.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
یکی رو پیدا کردم!
راخی.
شری، من ازت خوشم نمیاد.
و...
حداقل می‌تونستی یه انگشتر واقعی بخری. بابام جواهرفروشه.
«شری، اینو بهم یاد بده. این یعنی چی؟ اون یعنی چی؟»
راخی، تو کلاس همیشه به من می‌چسبی.
- من به تو بچسبم؟ - آره.
این اسمش رفاقته، احمق!
عشق که همون رفاقته دیگه.
دیروز تو یه فیلم دیدم.
تو اون فیلم نشون دادن
که سال‌ها طول کشید تا رفاقت به عشق تبدیل بشه.
آره، ولی دیپاک گفت:
«چه اهمیتی داره که باباش جواهرفروشه؟ دخترش که گوهر نیست.
بالاخره بله رو می‌گه.»
شریرنو تریپاتی!
حسرت می‌کشی، زجر می‌کشی، مثل کسی که دنبال آب تو چاه خشک می‌گرده،
ولی تو زندگیت نه عشق پیدا می‌کنی، نه لذت.
نفرینت می‌کنم!
راستی، به دوستت دیپاک یه هدیه کوچیک از طرف من بده.
می‌شه عینکتو دربیاری؟
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
پانده، تو چقدر سرسختی! هر روز پیدات می‌شه.
نان سوخته، سبزیجات مونده، هر چی جلوت بذارن می‌خوری.
انگار تو هم مثل من نفرین راخی رو گرفتی.
حالا تنهای تنها می‌مونی.
داداش، این برای دو ماه قبله.
دیپاک هنوز ۴۰۰۰ بدهکاره، ولی تا هفته دیگه تسویه می‌کنه.
وقتی هم‌سن تو بودم،
هزینه خوابگاه دخترمو می‌دادم.
تو هنوز داری کرایه خونه رو با همخونه‌ات نصف می‌کنی.
پرامود رو نگاه کن، دوست بی‌مصرف و به‌دردنخورم.
تو شرکت خودم بهش کار دادم.
بهش و پرامیلا یه جای زندگی تو خونه‌ام دادم.
کار تدریست رو ول کن.
بیا با من تو تجارت املاک کار کن.
چه فایده؟
با دست خالی اومدیم این دنیا و با دست خالی هم می‌ریم.
ببخشید، ببخشید.
بگیر اینو.
خداحافظ.
حتی من از اون مثبت‌ترم.
کوشم، تو اتوبوسم.
باشه، ولی اول بگو برای ترشی کدوم ظرف بهتره.
اون که سمت چپه، سنتیه، دست پرامیلاست
یا اون که سمت راسته، مدرنه، دست نیشاست؟
اون که نیشا دستشه قشنگه.
تو بازار کلی گزینه هست.
قشنگی مهمه، شری.
عمو، توروخدا یه موضوع ساده رو پیچیده‌تر نکن.
تو داری برای مدرسه دیرت می‌شه و منم برای کارم دیرم شده.
سنتیه خوبه.
- مرسی. گوش کن. - انتخاب خوبی بود. خداحافظ.
چرا تو بیودیتا سنت رو ۴۲ نوشتی؟
گفتم که ۳۹ بنویس.
سن مهمه، شری.
سه سال که چیزی نیست.
۱۵ ساله دارم تلاش می‌کنم.
کشیش گفته امسال سال توئه.
سال ۲۰۲۴ ازدواج می‌کنی.
شاید منظورش ۲۰۲۴ قبل از میلاده.
از دیپو بخواه یه عکس خوشگل ازت تو استودیوش بگیره. باشه؟
نگران نباش.
دبیرستان وی کاس، جمشدپور - ۸۳۱۰۰۲
هی، ساکت!
ساکت باشین! من اینجام.
سکوووت!
صبح بخیر.
صبح بخیر، آقا!
سلام گرم به همه‌تون.
ای شری، فردا بیا!
شوخی‌ها از امروز صبح زود شروع شد، نه؟
گاما
کی می‌تونه ترجمه هندی اینو بگه؟
بله، کارتیک. جواب بده.
گاما یعنی «رفتن».
گچچامی، گچچاوا، گچچماه.
یعنی «من دارم می‌رم. هر دومون داریم می‌ریم.»
و «همه‌مون داریم می‌ریم.»
عالی بود، کارتیک.
- مرسی، آقا. - آفرین.
بله.
اگه یه روز معجزه طبیعت رخ بده
و استاد خوشبختی رو تجربه کنه
- آقای تریپاتی قراره چی کار کنه؟ - چی؟
باز داری شوخی می‌کنی، راکش؟
ش-شوخی؟
نه، واقعاً یه سؤالم بود. خب...
ترجمه هندی «ازدواج» چیه؟
گمشو!
ببخشید، آقا، قصد نداشتم تحریکتون کنم، یعنی عصبانیتون کنم با سؤالم.
چرا ازدواج نمیکنی؟
فکر می‌کنی به همین راحتیه؟
یه لگد بهت بزنم، داداش.
سرتو بنداز پایین. نمی‌دونی؟
چرا شاگردا مسخرت می‌کنن؟
منظورشونو بفهم!
تو ۴۲ سالته و هنوز ازدواج نکردی
می‌دونم بدشانس بودی
ولی نمی‌تونی با این قضیه مشکلی نداشته باشی.
می‌دونم انگار غیرممکنه، ولی باید بازم تلاش کنی.
درسته.
اگه پایان‌نامه‌م درباره تلاش بود، تا حالا دکتری گرفته بودم.
راست نگاه کن.
بعضیا با اسمم مشکل دارن.
شری‌نو؟ شری‌ونو.
- شری‌رو؟ - بعضیا با کارم مشکل دارن.
سانسکریت؟ معلم؟
بعضیا با خودم مشکل دارن.
یه کم عجیبه، شریرنو.
قهوه با شکم خالی خوردی؟
حتماً نفخه.
چندش‌آوره!
یه راه‌حل نرم و روون مثل کره برای مشکلت دارم.
این اپلیکیشن چت عاشقانه سه ماه پیش تو بازار اومد.
آپ جیسا کوی.
مخففش AJK.
این با بقیه اپ‌ها فرق داره.
تو و هویتت ناشناس می‌مونی.
ماهی ۶۹۹ روپیه.
از همه اپ‌های مزخرف دیگه اشتراکتو لغو کن.
این یه بازی با کلماته.
وقتی اینو بزنی،
یه خانم
تلفن رو جواب می‌ده.
هر بار یه نفر جدید.
متفاوت.
این راه‌حلتونه؟
صحبت تلفنی؟
فقط صحبت نه.
صحبت نرم و دل‌چسب.
اول با خنده‌هاش تشویقت می‌کنه.
بعد، اون دریای آروم تو وجودت که سال‌هاست همونه
یه تکونی می‌خوره، آقای تریپاتی.
موج‌ها شکل می‌گیرن.
اول آروم.
بعد تندتر.
تندتر!
تندتر از اون!
تندتر...
یه سونامی تو جمشدپور راه می‌افته. گرفتی؟
بیا اینجا.
مدیر مدرسه هیچ‌وقت تلفن منو جواب نمی‌ده. چی باعث می‌شه فکر کنی بقیه خانم‌ها جواب می‌دن؟
- فکرشو بکن. - دقیقاً.
این چیزیه که AJK رو فوق‌العاده می‌کنه.
اونا صورتتو نمی‌بینن.
فقط تماس رو می‌گیرن.
کی زنگ زده، چه شکلیه...
براشون مهم نیست.
ولی این کار گول زدن زنا نیست؟
زندگی تو گولت زده. اون چی؟
اگه نقش اول نشدی، حداقل می‌تونستی نقش مکمل باشی.
تو هم که خدای یونانی نیستی. زنت ولت کرد، نه؟
- بعد دو سال! - ولی ولت کرد.
- بعد دو سال! - درسته.
حداقل من یه زن داشتم.
تو این ۲۰ سال،
فقط دو تا زن باهات تماس گرفتن: خانم کوشم تریپاتی و نیشا!
تنهایی آدمو می‌کشه، رفیق.
وقتی زندگی بهت لیمو نمیده، خودت شربت درست کن.
شاید بهترین نباشه،
ولی عطشتو برطرف می‌کنه.
دیپاک.
اومدم، خانم! اومدم!
بعداً باهات تماس می‌گیرم.
AJK.
سلام.
سلام، اِ... سلام.
حالت چطوره؟
چی‌کار کنم؟
اسمم شریرنو تریپاتیه.
خوبه، ولی من نپرسیدم.
ببخشید.
اولین باره دارم این‌جوری با یکی حرف می‌زنم.
پس اگه یه چیز احمقانه گفتم، لطفاً به دل نگیر.
این اپ برای چیزای احمقانه‌ست.
آره.
شام خوردی؟
خب، ساعت ۹:۳۰ شبه، برای همین پرسیدم...
دلم دسر می‌خواد.
منم دسر دوست دارم.
ولی باعث ترشی معده، چاقی و دیابت می‌شه.
ولی هر یکشنبه یه چیز شیرین می‌خورم.
صدات
معصومیت لتا جی رو داره
و شیطنت آشا جی.
تو هم صدای خوبی داری.
انگار گولزار با جرج کلونی ملاقات کرده.
خب...
امشب چی تنته؟
لباس خواب.
نازی.
زبون عشقت چیه؟
سانسکریت.
سانسکریت؟
این روزا کی این زبون مرده رو حرف می‌زنه؟
چی؟
ببخشید، ولی زبان‌ها هیچ‌وقت نمی‌میرن.
شاید زیاد کسایی نباشن که باهاش حرف بزنن.
ولی اگه فقط ژان پل سارتر بخونی و کالی‌داس رو نه، یه چیزی رو از دست دادی.
کتاب‌های سانسکریت شاید جلد قشنگی نداشته باشن.
ولی جادوی واقعی تو صفحه‌هاشونه.
این خیلی جذابه.
می‌تونم صدات کنم شری؟
فقط شری؟
او، شری!
شری من.
شری.
او، شری.
من بدون تو چی‌ام؟
انگار اصلاً نفس نمی‌کشم
دوری، ولی نزدیکمی، عشقم
همین که صدام کردی...
دوییدم تو آغوشت
روزا و شبا با تو می‌گذرن
وقتی باهامی
دیگه چیزی نمی‌خوام
وای، خدا.
چطور بود؟
«می‌تونم صدات کنم شری؟»
«او، شری!»
دوست من!
هی!
دیپو، تا حالا هیچ‌کس اسممو با این‌همه عشق نگفته!
آفرین!
آقا، حالتون...
خوبه؟
- آره، چرا؟ - نه، داشتین می‌خندیدین.
خوب بود، راکش.
پانده، می‌دونی چیه؟
اگه اونا تو رو نبینن،
اون موقع ازشون نمی‌ترسی.
دعا می‌کنم زودی یه شریک مهربون پیدا کنی.
خانم، بگین چی دوست دارین امروز؟
هویج، ترب، شلغم.
همه‌چیز داریم. چی می‌خواین؟
نه، یه چیز دیگه بده. می‌خوام یه غذای متفاوت بپزم.
او، صبر کنین، خانم.
اینو بگیرین. آووکادو.
از مزرعه آقای ماهیه.
کلی تعریف می‌شنوین.
باشه، دو دوجین از اینا بده.
الان.
گرون‌فروشی نکنیا.
من هیچ‌وقت گرون‌فروشی نمی‌کنم، خانم.
- خانم کوشم تریپاتی. - آقای جوی.
سلام! ببخشید، این...
- این چیه؟ - ساندش.
دیروز از کلکته برگشتم.
همه تو خونه عاشق ترشی شما هستن.
مخصوصاً تندی ترشی لیمو. عالی بود.
یه کم میخک اضافی ریختم.
آره، همین باعث شد طعمش بهتر بشه.
نباید این طعم رو مفتی پخش کنی، خانم کوشم تریپاتی.
فکر کنم باید حرفه‌ای این کارو شروع کنی.
راستی،
تا حالا همچین خوشحالی تو صورتت ندیده بودم.
فقط برای تعریف از ترشی اومدی، یا چیز دیگه‌ای هم هست؟
اوه، آره. یه خبر ویژه برات دارم.
حتی ویژه‌تر از این ساندش.
خانم کوشم، من تو مدرسم.
شری، یه خواستگار برات پیدا شده.
خواهرزاده جوی‌ست.
دو سالی هست که دنبال ازدواج می‌گرده. خودش بهم گفت.
عکس منو دیده؟
آره، دیده.
بهشون گفتی من چی کاره‌ام؟
چرا نگم؟ بیودیتاتو فرستادم.
اونم معلم ه! چه شانسی!
یا بچه‌هاش هم‌سن منن، یا خودش هم‌سن توئه.
یه چیزی باید مشکل داشته باشه.
فقط بگو.
این چیزا مهم نیست.
ولی برای خیالت راحت بشه، بذار بگم
که ۳۲ سالشه، مجرده، و قبلاً ازدواج نکرده.
جدی؟ باشه، عکسیشو برام بفرست.
هنوز عکسی ازش نخواستم.
دیدی! می‌دونستم.
دیگه نمی‌خوام مسخره‌م کنن. نمی‌رم.
می‌ری و این حرف آخره. اول ملاقات کن، بعد تصمیم بگیر.
به هر حال، کلکته فقط سه ساعت فاصله داره.
سفارش، آقا؟
آره، یه فنجون چای با شیر کم، چای بیشتر، زنجبیل، رازیانه و هل.
اینجا چای سرو نمی‌کنیم. قهوه خاص می‌خوای؟
نه
داره تو دلش حسای مختلفی رو تجربه می‌کنه
وقتی اون آروم آروم وارد می‌شه
داره تو دلش حسای مختلفی رو تجربه می‌کنه
وقتی اون آروم آروم وارد می‌شه
وقتی می‌رسه، همه‌جا پر از شادی می‌شه
وقتی می‌رسه، همه‌چیز فرق می‌کنه
اون برات عالیه
برات عالیه تو همه چیزی که من می‌خوام
شریرنو؟
خودتی، درسته؟
مدهو بوز.
داره تو دلش حسای مختلفی رو تجربه می‌کنه
وقتی اون آروم آروم وارد می‌شه
داره تو دلش حسای مختلفی رو تجربه می‌کنه
وقتی اون آروم آروم وارد می‌شه
خب، من زیاد پول درنمیارم.
هزینه غذا و اجاره‌م بیشتر درآمدمو می‌گیره.
من حقوق خوبی دارم.
اگه لازم باشه، برای دو نفر کافیه.
معلم هستی، درسته؟
چی درس می‌دی؟
فرانسوی.
تو مؤسسه هنر و زبان‌ها.
ببین، نمی‌فهمی.
مدرسه‌م،
استادای پایان‌نامه‌م تو جمشدپورن. نمی‌تونم برم کلکته.
ولی کی گفته باید بری؟
اگه اوکی بشه، من میام.
فرانسوی تو مدرسه تو درس می‌دم.
بونجور!
خب...
کسی دیگه رو پیدا نکردی؟
فکر کنم تو این دو سال حداقل ۳۵ تا بیودیتا خوندم.
چهار تا راهول، سه تا کونال، و هفت تا ابهیشک.
ولی اسمت...
شریرنو.
واقعاً توجهمو جلب کرد.
بعد درباره سرگرمی‌هات خوندم.
هیچ‌چیز.
از صداقتت خوشم اومد.
حداقل درباره ورزش‌های آبی و کوهنوردی دروغ نگفتی.
سفارش، خانم؟
هات چاکلت؟
نه. راستش، دلم چای می‌خواد.
اینجا چای سرو نمی‌کنن.
می‌دونم. ببخشید.
می‌تونیم بریم یه جای دیگه؟
- چای با شیر یا بدون شیر؟ - چای با شیر.
شیر کم، چای بیشتر، با زنجبیل، رازیانه و هل.
خوبه؟
چی شد؟
دقیقاً با همون
لحن و سرعت من گفت.
کلمه به کلمه. عین هم. انگار جادو بود.
جادو نیست. جادوی سیاهه، رفیق.
یکی داره اینا رو ترتیب می‌ده تا مسخرت کنه.
دو ساله مجرده.
تازه، یه خوشگل بنگالیه.
زبون سوم، فرانسوی؟ چطور؟
چطور یه معلم سانسکریت قسمتش اینه؟
کار راکش نیست؟
شاید می‌خواد یه ویدیو شوخی ازم بگیره
و بعد باهاش باج‌گیری کنه برای نمره خوب.
فقط یه راه برای فهمیدنش هست.
آخر هفته می‌ریم کلکته.
چرا؟
چون مارک زاکربرگ گفته ماه دیگه تولد مدهو بوزه.
تولد یعنی سورپرایز.
به بهانه ساخت یه فیلم کوتاه...
که توش دایی‌ها، خاله‌ها،
برادرها، خواهرها، دوستا، همسایه‌ها، حیوانات خونگی، همه
چند کلمه درباره‌ش می‌گن.
داستانای
بچگیش و جوونیش، چیزای گذشته...
و با این اطلاعات مخفی، پژوهشگر شریرنو تریپاتی می‌فهمه
مدهو بوز واقعاً کیه.
اینکه آدم خوبیه، یا نه.
ولی چرا باید باهامون حرف بزنن؟
با شاگرد فرانسوی مدهو بوز، راکش دمالوو، حرف می‌زنن.
- بونجور! - چی...
- بونجور، آقا. - بونجور.
کی بهتر از راکش برای انجام این مأموریت مخفی؟
آقا.
می‌خوام گناهامو جبران کنم و تو امتحانای بعدی هم قبول شم.
تازه، از نیم‌رخ شبیه فرانسوی‌ها به نظر میام.
از هر زاویه‌ای شبیه آدم منحرفی.
تا تو رو ببینه می‌فهمه.
خب، اون موقع تو رو هم انتخاب نمی‌کرد، آقا.
تو...
ول کن این حرفا رو، رفیق.
یکی تو رو انتخاب کرده. مثل سوزن تو انبار کاه می‌مونی.
حالا یا آرزوهاتو می‌بافی،
یا حبابت می‌ترکه.
ماجرا اینه،
اگه حباب نترکه.
اون موقع این سفر با قطار تنها نمی‌گذره.
کل شب از وسایلت مراقبت می‌کنی.
عادت می‌کنی به کاری ماهی. ماهی‌خوار می‌شی.
وقتی می‌ره خرید ساری، باهاش می‌ری.
«فروشنده، یه بلوز یقه‌بسته لطفاً.»
«برای خانم تریپاتی...»
خلاصه، زندگیت رو یه مسیر خوب می‌افته.
یادتون باشه، ای شیطونا. اون زن من می‌شه.
امروز یه چیزی می‌زنیم؟
ماهی تو برگ موز!
ماهی!
نه، امروز فقط تمرین.
نه، اداره.
پایان سال.
باید مطالعه‌م رو بکنم.
باید بنویسم.
نه.
اگه دبی چودرانی ماهی بخوره،
کی قراره با انگلیسی‌ها بجنگه؟
اگه عشقم نخوره، معشوقش چطور می‌تونه بخوره؟
اوه!
بونجور!
اینجا خونه خانم مدهو بوزه؟
آره، شما کی هستین؟
من شاگردشم.
اوه! بفرمایین تو.
ماهی تو برگ رو نوش جان کن. کلی زحمت کشیدم تا درستش کنم.
بذار ببینم ماهی تازه‌ست یا نه.
من پختمش. چطوره؟
خاله ماهی رو خوب پخته، ولی شونا، تو بهتر می‌پزی.
من چیزی نپختم.
اون هشتمین نت موسیقیه، مادربزرگ مدهو.
داره دهه نود عصبی‌شو می‌گذرونه.
ماهی رو بخور.
مامان خانم مدهو، آنوپاما.
زن آهنی شیام‌بازار.
اگه مدهو بوز هنره، اون هنرمنده.
عمو پریتام داماد خونشونه.
نماینده فروشه، ولی عاشق نویسندگیه.
خاله بیدیشا، زن کشنده‌ش.
بزرگ‌ترین طرفدار رمانای جاسوسیشه.
امروز پوتولر دورما درست نکردی.
خاله شونا.
یه بازیگر نه‌چندان معروف سریالای روزانه بنگالی که همیشه تو نقشه.
مدیر شونا، عشقش، عمو پاریکشیت.
این همسایه شاد شماست،
عمو جوی! بعد از طلاقش، رفت جمشدپور...
صبر کن.
...به خواست مدهو، و حالا از مجرد بودن لذت می‌بره!
و حالا می‌رسیم به شخصیت اصلی.
مدهو بوز.
درباره مدهو چی باید بگیم؟ مامانش بهت می‌گه.
اون نقطه قوتشه.
من چایتالی‌ام، شاگرد مدهو بوز.
کسی درباره نمیت آگراوال بهت چیزی نگفت؟
اون کیه؟
از خودش بپرس. مدهو بوز، محبوب همه.
آقا.
ده روز طول کشید تا زنگ بزنی.
معلم‌های جمشدپور خیلی مغرورن، نه؟
خب، هنوز حقشو ندارم،
ولی بازم می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم.
نمیت آگراوال کیه؟
تو نمیت آگراوال رو از کجا می‌شناسی؟
این روزا قبل از اینکه حتی خواستگاری جوش بخوره ، خانواده‌ها گروه واتساپ درست می‌کنن.
دوست عمو جویت دوست دوستم دیپاکه.
نمی‌دونم چقدر می‌دونی.
پنج سال پیش همدیگه رو دیدیم. اون برادر یکی از شاگردامه.
داشت تو آمریکا پزشکی می‌خوند.
همون‌طور که می‌گن، عاشقش شده بودم.
خب، تو شش ماه،
همه‌چیز برعکس شد.
عشق یه جور قماره.
مامانم هم بابامو خیلی دوست داشت.
حاضر بود همه‌چیزو به خاطرش ول کنه، ولی اون مامانمو ول کرد.
سال‌ها فکر می‌کرد حتماً تقصیر خودش بوده.
می‌تونست نجاتشون بده.
می‌دونی، منم حس کردم کاش دروغ گفته بودم.
شاید می‌تونستم نجاتمون بدم.
ولی چرا؟ نمیت جوون بود، دکتر بود
از یه خانواده خوب، و با این حال همچین دیدگاهی؟
مردک متعصب.
بعد از اون دیگه ندیدمش.
«با کسی بودی، نه؟»
این روزا کی بعد ۱۶-۱۷ سالگی تنها می‌مونه؟
حتی تو موزه هم پیداش نمی‌کنی.
من...
تو؟
داشتم فکر می‌کردم.
یه جشنواره فیلم کیشور کومار تو تئاتر آناندلوک برگزار می‌شه.
دوست داری بریم؟
فقط چون من بنگالی‌ام، یا طرفدار مدهوبالا هستی؟
- سلام. - سلام.
بفرما.
صبح بخیر... ظهر بخیر.
- سلام. - سلام.
اگه اشکالی نداره...
- ببخشید. - باشه.
ببخشید.
نمی‌تونی رانندگی کنی، نه؟
یاد گرفتم، ولی یادم رفته.
پس چی شد امروز یادت اومد؟
می‌خواستم تحت تأثیرت قرار بدم. ببخشید.
- بفرما. - مرسی.
می‌دونی،
کیشور دا واقعاً یه نابغه بود.
دقیقاً.
ولی من هنوزم آشوک کومار رو جذاب می‌دونم.
آشوک کومار؟
- جذاب؟ - خیلی.
جدی؟
اوه، مرسی.
منتظرت بودم.
خوب منو دیدی، درسته؟
چی؟
می‌تونستی هر کسی رو پیدا کنی.
شاید بعد از نمیت یکی رو پیدا کردی.
آره.
ولی هیچ‌کس منو پیدا نکرد.
کسیم تو رو پیدا نکرد.
واقعاً خودتو دست‌کم می‌گیری.
خجالتی هستی.
ولی خجالتت خیلی جذابه.
و لبخندت...
اوناهاش... همونه.
باورنکردنیه.
زیادی تعریف می‌کنی.
اولین بار که دیدمت، فهمیدم.
دختر باحال، پسر خوره.
این می‌تونه یه کمدی رمانتیک بشه.
می‌تونه یه هیجانی هم بشه.
راستش، من یه با...
من خیلی... آدم عجیبیم.
برای همین متفاوتی.
تو اپوستوفلان هستی.
فرانسوی یعنی «نفس‌گیر».
و تو ایندراجال هستی.
سانسکریت یعنی «جادو».
دوستت دارم، شری.
فقط باهاش کنار بیا.
و اسمت
باید مدهوبالا می‌بود، نه مدهو بوز.
ببخشید، کلاسم دیر تموم شد.
مرسی.
دفعه بعد حتی دیرتر بیا.
چرا؟
اینجا نشسته بودم، فکر می‌کردم امروز موهاتو بستی یا نه،
چی پوشیدی، امروز ساعت دستت کردی یا نه...
تا حالا فرصتشو نداشتم منتظر یکی بمونم.
خیلی ببخشید دیر کردم.
من زود اومدم.
منم می‌خواستم حس کنم تو اون روز چی کشیدی.
اوه...
چای!
- مرسی. - مرسی.
- شیر کم. - چای بیشتر.
زنجبیل، رازیانه و هل.
وقتی باهامی...
نزدیک منی...
حضورت کافیه
با تو بودن جادوییه
سکوتای با تو جادویین
یه کم بی‌قراریم
ببخشید. مدهو-شری!
ولی بذار بعضی چیزا ناگفته بمونن
وقتی باهات آشنا شدم، فقط آرزو کردم...
همیشه این‌قدر شاد باش.
وقتی این‌جوری می‌بینمت،
خودمم خیلی خوشحال می‌شم.
شری چطوره؟
چی بگم؟
هنوزم گل‌ها رو تو کتاباش نگه می‌داره.
جدی؟
حتی وقتی شاگرداشو دعوا می‌کنه، صدا‌ش یه شیرینی داره.
عجله می‌کنه برگرده خونه به گل‌هاش آب بده.
مرد فوق‌العاده‌ایه.
بوز؟ بوز چه کاستیه؟
کاست دیگه مال گذشته‌ست.
دختره و خانوادش باید درست باشن.
به هر حال داریم می‌ریم. می‌تونی چک کنی.
چای داره می‌جوشه.
پرامیلا، یه کم ترشی هم بسته‌بندی کن.
اینا رو هنوز تو ماشین نذاشتی؟
گذاشتم. اینا فقط...
بیا، نشونت می‌دم. بیا.
بابا.
عالیه.
باید درخواست بورسیه رو پنج روز دیگه بفرستیم.
یه سال آموزش تو شرکت. غذا و جا هم شاملشه.
اگه خوب نمره بیارم، حتی استخدامم می‌کنن.
مطمئنم خوب نمره می‌آری.
و بعد استخدام تو یه سال؟ عالیه.
نیشا، عزیزم، من باباتم.
فقط خیرتو می‌خوام.
سخت درس بخون، کار گیر بیار.
ولی یه کم به کارای خونه هم علاقه نشون بده.
این‌جوری یاد می‌گیری.
- اون برنامه جدید تو تلویزیون چیه؟ - ملکه آشپزخونه.
آره. نیشا، عزیزم.
ملکه آشپزخونه رو ببین.
یه کم به آشپزی علاقه‌مند می‌شی.
می‌خوای علاقه‌مند شم و بعد فقط تو خونه آشپزی کنم، بابا؟
اگه خونه شوهرت ازت بخواد برای یه مهمونی غذا درست کنی، آنلاین سفارش می‌دی؟
اگه تو کارای خونه کمک کنی، یاد می‌گیری.
اول تو به من کمک کن.
نگفتم بهت؟
برام یه رستوران راه بنداز. حداقل یه آشپزخونه ابری.
ولی تو فقط به فکر فروش آپارتمانی.
دوستام برام تبلیغ دهن به دهن می‌کنن.
و برای همین ترشیهاتو مفتی بهشون می‌دی.
خیلی ساده‌ای.
هل یادت رفت بریزی؟
تو این ۲۵ سال کی هل یادم رفته؟
بعد از جویدن پان مزه هل رو نمی‌فهمی.
کل روز کلی کار داری.
حتماً یادت رفته. اشکالی نداره.
صبر کن، دوباره درست می‌کنم.
هل توش هست.
ولی یه کم کمه.
با هم خیلی خوب به نظر می‌رسن.
اون حالا که عروس می‌شه حتی قشنگ‌تر شده.
منظورم اینه، با هم قشنگن.
- باورنکردنی! - فوق‌العاده!
عالی!
آقای بانو، چرا تو هتل رزرو کردی؟
راحت همه رو تو خونه جا می‌دادیم.
این سبک تریپاتی‌هاست، آقای جوی.
بذارید سبک بوزها رو بهتون نشون بدیم، آقای بانو.
امسال ساراسواتی پوجا رو با ما جشن بگیرید.
حتماً.
مامان با کلی عشق اینو برگزار می‌کنه.
هی، بخور.
- بفرمایید. - لطفاً.
شری، خوب زدی.
مرسی.
خب...
اون نت سومی که زدی...
مسحورکننده!
فوق‌العاده.
از بچگی اشتباه می‌کردم.
استادم به خاطرش کتکم می‌زد.
نه، اشتباه نیست.
این بیان خودته.
اینو عوض نکن.
مدهو.
امسال تو ساراسواتی پوجا هاته خوری اجرا می‌کنه.
اوکیه؟
- وای! - خیلی خوبه!
هر طور شما بخوای.
هاته خوری. تو ساراسواتی پوجا، بچه‌ها اولین حروفشونو می‌نویسن.
می‌دونی، جایی خوندم که جفتای روحی تو هر زندگی همدیگه رو می‌بینن.
تو رابطه‌های مختلف.
من و مادربزرگم هم جفت روحی بودیم.
شاید تو یه زندگی خواهرم بوده.
شاید تو یه زندگی دیگه دخترم.
نمی‌تونم زندگیمو بدون اون تصور کنم.
تو این صورت...
خانم کوشم حتماً دوروبر منم بوده.
بعضی وقتا که می‌خنده و دعوام می‌کنه،
انگار مادرم داره دعوام می‌کنه.
پژمردن هم یه جور شکوفه دادنه.
کتابا عطر این گلا رو نگه می‌دارن.
حالا اینا رو خوب نگه دار.
از کتاب مورد علاقه‌مه.
ببخشید، از بچگی خنگ بودم.
از بچگی اپوستوفلان.
اپوس... چی؟
نفس‌گیر.
عجیبه!
دارم ازت تعریف می‌کنم، تو ناراحتی؟
آدم تنها چه خوشحال باشه چه ناراحت، یه جور به نظر می‌رسه.
چی شد، خانم کوشم؟
ما کافی نبودیم. دیگه چی؟
با اینکه ما اینجاییم،
شری دلش برای مامانش تنگ شده و مدهو برای باباش.
شنیدم که «مامان» و «بابا» صداشون می‌کردن
صدا‌شون پر از درد بود.
اوه، عزیزم.
چی شده؟
- خانم کوشم... - این کار درست نیست.
زمانای احساسی،
کارای احساسی.
بگو «شری»!
به اون! به اون!
- یه ضرب‌المثل بنگالی می‌گه... - این اوکی به نظر می‌رسه.
- حالا می‌ره... - ترینگ-ترینگ.
ترینگ-ترینگ.
الو؟
حالت چطوره؟
فکر می‌کنی حالم چطوره؟
می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
می‌خوام ببرمت یه جای خلوت.
آره.
وقتی خجالت می‌کشی خیلی ناز می‌شی.
می‌تونم صدات کنم شری؟
فقط شری.
اوه، شری!
شری من.
شری!
آره، شری!
شری! شری!
شری. شری من.
شری من! شری...
شری.
بیا نزدیک‌تر.
آره، یه کم نزدیک‌تر.
بگو «شری»!
«تو با کسی نبودی ، نه؟»
این روزا کی بعد از ۱۶-۱۷ سالگی تنها می‌مونه؟
حتی تو موزه هم پیداش نمی‌کنی.
درسته؟
ای‌جی‌کی.
ای‌جی‌کی تماس می‌گیره.
سلام.
ای‌جی‌کی.
ای‌جی‌کی تماس می‌گیره.
الو؟
ای‌جی‌کی.
الو! گوش کن.
تو به من گوش کن، خانم.
منو گول زدن.
منم گول خوردم، عزیزم.
کسی به اسم مدهو بوز اونجا کار می‌کنه؟
از کلکته‌ست. فرانسه درس می‌ده--
متأسفیم. تماستون با شماره‌ای که گرفتید برقرار نمی‌شه.
این چه خیانتیه!
و من فکر می‌کردم
بعد از ازدواجت بهش احترام
مثل مادرم می‌ذاشتم.
۸۰,۰۰۰ تا مرد
تو اپ آپ جیسا کوی هستن.
پس حتی اگه یه ماه تو اپ بوده باشه،
می‌تونی حساب کنی با چند نفر باید حرف زده باشه.
چرت‌وپرت نگو!
یه لگد به جات می‌زنم، داداش. این چرت‌وپرت نیست.
حساب کتاب ساده‌ست.
خیلی‌هاشون باید همین‌جا، تو جمشدپور باشن.
چی رو نگاه می‌کنی؟
هی...
من خیلی وقت پیش اشتراکتو کنسل کردم.
سلام.
شری.
شری؟
شماره‌ای که گرفتید در دسترس نیست...
مشغولم، پیام بده.
گوش کن، چند روز می‌رم بیرون. زیادی زرنگ‌بازی درنیار. به خانوادم نگو.
چرا می‌ری آگارتالا؟
چون سه روز طول می‌کشه برسم اونجا، و اگه ۱۰ روز بمونم،
اون موقع تا ۱۵ روز دیگه نمی‌خواد به این چیزا فکر کنم.
به چی؟
تو مؤسستتون بازیگری هم درس می‌دن؟
می‌دونم تو اپ آپ جیسا کوی هستی.
جدی؟
خب که چی؟ تو هم توشی.
پس چرا به من نگفتی؟
من حتی بهت نگفتم هر روز دو لیتر آب می‌خورم.
اتوبوس آگارتالا نگار
معتاد به موادی؟
تو یه اپ چت خدمات می‌دی.
خدمات؟ من اشتراک دارم، لعنتی! پولشو می‌دم.
جدی؟ پس پول می‌دی که با مردا چت داشته باشی؟
تو هم پول می‌دی. چه فرقی داره؟
برای من فرق داره. مردا این‌جورین!
آره! پس فقط مردا حق دارن هوس کنن، و ما باید باوقار باشیم؟
فکر کردم شب نامزدی بهت بگم، باهم بخندیم.
ولی نه! اگه یه دختر مجرد باشه و فعال ،
حتماً بی‌حیاست.
شری.
شری!
شری...
خسته شده بودم.
از رابطه‌های مسموم، دل‌شکستگی‌ها و بار احساسی خسته شده بودم.
می‌خواستم از همه اینا فرار کنم.
فقط می‌خواستم یه کم خوش بگذرونم.
بعد تو اپ باهات حرف زدم.
تو تو این دو ماه اولین و آخرین مردی بودی که ازم نپرسیدی
چی پوشیدم.
به جاش پرسیدی چی خوردم.
یکی که می‌خواست حرف بزنه و گوش بده. با تو خندیدن حال داد.
می‌دونم فقط یه بار حرف زدیم.
ولی نمی‌تونستم تو رو از سرم بیرون کنم.
بدون اینکه لمسم کنی، بهم دست زدی، شری.
دیگه به اپ نیازی نداشتم. فقط باید پیدات می‌کردم.
فقط یه شریرنو تریپاتی تو گوگل بود، از جمشدپور.
همسایه عمو جوی، خانم ترشی‌فروش کوشم، شوهرخواهرش.
من آدم خیلی ساده‌ای‌ام، خانم بوز.
فقط چیزای ساده رو می‌فهمم.
از یه خانواده درست میام.
برای خودمم یه خانواده درست می‌خوام.
من و تو... این رابطه درست درنمیاد.
تو هم مثل بقیه‌ای.
منم نمی‌خوام با یه ریاکار مثل تو باشم.
وای!
حالا با این کار فکر می‌کنی خیلی روشنفکری.
اشتباه می‌کنی، خانم بوز.
تو یه دروغگویی، یه زن فریبکار
با شخصیت سست.
شاید به همین خاطر این دومین باره که این اتفاق برات می‌افته.
تا حلقه‌ها رو عوض کنن، گل می‌ریزن.
انگار عروسی یه امپراتوره.
داماد باید لیاقت داشته باشه بهش بگن امپراتور.
عمو اینجاست.
بیا!
عروسی کنسل شد.
شری، برای کلاه باید اندازه‌ت کنیم. سرتو بنداز پایین.
کت صورتی بپوشی یا بنفش؟ بگو.
چرا اصلاً می‌پرسی؟ هر چی می‌خوای بیار.
منم تو عروسیم کورتای بانو رو پوشیدم.
عمو، فکر کنم باید بنویسیم «مدهو با شری»، نه «شری با مدهو».
- اوه، آره... - عروسی کنسل شد!
ولی چرا مدهو تو همچین اپی بود؟
تو استادی سانسکریت.
به چی فکر می‌کردی که رفتی تو همچین اپی؟
بانو، لطفاً پرخاش نکن.
اگه شریرنو این‌جوری واکنش نشون داده،
نمی‌دونم بقیه چی کار می‌کنن.
یه شورش راه می‌افته.
جنگ.
جنگ می‌شه.
پله‌ها کجاست؟
طبقه بیست‌وپنجه.
نیازی به دعوا یا بحث نیست.
ما آدمای متمدنی هستیم و باید مثلش رفتار کنیم.
متمدن، به درک!
از این بنگالی‌ها دیگه چی توقع داشتیم؟
تو کلوپ تحقیرمون کردن.
زنا داشتن نوشیدنی می‌خوردن.
سیگار می‌کشیدن و ورق‌بازی می‌کردن.
حتی درباره سیاست حرف می‌زدن.
در حالی که مردا
مثل سگای خونگی دنبال زنا می‌دوییدن.
بازنده‌ها.
اگه زناشونو دوست دارن، بازنده‌ان.
حس خوبی به این قضیه ندارم.
مدهو باید به شری می‌گفت.
ولی معلومه که می‌خواست بهش بگه، شونا.
ولی واکنشی که شری نشون داد...
راستش، این بیشتر درباره شخصیت خودش حرف می‌زنه تا مدهو.
دقیقاً. شخصیتش زیر سؤاله.
چرا داری نقش قربانی بازی می‌کنی؟ هر دوشون تو اپ بودن.
- جوی بوز! - گوش کن...
ماهی‌ها، قوچ، بزغاله، خرچنگ، ترازو...
یک، چهار، هفت، هشت، ۱۲.
آقا.
من تو طالعش هیچ عیبی نمی‌بینم.
عیب از بدو تولده، کشیش.
طالعش اوکیه.
روی کاغذ، با بیشتر دخترا سازگاره.
ولی وقتی دختره باهاش آشنا می‌شه...
شیر به مار بدم؟ یا برای گاو چراغ روشن کنم؟
اسممو عوض کنم؟ فقط بگو چی کار کنم، کشیش.
هفتمین دور کامل شد.
آقا، حالا می‌تونید
هفتمین قسم رو به عروس بدید.
اینکه بعد از ازدواج، هر زنی
براتون مثل خواهر یا مادر می‌شه.
برای بقیه عمرتون،
هیچ نفر سومی تو زندگی عاشقانتون دخالت نمی‌کنه.
کشیش، اگه عمرمو با این بگذرونم، زن واقعی کی میاد؟
آقا، چرا این‌قدر احساسی شدی؟
این یه ازدواج خیالیه.
زود پول رو از طریق UPI منتقل کن
و اسم دخترا رو بگیر.
همه بگید «شری».
شری!
مه پاک شد حس آزادی می‌کنم
از وقتی پیدات کردم از وقتی تو قلبمی
هر جا نگاه کردم، تو رو دیدم تو یکی از میلیون‌ها بودی
منو مال خودت کردی و بعد منو ول کردی
دیگه من
سایمو پیدا نمی‌کنم
اینه عشق؟
عشق یعنی این؟ بهم بگو
بادها شاهد قلب شکستم هستن
اقیانوس عمیقه ولی ساحلاش خشکن
شبا تنهان روزا می‌گذرن
گم شدم و تنهام
سروصدا ساکت به نظر می‌رسه
همه‌جا پر از مهه
چطور همه چیزای پراکنده رو جمع کنم؟
رابطمون شکسته
حالا چطور بهت اعتماد کنم؟
وقتی ابر خیانت می‌کنه زمین چی کار می‌کنه؟
کسی که براش دعا کردم، منو نابود کرد
عشق منو به یه چهارراه رسونده
دیگه من
سایمو پیدا نمی‌کنم
اینه عشق؟
عشق یعنی این؟ بهم بگو
بادها شاهد قلب شکستم هستن
اقیانوس عمیقه ولی ساحلاش خشکن
شبا تنهان روزا می‌گذرن
گم شدم و تنهام
نه! تو به من گوش کن! چرا به من زنگ می‌زنن؟
بهتره بهشون بگی.
نه! ما پولمونو دادیم!
قطع کن حالا!
چی شد؟
نمی‌تونن سالن رو کنسل کنن.
ما نصف پول رو دادیم، ولی اونا سهمشونو ندادن.
حالا مسئول سالن داره اذیتمون می‌کنه.
رفتار معمول تریپاتی‌های پررو.
تو مراسماشون خیلی پز می‌دن،
و اگه چیزی درست پیش نره، یه مشکلی بشه، پول نمی‌دن!
آره.
چندش‌آوره.
هی، مدهو داره میاد.
مدهو! بیا، بیا.
بشین.
لازم نیست سالن هدر بره.
اگه یکی رو می‌شناسی که مجرده،
می‌تونه ازش استفاده کنه.
چی؟
چی شد؟
بیا دیگه، جوی!
خب، حداقل بگو تیپت چیه.
بذار حدس بزنم... پرجنب‌وجوش و بامزه.
یکی که بتونه با حس شوخ‌طبعی بامزه‌ش جور دربیاد.
ایده پرفروش.
«عمو رو سکوئی که برای نوه‌ش بود عروس می‌کنه.»
هیجان و رومنس هم داره.
هی، خفه شو!
نمی‌تونید منو مجبور کنید ازدواج کنم فقط برای اینکه سالن استفاده بشه.
نه، این توهین به مقدساته.
توهین به مقدسات نیست، عمو. تو ذاتاً خیلی رمانتیکی.
می‌دونم رابطه‌ها سختن، ولی مطمئنم تو از پسش برمیای.
آره، رابطه‌ها سختن،
ولی منم خیلی مطمئنم
تو هم از پسش برمیای.
به من اعتماد کن.
من بهت اعتماد دارم.
برای همین از امروز، برگرد سر کار.
زود فراموشش کنیم، همه‌چیز یادمون می‌ره.
به کی داشتی آپارتمانا رو نشون می‌دادی؟
بابا...
هفته بعد شرکت می‌ره خارج شهر. باید برم کلکته.
داری می‌پرسی یا خبر می‌دی؟
من باهاش می‌رم.
تنها نیست، می‌تونه کار هم بکنه.
پس کارای خونه چی؟
نگران نباش.
همه‌چیزو به پرامیلا یاد دادم.
بادوم‌زمینی‌ها باید با شعله کم خشک بو داده بشن، نه تو روغن.
چتنی باید به روش سنتی آسیاب بشه.
با پیاز، فلفل و لیمو. همه‌چیز روبراهه، نگران نباش.
من درباره غذا نمی‌پرسم.
می‌خوام بدونم کی قراره به نیشا کارای خونه رو یاد بده.
بهت گفتم دیگه...
درس خوندن بهت استقلال می‌ده.
ولی فرهنگ خانواده رو کنار هم نگه می‌داره.
دخترای مدرن...
خونه پدری و خونه شوهرشونو از هم جدا می‌کنن.
اون برنامه چیه، پرامود؟
عروس پرخرج.
پرخرج.
امتحاناتت تموم شد، شری.
بیا، حال بهتری پیدا می‌کنی.
نه، نمیام.
یه لگد بهت می‌زنم، داداش.
ساراسواتی پوجائه.
بهترین دخترای مجرد هند الان باید تو بنگال باشن.
خیلی بهتر از مدهو بوز.
مدهو بوز؟
اون کیه؟
عمو، می‌تونی برامون چای بیاری؟
آره، الان.
- شکر کم. - اوکی.
مرسی.
اوه.
حالت خوبه؟
پس وانمود نکن که با گفتن «مدهو بوز کیه؟» فراموشش کردی.
وانمود به فراموشی فراموش کردنو راحت‌تر می‌کنه.
تو هنوز جوونی. نمی‌فهمی.
عمو، این برای تو اولین بود، ولی من کلی داشتم.
می‌تونستم تو جدایی‌ها پی‌اچ‌دی بگیرم.
تو دختری پیدا کردی که نمی‌خواست هیچ‌چیزتو عوض کنه.
اون تو رو همون‌جور که بودی دوست داشت.
نمی‌خواست به تو بخنده، می‌خواست باهات بخنده.
و تو به خاطر یه دلیل احمقانه ولش کردی.
می‌دونی، یه بار داشتم می‌رفتم دوستمو ببینم.
اون پیام داد، «کجایی؟»
به جای اینکه بنویسم «دارم میام»، نوشتم «تو راه خودمم».
تو همون یه ثانیه، بزرگ‌ترین کشف زندگیمو کردم.
همه‌مون تو راه خودمونیم، عمو.
حرکت کن.
- حرکت کن! قطارمو از دست می‌دم. - اوه، آره.
این خیلی دردناکه، دیپو.
دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
یه لیوان کوچیکو نمی‌تونی هضم کنی
و می‌خوای یه بطری رو قورت بدی؟
واقعاً دلم برای مادو تنگ شده.
منظورت چیه دلت براش تنگ شده؟
خودت که تازه گفتی «مادو بوز کیه؟»
دروغ گفتم.
به تو و به خودم.
ولی دیگه نمی‌تونم.
اون تو وجودم پخش شده.
این تو نیستی.
این نوشیدنیه که داره حرف می‌زنه، رفیق.
فردا صبح که سرحال شدی، مادو بوز رو فراموش می‌کنی.
هی، گوش کن.
سعی نکن زیادی خوب جلوه کنی.
اگه حتی فکر رفتن به کلکته به سرت زده،
باید از رو جنازه‌م رد شی، اینو یادت باشه.
- سلام. - سلام.
خانم بوز رو کجا می‌تونم پیدا کنم؟
شری!
ببخشید.
جوون، احتمالاً تو کتابخونه‌ست.
سلام.
نمیت.
اینجا چی‌کار می‌کنی؟
هیچی عوض نشده، مگه نه؟
حتی امروز که خانم مادو بوز رو می‌بینم...
کما.
ببین، اِم...
مادو، ببخشید که این‌جوری پیدام شد.
ولی واقعاً دلم برات تنگ شده.
میدونی، تازه مدرک پزشکی‌مو از جانز هاپکینز گرفتم.
دارم با بابام یه بیمارستان باز می‌کنم.
۲۶۰ تخت، چندتخصصی--
تبریک می‌گم. بهت میاد.
ببین، ببخشید. می‌دونم خیلی گند زدم.
ما حسابی عاشق هم بودیم، مدی.
نمی‌تونی یه بار منو ببخشی؟
فکر نمی‌کنی برای عذرخواهی دیر شده؟
منم وقتی شنیدم با یه آدم مسن نامزد کردی، همین حس رو داشتم.
ولی... ولی موضوع این نیست.
موضوع اینه که تو کلکته‌ای و من شانس دارم اشتباهمو درست کنم.
نمیت.
مادو، ببخشید.
لطفاً منو ببخش.
مادو، لطفاً.
ببین، بیا بریم بیرون یه کم حرف بزنیم.
نیشا برای یه برنامه کاری اومده بود اینجا. منم اومدم یه چیزایی بهش بدم.
می‌خواستم برم که تو رو دیدم.
گفتم یه سلامی بکنم.
سلام، داداش.
سلام، سلام.
شری.
حتماً.
همون موقع که دیدمت، فهمیدم.
آشوک کومار.
تو حتماً نمیت باشی. منم فهمیدم.
بازیگره آماتور!
نمی‌خوای دعوتم کنی بشینم؟
مادو.
خانم بوز.
می‌خواستم باهاتون یه‌کم خصوصی حرف بزنم.
آقا، می‌تونید دو دقیقه ما رو تنها بذارید؟
- ببخشید؟ - بفرمایید.
شما دو تا تو کتابخونه کلی گپ زدید. نمی‌تونید دو دقیقه به من وقت بدید؟
مگه تعقیبمون کردی؟
چرا می‌خوای بدونی؟
حتی یه بارم برنگشتی نگاه کنی،
فقط داری میری جلو.
من بیرون منتظر می‌مونم.
- خیلی متأسفم. - اشکالی نداره.
- ممنون. - آره.
ممنون.
هر مرد دیگه‌ای جای من بود،
وقتی از اون اپلیکیشن خبردار می‌شد، همین‌جوری واکنش نشون می‌داد.
ولی حالا همه‌چیز روبراهه.
آروم شدم.
تو رو می‌بخشم.
بهت اجازه می‌دم هر کاری دوست داری بکنی...
ولی تو یه حد مشخص.
چرا تو باید حد منو مشخص کنی؟
فکر می‌کردم عوض شدی.
ولی هنوز داری قضاوت می‌کنی.
داری سعی می‌کنی کنترلم کنی و محدودم کنی...
داری بهم یاد می‌دی حدم چیه.
اونوقت اومدی منو ببخشی؟
مگه تو استاد زبان سانسکریت نیستی، شری؟
ولی هنوز نتونستی معنی عشق رو بفهمی.
عشق فقط عشق می‌خواد، عشق برابر.
من و تو، برابر.
و این‌جور عشقی
تو هیچ‌وقت نمی‌تونی بهم بدی.
بله، سلام.
یکی از این خانواده بالاخره زنگ منو جواب می‌ده؟
کی اومدی اینجا؟
دارم تاوان اشتباهات تو رو می‌دم.
باید مسئله سالن رو حل کنیم. یه جای جدیدم باید ببینیم.
میای دنبالم یا خودم تاکسی بگیرم؟
این سالن‌دارای لعنتی!
نصف سهم رو از من می‌خوان.
پروانه‌شونو باطل می‌کنم.
به هر حال نصف هزینه‌ها مال ما بود.
خانواده داماد فقط سود می‌برن،
نه ضرر.
خانم کوشم تریپاتی.
- اینو نگو. - نه.
خانم کوشم.
گوشیت کجاست؟
داداش.
تو هتل یه کم استراحت کن.
مسئله سالن رو حل می‌کنیم.
نیازی نیست.
کافی استراحت کردم.
داداش.
سالن‌دارا راضی شدن.
موضوع رو حل کردم.
بذار اینم من حل کنم.
باشه.
از کی این ماجرا شروع شده؟
از کی؟
چه فرقی می‌کنه؟
اگه بگم یه هفته‌ست به‌جای یه ماه، کمتر اذیت می‌شی؟
حتی خجالت نمی‌کشی!
قبلاً خجالت می‌کشیدم.
خیلی خجالت می‌کشیدم.
با خودم می‌گفتم چطور تونستم این کارو بکنم.
تا حالا همچین کاری نکرده بودم.
وقتی جوی
پیشنهاد مادو رو آورد،
شروع کردیم به حرف زدن.
کم‌کم یه رفاقت حسابی باهم پیدا کردیم.
با جوی بودن باعث شد خود واقعیمو پیدا کنم.
عشق و هویتی که دنبالش بودم، تو این ۲۸ سالی که با تو بودم.
یه همسر
یه مادر
یه جاری.
همه هویتم فقط همینا بود.
جز اینا، کوشم کی بود؟
چرت و پرت نگو.
واقعاً داری برای رابطه‌ت با این یارو بهونه میاری؟
دارم به دخترم یاد می‌دم.
اجازه می‌دم کار کنه.
به زنم احترام می‌ذارم.
تو جامشدپور مرد دیگه‌ای هست که تو این سن به زنش اجازه کار کردن داده باشه؟
تو کی هستی که به من اجازه بدی؟
تو فقط رو بیزینس و خونه قدرت داری، نه رو عزت نفسم.
ادویه‌ها رو خودم آسیاب می‌کنم.
زیر آفتاب داغ خشکشون می‌کنم.
می‌ریزمشون تو شیشه و یه کم پول درمیارم
که یه روز بهم نگن
«بهت اجازه دادم کار کنی!»
چند سالمه؟
فقط چند سال از شری بزرگ‌ترم؟
اون هنوز زندگی جدیدشو شروع نکرده، ولی زندگی اجتماعی من باید تموم شده باشه؟
یه چیزی غیر از قرارداد اجاره بخون، بانو تریپاتی.
پنجاه سالگی حالا مثل چهل سالگیه.
تو به من احترام نمی‌ذاری.
هر روز داری بهم توهین می‌کنی.
توهین؟
اگه گاهی با محبت بهت بگم ساده یا کم‌عقل...
این می‌شه توهین؟
نمی‌تونم یه کم شوخی کنم؟
من می‌تونم مسخره‌ت کنم؟
بگو ببینم.
می‌تونم بهت بگم کندذهن یا پرخور؟
جلوی بقیه؟
بی‌خیال.
جاری فقط یه کم راهشو گم کرده.
چند روز دیگه حالش خوب می‌شه.
گم نشده!
مامانم عاشق شده.
تو نمی‌فهمی.
تو...
داری برای همیشه منو ول می‌کنی؟
کوشم!
تو...
داری منو ول می‌کنی؟
اگه روزی سه بار برات غذا و دارو بفرستم، بانو
حتی نمی‌فهمی که نیستم.
بانو، ببخشید که این‌جوری شد.
ولی من عاشقشم و برای این متأسف نیستم.
این‌قدر ازم متنفری؟
ازت متنفر نیستم.
ولی نمی‌تونم عاشقت باشم.
کوشم...
هر کاری کردی...
فقط بابتش عذرخواهی کن.
می‌بخشمت.
من خیلی بخشنده‌م.
از من عذرخواهی کن.
می‌بخشمت.
برای چی باید عذرخواهی کنه، داداش؟
این اخلاق‌بازی فقط برای جاری منه؟
هر کاری تو کردی، باید جاری من تاوانشو بده؟
اگه این خوشحالش می‌کنه،
من طرفدارشم.
هر کاری بکنی یا هر جا بری،
من مثل همیشه دوستت دارم و بهت احترام می‌ذارم.
الو؟
کی؟
چی شده؟
مامان داشت با بچه‌ها برای ساراسواتی پوجا تمرین می‌کرد
که لیز خورد و افتاد.
غشش کرد.
باشه، خیلی خب.
دکتر بانرجی گفت تو این سن افتادن می‌تونه حسابی دردسرساز باشه.
نبضش پایین اومده. تعداد پلاکت‌هاشم از قبل کم بود.
ببریمش بیمارستان؟
فایده‌ای نداره، کوشم.
مامان دفعه قبل بهمون گفت.
دیگه نمی‌خواد بره بیمارستان.
برای جشن ساراسواتی پوجا خیلی ذوق داشت.
مثل بچه‌ها حسابی هیجان‌زده بود.
بگو چرا این‌قدر نگران شدی.
دارم بهت می‌گم.
مامان کاملاً خوب می‌شه.
مطمئنم تا اون موقع حالش بهتر می‌شه.
تا جشن هنوز هفت روز مونده.
فکر نکنم بتونه جشن رو ببینه.
خب، پس حالا جشن رو برگزار کنیم.
وقتی پای ایمان وسطه، نباید به تاریخ و ساعت فکر کنیم.
باید هر روز الهه رو ستایش کنیم.
باشه.
بیا یه مراسم کوچیک راه بندازیم.
چرا کوچیک؟ همون‌جوری که مامان‌بزرگ می‌خواست برگزارش می‌کنیم.
همین کارو می‌کنیم. بیا.
دیپو، زود چمدوناتو ببند و بیا کلکته.
یه لگد بزنم بهت، داداش!
حالا اونجا چی‌کار کنم؟ اون اتفاق بدبختانه که افتاده.
چه حرف مزخرفی.
منم که دارم چرت می‌گم؟ چرا از جاری‌ت نمی‌پرسی؟
این چه نیازی بود تو این سن همچین تصمیم تندی بگیری؟
آقای بانو که نه دزده، نه قاتل.
هیچ‌وقت هم خشن نبوده.
دیپو، تو نمی‌فهمی.
یا شاید هیچ‌وقت نفهمیدی، مثل من.
عشق فقط عشق می‌خواد.
عشق برابر.
عشق و احترام
باید دوطرفه باشه.
دکتر بیخودی ما رو نگران کرد.
وقتی مامان‌بزرگ فهمید داریم الهه رو میاریم خونه،
فوری حالش بهتر شد.
دلم ساده بود
یه چندتا اشتباه کرد
دلم ساده بود
یه چندتا اشتباه کرد
عصبانیتت عذابم می‌ده
شادیم نصفه‌نیمه‌ست
اگه از دلت بیرونم کنی
کجا برم؟
چطور تو دنیا سرگردون بشم؟
بذار برگردم به دلت
چطور تو دنیا سرگردون بشم؟
بذار برگردم به دلت
یه چندتا اشتباه کرد
چرا دعوا کردیم؟ چی‌کار کردیم؟
هنوز بهش فکر می‌کنم
وقتی از دستم ناراحت شدی و رفتی
چرا جلوتو نگرفتم؟
اگه پرنده‌ای از قایق پر بکشه
برمی‌گرده همون‌جا
تو خونه منی
کجا برم؟
چطور تو دنیا سرگردون بشم؟
بذار برگردم به دلت
چطور تو دنیا سرگردون بشم؟
بذار برگردم به دلت
دلم ساده بود
مادو کجاست؟
خانم بوز.
یکی بهم گفت
من «پادشاه خنگ‌ها» هستم.
راست می‌گفت.
بعد تو بهم گفتی مرد خودبرتربین.
اونم درست بود.
ولی من
یه ویژگی دیگه هم دارم.
تا الان با کسی نبودم
خب، هیچ مشکلی ندارم.
فقط هیچ‌وقت به کسی این‌قدر نزدیک نشدم.
هر کاری کردم که بهت بگم.
ولی استرس داشتم که...
فکر کردم ولَم می‌کنی.
همیشه فکر می‌کردم
من مثل بانو تریپاتی نیستم.
من تحصیل‌کرده و روشن‌فکرم.
تنگ‌نظر نیستم.
با همه برابر رفتار می‌کنم.
ولی پایه همونه.
و این‌جوری بزرگ شدم
و این تربیت بیشتر از نصف مردای این مملکته.
شاید تو جغرافی رد بشن
ولی تو نشون دادن اخلاقشون استادن.
چون فقط اینو یاد گرفتیم.
فامیلم، آقا پرامود
بهترین دوستم، دیپاک
شاگردم، راکش...
شاید اگه تو محیطی مثل تو بزرگ می‌شدن،
فرق می‌کردن.
ولی من تلاش می‌کنم.
تا جایی که بتونم تلاش می‌کنم.
بیشتر از زمانی که برای دکتری کار کردم، رو این کار می‌کنم.
عمرمو صرف یاد دادن به بقیه کردم.
حالا خودم شاگرد می‌شم.
و دیگه هیچ‌وقت نمی‌گم به یه خانم اجازه چیزی بدم.
چون خودش می‌تونه انتخاب کنه.
و شاید اشتباه کنم.
ولی عذرخواهی می‌کنم.
درستش می‌کنم، ولی منو از مدرسه اخراج نکن.
لطفاً بهم فرصت بده دوباره امتحان بدم.
می‌دونم نمیت خوش‌تیپه.
جوون، پولدار و باهوشه.
من این ویژگی‌ها رو ندارم.
ولی هرجور که باشم،
بهت عشق برابر می‌دم، خانم بوز.
تو...
و من همدیگه رو دوطرفه دوست داریم و احترام می‌ذاریم.
چون «دختر خوشگل و پسر خنگ...»
اینه...
کمدی رمانتیک واقعی.
دارم ازت تعریف می‌کنم، تو ناراحتی.
آدم تنها چه خوشحال باشه چه غمگین، یه‌جور به نظر میاد.
نمیت؟
باهاش ناهار خوردم، فکر کردی باهاش رابطه دارم؟
عشق نیست، نمی‌تونه دست‌کم رفاقت باشه؟
مرد خودبرتربین لعنتی!
صبر کن.
دنبال چی می‌گردی؟
حلقه.
از وقتی پسش دادی، همیشه همراهمه.
و حالا که زمان به نفعمه...
سرنوشتم مثل خودمه. لنگ.
سرنوشتت مثل خودته.
- حیرت‌انگیز. - چی؟
هنوز یادت نرفته؟
نه.
تبریک، شری.
ما نامزد کردیم.
وقتی آروم آروم میاد