«ترجمه از کیارش»
‫وای!
‫هه‌هه!
‫بریم!
‫یوهو.
‫بابابزرگ!
‫چرا این‌قدر هیجان‌زده‌ای؟
‫امروز شنبه است!
‫چه اتفاق خاصی می‌افته؟
‫شنبه نامه‌ها رو میارن.
‫امروز منتظر نامه‌ای از کلارام.
‫سلام هایدی!
‫پیتر!
‫مال تو نیست.
‫یکی دیگه برات می‌گیرم.
‫بیا پیتر.
‫یوهو.
‫[مینفلد]
‫مینفلد!
‫امروز تو مینفلد خیلی روز خوبیه.
‫مسافران مینفلد پیاده بشن.
‫عذر می‌خوام. ‫شهردار منتظر منه.
‫هوم؟
‫دوفلی از کدوم...
‫- طرفه؟ ‫- دوفلی؟
‫از اون طرف.
‫که این‌طور.
‫وای. چی؟
‫زود باشین.
‫یکی راه رو باز کنه.
‫برین.
‫امان از دستتون.
‫وای.
‫اون دیگه...
‫چیه؟
‫بیا.
‫عذر می‌خوام.
‫- عذر می‌خوام. ‫- بله؟
‫واسه من نامه نیومده؟
‫بذار ببینم...
‫نامه برای هایدی. ‫نه.
‫نه. نه، نه، نه، نه. ‫اینجا چیزی نیست.
‫وای نه.
‫شرمنده.
‫البته به جز...
‫این یکی.
‫- ایول. ‫- هه‌هه.
‫چی نوشته؟
‫از طرف کلاراست. ‫می‌دونستم!
‫سلام هایدی جون. ‫من و بابا داریم...
‫داری تعطیلاتمون رو ‫تو ساحل بالتیک می‌گذرونیم.
‫خیلی دلم می‌خواست ‫تو اینجا بودی هایدی.
‫اینجا خیلی خوش می‌گذره.
‫می‌شه کلی کار کرد.
‫همیشه آفتابیه.
‫ما عاشق شناییم.
‫باورت نمی‌شه بستنی اینجا ‫چقدر خوشمزه است. حرف نداره.
‫پس...
‫لطفا بیا.
‫ما یه بلیت قطار واسه ماه بعد برات گرفتیم.
‫وای، وای، وای. ‫قراره به ماجراجویی...
‫بزرگی بری. ‫وای، چه دختر خوش‌شانسی.
‫ماجراجویی بزرگ؟
‫زود باش.
‫دیر به بازار می‌رسیم.
‫زود باش. ‫خودشون شروع کردن.
‫شیرینی رایگان می‌دیم.
‫واقعا رایگانه؟
‫خب، یادتون نره،
‫همه تنقلات می‌خورن.
‫خب؟
‫امروز مهمون ویژه‌ای ‫از شهر بزرگ میاد اینجا.
‫هرچقدر دلت می‌خواد بردار.
‫- وای. ‫- هه‌هه.
‫راستی، قابلت رو نداره.
‫بیا.
‫- بسه دیگه. ‫- ممنون.
‫سلام مامان.
‫سلام لویی.
‫بیا پایکوبی کنیم پیتر.
‫بفرما.
‫بیا این... دونات خوشمزه رو...
‫بخور.
‫به دوفلی خوش اومدین...
‫آقای اشنایدینگر.
‫اِم... دوستان،
‫اهالی محل، اهالی روستا،
‫لطف می‌کنین به من توجه کنین؟
‫بعضی‌هاتون اسم این...
‫کارآفرین موفق رو شنیدین:
‫آقای اشنایدینگر.
‫ایشون از بزرگان...
‫واقعی صنعت هستن...
‫و آدم خیلی مهمی‌ان.
‫ممنون از مردم خوب...
‫- برین. برین پی کارتون! ‫- دوفلی.
‫ببخشید...
‫آقای اشنایدینگر.
‫اینجا واقعا از زیباترین ‫جاهای روی زمینه.
‫- واقعا خیلی زیباست. ‫- می‌دونم زندگی روستایی سخته.
‫خیلی خیلی سخته.
‫صبح تا شب کشاورزی می‌کنین ‫تا یه لقمه نون در بیارین.
‫آروم باش. ‫می‌برمت خونه.
‫- آروم باش! ‫- باید به فکر بچه‌ها باشیم.
‫دوره و زمونه عوض شده.
‫دوران مدرن از راه رسیده.
‫- اون چیه؟ ‫- این...
‫دوران قطاره.
‫دوران ماشینه.
‫دوران تلفنه.
‫دستگاه‌ها کمکمون می‌کنن ‫زندگی بهتری داشته باشیم.
‫من با مأموریتی به اینجا اومدم ‫که دوفلی رو...
‫حتی از اینی که هست ‫بهتر کنم.
‫برای شما.
‫چرا با ترس از حیوانات وحشی زندگی کنین؟
‫ازش بپرس.
‫جریان کلیسا رو ازش بپرس.
‫- کلیسا چی می‌شه؟ ‫- ... و جاده‌ها.
‫آها، درسته!
‫کلیسا.
‫شما برج ناقوس کلیسا رو...
‫که سوخته بازسازی می‌کنین؟
‫آره، آره.
‫برج ناقوس کلیسا رو بازسازی می‌کنیم. ‫معلومه.
‫دوفلی پا به عصر مدرن می‌ذاره...
‫و این امر با کارخانه چوب‌بری ‫مخصوص دوفلی آغاز می‌شه.
‫باید تک‌تک ساکنان دوفلی ‫با ساخت کارخانه چوب‌بری موافقت کنن.
‫خب، چه‌جوری این کار رو بکنم؟
‫آخ. ‫هوم.
‫بابابزرگ، بابابزرگ!
‫کلارا دعوتم کرد برم بالتیک.
‫من تا حالا دریا رو ندیدم. ‫قراره شنا کنیم،
‫قلعه شنی بسازیم،
‫بستنی بخوریم ‫و کلی خوش بگذرونیم.
‫تازه، قراره من...
‫با یه قطار بخار...
‫شگفت‌انگیز برم اونجا.
‫هایدی، هایدی.
‫خواهش می‌کنم آروم‌تر صحبت کن.
‫آقایی به نام اشنایدینگر ‫امروز اومد روستامون.
‫و بهمون شیرینی دادن.
‫اون هم رایگان!
‫رایگان؟
‫- واقعا؟ ‫- گفت می‌خواد یه...
‫کارخانه چـ...
‫چوب‌بری؟
‫آره، کارخانه چوب‌بری بسازه.
‫می‌دونی اون کارخونه‌ها...
‫چه بلایی سر کوه‌ها میارن؟
‫سر درخت‌ها میارن، هوم؟
‫حتی گفت برج ناقوس کلیسا رو ‫بازسازی می‌کنه.
‫مگه...
‫مگه چیز خوبی نیست؟
‫حالت خوبه بابابزرگ؟
‫به ماجراجویی بزرگی می‌رم ‫تا کلارا رو ببینم.
‫تو وقتی من نیستم،
‫مواظب بابابزرگ هستی؟
‫آخیش. ‫ممنون.
‫از اینجا برو.
‫زود باش.
‫برو.
‫برو، برو، برو، برو!
‫برو بیرون.
‫دیگه هم برنگرد!
‫با برتای من کاری نداشته باش.
‫آفرین، برو.
‫صبح به خیر.
‫جناب شهردار! ‫جناب شهردار!
‫- لینکس‌ها به برتا حمله کردن. ‫- ها؟
‫مرغ سوگلیم، برتا!
‫می‌خواین چیکار کنین...
‫- که امنیتمون تأمین بشه؟ ‫- آره.
‫می‌خواین چیکار کنین؟
‫اِم... عذر می‌خوام.
‫دست خودم نبود، ‫ناخواسته شنیدم...
‫- لینکس‌ها مشکل درست کردن. ‫- واقعا خیلی...
‫وحشتناکه، مگه نه؟
‫بهتون می‌گم چیکار می‌کنم.
‫من این مسئله رو حل می‌کنم.
‫ضمنا،
‫لطفا با کارخانه چوب‌بری من ‫موافقت کنین.
‫هدف اصلیش همینه که دیگه ‫با ترس زندگی نکنین.
‫هوم.
‫نه.
‫بس کن.
‫آخ!
‫بیا.
‫برو.
‫وای.
‫بیا اینجا لویی.
‫بیا اینجا.
‫ببخشید.
‫- جریان لینکس‌ها رو شنیدین؟ ‫- هوم؟
‫لینکس‌ها به مرغ‌ها حمله کردن.
‫به مزرعه خانواده فایشموزر حمله کردن.
‫کل مردم روستا نگران شدن.
‫آقای اشنایدینگر مشغول تله‌گذاری شده.
‫ایشون می‌گه...
‫می‌خواد امنیت دوفلی رو تأمین کنه.
‫بابابزرگ، می‌شه با پیتر برم؟
‫- خواهش می‌کنم. ‫- هوم؟
‫ممنون.
‫بریم!
‫اشنایدینگر؟
‫همون آدمی که می‌خواد ‫کارخانه چوب‌بری بسازه.
‫مارتا.
‫فریدا.
‫اِما.
‫اون یکی لوییزاست.
‫ایدا.
‫هانا.
‫پیتر.
‫تو هم شنیدی؟
‫ها؟
‫وای.
‫حتما اون یکی...
‫از تله‌های اشنایدینگره.
‫مواظب باش.
‫وای نه!
‫باید از اونجا در بیاریمش.
‫هایدی!
‫- هوف. ‫- هوف.
‫توله لینکسه.
‫گمون کنم آسیب دیده.
‫می‌خوایم چیکارش کنیم؟
‫من می‌برمش خونه.
‫دیوانه شدی؟
‫حیوان وحشیه.
‫اینجا زنده نمی‌مونه. ‫آسیب دیده.
‫فکر بدیه.
‫ایول.
‫چیزی نیست.
‫نگران نباش کوچولو.
‫من اذیتت نمی‌کنم.
‫تکون نخور.
‫فقط تا وقتی پنجه‌ات بهتر بشه می‌مونه.
‫ببین.
‫برات تخت کوچولوی گرم و نرمی درست کردم.
‫مال خودِ خودته. ‫همین‌جاست.
‫اسم نداری کوچولو؟
‫موی بدنت...
‫شبیه نمک و فلفله.
‫فلفلی.
‫فلفلی کوچولو.
‫فلفلی! ‫من تو رو خوب و سالم می‌کنم کوچولو.
‫هایدی!
‫وقت شامه.
‫اومدم.
‫هیس.
‫ساکت باش.
‫غذای محبوبته.
‫خوراک آب‌پزه.
‫می‌شه من دعا بخونم؟
‫اوهوم.
‫پس چشمت رو ببند.
‫بابت این غذایی...
‫که بهمون دادی ممنونم.
‫آرزوم می‌کنم به ما قوت...
‫و سلامتی بده...
‫تا بتونیم بیرون بازی کنیم. ‫آمین.
‫غذا بخوریم.
‫وای.
‫- امروز خیلی پراشتها اومدی خونه. ‫- خیلی.
‫الان هم...
‫خیلی خسته‌ام.
‫یه‌راست می‌رم بخوابم.
‫- تو هم شنیدی؟ ‫- هه‌هه...
‫خیلی...
‫خیلی خسته‌ام.
‫فلفلی.
‫کجایی فلفلی کوچولو؟
‫وای!
‫فلفلی!
‫آروم باش.
‫ببین برات چی آوردم.
‫بیا بخور.
‫بیا فلفلی کوچولو. ‫می‌تونی بخوریش.
‫خیلی گرسنه‌ای، مگه نه؟
‫بیا بخور.
‫بیا یه‌کم بخوابیم.
‫- چرا داری غذا تو جیبت می‌ذاری؟ ‫- نـ... نمی‌ذاشتم.
‫خب...
‫پس اون چیه؟
‫اون...
‫سوال خیلی خوبیه...
‫و جوابش اینه که...
‫اِم...
‫چیزی هست که بخوای بهم بگی؟
‫اِم...
‫- اوهوم؟ ‫- نه.
‫هوم.
‫خب،
‫حقیقت از این قراره...
‫بابابزرگ،
‫حقیقت از این قراره...
‫- اِم... ‫- هوم؟
‫تو این لینکس رو از تله...
‫آزاد کردی؟
‫آره بابابزرگ.
‫ببخشید بابابزرگ.
‫گمون نمی‌کردم...
‫بذاری نگهش دارم.
‫معلومه که نمی‌ذارم.
‫حیوان وحشیه.
‫- می‌خواستم... ‫- جاش تو کوهه.
‫تو خونه ما نیست.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم بابابزرگ.
‫می‌خواستم...
‫فقط می‌خواستم کمکش کنم.
‫آسیب دیده.
‫خب...
‫کاریه که شده.
‫همین که خوب شد،
‫برمی‌گردونیمش به کوه.
‫بهم قول می‌دی تا اون موقع ‫خوب ازش مراقبت کنی؟
‫آره. آره.
‫ایول، ایول! ‫ممنون بابابزرگ.
‫به نظرت قبل از این که بری پیش کلارا ‫خوب می‌شه؟
‫اگه بخوام درست و حسابی ‫مراقب فلفلی باشم،
‫باید هرچی می‌تونم ‫راجع به لینکس‌ها یاد بگـ...
‫هانا.
‫بگیر بشین.
‫خونه نذاشتیش؟
‫مگه دیوانه‌ای؟
‫شاید، ولی می‌ارزه.
‫پس سفرت با کلارا چی می‌شه؟
‫متأسفانه مجبورم لغوش کنم.
‫- ولی تو خیلی مشتاقش بودی. ‫- می‌دونم!
‫ولی فلفلی بهم نیاز داره.
‫همه‌چی رو واسه کلارا توضیح دادم.
‫خودش درک می‌کنه.
‫مگه نه فلفلی کوچولو؟
‫صبح به خیر بریجیت.
‫صبح به خیر سوزان.
‫صبح به خیر.
‫آقای اشنایدینگر!
‫چی شده که اومدین اینجا؟
‫امروز صبح که رفتم به تله‌هام سر بزنم، ‫این تله نابود شده بود.
‫ولی همچنان معلومه درش باز شده بود...
‫و یه تکه موی کوچولو ‫همین‌جا مونده.
‫متوجه نمی‌شم آقای اشنایدینگر.
‫یه نفر یکی از تله‌های من رو ‫نابود کرده...
‫- و یه لینکس رو آزاد کرده! ‫- ای وای!
‫چقدر وحشتناک!
‫من دارم سعی می‌کنم ‫به مردم محلتون کمک کنم، اون‌وقت...
‫این‌جوری ازم قدردانی می‌کنین؟
‫هر کی این کار رو کرده، ممکنه...
‫همین الان بغل گوشمون باشه.
‫ما با طبیعت در افتادیم.
‫هر کسی که دادخواست رو...
‫امضا نکرده، ‫الان وقتشه.
‫[لینکس‌ها]
‫لینکس‌ها...
‫بالای دارمرز نوک رشته‌کوه آلپ ‫زندگی می‌کنن.
‫لینکس ماده در آوریل ‫زایمان می‌کنه...
‫و توله‌ها تا یه‌سالگی...
‫پیش مادرشون می‌مونن.
‫غذاشون گوزن،
‫خرگوش...
‫و موشه.
‫می‌تونن موش رو...
‫از هفتاد متری ببینن...
‫و صدای مادر خودشون رو...
‫از فاصله یه کیلومتری می‌شنون.
‫بیا.
‫وقتی کاملا بالغ بشن،
‫گاهی طولشون ‫به صد و بیست سانتی‌متر می‌رسه...
‫و می‌تونن با یه جهش ‫بیش از پنج متر بپرن.
‫آهای!
‫آهای! برگرد اینجا!
‫مال منه!
‫لویی!
‫پسش بده!
‫یوهو!
‫ای وای!
‫لویی!
‫چیه؟
‫هایدی بعد از این همه مدت گفت نمیاد.
‫آخی!
‫عزیزم.
‫خیلی از شنیدنش ناراحت شدم.
‫نگفت چرا نمیاد؟
‫داره به یه لینکس کوچولو...
‫که آسیب دیده ‫کمک می‌کنه.
‫حوالی دوفلی...
‫تو یه تله گیر افتاده بود.
‫چی؟
‫حوالی دوفلی که لینکس نداریم.
‫الان داریم. می‌گه یه تاجر اومده اونجا ‫و تله گذاشته.
‫همه ترسیده بودن.
‫تاجر؟
‫من نمی‌شناسمش؟
‫اسم طرف اشـ...
‫- اشنـ... ‫- اشنایدینگر؟
‫اوهوم.
‫هوم...
‫اسمش به گوشم آشناست.
‫آها...
‫همون آدمی که...
‫هایدی می‌گه می‌خواد تو دوفلی ‫یه کارخانه چوب‌بری جدید بسازه.
‫اولین باری نیست که چنین کاری کرده.
‫سلام بابابزرگ!
‫نظرت عوض نشده؟
‫نمی‌خوای بری کلارا رو ببینی؟
‫اصلا نمی‌تونم!
‫باید مواظب فلفلی کوچولو باشم.
‫هایدی،
‫یه لحظه بیا اینجا.
‫چی شده؟
‫فلفلی حیوان وحشیه...
‫و به زودی برمی‌گرده ‫همون‌جایی که بهش تعلق داره.
‫ولی دوست مهمه. ‫دوست ابدیه.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫فندک؟
‫- اوهوم. ‫- تقدیم به پدر.
‫با عشق، از طرف...
‫تو...
‫توبیاس...
‫و آدلید.
‫اوهوم.
‫والدین تو به من داده بودنش...
‫و واسه همین خیلی مواظبشم.
‫یه روزی...
‫مال تو می‌شه.
‫می‌دونم کلارا خیلی برات عزیزه...
‫و اگه مواظب چیزهایی که برات عزیزن باشی،
‫دوام میارن.
‫تا ابد دوام میارن.
‫من این مسئله رو...
‫خیلی دیر یاد گرفتم.
‫ممنون بابابزرگ.
‫آقای اشنایدینگر.
‫آقای اشنایدینگر!
‫خوب شد اومدی اینجا.
‫- یه سری زمین رو مشخص کردم... ‫- آها،
‫- که باید حق ساختشون رو بخرم. ‫- اِم...
‫خوب شد گفتین.
‫ما یه... اِم...
‫- یه مسئله‌ای داریم. ‫- مردم اینجا که همگی موافقن،
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫آره، موافقن.
‫رضایت دادن.
‫- به جز یه نفر. ‫- هه‌هه.
‫مسلما یه نفر نمی‌تونه جلوی خواست ‫کل روستا رو بگیره.
‫خودتون که قوانین رو می‌دونین.
‫همه باید موافقت کنن.
‫آره، آره، آره.
‫مخصوصا...
‫وقتی پای جنگل وسط باشه.
‫کدومشونه؟
‫هیچ‌وقت نمیاد دوفلی.
‫پیرمرده.
‫آدم بداخلاقیه.
‫قبلا رفیق بودیم. ولی از وقتی ‫زن و پسرش رو از دست داده،
‫سال‌هاست که صحبت نکردیم.
‫همون آدمی نیست ‫که آتش‌سوزی کلیسا رو راه انداخته بود؟
‫وای نه، نه، نه. ‫اون چنین کاری نمی‌کنه.
‫کجا پیداش کنم؟
‫اون بالا.
‫آقای اشنایدینگر هستم.
‫اوهوم.
‫اشکالی نداره بیام تو؟
‫خیلی اشکال داره.
‫نرو فلفلی کوچولو. نرو.
‫فلفلی کوچولو، بیا اینجا.
‫بیا فلفلی کوچولو.
‫متأسفانه،
‫یکی یه تله رو خراب کرده...
‫- و یه لینکس رو آزاد کرده. ‫- هوم.
‫شما که احیانا...
‫اطلاعی از این ماجرا ندارین، مگه نه؟
‫- هوم. ‫- ولی...
‫- از این ماجرا اطلاع دارین. ‫- بیا اینجا فلفلی کوچولو.
‫- نه فلفلی. ‫- تو این دادخواست...
‫با ساخت کارخانه چوب‌بری ‫موافقت می‌کنین.
‫شما امضاش نکردین.
‫تنها کسی که امضاش نکرده خودتونین.
‫در ازای چی امضا می‌کنین؟
‫خیلی سخت راضی می‌شی پیرمرد.
‫نظرت چیه در ازاش...
‫ده‌هزار فرانک بگیری؟
‫این رو می‌خوام چیکار؟
‫می‌تونی از این خراب‌شـ...
‫از اینجا بری...
‫و باقی عمرت رو با عظمت زندگی کنی.
‫تو می‌خوای چه عظمتی بهم بدی ‫که خودم الان نداشته باشم؟
‫یه نگاهی بنداز.
‫آها، خب...
‫چشم‌انداز قشنگیه، ولی...
‫می‌تونی هرجایی پیداش کنی.
‫اینجا هرجایی نیست.
‫اینجا کل دنیای منه.
‫من با افرادی مه سد راهم می‌شن...
‫- خوب برخورد نمی‌کنم. ‫- من هم نمی‌کنم.
‫از زمین من برو بیرون.
‫وای، تو بودی.
‫تو لینکسه رو آزاد کرده بودی.
‫چه پسر خوبی هستی جوزف.
‫چه پسر خوبی.
‫خب، خیلی جالب شد، مگه نه؟
‫مردم روستا از شنیدن این خبر ‫خوشحال نمی‌شن.
‫- هه‌هه! ‫- وای فلفلی کوچولو.
‫نمی‌ذارم اون آقائه تو رو ببره. ‫قول می‌دم.
‫من برمی‌گردونمت پیش خانواده‌ات.
‫پیش اون‌ها در امانی.
‫هیس!
‫هیس.
‫فقط دارم می‌رم قدم بزنم.
‫بمون جوزف. نه.
‫بمون.
‫پیتر.
‫ها؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫الان نیمه‌شبه!
‫دارم فلفلی کوچولو رو می‌برم نوک کوه.
‫مگه دیوانه شدی؟
‫نباید تنهایی بری اون بالا.
‫جوزف همراهم میاد.
‫تو هم هستی.
‫خب، بابابزرگ از این کارت خبر داره؟
‫- عمرا اگه می‌ذاشت برم. ‫- دلیل خوبی داشت.
‫برگرد بگیر بخواب.
‫وای.
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫برو خونه هایدی!
‫نمی‌تونم. مجبورم این کار رو بکنم. ‫به‌خاطر اون.
‫یعنی من هم باید بیام.
‫پیتر باهامون میاد.
‫می‌بریمت خونه فلفلی کوچولو.
‫کوهستان جای خطرناکیه.
‫پرتگاه داره.
‫شکاف داره.
‫ریزش سنگ داره.
‫تازه، ممکنه آب‌وهوا...
‫یهویی عوض بشه.
‫لینکس‌ها بالای دارمرز نوک کوه ‫زندگی می‌کنن.
‫اون بالا جاشون امنه.
‫ای بابا. ‫ما هم داریم می‌ریم همون‌جا.
‫صبح به خیر پسر.
‫جوزف؟
‫بیا اینجا پسر.
‫هایدی؟
‫بیا صبحانه.
‫بیا پایین.
‫هایدی؟
‫چی؟
‫هنوز نرسیدیم؟
‫یه‌کم دیگه مونده پیتر. ‫فقط کافیه از این فلات رد بشیم...
‫و بعد از اون پرتگاه رد بشیم.
‫حالت خوبه؟
‫دیگه نمی‌تونم راه برم.
‫فقط اینجا ولم کنین تا بمیرم.
‫وای، چقدر حیف شد.
‫مجبورم آخرین ساندویچ رو تنهایی بخورم.
‫یه ساندویچ دیگه داریم؟
‫هه‌هه!
‫وقتی مرده باشی ‫که نمی‌تونی بخوریش، مگه نه؟
‫شاید بتونم یه‌کم دیگه راه برم.
‫پس گمون کنم می‌تونی بخوریش.
‫کلش رو یه‌جا نخور.
‫هنوز کلی راه داریم.
‫چند وقتی می‌شه...
‫که اون عقاب داره دنبالمون میاد.
‫شاید اون هم گرسنه است.
‫فلفلی.
‫وای! ‫فلفلی!
‫آهای! فلفلی!
‫آهای، فلفلی!
‫نه! برو پی کارت!
‫ولمون کن!
‫آخ! ‫بس کن!
‫- آخ! ‫- وای!
‫فراریش بده پیتر.
‫ولمون کن.
‫نه!
‫ساندویچم!
‫نه!
‫بهت که گفتم کوهستان ‫جای خطرناکیه.
‫پیتر، تو نجاتمون دادی!
‫معلومه.
‫سلام.
‫بریجیت!
‫سلام.
‫هایدی رو ندیدی؟
‫خـ...
‫خیال می‌کردم خونه شماست.
‫با پیتر.
‫من می‌رم بالای کوه ‫دنبالشون بگردم.
‫حالا از کدوم طرف بریم؟
‫از این طرف...
‫یا از اون طرف؟
‫- از اون طرف می‌ریم. ‫- آها.
‫بیا فلفلی کوچولو.
‫از این طرف.
‫بیا دیگه. عقب نمون.
‫ای وای،
‫تو دردسر افتادیم.
‫- چرا؟ ‫- آب‌وهوا.
‫داره نزدیک می‌شه.
‫به زودی نمی‌تونیم هیچی ببینیم.
‫زود باش.
‫- بهتره بری این تو. ‫- ممکنه خیلی زیاد طول بکشه.
‫یا حتی چند روز طول بکشه.
‫بیا.
‫زود باش.
‫هایدی!
‫پیتر!
‫جوزف!
‫خیلی‌خب.
‫وای.
‫شهردار!
‫هایدی و پیتر تو کوهستان تک و تنهان.
‫گمون کنم بابابزرگ رفت بالای کوه ‫تا پیداشون کنه.
‫داره طوفان می‌شه.
‫همه‌شون گم می‌شن.
‫هایدی!
‫مواظب باش.
‫حالت خوبه فلفلی کوچولو؟
‫- جوزف. ‫- جوزف!
‫یه غار پیدا کردم.
‫وای، پیتر.
‫بیا.
‫بیا بریم تو.
‫زود باش.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫من که بهت گفتم فکر بدیه.
‫پدربزرگت وقتی بریم خونه ‫ما رو می‌کشه.
‫البته اگه قبلش کوهستان ‫به کشتنمون نده.
‫ها؟
‫ایش! حالم به هم خورد.
‫آخیش!
‫ها؟
‫هایدی؟
‫مه رفع شد.
‫در امانیم.
‫آره، ولی...
‫ببین.
‫وای!
‫وای نه.
‫چه بلایی سر این همه درخت اومده؟
‫نمی‌دونم.
‫- انگار یه چیزی پیدا کرده. ‫- شاید...
‫شاید خانواده لینکسه.
‫وای!
‫حتما نزدیکیم.
‫بیا بریم!
‫هایدی، وایستا!
‫وایستا من هم بیام.
‫وای.
‫اون چیه؟
‫کارخانه چوب‌بریه؟
‫کارخانه چوب‌بری اشنایدینگر؟
‫آها! پس واسه این ‫کل درخت‌ها رو بریدن.
‫شاید لینکس‌ها قبلا این‌ور کوه ‫زندگی می‌کردن.
‫- ولی خونه‌شون نابود شد. ‫- الان هم که ریشه‌ای نیست...
‫و استحکام خاک رو حفظ نمی‌کنه، ‫جنگل به گل تبدیل شده.
‫واسه همین اومدن روستای ما. ‫اومدن دنبال غذا بگردن.
‫بیا از اینجا بریم.
‫ها؟ ‫فلفلی کوچولو؟
‫چی شده؟
‫فلفلی کوچولو!
‫بمون جوزف.
‫چه پسر خوبی.
‫چی شده فلفلی؟ ‫حالت خوبه؟
‫تو هم شنیدی؟
‫ممکنه صدای مادرش باشه. ‫بیا!
‫دارم میام.
‫هایدی، کجایی؟
‫اون پایینه.
‫ببین.
‫وای نه.
‫باید نجاتشون بدیم.
‫وایستا ببینم.
‫- چیه؟ ‫- آها!
‫کمکم کن طنابه رو بگیرم.
‫مواظب باش پیتر.
‫چیزی نمونده.
‫بیا اینجا.
‫ایول!
‫ایول.
‫گرفتمش.
‫خیلی‌خب...
‫حالا چیکار کنیم؟
‫- ایول! ‫- آفرین.
‫جوزف، بیا اینجا پسر!
‫زود باش!
‫زود باشین! ‫چیزی نمونده!
‫ایول!
‫موفق شدی هایدی.
‫مرسی جوزف.
‫آها!
‫بیا.
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫باید از اینجا دورشون کنیم.
‫ولی چه‌جوری؟
‫هوم...
‫بذار یه کاری رو امتحان کنم.
‫بیا فلفلی کوچولو.
‫هه‌هه.
‫وای.
‫داره جواب می‌ده.
‫هوم.
‫نه، نه!
‫نه! نه، نه، نه! ‫از ماشین من فاصله بگیر بچه فضول!
‫برو!
‫آهای!
‫چی شده؟
‫تو دخالت نکن پیرزن خرفت...
‫خیال کردی با کی حرف می‌زنی؟
‫حق نداری با مادر من ‫این‌جوری صحبت کنی.
‫مگه به حرف توئه؟
‫جوزف.
‫وای بابابزرگ!
‫- آخیش! ‫- آخیش!
‫چیزی نیست بابابزرگ.
‫همراه مان.
‫بعدش یه کارخانه چوب‌بری متروکه ‫تو دره پیدا کردیم.
‫کل درخت‌ها رو قطع کرده بودن.
‫کل کوه رو گل کرده بودن.
‫دیدی؟ کار درستی کردی که نذاشتی ‫اون آدم کارخونه چوب‌بریش رو بسازه.
‫امیدوارم جلوش رو گرفته باشم.
‫امشب اینجا اردو می‌زنیم.
‫صبح دوستان لینکست رو ‫می‌بریم دم دارمرز و بعدش...
‫می‌ریم خونه.
‫خیلی عذر می‌خوام که...
‫که یواشکی اومدم بیرون ‫و نگرانت کردم.
‫می‌دونم می‌خواستی کار درستی بکنی.
‫شما دوتا گرسنه‌این؟
‫- آره! ‫- ای وای!
‫سوسیس!
‫بیا جوزف.
‫بیا.
‫بیا پسر.
‫بیا بخور.
‫هایدی.
‫- ایول! ‫- تو هم بخور پیتر.
‫وای!
‫عین آتش کلیساست.
‫- یادته؟ ‫- پیتر!
‫آخ!
‫- چرا زدی؟ ‫- هیس!
‫چیه؟
‫چرا نمی‌تونم از کلیسا بگم؟
‫فقط ساکت باش.
‫پیتر، من...
‫ترجیح می‌دم راجع بهش صحبت نکنم.
‫چرا؟
‫وایستا ببینم. ‫کار شما بود؟ واقعا؟
‫بعد از این که...
‫بعد از این که پسرم مرد...
‫بعد از مرگ والدینت،
‫من خیلی...
‫عصبانی شدم.
‫از دست همه...
‫و همه‌چیز عصبانی شدم.
‫نه.
‫دیگه کلیسا نرفتم.
‫دیگه با مردم روستا صحبت نکردم.
‫یه شب دیروقت...
‫داشتم زیر طوفان ‫پیاده می‌رفتم خونه.
‫مردم روستا با آتش مبارزه کردن.
‫اون‌ها کار خودشون رو کردن.
‫من هم کار خودم رو کردم.
‫کمک نکرد؟
‫بعضی از مردم روستا گفتن ‫من آتش رو راه انداخته بودم.
‫خودم رو دور ازشون حبس کردم.
‫خیلی غمگین بودم...
‫و احساس تنهایی می‌کردم.
‫تا این که یه روزی،
‫خاله‌ات...
‫تو رو آورد پیش من ‫و زندگی...
‫دوباره ارزش زندگی کردن داشت.
‫هایدی، واسه همین من...
‫نمی‌تونم از دستت بدم.
‫وای بابابزرگ.
‫اینجا باید خوب باشه.
‫عالیه.
‫وای.
‫خودشون بلدن چیکار کنن.
‫چیزیشون نمی‌شه.
‫اینجا...
‫اینجا خونه جدیدته فلفلی کوچولو.
‫جات همین‌جاست.
‫من هم...
‫من هم باید برم خونه.
‫جای من اون‌جاست.
‫دلم برات تنگ می‌شه فلفلی کوچولو.
‫کارگرانم دارن سخت کار می‌کنن.
‫همون‌طور که می‌بینی، ‫برج ناقوس کلیسا به زودی تکمیل می‌شه.
‫آقای اشنایدینگر؟
‫اینجا یه چیزی پیدا کردم.
‫چی پیدا کردی؟
‫نمی‌دونم. ‫خودتون ببینین.
‫- فندکه. ‫- فندکه؟
‫بفرمایین.
‫فندک فلزی کوچولوئه؟
‫عجب!
‫- یه اسمی روش حک شده. ‫- چی؟
‫امکان نداره حقیقت داشته باشه.
‫- ایول! ‫- ها؟
‫برگشتن! ‫برگشتن!
‫اگه گفتین چی شده؟ ‫اگه گفتین چی شده؟
‫برگشتن!
‫پیتر و هایدی برگشتن!
‫هورا!
‫بابابزرگ قهرمانه.
‫- پیدامون کرد. ‫- برگشتن.
‫وای هایدی.
‫- سالم و سلامتی. ‫- آره.
‫حتما خیلی گرسنه‌ای. ‫بیا بخورش.
‫اون کلیسامون رو آتش زده بود.
‫پس اینجایی.
‫شهردار.
‫این مال توئه؟
‫ها؟
‫خب،
‫این رو از کجا پیدا کردی؟
‫تو برج ناقوس سوخته کلیسا بود.
‫- چی؟! ‫- چی؟
‫- وای! ‫- تو سوزونده بودیش!
‫اون آدم برج ناقوس رو ‫آتش زده بود.
‫- آره، بگیرینش! ‫- زندانیش کنین!
‫زندانیش کنین!
‫بازداشتش کنین.
‫- می‌دونستم! ‫- بازداشتش کنین.
‫- زندانیش کنین. ‫- هه‌هه.
‫ممنون بریجیت.
‫پیتر خیلی خوش‌شانسه ‫که مامانی چون تو داره.
‫حقیقت نداره.
‫- حقیقت نداره. ‫- می‌دونم.
‫- می‌دونم حقیقت نداره! ‫- می‌دونم.
‫فردا می‌ری ملاقاتش...
‫و یه راهی واسه کمک ‫به بابابزرگ پیدا می‌کنیم.
‫هوم؟
‫- باشه. ‫- آخی.
‫نگران نباش عزیز دلم.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫خوب بخوابی.
‫کی اونجاست؟
‫تو کی هستی؟
‫چشم‌انداز جدیدت چطوره؟
‫تویی!
‫همه این اتفاقات زیر سر توئه.
‫بهت که گفتم،
‫با افرادی که سد راهم می‌شن ‫مهربون نیستم.
‫که این‌طور؟
‫خصومت شخصی ندارم.
‫فقط به فکر کسب‌وکارمم دیگه. ‫باید تو رو از روستا خارج می‌کردم.
‫چرا؟
‫معلومه دیگه، تا بتونم ‫کارخانه چوب‌بریم رو بسازم.
‫هنوز می‌تونی درخواست کمک کنی، ‫ولی هیچ‌کس ازت خوشش نمیاد.
‫شاید کلا چنین آدمی هستی.
‫تا من محکوم نشم،
‫تو هیچی نداری،
‫پس...
‫هنوز به امضام نیاز داری.
‫- واقعا؟ ‫- قانون سرزمینمون همینه.
‫ظاهرا بد نبود تو هم کمک بخوای.
‫خیلی‌خب.
‫الان دیگه خصومت شخصی دارم.
‫الان یه چیزی پیدا می‌کنم ‫که برات عزیز باشه.
‫اشنایدینگر.
‫اشنایدینگر!
‫من حقیقت تو و کارخانه چوب‌بریت رو ‫به همه می‌گم.
‫حقیقت؟
‫می‌خوای بگی کارخانه چوب‌بری ‫واسه دوفلی مفیده؟
‫عین اون یکی دره ‫که براش مفید بود؟
‫کاملا نابود شده. درختی باقی نمونده. ‫همه‌چی از دست رفته.
‫کی این رو بهت گفته؟
‫- خودم با چشم خودم دیدم. ‫- خب که چی؟
‫مردم حرف کی رو باور می‌کنن؟
‫حرف تو و بابابزرگت...
‫یا من؟
‫- من صلاح این جامعه رو می‌خوام. ‫- حرفم رو باور می‌کنن.
‫حالا می‌بینی.
‫بسه دیگه!
‫چطوره بهت بگم...
‫قراره عزیزترین چیزی ‫که برات مونده رو ازت بگیرم؟
‫من قول دادم از این روستا ‫محافظت کنم...
‫و همیشه سر قولم می‌مونم.
‫یه ردیاب حیوان ‫با قطار بعدی می‌رسه اینجا.
‫- مشتاق یه شکار کوچولوئم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫فلفلی الان دیگه با خانواده‌اش ‫لب دارمرزن.
‫کسی رو اذیت نمی‌کنن.
‫مرسی که گفتی کجا دنبالشون بگردیم.
‫وای نه!
‫بفرما.
‫ممنون.
‫ما باید در اسرع وقت ‫خودمون رو به دوفلی برسونیم.
‫قراره دو...
‫- قطار بیاد تا... ‫- جناب شهردار، جناب شهردار!
‫باید بابابزرگم رو ببینم. ‫خیلی مهمه.
‫- خواهش می‌کنم. زود! ‫- عه... خیلی‌خب.
‫- خیلی ضروریه. ‫- با من بیا دختر بیچاره.
‫ممنون.
‫فقط یادت باشه...
‫این کار ما به صلاح بابابزرگ خودته.
‫من همین بیرونم.
‫- همین الان‌هاست... ‫- آهای!
‫- که پلیس‌ها بیان. ‫- پلیس‌ها اومدن.
‫پلیس‌ها؟
‫ببین چی می‌گم هایدی.
‫باید تا وقتی این مسئله رو حل کنیم ‫قوی باشی، خب؟
‫باشه، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫دارم میام.
‫هایدی؟
‫بابابزرگ.
‫باید زود از اینجا ببریمت بیرون!
‫مجبورم بمونم.
‫شرمنده‌ام هایدی.
‫شرمنده‌ای؟
‫همه‌شون گفتن آتش‌سوزی کلیسا کار تو بود، ‫ولی تو بیگناهی.
‫- تو هم هیچی نگفتی! ‫- همه‌چی حل می‌شه.
‫الان هم زندانی شدی و هیچی نمی‌گی!
‫- باز هم ساکت موندی بابابزرگ! ‫- خواهش می‌کنم...
‫باید بجنبیم. ‫اشنایدینگر داره شکارچی میاره...
‫ها؟
‫و می‌خوان خانواده لینکس رو شکار کنن.
‫بابابزرگ، خواهش می‌کنم، ‫من بهت نیاز دارم.
‫تنهایی از پسش بر نمیام.
‫باشه.
‫زندانی کجاست؟
‫هیس.
‫زود باش.
‫اومدیم تحویلش بگیریم...
‫و از اینجا ببریم.
‫هایدی؟
‫وقتت تموم شد. ‫بابابزرگ دیگه باید بره.
‫چی؟
‫وای!
‫کمک کنین!
‫فرار کرد!
‫زود باشین!
‫کوچه رو بگردین.
‫بجنب.
‫برین دیگه.
‫این همه جنب‌وجوش واسه چیه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫بجنب.
‫چی شده شهردار؟
‫اِم... اون پیرمرد فرار کرد.
‫هایدی هم پیششه.
‫من باید مسئله مهمی رو ‫بهتون بگم.
‫- اِم... ‫- آقای اشنایدینگر...
‫از دم خونه ما رد شد و...
‫- و یه چیزی همراهش بود که... ‫- هیس!
‫اونجان!
‫دم کلیسان.
‫الان میام. ‫اومدم.
‫آهای.
‫من کمکتون می‌کنم.
‫ای وای!
‫دیگه بسه.
‫شرایط رو از اینی که هست سخت‌تر نکن.
‫- درسته. ‫- هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شه.
‫هیچ‌وقت.
‫دستگیرش کنین.
‫وای، بابابزرگ!
‫من نمی‌ذارم بگیرنت.
‫هایدی، برگرد.
‫هایدی!
‫بیا پایین هایدی. ‫خواهش می‌کنم.
‫الان می‌افته!
‫هایدی، خواهش می‌کنم.
‫رفته اون بالا.
‫باید حقیقت رو بشنون.
‫- وای... ‫- هایدی!
‫- مواظب باش. ‫- نه!
‫بابابزرگ کلیسا رو آتش نزده بود.
‫اشنایدینگر بهش تهمت زده ‫که آتش رو راه انداخته بود.
‫بابابزرگ سد راهش بود.
‫- کارخانه چوب‌بریش همه‌چی رو نابود می‌کرد. ‫- ولی...
‫ما مدرک داریم هایدی.
‫فندک بابابزرگت رو ‫تو کلیسای سوخته پیدا کردیم.
‫حتما دزدیدتش.
‫- از کلبه‌ام دزدیدتش. ‫- راست می‌گه شهردار.
‫اشتباه فرض کردین.
‫اون... اون اشنایدینگر...
‫از خونه ما رد شد ‫و سر هانای بیچاره داد زد.
‫یه چیزی از جیبش افتاد بیرون.
‫چی؟
‫- همین. ‫- این فندک؟
‫هایدی داره راستش رو می‌گه.
‫ولی در اون صورت،
‫یعنی آقای اشنایدینگر...
‫- کلاه‌برداره. ‫- آقای سیزرمن.
‫آلفونس اشنایدینگر.
‫این آدم کلاه‌بردار خاک‌برسریه...
‫- که سابقه هم داره. ‫- کلارا!
‫هایدی!
‫فقط جنگل‌ها و روستاها رو ‫نابود می‌کنه...
‫و هیچی براش مهم نیست،
‫- فقط می‌خواد پول در بیاره. ‫- کاملا درسته.
‫اشنایدینگر می‌خواست ‫سرتون کلاه بذاره.
‫روستاتون دار و ندارش رو از دست می‌داد.
‫- وای، وای... ‫- هایدی!
‫هایدی!
‫کمکم کن بابابزرگ! ‫کمکم کن!
‫- هایدی! ‫- هایدی، مواظب باش!
‫محکم بگیر!
‫وای نه!
‫فرار کنین! ‫فرار کنین!
‫بدوین!
‫همگی فرار کنین!
‫هایدی، در امانی.
‫- وای... ‫- چیزی نیست.
‫- این‌جوری من رو نترسون. ‫- بشین.
‫حالت خوبه.
‫آره.
‫باید ازت عذرخواهی کنم.
‫خیلی خیلی شرمنده‌ام.
‫باشه.
‫باید لینکس‌ها رو نجات بدیم. ‫اشنایدینگر داره شکارشون می‌کنه.
‫از من دور نشین.
‫با همه‌تون.
‫فهمیدین؟
‫- چشم بابابزرگ. ‫- چشم آقا.
‫اشنایدینگر...
‫آدم خطرناکیه.
‫هوم.
‫تازه است.
‫نباید دور باشن.
‫گمون کنم تو اون درختستان ساکن شدن.
‫پس منتظر چی هستیم؟
‫چرا این‌جوری می‌ره؟
‫شهری احمق.
‫بذار کمکت کنم.
‫الان خیلی راحت‌تر راه می‌رم،
‫ولی خیلی تند نمی‌رم.
‫مرسی.
‫- صدای چی بود؟ ‫- فلفلی کوچولو!
‫شما سه‌تا اینجا بمونین.
‫تکون نخورین.
‫بابابزرگ.
‫اگه من فلفلی کوچولو رو صدا کنم، میاد پیشم. ‫می‌تونم به جای امنی هدایتشون کنم.
‫خیلی خطرناکه.
‫تا من برگردم مواظب بچه‌ها باش.
‫حتما.
‫نگران نباش،
‫چیزیم نمی‌شه.
‫نگران نباش هایدی. ‫نمی‌ذارم بلایی سر فلفلی کوچولو بیارن.
‫مواظب باش بابابزرگ.
‫پرنده احمق!
‫بیا اینجا... آهای!
‫آروم!
‫هر کی از شهر بزرگ میاد ‫خیال می‌کنه همه‌چی رو بلده.
‫وایستا.
‫همین‌جاست.
‫احتمالا لای اون بوته‌هاست.
‫شلیک نکنین!
‫دارم دستور می‌دم!
‫صدای چیه؟
‫نوعی علامته.
‫خب که چی؟
‫بیاین کارمون رو تموم کنیم.
‫اگه آدم این اطراف باشه نمی‌شه. ‫خیلی خطرناکه.
‫من همیشه به خواسته‌ام می‌رسم.
‫اگه می‌خواین پول بگیرین، ‫به نفعتونه...
‫کارتون رو تکمیل کنین!
‫اگه می‌خوای خودت ادامه بده. ‫ما دیگه نیستیم.
‫پس برین!
‫باشه.
‫ما دیگه نیستیم.
‫ما رفتیم خونه.
‫- بیا. ‫- بریم.
‫ای بزدل‌ها.
‫من از این کارها خوشم نمیاد.
‫شلیک نکنین!
‫اشنایدینگر کجاست؟
‫دیوانه شده.
‫داره به همه‌جا شلیک می‌کنه.
‫چرا جلوش رو نگرفتین؟
‫مشکل ما نیست.
‫ما با دیوانه‌ها سر و کله نمی‌زنیم.
‫از این طرف.
‫وای.
‫بس کن اشنایدینگر.
‫تموم شد!
‫بیاین اینجا بچه‌ها.
‫نزدیک هم بمونین ‫تا سردتون نشه.
‫چیزی نمی‌شه. ‫نگران نباشین.
‫از اونجا بود!
‫پناه بگیرین. ‫با همه‌تونم.
‫فلفلی.
‫فلفلی. نه! فلفلی!
‫- هایدی، زود باش برگرد. ‫- فلفلی، برگرد!
‫- هایدی! ‫- هایدی!
‫فلفلی!
‫هایدی؟
‫ها؟
‫هایدی!
‫فلفلی کوچولو.
‫گیرت انداختم.
‫- ایول. چه پسر خوبی. ‫- پیشی، پیشی!
‫- بیا اینجا پیشی! ‫- هیس، ساکت باشین.
‫می‌دونم همین‌جاهایین ‫لینکس کوچولوها.
‫هرجا هستین بیاین بیرون.
‫بوتون رو حس می‌کنم، ولی...
‫ولی کجایین؟
‫هایدی!
‫اشنایدینگر!
‫تو دیگه چه‌جوری از زندان در اومدی؟
‫تموم شد اشنایدینگر.
‫وایستا!
‫نه!
‫- بابابزرگ! ‫- هایدی!
‫نه!
‫جلو نیا.
‫- اشنایدینگر؟ ‫- وای خدا جون!
‫اشنایدینگر!
‫هایدی!
‫هایدی.
‫مگه دیوانه شدی؟
‫وای خدا.
‫تفنگت رو بنداز.
‫چه مرگته؟ ‫مگه به اندازه کافی مشکل درست نکردی؟!
‫تفنگت رو بذار پایین.
‫خوب بودن خیلی از پولدار بودن مهم‌تره.
‫هایدی.
‫تو سالمی.
‫آره.
‫هه‌هه.
‫ولی لینکس‌ها چی شدن؟
‫دارن می‌رن خونه.
‫خب، من گرسنه‌ام.
‫وقتشه ما هم بریم خونه.
‫- پیتر؟ ‫- بله؟
‫می‌خوای بیای پیشمون ‫سوسیس بخوریم؟
‫سوسیس؟
‫اگه می‌تونین جلوم رو بگیرین!
‫وای پیتر.
‫بیا پسر.
‫هوم.
‫مردم خوب دوفلی،
‫می‌خوام بگم...
‫به لطف... وای!
‫وایستا لویی.
‫لویی، وایستا!
‫به لطف حامی مالی سخاوتمندمون،
‫آقای سیزرمن و زحمات...
‫مردم عزیز روستامون،
‫برج ناقوس کلیسامون...
‫دوباره برپا شده.
‫این اتفاق بدون...
‫کمک دوستانمون میسر نمی‌شد.
‫خیلی خوشحالم که اومدی.
‫یه‌کم غافلگیر شدی، مگه نه؟
‫هه‌هه. آره، غافلگیر شدم.
‫آخی!
‫وایستا ببینم.
‫تو هم شنیدی؟
‫فلفلیه!
«ترجمه از کیارش»