‫خیلی‌خب، دیگه کی؟
‫باید خانواده ویلسون رو هم دعوت کنیم.
‫ای گندش بزنن!
‫- نباید خانواده ویلسون رو فراموش کنیم. ‫- خانواده ویلسون.
‫بازم کسی هست؟
‫عه... ممنون.
‫نه.
‫فکر کنم تمومه.
‫پس حله.
‫بریم؟
‫تمیزه؟
‫کاملا تمیزه.
‫اوه‌اوه.
‫- نه. ‫- نزدیک بودا.
‫بازم زنگ می‌زنم.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫همچنان تصاویر غم‌انگیزی
‫پس از به کار گیری تصادفی ‫یک سلاح آزمایشی
‫توسط ارتش آمریکا
‫هفته‌ی پیش در ساحل تاسمانی ‫داره منتشر میشه،
‫که منجر به نابودی هوبارت
‫و از دست رفتن جان اهالی جزیره شد.
‫اعتراضات در واشینگتن دی‌سی،
‫با افزایش فشار سازمان ملل و نخست وزیر استرالیا
‫برای پاسخگو کردن رئیس جمهور آمریکا،
‫به اوج خود رسیده.
‫دقیقا به همین خاطر هست که ‫خبرنگاران نمی‌تونن به مناطق فاجعه برن...
‫خروپف که نمی‌کردم، آره؟
‫اصلا.
‫می‌دونی، ظاهرا هیچی حس نکردن،
‫یه جورایی درجا به خواب رفتن.
‫خدا کنه اون یکی از افراد خوش شانسی باشه ‫که به هوش میاد.
‫...شروع به شکل‌گیری کرده.
‫یک پالس الکترومغناطیسی که از مرکز انفجار
‫فراتر از گوی آتشین امتداد یافته بود،
‫منجر به نارسایی عصبی فاجعه‌بار
‫تمام موجودات زنده در جزیره شد
‫و مرگ اونا رو به همراه داشت.
‫ما فورا نیاز به داوطلب داریم ‫تا به تاسمانی بیان
‫و در پیامد این فاجعه کمک کنند.
‫این کاری با مقیاسی بی‌سابقه‌ست.
‫کشور ازتون می‌خواد که برخیزید
‫روحیه مقاومی از خودتون نشون بدید...
‫کشور ما از خدمات داوطلبانه‌ی شما
‫در این روزهای تیره و تاریک تشکر می‌کنه.
‫لطفا گوشی‌تون روی توی سطل بذارین
‫و برای ثبت اسمتون به آشیانه برین.
‫موقع رفتن‌تون از جزیره
‫گوشی‌تون بهتون پس داده میشه.
‫متشکر!
‫به دوونپورت خوش اومدین!
‫کشور ما از...
‫نفر بعدی! ‫منظم و سریع باشین.
‫اونجا لطفا.
‫این اطلاعات درسته؟ ‫خودتی؟
‫برو کیتت رو بردار...
‫- نفر بعدی! ‫- من می‌خوام همسرم رو ببینم!
‫- فهمیدیم! ‫- نفر بعدی!
‫خانم؟ کارت شناسایی. ‫کلاهت رو بردار.
‫من به دلیل ملاحظات بشردوستانه اومدم.
‫می‌خوام به واحد بازیابی اجساد
‫در جنوب جزیره ملحق بشم.
‫باید به یه شهر کوچیک به اسم وودبریج ‫که اونجاست برم.
‫کسی هنوز به جنوب هوبارت نمیره.
‫ببخشید؟
‫کل شهر هنوز داره می‌سوزه.
‫باید تا وقتی آتیش خاموش بشه صبر کنی.
‫ببین، کنار واحدت بمون.
‫درنهایت به جنوب هم می‌رسی.
‫کی اونجا بوده؟
‫شوهرم.
‫متاسفم.
‫کاریش نمیشه کرد.
‫برو کیتت رو بردار.
‫به زودی همراه واحد 209 ‫که اونجان خارج می‌شین.
‫- نفر بعدی، لطفا! ‫- گوش کن.
‫من یه فیزیوتراپیست‌ام.
‫شاید بتونم تا وقتی منتظرم ‫کمکی بکنم.
‫دلیل اومدنت
‫برای شناسایی قربانی فاجعه،
‫بازیابی جسد بوده.
‫تا وقتی توی جزیره هستی
‫باید همین کارو کنی ‫وگرنه برمی‌گردی خونه.
‫چیزی که میگن حقیقت داره؟
‫مطمئنم که همه شما شایعات رو شنیدین
‫و می‌تونم تایید کنم که حقیقت دارن.
‫در شرایط نادری، ما شاهد
‫رفتار غیرعادی‌ای از سمت ‫برخی از فوت شدگان هستیم.
‫حالا، ما هیچ راهی نداریم که بفهمیم
‫کِی یه قربانی ممکنه دوباره فعال بشه.
‫ولی از من بشنوین...
‫چراغ‌ها روشنه، ولی کسی خونه نیست.
‫گوش کنین! گوش کنین!
‫اگه یه وقت قربانی‌ای دیدین
‫که نشانه‌هایی از فعالیت نشون داد،
‫ارتش میاد و بهشون رسیدگی می‌کنه،
‫به صورت کارآمد، ‫با عزت و احترامی که شایسته‌اش هستن.
‫موارد عجیبی که دوباره فعال می‌شن،
‫می‌تونم بهتون اطمینان بدم که مطیع هستن ‫و آروم حرکت می‌کنن.
‫هیچ دلیلی برای ترسیدن ندارین.
‫فقط خونسرد بمونین ‫و اجازه بدین کارمون رو انجام بدیم.
‫هی، رفیق؟ هی، رفیق؟ ‫میشه...
‫واقعا چند نفرشون دوباره چشم باز کردن؟
‫ببین.
‫اگه یکی رو دیدی، ‫منورت رو بزن،
‫من و پسرا میایم، حلش می‌کنیم.
‫هی، چیزیت نمیشه.
‫چرا فقط بعضی‌هاشون اینطورین؟
‫درست میشه.
‫دو نفری به یه خونه برین! ‫یار بشین. زود باشین!
‫ممنون. ‫می‌خوام از خودتون فوری بودن نشون بدین، ملت!
‫برین!
‫اینجا!
‫[به این خانه و همه کسانی که واردش می‌شوند برکت ببخش] ‫[خانواده‌ی اسمیت]
‫می‌دونی، خداحافظی کردن ازشون سخت بود، ‫ولی...
‫حس کردم که باید اینجا کمک بدم.
‫تو چی؟ ‫بچه داری؟
‫نه.
‫من میرم بالا رو نگاه بندازم!
‫هی، حالت خوبه؟
‫من باید...
‫باید برم.
‫باید دخترهام رو بغل کنم.
‫باشه.
‫ببخشید، رفیق.
‫من دیگه نیستم.
‫باید یکی دیگه رو پیدا کنی.
‫کسی خونه هست؟ ‫هستی؟ هی!
‫نمی‌فهمم.
‫چرا فقط بعضی‌هاشون برمی‌گردن، ‫نه همه‌شون؟
‫من از کجا بدونم. ‫بیچاره‌ها.
‫تصور کن که مجبور باشی ‫دو بار بمیری.
‫ولم کن بابا.
‫می‌خوای همینطوری اونجا وایسی ‫یا چی؟
‫لعنتی.
‫اوه، بو اذیتت نمی‌کنه؟
‫- معلومه که اذیت می‌کنه. ‫- ماسکت کجاست؟
‫مگه ماسک کاری هم برات می‌کنه؟
‫با طعم گیلاسی چیزیه؟ ‫بلند کن!
‫عالیه. عالی شد!
‫- کجا میری؟ ‫- دستشویی.
‫- اجازه هست؟ ‫- الان؟
‫نمی‌دونم. ‫طنابی چیزی پیدا کن.
‫فقط با قدرت ماشین می‌تونیم
‫هیکل گنده‌ی اینو از خونه بیرون بکشیم.
‫با این حلقه، من...
‫اگه بتونم دستت کنم.
‫تا ابد زندگیم رو به زندگیت گِره می‌زنم.
‫می‌دونی یه مرغی به اسم مایک معجزه‌وار بود
‫که بعد از قطع کردن سرش
‫18 ماه زنده بود؟
‫- اوه، زر نزن بابا. ‫- نه، حقیقت داره.
‫مزرعه‌داری که سعی کرده بود بکشتش ‫زیادی بالا بریده بود
‫و یکم از مغزش سالم مونده بود
‫چون می‌دونی، پرنده‌ها ‫حفره‌های چشم بزرگی دارن
‫بنابراین مغز توی جمجمه‌شون جا نمیشه
‫واسه همین بخشی از مغزشون ‫توی گردنه.
‫مرغ بی‌سر... ‫چی داری میگی؟
‫خب، به نظرت اگه روی یکی از اونایی ‫که زنده میشه
‫پژوهش انجام بدن، ‫خیلی‌ چیزها می‌تونن
‫درمورد مسیرهای عصبی یاد بگیرن،
‫به جای اینکه بزنن مغزشون رو بترکونن؟
‫بهت توصیه می‌کنم، خب؟
‫به هرچی که دلت خواست می‌تونی فکر کنی...
‫ولی تا وقتی که اینجاییم، ‫کنار همدیگه می‌مونیم.
‫- اون بیدار میشه! ‫- فهمیدی؟
‫بیدار میشه! می‌دونم که بیدار میشه! ‫بیدار میشه!
‫بیدار میشه... ‫نه!
‫بیدار شو! بیدار شو!
‫زود باش.
‫نه!
‫بیدار شو. ‫اوه، پسرم!
‫پسرم.
‫چی؟ ‫پس مثل یه ماساژور؟
‫نه، مثل ماساژور نه. ‫مثل یه فیزیوتراپیست.
‫پس تو ماساژ نمیدی؟
‫ماساژ هم داره.
‫از وقتی ما شروع به بلند کردن
‫این اسکل‌‌های مرده کردیم ‫شونه‌هام بدجور درد گرفتن.
‫به نظرت می‌تونی یه نگاهی بندازی؟
‫- شاید. ‫- عالیه!
‫- ممنون، ایوا. ‫- گفتم شاید.
‫بالاخره میشه.
‫قول میدم.
‫ما کلی وقت داریم.
‫- هی! اینجا! ‫- هی، عجله کنین!
‫- بجنبین! ‫- اون داخله! داخله!
‫برین، برین، برین!
‫لعنت به این وضع!
‫اوه، یه وقت کمک نکنی!
‫اوه!
‫هی، جی‌تی‌اس مونارو. ‫بنازم!
‫یکی خوب ازت مراقبت کرده.
‫کِلِی.
‫خیلی‌خب.
‫هی!
‫دارن میان.
‫به سفرت از این دنیا ادامه بده،
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس.
‫آمین.
‫زود باش!
‫بیا!
‫[تفرجگاه انسو]
‫[وودبریج، جنوب تاسمانی]
‫لعنتی.
‫سر و صدا رو کم کنین!
‫بعضی از ماها می‌خوایم بخوابیم!
‫گمشو بابا!
‫جایی میری؟
‫فقط می‌خواستم برم هوا بخورم.
‫حیاط واسه همینه دیگه.
‫جا خوردم که اجازه دادیم ‫آمریکایی‌ای بیاد کمک بده.
‫نظر منو می‌خوای، ‫باید کاملا ممنوع می‌شد.
‫برو پیش اونا یکم ریلکس کن.
‫خب، ایوا
‫به یاد همه خانم‌های چاق
‫و راهروهای تنگ‌شون.
‫خدا می‌دونه که فردا چه صحنه‌های زیبا
‫و بوهای خوشی در انتظارمونه؟
‫پس هوبارت چه چیز خاصی داره؟
‫شوهرم.
‫آه.
‫اون توی یه تفرجگاه کاری ‫در جنوب...
‫شهر ساحلی‌ای به اسم وودبریج اقامت داشت.
‫مردی که امروز توی گاراژ دیدیم،
‫به نظر میومد که کامل نمرده،
‫انگار بخشی از وجودش هنوز زنده بود،
‫انگار سردرگم و ترسیده بود.
‫من یه مرد آغشته به روغن موتور دیدم
‫که تازه از مرگ برگشته بود.
‫زمان زیادی توی چشم‌هاش خیره نشدم.
‫اون بهم نگاه کرد، ‫مستقیم نگاه می‌کرد.
‫به نظر فراتر از پایانه‌های عصبی میومد،
‫بیشتر از یه مرغ بدون سر بود.
‫- اگه میچ هم اینطوری باشه... ‫- اونوقت چی؟
‫شب بخیر، کِلِی.
‫تا فردا خدافظ، همکار!
‫یا خدا!
‫عجب عروسکیه!
‫باید یه راهی پیدا کنیم ‫تا این خوشگل پسر رو
‫از مقامات رد کنم.
‫حاضرم یه دست نداشته باشم ‫ولی یه دور باهاش بزنم، می‌فهمی؟
‫به نظرت چقدر برام حبس می‌بُرن؟
‫چند ماه یا چند سال؟
‫بگذریم...
‫صحبت خوبی بود.
‫یا خدا.
‫بابا بیخیال!
‫عجب راهی واسه پول خرج کردنه.
‫آقا داماده رو ببین.
‫بهترین روز زندگیش.
‫هرچی اینجا میشه، همینجا می‌مونه ‫درست میگم؟ بیا اینجا ببینم!
‫اوه.
‫می‌زنی؟
‫یکم واسه من زوده.
‫هوم.
‫پس موتورسواری می‌کنی، ها؟
‫از بچگی سوار موتور کراس می‌شم.
‫ولی هیچوقت فرصت پیدا نکردم که ‫سوار یه همچین موتوری بشم.
‫با یه همچین موتوری،
‫ممکنه بتونیم بدترینش رو دور بزنیم.
‫بدترین چی؟
‫جاده‌ها، دود، ارتش.
‫جاده‌های اصلی وضع‌شون خرابه،
‫ولی وقتی به کوه ولینگتون برسیم،
‫به نظر میاد جاده‌های باریکی هست ‫که بتونیم طی‌شون کنیم.
‫اگه از حومه‌های شهری‌ای بریم که ‫از قبل پاکسازی شدن
‫باید راهی باشه که بدون اینکه ببین‌مون
‫خودمون رو به بزرگراه برسونیم.
‫ما 321 کیلومتر تا تفرجگاه انسو فاصله داریم.
‫اگه الان حرکت کنیم، مسیر خوبی رو طی کنیم، ‫از کجا معلوم؟
‫شاید تا آخر روز برسیم.
‫اینطوری می‌تونی دور خوبی باهاش بزنی
‫و حتی مجبور هم نیستی که ‫یه دستت رو فداش کنی.
‫اوه، اوه، اوه. ‫صبر کن ببینم، ایوا.
‫تو ممکنه نام‌نویسی کرده باشی ‫تا شوهرت رو پیدا کنی،
‫ولی من می‌خوام تفاوتی ایجاد کنم.
‫کشورم بهم نیاز داره.
‫مُرده‌ها بهم نیاز دارن.
‫دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫- هوم، میرم کلاه ایمنی پیدا کنم. ‫- واقعا؟
‫آره، باید باک رو هم پر کنیم.
‫هــو! ‫خیلی‌خب، بزن بریم.
‫می‌شنوی؟
‫ایوا! ‫چیکار می‌کنی؟
‫ازش دور شو!
‫هـو!
‫- ردیفی؟ ‫- آره.
‫از بین‌شون رد می‌شیم!
‫- اوه! ‫- لعنتی.
‫زود باش. ‫اونجا!
‫یالا، یالا، یالا!
‫ماسک‌های کوفتی! ‫کدوم گوری‌ان؟
‫پیداشون کردم!
‫لعنتی.
‫[تفرجگاه انسو، 30 کیلومتر]
‫لعنت.
‫لعنتی.
‫باشه، تو بُردی.
‫واقعا؟
‫اوه، لعنتی!
‫- می‌خوای دست بردارم؟ ‫- نه نه، ادامه بده.
‫هرکاری که داری می‌کنی ‫بدجور درد داره،
‫ولی لطفا ادامه بده.
‫هوم!
‫همینجا، همینجا، همینجا، ‫همینجا، همینجا. لعنتی.
‫پس چند وقته که کارت اینه؟
‫تقریبا 6 سال میشه.
‫همین اواخر کلینیک خودم رو باز کردم.
‫شوهرت چی؟ ‫اون چیکاره بود؟
‫اون توی حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر کار می‌کنه.
‫هر سال، نماینده‌های شرکتی که براش کار می‌کنه
‫یه جلسه‌ی بزرگ برگزار می‌کنن.
‫این بار، یکی فکر بکری زد
‫که تاسمانی رو انتخاب کنه.
‫ها. ‫بخشکی شانس، ها؟
‫تو چی؟
‫سازنده خونه‌ام. ‫یه کسب و کار کوچیک واسه خودم توی ملبورن دارم.
‫داشتم چهارچوب جدیدِ ‫نوسازی خونه‌ی یه پیرزن رو می‌ذاشتم...
‫که منو آورد پای تلوزیون تا اخبار رو ببینم.
‫کسی از عزیزانت رو از دست دادی؟
‫خوب راهم انداختی، ایوا. ‫فکر کنم ردیفم.
‫اون از کجا اومد؟
‫رفیق، ما تعطیلیم! ‫برو یه جای دیگه مُردگی کن.
‫لعنتی.
‫من متوجه الگویی با امثال این شدم.
‫هرچی بیشتر فعال می‌مونن، ‫عصبی‌تر می‌شن.
‫دیگه پرخاشگری می‌کنن.
‫شما دوتا اینجا چیکار می‌کنین؟
‫تارونا منطقه‌ی ممنوعه‌ست.
‫کل جنوب ممنوعه.
‫ما از واحد بازیابی اجساد هستیم.
‫دارم دنبال کسی می‌گردم.
‫کی؟
‫شوهرم.
‫تو چی؟ ‫داستان تو چیه؟
‫- اون... ‫- دارم کمکش می‌کنم برسه اونجا.
‫راننده‌اش هستم.
‫اونوقت مقصد کجاست؟
‫وودبریج.
‫چطور هوبارت رو رد کردین؟
‫کار راحتی نبود، رفیق.
‫مجبور شدیم یه جوری دود رو دور بزنیم.
‫چیزی نمونده بود ریه‌هامون به فنا برن، مگه نه؟
‫هوم.
‫عجب موتوری داری.
‫آره، یکم خاک خورده بود،
‫ولی برای مسیر بهتره.
‫یه دوری باهاش بزن.
‫همراه من بیاین.
‫اون باید یه بیانیه‌ی رسمی بده.
‫تو هم همینطور، پس اینجا منتظر باش.
‫هرچی که می‌خوای بخور ‫و ما برمی‌گردیم.
‫طوری نیست، ایوا.
‫تا وقتی دووم آورد خوش گذشت.
‫از جات تکون نخور.
‫راه بی‌افت.
‫پس خودت تنها اینجایی، آره رفیق؟
‫- همراه واحدی نیستی؟ ‫- برو توی آشپزخونه.
‫هی گوش کن، می‌دونم که باید ‫طبق پروتکل عمل کنی،
‫ولی نمیشه اینو بین خودمون نگه داریم؟
‫طوری که نشده، درسته؟
‫متاسفم، میچ.
‫چرا وقتی زنگ زدم جواب ندادی؟
‫گفتی که می‌خواستی حرف بزنی، ‫پس بیا حرف بزنیم.
‫عجب رفیقی داری.
‫پسره پا به فرار گذاشت.
‫گفت باید بره دستشویی.
‫منم باور کردم
‫و در رفت.
‫دو ساعت اخیر رو ‫داشتم سعی می‌کردم پیداش کنم.
‫الان دیگه به شدت باهاش برخورد می‌کنن.
‫ببین، ایوا.
‫می‌دونم که چی داری می‌کشی.
‫فرجام برای آدم مهمه.
‫پس من رفتنت رو تا وودبریج تضمین می‌کنم.
‫ولی...
‫اگه شوهرت رو پیدا کردی...
‫امیدوارم درک کنی که چه معنی‌ای ‫ممکنه داشته باشه.
‫و اینو هم باید بدونم که ‫تو یکی دیگه فرار نمی‌کنی.
‫فرار نمی‌کنم. ‫قول میدم.
‫فقط قبلش باید یه چندتا چیز برداریم، خب؟
‫چقدر دیگه مونده؟
‫دیگه چیزی نمونده.
‫اینجا رو یه کشاورز پیر با زنش می‌چرخوندن.
‫قبل از اینکه اینجا مستقر بشم ‫کل اینجا
‫پر از غذاهای کنسروی بود.
‫یه مقدار گوشت توی فریزر پیدا کردم.
‫یکی دو روز مونده تا فاسد بشه.
‫خب، بیا.
‫من وقتی که دلم بکشه ‫آشپز نسبتا خوبی‌ام.
‫فکر کردم فقط می‌خواستی ‫یه چیزهایی برداری.
‫دیگه انرژی‌ای برام نمونده.
‫پس بیا حالا که اینجاییم ‫یه چیزی بخوریم.
‫نذار سرد بشه.
‫یه مقدار از ذرت رو هم امتحان کن.
‫"اگه گرسنه باشی، سنگ هم می‌خوری".
‫از خیلی وقت پیش ‫بابام اینو توی ذهنم فرو کرد.
‫اونم ارتشی بود.
‫درواقع یه بار سرهنگی دید
‫که وقتی شما آمریکایی‌ها ‫برای اولین بار
‫با اون فناوری پالس ور می‌رفتین ‫حضور داشت.
‫هوم.
‫از بین این همه تکه‌های اقیانوسی
‫که می‌تونستن روش امتحانش کنن، ها؟
‫هنوزم به نظر واقعی نمیاد.
‫کیتی.
‫زنمه.
‫اولین بچه تو راهی‌مون رو داشتیم.
‫یه پسربچه،
‫فقط دو هفته تا به دنیا اومدنش مونده بود.
‫زنم اومد بود اینجا به پدر و مادرش ‫توی کویینزتاون سر بزنه.
‫اشکالی نداره که من...
‫من گروه آموزشی
‫توی شهری به اسم تاونزویل ‫خارج از جزیره بودم.
‫می‌دونی کجاست؟
‫همین که شنیدم جزیره پرتوزا نیست،
‫مسئولین رو راضی کردم ‫تا با یکی از اولین هلی‌کوپترها بیام اینجا.
‫توی خونه پیداشون کردم.
‫توی خونه بچگی کیتی.
‫همه‌شون...
‫دور میز آشپزخونه نشسته بودن،
‫وسط صبحونه خوردن بودن.
‫جای نون‌ تست‌ها هنوز پر بود.
‫یه درخت قشنگ توی حیاط پشتی پیدا کردم.
‫یه تاب کوچولوی خوشگلی که کیتی ‫توی بچگی داشت
‫هنوز ازش آویزونه.
‫شروع به کندن کردم.
‫تا جایی که می‌تونستم ‫براشون قشنگش کردم.
‫متاسفم.
‫می‌دونی، وقتی آدم‌ها مریضی لاعلاج می‌گیرن...
‫عزیزان‌شون اون لحظه نصیب‌شون میشه،
‫خداحافظی طولانی‌مدت.
‫طوری که این اتفاق رخ داد،
‫اینقدر یهویی بودنش...
‫نمی‌دونم.
‫ظلم خاصی بود.
‫خیلی برام ارزش داشت که دیدمش.
‫نمی‌دونم اگه نمی‌دیدمش ‫چیکار می‌کردم.
‫زنده نشد؟
‫کِی می‌ریم؟
‫به زودی.
‫قبل از اینکه حرکت کنیم...
‫باید یه خواسته‌ای ازت داشته باشم.
‫اونجا چطور پیش میره؟
‫آماده‌ام.
‫موهام یکم خیسه. ‫شرمنده.
‫موهات خوبه.
‫خودت دیدی که درکل ‫موهای اون قرمز بود.
‫فقط یه رقص. ‫همین و بس.
‫اگه از نظرت اشکالی نداشته باشه.
‫بیا.
‫این کمک می‌کنه.
‫این نیست.
‫دستت نکردی.
‫تو...
‫دستت نکردی.
‫آهنگ داره تموم میشه.
‫بهت گفتم همه‌چیز رو بپوش، ‫حلقه هم همینطور.
‫آهنگ تموم شد.
‫میشه عوضش کنی؟
‫تو گفتی یه رقص. ‫ما هم رقصیدیم.
‫حالا لطفا منو ببر پیش شوهرم.
‫ولی...
‫تو خرابش کردی. ‫من...
‫همه‌چیز رو خراب کردی.
‫ببخشید. ‫تقصیر منه.
‫باید مطمئن می‌شدم.
‫میشه لطفا دستت کنی؟
‫نه. من حلقه‌ام رو در نمیارم.
‫باید از اول شروع کنیم.
‫من حلقه‌ام رو در نمیارم. ‫از اول شروع نمی‌کنم.
‫لطفا. نقش‌ام رو ایفاء کردم.
‫دستت کن...
‫وگرنه قرارمون کنسله.
‫جلو نیا.
‫ایوا...
‫گفتم جلو نیا!
‫آخ!
‫هی، هی! ‫صبر کن! نه!
‫- ایوا! ‫- نزدیک من نشو!
‫من زنت نیستم!
‫لطفا دست از سرم بردار!
‫دست از سرم بردار!
‫ایوا، در رو باز کن.
‫لطفا، فقط بیا بیرون، باشه؟ ‫بذار توضیح بدم.
‫ایوا!
‫وای، خدای من.
‫می‌خوای بدونی که چرا ‫فقط بعضی‌هاشون زنده می‌شن؟
‫چون اونان که کار ناتموم دارن.
‫مثل کیتی.
‫اون آماده مردن نبود. ‫هنوز زمانش نرسیده بود.
‫اون فقط می‌خواست مامان بشه.
‫و میشه. ‫مامان عالی‌ای میشه.
‫ایوا، در رو باز کن.
‫لطفا، ایوا. ‫تو متوجه نیستی.
‫اون زنده‌ست. ‫لگد زدنش رو حس کردم.
‫منتظر مامانشه.
‫منتظر منه.
‫در کوفتی رو باز کن!
‫ایوا! بازش کن!
‫ایوا، از اونجا بیا بیرون! ‫از اونجا بیا بیرون!
‫فقط گوش کن چی میگم! ‫لطفا!
‫ایوا!
‫ایوا؟
‫زود باش.
‫ایوا؟
‫ایوا، از اونجا بیا بیرون.
‫امن نیست.
‫هر روز دارن خشن‌تر می‌شن.
‫ببین.
‫معذرت می‌خوام، خب؟
‫ایوا؟
‫ایوا، یالا. ‫فقط بیا بیرون تا بتونیم همه‌چیز رو درستش کنیم.
‫گفتم می‌برمت پیش شوهرت.
‫هنوزم می‌تونیم این کارو کنیم.
‫فقط بیا بیرون.
‫ایوا، اذیت نکن.
‫نمی‌تونی کل شب رو اینجا بمونی.
‫عزیزم، نمی‌تونم حلقه‌ام رو پیدا کنم.
‫تو ندیدیش؟
‫بریم بیاریمش؟
‫تا بتونیم رقص‌مون رو تموم کنیم.
‫از اونجا بیا بیرون.
‫اوه، طفلکی.
‫بذار به زخمت رسیدگی کنم.
‫می‌کنی؟
‫معلومه.
‫دیگه دیره، ایوا.
‫تو خرابش کردی.
‫نباید خرابش می‌کردی...
‫آه!
‫لطفا، میچ. ‫لطفا بمون.
‫فکر نکنم الان ایده خوبی باشه.
‫خب، حداقل بذار برسونمت فرودگاه.
‫نه...
‫الانه که ماشین برسه.
‫یه هفته دیگه برمی‌گردم. ‫بیا اون موقع حرف بزنیم.
‫[وودبریج]
‫اوه!
‫اوه، لطفا!
‫آه!
‫[تفرجگاه انسو، نُه و نیم کیلومتر]
‫فقط یکم دیگه مونده.
‫[کارکن نمونه‌ی ماه، روبی میچل]
‫[لطفا مزاحم نشوید]
‫سلام، عزیزم.
‫من اومدم.
‫دختره خوشگله.
‫خوشگل بود.
‫خب...
‫چیزی نداری گزارش بدی؟
‫کار ناتمومی نداری؟
‫من اینجام.
‫همینجام، میچ.
‫قراره این وضع افتضاح رو
‫همینطوری که هست ول کنیم؟
‫بیدار شو.
‫لطفا بیدار شو.
‫میچ؟
‫میچ، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم بیدار شو.
‫خواهش می‌کنم.
‫ایوا؟
‫میچ؟
‫من می‌خواستم باروری مصنوعی ‫رو شروع کنم.
‫اون گفت که فقط باید صبر کنیم.
‫دیگه دعوامون می‌شد.
‫زیاد.
‫دیگه نمی‌دونستم که چه کسی برای همدیگه بودیم.
‫من با یکی بی‌وفایی کردم.
‫قبل از اینکه میچ بیاد اینجا ‫بهش گفتم.
‫فکر کردم که اگه بتونم پیداش کنم...
‫از نسخه‌ای از اون...
‫شاید بتونم اوضاع رو درست کنم.
‫ولی نمی‌تونم.
‫هانا، دخترم،
‫و مامانش بریجت.
‫نمی‌خوان سروکاری باهام داشته باشن.
‫گفتم بیام اینجا.
‫بهشون نشون بدم که چقدر آدم فداکاری‌ام.
‫فکر کردم که شاید اینطوری یه جور دیگه‌ای بهم نگاه می‌کنن ‫یا همچین چیزی.
‫به بریجت زنگ زدم ‫و گفتم که می‌خوام برم کمک بدم.
‫قهرمانی‌ام واسه خودم.
‫بهم گفت برم گم بشم.
‫به هرحال اومدم.
‫گفتم با اینحال نشونش بدم.
‫باورت بشه یا نه،
‫بعضی اوقات خودم مانع خودم می‌شم.
‫مسخره‌ست.
‫بگذریم...
‫چطوری از دست اون روانی فرار کردی؟
‫تو اول بگو.
‫ایوا...
‫ایوا!
‫هوف! ‫دقیقا عین قبلا هستش، ها همکار؟
‫می‌خوای بالا بیاری؟
‫اوه، گندش بزنن.
‫شرمنده، ایوا.
‫الان جدی‌ای؟
‫شرمنده.
‫لعنتی!
‫نوبت توئه، مو حنایی.
‫همینطوری از بغلش رد می‌شم...
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫لعنتی.
‫ایوا؟
‫منتظر چیه؟
‫ایوا!
‫هی.
‫بیا.
‫هی، هی.
‫هی، چیزیت نیست.
‫هی.
‫هی، هیس.
‫چیزیت نشده. ‫حالت خوبه.
‫هی.
‫حالت خوبه.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»