‫جلسه با مأمورهای فدرال چطور بود؟
‫با بچه‌های «واحد بازرسی» هم صحبت کردی؟
‫چندین بار! آره.
‫قانع شدن که زمان وقوع جرم، جای دیگه بودی؟
‫[برگرفته از داستانی واقعی]
‫همه‌جا چشم و گوش دارن.
‫می‌دونم. قشنگ حس می‌کنم.
‫فقط اینو بدون که من تنها پلیسی‌ام ‫که می‌تونی بهش اعتماد کنی.
‫حس می‌کنم هیچ امنیتی ندارم.
‫انگار منو زیر نظر دارن. ‫حس می‌کنم کلاً نباید زنگ می‌زدم.
‫خوب کردی که با من تماس گرفتی. ‫عاقلانه بود.
‫الان آدرس رو دارم. ‫می‌دونم کجایی.
‫از کجا بدونم ردّ این تماس رو نمی‌زنن؟
‫با گوشیِ یکبارمصرف زنگ زدم. ‫برات خطرناک نیست.
‫کسی نمی‌فهمه داری با من صحبت می‌کنی. ‫چیزیت نمی‌شه.
‫نه، نه، نه. حس می‌کنم اونا خبر دارن.
‫خبر ندارن.
‫فقط همین‌جوری جواب تماسشون رو بده ‫و کاری که می‌گن رو بکن. باشه؟
‫می‌ترسم.
‫نمی‌دونم باید چی‌کار کنم. ‫دلم می‌خواد برم. دلم می‌خواد از اینجا برم.
‫میام سراغت.
‫ازت محافظت می‌کنم ‫و از اونجا درمیارمت.
‫باشه؟ به هیچ‌کس اعتماد نکن.
‫خیلی‌خب. زود به زود بهم زنگ بزن لطفاً.
‫خداحافظ.
‫لامصبا زدن «جکی» رو کُشتن، تام.
‫چی رو داشت پیگیری می‌کرد؟ خبر داری؟
‫پول.
‫فکر کنم! کلی پول.
‫خیلی‌خب، می‌خوام رُک بهت بگم، «دِین». ‫چون شرایطِ موجود، همینه.
‫بخشِ ما داره از هم می‌پاشه.
‫پلیس فدرال می‌خواد «تی‌ان‌تی» منحل بشه.
‫حالا وضع‌مون رو ببین. ‫کم مونده بگن ما آدمخواری چیزی هستیم.
‫- بفرما بشین لطفاً، کارآگاه «رو». ‫- سلام «رو».
‫اطلاعات جدیدی پیدا کردیم ‫و می‌خوایم بیشتر توی قضیه عمیق بشیم،
‫پس اگه اشکالی نداره ‫چندتا سؤال دیگه بپرسیم.
‫رابطه‌تون با سروان «ولز» رو چطور توصیف می‌کنید؟
‫دوستم بود.
‫رفیق جینگم.
‫هوام رو داشت.
‫مراقبم بود.
‫- اون‌وقت مرگش تأثیری روی... ‫- نه، نه، نگید «مرگش».
‫بگید «قتلش».
‫اون به قتل رسیده. ‫تعارف که نداریم. بیاید بی‌پرده حرف بزنیم.
‫چه حسی بهتون دست داد؟
‫حسابی اعصابم رو به هم ریخت.
‫کارآگاه «سالازار»، ما داریم از کل تیم تی‌ان‌تیِ شما ‫دوباره مصاحبه می‌گیریم.
‫نه، اسمش...
‫همون تی‌ان‌تیِ خالیه.
‫که می‌شه: «تیم عملیاتیِ مبارزه با موادمخدر». ‫تیمِ «تیم عملیاتیِ مبارزه باموادمخدر» که نیست.
‫خیلی‌خب، آخرین باری که صحبت کردیم ‫شغلتون رو به این‌صورت توصیف کردین:
‫«تی‌ان‌تی توی صنعت موادمخدر فعالیت داره.»
‫«می‌ریم در محل ‫برای توقیف محموله، مواد، اسلحه، اکثراً پول نقد.»
‫توصیف دقیقی بود؟
‫درسته.
‫اکثراً پول نقد؟
‫تضاد منافع ایجاد نمی‌کنه؟
‫تضاد منافع؟ ‫منظورت؟ منظورت چیه؟
‫یعنی از خودمون پول نمی‌دزدیم؟ نه.
‫تا حالا فکرش هم از ذهنت خطور نکرده؟
‫قضیۀ گروه‌های سارق که از خودمونن رو شنیدی؟
‫یه چیزهایی به گوشم رسیده، آره. ‫پلیس‌هایی که دست‌شون کجه. آره.
‫و با مأمورهای دیگه که ‫اونا هم فاسدن، همکاری می‌کنن.
‫آخرین باری که یه قاتلِ پلیس رو ‫توی یه اتاق کنفرانس گرفتید، کِی بود؟
‫برام سؤاله.
‫برنامه‌تون برای امروز چیه بچه‌ها؟ ‫بجز اینکه چندتا پلیس رو بی‌آبرو کنید؟
‫انقدر پلیس فاسد زیاد شده که الان احتمالاً ‫آسون‌ترین کار توی شهر «میامی»، گیر آوردنِ اوناست.
‫حاضری توی چشم‌هام نگاه کنی و بگی...
‫که فکر می‌کنی یه نفر از تی‌ان‌تی ‫جکی رو کُشته؟
‫همچین چیزی نگفتم. ‫من اینو گفتم؟
‫پس این کارها چیه؟
‫دارید الکی یه تیری توی تاریکی میندازید.
‫یه مُشت چیز بی‌ربط رو ‫به‌زور می‌خواید به هم ربط بدید.
‫معلوم هست چه خبره؟
‫کارگروهِ ویژه چی شد پس؟
‫- چرا همۀ دنیا برای این قضیه بسیج نشدن؟ ‫- دِین...
‫نه، نمی‌فهمم. ‫واقعاً نمی‌فهمم. هیچ‌جوره منطقی نیست.
‫تام، کسی که مُرده...
‫سروان نیروی پلیس میامی‌ـه.
‫چون شما گند زدید. ‫نمی‌تونید قاتل یه پلیس رو بگیرید.
‫شاید دلیلش اینه که خودِ قاتل یه پلیسه.
‫ای خدا.
‫- نمی‌خوای سیگار رو خاموش کنی؟ ‫- نه، نمی‌خوام.
‫- دیگه چی؟ ‫- خیلی‌خب.
‫تا الان با «باپتیست»، «سالازار» و «رو» مصاحبه کردیم.
‫با فرمانده فعلی‌ت هم مصاحبه کردیم.
‫می‌دونی دیگه؟ ‫همونی که اخیراً به‌جای تو ترفیع گرفت، دِین دومارز.
‫اونم مثل بقیۀ کارکنان این سازمان، ‫حقش بود که ترفیع بگیره.
‫اصلاً می‌دونی چیا سرِ اون مَرد اومده؟ ‫زندگی مشترکش! بچه‌ش!
‫با هم صمیمی‌اید؟
‫خیلی! ‫واسه همین من نمی‌شینم غُر بزنم...
‫که «وای چرا اون ترفیع گرفت»! ‫چون دِین توی زندگی‌ش فقط کار می‌کنه.
‫- مثل من. ‫- صحیح!
‫در ضمن، اونم کار رئیس‌های شما بود.
‫یه مُشت نابغه که دور هم جمع شدن ‫و به منحل‌شدنِ «وی‌کات» کمک کردن.
‫- «وی‌کات»؟ اسمش به گوشم نـ... ‫- «تیم مبارزه با جرائم خشونت‌آمیز».
‫و علت انحلالشون...
‫فساد مجرمانۀ گسترده و فراوان بود.
‫خیلی بچه‌مثبت نبودن.
‫ولی پلیس جناییِ خیلی خفنی بودن.
‫اون‌وقت شماها زدین اونجا رو ترکوندین.
‫همینم دست و بالمون رو توی تحقیقاتِ قتل جکی می‌بنده
‫چون الان همۀ بر و بچه‌های وی‌کات،
‫نه فقط بدها و فاسدهاشون، ‫همه‌شون به فنا رفتن!
‫قبول می‌کنن اضافه‌کار وایستیم؟
‫نه، دِین، نه. ای خدا! نه. ‫اونم با این بودجه‌ها.
‫در اون حد که براشون مهم نیست.
‫منحل‌شدنِ وی‌کات هم ‫بدجوری بهمون ضربه زده.
‫خیلی‌خب، پس بذار ما تحقیق کنیم.
‫- نه. ‫- خارج از ساعات کاری تحقیق می‌کنیم.
‫دِین، اگه بو ببرن که تی‌ان‌تی...
‫داره در مورد قتل سروان خودش ‫تحقیقاتِ غیرعلنی می‌کنه
‫به سیخ می‌کِشنمون ‫و گوشتمون رو می‌دن پلیس فدرال نوش جان کنه.
‫تو و سروان ولز با هم صمیمی بودین؟
‫توی رابطه بودین؟
‫جواب سؤال رو نمی‌دی؟
‫چی شد یهویی ساکت شدی؟
‫موش زبونت رو خورده؟
‫- کثافت عوضی! ‫- به هر کی هر چی می‌خوای می‌گی.
‫- بهش گفتم «کثافت عوضی». یادداشت کن. ‫- الان لالمونی گرفتی، جِی‌دی؟
‫خیلی گوساله‌ای!
‫شما کودن‌ها اومدین اینجا ‫چون فکر می‌کنید جکی پلیس فاسدی بوده؟
‫بوده؟
‫حواست رو جمع کن، «دِل».
‫برو گمشو بابا.
‫تظاهر نکن...
‫که این وسط یه چیزی به تو نمی‌ماسه، ‫چون می‌ماسه!
‫خب؟ من خبر دارم.
‫از هر خری بپرسی تأیید می‌کنه.
‫حالا نظرت چیه برامون...
‫از اون دوبندِ تفنگی که بستی تعریف کنی، آقای وسترن؟
‫گاوچرونی چیزی هستی؟
‫یکی از اون تفنگ‌ها مال توئه، آره؟ ‫اون یکی مال کیه؟
‫و می‌خوای باهاش چی‌کار کنی؟
‫- گور بابات. ‫- چه مرگته؟
‫- هی! هی! ‫- آشغال عوضی!
‫گمشو!
‫- آشغال عوضی! لعنت بهت! ‫- عه، عه، عه، عه!
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫داره با داداشش دعوا می‌کنه.
‫هی، هی، هی!
‫- بی‌خیال، بسه! ‫- ولم کن بابا!
‫ببریدش بیرون!
‫چه مرگته مرتیکه؟ ‫قلدربازی درنیار!
‫آره، داداشش مأمور فدرال‌ـه.
‫ای خدا!
‫سلام، پس داداشت رو دیدی. ‫چطور پیش رفت؟
‫خب، هنوز عوضیه.
‫می‌دونی، انگار هیچی عوض نشده.
‫ببین، اگه می‌خواد باهام حرف بزنه
‫خب باهام حرف بزنه!
‫مردک رفته مأمور فدرال شده ‫که بتونه بقیه رو تحقیر کنه. دیگه شک ندارم!
‫خب، انتظار داشت چی بشه؟ ‫یه نفر اعتراف کنه؟
‫نه، فعلاً نمی‌دونم کی دنبال چیه و چه انتظاری داره.
‫اوضاع بی‌ریخته، دِین.
‫اگه بعد از این‌همه وقت اومدن اینجا ‫و دارن ما رو سین‌جیم می‌کنن
‫پس یعنی روحشون هم خبر نداره چی شده.
‫- جکی عملاً به تاریخ می‌پیونده. ‫- حتی به تاریخ هم نمی‌پیونده. یعنی...
‫فکر نکنم بتونن پرونده رو حل کنن.
‫یه مراسم ختم می‌گیرن، ‫یه پرچمِ تاشده هدیه می‌دن به خانوادۀ طرف،
‫و تمام! ‫از خدمات شما متشکریم!
‫یا فکر می‌کنن جکی فاسد بوده
‫یا فکر می‌کنن ما توی مرگش دست داشتیم.
‫آره، یا جفتش! ‫یا اینکه کلاً هیچ نظری ندارن.
‫پس راحت‌ترین کار ممکن رو می‌کنن: ‫همه‌چی رو میندازن گردنِ یه پلیس فاسد.
‫اون یارو، تام... اون چی می‌گه؟
‫دست و بالِ اونم کامل بسته‌ست، پسر.
‫خودشو کشید کنار. کمکمون نمی‌کنه.
‫هر کی یه‌جور بهانه میاره. ‫بابا ما هم داریم زحمت می‌کشیم.
‫انجام وظیفه‌ست! برو انجامش بده دیگه!
‫اگه من بودم، ‫یه قلاب ماهی‌گیری مینداختم توی آب.
‫حسابی تکونش می‌دادم. نخ رو می‌کشیدم. ‫می‌دیدم چی شکار کردم.
‫- می‌گیری منظورم رو؟ ‫- دقیقاً! بالأخره باید یه کاری کرد.
‫ببینی کی به حرف میاد، ‫ببینی از کی اشتباه سر می‌زنه.
‫- از این پلیس‌بازی‌های ساده! ‫- اینا دیگه ابتدایی‌ترین چیزهاست بابا.
‫دیگه حالم از اینجا به هم می‌خوره، پسر. ‫بدم میاد!
‫حالم از پلیس بودن به هم می‌خوره.
‫یه مدته که هر شب...
‫از خواب بیدار می‌شم...
‫و خب...
‫به زمان فکر می‌کنم.
‫که مثلاً چقدر از عمرم گذشته ‫و چقدر ازش مونده.
‫یا اینکه می‌خوام باهاش چه غلطی بکنم.
‫انصاف نیست.
‫نمی‌دونم چی بگم والا.
‫شاید جوابت همون جمله‌ای باشه ‫که جکی می‌گفت و من همیشه مسخره‌ش می‌کردم:
‫«خب، فقط زندگی کن که طلوع فردا رو ببینی.»
‫شاید کلیدِ تمام قفل‌های زندگی همین باشه. ‫بگی: «فقط زندگی کن که طلوع فردا رو ببینی.»
‫جکی به ساحره‌ها اعتقاد داشت، پسر.
‫مشکل فرهنگی‌ای که الان ادارۀ پلیس داره، ‫تو و امثال تویید.
‫همچین قضاوت‌هایی مشکل‌سازن. ‫خیلی‌ها به ساحره‌ها اعتقاد دارن و...
‫جکی به «روحِ راهنمای حیوان‌نما» اعتقاد داشت.
‫آره، منم یه زمان از روحِ تو خوشم می‌اومد. ‫بیا بریم یه‌کم نشئه کنیم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- میام. میام.
‫همین‌طوری شکل دونات درست کنید، پسرا. ‫آره!
‫اصلاً ما لاستیک زاپاس هم داریم؟ ‫آهای بچه‌ها، یه‌کم آروم‌تر!
‫ای جان!
‫قهرمان اومد.
‫می‌شه این خربازی‌ها رو ‫مثل یه مُشت احمق، توی پارکینگ انجام ندیم؟
‫بچۀ دبیرستانی نیستیم که.
‫می‌خواستم روی داداشت شرط ببندم ‫ولی خیلی زود از هم جداتون کردیم.
‫می‌شد یکی دیگه از شرط‌هایی که ‫توی زندگی‌ت باختی.
‫«قلدربازی درنیار!»
‫کدوم آدم عاقلی همچین چیزی می‌گه؟
‫نه، ولی فارغ از شوخی، اون اسکناس‌ها چی می‌شن؟
‫همه‌چی شده: پول، پول، پول.
‫ما که پلیس موادمخدریم، ‫ولی خب می‌خوام بفهمم چی به چیه.
‫به نظرتون مربوط به اون خونه‌تیمی‌ها می‌شه ‫که خبرهاش رو می‌شنویم؟
‫- چیه قضیه‌ش؟ ‫- یه چیز مسخره.
‫خونه‌های کارتل ‫که می‌گن پلیس‌ها و مأمورهای فدرال بهشون حمله می‌کنن
‫و معلوم نیست پول‌هاشون چی می‌شه. ‫گروه‌های سارق، افسانه‌ای بیش نیستن.
‫اگه یه خونه‌تیمی بزرگ به پُستت خورد ‫به منم خبر می‌دی‌ها! خب؟
‫[خونه‌تیمی توی هایالیا، کارتل با کلی اسکناس] ‫[آدرس: خیابان یازدهم، پلاک ۲۳۳۴۲]
‫خیلی‌خب، رفیق.
‫این کوفتی رو ببینید.
‫با یه تانک کوفتی رفت‌وآمد می‌کنن.
‫تا حالا پیش اومده برای دستگیر کردنِ کسی ‫نیاز به تانک داشته باشید؟
‫ببین، من با این‌جور چیزها حال می‌کنم. ‫تانک‌های بزرگ، ماشین‌های بزرگ.
‫خوشت میاد؟
‫ولی مرد ریزه‌میزه دوست دارم.
‫پَرِش رو ببین!
‫مسخره‌ست واقعاً! توپخونه و مسلسل و همه‌چی! ‫خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- «کاپیتان آمریکا»!
‫هنوز «کله‌سرخ» رو نگرفتی؟ ‫(کاراکتری در جهانِ خیالیِ مارول)
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫رفیق، «دی‌ای‌اِی» برای خودش تشکیلات نداره؟ ‫(ادارۀ مبارزه با موادمخدر)
‫همیشه ناوگانِ کوفتی‌تون رو ‫توی پارکینگ ما پارک می‌کنید.
‫دارم به برادرهای سابقم توی نیروی پلیس
‫اضافه‌کار تقدیم می‌کنم ‫تا بتونن پول قسط مسکن‌شون رو بدن.
‫عه، که این‌طور.
‫شاید این همون پدرسوخته‌ای باشه...
‫که با یه گروه از برترین مأمورهای میامی و پلیس فدرال ‫می‌ره سراغ خونه‌تیمی‌ها.
‫«بیرن»، من از «دی‌ای‌اِی» هستم، ‫پس خودم از مأمورهای برتر میامی‌ام.
‫از همین پلیس‌های فاسدتون ‫که باهاشون دمخور هستی بپرس.
‫- به همه‌تون می‌خوره کثیف و فاسد باشید. ‫- من که تمیزِ تمیزم.
‫تو نه. ‫«دایو». چطوری پسر؟
‫چطوری؟ ‫چه خبر از خیابونا، رفقا؟
‫چه خبر؟ اوضاع بهتر شده؟
‫تا وقتی اون قاتلِ مأمور پلیس رو نگیرن، نه.
‫به این می‌گن دومینو!
‫می‌دونی، واقعاً حس می‌کنن می‌خوان اخراجمون کنن.
‫بدجوری بهمون گیر دادن ‫و من اصلاً حال نمی‌کنم.
‫نمی‌ذارن خون یه پلیس پایمال بشه
‫مخصوصاً سروانی که ‫یه پروندۀ بزرگ و خبرسازِ جنایی داره.
‫اگه وی‌کات منحل نشده بود ‫تا الان یکی رو دستگیر کرده بودن.
‫جدی؟ حالا کنجکاوم بدونم ‫دی‌ای‌اِی داره برامون چی‌کار می‌کنه؟
‫- هیچی. ‫- هیچی.
‫- خب، بی‌خیال. ‫- هیچ کار!
‫مشکلات خانوادگی‌تون به خودتون مربوطه، نه؟
‫- رسوایی‌هاتون رو حل و فصل کنید، افسرها. ‫- باشه.
‫اینو یادم می‌مونه ‫برای وقتی که شما به فنا رفتید.
‫اینو از من داشته باش: ‫توی همۀ واحدها خبرچین هست.
‫حالا که حرفش شد... ‫به تو می‌خوره جاسوس ماسوس باشی.
‫عجب! ببین کی اینجاست. نگاه کنید!
‫فاسدترین پلیس توی کل «میامی‌دید».
‫- سلام «متی». ‫- موافقم!
‫- حالت چطوره پسر؟ ‫- دارم دنبال انگیزه می‌گردم.
‫چه خبر ستوان؟
‫خیلی‌خب. آهای، یگان ویژه! ‫می‌خواید امروز پول دربیارید یا نه؟
‫چه غلطی می‌کنید؟ ‫جمع کنید بابا! دومینو بازی می‌کنید؟
‫یه گزارش مردمی به دستمون رسیده.
‫- همین الان؟ ‫- آره.
‫یه ربع پیش شیفتمون تموم شده.
‫یه پولی توی یکی از خونه‌های هایالیا هست.
‫می‌خوام توقیفش کنم. ‫نمی‌خوام این هفته هیچ کاری نکرده باشم.
‫- اضافه‌حقوق؟ ‫- نه. یه‌سری امتیازات براتون داره.
‫ویلبور هم لازم دارم.
‫- ستوان، بی‌خیال رفیق! اضافه‌حقوق شاملش نمی‌شه؟ چرا؟ ‫- بودجه! نمی‌تونم بدم.
‫یعنی اونا می‌تونن خرجشون رو دربیارن
‫- ولی ما نمی‌تونیم خرجمون رو دربیاریم؟ با عقل جور درنمیاد. ‫- گفتم که...
‫من در هر صورت می‌رم. ‫شماها هر کار دوست دارید بکنید، ولی ویلبور رو می‌خوام.
‫سگ پول‌یاب رو لازم داریم. ‫با ماشین‌های خودتون، راه می‌افتید دنبالم.
‫- خیلی مسخره‌ست! ‫- توی ماشین خوابیده. عجب.
‫آهای!
‫گفتن چقدر پول اونجاست؟
‫نمی‌دونم. احتمالاً ۲۵۰تا.
‫جدی؟ یا خدا.
‫خیلی‌خب، حله. ‫یه عملیات توقیف راحت در پیش داریم.
‫- جمعه شب؟ ‫- آره.
‫ستوان. هی!
‫توی حرف‌هات گفتی «هایالیا». ‫یعنی می‌خوایم از پلیس محلی استفاده کنیم؟
‫به هیچ وجه. ‫بین‌شون کلی پلیس فاسد هست.
‫این توقیف در چه حده؟
‫- ۱۵۰ هزارتا. ‫- از مواد؟
‫کارآگاه، حس نمی‌کنی کاسۀ صبر من
‫داره با این سؤال‌هات لبریز می‌شه؟
‫ببخشید، اشتباه کردم. ‫از روی عادت بود.
‫[هایالیا]
‫خیلی‌خب، بهشون چی بگیم؟
‫دروغ!
‫خونه‌های کوفتی همه‌شون انگار متروکه‌ان.
‫ازشون رضایت‌نامۀ کتبی می‌گیریم ‫که بذارن برای موادمخدر بازرسی کنیم، نه پول.
‫خب، شبیه اینایی شدیم ‫که الکی خودشون رو جای پلیس‌ها جا می‌زنن.
‫پس چرا انقدر ساکته؟ ‫مگه نباید دیوونه‌خونه باشه؟
‫اگه واقعاً توی خونه مواد داشته باشن ‫و امضا نکنن چی؟
‫خب، اون‌وقت قضیه می‌شه «تفتیش امنیتی» ‫و در هر صورت خونه رو می‌گردیم.
‫ویلبور، بیا عزیزم.
‫آفرین ویلبور. آفرین.
‫چه خبر؟
‫تا حالا ندیده بودم انقدر حساس بشه، رئیس. ‫داره خودش رو به آب و آتیش می‌زنه.
‫چقدر پول دارن؟
‫۷۵ هزارتا.
‫امکان نداره. ‫ویلبور داره همه‌جای خونه واق‌واق می‌کنه.
‫حتماً خیلی پول بیشتری داخل هست.
‫تق‌تق! پلیس میامی!
‫- تق‌تق! ‫- حالتون خوبه خانم؟
‫خب، به‌طرز جادویی‌ای پنج‌تا پلیس ‫درِ خونه‌م ظاهر شدن! پس حالم خوب نیست.
‫یه گزارش مردمی داشتیم ‫که در مورد این آدرس بود.
‫- گزارش چی؟ چی گفتی؟ ‫- گزارش مردمی.
‫ گفتن احتمالاً توی این خونه ‫موادمخدر پیدا کنیم.
‫این‌جور گزارش‌ها معمولاً خیلی قابل اتکا هستن ‫برای همین باید پیگیری کنیم.
‫اسمت چیه؟
‫«دِزی».
‫اون اسمیه که بهش معروفی. ‫اسم کامل و قانونی‌ت چیه؟
‫دزیره لوپز مولینا.
‫کارت‌شناسایی داری؟ ‫گواهینامه؟
‫توی خونه‌ست.
‫- اونجا حیوون هم داری؟ حیوون خونگی؟ ‫- فقط خودمم.
‫الان تنها هستی؟
‫فقط خودمم.
‫اشکالی نداره بیایم داخل؟
‫- حکم قضایی دارید؟ ‫- رضایت‌نامۀ تفتیش داریم.
‫فرقش چیه؟
‫فرقش اینه که برای رضایت‌نامۀ تفتیش ‫نیازی به قاضی نداریم که امضا و تأیید کنه.
‫پس می‌تونم بگم نه.
‫- آره می‌تونی. درسته. ‫- اون‌وقت شما چی‌کار می‌کنید؟
‫خب، اول باید بگی «نه»، تا بهت بگم.
‫من اینجا مواد ندارم.
‫- شاید یه‌کم ماری‌جوآنا باشه. ‫- نمی‌خواد نگران اون باشی.
‫برگه رو امضا کن، میایم داخل و سریع میایم بیرون. ‫ما هم دلمون می‌خواد بریم خونه.
‫از اون کارهای پلیس‌بازیِ خشن نکنید، باشه؟
‫- چی؟ به من می‌خوره خشن باشم؟ اینا خشن‌ان. ‫- نه، ما اهلش نیستیم.
‫باور کن. ‫با اونا اصلاً درنیفت.
‫خب، حل شد.
‫بیا بریم، ویلبور.
‫این همون پلیس‌بازیِ خشنیه که داشتم می‌گفتم!
‫برو دنبالش. برو دنبالش. برو.
‫خیلی‌خب، «نوما»، برو انتهای خونه. ‫مایک، برو راست.
‫بریم.
‫کنار من بمون.
‫می‌خوام قلاده‌ش رو باز کنم.
‫برو. برو.
‫کس دیگه‌ای هم توی این خونه هست، دِزی؟
‫فقط خودمم.
‫اگه بهمون دروغ بگی ‫خیلی برات گرون تموم می‌شه.
‫باور کن، فقط خودمم.
‫خیلی‌خب، ویلبور، بسه! هیس! ‫ویلبور!
‫- لولو، بیا سگه رو جمع کن. ‫- امنه.
‫چیزی نیست. بس کن.
‫ توی اتاق زیر شیروونی چی هست، دِزی؟ ‫اون بالا چیه؟
‫- بیا، بیا. ‫- نمی‌دونم. تا حالا نرفتم اونجا.
‫بهتون گفتم که. ‫مواد ندارم!
‫این سگه روی مواد حساس نمی‌شه. ‫روی پول حساس می‌شه.
‫الان که فکرش رو می‌کنم ‫همون حکم قضایی رو می‌خوام.
‫نه، سگمون روی یه چیزی حساس شده.
‫نیازی به حکم قضایی نداریم. ‫دلیل معقول داریم.
‫دِزی، کسی توی اتاق زیر شیروونیه؟
‫نه.
‫- خیلی‌خب، شروع کن. ‫- حالا.
‫دِزی؟
‫بله؟
‫چرا این اتاقه انقدر تر و تمیزه؟
‫گفتم که؛ نمی‌دونم! ‫تا حالا نرفتم اون بالا.
‫چه فرقی داره؟
‫خب، چون بقیۀ خونه‌ت مثل زباله‌دونی‌ـه.
‫ولی اینجا داره برق می‌زنه.
‫تازه قبل از اینکه شروع کنم به تمیز کردنِ اینجا ‫ندیدین چه وضعی بود!
‫مامان‌بزرگم هیچ‌وقت چیزی رو دور نمیندازه.
‫هی، اینو ببین.
‫سیم برق نباید این‌طوری بیرون زده باشه.
‫اون چه کوفتیه؟
‫خیلی‌خب، پُتک رو بیار.
‫ببینم، چند وقته اینجا زندگی می‌کنی، دِزی؟
‫دو ماه.
‫یه چیزایی در مورد مامان‌بزرگت گفتی. ‫هنوز در قید حیاته؟
‫تسلیت عرض می‌کنم.
‫ماه ژوئن فوت کرد.
‫چند سال اخیر، من داشتم ازش مراقبت می‌کردم.
‫- تنهایی؟ ‫- آره.
‫- شاغلی؟ ‫- نه، کارهای انحصار ورثۀ خونه داره انجام می‌شه.
‫این مدت با خواهرم سرش دعوا داشتم.
‫کثافت واسه مامان‌بزرگمون هیچ کاری نکرد
‫حالا دنبال ارث و میراثشه.
‫جاهای دیگۀ خونه خبری نیست.
‫خب دِزی، قبل از اینکه ‫از اون دیوارِ اون بالا رد شیم
‫چیزی هست که بخوای بهمون بگی؟ ‫تا غافلگیر نشیم.
‫من راستش واقعاً نمی‌دونم چی اون بالاست.
‫به تمام عزیزانم قسم.
‫دارم راستش رو می‌گم.
‫دوست دارم حرفت رو باور کنم، دِزی، ‫ولی خیلی وقته مشغول این کارم
‫و وقتی گفتم سگمون واسه پول حساس شده
‫قیافه‌ت رو دیدم و متوجه شدم که شوکه شدی.
‫فکر می‌کنی چی پشت دیواره؟
‫شماها یه سگ آوردین ‫که می‌تونه پول رو بو بکِشه.
‫پس به احتمال زیاد، ‫شماها خیلی بیشتر از من می‌دونید، نه؟
‫بی‌خیال، دِزی.
‫یه پرچم کلمبیایی بالای شومینۀ طبقۀ پایین داری ‫و ما هم که پلیس‌ایم،
‫پس یه‌جورایی معمای اینکه ‫«پول‌ها مال کی می‌تونه باشه» حل می‌شه.
‫عه، واقعاً خیلی کوته‌فکری.
‫- همۀ کلمبیایی‌ها مثل هم نیستن، می‌دونی؟ ‫- مطلع‌ایم.
‫ولی کوکائین‌شون حرف نداره!
‫اصلاً کل کوکائین‌های آمریکا، کلمبیایی‌ان.
‫- غذاشون هم حرف نداره. ‫- شکی توش نیست.
‫- بله! ‫- ولی لای دیوار قایمش نمی‌کنن.
‫شما پلیس‌ها همه‌تون یه‌جور خاصی به آدم نگاه می‌کنید.
‫جوری که انگار یه کار بَدی کردیم.
‫- کار بَدی کردی؟ ‫- نه، نکردم.
‫دریافتِ اموال دزدی، از جمله پول نقد، ‫آگاهانه یا غیرآگاهانه،
‫اساساً در دستۀ کارهای خیلی بد قرار می‌گیره.
‫دِزی، اینکه وقوع یه جرم رو ندیده باشی، ‫تو رو بی‌گناه نمی‌کنه.
‫- مخصوصاً اگه توی خونۀ کوفتی‌ت باشه. ‫- متوجهی؟
‫آره، ولی خونۀ من نیست.
‫این خونۀ مامان‌بزرگمه، ‫یادتون هست که؟
‫- هنوز کارهای انحصار ورثه‌ش انجام نشده. ‫- ای جان.
‫خوشم اومد، دِزی.
‫کی این راه گریز رو بهت یاد داد؟
‫بی‌خیال.
‫همه‌مون عاشق اینیم که ‫موعظه و نصیحت کنیم، مگه نه؟
‫تصمیم‌های بهتری بگیریم.
‫زندگیِ شرافتمندانه‌تری بکنیم.
‫همه‌چی رو بسپریم به خدا.
‫ولی خدا که قسط خونه رو نمی‌ده، ‫غیر از اینه؟
‫آخر ماه، قبض‌ها باید پرداخت بشن.
‫خرج دوا و درمون.
‫دستمزد وکیل.
‫هزینۀ کفن و دفن.
‫حالا جواب منو بدید:
‫می‌تونید تمام اون توصیه‌ها...
‫و دعاها و درستکاری رو...
‫با پول عوض کنید؟
‫نه، به گمونم نمی‌شه. ‫دِزی، به گمونم نمی‌شه.
‫«ای.دابلیو.تی.جی.جی»
‫یعنی چی؟
‫«ما آدم‌خوب‌هاییم؟»
‫برای اینکه بفهمی آدم خوبی هستی ‫دیگران باید تأیید کنن؟
‫خیلی‌خب، ببخشید.
‫اون یکی چی؟ «دابلیو.اِی.دابلیو.بی»؟
‫«خوبیم و همیشه خوب می‌مونیم.»
‫این جمله‌ها از کجا اومدن؟
‫ستوان، زدیم تو خال!
‫- چی پیدا کردین؟ ‫- نمی‌دونم. ولی به نظر درست و حسابی میاد.
‫حواست بهش باشه. ‫نذار جایی بره.
‫اصلاً باورم نمی‌شه.
‫ترکوندیم!
‫چی؟ ‫[۱۵۰ هزارتا]
‫یا خدا.
‫عجب...
‫خدایا!
‫۱.۴ میلیون دلار توی همین یه سطله.
‫امکان نداره! واقعیه؟
‫- اون سروصداها برای چیه؟ زیاده؟ ‫- عجب! لعنتی!
‫من چشمی حداقل ۱۴تا دیگه از اونا می‌بینم.
‫- وای خدا. ‫- ولی اونا... اگه میانگین...
‫تازه بیشتر هم هست.
‫یه توقیف ۲۰ میلیون دلاریه.
‫تا حالا برات پیش اومده؟ ‫چه خاکی تو سرمون بریزیم؟
‫صبر کنید. یه لحظه خفه‌خون بگیر.
‫بذارید یه‌کم فکر...
‫خب، بچه‌ها. می‌دونید چیه؟ ‫می‌شه... یه لحظه...
‫یه لحظه برید بیرون. ‫فقط یه لحظه.
‫- هان؟ ‫- یه لحظه بهمون وقت بدید. الان میایم.
‫فقط... بذارید ستوان... چیزه...
‫عجب، رفیق!
‫می‌دونی این یعنی چی، نه؟
‫یا خودِ خدا!
‫هی! هی! گوشی‌هاتون!
‫- گوشی‌هاتون! ‫- چی؟
‫گوشی‌هامون رو می‌خوای چی‌کار؟
‫نمی‌خوام الان کسی تماس بگیره.
‫گوشی‌هاتون رو بدید من. رد کنید.
‫گوشی‌هاتون رو تحویل بدید.
‫- دِین، چی‌کار می‌کنی؟ ‫- گوشی‌هاتون رو تحویل بدید.
‫بهمون اعتماد نداری رئیس؟
‫نه، ببینید، این‌طور نیست. ‫این محمولۀ توقیف بو داره، خب؟
‫همچین پولی خیلی داستان داره.
‫جیب‌هاتون رو خالی کنید. ‫گوشی‌هاتون رو می‌خوام.
‫مشکل از این عملیات کوفتیه، نوما. ‫مشکل از تو نیست.
‫- لولو، گوشی‌ت رو می‌خوام. ‫- باشه.
‫- رد کن بیاد. ‫- تو که پلیس فاسد نیستی؟ هان؟
‫- هر چی دارید رو می‌خوام. گوشی یکبار مصرف و پیجر! ‫- گوشی یکبارمصرف ندارم.
‫- خداییش؟ ‫- دِین، چی‌کار می‌کنی؟
‫گوشی لولو رو به دستم برسونید. ‫گوشی دِزی رو هم می‌خوام.
‫- می‌خوام یه تشخیص‌هویتِ فوری بکنم. ‫- گوشی‌ت رو بده من.
‫- ناموساً؟ ‫- آره، گوشی‌ت رو بده.
‫- شوخی‌ت گرفته؟ ‫- گوشی‌ت رو رد کن بیاد.
‫ستوان. این کارها...
‫یه دونه دیگه، یه دونه دیگه.
‫برای من این‌طوری قیافه نگیرید، بچه‌ها. ‫خب؟
‫تست اعتیاد که نیست!
‫الان وضعیت بغرنجی پیش اومده. ‫دارم سعی می‌کنم مدیریتش کنم.
‫گوشی منم می‌خوای رفیق؟
‫نه، گوشیِ وامونده‌ت رو نمی‌خوام.
‫می‌خوام کمک کنی بفهمم این چه کوفتیه.
‫اعتمادمون به تیم‌مون رو زیر سؤال نبر...
‫الان به من امر و نهی نکن.
‫دارم وضعیت رو مدیریت می‌کنم، خب؟ ‫نگران این نیستم که به تیم بربخوره.
‫خب، باید هوشمندانه عمل کنیم. ‫بحث اعتماد در میونه.
‫- آره، آره. ‫- رفیق، رفیق. الان فقط منم و خودت، باشه؟
‫توی گزارش مردمی، چقدر پول بود؟
‫نوشته بود ۳۰۰ هزارتا.
‫گزارش مردمی‌ای که تازگی برات اومد ‫نوشته بود ۳۰۰؟
‫۳۰۰، ۳۰۰.
‫لعنتی.
‫- خیلی‌خب، توی دردسر افتادیم، جِی‌دی. ‫- آره.
‫بدجوری!
‫می‌خوام بقیۀ این سطل‌ها رو از لای دیوار دربیاریم.
‫باید همین الان بشماریمشون.
‫مایک، به نوما کمک کن ‫ببرتشون توی پارکینگ، باشه؟
‫چون اینجا فقط دیوار نازکِ گچی هست.
‫برای چی آخه؟
‫گلوله از بلوک سیمانی سخت‌تر عبور می‌کنه. ‫برای همین!
‫- گندش بزنن. ‫- لعنتی.
‫- این‌جوریه واقعاً؟ ‫- دقیقاً همین‌جوریه.
‫لطفاً انجامش بدید.
‫هی، پسر. ‫هی، دِین!
‫باید این پول رو جابه‌جا کنی، پسر.
‫نه، نمی‌شه.
‫قانونش اینه که پول رو توی محل توقیف، می‌شماری.
‫- این قانونِ کوفتی‌شه، پسر. ‫- قانون! ولی...
‫برای یه خروار اسکناس اِعمال نمی‌شه.
‫اگه یه دلار از این پول رو اشتباه بشماریم، ‫واحد بازرسی ولمون نمی‌کنه.
‫اگه اشتباه بشماریم باید دنبال پناهندگی باشیم!
‫نه، من الان اصلاً قصد ندارم ‫برخلاف دستورالعمل‌ها پیش برم.
‫باید پول‌های وامونده رو همین‌جا بشماریم.
‫باشه، پس زنگ می‌زنیم به سرگرد.
‫- می‌خوای پای اونم بکشی وسط؟ ‫- نه، نمی‌خوام پاش رو بکشم وسط.
‫می‌گی دستورالعمل! ‫انتخابی که نیست.
‫- از سلسلۀ فرماندهی‌مون مطمئنی؟ ‫- نه خیلی.
‫ولی اگه خلاقیت به خرج بدیم
‫- سرِ همون هم به فنا می‌ریم. ‫- ریسکش رو نمی‌کنم.
‫رفیق، هر چی بیشتر اینجا لفتش بدیم ‫اوضاع خطرناک‌تر می‌شه.
‫ببین، می‌دونم. در جریانم، پسر.
‫خب، بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫جکی بهم گفت یه محمولۀ خیلی بزرگ سراغ داره
‫و فکر کنم همینو می‌گفت.
‫ببین، نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که
‫الان مهمه که چی‌کار کنیم و با کی حرف بزنیم.
‫باید خودمون رو جمع‌وجور کنیم.
‫- باید متحد باشیم. ‫- رئیس...
‫از الان دلم برای دخترهام تنگ شده. ‫می‌شه خیلی کوتاه باهاشون تماس تصویری داشته باشم؟
‫لولو، لطفاً شرایطی که الان داریم رو درک کن.
‫نه، نه، درک می‌کنم، ‫ولی همسر سابقم به همین چیزا گیر می‌ده.
‫- خواهش می‌کنم رئیس. یه تماس کوتاه. ‫- نمی‌تونم بهت گوشی بدم. شرمنده.
‫یه تماس کوتاهه. دخترهامن! ‫باید بهشون شب بخیر بگم.
‫کاریش نمی‌شه کرد! ‫شرمنده! جدی می‌گم. شرمنده‌ام.
‫ولی بذار ببینم چه خاکی باید تو سرمون بریزیم.
‫- عجبا! لعنت به این وضع. ‫- بذار زنگ بزنم داداشم، دِین.
‫نه. داداش لامصبت، ‫مأمور فدرالی که امروز داشتید به هم مشت می‌زدید؟
‫- بیا زنگ بزنیم «متی نیکس» از دی‌ای‌اِی. ‫- پلیس فدرال اصلاً! نه، نه، عجبا!
‫مسئولیت این صحنۀ جرم با منه. ‫بسپرش به خودم.
‫خیلی‌خب، سلسله‌مراتب داریم، تو رئیسی. می‌فهمم.
‫- نه، ادا درنیار. ‫- نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫می‌خوام کمکت کنم،
‫ولی داری مثل عوضی‌ها باهام برخورد می‌کنی. ‫باشه ستوان،
‫صحنۀ جرم کوفتی‌ت رو اداره کن، ‫ولی نمی‌فهمم چه غلطی داری می‌کنی.
‫ممنون.
‫جفت‌تون دارید اشتباه بزرگی می‌کنید.
‫باید هر چقدر پول می‌خواید بردارید و از اینجا برید.
‫قبل از اینکه اوضاع برامون خیلی بی‌ریخت بشه.
‫آهای!
‫آهای، یه ماشین پلیس توی خیابونه.
‫بی‌سیم‌ها رو بذارید کنار. ‫ارتباط برقرار نمی‌کنید.
‫لولو، بقیۀ اون سطل‌ها رو کمکشون کن ‫که ببریدشون توی پارکینگ.
‫چی شده رفقا؟
‫این‌همه ماشینِ «چلنجر» توی این محله؛
‫یا باید خلافکار باشید یا پلیس مخفی.
‫آره، وسط مأموریتیم. ‫تی‌ان‌تی.
‫می‌شه چراغ پلیست رو خاموش کنی؟
‫این مأموریت‌تون رو با ما هماهنگ نکردن.
‫نه، نکردن.
‫- دلیل خاصی داره؟ ‫- آره، یه دلیل: شما پلیس هایالیا هستید.
‫- دقیقاً منظورت چی بود، گروهبان؟ ‫- آقای مأمورِ گشت،
‫این نشانِ طلایی که از گردنم آویزونه رو می‌بینی؟
‫منظورم این بود که ‫پول نداریم هزینۀ بسته‌نگه‌داشتنِ دهن‌تون رو بدیم.
‫می‌دونم مقام جفت‌تون ازم بالاتره...
‫ولی گور بابای مقام!
‫و گور بابای هر دوتون!
‫- بی‌سیم می‌زنم به رئیسم و بهش... ‫- صبر کن. من تو رو می‌شناسم.
‫صندلیِ شاگرد! از کجا می‌شناسمت؟
‫- نمی‌شناسی‌م. ‫- چرا، می‌شناسمت.
‫تا حالا منو ندیدی.
‫شب خوبی داشته باشید...
‫مأمورها.
‫اون گوساله‌ای که روی صندلی شاگرد نِشسته رو شناختم. ‫پلیس وی‌کات بود.
‫چی؟
‫آره. توی اخبار دیدمش. ‫قشنگ اون کثافت رو یادمه.
‫نه، نگو! نصف اونا تعلیق شدن.
‫- بقیه‌شون هم اخراج شدن. ‫- آره، یا صرفاً منتقل شدن.
‫وقتی یه کشیش کاتولیک کلی گند می‌زنه ‫و آخرش فقط منتقل می‌شه،
‫- فکر کردی پلیس‌ها نمی‌تونن؟ ‫- با اون قضیۀ وی‌کات نه، پسر.
‫فاجعه بود. ‫کی می‌تونه بعد از همچین چیزی شغلش رو حفظ کنه؟
‫توی اتحادیه‌های پلیس می‌شه. باور کن!
‫به نظرت به اینجا شک کردن؟
‫اگه این عوضی‌ها می‌دونستن چی اونجاست ‫تا الان مُرده بودیم.
‫آره.
‫به نظرم بهمون حمله می‌شه.
‫آره.
‫خیلی‌خب، بریم تفنگ‌ها رو برداریم، جلیقه بپوشیم، ‫یه جلیقه هم به سگ بپوشونیم.
‫فقط زندگی کن که طلوع فردا رو ببینی، داداش.
‫برای امشب نصیحتِ فوق‌العاده خردمندانه‌ایه!
‫یعنی بهمون اعتماد ندارن؟
‫نه، بی‌خیال.
‫تو فقط نگرانِ اون نامزد عزیزت هستی
‫که فکر می‌کنی ما ازش خبر نداریم.
‫پنهون‌کاری تا کِی؟
‫احتمالاً الان داره به گوشی‌ت پیامک می‌ده ‫و نوشته: «جیگر، دلم واست یه ذره شده!»
‫می‌خواید همین‌طوری منو اینجا ول کنید؟
‫- چرت نگو! ‫- به منم چه خبره!
‫- «جیگر، کجایی پس؟» ‫- لعنت به این وضع!
‫نه، فقط می‌خواستم بچه‌هام رو ببینم، رفیق. ‫می‌خواستم باهاشون صحبت کنم.
‫درکت می‌کنم، عزیزم. ‫ببین، گوشی‌ت رو پس می‌گیریم، باشه؟
‫این چیه؟
‫ننه‌جون «مرجع جامع تلفن و آدرس» داره.
‫الان اگه بخواید به سال ۱۹۸۷ زنگ بزنید، ‫به من بگید، براتون ردیفش می‌کنم.
‫ننه‌جون عجب آدمی بوده. ‫اینجا شمارۀ همه‌چی هست!
‫هر چی لازم دارید اینجا هست، ‫شماره و آدرس‌های هر سال،
‫هر دهه، هر قرن!
‫وای خدا.
‫عموی من یه «استیشن واگن» ‫کپی این داشت.
‫وای. یعنی هنوز کار می‌کنه؟
‫بعید می‌دونم. اینجا همه‌چی قدیمیه.
‫آهای، ببینید، این کارها حال می‌ده...
‫ولی دقیقاً داریم چه غلطی می‌کنیم؟
‫- محمولۀ توقیفی رو می‌شماریم. ‫- آره.
‫آره، می‌دونم محمولۀ توقیفی رو می‌شماریم، نوما.
‫حرفم اینه که چرا با فرماندهی ارتباط برقرار نمی‌کنیم.
‫چرا بی‌سیم نمی‌زنیم؟ به نظرم یه‌کم عجیبه.
‫خب آره، ولی دستور ستوانه، پسر جون.
‫الکی فکر و خیال نکن. ‫ما همیشه کارمون همینه.
‫نمی‌خوام برام شرّ بشه.
‫جکی هیچ‌وقت این‌طوری مدیریت نمی‌کرد.
‫اینکه توقیف مواد از خونه‌تیمی نیست. ‫محمولۀ خیلی بزرگیه!
‫فرض کن قبلاً اینجا بودی، کارآگاه. ‫بعدش فرض کن برگشتی.
‫باشه، حله! این توصیه‌ت به من بود؟ ‫چقدر مهربون! دلم برای این مزخرفات تنگ شده بود.
‫- عه، عه. داداش! ‫- خب؟
‫دوباره به فنا می‌ریم.
‫ببینم، مگه کسی گفت کار خلاف عُرف بکنیم؟
‫فقط باید به اقتضای شرایط عمل کنیم.
‫باید آروم باشی. خونسرد باش. ‫می‌خوای...؟
‫- آره. ‫- باید یه چُرت بزنه.
‫حالا داری چی‌کار می‌کنی؟
‫ببین، اون یه درِ فایبرگلاسیِ مزخرفه.
‫ماشین رو می‌بریم اونجا ‫برای اینکه پشتش پناه بگیریم، خب؟
‫خیلی‌خب، عالیه. ‫کمک می‌خوای؟
‫آره، فقط برای درِ پشتی آماده باش.
‫باشه، عالیه.
‫خب دیگه، بیاید جلیقه‌هامون رو تن کنیم، ‫جمع‌وجور کنید.
‫تفنگ‌هاتون رو بردارید، با خشاب اضافی. ‫به خودتون بیاید.
‫پس اون پلیس‌های هایالیایی حسابی ترسوندنتون.
‫اول ایمنی! ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌خوام این ماشینه رو ببرم پشت درِ پارکینگ ‫تا بتونیم پشتش پناه بگیریم.
‫آره، هوشمندانه‌ست.
‫دختره کجاست؟
‫اون توی آشپزخونه با دست‌بند بسته شده.
‫- گور باباتون! ‫- ببین، لولو...
‫می‌دونم به‌خاطر قضیۀ گوشی‌ها و دخترهات ناراحتی. ‫می‌فهمم.
‫- عیبی نداره. ‫- ولی ببین...
‫لطفاً درک کن، بحثِ هول‌کردن نیست. محض احتیاطه.
‫اشکالی نداره، رئیس. ‫درکت می‌کنم.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫همۀ سطل‌ها همینن؟
‫- آره، همه‌شونن. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫خب مایک، برو جلوی خونه ‫یه سر و گوشی آب بده.
‫- اگه چیز غیرعادی‌ای دیدی، داد بزن. ‫- ما ماشین رو تکون می‌دیم، مایک.
‫من از اون سطل‌ها بی‌خبرم.
‫بیاید یه روشی برای شمُردنِ اینا پیدا کنیم.
‫این چیه دیگه؟
‫تِک۹.
‫اینم یه اتهام اسلحه برای دِزی.
‫برو گمشو!
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، الان می‌گم چی‌کار کنیم.
‫اگه برچسب خورده بود «۲۵۰» ‫کاری بهش نداریم.
‫به حساب‌وکتابشون اعتماد می‌کنیم. خب؟
‫بهش دست نزنید. بازش نکنید. ‫باهاش ور نرید.
‫اگه این‌جوری درب و داغون بود و برچسب نداشت...
‫- می‌شماریمش. ‫- باید بشماریمش. خب؟
‫وگرنه تا دو روز دیگه اینجاییم.
‫پس هر چی برچسب نداشت رو می‌شماریم.
‫ای بابا، اگه این پول‌ها رو می‌دزدیدیم ‫کارمون راحت‌تر بود.
‫بخدا قسم.
‫خیلی‌خب. دوتا ستون این‌جوری درست می‌کنیم. ‫بین‌شون می‌گردیم. الان این مثلاً برچسب نداره.
‫این داره.
‫پیام به رئیس: [یه پول درشت! به فرماندهی زنگ نمی‌زنن.] ‫[شاید فاسد باشن.]
‫زنگ می‌زنه می‌گه چند ساعت از خونه برم بیرون، ‫منم می‌رم.
‫هویتش رو نمی‌گه؟ ‫اونی که زنگ می‌زنه رو نمی‌شناسی؟
‫نه نمی‌گه، منم نمی‌پرسم.
‫پس یه مُشت غریبه، ‫آدمایی که نمی‌شناسی‌شون...
‫- میان اینجا توی خونه... ‫- نمی‌پرسم.
‫- و تا حالا ندیدی‌شون؟ ‫- نه، هیچ‌وقت!
‫گفتی هر چی می‌خوایم برداریم و از اینجا بریم. ‫چرا؟
‫اون بهم گفت اینو بگم.
‫اون بهت گفت؟ ‫برای وقت مبادا؟ که مثلاً پلیس اومد؟
‫فکر نکنم منظورش این بوده باشه که همه‌ش رو بردارید، ‫ولی...
‫می‌دونه جلوی ضررش رو می‌گیره ‫پس هر چقدر هم که بردارید...
‫احتمالاً مبلغ زیادی نیست، ‫یعنی برای اونا نیست.
‫اون کیه؟
‫پسرمه.
‫دِزیره لوپز مولینا.
‫برچسب خبرچین خوردی.
‫گزارش رو محرمانه کردن، ‫برای همین نمی‌شه بازش کرد. چرا؟
‫نامزد سابقم.
‫مواد می‌فروخت و پول می‌دزدید.
‫آدم بَدیه. ‫برای همین با پلیس همکاری کردم.
‫نه از اون کار خوشم می‌اومد، ‫نه از نامزدم.
‫آره، دارم علتش رو می‌بینم.
‫اون یارو به زندان اعتیاد داشته ‫یا به گیر افتادن؟
‫نمی‌تونم تشخیص بدم.
‫هی، اینجا رو داشته باش. ‫محرمانه‌ست، ببین رابطِ مستقیمش کی بوده.
‫تو خبرچین هستی، بچه‌جون؟ برای پلیس میامی؟
‫چی شد؟ یه نفر اومد دمِ درِ خونه‌ت ‫و کارت ویزیتش رو گذاشت؟
‫بهت گفت باهاش تماس بگیری؟
‫توی تبلت اینا رو نوشته؟
‫مسخره‌بازی درنیار. دوتا گزینۀ محتمل هست.
‫یا می‌دونی اینجا چه خبره ‫و می‌خواستی کمک کنی،
‫یا جاساز رو گزارش دادی ‫تا یه پولی به جیب بزنی.
‫دِزی، توی ایالت فلوریدا، مُخبری که...
‫آمار یه محموله رو می‌ده، ‫تا ۲۰ درصد مژدگانی می‌گیره.
‫قضیه...
‫قضیه همینه؟ چون یه دختر می‌تونه ‫توی فلوریدای جنوبی با خبرچینی پولدار بشه.
‫پول مُفت!
‫ببین، درک می‌کنم. می‌خواستی چی‌کار کنی خب؟
‫مامان‌بزرگت مُرد، دو سه نفر از کارتل اومدن،
‫گفتن: امیدوارم مشکلی نداشته باشی ‫که ۲۰ میلیون دلار رو توی اتاق زیر شیروونی‌ت نگه داریم.
‫چی‌کار باید می‌کردی؟ ‫با کل کارتل درمی‌افتادی؟
‫برش ندار.
‫الو؟
‫۳۰ دقیقه وقت دارید تا از اون خونه بزنید به چاک!
‫وظیفه‌تون رو انجام بدید و پولی رو بردارید ‫که قرار بود اونجا باشه.
‫کسی لازم نیست به‌خاطر ۱۵۰ هزارتا بمیره.
‫چی شد؟ چی گفت؟
‫ظاهراً ۳۰ دقیقه وقت داریم ‫که از خونه بریم بیرون.
‫می‌شه یه لحظه خصوصی باهات صحبت کنم؟
‫نه، خواهش می‌کنم به حرفشون گوش کنید. ‫میان اینجا و همه رو می‌کُشن!
‫۳۰۰ هزارتا، آره؟
‫چی؟
‫وقتی طبقۀ‌ بالا بودیم و ازت پرسیدم ‫گزارش مردمی گفته مبلغش چقدره
‫گفتی حدود ۳۰۰ هزارتا.
‫- درسته. ‫- نه، اشتباهه!
‫چون اونی که الان پشت خط بود گفت:
‫«کسی لازم نیست اونجا به‌خاطر ۱۵۰ هزارتا بمیره.»
‫اونی که پشت خط بود گفت ۱۵۰ هزارتا؟
‫آره، پس چرا داری دو برابرش رو بهم می‌گی، رفیق؟
‫اولاً که...
‫- برو گمشو عقب! ‫- نه، رفیق.
‫بهم نگو «برو گمشو عقب».
‫گور بابات. ‫بهم بگو اینجا چه خبره، دِین.
‫یه‌بار دیگه بهت می‌گم که برات تفهیم بشه، جِی‌دی،
‫اینجا صحنۀ جرمِ منه. ‫هر جور صلاح بدونم مدیریتش می‌کنم.
‫اگه برنامه‌ت اینه که آیندۀ شغلیِ منو به گند بکشی
‫نمی‌ذارم هیچ کوفتی رو مدیریت کنی.
‫همه‌ش رو به آتیش می‌کشم و می‌رم خونه. ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫چیه؟ فکر کردی می‌خوام این محموله رو بدزدم؟
‫فکر کردی می‌خوام این محموله رو بدزدم؟
‫رفیق، نمی‌دونم داری چی‌کار می‌کنی، پسر.
‫از وقتی اومدیم اینجا، رفتارت فرق کرده، خب؟
‫بهت گفتم که جکی بهم چی گفته.
‫و داری بهم دروغ می‌گی و ‫یه چیزایی رو ازم پنهون می‌کنی.
‫نگو خیالاتی شدم، ‫چون خیلی وقته می‌شناسمت.
‫ماجرا چیه؟
‫می‌خوام گزارش مردمی رو ببینم.
‫می‌خوام کاغذه رو ببینم. ‫می‌خوام گزارش رو ببینم.
‫کاغذ می‌خوای؟
‫کثافت! من الان رد دادم! ‫توی این قضیه جایی برای شوخی نمی‌بینم.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫در حال حاضر بهت اعتماد ندارم و این مشکلِ بزرگیه!
‫گزارش مردمی رو دربیار. ‫اون پیام کوفتی رو نشونم بده.
‫- چرا؟ ‫- چرا نمی‌کنی؟ چیو می‌خوای ازم قایم کنی؟
‫یه گزارش مردمیه. ‫اسرار دولتی نیست که.
‫همراهم نیست.
‫رفیق، چرا داری این کار رو می‌کنی؟
‫- خب، همراهم نیست. ‫- کجاست؟
‫- همراهم نیست. ‫- توی ماشینته؟ خونه‌ته؟ کجاست؟
‫- توی این کوفتیه؟ کجاست پسر؟ ‫- همراهم نیست.
‫اگه من بودم صد سال سیاه این‌جوری دورت نمی‌زدم.
‫کثافت آشغال! زنگ بزن سرگرد ‫وگرنه خودم می‌زنم.
‫[خونه‌تیمی توی هایالیا، کارتل با کلی اسکناس] ‫[آدرس: خیابان یازدهم، پلاک ۲۳۳۴۲]
‫به نظرت کارتل حاضر می‌شه یه قرض کوچولو بهم بده، نوما؟
‫تا خرج و مخارجم رو پوشش بده.
‫حالا یه سؤال بپرس، ضرر نداره. می‌دونی؟
‫شنیدم با قرض‌دادن به پلیس‌ها خیلی اوکی‌ان.
‫با کسر مالیات، سالی ۸۰ دلار حقوق می‌گیرم.
‫و به‌خاطرش...
‫تیر و مُشت و لگد و فحش می‌خورم ‫و بهم تُف می‌کنن،
‫و این حس بهم دست می‌ده که خیلی به‌دردنخورم...
‫چون صرفاً کیسه‌بوکسِ بینِ آشوب و جامعۀ متمدن‌ام.
‫راستش رو بخوای، حس می‌کنم زیادی بهش فکر می‌کنی، لولو.
‫اگه این مال تو بود، ‫باهاش چی‌کار می‌کردی نوما؟
‫همه کار!
‫فقط همین.
‫همین پول کوچولویی که اینجاست...
‫زندگی‌م رو خیلی راحت‌تر می‌کرد.
‫آهای دایو. ‫این عوضی‌ها رو جمع کن ببر. بیاید بریم.
‫تازه داشتم اذیتشون می‌کردم.
‫نه، گور باباشون. ‫می‌دونی، مخصوصاً تو! ازت خوشم نمیاد، عوضی.
‫شب بخیر. شب خوبی داشته باشید.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- آره، گور بابات.
‫سلام، بیرن. کجایی؟
‫سلام پسر. امشب توی بد هچلی افتادیم. ‫فکر کنم به کمکت نیاز داشته باشم.
‫چی شده؟
‫بعد از شیفت، یه گزارش مردمی به دستمون رسید.
‫پیگیریش کردیم. ‫الان من توی هایالیا هستم و مثل خر تو گِل گیر کردم.
‫از چه نظر گیر کردی؟
‫یه عملیات توقیف.
‫اون‌قدر پول هست که نمی‌شه شمُردشون!
‫عجب.
‫آره، تازه نگران دِین هم هستم، رفیق.
‫نمی‌دونم فکرش درگیر چیه. ‫کارها رو درست پیش نمی‌بره.
‫یعنی چی؟
‫خب، هنوز گزارش نداده.
‫محموله رو؟ به فرماندهی؟
‫آره.
‫خب، این چه وضعشه آخه؟
‫چیزی هست که در موردش شنیده باشی؟
‫نه، فقط اینکه تمام فکر و ذکرش این شده که ‫پروندۀ قتلِ جکی رو حل کنه.
‫آره خب... همه‌مون همینیم. ‫اونا صمیمی بودن.
‫چقدر صمیمی بودن، جِی‌دی؟
‫منظورت چیه الان؟
‫جِی‌دی، تو عاشق شده بودی.
‫تو و جکی می‌مُردین واسه هم. ‫هیچ‌کس توی دنیا نبود که اینو ندونه.
‫آره، درسته.
‫آره، بعدش به ترفیعت نرسیدی.
‫رسید به دِین.
‫از روی خصومت شخصی نبود که.
‫کی می‌گه؟
‫جکی اصلاً کار رو قاتیِ زندگی شخصی نمی‌کرد.
‫- کی می‌گه؟ ‫- من می‌گم.
‫ببین، شاید جکی داشته روی اون خونه‌تیمی کار می‌کرده.
‫همونی که امشب توشی. هان؟
‫حالا اگه دِین خبردار شده باشه چی؟
‫جور درمیاد؟ امکانش هست؟
‫نه، ای خدا! ‫دِین جکی رو نکُشته بابا.
‫حرفم اینه که یارو آه در بساط نداره.
‫بدهیِ پزشکی داره، پسرش فوت کرده، ‫زندگی مشترکش خراب شده،
‫و جفتمون اینو می‌دونیم که خیلی وقته ‫تحت درمانِ روانی قرار گرفته.
‫آره، با چشم خودش مرگِ پسر ده ساله‌ش رو دیده. ‫تو بودی داغون نمی‌شدی؟
‫درسته، و فقط اون می‌دونه که ‫همچین اتفاقی چطور ذهنیت آدم رو به فنا می‌ده.
‫ولی همه‌مون می‌دونیم ‫حالش هیچ‌وقت قرار نیست کامل خوب بشه
‫که یعنی هیچ‌وقت نمی‌شه کامل به اون مَرد اعتماد کرد.
‫جِی‌دی، وقتی آدم همه‌چیزش رو از دست می‌ده ‫دیگه چی برای از دست دادن داره؟
‫لعنتی! خیلی‌خب، باید با داداشم صحبت کنم.
‫برو بابا! گور بابای مأمورهای فدرال، این کار رو نکن. ‫گوش کن. من دارم اینجا کارها رو جمع‌وجور می‌کنم.
‫بذار بیام پیشت. ‫ده دقیقۀ دیگه. بهت پیامک می‌دم. مراقب خودت باش.
‫باشه.
‫لعنتی.
‫دایو، بیا اینجا.
‫برای کی مهمه؟
‫کی دلش برای ۱۰، ۲۰، ۳۰ هزار دلار تنگ می‌شه؟
‫شوخی ندارم. ‫این پول‌ها رو بشمار، مطمئن شو چیزی کم نیست.
‫- من که نمی‌خوام تا صبح اینجا بمونم. ‫- بچه‌ها...
‫گوش کنید. ‫باید در جریانِ یه مسئله‌ای قرارتون بدم، و...
‫گوش کنید. ‫اگه پایه نبودید، درک می‌کنم.
‫ولی بین خودمون بمونه...
‫فکر کنم بتونیم اینجا یه کارهایی بکنیم. خب؟
‫می‌دونم همه‌مون داریم بهش فکر می‌کنیم ‫پس بیاید واقع‌بین باشیم.
‫من سهم خودمو می‌خوام، ‫می‌دونم شما هم سهم‌تون رو می‌خواید، خب؟
‫می‌خوام پول بگیرم.
‫چه خبر، مایک؟
‫ای خدا... چه وضعشه؟
‫گروهبان، درست نیست این‌جوری از پشت بیای سمت یه نفر. ‫عجبا!
‫تنها خبر، همین چراغ‌هاست.
‫کدوم چراغ‌ها؟
‫اون چراغ‌ها.
‫همه‌شون همزمان وصل شدن. انگار...
‫انگار یه تایمری چیزی داشتن.
‫- هر دو طرف خیابون؟ ‫- آره.
‫اهالی محل کجان؟
‫یه نفر هم ندیدم.
‫ماشین‌ها کجان؟
‫شنیدی یه چرت‌وپرت‌هایی می‌گن ‫که کارتل‌ها دارن محله‌ها رو می‌خرن؟
‫بیا ذهنمون رو درگیر شایعه‌ها نکنیم، باشه؟
‫الان خودمون کم مشکل نداریم!
‫گروهبان.
‫توی خونه اوضاع روبه‌راهه؟
‫آره. خونسرد باش. همه‌چی خوبه.
‫- چیزی نشده. ‫- حله.
‫- گندش بزنن. اونو دیدی؟ ‫- چی؟
‫نگاه کن، نگاه کن. ‫اونجا، اونجا.
‫اولش فکر کردم اتصالی کرده،
‫ولی انگار یه الگوی خاصی داره.
‫توهمی شدم؟
‫نه.
‫الگو داره.
‫کُد مورس‌ـه.
‫پ...ل...
‫ی...
‫س. ‫(پلیس)
‫می‌دونن ما اینجاییم.
‫آره. برو به ستوان خبر بده. ‫من می‌رم اون خونه رو چک کنم.
‫می‌خوای تکی بری؟
‫آره.
‫پیام از رئیس: [وقتی قضیه جدی شد، ما حرکت می‌کنیم.] ‫[تیم داره جمع می‌شه.]
‫سلام، لوتا. ستوان هستم. ‫با سرگرد کار دارم.
‫سرگرد، سلام...
‫آخر شیفت کاری یه گزارش مردمی داشتیم. ‫یه خونه توی هایالیا.
‫ظاهراً محموله‌ش حدود ۱۵۰ هزارتاست.
‫نه، گروه ضربت رو نفرست، لازم نیست. ‫اوضاع تحت کنترلمونه.
‫آره، ما... ‫ما خودمون می‌بریمش.
‫بذار شمارش رو تموم کنم، ‫بعدش دوباره تماس می‌گیرم. آره.
‫چه خاکی تو سرم بریزم؟ ‫چه خاکی تو سرم بریزم؟
‫چه خاکی...؟
‫«رو»، اونا می‌خوان پول‌ها رو بدزدن.
‫چی؟
‫- آره. ‫- کیا؟
‫ستوان‌تون و اون دوتای دیگه، خب؟
‫شنیدم تو پارکینگ صحبت می‌کردن.
‫ببینم، خودت شنیدی اینو گفتن؟
‫آره. خب؟
‫به یه نفر زنگ زد. به یه سرگرد یا یه مقام بالا.
‫بهش گفت فقط ۱۵۰ هزار دلار توی این خونۀ کوفتی هست.
‫- همین الان شنیدی؟ ‫- دقیقاً قبل از اینکه بیای تو. خب؟
‫تو شاید تنها کسی باشی ‫که می‌تونیم بهش اعتماد کنیم، خب؟
‫باید به یه نفر بگی. به هر کی! فقط...
‫چرا اومدی داخل، کارآگاه؟
‫گروهبان گفت بیام ‫بهت جریانِ یه خونه توی خیابون رو بگم.
‫چه خونه‌ای؟
‫رفت چکِش کنه. اونا...
‫ظاهراً داشتن با چراغِ جلوی خونه‌شون ‫به یه نفر علامت می‌دادن.
‫چطوره بریم یه قدمی بزنیم؟ نشونم بده.
‫ازتون می‌خوام منو دستگیر کنید!
‫ببریدم زندان!
‫خواهش می‌کنم! منو از اینجا ببرید بیرون!
‫می‌زنن مثل سگ می‌کُشنمون!
‫دست‌بندم رو باز کنید! ‫تو رو خدا! عجبا! ولم کنید!
‫- الو؟ ‫- گوش کن چی می‌گم.
‫تا ده دقیقۀ دیگه یه عده کُشته می‌شن! ‫بزنید به چاک!
‫حالا تو و دِزی داشتید در مورد چی حرف می‌زدین؟
‫هیچی.
‫نه، هیچی که نبود. ‫یه گفت‌وگویی با هم داشتید.
‫ترسیده. ‫چه انتظاری داری؟
‫از چی ترسیده؟
‫ما.
‫به نظرم خیلی از مردم ‫از پلیس‌ها استرس می‌گیرن.
‫تو هم ازشون استرس می‌گیری؟
‫صد درصد. از بعضی‌هاشون.
‫اونجاست. اون خونه.
‫چراغش هِی خاموش و روشن می‌شه. ‫گروهبان گفت کُد مورس‌ـه.
‫داشت «پلیس» رو حرف به حرف می‌گفت.
‫متوجه شدی ستوان؟
‫تو خبرچینی، مایک؟
‫می‌خوای بترسونی‌م؟
‫نمی‌دونم.
‫نگو که الان جدی‌ای، ستوان.
‫نظرت چیه برگردی خونه ‫و کمکشون کنی پول‌ها رو بشمارن؟
‫گروهبان رو بسپر به من.
‫باشه.
‫می‌خوان محموله رو بدزدن. ‫باید دست به کار شیم. همین الان!
‫متی نیکس: [هیچ گزارش مردمی‌ای نداشتیم.] ‫[مدرک گروهبان هیچ سندی نداره]
‫[دیدی گفتم؟ مواظب باش.]
‫لطفاً منو از اینجا ببر.
‫آهای دِزی، خونسردی‌ت رو حفظ کن، خب؟
‫هیچ اتفاقی برات نمی‌افته. ‫من نمی‌ذارم.
‫به کسی زنگ زدی؟
‫آره. ‫تو راهن. آروم باش.
‫آهای، «رو» هستم.
‫این چه کوفتیه؟
‫اینا...؟ ‫چرا به در، بندِ پلاستیکی‌ زدین؟
‫نمی‌خوایم کسی رفت‌وآمد کنه.
‫کسی؟ فقط ماییم.
‫اینجا دارید چی‌کار می‌کنید؟
‫می‌شماریم.
‫مگه توی خیابون نبودی؟
‫چرا.
‫گفتن برگردم و کمک کنم.
‫نیازی نیست. ‫لولو، نیازی هست؟
‫نه! الان یه نظم خاصی بهشون دادیم. ممنون.
‫بهش می‌خوره بیست میلیون باشه؟
‫کمک کن اینو جابه‌جا کنم.
‫اوضاع چطوره؟
‫یه تماس داشتیم.
‫عه؟ چی گفت؟
‫گفت ده دقیقه وقت داریم ‫بعدش کشت‌وکشتار می‌شه،
‫و اون مال حدود پنج دقیقه پیش بود.
‫چقدر مونده شمارش تموم بشه؟
‫می‌دونم چه غلطی می‌خواید بکنید.
‫نهایتاً پنج دقیقه.
‫خیلی‌خب، باید برش داریم. ‫باید بریم.
‫چه غلطی می‌کنی پسر؟ نمی‌خوای کمک کنی؟
‫گروهبان کجاست؟
‫از هم جدا شدیم.
‫توی خونه چیزی پیدا کردین؟
‫نه.
‫- بهش بی‌سیم بزنم؟ ‫- اون بی‌سیم کوفتی رو بی‌خیال شو!
‫خیلی‌خب، چراغ تفنگ‌ها! ‫پایین نگه‌شون دارید. بالا نیاریدشون.
‫لعنتی! لعنتی! تیر خوردم.
‫کثافتا!
‫پیش لولو بمون، نوما! ‫پیش لولو بمون.
‫مایک! مایک! بیا دنبالم! بیا دنبالم!
‫کثافتا! لامصبا منو زدن.
‫دارمت. دارمت.
‫بیا.
‫لعنتی.
‫برق دیگه قرار نیست وصل بشه.
‫کمکم کنید! منو از اینجا ببرید بیرون!
‫جلوی خونریزی رو می‌گیریم.
‫لعنتی. ماشین‌ها رو!
‫ردّ خون هست. ‫دنبالم بیا، مایک.
‫- منو از این خراب‌شده ببرید بیرون! ‫- تیر خوردی؟
‫نه! ولی خواهش می‌کنم منو ببرید بیرون!
‫الان هزارتا درگیری دیگه داریم، خب؟
‫پس اگه یه گلوله توی بدنِ کوفتی‌ت نیست ‫لطفاً خفه‌خون بگیر.
‫حصار! حصار! حصار!
‫یالا، یالا.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫روانی‌ها!
‫دِزی! حال سگه خوبه؟
‫سگه کدوم گوریه؟
‫صداش رو می‌شنوم ولی نمی‌بینمش.
‫ویلبور!
‫ویلبور، کجایی؟
‫ویلبور!
‫شماها یه مُشت روانی‌اید!
‫- ویلبور! ‫- منو از اینجا ببرید بیرون!
‫لطفاً خفه‌خون بگیر.
‫پناه بگیر! پناه بگیر!
‫ببین، دست‌بندت رو باز می‌کنم.
‫بهم نارو نزن، خب؟ ‫یه شمعی چیزی پیدا کن. اینجا رو روشن کن.
‫می‌دونم دارید چه غلطی می‌کنید.
‫- من جدا می‌شم! ‫- مایک، برو. من پشت‌بوم رو دارم!
‫دارم میام بیرون!
‫چندتا از این مرتیکه‌ها اینجان؟
‫چه می‌دونم؟
‫مطمئنم یکی‌شون رو زدیم. ‫سه‌تا توی ماشین بودن.
‫گندش بزنن.
‫هی، بخواب روی زمین! بخواب! ‫بخواب روی زمین!
‫بخواب! بخواب روی زمین!
‫- بخواب روی زمین! بخواب روی زمین! ‫- رفقا...
‫- بخواب روی زمین لامصب! ‫- رفقا...
‫وایستید! وایستید! وایستید! ‫هی! هی! این خودی‌ـه.
‫- منظورت چیه که خودی‌ـه؟ ‫- ما نیستیم!
‫کار اون نیست. همونیه که علامت می‌داد. داره کشیک می‌ده.
‫منظورش چیه که «ما نیستیم»؟
‫همونیه که چراغ ایوان رو می‌زد. ‫از کارتل‌ـه.
‫- اونا نبودن که بهمون حمله کردن. ‫- پس کدوم خری بود؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب، کارلو.
‫ببینم، داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫داره به رئیسش زنگ می‌زنه. خونسرد باش.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫یادت نره که من اینجام
‫- و تو اونجایی. ‫- پلیس میامی هستن.
‫خفه شو.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫گندش بزنن.
‫گوشی رو بده بهش.
‫اسپانیایی می‌فهمی؟
‫آهای، جَوون...
‫(صحبت به زبان اسپانیایی...)
‫از اونجایی که احتمالاً صدام ضبط می‌شه ‫بذارید واضح بگم،
‫هیچ‌کدوم از افراد ما
‫هیچ ارتباطی با اون کسایی که ‫امشب وحشیانه بهتون حمله کردن، نداشتن.
‫ضمناً ما هیچ علاقه‌ای به پول‌هایی که
‫احتمالاً توی اون خونه پیدا کردین نداریم.
‫از مبلغِ پول اطلاع داری؟
‫اهمیتی نداره.
‫این شطرنجیه که ما بازی می‌کنیم.
‫و امشب شما برنده شدین.
‫نمی‌خوایم پلیس دیگه‌ای کشته بشه.
‫همین‌جوریش با اون سروانی که کشته شد ‫کلی به کسب‌وکارمون ضرر خورد.
‫کارتل ارتباطی با قتل سروان ولز داشته؟
‫موفق باشید کارآگاه‌ها.
‫امشب شب سختی رو در پیش خواهید داشت.
‫قضیه چیه؟
‫- بریم. ‫- گفت...
‫دارن خونه‌تیمی رو ول می‌کنن.
‫گفت اونا نبودن که بهمون حمله کردن.
‫چیزای دیگه‌ای هم گفت.
‫دارن بیست میلیون دلار رو ول می‌کنن؟
‫کشتن یه پلیس هزینه‌ش زیاده.
‫کشتنِ پنج‌تا از ماها ‫حتی بهترین باندِ موادمخدر رو ورشکسته می‌کنه.
‫اینا احمق نیستن.
‫آخر آخرش، بیست میلیون براشون ‫مثل کارمزد حسابشونه.
‫لولو، خوبی؟
‫آره رئیس. خوبم. حالم خوبه.
‫بچه‌ها، کارتل بهمون حمله نکرده.
‫اونا نبودن و دارن بی‌خیال پول‌ها می‌شن. ‫دارن می‌کشن کنار.
‫پس اگه اونا پول رو نمی‌خوان، ‫می‌تونه مال هر کسی باشه، آره؟
‫این یعنی چی؟
‫چیزی که توی اون گزارش مردمی بود رو تأمین می‌کنیم.
‫بقیه‌ش چی؟
‫منظورم اینه که می‌خوای دزد باشی لولو؟ ‫اعتراف کن. زود باش، بگو.
‫تو می‌خوای خرج بچه‌هام رو بدی؟
‫می‌خوای براشون همچین الگویی باشی؟
‫چه اهمیتی داره... ‫من واسه این پول تیر خوردم.
‫با سرگرد تماس گرفتی، آره رئیس؟
‫آره.
‫آره؟ کِی؟
‫یه‌کم پیش.
‫آره، قضیۀ محموله رو بهش گفتم،
‫بهش گفتم شمارش رو تموم می‌کنیم، ‫خودمون می‌بریمش.
‫با چی؟ ماشین‌هامون داغون شدن.
‫یه تیم واکنش سریع خبر کن، یه تیم پشتیبانی.
‫- الان داری فرماندهی رو به دست می‌گیری جی‌دی؟ ‫- نسخۀ چاپی‌ش کجاست؟
‫گور بابای نسخۀ چاپی.
‫هیچ گزارش مردمی‌ای در کار نبوده. ‫محض اطلاعتتون می‌گم، از خودش درآورده.
‫که ما رو بیاره اینجا و این محمولۀ لعنتی رو بدزده.
‫تو جانشین جکی بودی. ‫اون می‌دونست. تو هم می‌دونستی.
‫- تند نرو کثافت. ‫- کی اون بیرونه دِین؟
‫کی الان بهمون حمله کرد؟
‫تو عضو یه تیم عوضی پلیس‌های فاسدی
‫- که این‌جوری از خونه‌تیمی‌ها دزدی می‌کنن؟ ‫- هی، تو چطور پسر؟
‫- من چی؟ ‫- ها؟
‫اون عضو سابق وی‌کات که شناختی‌ش.
‫بعد از اینکه اون یارو پیداش شد همه‌چیز عجیب و غریب شد. ‫از همون موقع عجیب و غریب بوده.
‫فکر می‌کنی من دارم با اون عوضی همکاری می‌کنم؟
‫بعدش حدود ۳۰ دقیقه غیبت می‌زنه،
‫و با یه کشیکِ مسلحِ کارتل پیدات می‌شه؟
‫تو به پارکینگ شلیک کردی پسر؟
‫یکی‌ش رو انتخاب کن، دِین.
‫من یا با پلیس‌ها تیم تشکیل دادم ‫یا دارم با کارتل همکاری می‌کنم.
‫بعد برادر کوفتی خودت، یه مأمور فدرال...
‫آهان؟
‫هِی میاد سؤال‌پیچت می‌کنه. تو رو پسر!
‫- چرا؟ ‫- این بیخودترین حرفیه که تا حالا شنیدم،
‫پس بذار همین الان این مسئله رو حلش کنم.
‫که وقتی همه‌مون داشتیم عزل می‌شدیم، ‫این لحظۀ لعنتی رو یادتون بیاد.
‫آقای کارتل پشت تلفن در مورد جکی چی گفت؟
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫افراد ما فکر می‌کنن که اون...
‫توسط یکی از اعضای تیم خودش کشته شده.
‫- تو جکی رو کشتی دِین؟ ‫- برو گمشو پسر. گمشو.
‫می‌خوای این محمولۀ توقیفی رو بقاپی دِین. ‫بلند بگو دیگه.
‫ستوان، بی‌خیال.
‫الان فهمیدم چرا از پلیس بودن خوشت نمیاد.
‫چون توِ لعنتی پلیس نیستی.
‫یه آدم کثافت عوضی‌ای که پلیس کُشتی...
‫نه، بس کنید!
‫بس کنید بچه‌ها. شما... دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫خدایا! بس کنید!
‫بس کنید! بس کنید! ولش کن!
‫- دست بردارید! ‫- بس کنید!
‫ولم کن بابا!
‫لعنت بهت!
‫- فقط برو! ‫- لعنت بهت.
‫شمارش رو تموم می‌کنیم. همین الان.
‫پول رو برمی‌داریم، از اینجا می‌ریم.
‫هی، برو بشین پیش دختره. تکون نمی‌خوره‌ها!
‫داریم دستگیرش می‌کنیم؟
‫- من الان چی گفتم؟ ‫- باشه!
‫- شنیدی «دستگیری» از دهن من دربیاد؟ ‫- باشه!
‫زود باش.
‫بیا فقط بریم، دختر. ‫بیا اینو تمومش کنیم، باشه؟
‫شب خیلی طولانی‌ای بوده. مشکلی نداریم.
‫فقط حواست به دختره باشه، ‫تو هم بیا تمومش کنیم.
‫- اونا قراره بکُشن‌مون، مگه نه؟ ‫- مشکلی پیش نمیاد.
‫باید کمک کنی. فقط تو بین‌شون خوبی!
‫آهای متی. دِین داره محموله رو کِش می‌ره.
‫سرکش شده پسر. باید بیای اینجا.
‫داریم میایم.
‫کل بچه‌ها همراهتن؟ کل تیم؟
‫نه. تازه‌کارهام رو فرستادن برن. ‫بودجه برای اضافه‌کاری نداریم.
‫لعنتی.
‫گوش کن، یه ماشین زرهی دارم. مشکلی نیست.
‫می‌خوام وارد اون اتاقِ پول‌شماری‌ای بشم ‫که کنار بیمارستان «یادبود جکسون»ساختینش.
‫جی‌دی، بحث چقدر پوله؟
‫حداقل بیست میلیون دلار.
‫داری باهام شوخی می‌کنی؟
‫نه، شوخی نمی‌کنم.
‫پس هرچه زودتر ‫قبل از اینکه کسی کشته بشه خودت رو برسون اینجا.
‫تو فقط صبر کن. نزدیکیم. نزدیکیم.
‫دِزی. هی. هی.
‫گوش کن، من یه گوشی یکبار مصرف اون تو دارم. ‫یه گوشی مخفی.
‫فکر کنم وقتی داشتم جداشون می‌کردم گمش کردم.
‫یه گوشی نداری که ازش ‫واسه تماس با کارتل استفاده کنی، نه؟
‫نه، رئیست ازم گرفتش، یادته؟
‫لعنتی!
‫تموم شد. این همه‌شه.
‫هر کدوم چهل کیلو وزن دارن. ضد گلوله.
‫بسیار خب، نوما.
‫این رقمشه. بلند نگو.
‫- فهمیدم. ‫- بسیار خب، لولو.
‫- بگو که فهمیدی. ‫- باشه.
‫- فهمیدم. ‫- حله.
‫جواب ندید.
‫چطوری این پول رو از اینجا می‌بریم بیرون رئیس؟
‫- همۀ ماشین‌ها داغون شدن؟ یعنی کامل؟ ‫- همه‌شون.
‫- می‌ری ببینی دِزی کلیدش رو داره؟ ‫- فکر می‌کنی روشن بشه؟
‫حسابی تیربارون شده، ولی...
‫لعنتی! آتیش‌سوزی شده!
‫کیف‌ها رو بردارید.
‫بسیار خب. دوباره برمی‌گردیم سراغ بقیه‌ش.
‫خدایا! یعنی چی آخه؟
‫حالت خوبه؟
‫خدایا، خونه! ‫خونه آتیش گرفته!
‫این خونه آتیش گرفته. کسی زنگ نزده کمک خبر کنه؟
‫فقط برای کمک اومدم. چی‌کار کنم؟
‫خیلی‌خب، بیاید کیف‌های پول رو بذاریم توی ماشین زرهی.
‫نوما، تو همین‌جا بمون. می‌خوام پیش دزی بمونی.
‫- اونجا منتظر آتش‌نشانی بمون. ‫- نه رئیس، من خوبم. بریم.
‫نه، اونجا کلی دود تنفس کردیم.
‫رئیس، گفتم خوبم.
‫نمی‌خوام باهات سر این قضیه بحث کنم.
‫- می‌خوام همین‌جا بمونی. ‫- نه، نه، نه.
‫تو هیچ‌جا نمی‌ری. تموم شد.
‫- هی، نه، تو توی محل می‌مونی. ‫- خفه شو.
‫هی، گوش کن چی می‌گم. ‫تو پیش من و پول می‌مونی.
‫- با نیکس تماس گرفتی عوضی. ‫- من از تو دستور نمی‌گیرم.
‫- نه، نه. مسئول این تیم منم. ‫- کارِت تمومه. می‌شنوی چی می‌گم؟
‫- لعنت بهت! ‫- شما دوتا دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫فقط سوار شید. چه مرگتونه آخه؟
‫همین؟ می‌خوای ما رو بندازی دور، رئیس؟
‫آره؟ می‌خوای همین‌طوری پول رو برداری؟
‫بعد خونۀ مادربزرگم چی می‌شه؟ داره می‌سوزه.
‫اگه یه دفعه یه اتفاقی بیفته،
‫نمی‌خوام نگران تمیز کردنِ اسلحه‌م باشم.
‫این پول رو کجا می‌بریم؟
‫بانک ولز فارگو که زیر نظر دی‌ای‌اِی هست، ‫نزدیک بیمارستان.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫دارم با سرگرد تماس می‌گیرم. ‫بهش خبر می‌دم توی بانک ببینتمون.
‫دِین بهش خبر داده، مگه نه دِین؟
‫آره، خبر داره.
‫نه، خبر نداره.
‫در مورد محمولۀ توقیفی اطلاع داره. ‫ولی نه کل مبلغش.
‫تو از کجا این رو می‌دونی؟
‫می‌دونی، آخرش سؤالی که پرسیدم رو جواب ندادی.
‫خبرچینی؟
‫ستوان، برو بمیر! جوابم اینه.
‫هی، همگی، آروم باشید.
‫ملت خسته‌ن. شب سختی بوده.
‫حالا قراره خیلی سخت‌تر هم بشه.
‫دِین، «رو» از واحد بازرسی نیست.
‫نگفتم از واحد بازرسیه.
‫داشته واسه یکی دیگه خبرچینی می‌کرده.
‫کی واسه این پول دندون تیز کرده؟
‫منظورت همون پولیه که کل شب ‫داشتی سعی می‌کردی بدزدیش؟
‫اون دختره دزی بهم گفت که ‫به سرگرد گفتی محموله فقط ۱۵۰ هزارتاست.
‫درسته. به نظر همچین چیزی می‌اومد؟
‫سلام سرگرد. دومارس هستم.
‫آره، آخر شیفت یه گزارش برای یه خونه توی هایالیا گرفتیم.
‫محموله ظاهراً حدود ۱۵۰ هزارتاست.
‫نه، تیم واکنش سریع نفرستید. ‫خودمون می‌بریمش.
‫شمارش رو تموم می‌کنیم و دوباره تماس می‌گیرم.
‫همین رو شنیده؟
‫بهم گفت که برنامه‌ت اینه که اون پول رو ‫با نوما و لولو بقاپی.
‫اون بهم این‌جوری گفت.
‫کارآگاه، اون دختر دقیقاً...
‫همون چیزی رو شنیده که می‌خواستم از من بشنوه.
‫هی، بچه‌ها، گوش کنید.
‫می‌خوام در جریان یه چیزی قرارتون بدم. ‫خب؟ حالا...
‫اگه پایه نباشید، درک می‌کنم.
‫انکار می‌کنم که اصلاً این حرف رو زدم. ‫ولی بین خودمون باشه...
‫فکر می‌کنم می‌تونیم یه کارهایی بکنیم.
‫خب؟ من می‌خوام یه پولی به جیب بزنم.
‫- می‌خوام این محموله رو بدزدم. ‫- بریم تو کارش.
‫خیلی‌خب. حالا گوش کنید.
‫می‌دونستم که راجع‌به من و نوما و لولو بهت می‌گه.
‫«رو»، اونا می‌خوان پول‌ها رو بدزدن.
‫چون بهت اعتماد داشت.
‫به نظر آدم موجهی می‌اومدی.
‫می‌دونستم بهت راجع‌به سرگرد ‫و اون تماس و ۱۵۰هزارتا می‌گه.
‫ولی این اولین باری نبود که این عدد رو شنیدی، مگه نه؟
‫این همون عددیه که توی پایگاه، ‫ وقتی دربارۀ محموله ازم سؤال کردی بهت گفتم.
‫- آره. درسته. خب...؟ ‫- خب...
‫اون به من گفت که ۳۰۰هزارتا بوده.
‫به نوما گفتم ۲۵۰هزارتاست.
‫به لولو گفتم ۷۵هزارتاست.
‫تنها کسی که عدد ۱۵۰هزارتا رو شنید ‫ تو بودی.
‫و البته اونی که با خونه تماس گرفت.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫صدای پشت تلفن گفت: ‫اون ۱۵۰هزارتا رو بردارید و برید.
‫لازم نیست کسی سرِ ۱۵۰هزارتا بمیره.
‫این توقیف در چه حده؟
‫۱۵۰ هزارتا.
‫- صد و پنجاه هزارتا. دقیقاً. ‫- خب، اون عدد رو از کجا آورده؟
‫یعنی من زنگ زدم به خونه؟ ‫چطور ممکنه؟
‫من همون‌جا وایستاده بودم. گوشی‌م رو گرفتید.
‫کل شب داشتی از گوشی یه‌بار مصرف استفاده می‌کردی.
‫من یه گوشی یکبار مصرف کوفتی ندارم. ‫پیجر هم ندارم.
‫این چیه مایک؟
‫- نمی‌دونم. اون مال من نیست. ‫- تا حالا این رو ندیده بودی؟ آره.
‫خب، عجیبه، چون این گوشی یکبار مصرفیه که...
‫- موقعی که داشتیم توی پارکینگ دعوا می‌کردیم ازت گرفت. ‫- آره، همون‌جا گرفتمش.
‫ولم کن بابا!
‫ولی مشکلی نیست. یه راه‌حل ساده داره.
‫چک می‌کنیم ببینیم چهره‌ت این گوشی رو ‫باز می‌کنه یا نه. بیا تست کنیم.
‫- بچه‌ها، الان داریم چی‌کار می‌کنیم؟ ‫- دارید چی‌کار می‌کنید؟
‫- تو با اون پلیس‌های هایالیا تماس گرفتی. ‫- چی؟
‫- تو توی خونه‌تیمی آتش‌سوزی راه انداختی. ‫- این مزخرفات رو می‌شنوی؟
‫کل شب دنبالِ دزدیدنِ این محموله بودی.
‫کارآگاه، ایراد دروغ گفتن اینه که
‫واقعاً سخت می‌شه اون خط‌های زمانی رو درست کرد.
‫کی چی‌کار کرد؟ کی چه موقع اون کار رو کرد؟ ‫حقیقت خیلی خط مستقیم‌تری داره.
‫- باشه. ‫- مگه اینکه...
‫مثل من دروغ بگی.
‫همون‌طور که داشتم کل شب رو بهت دروغ می‌گفتم،
‫چون اون موقع، راستش رو بخوای، یه شاهکار هنری می‌شه.
‫حس بدی نداشته باش. ‫کل شب داشتم به همه دروغ تحویل می‌دادم. حتی به اون.
‫تا همین اواخر.
‫دقیقاً تا همین اواخر.
‫چیزی هست که می‌خوای بهم بگی؟
‫- هیچ گزارش مردمی‌ای وجود نداشت. ‫- چشم‌بسته غیب گفتی!
‫شبی که سروان کشته شد ‫این از یه گوشی یکبار مصرف برام اومد.
‫[خونه‌تیمی توی هایالیا، کارتل با کلی اسکناس] ‫[آدرس: خیابان یازدهم، پلاک ۲۳۳۴۲]
‫جکی این رو فرستاده؟
‫کل این داستان رو از قصد راه انداختی؟
‫خودت ایده‌ش رو بهم دادی.
‫آب رو گل‌آلود کن، ببین چی ازش درمیاد.
‫خب، واسه چی بهم نگفتی؟
‫تنها راه اینکه کاری کنم همه باور کنن ‫که من واقعاً پول رو می‌دزدم،
‫این بود که تو باورت بشه.
‫اون پول لعنتی...
‫اون گزارش مردمی رو از خودم درآوردم ‫که کاری کنم همه‌مون بریم آدرسی که فرستاده،
‫که بتونیم از نزدیک ببینیم.
‫و شاید کسی که اون رو کشته یه حرکتی بزنه.
‫ولی جی‌دی، پسر. اون گروه‌های سارق...
‫- فکر کنم داشته بهشون نزدیک می‌شده. ‫- می‌خواسته این محموله رو طعمه کنه.
‫ولی قبل از اینکه بتونه ‫نقشه رو شروع کنه کشتنش.
‫کیا؟
‫امشب قراره بفهمیم.
‫ولی «مایک رو» با اوناست.
‫همون لحظه‌ای که ۱۵۰هزارتا رو شنیدم گیرت انداختم.
‫فقط باید می‌فهمیدم داری با کی کار می‌کنی.
‫اون بی‌سیم‌ها کجان متی؟
‫- چی؟ ‫- بی‌سیم‌ها.
‫چرا هیچ تماسی نشنیدیم؟ ‫هیچ تماسی از مرکز؟ هیچ گزارشی؟
‫داریم ۲۰ میلیون رو از میامی شمالی می‌گذرونیم. ‫کدوم خری داره رومون نظارت می‌کنه؟
‫فقط خودمونیم. دربست، بی‌سروصدا.
‫واسه چی ماشینِ اداره‌تون رو نیاوردی متی؟
‫نتونستم مجوزش رو بگیرم.
‫هوم.
‫آره، تیم همیشگی‌ت کجان؟ ‫بچه‌های یگان.
‫اونا کجان؟ دایو کجاست؟
‫فرستادمش خونه.
‫تکرار می‌کنم؛ بدون مجوز، بدون اضافه‌کاری. ‫قضیه چیه؟ معما طرح می‌کنی؟
‫من بهت گفتم محموله چقدر بوده.
‫اینم بهم گفتی که دِین فاسده ‫و ممکنه بخواد بدزدتش.
‫یا اینکه داشتم وانمود می‌کردم
‫که ببینم سر و کلۀ کی پیدا می‌شه ‫و میاد تا بدزدتش.
‫چقدر احتمال داره که شاسی‌بلندِ پلیس که پشتمونه...
‫یکی یا جفت پلیس‌های هایالیایی باشن ‫که باهاشون شاخ تو شاخ شدیم؟
‫کی داره رانندگی می‌کنه پسر؟ ‫کسی هست که بشناسیمش؟
‫- تو بودی که با خونه تماس گرفتی. ‫- و بهش شلیک کردی.
‫قضیه چیه؟
‫دارید دو دوتا چهارتا می‌کنید؟ می‌خواید یه دستی بزنید؟ ‫گور بابای جفت‌تون.
‫مایک.
‫فرصت آخرته پسر. ازش درست استفاده کن.
‫دیگه کی دنبال پول‌هاست؟
‫فکر می‌کنید من فاسدم؟
‫خیلی‌خب.
‫می‌شه اون گوشی یکبار مصرف رو ببینم گروهبان؟
‫تماس مجدد.
‫نه!
‫سرتون! سرتون رو بدزدید!
‫از جات بلند نشو لعنتی!
‫خیلی‌خب. رسوای عالم شدیم!
‫قضیه لو رفته. همه چیز الان دیگه روشنه،
‫پس بیاید یه کاری بکنیم.
‫مشکلی نداریم!
‫اینجا داریم روی یه چیزی کار می‌کنیم.
‫دایو رو از صندلی جلو بنداز بیرون!
‫کار احمقانه‌ای نکن کارآگاه.
‫نیکس، باید کجا برم؟
‫این پول بیشتر از اونیه که هرکدوم‌مون بتونیم خرجش کنیم.
‫هماهنگ می‌کنیم، یک ساعته ناپدید می‌شیم...
‫باقی عمرمون رو مثل سلاطین زندگی می‌کنیم.
‫بجز این احمق لعنتی!
‫باید پای تیم وایسی، کثافت!
‫اگه به اون اسلحه دست بزنی می‌کُشمت جی‌دی.
‫یه سوراخ درست بین چشمات درست می‌کنم.
‫نیکس، من اصلاً نمی‌دونم دارم کجا می‌رم!
‫جکی چطور؟
‫تو اون رو کُشتی متی؟
‫«رو» کُشتش!
‫تو غلط کردی که من کُشتمش! ‫تو غلط کردی که من کُشتمش!
‫خفه‌خون بگیر!
‫تو ماشه رو کشیدی لعنتی! تو خلاصش کردی!
‫تو خلاصش کردی لعنتی! تو خلاصش کردی!
‫- باشه، بیاید تمرکز کنیم. ‫- باید این ماشین رو از جاده ببرم بیرون پسر!
‫می‌تونم یه کاریش کنم.
‫- اون چه کوفتیه؟ ‫- اگه جوابش رو ندم برات بد می‌شه.
‫بگو. صدات روی بلندگوئه.
‫همین الان وارد موقعیت شدم.
‫شمایید که دارید از اون خیابون میاید؟
‫اون ماشین زرهی، ‫که شاسی‌بلندِ پلیس پشت سرتونه؟
‫- آره، ماییم. کجایید؟ ‫- ما همین‌جاییم.
‫- لعنتی... اون کدوم خریه؟ ‫- برادرمه.
‫نیکس، الان باید چه غلطی بکنیم؟
‫من مأمور ویژه، بیرن هستم، از ادارۀ تحقیقات فدرال. ‫(اف‌بی‌آی)
‫می‌خوام همه با دست بالا ‫ از پشت ماشین خارج بشن.
‫تموم شد.
‫- اسلحه رو بیار پایین پسر. ‫- نیکس من رفتم.
‫کارمون تمومه. پلیس فدراله. پلیس فدرال لعنتی اونجاست.
‫بذارید بگم چی‌کار کنیم.
‫ما باهم روی این قضیه کار کردیم، ‫همکاری مشترک، دی‌ای‌اِی و پلیس میامی، خب؟
‫گروه سارق رو کشتیم، «رو»،
‫اون لعنتی‌های هایالیایی، عضو سابق وی‌کات.
‫همه توجیه می‌شن، بچه‌ها.
‫تکرار می‌کنم. با دست بالا از پشت ماشین خارج شید.
‫این کارها فایده نداره، نیکس.
‫پلیس‌های فدرال اون بیرونن. همه‌جا هستن.
‫واقعیت اینه که هیچ‌کس این رسوایی رو نمی‌خواد. ‫هیچکس نیازی به تیتر خبر شدن نداره. به‌جاش...
‫این‌طوری مثل قهرمان‌ها به نظر میایم.
‫بیست میلیون دلار از کارتل گرفتیم،
‫و قراره دوباره هدیه‌ش کنیم به شهر میامی.
‫بیاید بهش فکر کنیم.
‫این می‌تونه برامون خیلی قشنگ تموم بشه.
‫متی، می‌تونن صدات رو بشنون.
‫گفتم صدات روی بلندگوئه.
‫مأمور نیکس، می‌خوای این قضیه چطور پیش بره؟
‫- لعنتی! ‫- «رو»، بس کن!
‫بخواب روی زمین، بخواب روی زمین! لعنتی! نه!
‫همین الان بخواب روی زمین!
‫- نه، مایک، نه! ‫- «رو»!
‫لعنتی!
‫ماشین زرهی رو بزنید!
‫- دست‌هات، دست‌ها بالا! ‫- کجا؟ کجا رفت؟
‫هی! هی، جی‌دی!
‫جی‌دی! اون ماشین لعنتی مال منه پسر!
‫لعنتی.
‫لعنت بهت!
‫آخ!
‫لعنتی!
‫بس کن!
‫مایک!
‫تمومش کن.
‫لعنتی.
‫لعنتی! لعنتی!
‫خدا لعنتت کنه، مایک!
‫فکر می‌کنی من آدم عوضی‌ای هستم؟
‫چقدر پول؟
‫چقدر پول می‌خوای؟ ‫تو رو هم سهیم می‌کنم. ها؟
‫بیا با هم همکاری کنیم. بی‌خیال.
‫چقدر داری؟
‫به اندازۀ خون‌بهای سروان پلیس میامی؟
‫حالا فهمیدی؟
‫قراره خلاصم کنی؟
‫زندگی خیلی سریع پیش می‌ره، پسر.
‫یه روز بیدار می‌شی،
‫می‌بینی پیر شدی.
‫بریم.
‫[مرجع جامع تلفن و آدرس‌های شهر]
‫- خیلی‌خب، این رو امضا کن. ‫- فهمیدم.
‫باید یه چیزی حدود... حداقل...
‫گیر دادن که زودتر رقمش رو بگیم.
‫حله.
‫- کارآگاه سالازار؟ ‫- بله.
‫می‌تونید کلامی نتیجۀ شمارش‌تون رو بگید؟
‫بله.
‫بیست میلیون و ششصد و پنجاه هزار و چهارصد و هشتاد.
‫کارآگاه باپتیست.
‫رقمش رو به خاطر دارید؟
‫بیست میلیون و ششصد و پنجاه هزار و چهارصد و هشتاد.
‫ستوان دومارز.
‫نتیجۀ کتبی شمارش‌تون رو دارید؟
‫آره. پیشمه.
‫سلام، شب بخیر.
‫یا صبح بخیر.
‫رقم رو ببینی ذوق می‌کنی.
‫[مجموع شمارش پول‌ها]
‫به‌به.
‫تا دلار آخرش.
‫آفرین کارآگاه‌ها. آفرین.
‫عجب محمولۀ توقیفیِ خفنی!
‫اینجا رو خالی کنید. کامل تخلیه‌ش کنید.
‫اطاعت.
‫گفت «عجب محمولۀ توقیفیِ خفنی»؟
‫- عجب! ‫- وای پسر.
‫کم مونده از خوشحالی سکته کنه.
‫خدایا.
‫- وای. ‫- خب، خوش به حالش.
‫خونۀ مادربزرگش سوخت. حقشه بهش برسه.
‫خب دوستان، موفق شدیم. از پسش براومدیم.
‫- آره، موفق شدیم. ‫- آره، موفق شدیم.
‫شما فوق‌العاده‌اید. واقعاً فوق‌العاده‌اید.
‫اگه جکی زنده بود بهتون افتخار می‌کرد.
‫واقعاً حس می‌کنم از اون دنیا باعث شد موفق بشیم.
‫اون سحر و جادو رو توی خودش داشت.
‫خیلی‌خب.
‫- آره. ‫- من دیگه می‌خوام مرخص بشم.
‫یه حموم آب گرم و یه تخت خالی بزرگ دارم،
‫که منتظرن مادرشون برسه خونه. من باید برم.
‫هوم!
‫- پام... ‫- خیلی‌خب، یه کمی استراحت کن.
‫می‌بینم‌تون بچه‌ها.
‫- برو دیدنِ دخترها. ‫- خب، چطوری می‌ری خونه؟
‫- خداحافظ. ‫- مراقب خودت باش.
‫اوه، نشنیدید؟ دی‌ای‌اِی برامون اوبر گرفته.
‫یه اوبر سیاه، اگه بخوام دقیق بگم. ‫واقعاً باکلاسه، می‌دونی؟
‫خداحافظ رئیس.
‫- به دخترها سلام برسون. ‫- خسته‌ام.
‫حتماً.
‫بریم آقا.
‫دختره بیست درصد از اون محموله رو می‌گیره. ‫می‌شه چهار میلیون دلار.
‫آره، به نظر همین‌طوره.
‫اداره مالیات نصفش رو می‌گیره، درسته؟
‫ولی آره، وضعش خوب می‌شه. ‫برای یه شب، درآمد بدی نیست.
‫آره، ولی گیر هر کسی نمیاد.
‫آره.
‫تبریک می‌گم، دِل. ‫کارت رو انجام دادی.
‫آره، همین‌طوره. کار تو رو هم انجام دادم، عوضی. ‫نیازی به تشکر نیست.
‫هی. بابت دیروز عذر می‌خوام.
‫ببخشید. بفرما!
‫- چیه؟ می‌خوای بغلت کنم؟ ‫- آره، بغل می‌خوام.
‫- نه، من بغلت نمی‌کنم. ‫- برادر بزرگترت رو بغل کن.
‫- من بغلت نمی‌کنم جی‌دی. ‫- برادر بزرگه‌ که دوستت داره رو بغل کن.
‫برو بابا. فکرش هم نکن. گم شو.
‫زود باش. هی، برادرت که دوستت داره رو ‫جلوی همۀ این پلیس‌های فدرال بغل کن.
‫بیا ببینم. ‫داداشت قلدره ولی دوستت داره.
‫تو واقعاً عوضی‌ای، می‌دونستی؟
‫- تو هم عوضی‌ای، ولی دوستت دارم. ‫- واقعاً؟
‫- خیلی‌خب، ممنون پسر. ‫- حالت خوبه دیگه؟
‫- آره. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫هی، من می‌خوام برم خونۀ مامان یه قهوه بخورم،
‫و محض اطلاعت، ‫می‌خوام بگم کل کارها رو خودم انجام دادم.
‫- می‌دونم. ‫- کل کارها رو.
‫- چرا عوض بشی؟ آره. ‫- آره.
‫یه ماشین نو هم بهم بدهکاری.
‫خیلی‌خب.
‫تبریک می‌گم بچه‌جون. ‫همه‌ش رو یه جا خرج نکن.
‫ممنون.
‫مسخره‌بازی درنیار. می‌دونم اینجا یه نوشیدنی داری.
‫ممنونم.
‫می‌دونستی همه‌چیز رو به «رو» می‌گم، مگه نه؟
‫آره، آره. می‌دونستم کار درست رو انجام می‌دی،
‫حتی اگه به خطرت بندازه.
‫اون...
‫اون سروان، اون پلیس خانمی که به قتل رسید،
‫همون که باهاش صحبت کردم...
‫- جکی. ‫- آره، جکی.
‫چی بگم والا. ‫توی این داستان، اون ما رو رسوند به تو.
‫- به نظرت عجیبه؟ ‫- نه، نه.
‫و اگه جکی رو می‌شناختی...
‫اون...
‫می‌گفت قسمت بوده همین اتفاق بیفته.
‫پس شاید قسمت بوده.
‫آره.
‫می‌خوای بدونی اینا یعنی چی؟
‫«ما آدم‌خوب‌هاییم»؟
‫آخرین حرفیه که پسرم بهم زد.
‫«خوبیم و همیشه خوب می‌مونیم.»
‫آخرین حرفیه که به پسرم زدم.
‫چطور؟
‫سرطان، آممم...
‫ده سالش بود. «جیک».
‫خیلی‌خب، دزیره لوپز مولینا. ‫دورِ دردسر رو خط بکش.
‫امروز عالی بودی پسر.
‫تو هم همین‌طور.
‫طلوع رو ببین!
‫خیلی قشنگه!
‫فرض کن واسه یه طلوع انقدر هیجان‌زده بشی.
‫عالیه. عالیه.
‫جکی!
‫جکی، کجایی عزیزم؟
‫همین‌جام!