‫[فقط مردگان پایان جنگ را دیده‌اند.] ‫[جرج سانتایانا]
‫«ترجمه از محمد سید»
‫[شوروی، جبهۀ دنیپر، پاییز ۱۹۴۳]
‫[هشت ماه پس از نبرد «استالینگراد»، ‫پیاده‌نظام آلمان در حال عقب‌نشینی بود.]
‫عقب‌نشینی!
‫بجنبید، زود باشید!
‫یالا!
‫پشت پُل، موضع بگیرید!
‫- دنبالم بیاید. بجنبید! ‫- یالا!
‫یالا!
‫عقب می‌کشیم!
‫- عقب‌نشینی! ‫- عقب‌نشینی!
‫داریم عقب می‌کشیم!
‫یالا، یالا!
‫یالا!
‫همه برید پشت پُل!
‫موضع بگیرید!
‫موج دوم، سنگر بگیرید. ‫مستقر شید! زود باشید!
‫قربان! ‫نیروهامون عقب‌نشینی کردن.
‫ستوان؟ ما هم باید عقب بکشیم؟
‫ستوان!
‫کایلیش، دارن میان؟
‫رسیدن!
‫تانک‌های «تی ۳۴»! ‫توی دیدرس من هستن.
‫فاصله ۶۰۰ متر، تنظیم شد.
‫برای شلیک آماده‌ست.
‫دستور بدید، ستوان!
‫فیلیپ!
‫- آتش! ‫- آماده!
‫خورد. منهدم شد.
‫پُر شد!
‫- سربازها! ‫- ببندشون به رگبار!
‫سمت راست، یه تانک دیگه!
‫- تنظیم شد. ‫- آتش!
‫آماده!
‫- به هدف خورد. ‫- اونم منهدم شد.
‫پُر شد!
‫امان نده. بزن، بزن!
‫دوتای جلویی منهدم شدن ‫و راه بسته شده.
‫- باید بریم. ‫- آتش!
‫آماده!
‫- فیلیپ، شنیدی چی گفتم؟ ‫- پُر شد!
‫دورش می‌زنیم.
‫- آتش! ‫- آماده!
‫- پُر شد! ‫- بازم هستن.
‫سرِ ساعت دوازده، پُل رو منفجر می‌کنن.
‫پنج دقیقه دیگه.
‫وقت داریم. آتش!
‫آماده!
‫- باید بریم. ‫- هنوز ۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه مونده.
‫طول پُل ۶۰۰ متره.
‫توپ ضدتانک! روبه‌رو!
‫- دارم پُر می‌کنم. ‫- آتش!
‫من می‌زنمش.
‫آماده!
‫پُر شد!
‫فقط خودمونیم و خودمون! ‫وقت داره تموم می‌شه فیلیپ.
‫دستور بده!
‫دستور بده فیلیپ!
‫عقب‌نشینی می‌کنیم. ‫هلموت، برگرد سمت پُل.
‫اطاعت.
‫گاز بده، گاز بده، گاز بده هلموت!
‫بجنب.
‫فقط چهار دقیقۀ دیگه.
‫چهار دقیقه!
‫هلموت، تخته‌گاز برو.
‫به‌موقع نمی‌رسیم!
‫دیگه دنبالمون نمیان ‫و شلیک نمی‌کنن.
‫- می‌دونن الانه که منفجر شه. ‫- مشکلی پیش نمیاد.
‫هواپیماها!
‫کاری به ما ندارن.
‫- قربان! ‫- آتیش گرفت.
‫داره از دریچه میاد تو!
‫آتیش داره پخش می‌شه!
‫دارم می‌سوزم!
‫گاز بده هلموت! گاز بده!
‫گاز بده!
‫همه‌جا آتیشه!
‫گاز بده هلموت، برو!
‫پاتو بذار روی گاز!
‫گاز بده!
‫از پسش برمیایم فیلیپ! ‫می‌تونیم رد شیم!
‫فقط خودمونیم و خودمون! ‫وقت داره تموم می‌شه فیلیپ.
‫دستور بده!
‫هواپیماها!
‫دارم می‌سوزم! دارم می‌سوزم!
‫گاز بده هلموت! گاز بده! برو! تخته‌گاز برو!
‫[پرویتین؛ قرص مخدرِ مخصوص نازی‌ها]
‫کِی می‌رسیم؟
‫[محرمانه]
‫«عملیات هزارتو»
‫[بازگرداندن فون هاردنبرگ به همراه اسناد محرمانه]
‫«مأموریت انفرادی.»
‫«...به تنهایی...»
‫«فون هاردنبرگ...»
‫«پال»؟
‫یه کمکی بده.
‫- میشل، وصل شد؟ ‫- آره.
‫- یکی دیگه باید وصل شه. ‫- الان تموم می‌شه.
‫میشل.
‫- کارتون تموم نشد؟ ‫- چرا.
‫ماسک؟
‫بچه‌ها، بجنبید.
‫گاز رو باز کنید.
‫یالا، بلندش کن. لعنتی.
‫ستوان،
‫خوش برگشتید.
‫ممنون، کریستین.
‫- آقایون! ‫- ستوان.
‫ستوان.
‫رئیس!
‫تایگر چطوره؟ ‫(تانک تایگر یا بَبر)
‫خط‌خطی و درب‌وداغون.
‫ولی آماده‌ست.
‫خوبه.
‫خودتون چطورید؟
‫ما هم همین‌طور. چندتا خراش و سوختگی داریم. ‫ولی چیز مهمی نیست.
‫دستور جدیدی اومده؟
‫متأسفانه بله.
‫به دستور سرهنگ «ریشتر»، ‫همین امروز راه می‌افتیم.
‫- مرخصی‌مون چی؟ ‫- لغو شد.
‫- امروز؟ ‫- امروز.
‫قراره کجا بریم؟
‫برمی‌گردیم شرق، اون‌طرفِ رودخونۀ «پسل».
‫- پیشِ روس‌ها؟ ‫- نه.
‫منطقۀ بی‌طرف.
‫دستور داریم محل اختفای سرهنگ فون هاردنبرگ رو پیدا کنیم
‫و برش گردونیم.
‫فون هاردنبرگ؟ فکر می‌کردم مُرده.
‫منم همین‌طور.
‫اونا هم فکر می‌کنن ما مُردیم.
‫- با کدوم گروهان؟ ‫- تنهایی.
‫مأموریت فوق‌سرّی‌ـه.
‫حتماً توی یکی از سنگرهامون
‫- سمت «نوی‌یار» پناه گرفته. ‫- لعنتی.
‫- چرا ما؟ ‫- دستوره.
‫اگه لازم بود دلیلش رو بدونیم، ‫بهمون می‌گفتن.
‫ولی یه تانک تایگر تنها، اصلاً...
‫حتماً مطمئن‌ان که هر جور شده موفق می‌شیم.
‫تانک رو آماده کنید، راه می‌افتیم.
‫یالا، بجنبید.
‫برو بریم.
‫از گرگ به لانه، ‫داریم وارد هزارتو می‌شیم.
‫گرگ، تمام.
‫هلموت؟
‫فندک!
‫بهترین تانک دنیاست
‫ولی راننده‌ش حتی نمی‌تونه ‫سرش رو بیاره بیرون.
‫اون‌وقت شما نرّه‌خرها دارید هوا می‌خورید.
‫مهندس‌ها می‌دونستن راننده‌ها چقدر زشتن! ‫گفتن همون بهتر که کسی نبینتشون!
‫فون هاردنبرگ؟
‫بعد از عقب‌نشینی ما، ‫با ارتش ششم توی استالینگراد موند.
‫معجزه‌ست که زنده مونده.
‫شنیدم خودش یه دستش رو قطع کرده.
‫منم شنیدم.
‫زیر آوارِ کارخونۀ تراکتورسازی بوده.
‫دستش گیر کرده بوده.
‫بعد از پنج روز،
‫با چاقو قطعش کرده.
‫تا زنده بمونه.
‫آره، گفتم که.
‫هلموت؟ فندکت هنوز دست منه.
‫نگهش می‌دارم.
‫اگه زنده مونده، جاسوس روس‌هاست.
‫برای همینه که می‌خوان برش گردونن.
‫ظاهراً خودش رو از زیر آوار کشیده بیرون،
‫یه زن جَوون دلش سوخته و قایمش کرده.
‫بعدها لباس کشاورزها رو پوشیده و برگشته.
‫باز فرستادنش جبهه؟
‫با یه دست؟
‫آدم دلش می‌سوزه.
‫و ما رو فرستادن دنبالش.
‫به نظرم جاسوس روس‌هاست.
‫این رده‌بالاها، همه‌شون یه مشت هنرمندِ یه دستن.
‫حالا یارو چرا مهمه؟ ‫چون از خاندان اشرافی «فون»‌ـه؟
‫طبق برگۀ شرح مأموریت،
‫روی یه نقشۀ محرمانۀ عقب‌نشینی کار می‌کرده.
‫همۀ مواضع، فرکانس‌ها و انبارهای مهمات هم ‫توی اون نقشه مشخص شده.
‫اگه روس‌ها اسیرش کنن،
‫«رایشِ آلمان» بدجوری آسیب‌پذیر می‌شه.
‫مأموریتمون اسم رمز داره...
‫عملیات هزارتو.
‫سعی کردن با بی‌سیم تماس بگیرن؟
‫از وقتی پُل رو منفجر کردیم دیگه جواب نداده.
‫توی نبرد استالینگراد،
‫اون فرمانده بود؟
‫فرماندۀ عملیات بود، آره.
‫بچه! داری چه غلطی می‌کنی؟
‫خاطره‌بازی توی تانکِ من ممنوعه! فهمیدی؟
‫- چی می‌گی؟ ‫- عکس کی بود داشتی نگاه‌ش می‌کردی؟
‫تا جبهه ۵ کیلومتر مونده. ‫وقتی رسیدیم، شش‌دنگ حواستون رو جمع کنید.
‫ولر، دارن چی‌کار می‌کنن؟
‫دارن روس‌ها رو گیج می‌کنن.
‫یعنی بازم عقب‌نشینی.
‫آدولفِ اتریشی حالا به عقب‌نشینی اعتقاد پیدا کرده؟
‫هم‌وطنته ولر.
‫ نه بابا، هم‌وطن کیلو چنده؟
‫تو هم از اون خوک‌دونیِ «تیرول» اومدی. ‫(ایالتی در اتریش)
‫اونجا خوک‌دونی نیست، باغ انگوره.
‫توی «واخائو»‌ئه.
‫قشنگ‌ترین جای این دنیاست.
‫- واخائو... ‫- کایلیش، ببین صدایی از بی‌سیم نمیاد؟
‫فقط پارازیته.
‫روس‌ها صدامون رو نمی‌شنون.
‫هلموت، ۵۰ متر دیگه از جاده می‌ریم بیرون.
‫می‌ریم چپ، ‫از دشت باز فاصله می‌گیریم.
‫مفهومه!
‫بعدِ نوشیدنی، آتیش رو خاموش می‌کنیم.
‫میشل و من کشیک اول رو می‌دیم.
‫نه.
‫اینجا پارتیزان داره؟
‫هیچی معلوم نیست.
‫بهتره هوشیار باشیم.
‫«بودانا» بهم گفت که...
‫که این جنگل پر از ارواحه.
‫بودانا کیه؟
‫یه زن روستایی که توی «تولوکونویه» دیدیم.
‫- بهمون شیر فروخت. ‫- و بعضی‌ها رو هم دلباختۀ خودش کرد.
‫هلموت!
‫من بهش علاقه پیدا نکردم.
‫اگه می‌تونستی، پیشش می‌موندی.
‫به حرف عمو هلموت گوش کن، بچه‌جون.
‫عشق پدر و مادر نداره!
‫گفت این جنگل روح داره؟
‫آره، روح مُرده‌ها اونجا پرسه می‌زنن.
‫خرافات اوکراینی‌هاست.
‫ما که اعتقاد داریم.
‫«سیلزی» خودش یه خوک‌دونیِ بزرگه.
‫ستوان، چرا آتیش نگرفتیم و نسوختیم؟
‫روی پُل رو می‌گم.
‫جون سالم به در بردیم، چون من تخته‌گاز رفتم.
‫اونم وقتی داشتم می‌سوختم. ‫یه جفت پوتین طلب من!
‫تو فون هاردنبرگ رو می‌شناسی، نه؟
‫دانشکدۀ افسری با هم بودیم.
‫با هم دوست بودین؟
‫آره، ولی مال خیلی وقت پیشه.
‫راسته که پدرخوندۀ پسرته؟
‫بسه دیگه. بگیرید بخوابید.
‫کرم‌های شب‌تابن.
‫خیلی به حرف‌های هلموت توجه نکن.
‫با من لج افتاده.
‫پسرش رو از دست داده.
‫پسرِ پونزده ساله‌ش رو!
‫موقع حمله به «هومبولت‌هاین»، ‫پسرش پشت توپ ضدهوایی بوده.
‫مستقیم توپ رو زدن.
‫هلموت یه تابوت خالی رو خاک کرد.
‫شاید تو رو مثل پسر خودش می‌دونه ‫و می‌خواد نصیحتت کنه.
‫برو استراحت کن.
‫من جای تو وایمیستم.
‫فیلیپ.
‫«آگنوس دِئی» ‫(به زبان لاتین)
‫- «آگنوس دِئی» ‫- چی می‌شنوی؟
‫«پِکاتا موندی، میزِرِرِه نوبیس» ‫(به زبان لاتین)
‫«آگنوس دِئی، کوئی تولیس»
‫[ای برّه‌ی خدا (عیسی)، به ما رحم کن]
‫جواب بده، چی می‌شنوی؟
‫به زبان لاتینه.
‫- «آگنوس دِئی، کوئی تولیس پِکاتا موندی» ‫- گوش کنید.
‫«دونا نوبیس پاچِم»
‫«ای برّه‌ی خدا، به ما رحم کن.»
‫«آگنوس دِئی، کوئی تولیس پِکاتا موندی، میزِرِرِه نوبیس»
‫«ای برّه‌ی خدا...»
‫«تو گناهان ما را پاک می‌کنی.»
‫«کوئی تولیس پِکاتا موندی، میزِرِرِه نوبیس»
‫«ای برّه‌ی خدا، به ما آرامش عطا کن.»
‫«میزِرِرِه نوبیس»
‫«آگنوس دِئی»
‫«کوئی تولیس پِکاتا موندی»
‫یه‌جور دعاست.
‫چیز خاصی نیست، فقط پشت بی‌سیمه.
‫اونا مسیحیِ «ارتدکس» هستن.
‫چرا دارن به زبان لاتین دعا می‌کنن؟
‫«آگنوس دِئی، کوئی تولیس پِکاتا موندی، میزِرِرِه نوبیس»
‫«آگنوس دِئی...»
‫دندان اژدها! ‫(مانع ضدّ تانک)
‫از راست بِرون.
‫«...میزِرِرِه نوبیس. آگنوس دِئی»
‫روس‌ها می‌خوان اعصابمون رو به هم بریزن.
‫قطع کن این مزخرف رو!
‫«دونا نوبیس پاچِم. آگنوس دِئی...»
‫اینا رو کی ساخته؟
‫خودمون.
‫یا بهتر بگم: با بقایای ارتش ژوکوف ساخته شدن.
‫آدمای ضعیف رو هم اونجا دفن کردن.
‫هلموت، یه مسیر باز روبه‌روت هست.
‫از اونجا می‌ریم. بپیچ چپ.
‫ایست کامل!
‫- چی شده؟ ‫- مین.
‫زیر تانکه.
‫لعنتی.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫میشل، کایلیش، پیاده شید.
‫ باید زمین رو چک کنیم.
‫مواظب باشید. ‫بپرید روی ردّ زنجیرِ تانک!
‫با دقت!
‫لعنتی. میشل!
‫بیا ببین.
‫خیلی به زنجیر تانک نزدیکه. ‫باید درش بیاریم.
‫کایلیش! دور و برِ زنجیر رو بگرد،
‫- شاید مجبور شیم دنده عقب بریم. ‫- اطاعت!
‫ستوان!
‫موقعیت ساعت ۹، ‫فاصلۀ ۳۰۰۰ متری. گرد و خاک به‌پا شده.
‫- کمین کردن؟ ‫- حواست بهشون باشه، کریستین.
‫کمکم کن.
‫اینجاست.
‫خاکِ زیر مین رو خوب خالی کن
‫تا بتونی بلندش کنی و من چاشنی رو باز کنم.
‫شروع می‌کنیم.
‫آروم.
‫لعنتی، هیچی نمی‌بینم.
‫آره، باید بلندش کنیم.
‫یواش.
‫- ستوان! ‫- چیه؟
‫یه چیزی زیر مین تکون خورد، نگهش داشتم.
‫انگار نارنجکه.
‫درسته.
‫کثافت‌ها ضامنش رو وصل کردن به این. ‫دوتا تله‌ست در واقع.
‫اگه دستت تکون بخوره،
‫نارنجک می‌افته و ضامنش می‌پره و منفجر می‌شیم.
‫همه‌مون می‌ریم هوا.
‫میشل، باید آروم باشی. میشل!
‫میشل.
‫ببین...
‫نفس عمیق بکش.
‫خوبه.
‫آروم شدم.
‫- ولر، گزارش وضعیت؟ ‫- ماشین‌ها دارن دور می‌شن.
‫آماده باش که دنده عقب بگیری!
‫اونجا چه خبره؟
‫من بقیه رو می‌برم یه جای امن، بعدش برمی‌گردم.
‫فهمیدی؟
‫فهمیدم.
‫وسایل نقلیۀ ناشناس در فاصلۀ ۵، ۶ کیلومتری!
‫دارن دور می‌شن.
‫- هلموت! ‫- میشل کجاست؟
‫آروم روی ردِ خودمون دنده عقب بگیر.
‫میشل کو؟
‫اولولیت با تانکه.
‫حرکت!
‫صاف برو عقب.
‫صاف.
‫گندش بزنن، بچه.
‫گفتم مستقیم!
‫ایست!
‫طناب.
‫داری خوب پیش می‌ری، میشل. خیلی خوب.
‫گندش بزنن.
‫نگران نباش، خودم...
‫برت می‌گردونم خونه.
‫آروم باش.
‫خوب گوش کن ببین چی می‌گم، میشل.
‫نگاه‌م کن.
‫دستت رو خیلی آروم بکش عقب، کم‌کم،
‫طوری که وزن مین، روی اهرم نارنجک بمونه.
‫شروع کن.
‫آروم.
‫آروم پیش برو.
‫آروم‌تر.
‫آفرین میشل. آفرین.
‫ادامه بده.
‫آروم.
‫ادامه بده.
‫آروم. ادامه بده.
‫ادامه بده.
‫خوبه.
‫مواظب باش.
‫بلند شو بریم.
‫بیا.
‫بریم.
‫پیاده شید! همه برید پشت تانک!
‫افتخارش با خودت.
‫چه دل و جیگری داری!
‫راه می‌افتیم.
‫محشر بود.
‫خیال نکن بغلت می‌کنم، بچه‌جون.
‫ولی اگه بخوای می‌تونی...
‫عکس نامزدت رو بزنی به تانکِ من.
‫هلموت، تمام‌چپ!
‫ایست!
‫تانک، موقعیت ساعت ۱۲. دنده عقب!
‫برو عقب! برو عقب!
‫تمام‌چپ!
‫دودزا.
‫مستقیم.
‫هلموت، باید فاصله بگیریم. از جنگل برو بیرون.
‫گاز بده!
‫و حالا... ایست!
‫یه کالیبر سنگین بود. اگه اشتباه نکنم «ایس‌یو ۱۰۰» بود.
‫شکارچی تانک‌ها! ‫یه تیرش بهمون بخوره، کارمون تمومه.
‫ستوان؟
‫بیشترن. حداقل سه‌تا تانک دیگه هست.
‫می‌زنیم به چاک.
‫می‌تونیم یکی‌یکی شکارشون کنیم.
‫تعدادشون زیاده، اولویت با مأموریته.
‫ولی ما بین رودخونه و دشمن گیر افتادیم.
‫راهی جز حمله نداریم.
‫نه راهِ پیش هست، نه راهِ پس.
‫رودخونه تنها شانس ماست.
‫باید از اونجا بریم.
‫دنده عقب، به سمت شرق، موقعیت ساعت ۳.
‫ایست.
‫تانک رو خاموش کن.
‫فیلیپ، چه نقشه‌ای داری؟
‫همه پیاده شید.
‫این مسخره‌بازی‌ها چیه؟
‫یالا!
‫برای غواصی آماده شید.
‫- چی؟ ‫- تانک تایگر می‌تونه بره زیر آب.
‫توی دورۀ آموزشی تمرین کردیم.
‫بجنبید!
‫ولی تا حالا توی جنگ انجام نشده.
‫الان بهترین موقع‌ست.
‫ضربه‌های بَدی به بدنۀ تانک وارد شده. ‫شاید غرق شیم!
‫تو تعمیرش کردی، منم بهت اعتماد دارم. بریم.
‫یالا. زود، زود، زود!
‫عالیه.
‫یالا، همه سوار شید.
‫هلموت، استارت بزن.
‫[حالت دوزیست]
‫به پیش! برو بریم.
‫[بسته]
‫وارد آب می‌شیم.
‫هلموت، ایست.
‫خیلی سروصدا داره.
‫- خاموش کنیم؟ ‫- نه.
‫نه.
‫اگه روشن نشه، خفه می‌شیم.
‫می‌تونن دود اگزوزمون رو ببینن. موتور رو خاموش کن.
‫چی؟ اگه دوباره روشن نشه، کارمون تمومه.
‫خاموش کن.
‫اوضاع چطوره؟
‫فعلاً که دَووم آورده.
‫- اینجا هم همین‌طور. ‫- نشتی نداریم.
‫چقدر می‌تونیم زیر آب بمونیم؟
‫صدای موتور میاد.
‫دارن نزدیک می‌شن.
‫سوختن توی تانک یه چیزه،
‫ولی غرق شدن توش...
‫حق با ولر بود. باید باهاشون می‌جنگیدیم.
‫- توی تله افتادیم. ‫- ساکت!
‫محض احتیاط فعلاً زیر می‌مونیم.
‫- تا کِی منتظر بمونیم؟ ‫- تا وقتی مطمئن شم...
‫که به محض بالا اومدن، صاف توی تله نمی‌افتیم.
‫کایلیش، ساعتت چنده؟
‫تقریباً دوازده، از موقع تخریبِ پُل خراب شده.
‫بودانا بهم گفت توی دریاچه‌ها روحی زندگی می‌کنه
‫که شناگرها رو می‌کشه پایین.
‫دلبرت خیلی روحیۀ لطیفی داره.
‫واقعاً!
‫دهنتون رو ببندید. فوراً!
‫فیلیپ.
‫ستوان!
‫گندش بزنن، نشتی داریم!
‫باید بریم بالا. چه اونجا باشن چه نباشن.
‫از رودخونه رد می‌شیم ‫و از اون‌طرفش می‌ریم بالا.
‫- رد شیم؟ ‫- شاید هنوز اونجا باشن.
‫این‌جوری امن‌تره. دیگه لازم نیست دنبال پُل بگردیم.
‫هلموت،
‫موتور رو روشن کن!
‫- لعنتی. ‫- یالا، دوباره، دوباره!
‫یالا! یالا هلموت!
‫زود باش... زود باش...
‫بجنب هلموت، دوباره!
‫آره!
‫هلموت، به پیش! حرکت کن.
‫اگه اینجا گیر کنیم، نمی‌تونیم دریچه‌ها رو باز کنیم.
‫من شنا بلد نیستم.
‫منم همین‌طور.
‫مهم نیست. تهش اینه که تو یه تابوت آهنی می‌میریم.
‫ایست، موتور خاموش.
‫کسی نیست. پیاده شید.
‫دوباره آماده‌ش کنید که راه بیفتیم.
‫فقط ۲۰ کیلومتر می‌تونه راه بره.
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫لعنتی.
‫چیه؟
‫روس‌ها باید خسارت اینو بدن!
‫- شانس آوردیم. ‫- یادتون نره، ما یه مأموریت داریم.
‫ولر.
‫[پرویتین]
‫شکلات‌هاتون رو بخورید.
‫شبِ درازی در پیشه.
‫می‌خوام هوشیار باشید و بیدار بمونید.
‫ترجیح می‌دم حالت طبیعی داشته باشم.
‫ایست.
‫خاموش کن.
‫چه خبره؟
‫نیروهای خودی‌ان.
‫روشن کن. راه می‌افتیم.
‫خاموش کن. پیاده شید.
‫ایست! دست‌ها بالا!
‫یالا. حیوون‌ها رو بیارید اینجا.
‫بیاریدشون اینجا.
‫زنده‌باد هیتلر!
‫تنِ لش‌های تانکی!
‫دام‌ها رو ببرید توی کلیسا.
‫یالا، زودتر.
‫بجنبید دیگه، می‌فهمید؟
‫بجنبید آقایون.
‫اسب‌ها هم همین‌طور.
‫ستوان گرکنس، گردان تانک سنگین ۵۰۳.
‫- درخواست سوخت و مهمات داریم. ‫- سرهنگ دوم «کِربس».
‫اینجا چی‌کار می‌کنید؟ راه رو گم کردید؟
‫مأموریت داریم.
‫امان از شما و تانک‌هاتون... ‫همیشه تافتۀ جدابافته‌اید.
‫فکر می‌کردم دیگه اینجا نیرویی نداریم.
‫اینم مأموریت ماست.
‫پاکسازی روستاهایی که به پارتیزان‌ها کمک کردن.
‫برید جلو. یالا! برید جلو!
‫می‌فرستیدشون اردوگاه کار اجباری؟
‫دوران اون اردوگاه‌ها دیگه سر اومده.
‫می‌کنیمشون تو طویله، بعد آتیشش می‌زنیم.
‫زیر دست‌ و پای حیووناشون له می‌شن و می‌میرن.
‫صرفه‌جویی در مهمات.
‫نقش‌مون رو در هدف والامون ایفا می‌کنیم.
‫«رایش» اون‌قدر تمایل به خون و خونریزی داره...
‫که مهمات کم میاریم.
‫ظاهراً اینجا کارمون تمومه.
‫راه می‌افتیم. بیاید بریم.
‫با شعله‌ها خاطره داری، نه؟
‫خب، کار من اینجا تموم شده.
‫آهان، سوخت‌تون.
‫بیاید بریم!
‫بریم!
‫از این خراب‌شده می‌ریم.
‫امشب تو تانک می‌خوابیم.
‫بریم!
‫فیلیپ؟
‫دیگه بُریدم.
‫میشل، یه لیوان نوشیدنی برام بریز.
‫هوم.
‫پُرش کن.
‫چه نوشیدنی‌های خفنی داشتیم!
‫مگه تو توی کارخونۀ نوشیدنی‌سازی کار نکردی؟
‫حتی من که معلم لاتین هستم هم می‌دونم ‫که این خیلی بی‌کیفیته.
‫توی شرکتِ «بارون فون کلاوسن» کار کردم.
‫برای خودمون اسمی در کرده بودیم.
‫یه مدل نوشیدنی بود که خودم درست کردم.
‫با طعم ملایم میوه، تعادل اسیدیتهٔ عالی،
‫و ته‌مزۀ زردآلو.
‫بهش می‌گفتن «نوشیدنیِ پولدارها».
‫«هرمان گورینگ» اون‌قدر خوشش اومده بود ‫که نصف موجودی‌مون رو خرید.
‫ولی الان همه‌ش...
‫به خاطرات پیوسته.
‫حالا چاره‌ای ندارم ‫جز اینکه این آشغال بدمزه رو بخورم.
‫آشغال باشه یا نباشه، ‫فعلاً حالمون رو خوب می‌کنه.
‫ستوان؟
‫یه کشاورز اتریشی از کجا بلده
‫نوشیدنی‌ای درست کنه ‫ که مزه‌ش به دهن گورینگ خوش بیاد؟
‫توی «واخائو»...
‫مردم متخصص تولید و ترکیب نوشیدنی‌های مختلف‌ان.
‫من از بابام یاد گرفتم، اونم از باباش.
‫اگه تو درست می‌کردی، ‫پس این «بارون فون کلاوسن» کیه؟
‫برای اون کار می‌کردم.
‫ولی در واقع نوشیدنیِ توئه.
‫زمین و میوه‌ها مال اون بود.
‫خورشید و باد و بارون هم مال اون بود؟
‫از یه معلم لاتین عجیبه که ‫حرف‌هاش بوی کمونیسم بده.
‫می‌دونی، اگه رومی‌ها یه خدمت به بشر کرده باشن
‫و به پیشرفتِ دانشِ انسان‌ها کمک کرده باشن،
‫فقط و فقط با «جنگ» بوده.
‫فقط مردم خودشون رو بَرده می‌کردن، نه دشمن رو.
‫یه بند می‌جنگیدن، بدون هیچ استراحتی.
‫تا معلم لاتین، نوشیدنی‌ساز،
‫سوزن‌بان و مزرعه‌دار،
‫فقط بجنگن و بگن: «بله قربان، چشم قربان.»
‫باید مطیع دستورات باشن.
‫تا کلاً فراموش کنیم کی بودیم و چی دوست داشتیم.
‫ما طبق دستور عمل می‌کنیم ‫تا از عزیزانمون محافظت کنیم.
‫تنها چیزی که برامون مونده، همون دستورات هستن.
‫وگرنه همه‌چی از هم می‌پاشه. ‫ارتش، جامعه، همه‌چی.
‫توی تانک من، بحث سیاسی ممنوع!
‫در ضمن، اشتباه می‌کنی.
‫رومی‌ها سوزن‌بان نداشتن.
‫حتی منم اینو می‌دونم.
‫تازه تویی که خیلی حالیت نیست!
‫هوی! خفه شو!
‫به افتخارِ سوزن‌بان‌ها.
‫ناجیان جامعه.
‫ولر. فندک.
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫من دلم می‌خواد فراموش کنم...
‫که قبلاً کی بودیم و چی بودیم.
‫اوضاع دیگه هیچ‌وقت مثل قبل نمی‌شه.
‫بعد از این تجربه‌هامون...
‫بعد از این ماجراها...
‫می‌گی «قبلاً کی بودیم»؟
‫ما عوض نشدیم.
‫ما طبق دستورات عمل کردیم ‫و کاری که ازمون خواسته بودن رو انجام دادیم.
‫همین و بس.
‫وقتی این بلبشو تموم شد،
‫باغ انگورم توی اتریش رو نشونت می‌دم.
‫می‌ریم با هم انگور می‌خوریم.
‫همین کار رو می‌کنیم.
‫ایست!
‫چی شده؟
‫حس می‌کنم یه جای کار می‌لنگه.
‫فاصله‌مون رو حفظ می‌کنیم.
‫پناهگاه دقیقاً پشت‌ اونجاست. ‫دیگه نمی‌تونیم خیلی راه رو دور کنیم.
‫آمادۀ درگیری شید.
‫فاصله؟
‫هزار متر.
‫هلموت، از سمت چپ آسیاب برو، آروم.
‫- تنظیم شد. ‫- به پیش!
‫حتماً سیبل تمرینی بوده.
‫داریم می‌رسیم به بُردِ تیررس.
‫کایلیش، پشت مسلسل.
‫آتش به اختیار.
‫لعنت به این خورشید.
‫حواستون رو جمع کنید.
‫ایست! شلیک توپ از موقعیتِ ساعت ۱!
‫هلموت، عقب‌نشینی! برو عقب!
‫- ولر، جواب بده! ‫- خیلی‌خب! لعنتی!
‫تانک هیچی‌ش نشده!
‫- هلموت، گاز بده! ‫- باشه!
‫کایلیش، به رگبار ببند! آتش!
‫از خط آتش بیا بیرون. برو چپ!
‫گاز بده، هلموت!
‫ایست!
‫ولر، نزدیک پَرۀ آسیاب.
‫همون‌جا که آسیب دیده. ۹۰۰ متریِ ما.
‫رؤیت شد!
‫- تنظیم شد! ‫- پُر شد!
‫آتش!
‫هیچی دیده نمی‌شه. به هیچ هدفی نخورد.
‫لعنتی.
‫چی شد؟
‫- یه «اس‌یو ۱۰۰». ‫- همون قبلیه؟
‫- آخه چطور... ‫- لعنتی.
‫- غیرممکنه. ‫- حتماً تعقیبمون کرده.
‫غیرممکنه.
‫هلموت، ازش جاخالی بده. ‫کایلیش، آبکِشش کن. بریم!
‫- آتش! ‫- آماده!
‫کمونه کرد. ‫بدنۀ زرهی‌شون خیلی محکمه.
‫پُر شد!
‫باید از بغل بزنیمشون.
‫لعنتی! لوله اگزوز رو زد.
‫- گندش بزنن! ‫- بجنب هلموت! برو عقب!
‫دودزا!
‫کجایی؟
‫- رد شد! ‫- همه‌چی روبه‌راهه؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- داره می‌چرخه! ‫- لعنتی!
‫فیلیپ، اونا خیلی قوی‌ان.
‫اون فقط یه توپه که زیرش زنجیر تانک داره.
‫ما سریع و چابکیم. ‫برای شلیک باید بدنه‌شون رو بچرخونن.
‫هلموت، آروم برو جلو، بپیچ به چپ.
‫می‌خوام از بغل بهش حمله کنم.
‫- پس بغل خودمون چی؟ ‫- اعتماد داشته باش. برو!
‫توپ در موقعیت ساعت ۳.
‫درست روبه‌روی توپیم.
‫خونسرد باشید.
‫ستوان!
‫خونسرد باشید!
‫روس‌ها الان ما رو می‌زنن.
‫ولر، یالا. رگبار ببند روشون.
‫ایست!
‫- نقشه‌ات چیه فیلیپ؟ ‫- صبر کن.
‫- تنظیم شد! ‫- صبر کن.
‫دارمش!
‫صبر کن.
‫دیگه شلیک نکن.
‫- آتش! ‫- آماده!
‫خورد. نابود شد.
‫مشکل این تانک‌ها همینه.
‫جلوشون رو نمی‌بینن.
‫باید توی جنگل بهشون حمله می‌کردیم!
‫اون تانک کم مونده بود نابودمون کنه!
‫کایلیش.
‫- کایلیش، خوبی؟ ‫- کایلیش؟
‫- کایلیش، مسخره‌بازی درنیار!
‫- ستوان! ‫- به کجات خورده؟
‫ترکش خورده...
‫به ریه‌م.
‫لعنتی!
‫می‌خوام خورشید رو ببینم.
‫بخوابونش روی بدنه.
‫پاهاش رو بگیر.
‫آروم.
‫چیزی نیست، کایلیش. ‫چیزی نیست.
‫تو با هاردنبرگ... ‫یه کار شخصی داری؟
‫سعی کن حرف نزنی.
‫بنویس...
‫برای لوئیز و دخترا بنویس.
‫باشه. قول می‌دم.
‫دلم می‌خواست بازم درس بدم.
‫سال ۱۹۳۹، یه کلاس پیش‌دانشگاهی داشتم.
‫یکی از قشنگ‌ترین تابستون‌های عمرم بود.
‫بعد از اون، فقط جنگ رو دیدیم.
‫من...
‫کایلیش...
‫بریم سراغ تایگر.
‫می‌تونیم راهش بندازیم ولی...
‫ستوان!
‫چیه؟
‫لعنتی.
‫جسد به این سرعت نمی‌سوزه.
‫دیگه بسه.
‫برمی‌گردیم اردوگاه، ‫می‌گیم فون ‌هاردنبرگ رو پیدا نکردیم.
‫یه جای کار می‌لنگه!
‫فقط ۲۰ کیلومتر مونده.
‫اگزوز داغون شده.
‫می‌تونیم با قطعات اس‌یو تعمیرش کنیم.
‫ولی فقط ۳۰ کیلومتر راه می‌ره.
‫- نمی‌تونیم برگردیم. ‫- سوخت پیدا می‌کنیم.
‫امیدوارم هاردنبرگ ارزشش رو داشته باشه.
‫ولی اگه جاسوس باشه،
‫خودم شخصاً اعدامش می‌کنم.
‫یالا، دست‌به‌کار شید.
‫یالا.
‫با شعله‌ها خاطره داری، نه؟
‫ستوان؟
‫کایل... ‫(حواسش نبود که کایلیش مُرده)
‫میشل، بی‌سیم.
‫ستوان؟
‫بی‌سیم رو خاموش کن. خاموشش کن، میشل!
‫چقدر دیگه بریم؟
‫تا کِی می‌خوای بریم جلو؟
‫تا وقتی پیداش کنیم و برش گردونیم خونه.
‫خونه؟
‫قرار نیست برگردیم خونه.
‫برمی‌گردیم خط خودمون.
‫و بعد از عقب‌نشینی، می‌ریم خط بعدی.
‫بعدش خط بعدی و بازم خط بعدی.
‫چرا این هاردنبرگ انقدر مهمه؟
‫می‌خواد پناهنده بشه؟
‫کایلیش راست می‌گفت.
‫اون یارو دیگه رفته سمت دشمن،
‫و ما داریم می‌ریم تو دلِ تله.
‫طرف انقدر برات مهمه؟
‫کایلیش راست می‌گفت؛
‫با فون هاردنبرگ یه کار شخصی داری.
‫چرا پای ما رو کشیدی وسط؟
‫هوم؟
‫- چرا؟ ‫- این یه دستوره.
‫اگه روس‌ها پیداش کنن،
‫موقعیت‌ها، فرکانس‌ها و تاکتیک‌هامون لو می‌ره...
‫رایش کاملاً آسیب‌پذیر می‌شه. ‫می‌دونم فیلیپ!
‫ما هم آسیب‌پذیریم!
‫دشمن می‌دونه ما اینجاییم!
‫فیلیپ!
‫می‌فهمی؟
‫به خودت بیا!
‫داری ریسک‌های بیخودی می‌کنی.
‫قشنگ معلومه.
‫من می‌گم رأی‌گیری کنیم ‫تا ببینیم فرمانده‌مون بمونی یا نه.
‫باشه.
‫همین الان تصمیم بگیرید.
‫میشل؟
‫من با ستوانم.
‫هلموت؟
‫تو راننده‌ای.
‫این تانک توئه.
‫از زمان عملیات «بارباروسا» با مایی.
‫آره خب...
‫هرچی نباشه کایلیش مُرده.
‫دقیقاً.
‫روی پُل و اون‌موقع که رفتیم زیر آب،
‫ریسک‌های بزرگی کردی.
‫شرمنده.
‫ولر...
‫من پشت فرمانده‌ام.
‫دیگه در موردش حرف نمی‌زنیم.
‫طبق نقشه، اینجا یه راه قدیمی هست
‫که می‌رسه به منطقۀ جنگلیِ پناهگاه.
‫کمی مایل به چپ.
‫فیلیپ.
‫تانک رو نگه‌دار.
‫چیه؟
‫ردّ پا. همه پیاده شید.
‫میشل.
‫اسلحه‌هاتون رو بردارید.
‫ردّ پوتین.
‫پوتینِ آلمانی.
‫آمادۀ شلیک باشید.
‫میشل، وایستا!
‫تلۀ انفجاری.
‫اینم آلمانیه.
‫پناهگاه باید خیلی نزدیک باشه.
‫ضامن‌ها رو بکِشید.
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- چتربازن.
‫حتماً اونا توی عملیاتشون شکست خوردن ‫بعدش ما رو فرستادن.
‫بریم.
‫بفرمایید. بفرمایید.
‫ستوان.
‫ما دنبال سرهنگ فون ‌هاردنبرگ می‌گردیم.
‫که این‌طور.
‫توی مقرّ فرماندهی منتظرتونه.
‫خودم می‌برمتون.
‫ولی اگه بخواید یه‌کم بمونید،
‫این‌طور که معلومه، از راه دوری اومدید.
‫به افتخارِ زندگی.
‫منو ببرید پیش سرهنگ فون ‌هاردنبرگ.
‫با کمال میل.
‫پس...
‫دنبالم بیاید.
‫فقط شما.
‫نترسید.
‫ستوان؟
‫یه پیام از بی‌سیم!
‫آخرین نیروها از روی پُل عقب‌نشینی می‌کنن.
‫نیمه‌شب منفجرش می‌کنن. باید پوشش بدیم.
‫عجب هزارتویی.
‫قوی باشید.
‫«پال».
‫پس شایعه‌ها واقعیت داشتن.
‫آلمان توی استالینگراد خیلی چیزها رو از دست داد.
‫از دست دادنِ یه دست که چیزی نیست.
‫بیا کنار آتیش.
‫سرجوخه‌ت گفت منتظر مهمون بودی.
‫نه. منتظر مهمون نبودم.
‫منتظر تو بودم.
‫پس حتماً می‌دونی اومدم برت گردونم.
‫معلومه.
‫تو باید این سفر رو می‌اومدی.
‫من دوستت بودم.
‫تابستونمون توی مدرسۀ نظامی رو یادته؟
‫اون عصر گرمِ ماه آگوست ‫ که «ماریون» رو بهت معرفی کردم.
‫فرداش رفتیم دریاچه.
‫رفتیم توی اون جزیرۀ کوچیک جنگلیِ وسط دریاچه.
‫اون تابستون واقعاً رؤیایی بود.
‫قشنگ‌ترین تابستون عمرمون!
‫بعد از اون، فقط جنگ بود.
‫باید بریم.
‫لابد با تایگرت اومدی، آره؟
‫آره.
‫تنگ و تاریکه.
‫عجیبه که تو رو با اون آهن‌قراضه فرستادن ‫تا همه‌مون رو برگردونی.
‫حتماً دلایل خودشون رو دارن.
‫اگه قبول نکنم چی؟
‫نمی‌خوام کار به اونجا بکشه.
‫ولی اگه کار به اونجا بکشه...
‫مطمئناً بهترین گزینه رو فرستادن ‫که بتونه به اقتضای شرایط عمل کنه.
‫هرچی نباشه دستور داده شده.
‫بیا فیلیپ. ‫بیا با هم یه چیزی بخوریم.
‫به قول معروف: شام آخر!
‫وقت نداریم. باید بریم.
‫حتی به‌خاطر دوستیِ قدیمی‌مون هم نمی‌شه؟
‫من پدرخوندۀ پسرتم.
‫خوشبختی‌ت رو مدیون منی.
‫بشین.
‫آدمی که پنج روز زیر آوار گیر کرده
‫و داره از تشنگی تلف می‌شه...
‫وقت داره خوب فکر کنه.
‫یه چیزایی می‌بینی.
‫اونم تو دلِ تاریکی!
‫شنیدم چطور خودتو نجات دادی.
‫تحسین‌برانگیزه.
‫توی استالینگراد چی عایدمون شد؟
‫وقت این بازی‌ها رو ندارم.
‫توی استالینگراد چی عایدمون شد؟
‫پال، این یه دستوره.
‫از طرف لشکر اومده.
‫سرهنگ، بقیۀ فرمانده‌ها تحت فشارن.
‫اونا زیر آتیش‌ان. باید چی‌کار کنن؟
‫اونجا کلی زن و بچه پناه گرفته.
‫ولی پر از سربازهای روس هم هست.
‫کارخونه و این بخش شهر دست اوناست.
‫اگه دست‌رو‌دست بذاریم، ‫پیشروی‌مون با مشکل مواجه می‌شه.
‫- صداشون رو می‌شنوید؟ ‫- نه.
‫پال.
‫این یه دستوره. ما حق انتخاب نداریم.
‫واقعاً؟
‫بقیۀ فرمانده‌ها منتظرن.
‫پال!
‫یالا بچه‌ها. برای درگیری آماده می‌شیم.
‫این پیام رو مخابره کن.
‫تمام تانک‌ها، آتش به اختیار!
‫آتش!
‫ما تقصیری نداریم.
‫باید اطاعت می‌کردیم.
‫آره، احتمالاً درسته.
‫ولی ما هم بی‌تقصیر نبودیم.
‫ساعت دوازدهه.
‫باید از «دنیپر» رد بشی.
‫من به‌خاطر تو اینجام.
‫همه‌مون به‌خاطر تو اینجاییم.
‫هنوز نفهمیدی؟
‫این عملیات هزارتوئه.
‫عملیات هزارتو...
‫خودِ تویی.
‫فیلیپ!
‫باید تا بیرون همراهی‌ت کنم.
‫من اومدم اینجا چون...
‫سرهنگ ریشتر منو فرستاده.
‫اون از کجا پیداش شد؟
‫سرهنگ ریشتر رو می‌گم. ‫اصلاً وجود خارجی داره؟
‫آره.
‫از اولش هم کلی نشونه وجود داشت.
‫کایلیش، ساعتت چنده؟
‫تقریباً دوازده، از موقع تخریبِ پُل خراب شده.
‫جسد به این سرعت نمی‌سوزه.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫با شعله‌ها خاطره داری، نه؟
‫چرا روی پُل آتیش نگرفتیم و نسوختیم؟
‫به خودت بیا!
‫ولی کربس...
‫شاید زاییدۀ ذهنت بوده.
‫مثل همۀ ما.
‫فیلیپ!
‫ساعت دوازدهه.
‫باید از دنیپر رد بشی.
‫فیلیپ! دستور بده!
‫چرا عقب‌نشینی رو به تعویق انداختی؟
‫از تو بعید بود.
‫همه‌مون رو به خطر انداختی.
‫آره.
‫ستوان؟
‫جواب همۀ سؤال‌هات از اولش همون‌جا بود.
‫[همسر و فرزند شما در حمله به هامبورگ جان باختند]
‫تلگرافی که خبر مرگ ماریون و فریتز رو بهت داد. ‫[همسر و فرزند شما در حمله به هامبورگ جان باختند]
‫وقتی حملۀ هوایی ۲۴ جولای شروع شد،
‫اونا توی کلیسای «سنت‌نیکلاس» پناه گرفته بودن.
‫موج آتیش بمب‌ها، پودرشون کرد.
‫آتش!
‫جنگیدم تا ازشون محافظت کنم.
‫از هر دست بدی، از همون دست می‌گیری.
‫تو منو تا اینجا کشوندی.
‫کجاییم؟
‫چه خبره؟
‫پال، بهم بگو چه خبره.
‫ماجرا چیه؟
‫سفرت داره به آخر می‌رسه.
‫سفر من خیلی وقته تموم شده.
‫توی کارخونۀ تراکتورسازی.
‫بیا، رفیق قدیمی.
‫وقتشه.
‫باید برم پیش افرادم.
‫بدون من می‌میرن.
‫گاز بده، گاز بده، گاز بده!
‫گاز بده!
‫- هلموت، گاز بده، گاز بده! ‫- دارم می‌سوزم!
‫تندتر برو، هلموت!
‫- گاز بده، گاز بده! ‫- هلموت، گاز بده. یالا!
‫اینجا کجاست، پال؟
‫من کجام؟
‫«ترجمه از محمد سید»