‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫(کوهستان های اسموکی، سال 1929)
‫سگای من از اون بزرگترن.
‫نگفته بودی پلنگ اینجا پیدا می شه؟
‫من نه ساله ‫که توی این کوهستان پلنگ ندیده ام.
‫پس اون جسدی ‫که اسنایپس توی نولند پیدا کرده بود، چی؟
‫- یکی بهش حمله کرده بود. ‫- اون که کار پلنگ نبود.
‫سینه اش پاره نشده بود.
‫اونا اول قلب شکارشون رو می خورن.
‫اگه یه پلنگ درست و حسابی برام پیدا کنی که شکارش کنم...
‫به اندازه 20 دلار بهت طلا می دم.
‫اگه این دور و برا ‫پلنگی پیدا بشه، احتمالا خیلی وحشی باشه.
‫ممکنه آخرش اون شما رو شکار کنه.
‫خب، من یه پلنگ می خوام.
‫(شرکت چوب بری پمبرتون)
‫وان. می شه به دختره بگی غذام رو بیاره؟
‫- مراقب باشین! ‫- برین عقب!
‫داره میفته!
‫جورج!
‫خیله خب، بیارش اینور.
‫آلبرت! تو اینجا چیکار می کنی؟
‫یه نامه از طرف بانک اومده.
‫چیز خاصی نیست بابا، نگران نباش.
‫ببین، باید دوباره سر شرایط وام مذاکره کنین.
‫هفته بعد می رم بوستون ‫و درستش می کنم. نترس.
‫بلندش کن! بجنب.
‫- یادت نره که عموم یکی از سهامدارای عمده اشونه. ‫- درسته، ولی باز هم.
‫ببین، اگه به سمت تپه شمالی ‫و بعدش تا دامنه کوهستان پیش بریم...
‫برش دارین!
‫برش دارین! برش دارین! برش دارین!
‫شایعه شده ‫که مجلس می خواد توی کارولینا یه پارک جنگلی درست کنه.
‫آره، احتمالش هست.
‫ولی دیگه وقتی که دولت زمین رو تصاحب کنه...
‫درختی باقی نمونده.
‫جورج، مسئله ‫اینه که با وجود رکود فعلی بازار...
‫متاسفانه فکر می کنم سهامی ‫که گرو گذاشتی دیگه ارزش کافی نداره...
‫که سرش بخوایم بهت وام بدیم.
‫آخه ببین، ‫من همه پولم رو توی کارولینا سرمایه گذاری کرده ام.
‫این زمینی که توی برزیله چطور؟
‫ترجیح می دم بهش دست نزنم.
‫اون موقع که فرصتش رو داشتی، ‫باید با پگ لوئل ازدواج می کردی.
‫اون موقع مجبور نبودی ‫جلوی بانکدارا دولا راست شدی.
‫همه خبرا به گوشت می رسن، نه؟
‫بله. برای همین هم باید ‫بیشتر از اینا با خواهرت صحبت کنی.
‫- این هفته بهت سر زدم. ‫- یه بار.
‫چند وقت بود ندیده بودمت؟
‫نمی دونم چرا وسط ناکجاآباد درخت...
‫قطع می کنی، آخه هدفت چیه؟
‫نمی تونی یه کار دست و حسابی پیدا کنی؟
‫وضعم خیلی هم خوبه، ممنون که به فکری.
‫- امر دیگه ای هم هست؟ ‫- نه، ممنون.
‫اون زنی که نظرت رو جلب کرده، ‫عملا یکی از بومی های اینجاست.
‫توی یه کارگاه چوب بری بزرگ شده.
‫کارگاه چوب بری؟
‫آره، فکر می کردم از این قضیه خوشت بیاد.
‫متاسفانه اون کارگاه سوخت ‫و کل خانواده اش توی آتیش مردن.
‫دو روز بعد از آتیش سوزی...
‫یه گروه نجات سرینا رو در حالی که بین خرابه ها پرسه می زد...
‫و برادرا و خواهرای مرده اش رو صدا می زد، پیدا کرد.
‫سر تا پاش خاکستر بود، ‫اونا فکر می کردن که شبحه.
‫خوشگله.
‫آسیب دیده است.
‫عاشق درختاست.
‫حیف که شانسی برای به دست آوردن دلش نداری.
‫چیکار می کنی؟
‫- فقط می خواستم سلام کنم. ‫- خب، سلام.
‫جورج پمبرتون هستم.
‫من هم سرینا شاو هستم.
‫به نظرم باید ازدواج کنیم.
‫خیلی اشتیاق دارم که برسم اونجا.
‫اوه! خوش اومدی!
‫- سفر فوق العاده ای بود. ‫- خوبه!
‫- خیلی مشتاقم که همه چیز رو بهت بگم. ‫- باشه.
‫امیدوارم بخاطر من تیپ نزده باشی.
‫نه بابا، نه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چی...
‫نظرت در مورد خانمم چیه؟
‫چی؟ چرا بهم نگفتی؟ من...
‫جورج، آخه چرا بهم نگفتی؟! ‫اینطوری...
‫ایشون بیوکنن هستن. معاونمه.
‫سرینا پمبرتون هستم.
‫آقای بیوکنن، دست دادن بلد نیستی؟
‫البته که بلدم. ‫خیلی خوشوقتم.
‫و...خوش اومدین!
‫گالووی بالاخره واسه ام پلنگ پیدا کرد یا نه؟
‫یه کارگر یه سری رد پا توی لارل کریگ پیدا کرده...
‫ولی گالووی فکر می کنه مال یه گربه دم کوتاهن.
‫- اینجا پلنگ زیاد داره؟ ‫- نه، نه، جای نگرانی نیست.
‫اصلا خود این که پلنگی باقی مونده در هاله ای از ابهامه.
‫امیدوار بودم قبل از تاریکی هوا، خونه جدیدم رو ببینم.
‫بله، حتما.
‫- اون دختره... ‫- مهم نیست.
‫عشق ما از روزی که با همدیگه آشنا شدیم، شروع شد.
‫اتفاقات قبل از اون اصلا وجود ندارن.
‫چشمات رو باز نکن.
‫دستت رو بده به من.
‫بیا پایین. مراقب سرت باش.
‫یکی دیگه. یکی دیگه. ‫خیله خب. خیله خب. وایسا.
‫با شماره سه، ‫می تونی چشمات رو باز کنی.
‫یک، دو، سه.
‫جورج، خیلی خوشگله.
‫این تازه اولشه.
‫یه ملک فوق العاده هم توی برزیل خریده ام.
‫- برزیل؟ ‫- آره.
‫منظره روبروش صدها کیلومتر جنگل دست نخورده است. ‫با درختای ماهون.
‫خام و زیبا.
‫دکتر! دکتر!
‫بجنب.
‫چینی! یکی دیگه آسیب دیده.
‫خیلی دیر آوردینش. ‫کاری از دستم برنمیاد. بشونینش روی صندلی.
‫مار زنگی نیشش زده؟
‫آره، از وقتی رفتی، اوضاع بدتر شده.
‫کارگرا می ترسن و از بقیه عقب می مونن.
‫توی دو ماه اخیر ‫شش نفر رو از دست داده ایم.
‫لعنتی.
‫توی کلرادو، عقاب تربیت می کردیم ‫که جلوی مارها رو بگیره.
‫درسته. خانم پمبرتون، ‫فکر نمی کنم توی کارولینا عقابی پیدا بشه.
‫خب باید یکی وارد کنیم.
‫آره، حتما. ‫آره، باید یکی وارد کنیم. چرا که نه؟
‫خانم پمبرتون، شنیده ام ‫که در زمینه کسب و کار چوب بری، یه مقدار تجربه دارین. درسته؟
‫پدرم توی کلرادو 40000 هکتار زمین داشت.
‫داشت؟
‫امیدوارم اون رو بخاطر این رکود وحشتناک ‫از دست نداده باشه.
‫فوت کرد.
‫دکتر چینی، ‫پدرش چوب بر درجه یکی بوده.
‫سرینا قبل از این که راه رفتن رو یاد بگیره، ‫روی نقاله ها سر می خورده.
‫خانم پمبرتون، ‫این باعث می شه شما نسبت به ما برتری داشته باشین.
‫خیلی دوست دارم ‫نظرتون در مورد تشکیلات کوچیکمون رو بدونم.
‫البته به غیر از فقدان واضح عقاب.
‫به نظرم نه ماهه که درگیر کاری هستین ‫که باید حدود شش ماه طول بکشه.
‫ولی با چندتا تغییر ‫می شه سوددهی رو شدیدا افزایش داد.
‫بالاخره زن پیدا کردی یا شریک؟
‫هر دو.
‫گمونم خانم بیوکنن علاقه ای به شغلت نداره؟
‫من مجردم.
‫آقای بیوکنن، بهت اطمینان می دم...
‫که برای گلدوزی به کارولینا نیومده ام.
‫البته که نه.
‫آتیشش خیلی تنده.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫پدر خانم پمبرتون صاحب شرکت چوب بری ولکان در کلرادو بوده.
‫جایگاه ایشون هم فرقی با بقیه آقایونی که اینجا هستن، نداره.
‫انتظار دارم همونطور که از دستورات من یا...
‫آقای کمپبل یا آقای بیوکنن پیروی می کنین، ‫به حرفای ایشون هم گوش کنین.
‫ایشون توی کار با کسی شوخی نداره، به کسی رحم نمی کنه، ‫انتظار هم نداره که کسی باهاش شوخی داشته باشه یا باهاش به لطافت رفتار کنه.
‫خودتون به زودی متوجه این مسئله می شین.
‫روز خوش.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫دیگه برین سر کاراتون.
‫پسرا، درختا قرار نیست خود به خود قطع بشن.
‫- خانم پمبرتون. ‫- کمپبل.
‫اوضاع چطوره؟
‫خانم، به همون خوبی که انتظار می ره.
‫تبر رو بیار پایین تر!
‫داری حدود 30 سانتی متر چوب رو حروم می کنی.
‫خانم، اگه پایین تر بزنیم، میفته روی بقیه درختا. ‫اونورش خالی نیست.
‫تبرت رو بده به من.
‫- خانم؟ ‫- شنیدی چی گفتم.
‫- میفته روی زمین. ‫- خانم.
‫نظر شما چیه؟
‫میفته روی زمین.
‫برگردین سر کارتون.
‫اونی که اونجا وایساده، کیه؟
‫اسمش گالوویه، خانم.
‫- انگار با بقیه فرق می کنه. ‫- همینطور هم هست.
‫اون بهترین راهنمای شکاریه ‫که تا شعاع 160 کیلومتری اینجا پیدا می شه.
‫می تونه رد یه ملخ رو از روی یه پوش سنگ بزنه. ‫می گه خدا بهش نعمت بینش برتر داده.
‫من که نمی دونم این یعنی چی.
‫آقای گالووی.
‫سرینا پمبرتون هستم.
‫زندان بودین.
‫چرا؟
‫قتل شبه عمد.
‫حقش بود.
‫برین عقب، سریع.
‫- داره میفته! ‫- یه درخت داره میفته!
‫کوهستان گری اسموکی ما حاوی آخرین جنگل های دست نخورده...
‫شرق آمریکاست.
‫ولی هر سال که می گذره، ‫بخاطر فلسفه قطع کردن بدون فکر...
‫سرمایه دارای حوزه الوار، ‫بخشی از اونا رو از دست می دیم.
‫ولی اگه فکر کنیم مخلوق خداوند رو می شه...
‫برای درآمدزایی راحت و سریع قربانی کرد، ‫یعنی آدمای احمقی هستیم.
‫خانم ها و آقایون، ‫ما با سوال ساده ای مواجه هستیم.
‫می خوایم کوهستان اسموکیمون یه پارک جنگلی بشه؟
‫یا می خوایم به یه صحرا تبدیل شه؟
‫ممنون آقای کپهارت. ‫از همه حضار هم ممنونم که تشریف آوردن.
‫آقای کلانتر، پس مشاغلمون چی؟
‫این افراد به شغل نیاز دارن، درست می گم؟
‫و کارگاه های چوب بری ‫هم راه آهن و سیم کشی برق...
‫رو به دنبال خودشون به جاهایی که قبلا اینا رو نداشته ان، میارن.
‫ما داریم زمینه پیشرفت کارولینا رو فراهم می کنیم.
‫پیشرفت؟ آقای پمبرتون، پیشرفت کی؟
‫کل سود ناشی از کارتون به جیب شمالی ها می ره.
‫مگه پارکتون چی ارائه می ده؟
‫مطمئنم که خودتون و دوستای پولدارتون...
‫عصرای یکشنبه می رین اونجا و قدم می زنین و کلی خوش می گذرونین...
‫ولی جناب کلانتر، این برای کارگرا، آقایونی که اینجا هستن...
‫آقای کپهارت، آقایونی که با شما فرق می کنن، ‫مسئله مرگ و زندگیه.
‫راست می گه، کلانتر.
‫سرمایه دارای حوزه چوب بری ‫همه اش از «مشاغل» و «تشکیلات آزاد» جار می زنن...
‫ولی حقیقت اینه ‫که پولی که بهشون می دین انقدر کمه که شکمشون رو به زحمت سیر می کنن.
‫بیشتر از بقیه مشاغلی که این آقایون ‫می تونن پیدا کنن، بهشون پول می دیم.
‫برای همین هم هر بار ‫که فرصت شغلی ایجاد می شه، 50 نفر صف می بندن.
‫فرصت شغلی. بله آقای پمبرتون، ‫توی تشکیلات شما همیشه فرصت شغلی هست، درسته؟
‫چون کارگاه های شما ‫بیشتر از جنگ داخلی، آدم کشته ان.
‫این کار خطرناکه.
‫از هر چوب بری که بپرسین، ‫می گه که به کارش افتخار می کنه.
‫کلانتر، فکر نمی کنم بخوان دولت...
‫براشون یه پارک خوشگل بسازه.
‫به نظرم آزادی می خوان.
‫آزادی این که زحمت بکشن و پیشرفت کنن.
‫کلانتر، این کشور قراره اینطوری باشه!
‫- آره! درسته! ‫- آره! آره!
‫- کارت عالی بود. ‫- فقط حقیقت رو گفتم.
‫یک، دو، سه، لبخند بزنین! فلش!
‫- ناماسته. ‫- ناماسته.
‫وان!
‫اسبم رو به اصطبل ببر. ‫باید به همدیگه عادت کنن.
‫چشم خانم.
‫- یه مقدار غذا و پتو براتون میارم. ‫- به خودت زحمت نده.
‫تا وقتی اون نخوابه یا غذا نخوره، ‫من هم نمی خوابم و چیزی هم نمی خورم.
‫- خب، من پیشت می مونم. ‫- نه، نمی مونی.
‫باید تنهایی این کار رو بکنم.
‫باید بدونن که یه زن، ‫عقاب رو رام کرده.
‫باشه. همه بیرون.
‫سلام.
‫شکار فکر می کنه ‫که اگه تکون نخوره، دیده نمی شه.
‫ولی بالاخره یه قسمتی از بدنش تکون می خوره.
‫امکان نداره که عقاب...
‫متوجه این تکون خوردن نشه.
‫گویا روند ساخت پارک تسریع شده.
‫حالا که دیگه راکفلر هم باهاشون همکاری می کنه، ‫دارن پیشنهادهای خیلی خوبی می دن.
‫- بعدش میان سراغ ما؟ ‫- آره.
‫پشتشون به پنج میلیون دلار سرمایه راکفلر گرمه.
‫ما که مایل نیستیم.
‫خانم پمبرتون، نظر شوهرتون رو پرسیدم، نه شما.
‫آروم باش.
‫نمی خوام نگرانش باشی.
‫ولی هستم.
‫به حدود نیم میلیون واسه بازپرداخت وام...
‫و رفتن به برزیل نیاز داریم.
‫یعنی اگه فرضا این قضیه پارک ‫منجر به تعطیلی کارمون نشه...
‫باید دو سال دیگه هم توی کارولینا کار کنیم.
‫باید به یه سناتور رشوه بدیم.
‫ببین چی می گم. نظرت در مورد سرینا چیه؟
‫دختر دوست داشتنی ایه.
‫ببخشید. باید زودتر یه چیزی بهت می گفتم.
‫ولی سرینا زن متفاوتیه.
‫ترجیح می ده به جای چای نوشیدن با خانمای متشخص و پولدار...
‫به خراب شده ای مثل کارولینا بیاد.
‫اصلا می تونی وجود همچین زنی رو تصور کنی؟
‫خب جورج، نیازی نیست که تصور کنم. ‫جلوی چشممونه.
‫نمی خوام بهش به دید همسرم نگاه کنی.
‫می خوام بهش به دید یکی از شرکا نگاه کنی.
‫چون همینطور هم هست.
‫اون یکی از شرکاست.
‫- تا آخرین قرون پولش رو بهمون داده. ‫- باشه.
‫به روی چشم. که یکی از شرکاست.
‫- صبح بخیر، کلانتر. ‫- سلام خانما.
‫جناب سناتور، این برای شماست.
‫- کارزار خوبی داشته باشین. ‫- خیالت راحت، خوب پیش می ره.
‫صبح بخیر، آقای بیوکنن.
‫آقای پمبرتون فکر می کنه ‫که با رشوه دادن می تونه جلوی ساخت پارک رو بگیره؟
‫خب، بد نیست ‫که آدم دوست و آشنای بانفوذ و قدرتمندی داشته باشه.
‫انتظار داشتم ‫که الان دیگه خانم پمبرتون مسئول دادن رشوه ها شده باشه.
‫شنیده ام که بقیه مسائل کارگاه زیر نظر اون اداره می شن.
‫کلانتر، می فهمم که چرا اینطور فکر می کنی.
‫ولی واقعا چیزی نمی دونی.
‫می خوایم یه پیشنهادی بهت بکنیم.
‫- کلانتر مکداول. ‫- بیوکنن.
‫- خوش اومدی. حالت چطوره؟ ‫- خوبم. ممنون.
‫خوبه. خوشحالم می بینمت.
‫آقای کپهارت.
‫- خوشحالم می بینمت. ‫- همچنین.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫انگار با هم خیلی رفیقن.
‫بیوکنن قبلا براشون کار کرده؟
‫تا جایی که من می دونم، نه.
‫پس پیشنهادتون اینه؟
‫400000 دلار.
‫آقای پمبرتون، این خیلی بیشتر ‫از چیزیه که توی بازار آزاد گیرتون میاد.
‫آقای کپهارت، شاید این حرفت درست باشه.
‫ولی ما به کمتر از یه میلیون دلار راضی نمی شیم...
‫طبق نظر ارزیاب، ‫اون زمین 300000 دلار می ارزید.
‫البته قبل از رکود.
‫خب آقایون، خیلی ببخشید که وقتتون رو تلف کردم، ولی...
‫همه امون فرض می کردیم...
‫که پیشنهاد خیلی بهتری بدین.
‫اگه ناچار شیم ‫این زمین رو با تملک اجباری ازت بگیریم...
‫اگه شانس بیاری، نصف این مبلغ گیرت میاد.
‫- کلانتر، داری تهدید می کنی؟ ‫- نه، نه، این یه حقیقته.
‫آقایون، آقایون...نظرتون چیه...
‫که بیشتر در مورد موضعمون فکر کنیم...
‫و وقتی که بنده و پمبرتون ها حسابامون رو بررسی...
‫کلانتر، حقیقت اینه...
‫که شما برای ساختن پارکت، به زمین ما نیاز داری.
‫و قیمت زمین ما هم یه میلیون دلاره.
‫خب، دوباره فکر کن.
‫چون اگه یه قدم اشتباه برداری، ‫اون بانکدارایی که بنده اشونی...
‫ثروتت رو تصاحب می کنن.
‫من هم شخصا اصلا دوست ندارم ‫ببینم که زنت اونطوری تحقیر بشه.
‫تو اصلا حق نداری در مورد زنم حرف بزنی، ‫چه برسه به این که نگاهش کنی.
‫دیگه می تونین برین.
‫روز خوش. روز خوش، خانم.
‫- آقای گالووی، حالت چطوره؟ ‫- خوبم، آقای پمبرتون.
‫فکر می کردم باهامون میای. ‫گالووی رد یه پلنگ رو زده.
‫متاسفانه نه. ‫یه مسئله کاری پیش اومده، باید به اَشویل برم.
‫- آخه یکشنبه؟ ‫- آره متاسفانه.
‫گربه دم کوتاهه.
‫ولی آقای پمبرتون، ‫شما دنبال چیز دیگه ای هستین، درسته؟
‫آره، درسته.
‫دفعه بعدی، شب میایم.
‫اونطوری اگه پلنگی این دور و اطراف باشه، ‫صداش رو می شنوین.
‫اونی که داره تلاش می کنه...
‫پارک ساخته بشه، کپهارت، رو می شناسی؟
‫اینجا یه کلبه داره. ‫می دونی کجاست؟
‫فکر کنم آره.
‫می خوام یه نگاهی بهش بندازم.
‫به کلبه کپهارت رفتم.
‫آره، باهاشون مذاکره کرده ام.
‫- بدون اطلاع من. ‫- آره. ببین. گوش کن.
‫گوش کن، الان حاضرن مبلغ رو به 450000 افزایش بدن.
‫گفته بودی یه میلیون. ‫از اول هم می گفتی یه میلیون.
‫جورج، باید بیخیال برزیل بشی.
‫اون...
‫تو تغییر کردی.
‫تنها چیزی که تغییر کرده، تویی.
‫ببین. فقط می خوام انقدری سرمایه دار بشم ‫که از این کسب و کار خارج شم.
‫به محض این که به برزیل بریم، ‫سهامت رو می خرم.
‫متاسفانه نمی تونم تا اون موقع منتظر بمونم.
‫آلبرت، من نمی خوام بفروشم، ‫پس کاری از دستت برنمیاد.
‫قرارمون همینه، ‫منتظر باش تا بفروشم.
‫می دونی چیه؟ ‫قضیه رشوه ها رو بهشون می گم.
‫- بفرما، بگو. خودت هم به اندازه من گناهکاری. ‫- نه.
‫جورج، همه چیز میفته گردن تو. ‫اگه شهادت بدم، دادستانی باهام معامله می کنه.
‫قرار و مدارش رو گذاشته ام.
‫قراره بری زندان. ‫این اتفاقیه که قراره بیفته.
‫ای بی شرف.
‫الان دیگه مشخص شده. ‫اون از اولش هم دوست من نبود.
‫توی خونه خودم تهدیدم می کنه؟
‫جایی که خودمون ساختیم؟ ‫سرینا، جایی که قولش رو بهت داده بودم؟
‫جایی که قولش رو بهت داده بودم!
‫جورج، چطوری برزیل رو از دست دادیم؟
‫متوجه نمی شم.
‫باید زمین رو گرو می ذاشتم...
‫وگرنه بانک بهم وام نمی داد.
‫چون برنامه اون همینه. ‫می خواد مجبورمون کنه که زمین رو بفروشیم...
‫سرینا، همه چیز رو از دست می دیم.
‫آینده امون. ‫همه چیزایی که ازشون حرف می زدیم.
‫چرا قضیه زمین رو بهم نگفته بودی؟
‫فکر نمی کردم اهمیتی داشته باشه.
‫چطوری باید می فهمیدم ‫که پشت سرم با کپهارت قرار و مدار می ذاره؟
‫قول داده بودیم ‫که همه چیز رو به همدیگه بگیم.
‫- نمی خواستم بترسونمت. ‫- من از اون زَنا نیستم.
‫تنها چیزی که من رو می ترسونه، ‫فکر اینه که بهم اعتماد نداری.
‫ببخشید.
‫جورج، همون شب اول ‫بهت گفته بودم که چه جور آدمیه.
‫بهم حسودی می کنه. ‫داره سعی می کنه زندگیمون رو نابود کنه.
‫خب، وقتمون داره تموم می شه.
‫گفت کاغذبازی هاش رو شروع کرده.
‫اگه این کارا رو تموم کنه، ‫بدجوری به مشکل می خوریم.
‫می رم زندان، اونطوری دیگه کارمون تمومه.
‫پس حلش کن.
‫جورج، اون بهت خیانت کرده. ‫از اولش هم دوستت نبوده.
‫کمپبل، نذار اسبا بیان جلو.
‫پسرا، شنیدین؟
‫بذارین آقای پمبرتون و آقای بیوکنن ‫شکوفه زار رو بگردن.
‫بجنب. بیا! بجنب دیگه.
‫آقای پمبرتون، خرسه لای درختا قایم شده.
‫- سگا در یه چشم به هم زدن پیداش می کنن. ‫- ممنون آقای گالووی.
‫بجنب، یالا! بدو. پیداش کن. بدو.
‫سرینا از شنیدن اون خبر ناراحت شد؟
‫آره، بدتر از اینا رو هم از سر گذرونده، نه؟
‫هر حرفی هم که بقیه بزنن، ‫غرورش رو حفظ می کنه.
‫دیدی؟
‫چی...
‫کمک!
‫بجنب! کمکم کن بلندش کنم!
‫اونجا کمک می خوان! ‫یه نفر آسیب دیده!
‫- چینی... ‫- با همون یه گلوله مرده. سلاح شکاری.
‫کلانتر.
‫به موازات هم وایساده بودیم ‫و خرسه اومد بینمون...
‫قبل از این که رد بشه، بهش شلیک کردم.
‫کس دیگه ای هم بود؟
‫نه.
‫کمپبل، تو چیزی ندیدی؟
‫نه کلانتر، چیزی ندیدم.
‫گویا به وسط قلبش زدی.
‫چه تصادف شگفت انگیزی.
‫با بیوکنن رفیق بودی، درسته؟
‫بهترین دوستم بود.
‫جسدش رو به مرکز شهر ببرین.
‫می خوام کالبدشکافی بشه.
‫تو حرفی داری؟
‫تصادفی بود.
‫از کجا می دونی؟
‫تیراندازیش انقدر خوب نیست ‫که عمدا زده باشه.
‫کلانتر، امر دیگه ای هم بود؟
‫فعلا نه، آقای پمبرتون.
‫تصمیم گرفته بودم نزنم...
‫ولی بعدش برگشت.
‫ای کاش می تونستم پیشت باشم.
‫اون از اولش هم دوستت نبود.
‫جورج، بهت خیانت کرده بود.
‫متوجه نیستی.
‫همه کارایی که کردی، بخاطر ما بوده ان.
‫بخاطر آینده امون.
‫بیا تو.
‫وسایل آقای بیوکنن.
‫پزشک قانونی ‫هم قبول داشت که تصادفی بوده.
‫توی گزارشش اینطور نوشت.
‫ممنون آقا.
‫آخی! چیزی نیست.
‫چهار. پس شد 41.
‫چی شده؟
‫ریچل هرمان اومده. ‫کار قدیمیش رو می خواد.
‫خب، کجاست؟
‫توی کلیسا.
‫ولی توی این شهر برای خانم جوونی ‫مثل اون، کار پیدا نمی شه.
‫جنکینز بیوه یه جورایی از پسرش مراقبت می کنه.
‫اگه ریچل بیکار بمونه، ‫خودش و پسرش از گشنگی می میرن.
‫جفتمون می دونیم ‫که تقصیر خودش نیست که اینطوری گرفتار شده.
‫خب، اومدی دنبال کار سابقت؟
‫بله قربان.
‫- می تونی کارت رو از دوشنبه شروع کنی. ‫- چشم قربان.
‫اسم بچه چیه؟
‫جیکوب. از اسامی توی انجیل.
‫چه اسم قشنگی.
‫ممنون.
‫دوشنبه.
‫می دونه که خودش و پسرش ‫نمی تونن ادعایی روی دارایی های ما داشته باشن دیگه؟
‫البته که می دونه.
‫کمپبل گفت که توی شهر، کار نیست...
‫و من هم نمی خوام اونا از گشنگی بمیرن.
‫قصد داره بچه اش ‫رو هم با خودش بیاره سر کار؟
‫نه، یه بیوه سالخورده هست ‫که قراره مراقب پسره باشه.
‫پسره.
‫- پس پسره. ‫- ظاهرا.
‫ببین، برای من فرقی نمی کنه.
‫فقط نمی خوام اونا سختی بکشن، همین.
‫من هم همینطور.
‫خیله خب پسرا. وقت استراحت تمومه.
‫اون رو بده به من.
‫ببخشید.
‫چونه اش رو بیار بالا. ‫جیکوب، لبخند بزن ببینم.
‫یه لبخند گل و گشاد.
‫آفرین. اون پرنده کوچولو رو نگاه کن.
‫همونطوری بمون.
‫می شه لطفا یکم بیاریش بالاتر؟
‫خوبه. خوبه. ‫همونطوری نگه اش دار.
‫خیله خب. جیکوب!
‫- اذیت نکن دیگه. ‫- اذیت نکن دیگه.
‫نگاهم کن.
‫جیکوب، لطفا نگاهم کن. آفرین.
‫لبخند بزن ببینم! لبخند بزن!
‫فلش!
‫خانم، نذار تکون بخوره.
‫پرنده کوچولو رو نگاه کنین! فلش!
‫(برای بچه اتون)
‫- خوبی؟ ‫- آره.
دستات رو بیار
‫داره تکون می خوره.
‫اینجاست.
‫اوه. آره.
‫- می خواین من بیارمش؟ ‫- نه، نه، نه!
‫خودم میارمش، آقای وان. متشکرم.
‫جورج، عالیه. عاشقش می شه.
‫- از کجا می دونی پسره؟ ‫- می دونم دیگه.
‫شاید دلم دختر بخواد.
‫نه. دختر گیرت نمیاد.
‫جدا؟
‫بیاین اینجا!
‫سریع تر، بجنبین.
‫این یکی.
‫یه کمربند بهم بدین! ‫کمربندت رو بده!
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫ببرینش توی ماشین.
‫کمپبل! چینی!
‫اون رو سوار وانت کنین!
‫کمپبل، باهاش برو.
‫بذارینش پشت ون. ‫سوار ماشین شو.
‫برش گردونین. سریع. دارمش!
‫زنده می مونم.
‫این قبلا پیشگویی شده بود.
‫هر کی که دستش رو بسته، ‫کارش عالی بوده.
‫وگرنه از خونریزی می مرد.
‫کار تو بود؟
‫آره.
‫سوار اسب بودی؟
‫به احتمال زیاد ‫یه چیزی خوردین که دل و روده اتون رو به هم ریخته.
‫واقعا حس نمی کنم شکم درد باشه.
‫به بارداری که مشخصا ربطی نداره.
‫اگه خیلی دارین اذیت می شین،
‫می تونین به بیمارستان اَشویل برین ‫و نظر پزشک دیگه ای رو هم جویا بشین.
‫پس بیا بریم اونجا.
‫نیازی نیست.
‫- خیله خب. ‫- خداحافظ.
‫- می رم دنبال دکتر. ‫- جورج، نه. جورج.
‫فقط می خوام سعی کنم بخوابم.
‫کمپبل!
‫یا خدا.
‫- باید خون بیشتری بهش بزنیم. ‫- از خون من استفاده کنین.
‫درست می شه.
‫حالت خوب می شه.
‫برو با آب گرم حموم کن، ‫من بقیه وسایل رو میارم.
‫- بندازش دور! ‫- چی؟ چی؟
‫- بندازش دور! همین الان بندازش دور! ‫- باشه...
‫باید خانمتون رو ببینم.
‫داره استراحت می کنه.
‫می تونم صبر کنم.
‫چطور؟
‫روز به دنیا اومدنم، به مامانم وحی شده بود...
‫که قراره چیزای زیادی رو از دست بدم، ‫ولی یه خانمی نجاتم می ده.
‫خانم شما ‫همون زن توی این پیشگوییه.
‫من هم از روی شرافت بهشون پایبندم.
‫آقای پمبرتون!
‫چی شده؟ می خوایم بریم.
‫امروز باید حقوقا رو بدین.
‫باید بیاین گاوصندوق رو باز کنین.
‫خودت این کار رو بکن.
‫- یادت نره کلید رو برگردونی. ‫- ممنون.
‫مراقب سرت باش.
‫خیله خب.
‫باید چیزایی که دیدی رو شهادت بدی.
‫با توجه به کاری هم که کردی...
‫نمی تونم بهت قول بدم که حبس نکشی.
‫نیازی نیست.
‫کاملا متوجه عواقب اعمالم هستم.
‫توی رالی یه قاضی هست ‫که می تونی اینا رو نشونش بدی.
‫اونا هنوز با این قاضی آشنا نشده ان.
‫مطمئنی می خوای این کار رو بکنی؟
‫می خوای من ببرمشون؟
‫خیلی خوشگل شدی.
‫ممنون.
‫همه چیز درست می شه.
‫می دونم.
‫می ریم پایین و غذا می خوریم و...
‫هر چیزی به غیر از خودمون ‫رو فراموش می کنیم.
‫- زود میام. ‫- باشه.
‫کمپبل گم شده.
‫شاید دلتون بخواد یه نگاهی به گاوصندوق بندازین.
‫دفتر حسابا رو برده.
‫جورج، اون می تونه نابودمون کنه.
‫درست مثل بیوکنن.
‫♪ بابات زحمتکش و مهربونه... ♪
‫کمپبل رو پیدا کردم.
‫خوبه.
‫خودتون رو حبس کردین؟
‫دور و بر آبشار چندتا رد دیدم.
‫شبیه رد پای پلنگ بود.
‫وقتی خواستین بکشینش، بهم خبر بدین.
‫آقای کمپبل؟
‫برو بیرون! بیرون!
‫وان؟
‫آقای پمبرتون وقتی برگرده، ‫حسابی گشنشه.
‫به آشپز بگو همه غذاهای مورد علاقه اش رو درست کنه،
‫وقتی برگشت، ‫غذاها رو به خونه بیارین.
‫چشم خانم.
‫این هم شامت.
‫باید برم به یه چندتا کار رسیدگی کنم.
‫جورج، این کار رو واسه خودمون می کنم.
‫واسه دنیای جدیدمون.
‫منظورت چیه؟
‫معلومه، برزیل.
‫اونجا روزگار خیلی قشنگی رو می گذرونیم.
‫کلانتر رو بگیر. بجنب!
‫ریچل بعضی وقتا می ره پیش جنکینز بیوه.
‫خونه اش زیاد از اینجا دور نیست.
‫خانم جنکینز؟
‫کلانتر مکداول هستم.
‫خانم جنکینز؟
‫باید از اینجا ببریمت.
‫حالش خوبه؟
‫- خانم اسلون. ‫- بفرما داخل. سریع.
‫کلانتر، چه کاری برات از دستم برمیاد؟
‫دیشب یه نفر توی «کلت ریج» به قتل رسیده.
‫یه بیوه ای به اسم جنکینز.
‫هرگز به کسی آسیب نرسونده بود. ‫یکی گلوش رو پاره کرده.
‫حالا...
‫چرا داری به من می گی؟
‫اگه اشکالی نداره، ‫می خوام با خانمت صحبت کنم.
‫خانمم؟
‫نیست.
‫اول صبح با گروه برش رفت.
‫چه به موقع.
‫احیانا می دونی ‫که دیشب با اون نوچه دورگه اش کجا رفته بود؟
‫می دونم که نقشی توی قتل یه پیرزنی ‫که نمی شناسم نداشته.
‫خب، اون زن از پسر ریچل هرمان مراقبت می کرد.
‫حال بچه خوبه؟
‫از خانمت بپرس.
‫نیازی نیست.
‫اشتباه نکن.
‫می خواستن پسرت رو بکشن.
‫چند روز پیش، ‫گالووی گلوی کمپبل رو بریده.
‫پسرت قربانی بعدی بود.
‫آقای پمبرتون، ‫فکر می کنم خانمت بتونه دلیلش رو بهت بگه.
‫بگو که کار تو نبوده.
‫بگو که تو گالووی رو نفرستاده بودی.
‫جورج، مسئله ای نیست.
‫مسئله ای نیست.
‫این کار باید انجام می شد.
‫بخاطر ما.
‫چه کاری باید انجام می شد؟
‫ناراحتم کردی.
‫گفته بودی برات کافی ام.
‫خب برام کافی ای.
‫دروغ می گی.
‫عکس بچه ات رو پیدا کردم.
‫عشق ما از اون بچه مهم تره، نه؟
‫جورج، مگه نه؟
‫بگو گالووی کجاست.
‫جورج. وایسا.
‫جورج!
‫اگه عاشق بچه کثیفتی، من رو بکش.
‫فقط اینطوری می تونی جلوم رو بگیری.
‫ریچل و پسرم رو به کجا فرستادی؟
‫این مسئله به مامورین قانون مربوط می شه.
‫این همه مدارکیه ‫که برای حبس ابدم بهش نیاز داری.
‫یعنی چی؟
‫یعنی دارم خودم رو تحویل می دم.
‫فقط بهم بگو کجان...
‫وقتی برگردم، ‫می تونی دستگیرم کنی.
‫به کمکت نیاز ندارم.
‫می دونی که گالووی دیشب به کارگاه برنگشته؟
‫با ریچل تماس می گیرم. ‫بهشون می گم جا به جا بشن.
‫کلانتر، پیداشون می کنه.
‫خودت هم مثل من می دونی.
‫حالا پیشنهاد می کنی ‫چطوری این مسئله رو حل کنیم؟
‫بهم بگو کجان.
‫کلانتر، اون پسرمه.
‫پس مشکلی براتون پیش نمیاد؟
‫زود بر می گردم.
‫خداحافظ.
‫تنسی، کینگسپورت. به اسم اسلون.
‫24 ساعت وقت داری، ‫بعدش با قاضی تماس می گیرم.
‫بلیط قطار بعدی به مقصد واشنگتن رو می خوام.
‫قطار بعدی دو ساعت دیگه حرکت می کنه.
‫- قطاری نیست که زودتر حرکت کنه؟ ‫- نه.
‫هیس...
‫خواهش می کنم، نه.
‫آقای گالووی...
‫بسه.
‫(حکم جلب)
‫- می گی می ره شکار؟ ‫- بله قربان.
‫توی نولند.
‫بیاین بریم.
‫بهش گفتم اگه اصلا سر و صدا نکنه...
‫جول وقتی برگرده، ‫چندتا واگن جدید واسه قطار اسباب بازیش بهش می ده.
‫جول وان؟
‫آره. اون می خواد هوامون رو داشته باشه.
‫جیکوب ازش خیلی خوشش میاد.
‫بهتره دیگه باهاش خداحافظی کنی.
‫پسرا، پخش شین.
‫اونجا، اونجا.
‫خیله خب، خیله خب، بیاین.
‫بی شرف.
‫خانم پمبرتون!
‫خانم پمبرتون؟ ‫باید بیاین و جسد رو شناسایی کنین.
‫خانم پمبرتون؟
‫خانم پمبرتون، باید بیاین و خویشاوندتون رو شناسایی کنین.
‫خیله خب. پس ببرینش.
‫بیاین پسرا، بریم سوار ماشین شیم.