.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
گاهی آدما مثل دو تا کشتی‌ان که توی دل شب از کنار هم می‌گذرن
که فقط یه بار یا دو بار از روی اتفاق همدیگه رو می‌بینن
و بعدش دیگه هیچ‌وقت
هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم تنهایی برم حیدرآباد
و با یه غریبه رفیق بشم
احساساتم منو با خودش برد
داشتم غرق می‌شدم
مامان؟ جانم؟
بازم اوپما؟
مگه سر صبحی بریانی می‌خوای؟
پاستا
مامانِ راهول پاستا درست کردن رو از یوتیوب یاد گرفته
لوس‌بازی بسه، بخور دیگه
الو؟
آقا
بله آقا
بله قربان
من حسابرس‌ها رو تحویل می‌گیرم، آقا
باشه آقا، ممنون
ایرا، پوشه‌ام کجاست؟
روی اجاق گاز
دارم می‌جوشونمش که جوشونده درست کنم
مامان، جوشونده نه
بیا. مرسی
زود بخور که دیرم شده
خداحافظ مامان
فعلاً مامان
تا وقتی که زمین می‌چرخه و نسیم خوشبو می‌وزه
اگه حرفی هست که باید بدون کلام گفته بشه
اگه می‌خوای با هم بمونیم، با چشمات نگهش دار
الو؟ آبجی؟
بله ریا؟
همه‌چی روبه‌راهه؟
یهو به خونریزی افتادم، واسه همین
بیمارستان بستری شدم. دکتر چی گفت؟
الان دیگه همه‌چی خوبه
خونریزی قطع شده، نگران نباش
ولی ابیرام کجاست؟ چرا زنگ نزد؟
چهار پنج روز پیش رفت آمریکا
پس تنهایی؟ هوم
ریا، من می‌اومدم ولی
تنهایی با قطار بیام؟ آبجی؟
دلم خیلی واسه مامان تنگ شده. گریه نکن، باشه؟
راضی‌ش می‌کنم و میام، خب؟
گریه نکن، باشه؟
تا اون موقع، به خاله جایا زنگ می‌زنم بگم بیاد پیشت
آبجی، می‌شه
می‌شه ساری مامان رو با خودت بیاری؟ حتماً
تو استراحت کن، باشه؟
میام پیشت
زود بیا
باشه
فقط منو برسون و برگرد
وقت ندارم نفس بکشم، ایرا
اگه ما نریم، پس کی بره؟
اگه مامان و بابا اینجا بودن که
می‌دونی که نمی‌تونم تنهایی با قطار برم
فضا که نمی‌ری، ایرا
فقط یه قطاره
روزانه میلیون‌ها نفر با قطار جابه‌جا می‌شن
اگه حالت تهوع داشتی یه قرص بخور
معذرت می‌خوام
باشه، اگه نمی‌خوای با قطار بری، برات تاکسی بگیرم؟
پولشو یه کاری می‌کنیم. تنهایی نمی‌تونم برم
ایرا، اگه می‌تونستم بیام می‌ذاشتم تنهایی بری؟
به‌خاطر این حسابرسی، اوضاع خیلی استرس‌زاست
این یه دفعه رو مدیریت کن، لطفاً
خواهش می‌کنم
تاریکی توی ذهنم لونه کرده
ناخن‌هاش رو تیز می‌کنه و توی گلوم فرو می‌بره
بدون اینکه بدونم دفعه‌ی بعد کی میاد، مدام با ترس زندگی می‌کنم
به تاکسی‌متر زل نزنید خانم
هرچی بیشتر نگاهش کنی، فشار خونت بیشتر می‌ره بالا
چه ساری قشنگی
اون گردنبند رو ببین
خاله، اون جواهرا همه‌شون بَدَلن
اصلاً کی با اون تیپ توی آشپزخونه کار می‌کنه؟
حالا ببین، می‌خواد با مادرشوهرش دعوا کنه
مادرشوهرش خیلی خطرناکه
آبجی
زیاد اذیتت نکرد، نه؟ خیلی
من اونی‌ام که از دیدن این سریال اذیت شده
اگه نرسیده بودی، بچه‌ام با همین دیالوگ‌ها به دنیا می‌اومد
که داد بزنه: «مامان، من دارم میام!»
بشین. چطوری؟
ممنون
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
اصلاً یادم نیست. اینو ببین، چقدر نازه
حالت چطوره؟
خانم دکتر؟ بله؟
همه‌چی روبه‌راهه؟
چه نسبتی باهاشون دارید؟
خواهر کوچیکمه. باشه
برای جنین، پایین رحم بخیه زدیم
این‌طوری هم رحم رو محکم نگه می‌داره و هم بچه رو
خیلی مهمه که توی همین وضعیت بمونه
هر کاری لازم باشه انجام می‌دیم
وضعیتی که توشه خیلی مهمه، باشه؟
ممنون، خانم دکتر. لطف کردید
سپاسگزارم
تو برو خونه. من اون پایین یه موتور می‌گیرم، خب؟
با موتور نرو
الان ترافیک خیلی سنگینه
با مترو برو
من نمی‌تونم سوار قطار شم. این از اون قطارها نیست
هم کولر داره، هم بی‌سروصداست
بیست دقیقه‌ای هم می‌رسونتت خونه
اونم فقط با ۵۰ روپیه
همین؟ فقط ۵۰ تا؟
روپیه واسه مترو و ۵۰۰ تا واسه موتور؟ ۵۰
این دیگه چیه؟
کاوشالیا؟
به حرفش گوش نده
اون آدم کلاهبرداریه
تو برو، این بحث ادامه داره
من یه کم دیگه برمی‌گردم، باشه؟
مراقب خودت باش. چشم
یکم استراحت کن، باشه؟
روپیه ۵۰
فرزندم، اسم پدرت چیه؟
اهل کجایی؟
پدر
آب؟
ناامید نشو
خدایا، به لطف و کرمت
در پیشگاه تو تسلیمم
خدایا، به فضل تو
در پیشگاه تو سر فرود میارم
آقا، باز هم که اومدید؟
من ۲۰ نسخه از کتابتون رو نگه داشتم
حتی یه دونه‌اش هم فروش نرفته
خواهش می‌کنم، اینو نگه دارید
لطف بزرگی در حقم می‌کنید
در ضمن، اگه ممکنه، یه مقدار هم بیعانه بدید
آقا، الان دیگه دوره‌ی فیس‌بوک و توییتره
کسی کتاب هندی نمی‌خونه
توی چهار سال گذشته حتی یه جلد از «رِت سامادهی» هم فروش نرفته
وقتی ترجمه‌اش جایزه «بوکر» رو برد، به زور ۴ تا نسخه فروختیم
آقا پریتام، کِی اومدید؟
آدم‌شناس‌هایی مثل ایشون ممکنه یکی دو تا بخرن
«جیگری»
اسم خاصیه
مثل یه رفیقِ شفیق
همه‌اش رو بدید به من
همه‌اش رو؟ بله، واسه کادو
انگار بلیت بخت‌آزمایی‌ت برده
نمی‌دونی چه لطف بزرگی بهم کردی
سه ماه بود که حتی یه دونه هم نفروخته بودم
خیلی ممنونم
من دیگه برم
می‌خوای چیزی مثل «میر درد» بهت بدم؟
امروز صبح یه نفرو توی مترو دیدم
خیلی مضطرب بود و سخت نفس می‌کشید
خیسِ عرق شده بود
می‌تونی کتابی در این مورد بهم بدی؟
بزن به حسابم
خوش اومدی آبجی
خوش اومدی. من می‌گیرمش
داداش ابیرام واسه تولد ۲۵ سالگیِ آبجی، ۲۵ تا کادو بهش داد
داداش ابیرام خیلی آبجی رو دوست داره
چطوری می‌تونم از اینجا با اتوبوس برم بیمارستان؟
آبجی، اگه با اتوبوس بری دو سه ساعت طول می‌کشه
نااهار هم سرد می‌شه
اگه با مترو بری، زودتر می‌رسی
تخت رو خیس کرده
بعد از حموم، حوله‌ی خیس رو انداخته رو تخت و نمناکش کرده
که این‌طور
اگه ویدیوهای فیس‌بوکشون رو ببینی
«من لای گیسوانِ دلفریبِ تو ساکنم»
ولی اگه یه سرک بکشی توی خونه‌شون
«مثل سگ و گربه می‌مونن.»
آیدی فیس‌بوکِ من «چولبولی ایملی» هست
واسه شما چیه؟
واتس‌اپ هم نداری؟
یه زنگ بزنم و بیام
بگو ایرا، جانم
دلم خیلی واسه‌تون تنگ شده
سروصدا نکنید
اون
سوار مترو شدن داره خیلی سخت می‌شه
فقط موضوعِ دو هفته‌ست
تحمل کن، ایرا
چطوری بهت بگم؟
انگار که
بیا، کیرتی می‌خواد حرف بزنه
مامان؟
مامان، داره منو می‌ترسونه
کیرو، چطوری؟
مامان، تِجا لپاشو باد می‌کنه و مثل میمون منو می‌ترسونه
میمون‌ها که نازن، مگه نه؟
مامان، اصلاً هم ناز نیست
باید به رئیسم زنگ بزنم، بعداً بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
هزار تا حرف واسه گفتن داشتم
ولی بی‌تفاوتی‌ش مُهر سکوت زد به لبهام
حمله‌ی پانیک حسی شبیه به حمله‌ی قلبی داره
تپش قلب شدید
تنگیِ نفس، و خیسِ عرق شدنِ تمام بدن
کسایی که یه بار دچار پانیک می‌شن، مدام می‌ترسن که دوباره اتفاق بیفته
از هر چیزی که ممکنه باعث پانیک بشه دوری می‌کنن
مثل پله، آسانسور، پله‌برقی، قطار، هواپیما یا اتاق‌های در بسته
کلاً هر جایی که احتمالِ احساسِ خفگی توش باشه
سلام آقای کرمِ کتاب
امروز چی می‌خونی؟ هیچی، فقط یه کتاب شعر
نمی‌خوای بخوابی؟ فقط ۱۰ دقیقه‌ی دیگه
تو توی تمام این سال‌ها حتی به یه دونه کتاب هم دست نزدی
ولی توی این ۶ ماه گذشته، کارت شده فقط کتاب خوندن
واسه خوندن شعرِ شاعرهای کل دنیا وقت داری
جز من
باشه، تو هم شعر می‌خونی
بیا تیکی
من این کارِ بی‌خود رو ول می‌کنم
از این به بعد می‌خوام هر لحظه کنار تو باشم
این کادوی سالگردِ من به توئه
و از جرمِ نخوندنِ شعرهات تبرئه می‌شم
فکرِ ول کردنِ کارت رو هم نکن
اشکالی نداره اگه شعرهام رو نمی‌خونی
ولی آخه این‌قدر فیلم بازی کردن؟
تمومش کن
بیخیالِ اون لحنِ بنگلادشی! باشه، ببخشید
سلام، من پریتام هستم
انگار توی این شهر تازه‌وارد هستید؟
ببخشید که دیروز نتونستم باهاتون حرف بزنم، چون
جلوی آدم‌های جدید، یه کم دست‌وپام رو گم می‌کنم
ببخشید
منم همین‌طور
اسم من ایراواتیه
اسم خاصی دارید
ایراواتی
از قضا چند روز پیش داشتم نمایشنامه‌ای از «کالیداس» رو می‌خوندم
که توش اسم ملکه، ایراواتی بود
خب، شما اولین کسی هستید که اسمم رو درست تلفظ کردید
مردم منو صدا می‌زنن
آیرواتی
ایرواتی
اسم همسرم مریدولاست
بقیه بهش می‌گن مِرودولا، حتی یه بار یکی بهش گفت ماردولا
واسه منم تازگی داره
شش ماهه که دارم از مترو استفاده می‌کنم
راستی، این مترو خیلی امن و البته سریعه
بریم؟
همراهتون کاغذ دارید؟
کاغذ؟
مریدولا وقتی استرس داره این کار رو می‌کنه
امتحانش می‌کنید؟
این شعرِ کیه؟
شما شعر می‌گید؟
نه، فقط سرگرمی‌مه
هرچی به ذهنم بیاد می‌نویسم
پدرم خیلی خوب می‌نوشت
می‌تونم بخونمش؟
تازگی‌ها خیلی به شعر علاقه‌مند شدم، واسه همین
می‌تونم بخونمش؟
واقعاً؟
تا حالا چی‌ها خوندی؟
اخیراً داشتم «مِغادوتای» کالیداسا رو می‌خوندم
توی اون کتاب، یه اشتباه باعث تبعید یه نیمه‌خدا می‌شه
و اون نمی‌تونه دوری از همسرش رو تحمل کنه
توی عذابِ این جدایی، از ابرهای تیره التماس می‌کنه
که پیغامش رو به همسرش برسونن
ممنونم
حتی توی تنهایی هم، تنها نیستی
دور و برت رو نگاه کن، یه شعر داره پا‌به‌پات راه میاد
دستت رو دراز کن و دستش رو بگیر
اگه اضطراب یا صدای ضعیفِ ترس رو شنیدی
انگشتِ شعر رو بگیر و به راهت ادامه بده
وقتی ماهِ کامل دراومد، مکث کن و روش بنویس
واقعاً قشنگ می‌نویسی
ممنونم
رسیدیم به ایستگاه
به این زودی رسیدیم؟
اصلاً نفهمیدم چطور با حرف زدن گذشت
بریم؟
خب، مترو چطور بود؟
اصلاً نپرس
داشتم سوار قطار می‌شدم که
خیلی تشنه‌ام شد
یه مرد مهربون بهم آب داد
خوش‌تیپ بود؟
شوخی می‌کنم خاله جون
اگه همدم داشته باشی و هم‌صحبتی‌ت شیرین باشه
اون‌وقت همه‌ی مشکلاتت یادت می‌ره
دقیقاً
حالا که اومدی، همه‌ی غصه‌هام پر کشیدن
این مرواریدهای ساگودانه عالی‌ان
خب، من دیگه برم
عصر برمی‌گردم
باشه خاله جون
ممنون
بازم جاشو خیس کرد
خواهرِ ریایی، درسته؟
آره، از کجا می‌دونی؟
به خاطر «رادیو محله»، همون چاملیِ ورور جادو خودمون
ریا چطوره؟
الان خوبه، ممنون
ایشون پارتو هستن. سلام
الان خیلی عجله داریم، واسه همین باید بریم
ولی یه سر بیا پیشمون، با هم چای بخوریم
حتماً
بیا بریم سونالی
بله؟
آره، حالِ ریا خوبه
آره خاله، ریا حالش خوبه
باشه، بهت می‌گم
باشه
الو
داشتم سوار قطار می‌شدم که گوشیم زنگ خورد
هر روز همین موقع میای؟ آره
رأس ساعت ۸ صبح
همون واگن، همون صندلی
و ساعت ۶ عصر هم برگشت
واو، زمان‌بندی منم دقیقاً همینه
بریم؟
آره، آره، می‌تونیم این کار رو بکنیم
نه، می‌تونیم انجامش بدیم
هی
ببخشید بچه‌ها، منظورم شما نبودین
لطفاً ادامه بدین، ادامه بدین
خب، توی حیدرآباد چی‌ها دیدی؟
چیز خاصی از اینجا امتحان کردی؟
نه، هنوز نه
خواهرم چند روز دیگه زایمانشه، واسه همین درگیر اونم
حتی چای ایرانی هم نخوردی؟
این اصلاً منصفانه نیست
چای ایرانی خیلی خوبه ولی
خیلی دلتنگ قهوه‌ی فیلتری‌ام
زندگی بدون اون بی‌روحه
خواهرم دستگاه فیلتر نداره و بیمارستان هم فقط قهوه فوری داره
درست کردن یه قهوه‌ی فیلتری خوب خودش یه هنره
بعضی‌ها خیلی فشارش می‌دن و عصاره‌اش خوب در نمیاد
بعضی‌ها هم خیلی شُل می‌گیرن و قهوه کاملاً آبکی می‌شه
ولی عطرش
قطره‌قطره‌اش
کلِ این فرآیند مثل مدیتیشن می‌مونه
واو
طوری که این فرآیند رو توصیف کردی
واقعاً آدم حس می‌کنه یه هنره یا یه شعرِ قشنگ
حالا دیگه حتماً باید قهوه بخوریم
بیا پیاده شیم و یه قهوه بزنیم
یه روز دیگه
ریا حتماً برای ناهار منتظره
خودت گفتی که زندگی بدون قهوه فیلتری بی‌روحه
فقط پنج دقیقه طول می‌کشه، همین‌جاست
باشه
ممنونم
خیلی خوبه
حالا دیگه زندگی اون‌قدرها هم بی‌روح نیست؟
ای نگرانی
چرا نگران منی؟
گوش کن ای ترس
چرا دنبالم می‌کنی؟
با پشت سر گذاشتنِ کوچه‌ی دیروز، توی مسیر جدیدی قدم می‌ذارم
تا دنیای تازه‌ای پیدا کنم
صداها تازه‌ان
ای نگاه
چرا مدام به من زل می‌زنی؟
گوش کن ای زبان
چرا از من دلخوری؟
خودم رو متوقف می‌کنم
حقیقتم رو زبون نمیارم
دیگه حرف کسی رو قطع نمی‌کنم
عادت‌هام تازه‌ان
حالا که من نو شدم، تمام زندگیم از نو شده
حالا که من نو شدم، دوباره با زندگی رفیق شدم
با نگاهی به اعماقِ ذهنم
می‌خوام از امروز به بعد، چشم‌درچشم با خودم روبرو بشم
قدرت‌هام تازه‌ان
حالا که من نو شدم، تمام زندگیم از نو شده
حالا که من نو شدم، دوباره با زندگی رفیق شدم
حالا که من نو شدم، تمام زندگیم از نو شده
حالا که من نو شدم، دوباره با زندگی رفیق شدم
توی مکزیک، یه قبیله‌ای هست به اسم «هویچول»
اونجا موقع زایمان
شوهر رو بالای یه درخت می‌نشونن و یه طناب می‌بندن به... اونجاش
منظورت اینه که
اونجا؟
آره
و هرچی درد زایمان بیشتر می‌شه، زن طناب رو محکم‌تر می‌کشه
این کاملاً درسته
مردهایی که درد زن‌ها رو درک نمی‌کنن، حقشون همینه
راستی، کی این رو بهت گفته؟
یه جا خوندم
صحیح
امروز مثل قهرمان‌ها تیپ زدی؟
خبریه؟ هیچی
فقط یه جلسه مهم با مدیرهای ارشد دارم
خب، چطور شدم؟
دقیقاً مثل قهرمانِ من
زن و شوهری که طبقه بالای واحد ریا می‌شینن، دو رو دارن
توی خونه همش دعوا می‌کنن اما توی ریلزِ فیس‌بوک خیلی عاشق‌پیشه‌ان
فکر کنم ما همیشه چهره‌های زیادی داشتیم
یه چهره برای دنیا، یکی برای عزیزانمون و یکی هم برای خودمون
با وجود شبکه‌های اجتماعی، تمام این‌ها شدت گرفته
ما همیشه چهره‌ی واقعی‌مون رو از دنیا قایم می‌کنیم، مگه نه؟
قایمش می‌کنیم تا بقیه قضاوتمون نکنن
تا از نقاط ضعفمون علیه خودمون استفاده نکنن
می‌دونی یه قبیله توی «باستار» هست که
هیچ‌وقت کسی رو قضاوت یا نقد نمی‌کنن
هیچ حس حسادت یا بخلی ندارند
با حرف‌های من که حوصله‌ات سر نرفته، رفته؟
ببخشید
اصلاً، لطفاً ادامه بده
این کتاب
سال ۱۹۲۷، یه مبلغ مذهبی به اسم «وِری‌یر»
رفت دنبال ماموریتی تا این قبیله رو متمدن کنه
اما بعد از رفتن به اونجا دید که این مردم خودشون خیلی تکامل‌یافته‌ان
چیزهایی که می‌شه ازشون یاد گرفت خیلی بیشتر از چیزهاییه که می‌شه بهشون یاد داد
اونجا پیششون موندگار شد و به سبک اونا زندگی کرد
اونا یه سنتی دارن
آره، بهش می‌گن «گوتول»
توی این سنت، دخترها و پسرهایی که به سن ازدواج رسیدن، باید مدتی رو توی یه کلبه با هم بگذرونن
برای چند روز
در نتیجه، این آدم‌ها از لحاظ روحی و جسمی همدیگه رو بهتر می‌شناسن
واسه همینه که حسی مثل قضاوت، حسادت یا انتقاد ندارن
جسمی، روحی، از هر لحاظ؟ آره
پس اون‌وقت چه فرقی بین ما و حیوون‌ها هست؟
قوانینی که بزرگترهای ما برای جامعه وضع کردن، حساب‌شده بوده
ببین
قوانینی که بزرگترهای تو برای جامعه‌ات وضع کردن درسته
اما قوانینی که بزرگترهای اونا برای جامعه‌شون وضع کردن غلطه؟
منظورت چیه؟ منظورم اینه که
خیانت، حسادت، تظاهر
از نظر تو، این‌ها نشانه‌های یه جامعه‌ی متمدنه؟
این یه جور کوته‌فکریه، نه؟
یعنی داری می‌گی من کوته‌فکر و متظاهرم؟
پس حتی شعرهای منم الکی‌ان
و تمام تعریف‌هایی هم که کردی الکی بودن؟
اتفاقی افتاده ریا؟
باشه، تو بگو
شوهرِ شروتی همیشه باهاش خیلی خوب رفتار می‌کرد
اما پشت سرش با یکی دیگه رابطه داشت
به نظرت اون باید چیکار کنه؟
ریا، توی یه همچین موقعیتی، غصه‌ی مشکلات دنیا رو نخور
چطور می‌تونم نگران نباشم؟
اون صمیمی‌ترین دوستمه
این روزها نمی‌شه به هیچ‌کس اعتماد کرد
بجز تو
بجز من، آبرام و شوهرم اومش
بیا، بیا به آبرام زنگ بزنیم
الان توی آمریکا باید شب باشه
ببخشید آجی، امروز اصلاً حالم خوب نیست
حال منم از صبح گرفتست
بیا سریال مورد علاقه‌ت رو ببینیم
روشنش کن
بشین، بشین، بشین
خب، چه تصمیمی گرفتی؟
قربان، من از پسش بر نمیام
ببین
من دارم بازنشسته می‌شم
و می‌خوام تو مدیر بشی
اگه رد کنی
ناچاراً یکی دیگه جاتو می‌گیره، مگه نه؟
این به ضرر خودته
می‌دونم با تعامل با مشتری‌ها راحت نیستی
باید پیشرفت کنی
من برات کمکِ حرفه‌ای ترتیب دادم
ببین این کمکی می‌کنه یا نه
ممنون قربان، در موردش فکر می‌کنم
باشه
موفق باشی
هی، ساکت
شماها «اسکرام» (Scrum) بلدین؟
«اِجایل» (Agile) چی؟
من گواهینامه‌ی مدیریت اسکرام دارم
ساکت باشین
منظورت از «اسکام»...؟
آی احمق
اسکرامه، نه اسکام (لجن)
بابت دیروز معذرت می‌خوام
یه کم زیاده‌روی کردم
نه، مشکلی نیست
منم نباید اون قبیله رو قضاوت می‌کردم
تو هیچ‌کس رو قضاوت نمی‌کنی؟
من خودم کلی نقص دارم، چطور می‌تونم کسی رو قضاوت کنم؟
خودت رو قضاوت نمی‌کنی؟
اینم به نشونه‌ی عذرخواهی من
توی مدرسه داستان کوتاه می‌نوشتم
کتاب هم زیاد می‌خوندم
بعدش درگیر زندگی شدم و اون عادت رو از دست دادم
این روزها کی وقت داره؟
تو الان کلی وقت داری
و اون تعریف‌هایی که از شعرت کردم الکی نبود، از ته دل بود
ممنونم
انگار نویسنده‌ی کتاب بعضی خط‌ها رو فقط برای من نوشته
منم موقع خوندن شعرهای بعضی شاعرها همین حس رو دارم
اون مربی خرس و خودِ خرس باید از دنیا رفته باشن و یه جای دیگه ساکن شده باشن، نه؟
حتماً مُردن
به هر حال، دوری از عزیزان فرقی با مرگ نداره
کاش می‌تونستم نویسنده رو ببینم و بفهمم آخرش چی سرِ هردوشون اومد
سیگار می‌کشی؟
نه، قبلاً می‌کشیدم
اما چون دودش مریدولا رو اذیت می‌کرد، ترکش کردم
چرا؟
وقتی پدرم می‌خواست سیگار بکشه، همین کار رو می‌کرد
توی روزهای آخرش بهم نزدیک شدیم، با هم رفیق شدیم
حتی شعرش رو با من به اشتراک گذاشت
لحظات خیلی خاصی بود
چرا آدم‌ها تا لحظه‌ی آخر صبر می‌کنن تا حرف دلشون رو بزنن؟
منو ببخش، ایرا
ریا همیشه توی ریاضی شاگرد اول بود
من استعداد اون رو شناختم اما نتونستم هنرِ تو رو ببینم
یه رؤیا داشتم
که شعرهام سپیده‌ی صبح رو ببینن
اما در غروب زندگی
با دونستن اینکه شعرهایی که توی رگ‌هام جاری بودن
حالا روی انگشتای تو نشستن
خیالم راحته
موقع رفتن، چی جز این کلمات داشتم که بهت بدم؟
اما یه آرزو برام باقی مونده
که حتی بعد از من، به بافتن تارهای کلمات توی شعرهای خودت ادامه بدی
این شعر رو یه روز قبل از مرگش نوشت
اگه وقت بیشتری داشت، کی می‌دونه چندتا شعر دیگه می‌نوشت
و با من به اشتراک می‌گذاشت؟
حالا می‌فهمم چرا این‌قدر خوب می‌نویسی
نه، من فقط کلمات رو به هم قافیه می‌کنم
پدرم بود که واقعاً خوب می‌نوشت
کسی تاحالا شعرهات رو خونده؟
بعد از فوت پدرم، چند بار برای ریا و شوهرم خوندمشون
اما فکر نکنم خوششون اومده باشه
اصلاً درست گوش دادن؟ منظورم اینه که
وقتی کلمات از اعماق قلب بیرون میان
زمان می‌بره تا درک بشن
مریدولا هم می‌نویسه، اما به زبان بنگالی
تو به زبان هندی می‌نویسی، برای همین بیشتر باهات ارتباط برقرار کردم
سبکت خیلی منحصربه‌فرده
خیلی پراحساس، بی‌پرهیز و خالصه
من فقط برای دل خودم می‌نویسم
بله، این خیلی هم خوبه اما
چه عیبی داره که اون رو به بقیه هم منتقل کنی؟ مگه نه؟
مرگ سگی
چی؟ مرگ سگی یعنی چی؟
یعنی وقتی کسی می‌میره اما هیچ فامیل یا عزیزی کنارش نیست
مثل جنازه‌های بی‌صاحب می‌مونن، درسته؟
می‌دونی، یه جسد بی‌صاحب
خلاصه، چندتا شاعر هلندی پروژه‌ای به اسم «تدفین تنهایی» راه انداختن
اون‌ها یه شعر خاص می‌نویسن و بالای سر یه جسد بی‌صاحب می‌خونن
شعرهای تو هم می‌تونه به هزاران روح آرامش بده
اگه به هزاران نفر نه، حداقل به یک نفر می‌تونه آرامش بده
من از شعر چیزی سر در نمی‌ارم
اما تعریف و تمجیدهای اون یه کم ساختگی به نظر میاد
ساختگی؟
برای اولین بار تو زندگیم، حس می‌کنم انگار یکی داره حرفام رو می‌فهمه
انگار یکی داره ذهنم رو می‌خونه
می‌دونی، مریدولا جی هم شعر می‌نویسه
اون خیلی کامل و بی‌نقص به نظر میاد
تایی، تو
تو اصلاً از دنیا خبر نداری
بعضی آدم‌ها جلوی روت یه جورن و پشت سرت یه جور دیگه
راستی، چون تلفن رو جواب ندادی، اومش دادا به من زنگ زد
آره، داشتم
شب بهش زنگ می‌زنم
دیروز زنگ زدی؟
پریروز چی؟
عجیبه
چرا وقتی همه چیز داریم، باز هم دنبال خوشبختی جای دیگه می‌گردیم؟
تایی، مراقب باش
دلم می‌خواد برای یک بار هم که شده مراسم سوزوندن جسد رو ببینم. چی؟
وقتی پدرم فوت کرد، دلم می‌خواست خودم هیزم‌های مراسمش رو روشن کنم
بزرگترها نذاشتن اما
شوهرم پشتم ایستاد
چطور می‌تونستم با دستی که بهش غذا داده بودم، آتیش به هیزم‌هاش بزنم؟
حتی نتونستم برای آخرین بار ببینمش
بعضی زخم‌ها همیشه باقی می‌مونن
اون موقع ده سالم بود
و هر روز دعا می‌کردم که بمیره
اما وقتی مُرد و داشتم هیزم‌های مراسمش رو روشن می‌کردم، پشیمون شدم
باه خودم فکر کردم نکنه نفرین من باعث مرگش شده
مردم فکر می‌کنن دیوونه‌ام، برای همین
این رو به هیچ‌کس نگفتم
اما وقتی برای اولین بار باهات روبرو شدم
خیلی مضطرب بودم
حتی نمی‌تونستم نفس بکشم، انگار که
بهشون می‌گن حمله‌ی پانیک
تقریباً شبیه سکته قلبیه
توی یه کتاب خوندم
اضطراب و افسردگی چندتا نشانه‌ی مشترک دارن
تروماهای گذشته هم می‌تونه دلیلش باشه
این چیزیه که توی کتاب نوشته شده
شش سالم بود
که داشتم با پدرم با قطار سفر می‌کردم
پدرم برای خرید سیگار توی ایستگاه پیاده شد و
قطار شروع کرد به حرکت
اون سوار واگن آخری شد
تا وقتی به من برسه
پانزده دقیقه طول کشید
توی اون ۱۵ دقیقه، من جهنم رو تجربه کردم
این رو به خانواده‌ت یا دکتری گفتی؟
چرا؟
به این سادگی‌ها نیست که این حال رو با بقیه در میان بگذاری
بیا یه کاری کنیم
تو نقش ایراواتی رو بازی کن و من نقش جامعه رو
من ایراواتی باشم؟
مشکلت چیه ایرا؟
بعضی وقت‌ها فکرهای مزاحمی میاد سراغم، مثل تصادف قطار یا سقوط اتوبوس از روی پل
گاهی اوقات حملات پانیک بدون هیچ دلیلی سراغم میان
تو خیالاتی شدی ایرا
همه سفر می‌کنن
چرا فقط تو با این قضیه مشکل داری؟
داری نقش بازی می‌کنی تا جلب توجه کنی ایرا
قوی باش
اراده داشته باش. واو
چرا این ایده‌ی درخشان به ذهن خودم نرسیده بود؟
من که عمداً این کار رو نمی‌کنم چون از زجر کشیدن لذت می‌برم
موقع شروع حملات پانیک
یه شک توی ذهنم میاد
تپ ۷۲، تاپ ۷۲، یا تپ‌تاپ ۷۲؟
ببخشید
این اولین بار بود که خندیدی
ای خدای من
اونجا بارون می‌باره؟
نمی‌دونم شوهرم بچه‌ها رو از کلاس رقص برداشته یا نه
نکنه موقع برگشت خیس شده باشن
توی کتاب نوشته بود
به آرومی تا پنج شماره دم بگیرید
دو شماره نگهش دارید و به آرومی تا پنج شماره بازدم کنید
امتحانش کنیم؟
دم
یک، دو، سه، چهار، پنج
نگه دار، یک، دو
بازدم
یک، دو، سه، چهار، پنج
تمرکزت رو بذار روی لمس انگشتات
دم
یک، دو، سه، چهار، پنج
نگه دار، یک، دو
بازدم
یک، دو، سه، چهار، پنج
خب، من و تو در مورد بارون خیلی با هم فرق داریم
بارون، بارون... بیا، بیا بریم
همیشه سرت تو گوشیه؟
اون گوشی رو بذار کنار
یه ثانیه صبر کن
چی شده؟
بچه‌ها دارن زیر بارون بازی می‌کنن، بیا ما هم بریم
مامان، تو هم بیا. ببخشید، من باید برم
یه کار مهم پیش اومده
بعداً بهت زنگ می‌زنم
باشه، باشه
بیا تیکی، بیا، بیا
آسمون جایگاهش رو عوض کرد تا بیاد و با زمین دیدار کنه
- با کاروانی از قطره‌های آب... اگه سرما بخوری چی؟
- با یک کاروان، بارون رو آورد. بهای کمیه برای لحظات زیبا
بعضی وقت‌ها که بارون شروع می‌شه، من و مریدولا یواشکی می‌ریم روی پشت‌بوم و رقص بارون می‌کنیم
فوق‌العاده‌ست
داری بدون اینکه رقصم رو ببینی قضاوتم می‌کنی
پس طبق نظر تو، فقط هریتیک و تایگر می‌تونن برقصن، نه آدم‌هایی مثل من؟
کارهای بانک رو میاری خونه؟
مریدولا جی شاکی نمی‌شه؟
من وقت زیادی رو به خانواده‌م اختصاص می‌دم
خانواده‌ی من از نظر کارهای عجیب‌وغریب خیلی دیوونه‌ن
واقعاً؟
خب باید برام تعریف کنی
هر روز برای ما باید خاطره‌انگیز باشه
پیاده‌روی موقع طلوع خورشید، شام زیر نور ماه
خوردن اولین انبه‌ی فصل با کلی ذوق و شوق
من بانکی هستم، پس بهت می‌گم که این چیزها هزینه‌ای ندارن
و هر آخر هفته، من و بچه‌ها سعی می‌کنیم یه غذای جدید درست کنیم
از فرهنگ‌های کشورهای دیگه
گاهی موفق می‌شیم، گاهی نه، اما هر بار هیجانش همون‌قدره
واو
از کشورهای مختلف؟
خواهر بیچاره‌م به خاطر ویار صبحگاهی نمی‌تونه غذاهای معمولی بخوره
آره، تاحالا اسم غذایی به نام «گل فردوس» رو شنیدی؟
یا «کرسی میانه»؟
وقتی بهش می‌گن «دال»، خیلی معمولی به نظر میاد
اسم یه غذا باید این‌طوری باشه
اوایل ازدواجم
به زنم گفتم که دال رو خیلی خوب درست می‌کنه
همین
از اون موقع، هر روز بهم فقط دال می‌ده
و با باقی‌مونده‌ی دال، «راسام» درست می‌کنه
و بعدش، برنج با راسام
زندگی من شده فقط دال
خب، من دست‌پختم متوسطه
اما شوهرم با میل و رغبت می‌خوره
اعتراضی نمی‌کنه
مخصوصاً بیرون از خونه
جلوی غریبه‌ها
حالا دیگه آشپزی می‌کنی؟
دیوونگی مطالعه کردن کافی نبود؟
آشپزی من طرفدارهای زیادی داره
شاید یه دوست خاص وجود داره
بوی سوختنی میاد، نه؟
امروز توی اداره مهمونی ناهار داریم، برای همینه
حس می‌کنم انگار
پرزهای چشاییم بیدار شدن
وقتی یه چیز جدید رو مزه می‌کنیم
تازه اون موقع می‌فهمیم که تا حالا چه چیزهایی رو از دست داده بودیم
مریدولا خیلی خوش‌شانسه، نه؟
تولدت مبارک مامان
ممنون پسرم
زود بیا، وگرنه سوار قطار می‌شم و میام پیشت
بچه‌ی خاله (ریا) که به دنیا بیاد، من برمی‌گردم پیشتون، باشه؟
برای من یه خرگوش کوچولو بیار
و برای من یه توله‌سگ ملوس
حتماً، اما تولد کیه؟
باشه، گوشی رو بده به بابات. بابا مشغوله مامان
باشه، خداحافظ
بله، ممنونم
خونه همه چی مرتبه؟
بله
باشه، خداحافظ
تولدت رو خیلی تبریک می‌گم
ممنونم. ببخشید، اتفاقی شنیدم
اگه زودتر می‌دونستم، برات یه هدیه می‌گرفتم
بذار آخر هفته ببرمت یه گشتی توی حیدرآباد بزنیم
اگه مخالفتی نداری
پرنده‌ها پرواز کردن تا ماه و ستاره‌ها رو ببوسن
به کمک ابرها
مسیرها در پیچ‌ و خم این سفر به هم رسیدن
این نشانه‌ای از طرف خدا بود
این لحظات تازه دارن زندگی من رو پر می‌کنن
حالا قلبم شروع کرده به خندیدن
این لحظات تازه دارن زندگی من رو پر می‌کنن
حالا قلبم شروع کرده به خندیدن
با من همسفر شو
زیر سایه‌ی ماه
زیر بارون خیس
رودخانه‌ی قلبم در آرامش لبخند می‌زنه
آرزوهای ناگفته، تلاش‌های بی‌هوده
خواسته‌های ذهنم اشتیاقی رو شعله‌ور کرد
این لحظات تازه دارن زندگی من رو پر می‌کنن
حالا قلبم شروع کرده به خندیدن
این لحظات تازه دارن زندگی من رو پر می‌کنن
حالا قلبم شروع کرده به خندیدن
با من همسفر شو
بفرمایید، پریتام قربان
بفرمایید زنداداش. نه، ایشون
منو ببخشید
ایشون همون خانمی هستن که از قطار می‌ترسن، درسته؟
در مورد من چی بهش گفتی؟
هیچی
فقط ازش خواستم چندتا کتاب درباره حملات پانیک بهم معرفی کنه
اون کارشناس کتابه
وقتی برگردم خونه، یه کار پیدا می‌کنم
و شعرهای پدرم رو چاپ می‌کنم
قدیما وقتی خودش می‌خواست چاپشون کنه
پولش خرج مدرسه و دانشگاه و ازدواج ما شد
و بعد از اون هم هرچی پول خرد ذخیره کرده بود، خرج بیماریش شد
ایده‌ی خوبیه اما این روزها کی کتاب می‌خونه؟
آدم‌های کمی مثل تو پیدا می‌شن
بفرمایید قربان، این هم صورت‌حساب شما
اینجا نوشته ۲۰ درصد تخفیف داده می‌شه، درسته؟
خانم، اون برای مشتری‌های جدیده
خب، من مشتری جدیدم، پس اسمم رو توی صورت‌حساب بنویس
ببخشید، به خاطر اتوبوس یه کم دیر رسیدم
مشکلی نیست
آشوک جی، ایشون ایراواتی جی هستن، یکی از طرفدارهای پروپاقرص کتابتون
شما نویسنده‌ی کتاب «جیگری» هستید؟
آره
چی باید بهتون بگم آقا؟
کتاب فوق‌العاده‌ایه
لحن و زبونتون
توصیفات و بیان‌تون
اون کلمات
ممنونم
ولی کتابتون خواب رو از چشمام گرفت آقا
واقعاً؟ چرا؟
با فکر کردن به اینکه چه بلایی سر «خرس‌بان» و «خرس» اومد
فکر کردم بهتره این رو به عهده‌ی خواننده بذارم
راستی، پایان مدنظر شما چی بود؟
اینکه همه دور هم جمع بشن و به خوبی و خوشی زندگی کنن
تولدت مبارک
اون اولین مشتری من بود
غیرممکنه بهم زنگ بزنه و من نیام
ممنونم
خب، من دیگه می‌رم
خداحافظ
خوب شد که این تابلو رو اینجا نصب کردن
وگرنه، امروز می‌خواستم به زندگیم پایان بدم
اگه به خاطر این تابلو، حتی اگه هزاران نفر نه، فقط جون یک نفر هم نجات پیدا کنه، کافیه
زندگی آدم چقدر باید بی‌روح باشه که مجبورش کنه جون خودش رو بگیره
مردم لحظاتی قبل از خودکشی به چی فکر می‌کنن؟
اگه کالبد یه ماهی طلایی رو داشتم، توی اعماق این دریاچه غرق می‌شدم
تو مثل ماه بر سطح آب این دریاچه می‌تابیدی
و تاریکی خونه‌م رو روشن می‌کردی
شنا می‌کردی و می‌گفتی
که توی تنهایی این دریاچه
کاش کسی بود
که عاشقت باشه
من به ساحل می‌اومدم و باهات رفیق می‌شدم
و این ماهی طلایی، خلأ وجودت رو پر می‌کرد
و تو به آرامش می‌رسیدی
پیش خودت فکر می‌کردی
کاش توی این دریاچه یه ماهی طلایی بود
فکر نمی‌کردم منو بیاری اینجا
خودت گفتی که دوست داری یه مراسم تدفین رو ببینی
منم یه سری کار داشتم
بعد از این همه مدت اومدی، پسرم
اینجا بچه‌ها رو دفن می‌کنن
اونا رو نمی‌سوزونن
متأسفم
مالِ
چهار تا از صمیمی‌ترین دوستام
شش ماه پیش
توی یه تصادف خیلی بد
به پدر و مادر یکی‌شون قول داده بودم که
خاکسترش رو پخش کنم
ولی هیچ‌وقت جرئت نکردم برگردم اینجا
امروز تو با منی، پس
پدرم از قصد منو توی اون قطار جا نگذاشت
هیچ‌وقت نتونستم فراموشش کنم
آره، یه اشتباه بود
اما کیه که اشتباه نکنه؟
بله؟
حال ریا خوبه؟
بله
ریا؟
دکتر، همه‌چیز مرتبه؟
فعلاً همه‌چیز خوبه و تحت کنترله
یه هشدار کاذب بود
باید خیلی مراقبش باشید
لطفاً پیشش بمونید
قبلاً هم بهتون گفته بودم که یه نفر باید ۲۴ ساعته پیشش باشه، خب؟
لطفاً مراقبش باشید
خوبی؟
ببخشید ریا، گوشیم روی بی‌صدا بود
اومدی اینجا که مراقب من باشی یا اینکه با یه غریبه خوش‌گذرونی کنی؟
این چه حرفیه می‌زنی ریا؟
با اجازه خودت رفته بودم
باید بدونی که درد زایمان ممکنه هر لحظه شروع بشه
چی مهم‌تره؟
من که اینجام، یا اون که اونجاست؟
مزخرف نگو ریا
پس خودت هم جوری رفتار نکن که انگار دیوونه شدی
درست نیست کل کتاب رو فقط به خاطر اینکه از یکی دو صفحه‌اش خوشمون نیومده، دور بندازیم
ما اغلب رابطه‌ها رو بر اساس همون چند لحظه‌ی آخری که با هم بودیم به یاد می‌آریم
و اگه اون چند تا خاطره‌ی آخر تلخ باشن
تمام خاطرات قشنگی که تا اون موقع داشتیم فراموش می‌شن
و کل اون رابطه رو رد می‌کنیم
چطوری ایرا؟
چیزی شده؟
دلم خیلی برای خونه تنگ شده
فقط بحث چند روز دیگه است، ایرا
راستی، می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟ وقتی اینجا بودی هیچ‌وقت این حس رو نداشتم
ولی حالا که اینجا نیستی
توی هر کاری که انجام می‌دم جای خالیت رو حس می‌کنم
با خودم می‌گم اگه ایرا بود، این کار رو می‌کرد، اون کار رو می‌کرد
قهوه رو این‌جوری درست می‌کرد
خنده‌هاش، شیطنت‌هاش، شوخی‌هاش
همه‌جا تو رو می‌بینم ایرا
بچه‌ها هم دلشون برات تنگ شده
باهاشون حرف بزن
مامان، تجا خیلی اذیتم می‌کنه
مامان، کرتی هم خیلی اذیتم می‌کنه
ریا؟
منو ببخش، خواهر
واقعاً معذرت می‌خوام
فکر کردم تو هم منو ترک کردی
منظورت چیه «تو هم»...؟
ابهیرام تا دو روز دیگه می‌آد، مگه نه؟
نه
اون هیچ‌وقت نرفته بود
داره بهم خیانت می‌کنه
چی داری می‌گی ریا؟
چرا قبلاً چیزی بهم نگفتی؟
بذار بهش زنگ بزنم. نه
این کار رو نکن
بهش زنگ نزن
مراقب باش
من دیگه حتی نمی‌خوام ریختش رو ببینم. تو هم بهش زنگ نمی‌زنی
باشه
گریه نکن، باشه؟
گریه نکن ریا
گریه نکن، من پیشتم ریا
من هیچ کار اشتباهی نکردم
خودت می‌دونی چقدر دوستش داشتم. من کاری نکردم
چرا همیشه این اتفاق‌ها برای من می‌افته؟
گریه نکن ریا
می‌دونم چرا این بلاها سرم می‌آد
موقع مراسم ختم مامان و بابا
من هیچ کاری نکردم
حتی نیومدم ببینمشون
مدام دنبال کار و شغلم بودم
تو همه‌چیز رو راه انداختی
من هیچ کاری نکردم
تو اون موقع خیلی بچه‌ بودی ریا، چیکار می‌تونستی بکنی؟
من تنها نبودم
اومش باهام بود
اگه اون نبود، من نمی‌تونستم هیچ کاری بکنم
الان به خودت استرس نده ریا
قوی باش ریا
بیا
ریا؟ اون اینجا چیکار می‌کنه؟
ببرش بیرون. چرا آوردیش اینجا؟
برو، لطفاً
فقط از اینجا برو بیرون
برو! ریا، به حرفم گوش کن
بشین، بشین
آروم باش
می‌خواد یه چیزی بگه، پس به حرفش گوش کن
اگه اتفاقی افتاد، خودم بهش می‌گم بره
آروم باش
ریا
می‌دونم حتی بعد از شنیدن حرفام
هیچ‌وقت منو نمی‌بخشی
اما
دیگه هیچ‌وقت بهت دروغ نمی‌گم
من اون رابطه رو شروع کردم
اون هیچ‌وقت عکسی از شوهرش توی اینستاگرام نمی‌ذاشت، برای همین فکر کردم
که شاید شانسی داشته باشم
دروغ گفتم که توی زندگی‌مون مشکل داریم
این چه مزخرفاتیه؟
فقط از اینجا برو بیرون
این چه اراجیفیه داری اینجا به خورد من می‌دی؟
فقط گمشو بیرون، نمی‌خوام حقیقتِ تو رو بدونم
فقط برو بیرون مرد، از اینجا برو
فقط برو بیرون! برو، برو بیرون
فقط از اینجا برو بیرون! ریا، ریا
فقط گمشو! ریا، باشه
چرا آوردیش اینجا؟ آروم باش، آروم باش
فقط از اینجا برو! ریا، بشین
آروم باش. فقط گمشو
آروم باش ریا، بشین
بشین
مراقب باش
ریا، همه اشتباه می‌کنن
ولی این یه اشتباه بزرگه
پس، فکر کن و بعد تصمیم بگیر
هر تصمیمی بگیری من پشتتم
خواهر
دیگه نمی‌خوام دروغ بگم
کاری که کردم
درد زیادی به ریا دادم
فکر کردم اگه حقیقت رو بهش بگم، شاید دوباره بهم اعتماد کنه
ریا رو راضی کن، نه منو
چی شده، غمگین به نظر می‌رسی؟
دیشب یکم حالم گرفته بود
یه کتاب خوب خوندم و الان خیلی بهترم
توی این دو هفته‌ی گذشته
با اون «خرس» رفیق شدم
با قبایل بومی وقت گذروندم
حتی یه شاعر هلندی رو هم دیدم
ممنونم
همه‌اش به لطف کتاب‌هاست
رفاقت با کتاب‌ها لازمه، با آدما هم همین‌طور
مریدولا هم همین رو می‌گه
ولی چیکار می‌تونم بکنم؟
یکم طول می‌کشه تا بتونم با آدما حرف بزنم
تو که با من حرف زدی
با بقیه هم همین‌جوری حرف بزن
مسئول آی‌تی‌مون اومد، بیا بریم
بیا امروز با این مسئول آی‌تی حرف بزنیم
عمراً
چرا؟
فقط تو می‌تونی به من نصیحت کنی؟
نه، اصلاً این‌طور نیست
من باهاش حرف نمی‌زنم
بیا بریم
برو
باشه، می‌بینمت. فعلاً، می‌بینمت
چطور بود؟
آدم خوبی بود
اون‌قدری که فکر می‌کردم رو اعصاب نبود
فقط خیلی اهل حرف زدنه
خیلی حرف می‌زنه
ولی آدم بانمکیه
سه روز دیگه وقت زایمان ریا ست
به محض اینکه بچه به دنیا بیاد، برمی‌گردم
می‌تونم قبل از رفتنم یه بار مریدولا جی رو ببینم؟
البته اگه امکانش هست
بله
حتماً
فردا؟
تیکی از صبح مدام داره استفراغ می‌کنه
تیکی کیه؟
تیکی سگ‌مونه
خیلی دوست‌داشتنیه
یه شب داشتم از جشن سال نو برمی‌گشتم که با یه سگ تصادف کردم
فردا صبح که بیدار شدم و فهمیدم چی شده، برگشتم به همون محل
دیدم اون تیکی کوچولوی بامزه کنار بدن مادرش نشسته
از اون روز به بعد، تیکی شد عضوی از خانواده‌ی ما
شاید مریدولا رفته بازار
بیا تو
خونه‌ت واقعاً قشنگه
فکر نمی‌کردم این‌قدر پولدار باشی
نه، همه‌ی اینا یادگار پدربزرگمه
۱۹۴۷ بعد از تقسیم سال
پدربزرگم با دست خالی از «سِند» اومد و توی حیدرآباد ساکن شد
و همه‌چیز رو با تلاش خودش ساخت
من هیچ نقشی توی این نداشتم
تمام اعتبارِ نگهداری از اینجا مال مریدولاست
تو بشین، من برات آب بیارم
مریدولا جی برام یادداشت گذاشته
نوشته که
تیکی رو برده بیمارستان
راستش، اونم معذرت‌خواهی کرده ولی من باید معذرت بخوام
دیروز یهویی بهت گفتم و امروز هم همین‌طوری اومدم
نه، این چه حرفیه
همه تیکی رو دوست دارن
مریدولا کلی تماس بی‌پاسخ گذاشته، شاید زنگ زده بوده که همین رو بگه
اینا کی هستن؟
اینا همه‌شون هم‌سفران روح من هستن
توی این چند ماه اخیر خیلی بهم کمک کردن
اونا بهم شادی زیادی بخشیدن
از بین اینا، جز تاگور جی، هیچ‌کدوم رو نمی‌شناسم
اون چخوفه، او. هنری، تورگنیف
عبدالرحیم خان، دینکار جی
نیرالا جی، پانت جی، هاریوانش رای باچان جی
مایتلی شاران گوپت جی
غالب
ساحر لودهیانوی بزرگوار
مردولا جان خیلی زیباست
شما و مردولا جان چطور با هم آشنا شدید؟
ازدواجتون از روی عشق بود، نه؟ بله
چطور ازدواج کردید؟
یه ازدواج سنتی بود
اما سه ماه طول کشید تا عاشق بشیم
در واقع نود و شش روز. واو، حتی روزها رو هم یادتونه
پس حتماً یه داستان جالب پشتشه
راستش، رفته بودیم پیک‌نیک
و من برای اولین بار «کدهی» درست کردم
اشتباهی دو بار نمک ریختم
اول برای شوهرم کشیدم و اون بعد از اولین لقمه نزدیک بود بالا بیاره
قبل از اینکه بقیه بتونن بخورن، اون همه‌ی کدهی رو تموم کرد
اون روز باورم شد که اون توی هر سختی‌ای پشت منه
و اون باور تبدیل به عشق شد
بله، خب
اون اینجا قراره چیکار کنه؟
آره، قبلاً از توی خونه کار می‌کرد و مشکلی نبود ولی الان
اینجا کاری برای انجام دادن نیست
سونالی چطوره؟
اون خوبه
چه غافلگیری جالبی
برای یه سری کارهای اداری اومدم شعبه‌ی حیدرآباد
چند بار زنگ زدم که اینو بهت بگم
شاید گوشیم سایلنت بوده... ببخشید، رو بی‌صدا بود
بچه‌ها چطورن؟
همه خوبن
اینو نگاه کن
ببین چی برام آورده
راستی، یکی از دوستام تو رو توی کتاب‌فروشی دیده
با کسی بودی، برای همین نخواست مزاحمت بشه
آره، شوهرِ سونالی، پارتاو
تایی داشت خیلی حوصله‌ش سر می‌رفت، برای همین بهش گفتم بره چند تا کتاب بگیره
اونم با پارتاو رفت
می‌گفت اونجا کلی چونه می‌زدی
اون حتی با حقوق کمِ من، همه‌ی ما رو شاد نگه می‌داره
خب، دیگه باید برم
تازه اومدی که
چهار پنج ساعتی می‌شه که اینجام
و وقت قطارم هم رسیده
بریم یه فنجون قهوه بخوریم؟
آره، تایی یه جای عالی برای قهوه فیلتری می‌شناسه
ببرش اونجا
با اینکه از قطار بیزار بودی، اومدی اینجا و مراقب رِیا بودی
بهت افتخار می‌کنم
دیگه هیچ‌وقت نمی‌ذارم با چنین مشکلی روبرو بشی
دلم خیلی برات تنگ شده
یادم نمیاد آخرین بار کی با خیال راحت اینطوری قهوه خورده بودیم
بچه‌ها تنهان، وگرنه همین‌جا می‌موندم و
بهترین جاهای حیدرآباد رو بهت نشان می‌دادم
ممنونم
خب، دیگه باید برم
وقت قطارمه
خداحافظ
منم میام بدرقت. نه، نه
قهوه‌ت رو تموم کن و بعد برو
توی روزهای خیلی سختی حامی من بودی
ممنون
تولدت مبارک
ببخشید که اینقدر دیر تبریک می‌گم
چرا اون حرف رو زدی؟
من حقیقت رو می‌گفتم
تایی، اون از بین یک میلیون نفر تکه
ولی اگر اینطوری می‌فهمید، هر کسی شک می‌کرد
راستی، چرا ازش پنهان کردی؟
من همیشه عاشقش خواهم بود
همیشه
اما حس گناه چنگال‌هاش رو توی قلبم فرو می‌کنه
نفسم داره به شماره می‌افته
حالا مگه چی شده اگه چند لحظه رو با یه مرد دیگه گذروندم؟
چرا گلویم شروع کرده به سوختن؟
چرا احساس پشیمونی می‌کنم؟
دروغ‌هایی که با وجود بی‌گناهی‌ام گفتم
الان دارن وجودم رو می‌خورن
دوستیِ ما
کم‌کم داره بوی خیانت می‌ده
چرا هر روز میای اینجا؟ به خاطر بچه‌ام
ببین، من هیچی جز تو و بچه نمی‌خوام
خواهشمندم جلوم رو نگیر
بیا تو و بچه رو ببین
ممنونم
دیروز، حس عجیبی داشتم
شروع کردم به متنفر شدن از خودم
برای همین تصمیم گرفتم که
هر چی که هست، دیگه دروغ نگم
بعد از برگشتن به خونه، دیگه هیچ تماسی باهات نخواهم داشت
مطمئنم که شرایطم رو درک می‌کنی
رِیا حالش خوبه؟
دختره؟
بله
بابا رو نگاه کن
بابا رو ببین
کادو برای بچه‌هات
ممنونم
ببین، بهت گفتم که بعد از برگشتنم
دیگه باهات در تماس نخواهم بود
اما انگار الان
تصمیمت کاملاً درست بود
تا اینجا، رابطه‌ی ما یه رابطه‌ی زیبا بوده
بذار همین‌طور زیبا بمونه
همون‌طور که گفتی، بعد از امروز دیگه با هم تماسی نخواهیم داشت
برای اولین بار، پرتوهای خورشید پیشونی‌ام رو بوسید
و جایی برای خودش توی قلبم باز کرد
حالا قلبم روشن و نورانیه
حالا دیگه به هیچ نقابی نیاز ندارم
می‌خواستم یه چیزی بهت بگم
برای همه‌ی این‌ها، ازت ممنونم
بابت همه چیز ممنون
نمی‌دونستم اینقدر مشکل بزرگیه
تایی، تو
تو خیلی از من حمایت کردی ولی
متاسفم، من... رِیا، چرا داری معذرت‌خواهی می‌کنی؟
من هیچ‌وقت بهت نگفته بودم
نمی‌دونستم چطور... چی باید بهت بگم
آروم، می‌شنون
الان دیگه نه خجالت می‌کشم و نه ازش می‌ترسم
توی دو هفته‌ی گذشته حمله پانیک نداشتم، اما حتی اگه داشته باشم
دیگه از دکتر رفتن نمی‌ترسم
برای تو. این چیه رِیا؟
می‌دونی که اون از هدیه‌های گرون‌قیمت خوشش نمیاد
برای همین به اون نمی‌دمش
دارم به خواهرم می‌دمش
اشعار تو هم می‌تونه به هزاران روح آرامش بده
اگه به هزاران نفر نه، حداقل به یک نفر می‌تونه بده
الان برمی‌گردم
اما
این
پریتام جان؟
مردولا جان؟
تصمیم گرفته بودیم که دیگه هیچ‌وقت همدیگه رو نبینیم
روزی که برای اولین بار همدیگه رو دیدیم، سالگرد ازدواجم بود
می‌خواستم با پریدن جلوی قطار به زندگی‌ام پایان بدم
اما با دیدنِ زمین خوردنِ تو، دست‌هام به سمتت دراز شد
فکر خودکشی برای چند لحظه از سرم پرید
اولِ ازدواجمون، می‌خواستم بهترین شوهر و بهترین پدر باشم
اما یه شوهر و پدرِ خیلی معمولی از آب دراومدم
و وقتی همه رو از دست دادم، فهمیدم
چقدر بیشتر می‌تونستم بهشون عشق بدم
و چقدر بیشتر می‌تونستم ازشون عشق بگیرم
تو از گذشته‌ی من خبر نداشتی، برای همین
دنیایی ساختم که توی اون
همه‌ی نقص‌هام رو پاک کردم
حمله‌های پانیکِ تو، افسردگیِ من
پیوندی بین ما دو نفر شکل گرفته بود
درسته، دنیای جدیدم ساختگی بود
اما توش خوشحال بودم
خیلی خوشحال بودم
امروز با اومدنت به اینجا، این دنیای من رو نابود کردی
حالا کجا برم؟
متاسفم
فقط می‌خواستم اینو بهت بدم. چیز دیگه‌ای ازت نمی‌خوام
فقط تنهام بذار
خواهش می‌کنم برو
لطفاً بهم قول بده که
دیگه سعی نمی‌کنی خودکشی کنی
خوشبختی برای هر کسی یه تعریفی داره
برای پدرم توی آخرین روزهاش
یه شب خوابِ بدون درد بود
برای من، غلبه بر ترس از حمله‌های پانیک
برای اون دخترِ بنگالی، آرامش توی خونه‌اش
برای شوهرم، دال و برنجِ خونگی
برای رِیا، یه همراهِ قابل اعتماد
و برای پریتام
یه ذهنِ آرام
چی شده؟
چی شده؟ تب داری
نه، خوابم برده بود، سریع یه چیزی درست می‌کنم
تو استراحت کن
من بهترین آشپزم
حالا ببین و تماشا کن
بازم دال؟
دالِ بیچاره
هیچ‌کس قدرش رو نمی‌دونه
اگه بهش اسفناج اضافه کنی
می‌شه دالِ اسفناج
اگه بهش کره بزنی، می‌شه دال مکهانی
اگه بهش انبه اضافه کنی، می‌شه دالِ انبه
اما مسئله اینه که خیلی راحت به دست میاد
برای همینه که هیچ‌کس ارزش واقعی‌اش رو نمی‌دونه
خیلی خوبه
ممنونم
پاپی، پاپی
پاستا، پاستا، پاستا
خب، پاستا اومد
خوشمزه‌ست، نه؟
چطوره؟ عالیه
«پاندای بزرگ پرسید: چی مهم‌تره؟»
«مقصد؟»
«یا مسیر؟»
«اژدهای کوچولو گفت...»
«همسفر»
همسفرِ کی، مامان؟
ای دل، چرا چنین بی‌پناه و سرگردانی؟
یافتنِ راه حالا دشوار است، ای دل
نه دری هست و نه پنجره‌ای
ساختنِ یه خانه حالا سخته، ای دل
همسفرانی که کنارم بودن، یه جایی توی راه جدا شدن
رنگ‌های بی‌دغدغه‌ای که زندگی‌ام رو پر کرده بودن
یه جایی ناپدید شدن. مردولا
کی می‌دونه کجا رفتن
از دستم لغزید و رها شد
قلبم دوباره تکه‌تکه شد
چطور باید دلم رو آرام کنم؟
چطور این تکه‌های شکسته‌ی وجودم رو به هم وصل کنم؟
چطور دلم رو راضی کنم؟
ماهی که برای تو ساخته شده بود، که به خاطر تو روی زمین نشسته بود
رویایی که برای تو بافته شده بود، مردولا
گم شده است
سرگردان و رها می‌چرخه
همیشه سرت توی گوشیه
بیا دیگه، گوشیت رو بذار کنار. یه لحظه
چی شده؟ بچه‌ها دارن زیر بارون بازی می‌کنن
بیا ما هم بریم
چند بار بهت گفتم وقتی دارم با تلفن حرف می‌زنم بی‌دلیل مزاحمم نشو؟
خب، برنامه امروز چیه؟
پارتی سال نو رو کجا بگیریم؟
از دستم لغزید و رها شد
دوباره دلم شکست
چطور باید دلم رو مداوا کنم؟
چطور این تکه‌های شکسته‌ی وجودم رو به هم وصل کنم؟
چطور دلم رو راضی کنم؟
یه جور ترس بود یا یه مار سیاه
که مچ پاهام رو چسبیده بود
وقتی اولین بار دیدمت؟
پاهام داشت توی زمین فرو می‌رفت
تو دستم رو گرفتی و منو بیرون کشیدی
تو شونه‌ای شدی که بهش تکیه کنم
بهم آرامش دادی و دوباره حس کردم زنده‌ام
ترس‌هایی که با ناخن‌های بلندشان گلویم را می‌خراشیدند
تو بودی که سرِ آن مارها را زدی
شروع کردم به آزادانه نفس کشیدن
نه گذشته رو می‌دیدم و نه به آینده فکر می‌کردم
توی اون دو هفته‌ای که با تو بودم، یه زندگیِ کاملاً جدید رو تجربه کردم
فقط من بودم و تو
بعضی رابطه‌ها هستن که نه سن و سال می‌شناسن و نه اسمی دارن
اون‌ها فقط چند لحظه‌ هستن که باید زندگی‌شون کرد
ساریِ مامان خیلی بهت میاد
ممنونم
الان دیگه با ابهیرام همه چیز روبراهه؟
تا یه حدی بخشیدمش، اما
باید ببینیم چی می‌شه
سایشا
خیلی چیزها هست که باید بهت بگم
حتی نمی‌دونم از کجا شروع کنم
حس کردم مشکلی پیش اومده
اگه کاری از دستم برمی‌آد حتماً بهم بگو
وگرنه، لازم نیست چیزی بگی
ابیرام خیلی معذب به نظر می‌رسید
اگه من بفهمم
اونوقت اون بیشتر معذب می‌شه
می‌خوام برم دیدن یه دوست
با من بیا
نه ایرا، خیلی خسته‌ام
لطفاً، تو برو
می‌خواستم یه چیز دیگه هم بهت بگم
بعضی رابطه‌ها رو نمی‌شه با کلمات توصیف کرد
دلت نمی‌خواد ازشون بگذری
اما نگه داشتنشون غیرممکنه
خیلی وقت گذشته، شاید حالش خوب نباشه
آقا پریتام خونه هستن؟
نه، خونه رو فروخت و رفت
می‌دونید کجا رفته؟
نمی‌دونم
گاهی آدما مثل دو تا کشتی‌ان که تو دل شب از کنار هم رد می‌شن
که فقط یکی دو بار برحسب اتفاق با هم روبرو می‌شن
و دیگه هیچ‌وقت هم‌دیگه رو نمی‌بینن
آقا پریتام، بعد از این همه مدت اومدین
کجا غیبتون زده بود؟
همه‌چی روبراهه؟
بعد از مدت‌ها یه کتاب هندی حسابی گل کرده
خیلی‌ها دارن اینو می‌خرن
شعرهای پدرشه
مطمئنم این کتاب یه جوری به دستت می‌رسه
متاسفم که زیر قولم زدم و اومدم ببینمت
منو ببخش
ممکنه رابطه‌ای بین یه زن و مرد وجود داشته باشه
که بتونن بدون قضاوت، همه‌چی رو به هم بگن؟
بدون هیچ راز و دروغی
فقط شنیدنِ حرفای هم، درک همدیگه و در آرامش زندگی کردن
من کمک و دوستی تو رو از خوش‌شانسی خودم می‌دونم
و مطمئنم که تو هم به همین شکل به بقیه کمک می‌کنی
آره، ممکنه؛ اما فقط وقتی که از بندِ غمت رها بشی
یه دختربچه برای عروسکِ گم‌شدش گریه می‌کرد
کافکا بهش کمک کرد تا دنبالش بگرده
اما وقتی پیداش نکردن، روز بعد کافکا نامه‌ی عروسک رو برای اون دختر خوند
«گریه نکن.»
«من رفتم تا دنیا رو ببینم.»
«از سفرم برات می‌نویسم.»
کافکا مدام از نامه‌های هیجان‌انگیز اون عروسک براش می‌گفت
و اون دختربچه خوشحال شد
آخر سر، کافکا یه عروسک جدید و یه نامه‌ی آخر بهش داد
«سفر منو تغییر داده.»
وقتی دختر بزرگ شد
یه یادداشت مخفی داخلش پیدا کرد
هر چیزی که عاشقشی رو یه روز از دست می‌دی
اما در نهایت، عشق با یه شکل دیگه برمی‌گرده
حالا این داستان که «دورا»، دوستِ کافکا، تعریف کرده
واقعیت باشه یا خیال، چه فرقی می‌کنه؟
اگه خودکشی تنها راهیه که بتونی از این جهنم دردناک رها بشی
اونوقت من جلوی راهت رو نمی‌گیرم
اما با رفتنِ تو
بخشی از روح من هم می‌میره
همون خانمی که توی قطار دیدی
پاشو رفیق! بیدار شو مرد
به دلت قسم! حالا وقت پریدنته
پاشو رفیق! بیدار شو مرد
به دلت قسم! حالا وقت پریدنته
پاشو رفیق! بیدار شو مرد! (از خواب سنگینت)
به دلت قسم! حالا وقت پریدنته
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.