‫روزی روزگاری، خیلی خیلی وقت پیش...
‫ای بابا!
‫روزی روزگاری، خیلی خیلی وقت پیش...
‫یه ملوان بدشانس
‫گرفتار یه نفرین باستانی شرورانه شد.
‫و بدین ترتیب به عنوان...
‫به عنوان هلندی سرگردان وحشت‌آور شناخته شد.
‫افسانه می‌گه تنها راه برداشتن نفرینش
‫از طریق قلب پاک یه موجود معصومه.
‫از اون به بعد هلندی سرگردان
‫به گشت زدن تو دریاها
‫در جستجوی این روح جادویی محکوم شد.
‫یه جوون ارزشمند با ذهن معصوم.
‫آیا این روح رو پیدا می‌کنه؟
‫آیا همچین روحی اصلاً وجود داره؟
‫♪ کی تو یه آناناس زندگی می‌کنه ♪
‫♪ زیر دریا؟ ♪
‫میو. میو. میو.
‫صبح بخیر!
‫من رندی سوخت موشک از ‫رادیو بی‌کی‌ان‌آی ۱۰۱ هستم.
‫و سوخت جت دارم تا روزتونو باحال کنم.
‫آماده‌اید روز رو شروع کنید؟
‫♪ چیکا-چیکا ♪
‫آماده‌ام.
‫واه! واه! اوه!
‫چیزای بزرگی امروز اتفاق می‌افته.
‫امروز همون روز موعوده! می‌دونم.
‫همه چیز متفاوت به نظر می‌رسه.
‫کل زندگیم قراره تغییر ‌کنه.
‫میو.
‫می‌دونم دیروز اینو گفتم گری.
‫- میو. ‫- و پریروز.
‫- میو. ‫- و کلی روز قبلش.
‫ولی امروز فرق داره.
‫چیزای بزرگی در راهه.
‫خب، چی رو نشون می‌ده گری؟
‫- میو. ‫- چی؟ امکان نداره.
‫- میو. ‫- گری، واقعا چی رو نشون میده؟
‫- میو. ‫- گری.
‫میو.
‫وای!
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫- میو. ‫- برای آخرین بار می‌گم، قرار نیست خونه‌تو عوض کنیم.
‫نه، این یعنی قدم دقیقاً ۳۶ صدفه!
‫میو.
‫می‌دونم زیاد به نظر نمی‌رسه گری،
‫ولی اون نیم صدفی که رشد کردم ‫همه چیزو عوض می‌کنه.
‫- میو. ‫- درسته گری جون.
‫همه قراره منو به یه شکل کاملاً جدید ببینن.
‫♪ مرد گنده، مرد گنده ♪
‫♪ مرد خیلی گنده، مرد گنده ♪
‫چون حالا... من یه مرد گنده هستم.
‫♪ باب‌اسفنجی شلوار مرد گنده پاشه ♪
‫♪ چیزای بزرگی قراره امروز اتفاق بیفته ♪
‫♪ با حس کاملاً جدید بیدار شدم ♪
‫♪ مرد خیلی گنده، مرد گنده ♪ ‫[مرد گنده]
‫مرد گنده!
‫♪ باب‌اسفنجی شلوار مرد گنده پاشه ♪
‫♪ شلوار تنگ، نشیمنگاه مربعی ♪
‫♪ با شلوار مرد گنده‌م می‌رقصم ♪
‫مرد گنده.
‫♪ باب‌اسفنجی شلوار مرد گنده پاشه ♪
‫مرد گنده.
‫♪ عروس دریایی نیستم، ولی خوب چیزیم ♪
‫♪ حس اون ماهی رو دارم ‫پس سینه‌مو باد می‌کنم ♪
‫مرد گنده.
‫بعداً می‌بینمت، گری خپله.
‫دارم می‌رم کارای مهمی بکنم
‫که فقط مردای گنده‌ای مثل من ‫اجازه دارن انجامش بدن.
‫اه...
‫وای. به در بزرگتری نیاز داریم.
‫میو.
‫صبح بخیر اختاپوس!
‫می‌خوای خبر بزرگمو بشنوی؟
‫حتما.
‫بذار تقویممو چک کنم ‫ببینم وقت خالی دارم یا نه.
‫اه!
‫عالیه! وقت داشتی خبر کن!
‫صبح بخیر پاتریک!
‫صبح بخیر!
‫تو کی هستی؟
‫پاتریک منم!
‫مادربزرگ؟ تو وارونه‌ای!
‫نه پاتریک منم، باب‌اسفنجی.
‫نمی‌تونی باب‌اسفنجی باشی. ‫اون خیلی کوچولوتره.
‫- چیه؟ ‫- کوتاه قامت‌تره.
‫- دوباره بگو؟ ‫- از مشکل ارتفاع رنج می‌بره.
‫- چی می‌گی؟ ‫- کوتاه‌تره.
‫پاتریک باورم نمی‌شه. من فقط
‫یه شبه نیم صدف رشد کردم،
‫و حالا ۳۶ صدف قد دارم،
‫و تو بهترین دوستتو نمی‌شناسی!
‫گفتی ۳۶ صدف قد داری؟
‫آره!
‫حالا یه مرد گنده‌ای!
‫این مرد یه مرد گنده‌ست!
‫- خیلی گنده‌ست! ‫- واقعاً گنده‌ست!
‫- مرد، مرد، مرد! ‫- گنده، گنده، گنده!
‫همه حواستونو جمع کنین. من خیلی گنده‌م.
‫خیلی مردی.
‫هی سندی، تفاوتی رو در من متوجه نشدی؟
‫سلام باب‌اسفنجی.
‫یه جفت کفش جدید گرفتی؟
‫آخ!
‫سلام پلانکتون!
‫جلوی پاتو ببین، احمق گنده‌بک!
‫آه! ممنون که متوجه شدی.
‫صبر کن نه! آخ!
‫پاتریک تا حالا انقدر احساس ‫مورد احترام واقع شدن نداشتم.
‫بهش عادت کن رفیق.
‫و می‌دونی بهترین بخش مرد گنده بودن چیه؟
‫- چیه پاتریک؟ ‫- نه دارم می‌پرسم.
‫یعنی بالاخره می‌تونم
‫کاری که هر کوچولوئی ‫رویای انجامشو بعد بزرگ شدن داره
‫انجام بدم.
‫منظورت این نیست که...
‫درسته.
‫سوار ترن هوایی مرد گنده
‫تو شهربازی ناخدا ریش درشت بشم!
‫یوهو! یوهو!
‫این یه حباب‌سازی ویژه رو می‌طلبه.
‫پیش به سوی ناخدا ریش درشت!
‫یوهو!
‫- بگو «گنده»! ‫- گنده!
‫- بگو «مرد»! ‫- مرد!
‫- این یعنی چی؟ ‫- ۳۶ صدف قدمه!
‫وقتمو تلف نکن کوتوله.
‫[مرداب آدم کوچولو]
‫بعدی!
‫بازم تویی.
‫تبریک میگم. ‫[۳۶ صدف]
‫- پاتریک؟ ‫- این رسمی شد.
‫نذار حراست رو خبر کنم. ‫[برای سواری مردای گنده باید انقدر قد داشته باشین]
‫یوهو! آره!
‫[لاشه کشتی]
‫پاتریک؟
‫صبر کن!
‫ها؟
‫چی شده؟ فکر کردم یه مرد گنده‌ای.
‫هستم! یعنی... هستم.
‫آخه به یکی دیگه قول دادم
‫باهاش اونو سوار شم، همین.
‫واقعا؟ کی؟
‫اون یارو که...
‫من...
‫آقای خرچنگ!
‫اوه. منطقیه.
‫- آخیش. ‫- بریم پیداش کنیم!
‫ببخشید!
‫داریم رد می‌شیم!
‫بیا ببینم آقای خرچنگ!
‫وقتشه سوار لاشه‌ کشتی بشی! یوهو!
‫در مورد چی حرف می‌زنی پاتریک؟
‫ترن هوایی! حواست کجاست.
‫اون ترن هوایی بزرگ ترسناک رو یادته؟
‫- نه. ‫- قرار بود با هم سوار شیم.
‫نه.
‫پس نمی‌تونم سوار شم ‫اگه خیلی سرت شلوغ باشه
‫و نتونی با من سوارش شی، آره؟
‫چی...
‫هو وو وو وو!
‫لاشه‌ کشتی!
‫هوم.
‫آها درسته! قرار قدیمی‌مون ‫در مورد ترن هوایی.
‫- البته. ‫- آخیش!
‫ولی امروز نمی‌تونیم بریم پسر جون.
‫اینجا خیلی شلوغه.
‫شنیدی پاتریک؟ آقای...
‫آخ!
‫لاشه‌ کشتی!
‫ممنون که هوامو داشتی آقای خرچنگ.
‫نمی‌دونم چرا اینقدر ترسیدم
‫وقتی اون ترن هوایی رو دیدم.
‫فکر کردم به اندازه کافی گنده هستم.
‫فقط چون قدت بلندتره ‫به این معنی نیست که مرد گنده‌ای.
‫نیست؟
‫مردای گنده خشن و چابکن.
‫اونا با حباب‌ساز بازی نمی‌کنن.
‫فکر کنم همین‌طوره.
‫ترسیدن از ترن هوایی
‫چیز شرم‌آوری نیست.
‫خوشحالم که درک می‌کنی.
‫حتماً تو سن من
‫از ترن هوایی می‌ترسیدی.
‫خب، واقعاً...
‫در حدی می‌ترسیدی که ‫زیر تخت قایم می‌شدی، آره؟
‫خب من...
‫شاید انقدر می‌ترسیدی که گریه می‌کردی ‫و مامانتو می‌خواستی.
‫من برای مامانم گریه نمی‌کردم.
‫انقدر می‌ترسیدی که شلوارتو کثیف می‌کردی.
‫درست می‌گم؟
‫اینو تو گوشت فرو کن، باب‌اسفنجی! ‫شلوارم تمیز بود!
‫چون هیچ‌وقت چیزی نترسوندم... ‫و هیچ‌وقت هم نمی‌ترسونه!
‫ولی مگه نگفتی ترسیدن ‫چیز شرم‌آوری نیست؟
‫نیست! برای تو.
‫ولی من فرق دارم. تو سن تو با حباب‌ساز ‫بازی نمی‌کردم.
‫جونمو توی دریاهای آزاد
‫به خطر می‌انداختم!
‫صبحونه‌م خطر بود!‌ ناهارم دردسر!
‫و ماجراجویی شامم بود!
‫چی‌چی‌چی... جدی؟
‫درسته!
‫فرمانده کشتی خودم بودم،
‫و دریاهای خطرناک زیادی رو پشت سر گذاشتم.
‫در مورد بزرگترین ماجراجوییت بگو.
‫اگه بهت بگم
‫با خود هلندی سرگردان ‫دریانوردی کردم چی می‌گی؟
‫هلندی سرگردان؟
‫ترسناک‌ترین شبحی که شلوار رو خیس می‌کنه
‫و توی دریاهای آزاد بوده؟
‫وای، آجر شانسم.
‫آره!
‫مثل کلی ملوان جوون قبل خودم، ‫عاشق ماجراجویی بودم.
‫و اون موقع بود که کرنای هلندی ظاهر شد.
‫دزد دریایی نفرین‌شده رو احضار کردم،
‫و باهاش به عمیق‌ترین بخش دریا رفتم.
‫قلمرو کابوس‌مانندی به نام جهان زیرین.
‫اونجا پر از دزدای دریایی شبحی،
‫طوفانای تسخیرشده،
‫و هیولاهای ترسناک بود!
‫غرش!
‫وای!
‫با استخوان‌های فولادی و شمشیر ‫توی چنگالم باهاشون روبرو شدم!
‫هی!
‫هو!
‫هی!
‫بزرگترین ماجراجویی
‫کل عمرم بود!
‫وای!
‫شبیه یه شمشیرزن واقعی‌ هستی!
‫شبیه؟
‫من یه شمشیرزن واقعی‌ام!
‫فکر می‌کنی اینو چطور گرفتم؟
‫این چیه؟
‫مدرک شمشیرزنیه.
‫یعنی شجاعت،
‫جرات، جسارت، جذابیت،
‫دل و جرأت، اراده،
‫جربزه،
‫و استقامت روده‌ای خودم رو ثابت کردم.
‫همینه!
‫اگه بتونم مدرک شمشیرزنی بگیرم
‫منم مرد گنده می‌شم.
‫و تو می‌تونی یادم بدی!
‫یادت بدم؟ که شمشیرزن بشی؟
‫نمی‌خوام مسخره‌ت کنم،
‫اما تو حتی از ترن هوایی هم می‌ترسی!
‫می‌تونم انجامش بدم.
‫می‌خوام یه شمشیرزن شجاعی مثل تو بشم.
‫آماده‌ام.
‫باب‌اسفنجی، تو فقط یه بچه‌ی حباب‌سازی ‫که آماده نیست.
‫- اما... ‫- اما و اگر رو بذار کنار
‫که در ضمن کثیفن و باید تمیز بشن، ‫پس برو پی کارت!
‫و دیگه حرف از شمشیرزن شدن نزن.
‫وای.
‫تو آماده نیستی... آماده ‫نیستی... آماده نیستی...
‫آماده نیستی... آماده نیستی... ‫آماده نیستی... آماده نیستی!
‫شجاعت. جرات.
‫باید اینا رو یاد بگیرم اگه بخوام ‫خودمو به آقای خرچنگ ثابت کنم.
‫تو می‌تونی باب‌اسفنجی.
‫اوه.
‫گفت دیگه چی لازم دارم؟
‫جسارت. درسته. جسارت.
‫- دل و جرأت. ‫- حتماً اینو لازم دارم.
‫جذابیت. جربزه. استقامت روده‌ای.
‫- باشه، آروم‌تر بگو! ‫- استقامت رو اشتباه نوشتی.
‫الف سین ت قاف الف میم ت.
‫مدرک آقای خرچنگ!
‫- چرا اینو داری؟ ‫- همیشه توی دستشویی مطالعه می‌کنم.
‫می‌دونم که از پسش بر میام.
‫فقط به یه فرصت برای ثابت کردنش نیاز دارم!
‫ثابت کردن.
‫چه عجیب.
‫وای بر من! مدرک!
‫آقای خرچنگ از این خوشش نمیاد.
‫باید بگیریمش نه؟
‫من نمی‌رم اونجا.
‫آره باید خیلی شجاع باشی تا بری اونجا.
‫هی، صبر کن!
‫- پاتریک، همینه! ‫- همینه؟
‫سرنوشت داره تحت فشارم میذاره
‫برای گرفتن مدرک شمشیرزنیم لازم دارم.
‫منظورت همونیه که گم کردیم؟
‫آره اون. ولی همچنین ‫اون یکی که قراره بگیرم.
‫یعنی ۲ تا مدرک گم کردیم؟
‫سفر قهرمان با یه «شلپ» شروع می‌شه.
‫درست پشت سرتم.
‫بهت می‌رسم.
‫اوه. ماجراجویی جانبی.
‫چپ یا راست؟
‫هوم.
‫چپ! قطعا چپ!
‫آخ!
‫این باید به زیرزمین برسه.
‫این باید پایین‌تر از زیرزمین باشه.
‫چی...
‫من کجام؟
‫وای!
‫این باید خلوتگاه شمشیرزنی آقای خرچنگ باشه.
‫اوه، اونو ببین.
‫و اون. و اون.
‫و اون! و اون! و اون!
‫سلام.
‫آهای!
‫حالا کی یه بچه با حباب‌سازه؟
‫وای!
‫کی رو دارم گول می‌زنم؟
‫هیچ‌وقت شمشیرزن نمی‌شم.
‫هوم؟
‫درخشش مرموز...
‫بخش دوم.
‫وای.
‫این باید کرنایی باشه که آقای خرچنگ
‫از هلندی سرگردان گرفت!
‫«اگه شمشیرزن خواهی شوی،
‫این کرنا را بدم تا راضی شوی.»
‫پاتریک، دوباره دارم سرنوشت رو حس می‌کنم.
‫هنوز خبری نیست. ولی معطل من نباش.
‫ها؟ انگار... وای نه!
‫ها؟
‫باب‌اسفنجی! از اونجا بیا بیرون!
‫خوش بگذره.
‫خشکی می‌بینم!
‫تو آجر شانستو انداختی.
‫من آجر شانس ندارم.
‫سر پا وایسا ببینم، تفاله دریانوش!
‫تو در حضور
‫هلندی سرگردان‌ هستی!
‫هوم.
‫کی کرنای منو دمید؟
‫اه...
‫من.
‫هوم.
‫- باب‌اسفنجی دارم میام! ‫- ♪ عجله کن!‌ عجله کن!‌ عجله کن!‌ ♪
‫♪ عجله کن! عجله کن! ♪
‫جای عجیبی رو نقاشی کرده.
‫بجنب، اختاپوس!
‫♪ عجله کن!‌ عجله کن!‌ عجله کن!‌ ♪
‫بذار ببینمت.
‫کفش برق‌انداخته. جوراب بلند. شلوارک.
‫نگاه تهی به فاصله متوسط.
‫بگو ببینم پسر جون، می‌تونی حباب بسازی؟
‫[آره]
‫چرا...
‫تو همون تفاله‌ای هستی
‫که دنبالش بودم!
‫جدی؟
‫انگار یه جوون حباب‌سازی هستی
‫که به یه فرصت نیاز داره
‫تا ثابت کنه چند مرده حلاجه.
‫توی دستشویی همینو می‌گفت!
‫ساکت! تو مهم نیستی.
‫باشه.
‫به همین دلیل کرنا رو دمیدم، ‫جناب آقای هلندی.
‫با گرفتن مدرک شمشیرزنی ‫باید ثابت کنم مرد گنده هستم.
‫خب، من اومدم بهت
‫یه فرصت استثنائی رو پیشنهاد بدم
‫تا ارزشتو توی جهان زیرین ثابت کنی.
‫مثل آقای خرچنگ!
‫ولی اون فکر نمی‌کنه برای همچین چیزی
‫آماده باشم.
‫خب، شاید حق داره.
‫شاید برای...
‫شمشیرزنی آماده نباشی!
‫شمشیرزنی؟
‫شمشیرزنی.
‫شمشیرزنی!
‫آه!
‫ها؟
‫وای!
‫آماده‌ام!
‫پس توافق کردیم.
‫توافق هلندی.
‫[توافق هلندی]
‫[باب‌اسفنجی]
‫رمز عبور احمقانه.
‫چهار... پونزده... هشت.
‫اجازه ورود به کشتی می‌خوام، قربان!
‫اجازه داده شد، خدمه!
‫- منم بیام؟ ‫- اگه شلوار بپوشی آره.
‫چه کنم.
‫اسکن چشم؟
‫اوه! ویی!
‫خوش اومدی به کشتی!
‫لعنت به این چشم‌های بلند.
‫بیاین سمت اقامتگاهتون.
‫قراره شمشیرزن شم. آره!
‫نظرت چیه، ناخدا؟
‫قلب پاک، ذهن معصوم،
‫بدجوری دلش می‌خواد مرد گنده بشه.
‫اون بی‌نقصه.
‫آهای، خرچنگ!
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫خواهش می‌کنم باب‌اسفنجی رو نبر!
‫دیگه هرگز نمی‌بینیش.
‫اون کلید باز کردن نفرینمه.
‫باب‌اسفنجی!
‫بند شلوارتونو سفت کنید، رفقا.
‫سفر به جهان زیرین ‫برای نازک نارنجی‌ها مناسب نیست.
‫اختاپوس، چی کار کنیم؟
‫شرمنده، من حوصله کار کردن ندارم.
‫با اون پز دادن و لاف زدنم
‫فکر ماجراجویی انداختم تو سر اون پسر!
‫انداختمش جلوی
‫اون هیولا،
‫هلندی سرگردان.
‫- ببین، یوجین نمی‌تونی خودتو سرزنش کنی. ‫- آقای خرچنگ.
‫- چی گفتی؟ ‫- منو آقای خرچنگ صدا کن.
‫باشه.
‫- ببین «آقای خرچنگ»... ‫- آفرین.
‫می‌دونی چیه؟ این تقصیر توئه.
‫حق با توئه، اختاپوس.
‫برای همین باید بریم نجاتش بدیم!
‫صبر کن ببینم.
‫فکر نمی‌کنی که من توی این
‫ماموریت احمقانه شرکت می‌کنم؟
‫می‌دونم شرکت می‌کنی.
‫چون اگه شرکت نکنی،
‫تو رو به آشپز سرخ‌کن تنزیل درجه می‌دم.
‫به صورت دائم!
‫ولی روغن...
‫جوش‌هامو ملتهب می‌کنه!
‫پس فقط ما دو تا در برابر هلندی هستیم، آره؟
‫این گروه سه عضو داره، آقای اختاپوس.
‫- میو. ‫- چرا نگران بودم؟
‫خوشحالم لباس قدیمیم هنوز اندازه‌ست.
‫غار!
‫این چی بود... ها؟
‫بد نیست.
‫و برای اینکه باکلاس و شیک بریم، ‫به کشتی نجیب ما...
‫یعنی پتی کوب سلام کن!
‫هی، شاید این ماجراجویی ‫برامون خطری نداشته باشه
‫وقتی سوار...
‫یه کمپریم.
‫توی یه کمپر می‌تونیم راحت ‫کمپ کنیم، آقای اختاپوس.
‫خیلی بامزه بود.
‫غار! بامزه!
‫اصلا می‌دونی باب‌اسفنجی رو چطور پیدا کنیم؟
‫آره اختاپوس، ولی آسون نیست.
‫هلندی باب‌اسفنجی رو
‫به عمیق‌ترین و خطرناک‌ترین بخش دریا برده.
‫قلمرو جادوی تاریک که اسمش جهان زیرینه.
‫کجای زیرین؟
‫لباس زیرین.
‫خب، چطور بریم اونجا؟
‫اول باید دروازه جادویی رو پیدا کنیم.
‫بعد از رودخانه لجن رد شیم
‫و وحشت‌های غیرقابل تصوری رو پشت سر بذاریم.
‫و اگه زنده موندیم،
‫اینجا باب‌اسفنجی رو پیدا می‌کنیم.
‫میو!
‫خلیج چالش؟
‫اونجا هلندی می‌تونه از ‫باب‌اسفنجی استفاده کنه
‫تا نفرینشو بشکنه!
‫و اگه به موقع نرسیم تا جلوشو بگیریم،
‫سرخ‌کن مورد علاقه‌مون به فنا می‌ره!
‫سوار شو بریم! نباید وقت تلف کنیم!
‫اینو بگم،
‫از حد انتظارم بیشتر رفتیم.
‫کلاژو ول کن گری!!
‫یوهو!
‫به جهان زیرین خوش اومدید!
‫ها؟
‫شاید برای این جا آماده نباشم.
‫بله، جهان زیرین
‫برای اکثر افراد ترسناکه.
‫ولی برای مرد گنده ‫شجاعی مثل تو نه.
‫فکر می‌کنی شجاعم؟
‫تو به خطر می‌خندی!
‫یعنی...
‫می‌تونی بهتر انجامش بدی.
‫صداتو نمی‌شنوم.
‫نگران نباش پاتریک. ما به خطر می‌خندیم!
‫ها؟ ها؟
‫ها؟
‫مراقب باشید!
‫یوهو!
‫وای!
‫اوه! وای!
‫ها؟
‫حق با تو بود، هلندی.
‫من از جهان زیرین نمی‌ترسم!
‫خوشحالم که اینو می‌گی، پسر جون.
‫منم نمی‌ترسم!
‫چه اهمیتی داره؟
‫باب‌اسفنجی،
‫می‌خوام منو
‫به عنوان استاد شمشیرزنت،
‫و دوستت ببینی.
‫آخی.
‫ببین! بازم خطر!
‫بیا پیشی کوچولو.
‫نه!
‫ناخدا، این تفاله
‫جای مغز صدف داره.
‫مطمئنی خودشه؟
‫درسته، اون قدرت بدنی
‫یا توانایی دزدی دریایی نداره،
‫ولی اون پسر دقیقاً چیزی ‫که لازم داریمو داره...
‫حماقت خیره‌کننده.
‫حقیقت رو وقتی می‌فهمه
‫که خیلی دیر شده،
‫وقتی بالاخره نفرینم شکسته می‌شه!
‫نفرینت شکسته می‌شه!
‫نفرینم!
‫نفرینت!
‫در مورد چی می‌خندیم؟
‫هیچی، پسر جون.
‫طبق نقشه،
‫دروازه‌های جهان زیرین
‫تو وحشت‌آورترین جای قابل تصور قرار دارن.
‫[دبیرستان بیکینی باتم]
‫دبیرستان بیکینی باتم.
‫جای خطرناکیه.
‫- چه ماشین خفنی. ‫- بدبختا.
‫می‌بینی چی می‌گم؟
‫هی!
‫- وای! وای! ‫- اه!
‫- وای! ‫- آه!
‫راست! بپیچ راست!
‫هه!
‫اون اختاپوس هشت پا نیست؟
‫مربی تُن؟
‫هنوز بهم چند دور بدهکاری.
‫به ما حمله شد!
‫غار!
‫ها.
‫ها؟
‫هی!
‫آخ!
‫میو! میو! میو!
‫ها؟
‫ما نزدیکیم.
‫- بوشو حس می‌کنم. ‫- منم همین‌طور.
‫تو دیوی‌ هستی؟
‫نه من فیل هستم. دیوی اونجاست.
‫اونجاست!
‫قفسه دیوی جونز.
‫ورودی جهان زیرین.
‫اگه می‌خوای شمشیرزن بشی،
‫باید مثل شمشیرزنا لباس بپوشی.
‫بیا بیرون پسر جون. بذار نگات کنیم.
‫مطمئنی این لباس شمشیرزنیه؟
‫کاملا! لباس رسمیه.
‫جدی؟ وای!
‫این لباس ایمنی باید به ‫اندازه کافی زنده نگهش داره
‫تا نفرینمو بشکنه.
‫نفرینت.
‫بس کن، بارب. ببین توی چه فضایی هستیم.
‫صبر کن.
‫نه نه نه نه نه، ‫نه نه نه نه نه!
‫این اشتباهه! بیا یه چیز دیگه پیدا کنیم.
‫صبر کن! سرت به کار خودت باشه!
‫نمایش مد! این خیلی بهتره.
‫فکر نکنم کاملاً درست باشه پسر جون.
‫موافقم، هلندی.
‫یه چیز کم داره.
‫عطسه!
‫اون یارو صورتیه داره می‌ره رو مخم!
‫داره حواس اون احمقو پرت می‌کنه.
‫دوستی‌شون مشکل‌سازه.
‫به همین دلیل با هم خوب کنار میایم، بارب.
‫هیچ‌وقت دوست نبودیم.
‫دقیقاً! من... صبر کن، چی؟
‫آره، باید به اون رسیدگی کنیم.
‫خشکی می‌بینم!
‫وای!
‫♪ وای ♪
‫به خلیج چالش رسیدیم.
‫جایی که بالاخره شمشیرزن می‌شی.
‫یوهو!
‫میو.
‫در این مورد مطمئنی؟
‫نگران نباش آقای اختاپوس.
‫همه چیز تحت کنترله.
‫این موجودات به اندازه کافی ‫دوستانه به نظر می‌رسن، نه؟
‫این ترسناک‌ترین چیزی بود که دیدم!
‫تا وقتی اونو دیدم.
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫میو.
‫یه فکری دارم. بریم خونه ‫و یه سرخ‌کن جدید استخدام کن!
‫نظر تو چیه، گری؟
‫[باب اسفنجی؛ رستوران آقای خرچنگ]
‫اولین کارت شناسایی
‫رستوران باب اسفنجی.
‫نگاش کن.
‫خیلی... زرده.
‫برای همینه.
‫باید بریم اونجا؟
‫بله! برای موفق شدن، ‫باید به اون ضربدر برسی.
‫و بعد مدرکمو می‌گیرم!
‫بلافاصله بعد اینکه برسی
‫به ضربدر بعدی.
‫و بعد به اون یکی که بالاست. و بعدی.
‫و دوباره بالا. و اونجا.
‫چقدر باید بالا برم؟
‫تا اون بالا، پسر جون!
‫اگه اونجا برسی و اون کرنا رو بدمی،
‫شمشیرزن می‌شی.
‫آقای خرچنگ خیلی بهم افتخار می‌کنه!
‫اگه بتونم انجامش بدم.
‫نه بابا، کار آسونیه!
‫با هم از این چالش‌ها رد می‌شیم.
‫با...
‫استقامت روده‌ای شروع می‌کنیم.
‫برای شروع این مسیر رو می‌ریم تا...
‫کجا با این عجله!
‫گفتی باید این مسیر رو بریم.
‫ولی این یه جاده‌ست.
‫حق با توئه، پاتریک.
‫- این یه جاده‌ست. ‫- می‌دونم.
‫ای بابا! حالا چی کار کنیم؟
‫می‌دونم.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫تو می‌گی جاده من می‌گم مسیر.
‫من می‌گم سیب‌زمینی، ‫تو می‌گی سوب‌زومونی!
‫نه نمی‌گم. من می‌گم پنیر رشته‌ای.
‫اوه.
‫پنیر رشته‌ای. پنیر رشته‌ای.
‫پنیر رشته‌ای. یه جاده پنیر رشته‌ای.
‫جاده پنیر رشته‌ای! شاهراه پنیر رشته‌ای!
‫قلعه... پنیر رشته‌ای!
‫دیگه تحملم تمومه!
‫بارب نه! اگه بکشیش ممکنه بفهمه.
‫نظرت چیه بریم سراغ این چالش‌ها،
‫چه جاده باشه یا نباشه؟
‫صبر کنید!
‫- مواظب نگهبانای اسکلتی باش! ‫- ها؟
‫چی؟
‫مواظب... وای-آخ!
‫مواظب وای-آخ باشیم؟
‫نمی‌دونم این یعنی چی؟
‫علاوه بر اون سخته بشنوی چی می‌گه
‫با این صدا.
‫آره، هر چی که هست،
‫مطمئنم اونقدر مهم نیست.
‫پاتریک فکر کنم اینا ‫همونایی‌ هستن که قراره...
‫روده‌هامونو تقویت کنن!
‫آره!
‫بارب باید به اون احمق برسیم
‫قبل اینکه کشته شه!
‫دارم با تمام توانم سعی می‌کنم قربان!
‫نظر تو چیه؟‌ مسیر یا جاده؟
‫می‌شه یکی ابروهامو بده؟
‫شمشیربازی دوست دارین آره؟
‫فکر کنم مهارت خوبی داشته باشم.
‫جاخالی! دفع ضربه! حمله! خم شدن.
‫پاتریک!
‫اگه حق با آقای خرچنگ بوده
‫و من فقط یه بچه حباب‌ساز باشم چی؟
‫این خوب نیست.
‫پاتریک، حالا چی کار کنیم؟
‫سؤال اشتباهی می‌پرسی، پسر جون!
‫آقای خرچنگ؟
‫اگه می‌خوای از این مخمصه دربیای،
‫باید مثل
‫یه شمشیرزن خشن و چابک رفتار کنی.
‫خب چطور این کارو بکنم؟
‫با پرسیدن سؤال درست شروع می‌کنی.
‫سوال «چی کار کنیم؟» نیست
‫اینه که «من چه‌کار می‌کردم».
‫من چی کار می‌کردم؟
‫ها؟ نه نه. خودم!
‫خودم چی کار می‌کردم؟
‫تو نه. من! آقای خرچنگ!
‫اگه من بودم چی کار می‌کردم؟
‫آها! این خیلی منطقی‌تره.
‫خب، این چطوری... ‫الان تموم می‌شه یا...
‫بیدار شو!
‫پاتریک، شاید اگه مثل آقای خرچنگ عمل کنیم
‫بتونیم از اینجا بریم بیرون.
‫چرا به ذهن خودم نرسید؟
‫چون تو اون کسی نیستی که قراره...
‫«مدرک شمشیرزنی» بگیره!
‫بارب! داری اون صدف رو نگاه می‌کنی؟
‫شرمنده قربان. من... صبر کن ببینم.
‫- هی، منو ببینید! ‫- هان؟
‫آه! من حباب‌ساز نیستم.
‫من یه شمشیرزن قلچماق هستم.
‫یه قلچماقِ تمام عیار!
‫هیچ‌کس رو پیدا نمی‌کنید ‫که قلچماق‌تر از من باشه.
‫قلچماق، چماق و...
‫عه. منو ببینید!
‫قلقلی و چماق!
‫باب‌اسفنجی؟ اینا شبیه...
‫شبیه روده‌هامونن.
‫تازه تقویت هم شدن!
‫این یعنی چالش اول رو رد کردم!
‫هورا!
‫- ببین مال من چه تکونی می‌خوره. ‫- هان؟
‫نگاهشون کن. بلرزون! بچرخون!
‫دالی!
‫مدل مو!
‫اون احمق‌ها دارن چی‌کار می‌کنن؟
‫اینجا چه خبره؟
‫نمی‌دونم چطور این کار رو کرد، بارب.
‫اون دیوونه حتماً خودِ خودشه.
‫فکر کنم حق با شماست، قربان. ‫نگاه کنید.
‫آره؟
‫اوه!
‫آره؟
‫آره!
‫هان؟
‫- باب‌اسفنجی؟ ‫- اوه اوه.
‫می‌دونید که این یعنی چی، آقای خرچنگ.
‫توی بد دردسری افتادم! ‫[باب اسفنجی؛ رستوران آقای خرچنگ]
‫باب‌اسفنجی!
‫طاقت بیار، پسر جون!
‫هورا!
‫پیش به سوی چالش شماره دو!
‫الو؟
‫خبر بد، قربان. ‫خرچنگ داره تعقیبمون می‌کنه.
‫چی؟ نه، نه، نه!
‫اگه بهمون برسه، ‫حقیقت رو به باب‌اسفنجی می‌گه
‫و همه‌چیز رو خراب می‌کنه.
‫اوه بارب،
‫خیلی براش وقت گذاشتم ‫و دیگه چیزی نمونده بهش برسم.
‫نمی‌خواد نگران خرچنگ باشید، قربان.
‫اون توی جهان زیرین زیاد دَووم نمیاره.
‫هان؟ صدای اون موسیقی از کجا میاد؟
‫هوم. بدک نیست.
‫هان؟
‫درود بر مسافران.
‫بیاید با ما ساز بزنید.
‫بیایم ساز بزنیم؟
‫گوش‌هات رو بگیر اختاپوس.
‫اونا «سیرن» هستن،
‫دارن با یه موسیقیِ جاز ملایم ‫میندازنمون توی تله!
‫فعلاً خداحافظ، بی‌عرضه‌ها!
‫اختاپوس. باید باب‌اسفنجی رو نجات بدیم.
‫وقتِ تک‌نوازی نیست!
‫همیشه برای تک‌نوازی وقت هست.
‫میو!
‫خب، دوستدارانِ موسیقی،
‫نظرتون چیه؟ ای وای!
‫کمکم کنید!
‫حالا باید اون مفت‌خورِ به‌دردنخورِ عشقِ آهنگ‌های ملایم رو
‫نجات بدیم.
‫کمکم کنید!
‫اوه! منو بذارید زمین!
‫باید یه چیزی اینجا باشه که به اختاپوس کمک کنه.
‫هوم.
‫اوه!
‫- هان؟ ‫- بهتره عجله کنی!
‫وگرنه به‌جای «مَرد گُنده» بودن، یه «مَرد مُرده» می‌شم.
‫اوه! ‫[جعبۀ کمک‌های اولیه]
‫باند، نه. ضدعفونی‌کننده، نه.
‫تفنگ منوّر، نه. قرص خوشبوکننده، نه.
‫چی؟ اوه! آخ!
‫کمک!
‫نه، عمراً!
‫ای وای.
‫دیگه وقت تلف کردن نداریم، اختاپوس.
‫ممکنه همین الانش هم دیر شده باشه!
‫می‌دونی، فکر کنم قلق این چالش‌ها دستمون اومد.
‫تنها کاری که باید بکنم اینه که ‫همین‌طور ادای آقای خرچنگ رو دربیارم،
‫اون‌وقت سه‌سوته شمشیرزن می‌شم.
‫به افتخارِ آقای خرچنگ.
‫مردهای گُنده!
‫حالا دارن چی‌کار می‌کنن؟
‫آممم... بعداً هم می‌تونی جشن بگیری، پسر جون!
‫بریم سراغ چالش بعدی!
‫باب‌اسفنجی؟
‫یوهو!
‫اون دوست صورتی‌ش داره سرعتمون رو کم می‌کنه.
‫فقط پنج دقیقه باهاش تنهام بذارید، قربان.
‫بهش حالی می‌کنم اینجا کارها چطور پیش می‌ره!
‫خیلی‌خب، جوش نیار، بارب.
‫من یه فکر بهتر دارم.
‫باب‌اسفنجی.
‫شمشیرزن‌ها وقتشون رو
‫به مسخره‌بازی نمی‌گذرونن.
‫واقعاً؟
‫موضع شمشیرزنی دربارۀ هِرهِر کردن چیه؟
‫خوب نیست!
‫قِر دادن چی؟
‫شاید اون‌طور که باید و شاید ‫دلت نمی‌خواد به هدفت برسی، باب‌اسفنجی.
‫نه اتفاقاً.
‫من بیشتر از هر چیزی
‫دلم می‌خواد یه مرد گُنده باشم.
‫خب، اگه می‌خوای یه موجودِ بزرگ بشی،
‫باید یه‌سری از
‫عادت‌های کوچیکت رو بذاری کنار.
‫عه.
‫باشه. دیگه مسخره‌بازی تعطیل.
‫پسر باهوش!
‫خیلی‌خب، حالا بریم سراغِ
‫چالش شماره دو!
‫آخ!
‫به «جهان زیرین» خوش اومدید
‫برای مسابقه‌ای که انتظار می‌ره ‫خیلی هیجان‌انگیز باشه.
‫فقط چند لحظه تا چالش شماره دو فاصله داریم.
‫یه سؤال دارم، بارب،
‫حتی سخت‌تر از چالش قبلیه؟
‫بله.
‫اصلاً معلوم نیست که توی اون مسیر به سمت سکو
‫چی کمین کرده.
‫شاید یه گاوصدف وحشی باشه.
‫یا یه قلاب‌ژله‌ای ترسناک.
‫امیدوارم معلم ریاضی کلاس سومم نباشه.
‫اون زهره‌ترکم می‌کنه!
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫روی پامی.
‫بیاید با شرکت‌کننده‌مون آشنا بشیم!
‫با قدِ کاملِ ۳۶ صدف
‫که این‌همه راه رو «بیکینی باتم» اومده،
‫دوست صمیمیِ من؛
‫باب‌اسفنجوی شلوارمکعبو!
‫این حباب‌ساز، اگه می‌خواد به دنیا نشون بده که شمشیرزنه
‫خیلی چیزها رو باید ثابت کنه.
‫[طرفدارهای باب‌اسفنجی]
‫چالش شماره دو آسون نیست.
‫ولی من بهت امیدوارم،
‫مرد گُنده.
‫حالا برو تو کارش.
‫مرد گُنده!
‫مرد گُنده. مرد گُنده. مرد گُنده.
‫مرد گُنده. مرد گُنده. مرد گُنده. مرد گُنده.
‫ای وای!
‫آخ!
‫خیلی‌خب شلوارمکعبی، تو از پسش برمیای.
‫اگه من بودم چی‌کار می‌کردم؟
‫هوم.
‫- هان؟ ‫- هان؟
‫وای!
‫ویژ!
‫یوهو!
‫وای خدا! آره!
‫همینه پسر!
‫یوهو!
‫[طرفدارهای باب‌اسفنجی]
‫[شجاعت]
‫یوهو!
‫عه، آجر شانست!
‫هان؟
‫ها؟
‫یوهو!
‫[چالش سوم]
‫هوم.
‫ویژ!
‫هان؟
‫[دل و جیگر]
‫[چالش چهارم]
‫آماده باش!
‫[چالش پنجم]
‫هاها!
‫آه!
‫[جرئت]
‫یوهو! آره!
‫[دماغو]
‫[چالش هفتم]
‫[چالش نُهم]
‫[چالش یازدهم]
‫[چالش سیزدهم]
‫[چالش شانزدهم]
‫[چالش نوزدهم]
‫[چالش بیست‌ودوم]
‫[استودیوی فیلمسازیِ پارامونت]
‫ما از استودیوی پارامونت...
‫این فیلم رو یه لحظه قطع کردیم تا یه پیام مهم بدیم.
‫این فیلم کلاً زده توی جاده خاکی!
‫تنها چیزی که می‌تونه نجاتش بده
‫یه ستارۀ واقعیه.
‫«سندی چیکس» رو بیارید توی فیلم، ‫همین الان!
‫چطور مطوری باب‌اسفنجی؟
‫عه.
‫منظورم این نبود!
‫کیه؟
‫هی، چی...
‫از اینجا برید بیرون! ‫برید بیرون!
‫[چالش بیست‌وپنجم]
‫هان؟
‫- هورا! ‫- آره!
‫پسر، کاش آقای خرچنگ الان اینجا بود ‫و منو می‌دید.
‫اون‌وقت بالأخره چیزی رو می‌دید
‫که من کل این مدت
‫می‌دیدم.
‫شکل‌گیریِ یه شمشیرزنِ آینده‌دار!
‫واقعاً؟
‫واقعاً.
‫ولی یادت باشه،
‫اگه می‌خوای یه مرد گُنده واقعی بشی،
‫باید تمرکزت رو حفظ کنی.
‫گرفتم. تمرکز!
‫زنگ تفریحِ حبابی!
‫تا گفتی «حباب»، دست و پاهام شُل شد.
‫بیا یه سه‌لایۀ پشتکِ عصا‌قاپ رو بریم.
‫با موزِ پیچ‌خوردۀ سیلی‌زنِ تاولی!
‫هوم؟
‫- هان؟ ‫- خب...
‫آممم... به نظر باحال میاد، پاتریک،
‫ولی شاید بهتر باشه ‫دیگه این کار رو نکنیم.
‫چی؟
‫خب، آخه... می‌دونی، من...
‫من دارم یه کار دیگه می‌کنم.
‫منظورت اینه که
‫نمی‌خوای با من حباب...
‫فوت کنی؟
‫واقعاً... واقعاً دلم می‌خواد، ولی...
‫عیبی نداره. فقط اینکه باید...
‫نه، مشکلی نیست.
‫- پات. ‫- گریه نمی‌کنم!
‫فقط داره روی صورتم بارون میاد!
‫نگران دوستت نباش.
‫وقتی شمشیرزن شدی می‌تونی از دلش دربیاری.
‫خب، آره فکر کنم.
‫پسر خوب.
‫فقط حواست به هدف اصلی‌ت باشه.
‫یالا. داریم می‌رسیم.
‫داری بیش از حد به این لگن فشار میاری.
‫تا به باب‌اسفنجی نرسیم نمی‌تونیم وایستیم!
‫نمی‌تونم توقف کنم. توقف نمی‌کنم.
‫توقف بی توقف!
‫متوقف شدیم!
‫واقعاً متأسفم، پسرم.
‫چرا همون‌موقع که ازم خواستی
‫بهت شمشیرزنی یاد بدم
‫یادت ندادم؟
‫هیچ‌وقت بهم نگفتی چقدر بهم اهمیت می‌دی.
‫خب، نمی‌تونستم. حس‌هایی که احساسی‌ان
‫برام سختن!
‫خب، دیگه فرقی نداره.
‫چی؟
‫شما گیر کردید، پس کار من تمومه.
‫خداحافظ!
‫زود باش! باید این کاروان رو درست کنیم! باید درستش کنیم!
‫حتماً.
‫بیا بریم توی یه فروشگاه لوازم یدکی
‫و چیزایی که نیاز داریم رو بگیریم.
‫- میو. ‫- هان؟
‫[فروشگاه لوازم یدکی]
‫چشم‌های تیزبینی داری، گری!
‫این یه‌کم مشکوک به نظر نمیاد؟
‫چرت نگو.
‫این فروشگاه‌های زنجیره‌ای، همه‌جا هستن.
‫میو.
‫لاستیک زاپاس، لوله اگزوز،
‫آچار چرخ و روغن.
‫روغن.. روغن... روغن کجاست؟
‫خب برو از یکی بپرس.
‫سلام! ما اینجا روغن می‌خوایم!
‫آهای؟
‫سلام!
‫چرا هیچ‌کس نیست؟
‫آهای؟
‫این یعنی وقت رفتنه.
‫- میو. ‫- عه، لنگۀ کفش یه نفره.
‫اونم اون‌یکی لنگه‌شه.
‫این دیگه چه‌جور فروشگاه زنجیره‌ای هست؟
‫فرار کنید!
‫خروجی رو می‌بینم!
‫[خروجی]
‫میو.
‫نقشه چیه، آقای خرچنگ؟
‫میو.
‫گرسنه به نظر میاد.
‫و داره نزدیک‌تر می‌شه!
‫میو.
‫فقط بگو چه کنیم!
‫بگو که داره دیر می‌شه.
‫هر چی زودتر بهتر!
‫خداییش؟
‫میو.
‫هان؟
‫هی، روغن رو پیدا کردم!
‫نه، نه، نه، نه!
‫خداحافظ، خرچنگی.
‫هان؟
‫اوه...
‫بارب؟
‫وقتی دوست صمیمی‌ت
‫دیگه نمی‌خواد حباب‌بازی کنه چی‌کار می‌کنی؟
‫آه...
‫خب من...
‫آره من، من...
‫ممنون. خیلی منطقی بود.
‫چیزی نمونده، پسر جون. ‫این چالش آخره.
‫این رو تموم کن تا یه شمشیرزن بشی!
‫برو بریم.
‫[حباب‌ساز]
‫آماده‌ای هلندی؟
‫گازش رو بگیر.
‫بفرما!
‫جسارت، شجاعت، جرئت، جذابیت، دل و جیگر، اراده، جربزه...
‫و استقامت روده‌ای!
‫همه‌شون رو انجام دادی!
‫می‌دونستم خیلی خاص هستی، پسر جون.
‫اوه!
‫اونجا رو!
‫پشت اون درها، باید روی جایگاه وایستی، ‫توی کرنا فوت کنی،
‫اون‌وقت یه شمشیرزن می‌شی.
‫و وقتی مدرکم رو بگیرم،
‫آقای خرچنگ بالأخره می‌فهمه که من یه مَرد گُنده‌ام.
‫بعدش می‌تونم کاری رو بکنم
‫که هر پسری آرزوشه وقتی بزرگ شد انجام بده:
‫سوار اون ترن هوایی مردهای گُنده بشم.
‫آره، آره، ترنِ هوا... ‫صبر کن ببینم.
‫یعنی آرزوت اینه که سوار ترن هوایی بشی؟
‫خب آره. ‫هر کسی یه آرزویی داره.
‫آرزوی تو چیه؟
‫چی؟
‫خب...
‫من آرزوی یه دنیای شگفت‌انگیز ‫روی موج‌ها رو دارم،
‫که خورشید به صورتمون بتابه
‫و باد بره لای موهامون!
‫اسم اون مکان رؤیایی چیه؟
‫سانتا مونیکا!
‫منو ببین،
‫دارم مثل یه ملوانِ ساده پُرچونگی می‌کنم.
‫بیا راه بیفتیم!
‫همونجا وایستید!
‫خوب شد این پرنده به خرچنگ حساسیت داره.
‫آقای خرچنگ؟
‫ای بابا!
‫خوبی، پسرک؟
‫جایی‌ت آسیب ندیده؟ ورم نداری؟
‫کبودی؟ خراش؟
‫خیلی خوشحالم پیدات کردیم!
‫- مگه کی باهات اومده؟ ‫- من، اختاپوس و گری.
‫ما اومدیم نجاتت بدیم!
‫از دست اون!
‫خب، یه لحظه وایستا، خرچنگ!
‫من تو خطر نیستم.
‫هلندی سرگردان داره کمکم می‌کنه شمشیرزن بشم.
‫- درست مثل تو. ‫- عه.
‫خب، ببین، من...
‫خودت می‌خوای بهش بگی، یا من بگم؟
‫چیو بگید؟
‫در مورد گذشته‌مه، پسر جون.
‫من توی یه‌سری جزئیات کوچیک...
‫پیاز داغش رو زیاد کردم.
‫واقعاً جَوونی‌م رو توی دریا گذروندم،
‫ولی ناخدا نبودم.
‫صبر کن ببینم... آشپز بودی؟
‫آره. و مثل تو...
‫آرزوی شمشیرزن شدن رو داشتم.
‫ولی هیچ‌کس قبولم نداشت. ‫اونا می‌گفتن من یه...
‫بچه کوچولوی حباب‌ساز!
‫خیلی خجالت می‌کشیدم.
‫و اونجا بود که یه چیزی صدام زد.
‫کرنای هلندی بود.
‫هان؟
‫اون فریبکارِ کثیف قول داد ‫که ازم یه شمشیرزن دربیاره
‫و منو تا جهان زیرین کشوند.
‫ولی وقتی دیدم اونجا چقدر وحشتناکه، خشکم زد.
‫جهان زیرین داشت سکته‌م می‌داد
‫و من دُمم رو گذاشتم روی کولم و فوراً برگشتم خونه.
‫ماجراجویی‌های زیادی توی دریا داشتم پسر،
‫ولی هیچ‌وقت شمشیرزن نشدم.
‫پس «مدرک شمشیرزنی» چی بود؟
‫خب، یه نکته‌ای داره...
‫[مدرک شمشیرزنی]
‫[مِنوی کودک، رستوران آقای خرچنگ]
‫من داشتم برای یه «مِنوی کودک»
‫با ترسناک‌ترین چیزای جهان زیرین می‌جنگیدم؟
‫حس کرده بودم یه جایی دیدمش.
‫ببخشید که دروغ گفتم، پسر جون.
‫فقط نمی‌تونستم تحمل کنم که بدونی
‫انقدر بزدل هستم.
‫ولی الان دارم راستش رو بهت می‌گم.
‫هلندی داره گولت می‌زنه!
‫نه، نمی‌زنه.
‫اون فقط داره کمکم می‌کنه شمشیرزن بشم.
‫فکر می‌کردم بهم افتخار می‌کنی.
‫ولی الان داری طوری باهام رفتار می‌کنی
‫که انگار هنوز فقط یه حباب‌ساز ساده‌ام.
‫درسته.
‫خرچنگ هیچ‌وقت قبولت نداشته.
‫با من بیا و اون کرنا رو به صدا در بیار.
‫بهش نشون بده یه شمشیرزن واقعی هستی.
‫گُنده‌ترینِ مردهای گُنده.
‫من آماده‌ام.
‫نه، باب‌اسفنجی!
‫صبر کن!
‫بجنب پسر جون. برو روی سکو.
‫باب‌اسفنجی! این کار رو نکن!
‫حالا می‌بینی آقای خرچنگ. ‫من یه مرد گُنده می‌شم.
‫نه، نه، نه، نه!
‫بجنب دیگه!
‫زود باش.
‫باب‌اسفنجی!
‫میو، میو، میو، میو!
‫نه، نه!
‫دیر کردی، خرچنگی!
‫من نجاتت می‌دم پسر جون!
‫دارمت!
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫اوه!
‫وای!
‫درخشش شمشیرزنی!
‫این درخشش شمشیرزنی نیست.
‫آره، اون نیست.
‫هان؟
‫نه!
‫غار!
‫طلسمم برداشته شد!
‫- چی؟ ‫- گولت زدم.
‫تو عجب مرد گُنده‌ای هستی! ‫آماده‌ای برای شمشیرزن شدن!
‫همه‌ش یه دروغ بزرگ بود،
‫و تو باورش کردی.
‫هان؟
‫ای وای.
‫خودتو آماده کن که تازه بدبختی‌هات شروع شده.
‫اگه گفتی حالا کی طلسم شده؟
‫میو.
‫درود بر «بابِ سرگردانِ شلوار هلندی» جدید!
‫چی؟
‫آقای خرچنگ، در مورد این یارو حق با تو بود.
‫آقای خرچنگ!
‫عه...
‫این‌طور که معلومه تو هم هلندی شدی!
‫یه هلندیِ دوبل شد، قربان.
‫گولم زدی.
‫خب،
‫تو می‌خواستی یه شمشیرزنِ بزرگ و گُنده بشی، مگه نه؟
‫پس دیگه به چی اعتراض داری؟
‫اتفاقاً باید ازم تشکر کنی.
‫نه. خواهش می‌کنم جناب هلندی! قربان! ‫ من نظرم عوض شد.
‫من دیگه نمی‌خوام شمشیرزن باشم.
‫اخم نکن، ملوان.
‫تنها کاری که باید بکنی
‫اینه که یه نفر رو پیدا کنی ‫و گولش بزنی تا جاش رو باهات عوض کنه.
‫برای منم خیلی طول نکشید.
‫بذار ببینم...
‫۵۰۰ سال طول کشید!
‫عه!
‫حالا بالأخره می‌تونم برم خونه.
‫آره، ما باید بریم.
‫هان؟
‫اه!
‫صبر کن. مگه منو با خودت نمی‌بری؟
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟ ‫دیگه بهت نیازی ندارم.
‫این چه کاری بود کردم؟
‫تقصیر تو نیست، پسر جون.
‫دروغ گفتنِ من بود ‫که تو رو کشوند توی این وضع.
‫و حالا طلسم شدیم که تا ابد روح باشیم.
‫تا ابد؟
‫تا ابد.
‫تا ابدِ ابد؟
‫تا ابدِ ابد.
‫تا ابدِ ابدِ ابدِ ابدِ ابدِ ابدِ ابدِ ابدِ ابد؟
‫تا ابدِ ابدِ ابدِ ابدِ ابدِ ابدِ ابدِ ابد؟
‫- یکی کم گفتی. ‫- تا ابد!
‫دفترچه‌خاطراتِ ناخدای روح، ‫سه‌شنبه، روزِ ۴۷۳۲م،
‫در ماهِ تا ابد،
‫در سالِ ابدیت!
‫من همه‌چی داشتم. ‫شغل خوب، دوستای عالی.
‫باید همون حباب‌ساز می‌موندم.
‫تو همیشه برای من یه حباب‌ساز می‌مونی.
‫شرمنده، پاتریک. ‫باورم نمی‌شه انقدر بدجنس بودم.
‫یعنی می‌شه منو ببخشی؟
‫حتماً یه کاری هست که می‌تونیم بکنیم.
‫متأسفانه هیچ کاری از دستمون برنمیاد.
‫تو با هلندی معامله کردی. بی‌فایده‌ست.
‫نخیر!
‫بارب؟
‫ما نمی‌ذاریم اون بی‌شعورِ بی‌ادب به هدفش برسه!
‫من «توافق هلندی» رو خوندم،
‫و از ریز به ریز جزئیاتش اطلاع دارم.
‫«پیرو مفاد مندرج
‫در کتابِ قوانین رسمی طلسم دزدان دریاییِ سال ۱۵۸۶،
‫بدین وسیله مقرر می‌گردد
‫که گیرندۀ طلسمی که رسماً تعیین شده است
‫فرصت جبران و ابطالِ
‫کلیۀ مصائب و بلاها را از طریق تخریب خواهد داشت،
‫مادامی که تا روز بعد انجام شود، و غیره...»
‫آره دیگه!
‫کرنا رو قبل از غروب بشکنید تا طلسم رو بی‌اثر کنید!
‫چطوری اونو فهمیدی؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی دزد دریایی‌ای که ‫قبلاً به‌عنوان هلندی سرگردان شناخته می‌شد،
‫کرنا رو برد روی سطح آب.
‫سطح آب؟ من می‌تونم ببرمت اونجا!
‫یادتون باشه، فقط همین یه‌بار می‌تونید برید روی سطح آب.
‫وقتی خورشید غروب کنه، طلسم دائمی می‌شه.
‫گفتم که! نمی‌دونم از کجا می‌دونم!
‫اه! ای خدا.
‫خداحافظ دوستان!
‫امیدوارم این خداحافظی، همیشگی نباشه!
‫خداحافظ باب‌اسفنجی!
‫می‌دونی، با اینکه خنگول هستی، ‫مغز خوبی داری.
‫چی؟ کجاست؟
‫برش دار! برش دار! برش دار!
‫بیاید بریم. من می‌رسونمتون خونه.
‫یادت نره، پسرک. ‫کرنا رو بشکن و طلسم رو بی‌اثر کن.
‫باشه. کرنا رو بشکن، طلسم رو بی‌اثر کن.
‫کرنا رو بشکن. ‫اون طلسم رو بی‌اثر کن.
‫بشکنش. بشکنش. بی‌اثرش کن. بی‌اثرش کن.
‫بشکن، بشکن، بشکن، بشکن، بشکن.
‫ط...ط...ط...ط...طلسم رو بشکن!
‫- وای! ‫- یوهو!
‫هلندی هر جایی ممکنه باشه!
‫خب، بهتره زود پیداش کنیم.
‫معلوم نیست اون دزد دریاییِ قاتل ‫قراره چه دردسری درست کنه.
‫من اینجام، دنیای سطح آب.
‫و آماده‌ام...
‫برای خوش‌گذرونی!
‫[دونات و نان همبرگر]
‫♪ یوهو! ♪
‫هی!
‫مال من!
‫سانتا مونیکا.
‫بهشت!
‫- کرنا رو بشکن. ‫- اون طلسم رو بی‌اثر کن.
‫هان؟
‫یالا، بکِش.
‫- شما؟ ‫- زود باش، کرنا رو بردار!
‫هان؟
‫نه! شما اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫من دوران خدمتم به‌عنوان هلندی رو گذروندم ‫ و دیگه برنمی‌گردم!
‫اگه اون کرنا رو بشکنیم، برمی‌گردی.
‫خب، پس مجبورم ببرمش به تنها جایی ‫ که شما هیچ‌وقت نمی‌رید.
‫وای نه.
‫ترن هوایی؟ چرا باید ترن هوایی باشه؟
‫بجنب باب‌اسفنجی، باید جلوش رو بگیریم!
‫موفق شدیم!
‫ای وای.
‫من توی ترن هوایی‌ام!
‫ترن هوایی!
‫هان؟
‫گرفتید ما رو؟
‫خب، محکم بشین، باب‌اسفنجیِ بزدل‌مکعبی!
‫باید از این پیاده شم!
‫نه، باب‌اسفنجی! ‫کاری که باید بکنی اینه که همین‌جا بمونی
‫و اون کرنا رو بگیری.
‫چطور این کار رو بکنم؟
‫با پرسیدنِ سؤال درست شروع کن. ‫تو توی این شرایط چی‌کار می‌کنی؟
‫نه، من نه! ببین.
‫تو. باب‌اسفنجی. تو توی این شرایط چی‌کار می‌کنی؟
‫هان؟ این چه کمکی می‌کنه؟ ‫خودت هم قبلاً گفتی، من مرد گُنده نیستم.
‫صرفاً یه حباب‌سازم.
‫دربارۀ حباب‌سازها اشتباه می‌کردم، خب؟
‫اونا جذابیت، دل و جیگر، اراده، ‫جربزه و استقامت روده‌ای بیشتری...
‫از هر شمشیرزنی که تا حالا دیدم دارن.
‫باب‌اسفنجی، مردهای گُنده قلچماق نیستن.
‫اونا... باهوشن.
‫و مهربون، و شجاع، و اهل شوخی، ‫و وقتی کنارشون هستی بهت خوش می‌گذره!
‫داری منو می‌گی، آقای خرچنگ؟
‫معلومه که آره!
‫و تو تنها کسی هستی که می‌تونه طلسم ما رو بشکنه.
‫پس از خودت بپرس، تو توی این شرایط چی‌کار می‌کنی؟
‫خب، یه حباب می‌سازم.
‫پس حبابت رو بساز، مرد گُنده حباب‌ساز!
‫چیزی تا غروب خورشید نمونده.
‫هاها!
‫هوم.
‫ایول. وای!
‫طاقت بیار پسر جون!
‫پایین رو نگاه نکن، پسر حبابی!
‫دارم میام سراغت.
‫صدفِ سمجِ کوچولو.
‫اونو بده من!
‫عوق!
‫سوسیس، موقعیتِ ساعت ده!
‫آه!
‫هان؟
‫- هان؟ ‫- دارمت، پسر جون!
‫چه خوب منو گرفتی، آقای خرچنگ!
‫حالا بریم اون کرنا رو بگیریم.
‫عه، عه، عه، اه!
‫دلت واسم تنگ شده بود؟
‫من اومدم اینجا دوتا کار بکنم،
‫گرد و خاک کنم ‫و حباب فوت کنم.
‫ظاهراً گرد و خاکم ته کشیده.
‫هان؟
‫هی،
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫بس کن!
‫برو عقب!
‫خداییش؟
‫نقشۀ اصلی‌ت حباب فوت کردن بود، بچه کوچولو؟
‫ها؟
‫اوه!
‫وای!
‫اوه!
‫وای! وای! وای! وای! وای! وای! وای! وای! وای!
‫هان؟
‫پسرک بیچاره! عقلش رو از دست داده!
‫حالم خوبه، آقای خرچنگ. ‫فقط دلم رو قلقلک می‌ده.
‫- نمی‌ترسی؟ ‫- نه، خیلی حال می‌ده!
‫هان؟
‫اصلاً هیچ فرقی نکرد.
‫وقتی خورشید غروب کنه، من برنده می‌شم!
‫آقای خرچنگ، نگاه کنید!
‫حباب توئه!
‫هوم.
‫آهای، هلندی. گفتی وقتی خورشید غروب کنه چی می‌شه؟
‫من برنده می‌شم.
‫من برنده می‌شم!
‫کرنای عزیزم!
‫هان؟ هان؟
‫هان؟
‫یوهو!
‫هان؟
‫نه!
‫چی؟
‫گندش بزنن!
‫صبر کن، بارب!
‫بابت اینکه با خودم نبردمت، به دل نگیر.
‫نظرت چیه که همون روالِ سابق رو ادامه بدیم؟
‫خب، خیلی هم به اون روال سابق برنمی‌گردیم.
‫از یه حباب‌ساز رودست خوردم!
‫برای اثباتِ مسخره‌بازی‌هاش، خوش‌قلبی‌ش، خوشحالی‌ش،
‫شادمانی‌ش، شوخ‌طبعی‌ش، ‫روحیۀ قوی‌ش و توانایی حباب‌سازی‌ش،
‫باعث افتخارمه که «مدرک رسمی مرد گُنده» رو
‫به باب‌اسفنجی شلوارمکعبی تقدیم کنم.
‫اینجا باید سفارش بدم؟
‫وای. این...
‫این خیلی قشنگه.
‫و به افتخار آشپز محبوبمون،
‫همه همبرگرهای خرچنگی ‫بدونِ تخفیف فروخته می‌شن!
‫چی شد؟ صبر کن ببینم...
‫ممنونم، آقای خرچنگ.
‫ولی باید بگم، من بدون بهترین دوستِ حباب‌سازم
‫توی کل دنیا، نمی‌تونستم این کار رو بکنم. ‫معرفی می‌کنم...
‫- تبریک می‌گم. ‫- ...پاتریک.
‫اسم تو هم پاتریکه؟
‫فکر کنم منظورش تویی.
‫نصف این جایزه مال توئه.
‫آخ جون!
‫اینم نصفۀ تو. جایزه بُردم!
‫میو.
‫ضمناً می‌خواستم از یه نفر که ‫برام ارزش خاصی داره تشکر کنم.
‫رئیسم، استادم، و مهم‌تر از همه، دوستم، آقای خرچنگ.
‫عه، باب‌اسفنجی.
‫الان می‌طلبه که یه حبابِ فوق‌ویژه فوت کنیم!
‫یوهو!
‫- آخی! ‫- هان؟
‫بغلِ حبابیِ بیکینی باتم!
‫واقعاً این کار لازمه؟
‫میو.
‫راست می‌گی، گری. ‫انگار واقعاً یه چیزی کمه.
‫باورم نمی‌شه منو یادشون رفت!
‫اون دستۀ بوگندویِ پستِ...
‫[پایان]
‫♪ فکر کردی کی هستی؟ ♪
‫آقای کله‌گُنده!
‫«ترجمه از میثم موسویان و محمد سید»