«این داستانی حقیقی ست»
لویی وِین هنرمند
گربه ها رو به نام خودش کرد.
روش گربه ای رو اختراع کرد،
انجمن گربه ها،
یه دنیای گربه ای کامل.
گربه هایی که مثل گربه های لویی وین نیستن و زندگی نمی کنن
از خودشون خجالت می کشن.
اما این چیزی نیست که اهمیت داره.
چیزی که مهمه اینه که لویی وین زندگیش رو وقف این کرد
تا زندگی های تمام ما رو شادتر کنه،
و گربه ای تر کنه.
و با این کار، بدون شک گربه ها رو وارد جامعه کرد
و دنیای ما رو به جای بهتری تبدیل کرد.
جدا از تعصبات اجتماعی عجیبش،
و این که همه چیز بوی تعفن می داد،
انگلیس دوران ویکتوریا همچنین سرزمین نوآوری
و اکتشافات علمی بود.
بسیاری از بهترین دانشمندان دنیا
در عمق ماهیت نیروی برق تفکر می کردن،
تا قدرت اون رو برای استفاده های عملی مهار کنن.
اما برای لویی وین جوان جریان نیرو چیز دیگه ای بود،،
چیزی که به قدری خارق العاده و عجیب بود
که ذهن انسان به سختی می تونست اون رو درک کنه.
نیرویی طبیعی و مرموز که گاهی،
می تونست درخشش اون رو توی آسمون احساس کنه،
و کلیدی بود برای مهم ترین و نگران کننده ترین
رازهای زندگی.
ارائه شده توسط سایت مووی شو مترجم: مرتضی
«سال 1881»
«نمایش سالانه ی حیوانات اندوور»
لطفاً حیوانات خودتون رو آروم نگه دارید.
ببخشید، اه، ممـ... ممنون...
ممنونم.
اوه. تو یه نقاشی؟
آره، برای پول نقاشی می کشم.
در حال حاضر روی چندین اختراع هم کار می کنم.
گمونم از نمایش حیوانات اومدی؟
آها.
سر تا پات کثیفه دعوایی چیزی کردی؟.
اه، نه، یه گاومیش یک و نیم تُنی بهم حمله کرد.
اوه. پس تو بودی، نه؟
آره، جریانش رو شنیدم.
چقدر برای کشیدن کلئوپاترا پول می گیری؟
اوه، من... راستش آدم رسم نمی کنم.
اوه، نه. ببخشید. کلئوپاترا.
مم، مم، مم، مم.
آه. خب، اون رو می تونم مجانی انجام بدم.
خیلی لطف می کنی.
معمولاً خواهرم اون رو می بره، اما حالش خوب نیست،
پس امروز به عهده ی منه.
فکر کردم شاید این کار خوشحالش کنه.
راستی، دن رایدر هستم.
سلام.
آره. خوبه.
نقطه ضعفش رو پیدا کن اما نقطه ضعف خودت رو نشونش نده،.
تکون بخور. فکر کن.
خیلی خب، وین، دیگه کافیه.
برای جلسه ت دیر می رسی، دیوونه.
فقط بذار یه بار دیگه بهش حمله کنم.
ضربه ی بندیگو زود باش. برو که رفتیم..
چپ به راست، یا راست به چپ هاهاها.!
خیلی عذر می خوام. ببخشید.
از کارهای احمقانه ت توی نمایش حیوانات
باخبر شدم.
یه فهرست کامل از شکایات اومده
درباره ی این که یه پیرمرد کارهای خطرناکی کرده،
و بی مهابا وارد قفس گاو درازشاخ شده
و به فاصله ی کمتر از سه متر از
بزرگترین و وحشی تیرن حیوونی که
توی منطقه بوده ایستاده.
می خواستم از نزدیک بهش نگاه کنم،
و خب، حس شوخ طبعی خوبی نداشت،
- .این طوری می شه توصیفش کرد - ممنون .
همه می گن که گاومیش ها
- .حس شوخ طبعی خوبی ندارن - ندارن؟
هر بار که بهت پول می دم داستانی رو برامون به تصویر بکشی،
آخرش یه جور آشوب مسخره به بار میاری.
چرا به گاومیشه بادام زمینی پرت می کردی؟
شنیدم بادام زمینی دوست دارن و آرومشون می کنه،
اما جواب نداد.
مشکل گاوهای نمایشی همینه، خیلی مغرورن.
شانس آوردی که خوب نقاشی می کشی، آقای وین،
وگرنه خیلی وقت پیش از هم جدا می شدیم.
و فکر نکن متوجه
وضع ظاهریت نشدم.
اوه، این کار گاومیش نبود، جناب ویلیام.
همین الان از کلاس بوکسی با جم مِیس بزرگ اومدم.
- بوکس؟ - آها .
پس، این رو کِی کشیدی؟
توی قطار. از روی حافظه.
- همه شون رو؟ - آها .
خب، دقیقاً چقدر سریع کار می کنی؟
اوه. الان نشونتون می دم...
همم.
راستش رو بهت می گم، آقای وین.
یکی از سریع ترین و ماهرترین کارکنان نقاشمون
توسط انتشارات حریف ازمون گرفته شد.
به نظرت می تونی از پسش بر بیای؟
خب، آره، مشخصه. آخه...
خب، این کار به نظرم خیلی سخت نیست، جناب ویلیام.
برای پرداخت قبض هام این کار رو می کنم
و برای سیر کردن شکم پنج خواهر گرسنه و
بیش فعالی که باهاشون زندگی می کنم.
البته، تا وقتی ازدواج کنن.
در واقع،
به نظرم این موضوع کمی مشکل سازه.
فکر نکنم درست متوجه منظورم بشی.
بر اساس سرعت و کیفیت کارهات،
و به شرط این که بتونی رفتار مسخره ت رو
از خودت نشون ندی،
بهت موقعیتی دائمی رو توی بخش کارکنان
اخبار تصویری لندن پیشنهاد می کنم.
خیلی لطف دارید، قربان، اما نمی تونم.
چندین اختراع برقی مهم دارم که باید تمومشون کنم
و، در واقع، برای جلسه ای با
هنری وود، یه شاعر نامدار دیرم شده.
- هنری وود؟ - یه آهنگ اپرا نوشتم .
این اپرا نیست، آقای وین.
با معیارهای رسمی حتی موسیقی هم نیست،.
و داستان هم نداره.
فقط بعضی از افکار خودتونه.
اشتیاقتون رو تحسین می کنم،
اما اول باید اصول توازن رو یاد بگیرید.
من... من توازن خودم رو اختراع کردم.
بله، و این ممکنه بخشی از مشکل باشه.
اگر کمکی می کنه،
به نظرم نقاشی کوچیکی که روی جلد کشیدید
نسبتاً زیبا بود.
طی 18 ماهی که پدرش مرده بود،
لویی به طور اسمی، مدیر خانواده شده بود.
کاملاً برای به عهده گرفتن
این مسئولیت های دنیوی جدید نامناسب بود،
اما به عنوان بزرگترین و مردانه ترین فرزند وین،
متأسفانه این وظیفه به اون محول شده بود.
- .عصر به خیر، لویی - آره، عصر به خیر .
- !عصر به خیر - لویی !
آره، سلام. چطورید؟
- اوه، برگشتی؟ - آره، برگشتم، جوزفین .
البته که برگشتم منظورت چیه؟.
لویی، با خانم جوان پولدار مناسبی
اهل همپشر ملاقات کردی؟
نه، نکردم اما یه سری بز، چند تا غاز، و همچنین،
یه گاومیش بداخلاق رو دیدم.
این فایده ای نداره.
با بز که نمی تونی ازدواج کنی، درسته؟
کسی که برای این کار مناسب تر بود
خواهر دوست داشتنیش، کارولاین بود،
که از مادرِ مال دوست و الافشون
ناامید شده بود
و توی سن کمی تصمیم گرفته بود
وظیفه ی مادری خانواده رو به دست بگیره.
دوباره به مسابقه ی بوکس رفتی؟
بهت گفتم، کارولاین، ازم پولی نمی گیره،
چون اون نقاشی از بندیگو رو بهش دادم.
لویی، بعد از شام باهام رقص گروهی تمرین می کنی؟
آه، بالاخره برای به قتل رسوندنم اومدی.
- .فلیسی، ازم دفاع کن، سریع - آماده باش !
نکن باید درباره ی مسائل مالی حرف بزنیم!.
جلسه ت با جناب ویلیام چطور بود؟ راضی بود؟
جناب ویلیام، بیش از حد راضی بود.
بهم پیشنهاد داد کارمند نقاش بشم.
حالا، باید به اتاقم برم.
خدای من گفتی کارمند نقاش؟!
آره، کارمند نقاش، اما قبول نکردم.
ببخشید، چی گفتی؟ چرا؟
همین الان هم خرجمون دو برابر درآمدته
و تازه معلم خصوصی استخدام کردیم.
بهت گفتم اون اتاق رو برای پروژه های ثانویه م نگه دار.
بعلاوه، من می تونم بهشون درس بدم.
تمام موضوعات مربوطه رو می دونم.
نه! تو باید اون بیرون کار کنی!
- .درسته - معلم !
باید بری کار کنی، لویی.
معلم متأسفانه در حال حاضر!
- .به خدمات شما نیاز نداریم - لویی !
ببخشید که اذیتتون کردیم.
معلم؟ معلم؟
وارد اتاق اون زن نشو.
معلم؟
کجایی؟
اون جا نیست؟
کجا... کجایی؟
ششش.
معلم؟ تویی اون جا؟
خانم ریچاردسون، اگر توی کمد باشی،
خیلی ناراحت می شیم.
نیازی به ترسیدن نیست،
اما باید در رو باز کنم.
اوه، به خاطر خدا.
بعد از سه شماره.
سه، دو، یک.
درسته، بله. حالا می فهمم...
آخه، توی اولین ملاقات ها...
چطورید، آقای وین؟
خانم ریچاردسون، از کمد بیا بیرون.
آره، البته اسم من رو می دونید، آقای وین؟.
که توی خونه اسم معلم رو فریاد نزنید.
گمونم مادرتون خوابه این کار زیاد مناسب نیست، نه؟.
خانم ریچاردسون چرا توی کمد بودی؟،
گاهی، بودن توی مکان بسته بهم کمک می کنه تمرکز کنم.
و چیزی مثل شکسپیر، تمامش رو حفظم،
پس از بقیه ی دنیا فاصله می گیرم و توی ذهنم مرورش می کنم.
همه ی این ها خیلی خوب هستن اما داشتم می گفتم،،
من کاملاً به ریاضی و شیمی تسلط دارم...
پس دیگه نباید به من نیازی داشته باشید.
- .پس از اینجا می رم - نه .
خانم ریچاردسون، خواهش می کنم، فقط داره بدخلقی می کنه.
راستش راحت شدم که دیگه مجبور نیستم
- .هر روز ساعت 4:30 بیدار بشم تا درس ها رو حاضر کنم - 4:30؟
کمی نگران ادبیات یونان باستان بودم.
استفاده ی هومر از وزن اشعار
اون رو کمی سخت می کنه، نه؟
با اون وقفه های ظریف.
حالا شک ندارم که با وجود اطلاعات شما
خیلی بهتر یاد می گیرن.
راستش، خانم ریچاردسون، داشتم فکر می کردم به خودم قول دادم،
اختراع چرخه ی مداومم رو تا آخر ماه به پایان برسونم،
و اگر به خواهرهام توقف های ظریف رو یاد بدم...
- .وقفه ها - دقیقاً همون .
دیگه وقتی برام نمی مونه.
پس، ازم می خواید بمونم؟
خانواده ی همسر بیچاره م ویلیام،
توی استافوردشر بیرونش کردن.
- .همه شون پروتستان بودن - تره فرنگی .
اسم شهرشون تره فرنگیه، خانم ریچاردسون.
- بامزه نیست؟ - خیلی خنده داره .
اون جا این طوری صحبت می کنن.
می دونی، می خواست کاتولیک باشه،
اما باباش بهش اجازه نمی داد پس اون هم فرار کرد،.
- .چقدر هم کاتولیک شد - ششش، ماری .
- چطور باهاش آشنا شدی؟ - به نظرم خیلی بامزه بود .
توی کلیسا.
من ملیله کاری می کردم...
اوه. داری سنگین می شی برای کلیسا..
و اون هم خانواده ش تاجر ابریشم بودن.
پارچه فروش بود.
و پدر خودم...
می دونی، من فرانسوی هستم.
خودش رو به شکل یه زن درآورد
و قاچاقی به انگلیس اومد.
خانواده ی دردسرسازی هستیم،
خانم ریچاردسون.
می شه بهمون گفت خانواده ی پر شیطنت.
این سه تا حسابی پدرت رو در میارن.
و شما دو تا، دیگه وقتشه برای خودتون
شوهرهای خوبی پیدا کنید این طور نیست؟،
پیدا می کنیم، مادر، به زمان مناسبش.
خب، یه مرد کلاه به سر و سبیل داری
توی اتوبوس بهم نگاه می کرد.
سبیلش خیلی بزرگ بود
و ابروهای پر پشتی داشت.
آره، خیلی پرپشت بود.
مثل یه گنبد بودن، اما...
خب، خیلی داشت بهم نگاه می کرد.
خجالت آوره.
- به نظر پولدار بود، جوزفین؟ به نظر پولدار بود؟ - مادر .
جوزفین قراره با مردی
با سبیل بزرگ ازدواج کنه.
کارولاین، ممکنه برادری داشته باشه.
خانم کارولاین.
از همه چیز راضی هستی، خانم ریچاردسون؟
خیلی زیاد.
چرا این رو می پرسی؟
هیچی، فقط می خواستم بگم،
اگر اتاق رو دوست نداشتی،
خوشحال می شم اتاقم رو باهات عوض کنم.
این کار لازم نیست خیلی راحتم..
البته، فقط نمی خوام حس کنی... راحت نیستی.
که توی یه طبقه...
با یه مرد هستی.
چرا باید احساس ناراحتی کنم؟
خیلی خب.
لطفاً وسایلت رو مرتب نگه دار.
به عنوان نمونه ای برای خواهرهام اینجایی.
البته راستی، خیلی خوب باهاشون رفتار می کنی..
باید کار سختی باشه که بزرگِ جمع باشی،.
خب، بزرگ هستم دیگه پس زیاد سخت نیست،.
چرا یه سنگ تو دستته؟
زیاد سفر می کنم،
پس دوست دارم با خودم چند تا سنگ از شروزبری بیارم،
جایی که بزرگ شدم کمکم می کنه حس کنم توی خونه هستم..
چطوره این یکی دست تو باشه؟
خوب بخوابی...
خانم ریچاردسون.
- .صبح به خیر - صبح به خیر .
لویی یاد گرفته بود با حرکت مداوم،
آشوب توی ذهنش رو آروم کنه،
و برای سال های زیادی از خودش راضی بود که
بدون تفکر علایق متعددش رو دنبال می کرد،
به عنوان مدرس هنر ناموفق، موسیقیدان ناموفق،
مخترع و سرگرمی جویی مشتاق،
و البته، نقاش پاره وقت.
اما چیزی که هرگز در نظر نگرفته بود،
علیرغم فشار مداوم برای پیدا کردن همسری جوان،
احتمال این بود
که زمانی زندگی عاشقانه ای داشته باشه.
پس، زمانی که احساس سوزانی توی سینه ش به وجود اومد،
و توی دنده هاش جرقه زد،
فکر کنم می شد گفت که آقای وین معصوم
واقعاً نمی دوست چی داره به سرش میاد.
بهش شک کرده بود، اما از کجا می تونست بفهمه
که این احساساتش پاسخ داده می شن؟
لب شکری زشتش چی؟
که با سبیلش اون رو به دقت مخفی کرده بود؟
از نگاهی نزدیک تر،
دختره قطعاً متوجه این نقص تأسفبار می شد
و فرار می کرد.
یا شاید، خوشحال نمی شد وقتی می فهمید
بر خلاف ظاهری شاد و سرزنده،
ذهنش گردبادی تاریک و پر تلاطم
از اضطراب های فلج کننده و کابوس های مداومه.
و البته فراموش نکنیم همسایه های خبرچین،
که به نظر همه شون نامناسب بود که یه معلم فرومایه
وارد چنین رابطه ای توی طبقه ی متوسط جامعه بشه.
توجه کم امیلی ریچاردسون به
حریم خصوصی کارفرماش
همین الان هم توجه
خانم دوفرین فضول رو جلب کرده بود،
کسی که از همه جهت،
خبرچین ترین آدم این سمت رودخونه ی تیمز بود.
چرا ناگهان نظرت رو عوض کردی؟
خب، ما یه معلم برای تدریس به خواهرهای کوچیکترم استخدام کردیم.
- یه معلم؟ - همم .
آه، و تو نمی خوای چون نمی تونی بهش پول بدی
بره پیش یه خانواده ی دیگه.
یه چیزی تو اون مایه ها، آره.
خب، با حداقل دستمزد شروع می کنی،
به عنوان معیار کار، اما ثابته.
و فعلاً متأسفانه نمی تونیم برای تعطیلات
و خرج های اضافه بهت پول بدیم.
با این شرایط راضی هستی، آقای وین؟
خوبه.
قدم، قدم. حمله.
- .حمله - قدم، قدم .
- .قدم، قدم، حمله - حمله، خوبه .
آماده!
- !آماده - آماده !
کارولاین، می تونم شمشیربازیم رو بهت نشون بدم؟
الان نه.
- .آماده - لطفاً مؤدب باشید، دخترها .
خانم وین، برای پیانو زنی بهمون ملحق می شی؟
خوشحال می شم باهاتون برای پیانو زدن بیام.
بیاید چیزهایی که تمرین می کردیم رو نشونشون بدیم.
هر بیکار پول نیازی توی لندن این رو می دونه.
- .نباید قبول کنی - باهاش چونه نزدی؟
- مگه چیزی بهت یاد ندادم؟ - من ازش راضی ام، هرب .
راستش، دیگه واقعاً باید برگردم.
باید روی اختراع چرخه ی مداومم کار کنم.
ولش کن، احمق هیچ کس نمی دونه چی هست..
انقدر ضدحال نباش اگر راضی هستی، همین مهمه..
ولی، سرت کلاه گذاشته پس این رو درک نمی کنم،.
اما بیا کمی خوش بگذرونیم سه هفته ست که ندیدمت..
زیادی با اون خواهرهای عجیبت وقت گذروندی.
تو کارمند نقاش بزرگترین روزنامه ی لندن هستی.
الان فقط به یه مقدار عشق نیاز داری
و یه زن زیبا از طبقه ی مرفه.
قضیه ی فیل مِی همینه، مرد مرموز.
همیشه یه عده زن جوون دور و برشن.
نمی تونیم بدون تو موفقیتت رو جشن بگیریم.
بعداً می تونیم به رقص بریم؟
اگر تو باشی، می ریم. همین رو می دونم.
ششش!
ساکت باش.
اوه. خیلی ساکت بودم.
ماری داره کابوس می بینه.
اوه.
توی حال خودت نیستی.
شاید کمی جشن می گرفتم..
کار رو قبول کردم...
از جناب ویلیام.
خوبه.
حالا برو بخواب.
کارولاین لرزش حس می کنم..
- .چیزی نیست - می ترسم .
- .من اینجام. همین جام - می ترسم، کارولاین .
مشکلی نیست فقط برادر احمقمونه.
که روی پله ها تلوتلو می خوره.
ششش.
سعی کن به یه چمنزار یا نسیم فکر کنی.
آروم باش، ماری، آروم باش.
نفس بکش.
اه، عصر به خیر.
- !نه - چی؟
- .برو گم شو. برو گم شو - آره. چی؟ چرا؟
- منظورت از چرا، چیه؟ - نمی ...
آره، البته. آره، ببخشید.
چیکار می کنی، آقای وین؟
- .می خوای چیکار کـ... متوجه نمی شم - برو بیرون !
درسته، آره، ببخشید، عذر می خوام.
من برای شما کار می کنم آقای وین اما انتظار ندارم،
مجبور باشم اومدنت دیروقت به اتاقم رو تحمل کنم
در حالی که دارم...
خب، مهم نیست چیکار می کردم، نه؟
آره، عذر می خوام. درسته.
فقط، خواهرهای زیادی دارم
و گاهی فراموش می کنم که...
نقاشی می کشیدی؟
به تو مربوط نیست، آقای وین.
اما آره، اگر می خوای بدونی.
فردا با دخترها درس نقاشی دارم،
و شما وین ها هنرمندهای بزرگی هستید
پس احتمالاً باید خودم رو آماده کنم، همین.
که این طور.
خب، من، امم...
خب، فقط می خواستم به تئاتر دعوتت کنم.
«طوفان شکسپیر»
به عنوان یه سفر علمی،
با فلیسی، کلیر و ماری.
دوباره عذرخواهی می کنم، خانم ریچاردسون متأسفم..
به شدت خجالت زده شدم.
فقط مشتاق بودم تا این ایده رو بهت بگم
فقط نمی خواستم فکر کنی تمام مدت باید
توی خونه گوشه گیر باشی، همین.
فکر می کنم ایده ی خیلی خوبیه.
فقط بار بعد که برای دیدنم اومدی، لطفاً در بزن.
البته.
- چیزی خنده داره، آقای وین؟ - نه، اصلاً .
اصلاً.
شب به خیر، امیلی.
شب به خیر، آقای وین.
خانم ریچاردسون؟
بله؟
وقتی بحث نقاشی باشه،
فقط یه قانون هست که واقعاً باید یاد بدی.
و اون نگاه کردنه.
مامان! بابا! کمکم کنید!
دارم غرق می شم دارم غرق می شم!!
خیلی زشتی! زشتی!
به اینجا تعلق نداری به هیچ جا تعلق نداری!!
جادوئه.
آقای نیوتون چه دیوونه ی باهوشی بوده.
اه، لطفاً مؤدب باش، فلیسی.
- چه سوسیس باهوشی؟ - سوسیس رو قبول می کنم ،
اما متأسفانه نمی تونه
نبوغ نیوتون رو به تصویر بکشه.
من هم نابغه م.
اگر سخت تلاش کنی و مطالعاتت رو ادامه بدی، ماری،
شاید یه روز، نابغه بشی.
ممنون، خانم ریچاردسون.
خواهش می کنم، ممنون.
لطفاً روی پله ها آروم حرکت کنید، دخترها.
کلوچه، بیسکویت، کیک!
اوه، بیا تو.
صبح به خیر.
کلاست چطور بود؟
خیلی خوب بود، ممنون.
مشخص شد خواهرهات برای نقاشی به کمکم نیاز ندارن،
پس به جاش کاری دیگه انجام دادیم.
خوبه. خیلی خوبه.
من از کاری که انجام دادم،
با تراشیدن سبیلم عذرخواهی می کنم.
نیازی به این کار نبود، آقای وین.
چون این به نظرم کار عجیب تریه،
حتی بیشتر از دفعه ی قبل.
اما حتماً دیدید که من
لب شکری خیلی مشخصی دارم.
بله، چطور، آقای وین؟
ببخشید. اشتباهی کردم؟
نه، فکر می کنم خیلی خوشتیپ هستی.
پس، اه...
خب، من بخشیده شدم؟
چرا ازم می خوای تو رو ببخشم، آقای وین؟
به نظرت کی می تونیم به تئاتر بریم؟
برای... البته، برای آموزش دخترها.
البته.
خب، من به برنامه م نگاه می کنم.
عالیه خب، در انتظارش هستم..
ممنونم.
از کارت تقدیر می کنم.
اما، مادر هنوز حساب هامون رو با،
زغال فروش و قصاب صاف نکردیم.
اول باید با من حرف می زدی.
خسته کننده ست.
نمی تونیم بذاریم با این قیافه بره اون بیرون.
نمی دونم چرا این اقدام خودآزاری
گستاخانه و وحشیانه رو انجام دادی.
چطور باید با یه زن پولدار آشنا بشه؟
کارولاین، فقط اصلاح کرده، همین.
خب، من باید برم، نه برای نمایش،
بلکه برای جوون مجرد خوشتیپ توی تماشاگرها.
می تونیم تمرین آداب کنیم.
من چون دوست دارم برم، می خوام برم.
اگر نظرت رو عوض کردی، کارولاین،
ازت استقبال می کنیم بهمون ملحق بشی.
فکر کنم می شه گفت خانم ریچاردسون
تأثیر بسیار مثبتی روی این خانواده داشته
از همه عذر می خوام، مشکلی پیش اومده،
اما همه چیز مرتبه.
اون همون معلمیه که درباره ش بهت گفتم.
- .اوه - معلم وین ها .
- ...اه، ظاهرت خیلی - اوه، ممنون، همچنین .
- .ممنونم - ممنون، می شه ...
- ...آره، بیا - آره، بشینیم. خوبه .
این اولین باره که میای؟...
- .آره، درسته. آره - خیلی خب .
- .هیجان انگیزه - خوبه .
اوه.
- .بفرما - ممنون .
ملوان!
اینجام، ارباب چی شده؟!
خوبه، با دریادارها صحبت کن.
زود برو سراغش وگرنه به کف دریا می خوریم،،
کار کنید، کار کنید.
عجله کنید، عزیزان!
تلاش کنید، تلاش کنید، عزیزان!
سریع، سریع!
بادبان بالایی رو جمع کنید.
بادبان بالایی!
گوش به زنگ سوت ارباب باشید.
مامان! بابا! کمکم کنید!
دارم غرق می شم دارم غرق می شم!!
کمکم کنید! دارم غرق می شم خواهش می کنم!!
کمکم کنید دارم غرق می شم!!
اه... اینجا دستشویی آقایانه.
آره. ببخشید.
من...
نگران بودم که ممکنه نگران چیزی باشی.
نه، نه. فقط کمی سرگیجه گرفتم، همین.
درسته، بله.
نه، من فکر کردم ممکنه،
تو رو یاد چیزی انداخته باشه.
چیزی که توی بچگی تو رو می ترسونده، شاید،
مثل یه کابوس مداوم.
مثل، دریایی پر از کشتی های بزرگ.
ممکنه تصادفی به دفترچه ت نگاه کرده باشم.
خب، اون... فضولی بوده.
متأسفانه یکی از عیب های بسیارمه.
- فضولی؟ - آره، خیلی فضولم .
بخشی از دلیل معلم خصوصی شدنم بوده.
به نظرت، وحشتناک بود؟
اون... تصاویر تاریک و ناراحت کننده؟
نه. راستش، به نظرم اطمینان بخش بودن.
من همیشه کابوس این رو می بینم
که نمی تونم از جایی بیرون برم.
یه بار تمام یه خواب رو توی
مزرعه ای خیلی پیچیده گیر افتاده بودم.
خب، خدا رو شکر که توی اون کمد گیر نکردی.
آره، خدا رو شکر.
خدا رو شکر که من رو ازش بیرون آوردی.
خانواده ی وین. سلام، دخترها چطوری، لویی؟.
خیلی خوبم، ممنون، خانم دوفرین شما چطورید؟،
خوبم توی خاکسپاری پدرت سخنرانی فوق العاده ای داشتی..
ممنونم هر بار که می بینمتون این رو می گید..
و تو باید امیلی ریچاردسون معروف باشی.
- .از دیدنتون خوشحالم - داشتیم به هم می گفتیم
که اغلب، معلم ها رو توی تئاتر نمی بینیم.
اولین بارت بود؟
شنیدم که کمی گیج شدی...
درباره ی دستشویی ها.
آره، گیج شد.
خیلی جالبه.
آموزش هات ما رو تحت تأثیر قرار داده.
اما جوانب خاصی از رفتارت هست،
و جوانب خاصی
از رفتاری که توی برادر مسخره م
به وجود میاری
که به سادگی نمی تونیم تحمل کنیم.
امشب قرار بود رویدادی آموزشی باشه.
اما حالا، به لطف تو،
این خانواده حرف دهن مردم شده.
و نه به طور خوبی.
سه روز وقت داری تا وسایلت رو جمع کنی.
فقط می خواستم ازت تشکر کنم، آقای وین،
برای این شب دوست داشتنی.
خیلی بهم خوش گذشت.
من ماجراجویی های زیادی رو
توی کلاس درس محدود، آموزش دادم.
اما هیجان انگیز بود، که یه بار وارد یکی شون بشم.
راستی، از... شالت خوشم میاد.
ممنونم. مال مادرم بود.
آبیه.
آره. آبیه.
شکوفه داد و تبدیل به گل شد،
تفاوت جایگاه های اجتماعی شون
دلیل ایجاد بحث های زیادی شد.
شایعه ای پخش شده بود که یک همسایه،،
بلافاصله بعد از شنیدن خبر وصلتشون بالا آورد.
چون که وصلت آقای محترمی با زنی از طبقه ی خدمتگذار
چیزی کمتر از شورش تلقی نمی شد.
فراموش نکنیم،
که خانم ریچاردسون دلربا
با معیارهای اون زمان،
از سن ازدواجش گذشته بود.
اما لویی به این عقیده های احمقانه اهمیتی نمی داد،
و توی ژانویه ی سال 1884،
از امیلی درخواست ازدواج کرد.
«سال 1884»
پایینش رو کوتاه کن پایینش رو کوتاه کن..
- .گرد گرفته - کمی گرد و خاک داره .
«خانم وین، یک پوند و ده شیلینگ»
هفته ها تبدیل به ماه ها شد،
لویی در سکوت به تلاشش برای
حمایت از اون ها ادامه داد.
هر هفته، چک ساده ای برای
مادر عزیزش می فرستاد،
و حتی کارهای خصوصی رو به دست گرفت
به عنوان نقاش سگ ها،
و به ملاقات دوک ها و دوشیزه ها و ارباب ها و بانوها می رفت،،
و دوستان سگ سانِ ناز پرورده شون.
در همون زمان، کار خودش رو با پیگیری اخبار عمومی
و نمایش های کشاورزی متعدد برای جناب ویلیام
ادامه داد.
و بدین ترتیب، برای شش ماه با ارزش،
لویی و امیلی زندگی متأهلی کاملاً عادی،
هرچند از نظر جامعه نادرست، رو گذروندن.
شندیم که زن تعلیم دیده ای هستید، خانم وین.
بله، دکتر معلم خصوصی بودم..
که... که این طور.
خب، در این صورت،
گمونم حرفم رو درک می کنید، وقتی می گم...
سرطان سینه ی وخیم دارید.
بله، دکتر.
درست زمانی که شروع به لذت بردن از زندگی کرده بودم.
صدای چی بود؟
عجیب بود.
اوه، لویی، نگاه کن.
سلام، کوچولو.
- .سلام - سلام، گربه کوچولو .
موش آب کشیده شدی کوچولوی بیچاره..
چطوره بیای داخل تا پیش ما گرم بشی؟
باشه؟ سلام.
ازت مراقبت می کنیم نه، لویی؟.
آره، همین طوره.
سلام. سلام.
اوه.
چیزی نیست چیزی نیست..
بارونه. فقط بارونه.
کیه؟
لویی ـه.
یه حوله ی دیگه برات آوردم.
- بهتر شد، نه؟ - دیدی؟
بهتر شد.
- .سلام - سلام .
سلام.
داری کجا می ری؟
دوست داری چه اسمی روت بذاریم؟
پرسی؟
- .از اسم پرسی خوشم میاد - پال؟
پال نه.
پیتر؟
پیتر.
- .پیتر - پیتر .
قطعاً قراره مسابقه ی فوق العاده ای بشه، حالا که بندیگو
با ضربه ی بندیگو اومده!
مرد کوچولوی بامزه ایه، نه؟
آره، اما موج نیرو داره، هرب.
ببین چطور همه تشویقش می کنن.
نصف اندازه ی حریفشه،
اما می دونه چطور جریان نیروی جمعیت رو مهار کنه.
درباره ی عکاس ها حرف می زنی؟
درست نگاه کن، هرب جریان نیرو..
بالاخره، دارم درکش می کنم.
توی خونه همه چیز مرتبه؟
- منظورم با امیلی ـه؟ - اوه، آره. البته .
و یه دوست جدید داریم اسمش پیتره..
- پیتر؟ - آره گربه ست. حالا گربه داریم .
- برای موش گرفتن؟ - نه، هرب، به عنوان حیوون خونگی .
باشه، لویی، نگرانتم.
- چرا؟ - یه گربه به عنوان حیوون خونگی داری .
معنی واقعی این جمله رو می دونی،
هیچ زمانی بهتر از حال نیست؟
فقط این که این طور نیست خیلی زودگذره..
در واقع، نظریه ای دارم
جریان نیرو چیزیه که ما رو توی زمان جلو می بره.
ما گذشته رو تبدیل به آینده می کنیم
اون هم با قدرت نیروی خودمون.
اما اون روند کاملاً برگشت پذیره.
یادآوری گذشته هیچ فرقی با
تصور آینده نداره.
و هیچ تفاوتی با خود زندگی هم نداره.
می تونم امیلی رو توی آینده به یاد بیارم
و اون اونجا حضور پیدا می کنه.
متوجه منظورم می شی، هرب؟
منظورم رو متوجه می شی؟
بندیگو! بندیگو بندیگو! بندیگو!!
اما این ها روح مبارزه رو به تصویر نمی کشن،
جناب ویلیام.
چرا، می کشن.
برای همین الان معروف شدن.
سریعن، ارزونن، و صد درصد دقیق هستن.
اما جریان نیروش کجاست؟
لویی، شنیدم که همسرت به شدت بیماره.
می دونم که حمایت از مادر و خواهرهات رو ادامه می دی،
که تحسین برانگیزه، لویی، پس من...
متأسفم که باید این رو بگم.
اما ممکنه در حال حاضر، دیگه نتونم
به قدری که می خوام ازت استفاده کنم.
باید مسائل مالی رو مرتب کنم،
و این یعنی باید تصمیمات سخت و عملی بگیرم.
اما نصیحتم به تو اینه،
زمانی که برات مونده رو با همسرت بگذرون،
چون وقتی از دنیا بره...
برات دردناکه.
این چند هفته خیلی ارزشمندن، لویی.
متوجه می شی؟
- .بیا، پیتر - بیا، پیتر .
از پله ها بیا بالا، بیا.
- .فکر کنم داره میاد - پیتر .
پیتر؟
پسر خوب.
آفرین، پیتر.
- .آفرین پیتر - آفرین .
بریم قدم بزنیم. آره.
- .بعد از شما - ممنون .
فکر کنم پیتر درخت های بلوط رو دوست داره.
آها.
- فوق العاده ن، نه؟ - آره .
هزار سال عمر می کنن.
سیصد سال رشد می کنن.
سیصد سال زندگی می کنن.
و سیصد سال می میرن.
اوه، همین خوبه.
به نظر سرزنده میاد پیتر حالا دوستش داره..
نه، پیتر؟
نیروی زندگی.
جریان نیرو رو حس می کنم.
می تونی حسش کنی؟
اینجا جای ماست.
اینجا جاییه که می مونم، لویی.
هر وقت که بهم نیاز داشتی.
موش شکم پُر برای ناهار می خوای،
خانم وین؟
نه، ممنون، پیتر.
شخصاً زیاد موش دوست ندارم.
کیک گنجشک؟
راستش رو بخوای، گنجشک هم به دلم نیست.
- .کمی گوشتش سفته - اوه .
- ...شاید یه تیکه از - اوه، می تونی بس کنی، لطفاً؟
امروز اشتها ندارم کمی خسته م..
چی شده؟
سرطان دارم، لویی.
درد زیادی دارم.
آماده ای؟
بستگی داره چی می خوای بهم نشون بدی.
بفرما!
اوه، لویی.
کی این ها رو کشیدی؟ جناب ویلیام این ها رو دیده؟
جناب ویلیام این ها رو ندیده این ها برای تو هستن، امیلی..
- .خب، حتماً باید نشونش بدی - چرا؟
جناب ویلیام که به پیتر اهمیت نمی ده، می ده؟
بعلاوه، من باید...
باید زمان بیشتری با تو بگذرونم، تا هنوز...
من اونی هستم که مریضه، لویی.
سعی نکن تو هم توش غرق بشی.
جناب ویلیام!
جناب ویلیام! ووهو!
جناب ویلیام!
ووهو جناب ویلیام!!
ببخشید.
ببخشید، آقا.
- !آهای - وو !
آهای! وایسا!
آهای!
اینجا فقط مخصوص طبقه های مرفهه!
ببخشید که به اون اجازه ی ورود ندادن سعیم رو کردم..
تغییر چهره ی گول زننده ای نبود، نه؟
باید توی خونه استراحت کنه.
فکر خودش بود.
«خبرهای گربه ای»
همم.
«شیر»
خیلی عذر می خوام اگر وقتتون رو تلف کردیم، جناب ویلیام.
آره.
دو صفحه رو توی نسخه ی کریسمس علامت گذاری کردم.
برای چیزهای غیر جدی جشن کنار گذاشته شدن.
یه چیزی که روحیه ی خواننده ها رو شاد کنه.
دوست دارم اون ها رو پر از گربه کنی.
پر از... گربه؟
آره. پر از گربه.
فکر نمی کنید شاید یه تصویر از یه سگ بامزه
برای خواننده هاتون مناسب تر باشه؟
قبلاً سگ دیدم.
و تو چیز جالبی از گربه ها رو به تصویر می کشی، لویی.
شاید چون خود تو هم یه جورایی مرتد هستی.
اگر می شه بگم، طرد شده.
نمی دونم چطور تونستی تصاویری به این شادی رو
توی زمانی به این تاریکی...
به تصویر بکشی.
کریسمس مبارک.
اخبار تصویری لندن!
طی طول تاریخ،
گربه ها به عنوان خدایان عرفانی پرستش می شدن
و همچنین به عنوان یار پلید سحر و گناه شناخته شدن.
اما فکر می کنم تو تنها کسی هستی که تا حالا
دیده که اون ها در واقع بانمک هستن.
اون ها بامزه و بغلی ان.
و تنها.
بفرمایید.
صبحونه ی مخصوص سال نو برای شما، خانم وین.
نگران نباش، پیتر.
تخم مرغ هات رو فراموش نکردم.
ممنونم.
«سال 1891»
جلد مخصوص لویی وین توی اخبار تصویری لندن!
بیاید بگیرید اخبار تصویری لندن!!
در سال های آتی،
لویی کوله بار غمش رو
زیر تعداد بسیار زیادی از عکس های گربه دفن کرد.
تقریباً بدون فهمیدن این که،
به موفقیت به شدت بالایی رسیده
و دید مردم رو کاملاً نسبت به
گربه ی ناچیز تغییر داده.
نگاه کنید! خودشه لویی وین!!
گربه هات طرفدارهای زیادی برات جور کردن، وین.
تبریک می گم.
می گه ممنون، اما زیاده روی نکن.
مشکلی که ندارید برای بقیه هم کار کنم، نه، جناب ویلیام؟
اوهو، همین اخلاقته
که تو رو به شهرت رسونده، پسرم.
اوه، یه تلگراف از خانم جودیث شنتون داشتیم
از انجمن ملی گربه ها.
دارن یه رقابت گربه ای برگزار می کنن
و می خوان تو داورش باشی.
خیلی فوق العاده ست که بشه چنین
فرد مهربونی رو ملاقات کرد، آقای وین.
شنیدم طبقه ی مرفه هم حالا دارن به عنوان حیوون خونگی، گربه نگه می دارن.
- .همم - و خیلی هم خوشتیپ هستید .
از سطح دانشتون شگفت زده شدم، واقعاً.
هر چند باید اقرار کنم نظریه ی شما درباره ی این که گربه ها،
دوست دارن رو به شمال باشن رو درک نمی کنم.
آره، گربه ها همیشه ترجیح می دن به سمت شمال باشن و راه برن،
به خصوص روی دیوار، اگر توجه کنید.
سبیل هاشون مثل آنتن عمل می کنه،
که به سمت قطب مثبت زمین جذب می شن.
نشانه های روی پوستشون
از جریان ارثی گربه سانی شون بهشون می رسه.
این حیوون بخصوص ممکنه
به مادر مادربزرگش یه صاعقه خورده باشه،
از روی نشونه های خط های تیزش می شه دید.
- .جالبه - جریان نیرو، از روی سر ،
از میان بدن تا خود دم.
گربه ها رساناهای فوق العاده ی جریان نیرو هستن.
ظاهرشون همین الان هم در حال تغییره
در حالی که خانگی تر و هوشمندتر می شن.
چشم هاشون و سرهاشون بزرگتر می شه
چون مغزهاشون رشد می کنه.
رنگشون آبی می شه.
در نهایت، روی پاهای عقبشون می ایستن
و با زبان خودمون باهامون صحبت می کنن.
خدایا اصلاً نمی دونستم انقدر پیچیده ست..
گفتید رنگشون آبی می شه؟
- .بله. البته - وای .
خب، آقای وین، به لطف شما،
ما گربه دوست ها از سایه بیرون اومدیم
و بالاخره می تونیم آزادانه با بچه های گربه سانمون
جشن بگیریم.
می خوام ازتون تشکر کنم.
اوه، ببخشید.
آره. دستتون داخلش.
رئیس جدید انجمن ملی گربه ها.
«انجمن ملی گربه ها، لندن، دتفورد»
فکر می کردم همه ی پول رو خرج چیزهای مجلل کرده باشی.
چون مشخصه که خانواده ت رو فراموش کردی.
اما توی آلودگی و آشوب زندگی می کنی!
- !داد نزن، کارولاین - داد نمی زنم، کلیر !
دارم با شدت براش توضیح می دم.
یه جنازه آورده داره یه شاهین می خوره..
پولش کجا رفته؟
ما بدهی های زیادی داریم، لویی.
دارن روی سلامت مادر تأثیر می ذارن.
- همه ی پولش کجا رفته؟ - حق امتیاز عکس ها رو نگرفتم .
خدای من.
- .خدای من، کمکمون کن، لطفاً - این یعنی چی؟
یعنی مردم تمام کشور عکس هاش رو چاپ می کنن
و یه قرون هم به خودش نرسیده.
مشخص شد چرا مثل یه خوک زندگی می کنه.
و بوی تعفنش غیرقابل تحمله.
بعضی از کارهای اصلی رو به جای پول پرداخت کردم.
پس، در واقع، خودشون تبدیل به
یه جور واحد پول شدن.
به آرایشگر، خب، کلی عکس گربه ی در حال رقص دادم،
و حالا تا آخر عمرم اصلاح مجانی می گیرم.
تو که بچه نیستی، لویی!
بزرگ شدی.
تو یه مردی.
پدر و مادرمون خیلی برای شهرتمون تلاش کردن.
تلاش کردن تا ثروتی برای بچه هاشون بسازن،
و تو اون رو روی گربه های پست به هدر دادی!
و با یه رابطه ی عاشقانه ی خودسرانه و نافرجام و نادرست.
خانواده مون رو با خودخواهیت نابود کردی
و توهم های بچگونه ت رو ادامه می دی
که ما رو توی فقر نگه داری.
آبرومون به خاطر تو رفت، لویی.
- .از عمد این کار رو نکردم - از عمد چه کاری نکردی؟
از عمد ازدواج نکردی؟
هیچ کس بهم نگفته بود باید حق امتیازشون رو بگیرم.
جناب ویلیام چی؟ اون باید بهت می گفت.
الان چند وقته جناب ویلیام رو ندیدم.
- .دارم برای کسایی دیگه کار می کنم - ما هیچ پولی نداریم، لویی .
و ماری بیچاره...
چی؟
بهش بگو.
چه اتفاقی افتاده؟
ازم متنفرن، لویی.
نقشه می کشن، می خوان من رو بکشن.
- .نمی خوایم تو رو بکشیم - دروغگو !
می خوان بندازنم بیرون، چون رفتم دوست پیدا کردم.
با دوست هام رفته بودیم قبرستون.
و می خندیدیم.
فقط حسودی می کنن، چون من خوش گذروندم.
می گن به عنوان مجازات سرپیچیم جذام گرفتم.
از سن ازدواج همه شون گذشته.
می گن تقصیر توئه به خاطر خانم ریچاردسون..
اما به خاطر اینه که زشتن
و دروغگوئن، و دسیسه چینی می کنن.
ماری، چطوره بیای پیش من بمونی؟
- .و می تونی با گربه ها بازی کنی - نه، نه، نه، نه، گربه نه .
سمی هستن و بیماری دارن.
و من همین الان جذام دارم.
ازم جداش کن، لویی ازم جداش کن!!
ازم جداش کن ازم جداش کن!!
درست می شه همه مون پیشت می مونیم..
بعد از این که یه پزشک محلی تشخیص داد
اسکیزوفرنی داره،
خانواده ی وین تمام تلاششون رو برای
ماری بیچاره انجام دادن.
اما لویی نمی دونست باید چه کاری بکنه،
پس برای مشورت پیش یه دوست قدیمی رفت.
«اخبار تصویری لندن»
چندین ملک توی
روستای وست گیت سمت دریا دارم.
قابل زندگی هستن
و هر چقدر که بخوای می تونی اون جا بمونی،
با مبلغ پایینی، با یک شرط،
- .خانواده ت رو همراهت ببری - من ...
نمی تونم این کار رو بکنم، جناب ویلیام.
به خصوص بعد از این که این همه بی وفایی کردم.
نقاش های زیادی توی فهرستم دارم، آقای وین.
- .خودت رو دست بالا نگیر - پس، چرا، جناب ویلیام؟
چون برخلاف خلق و خوی غیرعادیت
و ضعف های به شدت عجیبت،
توی این دنیای بی رنگ،
مقاومتی نشون دادی که من تحسین می کنم.
و اگر می خوای بدونی،
شادی زیادی با تصاویرت برای من به وجود آوردی.
تصاویر گربه ها؟
آره.
اما اون ها فقط گربه نیستن، نه؟
تو مرد شجاعی هستی، لویی،
اما نمی تونی خودت به تنهایی ادامه بدی.
به نظر من ماری نیاز به تغییر مکان داره.
لباس های تازه، غذای مناسب، قدم زنی سرزنده.
- .ممنونم. همون جا - بله، قربان .
- !لویی - سلام! سلام !
- .فوق العاده ست، لویی - به کلبه ی بندیگو خوش اومدید .
«کلبه ی بندیگو»
کارولاین، خوش اومدی.
لویی، خیلی دوست داشتنیه.
به کلبه ی بندیگو خوش اومدی، مادر.
- .اوه، بندیگو - بندیگو .
عالیه.
خدایا به ما برکت بده، برای این ها، نعمت های تو،
که می خواهیم دریافت کنیم از لطف تو...
آفرین، پیتر بهشون نشون بده چطور بخورن..
رفتار خیلی خوبی بود نینا، سعی کن آروم تر بخوری..
خیلی کوچیکی که انقدر سریع بخوری.
بشقابت رو بهم بده.
فلیسی، بشقاب.
خوبه، آفرین.
می تونیم فردا بریم قدم بزنیم،
لباس های قشنگ بپوشیم و به مردها لبخند بزنیم.
- .فرار می کنن - فرار می کنن؟
من که نمی خوام فرار کنم تازه اومدیم..
خب، باید دنبال چی بگردیم؟
- .یه نویسنده - وای، نه .
که برای روزنامه می نویسه.
نه. یه دکتر.
من موی تیره دوست دارم.
- .موی تیره - موی بور .
نه، قابل اعتماد نیستن.
بالشت رو بده من، جوزفین!
به نظرم هنوز بهتره کنار پاهات باشه.
خوب بود.
موفقیت. یه بار دیگه نوبت منه.
جمعش کنیم؟
- .بشقاب - آفرین .
- .کمی مجللن - اوه .
آره، نندازشون، لطفاً.
فلیسی، چاقوی بهتری پیدا نکردی؟
- چرا؟ - چون این یکی تیز نیست .
خیلی خب.
یا چاقو تیزکن بیار.
من می رم کیک رو میارم.
«در پرورشگاه»
«کتاب پرورشگاه لویی وین»
«بابا گربه، لویی وین»
لویی؟
خیلی خب، چیزی نمونده، پیتر.
(پیتر: کجا داریم می ریم؟)
فکر کنم به زودی باید بایستیم.
- خسته شدی؟ - کمی خسته م .
لویی؟
- .ناهار - بیا .
- .بیا غذا بخور - بیا .
فکر کنم می خواد جریان نیرو رو منحرف کنه.
اوه، دوباره.
«سال 1900»
ولم کنید! ولم کنید!
نه، گفتم ولم کنید!
بذارید برم!
خواهرهاش چند سال دیگه گذروندن
بدون این که حتی یه خواستگار داشته باشن،
و علیرغم پیشنهاد شاد جناب ویلیام،
وضعیت ماری بهتر نشد.
- .دکتر الفیک - خانم وین .
بعد از ازدواج فاجعه بار تنها پسرشون،
این که یکی از اون ها حالا رسماً
یه دیوونه ی آشوبگر بود،
وضعیت اجتماعی خانواده رو بدتر کرد.
- .ممنونم، دکتر - موفق باشید .
و بعد، معلم بزرگ و بهترین دوستش،
پیتر پیر و عزیزش، فوت کرد.
مثل یه خفاش آشفته توی اجاقی سوزان،
قلب لویی آشوبی نالان ودر حال مرگ بود.
چندین سال بدون توقف ناله کرد،
اما همزمان،
اکتشاف جدیدی انجام داد،
این که هر چه بیشتر زجر می کشید،
آثارش زیباتر می شدن.
متوجه شد که خاطراتی که هنوز از
همسر عزیزش امیلی، و پیتر عزیزش به یاد داشت
تبدیل به رساناهایی قدرتمند
برای اون جریان نیروی مرموز توی هوا شدن
که تا به حال نتونسته بود مهارش کنه.
- آقای وین؟ - همم؟
می دونید به چه دلیل احضار شدم؟
حدس می زنم برای اینه که
به ما بگی حال ماری توی آسایشگاه چطوره.
یا اون، یا برای مطالعه م روی تکامل عصبی گربه هام.
بریجت تقریباً داره حرف زدن یاد می گیره، نه، بریجت؟
متأسفانه، نه، آقای وین اما حالا که پرسیدید.،
ماری به نظر اخیراً خیلی بهتر شده.
خیلی از شنیدنش خوشحالم.
چون روی یه اختراع رواندرمانی کار می کردم
که می خواستم نشونت بدم.
- .یه لباس برقیه - یه لباس برقی؟
لباس تمام تنه از مس و فولاد صیقلی ساخته شده..
و به یه موتور مکانیکی بزرگ وصل شده
که جریانی مثبت رو از توی
سیستم عصبی به مغز منتقل می کنه،
و تمام افکار مضر رو درمان می کنه
و مشکل روانی رو کاملاً از بین می بره.
می خوای بهش نگاهی بندازی؟
- .نه، ممنون، آقای وین - حیف شد .
فکر می کنم احتمال خیلی بالایی هست
که بتونه بیماری ماری رو کاملاً درمان کنه.
آقای وین، من به اینجا احضار شدم،
چون خواهرتون کارولاین نگران سلامتی شماست.
سلامتی من؟ چرا باید نگران سلامتی من باشه؟
فقط کارولاین نیست که نگرانه، لویی.
شنیدم که سفری ترتیب می بینید، آقای وین؟
درسته. نامه های رنگارنگی
به چندین نشریه فرستادم،
شامل چند نمونه ی جدید.
نمونه هایی با تأثیر بیشتر جریان نیرو.
با خوشحالی می تونم بگم ویلیام هرست بزرگ
از روزنامه ی نیویورک امریکن بهم شغلی تمام وقت به عنوان
نقاش مصورشون پیشنهاد داده، با حقوقی بالا.
چرا باید تا نیویورک بری؟ خیلی دوره.
بیش از 5000 کیلومتر.
چون همه تون مدام بهم یادآوری می کنید،
در حال حاضر پول زیادی نداریم.
اینجا خونه ی ما نیست بدهی های زیادی داریم..
و به دلایل زیادی که همه مون
خیلی خوب باهاشون آشنا هستیم،
کار من توی این کشور ارزش مالی کمی داره.
علاوه بر اون، مردم آمریکا
رفتارشون نسبت به گربه ها خیلی عقب افتاده ست.
گمونم درباره ی قرارداد روزولت
و خدمه ش با ژاپن توی روزنامه خوندید.
حالا بچه های ژاپنی در کنار
همکلاسی های آمریکایی شون درس می خونن
و خانواده های مهاجرشون می تونن
آزادانه توی خیابون قدم بزنن اما گربه هاشون چی؟،
توی این موضوع خیلی به این کشور کمک کردم.
حالا باید به گربه های آمریکا کمک کنم.
چه خوب، چه بد، دکتر الفیک، من یه منشورم
و مجرایی برای تغییر جریان نیروی منفی.
توی این زمان پرآشوب،
می خوام لبخند به لب مردم آمریکا بیارم.
تا حالا ندیدم یه آمریکایی لبخند بزنه.
تو تا حالا یه آمریکایی هم ندیدی.
وقتشه که این رو تغییر بدم.
تنها دلیلی که تو اینجایی اینه
که خواهرم گفته به اینجا بیای
چون به شدت حسوده
و از زمان 12 سالگیم همین طور بوده
و هر کاری می کنه تا نذاره من به نهایت توانم برسم.
آقای وین، جای سوال نداره که دچار توهم هستید.
اما توهم خودبزرگ بینی خفیف
دلیل کافی برای بستری کردن شما نیست.
به شدت با رفتنتون به نیویورک مخافت می کنم.
پیشنهاد می کنم برای استراحت اینجا بمونید،
و قبل از این که به مرحله ی بعدی
از زندگی تون برید، درک کاملی پیدا کنید.
اما در نهایت، تصمیم با شماست.
می تونی از خانواده ت فرار کنی، لویی.
اما نمی تونی از غمت فرار کنی.
به دنبالت میاد.
مثل یه سایه ی وحشی.
«سال 1907»
آقا، شما، شبیه به کسی هستید که بخواد
روزنامه ی تایمز رو بخونه.
نیویورک تایمز.
شاتو گوریو عجله کن..
بله، قربان، چشم.
بعد از رسیدن به نیویورک،
لویی بلافاصله متوجه تفاوت واضح
توی ترکیب فضای اطراف شد.
مشخص بود که این یه شهر
با مقدار زیادی جریان نیروئه.
همین الان ببرشون به میز نُه.
بله، قربان.
هر گربه دوستی می دونه که گربه چیزی رو بیشتر از
نشستن روی یه تیکه کاغذ قهوه ای دوست نداره.
گربه ها از خطرات ریزش بار نیروی برق آشنا هستن،
و البته اگر بخواید گربه ای رو مجازات کنید،
فقط کافیه کاغذ رو مچاله کنید تا صدای رعد و برق ایجاد کنید.
- گربه ها دچار روماتیسم می شن؟ - بله، البته خانم سیموندز .
آقای وین، تصاویر گربه هاتون رو به کارکنانمون نشون دادیم.
می خندیدن لبخند می زدن..
بهش بگو آلیشیا بگو دروغ نمی گم..
یکی از تحریرگرهامون بعضی از تصاویرتون رو برای بچه هاش برد،
و گفت دور خونه روی دست ها و زانوهاشون
دور می خوردن و تظاهر می کردن گربه ن.
تظاهر می کردن گربه ن چه بانمک!!
و می خواستن برای تولدشون گربه بگیرن.
معروفت می کنیم شخصیت خاصی داری..
نظرت چیه، آلیشیا، عزیزم؟ تو آقای گربه ای.
- .مرد گربه ای هستی - مرد گربه ای .
- .مرد گربه ایه - مرد گربه ای .
فکر می کنم نوای جالبی داره.
اما از اسم لویی وین خوشم میاد.
به نظرم اون هم نوای خوبی داره.
می تونم یه سوال ازتون بپرسم، آقای وین؟
چرا گربه ها؟
فقط یادت باشه،
همم، هر چقدر هم اوضاع سخت بشه،
هر چقدر که حس کردی داری سختی می کشی...
دنیا پر از زیباییه.
و تو باید اون رو به تصویر بکشی، لویی.
باید نگاه کنی.
و اون رو با هر تعداد آدمی که می تونی تقسیم کنی.
حالت خوبه، آقای وین؟
سبیل هاش با نوازش لطیف باد ارتباط پیدا می کنن،
یا پاشش خیس بارون الکتریکی.
و شب، من صدای بیسیم رو بالا می برم،
به امید این که بتونم سرنخی از جریان نیروی هوا دریافت کنم
که از زندگی بعد از مرگ میاد،
که بفهمم چطور این نهضت رو ادامه بدم؟
چون امیلی بود که ماهیت واقعی
گربه ها رو به من یاد داد.
ارزش واقعی گربه ها رو.
فقط از طریق درک گربه ها،
اون ها درک نشدن و باهاشون اشتباه رفتار شده،
بدون هیچ دلیلی جز قضاوت کورکورانه،
فقط از این طریق به درک انسان ها رسیدم.
این که چطور همه مون با نوعی نیروی پلید، فاسد شدیم.
فقط از طریق تلاش اون هایی که
موهبت تغییر اون رو دارن،
می تونیم شکستش بدیم.
بدون تغییر، گونه ای سقوط کرده و بدون آینده هستیم،،
حیوانی که تنها غریزه ش نابودیه!
لویی عزیز.
بعد از مبارزه ای طولانی و شجاعانه با آنفولانزا،
مادرمون امروز ساعت 11:36 فوت کرد.
حتی توی هفته های قبل از مرگش با روش خودش زندگی کرد،،
و با داستان هاش درباره ی پدرمون
و زمانشون به عنوان عشاق جوان توی لندن، سرگرممون کرد.
می گفت که چقدر دلش برای تو تنگ شده
اما درک می کرد که برای کمک به خانواده
به این سفر رفتی.
حقیقت مسائل مالی مون رو بهش نگفتم.
اما، لویی، الان دارم برات نامه می نویسم
چون ازت می خوام به خونه برگردی.
می دونم اختلاف نظرهایی داشتیم،
اما داریم پیر می شیم.
و مدت خیلی زیادی از ما دور بودی.
میو، ها، ها، ها.
خواهرت، کارولاین.
بامزه ست بامزه ست..
سلام؟
بذارید بیام بیرون!
اینجا امن نیست!
کمک! داریم غرق می شیم داریم غرق می شیم!!
کمکم کنید، خواهش می کنم!
خواهش می کنم، کمکم کنید کمکم کنید! کمکم کنید!!
خواهش می کنم خواهش می کنم!!
مامان! بابا!
کمکم کنید! کمکم کنید کمکم کنید!!
کمکم کنید!
فقط یادت باشه...
مامان!
بابا!
کمکم کنید! خواهش می کنم!
دارم غرق می شم!
«سال 1914»
حق دارید که امید داشته باشید
اینجا جاییه که بخت آقای وین تغییر می کنه.
اما متأسفانه چند سال بعد از مرگ مادرش،،
ماری بیچاره نیز به چنگ آنفولانزای ترسناک افتاد.
و در اون زمان قلب زهوار در رفته ی دوست و استادش،
جناب ویلیام اینگرام سخاوتمند،
بالاخره تسلیم نقرس شد.
لویی به نشون دادن ناتوانی
توی مدیریت مالی ادامه داد،
و خانواده بیشتر از همیشه
توی ماسه ی روان بدهی هاشون فرو رفتن.
و سپس، وقتی یک روز سعی داشت
از یه اتوبوس در حال حرکت پیاده بشه،
با سر به زمین افتاد و وارد کمای عمیقی شد
و الهامی از سال 1999 رو به چشم دید.
با تعجب همه، گربه های شانس آینده ایش،
به موفقیت بزرگی رسیدن
و از تمام اروپا براشون سفارش اومد.
اما همزمان،
جریان نیروی منفی در تمام جهان
به سطحی بحرانی رسیده بود
و فشارهای نظامی تبدیل به وضعیت جنگی شدن.
چندین ماه به طور خستگی ناپذیر کار کرده بود،
اما تقریباً تمام محموله ش توسط
یه زیردریایی آلمانی توی دریای شمالی از بین رفت.
چندین کشتی باری انگلیسی
توسط زیردریایی های آلمانی غرق شدن،
و کالاهایی به ارزش هزاران پوند
به اعماق دریای شمال فرستاده شدن.
گزارشات اولیه نشون می دن که این کشتی ها
توی درگیری گیر افتادن...
لویی؟
کارولاین می خواد تو رو ببینه.
لویی، بشین.
می خوام بدونی که...
می خوام بدونی که خیلی بهت افتخار می کنم.
ششش. ششش.
کافیه لویی، بسه!!
لویی!
بس کن، لویی، خواهش می کنم آروم باش!!
لویی! لویی! لویی! بس کن!
گربه ها به عنوان خدایان عرفانی پرستش می شدن
و همچنین به عنوان یار پلید سحر و گناه شناخته شدن.
اما فکر می کنم تو تنها کسی هستی که تا حالا
دیده که اون ها در واقع بانمک هستن.
اون ها بامزه و بغلی ان.
و تنها.
ترسیده و شجاع.
مثل ما.
توی اون سر عجیبت چی می گذره؟
خیلی بهتر شد.
تو دنیا رو زیبا می کنی.
و گرم و لطیف.
فقط می خواستم قبل از این که دیر بشه ازت تشکر کنم.
من دنیا رو زیبا نمی کنم، لویی.
دنیا زیباست.
و تو هم به من کمک کردی تا این رو ببینم.
شما رو به جایی می برم که بهش می گیم بخش بی نوایان.
برای این که... خب، دلیلش مشخصه.
بهتون اطمینان می دم، با معیارهای حرفه ای
از بیمارها نگهداری می کنیم.
«سال 1925»
امیدوارم به همین خوبی به کمیته ای
که براش داوطلب شدید، گزارش بدید.
من اومدم رفاه بیمارهاتون رو بسنجم، دکتر کوک،
و اداره ی بیمارستانتون رو.
نه فقط از جانب اعضای دیگه ی کمیته
بلکه همچنین از جانب دولت.
پس چیزی رو گزارش می دم
- .که اینجا می بینم - درسته .
مدت زمان متوسط اقامت توی اسپرینگفیلد چقدره؟
موفقیتی توی درمان بیمارها داشتید؟
موفقیت هایی داشتیم.
اما بخشیش به میل بیمار برای
همکاری بستگی داره.
و همون طور که می شه تصور کرد، آقای رایدر،
برای هر فرد از فرد دیگه ای به شدت متفاوته.
لویی وین.
آره. این آقای لویی وین ـه.
ممکنه تصاویر گربه های زیباش رو به یاد داشته باشید
از خیلی سال پیش.
چطورید، آقای وین؟
من... اه... منم.
دن رایدر توی قطار برگشت از اندوور همدیگه رو دیدیم..
من سگ پومرانیای خواهرم همراهم بود....
کلئوپاترا.
کلئوپاترا؟
آره.
نمی دونستم بیمار اینجا هستید، آقای وین.
متأسفانه، عقلش رو از دست داده.
اما تمام تلاشمون رو می کنیم تا مراقبش باشیم.
خیلی ناراحت کننده ست، نه، آقای رایدر؟
به نظر می رسه کاملاً
تسلط به کارش رو از دست داده.
از اینجا خوشتون میاد، آقای وین؟
اینجا گربه ای نیست.
نمی تونم... بیرون رو ببینم.
اوه. حتماً باید برای کسی
مثل شما سخت باشه، آقای وین،
کسی که تمام زندگیش رو صرف بررسی جهان کرده،
ناگهان دیگه نتونه اون رو ببینه.
شکست خوردم.
من...
اون رو ناامید کردم، آقای رایدر.
فکر نمی کنم شکست خورده باشید، آقای وین...
بر اساس حرف هایی که زدید.
به نظرتون چرا امیلی ازتون می خواست
به نقاشی کشیدن ادامه بدید، آقای وین؟
برای کمک به مردم.
برای نشون دادن بهشون.
شاید.
و شکی نیست که اون کار رو انجام دادید.
اما من نظریه ی متفاوتی دارم.
فکر می کنم اون می خواست به نقاشی کشیدن ادامه بدید
تا تنها نباشید.
وقتی نقاشی می کشید، آقای وین با بقیه ی مردم مرتبط می شید،
و بخشی از خودتون رو به اون ها می بخشید،
اما... اون ها هم با شما مرتبط می شن.
و اون جریان نیرویی که توصیف کردید...
که در حضور امیلی احساس می کردید،
من اون رو عشق می دونم، آقای وین.
و اون هنوز اینجا حضور داره.
با کمک خواهران وین،
آقای رایدر جسور تصمیم گرفت خیریه ای برای
حمایت از لویی راه بندازه
تا به قدری پول جمع بشه تا اون رو
به بیمارستان راحت تری خارج از شهر ببرن،
جایی که به بیمارهاشون اجازه بدن
برای آرامش، گربه نگه دارن.
طرفدارهای وین بهشون ملحق شدن
از سر تا سر کشور،
و حتی از طرفدارهای
پرنفوذتری کمک گرفتن،
مثل نویسنده ی نامدار اچ جی ولز،
که از جانب خیریه ی لویی وین
دادخواستی ملی طرح کرد.
لویی وینِ هنرمند، گربه ها رو به نام خودش کرد.
روش گربه ای رو اختراع کرد.
انجمن گربه ها،
یه دنیای گربه ای کامل.
گربه هایی که مثل گربه های لویی وین نیستن و زندگی نمی کنن
از خودشون خجالت می کشن.
اما حالا،
حالا که به انتهای زندگی خودش نزدیک می شه،
آقای وین و خواهرهاش به شدت نیازمند
کمک خیرخواهانه ی گربه دوست ها
و مردم درستکار دنیا هستن.
«به خیریه ی لویی وین کمک کنید»
برای لویی وین،
جریان نیرو چیزی نبود که برای درست کردن
نون تست یا روشن کردن چراغ حمام استفاده می کنیم.
چیز بزرگتری بود،
چیزی که به قدری خارق العاده و عجیب بود
که ذهن انسان به سختی می تونست اون رو درک کنه.
نیرویی طبیعی و مرموز که گاهی،
می تونست درخشش اون رو توی آسمون احساس کنه،
و کلیدی بود برای مهم ترین و نگران کننده ترین
رازهای زندگی.
نگاه کن.
«این داستانی حقیقی ست»
لویی وِین هنرمند
گربه ها رو به نام خودش کرد.
روش گربه ای رو اختراع کرد،
انجمن گربه ها،
یه دنیای گربه ای کامل.
گربه هایی که مثل گربه های لویی وین نیستن و زندگی نمی کنن
از خودشون خجالت می کشن.
اما این چیزی نیست که اهمیت داره.
چیزی که مهمه اینه که لویی وین زندگیش رو وقف این کرد
تا زندگی های تمام ما رو شادتر کنه،
و گربه ای تر کنه.
و با این کار، بدون شک گربه ها رو وارد جامعه کرد
و دنیای ما رو به جای بهتری تبدیل کرد.
جدا از تعصبات اجتماعی عجیبش،
و این که همه چیز بوی تعفن می داد،
انگلیس دوران ویکتوریا همچنین سرزمین نوآوری
و اکتشافات علمی بود.
بسیاری از بهترین دانشمندان دنیا
در عمق ماهیت نیروی برق تفکر می کردن،
تا قدرت اون رو برای استفاده های عملی مهار کنن.
اما برای لویی وین جوان جریان نیرو چیز دیگه ای بود،،
چیزی که به قدری خارق العاده و عجیب بود
که ذهن انسان به سختی می تونست اون رو درک کنه.
نیرویی طبیعی و مرموز که گاهی،
می تونست درخشش اون رو توی آسمون احساس کنه،
و کلیدی بود برای مهم ترین و نگران کننده ترین
رازهای زندگی.
ارائه شده توسط سایت مووی شو مترجم: مرتضی
«سال 1881»
«نمایش سالانه ی حیوانات اندوور»
لطفاً حیوانات خودتون رو آروم نگه دارید.
ببخشید، اه، ممـ... ممنون...
ممنونم.
اوه. تو یه نقاشی؟
آره، برای پول نقاشی می کشم.
در حال حاضر روی چندین اختراع هم کار می کنم.
گمونم از نمایش حیوانات اومدی؟
آها.
سر تا پات کثیفه دعوایی چیزی کردی؟.
اه، نه، یه گاومیش یک و نیم تُنی بهم حمله کرد.
اوه. پس تو بودی، نه؟
آره، جریانش رو شنیدم.
چقدر برای کشیدن کلئوپاترا پول می گیری؟
اوه، من... راستش آدم رسم نمی کنم.
اوه، نه. ببخشید. کلئوپاترا.
مم، مم، مم، مم.
آه. خب، اون رو می تونم مجانی انجام بدم.
خیلی لطف می کنی.
معمولاً خواهرم اون رو می بره، اما حالش خوب نیست،
پس امروز به عهده ی منه.
فکر کردم شاید این کار خوشحالش کنه.
راستی، دن رایدر هستم.
سلام.
آره. خوبه.
نقطه ضعفش رو پیدا کن اما نقطه ضعف خودت رو نشونش نده،.
تکون بخور. فکر کن.
خیلی خب، وین، دیگه کافیه.
برای جلسه ت دیر می رسی، دیوونه.
فقط بذار یه بار دیگه بهش حمله کنم.
ضربه ی بندیگو زود باش. برو که رفتیم..
چپ به راست، یا راست به چپ هاهاها.!
خیلی عذر می خوام. ببخشید.
از کارهای احمقانه ت توی نمایش حیوانات
باخبر شدم.
یه فهرست کامل از شکایات اومده
درباره ی این که یه پیرمرد کارهای خطرناکی کرده،
و بی مهابا وارد قفس گاو درازشاخ شده
و به فاصله ی کمتر از سه متر از
بزرگترین و وحشی تیرن حیوونی که
توی منطقه بوده ایستاده.
می خواستم از نزدیک بهش نگاه کنم،
و خب، حس شوخ طبعی خوبی نداشت،
- .این طوری می شه توصیفش کرد - ممنون .
همه می گن که گاومیش ها
- .حس شوخ طبعی خوبی ندارن - ندارن؟
هر بار که بهت پول می دم داستانی رو برامون به تصویر بکشی،
آخرش یه جور آشوب مسخره به بار میاری.
چرا به گاومیشه بادام زمینی پرت می کردی؟
شنیدم بادام زمینی دوست دارن و آرومشون می کنه،
اما جواب نداد.
مشکل گاوهای نمایشی همینه، خیلی مغرورن.
شانس آوردی که خوب نقاشی می کشی، آقای وین،
وگرنه خیلی وقت پیش از هم جدا می شدیم.
و فکر نکن متوجه
وضع ظاهریت نشدم.
اوه، این کار گاومیش نبود، جناب ویلیام.
همین الان از کلاس بوکسی با جم مِیس بزرگ اومدم.
- بوکس؟ - آها .
پس، این رو کِی کشیدی؟
توی قطار. از روی حافظه.
- همه شون رو؟ - آها .
خب، دقیقاً چقدر سریع کار می کنی؟
اوه. الان نشونتون می دم...
همم.
راستش رو بهت می گم، آقای وین.
یکی از سریع ترین و ماهرترین کارکنان نقاشمون
توسط انتشارات حریف ازمون گرفته شد.
به نظرت می تونی از پسش بر بیای؟
خب، آره، مشخصه. آخه...
خب، این کار به نظرم خیلی سخت نیست، جناب ویلیام.
برای پرداخت قبض هام این کار رو می کنم
و برای سیر کردن شکم پنج خواهر گرسنه و
بیش فعالی که باهاشون زندگی می کنم.
البته، تا وقتی ازدواج کنن.
در واقع،
به نظرم این موضوع کمی مشکل سازه.
فکر نکنم درست متوجه منظورم بشی.
بر اساس سرعت و کیفیت کارهات،
و به شرط این که بتونی رفتار مسخره ت رو
از خودت نشون ندی،
بهت موقعیتی دائمی رو توی بخش کارکنان
اخبار تصویری لندن پیشنهاد می کنم.
خیلی لطف دارید، قربان، اما نمی تونم.
چندین اختراع برقی مهم دارم که باید تمومشون کنم
و، در واقع، برای جلسه ای با
هنری وود، یه شاعر نامدار دیرم شده.
- هنری وود؟ - یه آهنگ اپرا نوشتم .
این اپرا نیست، آقای وین.
با معیارهای رسمی حتی موسیقی هم نیست،.
و داستان هم نداره.
فقط بعضی از افکار خودتونه.
اشتیاقتون رو تحسین می کنم،
اما اول باید اصول توازن رو یاد بگیرید.
من... من توازن خودم رو اختراع کردم.
بله، و این ممکنه بخشی از مشکل باشه.
اگر کمکی می کنه،
به نظرم نقاشی کوچیکی که روی جلد کشیدید
نسبتاً زیبا بود.
طی 18 ماهی که پدرش مرده بود،
لویی به طور اسمی، مدیر خانواده شده بود.
کاملاً برای به عهده گرفتن
این مسئولیت های دنیوی جدید نامناسب بود،
اما به عنوان بزرگترین و مردانه ترین فرزند وین،
متأسفانه این وظیفه به اون محول شده بود.
- .عصر به خیر، لویی - آره، عصر به خیر .
- !عصر به خیر - لویی !
آره، سلام. چطورید؟
- اوه، برگشتی؟ - آره، برگشتم، جوزفین .
البته که برگشتم منظورت چیه؟.
لویی، با خانم جوان پولدار مناسبی
اهل همپشر ملاقات کردی؟
نه، نکردم اما یه سری بز، چند تا غاز، و همچنین،
یه گاومیش بداخلاق رو دیدم.
این فایده ای نداره.
با بز که نمی تونی ازدواج کنی، درسته؟
کسی که برای این کار مناسب تر بود
خواهر دوست داشتنیش، کارولاین بود،
که از مادرِ مال دوست و الافشون
ناامید شده بود
و توی سن کمی تصمیم گرفته بود
وظیفه ی مادری خانواده رو به دست بگیره.
دوباره به مسابقه ی بوکس رفتی؟
بهت گفتم، کارولاین، ازم پولی نمی گیره،
چون اون نقاشی از بندیگو رو بهش دادم.
لویی، بعد از شام باهام رقص گروهی تمرین می کنی؟
آه، بالاخره برای به قتل رسوندنم اومدی.
- .فلیسی، ازم دفاع کن، سریع - آماده باش !
نکن باید درباره ی مسائل مالی حرف بزنیم!.
جلسه ت با جناب ویلیام چطور بود؟ راضی بود؟
جناب ویلیام، بیش از حد راضی بود.
بهم پیشنهاد داد کارمند نقاش بشم.
حالا، باید به اتاقم برم.
خدای من گفتی کارمند نقاش؟!
آره، کارمند نقاش، اما قبول نکردم.
ببخشید، چی گفتی؟ چرا؟
همین الان هم خرجمون دو برابر درآمدته
و تازه معلم خصوصی استخدام کردیم.
بهت گفتم اون اتاق رو برای پروژه های ثانویه م نگه دار.
بعلاوه، من می تونم بهشون درس بدم.
تمام موضوعات مربوطه رو می دونم.
نه! تو باید اون بیرون کار کنی!
- .درسته - معلم !
باید بری کار کنی، لویی.
معلم متأسفانه در حال حاضر!
- .به خدمات شما نیاز نداریم - لویی !
ببخشید که اذیتتون کردیم.
معلم؟ معلم؟
وارد اتاق اون زن نشو.
معلم؟
کجایی؟
اون جا نیست؟
کجا... کجایی؟
ششش.
معلم؟ تویی اون جا؟
خانم ریچاردسون، اگر توی کمد باشی،
خیلی ناراحت می شیم.
نیازی به ترسیدن نیست،
اما باید در رو باز کنم.
اوه، به خاطر خدا.
بعد از سه شماره.
سه، دو، یک.
درسته، بله. حالا می فهمم...
آخه، توی اولین ملاقات ها...
چطورید، آقای وین؟
خانم ریچاردسون، از کمد بیا بیرون.
آره، البته اسم من رو می دونید، آقای وین؟.
که توی خونه اسم معلم رو فریاد نزنید.
گمونم مادرتون خوابه این کار زیاد مناسب نیست، نه؟.
خانم ریچاردسون چرا توی کمد بودی؟،
گاهی، بودن توی مکان بسته بهم کمک می کنه تمرکز کنم.
و چیزی مثل شکسپیر، تمامش رو حفظم،
پس از بقیه ی دنیا فاصله می گیرم و توی ذهنم مرورش می کنم.
همه ی این ها خیلی خوب هستن اما داشتم می گفتم،،
من کاملاً به ریاضی و شیمی تسلط دارم...
پس دیگه نباید به من نیازی داشته باشید.
- .پس از اینجا می رم - نه .
خانم ریچاردسون، خواهش می کنم، فقط داره بدخلقی می کنه.
راستش راحت شدم که دیگه مجبور نیستم
- .هر روز ساعت 4:30 بیدار بشم تا درس ها رو حاضر کنم - 4:30؟
کمی نگران ادبیات یونان باستان بودم.
استفاده ی هومر از وزن اشعار
اون رو کمی سخت می کنه، نه؟
با اون وقفه های ظریف.
حالا شک ندارم که با وجود اطلاعات شما
خیلی بهتر یاد می گیرن.
راستش، خانم ریچاردسون، داشتم فکر می کردم به خودم قول دادم،
اختراع چرخه ی مداومم رو تا آخر ماه به پایان برسونم،
و اگر به خواهرهام توقف های ظریف رو یاد بدم...
- .وقفه ها - دقیقاً همون .
دیگه وقتی برام نمی مونه.
پس، ازم می خواید بمونم؟
خانواده ی همسر بیچاره م ویلیام،
توی استافوردشر بیرونش کردن.
- .همه شون پروتستان بودن - تره فرنگی .
اسم شهرشون تره فرنگیه، خانم ریچاردسون.
- بامزه نیست؟ - خیلی خنده داره .
اون جا این طوری صحبت می کنن.
می دونی، می خواست کاتولیک باشه،
اما باباش بهش اجازه نمی داد پس اون هم فرار کرد،.
- .چقدر هم کاتولیک شد - ششش، ماری .
- چطور باهاش آشنا شدی؟ - به نظرم خیلی بامزه بود .
توی کلیسا.
من ملیله کاری می کردم...
اوه. داری سنگین می شی برای کلیسا..
و اون هم خانواده ش تاجر ابریشم بودن.
پارچه فروش بود.
و پدر خودم...
می دونی، من فرانسوی هستم.
خودش رو به شکل یه زن درآورد
و قاچاقی به انگلیس اومد.
خانواده ی دردسرسازی هستیم،
خانم ریچاردسون.
می شه بهمون گفت خانواده ی پر شیطنت.
این سه تا حسابی پدرت رو در میارن.
و شما دو تا، دیگه وقتشه برای خودتون
شوهرهای خوبی پیدا کنید این طور نیست؟،
پیدا می کنیم، مادر، به زمان مناسبش.
خب، یه مرد کلاه به سر و سبیل داری
توی اتوبوس بهم نگاه می کرد.
سبیلش خیلی بزرگ بود
و ابروهای پر پشتی داشت.
آره، خیلی پرپشت بود.
مثل یه گنبد بودن، اما...
خب، خیلی داشت بهم نگاه می کرد.
خجالت آوره.
- به نظر پولدار بود، جوزفین؟ به نظر پولدار بود؟ - مادر .
جوزفین قراره با مردی
با سبیل بزرگ ازدواج کنه.
کارولاین، ممکنه برادری داشته باشه.
خانم کارولاین.
از همه چیز راضی هستی، خانم ریچاردسون؟
خیلی زیاد.
چرا این رو می پرسی؟
هیچی، فقط می خواستم بگم،
اگر اتاق رو دوست نداشتی،
خوشحال می شم اتاقم رو باهات عوض کنم.
این کار لازم نیست خیلی راحتم..
البته، فقط نمی خوام حس کنی... راحت نیستی.
که توی یه طبقه...
با یه مرد هستی.
چرا باید احساس ناراحتی کنم؟
خیلی خب.
لطفاً وسایلت رو مرتب نگه دار.
به عنوان نمونه ای برای خواهرهام اینجایی.
البته راستی، خیلی خوب باهاشون رفتار می کنی..
باید کار سختی باشه که بزرگِ جمع باشی،.
خب، بزرگ هستم دیگه پس زیاد سخت نیست،.
چرا یه سنگ تو دستته؟
زیاد سفر می کنم،
پس دوست دارم با خودم چند تا سنگ از شروزبری بیارم،
جایی که بزرگ شدم کمکم می کنه حس کنم توی خونه هستم..
چطوره این یکی دست تو باشه؟
خوب بخوابی...
خانم ریچاردسون.
- .صبح به خیر - صبح به خیر .
لویی یاد گرفته بود با حرکت مداوم،
آشوب توی ذهنش رو آروم کنه،
و برای سال های زیادی از خودش راضی بود که
بدون تفکر علایق متعددش رو دنبال می کرد،
به عنوان مدرس هنر ناموفق، موسیقیدان ناموفق،
مخترع و سرگرمی جویی مشتاق،
و البته، نقاش پاره وقت.
اما چیزی که هرگز در نظر نگرفته بود،
علیرغم فشار مداوم برای پیدا کردن همسری جوان،
احتمال این بود
که زمانی زندگی عاشقانه ای داشته باشه.
پس، زمانی که احساس سوزانی توی سینه ش به وجود اومد،
و توی دنده هاش جرقه زد،
فکر کنم می شد گفت که آقای وین معصوم
واقعاً نمی دوست چی داره به سرش میاد.
بهش شک کرده بود، اما از کجا می تونست بفهمه
که این احساساتش پاسخ داده می شن؟
لب شکری زشتش چی؟
که با سبیلش اون رو به دقت مخفی کرده بود؟
از نگاهی نزدیک تر،
دختره قطعاً متوجه این نقص تأسفبار می شد
و فرار می کرد.
یا شاید، خوشحال نمی شد وقتی می فهمید
بر خلاف ظاهری شاد و سرزنده،
ذهنش گردبادی تاریک و پر تلاطم
از اضطراب های فلج کننده و کابوس های مداومه.
و البته فراموش نکنیم همسایه های خبرچین،
که به نظر همه شون نامناسب بود که یه معلم فرومایه
وارد چنین رابطه ای توی طبقه ی متوسط جامعه بشه.
توجه کم امیلی ریچاردسون به
حریم خصوصی کارفرماش
همین الان هم توجه
خانم دوفرین فضول رو جلب کرده بود،
کسی که از همه جهت،
خبرچین ترین آدم این سمت رودخونه ی تیمز بود.
این ها کافی بودن که نشون بدن،
موانع خیلی زیادی بین
لویی و امیلی قرار داشت.
و توی دنیایی متفاوت ممکن بود تصمیم بگیره،
مزاحم شنای روزانه ی جناب ویلیام اینگرام
توی استخر ترکی ایزلینگتون نشه.
آها. صبح به خیر، آقای وین.
صبح به خیر، جناب ویلیام.
اغلب اینجا نمی بینمت.
برای صحبت با شما اومدم.
- یه لحظه وقت دارید؟ - بله، البته، لویی .
فقط بذار ورزش صبحگاهیم رو تموم کنم.
بله، البته.
راستش، حالا که اینجام، بهتره خودم هم کمی ورزش کنم.
مراقب باش مراقب باش، لویی!.
اوه لویی؟!
پس سر عقل اومدی، مرد جوون.
چرا ناگهان نظرت رو عوض کردی؟
خب، ما یه معلم برای تدریس به خواهرهای کوچیکترم استخدام کردیم.
- یه معلم؟ - همم .
آه، و تو نمی خوای چون نمی تونی بهش پول بدی
بره پیش یه خانواده ی دیگه.
یه چیزی تو اون مایه ها، آره.
خب، با حداقل دستمزد شروع می کنی،
به عنوان معیار کار، اما ثابته.
و فعلاً متأسفانه نمی تونیم برای تعطیلات
و خرج های اضافه بهت پول بدیم.
با این شرایط راضی هستی، آقای وین؟
خوبه.
قدم، قدم. حمله.
- .حمله - قدم، قدم .
- .قدم، قدم، حمله - حمله، خوبه .
آماده!
- !آماده - آماده !
کارولاین، می تونم شمشیربازیم رو بهت نشون بدم؟
الان نه.
- .آماده - لطفاً مؤدب باشید، دخترها .
خانم وین، برای پیانو زنی بهمون ملحق می شی؟
خوشحال می شم باهاتون برای پیانو زدن بیام.
بیاید چیزهایی که تمرین می کردیم رو نشونشون بدیم.
هر بیکار پول نیازی توی لندن این رو می دونه.
- .نباید قبول کنی - باهاش چونه نزدی؟
- مگه چیزی بهت یاد ندادم؟ - من ازش راضی ام، هرب .
راستش، دیگه واقعاً باید برگردم.
باید روی اختراع چرخه ی مداومم کار کنم.
ولش کن، احمق هیچ کس نمی دونه چی هست..
انقدر ضدحال نباش اگر راضی هستی، همین مهمه..
ولی، سرت کلاه گذاشته پس این رو درک نمی کنم،.
اما بیا کمی خوش بگذرونیم سه هفته ست که ندیدمت..
زیادی با اون خواهرهای عجیبت وقت گذروندی.
تو کارمند نقاش بزرگترین روزنامه ی لندن هستی.
الان فقط به یه مقدار عشق نیاز داری
و یه زن زیبا از طبقه ی مرفه.
قضیه ی فیل مِی همینه، مرد مرموز.
همیشه یه عده زن جوون دور و برشن.
نمی تونیم بدون تو موفقیتت رو جشن بگیریم.
بعداً می تونیم به رقص بریم؟
اگر تو باشی، می ریم. همین رو می دونم.
- .هستم - زود باش .
ششش!
ساکت باش.
اوه. خیلی ساکت بودم.
ماری داره کابوس می بینه.
اوه.
توی حال خودت نیستی.
شاید کمی جشن می گرفتم..
کار رو قبول کردم...
از جناب ویلیام.
خوبه.
حالا برو بخواب.
کارولاین لرزش حس می کنم..
- .چیزی نیست - می ترسم .
- .من اینجام. همین جام - می ترسم، کارولاین .
مشکلی نیست فقط برادر احمقمونه.
که روی پله ها تلوتلو می خوره.
ششش.
سعی کن به یه چمنزار یا نسیم فکر کنی.
آروم باش، ماری، آروم باش.
نفس بکش.
اه، عصر به خیر.
- !نه - چی؟
- .برو گم شو. برو گم شو - آره. چی؟ چرا؟
- منظورت از چرا، چیه؟ - نمی ...
آره، البته. آره، ببخشید.
چیکار می کنی، آقای وین؟
- .می خوای چیکار کـ... متوجه نمی شم - برو بیرون !
درسته، آره، ببخشید، عذر می خوام.
من برای شما کار می کنم آقای وین اما انتظار ندارم،
مجبور باشم اومدنت دیروقت به اتاقم رو تحمل کنم
در حالی که دارم...
خب، مهم نیست چیکار می کردم، نه؟
آره، عذر می خوام. درسته.
فقط، خواهرهای زیادی دارم
و گاهی فراموش می کنم که...
نقاشی می کشیدی؟
به تو مربوط نیست، آقای وین.
اما آره، اگر می خوای بدونی.
فردا با دخترها درس نقاشی دارم،
و شما وین ها هنرمندهای بزرگی هستید
پس احتمالاً باید خودم رو آماده کنم، همین.
که این طور.
خب، من، امم...
خب، فقط می خواستم به تئاتر دعوتت کنم.
«طوفان شکسپیر»
به عنوان یه سفر علمی،
با فلیسی، کلیر و ماری.
دوباره عذرخواهی می کنم، خانم ریچاردسون متأسفم..
به شدت خجالت زده شدم.
فقط مشتاق بودم تا این ایده رو بهت بگم
فقط نمی خواستم فکر کنی تمام مدت باید
توی خونه گوشه گیر باشی، همین.
فکر می کنم ایده ی خیلی خوبیه.
فقط بار بعد که برای دیدنم اومدی، لطفاً در بزن.
البته.
- چیزی خنده داره، آقای وین؟ - نه، اصلاً .
اصلاً.
شب به خیر، امیلی.
شب به خیر، آقای وین.
خانم ریچاردسون؟
بله؟
وقتی بحث نقاشی باشه،
فقط یه قانون هست که واقعاً باید یاد بدی.
و اون نگاه کردنه.
مامان! بابا! کمکم کنید!
دارم غرق می شم دارم غرق می شم!!
خیلی زشتی! زشتی!
به اینجا تعلق نداری به هیچ جا تعلق نداری!!
جادوئه.
آقای نیوتون چه دیوونه ی باهوشی بوده.
اه، لطفاً مؤدب باش، فلیسی.
- چه سوسیس باهوشی؟ - سوسیس رو قبول می کنم ،
اما متأسفانه نمی تونه
نبوغ نیوتون رو به تصویر بکشه.
من هم نابغه م.
اگر سخت تلاش کنی و مطالعاتت رو ادامه بدی، ماری،
شاید یه روز، نابغه بشی.
ممنون، خانم ریچاردسون.
خواهش می کنم، ممنون.
لطفاً روی پله ها آروم حرکت کنید، دخترها.
کلوچه، بیسکویت، کیک!
اوه، بیا تو.
صبح به خیر.
کلاست چطور بود؟
خیلی خوب بود، ممنون.
مشخص شد خواهرهات برای نقاشی به کمکم نیاز ندارن،
پس به جاش کاری دیگه انجام دادیم.
خوبه. خیلی خوبه.
من از کاری که انجام دادم،
با تراشیدن سبیلم عذرخواهی می کنم.
نیازی به این کار نبود، آقای وین.
چون این به نظرم کار عجیب تریه،
حتی بیشتر از دفعه ی قبل.
اما حتماً دیدید که من
لب شکری خیلی مشخصی دارم.
بله، چطور، آقای وین؟
ببخشید. اشتباهی کردم؟
نه، فکر می کنم خیلی خوشتیپ هستی.
پس، اه...
خب، من بخشیده شدم؟
چرا ازم می خوای تو رو ببخشم، آقای وین؟
به نظرت کی می تونیم به تئاتر بریم؟
برای... البته، برای آموزش دخترها.
البته.
خب، من به برنامه م نگاه می کنم.
عالیه خب، در انتظارش هستم..
ممنونم.
از کارت تقدیر می کنم.
اما، مادر هنوز حساب هامون رو با،
زغال فروش و قصاب صاف نکردیم.
اول باید با من حرف می زدی.
خسته کننده ست.
نمی تونیم بذاریم با این قیافه بره اون بیرون.
نمی دونم چرا این اقدام خودآزاری
گستاخانه و وحشیانه رو انجام دادی.
چطور باید با یه زن پولدار آشنا بشه؟
کارولاین، فقط اصلاح کرده، همین.
ماری، عزیزم، کجا رفتی؟
خب، فکر می کنم همه مون باید بریم.
و یه شب خوب داشته باشیم.
جوزفین، حداقل ما باید بمونیم.
ماری؟
نیا تو.
ماری، چی شده؟
اوه، چیزی نیست.
مشکلی نیست. کاملاً طبیعیه.
تازه چیز خوبیه این نشونه ی بالغ شدنته..
خب، من باید برم، نه برای نمایش،
بلکه برای جوون مجرد خوشتیپ توی تماشاگرها.
می تونیم تمرین آداب کنیم.
من چون دوست دارم برم، می خوام برم.
اگر نظرت رو عوض کردی، کارولاین،
ازت استقبال می کنیم بهمون ملحق بشی.
فکر کنم می شه گفت خانم ریچاردسون
تأثیر بسیار مثبتی روی این خانواده داشته
و باید قدردانی خودمون رو نشون بدیم.
من بالغ شدم!
هورا!
از همه عذر می خوام، مشکلی پیش اومده،
اما همه چیز مرتبه.
اوه.
اون همون معلمیه که درباره ش بهت گفتم.
- .اوه - معلم وین ها .
- ...اه، ظاهرت خیلی - اوه، ممنون، همچنین .
- .ممنونم - ممنون، می شه ...
- ...آره، بیا - آره، بشینیم. خوبه .
این اولین باره که میای؟...
- .آره، درسته. آره - خیلی خب .
- .هیجان انگیزه - خوبه .
اوه.
- .بفرما - ممنون .
ملوان!
اینجام، ارباب چی شده؟!
خوبه، با دریادارها صحبت کن.
زود برو سراغش وگرنه به کف دریا می خوریم،،
کار کنید، کار کنید.
عجله کنید، عزیزان!
تلاش کنید، تلاش کنید، عزیزان!
سریع، سریع!
بادبان بالایی رو جمع کنید.
بادبان بالایی!
گوش به زنگ سوت ارباب باشید.
مامان! بابا! کمکم کنید!
دارم غرق می شم دارم غرق می شم!!
کمکم کنید! دارم غرق می شم خواهش می کنم!!
کمکم کنید دارم غرق می شم!!
اه... اینجا دستشویی آقایانه.
آره. ببخشید.
من...
نگران بودم که ممکنه نگران چیزی باشی.
نه، نه. فقط کمی سرگیجه گرفتم، همین.
درسته، بله.
نه، من فکر کردم ممکنه،
تو رو یاد چیزی انداخته باشه.
چیزی که توی بچگی تو رو می ترسونده، شاید،
مثل یه کابوس مداوم.
مثل، دریایی پر از کشتی های بزرگ.
ممکنه تصادفی به دفترچه ت نگاه کرده باشم.
خب، اون... فضولی بوده.
متأسفانه یکی از عیب های بسیارمه.
- فضولی؟ - آره، خیلی فضولم .
بخشی از دلیل معلم خصوصی شدنم بوده.
به نظرت، وحشتناک بود؟
اون... تصاویر تاریک و ناراحت کننده؟
نه. راستش، به نظرم اطمینان بخش بودن.
من همیشه کابوس این رو می بینم
که نمی تونم از جایی بیرون برم.
یه بار تمام یه خواب رو توی
مزرعه ای خیلی پیچیده گیر افتاده بودم.
خب، خدا رو شکر که توی اون کمد گیر نکردی.
آره، خدا رو شکر.
خدا رو شکر که من رو ازش بیرون آوردی.
خدای بزرگ!
توی دستشویی این طور شد.
- .اوه، سلام - سلام .
خب، خانواده ی محبوبم اینجان،
خانواده ی وین. سلام، دخترها چطوری، لویی؟.
خیلی خوبم، ممنون، خانم دوفرین شما چطورید؟،
خوبم توی خاکسپاری پدرت سخنرانی فوق العاده ای داشتی..
ممنونم هر بار که می بینمتون این رو می گید..
و تو باید امیلی ریچاردسون معروف باشی.
- .از دیدنتون خوشحالم - داشتیم به هم می گفتیم
که اغلب، معلم ها رو توی تئاتر نمی بینیم.
اولین بارت بود؟
شنیدم که کمی گیج شدی...
درباره ی دستشویی ها.
آره، گیج شد.
خیلی جالبه.
قطعاً زن باهوشی هستی،
خانم ریچاردسون،
آموزش هات ما رو تحت تأثیر قرار داده.
اما جوانب خاصی از رفتارت هست،
و جوانب خاصی
از رفتاری که توی برادر مسخره م
به وجود میاری
که به سادگی نمی تونیم تحمل کنیم.
امشب قرار بود رویدادی آموزشی باشه.
اما حالا، به لطف تو،
این خانواده حرف دهن مردم شده.
و نه به طور خوبی.
سه روز وقت داری تا وسایلت رو جمع کنی.
فقط می خواستم ازت تشکر کنم، آقای وین،
برای این شب دوست داشتنی.
خیلی بهم خوش گذشت.
من ماجراجویی های زیادی رو
توی کلاس درس محدود، آموزش دادم.
اما هیجان انگیز بود، که یه بار وارد یکی شون بشم.
راستی، از... شالت خوشم میاد.
ممنونم. مال مادرم بود.
آبیه.
آره. آبیه.
خداحافظ، لویی.
برام مهم نیست مردم چه فکری می کنن.
من هم همین طور.
- .نه! در رو ببند - چی؟
در رو ببند.
- چی شد؟ - پام روی لباسم گیر کرد .
- .ببخشید - تقصیر تو نیست .
بشین.
در حالی که این عشق غیرعادی
شکوفه داد و تبدیل به گل شد،
تفاوت جایگاه های اجتماعی شون
دلیل ایجاد بحث های زیادی شد.
شایعه ای پخش شده بود که یک همسایه،،
بلافاصله بعد از شنیدن خبر وصلتشون بالا آورد.
چون که وصلت آقای محترمی با زنی از طبقه ی خدمتگذار
چیزی کمتر از شورش تلقی نمی شد.
فراموش نکنیم،
که خانم ریچاردسون دلربا
با معیارهای اون زمان،
از سن ازدواجش گذشته بود.
اما لویی به این عقیده های احمقانه اهمیتی نمی داد،
و توی ژانویه ی سال 1884،
از امیلی درخواست ازدواج کرد.
«سال 1884»
پایینش رو کوتاه کن پایینش رو کوتاه کن..
- .گرد گرفته - کمی گرد و خاک داره .
«خانم وین، یک پوند و ده شیلینگ»
هفته ها تبدیل به ماه ها شد،
و علیرغم رابطه ی اخیراً بد اون
با خواهرهاش،
لویی در سکوت به تلاشش برای
حمایت از اون ها ادامه داد.
هر هفته، چک ساده ای برای
مادر عزیزش می فرستاد،
و حتی کارهای خصوصی رو به دست گرفت
به عنوان نقاش سگ ها،
و به ملاقات دوک ها و دوشیزه ها و ارباب ها و بانوها می رفت،،
و دوستان سگ سانِ ناز پرورده شون.
در همون زمان، کار خودش رو با پیگیری اخبار عمومی
و نمایش های کشاورزی متعدد برای جناب ویلیام
ادامه داد.
و بدین ترتیب، برای شش ماه با ارزش،
لویی و امیلی زندگی متأهلی کاملاً عادی،
هرچند از نظر جامعه نادرست، رو گذروندن.
شندیم که زن تعلیم دیده ای هستید، خانم وین.
بله، دکتر معلم خصوصی بودم..
که... که این طور.
خب، در این صورت،
گمونم حرفم رو درک می کنید، وقتی می گم...
سرطان سینه ی وخیم دارید.
بله، دکتر.
درست زمانی که شروع به لذت بردن از زندگی کرده بودم.
صدای چی بود؟
عجیب بود.
اوه، لویی، نگاه کن.
سلام، کوچولو.
- .سلام - سلام، گربه کوچولو .
موش آب کشیده شدی کوچولوی بیچاره..
چطوره بیای داخل تا پیش ما گرم بشی؟
باشه؟ سلام.
ازت مراقبت می کنیم نه، لویی؟.
آره، همین طوره.
سلام. سلام.
اوه.
چیزی نیست چیزی نیست..
بارونه. فقط بارونه.
کیه؟
لویی ـه.
یه حوله ی دیگه برات آوردم.
- بهتر شد، نه؟ - دیدی؟
بهتر شد.
- .سلام - سلام .
سلام.
داری کجا می ری؟
دوست داری چه اسمی روت بذاریم؟
پرسی؟
- .از اسم پرسی خوشم میاد - پال؟
پال نه.
پیتر؟
پیتر.
- .پیتر - پیتر .
قطعاً قراره مسابقه ی فوق العاده ای بشه، حالا که بندیگو
با ضربه ی بندیگو اومده!
مرد کوچولوی بامزه ایه، نه؟
آره، اما موج نیرو داره، هرب.
ببین چطور همه تشویقش می کنن.
نصف اندازه ی حریفشه،
اما می دونه چطور جریان نیروی جمعیت رو مهار کنه.
درباره ی عکاس ها حرف می زنی؟
درست نگاه کن، هرب جریان نیرو..
بالاخره، دارم درکش می کنم.
توی خونه همه چیز مرتبه؟
- منظورم با امیلی ـه؟ - اوه، آره. البته .
و یه دوست جدید داریم اسمش پیتره..
- پیتر؟ - آره گربه ست. حالا گربه داریم .
- برای موش گرفتن؟ - نه، هرب، به عنوان حیوون خونگی .
باشه، لویی، نگرانتم.
- چرا؟ - یه گربه به عنوان حیوون خونگی داری .
معنی واقعی این جمله رو می دونی،
هیچ زمانی بهتر از حال نیست؟
فقط این که این طور نیست خیلی زودگذره..
در واقع، نظریه ای دارم
جریان نیرو چیزیه که ما رو توی زمان جلو می بره.
ما گذشته رو تبدیل به آینده می کنیم
اون هم با قدرت نیروی خودمون.
اما اون روند کاملاً برگشت پذیره.
یادآوری گذشته هیچ فرقی با
تصور آینده نداره.
و هیچ تفاوتی با خود زندگی هم نداره.
می تونم امیلی رو توی آینده به یاد بیارم
و اون اونجا حضور پیدا می کنه.
متوجه منظورم می شی، هرب؟
منظورم رو متوجه می شی؟
بندیگو! بندیگو بندیگو! بندیگو!!
اما این ها روح مبارزه رو به تصویر نمی کشن،
جناب ویلیام.
چرا، می کشن.
برای همین الان معروف شدن.
سریعن، ارزونن، و صد درصد دقیق هستن.
اما جریان نیروش کجاست؟
لویی، شنیدم که همسرت به شدت بیماره.
می دونم که حمایت از مادر و خواهرهات رو ادامه می دی،
که تحسین برانگیزه، لویی، پس من...
متأسفم که باید این رو بگم.
اما ممکنه در حال حاضر، دیگه نتونم
به قدری که می خوام ازت استفاده کنم.
باید مسائل مالی رو مرتب کنم،
و این یعنی باید تصمیمات سخت و عملی بگیرم.
اما نصیحتم به تو اینه،
زمانی که برات مونده رو با همسرت بگذرون،
چون وقتی از دنیا بره...
برات دردناکه.
این چند هفته خیلی ارزشمندن، لویی.
متوجه می شی؟
- .بیا، پیتر - بیا، پیتر .
از پله ها بیا بالا، بیا.
- .فکر کنم داره میاد - پیتر .
پیتر؟
پسر خوب.
آفرین، پیتر.
- .آفرین پیتر - آفرین .
بریم قدم بزنیم. آره.
- .بعد از شما - ممنون .
فکر کنم پیتر درخت های بلوط رو دوست داره.
آها.
- فوق العاده ن، نه؟ - آره .
هزار سال عمر می کنن.
سیصد سال رشد می کنن.
سیصد سال زندگی می کنن.
و سیصد سال می میرن.
اوه، همین خوبه.
به نظر سرزنده میاد پیتر حالا دوستش داره..
نه، پیتر؟
نیروی زندگی.
جریان نیرو رو حس می کنم.
می تونی حسش کنی؟
اینجا جای ماست.
اینجا جاییه که می مونم، لویی.
هر وقت که بهم نیاز داشتی.
موش شکم پُر برای ناهار می خوای،
خانم وین؟
نه، ممنون، پیتر.
شخصاً زیاد موش دوست ندارم.
کیک گنجشک؟
راستش رو بخوای، گنجشک هم به دلم نیست.
- .کمی گوشتش سفته - اوه .
- ...شاید یه تیکه از - اوه، می تونی بس کنی، لطفاً؟
امروز اشتها ندارم کمی خسته م..
چی شده؟
سرطان دارم، لویی.
درد زیادی دارم.
آماده ای؟
بستگی داره چی می خوای بهم نشون بدی.
بفرما!
اوه، لویی.
کی این ها رو کشیدی؟ جناب ویلیام این ها رو دیده؟
جناب ویلیام این ها رو ندیده این ها برای تو هستن، امیلی..
- .خب، حتماً باید نشونش بدی - چرا؟
جناب ویلیام که به پیتر اهمیت نمی ده، می ده؟
بعلاوه، من باید...
باید زمان بیشتری با تو بگذرونم، تا هنوز...
من اونی هستم که مریضه، لویی.
سعی نکن تو هم توش غرق بشی.
جناب ویلیام!
جناب ویلیام! ووهو!
جناب ویلیام!
ووهو جناب ویلیام!!
ببخشید.
ببخشید، آقا.
- !آهای - وو !
آهای! وایسا!
آهای!
اینجا فقط مخصوص طبقه های مرفهه!
ببخشید که به اون اجازه ی ورود ندادن سعیم رو کردم..
تغییر چهره ی گول زننده ای نبود، نه؟
باید توی خونه استراحت کنه.
فکر خودش بود.
«خبرهای گربه ای»
همم.
«شیر»
خیلی عذر می خوام اگر وقتتون رو تلف کردیم، جناب ویلیام.
آره.
دو صفحه رو توی نسخه ی کریسمس علامت گذاری کردم.
برای چیزهای غیر جدی جشن کنار گذاشته شدن.
یه چیزی که روحیه ی خواننده ها رو شاد کنه.
دوست دارم اون ها رو پر از گربه کنی.
پر از... گربه؟
آره. پر از گربه.
فکر نمی کنید شاید یه تصویر از یه سگ بامزه
برای خواننده هاتون مناسب تر باشه؟
قبلاً سگ دیدم.
و تو چیز جالبی از گربه ها رو به تصویر می کشی، لویی.
شاید چون خود تو هم یه جورایی مرتد هستی.
اگر می شه بگم، طرد شده.
نمی دونم چطور تونستی تصاویری به این شادی رو
توی زمانی به این تاریکی...
به تصویر بکشی.
کریسمس مبارک.
اخبار تصویری لندن!
طی طول تاریخ،
گربه ها به عنوان خدایان عرفانی پرستش می شدن
و همچنین به عنوان یار پلید سحر و گناه شناخته شدن.
اما فکر می کنم تو تنها کسی هستی که تا حالا
دیده که اون ها در واقع بانمک هستن.
اون ها بامزه و بغلی ان.
و تنها.
ترسیده و شجاع.
مثل ما.
یه روز، فکر نمی کنم مثل حالا غیرعادی باشه
که به عنوان حیوون خونگی گربه نگه داشت.
توی اون سر عجیبت چی می گذره؟
گاهی...
درباره ی روزی که دیگه اینجا نباشی فکر می کنم...
و...
باید بگم، امیلی،
تصورش برام به طور غیرقابل تحملی سخته.
خیلی خیلی تنها می شم.
مشکلی برات پیش نمیاد، لویی.
پیتر پیشت می مونه.
این زمان همراه تو، امیلی...
شب ها بازی کردن با پیتر نشستن کنار آتیش،...
این ها بهترین روزهای زندگیم بودن.
نمی دونم چرا انقدر برام سخته که
اینجا روی زمین باشم، اما...
می تونم با قاطعیت کامل بگم
که اون رو برام خیلی خیلی بهتر کردی.
دنیا رو برام زیبا کردی...
و گرم و لطیف.
فقط می خواستم قبل از این که دیر بشه ازت تشکر کنم.
من دنیا رو زیبا نمی کنم، لویی.
دنیا زیباست.
و تو هم به من کمک کردی تا این رو ببینم.
فقط یادت باشه...
همم، هر چقدر هم اوضاع سخت بشه...
هر چقدر که حس کردی داری سختی می کشی...
دنیا پر از زیباییه.
و تو باید اون رو به تصویر بکشی، لویی.
باید نگاه کنی.
و اون رو با هر تعدادی که می تونی تقسیم کنی.
تو یه منشور هستی.
منشوری که نور زندگی از درونش تابیده می شه.
بفرمایید.
صبحونه ی مخصوص سال نو برای شما، خانم وین.
نگران نباش، پیتر.
تخم مرغ هات رو فراموش نکردم.
ممنونم.
«سال 1891»
جلد مخصوص لویی وین توی اخبار تصویری لندن!
بیاید بگیرید اخبار تصویری لندن!!
در سال های آتی،
لویی کوله بار غمش رو
زیر تعداد بسیار زیادی از عکس های گربه دفن کرد.
تقریباً بدون فهمیدن این که،
به موفقیت به شدت بالایی رسیده
و دید مردم رو کاملاً نسبت به
گربه ی ناچیز تغییر داده.
نگاه کنید! خودشه لویی وین!!
گربه هات طرفدارهای زیادی برات جور کردن، وین.
تبریک می گم.
می گه ممنون، اما زیاده روی نکن.
مشکلی که ندارید برای بقیه هم کار کنم، نه، جناب ویلیام؟
اوهو، همین اخلاقته
که تو رو به شهرت رسونده، پسرم.
اوه، یه تلگراف از خانم جودیث شنتون داشتیم
از انجمن ملی گربه ها.
دارن یه رقابت گربه ای برگزار می کنن
و می خوان تو داورش باشی.
خیلی فوق العاده ست که بشه چنین
فرد مهربونی رو ملاقات کرد، آقای وین.
شنیدم طبقه ی مرفه هم حالا دارن به عنوان حیوون خونگی، گربه نگه می دارن.
- .همم - و خیلی هم خوشتیپ هستید .
از سطح دانشتون شگفت زده شدم، واقعاً.
هر چند باید اقرار کنم نظریه ی شما درباره ی این که گربه ها،
دوست دارن رو به شمال باشن رو درک نمی کنم.
آره، گربه ها همیشه ترجیح می دن به سمت شمال باشن و راه برن،
به خصوص روی دیوار، اگر توجه کنید.
سبیل هاشون مثل آنتن عمل می کنه،
که به سمت قطب مثبت زمین جذب می شن.
نشانه های روی پوستشون
از جریان ارثی گربه سانی شون بهشون می رسه.
این حیوون بخصوص ممکنه
به مادر مادربزرگش یه صاعقه خورده باشه،
از روی نشونه های خط های تیزش می شه دید.
- .جالبه - جریان نیرو، از روی سر ،
از میان بدن تا خود دم.
گربه ها رساناهای فوق العاده ی جریان نیرو هستن.
ظاهرشون همین الان هم در حال تغییره
در حالی که خانگی تر و هوشمندتر می شن.
چشم هاشون و سرهاشون بزرگتر می شه
چون مغزهاشون رشد می کنه.
رنگشون آبی می شه.
در نهایت، روی پاهای عقبشون می ایستن
و با زبان خودمون باهامون صحبت می کنن.
خدایا اصلاً نمی دونستم انقدر پیچیده ست..
گفتید رنگشون آبی می شه؟
- .بله. البته - وای .
خب، آقای وین، به لطف شما،
ما گربه دوست ها از سایه بیرون اومدیم
و بالاخره می تونیم آزادانه با بچه های گربه سانمون
جشن بگیریم.
می خوام ازتون تشکر کنم.
اوه، ببخشید.
آره. دستتون داخلش.
رئیس جدید انجمن ملی گربه ها.
این رو نوشته؟
«انجمن ملی گربه ها، لندن، دتفورد»
فکر می کردم همه ی پول رو خرج چیزهای مجلل کرده باشی.
چون مشخصه که خانواده ت رو فراموش کردی.
اما توی آلودگی و آشوب زندگی می کنی!
- !داد نزن، کارولاین - داد نمی زنم، کلیر !
دارم با شدت براش توضیح می دم.
یه جنازه آورده داره یه شاهین می خوره..
پولش کجا رفته؟
ما بدهی های زیادی داریم، لویی.
دارن روی سلامت مادر تأثیر می ذارن.
- همه ی پولش کجا رفته؟ - حق امتیاز عکس ها رو نگرفتم .
خدای من.
- .خدای من، کمکمون کن، لطفاً - این یعنی چی؟
یعنی مردم تمام کشور عکس هاش رو چاپ می کنن
و یه قرون هم به خودش نرسیده.
مشخص شد چرا مثل یه خوک زندگی می کنه.
و بوی تعفنش غیرقابل تحمله.
بعضی از کارهای اصلی رو به جای پول پرداخت کردم.
پس، در واقع، خودشون تبدیل به
یه جور واحد پول شدن.
به آرایشگر، خب، کلی عکس گربه ی در حال رقص دادم،
و حالا تا آخر عمرم اصلاح مجانی می گیرم.
تو که بچه نیستی، لویی!
بزرگ شدی.
تو یه مردی.
پدر و مادرمون خیلی برای شهرتمون تلاش کردن.
تلاش کردن تا ثروتی برای بچه هاشون بسازن،
و تو اون رو روی گربه های پست به هدر دادی!
و با یه رابطه ی عاشقانه ی خودسرانه و نافرجام و نادرست.
خانواده مون رو با خودخواهیت نابود کردی
و توهم های بچگونه ت رو ادامه می دی
که ما رو توی فقر نگه داری.
آبرومون به خاطر تو رفت، لویی.
- .از عمد این کار رو نکردم - از عمد چه کاری نکردی؟
از عمد ازدواج نکردی؟
هیچ کس بهم نگفته بود باید حق امتیازشون رو بگیرم.
جناب ویلیام چی؟ اون باید بهت می گفت.
الان چند وقته جناب ویلیام رو ندیدم.
- .دارم برای کسایی دیگه کار می کنم - ما هیچ پولی نداریم، لویی .
و ماری بیچاره...
چی؟
بهش بگو.
چه اتفاقی افتاده؟
ازم متنفرن، لویی.
نقشه می کشن، می خوان من رو بکشن.
- .نمی خوایم تو رو بکشیم - دروغگو !
می خوان بندازنم بیرون، چون رفتم دوست پیدا کردم.
با دوست هام رفته بودیم قبرستون.
و می خندیدیم.
فقط حسودی می کنن، چون من خوش گذروندم.
می گن به عنوان مجازات سرپیچیم جذام گرفتم.
از سن ازدواج همه شون گذشته.
می گن تقصیر توئه به خاطر خانم ریچاردسون..
اما به خاطر اینه که زشتن
و دروغگوئن، و دسیسه چینی می کنن.
ماری، چطوره بیای پیش من بمونی؟
- .و می تونی با گربه ها بازی کنی - نه، نه، نه، نه، گربه نه .
سمی هستن و بیماری دارن.
و من همین الان جذام دارم.
ازم جداش کن، لویی ازم جداش کن!!
ازم جداش کن ازم جداش کن!!
درست می شه همه مون پیشت می مونیم..
بعد از این که یه پزشک محلی تشخیص داد
اسکیزوفرنی داره،
خانواده ی وین تمام تلاششون رو برای
ماری بیچاره انجام دادن.
اما لویی نمی دونست باید چه کاری بکنه،
پس برای مشورت پیش یه دوست قدیمی رفت.
«اخبار تصویری لندن»
چندین ملک توی
روستای وست گیت سمت دریا دارم.
قابل زندگی هستن
و هر چقدر که بخوای می تونی اون جا بمونی،
با مبلغ پایینی، با یک شرط،
- .خانواده ت رو همراهت ببری - من ...
نمی تونم این کار رو بکنم، جناب ویلیام.
به خصوص بعد از این که این همه بی وفایی کردم.
نقاش های زیادی توی فهرستم دارم، آقای وین.
- .خودت رو دست بالا نگیر - پس، چرا، جناب ویلیام؟
چون برخلاف خلق و خوی غیرعادیت
و ضعف های به شدت عجیبت،
توی این دنیای بی رنگ،
مقاومتی نشون دادی که من تحسین می کنم.
و اگر می خوای بدونی،
شادی زیادی با تصاویرت برای من به وجود آوردی.
تصاویر گربه ها؟
آره.
اما اون ها فقط گربه نیستن، نه؟
تو مرد شجاعی هستی، لویی،
اما نمی تونی خودت به تنهایی ادامه بدی.
به نظر من ماری نیاز به تغییر مکان داره.
لباس های تازه، غذای مناسب، قدم زنی سرزنده.
- .ممنونم. همون جا - بله، قربان .
- !لویی - سلام! سلام !
- .فوق العاده ست، لویی - به کلبه ی بندیگو خوش اومدید .
«کلبه ی بندیگو»
کارولاین، خوش اومدی.
لویی، خیلی دوست داشتنیه.
به کلبه ی بندیگو خوش اومدی، مادر.
- .اوه، بندیگو - بندیگو .
عالیه.
خدایا به ما برکت بده، برای این ها، نعمت های تو،
که می خواهیم دریافت کنیم از لطف تو...
آفرین، پیتر بهشون نشون بده چطور بخورن..
رفتار خیلی خوبی بود نینا، سعی کن آروم تر بخوری..
خیلی کوچیکی که انقدر سریع بخوری.
بشقابت رو بهم بده.
فلیسی، بشقاب.
خوبه، آفرین.
می تونیم فردا بریم قدم بزنیم،
لباس های قشنگ بپوشیم و به مردها لبخند بزنیم.
- .فرار می کنن - فرار می کنن؟
من که نمی خوام فرار کنم تازه اومدیم..
خب، باید دنبال چی بگردیم؟
- .یه نویسنده - وای، نه .
که برای روزنامه می نویسه.
نه. یه دکتر.
من موی تیره دوست دارم.
- .موی تیره - موی بور .
نه، قابل اعتماد نیستن.
بالشت رو بده من، جوزفین!
به نظرم هنوز بهتره کنار پاهات باشه.
خوب بود.
موفقیت. یه بار دیگه نوبت منه.
جمعش کنیم؟
- .بشقاب - آفرین .
- .کمی مجللن - اوه .
آره، نندازشون، لطفاً.
فلیسی، چاقوی بهتری پیدا نکردی؟
- چرا؟ - چون این یکی تیز نیست .
خیلی خب.
یا چاقو تیزکن بیار.
من می رم کیک رو میارم.
«در پرورشگاه»
«کتاب پرورشگاه لویی وین»
«بابا گربه، لویی وین»
لویی؟
خیلی خب، چیزی نمونده، پیتر.
(پیتر: کجا داریم می ریم؟)
فکر کنم به زودی باید بایستیم.
- خسته شدی؟ - کمی خسته م .
لویی؟
- .ناهار - بیا .
- .بیا غذا بخور - بیا .
فکر کنم می خواد جریان نیرو رو منحرف کنه.
اوه، دوباره.
می ترسم، لویی.
من هم همین طور.
«سال 1900»
ولم کنید! ولم کنید!
نه، گفتم ولم کنید!
بذارید برم!
خواهرهاش چند سال دیگه گذروندن
بدون این که حتی یه خواستگار داشته باشن،
و علیرغم پیشنهاد شاد جناب ویلیام،
وضعیت ماری بهتر نشد.
- .دکتر الفیک - خانم وین .
بعد از ازدواج فاجعه بار تنها پسرشون،
این که یکی از اون ها حالا رسماً
یه دیوونه ی آشوبگر بود،
وضعیت اجتماعی خانواده رو بدتر کرد.
- .ممنونم، دکتر - موفق باشید .
و بعد، معلم بزرگ و بهترین دوستش،
پیتر پیر و عزیزش، فوت کرد.
مثل یه خفاش آشفته توی اجاقی سوزان،
قلب لویی آشوبی نالان ودر حال مرگ بود.
چندین سال بدون توقف ناله کرد،
اما همزمان،
اکتشاف جدیدی انجام داد،
این که هر چه بیشتر زجر می کشید،
آثارش زیباتر می شدن.
متوجه شد که خاطراتی که هنوز از
همسر عزیزش امیلی، و پیتر عزیزش به یاد داشت
تبدیل به رساناهایی قدرتمند
برای اون جریان نیروی مرموز توی هوا شدن
که تا به حال نتونسته بود مهارش کنه.
- آقای وین؟ - همم؟
می دونید به چه دلیل احضار شدم؟
حدس می زنم برای اینه که
به ما بگی حال ماری توی آسایشگاه چطوره.
یا اون، یا برای مطالعه م روی تکامل عصبی گربه هام.
بریجت تقریباً داره حرف زدن یاد می گیره، نه، بریجت؟
متأسفانه، نه، آقای وین اما حالا که پرسیدید.،
ماری به نظر اخیراً خیلی بهتر شده.
خیلی از شنیدنش خوشحالم.
چون روی یه اختراع رواندرمانی کار می کردم
که می خواستم نشونت بدم.
- .یه لباس برقیه - یه لباس برقی؟
لباس تمام تنه از مس و فولاد صیقلی ساخته شده..
و به یه موتور مکانیکی بزرگ وصل شده
که جریانی مثبت رو از توی
سیستم عصبی به مغز منتقل می کنه،
و تمام افکار مضر رو درمان می کنه
و مشکل روانی رو کاملاً از بین می بره.
می خوای بهش نگاهی بندازی؟
- .نه، ممنون، آقای وین - حیف شد .
فکر می کنم احتمال خیلی بالایی هست
که بتونه بیماری ماری رو کاملاً درمان کنه.
آقای وین، من به اینجا احضار شدم،
چون خواهرتون کارولاین نگران سلامتی شماست.
سلامتی من؟ چرا باید نگران سلامتی من باشه؟
فقط کارولاین نیست که نگرانه، لویی.
شنیدم که سفری ترتیب می بینید، آقای وین؟
درسته. نامه های رنگارنگی
به چندین نشریه فرستادم،
شامل چند نمونه ی جدید.
نمونه هایی با تأثیر بیشتر جریان نیرو.
با خوشحالی می تونم بگم ویلیام هرست بزرگ
از روزنامه ی نیویورک امریکن بهم شغلی تمام وقت به عنوان
نقاش مصورشون پیشنهاد داده، با حقوقی بالا.
چرا باید تا نیویورک بری؟ خیلی دوره.
بیش از 5000 کیلومتر.
چون همه تون مدام بهم یادآوری می کنید،
در حال حاضر پول زیادی نداریم.
اینجا خونه ی ما نیست بدهی های زیادی داریم..
و به دلایل زیادی که همه مون
خیلی خوب باهاشون آشنا هستیم،
کار من توی این کشور ارزش مالی کمی داره.
علاوه بر اون، مردم آمریکا
رفتارشون نسبت به گربه ها خیلی عقب افتاده ست.
گمونم درباره ی قرارداد روزولت
و خدمه ش با ژاپن توی روزنامه خوندید.
حالا بچه های ژاپنی در کنار
همکلاسی های آمریکایی شون درس می خونن
و خانواده های مهاجرشون می تونن
آزادانه توی خیابون قدم بزنن اما گربه هاشون چی؟،
توی این موضوع خیلی به این کشور کمک کردم.
حالا باید به گربه های آمریکا کمک کنم.
چه خوب، چه بد، دکتر الفیک، من یه منشورم
و مجرایی برای تغییر جریان نیروی منفی.
توی این زمان پرآشوب،
می خوام لبخند به لب مردم آمریکا بیارم.
تا حالا ندیدم یه آمریکایی لبخند بزنه.
تو تا حالا یه آمریکایی هم ندیدی.
وقتشه که این رو تغییر بدم.
تنها دلیلی که تو اینجایی اینه
که خواهرم گفته به اینجا بیای
چون به شدت حسوده
و از زمان 12 سالگیم همین طور بوده
و هر کاری می کنه تا نذاره من به نهایت توانم برسم.
آقای وین، جای سوال نداره که دچار توهم هستید.
اما توهم خودبزرگ بینی خفیف
دلیل کافی برای بستری کردن شما نیست.
به شدت با رفتنتون به نیویورک مخافت می کنم.
پیشنهاد می کنم برای استراحت اینجا بمونید،
و قبل از این که به مرحله ی بعدی
از زندگی تون برید، درک کاملی پیدا کنید.
اما در نهایت، تصمیم با شماست.
می تونی از خانواده ت فرار کنی، لویی.
اما نمی تونی از غمت فرار کنی.
به دنبالت میاد.
مثل یه سایه ی وحشی.
«سال 1907»
آقا، شما، شبیه به کسی هستید که بخواد
روزنامه ی تایمز رو بخونه.
نیویورک تایمز.
شاتو گوریو عجله کن..
بله، قربان، چشم.
بعد از رسیدن به نیویورک،
لویی بلافاصله متوجه تفاوت واضح
توی ترکیب فضای اطراف شد.
مشخص بود که این یه شهر
با مقدار زیادی جریان نیروئه.
همین الان ببرشون به میز نُه.
بله، قربان.
هر گربه دوستی می دونه که گربه چیزی رو بیشتر از
نشستن روی یه تیکه کاغذ قهوه ای دوست نداره.
گربه ها از خطرات ریزش بار نیروی برق آشنا هستن،
و البته اگر بخواید گربه ای رو مجازات کنید،
فقط کافیه کاغذ رو مچاله کنید تا صدای رعد و برق ایجاد کنید.
- گربه ها دچار روماتیسم می شن؟ - بله، البته خانم سیموندز .
آقای وین، تصاویر گربه هاتون رو به کارکنانمون نشون دادیم.
می خندیدن لبخند می زدن..
بهش بگو آلیشیا بگو دروغ نمی گم..
یکی از تحریرگرهامون بعضی از تصاویرتون رو برای بچه هاش برد،
و گفت دور خونه روی دست ها و زانوهاشون
دور می خوردن و تظاهر می کردن گربه ن.
تظاهر می کردن گربه ن چه بانمک!!
و می خواستن برای تولدشون گربه بگیرن.
معروفت می کنیم شخصیت خاصی داری..
نظرت چیه، آلیشیا، عزیزم؟ تو آقای گربه ای.
- .مرد گربه ای هستی - مرد گربه ای .
- .مرد گربه ایه - مرد گربه ای .
فکر می کنم نوای جالبی داره.
اما از اسم لویی وین خوشم میاد.
به نظرم اون هم نوای خوبی داره.
می تونم یه سوال ازتون بپرسم، آقای وین؟
چرا گربه ها؟
فقط یادت باشه،
همم، هر چقدر هم اوضاع سخت بشه،
هر چقدر که حس کردی داری سختی می کشی...
دنیا پر از زیباییه.
و تو باید اون رو به تصویر بکشی، لویی.
باید نگاه کنی.
و اون رو با هر تعداد آدمی که می تونی تقسیم کنی.
حالت خوبه، آقای وین؟
سبیل هاش با نوازش لطیف باد ارتباط پیدا می کنن،
یا پاشش خیس بارون الکتریکی.
و شب، من صدای بیسیم رو بالا می برم،
به امید این که بتونم سرنخی از جریان نیروی هوا دریافت کنم
که از زندگی بعد از مرگ میاد،
که بفهمم چطور این نهضت رو ادامه بدم؟
چون امیلی بود که ماهیت واقعی
گربه ها رو به من یاد داد.
ارزش واقعی گربه ها رو.
فقط از طریق درک گربه ها،
اون ها درک نشدن و باهاشون اشتباه رفتار شده،
بدون هیچ دلیلی جز قضاوت کورکورانه،
فقط از این طریق به درک انسان ها رسیدم.
این که چطور همه مون با نوعی نیروی پلید، فاسد شدیم.
فقط از طریق تلاش اون هایی که
موهبت تغییر اون رو دارن،
می تونیم شکستش بدیم.
بدون تغییر، گونه ای سقوط کرده و بدون آینده هستیم،،
حیوانی که تنها غریزه ش نابودیه!
لویی عزیز.
بعد از مبارزه ای طولانی و شجاعانه با آنفولانزا،
مادرمون امروز ساعت 11:36 فوت کرد.
حتی توی هفته های قبل از مرگش با روش خودش زندگی کرد،،
و با داستان هاش درباره ی پدرمون
و زمانشون به عنوان عشاق جوان توی لندن، سرگرممون کرد.
می گفت که چقدر دلش برای تو تنگ شده
اما درک می کرد که برای کمک به خانواده
به این سفر رفتی.
حقیقت مسائل مالی مون رو بهش نگفتم.
اما، لویی، الان دارم برات نامه می نویسم
چون ازت می خوام به خونه برگردی.
می دونم اختلاف نظرهایی داشتیم،
اما داریم پیر می شیم.
و مدت خیلی زیادی از ما دور بودی.
میو، ها، ها، ها.
خواهرت، کارولاین.
بامزه ست بامزه ست..
سلام؟
بذارید بیام بیرون!
اینجا امن نیست!
کمک! داریم غرق می شیم داریم غرق می شیم!!
کمکم کنید، خواهش می کنم!
خواهش می کنم، کمکم کنید کمکم کنید! کمکم کنید!!
خواهش می کنم خواهش می کنم!!
مامان! بابا!
کمکم کنید! کمکم کنید کمکم کنید!!
کمکم کنید!
فقط یادت باشه...
مامان!
بابا!
کمکم کنید! خواهش می کنم!
دارم غرق می شم!
«سال 1914»
حق دارید که امید داشته باشید
اینجا جاییه که بخت آقای وین تغییر می کنه.
اما متأسفانه چند سال بعد از مرگ مادرش،،
ماری بیچاره نیز به چنگ آنفولانزای ترسناک افتاد.
و در اون زمان قلب زهوار در رفته ی دوست و استادش،
جناب ویلیام اینگرام سخاوتمند،
بالاخره تسلیم نقرس شد.
لویی به نشون دادن ناتوانی
توی مدیریت مالی ادامه داد،
و خانواده بیشتر از همیشه
توی ماسه ی روان بدهی هاشون فرو رفتن.
و سپس، وقتی یک روز سعی داشت
از یه اتوبوس در حال حرکت پیاده بشه،
با سر به زمین افتاد و وارد کمای عمیقی شد
و الهامی از سال 1999 رو به چشم دید.
با تعجب همه، گربه های شانس آینده ایش،
به موفقیت بزرگی رسیدن
و از تمام اروپا براشون سفارش اومد.
اما همزمان،
جریان نیروی منفی در تمام جهان
به سطحی بحرانی رسیده بود
و فشارهای نظامی تبدیل به وضعیت جنگی شدن.
چندین ماه به طور خستگی ناپذیر کار کرده بود،
اما تقریباً تمام محموله ش توسط
یه زیردریایی آلمانی توی دریای شمالی از بین رفت.
چندین کشتی باری انگلیسی
توسط زیردریایی های آلمانی غرق شدن،
و کالاهایی به ارزش هزاران پوند
به اعماق دریای شمال فرستاده شدن.
گزارشات اولیه نشون می دن که این کشتی ها
توی درگیری گیر افتادن...
لویی؟
کارولاین می خواد تو رو ببینه.
لویی، بشین.
می خوام بدونی که...
می خوام بدونی که خیلی بهت افتخار می کنم.
ششش. ششش.
کافیه لویی، بسه!!
لویی!
بس کن، لویی، خواهش می کنم آروم باش!!
لویی! لویی! لویی! بس کن!
گربه ها به عنوان خدایان عرفانی پرستش می شدن
و همچنین به عنوان یار پلید سحر و گناه شناخته شدن.
اما فکر می کنم تو تنها کسی هستی که تا حالا
دیده که اون ها در واقع بانمک هستن.
اون ها بامزه و بغلی ان.
و تنها.
ترسیده و شجاع.
مثل ما.
توی اون سر عجیبت چی می گذره؟
خیلی بهتر شد.
تو دنیا رو زیبا می کنی.
و گرم و لطیف.
فقط می خواستم قبل از این که دیر بشه ازت تشکر کنم.
من دنیا رو زیبا نمی کنم، لویی.
دنیا زیباست.
و تو هم به من کمک کردی تا این رو ببینم.
شما رو به جایی می برم که بهش می گیم بخش بی نوایان.
برای این که... خب، دلیلش مشخصه.
بهتون اطمینان می دم، با معیارهای حرفه ای
از بیمارها نگهداری می کنیم.
«سال 1925»
امیدوارم به همین خوبی به کمیته ای
که براش داوطلب شدید، گزارش بدید.
من اومدم رفاه بیمارهاتون رو بسنجم، دکتر کوک،
و اداره ی بیمارستانتون رو.
نه فقط از جانب اعضای دیگه ی کمیته
بلکه همچنین از جانب دولت.
پس چیزی رو گزارش می دم
- .که اینجا می بینم - درسته .
مدت زمان متوسط اقامت توی اسپرینگفیلد چقدره؟
موفقیتی توی درمان بیمارها داشتید؟
موفقیت هایی داشتیم.
اما بخشیش به میل بیمار برای
همکاری بستگی داره.
و همون طور که می شه تصور کرد، آقای رایدر،
برای هر فرد از فرد دیگه ای به شدت متفاوته.
لویی وین.
آره. این آقای لویی وین ـه.
ممکنه تصاویر گربه های زیباش رو به یاد داشته باشید
از خیلی سال پیش.
چطورید، آقای وین؟
من... اه... منم.
دن رایدر توی قطار برگشت از اندوور همدیگه رو دیدیم..
من سگ پومرانیای خواهرم همراهم بود....
کلئوپاترا.
کلئوپاترا؟
آره.
نمی دونستم بیمار اینجا هستید، آقای وین.
متأسفانه، عقلش رو از دست داده.
اما تمام تلاشمون رو می کنیم تا مراقبش باشیم.
خیلی ناراحت کننده ست، نه، آقای رایدر؟
به نظر می رسه کاملاً
تسلط به کارش رو از دست داده.
از اینجا خوشتون میاد، آقای وین؟
اینجا گربه ای نیست.
نمی تونم... بیرون رو ببینم.
اوه. حتماً باید برای کسی
مثل شما سخت باشه، آقای وین،
کسی که تمام زندگیش رو صرف بررسی جهان کرده،
ناگهان دیگه نتونه اون رو ببینه.
شکست خوردم.
من...
اون رو ناامید کردم، آقای رایدر.
فکر نمی کنم شکست خورده باشید، آقای وین...
بر اساس حرف هایی که زدید.
به نظرتون چرا امیلی ازتون می خواست
به نقاشی کشیدن ادامه بدید، آقای وین؟
برای کمک به مردم.
برای نشون دادن بهشون.
شاید.
و شکی نیست که اون کار رو انجام دادید.
اما من نظریه ی متفاوتی دارم.
فکر می کنم اون می خواست به نقاشی کشیدن ادامه بدید
تا تنها نباشید.
وقتی نقاشی می کشید، آقای وین با بقیه ی مردم مرتبط می شید،
و بخشی از خودتون رو به اون ها می بخشید،
اما... اون ها هم با شما مرتبط می شن.
و اون جریان نیرویی که توصیف کردید...
که در حضور امیلی احساس می کردید،
من اون رو عشق می دونم، آقای وین.
و اون هنوز اینجا حضور داره.
با کمک خواهران وین،
آقای رایدر جسور تصمیم گرفت خیریه ای برای
حمایت از لویی راه بندازه
تا به قدری پول جمع بشه تا اون رو
به بیمارستان راحت تری خارج از شهر ببرن،
جایی که به بیمارهاشون اجازه بدن
برای آرامش، گربه نگه دارن.
طرفدارهای وین بهشون ملحق شدن
از سر تا سر کشور،
و حتی از طرفدارهای
پرنفوذتری کمک گرفتن،
مثل نویسنده ی نامدار اچ جی ولز،
که از جانب خیریه ی لویی وین
دادخواستی ملی طرح کرد.
لویی وینِ هنرمند، گربه ها رو به نام خودش کرد.
روش گربه ای رو اختراع کرد.
انجمن گربه ها،
یه دنیای گربه ای کامل.
گربه هایی که مثل گربه های لویی وین نیستن و زندگی نمی کنن
از خودشون خجالت می کشن.
اما حالا،
حالا که به انتهای زندگی خودش نزدیک می شه،
آقای وین و خواهرهاش به شدت نیازمند
کمک خیرخواهانه ی گربه دوست ها
و مردم درستکار دنیا هستن.
«به خیریه ی لویی وین کمک کنید»
برای لویی وین،
جریان نیرو چیزی نبود که برای درست کردن
نون تست یا روشن کردن چراغ حمام استفاده می کنیم.
چیز بزرگتری بود،
چیزی که به قدری خارق العاده و عجیب بود
که ذهن انسان به سختی می تونست اون رو درک کنه.
نیرویی طبیعی و مرموز که گاهی،
می تونست درخشش اون رو توی آسمون احساس کنه،
و کلیدی بود برای مهم ترین و نگران کننده ترین
رازهای زندگی.
نگاه کن.