من معتقدم که ما میتونیم انتخاب کنیم چطور داستان های غم انگیز رو تعریف کنیم.
از یه طرف میشه خوب جلوه شون داد.
دقیقا مثل همون کاری که تو فیلم ها و رمان های عاشقونه می کنن.
که آدم های زیبا از عشق شون درس های زیبا می گیرن
که هیچ وقت اوضاع اونقدری بد نیست که
با یه عذرخواهی یا آهنگی از پیتر گابریل نشه درستش کرد.
فقط موضوع اینه که حقیقت این نیست.
حقیقت اینه.
ببخشید.
اواخر زمستون هفده سالگیم...
مادرم به این نتیجه رسیده بود که من افسرده شدم.
اندازه گنجشک غذا میخوره اصلا پاش رو از در خونه بیرون نمیذاره..
مامان، من افسرده نیستم.
یه کتاب رو بارها و بارها میخونه.
اون افسرده ست.
من افسرده نیستم.
بروشور ها و وبسایت ها همیشه افسردگی رو از عوارض جانبی سرطان ذکر می کنن.
ولی افسردگی از عوارض جانبی سرطان نیست
عوارض جانبی مرگه.
که داشت برای من اتفاق میفتاد.
[عنوان کتاب: مصیبت باشکوه]
[.درد باید احساس بشه]
شاید برات زُلُفت تجویز کنم.
یا لگزوپرام.
و به جای روزی یکبار، دوبار بخور.
- چرا اینقدر کم؟ - هوم؟
بیشترش کن.
من مثل کیت ریچاردزِ بچه های سرطانی ام.
تو اون گروه حمایتی که بهت گفته بودم، شرکت می کنی؟
آره ولی باهاش حال نمی کنم.
شرکت در گروه های حمایتی روش خیلی خوبی برای ارتباط با آدم هاییه که...
آدم هاییه که چی؟
آدم هاییه که دارن همین مسیر رو طی می کنن
مسیر»؟ واقعا؟»
امتحانش کن.
کسی چه میدونه؟ شاید به نظرت آموزنده باشه.
خیلی خب.
آماده این؟
امروز به معنای واقعی کلمه...
در قلب عیسی دور هم جمع شدیم.
اینجا در حضور عیسی مسیح هستیم.
کی میخواد داستانش رو با گروه در میون بذاره؟
من انجل هستم.
لوسمی حاد مغز استخوان دارم.
سید هستم. لوسمی حاد لنفاوی دارم.
سلام پی جی هستم. نوروبلاستوما دارم.
من پاتریکم.
سرطان مثانه دارم.
دیگه وارد جزئیات ناخوشایند سرطان پاتریک نمیشم.
دکترها خیلی زود متوجه شدن
بیشترش رو بیرون آوردن و نزدیک بود بمیره ولی نمُرد.
بنابراین الان اینجاست طلاق گرفته، هیچ دوستی نداره....
روی کاناپه خونه مادر و پدرش زندگی می کنه
و و از تجربیات سرطانش در قلب عیسی استفاده می کنه.
به معنای واقعی کلمه در قلب عیسی!
تا بهمون نشون بده اگه شانس بیاریم...
میتونیم مثل اون بشیم.
نفر بعدی کیه؟
هیزل؟
آم...
من هیزلم.
در اصل سرطان تیروئید داشتم...
ولی الان به ریه هام رسیده.
و حالت چطوره؟
منظورت سوای اینه که سرطان لاعلاج دارم؟
گمونم خوبم.
هیزل، ما کنارتیم.
اصلا چرا یه آهنگ دیگه نزنم؟
♪ مسیح دوست ماست ♪
♪ و تا آخرش کنارمونه ♪
♪ مسیح دوست ماست ♪
♪ و تا آخرش کنارمونه ♪
♪ مسیح، مسیح، مسیح ♪
سلام عزیز دلم.
خب... عالی بود دیگه؟
«!آره مامان! عالی بود»
و اینجوری سر می کردم دیگه.
با برنامه های واقع نما.
نوبت های دکتر.
خوردن هشت داروی تجویزی سه بار در روز
ولی بدترینِ بدترینش...
شرکت در گروه حمایتی بود.
- .نمیتونین مجبورم کنی - معلومه که میتونیم .
ناسلامتی پدر و مادرتیم.
بس کن، حرف هامون رو زدیم.
باید بری.
باید دوست پیدا کنی و مثل بقیه نوجوون ها باشی.
مامان، اگه میخوای مثل بقیه نوجوون ها باشم
پس نباید منو بفرستی گروه حمایتی.
باید یه کارت شناسایی جعلی برام جور کنی که برم کلوپ...
و مواد بخورم.
مواد رو نمیخورن.
خب این از اون چیزهاییه که اگه کارت شناسایی جعلی داشتم، میدونستم.
میشه لطفا بری سوار ماشین بشی؟
و خب رفتم.
نه چون خودم دلم می خواست برم یا فکر می کردم برام اثربخشه...
بلکه به همون دلیلی که اون روزا هر کاری می کردم.
اینکه پدر و مادرم رو خوشحال کنم.
واقعا نمیفهمم چرا خودم نباید رانندگی کنم.
تو که اینجا کاری نداری بکنی.
فقط باید بیکار بشینی و منتظر بمونی.
البته که بیکار نمیشینم.
نه، کلی کار دارم. باید به کارهام برسم.
باشه بابا.
دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
خوش بگذره.
تنها چیزی که از مرگ در اثر سرطان بدتره
اینه که بچه ت در اثر سرطان بمیره.
آهای!
چندتا دوست پیدا کن.
اوه، ببخشید.
- .من از پله ها میرم - مشکلی نیست .
ممنون.
ببخشید.
تقصیر من بود.
ببخشید خلاصه.
وای خدایا.
خب کی میخواد شروع کنه؟
کسی میخواد شروع کنه؟ کی میخواد پیشقدم بشه؟
بفرما.
بث هستم. تومور بدخیم سلول دوکی دارم.
این هفته حالم خوبه.
آیزاک، میدونم که الان تو زندگیت با چالش هایی مواجه شدی.
میخوای از این چالش ها برامون بگی؟
یا مثلا این دوستت که اینجاست بگه؟
نه خودم میگم.
سلام رفقا...
سلام. من آیزاک هستم.
تومور شبکیه دارم.
وقتی کوچیک تر بودم یکی از چشم هام رو جراحی کردم
برای همین این چشم مصنوعیه.
و بعدش قراره برم بیمارستان و دوباره عمل کنم
تا اون یکی چشمم رو هم در بیارم.
بنابراین بعد از اون جراحی دیگه کاملا کور میشم.
ولی خوش شانسم که نامزد خوشگل و جذابی دارم که خیلی ازم سرتره. اسمش مونیکاست
و دوست های خیلی خوبی مثل آگوستوس واترز دارم که بهم کمک می کنن.
پس جریان از این قراره. ممنون.
ما کنارتیم آیزاک.
ممنونم.
نوبت توئه گاس.
باشه حتما.
آم... من آگوستوس واترز هستم
هجده سالمه
یک سال و نیم پیش استئوسارکوما گرفتم (نوعی سرطان استخوان)
برای همین این جیگر رو از دست دادم.
و الان تقریبا یه آدم مکانیکی ام که خیلی هم خفنه.
ولی راستش چون آیزاک ازم خواسته بود، اومدم اینجا.
و حالت چطوره گاس؟
عالی ام. آره.
رفیق، انگاری سوار یه ترن هوایی ام که فقط بالا میره.
نمیخوای ترس هات رو باهامون در میون بذاری؟
ترس هام؟
فراموش شدن.
فراموش شدن؟
آره.
ببینید، من میخوام یه زندگی فوق العاده داشته باشم
تا همه منو به خاطر بیارن.
پس اگه ترسی هم داشته باشم
از اینه که این رو عملی نکنم.
کسی دیگه هم دوست داره صحبت کنه؟
هیزل؟
چه عجب!
فقط میخوام بگم یه زمانی میرسه که همه مون می میریم.
دوره ای قبل از انسان ها وجود داشته
و دوره ای هم بعد از مرگ شون وجود خواهد داشت.
حالا ممکنه همین فردا باشه یا یه میلیون سال دیگه.
و وقتی اون دوره فرا برسه اصلا آدمی نمی مونه که،
بخواد کلئوپاترا یا محمد علی یا موتسارت رو به خاطر بیاره
چه برسه به هیچ کدوم از ماها رو.
فراموش شدن اجتناب ناپذیره.
و اگه این چیزیه که می ترسونتت پس بهت پیشنهاد می کنم که بهش توجه نکنی.
باور کن بقیه هم همین کار رو می کنن.
خب توصیه خوبی بود.
و از این جلسه مون خوشم میاد چون خیلی خوبه که حرف های همه رو بشنوی...
ممنون.
- .همیشه - همیشه .
«به معنای واقعی کلمه»
خیال می کردم جلسه مون تو زیرزمین کلیساست
ولی گویا به معنی واقعی کلمه در قلب عیسی بودیم.
آره بابا.
اسمت چیه؟
هیزل.
نه، اسم کاملت چیه؟
هیزل گریس لنکستر.
چیه؟
من که چیزی نگفتم.
پس چرا اینجوری نگاهم می کنی؟
چون خوشگلی.
وای خدایا.
لذت میبرم به آدم های خوشگل نگاه کنم.
ببین، چند وقت پیش تصمیم گرفتم...
لذت های ساده زندگی رو از خودم دریغ نکنم.
مخصوصا الان که طبق اشاره زیرکانه تو
همه مون به زودی خواهیم مُرد.
خیلی خب، خیلی هم عالی ولی من خوشگل نیستم..
سلام گاس.
سلام لیسا.
دوست دارم اول تو بگی.
جریان این «همیشه» گفتن شون چیه؟
یه چیزی بین خودشونه.
یعنی همیشه عاشق همدیگه می مونن و از این حرف ها.
بیا بریم فیلم ببینیم.
- چی؟ - هوم؟
هان؟
آم...
آخرهفته وقتم آزاده پس میتونیم...
نه، منظورم اینه که همین الان بریم.
ممکنه یه قاتل تبر به دست باشی.
همیشه احتمالش هست.
بی خیال هیزل گریس ریسک کن..
نمیخوام...
واقعا؟
این کارت حال به هم زنه.
چیه مگه؟
چیه؟ فکر کردی این کارت باحاله؟
زدی همه چیز رو خراب کردی.
- همه چیز؟ - آره همه چیز !
ای بابا.
داشتی خیلی خوب پیش می رفتی.
وای خدا! همیشه باید «هامارتیا»یی در کار باشه؟
و مال تو اینه که علی رغم سرطان داشتنت
حاضری به شرکتی پول بدی
تا یه سرطان دیگه هم بگیری؟
بذار بهت بگم که خیلی بده آدم نتونه نفس بکشه.
واقعا بده.
هامارتیا»؟»
یعنی نقطه ضعفی که باعث تباهی میشه.
تباهی...
هیزل گریس!
تا وقتی روشن شون نکنی ضرری برات ندارن.
هوم؟
هیچ وقت روشن شون نمی کنم.
یه استعاره ست، میدونی؟
چیزی که کشنده ست رو صاف میذاری بین دندون هات
ولی هیچ وقت توانایی کشتن رو بهش نمیدی.
یه استعاره ست.
سلام عزیزم. الان وقت تماشای برنامه «مدل برتر»ـه؟
نه...
با آگوستوس واترز برنامه ریختم.
وای!
وای خدایا!
اوه!
آره چندبار امتحان رانندگی رو رد شدم.
چه عجیب!
راستش چهارمین باری که امتحان دادم
اوضاع مثل الان بود.
و وقتی تموم شد...
:مربی بهم نگاه کرد و گفت
درسته رانندگیت ناخوشاینده» «.ولی اساسا خطرناک نیست
اینم از مزایای سرطان داشتن.
کاملا از مزایای سرطان داشتن بود.
خب از خودت برام بگو.
وقتی 13 سالم بود فهمیدن سرطان دارم.
تقریبا بدترین حالت ممکن بود.
سرطان تیروئید. مرحله چهار.
کار زیادی از دست شون برنمیومد.
که البته این موضوع جلوشون رو نگرفت.
جراحی.
پرتو درمانی.
شیمی درمانی.
پرتو درمانی بیشتر.
همه شون تا یه مدت اثربخش بودن.
ولی بعد دیگه اثری نداشتن.
و بعد یه روز ریه هام پر از آب شد.
پرستار! پرستار میخوایم!
نمیتونستم نفس بکشم.
هیچ کس نتونست تحت کنترلش در بیاره.
رها کن عزیزم.
نترس.
همون جا باید کارم تموم میشد.
ولی بعدش یه اتفاق عجیبی افتاد.
آنتی بیوتیک ها اثر کردن.
مایعات رو از ریه هام بیرون کشیدن.
یه کم جون گرفتم.
تا به خودم اومدم دیدم تو یه کارآزمایی تجربی ام.
میدونی؟ از همون کار آزمایی های معروفی که هیچ فایده ای برای بیمارهای سرطانی ندارن
اسم داروش فلانکسیفر بود.
برای هفتاد درصد بیماران اثربخش نبود...
ولی بنا به دلایلی برای من بود.
برای همین بهش گفتن معجزه.
البته که الان ریه هام مثل قبل کار نمی کنن
ولی از نظر تئوری ممکنه تا یه مدتی توی همین وضعیت بمونن.
خب برگشتی مدرسه؟
معدل دیپلمم رو گرفتم و الان دارم به صورت آنلاین تو دانشگاه درس میخونم.
عجب پس دانشجویی!
پس برای همینه که اینقدر فرهیخته ای.
وای! مراقب باش!
به خونه محقر من خوش اومدی.
بابا و مامانم میگن اینا به آدم انگیزه میدن [اگه رنگین کمان میخوای باید بارون رو تحمل کنی].
[.از اینکه اینجایی خوشحالیم]
چیزی نپرس.
سلام رفقا!
- !سلام - سلام آگوستوس .
دوست جدیدته؟
آره. ایشون هیزل گریسه.
سلام. فقط هیزل بگید.
چطوری فقط هیزل؟
سلام هیزل، حالت چطوره؟
آره دیگه میریم طبقه پایین. خداحافظ.
- .از دیدنتون خوشحال شدم - ما هم همینطور .
اینجاست.
دنیای آگوستو.
اینجا اتاقمه.
عجب.
کلکسیون تحسین برانگیزیه.
آره قبلا بسکتبال بازی می کردم.
میشه بشینم؟
آره. راحت باش.
خونه ی من و تو نداره.
ببخشید پله ها...
و سرپا ایستادن...
آره متوجهم.
واقعا حالت خوبه؟
آره، آره.
خیلی خب، داستانت چیه؟
گفتم که.
سیزده سالم که بود فهمیدن سرطان...
نه، نه، نه. داستان سرطانت نه داستان واقعیت..
از علایقت، سرگرمی هات...
احساسات و وسواس های عجیبت بگو.
وسواس های عجیب»؟»
یالا به یه چیزی فکر کن اولین چیزی که به ذهنت میاد..
یه چیزی که دوست داری.
«مصیبت باشکوه»
خب این دیگه چیه؟
یه رمانه.
رمان محبوبمه.
وایسا ببینم، زامبی هم توش داره؟
زامبی؟ نه بابا!
استورم تروپر چی؟ (سربازهای خیالی در جنگ ستارگان)
نه، از اینجور کتاب ها نیست.
خیلی خب، درباره چیه؟
سرطان.
درباره سرطانه؟
اونجوری که فکر می کنی، نیست باور کن، معرکه ست..
نویسنده اش پیتر ون هوتنه.
اون تنها آدمیه که تا حالا باهاش مواجه شدم
که اولا میدونه مُردن چه جوریه
و ثانیا هنوز واقعا نمرده.
خیلی خب.
این کتاب افتضاح با اون اسم کسل کننده اش که زامبی یا استورم تروپر نداره رو میخونم.
و در ازاش...
تو هم این رو میخونی.
این کتاب به یاد موندنی...
و در عین حال فوق العاده ای که بر اساس بازی ویدئویی مورد علاقه م نوشته شده.
«ضد شورش»
آره، نخند. کتابش عالیه.
درباره افتخار، فداکاری، شجاعت و دلاوریه.
درباره پذیرفتن سرنوشت
و اثری توی دنیا باقی گذاشتنه.
خب ممنون.
صبر کن ببینم، دست هات خیلی سردن.
سرد نیستن فقط اکسیژن بهشون نمیرسه.
- هیزل گریس؟ - هوم؟
خوشم میاد اصطلاحات پزشکی به کار میبری.
کتاب جدیده.
پسره بهت داده؟
میخوای بپرسی ازم خوشش اومده؟
عجب.
آره منظورم همین بود.
آرزوی هر مادریه.
هشدار: 88 درصد از کپسول اکسیژن] [.مصرف شده
هی، نگران نباش.
وای مامان، نگران نیستم.
چیز خاصی نیست.
آره.
فقط با هم وقت گذروندیم اینجوری نیست که منتظر باشم بهم زنگ بزنه.
- ...این همون - آره .
چون فکر کردم فلفله.
امروز توی چین، روز جهانی گوجی بریه.
عالی نیست؟
رنگش رو دوست دارم.
[.بگو که کتابم ده صفحه کم داره]
- .این خشک شده ست - آهان. خیلی خوبه .
- خوشمزه اند، نه؟ - اوهوم .
پس تو این روز گوجی بری کلی گوجی بری میخورن؟
[.نگو که به آخرهای کتاب رسیدم]
یه تغییراتی تو دسرش دادم...
تا گوجی بری هم داشته باشه.
چون سرشار از آنتی اکسیدان هستند.
نمیشه که کتاب وسط یه جمله] [!تموم بشه! این دیگه چه کاریه؟
خب من که خوشم اومد.
باید هر سال این کار رو بکنیم.
- .هر سال - باید هر سال این کار رو بکنیم .
همین رو بگو.
واقعا ازشون خوشم میاد.
عزیزم، میخوای از سر میز پاشی و بری؟
چی؟
هیزل گریس.
به شکنجه لذتبخش خوندنِ مصیبت باشکوه خوش اومدی.
♪ ولی الان دارم تمام قوانین رو زیرپا میذارم ♪
حالت خوبه؟
♪ و الان دارم تمام قوانین رو زیرپا میذارم ♪
من؟ آره من که عالی ام.
ولی الان آیزاک پیشمه...
آیزاک، اگه هیزلِ گروه حمایتی بیاد اوضاع بهتر میشه یا بدتر؟
♪ تمام این مدت داشتم وقتم رو هدر می دادم ♪
آیزاک. گوشت با من باشه.
♪ داشتم وقتم رو هدر می دادم ♪
چقدر سریع میتونی خودت رو برسونی اینجا؟
آم...
عالی شد. خب در بازه.
باید برم. خداحافظ.
سلام؟
هیزل.
آیزاک، هیزل گریس از گروه حمایتی اومده.
- .سلام - سلام .
صرفا جهت یادآوری بگم...
آیزاک الان وسط یه حمله روان پریشی به سر میبره.
راستی خیلی خوشگل شدی.
این رنگه بهت میاد.
ممنون.
آیزاک.
آیزاک، هیزل اومده
سلام آیزاک.
سلام هیزل.
چطوری؟
خوبم.
مثل اینکه آیزاک و مونیکا جدا شدن.
وای آیزاک خیلی متاسفم.
میخوای ازش حرف بزنی؟
نه، فقط میخوام گریه کنم و بازی کنم.
ولی اگه توصیه حکیمانه ی زنانه ای داری ضرری نداره بهش بگی.
راستش به نظرم واکنشش نسبتا مناسبه.
«.درد باید حس بشه»
داری از کتابم نقل قول می کنی.
مونیکا گفت قصد داشته قبل از جراحی ازم جدا بشه
چون نمیتونسته با این شرایط کنار بیاد.
من قراره بیناییم رو از دست بدم بعد اون نمیتونه با شرایط کنار بیاد.
«من همه ش بهش می گفتم «همیشه یعنی همیشه ی خدا می گفتم.
و اون حرفم رو قطع می کرد
و نمی گفت همیشه...
انگار که همون موقع هم از نظرش مُرده بودم، میدونی؟
میدونی؟ گاهی اوقات...
آدم ها وقتی قولی میدن اهمیتش رو درک نمی کنن،.
میدونم ولی...
حس می کنم یه بازنده م.
هنوز گردنبندی که داده گردنمه.
درش بیار.
رفیق، درش بیار.
همینه.
حالا شد رفیق. حالا شد.
فقط دلم میخواد به یه چیزی لگد بزنم.
به اون نزن! به اون نزن!
چیزه...
- .این رو بزن - ببخشید .
چند روزه میخواستم بهت زنگ بزنم...
ولی صبر کردم تا افکارم رو درباره کتاب مصیبت باشکوه منسجم کنم.
یه لحظه صبر کن.
آیزاک.
بالش نمی شکنه.
باید یه چیزی رو بشکنی.
این رو بشکن.
- جام قهرمانیت رو؟ - آره .
مطمئنی؟
دنبال یه راهی بودم که یه جوری به بابام بگم از بسکتبال متنفرم.
یالا بشکنش!
همیشه!
مصیبت باشکوه.
آره. خیلی خوشحالم که دوستش داشتی.
آره به جز پایانش.
میدونم. خیلی غیرمنتظره بود.
خیلی غیرمنتظره بود؟ شوخیت گرفته؟ شرورانه بود!
یعنی درک می کنم که دختره می میره...
ولی یه قرارداد نانوشته ای بین نویسنده و...
- گاس؟ - بله؟
- این اشکال نداره؟ - نه .
بین نویسنده و خواننده وجود داره.
و به نظرم وسط جمله کتاب رو تموم کردن...
این قرارداد رو نقض می کنه، نه؟
خیلی خب، آره.
میدونم منظورت چیه...
ولی اگه بخوام کاملا صادق باشم
به نظرم حقیقت همینه.
آدم یکهو وسط زندگی می میره دیگه.
آدم وسط یه جمله می میره.
و نمیدونم...
ولی واقعا دوست دارم بدونم بعد از مرگ آنا چه اتفاقی برای بقیه میفته.
مثلا برای مادر آنا چه اتفاقی میفته.
آره و آقای لاله هلندی.
و سیزیفِ همستر.
آره!
تا حالا سعی کردی با این پیتر ون هوتن تماس بگیری؟
کلی نامه براش نوشتم
ولی هیچ وقت جواب نمیده.
گویا به آمستردام نقل مکان کرده
و گوشه نشین شده و...
- .حیف شد - آره .
آیزاک...
بهتر شدی رفیق؟
ویژگی مهم درد همینه.
باید احساس بشه.
کمک می کنم تمیزکاری کنی.
هیزل گریس.
آگوستوس واترز.
فکر این کتاب کوفتی از سرم بیرون نمیره.
قابل شما رو نداشت.
ولی پایان بندی نیاز داریم، نه؟
منم تو نامه هام دقیقا همین رو از پیتر ون هوتن خواسته بودم.
ولی هیچ وقت جوابی نداد.
آم، نه!
آقای واترز عزیز»...
این ایمیل رو نوشتم تا از مکاتبات الکترونیکی تون تشکر کنم.
من از هرکسی که وقت بذاره «.و کتابم رو بخونم ممنونم
آگوستوس؟
بله؟
داری چی کار می کنی؟
امکان داره که...
دستیار پیتر ون هوتن رو پیدا کرده باشم. بهش ایمیل زدم.
آگوستوس!
احتمالا ایمیل رو برای ون هوتن بازارسال کرده
ادامه بدم؟
وای خدایا! آره! بگو، بگو، بگو.
«.من به طور خاص مدیون شما هستم آقا»
«هیزل گریس، ون هوتن بهم گفت «آقا.
آگوستوس بقیه ش رو بخون. بقیه ش رو بخون.
هم به خاطر لطفت به کتاب مصیبت باشکوه»
و هم به خاطر وقتی که گذاشتی
«...تا بهم بگی که»
:الان مستقیما دارم برات نقل قول می کنم
این کتاب برای تو و دوستت» «.هیزل گریس خیلی اهمیت داره
امکان نداره! امکان نداره!
البته که داره.
در جواب سوالی که پرسیدی باید بگم»...
خیر! تا به حال در ادامه کتاب چیزی ننوشتم و نخواهم نوشت.
فکر نمی کنم دیگه به اشتراک گذاشتن افکارم با خوانندگان
به نفع من یا اونا باشه.
ولی از شما به خاطر ایمیل پر مهرتون ممنونم.
«.ارادتمند شما، پیتر ون هوتن
خب آره دیگه اینجوری شد.
وای خدایا.
این مدت می خواستم بهت بگم چه آدم خفنی هستم.
به نظرت اگه منم...
یه سری به ایمیلت بزن.
وای خدایا.
وای خدایا آگوستوس.
قلبم تو دهنمه قلبم تو دهنمه..
آقای پیتر ون هوتن عزیز
اسم من هیزل گریس لنکستره.
دوستم آگوستوس واترز...
که به توصیه من کتاب رو خونده بود
ایمیلی از شما با این آدرس دریافت کرده
امیدوارم اشکالی نداشته باشه که اون ایمیل رو به من نشون داده.
میخواستم بدونم اشکالی نداره به چندتا از سوال هام درباره...
اتفاقات بعد از پایان کتاب جواب بدین؟
:مخصوصا این سوال ها
آیا مادر آنا با مرد لاله هندی ازدواج می کنه؟
و اینکه آیا آقای لاله هلندی ریگی به کفششه
یا کلا درباره اش سوء تفاهم شده؟
در آخر اینکه امیدوار بودم بتونید...
کمی درباره وضعیت سیزیف همستر اطلاعات بیشتری بدین.
سال هاست که این سوالات توی ذهنمه
و نمیدونم چقدر وقت دارم تا جواب شون رو پیدا کنم.
میدونم این ها سوالات ادبی مهمی نیستن...
و کتاب تون سرشار از سوالات مهم ادبیه»
ولی واقعا دوست دارم جواب سوالاتم رو بدونم.
و البته اگه روزی تصمیم گرفتین چیز دیگه ای بنویسید
خوشحال میشم که بخونمش.
راستش رو بخواین حاضرم لیست خریدتون رو هم بخونم!
ارادتمند شما با تحسین فراوان «.هیزل گریس لنکستر
بدک نیست.
واقعا؟
آره در واقع لحنت یه کم خودنمایانه ست...
ولی خب ون هوتن هم همچین لحنی داره
پس فکر کنم از ایمیلت خوشش بیاد.
واقعا ساعت یک شبه؟
واقعا؟
آره گمونم ساعت یک شبه.
شاید بهتر باشه برم بخوابم.
باشه.
شاید «باشه» بتونه حکم «همیشه» رو برامون داشته باشه.
باشه.
وای خدایا.
خانم لنکسترِ عزیز»...
نمیتونم سوالات تون رو جواب بدم دست کم به صورت کتبی...
چون اگه بخوام همچین کاری کنم باید دنباله ای برای کتابم بنویسم
که شاید بهتر باشه شما منتشرش کنید یا در غیر این صورت در اینترنت به اشتراکش بذارید
نه که بهتون اعتماد نداشته باشم ولی آخه چطور میتونم بهتون اعتماد کنم؟
من اصلا شما رو نمی شناسم.
اگه روزی گذرت به آمستردام افتاد
«.تو وقت فراغتت یه سری بهم بزن
چی؟
«.ارادتمند شما پیتر ون هوتن»
وای خدایا!
امکان نداره.
هیزل؟
- !مامان - هیزل، چی شده؟
مامان این رو ببین.
بیا اینجا. بیا اینجا. بیا اینجا.
ببین.
- چی؟ - آره .
پیتر ون هوتن!
ببین چی گفته!
«...اگه روزی گذرت به آمستردام افتاد»
من باید برم!
باورنکردنیه.
اون دعوت مون کرده آمستردام.
آمستردام!
- !وای - میشه بریم؟
یعنی به نظرت میتونیم واقعا بریم اونجا؟
یعنی آمستردامه دیگه.
من میخوام به هرچی که تو این دنیا میخوای، برسی.
ولی پولش رو نداریم، میدونی؟
اینکه بخوایم این همه تجهیزات رو تا اونجا ببریم.
چطور این کار رو کنیم؟
آره. شرمنده.
من واقعا شرمنده ام.
اشکالی نداره.
چرا از موسسه «جینیز» درخواست نمیکنی؟ (...موسسه ای برای برآورده کردن)
از آرزوت استفاده کن (آرزوهای کودکان سرطانی).
قبلا ازش استفاده کردم قبل از اینکه معجزه بشه و زنده بمونم..
برای چی استفاده کردی؟
نگو واسه رفتن به دیزنی ورلد.
هیزل گریس، نگو که رفتی دیزنی ورلد.
امکان نداره آخرین آرزوی قبل از مرگت رو...
سیزده سالم بود بابا!
واسه رفتن به دیزنی ورلد استفاده کردی.
تازه اپکات سنتر هم رفتم.
وای خدایا.
راستش خیلی خوش گذشت!
این غم انگیزترین چیزیه که شنیدم.
گوفی رو هم دیدم!
الان دیگه واقعا خجالت می کشم.
تو واسه چی خجالت می کشی؟
باورم نمیشه از دختری خوشم میاد که همچین آرزوهای کلیشه ای داره.
افتضاحه.
میای دیگه؟
مهم ترین چیز تو ام آر آی اینه که...
کاملا بی حرکت دراز بکشی.
ولی اون روز این کار تقریبا غیرممکن بود.
سلام گاس. چطوری؟
سلام خانم لنکستر.
سلام. پیراهن ریک اسمیتسه؟ (بازیکن بسکتبال)
- .آره خودشه - عاشق این بابام .
آگوستوس واترز هستم.
خوشوقتم. من مایکلم.
- .خوشحالم می بینمت - سلام خانم لنکستر .
منم خوشحالم می بینمتون.
سلام هیزل گریس.
سلام.
دوست داری باهام بیای پیک نیک؟
خیلی خوشحال میشم باهات بیام پیک نیک.
بریم؟
نه. بذار...
بوی بیمارستان میدم پس بهتره برم لباس هام رو عوض کنم.
خب...
خودت هم یه بازمانده سرطانی؟
آره.
این رو همین جور الکی قطع نکردم که.
اگرچه استراتژی خیلی خوبی برای کاهش وزن هم هست.
پاها خیلی سنگینن.
الان سلامتت در چه وضعیه؟
عالیه. چهارده ماهه که خبری از غده سرطانی نیست.
- جدا؟ - آره .
- .این که عالیه - آره .
من خیلی خوش شانسم.
گاس گوش کن.
باید متوجه باشی که هیزل هنوز بدجور مریضه
و تا آخر عمرش هم مریض می مونه.
و شاید بخواد پا به پای تو پیش بره.
از اینجور دختراست ولی حقیقت اینه که ریه هاش...
آماده ای گاس؟
آره.
خیلی خب، زودی می بینمت.
خیلی خب.
وای!
عجب روز قشنگی.
آره.
عاشق هر دختری بشی میاریش اینجا؟
آره. همه شون.
برای همینه که هنوز تنهام.
امکان نداره.
واقعا؟
بذار یه چیزی بهت نشون بدم.
این دایره رو می بینی؟
این دایره آدم های تنهاست.
آهان.
و این...
یه پسره هجده ساله ست که یه پا داره.
- ...اوه - پس آره اینجوریاست .
اثر هنری «فانکنی بونز» از یوپ ون لیزهات.
به نظر اسمش هلندیه.
هلندی هم هست.
مثل ریک اسمیتس.
و لاله ها.
ساندویچ میخوری؟
بذار حدس بزنم.
پنیر هلندی و گوجه.
ببخشید گوجه هاش مکزیکیه!
چطور جرئت کردی؟
هوم.
اینجا چقدر باحاله؟
اونا از اسکلت ها به عنوان زمین بازی استفاده می کنن.
بهش فکر کن.
مثل اینکه عاشق نماد پیدا کردنی.
حالا که حرفش شد احتمالا داری با خودت فکر می کنی
چرا کنار یه پسری که لباس ریک اسمیتس پوشیده، نشستی
و داری ساندویچ پنیری بدمزه و آب پرتقال میخوری.
راستش به ذهنم هم خطور بود.
خب هیزل گریس تو هم مثل خیلی های دیگه...
و گوش کن این رو با نهایت مهربونی میگم
به طرز احمقانه ای از آرزوت استفاده کردی.
خیلی خب قبلا در این باره حرف زدیم اون موقع 13 سالم بود..
هیس! الان وسط یک تک خونی مهم هستم.
اون موقع بچه و تاثیرپذیر بودی
فرشته مرگ صاف زل زد تو چشم هات
و کاری کرد عجله کنی و آرزویی رو بکنی که واقعا نمیخوایش.
ولی آخه اون هیزل گریس کوچولویی که هرگز کتاب مصیبت باشکوه رو نخونده بود
از کجا خبر داشت که تنها آرزوی حقیقیش...
رفتن پیش آقای پیتر ون هوتن در تبعید خودخواسته اش در آمستردامه؟
ولی از دستش دادم پس...
خوبه که من هنوز از دستش ندادم.
یعنی داری میگی...
هیزل نمیخوام آرزوم رو بهت بدم یا همچین چیزی.
البته اگه داشتی به این فکر می کردی.
ولی...
ولی منم دوست دارم این آقای پیتر ون هوتن رو ببینم
و فکر نکنم منطقی باشه بدون دختری که...
اول کتاب رو بهم معرفی کرده بود، برم پیشش.
مگه نه؟
برای همین هم با موسسه جینیز صحبت کردم و اونا هم پایه اند.
یه ماه دیگه میریم.
نه.
اوهوم.
وای خدایا.
ظاهرا اونا... نمیدونم این کار رو همیشه میکنن یا نه
ولی حاضرن منو هم ببرن و...
باور نکردنیه.
هیزل، این خیلی قشنگه.
میدونم.
و یه کم عجیبه.
خیلی عجیبه. اصلا سر در نمیارم چی شد.
- ...خب - آمستردامه ها !
پسره تازه باهات آشنا شده...
- !همین رو بگو - و داره آرزوش رو میده به تو .
خب، این آرزوی هر دوتامونه. ما یعنی اون... اون... آره. آرزومون رو تقسیم کردیم....
چقدر قشنگ.
مگه اینکه...
چی؟
یعنی عاشقت شده؟
بس کن! اینجوری نگـ...! اون عاشقم نشـ...
مامان تمرکز کن! داریم درباره آمستردام حرف میزنیم.
- ...خیلی ازش خوشم میاد. من - بس کن .
توجه کن! خواهش می کنم! میشه برم؟
باشه، به عنوان مادرت باید بگم که این ایده رو دوست دارم.
و به نظرم باید با دکتر ماریا صحبت کنیم.
باشه.
نمیدونم.
ولی شما که گفته بودی نتایج پِت اسکن امیدوار کننده ست.
خب همینطوره ولی نمیدونم تا کی شرایط همین جوری بمونه.
خیلی خب، نمیرم اونجا که پناهندگی سیاسی بگیرم.
یه مسافرت چند روزه ست.
- .درسته - اگه حالت بد بشه چی؟
اونم تو یه کشور غریب؟
تو آمستردام هم دکتر هست بیمار سرطانی هم هست..
خب، همه سرطان ها شبیه به هم نیستن و سرطان تو به طور خاصی نادره هیزل.
تنها در صورتی میتونم اجازه این سفر رو بدم که
یه نفر که با شرایطت آشناست همراهت بیاد...
اگه مامانم بیاد چی؟
وایسا ببینم چی؟
اگه تو بیای چی؟
مطمئنم موسسه جینیز موافقت می کنه. اونا کلی پول دارن.
اینجوری شاید بشه.
و بعد این اتفاق افتاد.
سلام.
- .سلام - چیزیت نیست
پس چی شده؟
مثل همیشه.
مایعات توی ریه هات مانع اکسیژن رسانی شدن
یه لوله کار گذاشتن.
دیشب یک و نیم لیتر مایعات از ریه هات خارج کردن.
خبر خوب اینه که...
تومورت رشدی نداشته.
تومور جدیدی هم تو بدنت ایجاد نشده.
واقعا خیال مون راحت شد.
این چیز خاصی نیست هیزل.
یه چیزیه که میتونیم باهاش کنار بیاییم.
آقای لنکستر.
حالش چطوره؟
بهتره.
آره ممنون. خیلی خیلی بهتره.
نمیذارن من برم تو فقط اعضای خانواده میتونن برن تو..
آره ببخشید.
آره متوجه ام.
آم...
میشه فقط بهش بگید که اومدم؟
آره حتما. حتما بهش میگم.
- .باشه - گاس، گوش کن. چرا نمیری خونه؟
یه کم استراحت کن.
باشه.
معمولا تومورها شروع به مقاومت در برابر درمان می کنند
و فعلا هنوز این اتفاق...
نیفتاده.
از طرفی دیگه...
مصرف دارو ممکنه باعث بشه ریه بیشتر آب بیاره.
حقیقت اینه که...
آدم های خیلی کمی به اندازه هیزل فلانکسیفر مصرف کردن.
ما واقعا نمیدونیم دارو در دراز مدت چه اثراتی داره.
ما سعی داریم جلوی رشد لایه درون رگی رو بگیریم
که در صورت رشد بیش از اندازه ممکنه باعث بدتر شدن بیماری...
پوسیدگی، جلوگیری از تکثیر و رشد رگ ها
و پخش توموری بشه که
ما داریم تلاش می کنیم تا از بین ببریمش.
نرخ ادامه حیات بیمارانی با رشد زیاد لایه درون رگی...
با بدتر شدن شرایط بیمار به صورت تصاعدی کاهش پیدا می کنه.
رها کن عزیزم.
نترس.
وای خدایا.
یه سوالی داشتم.
بله هیزل؟
هنوز هم میتونم برم آمستردام؟
- .این کار در این مقطع عاقلانه نیست - چرا نیست؟
راهی داره که بتونیم بفرستیمش آمستردام؟
این کار باعث بیشتر شدن خطرات میشه.
خرید رفتن هم همینطور.
بله ولی هواپیما سوار شدن؟
ولی تو هواپیما هم کپسول اکسیژن دارن.
تو سرطان مرحله چهار داری.
این فرصتیه که ممکنه دیگه برام پیش نیاد.
هیچ وقت.
اگه داروها دارن جواب میدن دیگه نمیفهمم چرا نباید...
شاید یه موردی باشه که...
نه.
هیزل، دیگه نمیدونم چطور بهت بگم.
تو خیلی مریضی.
شرمنده.
الو؟
آره. یه لحظه.
سلام. دوباره گاسه.
ببخشید، خوابیده.
آره. باشه
باشه. بای بای.
میدونم داری به چی فکر می کنی.
این در حقش بی انصافیه.
واقعا بی انصافیه.
اون همچین چیزی رو تو زندگیش نمیخواد.
هیچ کس نمیخواد.
اصلا به دردسرش نمی ارزه.
نه، حق با توئه.
من و مامانت هم داشتیم همین رو می گفتیم.
یعنی شاید دیگه وقتشه که پرتت کنیم بیرون.
بریم بذاریمت در یه یتیم خونه و بشی مشکل اونا.
جدی میگم.
ما آدم های احساساتی ای نیستیم.
[سلام؟؟؟]
[.این سکوت کَر کننده ست]
هیزل گریس.
سلام آگوستوس.
حالت خوبه؟
نه.
چی شده؟
باهام حرف بزن.
نمیدونم.
همه چیز.
گاس، من میخوام برم آمستردام.
و میخوام ون هوتن بهمون بگه
بعد از پایان کتاب چی میشه.
و این جور زندگی ای رو نمیخوام.
یعنی فقط به خاطر آسمونه.
آسمون ناراحتم می کنه.
و مشکل این زمین تاب بازی رقت انگیزه که وقتی بچه بودم، بابام برام ساخته...
گمونم مشکل از همه چیزه.
خب میخوام بیام این زمین تاب بازی غم انگیز رو ببینم.
حالا فهمیدم منظورت چیه.
اینجا واقعا غم انگیزه.
هیزل گریس، امیدوارم که متوجه بشی...
اینکه سعی می کنی ازم فاصله بگیری...
هیچ جوره باعث نمیشه علاقه ام بهت کم بشه.
هر چقدر تلاش کنی خودت رو ازم دریغ کنی، فایده نداره.
ببین...
من ازت خوشم میاد.
و دوست دارم باهات وقت بگذرونم و همه ی اینا
ولی نمیتونم بذارم رابطه مون جدی تر بشه.
چرا که نه؟
چون نمیخوام بهت آسیب بزنم.
من که مشکلی ندارم.
- نه، تو متوجه نیستی - متوجه ام .
تو متوجه نیستی.
میدونم چی میخوای بگی.
هیزل، واقعا باهاش مشکلی ندارم.
باعث افتخارمه تو قلبم رو بشکنی.
گاس، من مثل یه نارنجکم.
یه روزی بالاخره منفجر میشم...
و بعد از این انفجار همه چیز رو نیست و نابود می کنم.
نمیدونم فقط حس می کنم مسئولیتش با منه تا
تلفات رو به حداقل برسونم.
نارنجک آخه؟
در واقع برای همینه که همستر ندارم.
خب باید یه کاری بابت این تاب های لعنتی بکنیم.
باشه.
«.این دو تاب به یه خونه نیاز دارن»
این دو تاب ناامیدانه»...
«.به خونه ای پر مهر نیاز دارن
دو تاب تنها، مرموز و درب و داغون»...
«.در انتظار بچه ها هستن
- نه؟ - نه !
نه؟
من که ازش خوشم میاد.
دلیلش همینه.
هیزل گریس، اگه برات سوال شده باید بگم برای همینه که ازت خوشم میاد.
اینقدر مشغول خودت بودنی که اصلا خبر نداری
چقدر بی نظیری.
نمیتونی همچین حرف هایی بزنی.
چیه؟ من با همه دوست هام همین جوری حرف میزنم.
میدونم. میدونم. با هم دوستیم.
دوستیم.
[.ممنون که اینقدر فهمیده ای]
[.ما فقط دوستیم]
[...باشه]
[!وای خدایا! چه زود هم پسرخاله میشی ها]
هیزل عزیز، موسسه جینیز بهمون اطلاع داده که
که تو با آگوستوس واترز و مادرت
چهارم ماه به دیدن مون میای.
مامان؟
بله؟
مامان!
نه. می خواستم برم حموم.
تو به جینیز ایمیل نزدی که سفرمون کنسل شده؟
چون دستیار ون هوتن الان بهم ایمیل داده
و گفته که فکر می کنه ما هنوز هم قراره بریم.
چی؟
قرار بود با بابات بهت بگیم.
مامان.
داریم میریم آمستردام.
یعنی... داریم میریم آمستردام؟
داریم میریم آمستردام.
فکر همه جاش رو کردیم. قراره بریم.
دکتر ماریا و همه میدونن.
- .ولی فقط سه روز. نه شش روز - وای خدایا .
ولی با تجهیزات کامل یه انکولوژیست هم اونجاست..
همه چیز. همه چی ردیفه.
دوستت دارم.
خیلی دوستت دارم.
دوستت دارم.
- .بیا، بشین - داریم میریم آمستردام.
- .داریم میریم آمستردام - میتونی بعدا باهام حرف بزنی .
الان باید به یه نفر زنگ بزنی.
بهش زنگ بزن!
خیلی خب ریه ها! واسه یه هفته خودتون رو جمع و جور کنید.
حالیتون شد؟ فقط یه هفته دیگه.
سلام گاس] [.امیدوارم پاسپورتت آماده باشه.
درست همونطور که به جینیز هم گفتم...
یا با کلاس سفر می کنم» «.یا اصلا سفر نمی کنم
مامان، داریم میریم آمستردام.
داریم میریم آمستردام. همین الان.
سلام خانواده لنکستر.
گاس. سلام. خوشحالم می بینمت
چی تو دماغته؟
جکی!
واقعا شرمنده.
نه، اشکالی نداره.
اسمش «کانولای بینی»ـه کمکم می کنه نفس بکشم..
این رفیق کوچولوم رو می بینی؟
اکسیژن رو وارد لوله می کنه.
به منم کمک می کنه نفس بکشم.
شاید. میخوای امتحانش کنی؟
باشه.
بیا اینجا.
بفرما.
قلقلکم میده!
وای آره. عجب چیزیه!
فکر کنم با این بهتر نفس می کشم.
خیلی دوست داشتم بدمش به تو
ولی خودم بهش احتیاج دارم.
- .مرسی که گذاشتی امتحانش کنم - خواهش می کنم .
خیلی خب جکی. بیا بریم.
- .ممنون. مراقب خودت باش - خداحافظ .
مسافران پروازه شماره 1271 برای سوار شدن به گیت 46 مراجعه کنید...
- .فکر کنم پرواز خودمونه - آره .
داریم میریم آمستردام!
وای خدایا.
یالا کمکم کن.
- چیه؟ دست هام خیسه؟ - دست هات خیسه .
- .شرمنده دیگه - چندش! برو دیگه! بسه !
اولین بارته سوار هواپیما میشی؟
آره.
هیجان انگیزه.
- آقا؟ - بله؟
تو این هواپیما اجازه سیگار کشیدن ندارید.
یا اصلا تو هیچ هواپیمایی.
من سیگار نمی کشم که.
آره. این فقط یه استعاره ست.
چیزی که کشنده ست رو تو دهنش میذاره
ولی در حقیقت توانایی کشتن رو بهش نمیده.
خب این استعاره تو پرواز امروز ممنوعه.
خدمه پرواز برای پرواز آماده باشید.
ممنون.
باشه؟
گاس، عین وقت هاییه که سوار ماشینت میشم!
هاها...
وای...
وای!
وای خدایا، داریم پرواز می کنیم.
داریم پرواز می کنیم!
زمین رو نگاه!
ببین.
تو کل تاریخ بشر شبیه همچین چیزی وجود نداره.
شما دوتا خیلی قشنگین.
ما فقط دوستیم.
خب از نظر اون آره ولی از نظر من نه!
وای خدایا!
وای!
ازش دور شو آشغال!
اینجا رو هیزل.
واقعا باورنکردنیه.
وای.
چی؟
شیشه های رنگی رو ببینید.
معرکه ست.
میرم اتاق مون رو تحویل بگیرم.
بهتره حسابی شیک و پیک کنی...
چون امشب دوتا میز در رستوران اورانژی براتون رزرو شده.
«.و نوشته: «لذت ببرید. آقای پیتر ون هوتن
منم درباره رستورانش خوندم و به نظر معرکه ست.
تو دفترچه راهنماش نوشته رستوران شیک و خیلی رومانتیکیه.
خیلی خب. شیکه...
وای خدایا.
ولی خیلی خب...
می پوشیش؟
این مال منه؟
وای خدایا! خیلی قشنگه!
از ما گفتن بود.
از ما گفتن بود»؟»
یعنی میخوای بگی هیچ مشکلی نداری که دختر نوجوونت
راست راست با پسر بزرگتر از خودش تو شهر غریب بچرخه؟
آره دقیقا منظورم همینه.
گاس!
وای چقدر خوشتیپ شدی!
- .ممنون خانم - عجب .
هیزل، گاس اومده...
عجب تیپی هم زده!
شنیدم رستورانش لنگه نداره.
چیه؟
چه خوشگل شدی.
ممنون.
وای.
خودشه.
اورانژی! آره، خودشه.
آره.
ممنون.
عصر بخیر.
وای.
معرکه ست.
میدونید سازنده این نوشیدنی بعد از درست کردنش چی گفت؟
گفت: «بدویین بیایین. دارم «.مزه ستاره ها رو می چشم
به اورانژی خوش اومدین.
منو رو براتون بیارم یا شام رو به انتخاب سرآشپز می خورین؟
به نظر انتخاب سرآشپز عالیه.
- .اوهوم - و آقا ...
به نظرم نوشیدنی بیشتری بخوایم.
دوستان جوان من، تمام ستاره های امشب رو براتون توی بطری کردیم.
- !اوه - فکر کنم مال ماست .
ریزوتو دراگون هویج برای خانم
ممنون.
و برای آقا.
- .ممنون - نوش جان .
میخوام این غذا تبدیل به یه آدم بشه...
تا بتونم با خودم ببرمش لاس وگاس و باهاش ازدواج کنم.
از کت و شلورات خوشم میاد.
ممنون. اولین باره پوشیدمش.
همون کت و شلواری نیست که تو مراسم خاکسپاری می پوشی؟
نه.
اون یکی اصلا به پای این نمیرسه.
اولین بار که مریض شدم...
بهم گفتن 85 درصد احتمال داره سرطان نداشته باشم.
احتمالش زیاد بود.
ولی به قیمت یک سال شکنجه و از دست دادن پام تموم شد
و هنوز هم 15 درصد احتمال شکست وجود داره.
دقیقا قبل از جراحی...
از پدر و مادرم پرسیدم میتونم برم یه کت و شلوار خوشگل بخرم یا نه.
پس کت و شلوار مرگته.
همینطوره.
منم یه دونه از این لباس ها دارم تو تولد 15 سالگیم بهم هدیه دادن..
یه پیراهن.
البته فکر نکنم لزوما سر قرار بپوشمش.
پس الان سر قراریم؟
هی! حواست رو جمع کن.
ما آقا و خانم واترزیم.
دلیلش اینه که دختره انگلیسی بلد نبود.
ولی اگه ازمون پرسیدن باید اینجوری تظاهر کنیم. میدونی؟
یادته درباره لاس وگاس چی گفتی؟
آره؟
به نظرت میشه منم باهاتون بیام؟
خدا؟
شاید.
فرشته ها چی؟
نه.
- زندگی بعد از مرگ؟ - آم ...
نه.
خب شاید. نمیدونم.
نمیخوام زیاده روی کنم و بگم نه
ولی برای باورش مدرک میخوام.
تو چی؟
- .قطعا - واقعا؟
یعنی نه بهشتی که کل روز سوار اسب تک شاخ باشی
و تو عمارتی از جنس ابرها زندگی کنی....
ولی آره. قطعا به یه چیزی اعتقاد دارم.
یعنی در غیر این صورت...
هدف این زندگی چیه؟
شاید اصلا هدفی نداشته باشه.
من که تو کَتم نمیره.
عاشقتم.
شنیدی که چی گفتم.
آگوستوس...
عاشقتم.
میدونم این عشق مثل فریادی در خلائـه
و فراموشی اجتناب ناپذیره.
و اینکه همه محکوم به فناییم
و اینکه روزی میرسه که...
تمام زحمت هامون به باد فنا میره.
و میدونم خورشید تنها زمینی که داشتیم رو خواهد بلعید.
و با همه اینا من عاشقتم.
ببخشید دیگه.
باز هم ستاره میخواین
نه، ممنون.
صورت حساب رو بیارید.
نه آقا.
آقای ون هوتن هزینه رو پرداخت کردن.
چی؟
واقعا معنی تی شرتت رو نمی فهمم.
هوم.
ولی ون هوتن می فهمه.
توی کتاب مصیبت باشکوه تقریبا پنجاه بار به رنه ماگریت اشاره شده.
«.این یه پیپ نیست»
ولی پیپه دیگه.
ولی نیست.
نقاشی یه پیپه.
می بینی؟
نقاشی یه چیز، خود اون چیز نیست.
و تی شرتی با نقاشی یه چیز هم خود اون چیز نیست.
آهای.
کی اینقدر بزرگ شدی؟
کی آماده ست بره به جواب هاش برسه؟
من!
اینجاست.
اینقدر هیجان زده م که نفسم بالا نمیاد.
مگه تو حالت عادی بالا میاد؟
برو بابا!
لیدِوای؟
- !سلام - سلام، آگستوس هستم .
- .لیدِوای هستم - هیزل هستم .
لطفا بفرمایید داخل.
ممنون.
پیتر! اومدن ها!
اینایی که میگی دیگه کدوم خرین، لیدوای؟
منظورم آگوستوس و هیزله...
همون طرفداران جوانی که باهاشون مکاتبه کردی.
همون آمریکایی ها؟
خودت دعوت شون کردی.
لطفا بفرمایید داخل.
لیدوای، میدونی که چرا از آمریکا رفتم.
تا هیچ وقت با آمریکایی جماعت روبه رو نشم.
خودت هم آمریکایی هستی.
هیچ کاریش هم نمیشه کرد.
بفرستشون برن.
پیتر، من همچین کاری نمی کنم.
لطفا مهربون باش.
بفرمایید لطفا.
ببخشید، بذارین اینجا رو براتون تمیز کنم
ممنون.
آگوستوس واترز کدومتونه؟
منم.
و ایشون هم هیزله.
آقای ون هوتن خیلی ممنون که جواب مون رو دادین.
واضحه که تصمیم اشتباهی گرفتم.
شما اولین کسانی هستید که جواب شون رو دادم.
و ببینید تو چه هچلی افتادم.
نوشیدنی میل دارین؟
چیزه...
نه، ممنون.
پس فقط برای من بیار لیدوای.
یه دونه از همون همیشگی.
پیتر، بهتر نیست اول صبحونه بخوری؟
فکر می کنه معتادم.
علاوه بر اون فکر می کنم زمین گرده.
خب پس از کتاب من خوشتون میاد.
- .عاشق کتابتونیم - آره .
عاشقشیم.
آگوستوس...
گفت آرزوش ملاقات با شماست تا بتونیم با هم حرف بزنیم
- .اجباری در کار نیست - آره .
عمدا شبیه اون لباس پوشیدی؟
یه جورایی آره.
و ضمنا آقا، هردومون می خواستیم بابت شام و نوشیدنی ازتون تشکر کنیم.
معرکه بود.
جادویی بود.
دیشب براشون شام خریدیم؟
باعث افتخارمون بود.
از جای دوری اومدین.
چه کاری میتونم براتون بکنم؟
چندتا سوال ازتون داشتیم...
بدیهیه که سوالات مون درباره پایان بندی کتابتونه.
مخصوصا درباره کسانی که آنا از پیش شون رفت.
مثل مادرش، مرد لاله هلندی.
چقدر با هیپ هاپ سوئدی آشنایی دارین؟
خیلی کم.
لیدوای، فورا آهنگ «بامفالِرالا» رو پخش کن.
باشه.
آقا، ما سوئدی بلد نیستیم.
کدوم خری بلده؟
مهم نیست دارن چه مزخرفاتی می خونن
بلکه حس صداشونه که مهمه.
گرفتی ما رو؟
نمایشی چیزیه؟
گاس، بیا بشین.
خیلی خب، آخر کتاب آنا...
تصور کن داری با یه لاک پشت مسابقه میدی.
لاک پشت نه متر جلوتر از تو شروع می کنه
تو اون مدت زمانی که تو ده متر میدوی
لاک پشته نهایتا یه متر میره جلو و الی آخر.
تو از لاکپشت سریع تری
ولی هیچ وقت نمیتونی بگیریش، متوجه ای؟
فقط میتونی فاصله ت رو باهاش حفظ کنی.
تا زمانی که خودت رو درگیر مکانیسم های قضیه نکنی
قطعا که میتونی از لاک پشته جلو بزنی.
ولی سوال اینه که چطور؟
معلوم شد اینقدر پیچیده ست که...
هیچ کس واقعا جوابش رو پیدا نکرده...
تا زمانی که کانتور اثبات کرد که بعضی بی نهایت ها
از دیگر بی نهایت ها بزرگترن.
به نظرم این جواب سوالته.
هیزل ببخشید، واقعا نمیدونم اینجا چه خبره.
با این حال تو ایمیل هات به نظر باهوش میومدی آقای واترز.
نکنه سرطان به مغزت سرایت کرده؟
پیتر!
میشه فقط یه لحظه روی آنا تمرکز کنیم؟
لطفا؟
متوجهم که داستان وسط یه جمله تموم میشه
چون می میره یا اونقدر مریض میشه که دیگه نمیتونه ادامه بده...
علاقه ای ندارم راجع به اون کتاب حرف بزنم.
ولی به این معنی نیست که خانواده اش و دوست هاش آینده ای ندارن، درسته؟
درسته؟
گفتم علاقه ای ندارم.
ولی تو قول داده بودی!
بعدش هیچ اتفاقی نمیفته! اونا خیالی اند.
همون لحظه ای که رمان تموم میشه، اونا هم نیست و نابود میشن.
ولی نمیشه که!
از لحاظ ادبی و این چیزا درکش می کنم...
لیدوای، دیگه نمیتونم ادامه بدم.
ولی غیرممکنه که تصور نکنیم...
من خواسته های بچگانه ات رو برآورده نمی کنم.
نمیخوام اونجوری که بهش عادت داری برات دلت بسوزونم.
- !من نیازی به دلسوزیت ندارم - معلومه که داری !
مثل همه بچه های مریض زندگیت به دلسوزی وابسته ست.
- ...سرنوشتت اینه که بقیه عمرت رو - پیتر !
مثل همون وقتی که سرطانت رو تشخیص دادن، بگذرونی.
بچه ای که اعتقاد داره زندگی ای بعد از پایان رمان وجود داره.
و ما آدم بزرگ ها دل مون به حالت میسوزه.
برای همین پول درمانت و کپسول های اکسیژنت رو میدیم.
پیتر بسه دیگه.
تو عارضه جانبی فرآیند تکاملی
که هیچ اهمیتی به زندگی افراد نمیده.
تو تجربه ای شکست خورده در جهش ژنی هستی.
ببین چی میگم عوضی...
هیچی از مریضیم نیست که بخوای بهم بگی
و خودم از قبل ندونمش.
امروز فقط برای یه چیز اومدم اینجا.
اینکه بهم بگی آخر این کتاب کوفتی چی میشه!
نمیتونم بهت بگم.
- !مزخرف نگو - نمیتونم .
پس یه چیزی از خودت در بیار!
میخوام از اینجا برید.
تا حالا شده از خودت بپرسی...
چرا اینقدر به این سوالات احمقانه اهمیت میدی؟
برو گمشو آشغال.
هی، چیزی نیست.
چیزی نیست.
خودم دنباله ش رو برات می نویسم.
باشه؟ خودم می نویسم.
از تمام کتاب های این یاروی عوضی هم بهتر می نویسم.
درباره خون و خونریزی شجاعت و فداکاری می نویسم،.
مطمئنم ازش خوشت میاد.
ببخشید که آرزوت رو پای دیدن این عوضی گذاشتی.
پای دیدن اون نذاشتم. پای خودمون گذاشتم.
هیزل و آگوستوس!
واقعا متاسفم.
شرایط باعث شده اینقدر بی رحم بشه.
فکر می کردم ملاقات با شما بهترش کنه...
که بتونه ببینه نوشته هاش واقعا به زندگی افراد شکل داده.
ولی.. واقعا متاسفم.
شاید بتونیم بریم چندتا مکان معروف رو ببینیم، نه؟
تا حالا خونه آن فرانک رفتین؟
من که با اون مرد جایی نمیرم.
نه.
اون دعوت نیست.
متاسفانه آسانسور نداره.
اشکالی نداره.
کلی پله داره.
- .پله هاش هم شیب داره - از پسش برمیام .
- ...هیزل، مجبور نیستی که - از پسش بر میام .
بیایین بریم.
خانواده فرانک اهل فرانکفورتِ آلمان بودن
دفتر خاطرات آن فرانک به شهرتی جهانی رسید
شرایط سختیه.
واقعا عجیبه که تمام آرمان هام رو رها نکردم
آرمان هایی که به نظر بسیار پوچ و ناکارآمد هستند
ولی با این حال رهایشان نمی کنم چون هنوز بر این باورم که
علیرغم تمام اتفاقات مردم واقعا خوش قلب اند.
کاملا غیرممکنه که زندگیم رو...
بریم؟
- .آره - آره .
هیزل، اگه بخوای برات میارمش.
خودم میتونم.
خب این واقعا همون کتابخونه ایه که خانواده فرانک توش قایم میشدن.
من برات میارمش.
ممنون.
ما خیلی جوون تر از اونیم که با این مشکلات دست و پنجه نرم کنیم
ولی مدام تحت فشارمون میذارن
تا وقتی که بالاخره به فکر راه حلی بیفتیم.
خوبی هیزل؟
آره.
نگران نباش. عجله نکن.
شرمنده.
آره؟
آره.
و با این حال وقتی به آسمان نگاه می کنم
خوبی؟
آره.
هیزل به نظرم دیگه کافیه.
مجبور نیستی که... میدونی؟
از پسش برمیام.
همه چیز همون طوریه که باید باشه
خدا میخواد آدم ها رو شاد ببینه.
- ...هر جا که امیدی باشد - هیزل .
زندگی هم جریان دارد.
- .آفرین - آره .
خوبی؟
آره.
رسیدیم، ببین.
خوبی؟
آره. وای خدایا.
ممنون.
تنها کسی که از خانواده فرانک زنده موند، اوتو بود.
پدر آن.
در چنین لحظاتی...
نمیتونم به بدبختی فکر کنم
بلکه به زیبایی ای که هنوز وجود داره فکر می کنم.
سعی کنید شادی رو درون خودتان بیابید
به زیبایی هایی که در اطراف تونه فکر کنید
و شاد باشید.
دایره آدم های تنها و بیرون دایره] [.پسر هجده ساله ای با یه دونه پاست
وای خدایا.
باورم نمیشه بهش گفتی عوضی.
- !همین رو بگو - جدی گفتی؟
چطور به ذهنت رسید؟
نمیدونم همین جوری از دهنم پرید.
خیلی عصبانی بودم.
عجب هیولایی بود.
مامان، وحشتناک بود
بعدش چی شد؟
رفتیم خونه آن فرانک.
واقعا؟
- .واقعا عالی بود - شگفت انگیز بود؟
واقعا عالی بود.
و بعدش چی؟
همین جور قدم زدیم.
چه قشنگ.
وای خدایا.
هنوز هم چند ساعتی وقت داریم، نه؟
بریم موزه ون گوگ؟
هر چی تو بخوای.
احتمالا وقت نمیشه همه جاش رو بگردیم ولی...
بذارش واسه دفعه بعد که برگشتی
میشه لطفا مسخره بازی درنیاری؟
هیزل، مسخره بازی در نمیارم
مثبت اندیشم.
خانم لنکستر؟
بله؟
به نظرتون امکانش هست من و هیزل یه کم تنها باشیم؟
حتما گاس.
من میرم اتاقم...
و هر وقت خواستین کاری کنید، من حاضرم.
چی شده؟
درست قبل از اینکه بری بیمارستان...
یه دردی رو توی لگنم احساس کردم.
برای همین رفتم پت اسکن...
مشخص شد سرطان به کل بدنم سرایت کرده.
قفسه سینه م و کبدم...
به همه جا سرایت کرده.
ببخشید.
باید بهت می گفتم.
هیزل گریس، نگران من نباش. خب؟
یه راهی پیدا می کنم بیشتر زنده بمونم
و بیشتر اذیتت کنم.
درد هم داری؟
نه.
حالم خوبه.
حالت خوبه؟
خوبه.
فکر نکنم بتونی این رو فراموش کنی.
فقط یه جوری باهام رفتار کن که انگار در حال مرگ نیستم.
آگوستوس، به نظر من که در حال مرگ نیستی.
فقط یه غده سرطانی کوچولو داری.
اشکال نداره فراموشش کنیم؟
همین الان؟
[.خانواده قشنگم به همراه گاس]
خب اوضاع چشم هات چطوره آیزاک؟
خوبه.
تنها مشکلش اینه که تو سرم نیستن.
به جز اون...
خب، مثل اینکه سرطان به کل بدنم سرایت کرده.
پس ببخشید که یه دونه ازت جلوترم رفیق.
متن سخنرانیت برای مراسم خاکسپاریش رو نوشتی؟
- .رفیق - چی؟
- چیه مگه؟ - هنوز بهش نگفتم آیزاک .
درباره چی حرف میزنید؟
وای.
ببخشید.
آگوستوس؟
میخوام چند نفر تو مراسم خاکسپاریم سخنرانی کنن.
برای همین امیدوار بودم تو و آیزاک
ولی بیشتر تو...
لطف کنید و یه چیزی سر هم کنید.
خیلی خوشحال میشم.
ممنون.
خبری از مونیکا داری؟
نه. هیچی.
یعنی حتی بهت پیام هم نداده ببینه حالت خوبه یا نه؟
- .ابدا - از اون دختره متنفرم .
ولی کلی دختر دیگه هم هست.
نمیخواد نگران من باشید.
یه دختر جدیدی به گروه حمایتی اضافه شده
و خیلی جذابه.
از کجا میدونی جذابه؟
درسته کورم ولی دیگه نه اونقدرا.
- هیزل گریس؟ - هوم؟
احیانا پنج دلار پول نداری؟
خیلی خب، حالا چی کار کنیم؟
بچه ها؟
بوی تخم مرغ میاد. تخم مرغه دیگه؟
اونجاست؟
- .اونجاست - اوهوم .
اضطراب دارم.
اضطراب داری؟
مونیکا هم اونجاست؟
مهم نیست مونیکا کجاست.
موضوع مونیکا نیست. تویی.
- باشه. میشه یه تخم مرغ بهم بدین؟ - هیزل گریس ...
تخم مرغ رو رد کن بیاد.
رواله.
آیزاک.
خیلی خب، برو که رفتیم
- .تو از پسش برمیای - خیلی خب، یالا دیگه .
من که صدایی نشنیدم.
اشکالی نداره. چندتا دیگه مونده.
وایسا. به سمت چپ خودم پرتاب کنم یا یه کم چپ رو نشونه بگیرم؟
چپ رو نشونه بگیر.
- .باشه - چپ تر .
گاس، فکر کنم بهتره صبر کنیم تاریک بشه.
برای آیزاک که فرقی نمی کنه.
رفیق، من کورم. کر که نیستم.
پس میشنوم که معلولیتم رو مسخره می کنی.
- .ببخشید - و خوشم هم نمیاد .
- کجا پرتش کنم؟ - محکم پرتابش کن .
آره.
- !همینه - ایول !
چی؟ چی؟
زدمش! زدمش!
الان دیگه دقیقا میدونم کجا رو نشونه بگیرم.
واقعا کیف داد!
ادامه بده. ادامه بده.
پرت کن. پرت کن.
بیشتر بده، بیشتر بده، بیشتر بده!
وای!
وای! نزن، نزن، نزن!
- .آیزاک - وای .
سلام. شما مادر مونیکا هستین؟
- .خودم هستم - سلام خانم .
دخترتون خیلی نامردی کرده
برای همین اومدیم اینجا تا انتقام بگیریم.
ببینید شاید به قیافه هامون نخوره...
ولی ما سه تایی روی هم پنج تا پا و چهارتا چشم،...
دو و نیم جفت ریه سالم داریم.
ولی 24تا تخم مرغ هم داریم
پس اگه جای شما بودم بر می گشتم تو خونه.
- رفیق، واقعا رفت؟ - آره .
یعنی مزخرف ترین سخنرانی ای که تو عمرم شنیدم جواب داد؟
بفرما. صبر کن
آگوستوس؟
هیزل گریس.
سلام.
وای خدایا! سلام. سلام. دوستت دارم.
من تو پمپ بنزینم.
کجایی؟
یه مشکلی پیش اومده.
باید...
میشه بیای؟ میشه کمکم کنی؟
گاس!
گاس.
عزیزم، چی شده؟
ببین.
گاس، عفونت کرده.
یه نفس عمیق بکش.
گاس، باید به یه نفر زنگ بزنم بیاد.
نه، نه. خواهش می کنم به اورژانس زنگ نزن. خواهش می کنم.
به پدر و مادرم یا...
اگه بهشون زنگ بزنی هیچ وقت نمی بخشمت.
گاس، اینجا چی کار می کنی؟
اینجا چی کار می کنی؟
می خواستم سیگار بخرم.
نمیدونم پاکت سیگارم چی شد.
شاید گمش کردم یا چیزی...
یا اونا برش داشتن ولی...
می خواستم واسه خودم یه کاری بکنم، میدونی؟
می خواستم خودم بیام.
- .باید زنگ بزنم اورژانس - نه !
مجبورم.
نه!
سلام، اورژانس؟ یه آمبولانس نیاز داریم.
از خودم متنفرم!
من هیزل گریس لنکسترم.
لطفا عجله کنید.
تو پمپ بنزینیم و ماشین مون جیپ نقره ایه.
کاش می تونستم بگم آگوستوس واترز...
تا آخرش شوخ و خندون موند
که تا آخرش شجاع موند.
ولی اینجوری نشد.
خیلی احمقم.
عزیزم، چیزی نیست. چیزی نیست.
هیزل؟
یه داستان برام تعریف می کنی؟
داستان؟
یا مثلا برام شعر بخون.
یه شعر بلدم.
برام می خونیش؟
شعر «فرغون قرمز» از ویلیام کارلوس ویلیامز.
چه بسیار چیزها که» به فرغونی قرمز وابسته است...
براق با قطرات باران
«.در کنار این ماکیان سفید
همین؟ تموم شد؟
نه، نه، نه، البته که نه. البته که نه.
چه بسیار چیزها که» به آسمان آبی وابسته است...
که با شاخه های درختان شکافته شده
و چه بسیار چیزها که به جی-تیوب شفاف وابسته است
که از شکم پسری با لبان آبی بیرون زده
چه بسیار چیزها که...
«.به این ناظر جهان وابسته است
حالش چطوره؟
شب سختی رو گذرونده هیزل.
فشار خونش پایینه.
قلبش...
شیمی درمانیش چی؟
میخوان شیمی درمانی رو متوقف کنن.
میتونم ببینمش؟
بهش میگیم اومدی اینجا.
- .آره - باشه .
آره.
اگه اشکالی نداشته باشم یه مدت همین دور و برها می مونم.
باشه حتما.
عجله نکن.
اینم از این رفیق.
- خوبه؟ - خیلی خب عزیزم .
خیلی خب.
سلام.
به چی فکر می کنی؟
فراموشی.
میدونم بچگونه ست یا هرچی ولی...
همیشه فکر می کردم قهرمان میشم.
همیشه فکر می کردم داستان فوق العاده ای از خودم به جا میذارم.
میدونی؟ از اون داستان ها که تو روزنامه ها چاپش می کنن...
یعنی قرار بود آدم خاصی باشم.
آگوستوس تو آدم خاصی هستی.
آره میدونم ولی...
میدونی که منظورم چیه.
میدونم منظورت چیه فقط باهات موافق نیستم.
میدونی که وسواس به خاطر سپرده شدن داری؟
- .عصبانی نشو - عصبانی ام .
عصبانی ام چون به نظرم تو آدم خاصی هستی و این برات کافی نیست؟
به نظرت تنها در صورتی زندگیت معنا و مفهوم داره که
همه به خاطر بسپرنت یا همه دوستت داشته باشن.
حدس بزن چی شده گاس زندگیت همینه، خب؟!
فقط همین بهت میرسه.
تو منو داری، خانواده ات رو داری
و این دنیا رو داری و همین.
اگه همین ها برات کافی نیست
پس ببخشید ولی اینا هم چیزهای بزرگی اند
چون من عاشقتم.
و فراموشت نمی کنم.
ببخشید. حق با توئه.
فقط کاش به همین ها راضی میشدی.
هی.
هیزل گریس، زندگی قشنگیه.
هنوز که تموم نشده.
یکی از گردهمایی های کمتر مزخرف سرطانی ها
گردهمایی ای معروف به «آخرین روز خوب»ـه.
وقتی روند بدتر شدن وضعیتت برای لحظه ای متوقف میشه
وقتی که درد برای لحظاتی تحمل پذیر میشه.
مشکل اینجاست که عمرا نمیتونی بفهمی
آخرین روز خوبت واقعا آخرین روز خوبته.
تو اون زمان، این هم فقط یه روز خوب دیگه ست.
سلام آگوستوس.
شب بخیر هیزل گریس.
یه سوال فوری ازت داشتم.
اون سخنرانی مراسم خاکسپاری که ازت خواستم رو آماده کردی؟
احتمالا آره.
به نظرت میتونی تا چند دقیقه دیگه خودت رو
به معنای واقعی کلمه به قلب عیسی برسونی؟
شاید. اوضاع روبه راهه؟
دوستت دارم هیزل گریس.
میشه سوئیچ ها رو بردارم؟
کجا میری؟ میخوایم غذا بخوریم.
باید برم.
هیزل مطمئنم گرسنه ای حتی ناهار هم نخوردی..
گرسنه نیستم.
هیزل، نمیشه که چیزی نخوری.
واقعا گرسنه نیستم.
هیزل، میدونم گاس مریضه ولی باید از خودت مراقبت کنی.
هیچ ربطی به گاس نداره.
خب پس باید سالم بمونی.
یالا بیا یه چیزی بخور عزیزم.
سالم بمونم؟
خب من سالم نیستم. دارم می میرم.
متوجه ای؟ من دارم می میرم و بعدش تو اینجا تنها می مونی
و دیگه کسی رو نداری که مراقبش باشی و دور و برش بچرخی
و دیگه نمی تونی مادر باشی و ببخشید
ولی کاری از من ساخته نیست.
پس میشه لطفا برم؟
چرا همچین حرفی بهم زدی؟
چون خودت این حرف رو زدی.
منظورت چیه؟
توی آی سی یو گفتی.
هیزل...
اینجوری نیست. من اشتباه می کردم.
خیلی خب؟
حتی اگه بمیری...
«وقتی که»
حتی وقتی که بمیری هم...
من همیشه مادرتم.
مهم ترین چیزیه که خواهم بود.
این بزرگترین ترسمه مامان.
وقتی بمیرم...
تو دیگه زندگی نمی کنی.
همین جور میشینی و به دیوارها زل میزنی
یا خودکشی می کنی یا...
هیزل عزیزم، ما همیچن کارهایی نمی کنیم.
از دست دادن تو...
واقعا برامون دردناکه.
ولی تو بهتر از همه میدونی که با درد هم میشه سر کرد.
تو که باهاش سر می کنی.
دارم تو کلاس های مددکاری اجتماعی شرکت می کنم.
وایسا ببینم، چی؟
آره، آم...
اگه بتونم از تجربیات خودم استفاده کنم
و به بقیه کمک کنم یا مثلا به خانواده ها مشاوره بدم...
مامان چطور تونستی این رو بهم نگی؟
نمی خواستیم حس کنی رهات کردیم.
رهام کردین؟
این...
این بهترین خبره.
برو دیگه.
باشه؟
عزیزم.
مستقیم برو. همینه.
یه کم برو سمت چپ.
اینجا پله ست، نه؟
آره دستت رو ببر جلو.
سمت راستت یه تریبونه.
آره عالیه.
دیر اومدی.
چطوری؟ هیزل گریس، دل آدم رو میبری ها!
آره بابا.
چی شده بچه ها؟
گاس، بهش بگو.
می خواستم تو مراسم خاکسپاری خودم باشم.
یعنی امیدوارم روحم بتونه بیاد ولی...
محض اطمینان اگه نشد...
تصمیم گرفتم این پیش مراسم رو بگیرم.
آماده ای؟
آگوستوس واترز یه بیشرفِ از خود راضی بود.
ولی ما می بخشمیش.
نه چون خیلی خوشتیپ بود
یا 19 سال عمر کرده
در حالی که باید بیشتر از اینا عمر می کرد.
رفیق 18 سالمه.
رفیق، دست بردار، شوخیت گرفته؟
فرض رو بر این گذاشتم که یه کم بیشتر عمر کنی. مرتیکه وسط حرفم نپر.
اومده اینجا میپره وسط سخنرانیم قرار بود مُرده باشی.!
ولی وقتی دانشمندان آینده...
با چشمانی رباتی بیان در خونه ام
و بهم بگن امتحان شون کنم
به اون دانشمندها میگم برن گورشون رو گم کنن چون...
چون گاس، من حتی نمیخوام دنیایی که توش نباشی رو ببینم.
نمیخوام.
نمیخوام دنیا رو بدون آگوستوس واترز ببینم.
بعدش که منظورم رو رسوندم احتمالا چشم های رباتی رو امتحان می کنم
چون میدونید؟ ناسلامتی چشم رباتی اند.
به نظر خفنن.
و نمیدونم... آم...
خیلی سخته.
آم...
در پناه حق.
باشه.
هیزل، میتونی کمکم کنی؟
برو سمت راست. یه کمی.
آره و بچرخ. بشین. بفرما.
نوبت توئه هیزل گریس.
سلام.
من هیزل گریس لنکسترم...
و آگوستوس واترز عشق نافرجام زندگیم بود.
داستان ما داستان عاشقانه ی افسانه ای بود...
و احتمالا نتونم بدون اینکه بزنم زیر گریه، یه جمله ی دیگه بگم
مثل تمام داستان های عاشقانه واقعی....
داستان ما هم باهامون دفن میشه.
باید هم همینطور باشه.
میدونین؟ یه جورایی امیدوار بودم
اون کسی باشه که تو مراسم خاکسپاریم سخنرانی می کنه.
چون واقعا دیگه هیچ کسی...
آره. نه. آم...
نمیخوام درباره داستان عاشقانه مون حرف بزنم چون نمیتونم.
پس به جاش درباره ریاضی حرف میزنم.
من ریاضی دان نیستم ولی این رو میدونم.
بین صفر تا یک بی نهایت عدد وجود داره.
یک دهم، دوازده صدم، صد و دوازده هزارم و...
و مجموعه ای بی نهایت از دیگر اعداد.
البته که اعداد بی نهایت بیشتری
بین صفر تا دو یا صفر تا یک میلیون وجود دارن
بعضی بی نهایت ها صرفا از بعضی دیگر بزرگترن.
یه نویسنده ای که قبلا دوستش داشتیم، این رو بهمون یاد داده.
میدونی؟ من اعداد بیشتری از چیزی که...
احتمالا قراره بهم برسه، میخوام.
و خدایا...
کاش می تونستم کاری کنم آگوستوس واترز
بیشتر از چیزی که میشه، عمر کنه.
ولی گاس...
عشق من...
باورت نمیشه چقدر بابت بی نهایت کوچیک مون...
شکرگزارم
صبر کن.
تو همین روزهای محدودی که با هم بودیم...
ابدیت رو به من دادی.
و من تا ابد...
از این بابت سپاسگزارم.
خیلی دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
آگوستوس واترز هشت روز بعد توی آی سی یو مُرد.
وقتی سرطانی که بخشی از وجودش بود
قلبی که بخشی از وجودش بود رو هم از کار انداخت.
غیرقابل تحمل بود.
همه چیش.
هر لحظه از لحظه قبلی بدتر بود
اولین سوالی که توی اورژانس ازت میپرسن
اینه که بگی از یک تا ده چقدر درد داری.
تا حالا صدها بار این سوال رو ازم پرسیدن
و یادمه یه بار...
وقتی که نفسم بالا نمیومد
و حس می کردم قفسه سینه ام داره آتیش می گیره
پرستار ازم خواست بگم چقدر درد دارم.
با اینکه نمیتونستم نفس بکشم نه تا انگشتم رو بالا بردم.
بعدش که حالم بهتر شد
پرستار اومد تو و بهم گفت جنگجو.
«گفت: «میدونی از کجا میدونم جنگجویی؟
چون از ده تا، ده تا درد داشتی» «.ولی گفتی نه تا
ولی واقعیت اون نبود.
نگفتم نُه تا چون شجاع بودم
دلیلش این بود که می خواستم ده رو برای روز مبادا نگه دارم.
و برای اون اتفاق نگه اش داشته بودم.
اون بزرگ ترین و وحشتناک ترین ده بود.
از هیچ اهریمنی نخواهم ترسید» «...چرا که تو با من هستی
«.عصا و چوب دستی تو مرا تسلی می دهد»
«در حضور دشمنانم سفره ای برایم تهیه نموده»
سر مرا به روغن تدهین می نمائی» «.و پیمانه ام را لبریز می کنی
یقیناً احسان و رحمت تو تمام» روزهای عمرم با من می باشد...
«.در خانۀ خداوند تا به ابد ساکن خواهم بود
آگوستوس واترز سال ها سخت جنگید.
نبرد او شجاعانه بود و قدرتش...
چقدر مزخرف میگه، نه بچه جون؟
منبع الهامی برای تک تک ماها بود.
بیایید دعا کنیم.
پروردگارا، برای زندگی آگوستوس واترز ازت ممنونیم...
الان باید ادای دعا خوندن در بیاریم.
بابت قدرت و شجاعتش.
پروردگارا، ازت میخوایم امروز باهامون باشی، که نزدیک مون باشی
که به دوستان و خانواده اش تسلی خاطر بدی.
پروردگارا، از حضورت متشکریم.
به نام عیسی مسیح دعا می کنیم.
آمین.
حالا قراره چند کلمه ای از دوست ویژه گاس...
هیزل لنکستر بشنویم.
حالا نه که خیلی مهم باشه ولی من صرفا دوست ویژه اش نبودم.
یه نقل قول زیبایی تو خونه گاس هست که میگه
اگه رنگین کمان میخوای» «.باید بارون رو تحمل کنی
حتی در آخرین روزهای زنده موندنش...
آم...
یه کلمه از حرف هام رو هم باور نداشتم.
اون همیشه میتونست بقیه رو بخندونه.
ولی اشکالی نداره.
میدونستم کار درستیه.
به این نتیجه رسیدم که مراسم های خاکسپاری برای مُرده های نیست.
برای زنده هان.
میخوای همراهت بیام؟
نه. حالم خوبه.
میخوام یه کم تنهایی رانندگی کنم.
دوستت دارم.
میشه سوار شم؟
«.هر سلولی از سلول قبلش به وجود میاد»
من و دوستت واترز تو روزهای آخر زندگیش با هم مکاتبه می کردیم.
خب حالا دیگه ایمیل های طرفدارهات رو میخونی؟
من اسمش رو طرفدار نمیذارم.
اون ازم متنفر بود.
ولی خیلی اصرار داشت توی مراسم خاکسپاریش شرکت کنم
و بهت بگم چی به سر آنا و مادرش اومد.
برای همینه که اومدم.
:و جوابت اینه «.هر سلولی از سلول قبلش به وجود میاد»
«.زندگی از زندگی پدید میاد»
واقعا حوصله ندارم.
توضیحی نمیخوای؟
نه، نمیخوام.
ولی ممنون. زندگی خوبی داشته باشی.
تو منو یاد اون میندازی.
من خیلی ها رو یاد خیلی ها میندازم.
دخترم هشت سالش بود.
و مدت ها رنج کشید.
اون هم مثل آنا سرطان خون داشت؟
درست مثل آنا.
تسلیت میگم.
منم بهت تسلیت میگم و ببخشید که سفرتون رو خراب کردم.
سفرمون رو خراب نکردی.
خیلی هم بهمون خوش گذشت.
چیزی از مسئله تراموا میدونی؟
یه آزمایش فکری در زمینه فلسفه اخلاقه
که به مسئله تراموا معروفه.
فیلیپا فوت، فیلسوفی انگلیسی بود که...
وای خدایا.
هیزل، میخوام یه چیزی رو بهت توضیح بدم.
میخوام چیزی که میخواستی رو بهت بدم.
نه، اینجوری نیست.
تو یه آدم مریض و شکست خرده ای...
و میخوام همین الان از ماشینم پیاده بشی
تا بتونم برم خونه و تنها باشم و عزاداری کنم.
بعدا دلت میخواد که این رو بخونی.
دلم نمیخواد چیزی رو بخونم.
میشه از ماشینم پیاده بشی؟
لطفا از ماشینم پیاده بشو!
باشه.
میشه بیام تو؟
واقعا متاسفم.
آره.
ولی سعادتی بود، نه؟
که عاشقش باشی؟
میدونی که درد کشیده یا هر چی؟
گویا یه مدت طولانی تقلا می کرده تا نفس بکشه
و نهایتا بعدش بیهوش شده.
چیز خیلی خوبی نبوده.
مُردن واقعا مزخرفه.
گاس واقعا عاشقت بود، میدونی؟
میدونم.
یه سره از عشقش به تو می گفت.
آره.
رو مخ بود. خیلی درباره ت حرف میزد.
به نظر من که رو مخ نبود.
نامه اون دوست نویسنده ات به دستت رسید؟
اَییی! اون دوستم نیست!
تو از کجا می شناسیش؟
خب داشتم تو قبرستون باهاش حرف میزدم
و گفت این همه راه اومده تا اون نامه رو بهت بده.
آره خب. قیدش رو زدم.
دیگه دوست ندارم یه کلمه هم از نوشته های اون عوضی رو بخونم.
نه، اون نامه رو ننوشته. گاس نوشته.
چی؟
گویا گاس یه چیزی نوشته و برای ون هوتن فرستاده.
وای خدایا.
آقای ون هوتن، من آدم خوبی ام ولی نویسنده افتضاحی ام
شما آدم افتضاحی هستی ولی نویسنده خوبی هستی.
فکر کنم با هم تیم خوبی بشیم.
نمیخوام ازت بخوام لطفی بهم بکنی
ولی اگه وقت آزاد داشتین و بر اساس چیزهایی که من دیدم کلی وقت آزاد دارین
لطفا نامه رو برام درستش کنید.
این رو برای مراسم خاکسپاری هیزل نوشتم.
ازم خواست براش بنویسم و دارم تلاشم رو می کنم.
پس یه کم استعداد به خرج میدم.
خب موضوع اینه که همه ما میخوایم به یاد سپرده بشیم.
ولی هیزل فرق می کنه.
هیزل حقیقت رو میدونه.
اون یه میلیون تحسین کننده نمیخواد فقط یه دونه میخواد..
و اون یکی رو هم داره.
آدم های کمی دوستش داشتن ولی عمیقا دوستش داشتن.
و این بیشتر از چیزی نیست که معمولا به خیلی هامون میرسه؟
وقتی هیزل مریض بود میدونستم که داره می میره،
ولی نمیخواستم این رو به زبون بیارم.
وقتی تو آی سی یو بود، یواشکی رفتم پیشش
و قبل از اینکه گیر بیفتم ده دقیقه پیشش موندم،
چشم هاش بسته بود و رنگش پریده بود.
ولی دست هاش هنوز همون دست ها بود.
هنوز گرم بودن و لاک سورمه ای زده بود.
و من فقط دست هاش رو گرفتم.
و تلاش کردم دنیایی رو بدون وجود خودمون تصور کنم
و عجب دنیای بی ارزشی میشه.
اون خیلی خوشگله.
آدم از نگاه کردن بهش خسته نمیشه.
هیچ وقت نگران نمیشی که ازت باهوش تره یا نه
چون میدونی که هست.
و من از انتخاب هام راضی ام.
امیدوارم اون هم از انتخاب هاش راضی باشه.
باشه هیزل گریس؟
باشه.
«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
من معتقدم که ما میتونیم انتخاب کنیم چطور داستان های غم انگیز رو تعریف کنیم.
از یه طرف میشه خوب جلوه شون داد.
دقیقا مثل همون کاری که تو فیلم ها و رمان های عاشقونه می کنن.
که آدم های زیبا از عشق شون درس های زیبا می گیرن
که هیچ وقت اوضاع اونقدری بد نیست که
با یه عذرخواهی یا آهنگی از پیتر گابریل نشه درستش کرد.
منم مثل هر دختر دیگه ای دوست دارم این جوری باشه.
باور کنید.
فقط موضوع اینه که حقیقت این نیست.
حقیقت اینه.
ببخشید.
اواخر زمستون هفده سالگیم...
مادرم به این نتیجه رسیده بود که من افسرده شدم.
اندازه گنجشک غذا میخوره اصلا پاش رو از در خونه بیرون نمیذاره..
مامان، من افسرده نیستم.
یه کتاب رو بارها و بارها میخونه.
اون افسرده ست.
من افسرده نیستم.
بروشور ها و وبسایت ها همیشه افسردگی رو از عوارض جانبی سرطان ذکر می کنن.
ولی افسردگی از عوارض جانبی سرطان نیست
عوارض جانبی مرگه.
که داشت برای من اتفاق میفتاد.
[عنوان کتاب: مصیبت باشکوه]
[.درد باید احساس بشه]
شاید برات زُلُفت تجویز کنم.
یا لگزوپرام.
و به جای روزی یکبار، دوبار بخور.
- چرا اینقدر کم؟ - هوم؟
بیشترش کن.
من مثل کیت ریچاردزِ بچه های سرطانی ام.
تو اون گروه حمایتی که بهت گفته بودم، شرکت می کنی؟
آره ولی باهاش حال نمی کنم.
شرکت در گروه های حمایتی روش خیلی خوبی برای ارتباط با آدم هاییه که...
آدم هاییه که چی؟
آدم هاییه که دارن همین مسیر رو طی می کنن
مسیر»؟ واقعا؟»
امتحانش کن.
کسی چه میدونه؟ شاید به نظرت آموزنده باشه.
خیلی خب.
آماده این؟
امروز به معنای واقعی کلمه...
در قلب عیسی دور هم جمع شدیم.
اینجا در حضور عیسی مسیح هستیم.
کی میخواد داستانش رو با گروه در میون بذاره؟
من انجل هستم.
لوسمی حاد مغز استخوان دارم.
سید هستم. لوسمی حاد لنفاوی دارم.
سلام پی جی هستم. نوروبلاستوما دارم.
من پاتریکم.
سرطان مثانه دارم.
دیگه وارد جزئیات ناخوشایند سرطان پاتریک نمیشم.
دکترها خیلی زود متوجه شدن
بیشترش رو بیرون آوردن و نزدیک بود بمیره ولی نمُرد.
بنابراین الان اینجاست طلاق گرفته، هیچ دوستی نداره....
روی کاناپه خونه مادر و پدرش زندگی می کنه
و و از تجربیات سرطانش در قلب عیسی استفاده می کنه.
به معنای واقعی کلمه در قلب عیسی!
تا بهمون نشون بده اگه شانس بیاریم...
میتونیم مثل اون بشیم.
نفر بعدی کیه؟
هیزل؟
آم...
من هیزلم.
در اصل سرطان تیروئید داشتم...
ولی الان به ریه هام رسیده.
و حالت چطوره؟
منظورت سوای اینه که سرطان لاعلاج دارم؟
گمونم خوبم.
هیزل، ما کنارتیم.
اصلا چرا یه آهنگ دیگه نزنم؟
♪ مسیح دوست ماست ♪
♪ و تا آخرش کنارمونه ♪
♪ مسیح دوست ماست ♪
♪ و تا آخرش کنارمونه ♪
♪ مسیح، مسیح، مسیح ♪
سلام عزیز دلم.
خب... عالی بود دیگه؟
«!آره مامان! عالی بود»
و اینجوری سر می کردم دیگه.
با برنامه های واقع نما.
نوبت های دکتر.
خوردن هشت داروی تجویزی سه بار در روز
ولی بدترینِ بدترینش...
شرکت در گروه حمایتی بود.
- .نمیتونین مجبورم کنی - معلومه که میتونیم .
ناسلامتی پدر و مادرتیم.
بس کن، حرف هامون رو زدیم.
باید بری.
باید دوست پیدا کنی و مثل بقیه نوجوون ها باشی.
مامان، اگه میخوای مثل بقیه نوجوون ها باشم
پس نباید منو بفرستی گروه حمایتی.
باید یه کارت شناسایی جعلی برام جور کنی که برم کلوپ...
و مواد بخورم.
مواد رو نمیخورن.
خب این از اون چیزهاییه که اگه کارت شناسایی جعلی داشتم، میدونستم.
میشه لطفا بری سوار ماشین بشی؟
و خب رفتم.
نه چون خودم دلم می خواست برم یا فکر می کردم برام اثربخشه...
بلکه به همون دلیلی که اون روزا هر کاری می کردم.
اینکه پدر و مادرم رو خوشحال کنم.
واقعا نمیفهمم چرا خودم نباید رانندگی کنم.
تو که اینجا کاری نداری بکنی.
فقط باید بیکار بشینی و منتظر بمونی.
البته که بیکار نمیشینم.
نه، کلی کار دارم. باید به کارهام برسم.
باشه بابا.
دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
خوش بگذره.
تنها چیزی که از مرگ در اثر سرطان بدتره
اینه که بچه ت در اثر سرطان بمیره.
آهای!
چندتا دوست پیدا کن.
اوه، ببخشید.
- .من از پله ها میرم - مشکلی نیست .
ممنون.
ببخشید.
تقصیر من بود.
ببخشید خلاصه.
وای خدایا.
خب کی میخواد شروع کنه؟
کسی میخواد شروع کنه؟ کی میخواد پیشقدم بشه؟
بفرما.
بث هستم. تومور بدخیم سلول دوکی دارم.
این هفته حالم خوبه.
آیزاک، میدونم که الان تو زندگیت با چالش هایی مواجه شدی.
میخوای از این چالش ها برامون بگی؟
یا مثلا این دوستت که اینجاست بگه؟
نه خودم میگم.
سلام رفقا...
سلام. من آیزاک هستم.
تومور شبکیه دارم.
وقتی کوچیک تر بودم یکی از چشم هام رو جراحی کردم
برای همین این چشم مصنوعیه.
و بعدش قراره برم بیمارستان و دوباره عمل کنم
تا اون یکی چشمم رو هم در بیارم.
بنابراین بعد از اون جراحی دیگه کاملا کور میشم.
ولی خوش شانسم که نامزد خوشگل و جذابی دارم که خیلی ازم سرتره. اسمش مونیکاست
و دوست های خیلی خوبی مثل آگوستوس واترز دارم که بهم کمک می کنن.
پس جریان از این قراره. ممنون.
ما کنارتیم آیزاک.
ممنونم.
نوبت توئه گاس.
باشه حتما.
آم... من آگوستوس واترز هستم
هجده سالمه
یک سال و نیم پیش استئوسارکوما گرفتم (نوعی سرطان استخوان)
برای همین این جیگر رو از دست دادم.
و الان تقریبا یه آدم مکانیکی ام که خیلی هم خفنه.
ولی راستش چون آیزاک ازم خواسته بود، اومدم اینجا.
و حالت چطوره گاس؟
عالی ام. آره.
رفیق، انگاری سوار یه ترن هوایی ام که فقط بالا میره.
نمیخوای ترس هات رو باهامون در میون بذاری؟
ترس هام؟
فراموش شدن.
فراموش شدن؟
آره.
ببینید، من میخوام یه زندگی فوق العاده داشته باشم
تا همه منو به خاطر بیارن.
پس اگه ترسی هم داشته باشم
از اینه که این رو عملی نکنم.
کسی دیگه هم دوست داره صحبت کنه؟
هیزل؟
چه عجب!
فقط میخوام بگم یه زمانی میرسه که همه مون می میریم.
دوره ای قبل از انسان ها وجود داشته
و دوره ای هم بعد از مرگ شون وجود خواهد داشت.
حالا ممکنه همین فردا باشه یا یه میلیون سال دیگه.
و وقتی اون دوره فرا برسه اصلا آدمی نمی مونه که،
بخواد کلئوپاترا یا محمد علی یا موتسارت رو به خاطر بیاره
چه برسه به هیچ کدوم از ماها رو.
فراموش شدن اجتناب ناپذیره.
و اگه این چیزیه که می ترسونتت پس بهت پیشنهاد می کنم که بهش توجه نکنی.
باور کن بقیه هم همین کار رو می کنن.
خب توصیه خوبی بود.
و از این جلسه مون خوشم میاد چون خیلی خوبه که حرف های همه رو بشنوی...
ممنون.
- .همیشه - همیشه .
«به معنای واقعی کلمه»
خیال می کردم جلسه مون تو زیرزمین کلیساست
ولی گویا به معنی واقعی کلمه در قلب عیسی بودیم.
آره بابا.
اسمت چیه؟
هیزل.
نه، اسم کاملت چیه؟
هیزل گریس لنکستر.
چیه؟
من که چیزی نگفتم.
پس چرا اینجوری نگاهم می کنی؟
چون خوشگلی.
وای خدایا.
لذت میبرم به آدم های خوشگل نگاه کنم.
ببین، چند وقت پیش تصمیم گرفتم...
لذت های ساده زندگی رو از خودم دریغ نکنم.
مخصوصا الان که طبق اشاره زیرکانه تو
همه مون به زودی خواهیم مُرد.
خیلی خب، خیلی هم عالی ولی من خوشگل نیستم..
سلام گاس.
سلام لیسا.
دوست دارم اول تو بگی.
باشه.
همیشه.
جریان این «همیشه» گفتن شون چیه؟
یه چیزی بین خودشونه.
یعنی همیشه عاشق همدیگه می مونن و از این حرف ها.
شاید بشه گفت همین امسال 14 میلیون بار کلمه «همیشه» رو برای همدیگه فرستادن.
دیگه داره شورش رو در میاره.
بیا بریم فیلم ببینیم.
- چی؟ - هوم؟
هان؟
آم...
آخرهفته وقتم آزاده پس میتونیم...
نه، منظورم اینه که همین الان بریم.
ممکنه یه قاتل تبر به دست باشی.
همیشه احتمالش هست.
بی خیال هیزل گریس ریسک کن..
نمیخوام...
واقعا؟
این کارت حال به هم زنه.
چیه مگه؟
چیه؟ فکر کردی این کارت باحاله؟
زدی همه چیز رو خراب کردی.
- همه چیز؟ - آره همه چیز !
ای بابا.
داشتی خیلی خوب پیش می رفتی.
وای خدا! همیشه باید «هامارتیا»یی در کار باشه؟
و مال تو اینه که علی رغم سرطان داشتنت
حاضری به شرکتی پول بدی
تا یه سرطان دیگه هم بگیری؟
بذار بهت بگم که خیلی بده آدم نتونه نفس بکشه.
واقعا بده.
هامارتیا»؟»
یعنی نقطه ضعفی که باعث تباهی میشه.
تباهی...
هیزل گریس!
تا وقتی روشن شون نکنی ضرری برات ندارن.
هوم؟
هیچ وقت روشن شون نمی کنم.
یه استعاره ست، میدونی؟
چیزی که کشنده ست رو صاف میذاری بین دندون هات
ولی هیچ وقت توانایی کشتن رو بهش نمیدی.
یه استعاره ست.
سلام عزیزم. الان وقت تماشای برنامه «مدل برتر»ـه؟
نه...
با آگوستوس واترز برنامه ریختم.
وای!
وای خدایا!
اوه!
آره چندبار امتحان رانندگی رو رد شدم.
چه عجیب!
راستش چهارمین باری که امتحان دادم
اوضاع مثل الان بود.
و وقتی تموم شد...
:مربی بهم نگاه کرد و گفت
درسته رانندگیت ناخوشاینده» «.ولی اساسا خطرناک نیست
اینم از مزایای سرطان داشتن.
کاملا از مزایای سرطان داشتن بود.
خب از خودت برام بگو.
وقتی 13 سالم بود فهمیدن سرطان دارم.
تقریبا بدترین حالت ممکن بود.
سرطان تیروئید. مرحله چهار.
کار زیادی از دست شون برنمیومد.
که البته این موضوع جلوشون رو نگرفت.
جراحی.
پرتو درمانی.
شیمی درمانی.
پرتو درمانی بیشتر.
همه شون تا یه مدت اثربخش بودن.
ولی بعد دیگه اثری نداشتن.
و بعد یه روز ریه هام پر از آب شد.
پرستار! پرستار میخوایم!
نمیتونستم نفس بکشم.
هیچ کس نتونست تحت کنترلش در بیاره.
رها کن عزیزم.
نترس.
همون جا باید کارم تموم میشد.
وای خدایا.
ولی بعدش یه اتفاق عجیبی افتاد.
آنتی بیوتیک ها اثر کردن.
مایعات رو از ریه هام بیرون کشیدن.
یه کم جون گرفتم.
تا به خودم اومدم دیدم تو یه کارآزمایی تجربی ام.
میدونی؟ از همون کار آزمایی های معروفی که هیچ فایده ای برای بیمارهای سرطانی ندارن
اسم داروش فلانکسیفر بود.
برای هفتاد درصد بیماران اثربخش نبود...
ولی بنا به دلایلی برای من بود.
برای همین بهش گفتن معجزه.
البته که الان ریه هام مثل قبل کار نمی کنن
ولی از نظر تئوری ممکنه تا یه مدتی توی همین وضعیت بمونن.
خب برگشتی مدرسه؟
معادل دیپلمم رو گرفتم و الان دارم به صورت آنلاین تو دانشگاه درس میخونم.
عجب پس دانشجویی!
پس برای همینه که اینقدر فرهیخته ای.
وای! مراقب باش!
به خونه محقر من خوش اومدی.
بابا و مامانم میگن اینا به آدم انگیزه میدن [اگه رنگین کمان میخوای باید بارون رو تحمل کنی].
[.از اینکه اینجایی خوشحالیم]
چیزی نپرس.
سلام رفقا!
- !سلام - سلام آگوستوس .
دوست جدیدته؟
آره. ایشون هیزل گریسه.
سلام. فقط هیزل بگید.
چطوری فقط هیزل؟
سلام هیزل، حالت چطوره؟
آره دیگه میریم طبقه پایین. خداحافظ.
- .از دیدنتون خوشحال شدم - ما هم همینطور .
اینجاست.
دنیای آگوستو.
اینجا اتاقمه.
عجب.
کلکسیون تحسین برانگیزیه.
آره قبلا بسکتبال بازی می کردم.
میشه بشینم؟
آره. راحت باش.
خونه ی من و تو نداره.
ببخشید پله ها...
و سرپا ایستادن...
آره متوجهم.
واقعا حالت خوبه؟
آره، آره.
خیلی خب، داستانت چیه؟
گفتم که.
سیزده سالم که بود فهمیدن سرطان...
نه، نه، نه. داستان سرطانت نه داستان واقعیت..
از علایقت، سرگرمی هات...
احساسات و وسواس های عجیبت بگو.
وسواس های عجیب»؟»
یالا به یه چیزی فکر کن اولین چیزی که به ذهنت میاد..
یه چیزی که دوست داری.
«مصیبت باشکوه»
خب این دیگه چیه؟
یه رمانه.
رمان محبوبمه.
وایسا ببینم، زامبی هم توش داره؟
زامبی؟ نه بابا!
استورم تروپر چی؟ (سربازهای خیالی در جنگ ستارگان)
نه، از اینجور کتاب ها نیست.
خیلی خب، درباره چیه؟
سرطان.
درباره سرطانه؟
اونجوری که فکر می کنی، نیست باور کن، معرکه ست..
نویسنده اش پیتر ون هوتنه.
اون تنها آدمیه که تا حالا باهاش مواجه شدم
که اولا میدونه مُردن چه جوریه
و ثانیا هنوز واقعا نمرده.
خیلی خب.
این کتاب افتضاح با اون اسم کسل کننده اش که زامبی یا استورم تروپر نداره رو میخونم.
و در ازاش...
تو هم این رو میخونی.
این کتاب به یاد موندنی...
و در عین حال فوق العاده ای که بر اساس بازی ویدئویی مورد علاقه م نوشته شده.
«ضد شورش»
آره، نخند. کتابش عالیه.
درباره افتخار، فداکاری، شجاعت و دلاوریه.
درباره پذیرفتن سرنوشت
و اثری توی دنیا باقی گذاشتنه.
خب ممنون.
صبر کن ببینم، دست هات خیلی سردن.
سرد نیستن فقط اکسیژن بهشون نمیرسه.
- هیزل گریس؟ - هوم؟
خوشم میاد اصطلاحات پزشکی به کار میبری.
کتاب جدیده.
پسره بهت داده؟
میخوای بپرسی ازم خوشش اومده؟
عجب.
آره منظورم همین بود.
آرزوی هر مادریه.
هشدار: 88 درصد از کپسول اکسیژن] [.مصرف شده
هی، نگران نباش.
وای مامان، نگران نیستم.
چیز خاصی نیست.
آره.
فقط با هم وقت گذروندیم اینجوری نیست که منتظر باشم بهم زنگ بزنه.
- ...این همون - آره .
چون فکر کردم فلفله.
امروز توی چین، روز جهانی گوجی بریه.
عالی نیست؟
رنگش رو دوست دارم.
[.بگو که کتابم ده صفحه کم داره]
- .این خشک شده ست - آهان. خیلی خوبه .
- خوشمزه اند، نه؟ - اوهوم .
پس تو این روز گوجی بری کلی گوجی بری میخورن؟
[.نگو که به آخرهای کتاب رسیدم]
یه تغییراتی تو دسرش دادم...
تا گوجی بری هم داشته باشه.
چون سرشار از آنتی اکسیدان هستند.
نمیشه که کتاب وسط یه جمله] [!تموم بشه! این دیگه چه کاریه؟
خب من که خوشم اومد.
باید هر سال این کار رو بکنیم.
- .هر سال - باید هر سال این کار رو بکنیم .
همین رو بگو.
واقعا ازشون خوشم میاد.
عزیزم، میخوای از سر میز پاشی و بری؟
چی؟
هیزل گریس.
به شکنجه لذتبخش خوندنِ مصیبت باشکوه خوش اومدی.
♪ ولی الان دارم تمام قوانین رو زیرپا میذارم ♪
حالت خوبه؟
♪ و الان دارم تمام قوانین رو زیرپا میذارم ♪
من؟ آره من که عالی ام.
ولی الان آیزاک پیشمه...
آیزاک، اگه هیزلِ گروه حمایتی بیاد اوضاع بهتر میشه یا بدتر؟
♪ تمام این مدت داشتم وقتم رو هدر می دادم ♪
آیزاک. گوشت با من باشه.
♪ داشتم وقتم رو هدر می دادم ♪
چقدر سریع میتونی خودت رو برسونی اینجا؟
آم...
عالی شد. خب در بازه.
باید برم. خداحافظ.
سلام؟
هیزل.
آیزاک، هیزل گریس از گروه حمایتی اومده.
- .سلام - سلام .
صرفا جهت یادآوری بگم...
آیزاک الان وسط یه حمله روان پریشی به سر میبره.
راستی خیلی خوشگل شدی.
این رنگه بهت میاد.
ممنون.
آیزاک.
آیزاک، هیزل اومده
سلام آیزاک.
سلام هیزل.
چطوری؟
خوبم.
مثل اینکه آیزاک و مونیکا جدا شدن.
وای آیزاک خیلی متاسفم.
میخوای ازش حرف بزنی؟
نه، فقط میخوام گریه کنم و بازی کنم.
ولی اگه توصیه حکیمانه ی زنانه ای داری ضرری نداره بهش بگی.
راستش به نظرم واکنشش نسبتا مناسبه.
«.درد باید حس بشه»
داری از کتابم نقل قول می کنی.
مونیکا گفت قصد داشته قبل از جراحی ازم جدا بشه
چون نمیتونسته با این شرایط کنار بیاد.
من قراره بیناییم رو از دست بدم بعد اون نمیتونه با شرایط کنار بیاد.
«من همه ش بهش می گفتم «همیشه یعنی همیشه ی خدا می گفتم.
و اون حرفم رو قطع می کرد
و نمی گفت همیشه...
انگار که همون موقع هم از نظرش مُرده بودم، میدونی؟
میدونی؟ گاهی اوقات...
آدم ها وقتی قولی میدن اهمیتش رو درک نمی کنن،.
میدونم ولی...
حس می کنم یه بازنده م.
هنوز گردنبندی که داده گردنمه.
درش بیار.
رفیق، درش بیار.
همینه.
حالا شد رفیق. حالا شد.
فقط دلم میخواد به یه چیزی لگد بزنم.
به اون نزن! به اون نزن!
چیزه...
- .این رو بزن - ببخشید .
چند روزه میخواستم بهت زنگ بزنم...
ولی صبر کردم تا افکارم رو درباره کتاب مصیبت باشکوه منسجم کنم.
یه لحظه صبر کن.
آیزاک.
بالش نمی شکنه.
باید یه چیزی رو بشکنی.
این رو بشکن.
- جام قهرمانیت رو؟ - آره .
مطمئنی؟
دنبال یه راهی بودم که یه جوری به بابام بگم از بسکتبال متنفرم.
یالا بشکنش!
همیشه!
مصیبت باشکوه.
آره. خیلی خوشحالم که دوستش داشتی.
آره به جز پایانش.
میدونم. خیلی غیرمنتظره بود.
خیلی غیرمنتظره بود؟ شوخیت گرفته؟ شرورانه بود!
یعنی درک می کنم که دختره می میره...
ولی یه قرارداد نانوشته ای بین نویسنده و...
- گاس؟ - بله؟
- این اشکال نداره؟ - نه .
بین نویسنده و خواننده وجود داره.
و به نظرم وسط جمله کتاب رو تموم کردن...
این قرارداد رو نقض می کنه، نه؟
خیلی خب، آره.
میدونم منظورت چیه...
ولی اگه بخوام کاملا صادق باشم
به نظرم حقیقت همینه.
آدم یکهو وسط زندگی می میره دیگه.
آدم وسط یه جمله می میره.
و نمیدونم...
ولی واقعا دوست دارم بدونم بعد از مرگ آنا چه اتفاقی برای بقیه میفته.
مثلا برای مادر آنا چه اتفاقی میفته.
آره و آقای لاله هلندی.
و سیزیفِ همستر.
آره!
تا حالا سعی کردی با این پیتر ون هوتن تماس بگیری؟
کلی نامه براش نوشتم
ولی هیچ وقت جواب نمیده.
گویا به آمستردام نقل مکان کرده
و گوشه نشین شده و...
- .حیف شد - آره .
آیزاک...
بهتر شدی رفیق؟
ویژگی مهم درد همینه.
باید احساس بشه.
کمک می کنم تمیزکاری کنی.
هیزل گریس.
آگوستوس واترز.
فکر این کتاب کوفتی از سرم بیرون نمیره.
قابل شما رو نداشت.
ولی پایان بندی نیاز داریم، نه؟
منم تو نامه هام دقیقا همین رو از پیتر ون هوتن خواسته بودم.
ولی هیچ وقت جوابی نداد.
آم، نه!
آقای واترز عزیز»...
این ایمیل رو نوشتم تا از مکاتبات الکترونیکی تون تشکر کنم.
من از هرکسی که وقت بذاره «.و کتابم رو بخونم ممنونم
آگوستوس؟
بله؟
داری چی کار می کنی؟
امکان داره که...
دستیار پیتر ون هوتن رو پیدا کرده باشم. بهش ایمیل زدم.
آگوستوس!
احتمالا ایمیل رو برای ون هوتن بازارسال کرده
ادامه بدم؟
وای خدایا! آره! بگو، بگو، بگو.
«.من به طور خاص مدیون شما هستم آقا»
«هیزل گریس، ون هوتن بهم گفت «آقا.
آگوستوس بقیه ش رو بخون. بقیه ش رو بخون.
هم به خاطر لطفت به کتاب مصیبت باشکوه»
و هم به خاطر وقتی که گذاشتی
«...تا بهم بگی که»
:الان مستقیما دارم برات نقل قول می کنم
این کتاب برای تو و دوستت» «.هیزل گریس خیلی اهمیت داره
امکان نداره! امکان نداره!
البته که داره.
در جواب سوالی که پرسیدی باید بگم»...
خیر! تا به حال در ادامه کتاب چیزی ننوشتم و نخواهم نوشت.
فکر نمی کنم دیگه به اشتراک گذاشتن افکارم با خوانندگان
به نفع من یا اونا باشه.
ولی از شما به خاطر ایمیل پر مهرتون ممنونم.
«.ارادتمند شما، پیتر ون هوتن
خب آره دیگه اینجوری شد.
وای خدایا.
این مدت می خواستم بهت بگم چه آدم خفنی هستم.
به نظرت اگه منم...
یه سری به ایمیلت بزن.
وای خدایا.
وای خدایا آگوستوس.
قلبم تو دهنمه قلبم تو دهنمه..
آقای پیتر ون هوتن عزیز
اسم من هیزل گریس لنکستره.
دوستم آگوستوس واترز...
که به توصیه من کتاب رو خونده بود
ایمیلی از شما با این آدرس دریافت کرده
امیدوارم اشکالی نداشته باشه که اون ایمیل رو به من نشون داده.
میخواستم بدونم اشکالی نداره به چندتا از سوال هام درباره...
اتفاقات بعد از پایان کتاب جواب بدین؟
:مخصوصا این سوال ها
آیا مادر آنا با مرد لاله هندی ازدواج می کنه؟
و اینکه آیا آقای لاله هلندی ریگی به کفششه
یا کلا درباره اش سوء تفاهم شده؟
در آخر اینکه امیدوار بودم بتونید...
کمی درباره وضعیت سیزیف همستر اطلاعات بیشتری بدین.
سال هاست که این سوالات توی ذهنمه
و نمیدونم چقدر وقت دارم تا جواب شون رو پیدا کنم.
میدونم این ها سوالات ادبی مهمی نیستن...
و کتاب تون سرشار از سوالات مهم ادبیه»
ولی واقعا دوست دارم جواب سوالاتم رو بدونم.
و البته اگه روزی تصمیم گرفتین چیز دیگه ای بنویسید
خوشحال میشم که بخونمش.
راستش رو بخواین حاضرم لیست خریدتون رو هم بخونم!
ارادتمند شما با تحسین فراوان «.هیزل گریس لنکستر
بدک نیست.
واقعا؟
آره در واقع لحنت یه کم خودنمایانه ست...
ولی خب ون هوتن هم همچین لحنی داره
پس فکر کنم از ایمیلت خوشش بیاد.
واقعا ساعت یک شبه؟
واقعا؟
آره گمونم ساعت یک شبه.
شاید بهتر باشه برم بخوابم.
باشه.
شاید «باشه» بتونه حکم «همیشه» رو برامون داشته باشه.
باشه.
وای خدایا.
خانم لنکسترِ عزیز»...
نمیتونم سوالات تون رو جواب بدم دست کم به صورت کتبی...
چون اگه بخوام همچین کاری کنم باید دنباله ای برای کتابم بنویسم
که شاید بهتر باشه شما منتشرش کنید یا در غیر این صورت در اینترنت به اشتراکش بذارید
نه که بهتون اعتماد نداشته باشم ولی آخه چطور میتونم بهتون اعتماد کنم؟
من اصلا شما رو نمی شناسم.
اگه روزی گذرت به آمستردام افتاد
«.تو وقت فراغتت یه سری بهم بزن
چی؟
«.ارادتمند شما پیتر ون هوتن»
وای خدایا!
امکان نداره.
هیزل؟
- !مامان - هیزل، چی شده؟
مامان این رو ببین.
بیا اینجا. بیا اینجا. بیا اینجا.
ببین.
- چی؟ - آره .
پیتر ون هوتن!
ببین چی گفته!
«...اگه روزی گذرت به آمستردام افتاد»
من باید برم!
باورنکردنیه.
اون دعوت مون کرده آمستردام.
آمستردام!
- !وای - میشه بریم؟
یعنی به نظرت میتونیم واقعا بریم اونجا؟
یعنی آمستردامه دیگه.
من میخوام به هرچی که تو این دنیا میخوای، برسی.
ولی پولش رو نداریم، میدونی؟
اینکه بخوایم این همه تجهیزات رو تا اونجا ببریم.
چطور این کار رو کنیم؟
آره. شرمنده.
من واقعا شرمنده ام.
اشکالی نداره.
چرا از موسسه «جینیز» درخواست نمیکنی؟ (...موسسه ای برای برآورده کردن)
از آرزوت استفاده کن (آرزوهای کودکان سرطانی).
قبلا ازش استفاده کردم قبل از اینکه معجزه بشه و زنده بمونم..
برای چی استفاده کردی؟
نگو واسه رفتن به دیزنی ورلد.
هیزل گریس، نگو که رفتی دیزنی ورلد.
امکان نداره آخرین آرزوی قبل از مرگت رو...
سیزده سالم بود بابا!
واسه رفتن به دیزنی ورلد استفاده کردی.
تازه اپکات سنتر هم رفتم.
وای خدایا.
راستش خیلی خوش گذشت!
این غم انگیزترین چیزیه که شنیدم.
گوفی رو هم دیدم!
الان دیگه واقعا خجالت می کشم.
تو واسه چی خجالت می کشی؟
باورم نمیشه از دختری خوشم میاد که همچین آرزوهای کلیشه ای داره.
افتضاحه.
میای دیگه؟
مهم ترین چیز تو ام آر آی اینه که...
کاملا بی حرکت دراز بکشی.
ولی اون روز این کار تقریبا غیرممکن بود.
سلام گاس. چطوری؟
سلام خانم لنکستر.
سلام. پیراهن ریک اسمیتسه؟ (بازیکن بسکتبال)
- .آره خودشه - عاشق این بابام .
آگوستوس واترز هستم.
خوشوقتم. من مایکلم.
- .خوشحالم می بینمت - سلام خانم لنکستر .
منم خوشحالم می بینمتون.
سلام هیزل گریس.
سلام.
دوست داری باهام بیای پیک نیک؟
خیلی خوشحال میشم باهات بیام پیک نیک.
بریم؟
نه. بذار...
بوی بیمارستان میدم پس بهتره برم لباس هام رو عوض کنم.
خب...
خودت هم یه بازمانده سرطانی؟
آره.
این رو همین جور الکی قطع نکردم که.
اگرچه استراتژی خیلی خوبی برای کاهش وزن هم هست.
پاها خیلی سنگینن.
الان سلامتت در چه وضعیه؟
عالیه. چهارده ماهه که خبری از غده سرطانی نیست.
- جدا؟ - آره .
- .این که عالیه - آره .
من خیلی خوش شانسم.
گاس گوش کن.
باید متوجه باشی که هیزل هنوز بدجور مریضه
و تا آخر عمرش هم مریض می مونه.
و شاید بخواد پا به پای تو پیش بره.
از اینجور دختراست ولی حقیقت اینه که ریه هاش...
آماده ای گاس؟
آره.
خیلی خب، زودی می بینمت.
خیلی خب.
وای!
عجب روز قشنگی.
آره.
عاشق هر دختری بشی میاریش اینجا؟
آره. همه شون.
برای همینه که هنوز تنهام.
امکان نداره.
واقعا؟
بذار یه چیزی بهت نشون بدم.
این دایره رو می بینی؟
این دایره آدم های تنهاست.
آهان.
و این...
یه پسره هجده ساله ست که یه پا داره.
- ...اوه - پس آره اینجوریاست .
اثر هنری «فانکنی بونز» از یوپ ون لیزهات.
به نظر اسمش هلندیه.
هلندی هم هست.
مثل ریک اسمیتس.
و لاله ها.
ساندویچ میخوری؟
بذار حدس بزنم.
پنیر هلندی و گوجه.
ببخشید گوجه هاش مکزیکیه!
چطور جرئت کردی؟
هوم.
اینجا چقدر باحاله؟
اونا از اسکلت ها به عنوان زمین بازی استفاده می کنن.
بهش فکر کن.
مثل اینکه عاشق نماد پیدا کردنی.
حالا که حرفش شد احتمالا داری با خودت فکر می کنی
چرا کنار یه پسری که لباس ریک اسمیتس پوشیده، نشستی
و داری ساندویچ پنیری بدمزه و آب پرتقال میخوری.
راستش به ذهنم هم خطور بود.
خب هیزل گریس تو هم مثل خیلی های دیگه...
و گوش کن این رو با نهایت مهربونی میگم
به طرز احمقانه ای از آرزوت استفاده کردی.
خیلی خب قبلا در این باره حرف زدیم اون موقع 13 سالم بود..
هیس! الان وسط یک تک خونی مهم هستم.
اون موقع بچه و تاثیرپذیر بودی
فرشته مرگ صاف زل زد تو چشم هات
و کاری کرد عجله کنی و آرزویی رو بکنی که واقعا نمیخوایش.
ولی آخه اون هیزل گریس کوچولویی که هرگز کتاب مصیبت باشکوه رو نخونده بود
از کجا خبر داشت که تنها آرزوی حقیقیش...
رفتن پیش آقای پیتر ون هوتن در تبعید خودخواسته اش در آمستردامه؟
ولی از دستش دادم پس...
خوبه که من هنوز از دستش ندادم.
یعنی داری میگی...
هیزل نمیخوام آرزوم رو بهت بدم یا همچین چیزی.
البته اگه داشتی به این فکر می کردی.
ولی...
ولی منم دوست دارم این آقای پیتر ون هوتن رو ببینم
و فکر نکنم منطقی باشه بدون دختری که...
اول کتاب رو بهم معرفی کرده بود، برم پیشش.
مگه نه؟
برای همین هم با موسسه جینیز صحبت کردم و اونا هم پایه اند.
یه ماه دیگه میریم.
نه.
اوهوم.
وای خدایا.
وای خدایا!
آگوستوس!
ممنونم!
ظاهرا اونا... نمیدونم این کار رو همیشه میکنن یا نه
ولی حاضرن منو هم ببرن و...
باور نکردنیه.
هیزل، این خیلی قشنگه.
میدونم.
و یه کم عجیبه.
خیلی عجیبه. اصلا سر در نمیارم چی شد.
- ...خب - آمستردامه ها !
پسره تازه باهات آشنا شده...
- !همین رو بگو - و داره آرزوش رو میده به تو .
خب، این آرزوی هر دوتامونه. ما یعنی اون... اون... آره. آرزومون رو تقسیم کردیم....
چقدر قشنگ.
مگه اینکه...
چی؟
یعنی عاشقت شده؟
بس کن! اینجوری نگـ...! اون عاشقم نشـ...
مامان تمرکز کن! داریم درباره آمستردام حرف میزنیم.
- ...خیلی ازش خوشم میاد. من - بس کن .
توجه کن! خواهش می کنم! میشه برم؟
باشه، به عنوان مادرت باید بگم که این ایده رو دوست دارم.
و به نظرم باید با دکتر ماریا صحبت کنیم.
باشه.
نمیدونم.
ولی شما که گفته بودی نتایج پِت اسکن امیدوار کننده ست.
خب همینطوره ولی نمیدونم تا کی شرایط همین جوری بمونه.
خیلی خب، نمیرم اونجا که پناهندگی سیاسی بگیرم.
یه مسافرت چند روزه ست.
- .درسته - اگه حالت بد بشه چی؟
اونم تو یه کشور غریب؟
تو آمستردام هم دکتر هست بیمار سرطانی هم هست..
خب، همه سرطان ها شبیه به هم نیستن و سرطان تو به طور خاصی نادره هیزل.
تنها در صورتی میتونم اجازه این سفر رو بدم که
یه نفر که با شرایطت آشناست همراهت بیاد...
اگه مامانم بیاد چی؟
وایسا ببینم چی؟
اگه تو بیای چی؟
مطمئنم موسسه جینیز موافقت می کنه. اونا کلی پول دارن.
اینجوری شاید بشه.
و بعد این اتفاق افتاد.
سلام.
- .سلام - چیزیت نیست
پس چی شده؟
مثل همیشه.
مایعات توی ریه هات مانع اکسیژن رسانی شدن
یه لوله کار گذاشتن.
دیشب یک و نیم لیتر مایعات از ریه هات خارج کردن.
خبر خوب اینه که...
تومورت رشدی نداشته.
تومور جدیدی هم تو بدنت ایجاد نشده.
واقعا خیال مون راحت شد.
این چیز خاصی نیست هیزل.
یه چیزیه که میتونیم باهاش کنار بیاییم.
آقای لنکستر.
حالش چطوره؟
بهتره.
آره ممنون. خیلی خیلی بهتره.
نمیذارن من برم تو فقط اعضای خانواده میتونن برن تو..
آره ببخشید.
آره متوجه ام.
آم...
میشه فقط بهش بگید که اومدم؟
آره حتما. حتما بهش میگم.
- .باشه - گاس، گوش کن. چرا نمیری خونه؟
یه کم استراحت کن.
باشه.
معمولا تومورها شروع به مقاومت در برابر درمان می کنند
و فعلا هنوز این اتفاق...
نیفتاده.
از طرفی دیگه...
مصرف دارو ممکنه باعث بشه ریه بیشتر آب بیاره.
حقیقت اینه که...
آدم های خیلی کمی به اندازه هیزل فلانکسیفر مصرف کردن.
ما واقعا نمیدونیم دارو در دراز مدت چه اثراتی داره.
ما سعی داریم جلوی رشد لایه درون رگی رو بگیریم
که در صورت رشد بیش از اندازه ممکنه باعث بدتر شدن بیماری...
پوسیدگی، جلوگیری از تکثیر و رشد رگ ها
و پخش توموری بشه که
ما داریم تلاش می کنیم تا از بین ببریمش.
نرخ ادامه حیات بیمارانی با رشد زیاد لایه درون رگی...
با بدتر شدن شرایط بیمار به صورت تصاعدی کاهش پیدا می کنه.
رها کن عزیزم.
نترس.
وای خدایا.
دیگه نمیتونم مادر باشم.
یه سوالی داشتم.
بله هیزل؟
هنوز هم میتونم برم آمستردام؟
- .این کار در این مقطع عاقلانه نیست - چرا نیست؟
راهی داره که بتونیم بفرستیمش آمستردام؟
این کار باعث بیشتر شدن خطرات میشه.
خرید رفتن هم همینطور.
بله ولی هواپیما سوار شدن؟
ولی تو هواپیما هم کپسول اکسیژن دارن.
تو سرطان مرحله چهار داری.
این فرصتیه که ممکنه دیگه برام پیش نیاد.
هیچ وقت.
اگه داروها دارن جواب میدن دیگه نمیفهمم چرا نباید...
شاید یه موردی باشه که...
نه.
هیزل، دیگه نمیدونم چطور بهت بگم.
تو خیلی مریضی.
شرمنده.
الو؟
آره. یه لحظه.
سلام. دوباره گاسه.
ببخشید، خوابیده.
آره. باشه
باشه. بای بای.
میدونم داری به چی فکر می کنی.
این در حقش بی انصافیه.
واقعا بی انصافیه.
اون همچین چیزی رو تو زندگیش نمیخواد.
هیچ کس نمیخواد.
اصلا به دردسرش نمی ارزه.
نه، حق با توئه.
من و مامانت هم داشتیم همین رو می گفتیم.
یعنی شاید دیگه وقتشه که پرتت کنیم بیرون.
بریم بذاریمت در یه یتیم خونه و بشی مشکل اونا.
جدی میگم.
ما آدم های احساساتی ای نیستیم.
[سلام؟؟؟]
[.این سکوت کَر کننده ست]
هیزل گریس.
سلام آگوستوس.
حالت خوبه؟
نه.
چی شده؟
باهام حرف بزن.
نمیدونم.
همه چیز.
گاس، من میخوام برم آمستردام.
و میخوام ون هوتن بهمون بگه
بعد از پایان کتاب چی میشه.
و این جور زندگی ای رو نمیخوام.
یعنی فقط به خاطر آسمونه.
آسمون ناراحتم می کنه.
و مشکل این زمین تاب بازی رقت انگیزه که وقتی بچه بودم، بابام برام ساخته...
گمونم مشکل از همه چیزه.
خب میخوام بیام این زمین تاب بازی غم انگیز رو ببینم.
حالا فهمیدم منظورت چیه.
اینجا واقعا غم انگیزه.
هیزل گریس، امیدوارم که متوجه بشی...
اینکه سعی می کنی ازم فاصله بگیری...
هیچ جوره باعث نمیشه علاقه ام بهت کم بشه.
هر چقدر تلاش کنی خودت رو ازم دریغ کنی، فایده نداره.
ببین...
من ازت خوشم میاد.
و دوست دارم باهات وقت بگذرونم و همه ی اینا
ولی نمیتونم بذارم رابطه مون جدی تر بشه.
چرا که نه؟
چون نمیخوام بهت آسیب بزنم.
من که مشکلی ندارم.
- نه، تو متوجه نیستی - متوجه ام .
تو متوجه نیستی.
میدونم چی میخوای بگی.
هیزل، واقعا باهاش مشکلی ندارم.
باعث افتخارمه تو قلبم رو بشکنی.
گاس، من مثل یه نارنجکم.
یه روزی بالاخره منفجر میشم...
و بعد از این انفجار همه چیز رو نیست و نابود می کنم.
نمیدونم فقط حس می کنم مسئولیتش با منه تا
تلفات رو به حداقل برسونم.
نارنجک آخه؟
در واقع برای همینه که همستر ندارم.
خب باید یه کاری بابت این تاب های لعنتی بکنیم.
باشه.
«.این دو تاب به یه خونه نیاز دارن»
این دو تاب ناامیدانه»...
«.به خونه ای پر مهر نیاز دارن
دو تاب تنها، مرموز و درب و داغون»...
«.در انتظار بچه ها هستن
- نه؟ - نه !
نه؟
من که ازش خوشم میاد.
دلیلش همینه.
هیزل گریس، اگه برات سوال شده باید بگم برای همینه که ازت خوشم میاد.
اینقدر مشغول خودت بودنی که اصلا خبر نداری
چقدر بی نظیری.
نمیتونی همچین حرف هایی بزنی.
چیه؟ من با همه دوست هام همین جوری حرف میزنم.
میدونم. میدونم. با هم دوستیم.
دوستیم.
دوستیم ها!
نباید این کار رو بکنی!
[.ممنون که اینقدر فهمیده ای]
[.ما فقط دوستیم]
[...باشه]
[!وای خدایا! چه زود هم پسرخاله میشی ها]
هیزل عزیز، موسسه جینیز بهمون اطلاع داده که
که تو با آگوستوس واترز و مادرت
چهارم ماه به دیدن مون میای.
مامان؟
بله؟
مامان!
- چی شده؟ - ببخشید .
نه. می خواستم برم حموم.
تو به جینیز ایمیل نزدی که سفرمون کنسل شده؟
چون دستیار ون هوتن الان بهم ایمیل داده
و گفته که فکر می کنه ما هنوز هم قراره بریم.
چی؟
قرار بود با بابات بهت بگیم.
مامان.
داریم میریم آمستردام.
یعنی... داریم میریم آمستردام؟
داریم میریم آمستردام.
فکر همه جاش رو کردیم. قراره بریم.
دکتر ماریا و همه میدونن.
- .ولی فقط سه روز. نه شش روز - وای خدایا .
ولی با تجهیزات کامل یه انکولوژیست هم اونجاست..
همه چیز. همه چی ردیفه.
دوستت دارم.
خیلی دوستت دارم.
دوستت دارم.
- .بیا، بشین - داریم میریم آمستردام.
- .داریم میریم آمستردام - میتونی بعدا باهام حرف بزنی .
الان باید به یه نفر زنگ بزنی.
بهش زنگ بزن!
خیلی خب ریه ها! واسه یه هفته خودتون رو جمع و جور کنید.
حالیتون شد؟ فقط یه هفته دیگه.
سلام گاس] [.امیدوارم پاسپورتت آماده باشه.
اوه. اوه. وایسین. غذا.
چی رو یادت رفت؟
پاسپورتم رو آوردی؟
آره آوردمش.
درست همونطور که به جینیز هم گفتم...
یا با کلاس سفر می کنم» «.یا اصلا سفر نمی کنم
مامان، داریم میریم آمستردام.
داریم میریم آمستردام. همین الان.
سلام خانواده لنکستر.
گاس. سلام. خوشحالم می بینمت
من براتون میارم آقا.
گاس، خوب مخت کار می کنه ها!
باشه هیزل گریس؟
باشه!
چی تو دماغته؟
جکی!
واقعا شرمنده.
نه، اشکالی نداره.
اسمش «کانولای بینی»ـه کمکم می کنه نفس بکشم..
این رفیق کوچولوم رو می بینی؟
اکسیژن رو وارد لوله می کنه.
به منم کمک می کنه نفس بکشم.
شاید. میخوای امتحانش کنی؟
باشه.
بیا اینجا.
بفرما.
قلقلکم میده!
وای آره. عجب چیزیه!
فکر کنم با این بهتر نفس می کشم.
خیلی دوست داشتم بدمش به تو
ولی خودم بهش احتیاج دارم.
- .مرسی که گذاشتی امتحانش کنم - خواهش می کنم .
خیلی خب جکی. بیا بریم.
- .ممنون. مراقب خودت باش - خداحافظ .
مسافران پروازه شماره 1271 برای سوار شدن به گیت 46 مراجعه کنید...
- .فکر کنم پرواز خودمونه - آره .
داریم میریم آمستردام!
وای خدایا.
یالا کمکم کن.
- چیه؟ دست هام خیسه؟ - دست هات خیسه .
- .شرمنده دیگه - چندش! برو دیگه! بسه !
اولین بارته سوار هواپیما میشی؟
آره.
هیجان انگیزه.
- آقا؟ - بله؟
تو این هواپیما اجازه سیگار کشیدن ندارید.
یا اصلا تو هیچ هواپیمایی.
من سیگار نمی کشم که.
آره. این فقط یه استعاره ست.
چیزی که کشنده ست رو تو دهنش میذاره
ولی در حقیقت توانایی کشتن رو بهش نمیده.
خب این استعاره تو پرواز امروز ممنوعه.
خدمه پرواز برای پرواز آماده باشید.
ممنون.
باشه؟
گاس، عین وقت هاییه که سوار ماشینت میشم!
هاها...
وای...
وای!
وای خدایا، داریم پرواز می کنیم.
داریم پرواز می کنیم!
زمین رو نگاه!
ببین.
تو کل تاریخ بشر شبیه همچین چیزی وجود نداره.
ماشین ها رو ببین. شبیه...
شما دوتا خیلی قشنگین.
ما فقط دوستیم.
خب از نظر اون آره ولی از نظر من نه!
وای خدایا!
وای!
ازش دور شو آشغال!
اینجا رو هیزل.
واقعا باورنکردنیه.
وای.
چی؟
شیشه های رنگی رو ببینید.
معرکه ست.
میرم اتاق مون رو تحویل بگیرم.
بهتره حسابی شیک و پیک کنی...
چون امشب دوتا میز در رستوران اورانژی براتون رزرو شده.
«.و نوشته: «لذت ببرید. آقای پیتر ون هوتن
منم درباره رستورانش خوندم و به نظر معرکه ست.
تو دفترچه راهنماش نوشته رستوران شیک و خیلی رومانتیکیه.
خیلی خب. شیکه...
وای خدایا.
ولی خیلی خب...
می پوشیش؟
این مال منه؟
وای خدایا! خیلی قشنگه!
از ما گفتن بود.
از ما گفتن بود»؟»
یعنی میخوای بگی هیچ مشکلی نداری که دختر نوجوونت
راست راست با پسر بزرگتر از خودش تو شهر غریب بچرخه؟
آره دقیقا منظورم همینه.
گاس!
وای چقدر خوشتیپ شدی!
- .ممنون خانم - عجب .
هیزل، گاس اومده...
عجب تیپی هم زده!
شنیدم رستورانش لنگه نداره.
چیه؟
چه خوشگل شدی.
ممنون.
وای!
وای.
خودشه.
اورانژی! آره، خودشه.
آره.
میزتون اینجاست آقا و خانم واترز.
ممنون.
ممنون گاس.
خواهش می کنم.
نوشیدنی به حساب ماست. لذت ببرید.
ممنون.
عصر بخیر.
بفرمایید.
- باشه؟ - باشه .
وای.
معرکه ست.
میدونید سازنده این نوشیدنی بعد از درست کردنش چی گفت؟
گفت: «بدویین بیایین. دارم «.مزه ستاره ها رو می چشم
به اورانژی خوش اومدین.
منو رو براتون بیارم یا شام رو به انتخاب سرآشپز می خورین؟
به نظر انتخاب سرآشپز عالیه.
- .اوهوم - و آقا ...
به نظرم نوشیدنی بیشتری بخوایم.
دوستان جوان من، تمام ستاره های امشب رو براتون توی بطری کردیم.
- !اوه - فکر کنم مال ماست .
ریزوتو دراگون هویج برای خانم
ممنون.
و برای آقا.
- .ممنون - نوش جان .
میخوام این غذا تبدیل به یه آدم بشه...
تا بتونم با خودم ببرمش لاس وگاس و باهاش ازدواج کنم.
از کت و شلورات خوشم میاد.
ممنون. اولین باره پوشیدمش.
همون کت و شلواری نیست که تو مراسم خاکسپاری می پوشی؟
نه.
اون یکی اصلا به پای این نمیرسه.
اولین بار که مریض شدم...
بهم گفتن 85 درصد احتمال داره سرطان نداشته باشم.
احتمالش زیاد بود.
ولی به قیمت یک سال شکنجه و از دست دادن پام تموم شد
و هنوز هم 15 درصد احتمال شکست وجود داره.
دقیقا قبل از جراحی...
از پدر و مادرم پرسیدم میتونم برم یه کت و شلوار خوشگل بخرم یا نه.
پس کت و شلوار مرگته.
همینطوره.
منم یه دونه از این لباس ها دارم تو تولد 15 سالگیم بهم هدیه دادن..
یه پیراهن.
البته فکر نکنم لزوما سر قرار بپوشمش.
پس الان سر قراریم؟
هی! حواست رو جمع کن.
ما آقا و خانم واترزیم.
دلیلش اینه که دختره انگلیسی بلد نبود.
ولی اگه ازمون پرسیدن باید اینجوری تظاهر کنیم. میدونی؟
یادته درباره لاس وگاس چی گفتی؟
آره؟
به نظرت میشه منم باهاتون بیام؟
خدا؟
شاید.
فرشته ها چی؟
نه.
- زندگی بعد از مرگ؟ - آم ...
نه.
خب شاید. نمیدونم.
نمیخوام زیاده روی کنم و بگم نه
ولی برای باورش مدرک میخوام.
تو چی؟
- .قطعا - واقعا؟
یعنی نه بهشتی که کل روز سوار اسب تک شاخ باشی
و تو عمارتی از جنس ابرها زندگی کنی....
ولی آره. قطعا به یه چیزی اعتقاد دارم.
یعنی در غیر این صورت...
هدف این زندگی چیه؟
شاید اصلا هدفی نداشته باشه.
من که تو کَتم نمیره.
عاشقتم.
شنیدی که چی گفتم.
آگوستوس...
عاشقتم.
میدونم این عشق مثل فریادی در خلائـه
و فراموشی اجتناب ناپذیره.
و اینکه همه محکوم به فناییم
و اینکه روزی میرسه که...
تمام زحمت هامون به باد فنا میره.
و میدونم خورشید تنها زمینی که داشتیم رو خواهد بلعید.
و با همه اینا من عاشقتم.
ببخشید دیگه.
باز هم ستاره میخواین
نه، ممنون.
صورت حساب رو بیارید.
نه آقا.
آقای ون هوتن هزینه رو پرداخت کردن.
چی؟
واقعا معنی تی شرتت رو نمی فهمم.
هوم.
ولی ون هوتن می فهمه.
توی کتاب مصیبت باشکوه تقریبا پنجاه بار به رنه ماگریت اشاره شده.
«.این یه پیپ نیست»
ولی پیپه دیگه.
ولی نیست.
نقاشی یه پیپه.
می بینی؟
نقاشی یه چیز، خود اون چیز نیست.
و تی شرتی با نقاشی یه چیز هم خود اون چیز نیست.
آهای.
کی اینقدر بزرگ شدی؟
کی آماده ست بره به جواب هاش برسه؟
من!
اینجاست.
اینقدر هیجان زده م که نفسم بالا نمیاد.
مگه تو حالت عادی بالا میاد؟
برو بابا!
لیدِوای؟
- !سلام - سلام، آگستوس هستم .
- .لیدِوای هستم - هیزل هستم .
لطفا بفرمایید داخل.
ممنون.
پیتر! اومدن ها!
اینایی که میگی دیگه کدوم خرین، لیدوای؟
منظورم آگوستوس و هیزله...
همون طرفداران جوانی که باهاشون مکاتبه کردی.
همون آمریکایی ها؟
خودت دعوت شون کردی.
لطفا بفرمایید داخل.
لیدوای، میدونی که چرا از آمریکا رفتم.
تا هیچ وقت با آمریکایی جماعت روبه رو نشم.
خودت هم آمریکایی هستی.
هیچ کاریش هم نمیشه کرد.
بفرستشون برن.
پیتر، من همچین کاری نمی کنم.
لطفا مهربون باش.
بفرمایید لطفا.
ببخشید، بذارین اینجا رو براتون تمیز کنم
ممنون.
آگوستوس واترز کدومتونه؟
منم.
و ایشون هم هیزله.
آقای ون هوتن خیلی ممنون که جواب مون رو دادین.
واضحه که تصمیم اشتباهی گرفتم.
شما اولین کسانی هستید که جواب شون رو دادم.
و ببینید تو چه هچلی افتادم.
نوشیدنی میل دارین؟
چیزه...
نه، ممنون.
پس فقط برای من بیار لیدوای.
یه دونه از همون همیشگی.
پیتر، بهتر نیست اول صبحونه بخوری؟
فکر می کنه معتادم.
علاوه بر اون فکر می کنم زمین گرده.
خب پس از کتاب من خوشتون میاد.
- .عاشق کتابتونیم - آره .
عاشقشیم.
آگوستوس...
گفت آرزوش ملاقات با شماست تا بتونیم با هم حرف بزنیم
- .اجباری در کار نیست - آره .
عمدا شبیه اون لباس پوشیدی؟
یه جورایی آره.
و ضمنا آقا، هردومون می خواستیم بابت شام و نوشیدنی ازتون تشکر کنیم.
معرکه بود.
جادویی بود.
دیشب براشون شام خریدیم؟
باعث افتخارمون بود.
از جای دوری اومدین.
چه کاری میتونم براتون بکنم؟
چندتا سوال ازتون داشتیم...
بدیهیه که سوالات مون درباره پایان بندی کتابتونه.
مخصوصا درباره کسانی که آنا از پیش شون رفت.
مثل مادرش، مرد لاله هلندی.
چقدر با هیپ هاپ سوئدی آشنایی دارین؟
خیلی کم.
لیدوای، فورا آهنگ «بامفالِرالا» رو پخش کن.
باشه.
آقا، ما سوئدی بلد نیستیم.
کدوم خری بلده؟
مهم نیست دارن چه مزخرفاتی می خونن
بلکه حس صداشونه که مهمه.
گرفتی ما رو؟
نمایشی چیزیه؟
گاس، بیا بشین.
خیلی خب، آخر کتاب آنا...
تصور کن داری با یه لاک پشت مسابقه میدی.
لاک پشت نه متر جلوتر از تو شروع می کنه
تو اون مدت زمانی که تو ده متر میدوی
لاک پشته نهایتا یه متر میره جلو و الی آخر.
تو از لاکپشت سریع تری
ولی هیچ وقت نمیتونی بگیریش، متوجه ای؟
فقط میتونی فاصله ت رو باهاش حفظ کنی.
تا زمانی که خودت رو درگیر مکانیسم های قضیه نکنی
قطعا که میتونی از لاک پشته جلو بزنی.
ولی سوال اینه که چطور؟
معلوم شد اینقدر پیچیده ست که...
هیچ کس واقعا جوابش رو پیدا نکرده...
تا زمانی که کانتور اثبات کرد که بعضی بی نهایت ها
از دیگر بی نهایت ها بزرگترن.
به نظرم این جواب سوالته.
هیزل ببخشید، واقعا نمیدونم اینجا چه خبره.
با این حال تو ایمیل هات به نظر باهوش میومدی آقای واترز.
نکنه سرطان به مغزت سرایت کرده؟
پیتر!
میشه فقط یه لحظه روی آنا تمرکز کنیم؟
لطفا؟
متوجهم که داستان وسط یه جمله تموم میشه
چون می میره یا اونقدر مریض میشه که دیگه نمیتونه ادامه بده...
علاقه ای ندارم راجع به اون کتاب حرف بزنم.
ولی به این معنی نیست که خانواده اش و دوست هاش آینده ای ندارن، درسته؟
درسته؟
گفتم علاقه ای ندارم.
ولی تو قول داده بودی!
بعدش هیچ اتفاقی نمیفته! اونا خیالی اند.
همون لحظه ای که رمان تموم میشه، اونا هم نیست و نابود میشن.
ولی نمیشه که!
از لحاظ ادبی و این چیزا درکش می کنم...
لیدوای، دیگه نمیتونم ادامه بدم.
ولی غیرممکنه که تصور نکنیم...
من خواسته های بچگانه ات رو برآورده نمی کنم.
نمیخوام اونجوری که بهش عادت داری برات دلت بسوزونم.
- !من نیازی به دلسوزیت ندارم - معلومه که داری !
مثل همه بچه های مریض زندگیت به دلسوزی وابسته ست.
- ...سرنوشتت اینه که بقیه عمرت رو - پیتر !
مثل همون وقتی که سرطانت رو تشخیص دادن، بگذرونی.
بچه ای که اعتقاد داره زندگی ای بعد از پایان رمان وجود داره.
و ما آدم بزرگ ها دل مون به حالت میسوزه.
برای همین پول درمانت و کپسول های اکسیژنت رو میدیم.
پیتر بسه دیگه.
تو عارضه جانبی فرآیند تکاملی
که هیچ اهمیتی به زندگی افراد نمیده.
تو تجربه ای شکست خورده در جهش ژنی هستی.
ببین چی میگم عوضی...
هیچی از مریضیم نیست که بخوای بهم بگی
و خودم از قبل ندونمش.
امروز فقط برای یه چیز اومدم اینجا.
اینکه بهم بگی آخر این کتاب کوفتی چی میشه!
نمیتونم بهت بگم.
- !مزخرف نگو - نمیتونم .
پس یه چیزی از خودت در بیار!
میخوام از اینجا برید.
تا حالا شده از خودت بپرسی...
چرا اینقدر به این سوالات احمقانه اهمیت میدی؟
برو گمشو آشغال.
هی، چیزی نیست.
چیزی نیست.
خودم دنباله ش رو برات می نویسم.
باشه؟ خودم می نویسم.
از تمام کتاب های این یاروی عوضی هم بهتر می نویسم.
درباره خون و خونریزی شجاعت و فداکاری می نویسم،.
مطمئنم ازش خوشت میاد.
ببخشید که آرزوت رو پای دیدن این عوضی گذاشتی.
پای دیدن اون نذاشتم. پای خودمون گذاشتم.
هیزل و آگوستوس!
واقعا متاسفم.
شرایط باعث شده اینقدر بی رحم بشه.
فکر می کردم ملاقات با شما بهترش کنه...
که بتونه ببینه نوشته هاش واقعا به زندگی افراد شکل داده.
ولی.. واقعا متاسفم.
شاید بتونیم بریم چندتا مکان معروف رو ببینیم، نه؟
تا حالا خونه آن فرانک رفتین؟
من که با اون مرد جایی نمیرم.
نه.
اون دعوت نیست.
متاسفانه آسانسور نداره.
اشکالی نداره.
کلی پله داره.
- .پله هاش هم شیب داره - از پسش برمیام .
- ...هیزل، مجبور نیستی که - از پسش بر میام .
بیایین بریم.
خانواده فرانک اهل فرانکفورتِ آلمان بودن
دفتر خاطرات آن فرانک به شهرتی جهانی رسید
شرایط سختیه.
واقعا عجیبه که تمام آرمان هام رو رها نکردم
آرمان هایی که به نظر بسیار پوچ و ناکارآمد هستند
ولی با این حال رهایشان نمی کنم چون هنوز بر این باورم که
علیرغم تمام اتفاقات مردم واقعا خوش قلب اند.
کاملا غیرممکنه که زندگیم رو...
بریم؟
- .آره - آره .
هیزل، اگه بخوای برات میارمش.
خودم میتونم.
خب این واقعا همون کتابخونه ایه که خانواده فرانک توش قایم میشدن.
من برات میارمش.
ممنون.
ما خیلی جوون تر از اونیم که با این مشکلات دست و پنجه نرم کنیم
ولی مدام تحت فشارمون میذارن
تا وقتی که بالاخره به فکر راه حلی بیفتیم.
خوبی هیزل؟
آره.
نگران نباش. عجله نکن.
شرمنده.
آره؟
آره.
و با این حال وقتی به آسمان نگاه می کنم
به نوعی احساس می کنم همه چیز بهتر خواهد شد...
که این ظلم هم به پایان خواهد رسید.
خوبی؟
آره.
هیزل به نظرم دیگه کافیه.
مجبور نیستی که... میدونی؟
از پسش برمیام.
همه چیز همون طوریه که باید باشه
خدا میخواد آدم ها رو شاد ببینه.
- ...هر جا که امیدی باشد - هیزل .
زندگی هم جریان دارد.
- .آفرین - آره .
خوبی؟
آره.
رسیدیم، ببین.
خوبی؟
آره. وای خدایا.
ممنون.
تنها کسی که از خانواده فرانک زنده موند، اوتو بود.
پدر آن.
در چنین لحظاتی...
نمیتونم به بدبختی فکر کنم
بلکه به زیبایی ای که هنوز وجود داره فکر می کنم.
سعی کنید شادی رو درون خودتان بیابید
به زیبایی هایی که در اطراف تونه فکر کنید
و شاد باشید.
آفرین.
درست مثل به خواب رفتن عاشقش شدم.
به آرومی و بعد یکهویی.
یه جورایی تا زانوم هست
و از اون جا به بعد باریک میشه.
چی؟
پام رو میگم.
میدونی؟ برای اینکه آمادگیش رو داشته باشی.
گاس...
خودت رو جمع و جور کن!
صبر کن.
نمیتونم. گیر کرده.
خیلی دوستت دارم آگوستوس واترز.
منم دوستت دارم هیزل لنکستر.
خیلی خیلی دوستت دارم.
آگوستوس، نفسم بالا نمیاد.
چیزی نیست.
هیزل.
خیلی خوشگلی.
بس کن.
نه، تو خیلی خوشگلی.
من خیلی خوش شانسم.
دایره آدم های تنها و بیرون دایره] [.پسر هجده ساله ای با یه دونه پاست
وای خدایا.
باورم نمیشه بهش گفتی عوضی.
- !همین رو بگو - جدی گفتی؟
چطور به ذهنت رسید؟
نمیدونم همین جوری از دهنم پرید.
خیلی عصبانی بودم.
عجب هیولایی بود.
مامان، وحشتناک بود
بعدش چی شد؟
رفتیم خونه آن فرانک.
واقعا؟
- .واقعا عالی بود - شگفت انگیز بود؟
واقعا عالی بود.
و بعدش چی؟
همین جور قدم زدیم.
چه قشنگ.
وای خدایا.
هنوز هم چند ساعتی وقت داریم، نه؟
بریم موزه ون گوگ؟
هر چی تو بخوای.
احتمالا وقت نمیشه همه جاش رو بگردیم ولی...
بذارش واسه دفعه بعد که برگشتی
میشه لطفا مسخره بازی درنیاری؟
هیزل، مسخره بازی در نمیارم
مثبت اندیشم.
خانم لنکستر؟
بله؟
به نظرتون امکانش هست من و هیزل یه کم تنها باشیم؟
حتما گاس.
من میرم اتاقم...
و هر وقت خواستین کاری کنید، من حاضرم.
میخوای بریم قدم بزنیم؟
چی شده؟
درست قبل از اینکه بری بیمارستان...
یه دردی رو توی توی لگنم احساس کردم.
برای همین رفتم پت اسکن...
مشخص شد سرطان به کل بدنم سرایت کرده.
قفسه سینه م و کبدم...
به همه جا سرایت کرده.
ببخشید.
باید بهت می گفتم.
اصلا منصفانه نیست.
مثل اینکه دنیا کارخونه برآورده کردن آرزوها نیست.
هی، گوش کن.
هیزل گریس، نگران من نباش. خب؟
یه راهی پیدا می کنم بیشتر زنده بمونم
و بیشتر اذیتت کنم.
درد هم داری؟
نه.
حالم خوبه.
حالت خوبه؟
خوبه.
فکر نکنم بتونی این رو فراموش کنی.
فقط یه جوری باهام رفتار کن که انگار در حال مرگ نیستم.
آگوستوس، به نظر من که در حال مرگ نیستی.
فقط یه غده سرطانی کوچولو داری.
اشکال نداره فراموشش کنیم؟
همین الان؟
شاید.
[.خانواده قشنگم به همراه گاس]
خب اوضاع چشم هات چطوره آیزاک؟
خوبه.
تنها مشکلش اینه که تو سرم نیستن.
به جز اون...
خب، مثل اینکه سرطان به کل بدنم سرایت کرده.
پس ببخشید که یه دونه ازت جلوترم رفیق.
متن سخنرانیت برای مراسم خاکسپاریش رو نوشتی؟
- .رفیق - چی؟
- چیه مگه؟ - هنوز بهش نگفتم آیزاک .
درباره چی حرف میزنید؟
وای.
ببخشید.
آگوستوس؟
میخوام چند نفر تو مراسم خاکسپاریم سخنرانی کنن.
برای همین امیدوار بودم تو و آیزاک
ولی بیشتر تو...
لطف کنید و یه چیزی سر هم کنید.
خیلی خوشحال میشم.
ممنون.
شماها خیلی بامزه اید.
حالم رو بهم میزنین.
شماها چندشین.
خبری از مونیکا داری؟
نه. هیچی.
یعنی حتی بهت پیام هم نداده ببینه حالت خوبه یا نه؟
- .ابدا - از اون دختره متنفرم .
ولی کلی دختر دیگه هم هست.
نمیخواد نگران من باشید.
یه دختر جدیدی به گروه حمایتی اضافه شده
و خیلی جذابه.
از کجا میدونی جذابه؟
درسته کورم ولی دیگه نه اونقدرا.
- هیزل گریس؟ - هوم؟
احیانا پنج دلار پول نداری؟
خیلی خب، حالا چی کار کنیم؟
بچه ها؟
بوی تخم مرغ میاد. تخم مرغه دیگه؟
اونجاست؟
- .اونجاست - اوهوم .
اضطراب دارم.
اضطراب داری؟
مونیکا هم اونجاست؟
مهم نیست مونیکا کجاست.
موضوع مونیکا نیست. تویی.
- باشه. میشه یه تخم مرغ بهم بدین؟ - هیزل گریس ...
تخم مرغ رو رد کن بیاد.
رواله.
آیزاک.
خیلی خب، برو که رفتیم
- .تو از پسش برمیای - خیلی خب، یالا دیگه .
من که صدایی نشنیدم.
اشکالی نداره. چندتا دیگه مونده.
وایسا. به سمت چپ خودم پرتاب کنم یا یه کم چپ رو نشونه بگیرم؟
چپ رو نشونه بگیر.
- .باشه - چپ تر .
گاس، فکر کنم بهتره صبر کنیم تاریک بشه.
برای آیزاک که فرقی نمی کنه.
رفیق، من کورم. کر که نیستم.
پس میشنوم که معلولیتم رو مسخره می کنی.
- .ببخشید - و خوشم هم نمیاد .
- کجا پرتش کنم؟ - محکم پرتابش کن .
آره.
- !همینه - ایول !
چی؟ چی؟
زدمش! زدمش!
الان دیگه دقیقا میدونم کجا رو نشونه بگیرم.
واقعا کیف داد!
ادامه بده. ادامه بده.
پرت کن. پرت کن.
بیشتر بده، بیشتر بده، بیشتر بده!
وای!
وای! نزن، نزن، نزن!
- .آیزاک - وای .
سلام. شما مادر مونیکا هستین؟
- .خودم هستم - سلام خانم .
دخترتون خیلی نامردی کرده
برای همین اومدیم اینجا تا انتقام بگیریم.
ببینید شاید به قیافه هامون نخوره...
ولی ما سه تایی روی هم پنج تا پا و چهارتا چشم،...
دو و نیم جفت ریه سالم داریم.
ولی 24تا تخم مرغ هم داریم
پس اگه جای شما بودم بر می گشتم تو خونه.
- رفیق، واقعا رفت؟ - آره .
یعنی مزخرف ترین سخنرانی ای که تو عمرم شنیدم جواب داد؟
بفرما. صبر کن
خیلی حس خوبی داره!
آگوستوس؟
هیزل گریس.
سلام.
وای خدایا! سلام. سلام. دوستت دارم.
من تو پمپ بنزینم.
کجایی؟
یه مشکلی پیش اومده.
باید...
میشه بیای؟ میشه بیا کمکم کنی؟
گاس!
گاس.
عزیزم، چی شده؟
ببین.
گاس، عفونت کرده.
یه نفس عمیق بکش.
گاس، باید به یه نفر زنگ بزنم بیاد.
نه، نه. خواهش می کنم به اورژانس زنگ نزن. خواهش می کنم.
به پدر و مادرم یا...
اگه بهشون زنگ بزنی هیچ وقت نمی بخشمت.
گاس، اینجا چی کار می کنی؟
اینجا چی کار می کنی؟
می خواستم سیگار بخرم.
نمیدونم پاکت سیگارم چی شد.
شاید گمش کردم یا چیزی...
یا اونا برش داشتن ولی...
می خواستم واسه خودم یه کاری بکنم، میدونی؟
می خواستم خودم بیام.
- .باید زنگ بزنم اورژانس - نه !
مجبورم.
نه!
سلام، اورژانس؟ یه آمبولانس نیاز داریم.
از خودم متنفرم!
من هیزل گریس لنکسترم.
لطفا عجله کنید.
تو پمپ بنزینیم و ماشین مون جیپ نقره ایه.
کاش می تونستم بگم آگوستوس واترز...
تا آخرش شوخ و خندون موند
که تا آخرش شجاع موند.
ولی اینجوری نشد.
خیلی درد می کنه.
خیلی احمقم.
عزیزم، چیزی نیست. چیزی نیست.
هیزل؟
یه داستان برام تعریف می کنی؟
داستان؟
یا مثلا برام شعر بخون.
یه شعر بلدم.
برام می خونیش؟
شعر «فرغون قرمز» از ویلیام کارلوس ویلیامز.
چه بسیار چیزها که» به فرغونی قرمز وابسته است...
براق با قطرات باران
«.در کنار این ماکیان سفید
همین؟ تموم شد؟
نه، نه، نه، البته که نه. البته که نه.
چه بسیار چیزها که» به آسمان آبی وابسته است...
که با شاخه های درختان شکافته شده
و چه بسیار چیزها که به جی-تیوب شفاف وابسته است
که از شکم پسری با لبان آبی بیرون زده
چه بسیار چیزها که...
«.به این ناظر جهان وابسته است
حالش چطوره؟
شب سختی رو گذرونده هیزل.
فشار خونش پایینه.
قلبش...
شیمی درمانیش چی؟
میخوان شیمی درمانی رو متوقف کنن.
میتونم ببینمش؟
بهش میگیم اومدی اینجا.
- .آره - باشه .
آره.
اگه اشکالی نداشته باشم یه مدت همین دور و برها می مونم.
باشه حتما.
عجله نکن.
اینم از این رفیق.
- خوبه؟ - خیلی خب عزیزم .
خیلی خب.
سلام.
به چی فکر می کنی؟
فراموشی.
میدونم بچگونه ست یا هرچی ولی...
همیشه فکر می کردم قهرمان میشم.
همیشه فکر می کردم داستان فوق العاده ای از خودم به جا میذارم.
میدونی؟ از اون داستان ها که تو روزنامه ها چاپش می کنن...
یعنی قرار بود آدم خاصی باشم.
آگوستوس تو آدم خاصی هستی.
آره میدونم ولی...
میدونی که منظورم چیه.
میدونم منظورت چیه فقط باهات موافق نیستم.
میدونی که وسواس به خاطر سپرده شدن داری؟
- .عصبانی نشو - عصبانی ام .
عصبانی ام چون به نظرم تو آدم خاصی هستی و این برات کافی نیست؟
به نظرت تنها در صورتی زندگیت معنا و مفهوم داره که
همه به خاطر بسپرنت یا همه دوستت داشته باشن.
حدس بزن چی شده گاس زندگیت همینه، خب؟!
فقط همین بهت میرسه.
تو منو داری، خانواده ات رو داری
و این دنیا رو داری و همین.
اگه همین ها برات کافی نیست
پس ببخشید ولی اینا هم چیزهای بزرگی اند
چون من عاشقتم.
و فراموشت نمی کنم.
ببخشید. حق با توئه.
فقط کاش به همین ها راضی میشدی.
هی.
هیزل گریس، زندگی قشنگیه.
هنوز که تموم نشده.
آگوستوس.
یکی از گردهمایی های کمتر مزخرف سرطانی ها
گردهمایی ای معروف به «آخرین روز خوب»ـه.
وقتی روند بدتر شدن وضعیتت برای لحظه ای متوقف میشه
وقتی که درد برای لحظاتی تحمل پذیر میشه.
مشکل اینجاست که عمرا نمیتونی بفهمی
آخرین روز خوبت واقعا آخرین روز خوبته.
تو اون زمان، این هم فقط یه روز خوب دیگه ست.
سلام آگوستوس.
شب بخیر هیزل گریس.
یه سوال فوری ازت داشتم.
اون سخنرانی مراسم خاکسپاری که ازت خواستم رو آماده کردی؟
احتمالا آره.
به نظرت میتونی تا چند دقیقه دیگه خودت رو
به معنای واقعی کلمه به قلب عیسی برسونی؟
شاید. اوضاع روبه راهه؟
دوستت دارم هیزل گریس.
میشه سوئیچ ها رو بردارم؟
کجا میری؟ میخوایم غذا بخوریم.
باید برم.
هیزل مطمئنم گرسنه ای حتی ناهار هم نخوردی..
گرسنه نیستم.
هیزل، نمیشه که چیزی نخوری.
واقعا گرسنه نیستم.
هیزل، میدونم گاس مریضه ولی باید از خودت مراقبت کنی.
هیچ ربطی به گاس نداره.
خب پس باید سالم بمونی.
یالا بیا یه چیزی بخور عزیزم.
سالم بمونم؟
خب من سالم نیستم. دارم می میرم.
متوجه ای؟ من دارم می میرم و بعدش تو اینجا تنها می مونی
و دیگه کسی رو نداری که مراقبش باشی و دور و برش بچرخی
و دیگه نمی تونی مادر باشی و ببخشید
ولی کاری از من ساخته نیست.
پس میشه لطفا برم؟
چرا همچین حرفی بهم زدی؟
چون خودت این حرف رو زدی.
منظورت چیه؟
توی آی سی یو گفتی.
هیزل...
اینجوری نیست. من اشتباه می کردم.
خیلی خب؟
حتی اگه بمیری...
«وقتی که»
حتی وقتی که بمیری هم...
من همیشه مادرتم.
مهم ترین چیزیه که خواهم بود.
این بزرگترین ترسمه مامان.
وقتی بمیرم...
تو دیگه زندگی نمی کنی.
همین جور میشینی و به دیوارها زل میزنی
یا خودکشی می کنی یا...
هیزل عزیزم، ما همیچن کارهایی نمی کنیم.
از دست دادن تو...
واقعا برامون دردناکه.
ولی تو بهتر از همه میدونی که با درد هم میشه سر کرد.
تو که باهاش سر می کنی.
دارم تو کلاس های مددکاری اجتماعی شرکت می کنم.
وایسا ببینم، چی؟
آره، آم...
اگه بتونم از تجربیات خودم استفاده کنم
و به بقیه کمک کنم یا مثلا به خانواده ها مشاوره بدم...
مامان چطور تونستی این رو بهم نگی؟
نمی خواستیم حس کنی رهات کردیم.
رهام کردین؟
این...
این بهترین خبره.
برو دیگه.
باشه؟
عزیزم.
مستقیم برو. همینه.
یه کم برو سمت چپ.
اینجا پله ست، نه؟
آره دستت رو ببر جلو.
سمت راستت یه تریبونه.
آره عالیه.
زیباست.
سلام.
دیر اومدی.
چطوری؟ هیزل گریس، دل آدم رو میبری ها!
آره بابا.
چی شده بچه ها؟
گاس، بهش بگو.
می خواستم تو مراسم خاکسپاری خودم باشم.
یعنی امیدوارم روحم بتونه بیاد ولی...
محض اطمینان اگه نشد...
تصمیم گرفتم این پیش مراسم رو بگیرم.
آماده ای؟
آگوستوس واترز یه بیشرفِ از خود راضی بود.
ولی ما می بخشمیش.
نه چون خیلی خوشتیپ بود
یا 19 سال عمر کرده
در حالی که باید بیشتر از اینا عمر می کرد.
رفیق 18 سالمه.
رفیق، دست بردار، شوخیت گرفته؟
فرض رو بر این گذاشتم که یه کم بیشتر عمر کنی. مرتیکه وسط حرفم نپر.
اومده اینجا میپره وسط سخنرانیم قرار بود مُرده باشی.!
ولی وقتی دانشمندان آینده...
با چشمانی رباتی بیان در خونه ام
و بهم بگن امتحان شون کنم
به اون دانشمندها میگم برن گورشون رو گم کنن چون...
چون گاس، من حتی نمیخوام دنیایی که توش نباشی رو ببینم.
نمیخوام.
نمیخوام دنیا رو بدون آگوستوس واترز ببینم.
بعدش که منظورم رو رسوندم احتمالا چشم های رباتی رو امتحان می کنم
چون میدونید؟ ناسلامتی چشم رباتی اند.
به نظر خفنن.
و نمیدونم... آم...
خیلی سخته.
آم...
در پناه حق.
باشه.
هیزل، میتونی کمکم کنی؟
برو سمت راست. یه کمی.
آره و بچرخ. بشین. بفرما.
نوبت توئه هیزل گریس.
سلام.
من هیزل گریس لنکسترم...
و آگوستوس واترز عشق نافرجام زندگیم بود.
داستان ما داستان عاشقانه ی افسانه ای بود...
و احتمالا نتونم بدون اینکه بزنم زیر گریه، یه جمله ی دیگه بگم
مثل تمام داستان های عاشقانه واقعی....
داستان ما هم باهامون دفن میشه.
باید هم همینطور باشه.
میدونین؟ یه جورایی امیدوار بودم
اون کسی باشه که تو مراسم خاکسپاریم سخنرانی می کنه.
چون واقعا دیگه هیچ کسی...
آره. نه. آم...
نمیخوام درباره داستان عاشقانه مون حرف بزنم چون نمیتونم.
پس به جاش درباره ریاضی حرف میزنم.
من ریاضی دان نیستم ولی این رو میدونم.
بین صفر تا یک بی نهایت عدد وجود داره.
یک دهم، دوازده صدم، صد و دوازده هزارم و...
و مجموعه ای بی نهایت از دیگر اعداد.
البته که اعداد بی نهایت بیشتری
بین صفر تا دو یا صفر تا یک میلیون وجود دارن
بعضی بی نهایت ها صرفا از بعضی دیگر بزرگترن.
یه نویسنده ای که قبلا دوستش داشتیم، این رو بهمون یاد داده.
میدونی؟ من اعداد بیشتری از چیزی که...
احتمالا قراره بهم برسه، میخوام.
و خدایا...
کاش می تونستم کاری کنم آگوستوس واترز
بیشتر از چیزی که میشه، عمر کنه.
ولی گاس...
عشق من...
باورت نمیشه چقدر بابت بی نهایت کوچیک مون...
شکرگزارم
صبر کن.
تو همین روزهای محدودی که با هم بودیم...
ابدیت رو به من دادی.
و من تا ابد...
از این بابت سپاسگزارم.
خیلی دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
آگوستوس واترز هشت روز بعد توی آی سی یو مُرد.
وقتی سرطانی که بخشی از وجودش بود
قلبی که بخشی از وجودش بود رو هم از کار انداخت.
غیرقابل تحمل بود.
همه چیش.
هر لحظه از لحظه قبلی بدتر بود
اولین سوالی که توی اورژانس ازت میپرسن
اینه که بگی از یک تا ده چقدر درد داری.
تا حالا صدها بار این سوال رو ازم پرسیدن
و یادمه یه بار...
وقتی که نفسم بالا نمیومد
و حس می کردم قفسه سینه ام داره آتیش می گیره
پرستار ازم خواست بگم چقدر درد دارم.
با اینکه نمیتونستم نفس بکشم نه تا انگشتم رو بالا بردم.
بعدش که حالم بهتر شد
پرستار اومد تو و بهم گفت جنگجو.
«گفت: «میدونی از کجا میدونم جنگجویی؟
چون از ده تا، ده تا درد داشتی» «.ولی گفتی نه تا
ولی واقعیت اون نبود.
نگفتم نُه تا چون شجاع بودم
دلیلش این بود که می خواستم ده رو برای روز مبادا نگه دارم.
و برای اون اتفاق نگه اش داشته بودم.
اون بزرگ ترین و وحشتناک ترین ده بود.
از هیچ اهریمنی نخواهم ترسید» «...چرا که تو با من هستی
«.عصا و چوب دستی تو مرا تسلی می دهد»
«در حضور دشمنانم سفره ای برایم تهیه نموده»
سر مرا به روغن تدهین می نمائی» «.و پیمانه ام را لبریز می کنی
یقیناً احسان و رحمت تو تمام» روزهای عمرم با من می باشد...
«.در خانۀ خداوند تا به ابد ساکن خواهم بود
آگوستوس واترز سال ها سخت جنگید.
نبرد او شجاعانه بود و قدرتش...
چقدر مزخرف میگه، نه بچه جون؟
منبع الهامی برای تک تک ماها بود.
بیایید دعا کنیم.
پروردگارا، برای زندگی آگوستوس واترز ازت ممنونیم...
الان باید ادای دعا خوندن در بیاریم.
بابت قدرت و شجاعتش.
پروردگارا، ازت میخوایم امروز باهامون باشی، که نزدیک مون باشی
که به دوستان و خانواده اش تسلی خاطر بدی.
پروردگارا، از حضورت متشکریم.
به نام عیسی مسیح دعا می کنیم.
آمین.
حالا قراره چند کلمه ای از دوست ویژه گاس...
هیزل لنکستر بشنویم.
حالا نه که خیلی مهم باشه ولی من صرفا دوست ویژه اش نبودم.
یه نقل قول زیبایی تو خونه گاس هست که میگه
اگه رنگین کمان میخوای» «.باید بارون رو تحمل کنی
حتی در آخرین روزهای زنده موندنش...
آم...
یه کلمه از حرف هام رو هم باور نداشتم.
اون همیشه میتونست بقیه رو بخندونه.
ولی اشکالی نداره.
میدونستم کار درستیه.
به این نتیجه رسیدم که مراسم های خاکسپاری برای مُرده ها نیست.
برای زنده هان.
میخوای همراهت بیام؟
نه. حالم خوبه.
میخوام یه کم تنهایی رانندگی کنم.
دوستت دارم.
حرف های قشنگی زدی.
به زودی می بینمتون احتیاط کنید..
باشه.
میشه سوار شم؟
«.هر سلولی از سلول قبلش به وجود میاد»
من و دوستت واترز تو روزهای آخر زندگیش با هم مکاتبه می کردیم.
خب حالا دیگه ایمیل های طرفدارهات رو میخونی؟
من اسمش رو طرفدار نمیذارم.
اون ازم متنفر بود.
ولی خیلی اصرار داشت توی مراسم خاکسپاریش شرکت کنم
و بهت بگم چی به سر آنا و مادرش اومد.
برای همینه که اومدم.
:و جوابت اینه «.هر سلولی از سلول قبلش به وجود میاد»
«.زندگی از زندگی پدید میاد»
واقعا حوصله ندارم.
توضیحی نمیخوای؟
نه، نمیخوام.
ولی ممنون. زندگی خوبی داشته باشی.
تو منو یاد اون میندازی.
من خیلی ها رو یاد خیلی ها میندازم.
دخترم هشت سالش بود.
و مدت ها رنج کشید.
اون هم مثل آنا سرطان خون داشت؟
درست مثل آنا.
تسلیت میگم.
منم بهت تسلیت میگم و ببخشید که سفرتون رو خراب کردم.
سفرمون رو خراب نکردی.
خیلی هم بهمون خوش گذشت.
چیزی از مسئله تراموا میدونی؟
یه آزمایش فکری در زمینه فلسفه اخلاقه
که به مسئله تراموا معروفه.
فیلیپا فوت، فیلسوفی انگلیسی بود که...
وای خدایا.
هیزل، میخوام یه چیزی رو بهت توضیح بدم.
میخوام چیزی که میخواستی رو بهت بدم.
نه، اینجوری نیست.
تو یه آدم مریض و شکست خرده ای...
و میخوام همین الان از ماشینم پیاده بشی
تا بتونم برم خونه و تنها باشم و عزاداری کنم.
بعدا دلت میخواد که این رو بخونی.
دلم نمیخواد چیزی رو بخونم.
میشه از ماشینم پیاده بشی؟
لطفا از ماشینم پیاده بشو!
باشه.
میشه بیام تو؟
واقعا متاسفم.
آره.
ولی سعادتی بود، نه؟
که عاشقش باشی؟
اینجوری می فهمی چه احساسی بهت دارم.
هیزل؟
یکی از دوست هات میخواد ببینتت.
میدونی که درد کشیده یا هر چی؟
گویا یه مدت طولانی تقلا می کرده تا نفس بکشه
و نهایتا بعدش بیهوش شده.
چیز خیلی خوبی نبوده.
مُردن واقعا مزخرفه.
گاس واقعا عاشقت بود، میدونی؟
میدونم.
یه سره از عشقش به تو می گفت.
آره.
رو مخ بود. خیلی درباره ت حرف میزد.
به نظر من که رو مخ نبود.
میدونم. میدونم برات اینجوری نبوده.
نامه اون دوست نویسنده ات به دستت رسید؟
اَییی! اون دوستم نیست!
تو از کجا می شناسیش؟
خب داشتم تو قبرستون باهاش حرف میزدم
و گفت این همه راه اومده تا اون نامه رو بهت بده.
آره خب. قیدش رو زدم.
دیگه دوست ندارم یه کلمه هم از نوشته های اون عوضی رو بخونم.
نه، اون نامه رو ننوشته. گاس نوشته.
چی؟
گویا گاس یه چیزی نوشته و برای ون هوتن فرستاده.
وای خدایا.
آقای ون هوتن، من آدم خوبی ام ولی نویسنده افتضاحی ام
شما آدم افتضاحی هستی ولی نویسنده خوبی هستی.
فکر کنم با هم تیم خوبی بشیم.
نمیخوام ازت بخوام لطفی بهم بکنی
ولی اگه وقت آزاد داشتین و بر اساس چیزهایی که من دیدم کلی وقت آزاد دارین
لطفا نامه رو برام درستش کنید.
این رو برای مراسم خاکسپاری هیزل نوشتم.
ازم خواست براش بنویسم و دارم تلاشم رو می کنم.
پس یه کم استعداد به خرج میدم.
خب موضوع اینه که همه ما میخوایم به یاد سپرده بشیم.
ولی هیزل فرق می کنه.
هیزل حقیقت رو میدونه.
اون یه میلیون تحسین کننده نمیخواد فقط یه دونه میخواد..
و اون یکی رو هم داره.
آدم های کمی دوستش داشتن ولی عمیقا دوستش داشتن.
و این بیشتر از چیزی نیست که معمولا به خیلی هامون میرسه؟
وقتی هیزل مریض بود میدونستم که داره می میره،
ولی نمیخواستم این رو به زبون بیارم.
وقتی تو آی سی یو بود، یواشکی رفتم پیشش
و قبل از اینکه گیر بیفتم ده دقیقه پیشش موندم،
چشم هاش بسته بود و رنگش پریده بود.
ولی دست هاش هنوز همون دست ها بود.
هنوز گرم بودن و لاک سورمه ای زده بود.
و من فقط دست هاش رو گرفتم.
و تلاش کردم دنیایی رو بدون وجود خودمون تصور کنم
و عجب دنیای بی ارزشی میشه.
اون خیلی خوشگله.
آدم از نگاه کردن بهش خسته نمیشه.
هیچ وقت نگران نمیشی که ازت باهوش تره یا نه
چون میدونی که هست.
بدون اینکه بدجنسی کنه، بامزه ست.
من عاشقشم.
وای خدا، من عاشقشم.
ون هوتن، من خیلی خوش شانسم که عاشقشم.
آدم نمیتونه انتخاب کنه تو این دنیا آسیب ببینه یا نه
ولی میتونه انتخاب کنه که کی بهش آسیب بزنه.
و من از انتخاب هام راضی ام.
امیدوارم اون هم از انتخاب هاش راضی باشه.
باشه هیزل گریس؟
باشه.
«ارائه شده توسط سایت مووی شو»