‫«ترجمه از خشایار»
‫[آلیسیا]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام عزیزم، آنتن ضعیفه، ‫صدات خوب نمیاد. کجایی؟
‫تو جاده‌ام.
‫صدات رو نمی‌شنوم.
‫- داری سیگار می‌کشی؟ ‫- نه.
‫- داری سیگار می‌کشی. ‫- نخیر.
‫بعد از همه زحمتی که برای ترک کشیدی.
‫یادت نیست؟ من یادمه.
‫الان نمی‌تونم حرف بزنم چون النا خوابیده.
‫مطمئنم فرناندا داره به غذام ‫یه دارویی چیزی می‌زنه.
‫نه، مامان.
‫- من دیوونه نیستم. ‫- همچین کاری نمی‌کنه.
‫- چرا. ‫- حتی فکرشم نمی‌تونه بکنه.
‫دستور پخت اون دسر رو بهم بده.
‫- چی؟ ‫- همون آلفاخور سانتیاگنیو.
‫- آره، روخل. ‫- آلفاخور سانتیاگنیو.
‫- باشه، آلفاخور سانتیاگنیو. ‫- دستور پختش رو بده.
‫داری آشپزی می‌کنی؟ ‫باید از فرناندا کمک بگیری.
‫- کثیف‌کاری نکن. ‫- ازش نمی‌پرسم.
‫باشه. باشه. اوکی. اوکی. اوکی.
‫- من اینجا گیر افتادم. ‫- حتما. قلم بردار.
‫قلم بردار. می‌خوای آشپزی کنی؟ ‫بنویس.
‫سر من داد نزن.
‫نُه تا زرده رو با کره هم بزن.
‫خمیر رو به ده تا گلوله تقسیم کن.
‫نیم ساعت بذار بمونه.
‫- نیم ساعت... ‫- خیلی نازک بازشون کن.
‫حداکثر ده دقیقه تو فر بذار ‫وگرنه می‌سوزن.
‫در این فاصله، مرنگ رو شروع کن.
‫یه لایه خمیر بذار،
‫با یه لایه دولسه دلچه...
‫و مرنگ.
‫بالاش رو با مرنگی که ‫تازه درست کردی بپوشون.
‫- الان باید قطع کنم، دارم... ‫- باید خوب بشه...
‫- برای سزاره. ‫- چی؟
‫باید خوب بشه چون سزار ‫روی دسرها خیلی حساسه.
‫- سزار کیه؟ ‫- سزار.
‫- سزارِ من. ‫- هیچ ایده‌ای ندارم. می‌شناسمش؟
‫سزار.
‫شوهرم قبل از اینکه با بابات آشنا بشم.
‫قبل از بابا ازدواج نکرده بودی، مامان.
‫چندین میلیون بار در موردش بهت گفتم. ‫فراموش کردی؟
‫دیگه باید قطع کنم. ‫دارم رانندگی می‌کنم، باشه؟
‫- دوستت دارم. ‫- بعدا حرف می‌زنیم.
‫- می‌دونی؟ ‫- بعدا حرف می‌زنیم.
‫النا هم همینطور.
‫- دارم قطع می‌کنم... خدافظ. خدافظ. ‫- بهش بگو مامان‌بزرگ دوستش داره.
‫[آلیسیا]
‫- سلام. چی شده؟ ‫- عزیزم، کجایی؟
‫فکر می‌کنی کجام، مامان؟ ‫هنوز تو جاده‌ام.
‫- داری سیگار می‌کشی؟ ‫- نه، سیگار نمی‌کشم.
‫- بهم بگو. ‫- می‌خوام با النا حرف بزنم.
‫نمی‌تونم... النا خوابیده. بهت گفتم.
‫بهت گفتم، وقتی رسیدیم بهت زنگ می‌زنیم.
‫باورم نمی‌شه اینقدر راه می‌ری ‫تا اون احمق رو ببینی.
‫چرا اون رو با خودت می‌بری؟
‫می‌خواد باباش رو ببینه.
‫درکش نمی‌کنم، باور کن.
‫چرا زنگ زدی، آلیسیا؟
‫- فقط برای اینکه... فقط برای اذیت کردنم؟ ‫- برای گرفتن دستور پخت.
‫- روخل. ‫- آلفاخور سانتیاگنیو.
‫من بهش می‌گم روخل، ولم کن. ‫همین الان بهت دادم.
‫پنج دقیقه پیش.
‫بهت گفتم بنویسی.
‫تو به من زنگ زدی؟
‫- نه. ‫- آره.
‫تو به من زنگ زدی. از سزار گفتی.
‫مامان، فقط دستور پخت رو بهش بده.
‫- سرم داد نزن. ‫- داد نمی‌زنم،
‫داری دیوونم می‌کنی، مامان. ‫بنویس.
‫باشه. آماده‌ام.
‫نه تا زرده، کره، شکر و آرد رو هم بزن.
‫خمیر رو تقسیم کن. ‫نیم ساعت بذار بمونه.
‫خیلی نازک بازشون کن.
‫حداکثر ده دقیقه تو فر بذار،
‫- وگرنه می‌سوزن. ‫- آهسته‌تر.
‫یه لایه خمیر، دولسه دلچه،
‫خمیر، دولسه دلچه.
‫و بعد بالاش رو با مرنگ بپوشون.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- دوستت دارم، عزیزم.
‫- منم همینطور. وقتی برگشتم حرف می‌زنیم. ‫- سلام من رو به النا برسون.
‫سلام، آلیسیا. باز چی شده؟
‫رفتی اون احمق رو ببینی ‫و من رو تنها گذاشتی...
‫- نه. ‫- فرناندا بهم دارو می‌ده.
‫- نه، نه، نه. ‫- چرا.
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- چرا، می‌ده.
‫- یادته؟ ‫- چی؟
‫- ماه مارس درباره چی حرف زدیم؟ ‫- کِی؟
‫- کجا؟ ‫- خونه ماتیلده؟
‫معلومه.
‫- در مورد چی حرف زدیم؟ ‫- جدایی‌تون.
‫- نه، اون نه. ‫- پس چی؟
‫اگه یه روز تبدیل به سیاه‌چاله بشی، ‫باید بهت بگم.
‫- بهم بگو. ‫- باشه.
‫اخیراً حالت خوب بوده، ‫ولی الان باید بگم،
‫تو یه سیاه‌چاله‌ای، مامان.
‫مامان؟
‫داری گریه می‌کنی یا می‌خندی؟
‫مامان؟
‫گوشی رو بده به فرناندا.
‫در مورد منه؟
‫نه. هیچ ربطی به تو نداره.
‫باید باهاش حرف بزنم. گوشی رو بهش بده.
‫نمی‌تونی باهاش حرف بزنی چون رفت.
‫- یعنی چی؟ ‫- رفته.
‫کجا؟
‫نمی‌دونم، بذار بره.
‫چیکار کردی؟
‫من؟ هیچی. چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫خنگ بازی درنیار.
‫چیکارش کردی؟
‫- هیچی. ولی می‌تونم بهش زنگ بزنم... ‫- نه.
‫- و بگم برگرده. ‫- نگران نباش.
‫نه، ولش کن. من به فرناندا زنگ می‌زنم،
‫و ازش می‌خوام برگرده ‫نمی‌تونی تنها باشی.
‫- آره می‌تونم. ‫- نه، نه. من زنگ می‌زنم.
‫- ازش می‌خوام برگرده. ‫- باشه.
‫- باشه؟ باشه. آره، منم همینطور. ‫- دوستت دارم.
‫[پرستار فرناندا]
‫بله؟
‫- سلام... ‫- سلام عزیزم.
‫- سلام؟ ‫- مامان؟
‫آره. چی لازم داری؟
‫- سلام؟ ‫- این گوشی فرنانداست.
‫چرا گوشی اون پیش توئه؟
‫مگه نگفتی رفته؟
‫- زنگ می‌خورد، برداشتم. ‫- گوشی رو بهش بده.
‫کی؟
‫فرناندا، مامان. فرناندا. ‫گوشی رو بده بهش.
‫فرناندا رفته.
‫اینجا نیست.
‫بعد گوشیش رو جا گذاشته؟
‫فکر کنم. رفته و جا گذاشته.
‫خوب شد زنگ زدی،
‫دستور پخت اون دسر رو لازم دارم.
‫- آلفاخور سانتیاگنیو. ‫- روخل؟
‫بهش می‌گن آلفاخور سانتیاگنیو.
‫الو؟
‫- اونجایی؟ ‫- نه تا زرده هم بزن،
‫کره، شکر و آرد.
‫- بله. ‫- خمیر رو به ده تا گلوله تقسیم کن،
‫نیم ساعت بذار بمونه.
‫خیلی نازک بازشون کن.
‫حداکثر ده دقیقه تو فر بذار ‫وگرنه می‌سوزن.
‫درست.
‫یه لایه خمیر بذار، ‫یه لایه دولسه دلچه،
‫- خمیر، دولسه دلچه. ‫- روش مرنگ بگذار.
‫و مرنگ رو روش بذار.
‫خیلی مرسی.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫دوستت دارم، مامان.
‫به النا بگو مامان‌بزرگ دوستش داره.
‫مواظب خودت باش و استراحت کن.
‫تو هم همینطور.
‫سلام، پپو.
‫مورد اضطراریه. ‫اگه نبود زنگ نمی‌زدم.
‫وضعیت مامانم خوب نیست.
‫فکر می‌کردیم بهتر شده، ولی نشده.
‫مسئله اینه که فرناندا، پرستار، ‫داشت ازش مراقبت می‌کرد،
‫و دعوا کردن.
‫دعوا کردن و اون رفته، ‫حالا مامان تنهاست.
‫و من...
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫الان اینجا،
‫هزار کیلومتر اون‌طرف‌ترم
‫و آلیسیا باید داروهاش رو بخوره.
‫و یاد تو افتادم.
‫چون هیچوقت ‫کلید خونه‌ش رو بهم پس ندادی...
‫باورم نمی‌شه دارم این کار رو می‌کنم.
‫واقعاً. می‌دونم که...
‫یه لطفیه که فقط یه بار تو عمر آدم پیش میاد.
‫ازت می‌خوام بری از مامان مراقبت کنی.
‫حداکثر تا فردا عصر یا شب که برمی‌گردم.
‫وقتی این رو بشنوی ازم متنفر می‌شی، ‫می‌دونم. می‌دونم.
‫ولی اگه بتونی این کار رو برام بکنی، ‫واقعا نجاتم می‌دی.
‫نظرت چیه؟
‫خیلی دیوونه‌م؟
‫نه، نه...
‫فرانکیتو، نه!
‫ای وای من.
‫لعنت!
‫برو، برو!
‫آلیسیا؟
‫سلام؟
‫آلیسیا؟
‫این دیگه چیه؟ روخل؟
‫آلفاخور سانتیاگنیو.
‫ها؟
‫یه آلفاخور سانتیاگنیوئه.
‫اونجا چیکار می‌کنی، آلیسیا؟
‫دنبال دولسه دلچه می‌گشتم ‫و سرگیجه گرفتم،
‫حالا نمی‌تونم بیام پایین.
‫تقریباً خونه رو آتیش زدی.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- لورا ازم خواست بیام.
‫- می‌دونی من کی‌ام؟ ‫- البته که می‌دونم کی هستی.
‫- فکر می‌کنی احمقم؟ ‫- نه، نه.
‫- چطور وارد شدی؟ ‫- کلید رو داشتم.
‫دستت رو بده. می‌تونی بیای پایین؟
‫می‌تونی نگهم داری؟
‫- آره، من... ‫- قوی به نظر نمی‌رسی.
‫می‌تونم، نگران نباش. بیا.
‫دستت رو بده. ول کن.
‫آفرین.
‫سبیل درآوردى.
‫آره.
‫خوشم اومد که چطور بهت میاد.
‫فرانکو!
‫فرانکیتو!
‫چیکار می‌کنی، آلیسیا؟
‫اون چیه؟
‫قلاده فرانکوه.
‫این رو فشار می‌دم، صدا می‌ده.
‫چی؟
‫هیچی نمی‌شنوم.
‫در رو ببند، بارون میاد تو.
‫فرانکیتو؟
‫فرانکو.
‫سگ کوچولوی کوفتی.
‫همیشه اذیتم می‌کنه. ‫همیشه دردسر داره.
‫رعد و برق می‌ترسوندش، ولی آخرش،
‫همیشه برمی‌گرده اذیتم کنه.
‫بافتش خوب شده؟
‫آره، آره.
‫- تو نمی‌خوری؟ ‫- قبلاً خوردم. ممنون.
‫تنها نمی‌خورم.
‫من همینطوری خوبم، ممنون.
‫نمی‌تونم این رو تموم کنم.
‫- یه کم بهت می‌دم. ‫- نمی‌خوام. واقعاً.
‫چرا نمی‌خوری؟
‫از من حالت بهم می‌خوره؟
‫نه. نه. چطور می‌تونی...؟ نه.
‫پس بیا.
‫بیا اینجا کنارم بشین
‫و یه کم بخور!
‫هیچوقت با کت و شلوار ندیده بودمت.
‫برای اومدن پیش من پوشیدی؟
‫نه، نه. من...
‫یه کار کاری داشتم.
‫چطور بود؟
‫- خوب. ‫- افتضاح بوده.
‫خرابش کردی.
‫امروز روز تو نیست.
‫و باید از مادرزن سابقتم مراقبت کنی.
‫- لوراست. ‫- بذار روی بلندگو.
‫چی گفتی؟
‫بذار روی بلندگو لطفاً. ‫دوست دارم باهاش حرف بزنم.
‫- سلام، پپو. ‫- سلام عزیزم!
‫مامان، شوخی می‌کنی؟
‫حالا گوشی پدرو دست توئه؟
‫چیزی دست من نیست. آروم باش، بچه‌جان.
‫درسته. روی بلندگو هستی.
‫سلام، پدرو. اوضاع چطوره؟
‫خوب. خوب و آروم.
‫داریم غذا می‌خوریم، ‫یه کم نوشیدنی می‌خوریم.
‫داری نوشیدنی می‌خوری، مامان؟
‫نه، نه. نه. اون داره می‌خوره.
‫من نوشیدنی خاصی نمی‌خورم، ‫فقط آب گازدار می‌خورم.
‫اون آب گازدار می‌خوره. ‫من نوشیدنی می‌خورم.
‫- الان هواش رو داری، پدرو؟ ‫- نه، نه.
‫- نه، من... ‫- احمق نباش. نباید بخوره.
‫مامان، آخرین بار کِی قرصت رو خوردی؟
‫نمی‌دونم.
‫- چی؟ ‫- یادم نمیاد!
‫باشه. پدرو، گوش کن.
‫باید الان یکی بخوره ‫و بعد هر دوازده ساعت یکی.
‫تو کابینت با جعبه خیاطی هست.
‫الان برو. بلند شو و بیارشون.
‫کوچیک و آبی روشنن ‫با یه خط وسطش.
‫- کجا؟ ‫- کشوی اول!
‫اگه نخوام بخورم چی؟
‫شوهرت چیکار می‌کنه؟ مجبورم می‌کنه؟
‫- مامان، اون دیگه شوهرم نیست. ‫- مجبور نمی‌کنم، ولی می‌تونیم آروم پیش بریم
‫- با یه کم آب پرتقال بخور. ‫- آره، قرص رو بخور، مامان.
‫یادت باشه ماتیلده چی در مورد سیاه‌چاله گفت.
‫هر بار که سیاه‌چاله رو می‌گی،
‫به یه احمق فکر می‌کنم.
‫پدرو، بعداً بهم زنگ بزن، ‫تنها که بیشتر حرف بزنیم.
‫باشه، لورا. حتماً.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم!
‫خیلی سر و صدا توی اون کله کوچیکش زیاده.
‫چطور اینقدر طولانی تحملش کردی؟
‫بغل‌های خوبی داشت. بغل‌های خوب.
‫از ارنستو، باباش یاد گرفته بود.
‫اونم بغل‌های خوبی داشت. من نه.
‫من خیلی دست و پا چلفتی‌ام. ‫خیلی بی‌حوصله‌م.
‫یا زیادی بغل می‌کنم یا خیلی کم.
‫شوهر دیگه‌م مسخره‌م می‌کرد. ‫می‌گفت مثل ماهی می‌مونم.
‫نمی‌دونستم دو بار ازدواج کردی.
‫نه. هیچوقت با ارنستو ازدواج نکردم.
‫فقط یه بار ازدواج کردم.
‫وقتی خیلی جوون بودم.
‫با سزار.
‫سزار من.
‫مهم‌ترین مرد زندگیم.
‫و بدجنس‌ترینشون.
‫بدجنس‌ترین تو دنیا...
‫سزار من.
‫لطفاً. قرص رو بخور، آلیسیا.
‫لطفاً، آلیسیا.
‫می‌دونی دوست دارم چی صدام کنی.
‫می‌بینی لهجه‌م رو از دست ندادم؟
‫برای توئه.
‫نه... لازم نیست.
‫قبلاً خوشت میومد. مگه نه؟
‫وقتی اینجوری باهات حرف می‌زدم ‫کیف می‌کردی.
‫- بس کن. از چی حرف می‌زنی؟ ‫- سزار...
‫من سزار نیستم. من په...
‫نه. گیج شدی. ‫من هیچ ربطی به قضیه ندارم.
‫قرص‌هات رو بخور، آلیسیا،
‫وگرنه می‌رم و تنها می‌مونی.
‫برو!
‫هر کار می‌خوای بکن!
‫همیشه می‌ری!
‫هر کار می‌خوای بکن. مثل همیشه!
‫همیشه هر کار می‌خوای انجام می‌دی!
‫نه، هیچ الکلی نخورده بود.
‫- فکر نمی‌کنم، نه. ‫- خوبه.
‫گوش کن. برای یه لحظه، ‫من رو با یکی دیگه اشتباه گرفت.
‫- کی؟ سزار؟ ‫- سزار، آره.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم کیه.
‫امروز قبلا درباره‌ش حرف زد.
‫بهم گفت با هم ازدواج کرده بودن.
‫باهاش ازدواج کرده بود؟
‫نه، فقط با بابا ازدواج کرده بود.
‫فکر می‌کنم طرف واقعی باشه.
‫- از حرف‌هاش واقعی به نظر می‌رسه. ‫- هذیون می‌گه.
‫دیگه بسه. می‌فرستمش خونه سالمندان.
‫- ولش کن. ‫- شاید...
‫- می‌خوام بکشمش. ‫- نمی‌دونم، لورا.
‫خدا رو شکر اونجایی.
‫- گوش کن... الو؟ ‫- صبر کن. وایستا. وایستا.
‫- سلام، پدرو! ‫- سلام، ال! هی! حالت چطوره؟
‫- ما تو یه هتل هستیم. ‫- آره.
‫- دلم برات تنگ شده. ‫- ها؟
‫- دلم برات تنگ شده! ‫- منم. منم همینطور، بچه‌جون.
‫- هر دوتا دندون جلوییم افتادن. ‫- هر دو؟
‫- آره، هر دوتا. ‫- واقعاً؟
‫- پول دو برابر! ‫- تبریک!
‫ولی دوست ندارم پری دندون ‫زیر بالشم بیاد.
‫خب، پری خوبیه.
‫- سلامم رو به مامان‌بزرگ برسون. ‫- نترس.
‫گوشی رو بده مامانت.
‫الو؟ الو، الو.
‫پیرزن خرفت.
‫با کی حرف می‌زدی؟
‫آلیسیا...
‫راستش رو بهم بگو.
‫همین الان پای گوشی بودی.
‫کی بود؟
‫چی شده؟ این رو باز کن.
‫آلیسیا.
‫تو رو می‌شناسم، سزار.
‫هر کاری می‌کنی فقط ‫برای اینکه به دلخواهت برسی.
‫حتی من رو لو می‌دی.
‫با دوست‌هات حرف می‌زدی؟
‫لعنتی. داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫می‌دونستی من قهرمان جوانان شهر بودم؟
‫راستش رو بگو.
‫اینطوری راحت‌تر می‌شه.
‫قبلاً راستش رو گفتم.
‫به لورا زنگ بزن. ‫به لورا زنگ بزن و ازش بپرس.
‫به خاطر اون بود. ازم خواست بیام،
‫اومدم ازت مراقبت کنم!
‫باورم نمی‌شه، سزار.
‫نه! نه!
‫- چه جیغ‌های زشتی. ‫- زنیکه! روانی! زنیکه!
‫چقدر نمایشی، حتی بهت دست نزدم.
‫کمک!
‫زنیکه روانی!
‫- تو این خونه داد نزن. ‫- نه!
‫- عفریته! ‫- دوست‌های پلیسیت بودن،
‫- یا دوست‌های نظامیت؟ ‫- من پدرو بروسونه‌ام، لطفاً!
‫دیوونه‌ای! ول کن برم!
‫راستش رو بگو.
‫باشه، باشه. باشه. ‫من سزارم. من سزارم.
‫گیرم انداختی، من سزارم.
‫با کی حرف می‌زدی؟
‫با دوست‌هام.
‫دوست‌های پلیسم. ولی من هیچی...
‫هیچی بهشون نگفتم. ‫هیچی نگفتم، قسم می‌خورم.
‫هنوز دوست داری کتاب بخونی؟
‫خوشم میومد
‫وقتی منگ می‌شدی
‫و برام کتاب می‌خوندی.
‫بخش‌هایی از فاوست،
‫کمدی الهی...
‫و تقریباً همه آثار والت ویتمن.
‫وقتی می‌خوندی،
‫با دقت گوش می‌کردم.
‫بعد ازت تعریف می‌کردم.
‫می‌خواستم شاد بشی.
‫نوازشت می‌کردم.
‫بغلت می‌کردم.
‫ولی حالا می‌دونیم
‫وقتی منگ می‌شی چه اتفاقی میفته.
‫نوشیدنی و کتاب‌ها رو ترجیح می‌دادی.
‫همیشه در موردت تعجب می‌کردم، سزار...
‫بهم علاقه نداشتی؟
‫سوال سختی نیست.
‫ولی دوست دارم بدونم ‫چون کلی چیز رو توضیح می‌ده.
‫ببین چیکار کردم.
‫جواب بده.
‫نه، اینطور نیست. اشتباه فکر می‌کنی.
‫دوست داشتم بگی درست فکر می‌کردم.
‫اونجوری ولت می‌کردم.
‫- بهت علاقه نداشتم. ‫- باورم نمی‌شه.
‫علاقه نداشتم، آلیسیا!
‫جوری می‌گی انگار تازه یادت اومده.
‫نه، همچین چیزی نگفتم.
‫بی‌علاقه قشنگ‌تره،
‫عیاش خیلی درست نیست ‫و سبک‌سر هم خیلی ادبیه.
‫باشه. من بی‌علاقه بودم. من سبک‌سرم.
‫لطفاً ول کن برم، آلیسیا.
‫نخیر، اینطور نیستی.
‫تو یه مرد ناتوان، مغرور،
‫و خودخواهی!
‫محض رضای خدا، آلیسیا.
‫من رو مقصر می‌دونستی که باردار نشدم.
‫ولی چطور می‌تونستم از تو باردار بشم؟
‫خیلی تلاش کردم
‫یه اتفاق خوب ازش حاصل بشه.
‫واقعاً سخت تلاش کردم.
‫خب، هر کاری از دستم برمیومد کردم.
‫خوشبختانه لورا به زندگیمون اومد،
‫چون موفق شده بودی من رو بترسونی.
‫عینکم رو کجا گذاشتم؟
‫آه! ببین، سزار!
‫این نمایش رو
‫تو مدرسه اجرا کردیم.
‫قبل از اینکه باهات آشنا بشم.
‫من بازیگر شخصیت اصلی بودم.
‫نمایش خیلی موفقی بود.
‫تو نقش کرئون رو بازی کن.
‫الان برمی‌گردم.
‫نقش پادشاه رو داری. پدرشوهرمی.
‫یک پدرشوهر افتضاح.
‫شاید دیالوگ‌ها رو یادم نیاد.
‫اگه فراموش کردم، کمکم کن، باشه؟
‫می‌خوام آزادم کنی تا بتونم بخونم، آلیسیا.
‫برای چی؟
‫تا بتونم خودم رو ابراز کنم.
‫فکرش هم نکن به من کلک بزنی، سزار.
‫خیلی خوب می‌تونی خودت رو ابراز کنی.
‫از «مگه متوجه نیستی...» شروع کن.
‫مگه متوجه نیستی، زن نادون
‫که خوشبختیت در خطره؟
‫خوشبختی من؟
‫برای آنتیگونه‌ی کوچولو ‫چه خوشبختی‌ای پیش‌بینی می‌کنی؟
‫چه کار زشتی باید بکنم
‫تا بتونم دندون‌هام رو تو زندگی فرو کنم ‫و خوشبختی رو ازش بیرون بکشم!
‫به کی باید دروغ بگم؟
‫برای کی باید چاپلوسی کنم؟
‫روی کی می‌خوای چشم‌هام رو ببندم ‫و بذارم بمیره؟
‫دیوونه‌ای!
‫نمی‌دونی چی می‌گی. ساکت باش!
‫چرا می‌خوای ساکتم کنی؟
‫چون می‌دونی حق با منه.
‫می‌دونی حق با منه!
‫ولی هیچوقت قبول نمی‌کنی،
‫از خوشبختیت مثل سگی که ‫روی استخوان نشسته دفاع می‌کنی.
‫خوشبختی تو و من، آره. احمق!
‫همه‌تون حالم رو بهم می‌زنید.
‫تعریفتون از خوشبختی و این چیزا.
‫دوست داشتن زندگی به هر قیمتی شده.
‫مثل سگ‌هایی که هر چی پیدا می‌کنن ‫لیس می‌زنن.
‫من همه‌ش رو می‌خوام.
‫همین حالا.
‫تموم و کمال.
‫وگرنه،
‫هیچی نمی‌خوام.
‫می‌خوام امروز همه چیز رو داشته باشم
‫و به قشنگی
‫همون زمانی باشه که بچه بودم.
‫وگرنه ترجیح می‌دم بمیرم.
‫من، اگه می‌شد... دست می‌زدم. ‫ولی نمی‌تونم.
‫وقتی جوون بودم،
‫همیشه می‌خواستم کارهای مختلف انجام بدم.
‫می‌خواستم برقصم!
‫ولی تو،
‫می‌خواستی بهم آسیب بزنی.
‫- از آسیب زدن به من لذت می‌بردی. ‫- نه.
‫آلیسیا. آلیسیا، لطفاً. من سزار نیستم.
‫من پدرو بروسونه‌ام. ‫شوهر سابق دخترت لورا.
‫اینجا تو این خونه توی دو هفته‌ای ‫که بازسازی می‌شد زندگی کردیم.
‫لورا، النا کوچولو، من و تو اینجا بودیم.
‫هفته‌های سختی بود. ‫دعوا کردیم. یادت میاد؟
‫لطفاً، آزادم کن.
‫باید قرص‌هات رو بخوری، آلیسیا.
‫باید قرص‌هات رو بخوری و ول کنی برم.
‫دیوونه‌بازی رو تموم کن!
‫آلیسیا!
‫من پدرو بروسونه‌ام! راستش رو می‌گم!
‫راست یا دروغ بازی کنیم؟
‫یه چیزی بهت می‌گم
‫و تو تصمیم بگیر راسته یا نه.
‫اگه سه بار درست بگی،
‫برنده می‌شی.
‫آزادت می‌کنم.
‫ولی اگه سه بار اشتباه بگی،
‫می‌بازی
‫و انگشتت رو می‌برم.
‫قبلاً این بازی رو کردیم.
‫این بازی رو انجام دادیم.
‫- یادت نمیاد؟ ‫- نه.
‫انگشت‌هام رو بریدی.
‫نه. نه، نه، نه، نه. هیچ کاری نکردم.
‫دو تا از انگشت‌هام رو بریدی.
‫این راسته یا دروغ؟
‫داری دروغ می‌گی.
‫فراموش کردی؟
‫یا نخواستی یادت بیاد؟
‫یک خطا.
‫امتیاز برای من.
‫باید این داستان دیگه‌ای که ‫می‌خوام برات بگم رو یادت باشه.
‫بچه همسایه‌ها بود.
‫پنج سالش بود.
‫با هم بازی می‌کردیم، می‌خندیدیم...
‫من می‌خواستم
‫پیشم بمونه،
‫پیش ما،
‫و تو قبول کردی،
‫گفتی می‌تونیم نگهش داریم.
‫ولی اون...
‫اون نمی‌خواست بمونه.
‫نمی‌خواست.
‫و بعد تو...
‫دهنش رو گرفتی که داد نزنه.
‫و وقتی دستت رو برداشتی...
‫بردیش ته باغچه.
‫گریه کردم و گریه کردم و گریه کردم.
‫فردای اون روز،
‫همسایه‌ها
‫اومدن دنبال پسرشون.
‫بارون میومد، درست مثل الان.
‫موهاش خیس بود.
‫اسمش گراسیلا بود.
‫اون رو یادت میاد؟
‫گراسیلا.
‫ما رو به چیزی متهم نکردن.
‫فقط می‌خواستن بدونن ‫دیدیمش یا نه.
‫و تو از آشپزخونه برگشتی
‫در حالی که یه چاقو دستت بود...
‫نمی‌دونم چرا اونطوری واکنش نشون دادی.
‫همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫کمکت کردم.
‫با هم بردیمشون توی باغچه.
‫آخرش تا خرخره گِلی شده بودیم.
‫اون روزها،
‫هیچکس سوالی نمی‌پرسید.
‫آدم‌ها فقط ناپدید می‌شدن،
‫و تمام.
‫دوست‌های پلیست کمکمون کردن.
‫پلیس بودن یا ارتش؟
‫هیچ تحقیقاتی انجام نشد.
‫هیچکس چیزی نپرسید.
‫بعدش،
‫تو گفتی
‫بهترین کار اینه از هم جدا بشیم.
‫که باید این کار رو بکنیم ‫تا اشتباه دیگه‌ای انجام ندیم.
‫و همونجا و همون موقع رفتی.
‫این داستان،
‫راسته...
‫یا دروغ؟
‫راسته.
‫خوبه.
‫یه امتیاز گرفتی.
‫یک - یک.
‫چشم‌های من مشکی و طوسی‌رنگ هستن.
‫درسته یا غلط؟
‫زنیکه.
‫جواب بده وگرنه ‫دوباره با میله داغ می‌سوزونمت.
‫چشم‌هام مشکی و طوسی هستن.
‫درسته یا غلط؟
‫جرئت نکن یواشکی نگاه کنی!
‫درسته.
‫رنگ چشم‌های من رو یادت نیست.
‫چشم‌های من سبز و قهوه‌ای هستن، ‫بسته به نور.
‫آره. آره. ‫سبز و قهوه‌ای، مثل لورا. درسته.
‫سه سال با هم بودیم.
‫با لورا و النا زندگی می‌کردم.
‫اون مدت، من و النا ‫مثل پدر و دختر بودیم.
‫من پدرو هستم...
‫باشه. بازی دیگه بسه. من سزارم.
‫من سزارم و همه این سال‌ها
‫به تو فکر می‌کردم.
‫همه این سال‌ها ‫بهت فکر می‌کردم چون دوستت دارم.
‫دوستت دارم، آلیسیا و دلم می‌خواد...
‫بغلت کنم، ولی نمی‌تونم.
‫حالا برعکسش رو انجام می‌دیم.
‫یه کم قانون‌ها رو عوض کنیم.
‫من می‌گم راسته یا دروغ.
‫در حالی که توی چشم‌هام نگاه می‌کنی ‫دوباره بگو که دوستم داری.
‫و این بار جوری بگو که باورش کنم.
‫دوستت دارم، آلیسیا.
‫دوباره.
‫دوستت دارم، آلیسیا.
‫باورش نمی‌کنم.
‫داری دروغ می‌گی.
‫- نه، راسته! ‫- باختی. باختی.
‫- سومین خطا. باختی! ‫- راسته، آلیسیا!
‫آلیسیا، راسته! گوش کن چی می‌گم!
‫آلیسیا، راسته! دوستت دارم!
‫آلیسیا، دوستت دارم!
‫آلیسیا!
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫اون چیه؟
‫کمک!
‫خواهش می‌کنم. اون چیه؟
‫نه، نه، نه.
‫اون چیه؟ نه!
‫نه، نه، آلیسیا. نه، نه.
‫نه، نه.
‫لعنتی.
‫الان برمی‌گردم.
‫آلیسیا!
‫آلیسیا، دوستت دارم! شنیدی چی گفتم؟
‫این یکی حساب نیست! حساب نیست!
‫یه فرصت دیگه بهم بده، آلیسیا!
‫خواهش می‌کنم!
‫دوستت دارم، آلیسیا!
‫آلیسیا! آلیسیا، گوش کن چی می‌گم! ‫دوستت دارم!
‫دوستت دارم، آلیسیا!
‫نه، نه، نه.
‫دوستت دارم، آلیسیا. آلیسیا.
‫آلیسیا، خواهش می‌کنم.
‫نگاه کن به من. نگاه کن به من.
‫اون نه. نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه! نه. آلیسیا، ‫نه، خواهش می‌کنم.
‫این خیلی... نه. اون نه.
‫داری چی کار می‌کنی؟ صبر کن.
‫خواهش می‌کنم. گوش کن، گوش کن.
‫نه، نه، نه، نه! آلیسیا...
‫آلیسیا، نه، نه!
‫نه، نه، نه، نه.
‫- آلیسیا. آلیسیا. ‫- چی؟ چیه؟
‫نه، نه، نه، نه!
‫آلیسیا، خواهش می‌کنم! نه، نه، نه، نه!
‫نه، نه، نه، نه!
‫نه! نه! نه! نه!
‫نــــــــه!
‫من پدرو بروسونه هستم!
‫من پدرو بروسو...
‫تقصیر توئه.
‫چی تقصیر منه؟
‫با اون در مورد چیزهای بد حرف زدی.
‫- کِی؟ ‫- توی ماشین.
‫فکر کردم خوابی.
‫درباره سزار حرف زدی.
‫مدت‌ها بود خوابش رو نمی‌دیدم.
‫حالا به خاطر تو کابوس می‌بینم.
‫ولی چطور؟ می‌شناسیش؟
‫اون تابستونی که اسباب‌کشی کردیم، ‫مامان‌بزرگ هم معرفیش کرد.
‫منظورت چیه؟
‫النا...
‫سزار چه‌ جور آدمیه؟
‫پیره،
‫دماغ بزرگی داره،
‫سبیل داره،
‫و بداخلاقه.
‫چرا می‌گی بداخلاق بود؟
‫مامان‌بزرگ بهم گفت. ‫نمی‌خواست باهاش تنها بمونم.
‫می‌ترسم برگشته باشه.
‫می‌خوام به مامان‌بزرگ زنگ بزنم.
‫باشه.
‫همینجوری نگو باشه.
‫می‌خوام همین الان بهش زنگ بزنم.
‫ساعت سه صبحه. ‫نمی‌تونیم این موقع زنگ بزنیم.
‫چند ساعته باهاش حرف نزدیم. ‫بی‌خیال، مگه چی می‌شه؟
‫زنگ بزن، زنگ بزن، ‫زنگ بزن، زنگ بزن، زنگ بزن.
‫شما با...
‫رفت روی پیغام‌گیر.
‫حتما خوابه.
‫به پدرو زنگ بزن.
‫پیغام خودتون رو بذارید...
‫اگه بخوای، می‌تونیم یه کم دیگه ‫دوباره زنگ بزنیم.
‫باشه.
‫ال...
‫خوابت رو برام تعریف کن.
‫خواب دیدم کنار تالابم.
‫یه سری زن کنار ساحل بودن.
‫تنها، جدا از هم،
‫مثل مامان‌بزرگ،
‫مثل تو.
‫مثل خودم.
‫بی‌خواهر.
‫بعدش می‌فهمم خواب داره خیلی طولانی می‌شه.
‫و وقتی خیلی طولانی می‌شن،
‫تبدیل به کابوس می‌شن.
‫هیولاها از تالاب اومدن بیرون.
‫خیلی وحشتناک بودن.
‫زشت‌ترین‌شون صورت سزار رو داشت.
‫فقط بهم زل زده بود
‫و بهم گفت...
‫گراسیلا.
‫خواب دیدم یه دختر کوچیکم
‫و یه هیولا با صورت تو، ‫من رو روی زمین می‌کشید.
‫جیغ می‌زدم،
‫ولی نمی‌تونستم تکون بخورم.
‫و بعدش،
‫اینجا بودیم،
‫من و تو.
‫هنوز به صندلی بسته بودی،
‫ولی چون خودت می‌خواستی.
‫هر وقت می‌خواستی ‫می‌تونستی خودت رو آزاد کنی.
‫گراسیلا.
‫پدرو؟
‫بله، آلیسیا.
‫اونجا چی کار می‌کنی؟
‫بازم کن، خواهش می‌کنم.
‫کمکم کن، خواهش می‌کنم. لطفا.
‫کلیدهای قفل رو بیار ‫و برگرد اینجا، آلیسیا!
‫کمک!
‫کم...
‫چی؟
‫آلیسیا.
‫چیه؟
‫کلیدها.
‫آه.
‫آره. کلیدها.
‫لطفا. لطفا، لطفا آزادم کن.
‫ل... لطفا. آزادم کن.
‫لطفا. آزادم کن.
‫نمی‌تونی من رو گول بزنی، سزار.
‫نه. نه، نه. من سزار نیستم.
‫من پدروم. حداقل ‫بذار برم دستشویی. یه ثانیه.
‫بازیگر افتضاحی هستی.
‫کف چوب کاجم رو خیس کردی.
‫اگه آزادم نکنی،
‫روی کف چوب کاجت خرابکاری می‌کنم.
‫کف چوب کاجم رو خیس نکن!
‫لعنت!
‫نه، نه، نه، نه.
‫نه!
‫بس کن! بس کن! نه، نه.
‫سزار...
‫نمی‌تونم پنج دقیقه تنها بذارمت.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫تکون نخور.
‫نمی‌تونم تکون بخورم، آلیسیا.
‫خفه شو.
‫نه، نه. چی کار می‌کنی؟ آلیسیا...
‫چی کار می‌کنی؟
‫آلیسیا.
‫نه. نه.
‫نه.
‫قهرمان جوانان...
‫آلیسیا، نه... نه!
‫شهر!
‫من رامیرو هستم، از آژانس املاک، ‫یادت باشه فردا بازدید داریم.
‫رامیرو هستم، ‫یادت باشه امروز عصر بازدید داریم.
‫نمی‌تونیم عقب بندازیم، پس...
‫آلیسیا، دوباره رامیرو هستم...
‫یه کم دیگه می‌بینمت.
‫می‌شه لطفا خونه رو مرتب کنی؟
‫کتاب‌ها رو جمع و جور کن... خب...
‫فرانکو!
‫فرانکیتو! شام!
‫فرانکیتو!
‫فرانکو!
‫سزار؟
‫سلام، آلیسیا. خوبی؟
‫رامیرو هستم، مشاور املاک. ‫ایشون ویکتوریاست.
‫اومدیم خونه رو ببینیم.
‫سلام. خوبید؟
‫- دو دقیقه بهم وقت بده. لطفا. ‫- حتما.
‫آره، آره.
‫- حالش خوبه؟ ‫- دیروز حرف زدیم، خوب بود.
‫زیرزمین هم داره،
‫ولی نمی‌تونیم بریم پایین.
‫چرا نمی‌شه؟
‫چون می‌گه اونجا ‫نقاشی‌های خاص از خودش داره.
‫- نه. جدی می‌گی؟ تابلو نقاشی؟ ‫- آره.
‫بفرمایید داخل.
‫لطفا.
‫با اجازه.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫با رنگ‌های روشن‌تر تصورش کن.
‫کرم روشن، عاجی...
‫یا حتی سفید.
‫من بودم از رنگ سفید فراری نمی‌شدم.
‫- اون رو نگاه کن! ‫- شاهکار خونه‌ست.
‫اوایل قرن گذشته توسط یه هنرمند فرانسوی
‫با کشتی آوردنش اینجا. ‫خیلی روش کار کرده بود.
‫باورنکردنیه.
‫- فوق‌العاده‌ست. ‫- می‌تونم ساعت‌ها نگاش کنم.
‫چشمگیره، آره.
‫دقیقا.
‫کف‌های چوب کاج. کف‌ها اصل هستن.
‫الان به‌هم‌ریخته‌ست، ‫ولی اگه سابش بزنی،
‫مثل روز اولش می‌شه.
‫پارک خیلی بزرگه.
‫درخت‌ها صدها سال قدمت دارن.
‫این چیه؟
‫چقدر وقته اینطوری شده؟
‫چند بار پیشنهاد دادم ‫کمکت کنم درستش کنی؟
‫پیمانکار مدام قرار رو کنسل می‌کنه.
‫بریم بالا.
‫حتی می‌تونی یه اتاق ‫برای حیوان خونگی داشته باشی.
‫نه. طبقه بالا؟ فکر نکنم.
‫بچه‌ها عاشقشن.
‫این‌ همه اتاق، می‌تونه برای حیوان خونگی ‫یا حتی بچه‌های بیشتر باشه.
‫- درسته. ‫- نمی‌دونم.
‫- این خونه باید پر بشه. ‫- آره.
‫با آلیسیا برو ببین. ‫من این تماس رو جواب می‌دم و میام پیشتون.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫- یه نگاهی می‌کنم. ‫- باشه.
‫محله چه‌ جوریه؟
‫یعنی چی؟
‫امن هست؟ آرومه؟
‫خیلی امنه.
‫و خیلی آروم.
‫تا حالا دزدی شده؟
‫اینجا؟ هیچوقت.
‫چیزی نیست... چی شده، عزیزم؟
‫چیزی نیست.
‫شاید اونجا راحت نیست؟
‫آره، شاید. یه کم...
‫نامرتبه. ‫می‌شه یه لحظه این رو نگه داری؟
‫و می‌تونی...
‫- آره، آره. ‫- همینه.
‫که بتونم درستش کنم...
‫می‌تونی یه لحظه بغلش کنی؟ ‫فقط یه ثانیه.
‫باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- سلام!
‫خوبه. خیلی خوب.
‫خیلی‌خب.
‫چیزی نیست.
‫- ویکتوریا؟ ‫- می‌شه یه لحظه مواظبش باشی؟ من...
‫بله؟
‫سلام.
‫راجع به چیزی که قبلا حرف زدیم...
‫اینجا سایه نداره.
‫- سایه نداره. نگاه کن. ‫- آره.
‫هیچ سایه‌ای نیست. این معمولی نیست.
‫هیچ نقطه تاریکی نداره.
‫درسته.
‫می‌تونی کتاب‌ها رو جابجا کنی،
‫می‌تونی شومینه رو بررسی کنی.
‫- شاید به نظرت قدیمی بیاد. ‫- شاید.
‫- فقط یه لحظه، لطفاً. ‫- آره، حتماً. اشکالی نداره.
‫نه، نه.
‫خب. چطور بود؟
‫- دختر خوبیه. ‫- آره؟
‫آفرین، عزیزم. بیا اینجا.
‫- یه لحظه باش، الان میام. ‫- باشه.
‫گوش کن، آلیسیا.
‫دیوارهای نم‌زده، یه سوراخ توی کف...
‫اگه لازم داری ما درستش کنیم، فقط بگو.
‫از پسش برمیام.
‫و اجازه نمی‌دم بیای تو خونه‌م و بابت کف‌ها
‫- باهام دعوا کنی. ‫- باشه. باشه.
‫کف چوب کاجم.
‫شنیدی، سزار؟
‫فرانکیتو، بیا پیش مامان!
‫- فرانکو؟ ‫- آلیسیا...
‫فرانکیتو؟
‫آلیسیا!
‫فرانکو؟
‫آلیسیا!
‫فرانکیتو!
‫نه. چی شده؟
‫نه. نه، نه. چی شده؟
‫با فرانکیتو چی کار کردی، آلیسیا؟
‫نه.
‫من...
‫آره. ماشین رو بردی یه دور بزنی؟
‫با مرسدس رفتی بیرون؟
‫یه دور با مرسدس...
‫ولی...
‫من ندیدمش.
‫بهش زدی. بیچاره...
‫زدی به فرانکیتو.
‫نه.
‫- آره. بهش زدی. ‫- نه.
‫این سگ همیشه دور و برم بود...
‫همیشه اذیتم می‌کرد.
‫باید الان مخفیش کنیم.
‫الان. همین حالا خاکش کنیم. ‫قبل از اینکه لورا برسه، لطفاً.
‫هر لحظه ممکنه برسن. ‫الان برو. برو تو باغچه.
‫حیاط پشتی. باغچه. الان.
‫ما باید...
‫چراغ‌ها رو روشن کنیم.
‫و...
‫یه بازی کوچیک کنیم.
‫نه، نه، نه، نه. محض رضای خدا، آلیسیا.
‫- آلیسیا. ‫- یه داستان برات تعریف می‌کنم،
‫اگه سه بار درست جواب بدی، ‫برنده می‌شی
‫و آزادت می‌کنم.
‫ولی اگه سه بار اشتباه جواب بدی،
‫می‌بازی
‫و یه انگشتت رو از دست می‌دی.
‫نه. نه دوباره.
‫نه. نه، نه، لطفاً.
‫چشم‌هام سیاه و طوسی‌رنگ هستن، ‫درسته یا غلط؟
‫جرئت نکنی یواشکی نگاه کنی.
‫غلطه. چشم‌هات قهوه‌ای یا سبزه،
‫بسته به نور.
‫آفرین.
‫یادت مونده.
‫یه امتیاز برای تو.
‫حدس اول.
‫این...
‫ما قبلاً این بازی رو انجام دادیم.
‫و تو دو تا از انگشت‌هام رو قطع کردی.
‫- راسته یا دروغ؟ ‫- راسته.
‫آفرین.
‫حدس دوم. یه امتیاز دیگه برای تو.
‫باید این رو یادت باشه.
‫پسر همسایه بود.
‫باهاش بازی می‌کردم، می‌خندیدیم...
‫و من نمی‌خواستم بره
‫و تو گفتی
‫می‌تونیم نگهش داریم.
‫آره، آره. نگهش داریم.
‫ولی اون...
‫دلش نمی‌خواست.
‫و تو...
‫دستت رو گذاشتی روی دهنش.
‫آره، آره که جیغ نزنه.
‫و...
‫وقتی دستت رو از صورتش برداشتی...
‫من داشتم گریه می‌کردم.
‫روز بعد،
‫پدر و مادرش اومدن دنبالش.
‫- مثل الان بارون میومد. ‫- موهاش خیس بود.
‫اسمش چی بود؟
‫گراسیلا.
‫اسمش رو خوب یادته.
‫آره. پدر و مادرش می‌پرسیدن
‫می‌دونیم پسرشون کجاست یا نه.
‫آره. بعدش تو چیکار کردی؟
‫من رفتم آشپزخونه
‫و با یه چاقو به دست برگشتم.
‫- آره. ‫- همه‌ چیز خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫- خیلی... ‫- خون. همه‌جا خون بود.
‫اون‌ها رو توی باغچه دفن کردیم.
‫کنار پسره.
‫تا خرخره گِلی شده بودیم.
‫اون موقع کسی سوال نمی‌پرسید.
‫- مردم فقط ناپدید می‌شدن... ‫- و کسی چیزی نمی‌پرسید.
‫دوست‌های نظامیمون کمکمون کردن.
‫از پلیس یا ارتش؟
‫ارتش.
‫و همون شب
‫فهمیدم که...
‫نمی‌تونیم با هم باشیم. ‫باید جدا بشیم.
‫- گفتی باید جدا بشیم... ‫- چون اگه با هم می‌موندیم،
‫ممکن بود دوباره این کار رو بکنیم.
‫ممکن بود دوباره تکرارش کنیم.
‫پس...
‫خیلی‌خب.
‫آزادم کن. بذار برم.
‫بردم. من بردم.
‫حدس سومم بود.
‫من بردم.
‫تو همیشه کاری می‌کردی حس کنم ‫مثل اون بچه‌های آزار‌دیده‌ام
‫که فکر می‌کنن هرچی سرشون میاد ‫تقصیر خودشونه.
‫متأسفم.
‫من رو ببخش، آلیسیا.
‫آلیسیا...
‫وقتی صدام می‌کنی «آلیسیا»،
‫حس می‌کنم پیر شدم.
‫اون اسمی که دوست داشتم صدام کنی رو بگو.
‫بگو ببینم...
‫فقط یه بار بهم بگو
‫و آزادت می‌کنم.
‫آره... چی؟
‫چی بود؟
‫- گ... ‫- گ...
‫گر...
‫گرتا.
‫نه.
‫گراسیلا.
‫همیشه این رو بهم می‌گفتی.
‫- گراسیلا. ‫- گراسیلا.
‫کمک!
‫یه پیرزن دیوونه اینجاست!
‫گراسیلا...
‫آلیسیا؟
‫پدرو؟
‫سلام؟
‫کسی نیست؟
‫مامان؟
‫سلام؟
‫پپو! چی شده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫چی شده؟ آلیسیا!
‫الان. کمکت می‌کنم. ببخشید.
‫- ببخشید. ببخشید! آره. ‫- این رو بردار!
‫کلید قفل کجاست؟
‫- حالت خوبه؟ کجاست؟ ‫- بازش کن.
‫اینجاست؟
‫برو بیرون!
‫- از خونه‌م برو بیرون! ‫- لعنتی. تو همچین کاری کردی؟
‫مامانت دیوونه‌ست. ‫بهش بگو من کی‌ام.
‫اون رو بده من.
‫بهش بگو من سزار نیستم.
‫بده من.
‫بده من، آلیسیا.
‫خودت رو به اون راه نزن.
‫معلوم هست چه مرگته؟
‫می‌کشمت.
‫بده من!
‫بده... بده من!
‫تو همیشه یه سیاه‌چاله بودی.
‫بمیر، گراسیلا!
‫نه!
‫حالا دیگه بمیر.
‫نه! نه!
‫نه!
‫سزار؟
‫چی کار کردی؟
‫زنیکه روانی!
‫سزار! نه!
‫کمک!
‫پدرو؟
‫طاقت بیار، لورا.
‫سزار...
‫پدرو...
‫تو همیشه یه آشغال بودی، سزار.
‫مامان؟
‫مامان...
‫مامان؟
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫النا؟
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫مگه سفر نرفته بودی؟
‫چرا، ولی برگشتم.
‫چی شده، مامان‌بزرگ؟
‫مامان کجاست؟
‫مامانت؟
‫چی کار کردی، مامان‌بزرگ؟
‫کجا می‌ری؟
‫من رو تنها نذار.
‫دنبالم نیا.
‫حرکت کن!
‫زود باش! من وقت ندارم!
‫باید برگردم خونه!
‫لطفاً راه بیفت!
‫زود باش!
‫«ترجمه از خشایار»