‫[گرینلند بزرگ‌ترین جزیره‌ی دنیا ‫با مساحت ۲،۱۶۶،۰۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد.
‫[یکی از کم‌تراکم‌ترین جاهای ‫روی زمین می‌باشد.]
‫[یکی از بدترین شرایط جوی ‫زمین مال گرینلند می‌باشد.]
‫[هشتاد درصد از سطح آن ‫را ورقه‌ی یخی پوشانده است.]
‫[ورقه‌ی یخی در مرکزش ‫سه کیلومتر ضخامت دارد.]
‫[قسمت اعظم این ‫ورقه‌ی یخی دست‌نخورده می‌باشد.]
‫شمالی‌ترین قطعه‌ی زمین در کل دنیا...
‫گرینلند.
‫هفت هشتم سطحش ‫را لایه‌ای از یخ جامد پوشانده.
‫دما در آن تا منفی ۷۵ درجه پایین می‌آید.
‫شش ماه سال خورشید بی‌وقفه در آسمان است.
‫اما در زمستان، برف سفید و خالص...
‫در تاریکی فرو می‌رود.
‫واجبه که بتونیم...
‫خط دفاعی پاسگاه مرزی...
‫دنیای آزاد رو تا شمال گسترش بدیم...
‫تا نزدیکی خود قطب...
‫تا رازهای سرزمین‌های دورافتاده‌ی شمالگان.
‫تا همین اخیرا قسمت شمالی گرینلند...
‫طبیعتی کاملا بکر و دست‌نخورده بود.
‫شاید براتون سوال باشه که آمریکایی‌ها...
‫در این طبیعت قطبی یخی و برفی چه می‌کنند.
‫هر چند نگاهی مختصر ‫به کره‌ی زمین مشخص می‌کند...
‫که کوتاه‌ترین مسیر هوایی بین...
‫آمریکا و اوراسیا از روی قطب شمال می‌باشد.
‫مطالعات لرزه‌نگاری نشان داده که ‫در مرکز قله یخی...
‫عمقی تقریبا ده برابر...
‫ارتفاع ساختمان امپایر استیت دارد.
‫تابحال ماشین‌آلات سنگین اقدام نکردند که...
‫از سطح ناهموار این قله صعود کنند.
‫ذخایر سوختی در سال قبل...
‫در مسیر قرار گرفته...
‫و بسته‌های هوایی ذخایر ‫از آسمان فرود می‌آیند.
‫شکاف‌هایی که اکثر آنان را...
‫پلی فریبنده از برف پوشانده، ‫همواره خطرآفرین بودند.
‫اندازه‌ی آن‌ها متغیر است، ‫از شکاف‌هایی کم‌عمق در یخ گرفته...
‫تا غارهایی به بزرگی یک کلیسای جامع.
‫و حالا با گذشت بیش از نیم قرن...
‫آمریکایی‌های دیگری منتظر ‫دستور شروع هستند.
‫اعزام هفتم پروژه‌ای بود که...
‫من و گرگ در موردش در سال ۲۰۱۱ حرف می‌زدیم.
‫و قصدمون این بود که...
‫با یه وسیله‌ی نقلیه در هر ‫هفت قاره تردد کنیم...
‫و دستاوردی بود که تابحال کسب نشده بود.
‫در نهایت دو و نیم سال طول کشید.
‫۲۱۸ روز در محل بودم.
‫۹۰،۰۰۰ کیلومتر در سفر بودیم و ۵۳ نفر...
‫در اون نقش داشتن.
‫یکی از خفن‌ترین کارهایی بود ‫که توی عمرم کردم.
‫در اوایل اعزام هفتم...
‫و خب به نظرم سوال طبیعی این ‫بود که «بعدش چی؟»
‫و بعد یه تماسی از گرگ دریافت کردم.
‫گفت که، هی، بیا سالت‌ لیک.
‫می‌خوام در مورد یه پروژه ‫که توی ذهنمه حرف بزنیم.
‫من دنبال یه چیز دیگه ‫بودم که چالش‌انگیز باشه...
‫یه چیزی که تا حالا انجام نشده، ‫یه چیزی که...
‫که، بی‌سابقه بوده.
‫گرینلند تمام خصوصیاتی ‫رو داشت که باعث بشه...
‫دشوارترینشون باشه.
‫حتی وقتی که با رانندگی از وسط جنوبگان...
‫رفتن به جنوبی‌ترین نقطه و ‫گذر از خشکسار مقایسه‌اش بکنی...
‫گرینلند خیلی سخت‌تر بود ‫و دلایل خیلی زیادی هم داشت.
‫توی جنوبگان از قبل ‫زیرساخت‌هایی وجود داره.
‫چندین نفر قبلا چندین بار امتحانش کردن.
‫ولی در مورد گرینلند این صدق نمی‌کرد.
‫کسی تا حالا با وسیله‌ی نقلیه‌ای ‫از اون یخچال‌های طبیعی بالا نرفته بود...
‫و رسما وارد ناحیه‌ای شده بودیم ‫که ناشناخته بود.
‫یه اعزام قابل‌توجه بوده که...
‫گرینلند رو از خلیج غربی تا خلیج شرقیش رفتن.
‫و با کامیون‌های قطبی در اواخر ‫دهه نود انجام شده...
‫ولی حتی کسی به فکرش هم نرسیده که...
‫از جنوب به شمال انجامش بده، ‫چون فاصله‌اش...
‫مقدارش خیلی بیشتر بود، ‫و سختی‌هاش...
‫مقدارش خیلی بیشتر بود...
‫از جمله محموله‌های سوختی و دیگر...
‫تدارکات که غیرممکن بود که...
‫قبل اقدام کردن اون‌ها رو در نظر گرفت...
‫قبل این که جنوب رو ترک کنیم ‫و به سمت شمال بریم.
‫تابحال انجام نشده بود.
‫نقش من در ابتدا عملا آماده‌سازی ‫ وسایل نقلیه...
‫و مسیر و تدارکات سوخت بود.
‫برای من هدف ساده است ‫و اون اینه که به ولف‌لند برسیم.
‫اگه موفق بشیم...
‫سفرمون موفقیت‌آمیز بوده.
‫مسیرمون به شمال ناشناخته بود...
‫پس رسما وارد...
‫ناحیه‌ای می‌شدیم که مهمان‌نوازی ‫نداره و توش حیاتی وجود نداره.
‫پس مسیر حرکت از میان گرینلند از...
‫از آیسوتورک در مزرعه ‫گوزن‌های شمالی شروع می‌شه.
‫و بعد باید از یخچال طبیعی بالا بریم...
‫و بعد از ورقه یخی عبور کنیم، ‫و بعد از اونجا...
‫به تمام محموله‌های سوختیمون ‫در امتداد خط خلیج شرقی برسیم.
‫و بعد از اونجا به ولف‌لند ‫در شمال می‌رسیم...
‫و اونجا در واقع به زمین خشک می‌رسیم...
‫و بعدش دور می‌زنیم و...
‫به اون ایستگاه‌های سوختی و ‫سپس به ایستگاه قله می‌ریم...
‫و در نهایت در کانگرلوسواک از ‫یخچال طبیعی خارج می‌شیم...
‫و وارد کانتینرمون می‌شیم.
‫و باید کل این کارها رو ‫طی سه هفته انجام بدیم.
‫این که تیم درستی رو داشته باشی...
‫که از این پروژه حمایت کنن کاملا حیاتی بود.
‫دکتر جان سولبرگ پزشک ما بود.
‫کرت ویلیامز مسئول سوخت‌گیری ‫و تدارکات پایگاه بود.
‫تورفی یوهانسون مکانیک اصلی بود.
‫کلی راننده و فیلمساز اعزاممون بود.
‫تیم محشری داشتیم که ‫در نهایت گرد هم اومدن...
‫و داشتیم به سمت ‫مزرعه‌ی گوزن‌های شمالی حرکت می‌کردیم.
‫و یادمه که به این موضوع فکر می‌کردم.
‫و واقعا حس می‌کردن خانوادمن...
‫احساس آشنایی‌ای رو داشتم که به نظرم...
‫بهترین چیز واسه شروع چنین سفریه.
‫هیچ اضطرابی در مورد آدم‌هایی که باهاشون...
‫سفرم رو شروع کردم نبود.
‫یعنی قطعا در مورد ناشناخته‌های ‫پیش‌رومون مضطرب بودیم...
‫ولی بخاطر آدم‌هایی که پیششون بودم نبود.
‫یه سری ماجراجویی توی زندگی آدم هست...
‫که آدم نباید بهشون «نه» بگه.
‫آدم هر طور که شده باید بپذیرشون.
‫و این مکان گرینلند...
‫این ناشناخته‌ی بزرگ، ‫واسه من همون ماجراجویی اجباری بود.
‫باید مطمئن می‌شدم که حتما می‌رم ‫ و تجربه‌اش می‌کنم.
‫یه ماموریت اعزامی در گرینلند ‫به این نحو خیلی...
‫گرینلند خیلی... ‫چطوری بگم؟
‫جاه‌طلبانه‌ است.
‫چه حسی داری گرگ؟
‫خب در حال حاضر یکم حس شوق دارم...
‫که با دوبه‌ای که...
‫ماشین‌هامون رو حمل می‌کنه ‫ در تماسیم.
‫ولی در چند ساعت گذشته واقعا استرس داشتم.
‫به نظرم جالب بود که می‌دیدم...
‫یه گروه چطور گرد هم میان...
‫و یه تیم می‌شدن...
‫و همین‌طور یکی دو عنصر دیگه ‫ هم بهش اضافه کردیم.
‫و همه واسشون سوال بود که آیا می‌تونیم...
‫با هم موفق بشیم و می‌تونیم که...
‫با هم کنار بیاییم و ماشین‌هامون ‫آماده می‌شن؟
‫حتی قبل این که به ورقه یخی ‫برسیم کلی استرس داشتیم.
‫ایول. ماشین‌ها اونجان.
‫وقتی اولین بار ماشین‌ها رو روی ‫ یخ شناور در آیسوتورک دیدم...
‫موجی از احساسات من رو فرا گرفت.
‫تیممون واسه اولین بار گرد هم اومدن.
‫کلی!
‫چه خبر بچه‌ها؟
‫چطوری رفیق؟
‫اومدی؟
‫آره، اومدم.
‫خیلی به‌یادموندنی می‌شه.
‫خیلی وقت بود که منتظر بودیم ‫و مطمئن نبودیم که...
‫همه بتونن بیان...
‫بخاطر شرایط یخ.
‫همه‌چیز خیلی سخت بود.
‫و وقتی رسیدن بچه‌ها رو دیدم...
‫اون موقع اولین باری بود که با کلی آشنا شدم.
‫- سلام. ‫- امیل.
‫- سلام، امیل. ‫- کلی.
‫- سلام، کلی. ‫- خوشوقتم.
‫خوشوقتم.
‫- چطوری؟ ‫- سلام. خوشوقتم.
‫آره، آشنایی با بچه‌ها خیلی خوب بود.
‫انگار یه سیاره دیگه است.
‫الان داریم تجهیزات رو بار می‌زنیم.
‫وسایل رو از دوبه خارج می‌کنیم.
‫ماشین‌ها از چیزی که فکر می‌کردم ‫خیلی بزرگ‌ترن.
‫خیلی بزرگ و خفنن.
‫واقعا اعتنماد به نفسی که دارم...
‫بنابه‌دلایلی، صرفا دیدن ماشین‌ها...
‫اعتمادبه‌نفسم رو خیلی بیشتر کرد.
‫ما سه وسیله نقلیه داشتیم...
‫که تویوتا هایلوکس بودن.
‫اسم ماشین‌ها، اما بود...
‫که من راننده‌اش بودم.
‫اعزام هفتم رو داشتیم که گرگ ‫راننده‌اش بود و از نسل قدیم بود.
‫و اون یکی هم درکی بود.
‫- آقایون، به آیسوتورک خوش‌اومدید. ‫- [روز اول.]
‫[روز اول، مزرعه گوزن شمالی، ‫آیسوتورک، گرینلند.]
‫خیلی‌خب، بیایید آماده بشیم...
‫که بریم ماشین امیل رو بیاریم.
‫اینجا توی کارگاهیم، کارگاه استفان...
‫داریم این تایر رو تعمیر می‌کنیم.
‫اون روز یه حادثه یخی واسمون...
‫حین بار زدن وسایل از دوبه ‫به ایستگاه واسمون پیش اومد.
‫ماشین امیل وارد دریاچه شد، یخ رو شکست و...
‫چرخش بدجوری پنچر شد.
‫دو تا لاستیک از دست دادیم.
‫وقتی بقیه اومدن دیگه آماده شده بودیم.
‫جز درست کردن ماشینم که...
‫یخ رو شکسته بود و افتاده بود توی یه رود.
‫خیلی... خیلی خبر خوبی واسمون نبود.
‫چون می‌دونستم فقط یه لاستیک زاپاس ‫ از این نوع داریم.
‫و اگه از اون استفاده می‌کردیم ‫ دیگه زاپاسی...
‫واسه کل مسیر نداشتیم.
‫و به نظرم اصلا امکان نداشت.
‫اصلا دوست نداری با ‫ وسیله‌ی نقلیه‌ای که...
‫هر نوع مشکلی داره وارد ‫ماجراجویی‌ای بشی.
‫می‌دونستیم که اون ماشین، مدل ای‌تی۴۴، ‫ که اسمش رو اما گذاشته بودیم...
‫اونی که یخ رو شکست...
‫می‌دونستیم که صدمه دیده.
‫چرخش خم شده بود، یعنی ضربه محکمی خورده بود.
‫می‌دونستم یه چیزی شکسته و یا واقعا خم شده.
‫پس برداشت اولیه‌ام این بود ‫که اعزام لغو شده.
‫چطوری با دو ماشین انجامش بدیم؟
‫نمی‌تونیم ملزوماتمون رو حمل کنیم.
‫به نظرم روی امیل خیلی فشار ‫ بیشتری بود تا من.
‫چون ماشینی بود که قرار بود ‫ اون راننده‌اش باشه.
‫ولی همچنین می‌دونست که چه معنی‌ای داره...
‫که کاملا غیرعملیاتی بشیم...
‫و این که این جلوتر در سفرمون ‫ چه معنایی خواهد داشت.
‫و مطمئن نیستم که همه این رو بدونن...
‫ولی زنگ زد و از ایسلند...
‫قطعات یدکی‌ای خرید که مخصوص...
‫ماشین‌های قطب‌نوردی بود و ‫دستور داد اون‌ها رو بفرستن...
‫و امیدوار بودیم توی یکی از ‫جعبه‌هایی باشه که...
‫باهاش واسمون سوخت ارسال می‌کنن.
‫دوباره!
‫حین ورود دورش زدیم و موقع برگشتن...
‫دوباره فرو رفت.
‫و این خوب نیست.
‫همین الانش هم جلوبندی آسیب دیده.
‫این همیشه در بدترین موقع رخ می‌ده...
‫داریم سعی می‌کنیم بریم، ‫ولی هی یه چیزی پیش میاد.
‫تجهیزات توی این یکین.
‫و توافق کوچیکی که بستیم، ‫ تجهیزات، بازیابی و قطعات یدکی...
‫این سمت باشن، غذا و وسایل خصوصی...
‫بذارینشون هر جایی که لازم دارید...
‫چون احتمالا تمومشون می‌کنید...
‫ببریدشون داخل خونه که بتونین...
‫جعبه‌هاتون رو جابه‌جا کنید.
‫خیلی‌خب، بیا یکی از این ‫جعبه‌های کارتنی رو ببریم.
‫تک‌تک تجهیزات ضرورین.
‫به نظرم این نزدیک‌ترین تجربه به...
‫یه ماموریت ناسا یا همچین چیزیه.
‫حتی توی جنوبگان...
‫یه سری زیرساخت‌ها هست که اجازه بده...
‫اعزامی‌های علمی و یا صرفا ماجراجوها...
‫روی ورقه یخی تردد کنن.
‫توی گرینلند بهم گفتن یه توئین اوتر ‫هست که...
‫به کل جزیره خدمات می‌ده.
‫و تقاضا واسش زیاده.
‫پس اگه توی گرینلند به مشکل بخوریم...
‫ممکنه صف انتظار خیلی طولانی باشه.
‫همه خیلی هیجان‌زده‌ان.
‫هنوز ندیدم امروز کسی آب بخوره.
‫پس مثلا یه شکلاتی بخورین...
‫و یه بطری آب همراهتون بیارید.
‫فکر نکنم کسی بتونه درک کنه که...
‫من چقدر نگران امنیت بقیه بودم.
‫یعنی هر شخصی که توی این ماموریت ‫ اعزامی بود، صد درصد...
‫توی موفقیت نقش داشت و ‫ باید به تک‌تک اشخاص اعتماد می‌کردی.
‫یعنی هیچکس تجهیزات پزشکی ‫من رو بازرسی نکرد...
‫یا نخواست مدارک من رو ببینه.
‫گمونم همه اعتماد داشتن که...
‫تعلیمات درستی دیدم...
‫و تواناییش رو داشتم که در مواقع اضطراری...
‫کمک کنم.
‫همون‌طور که من اعتماد داشتم که...
‫ماشین‌ها کار می‌کنن و...
‫در ایستگاه بعدی به اندازه‌ی کافی ‫ سوخت و غذا هست.
‫واقعا...
‫همکاری در بقا در کل اعزاممون نقش داشت.
‫وقتی اولین بار مزرعه ‫گوزن‌ شمالی رو ترک کردیم...
‫یه چیزی که خیلی توی ذهنم بود این بود که...
‫«توی یخ سقوط نکن.»
‫میل ندارم که چنین استرسی رو تجربه کنم.
‫ولی یه فوریتی بود که...
‫باید از این دریاچه‌های آب‌شیرین رد می‌شدیم.
‫باید قبل این که یخ ذوب بشه از روش رد بشیم.
‫داشت گرم‌تر می‌شد.
‫برف‌های مزرعه گوزن شمالی داشت آب می‌شد.
‫حتی خطر این وجود داشت که موفق نشیم...
‫به یخچال طبیعی برسیم.
‫و هیچ نقشه پشتیبانی نداشتیم.
‫یادمه که مسئول مزرعه گوزن شمالی و پسرش...
‫با میله‌هایی بزرگ اومدن ‫و یخ رو آزمایش می‌کردن.
‫و یخ می‌شکست و ما مجبور می‌شدیم که...
‫یه راهی واسه دور زدن اونجا پیدا می‌کردیم.
‫من می‌دونستم که این قراره چالش بزرگی باشه.
‫کلی تحقیق در مورد یخچال طبیعی ‫ کردم و از یه...
‫تیم متخصص یخچال طبیعی کمک گرفتم که ‫ تصاویر ماهواره‌ای رو تحلیل کنن...
‫ولی همچنان اصلا مشخص نبود.
‫در مورد یخچال‌های طبیعی همیشه ‫ناشناخته‌های بزرگی وجود داره...
‫که دائم در حرکته.
‫یکی از چیزهایی که در مورد چالش‌های...
‫سفرهای اعزامی و حتی زندگی یاد گرفتم...
‫گمونم این باشه که حدس زدن این که ‫ اوضاع چقدر بد می‌تونه بشه...
‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫واقعا حین رفتن سمت اون یخچال ‫ خیلی مضطرب بودم.
‫مخصوصا وقتی در دیدمون قرار گرفت.
‫به همون اندازه که فکر می‌کردم ‫ ترسناک و دلهره‌آور بود.
‫ولی دو نفر رو داشتیم...
‫استفان و پسرش که توی مزرعه ‫گوزن‌ شمالی بودن.
‫رفته بودن و جایی رو پیدا کرده بودن...
‫واقعا زیبا بود.
‫مشخص بود که شکاف‌هایی اونجا هست...
‫ولی همه پر شده بودن.
‫الان مال خودم رو می‌ذارم توی سه...
‫که ببینم کمکی می‌کنه یا نه.
‫بعدا کمک می‌کنه، ولی الان...
‫ما باید بیاییم پیشت.
‫می‌تونی بیای سمت راستم امیل...
‫یا سمت چپم.
‫هر کدوم که آسون‌تره.
‫در هر صورت خوبه.
‫وقتی رفتیم روش، ماشین از روش حرکت می‌کرد.
‫سقوط نمی‌کردیم.
‫خیلی زود از...
‫پرشیب‌ترین منطقه و ناحیه رد شدیم...
‫و اعتمادبه‌نفسمون...
‫شدت گرفت.
‫خیلی غافلگیر شده بودم...
‫چون طی سه هفته گذشته ترسش رو داشتم...
‫و مشخص شد که چیز خاصی نیست.
‫روز اوله و حدودا انقدر...
‫روی نقشه حرکت کردیم. ‫از مسیر کلی که انقدره.
‫به نظرم وقت خوبیه که واسه امروز...
‫دیگه پیش نریم.
‫[اردوگاه اول.] ‫از نوری که واسمون مونده استفاده کنیم.
‫اولین اردو رو بزنیم.
‫سعی کنیم یکم توی چادرها گرما ایجاد کنیم، ‫و وقتی یه سری این کار رو می‌کنن...
‫بقیه می‌تونن که باک‌ها رو پر کنن...
‫و امیدوارم شب اولمون موفقیت‌آمیز باشه و...
‫توی تاریکی به مشکل نخوریم و...
‫و استراحت کنیم و آماده شیم که...
‫صبح زود دوباره حرکت کنیم.
‫آره، باید اینجا ببندیمش.
‫یادمه اولین باری که از ‫ برنامه عقب افتادیم...
‫همون روز اول بود.
‫[روز دوم، صبح اردوی اول.]
‫باید در انجام کارها خیلی ‫ بهتر پیش می‌رفتیم...
‫و زمان‌ لازم برای برپایی و ‫ جمع کردن اردو رو...
‫فشرده‌سازی می‌کردیم...
‫وگرنه اصلا وقتی برای اردو زدن نداشتیم.
‫یعنی زمانی که ماشین‌ها رو پارک کردیم، ‫اردو زدیم...
‫غذایی آماده کردیم، و تعمیرات لازم ‫ رو روی ماشین‌ها اعمال کردیم...
‫و شب رو خوابیدیم یه دوره ‫ بیست و چهار ساعته گذشت.
‫گمونم در بیست روزی که روی یخ‌ها بودیم...
‫هفت بار اردو زدیم.
‫یه چالش دیگه‌ای که داشتیم حمل و نقل ‫ سوخت بود.
‫سوخت با هلیکوپتر از مسیر هوایی...
‫توی بشکه‌های قدیمی دویست‌ لیتری اومد.
‫سوخت رو یا توی...
‫کیسه و یا مستقیما به ماشین‌ها ‫وارد می‌کردیم.
‫بخشی از مجوز...
‫و جوازی که واسه این سفر گرفتیم...
‫این بود که چیزی به جا نذاریم.
‫و این شامل بشکه‌های سوخت هم می‌شد.
‫پس هر بار که بشکه‌ای رو خالی می‌کردیم....
‫که دیگه قرار نبود ازش استفاده کنیم...
‫باید چندین بار برشش می‌زدیم.
‫باید بالاش رو می‌بریدیم، ‫پایینش رو می‌‌بریدیم...
‫و یه برش وسطش می‌زدیم...
‫و می‌تونستیم انقدر جمع‌وجور ورقیش کنیم...
‫که توی یه بشکه‌ی دیگه جا بشه...
‫و این‌طوری پنج، شیش بشکه رو ‫ توی یکی جا دادیم.
‫ظهره و هنوز اردو رو ترک نکردیم.
‫رسیدگی به بشکه‌ها کار بزرگی شده.
‫باید ژنراتورها رو در میاوردیم.
‫ژنراتورها سوخت نداشتن.
‫تازه از جعبه در اومدن.
‫ساعت ۱۲:۳۹ دقیقه است.
‫تازه اولین اردومون رو ترک کردیم.
‫و مشخصا یکم دیر حرکت کردیم و...
‫این باعث می‌شه انگیزه‌هامون کمتر بشه، ‫مخصوصا چون من سعی دارم امروز...
‫۲۵۰ کیلومتر رو طی کنم.
‫خیلی‌خب، گروه درکی اینجا در موردش حرف زد.
‫با یه ماراتن کوچیک کاملا موافقیم.
‫با سرعت فعلیمون، ۴۹۷ کیلومتر...
‫با ایستگاه دای دوم فاصله داریم.
‫و هر جایی ممکنه سرعتمون تغییر کنه...
‫یعنی با سرعت فعلی...
‫بین ۱۵ تا ۲۰ ساعت با اونجا فاصله داریم.
‫و دوست داریم هدفمون همین باشه.
‫و یکم عقب افتادیم.
‫ولی اشکالی نداره، بیایید ‫با همین هدف پیش بریم.
‫واسه من واقعا ساده بود.
‫فقط باید روزی ۲۵۰ کیلومتر پیش می‌رفتیم.
‫و اگه به مدت بیست روز، ‫ روزی ۲۵۰ کیلومتر رو طی کنیم...
‫کل فاصله رو طی کردیم.
‫آسون به نظرمیاد.
‫ولی طی چند روز اول فهمیدم...
‫که پیش رفتن طبق برنامه خیلی سخته.
‫من و امیل جلو بودیم...
‫و سعی می‌کردیم که از بین...
‫نمی‌تونستیم ببینیم، بگذریم.
‫واقعا نمی‌تونستیم چیزی ببینیم.
‫و یهویی حس کردیم...
‫که توی برف عمیقی فرو رفتیم، ‫انگار که ماشین داشت تقلا می‌کرد.
‫و گفتم که ‫«فکر کنم فرمان به مشکل خورده.»
‫و اون گفت «نمی‌دونم بخاطر برفه...
‫و یا فرمان.»
‫و بعد گرگ بی‌سیمش رو روشن کرد...
‫و پشت بی‌سیم گفت که «فکر کنم...
‫فرمانتون به یه مشکلی خورده.»
‫و وقتی اومدیم بیرون چرخ‌های ‫ جلو این شکلی بودن.
‫واقعا دیدن سخته.
‫- آره. ‫- اصلا نمی‌شه دید.
‫تورفی اومد بیرون، با روحیه و ‫ گفت، خب...
‫که درستش می‌کنیم، و رفت زیرش...
‫یه تخته آورد بیرون، ‫یه لباس یه‌سره‌ی زرد پوشید...
‫دست‌های مکانیکی کوچولوش ‫رو تکون داد و یهویی...
‫ماشین درست شد و دوباره راه افتادیم.
‫آره، وقتی بچه بودم...
‫خیلی کنجکاو بودم که بدونم ‫همه‌چیز چطوری کار می‌کنه...
‫خیلی چیزها رو باز کردم و ‫ گاهی‌اوقات می‌تونستم دوباره...
‫سرهمشون کنم و حتی یکم تغییرشون بدم.
‫ولی آره، گاهی‌اوقات عاقبتشون سطل‌آشغال بود.
‫و آره دیگه، این‌طوری شروع شد.
‫و همچنان ادامه داره.
‫همچنان هست.
‫طی سه یا چهار روز اول...
‫یادمه با یه حس خستگی دائمی...
‫مواجه بودیم که فرقی نمی‌کرد ‫ چقدر تلاش کنیم...
‫که به چالش‌ها غلبه کنیم...
‫اوایل فقط چالش‌های مکانیکی بود...
‫نباید گیر می‌کردیم.
‫آره، خوبه که با ماراتنی پیش بریم...
‫گمونم، می‌دونین...
‫احتمالا دو یا سه ماراتن...
‫طی مدت رانندگیمون.
‫طی این ماموریت اعزام باید...
‫حدود ۵۰۰۰ کیلومتر رو طی کنیم.
‫همون‌طور که توی جلسه‌ی راننده‌ها گفتم...
‫یهویی حس کردم که ماشین...
‫کند شد.
‫انگار یه چیزی زیر ماشین کشیده می‌شد.
‫و توی ماشین نگاه کردم دیدم که...
‫تریلر این‌طوری بود.
‫بچه‌ها، فکر کنم یه مشکلی داریم.
‫یه چرخمون کنده شد.
‫هم...
‫گیر کردیم.
‫صد متر از ماشین جلوتر رفت و رسما...
‫بین دو تا رد چرخ متوقف شد.
‫انگار که می‌خواست بگه این مسیر...
‫چالش‌هاش تمومی ندارن...
‫موانع پشت هم دیگه میان.
‫دریافت شد.
‫داریم میاییم سمت شما.
‫حالا که متوقف شدیم از این زمان ‫استفاده می‌کنیم...
‫که یه چیزی بخوریم...
‫و یکم آب‌جوش درست می‌کنم ‫تا ماشین درست بشه.
‫همش بخشی از ماجراجوییه.
‫می‌دونید، اکثر مکانیک‌ها...
‫با تجربه یاد می‌گیرن.
‫یعنی فقط...
‫تنها راهی که می‌شه انجامش داد همینه.
‫مشکل اینه.
‫این‌طوری هم درست می‌شه.
‫در حالی که تورفی، بیشتر مثل یه...
‫دانشمند به نظر می‌رسه و مشکل ‫رو تشریح می‌کنه و خیلی زود...
‫بهترین نحوه تعمیرش رو تشخیص می‌ده.
‫و واسه همین یه سری چیزها که...
‫فکر می‌کنیم تعمیرشون یک ساعتی طول بکشه...
‫اون طی بیست دقیقه تعمیرشون می‌کنه.
‫خیلی سرده.
‫همه خیلی خسته‌ایم.
‫داریم همین‌طوری آروم پیش می‌ریم.
‫و یه نفر توی بی‌سیم گفت...
‫که مخزن سوخت از روی ‫ یکی از بارکش‌ها جدا شده.
‫خیلی‌خب.
‫همیشه یه چیزی پیش میاد.
‫کشیدن یه کیسه سوخت بزرگ، ‫پشت یه ماشین قطبی قدیمی بزرگ...
‫توی یه مخزن حبابی...
‫واقعا غیرممکن به نظر میاد.
‫و تقریبا هم بود.
‫واقعا خیلی کار داشت.
‫اصلا اون‌طوری که می‌خوای حرکت نمی‌کنه.
‫اون سورتمه‌ها رو باید سوزوند ‫ و خاکسترشون هم...
‫باید دوباره سوزونده بشن.
‫وای، یعنی تقریبا...
‫هی بیست کیلومتر پیش می‌ریم و ‫ دوباره یه مشکلی پیش میاد.
‫این راستش تعمیرش بیشتر طول کشید تا...
‫کنده شدن لاستیک بارکش.
‫یکی از عجیب‌ترین چیزهایی که...
‫توی کل سفرهام تجربه کردم...
‫ایستگاه دای ۲ بود.
‫بخشی از خط هشدار اولیه بود که...
‫برای شناسایی زودهنگام بمب‌افکن‌های روسی...
‫که برای انداختن بمب اتم ‫می‌اومدن استفاده می‌شد.
‫[روز سوم، ایستگاه راداری دای ۲.] ‫پس توی تاریخ نظامی تاثیر خیلی بزرگی داشت.
‫و ما داشتیم مستقیما به سمتش می‌رفتیم.
‫هر چی که نزدیک‌تر می‌شدیم...
‫داشتیم کم‌کم متوجه می‌شدیم که...
‫این ساختمون چقدر عظیمه.
‫خیلی خاصه که ماشین‌های قطب‌نوردی...
‫تنها ماشین‌هایی بودن که ‫قبلا به اینجا رسیدن.
‫- درسته. ‫- نوزده سال پیش بود.
‫درسته.
‫و الان هم همچنان همون ماشین‌هان.
‫آره.
‫تقریبا بعد دو قرن.
‫آره.
‫به نظرم این حس رو داره که انگار...
‫داری به سمت ایستگاه فضایی می‌ری یا چیزی...
‫ببین چطور برف...
‫سمت غربیش بیشتر کشیده شده.
‫آره، انگار باد از اون سمت خیلی بیشتر بوده.
‫به نظرم دای ۲ به بهترین ‫ نحو توضیح می‌ده که...
‫ورقه یخی چقدر خطرناکه.
‫یه روزی یه ایستگاه راداری فعال بوده...
‫و چند روز بعد، همه رفتن.
‫بچه‌ها، قراره...
‫به سمت راست تسهیلات می‌ریم.
‫ایستگاه دای ۲ که توی...
‫دهه پنجاه، شصت و ‫هفتاد عملیاتی بود.
‫یه سیستم تشخیص اولیه حمله بود.
‫حواسشون به حمل و نقل هوایی...
‫و ترافیک هوایی اون منطقه بود.
‫و...
‫از لحاظ استراتژیکی مهم بود که اونجا باشه.
‫و به نظرم هیچ‌جایی نیست که...
‫از این ناحیه غیرقابل‌سکونت‌تر باشه.
‫مخفی‌شده پشت این باروهای یخی...
‫یکی از بزرگ‌ترین رازهای نظامی ‫تاریخ می‌باشد.
‫دسامبر ۱۹۵۰، که هجوم کمونیست‌ها ‫در اوج خودش بود.
‫رئیس‌جمهور ترومن، ‫وضعیت اضطراری ملی اعلام کرد.
‫این پایگاه که با اجازه دولت ‫ دانمارک ساخته شده بود...
‫پایگاه خط دفاعی شمالی ما ‫رو ۳۲۰۰ کیلومتر جلوتر می‌بره.
‫صنعت طراحی‌های جدیدی ارائه داده...
‫که در زمستان‌های سخت قطبی طاقت میاره.
‫ارتش در خدمت شما، مهندسان ارتش.
‫خیلی‌خب، دوربین.
‫خیلی‌خب، وارد می‌شیم.
‫به نظرم مهم‌ترین چیز اینه ‫ که مطمئن بشی...
‫اینجا گم نمی‌شی.
‫سیستم نورهای قدیمی...
‫یعنی مقدار زمانی که طول کشیده...
‫اینجا رو بسازن رو تصور کنین. ‫یا مقدار هزینه...
‫و تلاشی که برای وارد کردن قطعات...
‫این ساختمان پنج طبقه وسط ‫ورقه‌ی یخی گرینلند شده رو...
‫تصور کنید.
‫و فرض کنین اون مامور تازه‌واردی ‫هستید که...
‫ با هواپیما فرود میاد...
‫و هواپیما پرواز می‌کنه و ‫ می‌ره و اینجا می‌مونید.
‫خیلی دورافتاده است.
‫حتی تزئینات چوبی...
‫که روی یه سری دیوارهاست.
‫سعی کردن مثل خونه درستش کنن.
‫- وای! ‫- رفیق!
‫- می‌دونم. ‫- میز بیلیارده.
‫وای.
‫کلی چیز توی دای ۲ بود که...
‫هیجان‌انگیز بودن.
‫من مخصوصا هیجان داشتم که بهداری رو ببینم.
‫همچنان یه سری لوازم پزشکی اونجا بود.
‫برم توی دفتر...
‫کزاز می‌گیری.
‫یه نسخه واسه متوکاربامول دیدم...
‫که یه شل‌کننده عضلانیه که پزشک...
‫واسه یه نفر که اونجا کار می‌کرده ‫نوشته و احتمالا...
‫کمردردی یا چیزی داشته.
‫و نمی‌دونم هنوز کمردرد داره یا نه.
‫نسخه هیچوقت به دستش نرسیده.
‫ساختمون نوعی ساخته شده که روی...
‫گوشه‌هاش روی ستون قرار داره، ‫تعدادشون زیاده.
‫و می‌تونن که سازه رو بالا و پایین ببرن.
‫و اینجا آموزشش هست که ‫چطور می‌شه ارتفاع ساختمان رو تنظیم کرد.
‫ساختمون رو بالا برد، جک‌ها رو بالا برد.
‫و با استفاده از این‌ها، این‌ها ‫ ستون‌های متفاوت اطراف...
‫ساختمون هستند.
‫می‌تونن تعادل اینجا رو تنظیم کنن.
‫و این حتی می‌تونه که فشار زمینی...
‫هر کدوم از ستون‌ها رو بگه.
‫و می‌گه که چقدر فشار وارد می‌کنن.
‫فکر کنم این در زمان‌های متفاوت سال...
‫با دماهای مختلف استفاده می‌شد، ‫ساختمون توی یخ فرو می‌رفت و...
‫حرکت می‌کرد.
‫پس مجبور بودن دائما تنظیمش کنن که صاف باشه.
‫و نمی‌دونم، توی این اتاق تخت هست.
‫پس حتما انقدر شایع بوده که...
‫نگران بودن و چند نفر آماده‌باش بودن که...
‫نصف شب ساختمون رو جابه‌جا کنن.
‫- شورویه. ‫- درسته.
‫اینجا...
‫در زمان متوقف شده.
‫[فقط خروج اضطراری.]
‫ملت همین‌طوری رفتن...
‫و حتی میزشون رو مرتب نکردن، ‫و یا...
‫رسما یهویی بلند شدن...
‫و رفتن سمت هواپیماشون...
‫و سوارش شدن و دیگه هیچکس برنگشته.
‫ببین می‌شه هلش داد؟
‫مثل یه عکس تاریخیه که می‌شه توش قدم زد.
‫و می‌تونی به وضوح اشیای ‫ اکتبر سال ۱۹۸۸ رو لمس کرد.
‫در آخرین لحظات عمر دای 2...
‫قبل این که ساکنینش برن.
‫و دیدن چنین چیزی...
‫روت تاثیر می‌ذاره.
‫[۳۴ ساعت رانندگی تا محموله سوختی دوم.]
‫[روز چهارم.]
‫احتمالا تا روز چهارم یا پنجم...
‫یکم یکنواخت شده بود.
‫و یادمه که حس می‌کردم انگار...
‫یه توپ بولینگ بودیم که ‫ روی یه ترامپولین بزرگ و سفید بود.
‫سفیدی تا افق ادامه داشت.
‫و فرقی نمی‌کرد چقدر رانندگی کنیم، ‫نمی‌تونستم به جایی برسیم...
‫که پشتش رو ببینیم.
‫نمی‌دونم چند تا کتاب صوتی...
‫حین مسیر گوش کردیم، چون شروعش می‌کردیم...
‫و بعد دو سه روز بی‌وقفه ‫گوش می‌کردیم...
‫تا این که یه کتاب تموم بشه.
‫ولی می‌شد، خسته‌کننده هم بود.
‫و می‌خواستی پیاده بشی و پاهات رو کش بدی.
‫می‌خواستی که پیاده بشی ‫و فقط، می‌دونی...
‫خوب نمی‌شد که دراز بکشی ‫ و امشب روی سطح صاف بخوابی؟
‫ولی وقتش رو نداشتیم.
‫پس تحمل می‌کردیم و ‫ به رانندگی ادامه می‌دادیم.
‫عملا از روز اول همه در طول مسیر...
‫کسری خواب داشتن.
‫یادمه خواب بودم...
‫یادمه داشتم روی صندلی شاگرد ‫ چرت می‌زدم و امیل...
‫داشت رانندگی می‌کرد و من بیدار شدم ‫ و دیدم که...
‫امیل هم کاملا خوابش برده.
‫ضبط روشن بود و اون نشسته بود.
‫روی صندلیش نشسته بود ‫ و دست‌هاش این‌طوری بود...
‫و چرخ‌ها مدام پشت هم می‌لرزید.
‫جفتمون کاملا خوابمون برده بود...
‫و من هم نمی‌خواستم بیدارش کنم.
‫پاش کاملا یکنواخت روی گاز بود...
‫و قرار نبود اتفاق بدی رخ بده.
‫پس یه جورهایی یه مدت از روی ‫ صندلی شاگرد ماشین رو هدایت کردم...
‫و اون یکم خوابید.
‫بالاخره داشت بیدار می‌شد ‫ و به سمت من نگاه کرد و...
‫و یه لبخند بزرگی روی صورت من بود.
‫و این‌طوری بود که...
‫خیلی زود دوباره خوابش برد ‫و گمونم من هسم خوابم برد.
‫واقعا...
‫فقط همین‌طوری ادامه می‌دادیم.
‫تصمیم گرفتیم عملا پشت فرمون نخوابیدیم...
‫مگر این که چشم‌هامون بیشتر از...
‫شصت ثانیه بسته باشه.
‫قانونی درست کردیم که...
‫یه قانون واقعی بود، ‫که اگه مجبور بودی...
‫بزنی بغل، باید پشت بی‌سیم می‌گفتی ‫ که قصد داری متوقف بشی...
‫چون که احتمالش زیاد بود که...
‫ماشینی که در جایگاه دوم یا سوم بود...
‫ممکن بود راننده مشغول چرت باشه...
‫و از پشت بزنه بهت.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، داریم کاملا متوقف می‌شیم.
‫متوقف می‌شیم.
‫بچه‌ها، تریلر رو انداختیم.
‫برگردید.
‫نویل.
‫اسکات.
‫مشخص شد که یه ضربه‌گیر یدکی...
‫همین‌طوری پشت یکی از ماشین‌ها داشتیم.
‫راستش گرگ اون رو از خونه آورد.
‫آفرین گرگ.
‫مطمئنم اون از سالت‌لیک اومده.
‫ساعت ۰۱:۴۵ صبحه.
‫وسط فاصله‌ی آخرین حرکتمون ‫ تا آخرین اردوگاه...
‫در دپوی سوخت بعدی هستیم.
‫واسه همین کل شب رو رانندگی می‌کنیم.
‫واسه اردو زدن خیلی سرده.
‫حدودا منفی ۲۲ درچه است، ‫و اصلا راحت نیست که...
‫الان چادرها رو برپا کرد.
‫واسه همین فقط یه چرتی...
‫توی ماشین می‌زنیم.
‫راننده‌ها رو عوض کردیم.
‫ولی باید سوخت‌گیری کنیم چون مسیر زیادیه، ‫حدود ۷۲۰ کیلومتره.
‫داریم مخزن رو خالی می‌کنیم...
‫صندوق گرگ رو پر می‌کنیم.
‫این مخزن جلویی رو خالی ‫ می‌کنیم که بقیه توش خالی می‌شن.
‫و می‌ریم نقطه‌ای که که قراره اونجا...
‫سوخت رو با پرواز واسمون بیارن.
‫ده تا بشکه اونجا هست و ‫ یازده‌تای دیگه هم فردا میاد.
‫و وقتی که برسیم اونجا ‫موفق می‌شیم که دوباره...
‫همه‌ی مخزن‌ها رو پر کنیم.
‫یکی از مهم‌ترین چیزهایی ‫ که توی این سفر اعزامی...
‫باید در نظر می‌گرفتیم برنامه‌ریزی سوخت بود.
‫نه تنها این که چقدر سوخت نیاز داریم، ‫بلکه کجا بندازیمش...
‫چقدر بندازیم، و این که...
‫اگه زیاد یا کم داشتیم چیکار کنیم...
‫و یه چیزیم ساده است مثلا...
‫اقتصادی کردن سوخت وقتی شرایطش هست.
‫که مثلا فشار باد لاستیک‌ها ‫رو بیشتر کنیم.
‫راحته که چنین چیزی رو فراموش کنی...
‫و با فشار کمتر ادامه بدی...
‫که مقاومت رو بیشتر می‌کنه...
‫و مصرف سوخت رو افزایش می‌ده.
‫پس یعنی باید تعادل بینشون رو پیدا کرد.
‫و این حاصل ترکیبی از...
‫محاسبات خیلی عمیق و تجربه‌ی زیاده.
‫و همش به این بستگی داره که در حال حاضر...
‫روی زمین چی می‌گذره.
‫اگه اشتباه کنیم، عملا ‫سوختمون تموم می‌شه...
‫[روز پنجم. ده ساعت مانده ‫ به نقطه‌ی دریافت سوخت.]
‫و احتمالا هزینه‌اش ‫ پانصد هزار دلار خواهد بود...
‫که بیان دنبالت...
‫و نمی‌تونی سفر اعزامیت رو تموم کنی.
‫وقتی به اولین نقطه دریافت سوخت...
‫در خلیج شرقی رسیدیم ‫و داشتیم نزدیک‌تر می‌شدیم...
‫و انتظار داشتیم که بتونیم...
‫تاثیرات کارهای انسان رو در خط افق ببینیم.
‫مثلا نوعی بشکه یا مخزن ‫یا شکلی که در محیط...
‫طبیعی نباشه و چیزی ندیدیم.
‫مستقیم رسیدیم به نقطه ‫موردنظر و چیزی ندیدیم.
‫بر اساس جی‌پی‌اس تورفی و من...
‫ما دقیقا در محلیم...
‫ولی چیزی اینجا نیست.
‫حدسم اینه که از اینجا رد شدن ‫و گفتن که...
‫اینجا واسه فرود اومدن سخته، ‫و یه چیزی این نزدیکی پیدا کردن.
‫و این مشکل بزرگی بود.
‫باعث شد دچار وحشت حساب‌شده‌ای بشیم.
‫حتی پهپادی رو پرواز دادن که...
‫بره دنبال سوخت بگرده...
‫یه اختلالی می‌تونم ببینم...
‫شبیه برف‌شیار نیست...
‫ولی بشکه‌ای پیشش نمی‌بینم.
‫یعنی خاموش کردیم.
‫متوقف شدیم.
‫با تلفن‌های ماهواره‌ای با ‫خلبان تماس گرفتیم.
‫با سیستم ماهواره‌ای در ‫دسترسمون پیام دادیم.
‫همه واسشون سوال پیش اومده بود.
‫سلام پاول.
‫امیل هستم.
‫مکانمون رو واسشون فرستادیم.
‫نقطه‌ای که قرار بود سوخت رو...
‫بندازن رو تایید کردیم.
‫و بعد متوجه شدیم که مکانی که...
‫انداختنش با مکانی که ما ‫ توش بودیم متفاوت بود.
‫مکان اشتباهی رو داشتن و انداختنش...
‫توی مکانی که در نقشه اولیه بود.
‫نقشه اولیه‌ای بود که اوایل ‫ درستش کرده بودیم.
‫خب اطلاعات کسب کردیم ‫که سوخت کجاست...
‫یعنی جایی که قرار بود باشه نیست...
‫که مکان ملاقات از ‫ پیش‌تعیین‌شده‌مون بود.
‫هشتاد کیلومتر به سمت شمال اینجاست.
‫خب، این یعنی ورود به یه منطقه یخ‌کافت...
‫که هیچ تصویر ماهواره‌ای ازش نداریم.
‫و هیچ تحقیقاتی ازش نداریم.
‫و این که بهترین مسیر از کجاست.
‫و این که چطور پیش بریم.
‫که امن‌ترین مسیر احتمالی کدومه؟
‫اگه دوباره چنین اشتباهی بکنیم...
‫فاجعه رخ می‌ده.
‫پس می‌شه بهش زنگ بزنی و بگی که...
‫دو ساعت دیگه بهت زنگ می‌زنیم، ‫سه ساعت دیگه وقتی رسیدیم.
‫ولی صرفا واسه تایید این که ‫پیداش کردیم...
‫در این حین...
‫گوش به زنگ باشید.
‫تصمیم گرفتیم مسیرمون رو ادامه بدیم...
‫که نقشه‌اش رو داشتیم.
‫و یه جور چرخش نود درجه نسبت ‫ به مسیر قدیمیمون داشتیم...
‫و از اونجا رفتیم سراغ سوختمون.
‫گمونم باید حدود سی، چهل کیلومتری...
‫وارد ناحیه‌ای ناشناخته می‌شدیم.
‫و در هر دو سمتمون شکاف می‌دیدیم.
‫خیلی خیلی خیالمون راحت شد ‫که بشکه‌های سوخت رو دیدیم...
‫و فهمیدیم که هستن.
‫به نقطه‌ای رسیده بودیم که...
‫[اردوگاه دوم.] ‫فکر کردیم دوباره سرگردان شدیم.
‫ولی خب پیداشون کردیم.
‫اینجا خیلی سرده.
‫احتمالا یکی از سردترین اردوگاه‌های عمرمه...
‫البته اگه سردترینش نباشه.
‫[روز ششم. ‫حرکت به سمت نقطه دریافت سوخت سوم.] ‫داریم امروز صبح ‫یه‌سری تعمیرات می‌کنیم.
‫یکی از رابط‌های یدک ترک برداشته.
‫کشیدن اون سورتمه‌ها کار خیلی سنگینیه
‫و کل روز بهش فشار میاد و خسته می‌شه.
‫تورفی داره کاملاً آماده می‌شه که ‫روش جوشکاری انجام بده.
‫می‌خوایم یه‌سری تقویت‌کننده اضافه کنیم
‫که دیگه این اتفاق نیفته.
‫امیدوارم.
‫بذار ببینم می‌تونی انگشت‌هات رو ‫ضربدری کنی یا نه، کرت.
‫راستش یخ زدن.
‫توی هر اعزامی، ‫هر اعزام موفقی،
‫خیلی مهمه که
‫روحیه‌ی تیمی همیشه حفظ بشه.
‫اینکه همه‌ی اعضای تیم کنار هم باشن.
‫اینکه همگی با هم کار کنن،
‫پشت همدیگه باشن، ‫دقیقاً مثل همین اعزام.
‫فوق‌العاده بود.
‫یه روز دیگه توی اورژانس.
‫همیشه یه مشکلی هست.
‫بیشترش هم مربوط به لوله‌کشیه.
‫در اصل باهاشون توافق کردیم ‫برگردن به همون‌جایی که
‫ما بودیم،
‫و بقیه‌ی این سوخت رو با خودشون ببرن، ‫چون از قبل می‌دونستیم
‫به همه‌ی این سوخت نیاز نداریم.
‫می‌تونستیم بخشی از این سوخت رو استفاده کنیم
‫تا مقداری از تجهیزات‌مون رو ‫بیشتر به سمت غرب ببریم،
‫به بالای یخچال طبیعی.
‫این کار توی مسیر برگشت ‫کلی وقتمون رو ذخیره می‌کرد.
‫یعنی تونستیم یه اتفاق بد رو ‫به یه اتفاق خوب تبدیل کنیم.
‫همه‌چی داره جور درمیاد.
‫سه تا بشکه داریم که اینجا می‌ذاریم
‫تا سوخت هواپیما تأمین بشه و بتونه
‫مأموریتی که الان ازش خواستیم رو انجام بده.
‫و بعدش هم ظاهراً داریم...
‫چهار یا پنج بشکه‌ی دیگه بار می‌زنیم
‫که بفرستیمشون جلوتر، ‫به سمت غرب،
‫تا موقع برگشت مجبور نباشیم ‫این‌همه راه برگردیم.
‫این کار باعث می‌شه مسیر سوختمون ‫هم‌راستا با مسیر مستقیم به جنوب باشه.
‫خلبان‌ها قبول کردن حداقل نُه تا ‫و حداکثر دوازده تا...
‫از این بشکه‌های خالی رو با خودشون ببرن.
‫پس نه‌تنها لازم نیست ساعت‌ها ‫وقت بذاریم ببُریم‌شون،
‫بلکه لازم نیست توی رفت‌وبرگشت هم ‫با خودمون بکشیم‌شون.
‫بنابراین این برای تیم برد بزرگیه.
‫[روز هفتم]
‫[روز هشتم، پنج سوخت آخر نقطه‌ی سوم] ‫ما به این می‌گیم آخرین انتقال هوایی سوخت.
‫هواپیما دیروز این پنج تا بشکه رو ‫اینجا انداخت،
‫[ارودگاه سوم] ‫و ما کل شب رانندگی کردیم تا بهش برسیم.
‫[اردوگاه سوم] ‫الان قراره یه چند تا بشکه‌ی دیگه هم اینجا بذاریم
‫و این می‌شه ذخیره‌ی سوخت‌مون ‫برای برگشت.
‫و الان هوا واقعاً افتضاحه.
‫وااای.
‫[روز نهم]
‫آدم فکر می‌کنه مثل پمپ‌بنزینه. ‫می‌ری و...
‫باک رو پر می‌کنی،
‫ولی وقتی صحبت از ‫جابه‌جا کردن بشکه‌ها با دست
‫و پمپ کردن سوخت توی دمای زیر صفر می‌شه،
‫دیگه هیچی آسون نیست.
‫و بعد تازه یه دونه ‫موی سبیلم یخ زده،
‫و هر دفعه بدجوری لبخند می‌زنم
‫و صاف همون مویی کشیده می‌شه که ‫بیشتر از همه درد می‌کنه.
‫واقعاً منتظرم برگردم توی ماشین‌ها
‫یه‌کم یخ‌زدگیم باز بشه.
‫اول با یه برنامه جلو می‌رفتیم:
‫دو سه روز رانندگی، ‫یه بار اردوگاه.
‫دوباره دو سه روز رانندگی، ‫یه بار اردوگاه.
‫بعد از یه هفته، کاملاً معلوم بود...
‫این برنامه داره ‫همه رو از پا درمیاره.
‫واقعاً خسته شده بودیم ‫و طی روز...
‫مثل زامبی‌ها بودیم.
‫حتی وقتی نوبت استراحت بود،
‫خوابیدن واقعاً سخت بود.
‫ماشین‌ها بالا و پایین می‌پریدن ‫و اونقدر تکون می‌خوردن که...
‫حتی موقع استراحت هم...
‫خواب ممکن نبود.
‫بعد فهمیدیم ۷۵ ساعت مداوم...
‫رانندگی کردیم.
‫فقط با یه توقف دو سه ساعته...
‫برای خوابیدن توی ماشین‌ها.
‫[روز دهم] ‫غیر از اون، فقط می‌روندیم و نوبتی...
‫[روز دهم] ‫پشت فرمون می‌نشستیم و باز ادامه می‌دادیم.
‫حالت خوبه دکتر جان؟
‫وقتی داستان‌های بقا ‫توی شمالگان رو می‌خونی،
‫می‌بینی بدن انسان ‫چه حجم عجیبی از فشار رو...
‫[روز یازدهم] ‫می‌تونه تحمل کنه قبل از اینکه از کار بیفته یا بمیره.
‫[روز یازدهم] ‫ما همه به‌عنوان یه تیم درباره‌اش حرف زدیم.
‫گفتیم باشه، بیاین انجامش بدیم.
‫دو سه ساعت چرت می‌زنیم.
‫و بعد صبح دوباره راه می‌افتیم
‫و ۱،۱۲۶ کیلومتر دیگه می‌ریم.
‫[ولف‌لند] ‫توی مناطق خیلی دورافتاده
‫یه‌سری مسائل همیشه باید ‫در نظر گرفته بشه
‫و همیشه به فکر اینیم که ‫آیا به این نقاط غیرقابل دسترس...
‫[روز دوازدهم] ‫یا دسترسی ضعیف نزدیک‌تر هستیم یا نه.
‫[روز دوازدهم] ‫اولین چیزی که از دست می‌دی، دسترسی به هلیکوپتره.
‫وقتی از محدوده‌ی پرواز هلیکوپتر ‫خارج می‌شی،
‫باید هواپیما بتونه فرود بیاد
‫و این به شرایط خاص زمینی نیاز داره.
‫بعدش حتی ممکنه ‫اونقدر دور بشی
‫که برای رسیدن بهت، ‫یه هواپیما لازم باشه سوخت بیاره،
‫و همون هواپیما دوباره فرود بیاد ‫و سوخت‌گیری کنه،
‫فقط برای اینکه بتونه تو رو ‫از ورقه یخی خارج کنه.
‫هرچی شمالی‌تر ‫توی گرینلند بری،
‫احتمال این شرایط بیشتر می‌شه.
‫توی عمق اعزامی.
‫افراد خسته‌ترن.
‫تصمیم‌گیری ضعیف‌تر می‌شه.
‫بدن انسان به‌خاطر ‫دوره‌های رانندگی خیلی طولانی
‫[روز سیزدهم] ‫شروع به فرسودگی می‌کنه.
‫[روز سیزدهم]
‫ما هنوز داشتیم به سمت شمال می‌رفتیم
‫و داشتیم به این طوفان می‌خوردیم.
‫براساس مسیر و میزان دید،
‫ما خیلی نزدیک بودیم،
‫شاید حدود دویست تا سیصد کیلومتر ‫با ولف‌لند فاصله داشتیم.
‫باد نسبتاً شدید بود.
‫فقط با استفاده از جی‌پی‌اس
‫مسیریابی می‌کردیم ‫که کار خطرناکیه،
‫خصوصاً وقتی داری به منطقه‌ یخ‌کافت ‫نزدیک می‌شی.
‫چیزی بود که بهش می‌گن ‫«تاریکی سفید».
‫همه‌چیز سفیده، بیرون رو ‫نگاه می‌کنی و فقط سفیدی می‌بینی،
‫اما میزان دید ‫فقط در حد چند قدمه.
‫اوضاع انقدر وخیم بود که ‫از طریق بی‌سیم به بچه‌ها گفتم...
‫اگه به هر دلیلی از ماشین پیاده شدید،
‫حتماً تماستون رو با ماشین حفظ کنید.
‫چون اگه جهت‌تون رو گم کنید ‫و فقط دو قدم اشتباه بردارید،
‫می‌تونه مرگبار باشه.
‫هیچ مرجع جهتی وجود نداره ‫که بفهمی اطرافت چی می‌گذره.
‫درجا گم می‌شی.
‫اگه حتی یه قدم ‫توی هر جهتی برداری،
‫کاملاً شانسیه.
‫وقتی آخرین تلاشمون رو ‫برای رسیدن به شمال ولف‌لند شروع کردیم،
‫واقعاً داشتیم با زمان مسابقه می‌دادیم.
‫هر لحظه ممکن بود مجبور بشیم
‫تصمیم بگیریم برگردیم.
‫هوا باهامون یار نبود.
‫زمان داشت از دست می‌رفت.
‫به جایی رسیده بودیم که نمی‌دونستیم اصلاً
‫به هیچ‌کدوم از اهدافمون می‌رسیم یا نه،
‫چون سرعت پیشرفتمون خیلی کم شده بود.
‫و یادم میاد بی‌سیم یهو خش‌خش کرد
‫و تورفی گفت: ‫«یه حیوونی سمت راسته.»
‫ما نمی‌تونستیم خوب ببینیمش.
‫یه‌کم کنار کشیدیم ‫و بهش نزدیک شدیم.
‫و وقتی نزدیک شدیم ‫و شروع کردیم برف‌ها رو کنار زدن،
‫فهمیدیم یه گوساله‌ی مشکه
‫که احتمالاً توی طوفانی مثل این ‫از مادرش جدا شده،
‫یا شایدم حتی قبل از طوفان.
‫و از شدت سرما کاملاً یخ زده بود.
‫و یادمه همه‌مون کاملاً آگاه بودیم
‫که خودمونم چقدر شکننده‌ایم.
‫چند نفر از اعضای تیم بودن
‫که از لحن صداشون معلوم بود...
‫دارن نگران و مضطرب می‌شن.
‫و همون موقع، فنر مارپیچ ‫ماشین شش چرخی شکست.
‫من اون لحظه با گرگ توی ماشین بودم
‫و تورفی پرید روی بی‌سیم و گفت:
‫[روز سیزدهم] ‫«صبر کنید، یه چیزی اشتباهه.»
‫[روز سیزدهم] ‫«فنر مارپیچ درکی شکسته.»
‫[روز سیزدهم] ‫و فکر کنم همون لحظه...
‫دل همه‌مون خالی شد.
‫فنر شکسته.
‫حداقل برای من، ‫چیزی که یاد گرفتم اینه که همیشه،
‫مهم نیست شرایط چقدر بده،
‫باید شرایط رو بپذیری.
‫باید بگی این فوق‌العاده‌ست.
‫واقعاً عالیه که
‫اینجا با شماها هستم،
‫توی این جای فوق‌العاده.
‫فقط به این طبیعت نگاه کنید،
‫همیشه سعی می‌کنم ‫جنبه‌های مثبت رو ببینم،
‫نیمه‌ی پر لیوان رو.
‫فنر شکسته!
‫منفی‌بافی
‫آدم رو به هیچ‌جا نمی‌رسونه، ‫باید مثبت بود
‫و از کاری که انجام می‌دی لذت ببری.
‫و در واقع اگه زمان و فضا ‫برای هر آدمی فراهم باشه،
‫می‌شه بهترین عملکرد رو...
‫از تک‌تک اعضای تیم بیرون کشید.
‫عالیه.
‫سرده، باد شدیده.
‫داریم خوش می‌گذرونیم.
‫تصمیم گرفتیم همون‌جا...
‫درستش کنیم.
‫قطعه‌ی یدکیش رو داشتیم،
‫ولی هوا داشت بدتر و بدتر می‌شد.
‫در واقع بدترین هوایی بود که...
‫کل سفر دیده بودیم.
‫یادمه جان سولبرگ...
‫با بدن خودش جلوی باد وایستاده بود
‫سعی می‌کرد جلوی باد رو بگیره ‫تا بقیه بتونن...
‫فرصتی برای تعمیر داشته باشن.
‫و اونا این کار رو در زمانی انجام دادن ‫که حتی یه مکانیک...
‫توی یه گاراژ گرم در سالت‌لیک‌سیتی ‫بیشتر طولش می‌داد.
‫اون‌جاست که می‌بینی...
‫آدم‌های استثنایی ‫کارهای استثنایی انجام می‌دن.
‫اینا مردان فوق‌العاده‌ای هستن.
‫و کاملاً واضحه که این اعزام...
‫بدون اونا و افرادی مثل اونا...
‫هرگز موفق نمی‌شد.
‫توی همون بازه‌ای که
‫برای من مثل یه بارون پشت‌سرهم ‫از بدبیاری‌ها بود،
‫و با این واقعیت تشدید می‌شد که...
‫حالم بد بود...
‫و از نظر جسمی نمی‌تونستم
‫اونقدر که دلم می‌خواست کمک کنم.
‫و این باعث شد ناامیدیم چند برابر بشه
‫و تصمیم گرفتم وقت خوبیه که
‫با همسرم، هایدی، تماس بگیرم.
‫[هایدی میلر / تماس ماهواره‌ای] ‫ما ۱۳۵ کیلومتر با لبه‌ی یخچال شمالی فاصله داریم
‫و...
‫کلی به مشکل خوردیم.
‫تعداد شکست‌ها...
‫غیرقابل باوره
‫و این بچه‌ها همچنان دارن ادامه می‌دن.
‫دما هشت درجه زیر صفره ‫و باد اونقدر شدیده
‫که به‌سختی می‌تونم ‫ماشینی رو ببینم که فقط سه متر جلوترمه.
‫و این افراد بیرونن ‫و دارن محور رو تعمیر می‌کنن
‫تا از اعزام من حمایت کنن.
‫همه از نظر روحی حالشون خوبه؟
‫همه خواستن جا بزنن؟
‫نه. همینه که شگفت‌انگیزه.
‫واسه همین انقدر احساساتی شدم.
‫چون هیچ نشونه‌ای از جا زدن نیست.
‫قبل از رفتن چند بار بهت گفتم
‫این بزرگ‌ترین ماجراجویی زندگیمه.
‫و من دست‌کم گرفته بودمش.
‫فقط با شنیدن صداش...
‫کلی دلم آروم گرفت.
‫به نظر میاد امروز...
‫بهرین شرایط آب‌وهوایی رو داریم.
‫تورفی می‌تونه توضیحات دقیق‌تری بده،
‫ولی به نظر میاد سرعت باد...
‫فردا عملاً دو برابر می‌شه.
‫تنها چیزی که الان می‌دونیم اینه که وضعیت
‫از یک ساعت پیش بدتره
‫و اونم از یک ساعت قبل بدتر بوده.
‫اصلا نشونه‌ای از بهتر شدن دیده نمی‌شه.
‫و ما داریم تصمیم می‌گیریم ‫به سمت شمال ادامه بدیم.
‫و این موضوع برای گرگ واقعاً مهم بود.
‫همه‌مون کم‌کم بیشتر درک می‌کردیم
‫که رسیدن به ولف‌لند ‫و اعلام موفقیت مأموریت...
‫چقدر براش اهمیت داره.
‫ما می‌دونیم که ‫در بازه‌ی بعدی آب‌وهوا
‫باد شدیدتر می‌شه ‫و قراره چند روز ادامه داشته باشه.
‫پس حتی جابه‌جایی چند روزه هم ‫ممکنه کافی نباشه.
‫آره، موافقم.
‫گرگ فوراً باهام تماس گرفت و گفت:
‫«نظرت چیه؟ ‫به نظرت باید چی کار کنیم؟»
‫«دارم از همه می‌پرسم. ‫با توجه به این آب‌وهوا...»
‫«راحتین که ادامه بدیم؟»
‫«با دانش الانمون ‫از آب‌وهوا و زمانی که داریم،»
‫«نظرتون چیه؟»
‫تصمیم گرفتیم تا شش صبح ‫رانندگی کنیم و بعد دوباره وضعیت رو بررسی کنیم.
‫با اینکه تعمیر «درکی» کامل شده بود،
‫وقتی شروع به حرکت کردیم، ‫درکی حرکت نکرد.
‫و من بی‌سیم رو برداشتم و گفتم: ‫«درکی، با مایی؟»
‫و با توجه به تأخیر در پاسخ
‫و لحن پاسخ فهمیدم که...
‫هم‌نظری کامل بین افرادِ...
‫داخل درکی وجود نداره.
‫یادمه چند دقیقه طول کشید ‫و گرگ...
‫فکر نمی‌کنم عصبانی بود، ‫بیشتر مضطرب بود و انگار می‌گفت:
‫«چرا انقدر طولش می‌دن»؟
‫«می‌خوام جواب رو بدونم.»
‫«مشکلی ندارن ادامه بدیم؟»
‫داخل ماشین ما، ‫رسیدن به توافق واقعاً سخت بود.
‫هیچ‌کس نمی‌خواست گرگ رو ناامید کنه،
‫اما نگرانی‌های جدی...
‫راجع‌به ایمنی‌مون داشتیم.
‫اگه هر کدومتون
‫در طول مسیر نگرانی‌ای دارین، ‫دوست دارم بشنوم.
‫نظر همه‌ی شما مهمه.
‫در اون لحظه، قطعاً با خودم فکر می‌کردم ‫که داریم بیشتر از توان‌مون
‫زور می‌زنیم.
‫به نظر من، بدون دید مناسب
‫امکان خارج شدن از یخچال وجود نداشت.
‫هیچ راهی نداشت.
‫هر تمایلی که ‫برای رسیدن به اون نقطه داشتم،
‫یا گرفتن عکس از ‫شمالی‌ترین تکه‌ی خاکی...
‫کره‌ی زمین، یا انجام کاری که ‫قبل از ما هیچ‌کس انجامش نداده،
‫کاملاً تحت‌الشعاعِ...
‫تعهد حرفه‌ای من قرار گرفت،
‫تعهدی که می‌گه ‫هرگز نباید کسی رو به خطر بندازم.
‫گمونم در اون مقطع ‫از همه‌چی شوکه شده بودم.
‫اینکه ریسک چی بود؟
‫ما کارهای خیلی زیادی کردیم.
‫در اون مقطع، من با پیش‎روی ‫داخل طوفان مشکلی نداشتم.
‫وقتی تعداد زیادی افراد توانمند ‫کنار هم جمع می‌شن،
‫یکی از چیزهایی که ‫توی همچین سفرهایی اتفاق می‌افته...
‫اینه که تحمل بالایی ‫نسبت به تغییر شرایط دارن،
‫تحمل بالایی نسبت به رهبری دارن.
‫و اجازه می‌دن آدم‌های باتجربه ‫و با طرز فکر درست،
‫در طول سفر تصمیم بگیرن.
‫اما چیزی که ممکنه اتفاق بیفته
‫اینه که وقتی گزینه‌ها یکی‌یکی ‫از روی میز برداشته می‌شن،
‫وقتی عملاً فقط یه مسیر باقی می‌مونه،
‫اون‌وقته که آدم‌ها ‫شروع می‌کنن به سؤال پرسیدن
‫و حق هم دارن.
‫یکی از چیزهایی که ‫یه تیم عالی می‌سازه
‫این تواناییه که افراد بتونن حرف بزنن
‫و ذهنیت و جرئت اینو داشته باشن ‫که وقتی اوضاع خطرناک می‌شه...
‫صداشون رو بلند کنن.
‫من از ماشین پیاده شدم ‫و برگشتم عقب و...
‫اسکات کسیه که ‫بهتر از همه می‌شناسمش.
‫جان بهم نگاه کرد ‫و داستانی رو تعریف کرد
‫درباره‌ی اینکه چه اتفاقی می‌افته...
‫تا درست لحظه‌ای که ‫هواپیما به کوه برخورد می‌کنه.
‫و این داستان رو واسه این نگفت که
‫بخواد بگه نمی‌خوام برم ‫یا احساس راحتی نمی‌کنم.
‫خواست مطمئن بشه که ‫من و امیل یادمون هست که
‫وقتی این زنجیره‌ی اتفاقات شروع می‌شه، ‫ممکنه اونقدر...
‫روی هدفمون متمرکز بشیم که...
‫همه‌ی خطرات مسیر رو فراموش کنیم.
‫یه‌جورهایی چشم‌بند می‌زنیم
‫و انقدر روی هدف تمرکز می‌کنیم
‫که صاف می‌ریم توی دلِ کوه.
‫من رهبر این اعزامم.
‫ایمنی تک‌تک اعضای این تیم...
‫به عهده‌ی منه
‫و وظیفه‌امه همه‌شون رو
‫صحیح‌وسالم برگردونم ‫پیش خانواده‌هاشون.
‫می‌دونستم که اون بین دست کشیدن...
‫از چیزی که این‌همه براش زحمت کشیده بود
‫و برای رسیدن بهش ‫خیلی از ما و بقیه مایه گذاشته بود،
‫مردد بود.
‫می‌دونستم ممکنه ‫با این واقعیت روبه‌رو شده باشه که...
‫اصلاً بهش نرسیم.
‫حتی شاید تا آخر ‫ورقه‌ی یخی هم نتونیم بریم.
‫و اون لحظه احترامم بهش ‫چند برابر شد، چون اون...
‫یه‌جورهایی قیدش رو زد.
‫یه‌جورهایی گفت: «اشکالی نداره ‫اگه به هدف‌مون نرسیم
‫و مهم اینه که سالم برگردیم خونه.»
‫این دقیقاً مشخصات یه رهبر واقعیه.
‫حس کردم نگرانی‌هام شنیده شده ‫و به‌صورت گروهی...
‫تصمیم گرفتیم ادامه بدیم.
‫این دقیقاً یه کولاکِ تمام‌عیار داکوتای شمالیه،
‫در همین حد بگم.
‫نظر من اینه که
‫قدم‌به‌قدم جلو بریم.
‫بیاین اول به لبه‌ی ورقه یخی برسیم ‫و بعد دوباره شرایط رو بسنجیم.
‫بعدش می‌تونیم تصمیم بگیریم ‫که اصلاً بریم روی...
‫خشکی یا نه.
‫به نظرم الان بهترین کار همینه،
‫چون فکر کنم همه مشتاقن...
‫تا لبه‌ی ورقه یخی پیش برن.
‫اسکات، کاملاً باهات موافقم.
‫ممنونم.
‫شما چهار نفر واقعاً فوق‌العاده‌این.
‫ممنونم.
‫۶۰ دقیقه بعد،
‫آفتاب،
‫آبی‌ترین آسمونی که ‫توی چند روز گذشته دیده بودیم.
‫و هرچی زمان می‌گذره، ‫توی خاطراتم...
‫صدای آواز فرشته‌ها واضح‌تر می‌شه
‫[روز چهاردهم] ‫[ولف‌لند، شمال گرینلند]
‫[ضخامت یخ: ۷۶ متر، دما: ۱۲ درجه فارنهایت] ‫[فاصله تا قطب شمال: ۹۷۳ کیلومتر]
‫ما اولین آدم‌هایی بودیم که ‫پا به این منطقه گذاشتیم.
‫البته آدم‌هایی قبلاً...
‫به شمال گرینلند رفته بودن،
‫اما تا جایی که ما می‌دونستیم
‫هیچ‌کس تا حالا ‫تا این یخچال خاص نیومده بود.
‫اگه یکی دو روز اول ‫ازم می‌پرسیدی...
‫فکر می‌کنی تا نوک شمالی برسیم؟
‫می‌گفتم محاله.
‫خوش‌شانسیم اگه جا بزنیم
‫و بپیچیم بریم سمت کانگرلوسواک.
‫آره، فکر کنم همه‌مون افتخار می‌کنیم
‫که اینجاییم.
‫تقریباً می‌دونستم...
‫ولف‌لند چه‌جوریه.
‫ولی اینکه اونجا وایسی ‫و عظمت، شکوهش، دورافتادگیش...
‫و اون سکوت عمیق رو ببینی،
‫واقعاً من رو مات و مبهوت کرد.
‫فراتر از هر چیزی بود که ‫تصور کرده بودم.
‫به بالای یه شیب خیلی تند رسیدیم
‫و امیل گفت:
‫«گرگ، تو اول برو پایین ‫تا مطمئن شیم می‌تونیم برگردیم بالا.»
‫نمی‌خواستیم هر سه ماشین رو ببریم پایین
‫وقتی مطمئن نبودیم...
‫می‌تونیم دوباره بالا بیایم.
‫گرگ رفت پایین و خیلی راحت داشت
‫بالا می‌اومد ‫و حتی یذره هم چرخ‌ها هرز نرفت.
‫همون‌جا بود که...
‫فهمیدم قراره به هدفمون برسیم.
‫خب، بچه‎ها.
‫چرخ‌ها رسیدن به ولف‌لند.
‫ما الان توی ولف‌لندیم.
‫دیدن اون سنگ‌های قهوه‌ای،
‫اون کوه‌های قهوه‌ای که تا ‫۵۰، ۸۰، ۱۰۰ مایل اون‌طرف‌تر دیده می‌شدن،
‫برام فوق‌العاده لذت‌بخش بود.
‫این یکی از دورافتاده‌ترین ‫جاهاییه که توی عمرم رفتم.
‫- رسیدن به ولف‌لند واقعاً خاص بود. ‫- لحظه‌ی فوق‌العاده‌ای بود.
‫توصیفش سخته.
‫این‌همه نقشه رو نگاه کرده بودی
‫و صرفاً یه نقطه‌ی ساده ‫روی نقشه بود و یهو به خودت میای
‫و می‌بینی که اونجا وایستادی
‫و حس می‌کنی انگار این دنیا نیست.
‫به ولف‌لند خوش اومدین!
‫شبیه ماه می‌مونه ‫که روش یخچاله.
‫وقتی رسیدیم به ولف‌لند،
‫واقعاً شوکه شدیم
‫چون تقریباً هیچ برفی نبود.
‫فقط...
‫برای همین برنامه‌مون ‫برای رفتنِ بیشتر به شمال...
‫دودِ هوا شد.
‫دیگه ممکن نبود جلوتر بریم.
‫بعد از بررسی شرایط، ‫ذوب یخ‌ها،
‫زمان، ریسک و همه‌چی، ‫تصمیم گرفتیم...
‫یه استراحت درست‌حسابی بکنیم
‫و بعد برگردیم.
‫حسرت می‌خورم که نتونستیم ‫بیشتر به شمال بریم.
‫خیلی دوست داشتم...
‫تا اقیانوس منجمد شمالی برسیم
‫و یه جایی یخ رو بشکافیم ‫و چرخ‌ها قشنگ خیس آب بشن.
‫فکر کنم همه‌مون سعی کردیم ‫اون لحظه رو...
‫تا جایی که می‌شه ‫توی وجودمون نگه داریم
‫و بعد برگردیم و راه جنوب رو در پیش بگیریم.
‫این اعزام الهام‌بخش ماجراجوهایی...
‫از سراسر دنیا شد
‫که فراتر از تصورات ممکن پیش روند.
‫اعضای تیم عبور از گرینلند، اعزام هفتم.
‫گرگ میلر، رهبر اعزام، آمریکا.
‫اسکات بریدی، آمریکا.
‫کلی کرافت، آمریکا.
‫امیل گریمسون، ایسلند.
‫تورفی یوهانسون، ایسلند.
‫دکتر جان سولبرگ، آمریکا.
‫[روز پانزدهم، خروج از ولف‌لند] ‫کرت ویلیامز، آمریکا.
‫[روز پانزدهم، خروج از ولف‌لند]
‫خب، احتمالاً دل کندن از اینجا...
‫برای شما هم مثل من سخته.
‫بعد از سختی‌هایی که ‫برای رسیدن به اینجا کشیدیم،
‫واقعاً دلم نمی‌خواد همچین جای ‫خاصی رو ترک کنیم.
‫خصوصاً وقتی انقدر کم ازش دیدیم.
‫ولی همه‌مون باید برگردیم خونه...
‫پیش خانواده‌هامون ‫و به تعهدات زندگی واقعیمون برسیم.
‫پس قبل از اینکه بزنیم ‫به دل این سفیدی خشن
‫و برگردیم سمت یه دوش آب داغ،
‫یه آخرین عکس درست‌حسابی ازش بگیرین.
‫آره، من واسه دوش و اصلاح ‫کاملاً آماد‌ه‌ام.
‫آره، منم.
‫منم.
‫ولی واقعاً ارزشش رو داشت، ‫تک‌تک کیلومترهاش ارزش رفتن...
‫به همچین جای زیبایی رو داشت.
‫اوهوم.
‫همیشه ترک کردن جایی که ‫دوستش داری سخته.
‫وقتی توی آینه‌ی عقب ماشین می‌بینیش.
‫خصوصاً وقتی بدونی ‫شاید دیگه هیچ‌وقت برنگردی.
‫[پنج بشکه‌ی آخر سوخت]
‫[سوخت‌گیری مجدد]
‫[موقعیت سوخت جدید]
‫[روز شانزدهم، ۱۲۰ ساعت تا سیسیمیوت]
‫خیلی وقت‌ها مردم درباره‌ی اعزام‌ها
‫یا خطراتی که دارن ‫اینو در نظر نمی‌گیرن که...
‫دقیقاً مثل کوه‌نوردیه.
‫کافی نیست فقط به قله برسی ‫و بگی موفق شدی.
‫باید سالم برگردی پایین، ‫برگردی اردوگاه
‫و برگردی پیش خانواده‌ات.
‫برگشت از ولف‌لند...
‫چالش‌های خودش رو داشت.
‫سرپلوس ماشین من شکست.
‫«کلی» شکوندش.
‫همه می‌دونستیم کار «کلی» بوده.
‫کلی بالاخره قبول کرد که خودش شکونده.
‫اتصالات جلوی هر دو سورتمه ‫کلاً دوباره‌کاری...
‫و جوشکاری شد.
‫قلاب یکی از تریلرها شکست.
‫قلاب یکی از سورتمه‌ها هم ‫اون‌جایی که
‫به ماشین وصل می‌شه شکست.
‫من هفت سال توی ارتش بودم.
‫هیچ‌وقت ندیده بودم ‫یه قلاب چدنی این‌جوری ساییده بشه
‫و کش بیاد و شبیه بیضی بشه.
‫داره ترک می‌خوره.
‫ببُرش، اونو بذار وسطش.
‫تیغه‌های زیر سورتمه‌ها...
‫داشتن می‌شکستن.
‫تسمه‌ها و هرچی که
‫مخزن‌ها رو سر جاشون نگه می‌داشت هم ‫داغون شده بود.
‫[روز هفدهم، ۹۸ ساعت تا سیسیمیوت] ‫بعدش یه فنر شمشی تریلر هم شکست.
‫[روز هفدهم، ۹۸ ساعت تا سیسیمیوت] ‫این یکی رو دیگه واقعاً نمی‌دونم...
‫چطوری می‌خوای درستش کنی.
‫دستگاه آب‌ساز از کار افتاد ‫و مجبور شدم بیارمش توی ماشین...
‫تا گرم بشه.
‫یه مشکل کوچیک هم ‫با پمپ سوخت داشتیم.
‫[روز هجدهم، ۴۸ ساعت به سیسیمیوت] ‫داریم عیب‌یابی افت فشار سوخت می‌کنیم.
‫سوخت داره، ‫ولی انگار پمپ نمی‌کنه.
‫پمپ؟
‫آره، آره.
‫گرگ، پمپ رو روشن کن.
‫الان خیلی بهتر شد.
‫آره.
‫خلاصه که آره، مشکل زیاد داشتیم.
‫یه رژه‌ی کوچیک...
‫از بدبختی‌ها در مسیر برگشت ‫به سمت جنوب داشتیم.
‫داشتیم از ولف‌لند برمی‌گشتیم که...
‫یهو یه صحنه‌ای ‫توی آسمون ظاهر شد
‫که توی عمرم نظیرش رو ندیده بودم.
‫خورشید کاذب دیده بودم،
‫رنگین‌کمون دیده بودم
‫و حلقه‌های خورشیدی هم دیده بودم.
‫ولی تا حالا همه‌شون رو با هم ‫توی یه قاب ندیده بودم.
‫با دیدن منظره‌ای که جلوم بود ‫میخکوب شده بودم
‫و اونقدر عظیم بود که...
‫دوربین نمی‌تونست شکوهش رو ثبت کنه.
‫خب، رسیدیم به آخر راه،
‫حدود ۱۵۰–۱۶۰ کیلومتر مونده.
‫داریم همه‌ی سوخت رو ‫از مخزن‌ها خالی می‌کنیم
‫و می‌ریزیم توی ماشین‌ها.
‫هرچی اضافه بیاد رو ‫می‌ریزیم توی بشکه‌ها،
‫چون می‌خوایم سورتمه‌ها سبک بشن.
‫تورفی داره روی ماشین شش ‌چرخ
‫برای یخ لغزنده، میخ نصب می‌کنه.
‫و بالا رفتن می‌تونه ‫حسابی ماجراجویانه باشه.
‫بالا رفتن از اینجا. آره.
‫ولی این یه برد محسوب می‌شه، ‫چون ظاهراً این آخرین باره که...
‫قراره پمپ‌های سوخت رو دربیاریم.
‫توی این چند هفته ‫حسابی درگیر پمپ سوخت بودیم.
‫[منطقه یخ‌کافت] [کانگرلوسواک]
‫یکی از سخت‌ترین کارهای ما
‫به‌عنوان ماشین جلویی، ‫پیدا کردن مسیر...
‫از وسط یخچال تا کانگرلوسواک بود.
‫[روز نوزدهم، ۲۸ ساعت تا سیسیمیوت] ‫سخت‌ترین مسیریابی‌ای بود که...
‫[روز نوزدهم، ۲۸ ساعت تا سیسیمیوت] ‫توی عمرم انجام داده بودم.
‫بخشی از این مسیر واقعاً خطرناک بود.
‫این سخت‌ترین شرایطیه که...
‫تا حالا با ماشین تجربه کردم
‫و اینو بدون اغراق می‌گم.
‫حتی وقتی پیاده راه می‌رم ‫و یه لایه برف
‫و خاک رو رد می‌کنم،
‫زیرش مستقیم می‌خورم به یخ فوق‌العاده لیز.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫راستش خیلی استرس دارم.
‫ما هفت تا آدم بوگندو بودیم که...
‫فقط ده کیلومتر ‫با دوش آب گرم و پیتزا فاصله داشتیم.
‫فقط باید از روی یخ می‌اومدیم بیرون.
‫پنج سال دیگه، هیچ‌کدومتون ‫به اون شبی که
‫از یخچال اومدیم بیرون ‫و رسیدیم کانگرلوسواک فکر نمی‌کنین،
‫چون اون موقع به نظر میاد ‫همه‌چی ساده و بی‌دردسر بوده.
‫چیزی که یادت می‌مونه ‫اون لحظیه‌ایه که براش زحمت کشیدی،
‫شاید کل شب، شاید فردا.
‫کارِ عجیب‌غریبی نیست.
‫فقط زمان و حوصله می‌خواد.
‫آره، زمان و حوصله. آره.
‫نمی‌دونستم باید ‫انتظار چی رو داشته باشم.
‫توی ذهنم پر بود از...
‫تصویر یخ‌کافت ‫و میدان‌های عظیم یخ‌کافت
‫و با خودم فکر می‌کردم قراره ببینمشون،
‫قراره این شکاف‌های عمیق غول‌پیکرِ ‫که داخل زمین فرو رفتن رو ببینم.
‫و واقعاً هیچ‌کدوم از اونا رو ندیدیم.
‫نه اینکه وجود نداشتن،
‫بعداً فهمیدیم بودن.
‫فقط باد و برف روشون رو پوشونده بود.
‫هوا داشت تاریک می‌شد.
‫من توی ماشین دوم بودم.
‫اسکات و امیل ‫توی ماشین اول بودن...
‫و داشتیم از منطقه‌ای رد می‌شدیم ‫که می‌دونستیم...
‫پر از یخ‌کافته.
‫یهو دیدم تریلرم یه‌جوری داره ‫به سمت چپ کج می‌شه.
‫هی بچه‌ها، یه مشکلی داریم.
‫توی ذهنم این بود که ‫این یخ‌کافت باز می‌شه
‫و کل ماشین و تریلر رو می‌بلعه.
‫غریزی یه‌کم گاز دادم
‫و طوقه لاستیک شکست
‫و لاستیک زیر چرخ مچاله شد.
‫به اونجا اصلاً نزدیک نمی‌شیم.
‫همون موقع ماشین گرگ
‫یه تکون بدی خورد.
‫لاستیک کاملاً از طوقه دراومد.
‫حالا باید دوباره لاستیک رو ‫بندازیم سر جاش.
‫این یکی به نظر خوبه.
‫همچنین فهمیدیم شاسی ماشین ‫یه ترک هم برداشته.
‫بله قربان.
‫یه‌جورهایی گیر افتادیم.
‫خیلی‌خب.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫من با اعزام هفتم رفتم ‫و به‌زور شکاف رو رد کردم.
‫اینجا بود که همه دیدن ‫قضیه واقعاً جدیه.
‫و همین باعث شد ‫کل تیم بیشتر احتیاط کنن.
‫اون یخ‌کافت اندازه‌ی...
‫دو طبقه خونه ارتفاع داشت.
‫حدود ده دوازده متر عمق داره ‫و به شکل یه «وی» بزرگه...
‫که تا تهش فقط یخ آبی خالصه.
‫تا حالا شبیهش رو ندیده بودم.
‫من و کلی عقب وایستاده بودیم ‫و کرامپون پامون بود
‫و با خودمون می‌گفتیم: «وای! اگه یکی ‫بیفته تو، واقعاً باید فکر کنیم...»
‫«چطوری بکشیمش بیرون.»
‫همون‌جاست. ‫داره این‌طرف می‌ره.
‫- خیلی باریکه. ‫- من روش وایستادم.
‫اونقدر بزرگ نیست که ماشین رو ببلعه.
‫خیلی ترسناک بود.
‫گرگ عملاً همین الان ‫روی یخ‌کافت وایستاده.
‫دیدن اینکه این افراد ‫نشستن روی یخ‌کافت
‫و دارن ماشین رو تعمیر می‌کنن
‫باورنکردنی بود.
‫اسکات و ایمل رفتن جلو...
‫تا مسیرهای دیگه رو بررسی کنن.
‫وظیفه‌ی من و اسکات ‫پیدا کردن مسیر بود.
‫وضعیت ایده‌آلی نبود،
‫چون ماشین دومی نداشتیم که...
‫بهش وصل بشیم.
‫بنابراین اگه می‌افتادیم توی یخ‌کافت، ‫هیچ‌کس نبود...
‫جلوی سقوط آزادمون رو بگیره.
‫پس باید حسابی احتیاط می‌کردیم.
‫اسکات و امیل، صدام رو دارین؟
‫آره، بگو.
‫جان رو می‌بینم که داره ‫جلوی تورفی حرکت می‌کنه،
‫حدود شش متر جلوتر از ماشینه ‫و چند تا یخ‌کافت پیدا کرده.
‫به نظرم بهتره عملیات رو لغو کنیم
‫و فردا صبح دوباره ‫همه‌چی رو بررسی کنیم.
‫می‌تونیم اردوگاه بزنیم.
‫جان نزدیک بود همون‌جا ‫بیفته توی یخ‌کافت.
‫احمقانه‌ترین کاری بود که ‫توی عمرم کردم.
‫اصلاً ما نباید اونجا می‌بودیم.
‫واضح بود که با اون سرعت...
‫عمراً به جایی که می‌خواستیم...
‫نمی‌رسیدیم.
‫تصمیم گرفتیم وایسیم ‫و استراحت کنیم.
‫تصمیم خوبی بود.
‫بهش احتیاج داشتیم.
‫همگی له‌ولورده بودیم.
‫این دنیای ماست.
‫[روز بیستم، ۱۶ ساعت تا سیسیمیوت] ‫این... الان یه‌جورهایی مشکل بزرگیه.
‫[روز بیستم، ۱۶ ساعت تا سیسیمیوت] ‫مسیریابی واقعاً سخته.
‫تکه‌های عظیمی از یخچال‌ها ‫دارن به استخرهای آبی شفافی تبدیل می‌شن
‫و همین باعث اختلاف ارتفاع‌های شدید شده
‫و بین‌شون پر از یخ‌کافته.
‫جایی برای اشتباه وجود نداشت.
‫باورت می‌شه؟
‫یادمه اون لحظه‌ای که امیل گفت:
‫«اونا رد لاستیکه.»
‫اولین نشونه‌ای از یه مسیر...
‫از وقتی بود که شروع کرده بودیم...
‫دنبال راه خروج از یخچال بگردیم.
‫اگه رد اسکی پیدا می‌کردیم، ‫احتمالش زیاد بود...
‫که یکی از مسیرهای ‫ساده‌تر خروج...
‫از یخچال رو هم پیدا کنیم.
‫نه اینکه برای ماشین‌ها آسون باشه.
‫خیلی هم چالش‌برانگیز بود.
‫ولی حداقل یه جهت کلی داشتیم.
‫دیدن اون ردها معجزه‌ی کوچیکی بود.
‫ولی همه‌چی رو عوض کرد.
‫برگردین بچه‌ها.
‫یکی دیگه اینجاست.
‫مواظب باش، کرت.
‫شاید... شاید بشه ‫یه‌کم به لبه‌اش فشار وارد کنیم.
‫یه سکوی یخی خیلی باریکه.
‫ظاهراً می‌شه روش رانندگی کرد، ‫ولی زیادی باریکه.
‫بعدش هم یهو می‌ریزه پایین،
‫مثل یه شکاف عمیق، ‫از اونایی که توی مواب می‌بینی.
‫خوبه.
‫آره.
‫عقب ماشین افتاده روی شیب، ‫پس عملاً اومدی پایین.
‫خسته نباشی رفیق، باورنکردنی بود.
‫من روی خاک وایستادم.
‫اینجا رو نگاه کنین.
‫چقدر خفنه؟
‫الان با راهنمایی آشنا شدیم ‫که قراره کمکمون کنه...
‫از یه مسیری به اسم ‫«مسیر دایره‌ی شمالگان»
‫بریم تا نقطه‌ی نهایی.
‫راهنمامون گفت: ‫«به غرب گرینلند خوش اومدین.»
‫ما همه‌جا رو دیدیم.
‫جنوب، شمال،
‫تقریباً شرق...
‫و حالا هم مطمئناً غرب.
‫سخته چیزی بهتر از این پیدا بشه.
‫[کانگرلوسواک] ‫[سیسیمیوت]
‫[روز بیست‌ویکم] ‫[مسیر دایره‌ی شمالگان]
‫- آره، فقط خواستم در جریان باشی...
‫که عملاً رسیدیم
‫تا بتونی به بقیه هم خبر بدی.
‫رسیدیم.
‫حال‌وهوای تیم عالیه.
‫می‌شه دید که ‫یه حس رهایی بزرگ
‫و شادی و یه آرامش خاصی ‫کل گروه رو فراگرفته.
‫خیلی حس خوبیه که ‫روی جاده‌ای
‫و فقط چند ساعت با...
‫با امکانات ساده‌ی انسانی فاصله داری.
‫مثلاً یه دستشویی داخل ساختمون.
‫آره. الان یه دستشویی داخلی ‫واقعاً ضروریه.
‫خیلی‌خب.نمی‌خوام بترسونمتون،
‫ولی اون یخ‌کافت‌های سمت چپ،
‫اصلاً نمی‌دونم امروز ‫از روی چندتاشون رد شدیم،
‫ولی فکر کنم می‌تونستن ‫یه ماشین کامل رو قورت بدن.
‫[روستای سیسیمیوت]
‫خیلی هیجان‌انگیزه و...
‫خستگی یادت می‌ره ‫و فقط با خودت می‌گی:
‫«آره.»
‫چیزی که از کل پروژه‌ی «اعزام هفتم» ‫فهمیدیم اینه که...
‫سفرهای اکتشافی با وسیله‌ی نقلیه...
‫راهی معنادار...
‫برای کشف دنیاست ‫و دسترسی‌ای فراهم می‌کنه...
‫که شاید خیلی‌ها هیچ‌وقت نداشته باشن.
‫به نظرم بزرگ‌ترین چیزی که ‫از تجربه‌ی گرینلند...
‫یاد گرفتم اهمیت اینه که...
‫خودت رو با آدم‌های درست‌حسابی...
‫احاطه کنی.
‫همه‌مون بیست‌ویک روز ‫کنار هم بودیم
‫و پنج‌تامون نزدیک یک ماه کامل.
‫و در تمام اون مدت،
‫با اون‌همه فشار ‫و شرایط سخت،
‫حتی یه کلمه‌ی تند ‫بین‌مون ردوبدل نشد.
‫این اصلاً یه چیز عادی نیست.
‫این نشون می‌ده ‫چه آدم‌های حسابی‌ای...
‫توی این سفر بودن ‫و چقدر به هم احترام می‌ذاشتن
‫و چقدر به هدف بزرگ‌تر پایبند بودن.
‫اگه همچین آدم‌هایی ‫دور و برت باشن،
‫تقریباً می‌تونی هر کاری ‫که توی ذهنته رو انجام بدی.
‫اگه چیزی یاد گرفته باشم،
‫اینه که شبیه اونا باشم،
‫چون تک‌تکشون ویژگی‌هایی داشتن
‫که من فقط می‌تونم آرزوش رو داشته باشم.
‫این فقط شامل افرادی می‌شه که ‫اونجا بودن.
‫اون شش نفری که ‫باهاشون وقت گذروندم،
‫برای همه‌شون احترام زیادی قائلم.
‫چیزی که از این اعزام یاد گرفتم اینه که...
‫چالش هرچقدر هم بزرگ باشه،
‫همه‌چی برمی‌گرده به...
‫آمادگی درست ‫و تیم درست.
‫و اون حس کنجکاوی که ‫پشت تپه‌ی بعدی چی هست
‫و میل به یاد گرفتن یه چیز تازه.
‫انگار آدم‌ها یه جایی توی زندگی
‫شوق زندگی یا میل به کشف کردن رو...
‫از دست می‌دن.
‫و به نظرم از همون مقطع...
‫زودتر پیر می‌شن.
‫درس‌ها، ارتباطات، خاطرات...
‫هیچ‌کدوم شکل نمی‌گیره ‫مگر اینکه بزنی بیرون...
‫و واقعاً تجربه کنی.
‫خیلی‌ها از سفر اکتشافی برمی‌گردن
‫و می‌گن: «دیگه هرگز نمی‌ریم.»
‫ولی چند ماه بعد می‌پرسن:
‫«کِی می‌تونم دوباره برم؟»
‫ما می‌خوایم تیکش رو بزنیم.
‫می‌خوایم به هدف برسیم.
‫می‌خوایم از دل ورقه یخی رد بشیم.
‫همه‌مون یه‌جورهایی اینو ‫توی زندگیمون می‌خوایم.
‫ولی اگه آخرش...
‫آدم‌هایی کنارمون نباشن، ‫یا خانواده...
‫یا عزیزی که این تجربه رو ‫باهاشون شریک بشیم،
‫اون‌وقت فایده‌اش چیه؟
‫شاید برای شما یا بقیه ‫منطقی نباشه،
‫ولی اگه بهش علاقه داری، ‫باید بری دنبالش.
‫باید انجامش بدی.
‫چون از خودت نپرس ‫دنیا به چی نیاز داره.
‫از خودت بپرس چی سرزنده‌ات می‌کنه؟
‫چون دنیا به آدم‌هایی نیاز داره ‫که واقعاً سرزنده‌ان.
‫و من همه رو تشویق می‌کنم
‫که این راه رو پیش بگیرن ‫و ببینن چطور زندگیشون عوض می‌شه،
‫چون زندگی من که قطعاً عوض شد.
‫خیلی‌خب، تموم شد.
‫خسته نباشی، کرت.
‫تو مرد فوق‌العاده‌ای هستی.
‫آخه اونا... ‫ما...
‫تموم شد، گرگ. ممنون.
‫آره.
‫اسکاتی، عالی بودی.
‫آره، عالیه.
‫خسته نباشی، اسکات.
‫بغل می‌خوای؟
‫نه.
‫ایول، جان. ممنونم.
‫آره. ممنونم رفقا.
‫تورفی، تموم شد.
‫خیلی‌خب.
‫ممنونم، امیل.
‫باشه.
‫بریم سراغ بعدی.
‫[امیدوارم این سفر اکتشافی ‫الهام‌بخش ماجراجویان سراسر دنیا باشد...]
‫[تا فراتر از تصورات ممکن پیش روند.] ‫[گرگ میلر]