نمی‌خوام فوتبال بازی کنم.
بیا بریم بستنی و بلیت‌های لاتاری بگیریم.
اول از همه، هیچ‌وقت نذار مادرت
عبارت «بلیت‌های لاتاری» رو بشنوه، باشه؟
و دوم از همه، نه، نمی‌تونیم. تو نمی‌تونی، تو نم--
تو نمی‌تونی تیمت رو جا بذاری.
اونا روی تو حساب می‌کنن.
می‌دونی اون دروازه‌بان احتمالاً
قدرتمندترین پست توی زمینه؟
یعنی، این همون‌قدر مهمه که جلوی گل رو بگیری
همان‌قدر که گل زدن یکی.
-آن‌ها به تو نیاز دارند. -واقعاً؟
شوخی می‌کنی؟
می‌دانی آن محوطه دور دروازه را؟
آن قلمرو توست. آن پادشاهی توست.
و اگر یکی از این عوضی‌های رنگ‌پریده کوچولو وارد آن محوطه دروازه شد،
می‌خواهم آن‌قدر بلند غرش کنی
که فقط حسابی بترسانیشان.
چی--
اوه، فکر می‌کنی شوخی می‌کنم؟
جدی می‌گویم. هی.
داخل آن جعبه، هیچ‌کس نمی‌تواند با تو دربیفتد.
حالا بگذار صدای غرش تو را بشنویم. بیا.
ببخشید، من لکنت داشتم؟ بگذار صدای غرش تو را بشنوم!
اوه! اوه، وای!
اوه، خدایا! اوه، خدایا!
آن وحشتناک بود. انتظارش را نداشتم.
اوه، پسر. ترساندمی.
فکر کنم یک روح یا چیزی دیدم. بیا.
آره، اما روح‌ها واقعی نیستند.
هی، ارواح کاملاً واقعی‌اند، عزیزم.
- چی؟ واقعاً؟ - آره.
پدیده‌های فراطبیعی خیلی زیادی هست که نشه قبولش کرد.
و این به یک کیهان‌شناسی بزرگ‌تر مربوط می‌شود.
اما مقدار زیادی بقایای روانی وجود دارد.
احساسات قدرتمند و کارهای ناتمام.
با این حال، من چه می‌دانم؟
تو همه‌چیز را می‌دانی.
من همه‌چیز را دربارهٔ یک چیز می‌دانم.
من قرار نیست به این زودی‌ها جایی بروم.
گرفتی‌ام.
-همیشه. -همیشه؟
برای همیشه.
تو و من.
♪ از سرم دست برنمی‌دارد ♪
♪ چکش را نمی‌بیند میخ را در دست خودش می‌کوبد ♪
♪ من آن زنی نیستم که فکر می‌کنی هستم ♪
♪ اوه، یک کوه را می‌بلعم و به آرامیِ صدف ساکتم ♪
♪ شنبه و یکشنبه در هوای سمی ♪
♪ اوه، و هر روز که کار می‌کنم کمک می‌کنم تا آن زهر را آنجا بگذارم ♪
-♪ اوه ♪ -♪ او دست از سرم برنمی‌دارد ♪
♪ او دست از سرم برنمی‌دارد ♪
♪ او دست از سرم برنمی‌دارد... ♪
♪ او دست از سرم برنمی‌دارد ♪
♪ او دست از سرم برنمی‌دارد... ♪
سلام.
بله، من ماتیلدا گروور هستم.
ام، تماس می‌گیرم چون پدرم، دنیل،
کمکم کرد این را درست کنم، ام، حساب دبیت نوجوانان
وقتی خردسال بودم، که هنوز هم هستم.
یک نوجوان سربلند دارندهٔ حساب دبیت.
و، ام، می‌خواهم او را از حساب حذف کنند...
به دلایل شخصی.
ام، ولی می‌توانم همین‌جا به شما بگویم.
ام، او یک شارلاتان است.
بله.
ام، ام، کلاهبردار.
ام...
یک عالمه پول از مادرم دزدید.
ام...
اگر یک منوی کشویی دارید، می‌توانید «برای من مرده است» را بگذارید.
اما مادرم، فرانچسکا،
ام، قطعاً باید روی حساب بماند
چون او در آن پول می‌گذارد.
ام، من مامانم را دوست دارم.
الو؟
بامزه‌ترین پسر را در جلسهٔ AAام دیدم،
و می‌خواستم شما را با او جور کنم،
-اما-- -باید این کار را متوقف کنی.
- می‌دانم. اما می‌دانی چی؟ - هیس.
اشکالی ندارد چون او مرده است.
پس... یعنی، انگار مشکل حل شد.
نه، نه، نه، نه، نه! هنوز شروعش نکن.
وایولت دارد می‌آید. او از کوره در می‌رود.
فکر نمی‌کنم برایش مهم باشد.
- او اخیراً خیلی آرام‌تر بوده.
-واقعاً؟ -دارم لعنتی دیوانه می‌شوم.
بابا دارد از سرطان می‌میرد، و هیچ‌کس هیچ اهمیتی نمی‌دهد
جز من، پس...
-سلام. -چی؟
برنامه را متوقف می‌کنم.
می‌خوام برم، ام، یه سر به، ام...
-خوبه. -چند بار زنگ زد وقتی من دادگاه بودم،
سعی می‌کردم یک بچه بی‌خانمان را از سیستم سرپرستی خارج کنم.
و، ببخشید، تو داشتی چی کار می‌کردی،
پرستاری از گربه‌های یک خانم پولدار؟
-سگ هستند. -درسته.
همین. شوهر سابق، پدر در حال مرگ،
و هیچ‌کس اهمیت نمی‌دهد.
معلوم است که اهمیت می‌دهم. فقط نمی‌دانم قرار است چه کار کنم.
-درمان سرطان؟ -می‌توانی امتحان کنی.
می‌توانی، یا می‌توانی هر جور شده کمی همدلی جمع کنی
برای کسی که دوستش داری. یا آن‌قدر سرت شلوغ است که داری سگ‌های نسل‌به‌نسل ثروتمند تربیت می‌کنی؟
خدای من، دیگر لازم نیست برای او همدلی داشته باشم.
برای همین است که مردم طلاق می‌گیرند.
آره، مامان، معلوم است که درباره‌ی تو حرف نمی‌زنم.
-دارم درباره‌ی... -من.
- آره. - آره، دارد درباره‌ی من حرف می‌زند
چون من کاری را کردم که همه به هر دوی ما گفته بودند انجام بدهیم
و من دیگر با پدر معتادمان صحبت نکردم،
که، راستی، یک مجموعه اسلحه داشت.
مجموعه اسلحه مخفی.
یک مجموعه اسلحه مخفی.
شش اسلحه مجموعه محسوب نمی‌شود.
یک مجموعه مخفی شش‌تایی از اسلحه.
پس، دارم کمی سخت می‌فهمم که چه کار کنم
-وقتی به من می‌گویی او سرطان دارد. -خب، می‌دانی چه چیزی برای من سخت بود؟
تلاش برای قبول شدن در آزمون وکالت وقتی بابا در حیاط جلویی‌ام داخل ماشینش زندگی می‌کرد.
پدربزرگت را فرستادم آنجا تا به او بگوید برود
-و او از قبل رفته بود. -بله، نه داوطلبانه.
ماشینش را یدک کشیدند چون چرخ کافی برای گذاشتن قفل چرخ نبود.
باورم نمی‌شود فهمید چطور آن ماشین را براند.
-دیوانه‌کننده است. -تومور را دیدی؟
شوخی می‌کنی.
مطمئنیم واقعا یک تومور واقعی و تحت‌اللفظی وجود دارد؟
دکترها باید به تو مدرک نشان بدهند.
بله، چون او همچنین به من گفت
که کوئنتین تارانتینو را می‌شناسد،
و من هرگز او را ندیدم.
من تنها کسی هستم که به او اهمیت می‌دهد.
من تنها کسی هستم که کنارش هستم.
-خودت را می‌شنوی، درست است؟ -می‌شنوم. شنوایی‌ام عالی است.
وایولت، آن مرد یک الکلیِ خطرناکِ مخرب است،
و اسپانسر آل‌انون من می‌گوید که
تو باید دست‌کم بگذاری با عشق جدا شویم.
«عشق» نگو. «با عشق جدا شویم» نگو.
او خطرناک نیست. وقتی همسترِ تو مرد بیشتر از تو گریه کرد.
چون تو تازه رفته بودی دانشگاه،
اسمش را وایولت گذاشت، و بعد فرار کرد.
املایش فرق داشت، و تو این را می‌دانی.
لطفاً دعوا نکنید. باعث می‌شود احساس کنم مادر بدی هستم.
-تو مادر بدی نیستی. -تو مادر بدی نیستی.
بابا یک انسان است، باشه؟
و وقتی مامان سر کار بود، او تو را بزرگ کرد. ببخشید.
او شایستهٔ همدلی توست.
از طرف من نه. من برایش همدلی ندارم.
- وقتی ۱۱ ساله بودم به من گفت «توله سگ».
وقتی ۱۱ سالت بود «توله سگ» بودی.
مامان‌بزرگ همیشه به من می‌گوید «توله سگ» و من هنوز هم او را می‌بینم.
از طرف او حساب نمی‌شود چون یک اصطلاح محبت‌آمیز است.
تو حق نداری بگویی این از طرف او یک اصطلاح محبت‌آمیز است.
تو حق نداری این را بگویی. تو حق نداری تصمیم بگیری که آیا
- یک اصطلاح محبت‌آمیز است. - از طرف مادربزرگ؟
- آره. - وای، وای، وای، وای.
فقط برای روشن شدن، من کار کردم چون او کار نکرد.
و این‌ها احساسات مهمی هستند که من باید داشته باشم،
برای همین من می‌خواهم خودم را معاف کنم و بروم در دفتر خاطراتم بنویسم.
اوی وی.
او فقط می‌خواهد برود. این کاری است که می‌خواهد بکند.
فروشگاه ژورنال باید یک بخش به افتخارش راه بیندازد.
-برو کنار. -باید برم کنار.
بیا. بیا.
باشه.
خدای من، کاش می‌توانستم آنجا باشم
وقتی دستگیرش کردند.
واقعاً باید او را ببینی.
اگر نبینی پشیمان می‌شوی.
او قرار نیست بمیرد.
- باشه. - نه.
- می‌توانم حس کنم داری می‌روی. - می‌دانم. یک قرار دارم. نگاه کن.
-تو این‌قدر زیاد قرار می‌روی. -صبر کن. من این‌قدر زیاد قرار می‌روم.
-ببین. می‌دانم. -وای. خیلی جذاب است.
خب، انگار موهایش اینجا کمی بیشتر حالت‌دار است، اما دقیقاً شبیه گروه‌های پسرانه است.
- داریم چه کار می‌کنیم؟ - نگاه کن.
-اوه، وای. -حس می‌کنم آب لازم دارد.
این خیلی خالکوبی داره. -منظورت چیست؟
-به نظر تشنه می‌آید. -باشه، بس کن. این-- درست است.
-این یک خرج است. -نه، در واقع به نظر تو احتیاج ندارم.
پس، ممنون. ممنون.
این خوش گذشت، بچه‌ها. جدی می‌گم، چه دورهمی خوبی بود.
من این رو دوست دارم. ام... آره، بیایید این کار رو دوباره انجام بدیم
بعد از این‌که لوبوتومی انجام بدم.
چیزی گفتم؟
کارل، می‌خوای خانه‌دارها رو تماشا کنی؟
اه، نه. ولی هر دوتاتون رو دوست دارم.
- دوستت دارم. - -فکر می‌کنم واقعاً ازش خوشت میاد.
اه، در موردش مطمئن نیستم.
خدای من.
اوه، خب، حالا دیگه خیلی لاغره.
- شنیدم که او روی... - اوزمپیک است.
و بنابراین سعی کردم برای خودم هم آن را بگیرم،
- می‌دانی، اما دکترِ داخل وب‌سایت...
گفت که وزنم به اندازه کافی زیاد نیست،
پس دروغ گفتم و به او گفتم وزنم بیشتر از چیزی است که هست،
و بعد او حرفم را باور نکرد، پس نمی‌توانم آن را بگیرم.
چی؟
امیدوارم او با آن مردِ خالکوبی خیلی مراقب باشه.
-هی، بابا را دیده‌ای؟ -لعنتی!
هنوز فرصتش را پیدا نکرده‌ام.
خب، پیدایش نمی‌کنم. شروع کن به زنگ زدن به بیمارستان‌ها.
هر بیمارستانی؟
می‌دانم که نمی‌خواهی با این موضوع روبه‌رو شوی،
اما می‌ترسم که مارک بفهمد من باردارم.
متوجه شدی؟ همکارَت دیروز به تو تبریک نگفت؟
آره، و تهدیدش کردم که به خاطر شرمسار کردنِ چاقی ازش شکایت می‌کنم.
وای. اِه، تو اون روز پاهات رو روی هم انداختی،
و من تقریباً مطمئنم که سرش را دیدم.
بابامون گم شده.
اصلاً از وقتی مریض شد دیدیش؟
جهت اطلاع‌ات، من سرم شلوغ بوده.
-با چی؟ -دارم از تپه بالا و پایین می‌روم،
فیت‌بیتِ جولیان رو می‌پوشم تا قدم‌هاش رو براش ثبت کنم
چون داره تلاش می‌کنه وزن کم کنه.
اه، به نظرت دیوانه‌وار نیست که بابا گم شده؟
-این جور چیزها همیشه اتفاق می‌افتد. -شاید،
اما دیوانه‌وارتر این است که دنبال پدر گمشده‌مان نگردیم.
بله!
بله، موافقی؟
اوه. نه. ببخشید، من فقط، ام،
تازه یکی از انگشترهای جولین را کامل کردم.
او قرار است در امی‌ها خیلی عالی به نظر برسد.
خیلی خوشحالم که اولویت‌هایمان را درست تعیین کرده‌ایم.
خب...
باشه، پیداش کردم.
چطور این‌قدر سریع این کار را کردی؟
پس نسخه کوتاه این است که تومورها دارند او را زنده‌زنده می‌خورند.
نسخه بلندش چه بود؟
اه، تومورها دارند او را زنده‌زنده می‌خورند.
دوست دارید تصاویر تومورها را ببینید؟
-نه. -باشه.
- گاهی مردم مدرک می‌خواهند. - -آیا درمانی هست که بتواند جواب بدهد؟
احتمال خیلی کم است. اه، باز هم می‌توانم به شما عکس‌های رادیولوژیِ همه این تومورها را نشان بدهم.
-لطفاً بس کنید. -باشه. خب، پدرتان داخل است.
دکتر بلر، دکتر بلر...
می‌آیی؟
نه، من... می‌آیم. اه...
آره، می‌آیم. فقط، اه،
می‌خواهم به مامان زنگ بزنم، بگذار بدانَد چه خبر است.
آره. باشه.
سلام...
خرگوش.
سلام، بابایی.
خیلی دوستت دارم.
-منم دوستت دارم. -آره.
هی. نگران نباش.
هیچ قصدی ندارم به این زودی‌ها بمیرم.
می‌دانم.
می‌دانم. می‌دانم.
تیلی می‌آید؟
ام...
هر لحظه می‌رسد.
می‌توانی، می‌توانی باب‌اسفنجی را بگذاری؟
قبلاً... با هم تماشا می‌کردیم، من و تیلی.
- اوه، آره. - هوم.
- دوستت دارم. - می‌دانم.
می‌دانم. دوستت دارم.
تیلی هم همین‌طور.
تو هم دوستش داری، درست است؟
نمی‌دانم.
بابا.
- هی، وایولت، برایم تلویزیون را بدزد.
بابا، بیا دیگه.
تیلی می‌گوید پدرش زنده‌زنده دارد توسط تومورها خورده می‌شود.
این به تومورها اختیار خیلی زیادی می‌دهد.
به نظر می‌رسد دارد می‌میرد.
نمی‌خواهم بروم، اما حس می‌کنم مادرهای خوب
کنار دخترهایشان هستند وقتی پدرهایشان دارند می‌میرند.
مامانم کنارم بود وقتی پدرم مرد.
و او مادر خوبی بود.
فقط به من نگاه کن.
- عزیزم؟ - اوه، سلام.
- سلام، مامان. - سلام.
ممنون که آمدی.
اوه، نه. اشکالی ندارد.
ام، تیلی اینجاست؟
- ام، او... - یک‌جایی هست.
- آره، فکر می‌کنم شنید که بابا گفت
نمی‌داند آیا دوستش دارد یا نه.
داری شوخی می‌کنی؟
- نمی‌دانم. - هوم.
ام، خب، یادت باشد، اه، مغزش
الان در بهترین وضعیت نیست.
آره. آره. نه، من--
هی، گوش کن، ام، می‌خوای تومورهایش را ببینی؟
یک دکتر هست که بهترین دوستت خواهد شد، اگر بخواهی به آن‌ها نگاه کنی.
یعنی، یه جورهایی می‌خوام.
- من، من اهمیتی نمی‌دم. - فقط شوخی می‌کنم.
باشه.
-باشه. -بیا.
هی.
-باشه. -اشکالی نداره که حالِت خوب نباشه.
نه، واقعاً، الان خوبم.
من، اه، تا یک لحظه‌ی دیگر دنبال تیلی می‌گردم.
-آره؟ -آره.
- من هیچ‌وقت به نمایش عروسکی نرفته‌ام...
-در سانتا مونیکا. کی؟ -چرا، رفته‌ای!
و بوی مدفوع را حس کردیم، و متوجه نشدیم
-که روی کفش‌هایمان بوده. -من--
- کی-- چند سالم بود؟ -ما، مثل--
خب، تو، مثل، چهار سالت بود یا چیزی.
حس می‌کنم یادم می‌ماند اگر به نمایش عروسکی رفته بودیم
- و روی کفشم مدفوع بود. -ما--
خدای من.
- دنیل؟ - هی.
- دنیل؟ - بابا.
- دنیل؟ - هی.
هی. نه، نه، نه.
- نه. - بابا، نه، نه، نه.
تیلی!
بابا؟
- اشکالی نداره. - اشکالی نداره.
اشکالی نداره. من مراقب دخترها هستم.
قسم می‌خورم، همه خوب خواهند بود.
مطمئن می‌شوم که آنها خوب باشند.
می‌دانم ما مشکل داشتیم، اما تو آنها را خیلی دوست داشتی...
-رفته؟ -...و زمانی بود
که من تو را خیلی دوست داشتم با وجودِ...
عزیزم. بیا اینجا. بیا اینجا. بیا اینجا.
بیا اینجا.
برای من انگار مرده است.
مثل یک روح...
- از یک آدم. - مثل یک روح.
مثل یک روح...
اوه.
منظورم اینه، از دست دادن آن لحظات آخر با پدرش
بعد از این‌که برای مدت طولانی او را از زندگی‌اش حذف کرده بود.
خب، تعلل مثل یک مادهٔ مخدرِ لعنتی است.
باشه، من توی فروشگاهم دارم بستنی‌ها رو نگاه می‌کنم.
همهٔ هالو تاپ کارامل نمکی رو تموم کردن.
-گزینهٔ بعدی‌ات چیه؟ -می‌دونی چیه؟ به درک هالو تاپ.
امشب دیدم یکی مُرد، پس من لیاقت اون چیز واقعیِ لعنتی رو دارم.
حتماً.
می‌دانم که تصمیم تیلی واقعاً پیچیده بود.
فقط--
امیدوارم که این کل ماجرا
آخرش تا آخر عمرش رهایش نکند.
هی، فرانکی، باید حرف بزنیم.
همین الان چی شد؟
-چه خبر شده؟ -کجا رفتی؟ کجا به لعنت--
-کجا-- چطور این کار را کردی؟ -می‌توانم همه‌اش را بگیرم.
چی می‌خواهی؟ می‌خواهی بروم گلسنز؟
-حالت خوب است؟ -اوه، همه‌چیز عادی است.
-بعداً بهت زنگ می‌زنم. -منظورت چیه، همه‌چیز عادیه؟
خدای من.
اه، باشه. نفس عمیق.
-دارم توهم می‌زنم. -نه، نمی‌زنی.
اه، باشه، پس دارم سکته می‌کنم؟
-سکته نمی‌کنی. بوی نان تست سوخته میاد؟ -می‌دونستی من نون نمی‌خورم.
ببین، می‌دونی چیه؟ ساعت‌هاست دنبال تو می‌گردم.
یه چیز واقعاً عجیب اینجا داره اتفاق می‌افته.
عجیب؟ واقعاً؟
چون من دارم با شوهر سابقِ مرده‌ام توی آینه حرف می‌زنم.
بیایید فقط آرام شویم.
ما نمی‌دانیم که من مرده‌ام.
دیدم که تو مُردی!
-اوه، پس حالا تو دکتری. -می‌دانی چیست؟
تو همیشه دستاوردهای لعنتیِ من را کوچک شمرده‌ای!
-تو واقعاً دکتر نیستی! -می‌توانستم
دکتر شده باشم اگر تقصیر تو نبود!
دارم چیزهایی می‌بینم، دارم چیزهایی می‌بینم. دارم چیزهای دیوانه‌واری می‌بینم.
یک روز دیوانه‌وار داشتم، و حالا دارم دیوانه می‌شوم.
دارم چیزهایی می‌بینم، دارم می‌بینم...
- وای! لعنتی! - وحشت نکن.
به تو لعنت! به تو لعنت!
اوه، خدای من. اوه، خدای من.
باید به حامی‌ام زنگ بزنم، به روان‌درمانگرم زنگ بزنم.
نمی‌دانم به چه فکر کنم. من نمی‌--
نه، اگر به حامی‌ام زنگ بزنم، فکر می‌کند من دیوانهٔ لعنتی‌ام.
حالا، این لعنتی چی--
اوه، خدای من. هی، اگر تو هم یک روح دیگر هستی،
ممکن است یهودی باشم، اما من کاملاً روشنم
دربارهٔ معنای واقعی کریسمس.
- ممنونم. - دارم میام داخل!
روح‌ها حالا می‌تونن بیان داخل؟
نگفتم تو اولین نفری بودی که منو دیدی.
خدای من. اون توی آینهٔ تو هم هست؟
این واقعی است.
آیا نوری در انتهای یک تونل می‌بینی؟
-به سمتش برو. -نگو «به سمتش برو».
به سمتش نرو. اینطوری گیرت می‌اندازن.
هیچ نوری نیست.
نه، به نظر می‌رسه توی یه فضای عجیب، ام، بینابینی هستم.
توصیفش سخت است، اما، اه...
خب، به نظر می‌رسد به آینه‌ها مربوط باشد.
البته سعی کردم این را توضیح بدهم
برای استیون هاوکینگ در دههٔ ۸۰.
تو هرگز استیون هاوکینگ را ملاقات نکردی.
از آن دنیا دروغ نگو. ممکن است عواقبی داشته باشد.
ممکن است استیون هاوکینگ پشت سرت ایستاده باشد.
ممکن است به سرت مشت بزند.
-من نمرده‌ام. -اوه.
تو هرگز برای من مرده نخواهی بود، بابا.
من واقعاً نمرده‌ام.
خب، بیا تو و من برویم به عرشه‌ای که خوشبختانه آینه ندارد
تا بتوانیم به تیلی زنگ بزنیم.
الو؟
سلام، عزیزم. خواب بودی؟
آن قرصی را که به تو دادم خوردی؟
آره. فکر نمی‌کنم اثر کرده باشد.
عزیزم، می‌توانی بروی جلوی آینه و به من بگویی چه می‌بینی؟
انگار تو مربی بازیگریِ سارا لارنسِ منی؟
فقط انجامش بده. فقط انجامش بده.
باشه.
دارم بلند می‌شم.
دارم بلند می‌شم. راه می‌رم.
اینجام. اینجام.
چیزی می‌بینی؟
اگه این یه چیز دیگه درباره مثبت‌نگری نسبت به بدن باشه،
واقعاً جواب نداد. دفعه قبل.
هیچ‌کس دیگه‌ای رو نمی‌بینی؟
ام، نه، ولی داری حسابی می‌ترسونیم، پس خوبه.
باشه، گوش کن. ام، من، من، لازم دارم بیای اینجا.
- خواهرت و من باید با تو صحبت کنیم.
-الان؟ -بله. همین الان!
-تو لباس داری. -می‌دانم.
می‌دانم، انگار،
-انگار آخر شهرمان است... -احساس می‌کنی
-انگار سرطان داری؟ -...اما اگر شهرمان
-یک نمایش تک‌نفره بود. -اما تو هیچ‌وقت صاحب
آن کت نبودى، منظورم این است. می‌فهمی چه می‌گویم؟
-من آن کت را دارم. -فکر نمی‌کنم او داشت.
- هی! - وای!
ما پدرت را می‌بینیم.
-در سردخانه؟ -در آینه.
-آره، او در آینه است، پدرت. -او در آینه است.
او را بیاورید جلوی آینه تا بتواند مرا ببیند.
-باید بروی جلوی آینه. -بیا اینجا.
-در آینه. یعنی، آینه. -آن مرد در آینه است.
-بابا در آینه است. آره، او در آینه است.
مثل یک معجزه است.
چرا نمی‌توانی مرا ببینی؟ او نمی‌تواند مرا ببیند.
نمی‌دانم. تو حتی یک روح قابل‌پیش‌بینی هم نیستی.
هی، مادجی، منم. بابا هستم.
بذار برگرده. اون نمی‌تونه-- سوی...
هی، ممنون که اون همه دفعه اومدی دیدنم. من واقعاً...
می‌تونی بشنوی چی می‌گه؟
آره، می‌تونی بشنوی چی می‌گه؟
می‌تونی بشنوی چی می‌گی؟
اوه، خدایا، باید قانعش کنیم.
-حالا دلم برای کشیش‌ها می‌سوزه، چون این سخته. -می‌دونم. می‌دونم.
-سخته که مدرک داشته باشی. -اوه، اوه. می‌دونی چی؟
دارمش، دارمش، دارمش، دارمش، دارمش.
اوه، دنیل، چه چیزی هست که تو دربارهٔ تیلی می‌دانی
-که نه من نه وایولت می‌دانیم؟ -باشه، این هوشمندانه است.
-این نابغه‌وار است. -درسته؟ ممنون.
این، مثلاً، یه جور روش بدجنس
و خیلی پیچیده است که منو وادار کنی اعتراف کنم
که سیگارهای مادربزرگ رو توی راهنمایی دزدیدم؟
-چون من این کار رو نکردم. -هوم.
من از کجا باید بدانم او به تو چه گفته؟
- تو من رو از خانواده طرد کردی.
تو هیچ‌وقت به تیلی یه راز نگفتی؟
اوه، خدای من، از کیفم دزدی کردی
تا برای پدرت دیپین داتس بخری
-وقتی تو را به پیست برد؟ -ماتیلدا!
اوه، خدای من.
من هرگز این را به کسی نگفته‌ام
چون واقعاً فراموشش کرده بودم.
دارد کار می‌کند.
بابا؟
کار خودت را بکن.
من-- من نمی‌توانم او را ببینم.
-دارم کاری را اشتباه انجام می‌دهم؟ -شاید.
نه، این را نگو.
- نه؟ - نه، نه، نه، نه، عزیزم.
نه، نه، احساس بدی نداشته باش.
چون، ام، ما نمی‌دانیم چه جور
ماورا الطبیعه دارد اتفاق می‌افتد.
یعنی، من، من با او ازدواج کرده بودم،
و، اه، وایولت دخترِ بزرگ‌تر است، پس...
-آره. -ام، شاید مثل یک قضیهٔ پسح باشد.
قضیهٔ پسح. اوه، یا شاید، ام،
من مدت بیشتری او را می‌شناختم قبل از اینکه دوباره لغزش کند.
آره. آره. فکر می‌کنم، این، این--
شاید در این مورد یک حلقه خیلی، خیلی محدود باشد.
او کجاست؟
-اوه، عیسی. -انگار...
-جوابش را نده. -باید جواب بدهم.
-لازم نیست جواب بدهی. -مامان است.
-باشه. -اوه، سلام، مامان. الان وقت خوبی نیست.
اوه، زیاد وقتت را نمی‌گیرم.
ام، من و پدربزرگ، ام، انگار داریم دچار یک فروپاشی عصبی می‌شویم.
او می‌خواهد برود به یک آسایشگاه روانی،
و من هم آن‌قدر نگران نیستم.
دربارهٔ چی حرف می‌زنی؟
ما شوهر مردهٔ بی‌عرضه‌ات را توی هر آینه‌ای می‌بینیم.
اوه، خدای من، تمام خانواده‌ام بدون من تسخیر شده‌اند.
اوه. آن‌ها هم او را می‌بینند.
الو؟ همه کجا هستند؟
آه. من، مثلاً، خیلی زیاد بستنی گرفتم.
می‌دانم، اما شب بزرگی است. کلی شمع داریم.
داریم چی کار می‌کنیم، فقط داریم به خودمان توی آینه نگاه می‌کنیم؟
-دنی اینجاست! -وای!
خدایا! عیسی!
لعنتی! اشکالی نداره. همه، بیاین بیرون!
با من بیا! بجنب!
اوه! لعنتی!
خب، آینه‌ها پوشونده شدن.
بیا درباره ارواح حرف بزنیم.
چی؟ نه.
می‌خوام بدونم چرا کارل...
...هنوز از فرانکی خواستگاری نکرده.
- اوه، نه، نه، نه، نه. نمی‌تونی با من این‌طوری رفتار کنی. - نه، مامان، نه.
- این موضوع این نیست. - این همینه؟ الان این همینه؟
- الان داریم این کار رو می‌کنیم؟ - -ما اینجاییم که دربارهٔ ارواح حرف بزنیم.
-ارواح. - دقیقاً، مامان‌بزرگ.
- خفه شو! - اون-- آره.
-باشه! -برای همینه که اینجاییم.
-ارواح. -وایسا، وایسا، وایسا.
هر کسی که می‌تونه دنیل رو ببینه،
- دستش رو بالا ببره. - آره.
عالی.
ارواح واقعی هستند،
و تمام خانواده‌ام بدون من دارند دیوانه می‌شوند.
منصفانه نیست. اما اگر کمک کند، من واقعاً، واقعاً متنفرم که می‌توانم او را ببینم.
و من واقعاً، واقعاً متنفرم که او می‌تواند مرا ببیند.
تو؟ من دنبال این بودم که او را بکشند.
-"بکشند"؟ -خب، سرسری.
از جواهرفروشم پرسیدم که آیا کسی را می‌شناسد.
جواهرفروش‌ها آدم‌ها را می‌شناسند.
چرا من نمی‌توانم او را ببینم؟
هوم. فکر نمی‌کنم این مربوط به تو باشد.
-درواقع، حالا که بهش فکر می‌کنم... -اوه، حق با توست.
-فکر می‌کنم شاید مربوط به تو نباشد. -مربوط به جواهرفروششان است.
هی، اگر حالت را بهتر می‌کند، می‌توانی مال من را داشته باشی.
-آن‌طور که می‌گویند نیست. -ممنون، کارل.
این واقعاً از تو سخاوتمندانه است.
دیدی؟ بعضی‌ها دارند یک‌جورهایی ارواح‌شان را پیشنهاد می‌دهند.
خب، فکر می‌کنم همه باید
-کمی سخاوتمندتر باشند-- -هی، بچه‌ها.
بچه‌ها. هی، بچه‌ها!
-...در مقابلِ... -خب، دارم می‌گم...
-این‌که یک عوضیِ گنده باشی. -پس اعلامیه از طرف من. و ساکت باشید.
حالا، ام، خیلی ممنونم، همه.
ام، پس من داشتم خصوصی با بابا صحبت می‌کردم،
و اون دقیقاً نمی‌دونه چه اتفاقی داره می‌افته، ولی فکر می‌کنه...
- اون شاید نمرده باشه. - هوم-هوم.
فکر می‌کنه اون چیه؟
-چی؟ -وای! وای!
می‌دونی چیه؟ من با این یاروِ لعنتی نمی‌تونم!
- باشه، ببین. - بستنیِ لعنتی کجاست؟
ممکن است درست باشد، ممکن است درست نباشد.
و چه او درست بگوید یا نه، فکر می‌کنم باید همه جوانب را در نظر بگیریم
با این‌که، الف، محافظت کردن از بدنش در برابر فرسایش.
نمی‌دانم این از کی شروع می‌شود.
و، ب، رفتن به آپارتمانش و جمع کردن همه عکس‌هایش،
-که به هر حال باید انجامش بدهیم. -شاید همین دارد او را اینجا نگه می‌دارد...
و هیچ‌کس آن را نمی‌خواهد.
- منظورم این است... تسلیت. - ممنونم.
آخرین خواسته‌هایش چه بود؟
شاید او از قبل سوزانده شده باشد.
او وصیت آخر نداشت چون می‌خورد
یک برند مشخص از کلوچه را هر روز
که فکر می‌کرد باعث می‌شود تا ابد زنده بماند.
نه، نه، نه، احمق. نه.
این یک برند مشخص از کلوچه نبود که فکر می‌کرد
قرار است باعث شود تا ابد زنده بماند. او فکر می‌کرد
که اگر به اندازه کافی طولانی آن را بخورد، علم پزشکی
-به او می‌رسد و مداخله می‌کند. -آه، درست است.
- آن طرف یک احمق بود. - فرق دارد.
-من در آن سناریو احمقم. -تو احمقی.
-همین را گفتم. -چرا ما
-جسدش را به علم اهدا نکنیم؟ -مگر من همین را نگفتم؟
این واقعی است؟
بله. تنها کسی که نمی‌تواند او را ببیند
دارد آخرین خواسته‌هایش را حدس می‌زند. به نظر درست می‌آید.
-خدای من! -فکر می‌کنم منطقی است.
-نه، فکر می‌کنم منطقی است. این را دوست دارم. -تو چه عوضی‌ای!
-تو عوضی‌ای! -تو «بادی‌ورکس» را دوست داشتی.
-تو که نمی‌دانی. ما یک بار رفتیم... -و تمام.
-باشه! وای! -مامان.
صبر کن. من یک نفر را می‌شناسم که می‌توانیم با او صحبت کنیم.
-یک درمانگر؟ -نه، اما یک آدم خیلی شهودی.
- بهتر است بری نباشد. - بری است.
- اوه. - ام‌هم.
-عالیه. -او عاشقِ بری است.
- ام، باشه، من می‌خواهم همین حالا به بیمارستان زنگ بزنم... - بری کیه؟
درباره جسدِ بابا. مگر اینکه بری بتواند، ام،
بیاید و این کار را برای ما انجام بدهد. پس...
ببخشید.
این نشانه است؟
من معمولاً به نشانه‌ها باور ندارم،
اما من هم به ارواح باور نداشتم
-تا امشب. -نشانه برای چی، عزیزم؟
این‌که نباید به حرف همه گوش می‌دادم و ارتباطم را با او قطع می‌کردم
چون حالا دارم تنبیه می‌شوم با این‌که او حضورش را از من دریغ می‌کند.
چرا نمی‌تواند من را تنبیه کند؟
یعنی، من، من نمی‌فهمم.
می‌خواهی توسط او تسخیر شوی؟
فقط نمی‌فهمم چرا نمی‌توانم او را ببینم.
و نمی‌خواهم سر این دیوانه شوم،
اما این دارد عصبانی‌ام می‌کند که تمام خانواده‌ام
بدون من توسط پدرم تسخیر می‌شوند.
شاید او با همه شما کار ناتمامی داشت.
کار ناتمام؟
آن مرد هیچ‌وقت یک روز هم در عمرش کار نکرد.
بله. آره، کرد. او راننده تاکسی بود،
و همه آن چراغ‌ها را ساخت، و به عمو هربی کمک کرد
آن همه بار کامپیوترش را تعمیر کند، و او پیمانکار دولت بود.
یک اسب پلیس به او لگد زد، و دولت به او غرامت داد.
به این اشتغال گفته نمی‌شود.
- درست. خب. - البته آن اسب واقعاً تحریک‌آمیز بود.
خیلی ممنون. قدردانم.
خب، پس آن بیمارستان بود،
و گفتند که می‌توانیم او را به هر سردخانه‌ای منتقل کنیم.
فقط باید تماس بگیریم، یا می‌توانیم بدنش را
به چیزی به نام مراقبت علمی اهدا کنیم.
تیل، الان باز نیستند و من در ساعات اداری کار می‌کنم،
و من هشت ماه باردارِ لعنتی هستم، پس من به تو نیاز دارم که
-زنگ بزنی و جسد پدرمان را پس بگیری. -هوم.
من؟
نه، نمی‌توانم.
جولیان با مشکل خیلی سختی روبه‌رو است
با شرکتی که سوپش را تحویل می‌دهد.
او پوره دوست دارد، و آنها مدام تکه‌دار می‌فرستند، و این دارد نابودش می‌کند.
این یعنی بله؟
حتما.
آره. می‌دانی چیست؟
می‌روم جسد آن مرد را جمع کنم
که حتی زحمت نمی‌کشد مرا تسخیر کند.
این احمق توی آینه‌ام است.
دنیل، با دخترت صحبت کن.
حتی بلد نیستی درست ناپدید بشی.
قسم می‌خورم، بعد از این‌که مردم، برمی‌گردم
و تک‌تک شما را تسخیر می‌کنم.
ممنون، پدربزرگ.
-ممنون. -نه، نه. اشکالی نداره.
باشه. دارم خفه می‌شم!
-اوه! -ممنون.
سلام. آیا این تایل گروور است؟
«تایل»؟ فکر می‌کنی آدمی با اسم تایل وجود داره؟
اوه، هر کسی که فرم پذیرش را پر کرده «تایل» نوشته.
تیلی است. ماتیلدا. شما کی هستید؟
- سلام، خانم گروور. من اوون هستم از ساینس کر.
اوه. آره.
سلام. داشتم به شما زنگ می‌زدم.
اوه، باید جسد پدرم را از بیمارستان بگیرید،
و آنجا یک خانم هست که، ام، خیلی از من عصبانی است،
انگار که قرار است من بروم بگیرمش یا چیزی.
خب، دوست دارم این را برای شما رسیدگی کنم.
فقط به کمی اطلاعات اضافی نیاز داریم.
-باشه. -اِم، ما به یک اظهارنامه نیاز داریم که بیان کند
هیچ اختلافِ باقی‌مانده‌ای با ماترک وجود ندارد.
یعنی چی؟
اِم، فقط اینکه امور تسویه شده
و همه‌چیز با ماترک خوب است.
«ماترک»؟ او در مسکنِ بخش ۸ زندگی می‌کرد.
فهمیدم. اِم، خب، با این حال، می‌دانید،
-فقط برای اینکه، اینکه، اینکه یه‌جورِ... -پس، اِم،
می‌خواهید من بروم خانهٔ پدرم
و در زباله‌ها بگردم تا تأیید کنم که زباله است؟
متأسفانه، بله. و همچنین باید آن را محضری کنیم.
بی‌خیال!
- من، من، من، من خیلی متأسفم، خانم گروور.
این واقعاً به‌شدت دشوار است.
و من درک می‌کنم،
می‌دانید، حتی فراتر از این‌که نماینده حساب شما باشم،
من یک مرد هستم. انسان. مرد.
من، من احساسات را درک می‌کنم، و آن‌ها را حس می‌کنم.
و، و من یک-- و من-- به‌عنوان یک، یک انسان،
عضوی از گونه انسانی با شما.
آره، خب، همین‌طور بگو، چون هر بار که این کار را می‌کنی قانع‌کننده‌تر می‌شود.
کاش می‌توانستم کمک کنم، می‌دانی.
و، و اگر لازم داری کسی اینجا باشد
وقتی تو آن احساسات را پردازش می‌کنی...
من فقط نمی‌توانم از شر این مرد خلاص شوم.
می‌میرد، و بعد من حتی کار بیشتری برای انجام دادن دارم
تا وقتی که زنده بود.
و انگار نمی‌توانم دور شوم،
و خواهرم دارد به من فشار می‌آورد.
و حتی نمی‌توانم پدرم را ببینم.
درست. چون او از دنیا رفته.
همانی که گفتی. این‌طور نیست که او یک روح باشد.
اما اگر بود...
و خواهرم و مامان می‌توانستند او را ببینند،
اما من نمی‌توانستم...
پیشنهاد می‌کنی که چه کار کنم؟
چون تو برای علم کار می‌کنی.
خب، من برای «ساینس کِر» کار می‌کنم،
نه فقط، یک‌جورهایی، مفهومِ علم.
اما می‌گویم، می‌دانی، در این موردِ فوق‌العاده مشخصِ این‌چنینی
و بدیهی است سناریوی غیرممکنی است،
که آن خواهر و مادر خیلی به هم نزدیک هستند،
روابط صمیمانه با کلی بارِ اضافی.
و شاید به نفعتان باشد که یک میانجی بی‌طرف‌تر پیدا کنید،
شاید کسی کمی متعادل‌تر و بی‌طرف
تا کمک کند آن ارتباط دوباره برقرار شود.
من همین کار را می‌کردم.
مثل یک آدمِ ساینس کِر.
نه. نه، من نه. نمی‌شود.
ام، اه، می‌دانید، با این حال، من می‌گویم که من، هستم،
من اینجا هستم تا کمکتان کنم. می‌دانید، راحت باشید و به من زنگ بزنید.
من، من، من به پرونده شما اختصاص داده شده‌ام.
اِ، و یک بار دیگر، اسم من اوون است. و، اِ، من اینجا خواهم بود.
ممنون، اوون. تو واقعاً آدم خوبی هستی.
اگر شما این‌طور می‌گویید.
اِ، یک نظرسنجی کوتاه بعد از این‌که تماس را با هم قطع کردیم هست
که خیلی دوست دارم-- الو؟
او قطع کرد.
تو و بابا همیشه خیلی خوب با هم کنار می‌آمدید،
و مدیر پرونده در ساینس کر
می‌گوید که می‌توانیم از یک میانجی استفاده کنیم، که فکر نمی‌کنم کار او باشد.
فکر می‌کنم او اعضای بدن بابا را به دانشجویان پزشکی می‌دهد.
اما تو عاشق میانجی‌گری هستی، پس شاید بتوانی کمک کنی با هم ارتباط برقرار کنیم.
من واقعاً عاشق میانجی‌گری هستم.
خب، رنه. میانجی‌گری کن.
آخرین بار کی بود که تو و من فقط با هم وقت گذراندیم؟
ام،
آره، نمی‌دانم، مامان‌بزرگ.
این واقعاً شیرین است، اما وایولت
-واقعاً دارد رو مخم می‌رود... -منظوری نداشتم
-وقتی گفتم نمی‌دانستم... -...درباره تمام این
-موضوعِ روح. -...این‌که دوستش داشتم یا نه.
نمی‌توانید فقط
با هم حرف بزنید؟
-نه. این دقیقاً... -نه. ببین،
-همین را دارم می‌گویم. -...کلِ مشکل.
لطفاً بگذارید من این را مدیریت کنم.
من میانجی هستم.
دنیل، تیلی می‌خواهد با تو صحبت کند.
حالا، ببین...
من می‌توانم او را بشنوم و ببینم. او نمی‌تواند مرا بشنود و ببیند!
من کر یا خارجی نیستم!
لطفاً به تیلی بگویید...
-که من خیلی-- -هنوز داری با این عوضی حرف می‌زنی؟
-بله. -خفه می‌شی برای پنج...
حتی فکرش را هم نکن.
تو مرده‌ای. من نه.
پس این را تحمل کن.
من واضح است که سفر اختری می‌کنم، یا یک بودیساتوَه هستم،
یا در یک سطح بالاتر از آگاهی.
تو در سطح بالاتری نیستی.
تو اینجا گیر افتاده‌ای چون تو در زندگی یک آدم بی‌عار بودی.
از زنت دزدی کردی!
- دخترهایت را رها کردی، به همه دروغ می‌گویی.
تعجبی ندارد که بچه‌هایت نمی‌خواستند با تو حرف بزنند
وقتی مریض شدی.
هوم.
تیلی غذای مانده را فراموش کرد!
مامان؟
-مامان اینجاست؟ -نه.
-اوه! -همه منتقدند.
-این شگفت‌انگیزه. -ممنونم.
فکر کردم چون نمی‌تونی اونو ببینی...
وُلا.
این برای منه؟
این برای من نیست.
عالیه.
آره، چون من، من اونو از همهٔ عکس‌هام پاره کردم.
پس یه نقاشی غول‌پیکر عالیه.
عزیزم-- اوه، عیسی!
"مورد علاقه‌ام نیست."
اوه، خدا. اوه، خیلی متأسفم.
-اشکالی ندارد. -اوه، مامان.
اِ، من با آن مردِ ساینس کِر صحبت کردم.
آنها می‌توانند جسدِ آن مردی را که نمی‌داند دوستم دارد، تهیه کنند.
پس به خاخامِ روان‌بین زنگ بزن. باید بروم.
-اوه. خب، خب، خب، خب. -خداحافظ. روز خوبی داشته باشی.
-واقعاً فوق‌العاده است. این... -ممنونم.
ترسناک است.
او-- آیا این را می‌خواهی؟
یا این-- این برای من است؟
درباره چند تا بوق چه احساسی داریم؟
چرا نمی‌توانم تو را از زندگی‌ام بیرون کنم؟
خب، این معمولاً آخر داستان می‌آید، اما تو هنوز دوستم داری.
باید اوضاع را با تیلی درست کنی
تا شیاطین بیایند و تو را بمکند و ببرند
مثل آدم بد در Ghost. همان مردی که ابرو نداشت.
همان مرد، اه، همان مردی که پدرش یک تهیه‌کننده مشهور بود.
همان مردی که نقش رئیس‌جمهور را در Scandal. بازی کرد.
باید به آن خاخامِ فالگیر زنگ بزنی
تا او بتواند به تهِ قضیهٔ این مسئلهٔ فرافکنیِ اختری برسد،
یا هر کوفتی که هست، و بعد من برمی‌گردم
و با تیلی اوضاع را درست می‌کنم.
من نمی‌توانم به کسی بگویم
که شوهرِ سابقِ مرده‌ام فکر نمی‌کند مرده است،
چون این، این باعث می‌شود مثل یک احمقِ لعنتی به نظر بیایم.
آره، ما که نمی‌توانیم بگذاریم این اتفاق بیفتد، می‌توانیم؟
خدای من. می‌دانی چی؟
تو انکار کردی که وارد حساب بانکی‌ام شده‌ای
و از من پول دزدیده‌ای تا یک مشت اسلحه بخری.
می‌خواستم تنها لیبرالی باشم که اسلحه دارد.
تو انکار کردی که مستی
وقتی تو را کشان‌کشان تا ماشین بردم
و همه قوطی‌های خالی آبجو را نشانت دادم.
از وقتی شکل جسمانی‌ام را از دست داده‌ام، واقعاً هوشیار شده‌ام.
و حالا تو انکار می‌کنی که مرده‌ای.
تبریک. تو یک انکار را بردی.
و تو به ارواح اعتقاد داری. پس تو چه غلطی می‌دانی؟
می‌دانم که گفتی تیلی را دوست نداری.
من نگفتم که تیلی را دوست ندارم.
گفتم که نمی‌دانم آیا تیلی را دوست دارم یا نه
چون مغزم پر از تومور بود یا دست‌کم این‌طور می‌گویند.
می‌دانی، اتفاقاً من همین حالا دوران خیلی سختی را می‌گذرانم.
می‌دانی، این دقیقاً شبیه توست، که برای راحتی تومور داشته باشی
تا رفتار بدت را گردنش بیندازی.
تنها چیزی که می‌دانم این است که تیلی نمی‌تواند باقیِ عمرش را بگذراند
با این فکر که پدرش دوستش ندارد، و تو این را می‌دانی.
این بد می‌شود.
باشد.
به آن رسیدگی می‌کنم.
دارم انجامش می‌دهم. اما باید به آن خاخام زنگ بزنی.
مگر این‌که بخواهی شوهرت را در آینه تا آخر عمرت داشته باشی،
که به تو بگوید واقعاً چطور به نظر می‌رسی
اوه، خدای من. به درک.
- من واقعاً می‌خوام به درک بفرستمت. به درک.
سلام.
شما با خاخام بری تماس گرفته‌اید.
شالوم!
برای تعیین وقت بریت، یک را فشار دهید.
برای تعیین وقت بار یا بت میتصوا، دو را فشار دهید.
برای تعیین وقت پاکسازی روانی، عدد سه را فشار دهید.
حتما. سه.
سلام، من اوون از ساینس کِر هستم. چطور می‌توانم کمک‌تان کنم؟
سلام، اوون از ساینس کِر.
من ماتیلدا گروور هستم
زنگ می‌زنم تا دربارهٔ جسد دنیل گروور پیگیری کنم.
- سلام، خانم گروور. خب، آره، ما همهٔ مدارک را دریافت کردیم.
می‌توانیم آن خاکسترها را همین حالا به شما تحویل بدهیم.
خاکستر؟
آره، همون چیزیه که ما، ام--
همان بود که در بیمارستان ثبت شده بود.
مشکلی هست؟
نه.
فقط نمی‌دانستم می‌خواهی بسوزانیشان.
و حالا واقعاً نمی‌دانم این چطور قرار است تأثیر بگذارد
بر جنبهٔ متافیزیکی همهٔ این‌ها.
چی؟
هیچ ایده‌ای ندارم چرا متمایل هستم این را از تو بپرسم،
اما فکر می‌کنی وقتی می‌میریم چه اتفاقی می‌افتد؟
اه... وای. خب، می‌دانی، هر تعداد چیز ممکن است.
- وب‌سایت ما در واقع تعداد زیادی از گزینه‌ها را فهرست کرده است.
ما سوزاندن جسد داریم، دفن هوایی.
نه برای بدن‌های ما.
برای روح‌های ما.
اوه. می‌ترسم نمی‌دانم، خانم گروور.
این عضو خانواده...
او نمی‌تواند مرا ببیند.
-نه توی واقعی، درست است؟ -حتماً.
وقتی او در بیمارستان بود، نمی‌توانستم به او نگاه کنم.
و او را از همه عکس‌هایم پاره کردم، پس...
انگار هیچ مدرکی نیست که او اصلاً هیچ‌وقت پدر من بوده باشد.
فهمیدم.
خیلی متأسفم.
حالا فقط یک‌جورهایی نگرانم.
اگر من کار ناتمام او باشم
و همهٔ این‌ها تقصیر من باشد چی؟
ببخشید که رک می‌گویم،
اما آیا شاید به همان اندازه ممکن نیست
که او کار ناتمام تو باشد؟
صبر کن. تدفین هوایی چیست؟
تدفین هوایی یک رسم فرهنگی است
که در آن یک جسد رها می‌شود روی سطحی در ارتفاعات
تا پرندگان آن را کاملاً پاکسازی کنند.
او از آن خوشش می‌آمد.
چرا نمی‌آیی با من حرف بزنی؟
چرا نمی‌توانی بیایی و سراغم بیایی؟
تو خیلی شکسته‌ای.
و من هر کاری می‌کنم تا با تو حرف بزنم.
تا با تو مهربان باشم به‌جای اینکه سرزنشت کنم.
من همه پول دنیا را برای تو خرج می‌کنم.
خانواده را به خاک سیاه می‌نشاندم...
تا کاری کنم احساس کنی انگار احترامی را که فکر می‌کردی سزاوارش هستی، گرفته‌ای.
برای تو هر چیزی را که دربارهٔ متافیزیک باید دانست یاد می‌گرفتم.
سرطان را درمان می‌کردم.
هیچ‌کدامش اهمیتی نداشت...
یا چیزی را که اتفاق افتاد تغییر نمی‌داد، اما الان انجامش می‌دادم.
بابا؟
بابا!
ببین چطور زندگی کردی!
دارم انجامش می‌دهم!
دارم با کار ناتمامم روبه‌رو می‌شوم!
دیگر در راهرو پنهان نمی‌شوم!
کار درست را کردم...
اینکه تو را از زندگی‌ام بیرون کردم.
چون کاری که تو می‌کنی همین است.
به مردم آسیب می‌زنی
چون تو فقط همیشه به خودت اهمیت داده‌ای.
خوشحالم که نمی‌توانم تو را ببینم.
خوشحالم که از زندگی‌ام بیرون رفته‌ای...
برای همیشه.
بابا، بابت سوزاندن جسد خیلی متأسفم.
هی، نگران خاکسترها نباش.
مطمئنم هر نیرویی که
به من اجازه می‌دهد تجسم پیدا کنم می‌تواند یک بدن انسان را هم دوباره تشکیل دهد.
-فقط مولکول‌هاست. -آره.
هورا. باشه؟
پس...
اوه، قبل از اینکه احضار روح شروع شود،
اوه، داشتم فکر می‌کردم
شاید بتوانی تا داروخانه پیاده بروی،
من می‌توانم از پشت شیشه و دستگاه لاتاری نگاه کنم...
شماره‌های برنده را پیدا کنم.
تو می‌توانی یک بلیت بخری. بینگ، بنگ، بوم،
پول کافی داریم، مرا به این هواپیما برگردان.
می‌توانم بدهی وام دانشجویی‌ام را تسویه کنم.
-هوم؟ حتما. حتما. -آره.
چشم‌ات-- چشم‌هایت را روی جایزه نگه دار، خرگوش.
درست. از نظر فنی فکر می‌کنم شاید مصداق کلاهبرداری باشد،
و نمی‌دانم آیا می‌خواهیم از قدرت‌های روحی‌ات برای شر استفاده کنیم یا نه.
اوه، نه یک روح، عزیزم.
خب، شاید باشی، درست است؟
یعنی، بابا، من طرف تو هستم، اما...
من توی اتاق بودم. دیدم که ایست قلبی کردی.
زیبا نیست که شاید یک روح باشی
آنجا تا از خانواده محافظت کنی وقتی پسرم به دنیا می‌آید؟ نوه‌ات؟
برایت کافی نیست که همین‌طور مراقب ما باشی؟
- نه. - نه.
-نه. -درست.
نه! من توی یک آینه‌ام!
من توی آینه‌ام.
-می‌خوام با تو باشم. -آره.
می‌دونی... جایی که همه اتفاق‌ها می‌افته.
درسته. من-- و من اون رو هم می‌خوام. و...
-بله. آره. -آفرین دختر.
باشه. باشه! ام.
- من اون سایه رو دوست ندارم. هیچ‌وقت دوستش نداشتم. - من ازت نپرسیدم.
ام، از خونه بابا جنس‌ها رو گرفتی؟
آره. هر چیزی که کپک نزده بود.
- یا کپک رو هم می‌خواستی؟ - ها، ها-ها.
خب، پس کلاه‌خود غواصی‌اش را گرفتی؟
و شمشیر شمشیربازی‌اش و سنگ‌ها را هم گرفتی؟
جعبه کابل‌ها را گرفتی؟
جعبه کابل‌ها. همان را فراموش کردم.
چون ما به آن برای... - خب، شوخی نیست.
باشه؟ چون، ببین،
ممکن است یک ارزش احساسی داشته باشد.
-کابل‌ها؟ -نمی‌دانم.
- برای خاخامِ روانی هیجان‌زده‌ای؟ - ام... بله. بله.
اه، هیچ شانسی برای فهمیدن این که چرا نمی‌توانی بابا را ببینی؟
نمی‌دانم. شاید ارتباط به اندازه کافی قوی نیست
و ترس هم خیلی زیاد است.
-احتمالاً. -سلام، عزیزم. فکر کنم بالاخره دارم می‌گیرم
-گوش گل‌کلمی از جوجیتسو. -سلام.
-روز بزرگی برای من است. -بزرگ.
اوه، سلام، آقای گروور.
-اوه، این-- -اوه، بی‌خیال! او می‌تواند او را ببیند؟
-تو حتی او را ندیده‌ای! -نگران نباش، تیلی.
-فقط به این خاطر است که روی خواهرت خام خالی کردم. -اریک.
- ببخشید، آقای گروور. - اوف!
-بابا! -پس من باید فقط
-بی‌محافظت توی یکی... -نه، نباید.
-و بعدش می‌تونم بابام رو ببینم؟ -اریک.
بیا، بیا. اریک، بیا.
-مامان، وقتی از من باردار بودی نوشیدی؟ -البته.
مگه توصیه نمی‌شه؟
ما گرد هم آمده‌ایم
تا درباره روحِ باقی‌مانده
دنیل گروور
و اینکه چه کار دیگری ممکن است انجام شود بحث کنیم
برای آسان کردن رفتنش
از این زندگی به زندگی بعدی.
بری یک خاخامِ روان‌بین است.
فکر می‌کنید ما نمی‌دانیم چرا اینجاییم؟
چیزی که لازم است بدانید
این است که این تسخیر کاملاً واقعی است.
فقط در ذهن شما نیست.
آره، این یارو خیلی دقیق‌تر است
از هر کدام از آن شبح‌هایی که می‌شناسم.
درباره تولدم مسخره‌ام کرد.
اصلاً نمی‌دانستم دربارهٔ آن معذب هستم.
اوه، تو قرار است پدر فوق‌العاده‌ای بشوی.
بله.
مازل، راستی. آه!
رایج‌ترین برداشت نادرستی که می‌شنوم
دربارهٔ تسخیرها این است که،
«اوه، روح دارد زنده‌ها را تسخیر می‌کند.»
اما این شما هستید که او را تسخیر می‌کنید.
وای.
تو داری بابا را تسخیر می‌کنی.
-آفرین، آفرین، و بله! -مزخرف.
همه‌تان باید خودتان را رها کنید
از دلبستگی به او.
تک‌تک شما!
خب، من، من نمی‌توانم او را ببینم.
اما احتمالاً از قبل این را می‌دانستید.
پدرتان به دیدنتان نمی‌آید؟
-نه. -وای!
این چشمگیر است.
یعنی تو از قبل رهایش کرده‌ای.
ساکت شو.
ساکت شو!
من...
شنیدی؟
-من همه‌چیز را درست انجام دادم. -این را نگفتم.
می‌دانی، تمام این مدت، بری،
من داشتم احساس گناه و حسادت زیادی می‌کردم
درباره‌ی تمام این موضوع تسخیرشدگی.
و، ام، فکر می‌کنم چیزی که داری می‌گویی این است که
من پیشرفته‌ترین عضو خانواده هستم
چون من با او هیچ کار ناتمامی ندارم.
حالا خوشحالم که آن جادوگر یهودی اینجاست.
ممنون، بری. تو واقعاً آدم خوبی هستی.
ممنونم. حالا،
چیزی که من از بقیه خانواده لازم دارم
این است که با این واقعیت کنار بیایید
که آنچه از او لازم دارید هرگز برآورده نخواهد شد.
اوه، من، من این را از قبل می‌دانستم. برای همین از او طلاق گرفتم.
آره، حالا که صحبت از رها کردن او شد، من هیچ‌وقت او را نمی‌خواستم.
یک بار او را در کریسمس دیدم، و همان هم زیادی بود.
انجام شد. آخر چرا،
آن مرد از روزی که او را دیدم اعصابم را خرد کرد.
تو بیشتر از آنچه فکر می‌کنی نگه داشته‌ای.
بری...
این را از روی محبت می‌گویم.
به جهنم.
به‌عنوان یک خانواده دور هم جمع شوید،
در پیوند زنده لذت ببرید.
اما بیش از هر چیز،
رهایش کن!
و اگر کسی به نصیحت یا راهنمایی نیاز دارد
از پیشرفته‌ترین عضو خانواده،
با کمال میل به همه شما پیرها کمک می‌کنم.
باشه. ام، نه، ممنون.
بری، قرار است چطور این کار را انجام دهیم؟
به این کلمات گوش فرا دهید.
از نصیحت من پیروی کنید.
بقایای متوفی
باید در مراسمی که من ایجاد کرده‌ام آزاد شود،
بر اساس آموزه‌های خاخام ناخمان
و چند تا آهنگ از استیلی دن.
-بابا از استیلی دن بدش می‌آمد. -آره.
بسیار خب، اه، بیایید همه، ام، اه،
دور هم جمع شویم برای مراسم جلوی سطل زباله.
هی، دنیل. خداحافظ، دنیل.
خداحافظ، کاپیتان کیسه‌چرک. به درک.
-اوه، به درک، مرد! من بهش نیاز ندارم! -اوه، به درک!
نه، هریس. الان دیگر نمی‌شود.
باید انجام شود...
لطفاً بگو ماه کامل. لطفاً بگو ماه کامل.
در شبِ ماهِ کامل.
-بوم! -هی، بری. کجا مدرسهٔ خاخامی رفتی؟
اون، ام، فروشگاه کریستال در لا سینگا بود؟
-اونجا رو دوست دارم. -و می‌تونیم داشته باشیمش
در کارل و فرانکی.
اوه، نه، نه، نه.
تا این ماهِ نو،
همهٔ احساساتِ باقی‌مانده، حل‌نشده
باید در این خانواده کامل شوند،
وگرنه روحش با تو گرفتار خواهد شد
تا وقتی همه‌تان نابود شوید.
اما از همه مهم‌تر،
من فقط چک قبول می‌کنم.
این را ببین.
هی!
- میخوای سوپرایزش کنی؟ -بله.
-اره همسر سابق تو رو. -می‌توانم تماشا کنم؟
اوه، فکر کردم داشتی.
هیچ ایده‌ای ندارم که او در تو چه می‌بیند.
اوه، خدایا. فکر کنم. ام، نبودِ توهم.
اه، پول خودم. مالِ،
اخلاق خوبم و اینکه سفر میریم تابستون ها
یا میریم رستوران و گردش
-چرا این کار را می‌کنی؟ -حرف‌های خاخام بری را شنیدی.
این کارِ ناتمام است. او احساسات حل‌نشده‌ای دارد.
تو او را از ازدواج ترساندی.
-و من باید درستش کنم. -هی، باشه، فقط آروم باش.
من هم باهاش مسافرت رفتم و کلی باهم رستوران رفتیم
-تو قراره همه‌چیز را خراب کنی. -خدا! خفه شو.
همه‌ی خانواده‌اش این‌قدر بی ادب حرف می‌زنن.
می‌دانی، او دارد چیزهای وحشتناکی دربارهٔ تو در دفتر خاطراتش می‌نویسد.
بس کن حرف نزن!
پس رفتم به فروشگاه شمعِ پاگانی تا بگیرم
خرت‌وپرت‌های کابالا
- برای مراسم کنسرت فیش...
برای آزاد کردن روح بابا.
-اما تو چی-- برای خاکسترها. -بس کن. بس کن.
می‌خواهی با آن‌ها چه کار کنی؟
خب، «آن‌ها» نیست. «او» است.
-آره. -بابا «او» است. او «او» است.
-این «او» نیست. -خب، «آن» هم نیست.
«آن» به نظرت درست بود؟
می‌خواهی با او چه کار کنی؟
-بفرستیمش توی توالت؟ -نمی‌دانم لعنتی.
این افتضاحه. و انتظارش را نداشتم که آنها
-آن را توی یک جعبه پس بفرستند. -آره.
بابا نگران است که تو داری
-سفر اختری را جدی نمی‌گیری.
-آخ. خب، نمی‌گیرم. -نکن. بس کن.
منطقیه. هست.
او آن را به شکلی توضیح داد که فکر می‌کنم واقعاً خیلی زیباست.
انگار، زمان-- دارم خرابش می‌کنم، اما انگار، زمان یک خط است--
تو دانشکدهٔ حقوق رفتی!
می‌دانم. می‌دانم، و استرس دارم.
و هر روز ممکن است زمانش برسد.
و اریک عفونت چشم دارد
- از محافظ دهان جیو-جیتسویش...
و آن محافظ دهان جیو-جیتسویش نبود.
-گفت می‌خواست مال یکی دیگر را امتحان کند. -خدای من.
-حالا... -نه، یک جورهایی--
-این‌ها چی‌ان؟ -اوم، این--
این‌ها چی‌ان؟
-این‌ها خیلی آشنا به نظر می‌رسن. -به نظرت شبیه چی‌ان؟
-شبیه بلیت‌های لاتاری‌ان. -بلیت‌های لاتاری‌ان.
چون بابا یه ایده‌ی خوب داشت، و من واقعاً فکر می‌کنم
این یه ایده‌ی واقعاً خوب بود برای وقتی که اگر...
وقتی برگرده، وقتی، می‌دونی،
اگر، وقتی برگرده، و بعدش من پول خواهم داشت.
به‌نظر من، این کار مسئولانه‌ست.
پس فقط خوبه، می‌دونی؟
اوه، خدای لعنتی من، وایولت.
بابا هنوز دارد تو را کنترل می‌کند.
خب، ببین، ما نمی‌دانیم چه چیزی ممکن است، باشه؟
ارواح واقعی هستند.
اگر...
اگر او بتواند برگردد؟
از مردگان؟
فکر کنم تو مطلقاً همه‌چیز را می‌دانی.
تو خیلی باهوشی، شاید بهتر باشد یک شغل معمولی پیدا کنی.
اه، که این‌طوری، مجبور نباشم هر ماه ۱۱۰۰ دلار برایت وِنمو کنم.
پس این‌طوری می‌توانی در یک انبار زندگی کنی.
خیلی خب.
خب، مشاور، برنامه چیه؟
می‌خوای بابا رو از مرگ برگردونی
و بخت‌آزمایی رو ببری، و با یه مرد بچه بزرگ کنی
که عفونت چشم گرفته؟
به نظر یه برنامه خیلی خوب میاد. بعدش چی؟
تو هیچ‌وقت در این دنیا یا آن دنیا آزاد نخواهی بود
از چرندیات بابا.
مرد، واقعاً فکر می‌کردم که
می‌توانستی وقتی او مرد، این را رها کنی.
اما برای کسی که قرار است مادر شود،
شاید بهتر باشد دست از بچه‌بازی برداری.
من می‌روم آدم مسئولیت‌پذیر باشم و
یک عالمه سوپ برای رئیسم بگیرم، که واقعاً از سوپی که قبلاً برایش گرفتم خوشش نیامد.
عیسی مسیح.
تو هم دوستش داری، نه؟
نمی‌دانم.
دارم سعی می‌کنم کمکت کنم. دارم سعی می‌کنم
با تو گفتگو کنم.
این دیوار را بالا ببرید.
و زندگی فقط درباره تو نیست.
تو قدرش را ندانستی. هیچ‌کس قدرش را ندانست.
-ارواح کاملاً واقعی هستند. -دارم تلاش می‌کنم!
اما مقدار زیادی باقی‌مانده روانی وجود دارد.
احساسات قدرتمند.
کارهای ناتمام.
صبح به‌خیر، فرانکی.
خاخام بری هستم. یک پیش‌آگاهی دارم
که قرار است امشب کمی دیرتر به جلسه احضار روح برسم.
ماه کامل اینجاست. امشب می‌بینمت.
مطمئن شو که عکس‌ها، بقایا،
و شاید یک مرغ بریانِ گردان هم داشته باشی.
خانواده زیبای من، همه اینجا جمع شده‌اند
تا از شر روح پدرم خلاص شوند،
که همه‌شان می‌توانند در آینه ببینندش
به‌جز من. چِین-چِین.
می‌دانستی چارلز منسون شارون تیت را آن‌طرف، کنار خانه کشت؟
او این کار را نکرد.
آیا او کسی را آن‌طرف، کنار خانه کشت؟
نه. ببخشید، رفیق.
وای. تو کسی را پیدا کردی که از بابا دیوانه‌تر است.
حداقل من یک نفر را دارم.
اوضاع با آن ربات خدمات مشتری
که پدرمان را سوزاند چطور است؟
دیدی لارسا دیشب در دورهمی چقدر احمق بود؟
من لارسا را دوست دارم.
اوه، می‌دانی، وایولت، تیلی کار فوق‌العاده‌ای انجام داد
در آپارتمان پدرت.
یعنی واقعاً، برق می‌زد.
بله.
بی‌نقص بود. بدون هزینهٔ نظافت.
خب، عکس‌ها را نگه داشتی، درست است؟
اما لابد در این بلوک کسی را کشته‌اند، درست است، اریک؟
آره، نه؟ می‌خوای برویم از همسایه‌ها شروع کنیم به پرسیدن،
یا می‌دانند که دروغ بگویند؟
تیلی.
-چی؟ -عکس‌ها.
ام...
چند تا عکس روی گوشی‌ام دارم.
درست. دارم درباره آن‌هایی حرف می‌زنم که روی فیلم هستند، مثل،
پدربزرگ و مادربزرگ لعنتیِ او از آپارتمانش.
عکس‌ها را دور انداختم...
چون وقتش است رها کنیم.
بیایید.
هیچ‌کس در این خانواده هیچ‌چیزی حس نمی‌کند، نه؟
خب. کوله‌پشتی‌ات کجاست؟
-چی؟ -کوله‌پشتی‌ات.
آن کوله‌پشتی زرد احمقانه.
آنجا. و-- خب. پس--
-داری چه کار می‌کنی؟ -به‌قدر کافی راحت پیدا می‌شود.
بفرما. ام، من دارم--
-این کاری است که دارم می‌کنم. -نه، نخواهی کرد.
- بفرما. - بس کن!
-داری چه کار می‌کنی؟ -گمشو!
-نمی‌تونی همین‌طوری خاکسترها رو برداری. ما بهشون نیاز داریم. -چرا نه؟
تو چیزی که از بدنش باقی مونده رو می‌خوای که اون رو هم دور بندازی؟
احتمالاً به همین خاطره که نمی‌تونی ببینیش.
تو فقط می‌خوای دورش بندازی. از شرش خلاص بشی.
-همه‌تان همین کار را می‌کنید. -اما تو نمی‌توانی
همین‌طوری خاکسترهای بابا را برداری.
چرا تو همه‌چیز را کنترل می‌کنی
از هر چیزی که به او مربوط می‌شود؟
چون تو اصلاً اهمیت نمی‌دهی!
حق با توست.
من به او اهمیت نمی‌دهم.
تو چه بچه‌ننهٔ لعنتی‌ای هستی.
مامان، او عکس‌ها را دور انداخت. سرش داد بزن.
نمی‌خواهم وسط ماجرا باشم.
البته که نمی‌دانی. اریک.
-داریم می‌رویم. -اوه.
نه.
نمی‌توانی بروی. ما بدون تو نمی‌توانیم مراسم را انجام بدهیم.
خوب. نمی‌خواهم او برود.
پس خواسته‌ی من چه؟
تبریک می‌گویم، مامان.
تو این را کاملاً درباره‌ی خودت کردی.
در واقع، همه‌ی شما آن را درباره‌ی خودتان کرده‌اید
چون شما همه خودشیفته هستید.
من خودشیفته نیستم.
از چندین روان‌پزشک و دو حامی پرسیده‌ام.
و چیزی که هستم یک الکلی، معتاد به مواد مخدر،
پرخورِ اجباری هستم، چون مادرم به اندازه کافی به من توجه نکرد
چون او خودشیفته است.
من خودشیفته نیستم.
من هیستریک هستم.
اریک، بیا برویم. زود باش، داریم می‌رویم.
اما اینجا غذای رایگان هست.
این غذا رایگان است، درست است؟
خب، تا می‌توانید سالامی در جیب‌هایتان بگذارید
چون ما داریم می‌رویم.
نه، نه، نمی‌توانید بروید
تا وقتی که بگویید من والد بدی نیستم.
خب، در مقایسه، نبودید.
بابا خیلی بد بود.
اوه، چرا به من حمله می‌کنید؟
چون ما بدیم،
و شما تنها والدی هستید که برایمان مانده.
خانم‌ها، لطفاً!
دست از این‌همه عوضی‌بازی بردارید!
اریک، داریم می‌ریم!
زود باش!
نمی‌تونم یک زن باردار رو وسط یک جن‌گیری رها کنم.
- نه دوباره. - اریک!
-همهٔ سالامی رو برداشت. -اوه!
عیسی.
این جن‌گیری افتضاحه.
بریم.
وسط ساعت شلوغیه.
- برایم مهم نیست! - عالی.
خب، به حامی‌ات زنگ بزن، به درمانگرت زنگ بزن،
توی دفترچه‌ات بنویس، حمام کن.
من، من متأسفم. خیلی متأسفم.
- می‌خوای بریم پتروسیان؟ - -بله.
اون خوب پیش رفت.
سلام. ساینس کر. اوون صحبت می‌کنه.
آیا من آدم بدی هستم؟
یک لحظه، لطفاً.
- سلام، خانم هندرسون. مجبورم شما را پشت خط نگه دارم.
خانم گروور، مشکل حالا چیست؟
خب، فقط می‌خواهم رک و راست به شما بگویم. خواهرم دارد فریب می‌خورد
- توسط روح پدرمان. - بله!
می‌دانستم روح است. ببخشید. ادامه بده.
-جدی؟ -آره.
خانواده‌ام توسط بنشی‌ها تسخیر شده است.
وای.
خب، پس خواهرم دارد توسط پدر مرده‌مان سرش کلاه می‌رود
تا وارد یک طرح لاتاری شود در حالی که هشت ماهه باردار است،
و مادرم هیچ کاری برای کمک به ما نمی‌کند.
-این منصفانه نیست. -و من تنها کسی هستم که توسط پدرم تسخیر نمی‌شود،
و خاخام بری می‌گوید که من رها کنم.
-عالی. -پس من درست می‌گویم و همه‌ی بقیه اشتباه می‌کنند.
تیلی، می‌خواهم با تو روراست باشم.
این هفته یک ماشین به من زد. باشه؟
و ما پرونده‌ی تو را بستیم.
تو از فهرست ما خارج شدی. خاکستر را دریافت کردی.
حتی واقعاً مطمئن نیستم چطور شماره‌ام را پیدا کردی.
سیستم ما باید به‌طور خودکار تو را خارج می‌کرد
به یک صندوق ورودی دیگر.
من پروفایل لینکدین شما را پیدا کردم.
ببینید، همین قدر کافی است که بگویم، کارهای دیگری هم دارم.
حالا، هر چیزی که به من گفتید تصویری ترسیم می‌کند که شما حق دارید،
-به‌جز یک چیز. -آن چیست؟
این واقعیت که اصلاً دارید به من زنگ می‌زنید.
شما واقعی هستید؟
بعد از روزی که داشتم، خانم گروور...
راستش را بخواهید نمی‌دانم.
ببینید، من یک کارمند خدمات مشتریانم که کلی مسکن مصرف کرده
و نمی‌تواند دست از دیدن بانشی‌ها بردارد.
اما یک چیز را می‌دانم.
از بین دو نفری که الان در این تماس تلفنی هستند،
فقط یکی از آن‌ها باید قانع شود
که حق با شماست، و آن من نیستم.
شما در حوزهٔ کاری‌تان هدر می‌روید، آقا.
شاید.
ببینید، اگر این از طرف من زیادی جسورانه نیست،
دوست دارم شمارهٔ تلفن شخصی‌ام را برایتان ایمیل کنم
و شما را برای یک شامِ خوشِ صدف دریایی بیرون ببرم.
خب، من...
تو خوب بلدی چطور یک دختر را سرپا نگه داری،
اوون از ساینس کر.
نمی‌خواستم این را پیش بکشم، اما شوهر سابقِ مرده‌ات
مدام به من می‌گوید که من یک بازندهٔ لعنتی‌ام،
و پس لازم است تو به من بگویی که داری نمی‌نویسی
«کارل یک بازندهٔ لعنتی است» توی دفترت.
هرگز نباید با او بچه‌دار می‌شدم.
همه همیشه همه‌چیز را درست انجام نمی‌دهند.
من توانش را ندارم که همیشه همه‌چیز را درست انجام ندهم.
من تنها چیزی هستم که برایشان مانده، و دارم این کار را به‌تنهایی انجام می‌دهم.
جن‌گیری؟ واقعاً، فرانکی؟
تو می‌خواستی من با خاخام بری تماس بگیرم.
او می‌گوید این راهش است.
و تو هم فقط حرفش را قبول کردی؟
نظر دوم نگرفتی؟
فکر می‌کنی چند تا خاخامِ روانی وجود دارد؟
-اِم، هفت تا؟ -صفر!
من برای این رضایت ندادم، باشه؟
و وایولت درست می‌گفت. تو نمی‌تونی همین‌طوری منو دور بندازی.
می‌دونی، تو هیچ‌وقت باهوش‌ترین لامپ روی درخت نبودی.
یعنی تو واقعاً به ارواح باور داری. حالت چطوره، کارل؟
-هی، می‌ذاری منو زمین؟ -اوه.
- چی شده؟ - لطفاً منو زمین بذار.
بی‌خیال، مرد. دارم حالت تهوع می‌گیرم.
بذار یه چیزی بهت بگم. اگه من روح بودم،
- حسابی تسخیرت می‌کردم!
من--
وای!
فرانکی...
چی؟
-آخ. -...با من ازدواج می‌کنی؟
بله، می‌کنم!
خیلی دوستت دارم.
♪ قاصدک‌ها... ♪
اوه، گوشیت رو به من بده. گوشیت رو به من بده. گوشیت رو به من بده.
گوشیت رو به من بده. باشه. باشه.
باشه. باشه.
- سلام. - تیلی.
اه، خبر تازه.
ام، پدرتان دارد خانه را پولترگایست می‌کند،
اما من اوضاع را به دست می‌گیرم،
و پس شما باید بروید پدربزرگ و مادربزرگتان را بیاورید،
و من می‌روم وایولت را بیاورم، و بعد می‌توانیم خاکسترها را داشته باشیم.
-باشه. -اوه. نامزد کردم!
وای. تبریک. اون مرد خوش‌شانس کیه؟
همون مردی که همه پول را به تو می‌دهد.
-این‌قدر عرق کردم که همه‌جا دویدم. -هوم-هوم.
-پولترگایست کردن کار سختی است. -خب، دیگر لازم نیست پولترگایست کنی.
خاکسترت را پس گرفتم، و من...
نمی‌گذارم دوباره تو را دور بیندازند.
-آه، اینم از خرگوش کوچولوی من. -آره.
گوش کن، معلوم شد خاخام بری، معلومه که یه شیاد است.
-آره. -این چیزی است که دارم فکر می‌کنم.
یک بلیت به سوئیس رزرو کن.
خاکسترم را در آن برخورددهنده بزرگ هادرونی می‌گذاریم.
-بابا، نمی‌توانم به سوئیس بروم. من باردارم.
چرا؟ چ-- چ-- داری درباره چی حرف می‌زنی؟
ن-- نوه‌ات. دو هفته دیگر موعدم است.
من، مثلاً، باردارم. می‌بینی؟
-من، مثلاً-- -می‌دانی چیست؟ هر وقت به مادرت می‌گفتم
که او به نظر می‌رسد... باردار است، خوشش نمی‌آمد.
-درست است. درست است. ام، بابا، می‌خواهم به تو کمک کنم. -می‌دانی...
اه، وقتی تو،
وقتی برمی‌گردی، فکر می‌کنی قرار است چه اتفاقی بیفتد؟
-هوم. خب، احتمالاً خسته خواهم بود. -درست است.
اه، دوست دارم وضعیتم بررسی شود.
همچنین، قرار است لازم داشته باشم یک جا برای ماندن پیدا کنم، می‌دانی.
اه، کسی که مراقبم باشد، از من نگهداری کند.
پس اگر تو نه، چه کسی؟
تو...
قرار بود تو کسی باشی که از من مراقبت می‌کند،
درست مثل این‌که من قراره مجبور باشم از این بچه‌ی لعنتی مراقبت کنم، چون...
چون من دارم یه، یه بچه میارم.
من دارم یه بچه میارم.
لعنتی! من دارم یه بچه میارم.
-خب، ببین کی تصمی-- -خفه شو، دنیل!
عزیزم، ببین، می‌دونم نمی‌خوای از شر بابا خلاص بشی، ولی من--
ما باید از شر بابا خلاص بشیم.
وای! این خیلی آسان بود.
اریک، تو مرد خانه‌ای. لطفاً
کمی عقل به مادرِ آیندهٔ بچه‌ات بفهمان.
قربان، با کمال احترام، بدون دخترتان،
من فقط دیوانه‌ترین آدمی هستم که بیشتر مردم تا به حال دیده‌اند.
و با اینکه تو سومین روحِ محبوبی هستی که می‌شناسم،
وفاداری من به خانواده‌ام است.
با او ازدواج کن.
می‌روم داخل و سالامی را سر جایش می‌گذارم.
من، من خیلی احساس گناه می‌کردم که آن را بخورم.
ام...
- ممنون. - خواهش می‌کنم.
ام، من برنامهٔ دیدار دوباره را دیدم، و لارسا خیلی احمق است.
- دوستش دارم. - دوستش دارم.
صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن. با من بنشین. با من بنشین.
- با من بنشین. با من بنشین. با من بنشین. - باشه.
- من مادر بدی هستم؟ - اصلاً نزدیکش هم نیست.
اسپیریت، خانواده‌ات اینجا جمع شده‌اند.
بقایایت اینجا جمع شده‌اند...
معنوی‌ترین زمانِ همه...
در شبِ ماه کامل.
دلم برای زمانی تنگ شده که بری فقط یک وکیل بود.
ما اینجا هستیم تا تو را آزاد کنیم.
ما دیگر نمی‌خواهیم کارهای کثیف تو را انجام بدهیم.
روحت را آزاد کن!
از زندگان آزاد شو...
باشد که دیگر تسخیر نشوی
به‌دستِ احساساتِ حل‌نشده زندگان...
از زندگان آزاد شو!
و مدرسه آنگایامابانا برای مطالعات ربانیِ جادویی،
آزادت می‌کنم!
این خانه تمیز خواهد شد!
روح، دنیل گروور، آزادت می‌کنیم.
آزادت می‌کنیم، دنیل. - از آشنایی باهات خوشحالم، مرد.
- بابت وایولت ممنونم. - اشکالی نداره. من می‌خوام
- از دخترها مراقبت کنم. - به درک.
سفر به خیر، مرد.
آزادت می‌کنیم.
خداحافظ.
دست از پرت کردن آشغال بردار! مردم این پایین زندگی می‌کنن!
او هنوز اینجاست؟
یه چیزی درست نیست.
می‌تونم الان برم داخل؟
حتماً کارِ عکس‌هاست.
اوه، نه. من عکس‌ها رو آوردم.
- از کجا فهمیدی اون‌ها رو دور انداخته؟
نفهمیدم. فقط هر شب توی سطل زباله‌ها دنبال عکس‌های قدیمی می‌گشتم
وقتی تو خواب بودی برای یک پروژه هنری.
نمی‌دونستم اون مرد کیه، ولی بعدش با خودم گفتم، «اوه، ویولت کوچولو.»
ببخشید، احتمالاً باید بهش اشاره می‌کردم.
واقعاً کنار هم نگذاشته بودمش تا درست قبل از اینکه برگردیم اینجا.
پس چیز دیگری است.
باید بفهمیمش.
منم.
بری، اشتباه می‌کنی.
مخالفم، ولی می‌خوام ببینم با این حرف‌ها به کجا می‌رسی.
من پیشرفته نیستم.
رها نکرده‌ام.
به نتیجه نرسیده‌ام.
فکر می‌کردم فرار کردن همان رها کردن است.
اما حالا من یک میلیون مایل دور شده‌ام
از چیزی که واقعاً باید با آن روبه‌رو می‌شدم.
من با پدرم عوضی بودم چون هشت سال با او حرف نزدم.
من به وایولت عوضی بودم چون همهٔ مزخرفاتش را بیرون ریختم.
من به مادرم عوضی بودم چون کاری کردم احساس کند والد بدی است.
من آن‌قدر عوضیِ لعنتی هستم که حتی یک روح هم سراغم نمی‌آید.
پس این سؤال پیش می‌آید، چطور من این‌قدر عوضی شدم؟
خب، یاد گرفتم از بهترینِ لعنتی، عزیزم!
استادِ فریبکاری،
استادِ عوضی بودن،
پدرم.
- روحی که می‌شناسم می‌تواند صدایم را بشنود!
- نمی‌بینی؟ - این فقط یک کلاه‌برداری دیگر است.
او هیچ‌وقت خودش را به من نشان نمی‌دهد،
و حالا نمی‌توانیم لعنتی از شرش خلاص شویم.
پدرِ غایبی که هیچ‌وقت نمی‌رود!
عالی است!
نمی‌توانستم صبر کنم تا بمیرد
تا دیگر مجبور نباشم با دوری کردن از او سر و کار داشته باشم.
برای همین خیلی عجیب است
اینکه من بیرون اتاق منتظر ماندم وقتی او داشت می‌مرد.
من فقط نمی‌توانستم با او روبه‌رو شوم.
و حالا، هر شب، خواب چهرهٔ مرده‌اش را می‌بینم.
خواهرم از من دختر بهتری بود.
و حالا تمام خانواده‌ام با او گیر کرده‌اند
چون من فقط نمی‌توانستم آنجا باشم
برای پدرِ در حال مرگم.
تیلی.
تیلی، اشکالی ندارد.
اشکالی ندارد.
عزیزم، فقط این‌طور است-- واقعاً پیچیده است.
من، مطمئنم، در یک سطحی، تو می‌خواستی با او باشی.
اما من با او نبودم.
و ما حتی یک جلسه احضار روح بزرگ هم درباره‌اش برگزار کردیم،
و شاید تو بعضی وقت‌ها لعنتی فرصتت را از دست می‌دهی.
می‌خواهم از بین برود،
اما از بین نمی‌رود.
و شاید باید کنارش می‌بودم...
وقتی مهم بود به‌جای وقتی که دلم می‌خواست.
نه. خدایا.
چطور توانست آن را بگوید؟
چطور توانست این‌قدر از واقعیت جدا باشد
که نمی‌داند من دوستش دارم؟
- چطور نمی‌دانی که لعنتی مرده‌ای؟
می‌دانی، خیلی از چیزهایی که آنجا گفتی اصلاً درست نیست.
دوستت دارم.
و این یکی از نقشه‌های من نیست.
آن موقع در بیمارستان سرِ حال خودم نبودم. منظورم این است، اگر من...
چی می‌خواهی؟ هان؟
چی می‌خواهی؟
می‌خوای اعتراف کنم که مُردم؟ باشه.
من مُردم.
من واقعاً لعنتی مُردم.
کاش جواب می‌دادی.
یه حسی دارم که داره فرصت‌هام تموم می‌شه.
شاید بالاخره حق با تو باشه.
بعضی وقت‌ها فقط...
فرصت لعنتی‌ات رو از دست می‌دی!
هی، یادت میاد...
وقتی شروع کردی فوتبال بازی کردن
و تو واقعاً ناراحت شدی چون مجبور بودی دروازه‌با--
بهت گفتم...
نجات دادن دروازه به همان اندازه گل زدن مهم است.
اینکه دروازه‌بان قدرتمندترین موقعیت در تیم است.
و هیچ‌کس از دختر کوچولوی من قدرتمندتر نیست.
♪ مطمئنم تو را می‌شناختم ♪
♪ اگر حافظه‌ام را از دست می‌دادم ♪
♪ هیچ صدایی روی زمین نیست ♪
♪ که این‌قدر شیرین حرف بزند ♪
♪ امیدوارم در زندگی بعدی ♪
♪ تو یه جایی خواهی بود کنار من... ♪
یادت هست بعدش بهت چی گفتم؟
♪ مثل دو تیغه‌ی علف ♪
♪ زیر یک درخت... ♪
اگه هر کدوم از اون عوضی‌های کوچولو
هر جا نزدیک محوطه‌ی دروازه‌ی من بشن...
«می‌خوام جیغ بکشی
و هر چقدر می‌تونی بلند غرش کنی...
و حسابی بترسونیشون تا حد مرگ.»
♪ دوباره همش... ♪
♪ من فقط تجربه کرده‌ام ♪
♪ یک دانه شن را با تو ♪
♪ اگر من یک ستاره بودم ♪
♪ همیشه می‌بودم در دیدرس تو ♪
♪ و یک روزی ♪
♪ امیدوار بودم تو هم مرا ببینی ♪
♪ می‌دانم که همیشه کامل نیست ♪
♪ اگر فرصتش را داشتم ♪
♪ همه‌اش را دوباره انجام می‌دادم... ♪
چرا پاهایم خیس است؟
چرا پاهای من خیسه؟
-اوه، خدای من. -اوه، خدای من!
-اوه. -اوه، خدای من!
-همینه! همینه! -اوه، خدای...
-بجنب. -اوه، خدای من!
بچه داره میاد. وقتشه!
این قراره خیلی فوق‌العاده باشه.
♪ در پایین همهمه‌ای هست ♪
♪ و حالا سطح محو شده ♪
♪ حقیقت رو بگو انگار یه شوخیه ♪
♪ و آن بخش را درست نکن که خراب نیست ♪
♪ می‌دانم که من فقط یک خاطره‌ام ♪
♪ و می‌دانم که باید همین‌طور باشد ♪
♪ پس به آینه روی دیوار بگو ♪
♪ آینه، آینه روی دیوار ♪
♪ اینجا هیچ انعکاسی اصلاً نیست ♪
♪ آینه، آینه روی دیوار ♪
♪ اینجا هیچ انعکاسی اصلاً نیست ♪
♪ ام، ام ♪
♪ من خیلی خسته‌ام، نمی‌توانم بخوابم ♪
♪ رازها که رازهای من نگه می‌دارند ♪
♪ پایینِ راه‌پله به سمت کلیسا ♪
♪ پرندگان سیاه آویزان در بلاتکلیفی ♪
♪ و من نمی‌خواهم نامم را روی سنگ ببینم ♪
♪ روبانی بستم دورِ یک استخوان ♪
♪ با یک ماشین زرد یک دوری زدم ♪
♪ و برای خودم خریدم یک گیتار قدیمی ♪
♪ چیزها مثل قبل نیستند ♪
♪ یک شیطان دنبالم است ♪
♪ به آینه روی دیوار بگو ♪
♪ آینه، آینه روی دیوار ♪
♪ هیچ انعکاسی نیست اینجا اصلاً ♪
-♪ آینه، آینه روی دیوار ♪ -♪ اوه ♪
♪ هیچ انعکاسی نیست ♪
-♪ اینجا اصلاً ♪ -♪ هیچ انعکاسی نیست اینجا اصلاً ♪
-♪ آینه، آینه روی دیوار ♪ -♪ اوه ♪
♪ هیچ انعکاسی نیست اینجا اصلاً ♪
♪ بالا را نگاه می‌کنند پایین را نگاه می‌کنند ♪
♪ و تو چیزی داری در ذهنت ♪
♪ کسی به تو آدرس اشتباه داد؟ ♪
♪ در جای اشتباه بودی در زمان اشتباه؟ ♪
♪ یک جسد پیدا کردند در رودخانه ♪
♪ یک یادداشت پیدا کردند که در شن‌ها جا مانده بود ♪
♪ «نگرانی‌هایم را به آب بسپار ♪
♪ و بدنم را به خشکی بسپار» ♪
♪ دست از سرم برنمی‌دارد ♪
♪ چکش را نمی‌بیند که پایین می‌آید... ♪