‫[پدر مادر خواهر برادر]
‫[پدر]
‫«ترجمه از حـامـد»
‫بابا دقیقا چطوری خرجش رو درمیاره؟
‫فکر نکنم حقوق بازنشستگی بگیره
‫چون اصلا یادم نمیاد هیچ‌وقت ‫یه شغل درست و حسابی داشته باشه.
‫آره، من...
‫کاملا مطمئن نیستم.
‫می‌دونی، به نظر میرسه همیشه یه سری پروژه داره.
‫آها.
‫احتمالا پیر شده، نه؟
‫خب آره، گمونم.
‫گفتی دو سال گذشته؟
‫کم و بیش، آره.
‫یادمه با هواپیما اومدی اینجا واسه دیدنش.
‫توی یه رستوران همدیگه رو دیدیم.
‫گفت خونه‌اش مرتب نیست.
‫خب آره. احتمالا نبوده.
‫هنوزم به مراسم ختم مامان فکر می‌کنم.
‫خوب نبود.
‫اما خیلی ناراحت بود.
‫آخرین باری که بهم زنگ زد،
‫خب، آخرین بارهایی که بهم زنگ زد،
‫می‌دونی، یه کمی نقش بازی کرد.
‫نقش یه پدر رو، اما...
‫می‌دونی در نهایت همیشه پای پول در میونه.
‫بهش پول دادی؟
‫نه.
‫خب، چند سال پیش دادم.
‫وقتی ریچارد فهمید پول فرستادم ‫خیلی عصبانی شد.
‫اما بعد از اون، اصلا.
‫تو چی؟
‫خب آره. قطعا، من...
‫هر از گاهی بهش کمک کردم.
‫پسر، شریل هم از این موضوع خوشش نمیومد.
‫احتمالا واسه همین ازت طلاق گرفت.
‫ببخشید. نباید اینو می‌گفتم.
‫اشکال نداره. دلایل دیگه‌ای هم داشت.
‫متاسفم، جف.
‫اینو می‌بینی؟
‫پسر، این بچه‌های اسکیت‌سوار همه‌جا هستن.
‫مثل علف هرز دارن زیاد میشن.
‫لوییز منم اسکیت‌سواره.
‫آشوب‌طلب خانواده‌ست.
‫الان چند سالشه؟ دوازده؟
‫سیزده.
‫حس می‌کردم باید توی اون چند تا ‫موقعیت اضطراری بهش کمک کنم.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫ماجرای چاه و فاجعه‌ی فاضلاب.
‫ازش خبر داشتی، درسته؟
‫نه.
‫خب، واقعا به کمک نیاز داشت، واسه همین...
‫و بعدشم جریان دیوار.
‫جریان دیوار؟
‫آره.
‫دیوار فروریخت،
‫و ظاهرا بخشی از خونه‌اش هم خراب شد.
‫یا حداقل نزدیک بود خراب بشه.
‫بیخیال، امی. در این مورد بهت زنگ زد، نه؟
‫نه.
‫ها. واو.
‫پسر، خیلی گرون شد.
‫تازگیا بهم گفت که به سختی می‌تونه پول برق رو بده.
‫یا قبض تلفن رو.
‫تلفن ثابتش؟
‫آره، تلفن ثابتش.
‫گمونم خونه‌ی بابا درست پشت همین تپه‌ست.
‫یا شاید تپه‌ی بعدی.
‫خیلی‌خب.
‫ناکجا آباد.
‫احتمالا باید مسیر ورودیش صاف بشه.
‫بسیار خب.
‫چند تا چیز واسش آوردم.
‫جای تعجب نداره.
‫به نظر وضعیت خوبی نداره.
‫- هی! ‫- اوه، سلام، بابا.
‫- سلام، بابا، ماییم. ‫- هی، امیلی.
‫بیا داخل، جف.
‫بیاین داخل.
‫آره.
‫- بیاین داخل. ‫- ببخشید.
‫خیلی‌خب.
‫بسیار خب، فوق‌العاده شدی.
‫و اصلا پیرتر نشدی.
‫جای بحث داره، اما ممنون.
‫سلام، پسرم.
‫هی، این رنگ واقعا بهت میاد.
‫اوه، ممنون.
‫و به تو هم میاد.
‫اوه، چه ژاکت قشنگی، جف.
‫اوه، اینو ببین.
‫- اوه، آره. ‫- آره.
‫فکر کنم یه ویژگی خانوادگی باشه.
‫آره.
‫بسیار خب، بفرمایید.
‫- ببخشید. ‫- اوه، ببخشید.
‫خب، از دیدنت خوشحالم، پسرم.
‫همیشه پسر موردعلاقه‌م بودی.
‫خب، تنها پسرت.
‫تا جایی که ما می‌دونیم.
‫همون حس شوخ‌طبعی همیشگی رو داری، ها؟
‫برید داخل.
‫خیلی‌خب.
‫آره.
‫خوش اومدین.
‫اوه، از این صندلی خوشم میاد.
‫اوه، آره. اون یه صندلی خاصه.
‫یکی از دوستام اونو ساخته و...
‫خوبه چون می‌چرخه و می‌تونی ‫از پنجره بیرون رو نگاه کنی.
‫- اوه، این واقعا عالیه، بابا! ‫- واقعا؟
‫- خیلی آرامش‌بخشه. ‫- آره.
‫این چیه؟
‫فقط یه سری خرت و پرت واست آوردم.
‫اوه، واو. خدای من!
‫واو، ممنون.
‫به نظر میاد کیفیت خیلی خوبی دارن.
‫خب، بشین، عزیزم.
‫اینجا رو خونه‌ی خودتون بدونین.
‫- ممنون، بابا. ‫- ممنون.
‫هی، مبلمانت یه جورایی شیکه.
‫خوشم اومد.
‫آره، قدیمیه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫هنوزم سرحاله.
‫بسیار خب. ممنون.
‫می‌خوام بدونین که خیلی خوشحالم اینجایین.
‫واقعا واسم باارزشه.
‫و از دیدن هر دوتون خیلی خوشحال شدم.
‫و می‌دونم خیلی وقت گذشته.
‫چیزی میل دارین بیارم؟
‫یکم آب چطوره یا...
‫آب چاهته؟
‫پمپ و اینا درست شد؟
‫آره. الان همه‌چیز کار می‌کنه، می‌دونی؟
‫به لطف تو همه‌چیز کار می‌کنه.
‫ممنون، پسرم.
‫بذارین یه کم آب بیارم.
‫یخ چی؟
‫فکر کنم این دور و بر یخ داشته باشم.
‫اوه، نه. ولی ممنون.
‫من یه کم یخ می‌خوام.
‫اوه خوبه. الان یخ میارم.
‫کاش یه کم لیمو یا همچین چیزی داشتم ‫که کنارش بیارم.
‫خیلی‌خب.
‫بفرمایین آب.
‫ممنون، پسرم.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫خب...
‫بیاین اینو بنوشیم به افتخار...
‫به افتخار مادر فوق‌العاده‌تون.
‫میشه با آب به افتخار کسی نوشید؟
‫اوه، خدای من. فکر کنم آره.
‫خالص‌ترین نوشیدنیه.
‫و مادرتون عاشق آب بود.
‫و فراموش نکنین که سمبل ماه تولدش آب بود.
‫برج دلو سمبل آبه؟
‫- آره. برج دلو سمبل آبه. ‫- آره.
‫سمبل آب نیست، سمبل آبریزه.
‫صدای چکه رو می‌شنوین؟
‫صدای چیه؟
‫اوه، صدای...
‫شیر آب آشپزخونه‌ست.
‫هرکاری کنی سفت نمیشه...
‫اما بعد از یه مدت قطع میشه.
‫واو. ویلهلم رایش، روانشناسی توده‌ای فاشیسم.
‫نمی‌دونستم اینجور چیزا رو می‌خونی، بابا.
‫قبلا علاقه داشتم.
‫خیلی وقت پیش بود.
‫نوآم چامسکی.
‫دیوژن؟ جالبه.
‫پدر مکتب کلبیون.
‫چیز خوبیه.
‫اوضاع توی خونه چطوره، اِم؟
‫بچه‌ها چطورن؟
‫هر دوشون خوبن.
‫جنیفر سال سوم دبیرستانه.
‫خیلی باهوش و بااعتماد به نفسه، و...
‫لوییز راهنماییه.
‫توی مرحله‌ی سختیه، اما...
‫داره خودشو پیدا می‌کنه.
‫و... ریچارد چطوره؟
‫خوبه. مثل همیشه محکم.
‫- بسیار خب. ‫- مثل همیشه.
‫جف، شریل چطوره؟
‫منظورم اینه که هنوزم با هم در تماسین، یا...
‫نه بابا، نیستیم.
‫سخته، پسر. واقعا متاسفم.
‫کارت چی؟ خوب پیش میره؟
‫آره. آره، ممنون.
‫اون ترفیعی که بهت گفتم رو گرفتم.
‫و من... و آره.
‫سخت مشغول کارم.
‫بسیار خب، هی، واقعا بهت افتخار می‌کنم، پسرم.
‫واقعا واسه خودت کار بزرگی کردی.
‫خب، ممنون، بابا.
‫منظره‌ی آرامش‌بخشیه، بابا.
‫با اون برکه، درخت‌ها، و افق.
‫اینجا خیلی ساکته.
‫آره.
‫یه قدم دورتر از چیزیه که بهش میگن «دنیای واقعی».
‫یکم چای درست کردم.
‫اوه... چای.
‫آره، یه کم ته کابینت پیدا کردم.
‫ممنون، اِم. دلم یه کم چای می‌خواست.
‫اصلا نمی‌دونستم چای داریم.
‫ساعت قشنگیه، بابا.
‫رولکسه؟
‫نه، نه.
‫آره، یعنی این یه...
‫یه ساعت فیکه.
‫یه کپی چینیه.
‫از مدلش خوشم اومد.
‫خب، به نظرم خوشگله.
‫آره.
‫چیه؟
‫نظرتون چیه که چای رو بنوشیم به افتخارِ...
‫روابط خانوادگی.
‫اوه، باشه.
‫به افتخار روابط خانوادگی.
‫پس به افتخار خانواده.
‫- به افتخار خانواده. ‫- به افتخار خانواده.
‫خوبه؟
‫عالیه. آره.
‫میشه با چای به افتخار کسی نوشید؟
‫- خب. ‫- واقعا؟
‫فقط می‌خوام خرت و پرتایی که ‫واست آوردم رو نشونت بدم.
‫اینا چند بسته پاستاست.
‫خیلی خوبن. ایتالیایی‌ان.
‫اوه، آره.
‫و یه کم سس مارینارا که خودش توش پنیر داره.
‫اوه، این واسم خیلی راحت‌تره.
‫- ممنون. ‫- و بیسکویت کراکر، چند تا کلوچه.
‫آره، اوه، آره، کلوچه.
‫یه شیشه خیارشور شویدی.
‫آره، اوه!
‫- کنسرو تن ماهی، ‫- اوه، پسر.
‫و اون خردل فرانسوی که دوست داری.
‫- ممنون که یادت بود. ‫- چیز خوبیه.
‫آره، آره.
‫یه کم میوه گرفتم.
‫سیب، چند تا پرتقال.
‫- این چیز خوبیه. ‫- آره. از اینم گرفتم.
‫یه نوشیدنی درجه یک!
‫یکی دیگه هم هست. و یه کم آب سیب.
‫بسیار خب. ممنون. ممنون.
‫یه کم رشته‌ی رامن خشک هم هست.
‫اوه، پسر. همه‌چی خریدی.
‫ممنون!
‫- خیلی ممنونم، پسرم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫آره. و از تو هم ممنونم، اِم.
‫اوه نه، همه‌شون از طرف جفه.
‫- اوه، خب. ‫- خیلی لطف کرده.
‫آره. آره.
‫خیلی عجیبه چون برنامه‌ریزی می‌کنی که بری شهر،
‫یه کم خرید کنی،
‫می‌دونی، و بعد سر و کله‌ی بچه‌هات پیدا میشه،
‫و من یه جعبه با یه عالمه ‫خرت و پرت خفن توش می‌گیرم،
‫و تموم شد و رفت.
‫این یه اصطلاح انگلیسیه. "Bob's your uncle" ‫(باب، عموی شماست: تموم شد و رفت)
‫اما تد عموی ماست.
‫بیخیال.
‫هی بابا، می‌خوای یه نگاه به اونجا ‫که دیوار دوباره ساخته شده بندازم؟
‫نه، نه.
‫نیازی نیست. احتمالا اون پشت پر از گِل و برفه.
‫مشکلی با گِل ندارم.
‫واقعا نمی‌خوام الان درگیرش بشی.
‫من... دارم سعی می‌کنم...
‫سعی می‌کنی چی؟
‫سعی می‌کنم...
‫خب، یه لوله ترکیده، و...
‫خب، پس بذار یه نگاه سریع بهش بندازم.
‫نه، نه، پسرم!
‫نه! الان نمی‌خوام درگیرش بشم.
‫فقط می‌خوام کنار هم باشیم و
‫از این زمان...
‫واسه با هم بودن استفاده کنیم.
‫فقط نمی‌خوام الان...
‫نگران این قضیه باشم.
‫باشه، بابا.
‫آره.
‫واسه بقیه‌ی زمستون سوخت گرمایشی کافی داری؟
‫قیمت‌ها سرسام‌آورن.
‫اوه آره. می‌دونم که گرونن.
‫اما من اینجا این بخاری هیزمی خوشگل رو دارم.
‫خودم هیزم خرد می‌کنم.
‫من اینجا مثل یه آدم روستایی واقعی‌ام.
‫می‌دونی، من...
‫می‌دونم باید چیکار کنم.
‫واسم خوب و آرامش‌بخشه‌
‫چون... هیچ‌چیزی به اندازه‌ی خرد کردن هیزم ‫حس خوبی نداره.
‫متوجه منظورم می‌شید؟
‫وقتی دارم هیزم خرد می‌کنم،
‫غرقش میشم، خرد می‌کنم و ‫تمرکز می‌کنم و خرد می‌کنم.
‫من فقط... نمی‌دونم.
‫خرد می‌کنم! و خرد می‌کنم!
‫و خرد می‌کنم!
‫واو، خب دیگه، واو!
‫اوه خدایا، من...
‫داری منو می‌ترسونی.
‫کارم اشتباه بود.
‫متاسفم.
‫متاسفم عزیزم. یه لحظه جوگیر شدم.
‫متاسفم، متاسفم. من...
‫آره.
‫بابا، وضعیت...
‫وضعیت سلامتیت این روزا چطوره؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره. آره، خوبم.
‫در مجموع خوبم.
‫اخیراً حمله‌ای چیزی بهت دست نداده؟
‫منظورت چیه؟
‫مثل... می‌دونی، مثل توی مراسم ختم مامان.
‫آره. اون مال خیلی وقت پیش بود.
‫اما اون یه... ماجرای بخصوص بود.
‫ماجرای بخصوص، آره.
‫خیلی احساسی بود.
‫آره.
‫آره، واسه همه‌مون.
‫آره خب، شما دو تا...
‫به طرز تحسین‌برانگیزی باهاش کنار اومدین.
‫می‌تونم بپرسم هنوزم چیزی مصرف می‌کنی؟
‫چیزی مصرف می‌کنم؟
‫خب،
‫صبح‌ها قهوه‌مو می‌خورم.
‫آره.
‫منظورم دارو و ایناست.
‫خب، نه. نه. نه.
‫نه، از این چیزا مصرف نمی‌کنم. نه. جدی میگم.
‫خبری از این چیزا نیست.
‫اگه منظورت اینه،
‫من... نه.
‫من دارو مصرف نمی‌کنم.
‫البته هر از گاهی یه نوشیدنی می‌خورم.
‫ولی نه. هیچی. نه، نه...
‫نه هروئین، نه کوکائین،
‫نه فنتانیل، نه اکسی‌کونتین.
‫نه ال‌اس‌دی،
‫نه ماری‌جوانا.
‫نه محرک، نه آرام‌بخش.
‫نه قرص خواب‌آور، نه... پوست وزغ،
‫نه... و می‌دونی،
‫نه داروی بیهوشی اسب.
‫خیلی‌خب. بابا. من فقط...
‫فقط پرسیدم که آیا هیچ دارویی مثل
‫داروی تجویزی مصرف می‌کنی یا نه.
‫نه.
‫فکر می‌کنی باید مصرف کنم؟
‫نه. من اینو نگفتم.
‫فقط می‌خوام حالت خوب باشه.
‫آره.
‫خیلی‌خب. من... خوبم.
‫حالم خوبه.
‫«درست همون‌طور که می‌دونستم باید باشم.»
‫خب، می‌تونم چیز دیگه‌ای واستون بیارم؟
‫بازم آب یا چای می‌خواین، یا...
‫شاید یه کم از نوشیدنی جف؟
‫اوه، ممنون، بابا.
‫من رانندگی می‌کنم، اما...
‫می‌دونی، داره دیر میشه،
‫احتمالا باید کم‌کم بریم.
‫آره. آره.
‫اوه، خدای من، باشه.
‫خب، من... من می‌تونم شام درست کنم.
‫پاستا دارم و...
‫سس اسپاگتی که خودش توش پنیر داره.
‫می‌تونم... یا حتی...
‫مرغ کلوچه‌ای رو یادتونه؟
‫مرغ کلوچه‌ای رو یادمه.
‫اوه، آره.
‫فکر می‌کنید بتونم مرغ کلوچه‌ای درست کنم؟
‫یا رامن، یا...
‫کاش می‌تونستیم.
‫اما... شاید دفعه‌ی بعد.
‫آره. خوبه.
‫- آره. ‫- باشه.
‫متاسفم. کاش می‌تونستین بیشتر بمونین.
‫واقعا از دیدنتون خوشحال شدم.
‫واقعا باید برین؟
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، من...
‫خب، باشه.
‫بسیار خب.
‫- دوستت دارم، عزیزم. ‫- دوستت دارم، بابا.
‫ممنون که اومدی دیدنم.
‫خیلی‌خب، دوستت دارم.
‫باشه. منم دوستت دارم، پسرم.
‫ممنون که اومدی.
‫- از دیدنت خوشحال شدم. ‫- منم از دیدنت خوشحال شدم.
‫- واسه اینکه کارِت راه بیفته. ‫- نه.
‫نه، نه.
‫واقعا ممنونم، پسرم.
‫آره.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫بابا، وانتت.
‫چیه؟
‫اوضاعش داغونه. اصلا راه میره؟
‫اوه، آره. شِوی رو میگی؟
‫اوه، آره. یه کم داغونه.
‫یه کم داغونه، اما حسابی کار راه‌بندازه.
‫واقعا؟
‫بهش نمیاد.
‫هی، ماشین قشنگیه، پسرم.
‫اوه، آره. هیبریدیه.
‫اجاره‌اش کردم.
‫هیبریدی.
‫خب، از دیدنت خوشحال شدم، بابا.
‫از دیدنت خوشحال شدم، پسرم. ‫دوستت دارم، عزیزم.
‫- خداحافظ، بابا. ‫- خداحافظ.
‫دوستتون دارم.
‫هی، ممنون که اومدین ‫و به پدر پیرتون سر زدین!
‫خواهش.
‫واقعا خرت و پرتای درجه یکی‌ان.
‫آره. آره.
‫خب، عجیب بود.
‫واقعا نمی‌دونم چه فکری کنم.
‫فکر کنم از دیدنمون خوشحال شد.
‫همیشه میگن می‌تونی دوستات ‫و معشوقه‌هات رو انتخاب کنی،
‫اما خانواده‌ت رو نمی‌تونی انتخاب کنی.
‫منظورم تو نبودی، اِم.
‫اشکال نداره. می‌دونم منظورت چی بود.
‫اون همیشه یه شخصیت عجیب و غریب بوده.
‫- یه کم مرموز. ‫- آره.
‫وقتی بچه بودیم هم یه سری دیوونه‌بازی درمیاورد؟
‫آره، اما معمولا از روی سرگرمی بود.
‫اما بعدش اون واقعا ‫حضور پررنگی توی زندگیم نداشت.
‫یه جورایی ارتباطمون قطع شد.
‫همیشه می‌خواستم الگوم باشه.
‫به هر حال تلاشمو کردم.
‫خب، خوشحالم که دیدیمش.
‫ممنون که این کارو کردی.
‫خواهش می‌کنم. منم خوشحالم.
‫تا حدودی.
‫ولی اون رولکس رو دیدی؟
‫واقعی بود.
‫- نه. ‫- آره.
‫واقعا؟
‫هی، شارلوت. آره. چطوری؟
‫آره؟ جالبه.
‫هی، گوش کن.
‫تو...
‫می‌دونی، یه پول یهویی دستم اومده،
‫و می‌خواستم ببینم دوست داری همدیگه رو ‫توی شیدز واسه شام و نوشیدنی ببینیم؟
‫یه برنامه‌ی کامل.
‫آره. البته مهمون من.
‫آره...
‫اوه، خوبه. منم از دیدنت خوشحال میشم.
‫گوش کن، اگه زودتر از من رسیدی،
‫به تامی بگو همون جای همیشگی رو می‌خوایم.
‫برنامه رو که می‌دونی.
‫آره. خوبه. ‫بسیار خب. بیست دقیقه دیگه.
‫می‌بینمت، عزیزم.
‫خداحافظ.
‫بسیار خب.
‫یکم...
‫[مادر]
‫آره، خب از یه طرف خیلی خوشحالم ‫که می‌بینمشون، اما...
‫فقط نباید بذارم اوضاع رو به هم بریزن، می‌دونی؟
‫آره. آره، هنوزم می‌بینمشون.
‫الان سالی یه بار، با همدیگه، واسه چای عصرونه.
‫مراسم سالانه‌مون.
‫آره، این واقعا پیشنهاد خیلی خوبی از طرف تو بود.
‫و تلفنی هم صحبت می‌کنیم.
‫حداقل هر چند هفته یه بار.
‫خب، تیموتیا بیشتر از لیلیت زنگ می‌زنه.
‫آره. به نظر میرسه بیشتر بهم نیاز داره،
‫با اینکه دختر بزرگتره.
‫بعضی وقتا به نظر میاد به کل توی دنیا گم شده.
‫اما یه جورایی، من...
‫بیشتر نگران لیلیتم.
‫اوه عزیزم. وقتمون تقریبا تموم شده،
‫و الاناست که برسن.
‫خیلی ممنونم که جلسه‌ی تلفنی گذاشتی.
‫خیلی کمک می‌کنی، مثل یه راهنما.
‫آره، پس هفته‌ی بعد می‌بینمت؟
‫ممنون. سه‌شنبه‌ی بعد.
‫فعلا خداحافظ. خداحافظ.
‫اوه... لعنتی.
‫این شماره شناساییه.
‫آره، درسته.
‫خیابان مورتاگ.
‫چی... ۴۵ دقیقه تا یک ساعت؟
‫خدای من.
‫بسیار خب.
‫الو؟
‫الو، مامان؟
‫سلام، عزیزم. همه‌چی مرتبه؟
‫راستش نه.
‫ماشین کوفتیم خراب شده.
‫کنار خیابون گیر افتادم.
‫اوه، نه. خیلی متاسفم.
‫حالا دیر می‌رسم.
‫- نگران نباش. ‫- خیلی متاسفم.
‫لیلیت هم هنوز نیومده،
‫و به هر حال اونم اکثرا دیر می‌کنه.
‫آره.
‫نمی‌خوای بیام دنبالت؟
‫نه. با امداد خودرو تماس گرفتم.
‫امداد خودرو به دادت می‌رسه.
‫آره. قطعا.
‫باشه. مراقب خودت باش، عزیزم. ‫ممنون که زنگ زدی.
‫- می‌بینمت. ‫- ممنون، مامان.
‫واقعا مامانتو فقط سالی یه بار می‌بینی؟
‫حتی توی تعطیلات هم نمی‌بینیش؟
‫آره، نه، ما تعطیلات رو با هم نمی‌گذرونیم.
‫اما چای می‌خورین.
‫شما لعنتیا چقر سنتی هستین.
‫عجیبه که تو و خواهرت جفتتون ‫واسه نزدیک بودن به مامانتون رفتین دوبلین،
‫و بعد فقط سالی یک بار می‌بینینش.
‫آره. گمونم شرایط یه جورایی عجیبه.
‫به نظر میرسه شما دو تا مثل پروانه‌هایی بزرگ شدین
‫که در جهت‌های مختلف دور همدیگه می‌چرخن.
‫- تا حالا دلت واسه این تنگ شده که جای دیگه زندگی کنی؟ ‫- آره.
‫آره، دلم واسه بروکسل تنگ شده. ‫اونجا رو دوست داشتم.
‫تنهایی زندگی کردن.
‫آره، بعضی وقتا یه جورایی لهجه بلژیکی می‌گیری.
‫جدی؟
‫خب، تو که همیشه‌ی خدا لهجه...
‫- ایرلندی داری! ‫- ایرلندی. آره. کاملا در جریانم.
‫- یه بار خواهرت رو دیدم. ‫- آره؟
‫تیموتیا، درسته؟
‫- تیم. ‫- دختر خوبیه.
‫- آره. ‫- حالش چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫وقتی نزدیک شدیم،
‫می‌خوام قبل از رسیدن بپرم صندلی عقب، باشه؟
‫چرا؟
‫فکر کردم بهت گفتم.
‫اگه توقف کنیم و مامانم ما رو ببینه،
‫می‌تونم بهش بگم با اوبر اومدم.
‫پس، من راننده اوبرتم؟ واقعا؟
‫خب، کلاهشو که داری!
‫خفه شو!
‫شرمنده.
‫بهش میگم لکسوسم توی نمایندگیه.
‫- لکسوست؟ ‫- آره، لکسوس جدیدم!
‫پس به عنوان راننده اوبرت،
‫باید بیام دنبالت؟
‫مگه خواهرت خیلی دورتر ‫توی یه مسیر دیگه زندگی نمی‌کنه؟
‫آره، توی ناکجا آباد زندگی می‌کنه.
‫نه، از مامانم می‌خوام واسم اوبر بگیره
‫و بعد هزینه‌اش میفته گردن اون.
‫پس یه جایی همین اطراف،
‫می‌تونی بزنی کنار تا من برم عقب بشینم.
‫باشه.
‫راننده شخصیم.
‫خفه شو.
‫بله. می‌خوام درخواست خدماتی که ‫یکم قبل دادم رو لغو کنم.
‫خیابان مورتاگ.
‫بله. ۷-۷-۲-۳-۳-۵-۳. ‫ممنون.
‫دستتو خوندم.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام، لیلیت.
‫از موهات خوشم میاد.
‫اوه، ممنون!
‫از لباست هم خوشم میاد.
‫آره. اوه، واقعا مسخره‌ای.
‫کیفم رو ببین.
‫کیف مارک‌دار.
‫آره. توی حراجی بود.
‫واقعا؟
‫خونه‌ت عالیه. عاشقشم.
‫خب، ممنون.
‫راستش دقیقا مثل پارساله.
‫کتت رو بده...
‫- بذار همینجا باشه. ‫- باشه.
‫می‌خوای بشینیم و حرف بزنیم تا تیم برسه؟
‫آره. اینجا؟
‫زنگ زد و گفت ماشینش خراب شده.
‫و بعد زنگ زد و گفت درست شده.
‫- پس... ‫- باشه.
‫واسه همین نمی‌دونم.
‫آره.
‫تو چی؟ دیدم که با اوبر اومدی.
‫آره، خب من یه لکسوس دارم.
‫یه لکسوس زیبا و جدید. ‫تقریبا جدید.
‫اما دست نمایندگیه.
‫داره صفرشویی میشه. جزو خدماتشونه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خب، مزیت خوبیه.
‫آره، واسه همین با اوبر اومدم.
‫خیلی قشنگه.
‫می‌خواستم یه کم واست بیارم.
‫اما با اوبر و این چیزا نمی‌شد.
‫خب، به هر حال لطف داشتی که به یادم بودی.
‫خب اوضاع چطوره؟
‫هنوزم با اون رابرت بی‌نهایت جذاب هستی؟
‫تو که هیچ‌وقت ندیدیش!
‫نه، اما عکساشو واسم فرستادی.
‫ضمناً باید بگم بدون پیراهن بود.
‫آره... مال خیلی وقت پیشه.
‫خب، اون می‌خواد باهام ازدواج کنه،
‫اما خب مطمئن نیستم.
‫خب، این هیجان‌انگیزه.
‫- بهم نگفتی. ‫- نه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫راستش احساسات دوگانه‌ای دارم.
‫اون پولدار و خوشتیپه.
‫و میگه که عاشقمه. و به نظر میاد که باشه.
‫اوه، امیدوارم که باشه.
‫- آره. ‫- خب، چه حسی داری؟
‫نمی‌دونم، مامان.
‫مطمئن نیستم بخوام پایبند یه مرد باشم یا نه.
‫خب...
‫گمونم باید مطمئن باشی.
‫اگه می‌خوای که به نتیجه برسه.
‫آره.
‫خواهرت رسید.
‫اوه، عالیه.
‫سلام، مامان.
‫تیموتیا. چقدر از دیدنت خوشحالم.
‫ببین کی اینجاست!
‫سلام، تیم.
‫سلام، لیلیت.
‫محشر شدی!
‫خدای من، خودمو مطمئن نیستم، ولی تو چرا.
‫- اوه، از دیدنت خیلی خوشحالم. ‫- آره.
‫اون گل‌های خوشگل رو بده من.
‫ممنون.
‫من کتت رو می‌گیرم.
‫بسیار خب.
‫خب، به نظر میرسه به‌طور ‫تصادفی لباسامون همرنگ شده.
‫چقدر خجالت‌آوره.
‫اوه. آره، مگه نه؟
‫- عاشقشم. ‫- واقعا؟
‫آره. قرمز.
‫- من این گل‌های قشنگ رو می‌ذارم توی گلدون. ‫- باشه.
‫خب اوضاع چطوره؟
‫لیل، همه‌چی... خوبه؟
‫- آره. ‫- امیدوارم؟
‫آره. فوق‌العاده‌ست.
‫آره. خوبه.
‫تقریبا متنفرم از گفتنش،
‫اما زندگیم یجورایی مثل یه رویا بوده.
‫اوه، عالیه.
‫- آره. ‫- خوبه. خوشحالم که می‌شنوم.
‫تو چی؟
‫من؟ اوه، خب، اوه...
‫می‌دونی. پستی و بلندی.
‫اما همه‌چیز خوبه.
‫- فکر کنم. ‫- آره؟
‫آره. عاشق موهاتم.
‫ممنون.
‫- خیلی نازه. ‫- موهای تو هم همین‌طور.
‫آره. خب...
‫- مامان به نظر روبراهه. ‫- آره.
‫- این‌طور نیست؟ ‫- آره. به نظر عالی میرسه.
‫به نظرت پیر نشده، نه؟
‫نه.
‫من... فکر کنم اوضاعش عالیه.
‫- آره، درسته. ‫- آره.
‫آره. شگفت‌انگیزه.
‫مهتاب بی‌باک.
‫چیزی در مورد این کتاب می‌دونی؟
‫آره. توی لیست پرفروش‌ها دیدمش.
‫بذارش سر جاش.
‫لیلیت. می‌دونی که دوست نداره ‫در مورد کتاب‌هاش با ما حرف بزنه.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫مرزهای عشق.
‫[مرزهای عشق، نوشته کاترین راسل]
‫و یاس‌های بنفش در برف.
‫لیلیت، بس کن، لطفا!
‫فردای بی‌وفا.
‫دخترا.
‫بریم سر میز؟
‫هی.
‫صبر کن مامان بیاد.
‫نه.
‫نه، این‌طوری نمیشه.
‫اوه!
‫خیلی بهتر شد.
‫اما گل‌های تو خیلی بیشتر...
‫جیغ بودن.
‫خب، بهتره بگیم بیشتر توی چشم بودن.
‫نه، نه. اینا قشنگن.
‫عالیه. خیلی بهتر شد.
‫خب، من چای بریزم؟
‫بهتره بالاخره از یه جا شروع کنی.
‫اوه. ممنون.
‫مامان؟
‫ممنون.
‫از دیدن جفتتون خیلی خوشحالم.
‫ممنون که اومدین.
‫ممنون، مامان.
‫لیل.
‫لعنتی، این خیلی خوبه!
‫به نظر میاد خوشمزه باشه.
‫گفتی از کجا می‌گیریش؟
‫یه مغازه کوچیک و موردعلاقه‌ام توی شهر هست
‫که همیشه همه‌ی چیزایی که دوست دارم رو داره.
‫می‌دونی، بیسکوییت‌های شُرت‌برد واکرز،
‫مارمالاد مک‌کِی، چای پی‌جی تیپس.
‫و بعضی وقتا این ‫کیک‌های کوچیک و خوشمزه رو دارن.
‫پس هروقت هوس یکی از ‫خوراکی‌های موردعلاقه‌م رو می‌کنم،
‫فقط میرم اونجا،
‫و خلاص شد و رفت!
‫عاشقشونم!
‫اوه، محشره.
‫لیل.
‫شرمنده، من واقعا...
‫یه حراج بزرگ اینترنتی از لباسای ‫کلاسیک دارم، و باید ببندمش.
‫لیل، سر میز جاش نیست.
‫این چای خیلی خوبه، مامان.
‫بفرما. تموم شد!
‫جدی میگم.
‫گمونم همه‌اش به خاطر آبه.
‫از آب بطری استفاده می‌کنی یا آب تصفیه‌شده؟
‫سعی می‌کنم فقط آب خالص بطری از ایسلند بخورم.
‫از ایسلند؟ واقعا؟
‫خب، واسه چای این آب جوشیده شده،
‫اما آب اینجا تصفیه شده‌ست.
‫خوب شد گفتی.
‫من هنوز آب لوله‌کشی می‌خورم، پس...
‫نه، نباید این کارو بکنی، تیم.
‫شنیدم مردم آب لوله‌کشی‌شون رو آزمایش کردن،
‫و چیزای وحشتناکی توش پیدا کردن.
‫می‌دونی، مثل کوکائین، کووید،
‫ای‌کولای، آمیب، آنتی‌بیوتیک،
‫فنتانیل، و هر نوع کوفتی که بگی.
‫لیلیت، این وحشتناکه.
‫اینجور چیزا رو از کجا می‌شنوی؟
‫از یه... پادکستی چیزی.
‫اوه، لیل.
‫خب تیم، آب لوله‌کشیت چه مزه‌ای میده؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫فقط مزه‌ی آب میده.
‫آخه مگه آب اصلا مزه داره؟
‫خب البته که داره.
‫مزه‌ی... آب میده.
‫آره.
‫خب، دخترا...
‫لطفا یه کم از خودتون بگین.
‫اوضاع چطوره؟
‫اوه.
‫می‌دونی...
‫هر سال طالع‌بینی چینیم رو چک می‌کنم،
‫و من گوسفندم.
‫برج جدی.
‫آره. و هر سال یه چیز تکراری رو میگه.
‫میگه: «یه سال دیگه با موانع جزئی متعدد،
‫اما گوسفند خوش‌قلب می‌مونه، ‫و به سختی به راهش ادامه میده.»
‫واقعا میگه «به سختی به راهش ادامه میده»؟
‫آره خب، یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫اما با این حال خوش‌قلبی تو یه موهبت فوق‌العاده‌ست.
‫ممنون...
‫سمبل چینی من...
‫- اژدهاست. ‫- اژدها. آره اینو می‌دونیم.
‫و معمولا میگه،
‫«اژدها یک سال فوق‌العاده‌ی دیگه ‫پر از ماجراجویی و عشق خواهد داشت.»
‫و این درسته؟
‫آره. راستش شکایتی ندارم.
‫خب، من یه خبر خوب دارم که می‌خوام بهتون بگم.
‫اوه؟
‫ترفیع گرفتم.
‫تیم!
‫الان توی هیئت اجرایی شورای میراث فرهنگی‌ام.
‫فوق‌العاده‌ست، تیم!
‫آره. همونی که تصمیم می‌گیره کدوم ساختمونای قدیمی ‫توی دوبلین باید محافظت بشن.
‫خب، این خبر فوق‌العاده‌ایه!
‫شروع به کار کردی؟
‫خب... اولین جلسه‌ی کامل هفته‌ی دیگه‌ست، اما آره.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، تیم.
‫و به تمام کارهات.
‫و همیشه افتخار می‌کردم.
‫ممنون، مامان. ‫واقعا ازت ممنونم.
‫منم یه خبر خوب دارم!
‫جدی؟
‫آره.
‫خب من چند تا مشتری جدید دارم.
‫که بهشون میگم مرید.
‫بخشی از جامعه‌ی من.
‫و همه‌شون اینفلوئنسرهای خیلی معروفی‌ان.
‫خب، ایده‌ی خوبی به نظر میرسه.
‫اینفلوئنسر؟
‫می‌تونی واسم توضیحش بدی؟
‫وای پسر، الان نه.
‫ببخشید. نمی‌خواستم بپرم وسط خبر تو، تیم.
‫می‌تونم یه وقت دیگه واسه جفتتون تعریف کنم.
‫اما ما مشتاقیم بشنویم.
‫میشه من یه لحظه برم؟
‫- من فقط... ‫- بله، حتما عزیزم.
‫باید برم دستشویی.
‫یه جوک واسم بگو.
‫خب، توی عالم سه تا سیاره دارن می‌چرخن،
‫و دارن حسابی خوش می‌گذرونن، ‫چای پی‌جی تیپس می‌خورن.
‫«اوه، چطوری؟» ‫«من خوبم. تو چطوری؟»
‫بعد یه سیاره‌ی سوم میاد که حالش خیلی خرابه.
‫سرفه می‌کنه.
‫و بهش میگن، «چت شده؟ چرا اینقدر داغونی؟»
‫و بعد اون میگه، «اوه، می‌دونین،
‫فقط یه مریضی گرفتم،
‫بهش میگن انسانیت.»
‫و بعد اونا می‌خندن و میگن، «اوه، اشکال نداره.
‫این مریضی رفع میشه.»
‫- خوب بود! ‫- آره.
‫از ساعت جدیدم خوشت میاد؟
‫اوه آره. قشنگه.
‫وای خدای من!
‫رولکسه؟
‫آره.
‫اوه! خیلی قشنگه.
‫نمیشه تشخیص داد که فیکه، نه؟
‫از یه یارو توی خیابون مور خریدمش.
‫دوستش نداری؟
‫از چیزی که فکر می‌کردم دیرتر شده.
‫اوه، نه بابا، واقعا؟
‫اما به نظر میاد تازه رسیدین.
‫آره. ما تازه رسیدیم.
‫خب، وقتی بهت خوش می‌گذره زمان هم زود می‌گذره.
‫یه سری چیزای ناقابل واسه هر کدومتون.
‫با چند تا از کیک‌هایی که دوست دارین.
‫امیدوارم ماشینت بدون مشکل کار کنه.
‫اوه آره. فکر کنم اوضاعش روبراهه.
‫و گمونم واسه خودت اوبر گرفتی.
‫هی لیل، می‌خوای تو رو هم برسونم خونه؟
‫اوه، نه، نه. ممنون، آبجی.
‫مطمئن نیستم ماشینت دووم بیاره.
‫نه، لطف داری، اما یک ساعت راه توی مسیر مخالفه.
‫و به هر حال می‌خواستم توی راه برگشت ‫چند تا تماس مهم بگیرم.
‫خب... مامان،
‫خیلی حس بدی دارم که چنین درخواستی می‌کنم، ‫اما توی مسیر که داشتم میومدم
‫با حساب اوبرم مشکل پیدا کردم، ‫واسه همین می‌خواستم بدونم...
‫اما عزیزم، اونا تو رو آوردن اینجا، ‫پس مطمئنم مشکلی نیست.
‫آره، نه. واسه برگشت کار نمی‌کنه.
‫آره. واقعا نمی‌تونم توضیح بدم.
‫اما... می‌خواستم اگه میشه از حساب تو استفاده کنم.
‫می‌دونی، یه جورایی در موردش استرس دارم.
‫البته. البته، عزیزم.
‫یکی واست می‌گیرم.
‫یه دنیا ممنون، مامان.
‫پولت رو پس میدم.
‫بفرما. مقصدت رو بزن.
‫باشه.
‫هفت دقیقه دیگه می‌رسه.
‫پس باهات منتظر می‌مونم تا اوبر بیاد.
‫بسیار خب.
‫سه دقیقه دیگه.
‫خداحافظ، عزیزم.
‫- خداحافظ، مامان. ‫- خداحافظ.
‫[خواهر | برادر]
‫مراقب باش، از دفعه‌ی پیش قوی‌ترن.
‫- باشه. ‫- می‌بینمت.
‫ممنون که منتظر موندی. ازت ممنونم.
‫کمربند ایمنی.
‫این روزا هنوزم زیاد ماری‌جوانا می‌کشی؟
‫ماری‌جوانا یا حشیش به ندرت. ‫اما قارچ آره.
‫میکرودوز مصرف می‌کنم. ‫هر روز یه مقدار خیلی کم.
‫می‌دونم میکرودوز چیه.
‫یه جورایی فهمیدم داری مصرف می‌کنی.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫حسش کردی؟
‫به تازگی شروع کردی؟
‫مثلاً یه ماه پیش، وقتی نیویورک بودم؟
‫دقیقا. تقریبا چهار هفته پیش.
‫پس حتی می‌تونی اثرات ‫یه میکرودوز رو هم حس کنی؟
‫یه جورایی. به خاطر دوقلو بودنمونه.
‫به خاطر دوقلو بودنمونه.
‫تازشم، سیلوسایبین چیز خیلی عجیبیه، داداش.
‫یه جورایی جونمو نجات داد.
‫می‌دونی، همه‌چیز رو ریست می‌کنه.
‫همه‌چیز رو برمی‌گردونه به صفر.
‫جایی که هر لحظه، واقعا همون لحظه‌ست.
‫آره. منم به یه کم ازش نیاز دارم.
‫تو این روزا ماری‌جوانا می‌کشی؟
‫نه، نه.
‫این روزا سعی می‌کنم تا جای ممکن پاک بمونم.
‫زندگی... به اندازه‌ی کافی واسم گیج‌کننده هست.
‫خب، این قراره یه کم عجیب باشه.
‫برگشتن به آپارتمان.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫گمونم با جمع کردن ‫تمام وسایلشون یه جورایی عجیب بشه.
‫بازم ممنون که این کارا رو می‌کنی.
‫مشکلی نیست. بخاطر مامان و باباست.
‫می‌خوای یه لحظه بریم قهوه بخوریم؟
‫آره. کجا برم؟
‫نمی‌دونم...
‫اون جلو بپیچ چپ.
‫ممنون.
‫قهوه خوردن ایده‌ی خوبی بود.
‫آرامش‌بخشه.
‫جدی؟
‫هی. کجایی؟
‫فقط توی ناکجا آباد.
‫جای خاصی نیستم.
‫آره، منم اونجا بودم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫فقط دارم به این آب نگاه می‌کنم.
‫و؟
‫داشتم به اون دختر ‫بومیِ باحالی که دیدم فکر می‌کردم.
‫اون مدام به آب می‌گفت... دارو.
‫نمی‌دونم. فقط مدام یادش میفتم.
‫عجب.
‫این دنیا خیلی شکننده‌ست.
‫آره، کاملا.
‫خوشحال نیستی که ما...
‫ما... همچین پدر و مادر غیرسنتی داشتیم؟
‫آره، کی دلش می‌خواد یه آدم خسته‌کننده باشه ‫و یه زندگی سنتی داشته باشه؟
‫درسته.
‫گمونم دوقلو بودن خودش یه جورایی غیرسنتی باشه.
‫قل تو بودن قطعا همین‌طوره.
‫تازشم مطمئنم کلی دوقلو اون بیرون هستن ‫که به شدت آدمای خسته‌کننده‌ای‌ان.
‫درسته.
‫این یه سوال عجیبه،
‫اما فکر می‌کنی اگه مامان هواپیما رو ‫می‌روند، بازم سقوط می‌کرد؟
‫با شناختی که ازش دارم، احتمالا نه.
‫گفتن یه مشکل عجیب مربوط به آب و هوا بوده.
‫کی می‌دونه.
‫مگه قبلا در این مورد حرف نزدیم؟
‫اون هواپیماهای کوچیک لامصبا خیلی خطرناکن.
‫آره، خب موتورها هم همین‌طورن.
‫آره، خب حداقل وقتی روی موتورم ‫اون بالا توی آسمون کوفتی نیستم.
‫نه. نیستی. به معنای واقعی کلمه نیستی.
‫گمونم هنوز موتورت رو داری؟
‫آره. کاوازاکی ۶۵۰ مدل ۸۴.
‫همون چیز سیاه درب و داغون قدیمی؟
‫اون عزیز منه.
‫اما همون‌طور که گفتی.
‫فکر کنم دنیا واقعا شکننده‌ست.
‫هر اتفاقی ممکنه بیفته. همه‌چیز خیلی...
‫تصادفیه.
‫خب زندگی عاشقانه‌ات چطوره، بوبی؟
‫با پارو پسشون می‌زنی؟
‫اوه، خفه شو.
‫واقعا فکر می‌کنم باید ‫واسه یه مدت برگردی اینجا.
‫تازشم، می‌تونی ماشینشون رو نگه داری.
‫من عاشق اون ماشینم.
‫ولووی ۱۸۰۰ کلاسیک.
‫من ماشینشون رو نمی‌خوام.
‫مطمئن نیستم می‌خوام چیکار کنم.
‫خب،
‫به قول گروچو مارکس بزرگ،
‫«هر چی که هست، من مخالفشم.»
‫آره، کاملا.
‫میشه با قهوه به افتخار کسی نوشید؟
‫مهم نیست.
‫بی‌رحمانه‌ست.
‫همیشه.
‫می‌خوای گورمونو گم کنیم؟
‫آره، بریم.
‫ممنون.
‫خداحافظ.
‫هی.
‫هیچ عوارض جانبی‌ای ‫از اون ویروس عجیب حس می‌کنی
‫حالا که چند ماه گذشته؟
‫نه. چیز خاصی حس نمی‌کنم.
‫اما جالب بود که قبل از اینکه من چیزی بگم زنگ زدی.
‫آره، عجیب بود.
‫فقط واسه یه لحظه، ‫فکر کردم منم دارم می‌گیرمش.
‫واسه همین... بعدش بهت زنگ زدم.
‫- به خاطر دوقلو بودنمونه. ‫- به خاطر دوقلو بودنمونه.
‫اما الان همه‌چیز خوبه؟
‫از نظر ویروسی، آره.
‫اوه لعنتی.
‫چه خبره؟
‫مگه حدوداً یه بلوک فاصله نداریم؟
‫اصلا به نظرم آشنا نمیاد.
‫آره. همه‌چیز خیلی سریع عوض میشه.
‫لامصب همه‌چیز حسابی...
‫ناپایداره.
‫آره.
‫ولی تقریبا رسیدیم.
‫سلام.
‫مُردی.
‫تو مُردی.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫فقط داشتم به دست‌پخت بابا فکر می‌کردم.
‫آره. خوب بود.
‫خیلی خوب بود.
‫اتاق مامان و بابا.
‫آب؟
‫- دارو. ‫- آره.
‫واقعا؟
‫گوش کن، پسر، ‫دلم نمی‌خواد مولکول‌هامون با هم قاطی بشه.
‫آره، لعنت به تو و اون مولکول‌های لعنتیت.
‫یه چیزایی نگه داشتم که می‌خوام نشونت بدم.
‫بیلی. تمام این کارها رو از ‫آخرین باری که حرف زدیم انجام دادی؟
‫آره.
‫همه‌رو مرتب کردم.
‫همه‌رو بسته‌بندی کردم.
‫فرستادمشون انبار. بسته‌بندی شده.
‫و... حدود دو تا کامیون پر.
‫خب، دو تا ون.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫ممنون.
‫خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم که همه‌چیز رو مرتب کردی.
‫بخصوص واسه آدم درب و داغونی ‫مثل تو واقعا چشمگیره.
‫ممنون.
‫اما راستش اونقدرها هم بد نبود.
‫هر بار رو از اینجا بردم،
‫توی انبار جا دادم، و...
‫تموم شد و رفت!
‫دوستت دارم.
‫اینو داشته باش.
‫اول این یکی.
‫واو.
‫عاشق اینم. می‌خوام اینو نگه دارم.
‫برش دار. من همه‌شونو اسکن کردم.
‫ما زیاد هم شبیه همدیگه نشدیم، نه؟
‫- واقعا؟ ‫- فکر نکنم.
‫و این چیز خوبیه.
‫وگرنه خیلی خوشگل‌تر از اونی می‌شدم ‫که بشه باهام کنار اومد.
‫درسته.
‫این یکی رو ببین.
‫لعنتی، جذاب بودن!
‫من هیچ‌وقت اینو ندیده بودم.
‫بابا رو ببین! یه جذاب تمام‌عیار.
‫اون چیه؟
‫سند ازدواج؟
‫مگه مامان نگفت که هیچ‌وقت ازدواج نمی‌کنه؟
‫نکردن.
‫یه کم تحقیق کردم، و...
‫همه‌ش جعلیه.
‫چی؟
‫گمونم واسه کارهای قانونی و این چیزا بهش نیاز داشتن.
‫ولی به نظر واقعی میاد.
‫نیست.
‫مامان همه‌چیز رو جعل کرده.
‫خب...
‫شاید اصلا همین که رسما ازدواج نکردن
‫باعث شد با همدیگه بمونن.
‫شاید. آره.
‫دوست دارم فکر کنم که عشق عمیقشون ‫به این قضیه ربط داشته.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫اینا رو ببین.
‫گواهی تولدمون.
‫اینا هم جعلی‌ان؟
‫نه. فکر کنم اینا واقعی باشن.
‫اما مگه مامان نگفت که ‫گواهی تولد واقعی‌مون رو گم کرده؟
‫آره، می‌دونم.
‫پسر، اون زن خیلی مشکل‌ساز بود.
‫همینو بگو.
‫واو.
‫پس این ما رو تبدیل می‌کنه به... ‫نیویورکی‌های واقعی و اصیل.
‫- این مدرکشه. ‫- آره.
‫ما نیویورکی‌های بومی هستیم.
‫و پاسپورت‌هامون قانونیه.
‫واو.
‫لامصب خیلی باحاله.
‫اوه... خدای من!
‫کلاس خانم فالچی.
‫- این تویی. ‫- آره، این منم.
‫سر رنگ کلاه‌هایی که ‫می‌خواستیم استفاده کنیم دعوا کردیم.
‫یادمه.
‫ولی واقعا خیلی شبیه همدیگه‌ایم.
‫آره. گمونم چشم‌ها رو درست گفتی.
‫چشمای ریز و براق.
‫و کی یه دوچرخه‌ی دونفره به فکرش می‌رسه توی...
‫چند سالت بود، ۵ یا ۶؟
‫خیلی خلاق بودیم.
‫حالا اینو ببین.
‫این خفنه.
‫بابا اهل کالیفرنیاست؟
‫ببین چقدر جوون بوده.
‫واو!
‫و مامان اهل اوهایوئه.
‫آره. نگاه کن. کارولینای جنوبی.
‫جرسی. تگزاس.
‫چی؟
‫و منم تونستم رولکس درب و داغون بابا رو نگه دارم.
‫این مال پدربزرگ نبود؟
‫آره، بابا این‌طور می‌گفت.
‫عجیبه که اینو دستش نمی‌کرد.
‫آره، واسه منم عجیبه.
‫اما... نه.
‫بهت میاد.
‫قابل اعتماد، باحال.
‫یه کم خشن و زمخت.
‫درست مثل خودت.
‫صبر کن. یه چیز دیگه هم دارم.
‫واقعا عاشق این یکی میشی.
‫مامان.
‫پسر، اون دقیقا مثل ستاره‌های سینماست.
‫اما صبر کن.
‫وای خدای من!
‫بسیار خب.
‫صبر کن.
‫بدجوری بهت میاد. خفن شدی. خیلی خفن شدی.
‫- جدی میگی؟ ‫- آره.
‫عالی شدی.
‫نه به خوبی مامان.
‫جای بحث داره.
‫خیلی دوستت دارم.
‫ممنون که برادرمی.
‫هواتو دارم، پسر. ‫منم دوستت دارم، بوبی.
‫مشکلی واسمون پیش نمیاد.
‫معلومه.
‫یه جعبه چیزمیز دیگه ‫خونه‌ی خودم واست دارم.
‫فقط یه سری خرت و پرت.
‫چیزای کوچیکی که فکر می‌کردم ‫جادوی اونا رو توی خودشون دارن.
‫منم یه جعبه نگه داشتم، اما...
‫می‌تونی هر چیزی می‌خوای رو برداری.
‫خیلی از خرت و پرت‌های قدیمی‌مون رو نگه داشته بودن؟
‫اوه، آره.
‫اسباب‌بازی، عکس، نقاشی.
‫انگار تمام نقاشی‌هایی که کشیده بودیم رو نگه داشتن.
‫حتی نامه‌ی مدیر مدرسه ‫از اون باری که تعلیق شدیم رو هم نگه داشتن.
‫- واو. ‫- خودت می‌بینی.
‫هیچی رو دور ننداختم، همه‌شون...
‫با دقت بسته‌بندی شدن و رفتن توی انبار.
‫اما عمراً اونجا چیزی پیدا کنی. بدجوری پره.
‫باید با این‌همه وسیله چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫لازمه همین الان بدونیم؟
‫نه. واقعا چیزی به ذهنم نمی‌رسه.
‫مادام گوتیه، ما رو ترسوندی.
‫شما دو تا اینجا چیکار می‌کنین؟
‫فقط اومدیم واسه آخرین بار اینجا رو ببینیم.
‫اینجا دیگه آپارتمان شما نیست.
‫اسکای تازه برگشته.
‫می‌خواستیم واسه آخرین بار خداحافظی کنیم.
‫می‌دونی پدر و مادرتون، خدا بیامرزدشون،
‫هنوز سه ماه اجاره بدهکار بودن.
‫همون‌طور که بهت گفتم، بیلی،
‫آژانس می‌تونست تمام داراییشون رو مصادره کنه.
‫آره.
‫ایشون اون‌قدر لطف داشتن که جلوی این کارو بگیرن،
‫و اجازه داد همه‌چیز رو ببرم بیرون.
‫آره، همین کارو کردم.
‫من سر قولم با تو موندم، بیلی.
‫امیدوارم پشیمون نشم.
‫بسیار خب.
‫وقتی رفتین کلیدا رو بهم پس بدین.
‫حتما. ممنون.
‫ممنون، مادام گوتیه.
‫خیلی خوشحالم که دوباره می‌بینمت.
‫از دیدنت خوشحالم، اسکای کوچولوی من.
‫خداحافظ.
‫تا حالا به این فکر کردی که کجا مُردن؟
‫اهمیتی داره؟
‫اینکه کجا بمیری؟
‫نمی‌دونم.
‫مثلا ما اصلا می‌دونیم چرا داشتن ‫توی آزور با هواپیما پرواز می‌کردن؟
‫ما اصلا دلیل هیچکدوم از کارهای اونارو می‌دونیم؟
‫یعنی...
‫اوه خدای من.
‫آهنگ موردعلاقه مامانه.
‫اوه، آره.
‫بذارش.
‫لعنتی، بیلی.
‫واقعاً همه‌شونو آوردی اینجا.
‫آره.
‫و این انبار خیلی هم عمق داره.
‫واقعا هیچ‌وقت به نظر نمی‌رسید ‫که این‌همه خرت و پرت داشته باشن.
‫ولی واقعا چیزای زیادی انبار کرده بودن.
‫آت و آشغال‌ها واقعا روی هم جمع میشن، نه؟
‫نصف این خرت و پرتا از پدربزرگ ‫و مادربزرگمون هنوز توی جعبه‌ست.
‫باید با این‌همه وسیله چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی لازمه همین الان بدونیم؟
‫نه.
‫واقعا چیزی به ذهنم نمی‌رسه.
‫«ترجمه از حـامـد»