.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
‫زيرنويس از مهدي ‫shine021
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
‫ناکازاکی 1952
‫دوباره از رودخونه رد شیم...
‫خفه کردن بچه ها با طناب ‫کار آدم های دیوونه است.
‫'بچه سوم خفه شد تا مرد'
‫'بچه سوم خفه شد تا مرد.' ‫این خیلی نگران کننده است.
‫امیدوارم این مشکل ‫قبل از تولد حل بشه.
‫منم همینطور.
‫دوباره برنج؟
‫نه، ممنون.
‫این ترشی یه کم زیادی ‫شور نیست؟
‫واقعا؟ فکر می کنم اندازه است.
‫الان فقط بدنت نیست ‫که مشکل داره.
‫این لگد بود؟
‫هنوز نه. خیلی زوده.
‫اوه، دیرم شد.
‫راستی، پدرم ممکنه ‫هفته دیگه از فوکوئوکا بیاد.
‫چی؟ اون می خواد بیاد اینجا؟
‫می خواد با ما زندگی کنه؟
‫آره، فکر کنم.
‫چرا این دفعه؟
‫نمی دونم.
‫یه چیزایی درباره تعمیر ‫خونه قدیمی خانوادگیمون گفت.
‫اون باید بدونه که من این روزا ‫خیلی سرم تو کار شلوغه.
‫پس لطفا اتاق مهمون رو ‫آماده کن.
‫اون باید تو این موقع شلوغ بیاد...
‫'نکاتی درباره مد از ستاره های ‫پرده نقره ای'
‫اوه ببین، یه 'دوست' از ‫آمریکا هست.
‫اون موفق شد یکی دیگه رو ‫تور کنه...
‫اینجوری لباس های زننده ‫پوشیده.
‫'آمریکایی' چیه؟
‫لازم نیست بدونی. برو مدرسه.
‫فقط خفه شو و زود برو.
‫منظـــــره‏ی تپــــه‏ی رنــــگ پریـــده
‫انگلستان سال 1982
‫1982 انگلستان ‫'در حال انجام پیشنهاد'
‫من عکس های زیادی ازت ‫تو ناکازاکی ندیدم.
‫خیلی جوون به نظر میای.
‫وقتی داشتم یه سری جعبه رو ‫مرتب می کردم پیداش کردم.
‫قصد نداشتم منتشرش کنم.
‫تصور اینکه تو اینجارو بفروشی ‫عجیبه.
‫منظورم این نیست که زیاد ‫اینجا میای.
‫با این حال، این خونه پر از ‫خاطره است.
‫ممنون.
‫کی اسباب کشی می کنی؟
‫اونا امیدوارن ماه دیگه ‫بازسازی رو شروع کنن.
‫تو هنوز شروع به جمع کردن ‫وسایلت نکردی!
‫- آماده ای؟ ‫- من خوب میشم.
‫به هر حال، من قصد دارم ‫بیشترشو بندازم دور.
‫مطمئنی می خوای تو اتاق کار ‫پدر بخوابی؟
‫میتونی از اتاق قدیمیت استفاده کنی، ‫فقط یکم مرتبش کنم.
‫نه، اشکالی نداره. ‫اتفاقا، من ترجیح میدم اینجا بخوابم.
‫باید یه چیزی بنویسم...
‫به هرحال، نمیتونم تو اون اتاق ‫درست حسابی ریلکس کنم.
‫دیگه از اتاقت خوشت نمیاد؟
‫مسئله این نیست. ‫دلیلش اینه که روبروی اتاق 'Keiko' هست.
‫خب، شاید این آخرین باری باشه ‫که اینجا میمونی،
‫پس میتونی هرجا که دوست داری بخوابی.
‫وقتی بچه بودیم، مامان همیشه ‫بعد از هر رسیتال پیانو اینو ‫برامون درست میکرد.
‫الان دیگه ازش پول زیادی در نمیارم.
‫واقعا؟
‫نظرت چیه؟
‫خوبه.
‫همیشه 'Keiko' بود که جام میبرد.
‫و تو قهر میکردی و همه پای چوپان ‫رو میخوردی.
‫یه چیز خاصی تو پای چوپان تو هست.
‫البته که میتونی تو لندن هم پیداش کنی.
‫ولی اون یکی نیست.
‫'بازسازی ناکازاکی'
‫'به اتسوکو اوگاتا'
‫'به اتسوکو اوگاتا' ۶۱ با ویراستارش ‫صحبت کردم. بهش گفتم الان داری ‫رو چی کار میکنی.
‫با ویراستارش صحبت کردم. بهش گفتم ‫الان داری رو چی کار میکنی.
‫اون خیلی مشتاقه.
‫- هیروشیما الان خیلی مورد توجه است. ‫- ناکازاکی.
‫باشه، ببخشید. البته. ناکازاکی.
‫گوش کن، این میتونه یه فرصت ‫بزرگ برات باشه.
‫اون از نوشته های معمولی 'Greenham' ‫تو خیلی خوشش میاد.
‫فکر میکنم تو بهترین کسی هستی ‫که میتونی اینو بنویسی،
‫از دیدگاه شخصی خودت.
‫چرا با مادرت صحبت نمیکنی و ‫ببینی چی میگه؟
‫این درباره جاییه که ازش اومدی. ‫این درباره میراثته.
‫ازش فرار نکن.
‫درسته. چون منم که جرات روبرو ‫شدن با واقعیت رو ندارم.
‫ها.
‫منظورم اینه که، زنت رو ول کردی؟
‫چون من بودم که ترک تحصیل کردم.
‫گوش کن، من هیچوقت بهت نگفتم ‫که ترک تحصیل کنی، درسته؟
‫و من بهت نگفتم زنت رو ول کنی. ‫ولی تو گفتی که این کارو میکنی.
‫میدونی چقدر دوستت دارم. ولی...
‫قبلا هم بهت گفتم، الان وقتش نیست.
‫به هرحال، باید رو کارت تمرکز کنی.
‫خب، آخر هفته میای اینجا با من و ‫مامان گپ بزنیم؟
‫نمیتونم.
‫میدونی که، باید آخر هفته رو با ‫دخترم بگذرونم.
‫با اینکه قول داده بودی. فکر کنم ‫معلوم شد که جدی نبودی.
‫گوش کن. باید برم. ببخشید.
‫بعد از اینکه یه چیزی نوشتی، بفرستش.
‫لازم نیست یه محصول تموم شده باشه.
‫از زمان تصمیمی که تظاهرکنندگان ‫در فوریه امسال گرفتند،
‫اینکه معترضان در 'Greenham Common' ‫فقط زن ها را درگیر میکنند،
‫تعداد شرکت‌کننده‌ها هر روز ‫داره بیشتر می‌شه...
‫و حالا پایگاه نظامی آمریکا ‫محاصره شده
‫توسط بیشتر از بیست هزار زن.
‫با اینکه این جنبش به عنوان ‫اعتراضی شروع شد
‫نگرانی‌های پلیس داره بیشتر می‌شه.
‫که این فرصتی بشه برای ‫توسعه بیشتر...
‫خب، پس بیا غذا بخوریم، باشه؟
‫برای من نه.
‫قیافه‌ش خوبه.
‫اوضاع لندن چطوره؟
‫همون همیشگیه.
‫خوندم که نرخ بیکاری هنوز بالاست. ‫درست غذا می‌خوری، نه؟
‫فقط چون یه نویسنده معمولی‌ام، ‫دلیل نمی‌شه گرسنه بمونم، مامان.
‫راستی، مقاله‌تو تو روزنامه خوندم.
‫مال من؟
‫می‌دونی، مقاله‌ای که درباره ‫اون زن‌ها نوشتی؟
‫که تو 'گرینهام' تحصن کردن.
‫یکم دیگه نمک می‌خوام.
‫باورم نمی‌شه اونو دیدی.
‫اون فقط یه مقاله برای روزنامه ‫محلی بود. و مال فوریه بود، نه؟
‫خب؟
‫چی؟
‫خوندی‌ش؟ برام جالبه بدونم ‫نظرت درباره 'گرینهام' چیه.
‫'گرینهام' خیلی نزدیکه. ‫چرا یه سر نمی‌زنی؟
‫من سرم شلوغه با مصاحبه کردن ‫و نوشتن گزارش.
‫یه دوست از دانشگاه دارم که تو ‫یه انتشارات کار می‌کنه.
‫ازم خواستن درباره خاطرات ‫خانوادگیم تو 'ناکازاکی' بنویسم.
‫ولی تو که چیزی درباره ‫'ناکازاکی' نمی‌دونی.
‫پس، این یه فرصت خوبه که ازت ‫بپرسم.
‫تو هیچ‌وقت بهم نگفتی چرا رفتی.
‫کی دلش می‌خواد یه همچین چیزی ‫رو بخونه؟
‫همه! الان وقتشه که مردم رو از ‫این چیزا باخبر کنی.
‫'گرینهام' و 'ناکازاکی' خیلی با هم ‫فرق دارن.
‫ببخشید. بیدارت کردم؟
‫نه، این‌طور نیست.
‫رو کاناپه خوابیدی؟
‫این‌جوری راحت‌تر می‌خوابم.
‫این اواخر زیاد کابوس می‌بینم.
‫چه جور کابوس‌هایی؟
‫فقط کابوس.
‫- درباره 'کیکو'؟ - نه.
‫نه.
‫خب، چیه؟
‫فقط کابوس. مهم نیست درباره چی باشه.
‫مامان، چرا تصمیم گرفتی این خونه ‫رو بفروشی؟
‫برای یه نفر خیلی بزرگه.
‫این‌جوری، می‌تونم یه پولی ‫برات بذارم.
‫من به اون پول احتیاج ندارم.
‫داشتنش ضرر نداره.
‫فکر می‌کنی من اونجا باشم؟ ‫تو مراسم خاکسپاری 'کیکو'.
‫نه، من این کارو نکردم.
‫فکرشم نمی‌کردم بیای.
‫دیگه قیافه‌اش درست یادم نیست.
‫فقط همینه که یادمه.
‫هروقت می‌دیدمش، خیلی ناراحت ‫ می‌شدم.
‫منظورم اینه که، اون تنها ‫ خاطره‌ایه که ازش دارم.
‫شما باید بفهمید.
‫وقتی رسیدیم اینجا، وضعیت ‫ کیکو سخت بود.
‫واستا!.
‫میشه از زندگی قبلی‌تون ‫ برامون بگید؟ تو ناکازاکی؟
‫باید بشنوم تا وقتی این خونه ‫ رو داریم.
‫خواب زنی رو دیدم که وقتی ‫ تو ناکازاکی زندگی می‌کردم ‫ می‌شناختم.
‫اون و دختر کوچولوش.
‫یه لحظه صبر کن.
‫خیلی قبل‌تر از اینکه پدرتو ‫ ببینم.
‫من کیکو رو حامله بودم.
‫'طعم چای سبز روی برنج' ‫ 'ایکی‌رو'
‫'طعم چای سبز روی برنج' ‫ 'ایکی‌رو' اون موقع جنگ کره بود،
‫برای همین سربازای آمریکایی ‫ زیادی اون دور و بر بودن،
‫ولی اوضاع تو ناکازاکی خیلی ‫ آروم‌تر بود.
‫حس می‌کردم همه‌چی داره ‫ عوض میشه.
‫'نذار بچه‌ات تنها بره بیرون'.
‫این گربه کثیفه.
‫اینقدر ارزونه که مامانت.
‫- نشونش بده! - برای یه گربه ‫ آمریکایی، خیلی کثیفه.
‫یی‌یو!
‫فرار کن! گاز می‌گیره!
‫حالت خوبه؟
‫مدرسه نمیری؟
‫این گربه بچه‌دار میشه.
‫آه، واقعا؟
‫چه خوب.
‫بچه گربه می‌خوای؟
‫ممنون. فکر می‌کنم.
‫ولی مطمئنم یه خانواده خوب ‫ ممکنه اونا رو به فرزندی ‫ قبول کنه.
‫یه خانومی که می‌شناسم گفت ‫ یکیشو می‌خواد.
‫واقعا؟ اون خانوم کجا زندگی ‫ می‌کنه؟
‫اون طرف رودخونه.
‫ولی اون طرف رودخونه کسی ‫ زندگی نمی‌کنه.
‫فقط درختا اونجا رشد می‌کنن.
‫اون خانوم گفت منو با خودش ‫ می‌بره خونه.
‫به من دست نزن!
‫خب... کجا زندگی می‌کنی؟
‫حالت چطوره؟
‫این دختره نزدیک پل دعوا ‫ می‌کرد.
‫با چندتا پسر.
‫تا حالا ندیدی بچه‌ها دعوا کنن؟
‫ولی با توجه به اون جنایت‌های ‫ وحشتناک، باید مراقب باشه...
‫چه همسایه خوبی هستی.
‫گفت یه خانوم ازش مراقبت ‫ می‌کنه.
‫اما، اون طرف رودخونه...
‫جدی نگیرش.
‫ما اینجا کسی رو نمیشناسیم.
‫ماریکو همه رو از خودش درآورده.
‫وقتی مادر میشی، باید عادت کنی.
‫آهان...
‫انگار من فضولی کردم. ببخشید.
‫همین که فهمیدی.
‫اهل کجایی؟
‫من تو اون مجتمع زندگی می‌کنم.
‫من اتسوکو اوگاتا هستم.
‫اتسوکو.
‫چای میخوری؟ بفرمایید تو.
‫اون گربه کثیف رو نیار تو.
‫اون دختر احمق خودش آوردش.
‫تو اهل توکیو هستی؟
‫لهجه‌ات رو متوجه شدم.
‫آره، ولی حومه شهر.
‫تازه به اینجا اومدی؟
‫نه واقعا. از قبل جنگ اینجام.
‫من نزدیک شیرویاما بودم.
‫شیرویاما...؟
‫یه مدت اوضاع سخت بود.
‫مجبور بودم هر کاری بکنم.
‫اون موقع باهاش آشنا شدی؟
‫با کی؟
‫دوستت.
‫میدونی...
‫تو منو اشتباه گرفتی، اتسوکو.
‫من با فرانک، 'دوست'م،
‫تو پایگاه ترجمه میکردم.
‫ببخشید، منظورم اینه که...
‫اشکالی نداره، عادت کردم.
‫میخوایم به زودی بریم آمریکا.
‫آمریکا؟
‫آره، آمریکا.
‫نکنه تا حالا اسمشو نشنیدی.
‫اونجا میخوای چیکار کنی؟
‫میخوام چیکار کنم؟
‫هر کاری دلم بخواد میکنم.
‫اینجا مثل بهشته.
‫ماریکو هم یه کار خوب پیدا میکنه.
‫شاید یه ستاره سینما بشه.
‫عالی به نظر میرسه.
‫'عالی به نظر میرسه.'
‫انگار داری فاصله میگیری.
‫راستش، یه لطفی میخوام.
‫اتسوکو، من به پول نیاز دارم.
‫خب، اما...
‫پس اندازم خیلی کمه...
‫راحت میشه سرت کلاه گذاشت. ‫من ازت نخواستم بهم پول قرض بدی.
‫فقط امیدوارم بتونی کمکم کنی ‫یه کار پیدا کنم.
‫بیا تو.
‫غافلگیرم کردی. ‫اتاق مهمان هنوز آماده نیست...
‫اوه نه، نگران من نباش.
‫یه چایی درست می کنم. ‫آقای مدیر، لطفا کیفتون رو بذارید
‫منو 'آقای مدیر' صدا نکنید. ‫من الان فقط یه بازنشسته پیرم.
‫ببخشید. عادت کردم.
‫با این حال،
‫صدا کردنت 'پدر شوهر' ‫درست نیست.
‫پس نکن. منو... ‫آقای 'اوگاتا' صدا کن.
‫'اتسوکو'، دیگه موسیقی درس نمیدی؟
‫الان نه.
‫واقعا؟ باید اعتراف کنم، ‫به نظر هدر رفت میاد.
‫تنها کاری که می تونم انجام بدم ‫اینه که یه کم ویولن بزنم.
‫من فقط به لطف شما معلم شدم.
‫درست نیست. تو معلم خوبی بودی. ‫خیلی خوب.
‫ما منتظر اومدنت ‫تو هفته آینده هستیم.
‫هفته تجدید دیدار کلاست، گفتم.
‫تجدید دیدار کلاس من ‫جمعه آینده برگزار میشه.
‫تو همیشه اینجا خوش اومدی،
‫اما من روزهای متوالی اضافه کاری ‫می کنم، بنابراین از اینکه اینجا نیستم
‫این منم که سرزده اومدم. ‫نگران نباش.
‫سعی می کنم مرخصی بگیرم.
‫آره، خوب به نظر میاد. ‫اما گوش کن، اگه کار داری، منو
‫نه، حداقل باید یکشنبه رو ‫تعطیل باشم.
‫تو درست وقتی که سرم شلوغه ‫با من تماس می گیری. متاسفم.
‫آیا از معلم های قدیمی تون هم ‫به تجدید دیدار دعوت شده؟
‫خب... مطمئن نیستم.
‫دانش آموزان امروزی به راحتی ‫کسایی که بهشون درس دادن رو
‫درسته. کاملا حق با شماست.
‫عجیبه، چند روز پیش،
‫یه مجله تو یه کتابخونه تو ‫'فوکوئوکا' پیدا کردم.
‫فکر کنم 'خلاصه آموزش جدید' ‫بود.
‫بعد متوجه شدم،
‫دوستت، 'شیگئو ماتسودا'، ‫یه مقاله براش نوشته.
‫'ماتسودا'؟
‫می دونی، اون معلم دبیرستان شد.
‫اوه، درسته... الان یادم اومد.
‫مسئله اینه که، شوکه شدم. ‫مقاله اش اسم منو آورده بود.
‫نمی دونستم که من یه چهره ‫خیلی معروفی هستم.
‫تو 'ناکازاکی'،
‫مردم هنوز تو رو یادشون هست. ‫خیلی ها تو رو یادشون هست.
‫مقاله اش کاملا تکان دهنده بود.
‫اگه اشتباه نکنم، 'ماتسودا' ‫متهم کرد که
‫اخراج من از مدرسه ‫یه چیز طبیعی بود.
‫این همه اش نیست.
‫اون حتی پیشنهاد داد که من ‫بلافاصله بعد از پایان جنگ
‫آیا این واقعا همون 'ماتسودا' ‫هست که می شناسیم؟
‫شکی نیست. اون تو دبیرستان ‫'کوریاما' درس میده.
‫تو دورهمی یه چیزی میگم.
‫ببخشید، یکم باید استراحت کنم.
‫وگرنه بیشتر میخوابم.
‫اوه، آره. حتما.
‫وقت خوابه.
‫'خلاصه آموزش جدید: آموزش ‫نظامی گری...'
‫سلام.
‫امروز صبح،
‫فکر کنم حس کردم یه کم تکون خورد.
‫واقعا؟
‫من مطمئنم سالمه.
‫آره.
‫ولی،
‫اون روز،
‫خوشحالم که وقتی بمب منفجر شد ‫تو مدرسه ابتدایی 'شیرویاما' نبودی.
‫میگن اشعه برای جنین هم خوب نیست.
‫آقای 'اوگاتا'، میخوای بری بیرون؟
‫وای خدای من. عالیه.
‫فقط باقیمونده غذا کافی نیست.
‫راستش رو بخوای،
‫منتظر بودم بگی برام ناهار میاری.
‫این اداها همیشه جواب نمیده، میدونی.
‫خوش شانسی. حالم خوبه.
‫اون املتی که درست میکنی اسمش چیه؟
‫املت.
‫یه 'املت'. باید یاد بدی چطوری ‫درستش کنم.
‫سخته؟
‫خیلی سخته.
‫یادگرفتنش تو این سن و سال شاید ‫غیرممکن باشه.
‫باشه، من اصرار دارم که یادم بدی.
‫صبر کن، منظورت از 'تو این سن ‫و سال' چیه؟
‫میخوای آشپز بشی حالا؟
‫راستش، جدیدا دارم ارزش آشپزی ‫رو میفهمم.
‫یه هنره.
‫رقیب هنر نقاشی و شعره. ‫واقعا هنرمندانه است.
‫وقتی یاد گرفتی چطوری درستش کنی، ‫دیگه به عنوان یه هنر بهش نگاه ‫نمیکنی.
‫'جیرو' باهات خوب رفتار میکنه؟
‫آره، میکنه.
‫پس حتما خوشحالی.
‫خیلی خوشحالم.
‫بفرمایید.
‫سلام.
‫- 'ساچیکو'، ظرفا رو بشور. ‫- باشه.
‫ببخشید که منتظرتون گذاشتم!
‫منم معذرت میخوام که مزاحمتون ‫شدم وقتی سرتون شلوغه.
‫حالش خوبه؟
‫آره، حالش خوب میشه.
‫یادم انداختی. مطمئنم اهل توکیو بود،
‫ولی اینجا هم در معرض بمب قرار گرفت.
‫ساچیکو خودش بهت گفت؟
‫فقط با دیدن جاش میشه فهمید.
‫فکر کنم اونم...
‫روزای سختی رو گذرونده.
‫اوه!
‫گربه‌ات زایمان کرد؟ چه خبر خوبی.
‫خانم فوجیوارا، قبض مشروب فروشی.
‫وای، یادم رفت! اومدن واسه وصول!
‫ماریکو، بیا غذا رو از پشت بیاریم.
‫خوش اومدی، اتسوکو.
‫خسته نباشی. کارت چطوره؟
‫کارش؟ چطوری...؟
‫اتسوکو، کار تو اودون جالبه.
‫کی فکرشو میکرد اینجا میز تمیز کنم؟
‫چی شده؟!
‫منو اذیت کردی... معذرت بخواه!
‫اینجوری نگام نکن!
‫من واقعا متاسفم!
‫ماریکو داره چیکار میکنه؟!
‫داره چیکار میکنه؟!
‫اون بچه نودل منو زد زمین!
‫من واقعا معذرت میخوام!
‫واقعا، ماریکو؟
‫الان یه کاسه جدید برات میارم!
‫زود باش! تعظیم کن و معذرت بخواه!
‫من واقعا متاسفم.
‫نذار اون بچه غذا رو ببره بیرون.
‫حتما.
‫اگه تشعشعاتش به ما سرایت کنه چی؟!
‫دختره از خود راضی!
‫به آشغالایی مثل تو سرویس نمیدم.
‫هی!
‫برگرد، بچه پررو!
‫مایا!
‫- خیلی متاسفم! - گمشو بابا!
‫دیگه هیچوقت برنمیگردم!
‫ساچیکو دوستت بود؟
‫من دوست زیاد ندارم اینجا...
‫آره، خوشحال شدم باهاش آشنا شدم...
‫ولی هیچوقت نفهمیدمش.
‫این به رفتنت از ناکازاکی ربط داره؟
‫این فقط یه خوابه.
‫بعد از تصمیم به فروش خونه...
‫بعد یه مدت یاد ساچیکو افتادم.
‫همین.
‫...بعد از یه مدت طولانی.
‫'فکر میکنی حامله‌ای، کی مطمئن میشی؟'
‫- سلام، چطوری؟ - خیلی خوبم.
‫نمیشه یکم آرومتر راه بری، نیکی؟!
‫چرا؟!
‫چرا؟ چون می‌خوام از این ‫پیاده‌روی‌ها لذت ببرم.
‫تو اینجا بزرگ شدی.
‫ولی تو قدر زیبایی روستا ‫رو نمی‌دونی، درسته؟
‫اینجا روستا نیست. فقط محل ‫زندگی آدمای پولداره.
‫خانم شرینگهام!
‫فکر کردم خودتی. حالت ‫چطوره؟
‫خانم واترز! خیلی خوشحالم ‫بعد از این همه مدت می‌بینمتون.
‫سلام، کیکو.
‫از دیدنت اینجا خوشحالم!
‫نه، این دختر کوچیکم، نیکیه.
‫اوه، ببخشید. آره، نیکی، ‫البته.
‫تو هم بزرگ شدی.
‫سلام، خانم واترز.
‫این روزا چطوری؟
‫- من؟ من لندن‌ام. - ‫اوه، چه عالی.
‫هنوزم پیگیر موسیقی‌ات هستی؟
‫نه، خیلی وقته به پیانو ‫دست نزدم.
‫چه حیف. تو لندن چیکار ‫می‌کنی؟ درس می‌خونی؟
‫کار خاصی نمی‌کنم. فقط ‫اونجا زندگی می‌کنم.
‫اونجا زندگی می‌کنی؟ ولی ‫تو دانشگاه درس می‌خونی؟
‫- من انصراف دادم. - ‫اوه، واقعاً؟
‫چه حیف، بعد از این همه ‫زحمتی که کشیدی.
‫کیکو چطوره؟ حالش خوبه؟
‫- اوه، کیکو... - ‫کیکو منچستره.
‫اوه، چه عالی. منچستر هم ‫خوبه. اینطوری شنیدم.
‫هنوزم پیانو می‌زنه؟
‫فکر کنم آره. ولی خیلی ‫وقته چیزی ننوشته.
‫خب، بی‌خبری خوش‌خبریه، ‫همونطور که می‌گن.
‫مراقب خودتون باشید.
‫حتماً صحبت کردن در مورد ‫این موضوع با بقیه سخته.
‫منظورم اینه که چه اتفاقی ‫برای کیکو افتاد؟
‫راحت‌تره که همون چیزی رو ‫بگم که الان گفتم.
‫اون حتی برای مراسم ‫خاکسپاری پدر هم از اتاقش ‫بیرون نیومد، درسته؟
‫چرا دوباره داری در موردش ‫حرف می‌زنی؟
‫فقط می‌خواستم بگم، این ‫نوع رابطه‌ایه که ما داریم.
‫کیکو هیچ‌وقت سعی نکرد ‫بخشی از زندگی ما باشه، ‫درسته؟
‫زندگی من، یا زندگی پدر.
‫تو حتی سعی می‌کردی اونو ‫از من دور نگه داری، درسته؟
‫من هیچ‌وقت این کارو نکردم.
‫من همیشه طرد می‌شدم.
‫تو فقط تصور می‌کنی.
‫حتماً از طرز حرف زدن من ‫با خانم واترز ناراحت شدی.
‫چرا اینطوری فکر می‌کنی؟
‫شاید باید می‌گفتم قصد دارم ‫تحصیلات تکمیلی رو ادامه ‫بدم یا یه همچین چیزی.
‫می‌تونی هرچی دلت می‌خواد ‫بگی، من ناراحت نمی‌شم.
‫درسته. تو ناراحت نمی‌شی.
‫تو هیچی نگفتی وقتی من ‫پیانو رو کنار گذاشتم، درسته؟
‫یا وقتی از دانشگاه انصراف ‫دادم؟
‫من نگفتم.
‫من ازت خجالت نمی‌کشم، ‫می‌دونی.
‫ولی تو به کارم علاقه ‫ای نداری.
‫میدونی، بهتره که ‫خجالت بکشی.
‫وقتی همسایه ها درباره ‫من سوال میکنن...
‫...تو فقط اونارو نادیده ‫میگیری؟ ادا در نیار.
‫پس 'کیکو' چی؟
‫چرا درباره 'منچستر' ‫دروغ گفتی؟
‫چون نمیتونی بگی خودشو ‫دار زده،
‫تنها اون بالا!
‫تو خجالت میکشی!
‫'برو به مراسم. امروز ‫بعد از ظهر برگرد.'
‫سلام. من از 'کالینز ‫استیت ایجنتس' هستم.
‫بله؟
‫فکر نمیکردی من بیام، ‫نه؟
‫نه.
‫خریدارا چندتا عکس ‫دیگه خواستن.
‫مادرم الان خونه نیست.
‫من فقط یه نگاه سریع ‫به اتاقا میندازم.
‫باشه.
‫دقیقا اینجاست.
‫اوه، سگ یا گربه یا ‫حیوون دیگه ای دارین...؟
‫نه. اینجا اجازه نگهداری ‫حیوون خونگی رو نداریم.
‫چه باغ قشنگی.
‫این چیزیه که این ملک ‫رو منحصر به فرد میکنه.
‫حال و هوای شرقی قوی ‫خیلی محبوبه.
‫شما همیشه اینجا زندگی ‫کردین؟
‫تا جایی که یادمه.
‫پدرم یه روزنامه نگار ‫توی 'ناکازاکی' بود،
‫مادرم مترجمش بود برای ‫مصاحبه هاش.
‫بعد اونا باهم به اینجا ‫نقل مکان کردن.
‫آهان.
‫واقعا شجاعانه بوده که ‫مادرت همه چیزو ول کنه...
‫...و بیاد به انگلیس.
‫منظورم اینه که، فکر کنم ‫اون موقع...
‫...خیلیا هنوز از ژاپن ‫دلخور بودن.
‫فکر کنم به خاطر همینه ‫که اونا میخواستن...
‫...لندن رو ترک کنن و ‫اینجا خونه بسازن. - خوبه. -
‫خوشحالین؟ اتاق ته راهرو.
‫اولین باری که اومدم، ‫در قفل بود.
‫اونا از همه اتاقا ‫عکس میخوان.
‫البته، مشکلی نیست.
‫چیزی برای پنهون کردن ‫نداریم.
‫ممنون.
‫'انجمن هیئت اهدای جوایز ‫پیانو کیکو شرینگهام'
‫اوه، 'اتسوکو'. اینو توی ‫کمد پیدا کردم.
‫انقدر نگران به نظر نیا.
‫من مراقبم.
‫یه چیزی برام بزن.
‫تو بهتر از من میزنی.
‫البته.
‫ولی الان، من تقریبا ‫اصلا بهش دست نمیزنم.
‫این خوب نبود. قبلاً خیلی باوفا بودی.
‫یهو شروع کردی تا دیروقت ‫ بازی کردن، خیلی وقتا،
‫همه رو بیدار می‌کردی.
‫یادت نمیاد؟
‫همه رو بیدار می‌کردم؟
‫من این کارو می‌کردم؟
‫خیلی وقت پیش.
‫جیرو هنوز از جنگ برنگشته بود.
‫مطمئنی؟
‫- تا دیروقت، یهو؟ ‫- درسته.
‫اون موقع بود که اومدی پیش ما ‫ پناهنده شدی،
‫و ما با هم تو خونه قدیمی‌مون ‫ زندگی کردیم.
‫ولی لازم نیست نگران باشی. ‫ مسئله مهمی نیست.
‫بذار فکر کنم، کدوم آهنگساز ‫ بود که تو رو وسواس کرده بود؟
‫'مندلسون'؟
‫چرا منو متوقف نکردی؟
‫فقط چند روز اول طول کشید.
‫تو... حتماً فکر می‌کردی ‫ من دیوونه شدم.
‫معلومه که نه.
‫خب، بیا این موضوع رو ول کنیم. ‫ آره، بیا ولش کنیم.
‫من قبلاً چطوری بودم؟
‫شما... خیلی شوکه شده بودید.
‫چیز عجیبی نبود.
‫همه بازمانده‌ها شوکه شده بودن.
‫'اتسوکو'. بیخیال.
‫تقصیر منه که اینو مطرح کردم.
‫ببخشید. تقصیر من بود.
‫نباید به ویولای تو دست می‌زدم.
‫اون روز...
‫...فقط این چیزی بود که تونستم ‫ نجات بدم.
‫اما بچه‌ها...
‫خودتو به خاطر اتفاقی که ‫ برای بچه‌ها افتاد سرزنش نکن.
‫- تقصیر تو نبود! ‫- تقصیر من بود!
‫این... تقصیر من بود!
‫تقصیر من بود!
‫تقصیر من بود...
‫- من اومدم خونه. ‫- سلام عزیزم...
‫شب بخیر.
‫خب، بفرمایید تو!
‫- مشکلی نیست؟ ‫- مشکلی نیست.
‫- ببخشید مزاحم شدم! ‫- سلام.
‫یه چیزی برامون بیار.
‫اشکالی نداره، بفرمایید بشینید.
‫اوه، ببخشید مزاحم شدم.
‫اصلاً. نگران نباشید.
‫- هی! ‫- لطفاً ببین کیه.
‫متاسفم.
‫شما کی هستید؟
‫ببخشید. من همین نزدیکی‌ها ‫ زندگی می‌کنم. من دوست 'اتسوکو' هستم...
‫که داره میاد.
‫اوه، ساچیکو.
‫منو ببخش، اتسوکو.
‫فکر کردم شاید ماریکو اینجا باشه.
‫- ماریکو؟ ‫- ندیدیش؟
‫نه. نمیتونی پیداش کنی؟
‫چیه؟
‫انقدر جدی به نظر نیا.
‫اون فقط خونه نیست. ‫به زودی پیداش میشه.
‫نگران کننده است.
‫نباید به پلیس خبر بدید؟
‫لازم نیست.
‫اما اتفاقات ناخوشایندی ‫افتاده...
‫مشکلی نیست. پیداش میکنم.
‫من باهات میگردم.
‫بیرون تاریکه.
‫مایا؟
‫مایا!
‫برای احتیاط، باید رودخونه ‫رو هم چک کنیم.
‫رودخونه؟
‫آره.
‫من اونجا رو دیدم.
‫اون طرفش چی؟ ‫شاید اونجا باشه.
‫اون نمیخواد اونجا بره.
‫چرا انقدر مطمئنی؟
‫'ورود ممنوع'
‫مایا؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫چی؟
‫همه چیز حاضره. ‫تا چند روز دیگه راهی ‫آمریکا میشیم.
‫به این زودی؟
‫چرا نمیپرسی 'چرا میری؟' ‫یا 'با کی میری؟'
‫اگه میری، واقعا برات ‫خوشحالم.
‫اصلا خجالت نمیکشم. ‫چیزی برای پنهون کردن ‫ندارم...
‫پیدا کردن ماریکو اولویت ‫اصلیه، همین.
‫بعدش میتونیم حرف بزنیم، ‫درسته؟
‫مایا!
‫مارک! مارک!
‫صدامو میشنوی؟ ‫آسیب دیدی؟
‫خوشبختانه جراحاتش ‫جدی نیست.
‫بابت همه مشکلاتی که ‫پیش اومد متاسفم.
‫امشب کسی نیومده؟
‫نه. کی میاد؟
‫اون زنه چطور؟
‫کی؟
‫ماریکو میگفت یه زنی هی میخواست ‫اونو از رودخونه ببره.
‫هنوزم فکر میکنی اون فقط داره ‫داستان سر هم میکنه؟
‫فکر نمیکنی این به اون دزدی‌ها ‫ربط داشته باشه؟
‫نه. حرفای ماریکو امکان نداره ‫درست باشه.
‫اصلا اون زنه مرده.
‫شیرویاما خیلی نزدیک مرکز ‫اتفاق بود.
‫میدونی چقدر وحشتناک بوده.
‫آخر جنگ، بازمانده‌ها تو پناهگاه‌ها ‫و ساختمونای سوخته زندگی میکردن.
‫همه جا پر از آوار بود.
‫هرکی اونجا زندگی میکرد چیزای ‫وحشتناکی دیده.
‫مطمئنم.
‫حتما خیلی وحشتناک بوده.
‫اون زنه، که ماریکو میگفت،
‫کسی بود که ماریکو تو جایی که ‫ما بودیم دید.
‫اون چیزای وحشتناک دیگه‌ای هم ‫اونجا دید،
‫ولی فقط زنی که مرده بود و اونجا ‫دیده بود رو یادش مونده.
‫اون زن... بخاطر مریضی ناشی از ‫تشعشعات مرده بود؟
‫اون خودکشی کرد.
‫گلوشو برید. حداقل، این چیزیه ‫که بعدا شنیدم.
‫یه روز صبح، ماریکو فرار کرد.
‫هنوز هوا تاریک بود و هیچکس ‫اون دور و بر نبود.
‫دنبالش رفتم تا رسیدم به یه کوچه ‫باریک که تهش یه جوی آب بود.
‫اون زن زانو زده بود و یه چیزی رو ‫زیر آب گرفته بود.
‫جوون بود و خیلی لاغر.
‫یهو حس کردم یه چیزی درست نیست.
‫اون برگشت و یه لبخند گنده به ‫ماریکو زد.
‫بعد دوتا دستشو بالا آورد و نشون داد ‫چی تو آب گرفته.
‫اون...
‫...یه بچه مرده بود.
‫داشت بچه‌شو زیر آب نگه میداشت.
‫ماریکو رو گرفتم و با ترس از اون ‫کوچه فرار کردم.
‫از اون موقع، ماریکو هی داشت راجع ‫به اون زن حرف میزد.
‫ماریکو، مگه نباید استراحت کنی؟
‫مامانم کجاست؟
‫الان میاد. رفته دنبال 'فرانک'.
‫از اون یارو خوشم نمیاد. ‫امیدوارم بمیره.
‫زشته. نباید اینجوری حرف بزنی.
‫تو به زودی میری آمریکا.
‫خوش به حالت.
‫ماریکو، این کارو نکن. ‫کثیفه.
‫من یه زمانی یه گربه داشتم.
‫اون گربه عنکبوت میگرفت و میخورد.
‫واقعا؟ ولش کن.
‫- اون سمی نیست... - بسه. ولش کن.
‫این کثیفه.
‫اگه من عنکبوت بخورم، چی میشه؟
‫مریض میشم؟
‫نمیدونم، ولی فکر نکنم برات خوب باشه.
‫مثل تشعشعات؟
‫'مایا'!
‫احمق نباش!
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
‫کجا می خوای بری؟
‫بذارش اینجا.
‫ممنونم.
‫چه رنگ قشنگی.
‫اسم این درخت افرا ژاپنی چی بود؟
‫'ایبوجی'.
‫شاید...
‫فکر نمی کنی اینجا بهتره؟
‫ببین.
‫اینجا وایسا.
‫بهتره.
‫الان بهتره؟
‫بهتره.
‫زيرنويس از مهدي ‫shine021
‫دیگه چی می تونم برات تعریف کنم؟
‫همه چیز...
‫منظورم اینه که حتما اون موقع ‫آسون نبوده، بچه ات رو برداری و ‫از ناکازاکی بری.
‫خیلی از زن ها زندگی غم انگیزی ‫دارن،
‫زیر بار بچه ها و شوهرای بی مصرف.
‫ولی تو اینطوری نیستی. به خاطر ‫همینه که می خوام داستانت رو برام ‫تعریف کنی.
‫چند بار باید بهت بگم؟
‫ولی تو هنوز بهم نگفتی. ‫هنوز کامل نگفتی.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫چون با پدرت آشنا شدم.
‫درست نیست. بابا مخالف زندگی تو ‫ناکازاکی نبود.
‫معلوم شد که اونقدرها هم آسون ‫نیست.
‫اینو بابا گفت.
‫این برای 'کیکو' بود.
‫برای 'کیکو'؟
‫چطوری؟
‫فکر کردم انگلیس پر از احتمالات ‫مختلفه،
‫و 'کیکو' آینده روشن تری اینجا ‫خواهد داشت.
‫پس فکر می کنی 'کیکو' تو انگلیس ‫چیکار می تونه بکنه؟
‫انجام بده؟
‫هر کاری.
‫حتی ممکنه یه پیانیست بشه، به ‫همه جای دنیا پرواز کنه.
‫عالی به نظر می رسه.
‫خیلی قشنگ به نظر می رسه...
‫اونوقت،
‫تو چی؟
‫تو می خواستی از ناکازاکی بری، از ‫ژاپن بری، مگه نه؟
‫مامان واقعا می خواست چی رو آزاد ‫کنه؟
‫سه تا بلیط،
‫- و یه دوربین. - ممنونم.
‫ممنونم. خوش بگذره.
‫ممنونم که منتظر موندید.
‫ممنونم.
‫برای تو.
‫نه، 'اتسوکو'...
‫این فقط یه اسباب بازیه.
‫اما، ممکنه بهت کمک کنه ‫بیشتر ببینی.
‫ازش تشکر کن، 'ماریکو'.
‫خوشحالم هوا آفتابیه.
‫منم همینطور.
‫امیدوارم امروز یه خاطره ‫خوب از 'ناکازاکی' براش بشه.
‫اهل کجایی؟
‫من از یه شهر کوچیک نزدیک ‫'بوستون' تو 'ماساچوست' اومدم.
‫اوه، واقعا؟ مگه فیلم 'زنان ‫کوچک' هم تو اون منطقه است؟
‫آره، دقیقا.
‫خیلی حسودیم شد! ‫'زنان کوچک' فیلم مورد علاقمه.
‫چی تو رو به ژاپن کشوند؟
‫اوه، اون عرشه است!
‫زندگی تو این شهر برات ‫سخت نیست؟
‫من اینجا هیچ تابلوی ‫انگلیسی زبانی نمی بینم.
‫دخترت واقعا یه آدم خاصیه.
‫اون همیشه همینطوری بوده.
‫اون امنه؟
‫تا حالا ندیدی بچه ها از ‫درخت بالا برن؟
‫واقعا امنه؟ شاخه های ‫شکسته می تونن خطرناک باشن.
‫بچه ها خودشون اینو می دونن.
‫ببخشید، شما...
‫آره، بهار به دنیا میاد.
‫عالیه! این اولین بچه ته؟
‫آره.
‫از هوای سرد دوری کن. ‫خطر سقط جنین بالا میره.
‫از سبزیجات 'ناکازاکی' هم ‫دوری کن. مسمومیت رادیویی...
‫منم از موسیقی خوشم میاد.
‫واقعا؟
‫'آکیرا'!
‫بهت گفتم! خیلی خطرناکه!
‫این دختره منو لگد زد! ‫داشت منو می کشت.
‫اون تو رو لگد زد؟ این دختره ‫تو رو لگد زد؟
‫داشت منو می کشت!
‫این دختره تو رو لگد زد؟!
‫پسرت... فقط سر خورد. ‫من تمام مدت حواسم بود.
‫اون اونقدر بالا نبود که بیفته.
‫داشت منو می کشت!
‫تو فقط سر خوردی.
‫واقعا اینطوریه، 'آکیرا'؟
‫داشت منو می کشت!
‫من تمام مدت حواسم بود، ولی ‫اصلا لگدت نزد.
‫اصلا، تو اونقدر بالا نرفتی ‫که بیفتی.
‫تو از ترس می لرزیدی، و سر ‫خوردی. انقدر غر نزن!
‫خجالت نمی کشی تقصیر رو ‫میندازی گردن بقیه؟
‫لبه پرتگاه نرو، 'ماریکو'.
‫انگار که اصلا اتفاقی نیفتاده.
‫هر جا رو نگاه می‌کنم، ‫اینجا پر از زندگیه.
‫منظورم اینه، ‫پایین رو نگاه کن...
‫کل اون منطقه بخاطر ‫بمب نابود شد.
‫ولی حالا ببین.
‫امروز خیلی سرحالی، ‫'اتسوکو'.
‫خیلی خوشحالم که ‫تونستم بیام اینجا.
‫خانم 'فوجیوارا' گفت، ‫ما باید به آینده امید...
‫داشته باشیم، و حق ‫با اون بود.
‫- 'ساچیکو'. ‫- چی؟
‫من حتماً چیزهایی گفتم ‫که شاید بی‌ادبانه...
‫به نظر بیان. ولی واقعاً ‫باور دارم که تو توی...
‫آمریکا خوب می‌شی. ‫به خاطر همینه که...
‫فکر می‌کنم باید بری. ‫مامان! اون کشتی‌های...
‫بزرگ رو ببین.
‫وقتی بچه بودم، رفتن ‫به آمریکا آرزوم بود.
‫اینکه اونجا ستاره ‫سینما بشم.
‫خیلی خوشحال بودم که ‫انگلیسی یاد می‌گرفتم.
‫پدرم برام 'سرود ‫کریسمس' رو به...
‫انگلیسی خرید. ‫ولی هیچوقت موفق نشدم.
‫شوهرم اجازه نمی‌داد ‫یاد بگیرم.
‫واقعاً حیف شد.
‫شوهر منم همینطور بود.
‫ولی من حتی یه بارم ‫شکایت نکردم.
‫می‌دونم... هیچ فایده‌ای ‫برام نداشت.
‫'ساچیکو'...
‫یه چیزی هست که هنوز ‫بهت نگفتم.
‫روزی که بمب منفجر شد... ‫تو هم اونجا بودی، درسته؟
‫می‌تونم بفهمم.
‫ما خیلی چیزهای ‫مشترک داریم.
‫آره، داریم.
‫تو خوب می‌شی. لازم نیست ‫نگران بچه‌ت باشی.
‫'ماریکو' حالش خوبه، ‫درسته؟
‫شنیدن این حرف از زبون ‫تو خیلی دلگرم‌کننده‌ست.
‫به هر حال، 'اتسوکو'، ‫بچه‌ت رو بهونه نکن.
‫ما زن‌ها باید ‫چشم‌هامون رو باز کنیم.
‫توی اون جنگ، ما از ‫جهنم رد شدیم،
‫ولی هنوز امید زیادی ‫هست.
‫آره، 'اتسوکو'. ‫امید...
‫امید همه‌جا هست.
‫عالیه! کارت عالی بود، ‫کارت عالی بود!
‫بزن بریم، بنوشیم!
‫بزن بریم! من کلی ‫مشروب دارم!
‫'اتسوکو'! اینو بخور.
‫نه، ممنون. بذارش ‫برای اونا.
‫به نظر خوش می‌گذره، ‫نه؟
‫آبجو؟ زیاده‌روی نکن!
‫خب، خانم کوچولو.
‫چشم‌هات رو محکم ببند، ‫و خوب به اون خرس...
‫بزرگه فکر کن.
‫من اون خرس رو ‫نمی‌خوام.
‫اون جعبه زرد.
‫این؟ این جعبه چوبی زرده؟
‫اینو میخوای؟
‫باشه... باشه.
‫این میتونه جایزه اول باشه.
‫سعی کن بزنیش.
‫همش مال تو! بفرما بردار!
‫بفرمایید.
‫امیدوارم بچه ها شانس بیاره.
‫زد بهش!
‫حیف شد! نزدیک بود بزنه.
‫انگار زدی بهش. حیف شد.
‫دوباره بیا.
‫ماریکو، بیا اینجا.
‫میخوام دوباره امتحان کنم. ‫فقط یه بار.
‫اتسوکو باید بره خونه.
‫فقط یکی.
‫خوبه. خوبه!
‫خوش شانسی!
‫برو!
‫سعی کن یکم بالاتر نشونه بگیری.
‫من جایزه اول رو بردم.
‫تو موفق شدی. تو فوق العاده ای.
‫این میشه یه خونه خوب برای ‫بچه گربه ها. یکم پارچه وصله دار ‫میشه یه خونه راحت.
‫گربه ات خوشش میاد؟
‫مامان، میشه گربه هامو ببرم تو؟
‫فکر کنم آره...
‫بیا این کارو بکنیم.
‫گربه من میتونه بره آمریکا؟
‫آره، میتونن. شک دارم فرانک ‫مخالفت کنه.
‫پس هممون میتونیم بزرگشون کنیم.
‫البته که میشه.
‫اونا میان تو، درسته مامان؟
‫البته.
‫کسی رو میشناسی؟
‫نه. تقصیر منه.
‫کبریت؟ بفرمایید.
‫اوه.
‫بهتر نیست این بازی رو تموم کنیم؟ ‫وارد روز سوم شدیم.
‫شرط میبندم تو بردی.
‫خب، تو یه موقعیت سختی گیر افتادی.
‫با این حال، هنوز راهی برای ‫بیرون اومدن هست.
‫چی شده؟
‫بابا، متاسفم.
‫اشکالی نداره اگه بعدا در مورد ‫این موضوع صحبت کنیم؟
‫این کار واقعاً منو خسته کرده.
‫البته، البته. البته.
‫شطرنج رو فراموش کن. کارت برات ‫خیلی مهمه.
‫متاسفم.
‫دارم میرم حموم عمومی.
‫باشه، یه حوله تمیز اونجا گذاشتم.
‫انگار هنوز هیچ برنده‌ای وجود نداره.
‫شرط می‌بندم این برات مسخره به نظر میاد.
‫جیرو سخت کار می‌کنه و تو محل کار عرق
‫می‌ریزه، اما من اینجا وایسادم و چشمام
‫به صفحه شوگی خیره شده. حتماً شبیه یه
‫بچه کوچولوام که منتظر برگشتن باباشه.
‫حتی بعد از تموم شدن جنگ،
‫فقط منتظر می‌مونی تا جیرو از میدون جنگ
‫برگرده. فکر می‌کنی بابات از رفتاری که
‫باهاش داریم خوشحاله؟
‫نمی‌تونم بگم. اگه نگرانی، می‌تونی
‫ببریش یه جایی. ترجیح میدم وقتمو باهاش
‫نگذرونم.
‫وقتی داشتم به میدون جنگ میرفتم... با
‫افتخار فریاد زد 'بانزای!' و من هیچوقت
‫اون رو فراموش نمی‌کنم. 'تجدید دیدار
‫کلاس: متاسفم، نمی‌تونم بیام. جیرو
‫اوگاتا' امیدوارم امروز بتونی معامله‌تو
‫تموم کنی. پاپیون مشکیمو می‌خوام، ولی
‫تو گمش کردی. پاپیون مشکیت؟ بین بقیه
‫است. گشتم، ولی اونجا نبود. کمد
‫لباسامو بهم نریز. پاپیون مشکیت
‫اونجاست. دو روز پیش اتوش کردم. ببین،
‫ایناهاش. بابا؟ هنوز خوابه.
‫برنامه‌اش اینه که تا ابد بمونه؟
‫این یکم نامردی نیست در حق پدرت؟
‫به نظر میاد داری خوش می‌گذرونی.
‫اون خیلی دلش می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫حداقل می‌تونی باهاش شوگی بازی کنی.
‫وقتشو ندارم.
‫خیلی سخت کار می‌کنم. بچه‌مون داره به
‫دنیا میاد. امیدوارم یکم بیشتر شبیه یه
‫مادر باشی.
‫بیشتر شبیه یه مادر باشم یعنی چی؟
‫یعنی همه کارایی که تا الان کردمو ول کنم؟
‫من از بچه‌مون به عنوان بهونه استفاده
‫نمی‌کنم. امروز یه روز مهم برای ماست.
‫امیدوارم خوب پیش بره. خب... این چیزی
‫نیست که بخوای بزرگش کنی. کجا می‌خوای
‫بری؟ منظره‌های ناگاساکی؟
‫آره، یه همچین چیزی. منم باهات میام.
‫اتسکو، زیاد طول نمی‌کشه. اشکالی نداره
‫اینجا منتظر بمونی؟ اصلاً.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫اینم همینطور.
‫ اوه، شیگئو!
‫حالت چطوره، شیگئو؟
‫وای وای، آقای 'اوگاتا'. چه سورپرایزی.
‫چه وقت نامناسبی! ‫تقریباً وقت ناهار تمومه.
‫اما، ممکنه یه لحظه بیاین تو؟
‫نه، نه، نباید مزاحم کارتون بشم.
‫اتفاقاً داشتم از اینجا رد می‌شدم.
‫واقعاً؟
‫خب، حال مادرتون چطوره؟
‫بله، خوشبختانه خوبن. ‫ممنون که پرسیدین.
‫خب،
‫راستش، چند روز پیش یه چیزی خوندم.
‫یه مقاله توی مجله. ‫'خلاصه آموزش جدید' یا یه همچین چیزی.
‫الان فهمیدم.
‫وقتی داشتم می‌خوندمش، یکم شوکه شدم.
‫نه، شاید باید بگم خیلی شوکه شدم.
‫آره. مطمئنم که همینطوره.
‫من واقعاً شوکه شدم، 'شیگئو'.
‫'شیگئو'، لطفاً صادقانه به من بگو.
‫چرا یه همچین چیزی نوشتی؟
‫میشه لطفاً توضیح بدین؟
‫تو این چند سال اخیر،
‫همه چی... تغییر کرده.
‫آره، البته. درسته.
‫حتی منم اینو فهمیدم.
‫با این وجود،
‫چطور این تغییرات می‌تونه اینو توجیه کنه؟
‫شاید دنیا داره تغییر می‌کنه،
‫اما چرا این نیاز به چیزی داره ‫که شما نوشتین؟
‫آقای 'Ogata'.
‫من کاملاً...
‫به هر کلمه‌ای که نوشتم اعتقاد داشتم. ‫و این تا امروز هم پابرجاست.
‫تو دوران اوجت... بچه‌های ژاپنی
‫یاد گرفتن که یه دروغ وحشتناک ‫رو باور کنن.
‫این آموزش نبود.
‫این شستشوی مغزی بود.
‫به همین دلیله که ژاپن با عجله ‫به سمت بدترین فاجعه‌ای که تا حالا ‫اتفاق افتاده رفت!
‫ژاپن...
‫...به خاطر بمب اتم نابود شد!
‫آقای 'Ogata'.
‫با خودت رو راست باش.
‫مطمئناً، ته قلبت، می‌فهمی چی میگم.
‫آقای 'Ogata'.
‫این... یه سپیده جدیده.
‫'سپیده جدید'؟
‫منظورت دقیقاً چیه؟
‫خب، من الان باید برم.
‫ببخشید، بیشتر از این نمی‌تونم ‫صحبت کنم.
‫'شیگئو'.
‫ما معلم‌ها خودمون رو وقف کردیم ‫که هر کاری از دستمون برمیاد انجام بدیم.
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫شما اون موقع بچه بودین.
‫شما هیچی از تلاش‌ها و دستاوردهای ‫ما نمی‌دونین!
‫من خیلی چیزا میدونم!
‫مثلا،
‫اون پنج تا معلم اهل نیشیزاکا بودن.
‫به قول تو،
‫'تلاش و دستاوردهاشون' باعث شد ‫زندانی بشن!
‫این اتفاق تو آوریل سال 1938 ‫افتاد، مگه نه؟
‫ولی الان اون معلما آزاد شدن.
‫اونا کسایی بودن که به ما یاد دادن...
‫...که به یه سپیده دم جدید ‫ایمان داشته باشیم.
‫من برش میدارم.
‫صبر کن...
‫عجیبه.
‫اینجا باید جایگاه درست برای ‫فوکوئوکا باشه.
‫ببخشید. من چک میکنم.
‫یه چیزی میخوام بگم.
‫اینکه میدونم تو با جیرو ‫خوشبخت زندگی میکنی
‫منو واقعا خوشحال میکنه.
‫آقای اوگاتا، من خیلی به شما ‫مدیونم.
‫راستش، اون موقع نمیدونستم ‫میخوای ازدواج کنی یا نه.
‫هیچی نمیدونستم.
‫اون موقع با الان فرق داشت.
‫اون موقع،
‫من نمیتونستم رو پای خودم وایسم.
‫ما همه از هم حمایت میکردیم،
‫و ازش رد شدیم، درسته؟
‫ولی الان،
‫اوضاع دیگه مثل قبل نیست.
‫واسه همینه که...
‫...شما باید تغییر کنید، ‫آقای اوگاتا.
‫ما همه باید تغییر کنیم.
‫حق با توئه.
‫حداقل باید یاد بگیرم چطوری ‫املت درست کنم.
‫حالم بده.
‫اگه در معرض تشعشع قرار ‫گرفته بودم...
‫بعدش چی؟
‫اگه اینطوری بود، با من ازدواج ‫نمیکردی، درسته؟
‫چه فرقی میکنه؟
‫این اصلا منطقی نیست.
‫'ببخشید که خیلی وقته موندم. ‫لطفا به فوکوئوکا سر بزنید. ‫از طرف اوگاتا'
‫ماریکو، کسی اینجا بود الان؟ ‫یه خانم...
‫اوه، اتسوکو! چرا اینقدر ‫جا خوردی؟
‫ساچیکو، یه خانم اینجا بود الان؟ ‫با لباس عزا مشکی...
‫لباس عزا مشکی؟ نه، کسی اینجا ‫نبود.
‫ساچیکو، داری وسایلتو جمع ‫میکنی؟
‫آره، درسته. این دفعه، واقعا ‫میخوایم بریم آمریکا.
‫نه امشب، درسته؟
‫بالاخره آماده رفتن شدیم. ‫نباید دیر کنیم، وگرنه دوباره ‫جا میمونیم.
‫فرانک رو تو کوبه میبینیم، ‫بعدش میریم آمریکا.
‫واقعا؟
‫با این حال، خیلی چیزا برداشتی.
‫قراره زیاد کوبه بمونی؟
‫هیچ امیدی برامون تو ژاپن نیست.
‫ولی اتسوکو، تو آمریکا، حالمون ‫ خوب میشه.
‫لبخند بزن. همه چی خوب پیش میره.
‫آره، حتماً.
‫تو... منو احمق فرض کردی، مگه نه؟
‫میدونم این کار سختیه. حتی اگه ‫ بتونیم به آمریکا برسیم.
‫-منظورم این نبود... -باشه. میدونم.
‫ولی اینم مهم نیست.
‫موندن اینجا هیچ فایده ای نداره. ‫ فقط اینجا میشینم و پیر میشم.
‫خودتم اینو میدونی.
‫ولی ماریکو چی؟ چی براش بهتره؟
‫مایا؟
‫ماریکو عادت میکنه. اون باید ‫ عادت کنه.
‫ماریکو، آماده شو. گربه ها رو ‫ فراموش کن.
‫من نمیخوام برم آمریکا.
‫نمیخوام.
‫فرانک صبح گفت، نباید هیچ ‫ گربه ای باشه!
‫گور باباش، برام مهم نیست.
‫چرا باید سر گربه ها اینقدر ‫ جنجال به پا کرد؟!
‫تو گفتی میتونم بیارمشون! ‫ یادت رفته؟!
‫وقت این کارا رو نداریم.
‫-تو گفتی میتونم! -نه! بیخیالشون شو!
‫اگه بخوای، ماریکو، من هر از ‫ گاهی میام و بهشون غذا میدم.
‫اونا بالاخره یه خونه پیدا میکنن.
‫تو گفتی نگهشون میداریم!
‫مثل بچه کوچیکا رفتار نکن!
‫خب، اونو بده به من.
‫این آتسوئه!
‫ببین، این آتسوئه!
‫ماریکو، اونو بده به من!
‫نه!
‫ساچیکو. ساچیکو.
‫مامان! صبر کن!
‫اینجا منتظرم باش!
‫فقط ولش کن! شاید یکی بخوادش!
‫اتسوکو. اونا فقط گربه ان. ‫ بیخیالش شو.
‫'سرود کریسمس'
‫'کیکو، 5 ساله'
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫چرا اینجا بیرون نشستی؟
‫نمیخوام برم.
‫نه به انگلیس.
‫نگران نباش. همه چی برامون ‫ خوب پیش میره.
‫چی دستته؟
‫این؟
‫این تو صندلم گیر کرده بود.
‫-ولی چرا تو...؟ -بهت گفتم.
‫تو پام گیر کرده بود.
‫کیکو، چی شده؟
‫چرا اینجوری نگام میکنی؟ ‫چیزی نیست که بترسی.
‫چرا اینجوری نگام میکنی؟
‫'۲۰ نوامبر ۱۹۵۸، نیکی ‫به دنیا اومد'
‫ساکت شدی؟
‫من از اولش میدونستم، ‫میدونی.
‫میدونستم حتی اگه ما ‫بیایم اینجا،
‫کیکو خوشحال نمیشه. ‫ولی با این حال تصمیم رو گرفتم.
‫این درست نیست.
‫غیر ممکنه که تو از این ‫موضوع خبر داشته باشی.
‫تو هر کاری که میتونستی ‫برای کیکو انجام دادی.
‫فکر نمیکنم هیچوقت بفهمم.
‫نه تو رو، نه کیکو رو، ‫نه اینکه اون موقع اوضاع چطور بود.
‫ولی یه چیز رو میدونم.
‫تقصیر تو نبود که کیکو مرد.
‫من جایزه اول رو بردم.
‫تو موفق شدی. ‫تو فوق العاده ای.
‫اینجا یه خونه خوب برای ‫بچه گربه ها میشه. ‫چند تا تیکه پارچه اونو ‫تبدیل به یه خونه دنج میکنه.
‫فکر کنم...
‫بیا انجامش بدیم.
‫هورا! ‫ممنونم مامان!
‫مربایی که برات درست کردم ‫رو فراموش نکن!
‫نمیتونم همشو تنهایی بخورم.
‫کسی رو نداری باهاش ‫تقسیم کنی؟
‫نه... دیگه نه.
‫برنامه ای برای تشکیل ‫خانواده نداری؟
‫چه فرقی میکنه اگه ازدواج ‫کنی؟
‫فقط پرسیدم.
‫خانم ها باید چشماشون ‫رو باز کنن، مادر.
‫زندگی چیزی بیشتر از ازدواج ‫و بچه دار شدنه.
‫واقعا هست؟
‫آخرش، کار دیگه ای نمیشه ‫انجام داد؟
‫مامان. کارای خیلی زیادی ‫هست که میتونی انجام بدی.
‫واقعا؟
‫البته! ‫مامان باید تغییر کنه.
‫همه ما باید تغییر کنیم.
‫من هیچوقت به لندن ‫برنمیگردم.
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.
‫زيرنويس از مهدي ‫shine021
.::مووی شو ::. .::MovieSho.Com::.