.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
حیدرآباد، ۲۰۰۲
آیا وقتی ابری به آب تبدیل می شود، این یک شکست است؟
آیا وقتی آب به بخار تبدیل می شود و بالا می رود، این یک پیروزی است؟
این فقط چرخه آبه!
به همین ترتیب، آیا برد و باخت های ما فقط بخشی از چرخه زندگی نیستند؟
بزن بریم! پیروزی از آن ماست!
زود باش! بزن بریم!
کات!
- برداشت، خوب بود. - باشه.
آقا، تهیه کننده منتظره تو کاروان باهاتون صحبت کنه.
- سلام! حال شما چطوره، آقای تهیه کننده؟ - خوبم.
صحنه منو دیدی؟ عالی نبود؟
فیلم خیلی خوب از آب دراومده.
مقدمه اش فوق العاده بود.
فیلم صدم من حتماً ۱۰۰ روز اکران میشه! چی میگی؟
چی شده آقا؟ چیزی هست که بخوای بهم بگی؟
- راستش... - لطفا بگو. مشکل چیه؟
من دیگه نمیتونم این فیلم رو ادامه بدم، آقا. بیا تمومش کنیم.
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
ولی... دقیقا مشکل چیه؟
پولم تموم شده.
هنوز سه کرور دیگه لازم داریم تا این فیلم تموم شه.
سرمایه گذارا کنار کشیدن، و هیچ خریداری هم جلو نمیاد.
نه یکی، نه دو تا...
با احتساب اکران هفته پیش، شما نه تا فیلم شکست خورده داشتید!
مگه چندتا فیلم شکست خورده میتونه از محبوبیتش کم کنه؟
اون داره این فیلم رو هم بدون دستمزد بازی میکنه.
صبر کن. بذار باهاش صحبت کنم.
لطفا عجولانه تصمیم نگیر.
- من با پخش کننده هامون صحبت میکنم. - من تازه از بحث کردن با اونا اومدم.
اونا یا میخوان این فیلم رو مجانی بسازیم
یا میخوان شما ضرر فیلم های قبلیتون رو جبران کنید.
من انتظارات زیادی از فیلم صدم شما داشتم، آقا.
فکر میکردم بتونیم بفروشیمش.
من نمیتونم این فیلم رو ادامه بدم، آقا.
متاسفم. لطفا منو ببخشید.
متاسفم، آقا.
جمع کنید!
لحظه ای که همه منتظرش بودید... جایزه بهترین بازیگر مرد!
و برنده این جایزه آقای سوریا کومار برای فیلم 'رهبر توده' هستند.
حالا، تهیه کننده، آقای سیواکاسی گارو، جایزه رو به ایشون تقدیم میکنن.
در حضور همه شما،
جشن اولین اکران فیلم 'رهبر توده' در حدود ۱۵۰ منطقه.
برو کنار! برو کنار!
- یه امضا، آقا. - هی! منو هل نده!
برو کنار.
- آقا، حالتون خوبه؟ - من خوبم.
- برو کنار. برو. - باشه.
جایزه ایالتی آبینای رتنا
اوه، نه! شکست.
برادر، بده به من.
- میرم با یه دونه دیگه عوضش می کنم. - نایاک...
فکر می کردم من بهترین بازیگرم.
اما الان فهمیدم که من بازیگر مورد علاقه اون هام.
این همون چیزیه که می خواستم.
این رو به عنوان نشونه ای از عشقشون گرامی می دارم.
خب که چی؟
عشق اونا شکمت رو سیر می کنه؟
بیا. وقت شامه.
چی شده عزیزم؟
آرو، فیلمم توقیف شد.
حس می کنم دارم همه چیز رو از دست می دم.
ثروت رو.
شهرت رو.
و بالاتر از همه، عشق طرفدارام رو.
آروم باش عزیزم. اونطوری نمیشه.
تو به خیلی ها کمک کردی.
مطمئنا یکی از اون ها در عوض بهت کمک می کنه، درسته؟
یه دقیقه.
- الو؟ - سلام، نایاک. منم، سوریا.
سوریا آقا! چه سورپرایزی! حالتون چطوره؟
خیلی خوب نیستم.
یکی از فیلم هام وسط راه به مشکل خورده.
فیلم صدمم.
- آه. - باید یه سری بدهی ها رو صاف کنم.
میشه سه کرور به من قرض بدی؟
اوه! این که چیزی نیست.
من ده تا فیلم خیلی موفق با شما داشتم.
نباید به شما کمک کنم تا یک نقطه عطف رو در حرفه تون، فیلم صدمتون، به پایان برسونید؟
این چه حرفیه آقا؟
اما یه درخواست کوچیک دارم.
درخواست؟ چیه نایاک؟
چیز بزرگی نیست.
من پسرم رو به عنوان قهرمان معرفی می کنم.
یه پروژه پرهزینه است.
یه شخصیت مهم تو اون فیلم هست، آقا.
- شخصیت؟ - لطفا ردش نکنید، آقا.
نقش خیلی مهمیه.
شخصیت پدر همیشه کنار قهرمانه.
این شخصیت تو هر صحنه ای هست، به جز آهنگ ها و مبارزه ها.
آقا...
من سه کرور به شما قرض میدم، در حالی که کاملا آگاهم که پس نمی گیرمش.
پس، لطفا این کار رو انجام بدید، آقا.
بهش فکر کنید و تا فردا به من خبر بدید.
باشه. بعدا می بینمتون، آقا.
شکوه سوریا از بین رفته.
فیلم صدمش توقیف شده!
توزیع کننده ها خواستار بازپرداخت هستند
و گفته میشه که دلیلش کنار کشیدن سرمایه گذاران هست.
آیا پرده روی حرفه فیلم سازی سوریا افتاده؟
فقط زمان مشخص می کنه.
ایشور.
ایست.
آقا، لطفا بایستید.
لطفا برگردید.
هی، به من گوش کن!
- قربانیان سزاوار عدالت هستند! - لطفا یه قدم عقب برید، آقا.
- از همه شما خواهش می کنم. لطفا این کار را متوقف کنید. - سوریا، پایین، پایین.
ما نمی رویم، و او را هم رها نخواهیم کرد!
مرگ بر سوریا
اونهاش سوریا!
- سوریاکومار، مرگ بر تو! - سوریاکومار، مرگ بر تو!
- سوریا، مرگ بر تو! - سوریا، مرگ بر تو!
آقا، ما هر کاری که می تونستیم انجام دادیم.
چطور می تونن ازت بخوان همین الان پول رو پرداخت کنی؟
مگه ما قراردادی امضا کردیم؟
من بهشون قول دادم.
ویشنو، این صدمین فیلم منه.
هر چقدر هم که طول بکشه، ما این فیلم رو تموم می کنیم و با دنیا به اشتراک می گذاریم.
از هر کسی که می شناختم کمک خواستم.
هر راهی برای گرفتن وام رو امتحان کردم.
و دیگه دارایی برای فروش نداریم.
راه دیگه ای نمی بینم، آقا.
این خونه و همه ماشین ها رو بفروش.
سوریا...
تو با تمام وجودت این خونه رو ساختی.
نه... این یه قصره.
یه ستاره تو یه قصر شیشه ای زندگی می کنه.
و اون باید همونجا باشه.
روزی که اون به خیابون ها بیاد،
حتی طرفداراش که یه روز اون رو روی شونه هاشون میذاشتن، ترکش می کنن.
تو نمی تونی تحملش کنی.
از چیزی که می خوام بگم خوشت نمیاد.
منم ازش خوشم نمیاد.
اما... برای تموم کردن فیلم صدمت
و آروم کردن هرج و مرج بیرون،
پیشنهاد نایاک بهترین انتخابمونه.
آقا!
سه کرور همین الان به حسابتون واریز شد، آقا.
- سه کرور؟ به حساب من؟ - بله، آقا.
- حتما حساب اشتباهی رو چک کردی. - نه، آقا.
- مطمئنم حساب شماست. - درست چک کردی؟
- بله. - کی فرستاده؟
سلام؟ اینجا بانک آندرا، راجاهموندری. چطور می تونم کمکتون کنم؟
من مدیر برنامه های سوریا، بازیگر سینما، هستم که از حیدرآباد تماس می گیرم.
چی؟
از خونه سوریا، بازیگر سینما؟ واقعا؟
- بله. ما به یه سری اطلاعات نیاز داریم. - بفرمایید.
سه کرور روپیه از طرف بانک شما به حساب آقای من واریز شده.
میشه لطفا اطلاعات فرستنده رو در اختیار ما قرار بدید؟
- لطفا یادداشت کنید. - یه دقیقه صبر کنید لطفا.
هی، به آنجی بگو بیاد اینجا.
انجمن هواداران ایالتی سوریا آندرا پرادش
سوریا انجمن هواداران ایالتی
- ایست گوداواری، آنجی. - بله، منطقه ایست گوداواری.
برادر، این همون اسمیه که دنبالش بودی.
اونو میشناسی؟
- داداش، میشه یه بلیط دیگه بدی؟ - نه. برو پی کارت.
سینما دورگا راجاموندری، ۱۹۸۷
با بازی سوریاکومار رهبر توده ها
صندلی ۲.۵۰ روپیه
اوه، نه! سالن پر شده.
- اون بنر قرمز مال منه، داداش. - این یکی؟ عالیه!
- تو! تو یه طرفدار واقعی هستی! - بلیط، لطفا؟
- بفرمایید! برو، لذت ببر! - بابا! بابا!
اونجا. اونجا بلیط میفروشن.
من اون گل ها رو گذاشتم، داداش.
- یکی دیگه لطفا، داداش. - بفرمایید.
- گمشو، ای ولخرج! - هی، آقا. دو تا بلیط بده.
- فقط دو تا بلیط. - هی! چی؟
مگه من شبیه دلال بلیط میمونم؟
من آنجی هستم.
رئیس انجمن هواداران سوریا. حالا برو.
لطفا اینطوری نگو، پسرم.
به پسرم قول دادم اگه امتحان انگلیسیش رو قبول شه، ببرمش سینما.
اوه!
لطفا به خاطر اون دو تا بلیط به من بده.
به ما بده، پسرم.
بهش بگو. بهش بگو.
سری کریشنا دوارایا به عنوان آندرا بوجا شناخته میشه،
که یعنی اون پادشاه آندرا هست.
زبان مادریش تولو هست، اما تلوگو صحبت میکنه و دوست داره.
- فقط خفه شو! - اون--
یه فیلم انگلیسی داره اون بغل پخش میشه. برو اونو تماشا کن!
- گمشو! - داداش، پس دو تا بلیط من چی؟
- بستی؟ بفرما. باشه، برو. - بستم، داداش. باشه.
شما بلیط اضافه دارید. نمیتونید دو تا به ما بدید؟
هی! نمیفهمی؟ فکر میکنی اینا کین؟ طرفدار!
اونا تمام شب به سینما روبان میبندن، صبح زود کات اوت ها رو علم میکنن،
و با پول خودشون بنر میزنن.
و حالا دو تا بلیط میخوان.
انتظار دارید فقط چون رسیدید اینجا بهتون بلیط بدیم؟
اونم برای اولین نمایش رئیسمون.
بحث بیشتر ممنوع.
- بچه ها، اونجا نصبش کنید. - باشه، داداش.
- بزنید بریم، بچه ها. بلندش کنید. - بلندش کنیم، داداش؟
- بالاتر، داداش؟ - آره، بلندش کن.
- هی، ساگار! - آره. همینه.
هی، ساگار!
ساگار! هی، ساگار!
ساگار!
- یه پسر کوچولو دیدی؟ نه؟ - نه.
هی، ساگار!
ساگار!
هی!
سا-- هی، ساگار!
هی، مراقب باش پسر!
رهبر توده
پادشاه آندرا.
داداش! بلیط ها رو الان میدی؟
آره!
رهبر توده
من ده ساله طرفدار رئیسم. ولی اون فقط تو ده سالگی یه طرفدار شد!
پادشاه آندرا!
من از اسمی که ساخت خوشم اومد.
برای همین خودم شخصا 'انجمن هواداران پادشاه آندرا' رو ثبت کردم.
اون موقع بود که مردم شروع کردن به صدا کردن تو با اسم 'سوریا، پادشاه آندرا'.
انجمن هواداران پادشاه آندرا. رئیس، ساگار. پی.
پس…
طرفدارم برام پول فرستاده؟
اون تا حالا منو دیده؟
فکر نکنم، داداش.
اون اهل راجاهموندری نیست، بلکه از یه روستای کوچیک همسایه است.
وقتی اونجا زندگی میکردم میدیدمش.
از وقتی که به حیدرآباد نقل مکان کردم ندیدمش.
باور اینکه اون تو این مدت کوتاه اینقدر پیشرفت کرده سخته.
تمومش کن!
این چیه، آقا؟
اون میگه از طرف یه طرفداره، و شما همینجوری باور کردید؟
این روزا مردم حتی وقتی ازشون پول قرض بخوای هم قرض نمیدن.
پس چطور یه طرفدار ناشناس بدون اینکه دیده باشه یا ازش خواسته باشی برات پول میفرسته؟
درسته!
چرا باید کسی بهم کمک کنه
بدون اینکه حتی منو دیده باشه یا انتظار چیزی در ازاش داشته باشه؟
میخوام بدونم چرا.
- من میرم ببینمش. - چرا شما باید برید، آقا؟
من اطلاعاتشو میگیرم و ازش دعوت میکنم بیاد اینجا.
اون بهم کمک کرد.
من بهش مدیونم.
پس منم که باید برم ببینمش.
گزارش ها میگن که آب در حال بالا اومدنه و داره محله های پایین دست رو غرق میکنه.
- میشه یه چای زنجبیلی مخصوص بگیرم؟ - خبر فوری…
خبر فوری! طرفداران بازیگر سوریا به خبرنگار ایشوار حمله کردند!
در هتل بابای ویجایاوادا، ایشوار با چند تا از طرفدارها درگیر شد،
که باعث یه درگیری خشونت آمیز و حمله وحشیانه شد.
خبرنگارا دارن علیه سوریا اعتراض میکنن
در باشگاه مطبوعات ویجایاوادا.
برای اطلاعات بیشتر، وصل میشیم به خبرنگار رخا.
خبرنگارا رو میشه دید که اینجا دارن اعتراض میکنن.
الان خبرنگار ویجایاوادا، ایشوار، به ما ملحق میشه.
بفرمایید، آقای ایشوار.
پیام شما به بازیگر سوریا از طریق این اعتراض چیست؟
ما عذرخواهی می خواهیم!
منظورتان این است که تا زمانی که آن طرفداران عذرخواهی نکنند، به اعتراض ادامه خواهید داد؟
نه! من می خواهم سوریا عذرخواهی کند!
آن سوریای متکبر
کسی که حقوق روزنامه نگاران را زیر پا می گذارد، باید خودش بیاید.
تا زمانی که عذرخواهی را نشنویم، یک قطره آب هم نمی نوشد!
همانطور که می بینید،
انجمن می گوید فقط عذرخواهی سوریا
- به این اعتراض پایان خواهد داد. - چطور جرات کرد بنویسد
"شکوه سوریا محو شده است"؟
نتوانستم جلوی خودم را بگیرم.
انگار اوضاع به اندازه کافی بد نبود، حالا این هم اضافه شد!
آقا. بعدا می بینمت!
باشگاه خبرنگاران ویجایاوادا
- سوریا، سرنگون باد! - سوریا، سرنگون باد!
سوریا، پادشاه آندرا باید عذرخواهی کند
مرگ بر سوریا
سوریا باید عذرخواهی کند
- سرنگون باد! - سرنگون باد، سوریا!
- سرنگون باد! - برادر، با آنها صحبت کنم؟
- سرنگون باد، سوریا! - صبر کن، صبر کن. یک لحظه.
من را ببخش، برادر.
متاسفم که این همه راه را فقط برای عذرخواهی آمدی.
من فقط برای عذرخواهی از روزنامه نگار ایشوار به اینجا نیامده ام…
بلکه می خواهم بفهمم چرا یکی از طرفدارانم چنین کلماتی را درباره من می نویسد.
ایشوار مووالا، معاون انجمن طرفداران پادشاه آندرا…
این تو نیستی؟
ایشوار…
شکوه سوریا محو شده است
صاحب حساب انجمن طرفداران پادشاه آندرا، پی. ساگار.
معاون، ایشوار. م.
بگو ایشوار.
با اینکه طرفدار من هستی،
چرا چنین چیزهایی درباره من نوشتی؟
من این را برای توهین به شما ننوشتم، برادر.
بلکه برای اطمینان از اینکه یک نفر خاص پیام را دریافت کرده است.
ماگادو
سینما ماها لاکشمی
راجاموندری، ۲۰۰۰
پادشاه آندرا
تکمیل ظرفیت
قیمت بلیط چقدر است؟
می گویند فیلم یک اثر پرفروش است، مرد.
این طرف
ماگادو
ساگار!
پادشاه آندرا
زود باشین همه با هم بخونین اون پادشاه آندراست
آره، خودشه!
ما طرفدار برادریم بیاین با رقصمون سالن رو روشن کنیم
فراخوان اومده اسم خودش به معنی پیروزیه
مرد ما جذابیت داره و هر دختری تب داره
زود باشین همه با هم بخونین اون پادشاه آندراست
پادشاه!
اون پادشاه آندراست
مال ما...
اون پادشاه آندراست
هی، ساگار، هنوز جعبه نرسیده!
- هنوز جعبه اینجا نیست. - چطور ممکنه؟
- چه خبره؟ - هنوز حلقه های فیلم اینجا نیست!
- چی داری میگی؟ - گوش کن!
افتادن کات اوت و تاخیر در رسیدن جعبه.
اینا نشونه های بدی هستن.
- یعنی محکوم به شکست خوردنه! - آره، قطعا یه شکست خواهد بود!
من در مورد اونا چیزی نمیدونم،
اما حضور شما اینجا یه نشونه بد هست!
اصلا برای چی برای فیلم قهرمان ما اینجایی؟
- نگو که الان طرفدارش شدین. - درسته، این فیلم قهرمان شماست.
اما سالن... متعلق به قهرمان ماست!
واقعا؟
مهم نیست سالن مال کیه، پادشاه آندرا ما امروز صاحبشه!
- هی! چشماتو جایی گم کردی؟ - نه بابا. همینجان.
وقتی کسی هست که بهش نگاه کنی، چشمات هیچوقت منحرف نمیشن.
تا آخر اولین نمایش، از خجالت سرشو پایین میندازه.
شاید حتی از دل شکستگی کلاس رو هم بپیچونه!
باشه بابا. تو میگی شکست میخوره، من میگم یه سوپر هیت میشه.
اگه حق با تو باشه،
فردا تو دانشگاه هرچی تو بگی انجام میدیم.
اما اگه یه سوپر هیت بشه، که میدونم میشه،
شماها تمام روز از هرچی ما بگیم اطاعت میکنین.
خب؟ شرط میبندی؟
باشه، پس بزن بریم.
- خودتو برای اذیت شدن فردا آماده کن! - بهش بگو!
ساگار، دارن نمایش رو متوقف میکنن چون هنوز حلقه های فیلم نرسیدن.
هی!
- هی، موراری! - پدر!
آسیب ندیدی؟
اوه، نه، داری خونریزی می‌کنی! هی، ببینید کیه.
بیا، مرد. بریم.
پدر! اون رئیس انجمن هواداران آندرا کینگ سوریاست، پدر.
- امروز کارش رو تموم می‌کنم. کارش ساختست. - هی، موراری!
با طرفدارها درگیر نشو. به بازرس یک شهر زنگ بزن. اون درستش می‌کنه.
- بیا، مرد. دیگه کافیه. - یه دقیقه صبر کن…
باشه، پدر.
نذارید پاشو داخل سالن تئاتر بذاره!
فهمیدید؟
کلانتری دو شهر ماندال جنوبی، راجاهموندری
چه زیبایی خیره‌کننده‌ای! انگار داری یه فیلم فوق‌العاده تماشا می‌کنی!
تو که هنوز فیلم رو ندیدی، رفیق!
- منظورم فیلم نبود، مرد. منظورم دختره! - فهمیدم.
درستش کردم. اون دختر فوق‌العاده مال منه!
«تا ابد به خوبی و خوشی» من با اونه.
هنوز تیتراژ شروع نشده، به تیتراژ پایانی رسیدی.
چطور می‌تونی یهویی عاشق بشی؟
جیپ پلیس نیست که با آژیر برسه.
عشقه! بی‌صدا میاد.
عالیه، برادر! دزدی؟
جیبی‌بر حرفه‌ای از سال ۱۹۹۰.
زرنگی به نمره گرفتن نیست. باید تیز باشی!
اسم من ساگار هست، برادر. و شما--
اون یه نابغه‌ست، و تو یه عاشق‌پیشه!
از کجا می‌دونی که عشق در نگاه اوله؟
چشمان زیبای او و آن پلک‌های پرده‌مانند
در آینه شکسته می‌درخشیدند، مثل یک فیلم جدید که صفحه نمایش را روشن می‌کند.
لب‌هایش مثل پل گوداواری بود، جایی که ریل و جاده به هم می‌رسند.
می‌تونستم یه عجله‌ای رو توش حس کنم.
اما وقتی آسیب دید، ترسش تبدیل به خشم شد.
حتی وقتی عصبانی بود هم خیلی خوشگل به نظر می‌رسید، مرد!
قلبم یه لحظه وایساد!
وقتی اونو دیدم، یه حسی… یه چیزی حس کردم.
- اسمش چیه؟ - آره، آره… همون!
الان برات توضیح میدم.
سواتی مجله خانوادگی
صفحه شماره ۳۶!
این وایاسو پیلیچیندیه، مگه نه؟
- تو تیزی؟ - این از لطف شماست!
«او از پشت پنجره دزدکی نگاه می‌کند…
خجالتی در چشمانش هست، انگار همه چیز برایش تازگی دارد.
لب‌هایش، لطیف مانند سیب کشمیر، مرا به خود جذب کرد.
او از دست من عصبانی است که دیر کرده‌ام.
اما حتی در عصبانیت، انتظاری را در خود داشت.
همینطور که نزدیک‌تر شدم،
- عطر یاس برانگیخت--" - یه چیز وحشی درونت.
- هی، شیطون! اون خلخال‌ها-- - به خوندن ادامه بده، برو جلو!
اگه الان دست نکشی، یه سیلی می‌خوری! احمق!
- عشق رو با زبون خودت برام تعریف کن. - بگو دیگه!
عشق یعنی...
یه جورایی... یعنی از کسی خوشت بیاد.
شهوت رو با زبون خودت تعریف کن.
شهوت یعنی...
از یکی خوشت بیاد... یه جور دیگه!
دیدی؟ جفتشون یکیه!
- چیزی که میخوام بگم اینه که... - بابات اینجاست!
برادر، دردسر ما از همینجا شروع شد.
- اهل کجایی؟ - گوداپالی لانکا، آقا!
اثر انگشتت رو اینجا بزن.
من بلدم امضا کنم! پسرم یادم داده.
برادر، این یه مشکل روستاییه.
فاصله بین روستای ما و تحصیلات خیلی زیاده،
مثل فاصله بین یه اثر انگشت و یه امضاست.
پسر، صبر کن. بذار چشم بد رو دور کنم.
بابا، وقت سانس بعد از ظهره!
- الان دیگه پرده ها رو میکشن! - پرده ها رو بکشن؟
بعد از این همه ماجرا، هنوز میخوای فیلم ببینی؟
- هرچی. بیا بشین! - بله.
هی، صبر کن! منم میام!
- بیا آروم بریم. - آروم؟
اگه اون قایق آخری بره، کل شب رو اینجا گیر میفتیم.
- داس. صبر کن مرد. صبر کن. - هی!
- هی! ساگاره. - لطفا صبر کنید. یه دقیقه به ما فرصت بدید.
معمولا هر روستایی یه قطار یا اتوبوس آخری داره.
ولی روستای ما یه قایق آخری داره.
چون،
روستای ما یه جزیره یک و نیم مایل مربعیه
که برق نداره.
گوداپالی لانکا
بفرمایید.
- املت؟ - بله، هست!
خجالت نمیکشی؟ رفتی زندان!
چطور روت میشه تو خونه سرتو بالا بگیری؟
- پاسگاه بود، نه زندان. - میزنمتا!
آره، هرچی.
اصلا چرا باید تو رو دعوا کنم؟ تقصیر باباته!
باید مستقیم از پاسگاه میبردیش خونه.
چرا بردیش سینما؟ عجبی نداره که اینقدر لوس شده.
کی با فیلم دیدن لوس میشه؟
- برنج بیشتر میخوای؟ - بله!
وقت نمازمه. الان برمیگردم.
پدر زن، تنبک ها رو آوردید؟
بله، داماد جان، آوردم.
برادر، روستای ما بین ساعت 6 بعد از ظهر تا 6 صبح دیده نمیشه.
مهم نیست اگه دیده نشه!
شب ها، در معبد لرد راما روی تپه، مراسم دعا و نیایش برگزار میشه.
- پول قرعه کشی این ماه؟ - هی، چطوری؟
- داستان های مادربزرگ رو بیرون از خونه تعریف میکردن. - بگیریدشون.
شب ها صدای زنگوله هایی که به گردن بچه ها بسته شده رو میشنوی،
- تا گم نشن. - هی، وایسا!
به خاطر همینه که من به گردن شما زنگوله بستم.
این مسخره بازی ها رو تموم کنید و برید اون طرف درس بخونید.
- زندگی خوبی خواهید داشت. - باشه، داداش.
برید دیگه! گم شید!
داداش، هیچ چیز توی این دهکده ی منحصربفرد برام مشکل نبود...
به جز عشقش.
چه قدر زیباست!
هی، ساگار، تو با اون 'به خوبی و خوشی' زندگی خواهی کرد!
وای خدای من، دارم خجالت می کشم!
شما پنج تا خانم برید کارخونه آجرپزی آقای چوداری.
اومدید کار کنید یا عروسی؟ زود باشید!
شما ده نفر، برید کارخونه برنج آقای نایدو.
دانشکده پلی تکنیک دولتی جواهر لعل نهرو
هی، اونجا! چرا اینقدر زود برگشتی؟
آماده ای برای اذیت و آزار؟
این بج های سیاه دیگه چیه، مرد؟
کی مرده؟
اوه، تو هنوز نمیدونی؟!
در خیابان سوم، در گاندی ناگار، راجاموندری،
در تئاتر ماهالاکشمی،
فیلم Manasunna Magadu قهرمان تو یه فاجعه است، رفیق!
اعصابش تاب برداشته یا چی؟ اون فقط دیوونه است!
فیلم ما اونجا یه فیلم خیلی موفقه!
نگران نباش، مرد. ما گزارش فروش رو اینجا داریم.
بیا ببینیم فیلم چقدر فروش داشته.
بلند بخون، مرد. حتی اون احمق های عقب هم باید بشنوند.
نظام شش لاک فروش داشته.
گونتور سه تا.
- سیدد چهار و نیم. - وای خدای من! زیاد شده، مرد!
اگه همه ی آندرا رو حساب کنی، به زور پنج یا پنج و نیم میشه!
وای خدای من! فیلم خیلی موفقه!
این سطح قهرمان توئه، مرد!
اونو چاپ کردی، رفیق؟
شماها خیلی حرف میزنید.
اگه تو نظام تیکه تیکش کنم، تو گونتور بهش فلفل بمالم،
تو سیدد سرخش کنم، و تو آندرا پلو بپزمش،
اونوقت آدم میشه!
به چی نگاه میکنی، مرد؟
همه اون صفرهایی که یه کم پیش جا انداختی.
فقط دارم چک میکنم ببینم کجا قایمشون کردی!
هی! چرا اینقدر بی ادبانه و بی احترام حرف میزنی؟
کی تو آدم حسابی شدی؟
- الان دیگه باید غرورشون شکسته باشه. - هی!
چطور جرأت میکنی یقه دوست منو بگیری؟
امروز، حد و مرزت شکسته میشه.
چه حدی قراره شکسته بشه؟
امروز، میخوایم بساط همتون رو جمع کنیم.
- بزن بریم، نشون بده! - نه، مرد!
بسه دیگه بچه ها. هی! گمشید بچه ها.
- چی شده برادر؟ تو هم؟ - چیه مرد!
تو...
هی، ساگار! ساگار!
تمومش کنید. لطفاً به حرفم گوش کن، رفیق.
هی، این کارو نکن مرد. تمومش کن، هی. هی، نکن مرد.
هی، این کارو نکن.
هی، دعوا نکنید بچه ها! به من گوش کنید!
هی! اوه، نه!
هی! دارید تو کالج جنگ گروهی راه میندازید؟
نه آقا. جنگ طرفدارها.
اون آقا، آمار فروش فیلم های قهرمان من رو اشتباه نقل کرد.
مرد حسابی، مگه این گزارش پیشرفت تحصیلیته که سر یه نقل قول اشتباه اینقدر ناراحت شدی؟
آقا! اون اول یقه منو گرفت!
خب که چی؟
تو هم همون کارو میکنی؟
فرض کن من فردا معلقش کنم،
نماینده مجلس محلی میاد واسطه میشه.
کی میخواد واسه تو بیاد مرد؟
قهرمان مورد علاقت میاد؟
تحصیل یه چیز لوکسه واسه آدمایی مثل تو!
تو باید فقط روی تموم کردن این سال آخر و رفتن تمرکز کنی.
چرا سر یه قهرمان دارید با هم دعوا میکنید؟
اون یه آدم معمولی نیست آقا.
- اون سوریا، پادشاه آندراست. - دوباره شروع کرد.
چه پادشاه باشه چه هیچی نباشه، تو هنوز یه گدایی، مگه نه؟
برو بیرون. گمشو بیرون!
بریم.
هی! هی! هی! شما دوتا میتونید برید. شما دوتا بیاید اینجا.
بیاید اینجا.
هی، من یه هدیه ویژه برای شما دوتا دارم!
شما دوتا معلق شدید.
"معلق" به این معنی نیست که
میتونید کالج رو بپیچونید و مثل ولگردها بیرون پرسه بزنید.
- آقا! - شما باید هر روز به کالج بیاید.
چه سالن باشه، چه بوفه، چه کتابخونه،
باید همه کارهایی که اون بهتون میده رو انجام بدید.
- باشه؟ - آقا... آقا...
من تو کلاس هفتم ۵۶۰ نمره گرفتم
و تو کلاس دهم ۵۸۰ نمره گرفتم آقا.
- اوه، واقعاً؟ - آدمی مثل من میره دعوا؟
- چطور میتونید باور کنید آقا؟ - معلومه که باور میکنم مرد!
باور میکنم چون تو با اونی.
برادر، لطفا کار منو به خطر ننداز.
اگه اینقدر خوب کار کنی، دائمیت میکنن!
داره با تمام قدرت تمیز میکنه.
هی، مرد، چطوره؟
وای خدای من، دارم میترسم!
من یه نوشیدنی خنک میخوام.
- چی میل داری؟ - هی، رفیق... یه لایم آپ.
سلام!
من نوشیدنی خنک خواستم، نه لایم آپ.
ما اینجا فقط دو نوع نوشیدنی خنک می فروشیم.
یکی کولا کول. برای آقایان.
دیگری لایم آپ. برای شما.
برام مهم نیست اگه دوستت کولا کول میخوره یا دوستشون لایم آپ.
من هر چی دلم بخواد میخورم. و من کولا کول دوست دارم!
چرا دیروز نشان سیاه زده بودی؟
چون یه ارشد گفت، 'امروز روز سیاهه. یه نفر فوت کرده.'
این چه ربطی به نوشیدنی خنک داره؟
یه دقیقه صبر کن.
هی، داداش!
اسم من ساگاره. سال آخری.
من ماهالاکشمی هستم، ورودی جدید.
- هی... - چیه؟
- من این مسئله رو نمی فهمم. - بعد از کلاس بهت میگم.
- اسمت رو از روی تئاتر گذاشتن؟ - نه. اسم تئاتر رو از روی من گذاشتن!
اوه! ماهالاکشمی... خانم ماهالاکشمی.
ما همیشه تو تئاتر هستیم، ولی تا حالا شما رو اونجا ندیدیم!
من هر از گاهی یه سر میزنم، ولی دفعه قبل، ورم کردم.
اوه، متاسفم.
ناراحت نشو که تو رو زدم و به تئاترت آسیب زدم.
راستش، تئاتر شما مورد علاقه ماست!
بیشترین فروش رئیسمون از اونجاست!
به خاطر همینه که ما همیشه تئاترمون رو مثل یه عروس تزیین می کنیم.
اون روز، حلقه های فیلم دیر رسید، و بعد این...
این بی عقلی منو دیوونه کرد.
تقصیر من بود.
حالا فهمیدی. دیگه تکرار نکن، باشه؟
بریم.
دل برای بیشتر تنگ شده...
اوه، دیگه چی؟
دکتر سامارام
"صفحه ۳۶. دکتر سامارام.
من در حالی که درس می خونم، با خواهرم که تازه ازدواج کرده زندگی می کنم، آقا.
من خواهرم رو خیلی دوست دارم.
ولی می خوام از بشقاب شوهر خواهرم غذا بخورم
و از لیوانی که اون استفاده کرده بنوشم.
پس، این عشقه؟ شما چه پیشنهادی می کنید که من انجام بدم؟
عزیز، این یه مشکل هورمونیه.
اون رو با عشق اشتباه نگیر و زندگی خواهرت رو خراب نکن.
به علاوه، اگه از لیوان ها یا بطری های استفاده شده بنوشی،
ممکنه عفونت بگیری.
بنابراین، این کارهای احمقانه رو متوقف کن
و فورا با نزدیکترین روانپزشک مشورت کن!"
تو آدم پستی هستی!
تئاتر ماهالاکشمی
بیست و دو تا بلیط!
تابلو رو ندیدی؟ نوشته فقط دو بلیط برای هر نفر!
اون چیزی که جلوی تابلو گذاشتیم رو ندیدی؟
(فقط 2 بلیط برای هر نفر)
آقای رئیس جمهور! سلام!
صاحب اینجا ازم خواست تابلوی 'ورود ممنوع' رو برای عکس مقوایی تو آویزون کنم!
چطوری از در وارد شدی؟
- مگه بیرونِت ننداختن؟ - هی!
میدونی قهرمان این فیلم کیه؟
رئیس منه! خفه شو و بلیط ها رو بده!
میدونی صاحب این سینما کیه؟
رئیس من!
نمیتونم بهت بلیط بدم. با این پول برو سمبوسه بخر.
هی، بیا اینجا.
هی، صبر کن مرد!
ماها لاکشمی! خانم ماها لاکشمی!
برو کنار! سلام!
- هی! - فقط یه بار.
اون به خاطر اتفاقی که بین ما افتاد بهمون بلیط نمیده.
ما یه حرفی زدیم، درسته؟ بهش بگو.
منظورم اینه که...
دانشجوهای کالج اینجا هستند.
من رئیس انجمن طرفداران هستم.
اگه براشون بلیط نگیرم، آبروم میره.
لطفاً باهاش صحبت کن.
خانم ماها لاکشمی.
- چند تا؟ - بیست و دو تا.
ممنون.
- فقط به حسابم اضافه کن. - حساب؟
خانم...
خانم ماها لاکشمی!
ممنونم!
- ممنون! - هی داری پشت سر هم ازش تشکر میکنی.
برو!
- فیلم فوق العاده ای بود، مگه نه؟ - اوجش عالی بود.
فردا تو کالج همدیگه رو ببینیم.
خانواده ها دارن تماشا میکنن. این یکی قطعا یه موفقیت بزرگه.
باشه. گوش کن، یه کاری برام انجام بده.
تو برو. من میام.
باشه. زود بیا.
سینما ماها لاکشمی
خانم ماها لاکشمی، اینجا چیکار میکنید؟
منتظر پدرم هستم.
شما اینجا چیکار میکنید؟
اومدم تشکر کنم.
حالا چی، میخوای 22 بار برای 22 تا بلیط ازم تشکر کنی؟
چرا اینو میگید؟
کاری که شما کردید فقط یه لطف معمولی نبود.
اگه شما نبودید، بخاطر اون بلیط ها آبروم میرفت.
این چیه، ساگار؟
اگه فیلم رو نشون ندن، میری آینه ها رو میشکونی!
تو کالج دعوا راه میندازی.
بعد میگی بخاطر بلیط فیلم آبروت میره.
اینا دیگه چیه؟
چرا برای یه غریبه این همه راه رو میری؟
مغزتو از دست دادی؟
دیوونه؟ این علاقه‌ست!
واقعا باید کسی رو بشناسی تا عشق و علاقه رو حس کنی؟
چی؟
لعنتی! نمیدونم چطوری حرفامو قشنگ کنم.
ساده‌ش میکنم، مثل یه داستان فیلم. گوش کن.
سال ۱۹۸۶ بود. گوداپالی لانکا.
توی دهکده‌ای که هیچ‌کس سواد نداشت،
این آرزوی پدرم بود که منو باسواد کنه.
اون برای همین سوماثی ساتاکام رو یاد گرفت،
و نه سال طول کشید تا اون رو به من یاد بده.
شادی واقعی در اون روز به دست میاد، ای سوماثی!
بد نیست، سیمهادری.
اون میتونه همراه تو بخونه.
خوب گفتی!
کل دهکده تلاش‌های پدرم رو مسخره میکردن.
خنده‌های اهالی ده رو نادیده گرفتیم و از رودخونه رد شدیم.
اولین بارم بود که از ساحل رودخونه رد میشدم.
ترسیده بودم.
ترس اونجا تموم نشد.
ساکت شید و برید داخل کلاس بشینید!
سلام آقا! من سیمهادری هستم.
ما از گوداپالی لانکا اومدیم.
اینجا کاری براتون نیست. برید!
ما اینجا دنبال کار نیومدیم.
من اومدم اینجا تا اونو توی مدرسه ثبت‌نام کنم.
شنیدم شماها درس نمیخونید؟
اون میخواد یه دوره جدید رو شروع کنه؟
اون میتونه سوماثی ساتاکام رو از حفظ بخونه.
- وای! سوماثی ساتاکام؟ - آره، میتونه.
بریم.
بگو.
زود باش پسرم.
بگو! زود باش!
هی!
فقط بهم بگو چطوری به دهکده‌تون برم.
بهم بگو.
چی شد؟ بهم بگو.
اون میتونه این کارو بکنه، آقا.
هیچکدومتون مقصر نیستید.
مشکل از اینجاست.
یه مرد میتونه آرزو داشته باشه، اما تو فقط طمع داری.
نه راهی داری نه مسیری، بعد میخوای بری مدرسه؟!
حالا انتظار داری همه‌تونو ثبت‌نام کنیم و هر روز بهتون غذا بدیم؟!
نه آقا. مسئله اینه که…
فقط بگو راهتونو گم کردید و اونو برگردون.
گمشو بیرون!
بیا بریم.
زود باش!
روی قایق خیلی واضح حرف می‌زدی. تو مدرسه چی شد؟
چرا حرف نزدی؟ چرا حرف نزدی؟!
چرا لعنتی حرف نزدی؟
چرا حرف نزدی؟ چرا؟
حالا حرف بزن! چرا؟
حرف بزن!
حرف بزن! لعنت بهت!
امیدوار بودم حداقل تو خوب از آب در بیای.
ولی تو همه‌چیو خراب کردی.
پراتیگنا
برادر، چرا ناراحتی؟
چی شده که اینقدر نگرانت کرده؟
هیچ اتفاقی برات نمیفته.
قول میدم.
این آهنگ رو داری.
در برابر کسی که نگاهی گذرا انداخت
در برابر کسی که با حرفاش تو رو کوچیک کرد
در برابر کسی که نگاهی گذرا انداخت
در برابر کسی که با حرفاش تو رو کوچیک کرد
سقوط، سقوط، سقوط
برخیز و استوار بایست
سقوط کن، برخیز و دوباره درگیر شو
سقوط، سقوط، سقوط
برخیز و استوار بایست
سقوط کن، برخیز و دوباره درگیر شو
اگه میگن شکست از آن توست
با خود سرنوشت روبرو شو
سربلند بایست، با سرنوشت درگیر شو و پیروزی‌هات رو دنبال کن
سقوط، سقوط، سقوط
برخیز و استوار بایست
سقوط کن، برخیز و دوباره درگیر شو
در برابر کسی که...
ک-- که نگاهی گذرا انداخت
در برابر کسی که...
ک-- که با حرفاش تو رو کوچیک کرد
سقوط، سقوط، سقوط برخیز و استوار بایست
سقوط، سقوط، سقوط
برخیز و استوار بایست
سقوط کن، برخیز و دوباره درگیر شو
یه پدر لحظه‌ای که پسرش به دنیا میاد خوشحال نمیشه.
فقط وقتی مردم پسرش رو تحسین و تمجید میکنن،
اون وقته که پدر واقعا حسش میکنه، ای سوماتهی.
- تو کدوم مدرسه پذیرفته شدی؟ - مدرسه ابتدایی ماندال پراجا پاریشاد.
آفرین! بیا اینجا. بشین.
مدرسه ابتدایی ماندال پراجا پاریشاد
پیاده شو.
دانش آموز
- خداحافظ، پدر. - مراقب باش.
آشنایی من و اون اینجوری شروع شد.
اون قهرمان داستان منه.
ولی به نظر من، تو قهرمان داستان خودتی.
کسی که بتونه از موانع عبور کنه، قهرمان واقعیه.
اوه، نه. پدرم اینجاست.
میدونی که نباید اینجا باشی، درسته؟
من الان میرم.
خداحافظ، قهرمان.
قهرمان!
سوار شو.
بریم.
اگه کاغذ رو عمودی پاره کنی، بیشتر پرواز میکنه.
داری کاغذ باطله پاره نمیکنی، رفیق. اینا روزنامه های کتابخونست!
سلام، قهرمان!
فیلم جدید رئیس؟!
هی! هنوز تو بازار نیومده.
فکر میکنی بابای من کیه؟
میخوای گوش کنی؟
منظورت الان؟ چطوری؟
هی! پخشش کن. پخشش کن.
هی! این آهنگ رئیسمونه!
چه جور تفریحی دارین اون گوشه موشه ها؟
اونم با یه دختر از دهات خودم!
بله!
یه گوشه کز کردین،
نزدیک هم وایستادین،
دارین به یه آهنگ از فیلم سوریا گوش میدین،
قهرمان مورد علاقه ساگار.
مشکلت چیه؟
هی…
هی، معلق شدن برات کافی نیست؟
بهتره به مدیر خبر بدم که اینجا دارین دوئت اجرا میکنین؟
چرا دختر رو وسط این ماجرا میکشی؟
فقط من و تو خواهیم بود.
اونوقت میبینیم.
بریم.
ببخشید ماهالاکشمی. درستش میکنم.
هی! چرا داری واکمن تعمیر میکنی وقتی همه دارن کار میکنن؟
هی!
وقتی اولین بار ماهالاکشمی رو دیدم، تو بهم گفتی هوسه، نه عشق.
منو دیوونه خطاب کردی چون کولای خنکی که اون خورده بود رو مزه کردم.
حاضر نبودی قبول کنی که نشون دادن احترام متقابل یه نوع عشقه.
باید بهت بگم عشق واقعی چیه؟
عشق واقعی اینه که مشکلات اونا رو مشکلات خودمون بدونیم.
- احمق دهاتی. - مشکلیه؟
حس میکنم اینو یه جا خوندم.
اگه دوباره مجله سواتی رو باز کنی، میکشمت.
رئیس یه آهنگ جدید مخصوص آدمایی مثل تو منتشر کرده.
- واقعا؟ - آره!
- راسته؟ - آره!
یه بار بذار گوش کنم.
هنوز بیرون نیومده، ولی من اولین نفریم که دارم گوشش میدم.
- داداش، میشه بخونیش؟ - دوست داری گوش کنی؟
با یه نگاه یه چیزی تو وجودم شکوفه زد
تو قلبم غوغایی به پا کرد
پرسید این کیه؟
زمزمه کرد این عشقه
بعدش چی؟
گفت ما همدیگه رو ملاقات کردیم پس از حالا به بعد، ماییم
تو و زندگیت همونجوری میمونید
تو عقلتو به خاطر ماهالاکشمی از دست دادی.
- تو دیوونه شدی! - گمشو، رفیق.
این از اون عشقایی نیست که تو بتونی درکش کنی.
اسمی نداره، نمیتونه واضح حرف بزنه
چرا قبول نمیکنی؟
ماهالاکشمی!
تو تمام چیزی هستی که نیاز دارم…
با این همه کاری که تو خونه ریخته، داری منو کجا میبری؟
- رسیدیم. - رسیدیم؟
این خونه ماهالاکشمیه.
خونه ماهالاکشمی؟!
- بیخیال شو، رفیق. خواهش میکنم. - ماهالاکشمی داره صدات میکنه، رفیق. بیا بریم.
- خواهش میکنم، رفیق. - هی!
بذار اول من خودمو معرفی کنم، بعد تو.
اوه، تو هم میخوای معرفی کنی؟ نه، به دردسر میفتیم.
- هی! - خودم درستش میکنم.
اینجا چیکار میکنی؟
چطور جرأت میکنی بیای تو خونه من
بعد از اینکه بهت گفتم حتی نزدیک تئاتر هم نشو؟
داریم میریم.
هی، موراری، ولش کن.
چه خبر شده؟
هیچی نیست آقا. فقط یه کینه قدیمی داره دوباره زنده میشه.
ما دو تا تو یه کالج درس میخونیم آقا.
اومدم واکمن تعمیر شده رو تحویل بدم.
میتونستی تو کالج پسش بدی، درسته؟
ما از فردا دیگه نمیریم کالج.
تو روستای ما، زیارتگاه ها هر سه سال یه بار برگزار میشن.
- همه ما سرمون به اون کارا گرمه. درسته؟ - بله، بله!
فقط همین سه روز از بین ۱۰۹۵ روز.
روستای ما با چراغ های تزئینی میدرخشه.
دیدن روستامون تو شب یه لذت خالصه،
که با اون چراغ های خیره کننده چرخ و فلک میدرخشه.
باید خودت ببینی. نظرت چیه، رفیق؟
- درسته؟ - بله، آدم باید ببینه.
حتماً باید با خانواده از اونجا دیدن کنید.
من دیگه میرم.
من ساگار هستم آقا.
- بفرمایید اینجا. - ساگار هستم آقا!
- ساگار. - چرا انقدر عصبی شدی؟
دیدی پدرت چقدر با من آروم و خونسرد بود؟
- به هر حال، حالا ما یه خانواده‌ایم. - هی!
منظورش یه حرکت برادرانه بود.
- اینطور نیست، ساگار؟ - نه، اینطور نیست.
منظورم این بود که همه‌مون دور هم جمع میشیم
مثل یه خانواده، صبح‌ها توی تئاتر.
چرا دعوا کنیم؟ من اینو ول می‌کنم، و تو هم اونو ول کن.
- بزن بریم، رفیق. - هی!
تو یقه‌اش رو گرفتی.
اون دستش رو روی شونه‌ات گذاشت.
وقتی ما با اونا دعوا می‌کنیم،
مردم فکر می‌کنن ما با اونا برابر هستیم.
ما داریم مقام اونا رو بالا می‌بریم.
به خاطر همینه که،
دارم بهت میگم خودداری کن.
فهمیدی؟
تا کی دیگه، رفیق؟
این چراغ‌ها صبح به چه دردی می‌خورن؟
خفه شو دیگه. انقدر خسیس نباش.
فقط برای سه روزه. روشنشون کن.
برادر، ژنراتور رو روشن کن.
هی!
اون سیم رو قطع کن و به این یکی وصلش کن.
- بیا آهنگ رئیس رو بذاریم. - آهنگ رئیس؟ عالیه!
سلام! سلام!
هی! این کارای بچه‌گونه رو تموم کن…
- و به مهمونا درست رسیدگی کن. - باشه، عمو.
هی، مطمئن شو که پراسادام به موقع پخش بشه.
من مراقبش هستم، عمو.
هی، مراقب--
من باید از مهمونای کنار رودخونه مراقبت کنم.
همینه، درسته؟ بسپارش به من.
باشه، مرد.
هی، ساگار!
- انجامش بده. - تو چرا هنوز اینجایی؟
فیلم سوریا داره توی مولاکالا لانکا فیلمبرداری میشه.
چون جشنواره‌ست، حدس می‌زنم اونجا نمیری.
فیلمبرداری سوریا؟!
هی، ساگار.
- هی ساگار، لطفا صبر کن. منم باهات میام. - فکر می‌کنی داری کجا میری؟
- عمو، عمو! - اول به کارای برقی رسیدگی کن.
- عمو، رئیس اینجاست. - برو!
چرا باید وایسته؟
وای نمیسه.
هی، دورابابو، منتظر من باش.
منتظر منی؟
از کجا می‌دونستی من این موقع اینجا هستم؟
آره!
- از کجا بدونم؟ - هی، ساگار.
چرا هنوز اینجایی؟
قایق ها دارن میرن.
فکر میکنی سوریا منتظرت میمونه؟
برو دیگه!
اوه! داری میری؟
من فکر میکردم تو منتظر منی.
اینطور نیست، ماهالاکشمی.
در واقع...
تو اینجایی، ولی سوریا اونجاست.
اگه اینقدر دوسش داری، پس چرا معطلی؟
دیگه همچین فرصتی گیرت نمیاد.
من به هر حال اینجا میمونم.
برو.
اوه، نه، ماهالاکشمی، قضیه این نیست.
من تازه فهمیدم.
من تو رو دعوت کردم، ولی فیلمبرداری سوریا...
هی، قهرمان!
گفتم اشکالی نداره، فقط برو.
من تا وقتی برگردی منتظرت میمونم.
تو این فاصله من میرم معبد.
مطمئنی؟
ممنونم، ماهالاکشمی.
هی!
هی! رئیس اومد؟
نگاه کن! بازیگر زن درست اونجاست.
- چه خوشگله! - هی، گمشو.
وقتی رئیس اینجاست، کی به بازیگر زن اهمیت میده؟
- هی، برو کنار! - لعنتی، چقدر خوشگله.
منطقیه که اینجا موز قندی پیدا نشه؟
اونم وقتی که قهرمان فیلم مخصوصا خواسته.
همه جا رو گشتم، آقا.
امروز بازار بسته است چون جشنه.
نتونستم پیداش کنم، آقا.
دروغ فقط وقتی جواب میده که باورپذیر باشه.
بهش بگم که نتونستیم موز قندی تو منطقه گوداواری پیدا کنیم؟
بگم؟
اشتباه از من بود که این کار رو به تو سپردم.
آقا، رئیس موز قندی دوست داره؟
- اون خواست؟ - آره.
کسی اصلا فکر میکنه که برای خدا پرسادام پیدا کنه؟
- من فورا میارمش. - تو کی هستی؟ طرفداری؟
یه طرفدار دو آتیشه.
هی! هی!
هی، زودتر بیارش.
- برات یه عکس با قهرمان میگیرم. - باشه!
مگه نگفتی قایق رو رنگ میکنی؟
عمو.
من رسیده ترین هاشو میخوام.
تو روز تعطیل اومدی.
هنوز محصول نرسیده، داره رشد میکنه.
همینه.
- اینو نگه دار. - پسر، پسر!
پنجاه تا اضافه دادی.
اگه میدونستی واسه کیه، میگفتی پنجاه تا کم دادی.
واسه کیه؟
این موزها برای پادشاه آندرا، سوریاست.
روز شانس توئه.
اوه!
داره میاد.
هی، من عجله دارم. الان نه!
اینجا ماه عسله؟ داری وقت تلف میکنی؟
این یه دعواست!
ما اینجاییم که شروعش کنیم.
مگه تو نبودی که یه رویارویی خصوصی میخواستی؟
حالا چی شده؟
هی! دست به اونا نزنید.
- پراسادام. - اوه!
ما به دین شما گرویدیم.
ما همون پراسادام رو میخوایم.
چرا همتون زل زدین؟ بیاین سهممونو بگیریم.
اگه کسی دست بهش بزنه، کاری میکنم پشیمون شه.
هی!
هی! آنجانیولو!
لطفا صبر کنید.
میشه لطفا منم با خودتون ببرید؟
دیگه دیره، مرد. لطفا...
همش تقصیر توئه، احمق.
باشه. دعوا نکنیم.
هی، هی!
سوریا میره. لطفا، مرد.
- اگه تو رو ببرم، چی به من میرسه؟ - آنجانیولو...
هی! هی، هی، هی.
هی. لطفا، رفیق. هی! آنجانیولو...
- هی، چادرها رو جمع کنید. - قربان!
موز شکری. برای رئیس.
حالا برگشتی؟
فیلمبرداری تموم شد، مرد.
- به یه مشکلی برخوردم. - اشکالی نداره.
ثابت کردی که یه طرفدار دوآتیشه هستی.
- هی، اینا رو بگیر. - قربان!
اگه یکم زودتر اومده بودی، میتونستم یه عکس با قهرمان برات ردیف کنم.
اشکالی نداره، قربان.
همین که رئیس خوشش بیاد کافیه.
بیا. بگیرش.
قربان! قربان! این پراسادامه، قربان.
فقط مطمئن شو به دست برادرم میرسه.
- باشه. - من دیگه میرم.
بیا، بیا.
دیدیش؟ ملاقاتش کردی؟ دقیقا مثل فیلما بود؟
- بگو دیگه! - هی!
- من که اونو ندیدم. - پس چرا صورتت داره برق میزنه؟
شنیدم رئیسمون موز شکری دوست داره. منم یکم بهش دادم.
تا الان سوریا داره موز شکری هایی که ساگار آورده رو میخوره.
سوریا و ساگار...
اسم هاشون مثل خورشید و دریا با هم جوره، ولی خودشون هیچوقت.
ولی... اسماشون با هم خیلی قشنگ نیست؟
آره، قشنگه.
ولی ماها لاکشمی تو جشن منتظرته.
اگه بیشتر از این دیر کنی، خوب نمیشه.
- هنوز منتظره؟ - آره، داداش.
ماها لاکشمی!
خوش آمدید
ماها لاکشمی!
- تو هنوز اینجایی... - مگه نگفتم منتظر میمونم؟
مگه نگفتی روستاتون از
بالای چرخ و فلک خیلی قشنگه؟
نمیخوای نشونم بدی؟
ببین روستا از اینجا چقدر قشنگه؟
بد نیست.
چی؟ فقط بد نیست؟
باید کاری کنم برات قشنگ تر به نظر برسه؟
وقتی اولین بار ماها لاکشمی رو دیدم، تو گفتی هوسه، نه عشق.
منو دیوونه خطاب کردی چون کولای خنکی که اون خورده بود رو مزه کردم.
تو حاضر نبودی قبول کنی که احترام متقابل یه نوع عشقه.
باید بهت بگم عشق واقعی چیه؟
عشق واقعی اینه که مشکلات اونا رو مشکلات خودمون بدونیم.
ماها لاکشمی!
تو تمام چیزی هستی که نیاز دارم...
بیشتر از حرف قهرمان تو، از حرف این قهرمان خوشم اومد.
خوش آمدید
فقط با یک نگاه چیزی درون من شکوفه زد
حسی غریب در اعماق قلبم به تپش افتاد
وقتی پرسیدم تو کیستی درونم
نجوا کرد این عشقه... فقط برای تو
عشق را نشناخته پرسیدم چیست
گفت حالا که همدیگر را ملاقات کردیم از این به بعد، ما هستیم
جستجوی بی پایان معنی عشق را آشکار نمی کند
و تو از من می خواهی آن را با کلمات توضیح دهم؟
تو تمام چیزی هستی که نیاز دارم
کلمات نمی توانند آنچه را که احساس می کنم بیان کنند
هیچ زبانی نمی تواند بیان کند آنچه در قلب من است
نمی توانم آرام بمانم، نمی توانم آزاد باشم
وقتی تو با من هستی
حتی اگر بپرسی نمی توانم این راز را توضیح دهم
از وقتی که بزرگ شد، من دیگر مثل قبل نیستم
وقتی شکوفه بزند فقط با تو محو می شود
این عشقه
هی، چه خبر از این لباس؟ همه قراره زل بزنن.
برام مهم نیست کی داره نگاه میکنه. مهم اینه که تو خوشت بیاد.
یه عکس بگیر.
از یه روستای بی راه پرسیدم راه کجاست؟
زمزمه کرد تو خودِ راهی.
ابرهایی که آسمون رو پوشونده بودن رو گشتم.
بعد عشق مثل یه طوفان بارونی منو فرا گرفت.
دارم تو یه جنگی میجنگم که حتی نمیدونم چیه.
یه اقیانوس داره تو وجودم می چرخه.
این نیست یه چیز دیگه ای داره تکون میخوره.
اسمی نداره به خاطر همین نمیتونم حرف بزنم.
پس لطفا قبولش کن حتی اگه عجیب به نظر برسه.
تو تمام چیزی هستی که من نیاز دارم.
کلمات نمیتونن چیزی که حس میکنم رو بیان کنن.
هیچ زبونی نمیتونه چیزی که تو قلبمه رو بگه.
نمیتونم آروم بمونم، نمیتونم آزاد باشم.
وقتی تو با منی.
ماها لاکشمی!
حتی اگه بپرسی نمیتونم این معما رو توضیح بدم.
از وقتی که بزرگ شد، من دیگه مثل قبل نیستم.
وقتی شکوفه بزنه فقط با تو از بین میره.
این عشقه.
این صحنه ایه که فیلم رو خراب کرد. چرا یه آدم بد باید به خودش خنجر بزنه؟
- منم همین پوستر رو دارم. - بشین.
از اینجا تماشا کن.
میدونی این اولین باره؟
داری منو نگاه میکنی در حالی که فیلم سوریا رو میبینی.
ماها لاکشمی.
وقتی بچه بودم فکر میکردم.
سوریا پشت صحنه لباس عوض میکنه.
همیشه پیش دوستام پز میدادم و میگفتم:
ببینید قهرمان من چقدر سریع لباس عوض میکنه!
تو سینمای خودم و با دخترم...
چطور جرات میکنی؟!
لطفا به حرفم گوش بدید آقا. شما منو اشتباه متوجه شدید.
آقا، من و ماها لاکشمی واقعا عاشق همیم--
چطور جرات میکنی اسمشو 'ماها لاکشمی' صدا کنی؟ زبونتو از حلقت میکشم بیرون!
بگو خانم ماها لاکشمی.
اون دختر منه.
این عشق نیست...
تو همه چیزو برنامه ریزی کردی.
- آقا. - عجب نقشه ای کشیدی.
- نقشه ایه که آدمو دیوونه میکنه. - آقا...
لطفا اینطوری نگید آقا. ما عاشق همیم.
آقا.
اوه نه، اینو چجوری بگم؟
آقا، آقا.
نمیتونم با کلمات بیانش کنم آقا. شما نمیفهمید.
آقا، اون...
اون تو قلب منه آقا.
بیشتر از هر چیزی ازش مراقبت میکنم.
اگه اون تو زندگیم باشه، دیگه هیچی نمیخوام، آقا.
آقا! آقا! آقا!
اون زندگی منه، آقا.
چطور جرأت میکنی دختر من رو با زندگیت مقایسه کنی؟
ارزش زندگیت چقدره؟
زندگیت به سختی به چیزی میرسه.
تو فقط یه طرفداری
که امیدواره یه جایی بیرون سینمای من پیدا کنه تا بنرش رو بزنه.
منزجر کننده!
وقتی یکی بپرسه چی باید بگم؟
"آقای پوروشوتام، دخترت رو به کی شوهر دادی؟"
- هی! اسم دهاتش چیه؟ - گوداپالی لانکا، رئیس.
- گوداپالی لانک-- - گور باباش!
من دخترم رو به یه مرد از یه دهات کوچیک شوهر دادم.
اگه در مورد شغلش بپرسن چی؟
بهشون بگم،
"یه ولگرد که رئیس انجمن طرفداران آندرا کینگه؟"
مشکل از تو نیست. از جاییه که توش به دنیا اومدی!
هیچ کدومتون مقصر نیستید. این مکان مقصره.
شماها آدمای خشن و بی رحمی هستید که نمیتونید فرق بین میل و طمع رو تشخیص بدید.
یه مرد میتونه میل داشته باشه، اما شما فقط طمع دارید.
شما حتی تو خونه هاتون برق ندارید،
بعد میخواید به جایگاه صاحب سینمای کولردار برسید؟
نه راهی دارید نه مسیری، بعد میخواید مدرسه هم برید؟!
شما فقط کارگرید، که با دستمزد روزانه زندگی رو میگذرونید.
مردم اینجا حتی نمیدونن شما…
دارید ازشون خون می مکید.
به خودت نگاه کن، مثل یه طرفدار دیوونه رفتار میکنی.
قهرمانت حتی نمیدونه تو وجود داری.
چه آدمای پستی هستید!
به این سوالم جواب بده!
تو، که هیچی نبودی
جز یه طرفدار آندرا کینگ،
به چی میرسی،
جز اینکه چند تا بلیط تو سینمای من گیر بیاری؟
جواب منو بده، ای آدم خشن! تو اصلا به چی میتونی برسی؟
وقتی دارم حرف میزنم به من نگاه کن.
هی! اینجا رو نگاه کن.
اگه از این سینما پا فراتر بذاری، ارزش زندگیت چقدره؟
جواب منو بده!
آقای رئیس جمهور یه استعداد پنهان هم داره؟
بابا، انگار نه تنها زبونش میگیره، بلکه عقلش رو هم از دست داده.
برخیز و با او درگیر شو
سقوط، سقوط، سقوط.
سقوط، سقوط، سقوط برخیز و استوار بایست
سقوط، برخیز و یک بار دیگر درگیر شو
برخیز و درگیر شو برخیز... و به دنبال پیروزی برو
سقوط، سقوط، سقوط…
دوباره برخیز!
سقوط می کنم...
دوباره و دوباره برمی خیزم برمی خیزم و درگیر می شوم!
آقای پوچاکایالا ویراونکاتا ساتیانارایانا پوروشوتام!
معروف به پوروشوتامِ سینما!
جناب محترم!
یه چیز برام کاملا واضحه!
اگه می خوام عشقمون رو درک کنی،
تا ما برات ارزشی داشته باشیم،
تا زندگیم تو چشمات ارزشی پیدا کنه،
باید یه سینما بسازم!
تا الان فقط منو به عنوان یه طرفدار دیدی که بیرون سینمات بنر آویزون می کرد.
حالا، منِ همون طرفدار،
بهت نشون می دم ساختن یه سینما بزرگتر از سینمای تو چه شکلیه.
تو روستای خودم،
گوداپالی لانکا، جایی که به دنیا اومدم و بزرگ شدم،
اونقدر بلند می سازمش که وقتی طرفدارا با کاغذ جشن می گیرن،
کاغذها به سقف نخورن.
افتتاحیه باشکوهی خواهد بود،
با صدمین فیلم افسانه ای آندرا کینگ سوریا!
فیلم قهرمان محبوبمون تو سینمای مورد علاقه ی تو!
ماهالاکشمی 70 میلیمتری، بزرگ، تهویه دار، DTS!
برمی گردم به عنوان صاحب اون سینما ماهالاکشمی،
تا با دختر صاحب این سینما ماهالاکشمی ازدواج کنم.
منتظرش باش.
باجناق!
- چطور جرات می کنی اینطوری صدام کنی؟ بکشیدش! - هی...
خودتو ناراحت نکن. ولش کن بره.
عقلشو از دست میده و میمیره.
نیازی نیست دستامون رو خونی کنیم.
مغزتو از دست دادی، داداش؟
میخوای اینجا سینما بسازی؟
اصلا کی اینجا میاد؟ چه فایده ای داره؟
اصلا میدونی ساختن یه سینما چقدر پول میخواد؟
بذار ببینم تو جیبت چقدر پول داری!
واه!
این پولی که جمع کردی تا روزنامه باطله بخری.
این لحظه ایه
که 20 سال درس خوندنمون رو به کار بگیریم و یه شغل پیدا کنیم.
اونوقت تو از روی هوس یه چالش راه انداختی!
داداش، این خواسته ی من نیست. خواسته ی پدرته.
یه روزی یه زن پیدا میکنی، مهم نیست چی میشه!
بیا بریم یه نوشیدنی بخوریم و ذهنمون رو خالی کنیم. بزن بریم!
رفیق! عشقم رو مسخره کرد.
روستامون رو به سخره گرفت.
با گفتن اینکه من طرفدار آندرا کینگ هستم بهم توهین کرد!
باید بهش نشون بدیم! باید سینما رو بسازیم.
اصلا می فهمی چی داری میگی؟
و من هیچ ایرادی تو حرفاش نمی بینم.
مگه تو نبودی که مثل قهرمانای فیلم ها بهش گفتی؟
- زندگی فیلم نیست. بیدار شو! - هی،
یادت نره که تو معاون رئیس هستی
انجمن هواداران پادشاه آندرا.
آقای رئیس و آقای معاون رئیس.
تو همونی هستی که فکر می‌کنه این یه هویت بزرگه.
سوریا اصلا میدونه ما وجود داریم؟
هی!
اشتباهه!
تو هم مثل اون داری چرت و پرت میگی.
من اینجا نیستم که با حرفای شیرین شما رو خوشحال کنم.
من به واقعیت اعتقاد دارم، و این چیزیه که من میگم.
اما من کاری رو انجام میدم که قلبم بهم میگه، بدون توجه به اینکه چه کسی از من حمایت میکنه.
رفیق، یه جا خوندم که...
اگه با یه احمق بگردی، با اون غرق میشی.
من نمیخوام با تو غرق بشم.
رفیق!
فکر نکن من دارم دور میشم.
حتی اگه دور باشم، مطمئن میشم که حقیقت بهت میرسه.
از اون روز، این تیترها نامه های بین ما هستن، برادر.
اون شرط بست که یه سینما برای فیلم صدم تو باز میکنه.
باید بهش بگیم که همچین فیلمی وجود نخواهد داشت.
داداش، خواهش میکنم.
من فقط میخوام با این حقیقت روبرو بشه که قرار نیست برنده بشه.
من هیچ انگیزه پنهانی ندارم، برادر.
شکوه سوریا رو به زوال است
بعد از همه اینها هنوزم حرف منو باور نمیکنی؟
یه زمانی بود که مجبور بودم پول قرض کنم تا موجودی حسابمو حفظ کنم.
تو واقعا باور کردی که ساگار سه کرور به حسابت واریز کرده
و این همه راه رو اومده؟
یه جا خوندمش، مرد.
حتی یه احمق هم میتونه به هر چیزی برسه وقتی ذهنشو روش متمرکز کنه.
این چیه، برادر؟ حتی تو هم داری همینو میگی!
داری میگی نمیتونه بده.
من کنجکاوم که چطور تونست این کارو انجام بده.
فقط وقتی حقیقت رو میفهمیم که خودمون باهاش ملاقات کنیم.
این همونه، برادر.
سینما ماهالاکشمی. این همونه.
ما قبلا بنر تو رو اینجا آویزون میکردیم.
برادر، دقیقا اینجا جایی بود که مردم برای بلیط دعوا میکردن.
ساگار ماهالاکشمی رو برای اولین بار اونجا دید.
ما یه کات اوت بزرگ گذاشتیم--
ماهالاکشمی با کومار ازدواج میکنه جمعه ساعت 8:32 بعد از ظهر.
ماهالاکشمی با کومار ازدواج میکنه؟!
این چیه؟
ماهالاکشمی داره با یه نفر دیگه ازدواج میکنه!
ظاهرا، امشبه ساعت 8:30.
حداقل الان حرف منو باور میکنی؟
اگه ساگار واقعا پول داشت که بهت بده،
شرط رو میبرد و دختره رو به دست میاورد، اینطور نیست؟
به خاطر اینه که باخت...
مراسم عروسی پوچاکایالا
- کجا میری؟ - سلام آقا.
- قبل از رفتن یه چیزی بخور. - باشه آقا.
وقتی خودش داره میاد، این همه هیاهو برای چیه؟
چون اون قهرمانه، من تو این صحنه نقش منفی ام.
- اوه، واقعا! - فهمیدی؟
حالا برو به تدارکات غذا رسیدگی کن.
اتاق عروس کجاست؟
اتاق عروس؟
شما از طرف داماد هستید یا عروس؟
ما از طرف پادشاه آندرا هستیم.
طرف پادشاه آندرا؟
آقای سوریا؟
عروس کجاست؟
عروس؟
از این طرف آقا.
داری برخلاف میل باطنی خودت ازدواج می کنی؟
من دارم طبق شرایط خودم ازدواج می کنم.
حتما ساگار فقط بهت گفته که دوستم داره.
حتی ایشوار هم ممکنه ندونه که ساگار بهم خیانت کرده.
خیانت؟
امیدوارم کسی اینجا نباشه. بیا. بیا.
خانم،
این شما نیستید که باید از دست پدرتون زیر برقع قایم بشید.
این منم که باید قایم بشم.
اون منو از کارم اخراج کرد فقط به خاطر اینکه یه بار شما دو تا رو تنها گذاشتم.
اگه این دفعه منو با شما دو تا ببینه، منو می کشه.
آخرش هم، پدر شما خیلی مغروره خانم!
هی، چانتی!
چرا جلوی داماد احتمالی خانواده اینقدر بی ادبانه رفتار می کنی؟
این راز خانوادگی ماست.
باید یه راز باقی بمونه.
گذشته ها رو فراموش کن، چانتی.
من اینو به عنوان داماد آینده میگم.
تو مدیر جدید تئاتر ماهالاکشمی میشی که قراره بسازیم.
- چی! مدیر؟ - هی، چانتی!
اینجا چیکار می کنی؟
- این دختر کیه؟ - از کجا بدونم؟!
احتمالا یه دختر مسلمونه.
اون ازم پرسید: 'شیر گل رز کجاست؟' منم فقط گفتم: 'اونجاست.'
- کجاست؟ کجاست؟ - درست اونجاست. برو!
ممنون. ممنون.
- خب، من دیگه میرم. - برو گمشو!
هی، رفیق، چهار تا از اینا بده.
هی، به اونا رسیدگی کن.
چرا چهار تا، چانتی؟
یکی، دو تا، سه تا، چهار تا.
شیر گل رز راجاهموندری
هی، داداش. یه ماشین حساب برام بیار.
چیزی که الان نیاز داریم 50 کامیون آجر هست.
آقا، قیمت این آجر چنده؟
به اندازه کافی سنگینه... برای دستت!
یه کامیون آجر چقدر در میاد؟
قیمت یه آجر دو روپیه و پنجاه پیسه است.
خب، میشه 15000 ضربدر 50.
میشه 750000.
و سیمان.
قیمت یه کیسه سیمان چقدره آقا؟
هر کامیون حدود 350 کیسه جا میگیره.
حدود 70000 روپیه میشه، برادر.
داری درباره ساختن یه سینمای کامل حرف میزنی!
پنج، ده، پانزده، بیست و پنج.
بیست و پنج ضربدر هفتاد هزار.
میشه 1550000 روپیه.
- شن. - چی؟!
هر تن شن 500 روپیه است.
فکر میکنی از پسش بر میای؟
من فقط قیمت رو پرسیدم.
قیمت گرفتن که ضرر نداره.
ولی خریدنش هزینه داره...
شش لاک.
سقف ها، ورق ها،
توالت ها و رنگشون.
میشه 2542000 هزار!
و اتاق پروژکتور.
سیمان - 1750000/- شن - 600000/-
- دارم جمع کل رو اینجا مینویسم. - هی!
فقط بلند بگو، باشه؟
میشه دو کرور، شصت و هفت لاک،
سی و دو هزار و دویست و چهل روپیه در مجموع.
لازم بود اون 240 روپیه رو هم بگی؟
- البته! - اینم صورتحساب. 240 روپیه.
بعد از اینکه صورتحساب رو پرداخت کردید میریم.
من حساب میکنم.
تو حتی نمیتونی این صورتحساب رو پرداخت کنی،
بعد داری درباره ساختن یه سینما فردا حرف میزنی؟
به هر حال، چانتی، فکر میکنی اصلا اینقدر پول وجود داشته باشه؟
نمیدونم آقا. مادربزرگم میگفت سیاستمدارا کلی پول دارن.
دارن. اونجا رو نگاه کن.
بانک گوداواری گرامینا
- وام بانکی؟ - بله، وام بانکی.
بانک گوداواری گرامینا جامپت، راجاهموندری - 533404
خب، برای ساختن سینما چقدر وام لازمه؟
فقط دو کرور، شصت و هفت لاک و سی و دو هزار.
بفرمایید بشینید. بفرمایید.
هی، ببین، بهمون احترام گذاشت.
سلام آقا. چای میل دارید یا قهوه؟
هیچکدوم، ممنون. به جاش دو تا شیر گل رز میخوریم.
به چی زل زدی؟ تو هم میخوای؟
خیله خب، پس سه تا درست کن.
سه تا؟
هیچ مدرکی برای ضمانت دارید ارائه بدید؟
دیدی؟ گفتم که میپرسن. نشونشون بده.
اوه، خدای من، هلش نده.
آقا، این سمت چپ رو میبینید؟
این خونه ایشوار هست.
- اوه! - ما زیاد با هم خوب نیستیم.
به محض اینکه وام رو تایید کنید، همه چیز رو توضیح میدم.
این خونه چاندراکا هست، آقا.
سوپ ماهی اون خیلی خوشمزه است.
به محض اینکه وام رو تایید کنید، براتون میفرستم.
- این درخت رو میبینی؟ - بله.
آرایشگاه مانگالی سوریبابو درست زیرشه.
اون یه حرفه ایه.
- به محض اینکه تایید کنید-- - لازم نیست!
- در راه رسیدن به این معبد-- - تمومش کن!
صاحب این خونه کیه؟
مال منه، آقا.
ایشون ساگار هستن، آقا. سلبریتی محلی.
ایشون رئیس انجمن طرفداران پادشاه آندرا هستن.
چهار تا بلیط هم براتون میگیرم.
شما و خانوادتون میتونید بیاید فیلم رو تماشا کنید.
هیچ مدرک دولتی دارید که ثابت کنه صاحب این خونه هستید؟
نه، نه. من همچین چیزی ندارم.
شیر گل رز رو لغو کن!
گمشو بیرون!
- تو هم شیر گل رز میخوای؟ گمشو! - تو...
بریم.
لعنتی، درخواست وام میکنه!
بانک دولتی گوداواری شعبه کوتا گومام
خواهر، شوهر خواهرت داخل منتظره.
حالت چطوره، ماها لاکشمی؟ میخواستی ملاقات کنی؟
این چیه؟
از اونجایی که من یک زنم،
جواهرات رو از قبل برای عروسی ساختن.
و تو از اون دسته آدمهایی هستی که فکر میکنی، 'تو تنها چیزی هستی که من نیاز دارم.'
اینا برای عروسی من خریده شدن، درسته؟
فکر کردم باید به هدف عروسیمون خدمت کنن.
نه، ماها.
جواهرات ممکنه به ما کمک کنن شرط رو ببریم، اما حس نمیکنم پیروزی من باشه.
من باید خودم این شرط رو ببرم.
بذار این پیروزی طرز رفتار آدمهایی مثل پدرت رو با ما تغییر بده.
و این تغییر با عروسی ما شروع میشه.
فقط برم در رو ببندم؟
نمیتونید بدون بوسیدن یه مکالمه داشته باشید؟
تو زندگیم رو فقط بخاطر یه بار در بستن خراب کردی.
فقط میتونم تصور کنم بعدا چه کار میکنی!
من دیگه میرم، ماها لاکشمی. مراقب خودت باش.
این چه جور فیلم هایی هستن؟
آیا قهرمان ما اصلا باید فیلم هایی مثل این بازی کنه؟
دقیقا! این احمق‌ها حتی بلد نیستن چطور از تصویر رئیس درست استفاده کنن.
پرونده‌های رئیس ما دست‌نخورده‌ست، مرد!
هفت تا پشت سر هم.
حتی بعد از هفت شکست، آمار افتتاحیه فیلم‌هاش تکون نخورد!
چطور ممکنه تکون بخوره؟
حتی بچه‌ها هم وقتی فیلم‌های کلاسیکش از تلویزیون پخش میشه، طرفدارش میشن.
این جذبه‌اشه.
حالا، همه امیدمون رو به اون فیلم تاریخی صدم بستیم.
نگران فیلم صدم بعدا میشیم.
همه، نفری 200 روپیه بذارید رو هم.
باید برای فردا بلیط بگیریم، وگرنه نمایش رو کنسل می‌کنه.
- هی، بفرمایید. پول رو بگیر. - هی، بگیرش.
هی، ساگار؟ چرا ساکتی؟
باشه، سهمتون رو بدید. من حساب می‌کنم.
هی.
این بار، باید فیلم صدم رو به یه فیلم پرفروش تبدیل کنیم.
هی، سهمت رو دادی؟
ایشوار، کسی که یه زمانی کنارش بود، حالا داره میره سر کار.
- امروز چی داریم؟ دوباره ماهی شور؟ - اون هنوز داره این طرفا می‌چرخه.
این عشق تو به اونه که باعث میشه غذا خوشمزه بشه.
- پوشپاکا... - بله، دارم میام.
همیشه چسبیده به این جعبه! رامبابو اینجاست.
چرا پول رو بهش نمیدی؟
- باید همه کارها رو خودم انجام بدم؟ - آره، انجامش بده.
اوه، نه! خورشت زیادی پخته.
چهار... پنج...
رامبابو، این پول صندوق اماناته.
حتی بچه‌ها هم وقتی فیلم‌های کلاسیکش از تلویزیون پخش میشه، طرفدارش میشن.
این جذبه‌اشه.
اون موقع اوضاع فرق داشت، فیلم‌ها هم همینطور.
بابا، چقدر توی صندوق امانات داریم؟
- پنجاه هزار، پسرم. - پنجاه هزار؟
اگه الان برداشتش کنیم، چقدر گیرمون میاد؟
- چی! - اگه الان برداشتش کنیم، چقدر گیرمون میاد؟
- گیرمون میاد... - 42500 تا گیرتون میاد، آقا.
چهل و دو هزار و پانصد میشه...
برای اجاره پروژکتور، پرده...
حتما به پول نیاز داره. میخوای برات برداشتش کنم؟
پسر...
دارم انجامش میدم!
انجام شده بدونش!
تو کی هستی که این کارو میکنی؟!
صبر کن، بذار بیام اونجا.
فکر میکنی این پول مال کیه؟
رامبابو، به حرفشون گوش نکن. دارم میام!
خواهر داره میاد.
- دارم میام. فقط صبر کن! - داره میاد.
- انجامش بده! - انجام شده بدونش!
این همه سر و صدا واسه چیه؟
سینما سیار ماها لاکشمی
گیشه بلیط
امروز تماشا کنید!
فیلمی که از همان اولین اکران، گیشه را تسخیر کرد.
پادشاه آندرا، سوریا، در پراتیگنا بازی کرد...
پراتیگنا، دوباره در گوداپالی لانکا اکران می شود.
برادر. من فردا می آیم.
این هم صندوق پول و بلیط ها.
گیشه بلیط
- دوباره صندوق اعتباری چقدر است؟ - پنجاه هزار.
- من روزی 50000 انتظار دارم. فهمیدی؟ - روزی پنجاه هزار؟!
پسر، این ماها لاکشمی کیست؟
ماها لاکشمی، الهه.
- اوه، ماها لاکشمی! - پس پنجاه هزار قابل انجامه.
یه لحظه صبر کن. بهت میدم. صف تشکیل بدید. در صف...
هی، خواهر، اومدی برنج پف کرده بفروشی؟
خب، مگه تو نیومدی ذرت بفروشی؟
- عمو، شما هم یه غرفه زدید؟ - فقط دارم سعی می کنم یه لقمه نون دربیارم.
امروز تماشا کنید...
بازیگر مورد علاقه شما، سوریا، در...
مروپودهادی. مروپودهادی.
هی، چانتی.
اوه، تویی. به فروش نگاه کن.
سالن پر است.
اینجا پر از جمعیته.
- برادر! - بله...
- وای، 400؟ - کسب و کار رونق داره، برادر.
خوش به حالت!
- هی! تو هم اینجا مغازه باز کردی؟ - بله!
برای یه صندوق 50000 تومانی، واقعاً اینقدر فروش کرده؟
متشکرم
برو دیگه. برو!
- فیلم ده دقیقه دیگه شروع میشه! - بفرمایید.
برو دیگه، سریع انجامش بده.
"سینما سیار ماها لاکشمی."
- عزیز! - بله؟
به نظر می رسه امروز هم سالن پر میشه.
پسرم ممکنه میلیونر بشه!
بله، حتماً میشه!
اما تو برای دادن 50000 تومن بهش، کلی اشک ریختی!
پس، داری دوباره همه اینا رو شروع می کنی؟
هی، دخترا! این چیه؟
بدون خرید بلیط دارین وارد میشین؟
سلام!
چی داری میگی؟ چرا باید بلیط بخرم؟
میدونی اصلاً چرا همه اینا اتفاق افتاد؟
منظورت چیه؟ معلومه، برای پول درآوردن.
دقیقا. و اون پول برای کیه؟
چرا باید برای یه نفر دیگه پول دربیاریم؟
ما برای خودمون پول درمیاریم.
با این حال، او همه این کارها رو برای زنی که دوست داره انجام میده،
فقط برای ساختن تئاتر جدید ماهالاکشمی.
از اونجایی که من زنی هستم که عاشقشه،
من و دوستام نیازی به بلیط نداریم.
فهمیدی؟
تازه داره برام روشن میشه.
فکر کردم اسمش رو از یه الهه گرفتن.
پس اسمش رو از این الهه گرفته؟
وقتی اسمش رو از من نگرفت فهمیدم!
عزیزم! شنیدی چی گفت؟
- چیه؟ - منظورت چیه؟
احتمالا تو از قبل میدونستی.
به من نگفتی!
- تو... - منظورت از این حرف چیه؟
زنت؟
طفلکی!
پیرمرد، ساگار رو میشناسی؟
هی، ساگار!
ساگار! اسمت چیه عزیزم؟
ماهالاکشمی هستم.
هی، ماهالاکشمی اینجاست!
نه هر ماهالاکشمی.
ماهالاکشمی که پسرت عاشقشه.
حالا چی؟ میخواد با این همه پول یه تئاتر بسازه؟
یعنی پول من از دست رفت؟
وای من!
- خاله... - حالا چی شده؟
هی، مراقبش باش.
بابا، چیه؟
ماهالاکشمی، اینجا چیکار میکنی؟
- بلیط ها... - هی! چرا به بلیط نیاز داری؟
مامان، این حساب منه. بعدا همه چیز رو توضیح میدم.
نیازی نیست!
اون همه چیز رو با جزئیات بهم گفت.
بریم. فیلم داره شروع میشه.
- بیا دیگه! - بریم.
خیلی باهوشه.
دیدی؟ میتونه آدما رو با یه نگاه بخونه.
داری درباره من حرف میزنی؟!
نه عزیزم...
بیا اینجا.
شما دخترا برید داخل.
- چیه؟ - بیا. یه چیزی بهت نشون بدم.
نه، از یه جای خاص بهت نشون میدم.
اونا پدر و مادر تو هستن؟
اونا پدرشوهر و مادرشوهر تو هم هستن.
چرا؟ چی شده؟
مهم نیست، ناراحت میشی.
راستی، تو چطوری اومدی اینجا؟ چطوری از دست بابات در رفتی؟
فرار از دست پدرشوهرت آسون نبود.
بیست نفرمون مجبور شدیم لباس عروسی بپوشیم تا بتونیم بیایم اینجا.
اوه، بهت نگاه کن... چقدر برازنده شدی.
چی شده داماد عزیزم؟
شروع کردی به تعظیم کردن. به نظر میاد فیلم ها خیلی تو رو لوس کردن.
ممکنه فیلم همینجا شروع بشه حتی قبل از اینکه جایی که باید شروع بشه.
برو و از مجموعه ها مراقبت کن، مرد.
از اون طرف.
حداقل تا عروسیت صبر کن.
بیا.
چی؟ حالا داریم فیلم رو از پشت تماشا می کنیم؟
نه.
بیا دیگه.
از اینجا تماشا کن.
پس، اون پرده نمایشه؟
تماشاچی ها از اونجا تماشا می کنن، و پروژکتور اینجاست.
آره.
پس، الان ما توی اتاق پروژکتور هستیم؟
درسته؟
بله. من دوست دارم فیلم رو از اینجا تماشا کنم.
چرا؟
چون...
چی؟
تو هر وقت دلت بخواد می تونی منو ببوسی، ولی من نمی تونم؟
به این میگن عشق.
این عشق نیست.
عزیزم ماهالاکشمی، تو دست کمی از پدرت نداری!
هی! چطور می تونی اینو درباره پدرشوهر آینده ات بگی؟
این باد، این صدا، این مهتاب...
من و تو...
ای کاش همه اینها می تونست ادامه پیدا کنه، چقدر عالی می شد!
- ما همینطوری می مونیم. - اما چطوری؟
وقت داره تموم میشه، اینطور نیست؟
متوقفش می کنیم.
فقط توی فیلم ها این می تونه واقعی باشه.
پس، بیا بریم اونجا.
هی، قهرمان! چطور ممکنه؟
هی، قهرمان زن. اینطوری...
نمایش خیلی وقت پیش تموم شده. بهتره اینجا تمومش کنی.
اونا دارن بدون وقفه ادامه میدن.
هی...
از کجا داری میای؟
دارم با تو حرف میزنم. از کجا داری میای؟
من باید تو رو به ازدواج دامادم دربیارم، به عنوان دخترم...
نه به عنوان معشوقه یه آدم وحشی بی نام و نشان.
فهمیدی؟
شما هرگز با چنین تحقیر روبرو نخواهید شد، پدر.
مردی که من عاشقشم و داماد شما یک نفر خواهند بود.
من اینو می دونم...
چون من تازه مسیری رو دیدم که ساگار رو به پیروزی می رسونه.
انتظار نداشتم کسی توی لانکا فیلم تماشا کنه...
اما دارن دسته دسته میان.
اگه شک داری،
فقط کافیه درآمد تئاتر ماهالاکشمی رو در راجاهموندری چک کنی.
شاید کم شده باشه.
هی!
کدوم گوری هستی؟!
چی شده عزیزم؟ من تو آشپزخونه‌ام...
اگه پاشو از خونه بذاره بیرون، زنده زنده پوستشو می‌کنم.
فهمیدی؟
می‌فهمی؟!
پس بلند بگو!
کاری کن بفهمه،
- وگرنه می‌زنم تو گوشش! - عزیزم، صبر کن!
- کاری کن بفهمه! - بهش میگم عزیزم.
چطور جرأت می‌کنه جواب پس بده!
- فهمیدی؟ - بهش میگم.
- الان بهش بگو! - عصبانی نشو. بهش میگم.
بدون اینکه به کسی بگی کجا رفتی؟
بیا بریم تو عزیزم. بیا.
برادر، به نمایش شب میای؟
- کنار رودخونه خیلی باحاله. - باشه، بهش فکر می‌کنم.
هی، بچه‌ها! بیاید.
چی شده رفیق؟
«به مناسبت جشنواره شوبانو اوگادی،
فیلم صدم سوریا، پادشاه آندرا، کلید خورد.
این فیلم معتبر به کارگردانی اس. وی. بهادرا،
برای سانکرانتی اکران خواهد شد. دوندر اعلام کرد.
با در نظر گرفتن فیلم مهم سوریا،
ما این فیلم رو با بازیگران برجسته و بالاترین استانداردهای فنی فیلمبرداری می‌کنیم.
این فیلم طرفداران سوریا رو از هیجان به وجد میاره.
آنها همچنین اعلام کردند که فیلمبرداری با سرعت زیادی آغاز خواهد شد.»
زنده باد سوریا! زنده باد سوریا!
آقا! درآمد امروز یه رکورد جدیده!
اگه اینا درآمدهای رکوردین، صورتت باید برق بزنه.
چرا این شکلی شدی؟
این رو بگیر.
آسمون...
فیلم صدم سوریا رو اعلام کردن، چانتی.
اکرانش برای جشنواره تعیین شده.
خدای من!
اگه قراره برای جشنواره اکران بشه، باید حس جشن داشته باشه.
چرا اینقدر گرفته به نظر میرسی، آقا؟
فقط ده ماه تا سانکرانتی مونده، چانتی.
حتی اگه هر روز درآمدهای رکورد داشته باشیم،
حداکثر چیزی که به دست میاریم بیست لاکه.
اون میلیون‌هایی که نیاز داریم رو به دست نمیاریم.
من اشتباه حساب کردم، چانتی.
این کسب و کار سودآور نیست.
می‌ترسم اکران فیلم صدم سوریا
روزی باشه که عشقم رو از دست میدم، چانتی.
چانتی...
آخرین قایق داره میره. تو نمیای؟
فقط برو، چانتی.
هیچ کاری از دستمون برنمیاد.
سخنرانی های دوره ای ماها لاکشمی
متشکرم
چطور جرأت میکنی خواهرم رو دوست داشته باشی؟!
ای کارگر بیل به دست!
خواهرم چطور میتونه اینجا زندگی کنه؟
اینجا چی داره؟
اینجا چی هست؟!
به جز تپه های شن و ماسه!
هر تن شن ۵۰۰ روپیه است.
فکر میکنی از پسش برمیای؟
جرأت داری اینجا معامله کنی؟!
همه چیز رو خاکستر کنید!
زندگیتون فقط با غذا میگذره.
چطور جرأت میکنید ما رو به چالش بکشید؟
رئیس! اگه این یارو فردا بیدار شه و بیاد سراغمون چی؟
بیاین فقط...
مگه میخواد چیکار کنه؟
پدر و مادرش تا حالا برامون کار کردن.
اونم از فردا بهشون ملحق میشه.
دیگه چیکار میتونه بکنه؟ بریم.
شما پنج تا زن برین کارخونه آجرپزی آقای چوداری.
شما ده نفر برین کارخونه برنج آقای نایدو.
متشکرم
منو نزد، بابا.
لطف بزرگی در حقم کردی.
از این به بعد من نباید از رودخونه رد شم.
نترس.
نمیزنم.
زیاد همدیگه رو میبینیم.
نمیخوام به عنوان کسی که دامادشو میزنه شناخته شم.
برو.
داماد!
دارم میذارم بری.
ولی من ماها لاکشمی رو ترک نمیکنم.
یه تن شن ۵۰۰ روپیه میشه؟
بله. یه بار تراکتور ۲۵۰۰ روپیه میشه.
- میخوای بخری؟ - وای خدای من! خیلی گرونه.
تراکتور چهار تن ظرفیت داره، و با هزینه حمل و نقل،
جمعا میشه ۲۵۰۰.
من ۲۰۰۰ میفروشمش. مشتری هستی؟
چی؟ میخوای با من معامله کنی؟
حساب حسابه، کاکا برادر.
اگه برات دردسر میشه، به آقای رائو میفروشمش.
روزی چند تن میتونی تهیه کنی؟
اگه فقط بیست فوت بکنیم، شن مورد نیازمون رو پیدا میکنیم.
اگر ده نفر روی هر قایق کار کنند، در سه ساعت پر میشه.
اگر ساعت 3 صبح شروع کنیم، تا ساعت 7 صبح میتونیم حدود ده تا قایق رو پر کنیم.
بعد غذا میخوریم و چهار ساعت دیگه کار میکنیم، و ده تا قایق دیگه رو پر میکنیم.
اگر بتونیم روزی 30 تا 50 تراکتور بارگیری کنیم،
حداقل 2000 روپیه برای هر تراکتور گیرمون میاد.
هر کارگری بیرون فقط 200 روپیه در روز میگیره.
من مطمئن میشم که یه روپیه هم کمتر از اون گیرتون نیاد.
خوبه؟
هی! چرا دنبال شروع یه کسب و کار جدید باشیم وقتی باید حواسمون به کار خودمون باشه؟
چرا میخوای وارد حرفه های جدید بشی
وقتی میتونی مثل هم سن و سالات یه کار پیدا کنی؟
حرف حساب زدی، برادر!
همینی که داریم کافی نیست؟ بیشتر میخوای؟
اگه یه چیزی اشتباه پیش بره، کار هر دو طرف رو از دست میدیم.
مگه فرقی بین کار کردن روی خشکی و روی آب نیست؟
- آره! - بله!
فرق داره، عمو!
یه فرق اساسی بین
کار کردن برای یه نفر و کار کردن برای خودمون هست.
دیگه به همینی که داریم قانع نمیشیم.
بیاین از اینجا به بعد پیشرفت کنیم.
اصلا چه خبره؟ ما که خوب داریم زندگی میکنیم، مگه نه؟
تو ده ساله که تو آسیاب سوبا رائو کار نمیکنی؟
- آره! - تا حالا کسی اسمت رو صدا زده؟
هیچکدومشون اسمت رو نمیدونن، عمو.
این نشون میده که اوضاع خوب نیست.
بیا اینجا، رفیق.
از ترس اینکه بچه ها شب گم بشن،
مهره های زنگوله دار دور گردنشون میبندیم.
این به این معنی نیست که ما خوبیم. فقط داریم زنده میمونیم.
اما وجود ما براشون هیچ اهمیتی نداره.
دیگه نمیتونیم از روی ترحم به خودمون وجودمون رو نشون بدیم.
اونا باید بفهمن که ما وجود داریم!
به خاطر همینه که باید متحد بشیم و کاری پیدا کنیم که ارزش داشته باشه.
فقط اون موقع کارمون یه معنی پیدا میکنه و زندگیمون رو روشن میکنه.
اوه! پس حالا میخوای از همه ما مراقبت کنی؟
تو میخواستی ما رو برای کسب و کار خودت متحد کنی.
واقعا همه اینا ضروریه؟
درسته، برادر!
اون عاشق یه دختر تو شهر شد و
پدرش رو به چالش کشید که اینجا یه سینما میسازه.
هیچکدوم از تلاش هاش برای ما نیست.
فقط برای بردن شرطش هست.
ساگار، داره راست میگه؟
درسته. من برای اون شرط بستم.
اما دقیقا نیازی نیست که تو روستای خودمون یه سینما بسازم تا شرط رو ببرم.
اونا به روستای ما توهین کردن.
و بهمون یادآوری کردن که ما هویتی نداریم.
وقتشه ثابت کنیم که چه توانایی هایی داریم.
هی! از حرفایی که میزنی، این بیشتر شبیه یه دعوای بزرگه.
وقتی میشه سازش کرد، چرا بدترش کنیم؟
چرا باید تو دهی که هیچی نداره، زحمت ساختن یه سالن تئاتر رو کشید؟
- اینطور نیست، عمو. - کافیه!
وقتشه که خدا رو ستایش کنیم.
- بریم. - هی!
حتی پدرش هم اهمیتی نمیده. چرا ما باید بدیم؟ بریم.
هی، شیوایا.
وقتی گفتی 'دهی که هیچی نداره' یه چیزی به ذهنم رسید.
یه ده هست که نه جاده داره، نه برق،
و حتی آب هم نداره.
ولی تا حالا دهی رو دیدین که معبد نداشته باشه؟
- نه، درسته؟ - نه.
چنین دهی وجود نداره.
میدونید چرا؟ چون خدا توی هر معبدی نیست.
معبد ساخته میشه تا داستان خدا رو تعریف کنه و اون رو توی خاطرمون زنده نگه داره.
رامالایام ما
فقط داستان رو تعریف نمیکنه
از لرد راما و ماموریتش برای نجات سیتا.
اگه اینطور بود، فقط یه داستان عاشقانه نبود.
این داستان لرد هانومانه،
کسی که مشکل لرد راما رو مثل مشکل خودش میدونست.
این داستان واناراسه،
کسایی که کنار لرد راما و دارماش ایستادن.
این داستان یه ارتشه
که جنگید تا آدهارما رو شکست بده.
گفته میشه که رامایانا برای منفعت کل بشریت اجرا شده.
این داستان، که در هر دعایی تکرار میشه، قراره یه روزی ما رو هدایت کنه.
بذارید امروز باشه!
هی، این مردمی که میان
برای زیارت فقط هر سه سال یه بار،
چرا تو این یه ماه اینجا بودن؟
نگاه کن...
اونا اومدن چون اون داره فیلم پخش میکنه.
هی!
هر روز مثل یه جشن بود.
- هی، سیدولو! - عمو؟
چقدر از فروش یخ تو یه ماه درآوردی؟
حدود 10000 تا درآوردم.
ده هزار؟
هی، رودرا! چقدر از گاری نارگیل درمیاری؟
شش هزار، عمو.
عزیز لاکشمی، چقدر با گاری کتلت درآوردی؟
- پنج هزار، عمو. - شنیدی؟
از یه پرده پاره که تو باد تکون میخوره، اینقدر درآوردین.
فقط تصور کن اگه واقعا یه سالن سینما بسازه.
اگه سیتا دزدیده نشده بود، رامایانا هم نبود!
اگه اون دختر رو دوست نداشت،
لانکای ما شانسی برای رشد نداشت.
تا الان، این معبد یه نسخه از داستان رو تعریف کرده.
از این به بعد، سینما داستان ده ما رو تعریف میکنه.
مهم نیست برای چه کسی می جنگد.
پیروزی او هنوز هم برای ما مهم است.
من می خواهم باشم...
بخشی از پیروزی او.
و خواهم بود.
پیروزی از آن لرد رام!
بیا، این پل را به سمت لانکا بسازیم
درباره فاصله نپرس و درباره عمق تعجب نکن
محاسبه نکن چقدر قوی هستی
ما همه در این یکی هستیم، فقط بخواه و بقیه را به رام بسپار
بیا، این پل را به سمت لانکا بسازیم
دیگر کافی است گفتن 'کافی است'، دیگر کافی است به کمتر راضی شدن
دیگر کافی است فکر کردن به اینکه این شهرت همه چیز است، فراتر از آن چیزهای بیشتری در انتظار است
دیدی دیروز چگونه بود، بیا ببینیم فردا چگونه می تواند باشد
دیگر کافی است گفتن 'کافی است'، دیگر کافی است به کمتر راضی شدن
دیگر کافی است فکر کردن به اینکه این شهرت همه چیز است، فراتر از آن چیزهای بیشتری در انتظار است
اگر طرز نگاه کردن آنها به تو تغییر کرده است
آیا موانعی که با آن روبرو می شوی، به پله های ترقی تبدیل نمی شوند؟
و همان کوهی که تو را بالا می برد
وقتی دنیا در برابر تو می ایستد و قلب سرسخت تو هرگز تسلیم نمی شود
آیا خود سرنوشت به دنبال تو نخواهد آمد؟
و تو را با گنجینه اش پاداش نخواهد داد؟
اگر افتاده ای، دوباره برخیز و بپر
با من قدم بزن، بیا از این سد عبور کنیم
بیا، قدم بردار، مانند یک جنگجو به جلو حرکت کن
هر دیواری را که در راهت است خراب کن
دیگر کافی است گفتن 'کافی است'
بیا، بلند شو!
دیگر کافی است گفتن 'کافی است'
بیا، بلند شو!
آقا شما را صدا می زند.
این نقشه است.
ما الان برق نداریم، درسته؟
اگر به آن فکر کنید، اتفاق می افتد، آقا.
یک سالن سینما در لانکا.
- دیگر کافی است گفتن 'کافی است' - بیا، بلند شو!
سینما MAHALAKSHMI، 70 میلی متری، تهویه مطبوع، DTS
چطور به این راحتی برق به دست آوردیم؟
جریان قرار بود به آن سمت برود،
اما من آن را به راست، سپس به چپ چرخاندم و کار کرد.
- چطور ممکنه؟ - آقا...
- من از یک نوع نیرو برای به دست آوردن نوع دیگری استفاده کردم. - عالیه، آقا.
متشکرم!
آقا، می توانیم آن را روشن کنیم؟
- حتما، بیا انجامش بدیم. - آقا، یک لحظه صبر کنید!
با این نور،
شما به ما این جرات را دادید که مهره ها را از گردن بچه هایمان برداریم.
اجازه دهید آنها را بردارم.
سینما ماها لاکشمی 70 میلیمتری، تهویه مطبوع، DTS
ماها لاکشمی 70 میلیمتری، تهویه مطبوع، DTS!
ما هم تو خونمون برق داریم.
پسرم این کارو کرد!
پسرم فوق العاده است.
من باید اینطوری فشارش بدم؟
هی، دیسکو شانتی!
حالا با چراغا داری دیسکو میرقصی؟
حالا که برق اومده، یادت افتاده دیسکو شانتی کیه؟
وقتی با من برقصی میفهمی.
- بیا دیگه! - الان مستی؟
- این از کی تا حالا عادت جدیدت شده؟ - انتخاب خودمه. باید توضیح بدم؟
گمشو پس! تو که حتی یه دختر هم نداری که بهش غذا بدی.
تو لازم نیست به من غذا بدی. پسرمو دارم که ازم مراقبت کنه.
تنها چیزی که همیشه میخواستم این بود که اون موفق بشه.
امروز، اون باعث افتخار کل دهکده شد، و این برای من کافیه.
کافیه!
اینقدر پز نده!
بفرمایید، بخورید.
چی؟ خونه داره میدرخشه؟
بابا، از این به بعد باید پول برق بدیم.
مهم نیست، میدیم.
تو بخور، عزیزم.
خواهر، هر وقت نور به صورتت میخوره، صورتت میدرخشه.
برق دارین، درسته؟ واسه همینه!
- فیلم دید یا خریدش؟ - آره.
همینه.
چه خبر شده، رفیق؟ تو اینجایی؟
- سلام، برادر! - سلام!
تو آدم خوبی هستی، ولی زمان بندیت بده.
- چی شده، برادر؟ - تو اومدی پیش پرداخت رو بدی،
- ولی اونا کلشو پرداخت کردن. - چی داری میگی، برادر؟
من قبلا در مورد پیش پرداخت بهت نگفتم؟
تو گفتی فقط پیش پرداخت رو میدی، ولی اونا رفتن و کلشو پرداخت کردن.
برادر! این درست نیست!
چطور جرات میکنی صداتو اینطوری واسه من بالا ببری؟
- برو بیرون، الان! - برادر...
- برادر، لطفا به حرفم گوش کن. - گمشو!
منم پول آوردم.
- دارم بهت میگم. - برادر!
- برو بیرون!
- برادر، لطفا این کارو با من نکن. - برو بیرون.
برادر! برادر!
- برو بیرون. - برادر!
دوستت دارم، پدر زن.
به عنوان پدر زنی که عاشقشم، احترام زیادی برات قائلم.
میدونی چرا؟
تو داماد آینده ات رو تحریک کردی...
و منو به این جایگاه رسوندی.
من واقعا ازت عصبانی بودم، پدر زن.
ولی بعد از ملاقات با تو، فهمیدم...
تو دلیلی هستی که من تا اینجا رسیده‌ام.
سفر طولانی‌ای بوده.
فکر می‌کنی من تو آخرین قدم متوقف میشم؟
من هر کاری می‌کنم تا فقط این یک قدم رو بردارم.
به هر حال...
بیا، من چهار تا بلیط برای خانوادمون برای اولین نمایش رزرو کردم.
ماهالاکشمی 70 میلی‌متری گرند A/C DTS، پدر زن.
وقتی پادشاه آندرا ما وارد بشه، صدا تو سالن سینما می‌پیچه.
- باید بیای! - یه دقیقه صبر کن.
به زودی میبینمت.
حیدرآباد ویساکهاپاتنام
پلاک 36. همینه. نگه دار.
- هست؟ - هی، همونجا وایسا.
- وقت ملاقات داری؟ - وقت ملاقات؟ من خوب می‌شناسمش.
- باید اینو بهش بدم. - توش چیه؟
چرا باید به تو بگم توش چیه؟
- فقط به خودش نشونش میدم. - پس نمیذارم بیای تو.
- میدونی از کجا دارم میام؟ - فکر میکنی برام مهمه؟!
- آقا! - هی، وایسا!
- تو کی هستی؟ - راجاهموندری.
من میفرستمش بره، آقا.
راجاهموندری...
- اون روز تو صحنه فیلمبرداری، آقا... - اوه! تویی؟
هی، بذار بیاد تو. بیا تو.
با دیدن اون موزها تو دستت،
فکر کردم اومدی اینجا با قهرمانت عکس بگیری.
تو واقعا داری برای حق پخش فیلم درخواست میدی؟
تو اصلا از پخش فیلم چی میدونی؟
من چی میدونم؟
برادر، در کل 520 تا سینما تو منطقه گوداواری، آندرا پرادش وجود داره.
شانزده تا، فقط تو شهر ما.
سینماهای اصلی شامل اورواشی، سای جوتی،
شیامالا، ماهالاکشمی، ماهالاکشمی و آشوکا.
متوجه شدی من ماهالاکشمی رو دو بار گفتم؟
اون سینمای جدید ماهالاکشمیه. همونطور که گفتم.
- اگه شهر بودی حتما بهش سر بزن. - حتما.
در مورد فروش،
اگه قهرمان ما یه فیلم باکلاس بسازه،
روز اول میتونه 50000 سهم تو منطقه ما بیاره.
برای یه فیلم خانوادگی، 70000 تا.
اگه یهویی تصمیم بگیره یه فیلم عامه پسند بسازه،
به راحتی بالای یه لک (صد هزار) به دست میاره.
حتی یه فیلم شکست خورده هم حداقل 30000 تا فروش میکنه!
حتی امروز، ماهالاکشمی قدیمی، سینمای اصلی شهر ما،
رکورد تمام دوران رو برای فیلم 'پرانانیکی پرانام' داره.
همه اینا به لطف ماست.
اگه فیلم خوب باشه، ما روی منطقه تمرکز میکنیم.
اگه نقدها بد باشه، ما روی تعداد روزها تمرکز میکنیم.
هیچکس جز ما نمیتونه رکورد قهرمانمون رو بزنه، اونم با خود قهرمانمون.
فکر میکنی ما نمیدونیم این فیلم رو توی چند تا سالن باید اکران کرد؟
یا کی باید اکرانش رو متوقف کرد؟
اگه ناراحت نمیشی یه چیزی بهت بگم.
ما میزان فروش فیلمت رو بیشتر از تهیه کننده و پخش کننده میدونیم.
این ماییم که به پخش کننده ها میگیم پول از کجا و چطوری میاد!
ما به عنوان طرفدار، مهمون ناخونده دفتر پخش هستیم.
پس اگه از ما درباره پخش بپرسی، معلومه که ادعا میکنیم میدونیم.
خیلی خوب بود!
چیزایی بهم گفتی که حتی منِ تهیه کننده هم نمیدونستم.
ولی...
وقتی فیلم فروش رفت،
دادن همون فیلم به شما...
دست من نیست، مرد.
برادر، خواهش میکنم اینو نگو.
نمیتونم بدون اون برگردم.
- اینجوری نمیشه. - خواهش میکنم، داداش. خواهش میکنم.
مطمئنا یه نفرو میشناسی که بتونه این کارو انجام بده، برادر.
- یه نفر هست. - باشه.
- ببین، جایزه ناندی رو برده. - حق با توئه.
هی راجا! خیلی وقته ندیدمت.
- سلام. - سلام.
بفرمایید بشینید.
برادر، ایشون ساگار هستن.
- سلام آقا. - نزدیک راجاهموندری...
- گوداپالی لانکا... - آره، گوداپالی لانکا.
- یه سالن تئاتر تو شهرش... - یه دقیقه.
الو؟
سوریا آقا! چه سورپرایزی! حالتون چطوره؟
- سوریا؟ - بله، خودش!
برادر! سوریا...
اوه! چیزی نیست.
من ده تا فیلم خیلی موفق با شما داشتم.
نباید کمکت کنم یه نقطه عطف تو حرفه ات، یعنی صدمین فیلمت رو تموم کنی؟
اما یه درخواست کوچیک دارم.
چیز بزرگی نیست.
دارم پسرم رو به عنوان قهرمان وارد سینما میکنم.
- یه پروژه پرهزینه است. - متوقف شد...
یه شخصیت مهم تو اون فیلم هست، آقا.
شخصیت پدر.
لطفا ردش نکنید، آقا.
شخصیت پدر...
همیشه کنار قهرمانه.
این شخصیت تو همه صحنه ها هست، به جز آهنگ ها و مبارزه ها.
بهتون اطمینان میدم، آقا. تک تک کلماتم رو جدی میگم.
من سه کرور بهت قرض میدم، در حالی که کاملا آگاهم که پسش نمیگیرم.
پس لطفا این کارو انجام بدید، آقا.
برای هر دومون خوبه. لطفا در نظر بگیرید.
بهش فکر کن و تا فردا بهم خبر بده.
این سوریاست...
صدمین فیلم آندرا کینگ سوریا.
انتظار نداشتم کارها اینطوری برای من پیش بره.
حتی خوابش رو هم نمیدیدم که این اتفاق بیفته.
سوریا، پادشاه آندرا، نقش پدر رو توی اولین فیلم پسرم بازی میکنه.
این شروع خیلی خوبیه، مگه نه؟
اون از اینکه داره نقش مکمل رو توی صدمین فیلمش بازی میکنه، معذبه.
واقعا تو این سن به نقش قهرمان نیاز داره؟
اون قبول میکنه.
اگه من نه، کی میتونه سه کرور همین الان بهش بده؟
فقط من!
اگه من سه کرور جور نکنم،
دیگه پرونده کاری سوریا برای همیشه بسته میشه.
بزن بریم برادر.
- چرا با این آدم وحشی حرف میزنی؟ - ساگار!
- داری چی میگی؟ بشین-- - بعدش؟
فقط به خاطر اینکه یه فیلم باهاش شکست خورد، سوریا بهش سه تا فیلم داد.
میگه میخواد پرونده کاریش رو ببنده!
بدون سوریای من، تو خیلی وقت پیش پرونده ات بسته شده بود!
ساگار...
رئیس ما به خاطر اعتماد به آدمایی مثل تو به این روز افتاده.
میخوای اون توی صدمین فیلمش کنار پسرت یه نقش بازی کنه؟
- ای آدم بی شخصیت احمق! - هی!
تو دیگه چه خری هستی؟ چطور جرات میکنی این حرف رو بزنی؟!
- هی، سودهاکار. بندازشون بیرون! - چشم قربان.
- خواهش میکنم برادر. - هی، راجو. این آدم وحشی کیه؟
- بزن بریم. - بجنب. برو کنار.
- ساگار. - هر کسی رو میاری اینجا! این کیه؟
برادر، ناخواسته...
برو بیرون!
چرا داره سر رئیس داد میزنه؟
هی! چه غلطی کردی؟
فقط به خاطر اینکه یه طرفدار سینه چاک هستی، میتونی این حرف رو بزنی؟
پس چرا از سوریا میخواد که نقش مکمل بازی کنه؟
هی! اونا همه آدمای مهمی هستن.
چرا به جای اینکه سرت تو کار خودت باشه، بینشون دخالت میکنی؟
گوش کن.
اون تنها راهیه که سوریا میتونه به فیلم ساختن ادامه بده و تو موفق بشی.
و تو باید باهاش دعوا میکردی. حالا دیگه هیچکس نمیتونه نجاتت بده.
برو!
صدمین فیلم رئیسمون متوقف شده! چی میتونه از این توهین آمیزتر باشه؟
اینجا رو ببین.
چرا نوشته، 'شکوه سوریا از بین رفته'؟
بذار ببینم.
نویسنده کسی نیست جز ایشوار خودمون.
یه نگاهی به این بنداز، ساگار.
هی، ساگار.
آگنی پاترودو
اگه نتونم سه کرور جور کنم، دیگه کار سوریا تمومه.
برای ساختن فیلم سوریا
و برای اینکه تو برنده بشی، اون تنها فرده، و تو آخرش باهاش دعوا کردی.
شکوه سوریا از بین رفته.
پراتیگنا
هی! تو دیگه چه جور آدمی هستی؟ چرا اینطوری بی اجازه وارد میشی؟
هی! دارم با تو حرف میزنم. چرا وای نمیسی؟
رئیس! رئیس!
من اینجا هستم تا ماهالاکشمی رو تحویل بدم.
هی، موراری!
مگه ماهالاکشمی خونه نیست؟
ماهالاکشمی!
مامان، ماهالاکشمی کجاست؟
اون تو اتاقشه.
ماهالاکشمی.
- ماهالاکشمی! - ماهالاکشمی!
ماهالاکشمی!
اون همینجاست.
میگم تئاتری که برای ماهالاکشمی ساختم رو میفروشم.
آخه من چرا باید تئاتری که تو ساختی رو بخرم؟
اگه تو بخریش، تو برنده میشی و من بازنده.
چون ماهالاکشمی هیچوقت نمیتونه مال من باشه.
چی؟
قیمتت رو بگو.
قیمتت رو بگو!
بذار ماهالاکشمی اون رو بهش تحویل بده.
ماهالاکشمی، من با امید برنده شدن به اونجا رفتم.
فقط وقتی رسیدم اونجا فهمیدم که فیلم متوقف شده.
ماهالاکشمی، بدون این فیلم، سوریایی وجود نداره.
فیلم باید دوباره شروع بشه.
سوریا باید وجود داشته باشه.
من هیچ دلیلی برای این کار به جز فروختن تئاتر نمیتونم پیدا کنم--
اما تو منو از دست میدی.
اوه!
تو این کارو کردی، در حالی که میدونستی منو از دست میدی.
من منتظر بودم که بیای و منو بگیری.
هیچوقت فکر نمیکردم منو اینطوری بفروشی.
پس…
تو به کسی بیشتر اهمیت میدی
که حتی نمیدونه تو وجود داری، تا کسی که عاشقت هست.
هی!
ما به این میگیم دیوونگی، ساگار.
ساگار…
بهم بگو، ساگار.
بهم بگو. بهم بگو که این حقیقت نداره.
نه.
این خیانته.
تو به من خیانت کردی.
من بودم که فریب خوردم.
برو گمشو!
من دنبالش اومدم چون اون به من کمک کرد.
اما…
تازه فهمیدم کاری که کرد یه فداکاری بود.
خوشحالم که کسی مثل اون رو به عنوان طرفدارم دارم.
بدشانسی تو اینه که اون کسیه که عاشقش بودی.
اون جنگید تا بخاطر تو برنده بشه...
اما در نهایت بخاطر من باخت.
با این حال، اون هیچوقت هیچ کاری برای خودش نکرد.
کسی مثل اون هیچوقت بهت خیانت نمیکنه، عزیزم.
اجازه نده کینه ای که ازش داری تو رو فریب بده و به این ازدواج بکشونه.
یه کم بهش فکر کن، عزیزم.
- چرا سوریا باید اصلا بیاد اینجا؟ - این واقعا خود سوریاست. خودت ببین.
کافیه، دیگه تمومش کنید.
هی! این واقعا خود سوریاست!
درود آقا.
پوچاکایالا ویراونکاتا ساتیانارایانا
- پوروشوتام-- - خودم هستم آقا.
من صاحب سینما ماهالاکشمی هستم آقا.
شما چطور از عروسی توی خونه ما خبردار شدید؟
من برای عروسی اینجا نیومدم.
آقا.
من اینجا هستم تا ساگار، طرفدارم رو ببینم.
شاید نمیدونستم که اون وجود داره.
اما اون دلیلیه که من امروز وجود دارم.
هی، آقای سوریا!
سوریا، پادشاه آندرا!
لطفا راه رو باز کنید.
برو کنار!
پدر زن! سوریا واقعا به عروسی ما اومده؟
نمیدونستم تو اینقدر نفوذ داری.
من یه عکس سریع باهاش میگیرم. صبر کنید بچه ها، دارم میام!
یه نفر اونجا میبینم، برادر. من میرم ببینم کیه. تو همینجا بمون.
هی، میتونی منو به گوداپالی لانکا ببری؟
داری شوخی میکنی؟! اون منطقه داره غرق میشه.
رودخونه گوداواری طغیان کرده. ما رو آب میبره!
اشکالی نداره، حتی اگه هزینه اش بیشتر بشه.
دیوونه شدی؟ مردم دارن میمیرن، تو داری از پول حرف میزنی؟
لطفا درک کنید، ما باید فورا اینجا رو ترک کنیم.
- هی، آنجانیولو... - هی...
هی، ایشوار...
اینجا چیکار میکنی؟
راستش...
هی، پسر...
میدونم سخته، ولی یکی از طرفدارام، ساگار،
توی اون شهره.
من باید امروز ببینمش. میتونی کمکم کنی؟
لطفا!
برادر!
منم طرفدار یه نفرم، برادر.
من میبرمت، برادر.
من میبرمت.
پراتیگنا
- مواظب باش... - مادر، مواظب باش!
هی...
چرا این دفعه سیل اینقدر شدیده؟
هی، بیا دیگه.
مواظب باش!
مواظب باش...
برو کنار.
هی، پدربزرگ!
هی، ساگار. مواظب باش...
عمو، قایق ها رو بیار!
- هی، برادر! لطفا بشین. - مواظب باش!
- برادر، مواظب باش. - برادر، مواظب باش.
مامان، لطفا بچه رو بده به من.
همه حاضرن؟
مواظب باش! نگهش دار. نگهش دار.
- آب داره میاد تو خونه ام. - خاله!
- خاله، لطفا بیا. - نمیام.
نه، نمیام. خونه ام داره پر از آب میشه.
- هی، شماها برین. - ساگار، مواظب باش!
- خونه ام داره پر از آب میشه. - این چه وضعیه، خاله؟
- بیا دیگه، خاله! - نه، نمیام!
- بعدا می تونیم به همه اینا رسیدگی کنیم. - نه، نمیام. خونه ام...
- وای نه! خونه ام! - لطفا بیا.
وای نه، خونه ام داره خراب میشه.
افتاد. هنوزم داره می افته.
وای نه. خونه ام...
- هی! اون گوداپالی لانکا است؟ - آره، برادر. اون گوداپالی لانکا است.
هی! اون تنه درخت داره نزدیک میشه.
قایق رو بچرخون. مواظب باش!
- داره نزدیک میشه! سریعتر! - هی، آنجانیولو، قایق رو حرکت بده!
زود باش.
جاخالی بده!
اون طرف.
- دور بزن. - زود باش.
- هی! - هی، آنجانیولو...
- هی، پسر! - برادر، مواظب باش!
هی!
ببرش اون طرف.
- ببرش اون طرف! - ببرش اون طرف!
- بیا دیگه، ببرش اون طرف! - بیا!
- مواظب باش، پسر! - نگهش دار.
تقریبا رسیدیم.
برادر، نگهش دار.
- خوش شانسیم که زنده بیرون اومدیم. - کجاش خوش شانسیه؟
هیچی برامون نمونده، جز جونمون!
- هیچی برامون نمونده! - ما زنده ایم.
فکر می کردیم زندگیمون داره بهتر میشه،
و روزهای روشن تری در پیش داریم.
چه امیدهای زیادی داشتیم.
اما درست برگشتیم به نقطه شروع.
- زندگی ما برای همیشه محکوم شده. - خدای من!
چرا زندگی ما باید اینطوری باشه؟
اگر اینجا زندگی کنیم، نمی‌تونیم زنده بمونیم.
اما نمی‌تونیم این دهکده رو هم رها کنیم.
خدای من!
آروم باش.
برادر...
اون ساگارِ.
- اون کیه؟ - اون سوریاست، ستاره سینما!
- سوریا اینجاست. - سوریا!
اومدم تو رو ببینم.
تو راه اینجا، درباره‌ت چیزهایی فهمیدم.
حالا که تو رو شناختم...
فکر نکنم هیچوقت بتونم زحماتت رو جبران کنم.
باور نمی‌کردم وقتی مردم می‌گفتن دستات نرمه، برادر.
درسته!
واقعاً نرمه!
ساگار...
من چیزی بیشتر از یه ستاره سینما نیستم.
نمی‌دونم چرا اینقدر منو تحسین می‌کنی.
من که واقعاً کاری برات نکردم.
اما تو همه چیز به من دادی.
تو این همه راه رو بخاطر من اومدی...
فقط بخاطر اینکه فهمیدی من پول رو دادم؟
این چیه، برادر؟
شاید من حواسم باشه چی بهت دادم،
اما نمی‌تونم اندازه‌گیری کنم تو چه کارها که برام نکردی.
تو از طریق آهنگ‌هات به من کلمات رو یاد دادی.
وقتی مثل تو رقصیدم، ترسم رو از بین بردی.
وقتی هیچ شناختی نداشتم،
تو باعث شدی به آندرا کینگ تالوکا تعلق داشته باشم.
با اون شناخت، تو به من شجاعت رو دادی تا با همه روبرو بشم!
تو این باور رو به من دادی که اگه به اندازه کافی سخت رویاپردازی کنم،
می‌تونم به هر چیزی برسم.
تو به من یاد دادی عشق چیه.
تو به من نشون دادی که عشق واقعی یعنی فداکاری.
تو به من شجاعت دادی، مثل یه خدا توی معبد.
درس‌هایی که هیچ مدرسه‌ای نمی‌تونه یاد بده،
تو از اونجا به من یاد دادی.
برادر...
برای خیلی از ما، حضور تو از هر چیز دیگه‌ای مهمتره.
این باور که فردا خورشید طلوع می‌کنه
مثل یه ملودی آرامش‌بخش زیر نور ماهه.
پس چطور می‌تونیم اجازه بدیم شکوهت از بین بره؟ من سپر تو میشم.
احمق!
این همه تحسین تو رو به هیچ جا نرسوند.
پولیه که با سختی بدست آوردی، دختری که عاشقش بودی،
این تئاتری که ساختی،
تو همه چیزت رو از دست دادی.
خب که چی، برادر؟
یادته، خودت بهم گفتی؟
سقوط کن، سقوط کن، سقوط کن برخیز و استوار بایست
سقوط کن، برخیز و یک بار دیگه درگیر شو
اگه گفتن شکست از آن توست با خود سرنوشت روبرو شو
سربلند بایست، با سرنوشت درگیر شو و پیروزی‌هات رو دنبال کن
سقوط کن، سقوط کن، سقوط کن برخیز و استوار بایست!
یادمون هست از کجا شروع کردیم. دوباره از نو شروع می‌کنیم.
- چی میگی؟! - بیا از نو شروع کنیم!
- بیا از نو شروع کنیم!
فکر کردم زندگیم تموم شده وقتی صدمین فیلمم متوقف شد.
خونه و ماشینم رو نگه داشتم، تا کسی بهم از بالا نگاه نکنه.
می‌ترسیدم اگه شهرتم کم بشه، طرفدارانی که
این همه سال ازم حمایت کردن هم ناپدید بشن.
می‌ترسیدم مجبور بشم دوباره از نو شروع کنم.
من اومدم اینجا تا تو رو پیدا کنم،
اما فهمیدم واقعا کی هستم.
چیزی که واقعا از دست دادم…
شجاعت دوباره از نو شروع کردنه.
ساگار…
اون موقع، تو به من یه اسم دادی.
و حالا تو احترامش رو برگردوندی.
تو…
پادشاه واقعی آندرا هستی!
برادر…
هی!
وقتی بچه بودم…
ممکنه اینو به من بدید؟
همین برام کافیه.
- ساگار، دوباره همدیگه رو میبینیم. - خداحافظ، برادر.
خداحافظ، برادر.
اون ماهالاکشمیه، رفیق.
ماهالاکشمی؟
هی! اون سوریاست. سوریا، پادشاه آندرا!
- بیا دیگه! - اون سوریاست.
زوم کنید!
خورشید طلوع کرده. خورشیدی که به محض شکافته شدن صبح ظاهر میشه.
ستاره‌ای که سینما رو با فیلم‌های پرفروشش روشن کرد.
فکر کردیم زنجیره شکست‌هاش یعنی خورشیدش داره غروب می‌کنه.
اما درست مثل خورشیدی که زیر افق فرو میره
و روز بعد طلوع می‌کنه،
زندگی روی پرده سوریا طلوعی دوباره داره،
از فداکاری خالصانه یه طرفدار فداکار.
باد، بارون،
طوفان، سیل… هیچ چیز نتونست مانع ملاقاتشون بشه.
اونا برای اولین بار همدیگه رو دیدن، اما انگار از قبل با هم پیوند داشتن،
چیزی که با چشمای خودم دیدم.
ارادتمند شما، ایشوار.
میشه یه بار دیگه بهم اعتماد کنی؟
برادر...
این خونه، ماشین ها رو بفروش،
و هر چیز دیگه ای که داریم.
آره!
بیا شروع کنیم...
دوباره از نو!
حیدرآباد، ۲۰۰۳
قبل از کسی که نگاهی گذرا انداخت
قبل از کسی که با حرفاش تو رو کوچیک کرد
قبل از کسی که نگاهی گذرا انداخت
قبل از کسی که...
آیا وقتی ابری به آب تبدیل میشه، شکسته؟
آیا وقتی آب بخار میشه و بالا میره، پیروزیه؟
این فقط چرخه آبه!
به همین ترتیب، مگه برد و باخت ما فقط بخشی از چرخه زندگی نیست؟
بزن بریم! پیروزی از آن ماست!
هی، بیا!
- بزن بریم! - بجنگ، به دنبال پیروزی برو
سینما ماها لاکشمی ۷۰ میلیمتری تهویه مطبوع DTS
بیفت، بیفت، بیفت بلند شو و استوار بایست
بیفت، بلند شو و دوباره درگیر شو
بیفت، بیفت، بیفت بلند شو و استوار بایست
بیفت، بلند شو و دوباره درگیر شو
توی منطقه ما، سینمای ما بیشترین فروش رو داشته!
- باشه. بشین. - منو نکش، میفتم.
سوریا و ساگار...
اسم هاشون مثل خورشید و دریا با هم یکیه، ولی خودشون هیچوقت با هم نیستن.
هی! شماها همدیگه رو دیدید.
خواهش می کنم، مرد. منو تنها بذار!
بیفت، بیفت، بیفت بلند شو و استوار بایست
بیفت، بلند شو و دوباره درگیر شو
قول منو داری، و این آهنگ رو با خودت.