونه فرستاده شد،
‫جلوی در گذاشته شده بود.
‫بعدا،
‫یکی از خدمتکارهای آشپزخونه ‫اون رو داخل برد.
‫قربان، اومش اون قمه رو ‫با خودش بالا نبرده بود.
‫پس چطور می‌تونیم تو همچین ‫پرونده بزرگی اون رو مجرم بشناسیم؟
‫وای، بی‌خیال.
‫هنوز گیر قمه‌ی دکتر پنیکر هستی؟
‫اومش از خیلی وقت پیش ‫یه قمه دیگه آماده می‌کرد.
‫قربان،
‫مشکل دکتر پنیکره.
‫علاوه بر این، ‫اون کار پلیس رو درک نمی‌کنه.
‫چرت و پرت!
‫چون نمی‌تونین یه پرونده رو حل کنین ‫سلاح قتل رو عوض می‌کنین؟
‫جاتیل، آروم بگیر، خواهش می‌کنم.
‫یاد بگیر با بی‌اعتنایی کار کنی، پسر.
‫باید این پرونده رو به خاتمه محکم برسونیم.
‫چطور این کار رو می‌کنیم؟
‫این پرونده ارزش دادگاهی شدن رو نداره. ‫نظر مردم از الان مشخصه.
‫خب، حالا چی؟
‫قربان، دیگه پرونده‌ها رو با نظر مردم ‫و احساسات اون‌ها حل می‌کنیم؟
‫گاهی مجبوری این کار رو بکنی.
‫یاد می‌گیری.
‫لطفا درک کن.
‫درک می‌کنم، قربان.
‫خیلی درک می‌کنم.
‫قربان.
‫لطفا تا فردا صبح بهم فرصت بدین.
‫همه حقایق این پرونده رو مشخص می‌کنم.
‫این برات خوبه؟
‫مادر، من دیگه می‌رم.
‫پیام من رو به میرا برسون.
‫اگه موافقت کنه،
‫این تحقیقات می‌تونه تو یه ثانیه ‫حل بشه.
‫وگرنه، چیزی که بازرس یاداو پیدا کرده،
‫کارخونه، اقامت‌گاه، بچه‌ها،
‫یعنی پرونده پشت پرونده ردیف می‌شه.
‫لطفا این یادتون باشه.
‫با اجازه.
‫شما باید... اسمتون رو درست کنین، بازرس.
‫باید با «ن» تموم بشه.
‫اینطور موفقیت کسب می‌کنین.
‫اینکه با «ل» تموم بشه،
‫فقط باعث شکست می‌شه.
‫یه چیز دیگه.
‫از چیزی که من می‌تونم ببینم،
‫یه هاله پلید اطراف شما است.
‫شما رو ول نمی‌کنه.
‫لطفا موعظه‌تون رو هدر من ندین.
‫چه یه هاله باشه ‫یا یه انسان...
‫من از هیچکس نمی‌ترسم.
‫یاداو، به محض اینکه فردا ‫اومش اعتراف کنه،
‫فرمانده کل چاوان و من ‫به مطبوعات اطلاع می‌دیم.
‫حس می‌کنیم این پرونده کاملا روشنه.
‫ولی اگه با نتیجه‌گیری ما موافق نیستی،
‫پس لطفا نیا.
‫قربان.
‫بله، بازرس یاداو، این بار چیه؟
‫من الان مشغول جمع کردن وسایلم هستم.
‫- جمع کردن؟ ‫- دیگه چی؟
‫من مرخص شدم، بازرس یاداو. ‫مرخص.
‫تیم پزشکی قانونی محلی ‫از فردا پرونده رو به عهده می‌گیره.
‫ما کل شب رو بین امروز و فردا داریم، ‫دکتر پنیکر.
‫و من برای حل این پرونده ‫یه لطف دیگه ازتون می‌خوام، خواهشا.
‫چی می‌خوای، بازرس یاداو؟
‫من یه اسم دارم.
‫و فقط می‌خوام ببینین ‫با تحقیقات پزشکی قانونی شما...
‫این اسم مطرح شده یا نه.
‫چه اسمی؟
‫[اوما شانکار] ‫[بیمارستان مردانه ناحیه]
‫بله، عزیزم. باهات تماس می‌گیرم. ‫یه کار اضطراریه.
‫یه کم پیش هوشیار شد، قربان.
‫دکتر تازه ویزیتش کرده.
‫- کسی رو راه ندین. ‫- چشم.
‫صورتت یادمه، قربان.
‫بعدش هیچی.
‫سعی کن، اوم پراکاش.
‫شاید یادت بیاد اون شب ‫چه اتفاقی افتاد.
‫اون شب گشتم رو شروع کردم.
‫وقتی پشت خونه رسیدم،
‫دیدم که در نزدیک آشپزخونه باز بود.
‫نگران شدم.
‫رفتم داخل. ‫اون موقع خانم آستا رو پیدا کردم.
‫برادر اوم؟
‫- چی شده؟ ‫- گفتم...
‫در پشتی باز بود.
‫حالا باید همه‌چی رو دوباره بررسی کنم.
‫باشه، برو سر کارت.
‫اومش...
‫داشتم برمی‌گشتم که از بالا ‫سر و صدا شنیدم.
‫دویدم اون بالا.
‫آقا آراو رو دیدم که سمت خانم میرا ‫می‌دوید که اون رو بکشه.
‫نمی‌خواستم اون رو بکشم، قربان.
‫یه کم زیادی محکم هلش دادم، ‫و افتاد پایین.
‫باشه.
‫شاید نمی‌خواستی آراو رو بکشی.
‫ولی اون اومد بین تو و میرا.
‫پس مجبور شدی اون رو بکشی.
‫اومش مواد مخدر آورده بود، بله.
‫ولی تو اون‌ها رو به آراو دادی.
‫نقشه‌ات این بود.
‫گوشیش رو ازش خواستی.
‫با گوشی آراو کل نقشه رو به ‫اون پسرها توضیح دادی،
‫تا به نظر بیاد قتل‌ها دقیقا ‫همونطوری که...
‫پسرها روز پیش وارد خانه باغ شده بودن ‫اتفاق افتاد.
‫بعد اینکه باغبان کیشور ‫شب از اونجا رفت،
‫تو وارد انبار شدی،
‫و اونجا قمه رو پیدا کردی.
‫در عقبی اتفاقی باز نمونده بود.
‫از آراو خواستی که بازش بذاره...
‫برادر اوم؟ ‫چی شده؟
‫اون شب، قبل اینکه وارد خونه بشی، ‫آراو پیش خواهرش بود.
‫احتمالا رفت پایین که در رو ‫برای تو باز کنه.
‫آراو صرفا با آستا ویدیو گیم بازی نمی‌کرد،
‫اون منتظر تو بود.
‫بعد شنیدن صدات، ‫به محض اینکه آراو از اتاق بیرون اومد...
‫آراو.
‫نیومده بودی که خونه رو بررسی کنی.
‫رفته بودی مواد رو به آراو بدی.
‫به محض اینکه آراو مواد رو ازت گرفت ‫و رفت اتاقش،
‫رفتی سراغ قتل و کشتارت.
‫این فرصتت برای انتقام گرفتن از خانواده بود.
‫و روش قتل همه یکسان بود.
‫صورت همه رو پوشوندی،
‫تا خون روی لباس‌هات نپاشه.
‫ولی وقتی به اتاق ویوک و سیما بانسال رسیدی،
‫کنترل وضعیت از دستت در رفت.
‫اون بیدار شد.
‫و ویوک بانسال هم خواب نبود.
‫اوم پراکاش!
‫سر و صدا شد، و آراو مچت رو گرفت!
‫بابا!
‫یه درگیری صورت گرفت، ‫و باید فرار می‌کردی.
‫با شنیدن صدا، میرا از یه طرف اومد بیرون، ‫و از اون طرف هم آستا.
‫برادر اوم؟ چی شده؟
‫گیر افتاده بودی.
‫وقتی آراو تو رو پشت میرا دید، ‫دوید که بهت حمله کنه.
‫میرا این رو درک نکرده بود.
‫ولی چرا؟
‫چرا باید کسی این کار رو بکنه؟
‫تو؟ این موقع؟
‫یه لطفی می‌خوام.
‫میرا بانسال پسرش رو ٢٦ ژانویه ‫برد مدرسه،
‫که توی کارخونه نشت گاز صورت گرفته بود.
‫این تویی، درسته؟ ‫و کنارت، دخترت،
‫رینکی؟
‫که دیگه نیست.
‫حقیقت رو بهم بگم، اوم پراکاش.
‫یا رینکی تو هیچوقت نمی‌تونه ‫تو رو ببخشه.
‫جواب نه رو قبول نمی‌کرد.
‫همه‌ش به آرجون می‌گفت:
‫«بدون پرچم نمی‌رم جشن.»
‫اون پسر خوبی بود.
‫آرجون.
‫اون بود که مادرش رو با خودش...
‫- زنده باد هندوستان! ‫- به مراسم آورد.
‫من قبلا راننده اون‌ها بودم، قربان.
‫نمی‌دونم چه گازی نشت کرد، قربان.
‫به ما نگفتن چه اتفاقی برای بچه‌ها افتاد.
‫من فهمیدم اتفاقی که برای آرجون افتاد، ‫دقیقا همون بلایی بود که سر رینکی اومد.
‫آرجون!
‫خانم میرا همون شب ‫اون رو برد لندن.
‫و بچه من رو اینجا گذاشت که بمیره.
‫به ما گفتن هیچی از کارخونه نشت نکرده. ‫که دروغ پخش می‌کردیم.
‫گریه کردم، التماس کردم،
‫گفتم بچه‎‌ها نمی‌تونن نفس بکشن.
‫ولی درهای خونه رو باز نکردن، قربان.
‫اتفاقا برعکس، ‫من رو تهدید کردن،
‫مردم اقامت‌گاه رو تهدید کردن، قربان.
‫ترس اینکه اقامت‌گاه با خاک یکسان بشه ‫همه رو ساکت کرد.
‫روی جون رینکی من قیمت گذاشتن.
‫نمی‌تونستن تو چشم‌هام نگاه کنن.
‫بعدش من رو به خانه باغ فرستادن.
‫فکر می‌کردن رینکی عزیزم رو فراموش می‌کنم.
‫نه، قربان.
‫مرگ این خانواده روزی که...
‫دختر من از دنیا رفت ‫تصمیم گرفته شد.
‫کارخونه اون‌ها سم پخش می‌کنه،
‫اون‌ها دروغ می‌گن، ‫و ما بچه‌هامون رو از دست می‌دیم؟
‫بله، قربان.
‫من خانواده بانسال رو کشتم.
‫تحت نظارت اون‌ها، توی اقامت‌گاه من ‫سم پخش شد.
‫و به جای کمک کردن، ‫می‌دونین اون‌ها چی چاپ کردن؟
‫اینکه ما خودمون بچه‌هامون رو کشتیم.
‫چون زاغه‌نشین‌های کثیف هستیم.
‫اینکه آب فاضلاب به نوش بچه‌هامون می‌دادیم،
‫توی اقامت‌گاه‌های کثیف بزرگشون می‌کردیم، ‫زباله می‌سوزوندیم،
‫باعث آلودگی می‌شدیم.
‫از ما خسارت گرفته شد.
‫چرا؟
‫مگه ما شهروند نیستیم، قربان؟
‫اگه آدم فقیر خونه برای زندگی نداشته باشه،
‫آب تمیز برای نوشیدن نداشته باشه،
‫یعنی ما از اون‌ها پست‌تر هستیم؟
‫ما هزار برابر از اون‌ها بهتر هستیم، قربان.
‫ما خیلی از اون‌ها مقاوم‌تر هستیم.
‫ما سخت کار می‌کنیم. ‫ما رویا داریم.
‫ولی ما هم ‫محدودیت‌های خودمون رو داریم، قربان.
‫حتی مالیات کفن بچه‌هامون رو هم دادیم.
‫اون موقع بود که فکر کردم...
‫سالگرد مرگ بچه‌ام رو موقعی ‫به یاد میارم...
‫که کار اون خانواده تموم شده باشه.
‫همین.
‫این اعتراف منه.
‫همه بشنوین.
‫[پلیس]
‫من خانواده بانسال رو کشتم.
‫حتی وقتی حقیقت رو می‌دونستن ‫به دروغ ادامه دادن.
‫به جای رسوندن صدای ما،
‫به جای برقراری عدالت برای ما،
‫فریادهای ما رو زیر صداهای خودشون ‫خاموش می‌کردن، قربان.
‫لطفا، لطفا، بشینین.
‫همونطور که می‌دونین، ‫اوم پراکاش اعتراف کرده.
‫همه مدارک از اعترافش پشتیبانی می‌کنه.
‫ما همه جنبه‌های این تحقیقات رو با ‫بی‌طرفی کامل....
‫قضاوت کردیم، ‫بدون تسلیم شدن به هیچ فشاری،
‫و با جانفشانی کامل.
‫خون ماهیندر بانسل ‫روی دستکش‌های اون بود.
‫قتل اول.
‫یه کم دیر کردی ولی هیچوقت اشتباه نمی‌کنی، ‫بازرس یاداو.
‫که امروز در این اوقات تلخ ‫کنار ما هستید. ممنون.
‫ممنون. ممنون.
‫به گروه بگیم.
‫کلا قضیه رو یه جای دیگه بردی، یاداو.
‫قربان، فکر می‌کردم اون شواهد سفت و سخت ‫علیه میرا بهمون بده.
‫به پرونده قوت می‌داد. ‫جناب راجیش خوشحال می‌شد.
‫- تعلیق شدی. ‫- به چه اساسی، قربان؟
‫بر اساس نافرمانی!
‫خونه باش. پرسش صورت می‌گیره.
‫- ولی قربان... ‫- مرخصی.
‫دکتر پنیکر، اعتراف اوم پراکاش چطور ‫لو رفت؟
‫برای پزشکی قانونی یه کپی خواسته بودم.
‫لپ‌تاپم از خونه دزدیده شد.
‫لپ‌تاپت دزدیده شد؟
‫با همه جزئیات حساس پرونده. ‫دزدیده شد؟
‫- متاسفم... ‫- نگو. بسه.
‫این مصیبت‌باره! شوکه‌کننده است! ‫شرم‌آوره!
‫همه ما باید از شرمساری سرافکنده باشیم.
‫این وضعیت نظم و قانون ‫توی کشور ما است؟
‫در نیورایز، ما امروز عهد می‌بندیم.
‫ما دوره جدیدی از مسئولیت‌پذیر شروع می‌کنیم، ‫از صداقت و حقیقت.
‫و تا روزی که گناهکارها مجازات نشن ‫دست برنمی‌داریم.
‫کات.
‫ورما، عوضی!
‫فکر کردم قرار داشتیم. ‫چه خبره؟
‫انگار دوران طلایی جناب راجیش ‫شروع شده.
‫با مرشد مادر ملاقات داشت.
‫مادر قول داده...
‫که تا تو رو نفرسته آشرام کره‌ای ‫آروم نگیره.
‫مادهاو بدجور اون روز ناراحت بود.
‫وقتی از خریدهای آی اند بی ‫باخبر شد،
‫قلبش شکست.
‫همون شب همه خریدها رو لغو کردم، ‫جناب ستی.
‫داری چی می‌گی؟
‫به راجیش بگو که من اینجا هستم.
‫و کارخونه‌ای که سعی داره باهاش ‫من رو تهدید کنه،
‫اصلا به اسم من نیست.
‫پدربزرگ چند سال پیش ‫اونجا رو به کس دیگه‌ای داد.
‫دیگه خبری از اوم پراکاش نیست.
‫هیچ توجیه‌ای برای کاری که اون ‫با خانواده تو کرد وجود نداره.
‫تشنه انتقام بودن برای هیچ ‫جامعه متمدنی خوب نیست.
‫این نشونه‌ای از یه جامعه مریضه.
‫جامعه‌ای که حقیقت در برابر دروغ ‫بی‌رمقه.
‫سبزی‌فروش بیرون داد می‌زنه. ‫هیچکسی اذیت نیست.
‫بذار همه تو این خونه کر بشن.
‫- خیلی چیزها... ‫- نه، بسپرش به من.
‫قهوه؟
‫ناراحت نشو، دکتر پنیکر،
‫ولی قهوه تو بدون شکر ‫یه کم برام تلخه.
‫متوجه‌ام. ‫پس چطور قراره غذای من رو بخوری؟
‫فکر کنم داره می‌سوزه.
‫بویی میاد؟
‫بیا، بیا، دکتر پنیکر.
‫رزی. لطفا من رو رزی صدا کن.
‫خوبه.
‫- رزی، رزی، اینجا بشین. ‫- چشم.
‫اگه امروز امتحان نداشتم،
‫قبل رفتن درست‌حسابی باهات ‫صحبت می‌کردم.
‫یعنی چی؟
‫این‌ها رو روی میزت پیدا کردم.
‫به مامان گفتم این‌ها رو برداره. ‫گذاشته بود اونجا.
‫ما هیچ معیار یکسانی توی این نداریم.
‫برای همین هنوز نامزدیم ‫و عروسی نگرفتیم؟
‫اول درس‌هات رو تموم کن.
‫امتحانت رو بده.و
‫بعدش حواست رو پرت می‌کنم.
‫می‌تونم از پسش بربیام.
‫مامان رو داریم.
‫تعلیق شده، و منم که ‫عذاب غذای سوخته رو می‌کشم.
‫همه کار برای اون می‌کنه.
‫تا امروز فقط یه لیوان چای بهم داده.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫می‎‌دونی؟ آروم صحبت کن.
‫من می‌رم.
‫خدافظ. دیر کردم.
‫خونه چی سوزوندی؟
‫پنجره و درها رو باز کن. ‫خیلی دود جمع شد.
‫تا جایی که من می‌بینم، ‫یه هاله پلید اطراف تو هست.
‫تو رو رها نمی‌کنه.
‫هاله پلید.
‫حق با مرشد مادر بود.