.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
طرح کلی فیلم یه جورایی الهام گرفته از
اتفاقات سال ۲۰۱۱ باتا پارساول، اوتارپرادش.
ولی روایت داستان کاملاً تخیلیه
و فقط برای سرگرمی ساخته شده.
همه‌ی شخصیت‌ها، اسما، اتفاقات، شرکت‌ها، فرهنگ‌ها،
و روندهای قانونی همگی تخیلی هستن.
هرگونه شباهت به اتفاقات واقعی، افراد،
یا اشخاص، زنده یا مرده،
کاملاً تصادفی و ناخواسته‌ست.
این فیلم به همه‌ی قوانین مجلس و دستورهای
دولت مرکزی و ایالتی درباره‌ی کشاورزی احترام می‌ذاره.
سازندگان همچنین به دستگاه محترم قضایی، قاضی‌ها،
روندهای قضایی و آداب دادگاه احترام می‌ذارن.
برای اثرگذاری بیشتر روند دادگاه مثل فیلم‌های دیگه،
یه‌سری آزادی‌های خلاقانه گرفته شده.
.::مووی شو تقدیم میکند::. .::MovieSho.Com::.
خب، راجارام سولانکی،
تو جلسه‌ی قبلی،
به دادگاه قول داده بودی پول آقای بهاردواج رو با سودش پس بدی.
الان آوردیش؟
نتونستم پول رو جور کنم، قربان.
وقت بیشتری لازم دارم.
بیشتر از یه سال گذشته، آقای قاضی،
و هنوز نه اصل پول، نه سودش، هیچ خبری نیست.
من تا حالا هیچی نگفتم و اقدامی نکردم
در حالی که حق داشتم برای گرفتن پولم اموالشو توقیف کنم.
می‌تونید مدارکو چک کنید.
راجندرا چودهری
ببین، یه پروژه‌ی خیلی بزرگ قراره تو بیکانر راه بیفته.
از بیکانر تا بوستون.
یه شرکت معروف به اسم امپریال گروپ داره زمین می‌خره.
زمینتو بفروش.
جدی می‌فرمایید، جناب؟
کشاورز بدون زمین چی میشه؟
یه کارگر.
دهلی، جیپور، بمبئی. کار زیاده اونجا.
حتی نگهبانی عابربانک سر یه دستگاه
به‌راحتی پنج تا هفت هزار تومن درمیاری.
اون مدارک جعلیه، آقا.
آقای بهاردواج دروغ می‌گه.
این خانم کیه؟
عروس منه.
دفتر ما از کی تا حالا نظر زن لازم داره؟
جاتو یادت رفته؟
برو بیرون منتظر باش.
برو دیگه.
برو!
راه بدین.
موضوع فقط پروژه نیست.
روستای شما، پارساول، تو نقشه‌ی پروژه هست.
باید از اونجا برید.
راجارام، فکر می‌کنی قیمتشون کمه؟
قیمت رو ببرم بالا؟
قیمت مهم نیست، چون اصلاً قصد ندارم زمینمو بفروشم.
چرا نمی‌خوای بفروشی؟
زمین منه، اختیارشم با منه!
حکم رو تایپ کن.
اداره‌ی درآمد و دادرس اجرایی، اداره‌ی درآمد
پرونده شماره‌ی 55/432.
مالکیت دائم زمین واقع در پارساول
به آقای راغونات بهاردواج منتقل می‌شه.
نه. این‌قدر بی‌انصاف نباشید، قربان!
اون زمین همه‌چیز منه.
پسرم جونشو برای کشور داد.
یه کم ملاحظه کنید.
اگه با حکم مشکل داری،
برو پیش فرماندار
یا دادگاه منطقه، دادگاه عالی یا دیوان عالی.
دموکراسی برای آدمایی مثل توئه، راجارام.
به خدا رحم کنید. خواهش می‌کنم رحم کنید.
با اینکه سقف خونه‌م چکه می‌کرد
بازم دلم می‌خواست بارون بیاد
میراثی که از نیاکانم رسیده بود
نسل به نسل
می‌خواستم به پسرم برسونم
یه تیکه زمین و یه مشت بذر که می‌خواستم پشت سرم بذارم
که گرسنگی رو کم کنه
باعث شد هر قولی که دادن رو باور کنم
تب‌وتاب پشت هر حرفشون
با حیرت نگاه می‌کردم
که چطور با غرور سرشونو بالا می‌گیرن
در حالی که زمینو از زیر پام می‌کشن
به اینکه تامین‌کننده بودم افتخار می‌کردم
جرمم همین بود
که یه کشاورز بودم
جانکی
عالی‌جناب.
موکل من، لالا نریندرانات گوپتا، قربانی یه کلاه‌برداری جدی شده.
دوازدهم ماه گذشته با شاشیبالا ازدواج کرده.
بین موکل من و شاشیبالا یه کوچولو اختلاف سن هست.
ولی شوکه‌کننده‌ست که چهار روز بعد از عروسی،
آقای لالا فهمیده عروسش، شاشیبالا،
اون چیزی که گفته بوده نیست.
منظورم اینه که اون زن نیست.
اون یه پسره. یه مرد.
مرده.
یه حقه‌بازه.
این فریب‌کاری باید همون شبِ ماه‌عسل معلوم می‌شد.
چرا چهار روز طول کشیده؟
هشتاد سال.
آقای لالا ۸۰ سالشه.
تو این سن‌وسال، یه مرد نمی‌تونه تشخیص بده
فرق سونوگرافی و پورنوگرافی چیه.
ولی این شاشیبالا چشمش دنبال اموال آقای لالا بوده.
واسه همینه می‌خواد سرش کلاه بذاره.
شاشیبالا، تو حرفی برای دفاع از خودت داری؟
خانم قاضی، وکیل داره دروغ می‌گه.
عشقم بهش واقعیه.
برای بقیه شاید پیر باشه،
ولی برای من، به خوشگلی کارتیک آریان می‌مونه.
کارتیک آریان؟
من بی‌گناهم.
نفرستینم زندان!
من بی‌گناهم، خانم قاضی.
تو دادگاه گریه نکن.
ساکت باش.
پونم آگاروال
– وکیل گرفتی؟ – چی؟
می‌پرسم وکیل داری یا نه؟
داره، خانم قاضی!
داره!
من وکیلشم!
جگدیشوار میشرا، معروف به جالی.
ببخشین از پنجره اومدم تو.
بیل‌هام تو سلف چهار ماهه مونده.
صاحبش یه لشکر لات دم در دادگاه گذاشته
که طلبش رو بگیره.
اجازه بدین از پنجره بیام تو؟
از در برم، لت‌وپارم می‌کنن.
این راه درست ورود به دادگاه نیست، وکیل!
امروز چشم‌پوشی می‌کنم.
ولی دیگه تکرار نشه.
قربان‌تون، خانم قاضی.
این چیه، خانم قاضی؟
نه، نه، نه، لطفاً.
مرسی، خانم قاضی.
یه دستیار هم دارم. بیربال.
اونم می‌تونه بیاد تو؟
بفرمایید.
بیا، بیا. حواست باشه.
فردا یکی می‌خواد از سقف بیاد پایین!
ایشون مادرته؟ نگاه کن اینجا.
ادامه بدین، وکیل.
خانم قاضی، این اتهامات علیه موکل من دروغه.
قبل از ازدواج،
آقای لالا هشت بار با شاشیبالا قرار گذاشته.
شش بار شام خوردن.
و سه بارم یه فیلم تلگو تو سینمای آمبا دیدن.
خب نفهمید که داخل با بیرون فرق داره؟
نفهمید؟
حقیقت اینه خانواده‌ی حریص آقای لالا
نمی‌خوان زنش هیچ سهمی از اموال ببره،
واسه همین بهش اتهام جنسیتی می‌زنن.
چطور می‌تونه زنش باشه وقتی زن نیست؟
زنشه.
زن آقای لالا همینه.
اون پسره.
کلاهبرده‌ست. حقه‌بازه.
کلاهبردار نیست! زنشه!
– کلاهبرده‌ست. – می‌تونم ثابت کنم.
من... من می‌تونم ثابت کنم.
درش بیار.
– چی… – داری چی کار می‌کنی؟
عقب وایسا. دست نزن بهش.
مدرک می‌خوان. موکل من زنه.
باور کنین.
من تصمیم می‌گیرم، نه تو.
برو سر جات.
ببخشین، خانم قاضی.
– دستور آزمایش پزشکی می‌دم. – بله.
شاشیبالا می‌مونه زندان تا نتیجه آزمایش بیاد.
عالیه.
ولی خانم قاضی! یه سؤال!
می‌خواین بفرستینش کدوم زندان؟
مردونه یا زنونه؟
مردونه!
ایشون رو کدوم زندان می‌ذارین، سرکار؟
هرچی شما بفرمایین، خانم قاضی.
– زندان زنونه؟ – نه.
اگه آخرش مرد از آب دراومد چی؟
– همون‌طور که دادستان می‌گه. – بله.
من مسئولیت هیچ اتفاق بدی رو قبول نمی‌کنم.
خب پس خانم قاضی، بفرستینش زندان مردونه.
اگه زن بود چی؟
کی جواب می‌ده؟
سؤال خوبیه.
خانم قاضی، اجازه هست نزدیک بشم؟
بیا.
خانم قاضی، بهتره براش قرار وثیقه صادر کنین.
وقتی آزمایش روشن شد،
راحت‌تر می‌شه تصمیم گرفت کدوم زندان باید بره.
اگه تو زندان اتفاقی براش بیفته،
و تقصیرش بیفته گردن شما چی؟
نه، نه، نه.
اون مجرمه.
ما شدیداً با آزادی‌اش مخالفیم.
من با نظر جالی موافقم، آقای جاوِد.
نگه داشتنش تو زندان خطرناکه.
تا اعلام نتایج آزمایش، قرار وثیقه صادر می‌شه.
– تمام. تموم شد. – ولی…
– اما خانم قاضی… – تموم شد. تموم شد. تموم شد.
بیا شاشی‌بالا. وثیقه‌ت پذیرفته شد.
ممنونم خانم قاضی.
می‌خواستم بگم که…
بی‌خودی جر و بحث می‌کنه.
وثیقه که قبول شد. ولش کن.
چشم.
بیا شاشی‌بالا.
«او» نه؛ «او آقاست».
لطفاً.
بنشین.
دستمزدت؟ پنج هزار.
به خیر گذشت شاشی. اونجا نه!
ولی بهتره دست از کلاهبرداری از این پیرمردای بی‌زن برداری.
وگرنه آخرش گیر بد می‌افتی.
گوش کن دونات!
به من یاد نده چیکار کنم.
پولت رو که گرفتی، نه؟
برو حالشو ببر.
این چه طرز حرف زدنه با وکیلت؟
می‌زنم لت و پارِت می‌کنم.
شاشی.
بفرما. هرچقدر خواستی
از این پیرمردا کلاهبرداری کن.
هرچند بار خواستی ازدواج کن.
ولی هر وقت گیر افتادی،
فقط بیا دادگاه و داد بزن «جالی! جالی!»
«جالی!»
اسم منو کسی صدا زد؟
حتماً مشتریه.
هزار بار گفتم بنزین کافی بزن، جالی.
هر روز مجبورم ماشین رو هل بدم.
شاشی‌بالا رو می‌شناسی؟ آره.
من معامله رو بستم. عالیه.
اونجاست.
کجا؟
اون که کت آبی پوشیده. اون؟
ولی چرا بیرونه؟
حتماً دنبال ما می‌گرده. بریم.
شاشی.
ببخشید دیر شد.
تو دیگه کی هستی؟
جالی‌ام. وکیلِت.
بریم. نوبت پرونده‌ته. وثیقه‌تو می‌ذاریم.
مست کردی؟ من همین الان وثیقه گرفتم.
یه لحظه صبر کن…
یعنی چی وثیقه گرفتی؟
معامله با ما بود، بعد رفتی یکی دیگه رو گرفتی.
این انصاف نیست.
ما حرفه‌ای کار می‌کنیم.
چه کار انجام شده باشه چه نه، بدهکاری.
پس پول رو بده.
کدوم پول؟
معامله با جالی بود و کل پول هم بهش پرداخت شده.
برو یکی دیگه رو سرکیسه کن.
جالی قلابی.
بیربال، مثل توله‌سگ دور دادگاه بگرد.
اگه کسی دنبال جالی اومد، مستقیم بیارش پیش من.
باید خیلی زود فقط یک جالی توی این دادگاه باشه.
فقط یک جالی می‌مونه
چون می‌خوام بکُشمت.
دزدِ مشتری! در رو ببند!
میز و صندلی رو می‌شکنه!
روانیه! در رو نبند!
وگرنه شیشه رو می‌شکنم!
نشکن.
خیلی سخت ساختیم این اتاق رو.
نشکنش. این اتاقو با دزدیدن مشتری‌های من ساختی.
این شیشه مال منه و من می‌شکنمش.
الان می‌شکنم…
اون داره دعا می‌کنه. صداش کنم؟
همیشه داره دعا می‌کنه. صداش کن!
(تابلو) جَگدیشوار میشرا، B.A.L.L.B. جالی اصلی (از کانپور)
اول گناه می‌کنه بعد دعا!
داداش، بذار چند تا فحش بده، مساوی بشه.
من مشتری یه وکیل بی‌پول رو دزدیدم. با فحش کوتاه نمیاد.
این کار درست نیست.
اون مشتری همه رو می‌دزده.
ببین. همون impostor اونجاست.
در رو باز کن دونات.
رئیس، این کاملاً بی‌انصافیه.
باید برخورد جدی کنید.
وگرنه خودم قانون رو دست می‌گیرم.
صبر کن… بعداً نگی
چرا کشتمش. صبر کن یک دقیقه.
جالی میشرا، در رو باز کن.
می‌خوای دخترتو بهش بدی یا چی؟
بکشش بیرون، بزنیدش. آروم باشین.
بیا بیرون! صبر کنید.
جالی میشرا.
اگه همین الان در رو باز نکنی پروانه‌ت تعلیق می‌شه.
در رو باز کن.
داره میاد.
تعلیق؟
چرا؟
مگه چیکار کردم؟
دستیارم، بربال، توی دادگاه دنبال موکل می‌گشته.
موکل گفته دنبال جالی می‌گرده.
اون هم آورده‌ش پیش من.
این تقصیر من نیست که اسم من هم جالیه.
اگه مشکل داره، خودش اسمشو عوض کنه.
من اسممو عوض کنم؟
من جالیِ اصلی‌ام.
چرا باید اسممو عوض کنم؟ و من جالی شمارهٔ ۲ هستم.
نه، نیستی. تو دو رو هستی!
حرام‌خورِ موکل‌ها!
دعوا نکنید. لطفاً! بس کنید!
داری چیکار می‌کنی؟ گفتم تمومش کنید!
چیکار می‌کنید آقای میشرا؟
شما دوتا وکیلید. احترام بذارید.
اگه برای همدیگه نه، حداقل برای من.
جالی میشرا، فقط یه راه برای حل این مشکل هست.
هزینهٔ این پرونده رو مساوی بینتون تقسیم کنید.
وگرنه مجبور می‌شم برخورد کنم.
بفرمایید.
منم کشیده شدم وسط.
این چیه؟
اون ۲ هزار داد، منم ۱ هزار به تو دادم.
قرار ۵ هزار بود.
کمتر از ۲۵۰۰ قبول نمی‌کنم.
فکر کردی دیوونه‌ام؟
پول بده!
بجنب.
پول بده.
نگاه کن. هنوز ۵۰۰ کمه. دیگه نوبره.
۵۰۰ تومن دیگه بده. زود باش.
خدایا… تموم شد حالا؟
پولشو دادم. بله.
واقعیه. همه چی خوبه.
تو برو اون طرف، تو هم برو داخل.
یا خدا…
این جور آدم‌ها باید ممنوع بشن.
به درد بخور نیستن! برو آقا.
دوباره داره فحش می‌ده. بسه دیگه!
بهت فحش نداد. پس چی گفت؟
گفت بی‌ارزش. بهت فحش نداد.
گفت بی‌ارزش.
اصطلاح محلی دلیه.
فحش نیست. خب من بهت فحش دادم! چیکار می‌کنی؟
آروم باش و برو.
برو دیگه.
بهش فحش دادم. گفت بی‌ارزش.
برو!
زنده باد اتحاد کشاورزا! زنده باد!
خواسته‌هامون رو انجام بدید! انجام بدید!
رِوا.
بیا. بیا. بابا برگشت.
بیا اینجا عزیزم.
مامان مجبور کرد کار کنی؟
آره؟ بگو بهم…
شام خوردی؟ …یکی‌یکی.
چند هکتار زمین؟
دو هکتار.
خواهر لکشمی.
سلام.
یه دقیقه به من وقت بده جالی.
کی رسیدی جالی؟
همین الان.
اومدم زنمو ببرم.
کشاورزا توی دهلی سروصدای زیادی راه انداختن.
باید شجاعت این کشاورزا رو تحسین کرد، جالی.
صدها کیلومتر پیاده‌روی کردن
و شب به محل تجمع می‌رسن
که ترافیک دهلی به‌هم نخوره.
واقعا قابل احترامه.
بشین.
این چه حرفیه؟ بفرمایید؟
زمین چندتا کشاورز راجستونی برای یک پروژه مصادره شده.
ولی هنوز کامل غرامت نگرفتن.
این انصاف نیست.
میشه برای ما دادخواست بدی؟
من؟
چند وقته پرونده جدید قبول نکردم.
اینقدر درگیر پرونده‌هام که وقت نفس کشیدن ندارم.
یه نصیحت؟
این پروندهٔ حقوقیه.
سال‌ها طول می‌کشه. خارج از دادگاه حلش کنید.
فعلاً خداحافظ.
یه کم هم وقت ما رو بده!
پای خیلیا در میونه.
چند نفر؟
چهل نفر.
چهل نفر؟
چطور می‌تونم نه بگم؟
فردا صبح ساعت ۱۰ بفرستشون دادگاه.
یه چیز دیگه.
بهشون بگو با هیچ وکیلی حرف نزنن و مستقیم بیان پیش من.
شما… بله. آقای جالی؟
سلام. سلام.
خانم لاکشمی ما رو فرستاده.
برای همین اینجام.
چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
می‌خوایم درباره‌ی یک پرونده‌ی زمین دادخواست بدیم.
دادخواست جمعی باعث میشه زمان کمتری ازتون گرفته بشه.
خیلی ممنون می‌شیم.
چند نفر شاکی هستید؟
در مجموع چهل نفر.
چرا دادخواست مشترک؟
ما دادخواست‌های جداگانه می‌دیم.
اینطوری فشار بیشتری روی قاضی وارد می‌شه.
جای درستی اومدید.
کارِتون رو انجام‌شده بدونید.
بفرمایید. بیاید.
بیاید داخل.
پیچ بعدی رو بپیچید چپ. چپ!
آهسته. حواست باشه.
پا‌م رو له نکن.
بله؟
سلام. کجایی، بیربال؟
دارم دنبال مشتری می‌گردم.
اول به مشتری‌ای برس که اینجاست، احمق.
یه کار کن.
چهل تا کاغذ تمبر صدروپیه‌ای بفرست، سریع.
یه تایپیست هم بفرست.
بفرمایید. سریع‌تر.
چهل تا کاغذ تمبر؟
این همه مشتری؟
عالیه!
موکش مِگوال.
– بله؟ – رئیس احمد.‌ ساریتا کهولی.
شما سه نفر بیاید داخل. دادخواست رو امضا کنید.
صبر کن خرابش نکنی. تموم شد.
بگیر. – باشه.
این دادخواست‌ها فردا صبح در دادگاه ثبت می‌شن.
حکم چند ماه دیگه صادر می‌شه.
تا حق‌تون رو نگیرید، دست از کار نمی‌کشم.
باشه؟ نگران نباشید.
– خدا خیرت بده، آقا. – سلامت باشید.
– اجازه هست بریم؟ – صد درصد.
ولی اول یه مقدار از حق‌الزحمه‌م رو بدید، بعد برید.
حق‌الزحمه؟
می‌دونم شماها کشاورزهای فقیر هستید.
فقط پول کاغذ تمبر،
تایپیست و هزینه‌های دادگاه رو می‌خوام.
همین. نفری ۵۰۰ روپیه.
شوخی می‌کنید آقا؟
اگه ۵۰۰ روپیه داشتیم که پیاده تا دهلی نمی‌اومدیم.
اینقدر فقیر هستید؟
باشه. نفری ۴۰۰ روپیه.
قبوله؟ صد روپیه تخفیف.
یک پیشنهاد ویژه برای برادرای کشاورزم.
ما پولی نداریم.
به ما گفتن شما مجانی انجام می‌دین.
– کی بهتون گفته؟ – لاکشمی یاداو.
– لاکشمی یاداو؟ – لاکشمی یاداو کیه؟
ما کسی به این اسم نمی‌شناسیم.
– پول ما رو… – صبر کن.
خب…
شما هیچ پولی ندارین؟
این کارا رو نکنید! من برای هر کاغذ تمبر صد روپیه دادم.
و ۲۵ روپیه برای خوراکی‌هایی که خوردید.
باشه. فقط ۲۰۰ روپیه بدید.
نفری ۲۰۰ روپیه.
بقیه‌ش رو خودم درست می‌کنم. فقط ۲۰۰ روپیه.
ما هیچ پولی نداریم آقا.
چرا قبل امضا کردن نگفتید؟
دادگاه که خیریه نیست!
یه دقیقه آقا.
ما خیریه نمی‌خوایم.
من پول دارم.
ببینید.
باید از اون یاد بگیرید.
بیاید جلو. لطفاً.
این رو رهبرتون کنید.
دو یکا دو
دو دوتا چهار
یه کلاغ حقه‌باز، یکی دیگه رو زد کنار
دو سه‌تا شش
دو چهارتا هشت
یه کلاغ مکار، سرنوشت اون یکی رو مهر کرد
دو پنج‌تا ده
دو شِش‌تا دوازده
یه کلاغ، گول کلاغ دیگه رو خورد
جمع کل می‌شه ۳۴۵ روپیه.
شش تا موز، یه بلال، یه کلم، و چهار تا صابون.
سه تا شونه، چهار تا هویج، شش کیلو غله.
و این نیشِ نصفه‌ی نیشکر.
سلام دزدِ مشتری.
وکیل‌بازی رو ول کردی بقالی باز کردی؟
با من دربیفتی، نتیجه‌ش همین میشه. فهمیدی؟
یه دونه دونه، دو دونه دونه…
قمری به خاطر دونه‌ها فریب خورد. – داره عصبانی می‌شه.
حالا باید تاوان اشتباهاتی رو بدی که هرگز انجام ندادی.
چیه؟ چرا لبخند می‌زنی؟
داری هویج می‌جویی؟
چی شده؟
به میشرا درس حسابی دادم.
دفعه‌ی بعد دو بار فکر می‌کنه قبل از دزدیدن مشتری‌هامون.
حقشه.
اون تبدیل به دردسر شده بود.
درسته.
همسرتون یک پرونده فرستاده.
– ساندیا؟ – بله.
پرونده؟
کیه؟
اون.
اون خانم مسن با چادر زرد.
این NGOها آخرش کار و کاسبی منو خراب می‌کنن.
سلام خانم.
– سلام. – سلام.
– آقای جالی. – بله.
– من جانکی هستم. – بله.
یه پروندهٔ ملکی دارم.
باشه.
ولی شما اومدید جای اشتباه.
اون یکی جالی رو می‌خواید.
شماره ۲۴ می‌شینه. همون‌جا.
راست برید؛ می‌بینیدش.
ولی به من گفتن اتاق شماره ۸.
مردم زیاد اشتباه می‌کنن؛ اسم‌هامون شبیهه.
اون پروندهٔ کشاورزا و آدمای کم‌بضاعت رو قبول می‌کنه.
دل خیلی پاکی داره.
هیچ پولی هم نمی‌گیره.
راست برید و بپرسید جالی میشره.
جالی میشره. شماره ۲۴.
همون‌جاست.
بفرمایید.
به نظر می‌رسید زن گرفتاریه.
حداقل ازش دربارهٔ پرونده می‌پرسیدی.
– حقوق این ماه رو می‌خوای؟ – بله.
پس احساساتتو کنترل کن و عذاب وجدان نداشته باش.
فهمیدی؟
حالا برو مشتری پیدا کن.
«زن گرفتاری بود…»
واقعاً آدم ناجوریه.
انگار بعد از رفتن صدتا آدم ناجور، این یکی به دنیا اومده.
خانم، من اون جالی نیستم.
برید شماره ۸.
اون جَگدیش تایگیه؛ معروف به جالی.
همونه. جالی اصلیه.
ولی گفت شما پروندهٔ کشاورزا رو می‌گیرید.
نه. دروغ گفته.
اسم من جَگدیشوار میشره…
برو کنار؛ بذار ببینه.
جَگدیشوار میشره.
به شوخی بهم می‌گن جالی.
برای سر به سر گذاشتن.
یه چیزی بگو دیگه!
ما اصلاً لکشمی یاداو رو نمی‌شناسیم.
تازه، ساندیا زن اون یکیه.
با این مداد یه دردسر درست می‌کنم برات! (تهدید تعدیل شد)
چی داری می‌گی؟
ساندیا زن همون جالیه، نه من.
التماست می‌کنم، لطفاً…
من آدم بی‌بضاعتی‌ام.
اشکم دراومده.
اینطوری مشتری‌هام باهام رفتار می‌کنن.
پولی هم ندارم.
لطفاً برید شماره ۸. همون‌جاست.
بفرمایید.
و شماها؟
– اینجا سیرکه؟ – نه، لطفاً بمونید.
بذارید سرگرمتون کنم.
نگاه کنید…
برید بیرون! سریع!
این دیوونه‌ست.
زود باش، برو بیرون!
چطور شدم؟
بازم لباسای خودتو پوشیدی؟ عالیه!
این بوتیک رو برای خودت باز کردی یا مشتری‌ها؟
چه مشتری باشه چه نباشه…
نمی‌ذارم جنس‌هام خاک بخوره.
خب بگو ببینم چطور شدم؟
خوبه شدم؟
داری پیر می‌شی، جالی!
بس کن.
من پس‌انداز بابام رو خرج بوتیکت کردم…
هنوزم قدردانی نمی‌کنی.
امروز فروشی داشتی؟
یا فقط مشغول نمایش بودی؟
چرا عصبانی می‌شی؟
یه لباس فروختم.
– فقط یکی؟ – سه هزار تومن.
تو چقدر درآوردی؟
درآمد امروز؟
دیروز دو و نیم درآوردم.
تو ۲۵۰۰ درمیاری و بعد از من ایراد می‌گیری؟
این رو می‌گی ایراد گرفتن؟!
– من خسته برمی‌گردم خونه و… – تو خسته‌ای؟
پس من چی؟
من بوتیک می‌گردونم.
از صبح تا شب با مشتری سروکله می‌زنم.
کمکی هم برام نگرفتی.
باشه، قبول. تقصیر منه.
اشتباه کردم.
تقصیر من بود، ملکهٔ من!
ببخشید. معذرت می‌خوام.
حالا می‌تونم شام بخورم؟ از صبح هیچی نخوردم.
من خیلی گرسنه‌ام. سبزیجات آماده است.
دو تا نون درست کن.
باشه.
فقط یکی برای من. رژیمم.
می‌دونم.
رژیمه.
باید رژیم بگیره،
ولی حداقل شش تا پاراثا یه جا می‌خوره.
دو ساله یه گرم هم کم نکرده.
بعد مجبورم کرد سبیلم رو بزنم چون می‌گفت پیرم می‌کنه.
چی شد؟
چیزی گفتی؟
چی شده؟ نه، هیچی عزیزم.
می‌گفتم تا کی می‌خوای رژیم بگیری؟
حداقل دو تا نون بخور.
نوشیدنی می‌خوای؟ برات درست کنم؟
که منم مثل خودت معتاد الکل بشم، پوشپا پاندی؟
نصف بودجهٔ خونه خرج ویسکی تو میشه.
برو نوشیدنی‌تو بخور، منم نون می‌پزم. باشه؟
فقط یکی می‌خوری، درسته؟ آره فقط یکی.
آره. دوستت دارم عزیزم.
فعلاً.
جالی.
امروز یه پیرزن نیومد دادگاه دنبالت؟
اگه کسی به اسم تو میومد، بهت زنگ می‌زدم.
نمی‌دونم چی سرش اومده.
عصر هم پیش لکشمی تو دفتر نرفته بود.
خودت رو ناراحت نکن. بیا، رِوا.
حتماً رفته خونه. بذارش سر جاش. بیا.
لباسایی که بیرون بود رو آوردی؟ بارونیه!
یه دونه بذر، دوتا بذر
کبوترو با همون حقهٔ قدیمی فریب دادند
حالا باید تاوان کارهایی رو بدی که اصلاً انجام ندادی
خانم.
چای.
از دروغ گفتن بهم خجالت نمی‌کشی؟
اول اون ۴۰ تا کشاورز رو فرستادی پیش جالی میشرا.
الانم این یکی.
اگه داستان اون زن رو می‌شنیدی،
اصلاً این کار رو نمی‌کردی.
برای همین نشنیدم.
چون اگه می‌شنیدم، ممکن بود کار حسابی بهم بریزه.
رِوا داره بزرگ می‌شه.
به‌زودی میره مدرسه.
کتاب، شهریه، هزینهٔ کلاس… هزینهٔ خونه…
وکیلیم هنوز جا نیفتاده.
تو هم تو NGO کار می‌کنی.
درسته. ولی با همینم زندگی می‌کنیم، جالی.
با پول کمتر هم سر می‌کنیم.
اما اگه به این زن کمک نکنیم،
اون دیگه نمی‌تونه زنده بمونه.
سعی کن بفهمی.
آیندهٔ رِوا در خطره.
نه، جالی.
اعتبار پدر و مادر رِوا در خطره.
نگاه کن.
آقا؟ بله.
یه وکیل به اسم جگدیش تیاگی می‌خواد شما رو ببینه.
صبح‌به‌خیر آقا.
چطوری، جالی؟
خوبم.
خیلی خوشحال شدم بعد این‌همه وقت دیدمت.
چی کارت اینجاست؟
یه پرونده داشتم توی دادگاه شما
گفتم بیام سلامی بدم.
عصبانیتت کمتر شده؟
یا هنوز همون جوون تندمزاجِ میرتهی؟
دارین یه مرد متأهل با بچه رو می‌بینین.
عوض شدم.
شما هم خیلی تغییر کردین آقا.
خیلی فیت شدین.
تو دادگاه می‌گن حسابی جوون شدین این روزا.
می‌گن بهم می‌گن خرس پشمالو؟
اصلاً، آقا.
بهتون می‌گن ببرِ لطیف.
چرا وایسادی؟
بشین. چشم، چشم.
بشین. یکی چای بیاره.
چای می‌خوای؟ بله، بله.
برای من چای سبز و برای ایشون معمولی.
جالی.
این اپ Tender چیز جالبیه‌ها. بله.
قدیما ما نامه می‌نوشتیم.
یا اسم دختره رو روی بادبادک می‌نوشتیم می‌نشوندیم روی پشت‌بومش.
ولی الان،
از تو خونه راست‌سوآیپ می‌کنی
و میری قرار.
تمام عمر فکر می‌کردم فقط تاریخ جلسه‌های دادگاه مهمه.
ولی فهمیدم
قرارهای واقعی بیرون دادگاه اتفاق می‌افتن.
آقا، شنیدم قاضی پونام اگرول…
از اتاق ۱۸… بله.
اونم تو Tender هست.
دنبال شریک می‌گرده.
نه، نه.
پونام رو که می‌دونی…
منظورم اینه…
تیپ من نیست.
متوجه شدم.
باشه.
یه نصیحت کوچیک، آقا.
مواظب باشید.
منظورتون چیه؟
فقط ماه پیش سه پروندهٔ کلاهبرداری از اپ‌های دوستیابی داشتم.
– جدی؟ – بله.
تعداد زیادی گروه مجرم تو دهلی فعال شدن…
که مردای سن‌بالا رو فریب می‌دن…
حواستون به حرف‌زدنتون باشه، آقای جالی!
چی شد، آقا؟
کی مسخره‌ست؟
و کی سن‌بالاست؟
– شما برای کار رسمی نیومدید؟ – چرا.
پس تمرکز کنید.
– لازم نیست زیادی صمیمی بشید. – اصلاً.
یا باید براتون یه قرار دیگه بذارم؟ – نه، اصلاً.
ببخشید، آقا.
کافیه یه کم باهاشون خوب باشی، زیادی نزدیک می‌شن.
پروندهٔ شماره ۱۷۲۲.
جانکی راجارام سولانکی علیه گروه صنعتی ایمپریال.
جناب قاضی، موکل من جانکی راجارام سولانکی…
از خانواده‌ای کشاورز در بیکانر میاد.
صبر کنید وکیل.
این پرونده مال بیکانره.
پس اینجا چی کار دارید؟
چرا به دادگاه راجستان مراجعه نکردید؟
جناب قاضی، شرکت ایمپریال در دهلی ثبت شده.
و طبق قرارداد…
هر شکایت مرتبط باید در دادگاه دهلی مطرح بشه.
موجهه.
وکیل مدافع کیه؟
منم، آقا!
وکیل جگدیشوار میشره، معروف به جالی.
ببخشید که دیر رسیدم، جناب قاضی.
– این… – عرض ادب، قربان.
من چیزی از تو نمی‌خوام.
عقب بایست!
فقط داشتم از بزرگ‌تر طلب برکت می‌کردم.
نه، نه. همون‌جا بمون!
نزدیک نشو، دور وایسا.
– اما من… – چرا عقب نمی‌ری
وقتی خودش بهت می‌گه؟
بیا اینجا بایست.
بذار صحبت کنه.
تو چرا حرف می‌زنی؟
اون قاضیه، احترام بذار.
عموته مگه؟
داره بهتون می‌گه عمو، جناب قاضی.
از پس یه جالی نمی‌تونم بربیام، بعد دوتا شدن!
باید چیکار کنم؟
– چی شد، آقا؟ – قلبم تند می‌زنه.
آب نمی‌خوام! لطفاً آب ندید.
یه نفس عمیق بکشید، جناب قاضی.
همه‌چی درست می‌شه.
نمی‌خوام نفس بکشم!
چطور ممکنه نفس نکشید؟
اجبارش نکن.
به من گوش کنید، جناب قاضی.
یه دکتر عالی می‌شناسم، همین الان زنگ می‌زنم.
وکیل، عوض‌کردن قایق طوفان رو آروم نمی‌کنه.
خدای من…
دوتا جالی اومدن زندگی منو نابود کنن!
جلسه ختم! (دادگاه تعطیل شد)
جناب قاضی…
برای بحث درباره اقتصاد هند و فقر،
می‌خوایم بزرگ‌ترین صنعت‌گر کشور رو دعوت کنیم…
رئیس گروه ایمپریال.
لطفاً با تشویق‌هاتون آقای هاری‌بهای خاتان رو بپذیرید.
من به هیچ وجه بهترین نیستم.
و نمی‌خوام هم در لیست بهترین‌ها باشم.
در کشورمون…
من فقط یه تاجرم.
صبح دو روپیه سرمایه‌گذاری می‌کنم…
و اگه تا آخر روز بشه سه روپیه…
شب با خیال راحت می‌خوابم.
سیاستمدارا رو بذارید جزو بزرگ‌ترین‌های کشور…
یا ستاره‌های محبوب سینما.
تاجرا هیچ‌وقت بزرگ محسوب نشدن.
اما می‌بینید که…
سهمشون در پیشرفت اقتصادی کشور…
کمتر از هیچ شخصیت بزرگی نبوده.
اما مشکل همینجاست.
در هر دوره‌ای…
به تاجرا انگ آدم‌بَد می‌زنن.
یه ذهنیت ساخته شده.
فقیر خوبه و پولدار بده!
کسی که با ریکشا می‌ره آدم درست‌کاره…
و کسی که ماشین لوکس داره نادرسته.
این ذهنیت ضربهٔ بزرگی زده…
به پیشرفت کشور.
فقر چیز وحشتناکیه!
زیبایش نکنید!
حلش کنید!
ما بخش خصوصی رو تقویت کنید تا بتونیم کمک کنیم فقر رو از بین ببرید.
بدون ما، نه توسعه ممکنه…
نه چرخ اقتصاد می‌چرخه…
نه تبدیل به قدرت بزرگ می‌شید.
ممنون! زنده‌باد هند!
می‌خواستم دربارهٔ
یه اتفاق کوچیک بهتون خبر بدم، آقا.
شما یه مراسم عروسی خانوادگی رو نیمه‌کاره ترک کردید و…
و بدون اینکه حتی زنگ بزنه، اومده منو ببینه.
شرط می‌بندم صد هزار روپیه…
که این اتفاق اصلاً چیز کوچیکی نیست.
بگو ببینم.
زنِ راجارام سولانکی رفته دادگاه.
دادخواست داده.
جانکی؟ بله.
ویکرام کجاست؟
لندنه.
برای پرونده فساد VM.
ولی نگران نباش.
یک وکیل محلی گرفتم.
دادخواست جلسه بعد قطعاً رد میشه.
صد درصد.
عقلت رو از دست دادی، سریواستاوا؟
افتتاحیه پروژه‌مون چند روز دیگه‌ست،
بعد تو برای همچین پرونده‌ی مهمی وکیل محلی گرفتی؟
مشکل از تو چیه؟
هاری‌بهای، می‌تونستم کاپیل یا هاریش رو بگیرم.
ولی ویکرام گفت
اگه وکیل مطرح بگیریم،
رسانه‌ها دخالت می‌کنن.
ولی نگران نباش.
همه‌چی رو مدیریت می‌کنم.
قبل از افتتاحیه این پرونده رو می‌بندم.
صد درصد.
این چیه، آقا؟
گزارش سلامتی منه.
برای شماست که بخونی. بردار و بخون.
یه زمانی…
ساندرلال تریپاتی
…من سالم‌ترین قاضی دادگاه دهلی بودم.
چی شد که تغییر کرد، آقا؟
با شما آشنا شدم، آقای تیاگی.
پرونده فرار با لندکروزر. درسته؟
به خدا خیلی استرس داشتم.
اونقدر استرس که
بعد از صدور حکم، یه حمله قلبی شدید زدم.
خوش‌شانس بودم.
زنم، سونداری، کنارم بود.
اون نجاتم داد.
اونقدر خوب ازم مراقبت کرد
که دوباره سلامتی‌مو به دست آوردم.
بعد چی شد، آقا؟
بعد شما وارد زندگی‌م شدی، آقای میشره.
پرونده‌ی قتل ساختگی در لکنهو؟
و هر کاری شدنی بود کردی
که استرسمو زیاد کنی.
اونقدر استرس…
که شما دوباره حمله قلبی زدی؟
نه! زنم حمله قلبی زد.
خانم سونداری؟
بیچاره فوت کرد.
بعد از مدت‌ها دوباره خوشحالم.
ولی انگار شما دوتا هم هستید.
اینم از شانس منه.
یه درخواست دارم.
این بار دیگه استرسم ندید. لطفاً.
به خدا نمی‌تونم تحمل کنم.
این «قانون وکالت»ه.
همه قوانین و مقررات توشه.
بخونید و لطفاً رعایتش کنید.
باشه؟ آقا، دادخواستش ضعیفه.
پرونده امروز بسته میشه.
دیگه کی معلومه شما رو ببینیم؟
امیدوارم حرف‌تون درست دربیاد، آقای میشره.
منم نمی‌خوام دوباره شما رو ببینم.
ولی تجربه‌هام میگن که اینطور نمیشه.
پس لطفاً.
قوانین رو رعایت کنید. باشه؟
عالیجناب، مرحوم راجارام سولانکی
هفتاد و پنج هزار روپیه قرض گرفته بود
از راغونات بهاردواج، رباخوار،
و زمین ۳.۵ هکتاری‌اش رو گرو گذاشت.
وقتی نتونست سر موعد قرض رو بده،
زمین طبق دستور دادگاه به نام بهاردواج شد.
بعد موکلم، گروه امپریال،
زمین رو از بهاردواج خرید.
عالیجناب، راغونات بهاردواج
با مدارک جعلی زمین رو تصرف کرده.
واقعیت اینه که بهاردواج عامل شرکت امپریاله،
و این قرارداد جعلیه.
ایشون میگه ۴۲۶۰ قرارداد جعلیه.
یعنی همه‌شون جعلی هستن؟
میگه ۴۲۶۰ تا قرارداد جعلیه.
یه لحظه.
اونا رو بیارید!
در فاز اول پروژه «بیکانر تا بوستون»،
زمین ۴۲۶۰ کشاورز رو خریدیم.
هیچ‌کس شکایت نکرده جز این پیرزن.
تنها معترض همین یه نفره.
در واقع کل این ماجرا
کار لاکشمی یاداو و NGOشه.
اون با تحریک کشاورزا
تجارت باج‌گیری از سرمایه‌دارها راه انداخته.
و با توصیهٔ اون… چی؟
جانکی راجارام سولانکی داره دروغ میگه.
همین، عالیجناب.
مدارک رو بیارید.
آقای تیاقی، موضوع قانع‌کننده نیست.
فکر کن. ۴۲۶۰ کشاورز وجود داره.
و فقط یک نفر شکایت کرده.
به نیت پشت این دادخواست شک دارم.
این دادخواست رد می‌شه.
چطور می‌تونید این‌قدر سریع دادخواست رو رد کنید؟
به من اجازه صحبت بدید.
می‌دادم—
اگر به نظرم پرونده محکمی می‌اومد.
و جرأت نکنید تو دادگاه من داد بزنید.
قانون شماره شش یادتونه؟
یادم هست، قربان.
داد زدن در دادگاه ممنوعه.
بی‌خیال قانون شماره شش!
این مشتری‌قاپ—
داره مزخرف می‌گه وسط دادگاه،
اون‌وقت شما از قانون برام حرف می‌زنید!
چی صدام کردی؟
مشتری‌قاپ؟
فقط به احترام قاضی—
تا حالا دومتری زیر خاک نکردمت، کوتوله.
از جنس تو زیاد دیدم. فهمیدی؟
به اون راحتی هم که فکر می‌کنی نیست. من از کانپورم، پسر.**
وادارم نکن—
رنگِ واقعیمو نشون بدم،
که با یه ضربه می‌خوابونمت زمین.
منم از میرته.
درجا سایزتو کم می‌کنم. امتحان کن ببین چی میشه!**
ولم کن! ولم کن!
ولم کن!
نگاهش کن!
از این مدل آدم‌ها زیاد دیدم.
فقط به احترام—
وگرنه چی؟ **935
قیمه‌قیمه‌ت می‌کنم. هی!**
آقای تیاقی! آقای میشره! دارید چیکار می‌کنید؟
قاضی رفت!
شما دوتا واقعاً…
امروز شانس آوردی، پسر.
از طرف خودت حرف بزن.
برو بعداً از قاضی تشکر کن.
یه ذره خل و چل هم هست. **943
آقای سریواستاوا. بله؟**
سلام. ممنون که منو به این مهمونی دعوت کردید.
من حتی تو عکس هم همچین هتلی ندیده بودم.
هتل؟
این خونهٔ هاری‌بهایه.
هتل نیست.
خونه؟ هتل!**
قربان، حساب من فقط ۲۵ هزار روپیه‌ست.
لطفاً تا فردا تسویه کنید، باید شهریه خوابگاه پسرمو بدم.
خواهش می‌کنم.
تو مهمونی هاری‌بهای کتانه،
اون‌وقت نگران صورت‌حسابی؟
بگیر. بذار تو جیبت.
نگهش دار.
می‌خوری؟
پس برو خوش بگذرون.
یه نوشیدنی بردار.
حالت چطوره آقای بهاردواج؟ خوبم.**
اشکالی نداره، اشکالی نداره. سلام قربان.**
خوبه، خوبه. سلام.**
گایاتری حالت چطوره؟ سلام، سلام. خوبم.**
آقای کتان اومدن.
سلام قربان.
بچه‌ها چطورن؟
پسرتون برگشته؟ بله.**
عملش خوب انجام شد؟ بله، عالی بود.**
به دارا بگو.
هر کی رو بخواد ساکتش می‌کنه. چشم قربان.**
قربان، یه پروژه پیشنهاد دادم که هنوز معلقه.
اونو من ردیف می‌کنم. با وزیر صحبت می‌کنم.
آقای سریواستاوا. بله؟**
لطفاً منو به آقای کتان معرفی کن.
اگر بتونم پاشونو لمس کنم و اسممو بگم، برام برکته.
باشه.
جالی.
یک سال طول کشید تا خودمو معرفی کنم.
دو سال دیگه هم طول کشید تا اسممو یادش بمونه.
پس حد و حدودتو بدون.
باشه دارا.
خوبی؟
بله، هاری‌بهای.
آقای میشره از کانپور!
اسم منو می‌دونید؟
خیلی بیشتر از اسمت می‌دونم.
افتخار نصیبم شد. زندگی‌م کامل شد.
بیا، معرفیت کنم به بقیه. بله.**
سلام، سلام. خوش بگذره.
آقایون، معرفی می‌کنم وکیــل جَگدیشوار میشره رو—
جالی. سلام.**
تو یکی از پرونده‌هامون امروز استعداد فوق‌العاده‌ای نشون داد.
یه درخواست داشتم، آقای کتان.
بگو.
می‌تونیم خصوصی صحبت کنیم؟
آقای دسای، الان برمی‌گردم. باشه.**
برمی‌گرده.
قربان. بله؟**
این صورت‌حساب منه.
هنوز تسویه نشده.
به آقای سریواستاوا گفتم،
و قول داد تا غروب تسویه کند.
اما هنوز معلقه.
فوریت داره چون شهریه پسرم باید پرداخت بشه.
وگرنه از مدرسه اخراج می‌شه.
مبلغش چقدره؟ پنجاه هزار.**
لاکی قربان**
لاکی، بیا پسرم.
بله، قربان.
خب، آقای جالی میشره.
جالی، از این به بعد، فقط برای من کار می‌کنی.
منحصراً.
منحصراً؟
خب، دستمزد من چقدره؟
پنجاه هزار کافیه؟
تو به عنوان یه آدم پولدار، تورم رو درک نمی‌کنی.
پنجاه هزار در ماه… پنجاه هزار…**
در روز!
در روز؟
این مبلغ هر روز داده می‌شه؟
من باید چی کار کنم؟
همون کاری که امروز کردی انجام بده.
حفاظت از منافع ما.
می‌تونی این کارو انجام بدی؟
حاضرم جانم رو برای شما بدم.
بی‌شک.
می‌تونی امتحانم کنی.
باشه، قربان.
اینجا چی کار می‌کنی؟
از وقتی اومده هنوز یه کلمه حرف نزده.
همش درباره تو می‌پرسید.
باز خرابکاری کردی، جالی؟
چرا باید این کارو کنم؟
مسخره نکن، پوشپا.
خانم، اینجا چی کار می‌کنید؟
به خونه برو.
وقتت رو تلف نکن.
برگرد به خونه‌ت.
اگه لازم باشه، برات بلیط می‌خریم.
خانوادت حتماً نگران تو هستن.
برو خونه. من خانواده‌ای ندارم.**
همه مردن.
سنگ بنای فاز اول گروه ایمپریال
برای پروژه بیکانر تا بوستون امروز در یک مراسم باشکوه گذاشته شد.
مردم جمع شدند تا هاری‌بهای کتان،
مالک شرکت را ببینند.
با گرمی از هاری‌بهای استقبال کردند.
سلام، آویک. خوبم.**
در همین حال، کشاورزان روستای پارساول
و خودکشی شاعر راجارام سولانکی، موضوع بحث داغ باقی ماند.
مرگ ایمپریال کمپانی!
رهبر کشاورزان، لاکسمی یاداو و هوادارانش
با برافراشتن پرچم‌های سیاه، شدیداً مخالف این مراسم بودند.
هاری‌بهای کتان، برگرد! برگرد!**
هاری‌بهای کتان، برگرد!
رسانه‌ها بی‌جهت موضوع رو بزرگ کردن.
مرگ راجارام ربطی به پروژه نداره.
پس چرا خودش رو کشت؟
تو این کشور، کشاورزان حتی وقتی بیکار هستن،
خودکشی می‌کنن.
برای جبران خسارتی که از دولت می‌گیرن.
قربان، راجارام به دلایل شخصی فوت کرد.
چه دلیل شخصی؟
چیز جدی نبود.
راجارام رابطه خارج از ازدواج با عروسش داشت.
او بیوه است.
چند روز پیش با دست قرمز دستگیر شدند.
حالا برای فرار از بدنامی، مرا مقصر می‌دانند.
آنها تو را مقصر می‌دانند یا برعکس؟
آقای MLA، کسب و کار و پول درآوردن جرم نیست.
اما هرگز شخصیت یک زن را بدنام نکنید!
فاز دوم این پروژه
قراره از روستای پارساول شروع بشه.
حالا چطور اونجا ظاهر می‌شی
و ازشون می‌خوای برن؟
صحبت کن!
سریواستاوا.
بله؟
داریم می‌ریم روستای راجارام.
تنها!
سلام، قربان. سلام.**
درود.
خیلی متاسفم بابت سختی‌هایی که متحمل شدی، خانم جانکی.
تنها کاری که می‌تونم انجام بدم، دادن یه هدیه کوچیکه.
این چیه؟
این طریقه ما برای احترام به آقای راجارامه.
چک ده لک.
این زمین‌ها بایر هستن، قربان.
سکه بندازی، بدون هیچ نشونی غرق می‌شه.
توی شن بلعیده می‌شه.
DM، قاضی،
و قرض‌دهنده برای تو کار می‌کنن.
مرگش رو با قبول پول شما تحقیر نمی‌کنم.
اگه می‌خواید به پدرزنم احترام بذارید،
پس زمین‌مون رو پس بدید.
اگر قبل از پاره کردن چک، این درخواست را کرده بودی،
ممکن بود به آن فکر کنم، دخترم.
اما حالا باید از این زمین…
روستا و خانه‌ات خارج شوی، خانم جانکی. **1105
فریاد همهٔ روستاهاست! برو.**
آقای کتان.
شنیدم در روستای راجارام با واکنش شدید مواجه شدی.
و همسرش چکی ده لک تومنی پاره کرد
و جلوی صورتت پرت کرد.
لطفاً توضیح بده.
مردم شما را مجبور کردند راجارام
تا حد خودکشی؟
ببین، من و مردانم
هیچ‌کس را تحت فشار نگذاشتیم.
کشاورزان از سراسر منطقه
داوطلبانه در این پروژه مشارکت می‌کنند.
در مورد راجارام، شنیدیم قضیه مربوط به
رابطه نامشروع بود.
او و عروس خودش…
خیلی تأسف‌آوره.
کسی بخاطر عشق، جانش را می‌دهد،
و ما هستیم که زیر سؤال می‌رویم.
شاید بهتره علت واقعی خودکشی رو بررسی کنید.
درسته، آقای MLA؟
وارشا.
آب رو نگه دار، دخترم.
اخبار بیکانر راجارام خودکشی کرد
چون رابطه نامشروع با عروسش داشت.
گروه ایمپریال بی‌گناه است هاری‌بهای کتان.
این همه چیزی است که می‌توانم به شما ارائه کنم، قربان.
یکی قبلاً به جالی دیگر دادم.
و شما می‌توانید این یکی را نگه دارید.
اما من دروغگو نیستم.
بیکانر تا بوستون!
این فقط یک پروژه نیست.
این رویای هاری‌بهای است.
و هیچ پرونده قضایی، درخواست تجدیدنظر،
NGO یا اعتراض نمی‌تواند آن را متوقف کند.
بذار یک چیز رو روشن کنم.
زمان‌بندی این پروژه همان است که هاری‌بهای تصمیم گرفت.
سریواستاوا!
چرا همه جزئیات پرونده جانکی راجارام سولانکی را به من نگفتی، سریواستاوا؟
همان‌قدر که لازم بود به تو گفته شد.
فقط بخاطر اینکه یک دادخواست ساده رد شد،
فکر کردی وکیل بزرگی هستی؟
برو بیرون.
وگرنه بیرونت می‌کنم.
برو بیرون!
سریواستاوا.**
این دفتر جدید توست، جالی.
باید بدونی،
رفتار تو بیش از استعدادت، منو تحت تأثیر قرار داد.
روزی که مهمانی بود،
در غیاب سریواستاوا، تو درخواست کردی
پنجاه هزار به جای بیست‌وپنج هزار.
نه، نه. اصلاً برام مهم نبود.
برایت مهم نبود با چه کسی طرف هستی.
و نگران عواقبش هم نبودی.
فرصتی دیدی و گرفتی.
جالی، اجازه نده احساساتت
پتانسیلت را محدود کند.
جا می‌مانی.
اما من قبلاً معامله‌ای کردم، آقای کتان.
و پیش‌پرداخت گرفتم.
اما تو خریدار نیستی.
شخص دیگری است.
پس…
چرا زودتر نگفتی؟
من هم عاشق رقابت‌های مناقصه‌ام.
چک‌بوک.
خب بهم بگو،
وکیل جادگیشوار میشره.
چقدر خودت را فروختی؟
آقای کتان، کل دارایی شما چقدره؟
کل دارایی شما چقدره؟
۳۸۰۰۰ کرور.
طبق فهرست میلیاردرهای فوربس.
پس چکی برای ۱۹۰۰۰ کرور بنویس.
چون موکلم به من ۵۰٪ از کل دارایی‌اش را داد.
خوشحال می‌شوم اگر تو هم همسانش باشی.
وگرنه، دهلی کمبودی از وکیل ندارد.
اشتباه می‌کنی، جالی.
پشیمان می‌شوی.
تو اشتباه کردی، آقای کتان.
غلط بود که شخصیت یک دختر بی‌گناه را بدنام کردی.
تا همیشه پشیمان خواهی شد.
می‌بینمت در دادگاه.
سریواستاوا. بله؟**
تا زمان افتتاح فاز اول…
دیگر نمی‌خواهم هیچ درامی پیش بیاید.
نگران نباش، هاری‌بهای.
به دقت مراقبش خواهم بود.
ما باید هر دویشان را زیر نظر داشته باشیم.
هر دویشان؟ نفر دوم کیست؟
نفر دوم.
جالی شماره یک.
دهلی سراى روهیلا
ایست!
فکر کردی کجا داری می‌روی؟
فکر کردی متوجه نمی‌شوم که دنبال موکلم هستی؟
من دنبال او نبودم.
فقط سعی دارم کارها را درست کنم.
باور نکردنیه.
همین‌قدر زود تغییر مسیر دادی؟
خانم جانکی به خانه من آمد.
بعد از شنیدن داستانش،
متوجه شدم که نباید پرونده کتان را قبول می‌کردم.
خانم جانکی به خانه تو آمد؟
یادت هست دو بز داشت؟
یکی را به تو داد، و این هم دیگری است.
یکی را برای من گذاشت.
ببین، من حتی یک کلمه‌اش را باور نمی‌کنم.
می‌دانی چرا؟ چون تو لعنتی دروغ‌گویی.
چرا باید به تو دروغ بگویم؟
اگر باور نداری، بگذار او تأیید کند. بیا.
بیا اینجا. نیازی به تأیید چیزی نیست.
می‌فهمی؟ برو.
ناپدید شو. عقل‌تو از دست دادی؟**
سعی نکن تنها باشی.
اجازه بده یک بار از او عذرخواهی کنم. بعدش خودش تصمیم بگیرد.
او نمی‌خواهد صورتت را ببیند.
چون اصلاً به تو اعتماد ندارد.
اما من دارم.
خانم.
به او بگو که به خانه من آمده‌ای.
بله. من واقعاً به خانه او رفتم.
خب، پسرم، اگر متوجه اشتباهت شدی،
می‌توانم تو را ببخشم.
برای عذرخواهی آمدم… به او اعتماد نکن.**
او دوچهره است.
امروز یک چیزی می‌گوید، فردا چیز دیگری.
حتی عذرخواهی‌ات را هم پذیرفتم.
آن‌ها آدم‌های قدرتمندی هستند.
در این مبارزه با کتان،
به دو جالی نیاز دارم، نه یکی.
به مردم بیکانر گفتم
اگر بنیاد را فراهم کنند،
من سرعت را می‌آورم.
و امروز، آن روز فرا رسیده است.
امروز، بیکانر اولین قدمش را برمی‌دارد
برای تبدیل شدن به بوستون.
هیچ قدرتی در این جهان نمی‌تواند سرعت
این پیشرفت و توسعه را کند کند.
بیا بیکانر!
در افتتاحیه بزرگ پروژه جاه‌طلبانه IG Group،
بیکانر تا بوستون، فاز اول،
من، مانویندرا، شما را گرم و صمیمانه خوش‌آمد می‌گویم.
صبح بخیر، بانوان و آقایان.
این برایان جانسون است، از پیست مسابقه IG در بیکانر شما را خوش‌آمد می‌گوید.
نیگل!
تمام کار را در پنج سال انجام دادیم.
بیکانر تا بوستون فقط یک پروژه نیست.
این یک انقلاب است.
ترکیبی شگفت‌انگیز از هیجان و سرعت
در دل شنزارهای بیابان.
دوستان، من کاملاً گیجم.
عرباره‌ک‌ها روی مسیر مسابقه هستند.
آن‌ها ماشین‌های مسابقه را هل می‌دهند.
ماشین‌ها در حال حاضر با دنده عقب حرکت می‌کنند.
هاری‌بهای کتان می‌خواست با این رویداد یک منظره زیبا از بیابان
به جهان نشان دهد.
اما عرباره‌ها روی مسیر همه چیز را کاملاً تغییر داده‌اند.
واقعا، سریواستاوا؟
حداقل بذار اول به خانه برسم.
من دستورات را اجرا می‌کنم، قربان.
پیرمرد می‌خواست فوراً شما را ببیند.
خدا نگهدار.
VM چطوره؟
وقتی رسیدم خیلی استرس داشت،
اما بعد از رد شدن درخواست استرداد، آرام شد.
بهش مدام می‌گفتم،
«تاجرها همیشه باید در سطح پایین بمانند، VM.»
اما او نمی‌تواند از پر زرق و برق بودن دست بکشد.
حالا در لندن است و کم‌سر و صدا زندگی می‌کند.
به هر حال،
پرونده ما را بررسی کردی؟
دیوان عالی پرونده را به دادگاه پایین‌تر فرستاده است.
هاری‌بهای، جای هیچ نگرانی نیست.
از نظر قانونی، آن‌ها شانسی ندارند.
بله، تأثیر جدی روی تصویر و برند شرکت داشت.
اما این قابل حل است.
چطور؟
خانم پیر، جانکی.
با او به توافق برسید.
بدیهی است که قصد شخصی نداشتی.
استرس داشتی، بنابراین یک لغزش زبانی ناخواسته رخ داد.
رسانه‌ها آن را تیتر اول کردند، و او موضوع را به بحث غرور خودش تبدیل کرد.
خُب، خوب است.
تو مرد بزرگ‌تر باش، عذرخواهی کن.
بعد ادامه می‌دهیم.
این فریاد هر روستاست!
کتان دزد فاسد است!
این فریاد هر روستاست!
کتان دزد فاسد است!
چه کسی گفته بود که لغزش زبانی بود؟
این موضوع سود و زیان نیست.
موضوع اعتبار من است.
تو دادگاه را مدیریت کن.
من با مسائل دیگر برخورد می‌کنم.
سریواستاوا، من به همه جزئیات این پرونده فوراً نیاز دارم.
هیچ چیزی را جا نگذار.
هر کاغذ، هر سند، تا ساعت 6 عصر امروز، روی میز من باشد.
باشه.
قاضی چطور است؟
عجیب.
او کیست؟ سوندرلال تریپاتی.**
میز زنان
ببین، پیرمرد برگشته.
او با خانم SHO در یک اپلیکیشن دوست‌یابی ملاقات کرده.
او با اشتیاق دنبال اوست.
همیشه بهانه‌ای جدید می‌آورد تا او را اینجا ببیند.
تعجب می‌کنم این بار چه وسیله گمشده‌ای می‌خواهد گزارش کند.
کفش‌های ورزشی.
کفش‌ها؟
آن‌ها را بیرون از آشپزخانه‌ام درآوردم.
رفتم داخل تا یک شیک پروتئین درست کنم.
برای باشگاهم لازم دارم.
چانچال چوتالا
الان هر روز به باشگاه می‌روم.
وقتی با شیک پروتئینم بیرون آمدم،
کفش‌ها ناپدید شده بودند.
آقا، دفعه قبل، عینک شما گم شد.
و قبل از آن، کسی برف‌پاک‌کن ماشینتان را دزدید.
و حالا کفش‌ها؟
ما شکایات در چنین موارد جزئی را ثبت نمی‌کنیم.
چیزی ارزشمند گم کرده‌ای؟
بله، چیزی ارزشمند گم کردم.
اما شما آن شکایت را هم ثبت نمی‌کنید.
چی بود؟
قلبم.
آقا، چه می‌خواهید؟
خب، صادقانه بگویم…
شام روز ولنتاین.
من شیفت شب هستم.
ناهار؟
دادگاهت چه؟
آن روز حال خوبی ندارم.
می‌فهمم.
پس تصمیم گرفته شد.
روز ولنتاین، ساعت 2 بعدازظهر، رستوران کوالیتی.
کاناوت پلیس.
منتظرت خواهم بود.
روز بخیر.
خانم، بله بگویید.
پیرمرد تا زمانی که ازدواج نکند دست برنمی‌دارد.
به کار خودت برس.
خانم جانکی، اینجا امضا کنید.
اینجا.
این چیست پسرم؟
یک سند قانونی است.
باید آن را به عنوان وکیل شما در دادگاه ارائه کنم.
اینجا.
ایست!
این چیست؟
تو هیچ‌وقت تغییر نمی‌کنی.
من وکیل او هستم.
او به وکیل دیگری نیاز ندارد.
می‌خواهی پرونده را بحث کنی؟
چه کسی دیگر؟
این را امضا کن، خانم.
آن را امضا نکن. قلم را بده به من.
برمی‌گردم.
اینجا.
تو ویکرام را نمی‌شناسی. او وکیل ماهری است.
کسی نیست که تو بتوانی کنترلش کنی.
من باعث شدم دیوان عالی این پرونده را دوباره باز کند.
اکنون درک بهتری از حقایق و قانون این پرونده دارم.
متوجه شدی؟
فراموش کردی دفعه قبل چگونه شکایتت را رد کردم؟
تو را شکست دادم.
حقایق و قوانین برای بردن پرونده‌ها کافی نیستند.
آن را به مسئله غرور تبدیل نکن. بگذار من استدلال کنم.
تو دوست داری بحث کنی، نه؟
این نصیحت من است. دستیار من باش.
چند ترفند یاد می‌گیری.
باشه؟
می‌خواهد پرونده را بحث کند.
فکر کنم آقای ویکرام باشد.
آقای ویکرام.
روستاییان مقامات محلی را متهم می‌کنند…
درست است که روی زمین کشاورزان پیست مسابقه ساخته شود؟
موضوع در دادگاه است. من هرگز درباره پرونده در جریان رسیدگی اظهار نظر نمی‌کنم.
آقا، لطفاً می‌توانید… نظری ندارم.**
صبح بخیر، آقا. صبح بخیر.**
جناب قاضی.
کل این پرونده یک توطئه است برای ضربه زدن به…
… منافع تجاری موکلم، هاریبهای کتان.
چون با وجود تمام نمایش‌ها و اتهامات،
فراموش نکنیم که…
در این پرونده…
هنوز فقط یک شاکی وجود دارد، جناب قاضی.
فقط یکی.
و آن یک شاکی…
توسط یک NGO حمایت می‌شود…
با مدارک مشکوک و سوابقی قابل تردید.
جانکی تنها نیست، جناب قاضی.
چهل شاکی دیگر هم هستند.
راه بدهید.
حالا چه؟
جناب قاضی… متوجه شدم.**
می‌خواهید جلسه بعدی برای بررسی دادخواست‌ها باشد.
خوب. من این کار را انجام می‌دهم. نه، جناب قاضی.**
می‌توانم فقط دادخواست‌ها را ببینم؟
می‌توانم یک بار آن‌ها را مرور کنم؟
البته، این حق قانونی شماست.
کاملاً درست. می‌توانید نگاهی بیندازید.
آقای جولی، یک نسخه به او بده.
آقای ویکرام، باید تاریخ دیگری بخواهید…
فقط یک دقیقه، جناب قاضی.
جناب قاضی، این دادخواست‌ها با این پرونده مرتبط نیستند.
یعنی چه؟
پروژه بیکانر تا بوستون دو فاز دارد.
تشریفات تملک زمین فاز اول یک سال پیش تکمیل شد.
همه کشاورزان پول خود را دریافت کرده‌اند.
تمام شکایات و اختلافات حل شده است.
بعد از آن…
اداره محلی صادر کرد…
گواهی مالکیت زمین را به گروه امپریال.
زمین‌های این 40 نفر…
یک سال پیش در فاز اول تملک شدند.
اگر کسی اعتراضی داشت،
یک سال چه کار می‌کردند؟
اگر هنوز اعتراضی دارند،
باید به دفتر DM مراجعه کنند، نه این دادگاه.
اداره منطقه‌ای با شرکت تبانی کرده است.
قانون تملک زمین به وضوح سوءاستفاده شده است.
با وجود اعتراضات کشاورزان…
DM گواهی مالکیت را به شرکت داد.
و حالا می‌خواهد آن‌ها همان DM را که این تقلب را مرتکب شد، پیگیری کنند.
مواظب زبانت باش، وکیل.
او یک مقام ارشد دولتی است.
به دادخواستت نگاه کن.
به من نشان بده کجا در دادخواستت ذکر کرده‌ای…
که DM تقلب کرده و قانون تملک زمین نقض شده است.
متأسفم، جناب قاضی. عجله کردم و آن را جا گذاشتم.
اما در دادخواست تجدید نظر آن را اصلاح می‌کنم.
بعد از اینکه مبارزه را باخته‌ای، زدن یک مشت کلاسیک…
حرکت تازه‌کارانه است.
گفتم به تو، جناب قاضی.
در دادخواست تجدید نظر آن را اصلاح می‌کنم.
می‌توانی "تجدید نظر" را هجی کنی؟
این دادخواست تو نیست؟
شما "شاکی" را "زندانی" هجی کرده‌اید.
"دادگاه منطقه‌ای" را "دادگاه دیسکو" هجی می‌کنید؟
و آنچه برای "زمین" نوشته‌ای، در دادگاه نمی‌توان تکرار کرد.
چه کسی این‌طور می‌نویسد؟
به من گوش بده، جناب قاضی.
کافی است. شنیدم کافیست.
پرونده شما تنها پرونده این دادگاه نیست.
بنشین.
آقای ویکرام.
خیلی ممنونم.
همه ابهامات را برطرف کردید.
پرونده کاملاً روشن شد.
آفرین. پدرتان قاضی دیوان عالی نبود؟
بله.
نسل خوب.
متشکرم، جناب قاضی.
یک درخواست کوچک دارم، جناب قاضی.
بله، بفرمایید.
اگر می‌توانستید امروز حکم را صادر کنید…
می‌بینید، وقتی کار متوقف می‌شود…
ضررهای شدیدی دارد.
حق با شماست، اما امروز نمی‌توانم حکم صادر کنم.
چرا، جناب قاضی؟
می‌بینید، آقای ویکرام…
من مثل شما واجد شرایط نیستم.
یعنی، باید چند کتاب را مشورت کنم.
باید با چند نفر ارشد هم صحبت کنم.
موضوع دوباره به دادگاه من ارجاع شده است.
پس باید به‌صورت حرفه‌ای کار کنم.
اگر اشتباهی رخ دهد…
می‌دانید دیوان عالی چگونه است. این ترفیعم را متوقف می‌کند.
جناب قاضی، می‌توانم صمیمانه درخواست کنم که…
کافی است، آقای ویکرام.
حکم در تاریخ بعدی.
دادگاه تعطیل شد.
آقا.
اگر اجازه بدهید،
می‌توانم چیزی از شما بپرسم؟
حتماً.
آقا، برای اولین بار…
بعد از اتمام استدلال‌ها حکم صادر نکردید.
حتی پس از پایان استدلال‌ها.
آقا، شما همیشه حکم اجرایی دو خطی صادر می‌کنید.
فکر می‌کنی چه خواهد شد؟
آقا، احساس می‌کنم جولی یک فرصت دیگر برای جلسه بعدی گرفته است.
یک فرصت دیگر برای جلسه بعد.
سال‌هاست که با دو جولی آشنا هستم.
آن‌ها ساده‌لوح هستند.
و نابالغ.
تحصیلات بالایی ندارند.
اما صادق هستند.
به همین دلیل هنوز در زندگی خود در تلاش‌اند.
خوب.
به آن‌ها فرصت دادم.
ببینیم چه پیش می‌آید.
اما این جانب‌داری است، آقا.
قاسم.
در قانون اساسی ما،
دو چیز بسیار مهم وجود دارد.
نوشته
و روح قانون.
آنچه در قانون نوشته شده
و مفهوم پشت آن.
همه فقط روی نوشته تمرکز می‌کنند.
پیروی می‌کنند از آنچه نوشته شده.
پرونده‌ها را ببندند و بروند خانه. درست است؟
و در نتیجه، روح و مفهوم پشت آن فراموش می‌شود.
گاهی سعی می‌کنم به آن مفهوم پایبند باشم.
درست است؟
این را جانب‌داری نمی‌نامند.
این تلاش برای شناخت حقیقت است.
تلاش برای شناخت حقیقت.
هی، دزد موکل!
دیدم که در دادگاه می‌خندیدی.
دیدی چقدر خرابکاری کردی؟
حالا پرونده گیر کرده است.
گفتم بگذار من استدلال کنم.
اما تو مصر بودی که خودت انجام دهی. حالا برو.
تو چه می‌دانی درباره قانون تملک زمین؟
این یک موضوع فنی است، احمق.
مثل فروش برگ بتل نیست.
من مودبانه رفتار می‌کنم. پس محترمانه باش.
وگرنه مثل یک حشره لهت می‌کنم.
بیا، بزن.
بزن، بیا.
چه شد؟
بزن.
من به صورتت مشت می‌زنم. ولش کن.
این خنده‌دار نیست؟ بیا بخند.
بخند.
بیا.
حالا بخند.
کافی است!
برو، ویدئو را بساز، مرد.
آقای ویکرام، امروز فوق‌العاده بودید.
متشکرم.
حالا می‌فهمم چرا VM اینقدر اصرار داشت که تو در لندن باشی.
کلاه از سر، آقا.
این فرصت طلایی توست، آقای DM.
با تمام توان جلو برو.
و تشریفات مالکیت فاز دوم را کامل کن.
حتماً، آقای سریواستاو.
من همواره با تیمم در تماسم.
تشریفات مالکیت را در کمترین زمان انجام خواهیم داد.
دهکده پارسائول چطور؟
کی به دست می‌آوریم؟
مدتی طول خواهد کشید، آقا.
می‌دانید، کمی موضوع حساسی است.
خب؟
سایر مسائل می‌توانند صبر کنند.
اما پارسائول اولویت دارد.
آقا، من با مقامات محلی در تماسم.
اما برای جلوگیری از هر جنجال بیشتر…
زمان مناسب… زمان مناسب؟**
زمان مناسب!
دادخواستشان رد شده است.
هر دو جولی مثل بچه‌ها با هم دعوا می‌کنند.
دادگاه به نفع ماست،
و تو منتظر زمان مناسب هستی؟
این هند است، آقای آویک.
سعی کن یک مشکل را حل کنی،
چهار مشکل دیگر روبه‌رویت است.
لطفاً آن را به تأخیر نینداز.
دو وکیل در یک زد و خورد وحشیانه.
ویدیویی از دو وکیل که در محوطه دادگاه دهلی با هم درگیر شده‌اند، در حال دست به دست شدن است.
یکی از وکلا، جگدیشوار میشرا، اهل کانپور است،
و دیگری جگدیش تیاغی از میراث.
آن‌ها نوعی…
این درست نبود، جولی.
او شروع کرد.
به جای کمک به من، داشت مسخره‌ام می‌کرد.
می‌خندید به من.
چرا در دادگاه می‌خندیدی؟
بگو.
صحبت کن!
دادخواست او را شنیدی؟
مثل یک شوخی بود.
می‌توانستی به او در نگارش کمک کنی.
می‌دانم چرا کمک نکردی.
می‌خواهی این پرونده را تنها دنبال کنی.
تو تنها می‌خواهی غرور کتان را بشکنی.
میشرا باهوش است.
ما به کسی حیله‌گر مثل او نیاز داریم.
می‌خوای من چکار کنم؟
برم عذرخواهی کنم؟
برم عبادتش کنم؟
برایم مهم نیست، جولی.
اما اگر مشکلات شخصی تو
روی پرونده خانم جانکی تأثیر بگذارد،
دیگر هرگز با تو صحبت نمی‌کنم.
این اصلاً منصفانه نیست.
می‌دانی اگر جای تو بودم، چه می‌کردم؟
چی؟
با همین چیز می‌رفتم خانه او،
و چیزی بهش می‌گفتم که حساب کار دستش بیاید.
بعد هم دو نوشیدنی بزرگ می‌ریختم.
اگر او این پرونده را با حضور شما دو نفر ببازد،
پس شرم بر تو، جولی.
دیگر تمسخرم نکن.
تو را به این رستوران شیک آوردم. **1618
بله. میز برای چهار نفر. بله، آقا؟**
ببخشید، آقا. زمان انتظار دو ساعت است.
دو ساعت؟
آقا، امروز روز ولنتاین است.
بنابراین، بسیار متأسفیم. ای وای.**
حالا چه کنیم؟
رستوران «کیکز داینر» چطور؟ ایده خوبه. جای خوبی است. وای!**
اولین بار است که ما را به یک جای خوب آوردی.
و حالا انتظار است.
چه بدشانسی‌ای داریم.
این شانس ما نیست، نیت آن‌ها بد است.
تو می‌دانستی اینجا شلوغ خواهد بود.
به همین دلیل، از قبل میز رزرو نکردی.
قصد داشتی ما را به داینر ببری.
من همین جا غذا می‌خورم.
اگر این نقشهٔ آن‌ها بود،
پس امروز همین جا غذا می‌خوریم.
اما هیچ میزی آزاد نیست.
می‌خواهیم روی زمین بنشینیم؟
برایمان مهم نیست.
یک میز خالی هست.
و بزرگ هم هست.
یعنی تو…
راستش…
به خدا!
در این لباس دقیقاً مثل کاریینا کاپور هستی.
حتی تو هم در این کت و شلوار خوب به نظر می‌رسی.
بهت می‌آید.
روز ولنتاین مبارک.
متشکرم.
سلام، آقا.
سلام، سلام.
سلام، آقا. سلام.**
جولی، شما دو نفر اینجا چه می‌کنید؟
روز ولنتاین است.
بله.
و شما روز پدر را با دخترتان جشن می‌گیرید.
خیلی شیرین. خیلی شیرین.** خیلی شیرین، آقا. خوشتیپ هستید، آقا.**
شما دو نفر منگ هستید؟
چه دختری؟ دختر کی؟
ما در یک قرار هستیم.
او قرار توست؟ بله!**
قرار توست؟
بله. آفرین، آقا. کار خوبی کردی.**
خودت را خوب کنترل کرده‌ای، خانم.
آیا زومبا کار می‌کنی؟
به تو چه ربطی دارد؟
رها کن. خودش را خوب نگه داشته است. مشکلی نیست.
آقا، من به نمایندگی از او عذرخواهی می‌کنم. باشد.**
متأسفم، متأسفم. اشکالی ندارد.**
اما شما دو نفر اینجا چه می‌کنید؟
این جا جای گرانی است. امیدوارم بدانید.
می‌دانیم، آقا.
اما آمدیم روز ولنتاین را با همسرانمان جشن بگیریم.
اما حتی یک میز هم خالی نیست.
نمی‌دانیم حالا کجا برویم.
خانم، پیشنهادی داشتم.
اگر ناراحت نمی‌شوید، همین جا می‌نشینیم.
ایده عالی. غذایمان را آرام می‌خوریم.** ایده خوب. اصلاً.**
فکر نمی‌کنم ایده خوبی باشد.
آقا، چهار صندلی خالی دارید. ما فقط می‌نشینیم…
لطفاً به او بگو.
یه ایده… تو…**
اجازه داده شد.
ببین، آقا. او دستت را گرفت و اجازه داد.
اجازه داده است.
متشکرم. آقا، آقا.**
باشه.
راسمالای برای آقا.
براونی با سس شکلاتی برای شما، آقا.
و چیزکیک برای خانم.
این خوب است، آقا. براونی با سس شکلاتی.
خانم، فقط…
متشکرم.
میشرا!
تو…
اوشا، او… پوشپا است. من… تو…**
به جهنم برو!
به من گوش کن، پوشپا.
گمشو! پام را جمع کن. برو.**
پوشپا. به من گوش کن.
چرا آن‌ها نمی‌توانند مراقب مسیرشان باشند؟
این مشکل آن‌هاست.
همیشه سر مسائل کوچک دعوا می‌کنند.
من می‌روم آن‌ها را بیاورم.
بله.
ساندیا، بیا با من.
می‌آیی، آقا؟ چرا باید بیایم؟**
این پروندهٔ توست. خودت رسیدگی کن.
اما چه اتفاقی افتاد؟ میشرا!**
واقعا سریع بالا گرفت.
بله، اما از جنبهٔ مثبت،
بالاخره کمی آرامش سر میز داریم.
آقا. صورت‌حساب! درست است.**
بله.
24,750!
ای وای!
این دو وکیل با شما شیطنت کردند.
یک دانه کوچک، دو دانه کوچک
کبوتر فریب دانه‌ها را خورد
حالا باید هزینه اشتباهاتی را بدهی که مرتکب نشدی
آدمای شیطون!
یک دانه کوچک، دو دانه کوچک
کبوتر فریب دانه‌ها را خورد
آقا، شورای محلی از تخلیه روستا امتناع کرده است.
جدی می‌گی؟
اما گفتی که کار ساده‌ای است.
حالا حرف‌های راجارام در دل اهالی آن روستا صدا پیدا کرده است.
همهٔ آن‌ها لج‌باز هستند.
شیرین جلوه دادن حقیقت تلخ واقعیت را تغییر نمی‌دهد.
دیدی؟
آقای ختان درست می‌گفت.
سعی می‌کنی یک مشکل را حل کنی، و چهار مشکل دیگر ظاهر می‌شوند!
حالا چه کار کنیم؟
به نظر من، باید از
«بند اضطراری» استفاده کنی و روستا را در 24 ساعت تخلیه کنی.
بیست و چهار ساعت!
بله، آقا!
و اگر نخواستند بروند؟
پس از باتون پلیس استفاده می‌کنیم، آقا.
من اخطاریه را در دست دارم.
از افسر منطقه، آقای آویک سنگوپتا.
در آن ذکر شده که اگر روستا را ظرف 24 ساعت تخلیه نکنیم،
این امر به عنوان تصرف غیرقانونی توسط اهالی روی زمین دولت محسوب خواهد شد.
اهالی روی زمین دولت غیرقانونی!
شیطون‌ها! چگونه جرأت می‌کنند غیرقانونی بنامند؟ این روستای ما و زمین ماست.
من سرباز بازنشسته‌ام، آقا.
در مرز با دشمن جنگیدم.
و اگر لازم باشد، اینجا با آن‌ها مقابله می‌کنم.
ما ضربه و گلوله را تحمل می‌کنیم. **1756
اما روستا را نجات می‌دهیم. مسئله این نیست…** **1757
ما ضربه و گلوله را تحمل می‌کنیم. اما روستا را نجات می‌دهیم.** **1758
ما ضربه و گلوله را تحمل می‌کنیم. اما روستا را نجات می‌دهیم.** **1759
مقامات منطقه… پایین! پایین!** **1760
مقامات منطقه… پایین! پایین!**
دولت راجستان
شورای روستای پارسول
به من با دقت گوش دهید.
آن‌ها می‌خواهند شما خشونت به خرج دهید.
این به آن‌ها بهانه می‌دهد که شلیک کنند.
به یاد داشته باشید، پرونده هنوز در دادگاه دهلی است.
حتی اگر آن‌ها تلاش کنند ما را تحریک یا تهدید کنند،
ما با خشونت پاسخ نمی‌دهیم.
فقط گوشی‌های موبایلتان را بیرون بیاورید.
و آن‌ها را مثل تفنگ به سمتشان نشانه بروید.
بفرمایید، انجام دهید.
ما ضربه و گلوله را تحمل می‌کنیم. اما روستا را نجات می‌دهیم.**
مقامات منطقه! پایین! پایین!**
برادران و خواهران عزیز پارسول،
این افسر منطقه، آویک سنگوپتا است.
از شما درخواست می‌کنم با دولت همکاری کنید.
به ما اعتماد کنید.
و دستور تخلیه را اجرا کنید.
ما فقط وظیفهٔ خود را انجام می‌دهیم.
خانه‌ها و زمین‌هایی که طبق قانون تملک زمین از شما گرفته می‌شود…
بله.
آقا، هدف در دید مستقیم است.
پس از دست نده، پسر جوان.
آتش.
کمک کنید این مسئله حل شود.
حمله!
اون بالا روی پشت بام!
عقب بروید. عقب! آن‌ها را بزنید!**
نه!
لطفاً نه!
یادبود کشاورز راجرام سولانکی فقید
چشمانت پر از اشک شده است
با اشک
تکه‌های پراکنده
از قلب تو هستند
ما همیشه با تو بودیم
زمین ما می‌پرسد
چرا این اتفاق افتاد؟
آه، چرا؟
ای میهن، چرا نمی‌توانیم تو را مال خود بدانیم؟
آه، چرا؟
ای میهن، چرا نمی‌توانیم تو را مال خود بدانیم؟
حالت خوبه؟
جالی! جالی!
من خاکت را پروراندم
در دعا به تو تعظیم کردم
خوابمان را از دست دادیم و رویاهایت را زندگی کردیم
هر سوگند و وظیفه‌ای
وفادار ماندم و انجام دادم
ما تنها آهنگ‌های تو را زمزمه کردیم
هر وعده‌ای که دادیم حفظ کردیم
هر وعده‌ای که تو داده‌ای
چگونه می‌توانیم فراموش کنیم؟
آه، چرا؟
ای میهن، چرا نمی‌توانیم تو را مال خود بدانیم؟
آه، چرا؟
ای میهن، چرا نمی‌توانیم تو را مال خود بدانیم؟
دادگاه منطقه و دادگاه کیفری، دهلی
آیا این دوربین همیشه روی من خواهد بود؟
بله، آقا. دوربین اصلی روی شماست،
و این یکی روی وکلاست.
می‌تونی یه لطفی بکنی؟
می‌تونی دوربین را به سمت چپ من منتقل کنی؟
از سمت راست چاق‌تر به نظر می‌رسم.
نه که واقعا باشم، ولی دوربین بی‌رحم است.
حتما، آقا. کمی…**
بله، اینجا. صبح بخیر، عالی‌جناب.**
رییس، صبح بخیر.
چه خبر است، آقا؟
این همه دوربین برای چیست؟
ما آماده پخش زنده هستیم.
ولی این فقط برای دادگاه عالی یا دیوان عالی نیست؟
معمولاً نه. ولی این فقط یک آزمایش است،
در واقع یک تست.
رأی پرونده جانکی امروز اعلام می‌شود.
حتی ممکن است من هم به این طریق مشهور شوم.
عالی. ممکن است امروز ترند شوی، آقا.
روز خوبی داشته باشید، آقا.
بله، روز خوبی داشته باشید.
سلام.
صبح بخیر، خانم چانچال.
خب، امروز زنده در اینترنت پخش می‌شوم.
باید ببینی.
و هر وقت به دوربین لبخند زدم،
برای تو خواهد بود.
باشه.
خوب. خداحافظ.
درسته.
آقا، یه سلفی.
وقتی دکتر دسای آمد،
این را اونجا بذار.
این را نگه دار. بله، آقا.**
بنشین.
شروع کنید.
عالی‌جناب، با اجازه شما، می‌خواهم…
صبر کنید.
آقای ختان.
چنین شخصیت برجسته‌ای امروز در دادگاه من حضور یافته، آقای ویکرام.
اجازه دهید ابتدا او را خوش‌آمد بگویم.
سلام، آقای ختان.
سلام. طرفدار شما هستم، آقا.**
می‌دانم این مکان مناسب شما نیست،
اما سعی کنید تحمل کنید، آقا.
اشکالی ندارد.
لطفاً بنشینید.
بله، ادامه دهید.
عالی‌جناب، با وجود اینکه رأی پرونده
در جلسه قبلی صادر شد،
ما در انتظار دستور دادگاه بودیم.
اما با توجه به خشونتی که
در روستای پارسول رخ داد،
شما تصمیم گرفتید ادامه پرونده را دنبال کنید که ما کاملاً از آن حمایت می‌کنیم.
شما باید از آن حمایت کنید.
نه نفر کشته شدند.
خانه‌ها با بولدوزر خراب شدند.
دادگاه باید پاسخگو باشد.
عالی‌جناب، من کاملاً متوجه هستم و با شما موافقم.
رویدادهای رخ داده در بیکانر بحث مهمی در جامعه ایجاد کرده است
درباره کشاورزی، توسعه،
توان‌بخشی زمین و پیشرفت اقتصادی.
برای درک بهتر این مسائل، مایلم دعوت کنم
یک اقتصاددان مشهور کشورمان، دکتر میلند دسای، به عنوان شاهد خبره.
ادامه دهید. متشکرم.**
آقا.
خیلی ممنون که آمدید، دکتر دسای.
باعث افتخار است.
لطفاً به ما بگویید، در بیکانر، سه سال پیش،
آیا شرکت مشاوره شما، Advantage،
مطالعه‌ای درباره کشاورزی در بیکانر انجام داده است؟
بله، درست است.
عالی‌جناب.
می‌شود دوباره نشان دهید، آقای ویکرام؟
لطفاً به دادگاه درباره نتایج مهم آن مطالعه توضیح دهید.
ما متوجه شدیم که ۸۰٪ کشاورزان
یا کوچک بودند یا متوسط،
و هنوز از روش‌های سنتی کشاورزی استفاده می‌کنند.
بدون صنعتی‌سازی، توسعه،
و اشتغال جایگزین برای کشاورزان،
آن‌ها مجبور خواهند شد خودکشی کنند، درست مانند سایر ایالات.
اما دکتر دسای، چگونه می‌توان کشاورز را از کشاورزی جدا کرد؟
چگونه کشاورزان بدون آن می‌توانند زندگی کنند؟
این یک تصور غلط رایج است.
کشاورزان هرگز نمی‌توانند فقط با کشاورزی زندگی کنند.
اگر می‌خواهید بهترین را برای کشاورزان داشته باشید،
آن‌ها باید از زمین‌های خود جدا شوند.
و این پرداخت‌های MSP و یارانه را متوقف کنند،
که سال‌هاست توزیع می‌کنیم.
در واقع، مطالعه من همچنین می‌گوید که
اگر کشاورزان زمین‌های خود را بفروشند،
و در بازار سهام سرمایه‌گذاری کنند،
می‌توانند درآمد بیشتری نسبت به کشاورزی کسب کنند.
چه می‌گوید؟ دیوانه است؟**
خیلی ممنون، دکتر دسای.
عالی‌جناب، لطفاً به این تصویر دقیق نگاه کنید.
در یک سمت، هند با راندن یک ماشین مسابقه‌ای است
که پتانسیل خود را می‌شناسد.
اعتماد به نفس دارد.
می‌خواهد با سرعت قطار سریع‌السیر پیشرفت کند.
و در سمت دیگر، هند روی شتر است
که خود را شایسته و قوی نمی‌داند.
و از رقابت با بازارهای جهانی می‌ترسد.
عالی‌جناب، من برای هر یک از این‌ها یک سؤال دارم.
چرا ساختن یک پیست مسابقه بزرگ مسئله‌ای بزرگ است؟
یا هتل پنج ستاره؟ چه اشکالی دارد؟
عالی‌جناب، چرا ما هندی‌ها در برابر تجمل چنین عذرخواه هستیم؟
چرا باید برای خرید به دبی برویم؟
چرا اینجا نه؟
چرا نمی‌توانیم رستورانهایی مثل لاس وگاس در پنجاب داشته باشیم؟
چرا نمی‌توانیم استانداردهای بین‌المللی مسابقات خودرو داشته باشیم
در راجستان، عالی‌جناب؟
عالی‌جناب، بیش از ۳۵ کرور هندی به طبقه متوسط تعلق دارند.
آن‌ها جیب‌های پر پول دارند.
اگر ما زیرساخت در کشور خود نسازیم،
این پول در خارج از کشور خرج خواهد شد.
و تمام نیازهای زیرساختی
نیازمند فداکاری برخی افراد است.
این همان نحوه کار اقتصاد مدرن است، عالی‌جناب.
عالی‌جناب، می‌خواهم سؤال کنم.
موکل من چه کار اشتباهی کرده است؟
او ۱۵۰۰ کرور از پول سخت به دست آمده خود را
در پروژه‌ای در منطقه‌ای روستایی و عقب‌مانده سرمایه‌گذاری کرد.
و در ازای آن چه دریافت کرد؟
اتهامات کاذب. پرونده‌های قضایی جعلی.
توهین‌ها.
و به او نگاه کنید.
با وجود همه چیز، آرام در دادگاه نشسته است.
چون، عالی‌جناب، او به سیستم قضایی کشور ایمان دارد.
عالی‌جناب، جهان تغییر کرده است.
جهانی کوچک شده است.
و روش‌های کسب و کار نیز در این دنیای جدید تغییر کرده است.
اگر پول در جیب دارید،
گندم، برنج، حبوبات و همه چیز به صورت جهانی در دسترس است.
تمرکز باید روی درآمد باشد.
وضعیت کشاورزان آنقدرها که تصویر می‌شود بد نیست.
در سال ۱۹۷۵، MSP گندم ۷۶ روپیه به ازای هر کوینتال بود،
که امروز به ۱۵۲۵ روپیه رسیده است.
این ۲۰ برابر بیشتر است، عالی‌جناب.
و این هنوز چیزی نیست.
کشاورزان امروز می‌توانند هتل پنج ستاره بگیرند
و با خودروهای لوکس سفر کنند، اما انجام نخواهند داد.
چون برخی نمی‌خواهند آن‌ها رشد کنند.
چون NGOها به داستان‌های تراژیک نیاز دارند
تا بودجه‌های خارجی خود را زنده نگه دارند.
این واقعیت این وضعیت است،
و این همان تصویری است که این مرد می‌خواهد تغییر دهد!
پس دوباره می‌پرسم، او چه کار اشتباهی کرده است؟
عالی‌جناب، از شما خواهش می‌کنم.
برای دو ثانیه، هاری‌بهای ختان را فراموش کنید.
این پرونده را فراموش کنید.
اگر این پروژه از مسیر خود خارج شود،
هاری‌بهای چیزی برای از دست دادن ندارد.
گروه امپریال چیزی برای از دست دادن ندارد.
اما کشور همه چیز برای از دست دادن دارد.
اگر این پروژه از مسیر خود خارج شود،
صنعتگران دوباره قبل از سرمایه‌گذاری در هر منطقه روستایی فکر خواهند کرد.
به این فکر کنید، عالی‌جناب.
همین.
آقای جالی.
می‌خواهید چیزی اضافه کنید، یا ادامه دهیم؟
می‌خواهم از اقتصاددان مشهور سؤال کنم
می‌خواهم چند سؤال از دکتر میلند دسای بپرسم.
البته.
لطفاً بیایید.
خیلی ممنون، دکتر دسای.
حداقل پذیرفتید که
کشاورزی باعث سوق دادن کشاورزان به خودکشی می‌شود.
چون طبق نظر برخی افراد،
این خودکشی‌ها صرفاً به دلیل روابط غیرقانونی است.
آقای ویکرام، می‌توانم آن گزارش را ببینم؟
آقا، همسر زیبای من.
قبلاً به دادگاه شما آمده است.
همیشه برایم خوش‌شانسی می‌آورد.
بله، ملاقات داشتیم. سلام.**
سلام.
لطفاً بنشینید.
این گزارشی از مطالعه شما در بیکانر است.
حتماً چنین مطالعاتی را
در ایالات دیگر هم انجام داده‌اید.
چندین مورد.
در دفترم یک فضای کامل اختصاص داده‌ام به این گزارش‌ها.
پس به فضای بیشتری نیاز خواهید داشت.
اما لازم نیست نگران باشید وقتی آقای ختان در کنار شماست.
آقای ختان، برایش یک پنت‌هاوس بخرید.
دکتر دسای، داشتم وب‌سایت شرکت شما را بررسی می‌کردم.
چرا مطالعاتتان را در هر جایی انجام می‌دهید که آقای ختان
پروژه بعدی‌اش را برنامه‌ریزی کرده است؟
نگاه کنید. کارخانه فولاد ختان در جارکند در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
و در مطالعه شما ذکر شده بود که
قبیله‌ها باید زمین‌های خود را تخلیه کنند
و آن‌ها را برای کارخانه واگذار کنند.
بعداً، در سال ۲۰۱۲، شش روستا در هیماشال
برای یک پروژه هیدروالکتریک تخلیه شدند.
و مطالعه شما گفت این کار ضروری است
برای رشد بخش انرژی.
سپس، اوریسا در ۲۰۱۵، بنگال غربی در ۲۰۱۷. ۲۰۱۹… آقای جالی.**
چه می‌خواهید بگویید؟
ما حرفه‌ای هستیم.
این… تصادف است.
تصادف یا همکاری؟
همکاری نزدیک.
نمی‌دانم چه می‌خواهید بیان کنید.
دکتر دسای، آیا درست نیست که شرکت شما، Advantage،
بیشتر مطالعات را برای گروه امپریال انجام داده است؟
و در هفت سال گذشته،
۲۶ کرور روپیه بابت حق‌الزحمه از گروه امپریال دریافت کرده‌اید؟
بله یا خیر، فقط پاسخ دهید.
نقطه نظر شما چیست، آقای جالی؟
نقطه نظر این است که دکتر میلند دسای یک کارشناس مستقل نیست.
در واقع، او یک عامل برای گروه امپریال است.
اعتراض، عالی‌جناب.
دکتر دسای شخصیتی ملی و محترم است.
این‌گونه صحبت کردن با او درست نیست. او باید عذرخواهی کند.
ببخشید، آقا. ببخشید.
واژه «عامل» را پس می‌گیرم،
و می‌خواهم بگویم دکتر دسای
یک دلال برای گروه امپریال است.
اعتراض، عالی‌جناب. دقیقاً چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
چه…
چه می‌کنید، آقای جالی؟
این قابل قبول نیست؟
خوب. عذرخواهی می‌کنم.
آقا، واژه «دلال» را پس می‌گیرم،
و می‌خواهم بگویم دکتر دسای یک پارتی برای گروه امپریال است.
او پارتی ختان است،
که به او کمک می‌کند حقوق کشاورزان را غارت کند. اعتراض… نکن!**
وقتی شما صحبت می‌کردید، مزاحم نشدم.
حالا باید استدلال من را گوش دهید.
این یک گزارش نیست، عالی‌جناب.
این روش کار آن‌هاست.
راه جدیدی برای ارتکاب جرم.
این گزارش شامل تمام اطلاعات مربوط به کشاورزان در بیکانر است.
زمین‌هایی که در اختیار دارند.
جزئیات اعضای خانواده.
دارایی‌های شخصی مثل تلویزیون، موتور یا خودرو.
وضعیت تأهل دخترانشان.
اگر مشکلات سلامتی دارند یا دنبال شغل هستند.
جزئیات بدهی‌های کشاورزی.
انتخاب غذای آن‌ها.
آیا در خانه درخت انبه یا گواوا دارند.
همه چیز، آقا.
تمام اطلاعات در این نظرسنجی است، آقا.
همه چیز را جمع‌آوری می‌کنند.
بعداً، کارکنان شرکت امپریال گزارش‌ها را بررسی می‌کنند
و فهرستی از کشاورزان ناامید تهیه می‌کنند.
سپس قرض‌دهندگانی مثل بهاردواج را می‌فرستند
و زمین‌هایشان را به قیمت ناچیز تصاحب می‌کنند.
مردم تهدید می‌شوند
که دولت زمین‌هایشان را مصادره خواهد کرد.
هیچ چیزی باقی نمی‌ماند.
به ما بفروشید.
این چیزی است که می‌گویند!
به طمع‌کاران پول پیشنهاد می‌دهند
و بقیه را با مدارک جعلی فریب می‌دهند.
این همان چیزی است که برای راجارام سولانکی اتفاق افتاد، آقا.
توسط آن‌ها.
آره، انجام دادند، آقا.
آقای ویکرام.
این صحبت شما خیلی سرگرم‌کننده بود.
مرا گیج کرد که بخندم یا متأثر شوم.
چه گفتید دقیقاً؟
«هاری‌بهای ختان ۱۵۰۰ کرور از پول سخت به‌دست‌آمده‌اش را در این پروژه سرمایه‌گذاری کرده است»؟
۱۵۰۰ کرور از پول سخت به‌دست‌آمده‌اش؟
هیچ شرمی ندارد.
عالی‌جناب، برای پروژه بیکانر تا بوستون،
گروه امپریال ۴۱۰ کرور از بانک ملی پنجاب قرض گرفت،
۵۳۰ کرور از بانک ایالت راجستان،
و ۲۰۰ کرور از بانک متحد بهارات.
و وقتی کافی نبود،
۳۶۰ کرور دیگر از شرکت بیمه زندگی هند قرض گرفت!
هر یک از پروژه‌هایش توسط بانک‌های دولتی پشتیبانی می‌شوند.
این پول در بانک‌های دولتی به چه کسی تعلق دارد؟
آیا این صندوق شخصی ختان است؟
نه! به مردم عادی تعلق دارد.
به تو، من، کشاورزان!
آقای ویکرام در یک چیز در صحبتش درست می‌گفت.
حداقل حمایتی که از کشاورزان می‌شود، نیکوکارانه است.
قیمت تضمینی یک «کوانتال» گندم در سال ۱۹۷۵، ۷۶ روپیه بود،
و امروز تقریباً بیست برابر شده و به ۱۵۲۵ روپیه رسیده است. اما نکته‌ای که او راحت از آن عبور کرد این است: **
در سال ۱۹۷۵، حقوق یک نوکر ۱۸۰ روپیه بود.
امروز به ۲۲ هزار روپیه رسیده است.
درآمد یک کشاورز ۲۰ برابر شده،
در حالی که درآمد نوکر ۱۵۰ برابر افزایش یافته است.
وقتی کشور گرسنه بود،
پولی برای واردات غذا نداشتیم.
دولت همراه با کل سیستم،
به کشاورزان ما التماس می‌کرد: «لطفاً کمک کنید!»
«لطفاً آقا، کمک کنید! ما گرسنه‌ایم!»
با سخت‌کوشی، انقلاب سبز را به کشور آوردند.
حالا که هدفشان را محقق کرده‌اند،
کشاورزان به چشم موجودات کم‌اهمیت دیده می‌شوند.
یک بار اضافی.
هر حمایتی که به آن‌ها می‌شود، به چشم خیریه دیده می‌شود.
اما وقتی به غول‌های شرکتی معافیت‌های مالیاتی میلیاردی داده می‌شود،
آن را مشوق می‌نامند، کلمه‌ای ظریف که ساخته‌اند.
و وقتی یک ثروتمند با میلیاردها روپیه از بانک‌های دولتی فرار می‌کند،
افرادی مثل ویکرام به لندن می‌روند،
با جت‌های خصوصی از آن‌ها دفاع می‌کنند.
و کلاهبرداری‌شان را دارایی غیرعملی می‌نامند.
سیاست‌های کشور توسط افرادی نوشته می‌شود که
نمی‌توانند تفاوت بین اسفناج و سبزی خردل را تشخیص دهند.
روستای جانکی فقط به خاطر غرور یک میلیاردر تخلیه می‌شود.
چون او نتوانست قبول کند که
یک زن بیوه کشاورز فقیر،
چک او را پاره کرد، در صورتش انداخت،
و با او به‌عنوان برابر ایستاد.
می‌خواهید همکاری کشاورزان را؟
می‌توانم به شما کمک کنم.
صادقانه، آسان است، آقا.
تضمین می‌کنم هر کشاورز در بیکانر
زمینش را بدون دریافت یک پنی واگذار کند،
اگر او قبول کند که سهامدار پروژه شود.
آن‌ها یک پنی هم نمی‌گیرند.
از او بپرسید، آقا. قبول دارد؟
می‌پذیرید؟ بگویید.
به من نگاه بد می‌کند، آقا.
بگویید؟ قبول دارید یا نه؟
چطور می‌تواند قبول کند، آقا؟
غیرممکن است.
چون زمینی که با ۸۷۵ روپیه در هر متر مربع گرفته‌اند،
حالا به ۲۵ هزار روپیه در هر متر مربع به سرمایه‌گذاران خارجی فروخته می‌شود.
قصدشان شیطانی است!
عالی‌جناب، با دستانی folded از شما درخواست دارم
که کشاورزی و زراعت را به عنوان موضوعات اجباری در مدارس معرفی کنید.
وگرنه نسل‌های آینده فکر خواهند کرد
غذا توسط زیگی و گوماتو تولید می‌شود.
با عرض پوزش از وقفه، عالی‌جناب.
اما این تجمع کشاورزان نیست، بلکه دادگاه است.
صحبت او را شنیدیم.
لطفاً حکم را اعلام کنید.
یک دقیقه، آقا.**
قبل از حکم، می‌خواهم یک شاهد ارائه دهم.
چه شاهدی، عالی‌جناب؟
اکنون زمان استدلال‌های پایانی است.
پرونده به پایان رسیده است.
حق با شماست، اما بیایید شاهد را بشنویم.
شاهدتان را صدا کنید، آقای جالی. صدا کنید.
اما، عالی‌جناب…
اجازه می‌دهم، آقای ویکرام. بنشینید.
اجازه داده است. بنشینید.
گفتید بنشینید. بنشینید.
خب، شاهدتان را صدا کنید.
در راه است، عالی‌جناب.
لحظه‌ای دیگر خواهد رسید.
اعتراض، عالی‌جناب!
این یک شوخی است، درست است؟ یک حقه.
معنای «به زودی خواهد آمد» چیست؟
چه اتفاقی می‌افتد؟
شاهدتان را صدا کنید.
لطفاً، آقا. فقط ده دقیقه نیاز دارم.
نمی‌توانم زمان بیشتری بدهم.
اگر شاهدی ندارید، حکم را اعلام می‌کنم.
فقط ده دقیقه می‌خواهم، آقا.
می‌توانید ده دقیقه اجازه دهید، لطفاً.
حکم را یادداشت کنید. صبر کنید.**
لطفاً به من گوش دهید. به شما التماس می‌کنم، آقا.
روی زانوهایم هستم.
لطفاً، آقا. فقط به من گوش دهید.
چه کار می‌کنی؟
می‌خوابم. روی زمین می‌خوابم.
نیازی به دراز کشیدن نیست.
بلند شو! همین حالا!
چه شده؟
آقا، باید سریع به دستشویی بروم.
فوریت دارد. کنترلش نمی‌کنم.
اگر شاهدم تا آن موقع نرسد،
حاضرم هر کاری که بخواهید انجام دهم.
دیشب چه چیزی برای شام خوردی؟
لوبیا قرمز؟
نه آقا، نخود.
هر دو اثر مشابهی دارند.
بله، آقا. اما نخود باعث ترش کردن معده می‌شود.
خوب، برو. و سریع برگرد.
زود برمی‌گردم، آقا.
این یک سیرک است، ویکرام؟
این چه مکانی است؟
دادگاه است یا دستشویی عمومی؟
آقای ختان، آرام باشید. این چیزها کنترل نمی‌شوند.
این نیاز طبیعی بدن است.
آقای ویکرام، لطفاً از او بخواهید در دادگاه مراقب زبانش باشد.
کنترل، چه خنده‌ای!
چه می‌کنی؟ باورم نمی‌شود.**
چه کسی این دلقک را قاضی کرده؟
خوب، خوب، آقای ختان.
بگذارید پسر فقیر برود.
شما هم می‌توانید اگر خواستید بروید.
احساس سبکی خواهید کرد.
او یک شاهزاده است که باید منتظر شاهدش باشم؟
من؟
به‌خاطر آدم‌های احمقی مثل تو است که قوه قضائیه ما این‌طور شده! هاری‌بهای. کافی، آقای ختان.**
یک کلمه دیگر هم نگو.
لرد کریشنا در «گیتا» گفته است
که باید سه اشتباه هر احمقی را ببخشی،
اما نه اشتباه چهارم را.
تو دادگاه من را دستشویی خواندی.
من چیزی نگفتم.
تو مرا دلقک خواندی.
من چیزی نگفتم.
تو مرا احمق خواندی، اما اعتراض نکردم.
اما بعد از این یک کلمه هم نگو.
من طرفدار تو هستم، نه خدمتگزار تو.
هاری‌بهای.
خدمتگزاران من از تو باهوش‌ترند!
احمق! هاری‌بهای.**
ساکت! ساکت! چه ساکتی؟**
ساکت می‌مانی؟
چه کار می‌کند؟
احمق لعنتی.
قبلاً این تاج محل را بارها گرفته‌ام، اما استفاده نکرده‌ام.
به سر تو نشانه می‌روم
و برای بقیه عمرت یک برآمدگی روی سرت خواهی داشت!
گزارش می‌کنم. پشیمان می‌شوی. هاری‌بهای.**
من پشیمان می‌شوم؟ تو پشیمان می‌شوی!
تو را به زندان می‌فرستم به جرم بی‌احترامی به دادگاه!
و آقای ویکرام، باید به او بگویید.
امروز جمعه است. قبل از دوشنبه کفالت نمی‌گیرد.
حتی اگر آدم سرشناسی باشد.
بنشین!
آقا، آب.
خوب، یک استراحت ده دقیقه‌ای برای همه
به جز هاری‌بهای ختان.
استراحت برای کارکنان هم. بروید.
بازرس، دو پلیس کنار او مستقر کنید.
نمی‌خواهم حتی یک کلمه از دهانش بشنوم.
من خوبم.
آقای شیطان.
باید چهار پلیس مستقر کنید، آقا.
حالت خوب است؟
بیا.
آقای DM، می‌دانیم وضعیت شما بحرانی است،
اما هنوز در دادگاه حاضر شدید تا بیانیه بدهید.
بسیار ممنونم.
آیا درست است که چندین مشاور املاک
در پروژه بیکانر تا بوستون، نماینده گروه امپریال بوده‌اند،
و به جای آن‌ها زمین می‌خریدند؟
بله، درست است.
آیا مشاور املاک راگونات بهاردواج یکی از آن‌ها بود؟
بله، او یکی از آن‌هاست.
آقای DM، آیا کشاورزان در پرساول خشونت را آغاز کردند و به شما هم شلیک کردند؟
نه. نه.
بعد از عمل جراحی، یک گلوله کالیبر .۳۰۸
از بدنم خارج شد،
که متعلق به…
تفنگ CZ 750 است.
و این تفنگ ثبت شده است
به نام نماینده محلی، ایکبال سینگ شکهاتوات.
یک سؤال آخر.
آقای DM.
آیا برای خدمت به منافع گروه امپریال در این پروژه رشوه گرفته‌اید؟
بله…
بله، آقا.
همین بود.
آقای ویکرام، پرسش متقابل دارید؟
سؤالی ندارم، جناب قاضی.
خیلی خوب.
آقای جولی، لطفاً جمع‌بندی کنید.
آقا، وکیل ارشد من،
جگدیش تیاغی، معروف به جولی، در دادگاه حضور دارد.
و او به نمایندگی از ما جمع‌بندی خواهد کرد.
بفرمایید.
جناب قاضی، من سخنرانی آقای ویکرام را در اینترنت شنیدم.
کاملاً با آقای ویکرام موافقم.
او درست می‌گوید.
هند می‌خواهد با سرعت قطار سریع‌السیر پیش برود.
برای پیشرفت، زیرساخت لازم است.
و برای ساخت آن زیرساخت، فداکاری…
فداکاری مهم است، آقا.
چند ماه پیش مقاله‌ای خواندم.
دولت می‌خواهد یک مرکز اقتصادی بین‌المللی در دهلی بسازد.
زمین لازم برای ساخت زیرساخت‌ها تأمین شده،
به جز چند خانه در یک محله مرفه.
واسو، عکس‌هایی که دادم کجاست؟
این یکی؟
آقا، دولت می‌خواهد این خانه را برای پروژه تملک کند.
و مالک این عمارت لوکس، هاری‌بهای ختان است.
نگاه کن، هاری‌بهای.
پیشرفت کشور به آن وابسته است.
حتماً صدها ملک دیگر شبیه این داری.
یک مورد را به کشور بده.
برای تو تفاوتی ندارد.
درسته؟
فکر کنم اعصابش را گرفتم.
مهم نیست.
شاید کس دیگری.
در این کشور کمبود وطن‌پرست نیست.
عکس دیگر را بده.
دارم.
این یکی؟
آقا، این خانه مزرعه‌ای در همان منطقه است.
پروژه می‌تواند با تملک این خانه هم تکمیل شود.
و مالک این مزرعه زیبا، ویکرام رای چودهری است.
آقا، من کاملاً مطمئنم آقای ویکرام مزرعه‌اش را برای این پروژه فدا خواهد کرد.
نمی‌کنی؟
همان‌طور که گفتید، آقای ویکرام،
برای رشد زیرساخت، بعضی‌ها باید فداکاری کنند.
پس فداکاری باید توسط دیگران انجام شود، نه شما.
باورنکردنی.
آقا، یک خانه دیگر هم هست.
این خانه کوچک‌تر است، اما پروژه با تملک آن هم تکمیل می‌شود.
نظر شما چیست، آقا؟
مالک این خانه کشور را رها خواهد کرد؟
وکیل، چرا از خانه من استفاده می‌کنید؟ من جدی می‌گویم، آقا.
دو برابر قیمت بازار می‌گیری.
نه.
پیشرفت کشور به آن وابسته است.
چه کار می‌کنید؟
قول می‌دهم سه برابر قیمت به شما بدهم.
قیمت اهمیتی ندارد وقتی من نمی‌فروشم، وکیل.
اما چرا نه، آقا؟
خانه من، انتخاب من.
دقیقا همین موضوع، آقا.
انتخاب هاری‌بهای محترم شمرده شد.
انتخاب ویکرام رای چودهری محترم شمرده شد.
حتی انتخاب شما.
انتخاب قاضی سوندرلال تریپاتی محترم شمرده شد.
پس بگو، آقا…
چرا انتخاب جانکی راجارام سولانکی محترم شمرده نمی‌شود؟
اشکالی ندارد.
مطابق با تصمیمات گرفته‌شده توسط دیوان عالی،
این دادگاه اعلام می‌کند که هیچ حقی برای تعریف پیشرفت ندارد.
اما با توجه به بی‌نظمی‌ها
در استفاده از قانون تملک زمین در پروژه بیکانر تا بوستون،
دادگاه دستور می‌دهد که زمین‌ها
به تمام کشاورزان بازگردانده شود، همراه با غرامت.
دادگاه همچنین به دولت ایالتی دستور می‌دهد
یک کمیسیون قضایی تشکیل دهد
که علل و شرایط
مرگ رجارام سولانکی و وارشا سولانکی را بررسی کند
درود بر سرباز! درود بر کشاورز!**
شروعی خوش‌یمن
اسم من اکشای کومار است،
و همراه من آقای ارشاد وارسی است. کار کردن با من چه احساسی دارد؟ حس فوق‌العاده‌ای است.** خیلی زیاد… خیلی خوش می‌گذرد.**
و آقای ارشاد مانند فرزند من است.
من او را مثل مادر دوست داشتم
و به او شیر می‌دادم.
صداگذاری. سه، دو، یک.
اکشن.
خانم، من وکیل او هستم.
جگدیشوار میشرا، معروف به جولی.
جولی LLB 1، اولین روز فیلمبرداری،
در همین مکان بود. همین‌جا.
نگاه کن چطور بهم نگاه کثیف می‌کند، آقا.
آماده!
ببین، برگشتیم
به صحنه فیلم جولی LLB…
حداقل چند تا روتی بخور.
دیالوگت را بگو.
من تو را اینطور صدا کردم. چه می‌کنی؟
از تو شکایت می‌کنم.
احساس می‌کنم دقیقاً مثل یک دورهمی دانشگاه هستیم.
احساس بسیار خاصی است.
ساکت می‌مانی یا نه؟
بنشین. بنشین.
چرا توجه بیشتری به او می‌کنی؟ فقط چون ارشد است؟ نه، آقا.**
خانم چانچال چوتالا.
خوب است.
اول از همه، می‌خواهم از همه شما تقدیر کنم.
بدون هیچ شکایتی، همه شما اینجا ایستادید. خیلی ممنونم.
برای برداشت می‌رویم. بررسی نهایی. آماده برداشت.
وای! او کاپیتان کشتی است،**
و کشتی هم تایتانیک نام دارد.
این روزها آدم با گل‌ها احاطه شده،
اما هنوز، برخی خارها سر راه در دادگاه ظاهر می‌شوند.
مثل باغبان صحبت می‌کنی.
عالی!
برای اولین بار در یک پیست مسابقه، قرار است گاری شتری باشد. شترها.**
اینجا شتر می‌بینم. چه خبر است؟
چطور نمی‌توانی نفس بکشی؟
او را مجبور نکن.
و با هم کارهای عجیب انجام می‌دهیم.
چون نام کارگردان ما سوبهاس "ویردو" کاپور است.
اکشن. **2452
درود بر سربازان! درود بر کشاورز!** **2453
درود بر سربازان! درود بر کشاورز!**
عالی! ممنون آقای اکشای.
بحث و جدل‌هایی که هنگام کار با ارشاد دارم،
بحث‌هایی که می‌کنیم،
این جولی در مقابل جولی است.
آقا…
هرگز کارگردانی طماع‌تر از او ندیده‌ام. خوب، بعداً می‌بینمت. ممنونم، آقا.**
و دوباره کارهای عجیب انجام بده.