‫- خانم ماریان. ‫- سایز نه و نیم‌ـه؟
‫- آره، خوش‌شانسی. ‫- هیجان دارم.
‫جفتِ آخره. ‫بذارید تست کنم.
‫[نیویوک - ۱۹۵۲]
‫پای راست‌تون اندازه‌ست؟
‫آره. برو داخل.
‫- خیلی تنگه. ‫- چیزی نیست. خیلی‌خب.
‫- سایز نه و نیم‌ـه؟ ‫- آره، سایز نه و نیم‌ـه.
‫سایز بزرگ‌تر داره؟
‫نه، کری‌بروک نداره. ‫واسه همین از شرکت کری‌بروک خوشم نمیاد،
‫چون فقط سایز کوچیک میزنن. ‫انگار واسه پای عروسک کفش تولید می‌کنن.
‫- خیلی تنگه. ‫- باشه، دربیار. غصه نداره.
‫- تابه‌حال وایتالیتی رو امتحان کردید؟ ‫- نه.
‫الان خدمت‌تون میرسم.
‫عذر می‌خوام. ببخشید.
‫اون روز اومدم و یه کفش خریدم، ‫اون آقایی عینکی بهم فروختن.
‫- مارتی؟ ‫- جان؟
‫این خانم میگن یه کفش بهشون فروختی.
‫اوه، آره. ‫مری جینِ قهوه‌ای خریدید، درسته؟
‫آره، درسته. عالی‌ان. ‫با همون کفش‌ها از اینجا رفتم.
‫- باشه. ‫- کفش‌های قدیمی‌مو یادم رفت ببرم.
‫باشه. چه شکلی بودن؟
‫کفش پاشنه‌دار دو رنگه.
‫- لوید، کفش خانم رو ندیدی؟ ‫- نه.
‫امکان داره که شاید کفش‌های قدیمی‌مو
‫توی کارتنِ کفشی خریدم گذاشته باشید ‫و برده باشید انبار؟
‫خیلی‌خب. باشه. آم...
‫میشه همکارم به جای من بهتون کمک کنه؟
‫لوید. میشه بیای و به ماریان کمک کنی؟
‫باشه. باشه.
‫بریم زیرزمین رو نگاه کنیم. تشریف بیارید.
‫ممنون. ببخشید.
‫لوید بهتون کمک می‌کنه. ‫یه جفت وایتالیتی بیار.
‫باشه. ‫باید به قیمتش فکر کنم.
‫الان میام. ‫اجازه بدید کارم تموم بشه.
‫باشه، ممنون.
‫- چیه؟ ‫- هیس.
‫- مارتی. ‫- به خشکی شانس.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم. بیا.
‫- چیه؟ ‫- یه لحظه صبر کن. بشین. گفتم بشین.
‫آخه واسه چی بشینم؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- مارتی، ببین واست چی دارم.
‫چی هست؟
‫خودت ببین.
‫این چی هست؟
‫کارت رو برگردون.
‫[مارتی ماوزر - مدیر]
‫- مدیر؟ ‫- مدیر.
‫دست بردار، موری.
‫هر کاری می‌کنی، به لوید هیچی نگو.
‫ببین، من خیلی واضح و شفاف گفتم.
‫قصد بی احترامی ندارم. ‫تو اینجا یه فروشگاه تحسین برانگیز راه انداختی.
‫الان... الان نمی‌خوام ‫در این باره بحث کنم.
‫بس کن. هیچی نگو. ‫بذار من حرفمو بزنم.
‫تجربه مستقیم این لحظه حالمو خوب می‌کنه.
‫- اما من فروشنده‌ی کفش نیستم. ‫- نمی‌خوام بحث کنم.
‫- من فروشنده‌ی کفش نیستم. ‫- نمی‌خوام حرفی بزنم، باشه؟
‫ولی من می‌خوام حرف بزنم، ‫چون وقتی برم سفر و برگردم، من اینجا بیا نیستم.
‫دیگه نمیام فروشگاه کار کنم.
‫خوب شد حرف شد، پول منو میدی؟ ‫باید بلیت هواپیما بخرم.
‫وقتی تعطیل کردیم پولتو میدم.
‫وقت ناهار که شد ‫می‌خوام برم آژانس مسافرتی.
‫وقتِ ناهار بشه تو دیگه برنمی‌گردی.
‫فکر می‌کنی من همچین آدمی هستم؟
‫- آره. ‫- فکر می‌کنی میرم و برنمی‌گردم؟
‫آره. ‫گفتم وقتی تعطیل کردیم حقوقتو میدم، باشه؟
‫- جدی میگی؟ ‫- آره، کاملا جدی‌ام. خداحافظ.
‫دوستت دارم.
‫- بیا. ‫- صبر کن. وایسا بیام.
‫بک ‌هند. بک ‌هند. بک ‌هند.
‫فورهند. فورهند. فورهند.
‫بک ‌هند. بک ‌هند. بک ‌هند.
‫فورهند. فورهند.
‫بک هند. بک هند.
‫و لوب.
‫فورهند.
‫- مارتی! ‫- چیه!
‫- تلفن! ‫- بگو بیست دقیقه‌ست که رفتم!
‫مگه من پیغام‌رسونتم! ‫تن‌لشتو جمع کن و برو تلفنو جواب بده!
‫نمی‌تونم. ‫والی، پیراهن سفیدتو دربیار.
‫وقتی پیراهن سفید تنت کردی ‫نمی‌تونم روی توپِ سفید تمرکز کنم.
‫بس کن. تو خیلی نازنازی هستی.
‫جدی؟ دوستت دارم. دوستت دارم.
‫الو؟
‫جودی‌ام.
‫سلام، جودی.
‫مامانت، حالش خیلی بده.
‫باشه، راست میگی؟
‫آره. رنگش مثل گچ سفید شده. ‫چرت و پرت میگه.
‫تو رو صدا میزنه. ‫باید بیای خونه.
‫انگار وضعش وخیمه. ‫باید زنگ بزنی آمبولانس.
‫کی باهاش میره؟
‫نمی‌دونم. ‫تو انقدر نگرانی خودت برو.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫باور نمی‌کنه.
‫بهش بگو نفس نمی‌کشم.
‫این چه حرفیه! چرت نگو. ‫من اینو نمیگم.
‫بگو داری منو می‌بری بیمارستان.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫من اونو می‌برم اورژانس
‫و تا هر وقت سر پا بشه ‫همون‌جا منتظر می‌مونم.
‫و تو برگرد و بیا به شوهرم داروهاشو بده
‫و تا صبح پاهاشو ماساژ بده.
‫بهش بگو غش کردم.
‫خدای من! مامانت، بیهوش شده.
‫باید فورا بیای خونه.
‫الو؟
‫سلام. یه لحظه صبر کن.
‫نمی‌دونم توقع داری چی بگم، جودی.
‫من سرم شلوغه. دارم ناهر می‌خورم.
‫تازه صدای پچ‌پچ‌شو می‌شنوم. ‫تابلوئه کنارت ایستاده.
‫- بهت گفتم غش کرده. ‫- دارید آزارم می‌دید.
‫با کی حرف میزنی؟
‫عه. با کسی حرف نمیزنم.
‫جودی یک ساعته تلفنو مشغول کرده.
‫واست سوپ خریدم.
‫این‌که سرده.
‫آره، چون صف مغازه غلغله بود.
‫جدی؟ یعنی زنگ بزنم اونجا ‫میگن خیلی شلوغ بودیم؟
‫یعنی حرفمو باور نداری؟ ‫میگی دروغ میگم؟
‫خودت زنگ بزن و بپرس.
‫البته اول باید بگی جودی قطع کنه.
‫عه، خب باشه.
‫جودی خانم، تلفن رو قطع کن دیگه.
‫خیلی‌خب، این یه توپِ معمولیه ‫که آی‌ای‌تی‌تی تایید کرده.
‫حالا سعی کن توپِ سفید رو ‫در برابر رنگِ سفید دنبال کنی.
‫تقریبا غیر ممکنه، درسته؟
‫اصلا نمی‌بینم چشم‌هات حرکت کنه.
‫اگه لباس سفید بپوشم، ‫نمی‌تونی توپ رو ببینی.
‫حالا فکر کن رنگ توپ نارنجی باشه، ‫که تابه‌حال به فکر هیچ‌کس نرسیده.
‫می‌بینی؟ هیچی نشده داری خیلی بهتر ‫توپ رو دنبال می‌کنی. چشم‌هاشو ببین.
‫- چشم‌هاشو می‌بینی؟ ‫- آره، می‌بینم.
‫انگار تمرکزت بیشتر شده.
‫پس این کار رو می‌کنم. ‫از الان توی دنیای تنیس روی میز،
‫موظف هستی لباس مشکی بپوشی، ‫تا بتونی توپ سفید رو ببینی.
‫اینو ببین. اون تد بیلی‌ـه.
‫اون کیه؟
‫در حال حاضر بازیکن شماره یک دنیاست.
‫قهرمان بریتانیاست. ‫که ضمنا من اونو شکست دادم.
‫حالا اینو ببین.
‫اون جک کریمره، نفر اول تنیس دنیا.
‫- فرق‌شون چیه؟ ‫- اون سر تا پا سفید پوشیده.
‫سر تا پا سفید پوشیده. خیلی قشنگه.
‫به نظر من، چشم‌گیره. به نظر من، باکلاسه. ‫می‌تونی پولِ خوبی به جیب بزنی.
‫مارتی، یه توپ سفارشی به این شکل ‫هزینه‌ی خیلی زیادی داره.
‫البته که سفارشیه. ‫یه توپ خاص برای یه آدم خاصه.
‫توپِ مارتی بزرگه، ‫نه توپ مارتی عادی.
‫ولی هزینه‌اش چقدر میشه؟
‫مسئله هزینه‌اش نیست. ‫نباید خسیس‌بازی دربیاریم.
‫هزینه ناچیزی داره، آقای گلنیس.
‫خودِ شما همیشه گفتید واسه سود کردن ‫باید پول خرج کنیم، غیر اینه؟
‫واسم یه لیوان قهوه بیار.
‫به‌من‌چه. به منشیت بگو ‫واست قهوه بیاره.
‫نانسی کار داره. ‫برو واسم قهوه بیار.
‫بابا، داریم مثل دو تا مرد ‫درباره کار و تجارت حرف میزنیم.
‫- من واست قهوه نمیارم. ‫- گمشو واسم قهوه بیار!
‫مارتی، قهوه می‌خوری؟
‫نه، دستت درد نکنه. ‫من کافئين نمی‌خورم.
‫گوش کن.
‫از این‌که با پسرم دوست هستی ازت ممنونم.
‫اون آدم تنگ‌نظریه.
‫سی سالشه و هنوز با ما زندگی می‌کنه.
‫تو زندگیش کار خاصی نکرده.
‫و از تجارت هیچی بلد نیست. ‫از خرج و مخارج کار چیزی نمی‌دونه.
‫با کمال احترام باید بگم ‫از نظر من اون تنگ‌نظر نیست، آقای گلنیس.
‫خب، به موفقیت کاری‌تون یه نگاه بندازید.
‫تو خونِ شماست، ‫و اینو به دیان منتقل کردید.
‫- هنوز در اون بیدار نشده. ‫- نمی‌دونم.
‫اگه از ته‌دل به موفقیت ‫این موضوع باور نداشتم
‫الکی نمی‌اومدم اینجا تا وقت شما رو بگیرم.
‫من احترام زیادی برای سرمایه‌ی شما دارم. ‫می‌دونم باورتون نمیشه،
‫ولی دروغ نمیگم، این بازی ‫می‌تونه ورزشگاه‌های سراسر جهان رو پُر کنه.
‫و دیر یا زود می‌بینید که ورزشگاه‌های آمریکا ‫رو هم از تماشاگر پُر کرده،
‫اون روز رو می‌بینید که عکس من ‫روی جعبه غلاتِ ویتیز رفته.
‫من در مورد این تجارت چیزی نمی‌دونم.
‫نه، نمی‌دونید. ‫واسه همین باید به من اعتماد کنید.
‫هفته آینده، من به اولین آمریکایی تبدیل میشم ‫که قهرمان مسابقات آزاد بریتانیا میشه.
‫قهرمانی در اون مسابقات باعث میشه ‫صدرنشین مسابقات قهرمانی جهان بشم.
‫مجله لایف پوشش میده. ‫مجله لوک پوشش میده.
‫چاره‌ای ندارن. سردبیر مجله لوک عاشق منه. ‫همه‌شون کشته‌مُرده من هستن.
‫من تو موقعیت خاصی قرار دارم ‫تا چهره اصلی ورزش ایالات متحده بشم.
‫لوید!
‫دارم می‌بندم.
‫آره، خودم چشم دارم می‌بینم. ‫اومدم دایی‌مو ببینم.
‫رفت.
‫رفت؟ منظورت چیه رفت؟ ‫رفت که رفت؟
‫باید مادرتو می‌برد بیمارستان.
‫محض رضای خدا. اون مریض نیست.
‫لوید، اون بهم بدهکاره. ‫قرار بود امروز حساب و کتاب کنیم.
‫خب، شاید اگه ناهارت پنج ساعت طول نمی‌کشید،
‫- می‌تونستی باهاش حرف بزنی. ‫- خفه شو بابا.
‫سلام.
‫صدات خیلی بهتر شده، ها؟ ‫زود خوب شدی‌ها.
‫به کوری چشم تو زنده می‌مونم!
‫کافیه، مامان. ‫موری اونجاست؟ راستشو بگو.
‫نه. فکر کنم رفت سفر. خب؟
‫سفر؟ سفرِ کجا؟
‫واسه آخر هفته اِستر رو می‌بره کوچرز.
‫ولی اگه بهش می‌گفتم، پیشم می‌موند.
‫مامان، تو مریض نیستی. ‫قرار بود واسه پروازم بهم پول بده.
‫خب، من چیزی نمی‌دونم عزیزم.
‫چرا، می‌دونی! فکر می‌کنی ‫واسه چی اینجا کار می‌کنم؟
‫من فقط و فقط واسه پول بلیتم ‫اینجا کار رو قبول کردم.
‫نمی‌دونم در مورد چی حرف میزنی.
‫- می‌دونی داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- چی، چی‌کار می‌کنم؟
‫خیانتـه. داری منو خراب می‌کنی.
‫دست بردار. ‫تو خودت داری زندگی‌تو خراب می‌کنی.
‫- این چه کاری بود؟ ‫- چی؟
‫واقعا فکر می‌کنی می‌خوام ازت دزدی کنم؟
‫غیر ارادی بود.
‫اگه می‌خواستم ازت دزدی کنم، مُرده بودی. ‫تو دریای خون غرق شده بودی.
‫اومدم کت‌شلوارمو ببرم. ‫می‌دونی اینو فقط و فقط واسه سفرم خریدم؟
‫نمی‌دونستم واسه پینگ‌پنگ بازی کردن ‫کت‌شلوار لازم داری.
‫من فقط هفتصد دلارم حقمو می‌خوام ‫که موری بهم بدهکاره.
‫وگرنه چیکارم می‌کنی؟
‫- وگرنه یه تیر به پات میزنم. ‫- نه، همچین کاری نمی‌کنی.
‫مطمئنی؟
‫اگه به پام شلیک کنی، ‫چند سال میفتی پشت میله‌ها.
‫پس به سرت شلیک می‌کنم.
‫این‌کار رو هم نمی‌کنی.
‫ببین لوید، من فقط چیزی ‫که بهم قول داده شده رو می‌خوام، بیشتر نمی‌خوام.
‫با ده برابر بیشتر از این پول ‫که جایزه می‌گیرم برمی‌گردم.
‫پس خودتو به اون راه بزن، ‫بذار طلبمو بردارم،
‫و وقتی برگشتم بهت صد دلار میدم.
‫علاقه‌ای ندارم.
‫لوید، بی‌خیال. لطفا منو نگاه کن.
‫هر دومون خوب می‌دونیم تو از خداته ‫ببینی منو با اردنگی پرت می‌کنن بیرون.
‫توی این شغل هزار برابر ‫از من بیشتر انگیزه داری،
‫و با این‌حال اینو ببین، نگاه کن.
‫ببین.
‫موری بهم داد. ‫پشتشو نگاه کن.
‫مدیر. من قراره رئیست بشم!
‫بی عدالتی نیست؟ ‫هر موقع عشقم کشید می‌تونم اخراجت کنم.
‫می‌تونم بهت دستور بدم زانو بزنی ‫و با دستمال زمینو تمیز کنی.
‫خوشت میاد؟
‫لوید، من جدی‌جدی سمتت اسلحه گرفتم.
‫من جدی‌جدی دارم تهدیدت می‌کنم ‫بهت شلیک می‌کنم.
‫یه سرقت مسلحانه واقعیه. ‫اثر انگشت من روی اسلحه‌‌ست.
‫این‌ها حقایقه.
‫پس در گاوصندوق رو باز کن، ‫بذار طلبمو بردارم،
‫و بعد به موری زنگ بزن ‫و بگو چه اتفاقی افتاده،
‫منو اخراج کن و برو شکایت کن. ‫هر کاری دوست داری انجام بده، باشه؟
‫باشه.
‫- بفرمایید، آقا. ‫- ممنون.
‫اتاق اختصاصی نداریم؟
‫[لندن]
‫اینجا خیلی سرده.
‫ازتون می‌خوام جدی باشید. ‫به من نگاه کنید.
‫پاکستان، می‌خوام به من نگاه کنید.
‫صبر کن، امسال ژاپن تیم داره؟ می‌بینی؟
‫آره. ژاپن تیم فرستاده.
‫مگه ممنوعیت ورود نداشتن؟
‫- حتما برداشتن. ‫- ممنوعیت سفر لغو شد؟
‫خیلی‌خب آقایون، ‫لطفا راکت‌هاتون رو بچرخونید.
‫خیلی ممنون.
‫خیلی‌خب. یک. دو. سه.
‫تکون نخورید.
‫[دور اول]
‫پنج بر صفر.
‫امتیاز نهایی، ماوزر.
‫برنده بازی، ماوز.
‫خیلی اجازه دادی از بک‌هندم استفاده کنم. ‫باید وادارم ‌می‌کردی فورهند استفاده کنم.
‫امتیاز برای اندو.
‫- چند چنده؟ ‫- نوزده بر صفر.
‫- به نفع بازیکن ژاپنی؟ ‫- ژاپنیـه داره بیلی رو تحقیر می‌کنه.
‫با چی بازی می‌کنه؟ راکتش چیه؟
‫نمی‌دونم رفیق. هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫راکتش صدا نمیده.
‫- عین روح می‌مونه! ‫- عجب.
‫لعنت بهت، بیلی.
‫امتیاز برای اندو.
‫امتیاز نهایی.
‫[دور سوم]
‫- عالی بود، مارتی. ‫- بازی خیلی خوبی بود.
‫امتیاز برای ماوزر.
‫برندگان تورنمنت استکهلم...
‫سلام. شما رام سِتی هستید، درسته؟
‫ببخشید، یه لحظه گوشی.
‫- اجازه هست. ‫- جانم، کمکی از دستم برمیاد؟
‫می‌خواستم بدونم، شما که اومدید ‫کجا اقامت دارید؟
‫- به شما چه ربطی داره؟ ‫- نه، نه.
‫منظورم اینه کدوم هتل اقامت دارید؟
‫تمامی نمایندگان آی‌ای‌تی‌تی ‫در هتل ریتز اقامت دارن.
‫- هتل ریتر؟ آره، منم همینو شنیدم. ‫- له.
‫- به نظر شما اشکالی نداره؟ ‫- متوجه منظورتون نمیشم.
‫- محل اقامت منو دیدین؟ ‫- مشکلی وجود داره؟
‫خب، با کمال احترام جناب، آشغال‌دونیه.
‫عذر می‌خوام که در حد توقعاتِ بالای شما نیست.
‫ما به تمام بازیکنان اقامتگاه رایگان ‫پیشنهاد دادیم، آقای ماوزر.
‫تا جایی که می‌دونم، فقط شما گلایه دارید.
‫طوری حرف میزنید انگار ‫من یه بازیکن خیابونی‌ام، خب؟
‫باید بتونم راحت استراحت کنم تا قهرمان بشم.
‫خودتون خوب می‌دونید قهرمانی یه آمریکایی ‫برای آینده این ورزش اهمیت بالایی داره.
‫- من توی تنیس روی میز حرفه‌ای هستم، آقای ستی. ‫- به فدراسیون تنیس روی میز آمریکا بگو.
‫چیزی به اسم فدراسیون ندارم.
‫فدراسیون تنیس روی آمریکا ‫دو نفر هستن و یه میز. وجود نداره.
‫- خب، مشکل من نیست. ‫- مشکل شماست.
‫من می‌خوام تو هتل تو بمونم! ‫باید اونجا بمونم!
‫این مکالمه باعث ناراحتیم شده.
‫- ناراحت شدی؟ ‫- من ناراحت شدم.
‫من ناراحتم! داری ستاره تیمتو ‫وادار می‌کنی تو یه سوراخ موش بمونه!
‫بابتِ وقفه پیش اومده عذر می‌خوام.
‫آم، در مورد سیلان و مکزیک حرف میزدیم...
‫- هتل قشنگیه. باید خیلی گرون باشه. ‫- آره، خیلی قشنگه.
‫آی‌ای‌تی‌تی هزینه‌ها رو پرداخت می‌کنه؟
‫- فقط هزینه ستاره‌ها رو. ‫- واقعا؟ چند نفر هستن؟
‫ستاره‌ها رو میگی؟ نمی‌دونم. ‫کسی رو ندیدم، پس یه نفر.
‫به نیمه‌نهایی راه پیدا کردی استرس نداری؟
‫استرس؟ اونم جلوی کلتزکی؟ ‫نه. شوخی می‌کنی؟
‫خب، اون قهرمان سه سال اخیر مسابقاته.
‫- اعتبار بالایی داره. ‫- منم اعتبار زیادی دارم.
‫ببینید، بلایی سر کلتزکی میارم ‫که آشوییتز نتونست.
‫خب؟ کارشو یه‌سره می‌کنم.
‫- خدای من. ‫- یه‌کم توهین آمیز بود، رفیق.
‫عیبی نداره. ‫خودم یهودی‌ام. حق دارم بگم.
‫در حقیقت، اگه بهش فکر کنید، ‫من مثل بدترین کابوس هیتلر می‌مونم.
‫و اونوقت چرا؟
‫منو نگاه کنید. اینجا هستم.
‫موفق شدم، صدر دنیا ایستادم. ‫من محصول نهایی شکست هیتلرم.
‫آره، اینو بنویس. قشنگ بود. بنویس.
‫- قشنگ بود. ‫- محصول نهایی شکست هیتلر.
‫- اعتماد به‌نفستو دوست دارم. ‫- این نقل‌قول رو زیر عکسم بنویس.
‫- از گذشته‌ات یه‌کم بگو. ‫- گذشته‌ام؟
‫نه، ولی راستشو بگم... ‫مادرم وقتی منو دنیا آورد فوت شد.
‫بابام یه بی‌عرضه تمام‌عیار بود ‫که وقتی دو ساله‌ام بود منو ول کرد.
‫توی سیستم بهزیستی نیویورک گیر افتادم،
‫از یه جهنم‌دره به جهنم‌دره‌ی دیگه میرفتم.
‫- طبیعتا با قانون به مشکل برخوردم. ‫- اون کِی استون نیست؟
‫البته نمی‌خوام سرنوشتم منو تعریف کنه.
‫ببخشید. ببخشید. چی شد؟
‫- اون کِی استونه. ‫- خودشه.
‫اون کیه؟
‫خب، ستاره سینماست. ‫ستاره دهه سی.
‫- فیلم فرصت‌ها رو ندیدی؟ ‫- فرصت‌ها؟
‫- قشنگ بود. ‫- آره، آره. فیلم خیلی خوبی بود.
‫- جعبه سیاه. ‫- بابام عاشقش بود.
‫- آره. ‫- آره.
‫- بازیگر بزرگی بود؟ ‫- خیلی معروف بود.
‫یه دوره‌ای ستاره شد و غیب شد. ‫خودشه.
‫- ذاتِ هالیووده، رفیق. ‫- آره. خودشه.
‫خودشه.
‫اسم اون فیلمش که دریاچه داشت چی بود؟
‫- دریاچه سایه. ‫- آره، قشنگ بود.
‫خیلی خوشگله. جذابه، رفیق. خوشگله.
‫به نظرتون شانسی دارم، رفقا؟
‫سوال بعدی.
‫الو؟
‫- کی؟ ‫- بفرمایید؟
‫سلام، مارتی ماوزر هستم. ‫تو سوئیت رویال اقامت دارم.
‫دیروز تو لابی دیدمت.
‫باشه.
‫آره، چشم تو چشم شدیم. ‫داشتن باهام مصاحبه می‌کردن.
‫یادم نمیاد.
‫خب، من تو رو خیلی تحسین می‌کنم.
‫باشه. کمکی از دستم برمیاد؟
‫شاید. ‫من تمام منوی خدمات اتاق رو سفارش دادم.
‫نمی‌تونم همه‌شو تنهایی بخورم.
‫اوه.
‫الان می‌خوای بیام اتاقت؟
‫- اوهوم. آره. ‫- شاید بهتر باشه به شوهرم بگم بیاد.
‫حتما. اون بیاد بالا و من میام پایین.
‫- عالیه. ممنون. خداحافظ. ‫- صبر کن. می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫چرا؟
‫چون تا حالا با یه ستاره سینما حرف نزدم.
‫خب، الان حرف زدی. امیدوارم ‫تجربه‌ات مثل خیالاتت بوده باشه.
‫می‌دونم، من تو کار اجرا هستم.
‫- واقعا؟ ‫- آره. حرفمو باور نداری؟
‫من...
‫تو... چی؟ چی؟
‫توی کار اجرا هستی؟
‫آره، اجرا کننده‌ام. ‫روزنامه دیلی‌میل نداری؟
‫آره، دارم.
‫باشه. ‫خب، برو صفحه دوازده.
‫آ...
‫صفحه دوازده.
‫خیلی‌خب. دارم به چی نگاه می‌کنم؟
‫- وسط صفحه. ‫- آ...
‫تویی؟
‫آره، «برگزیده.» ‫عکس قشنگیه، نه؟
‫پینگ‌پنگ؟
‫تینس روی میز بازی می‌کنم. ‫واسه مسابقات آزاد بریتانیا اومدم.
‫- چند سالته؟ ‫- ۲۳.
‫۲۳ سال.
‫آره.
‫مطمئنم نمی‌تونی یکی از فیلم‌هایی ‫که بازی کردم رو بگی.
‫چرا همچین حرفی میزنی؟
‫چون قبل اینکه بدنیا بیای ‫من بازیگری رو کنار گذاشتم.
‫- واقعا؟ خیلی جالبه. ‫- اوهوم.
‫کیِ، تو از تیغ من استفاده کردی؟
‫کند شده. خودمو زخم کردم.
‫- نه. ‫- اون کیه؟ شوهرته؟
‫فکر کنم یه نفر یواشکی اومده ‫و با تیغ من چوب خرد کرده.
‫- دارم با تلفن حرف میزنم. ‫- خدای من.
‫- کیه؟ ‫- دبی.
‫- دبی؟
‫بگو بره دنبال زندگیش.
‫- رفت؟ ‫- اوهوم.
‫باشه.
‫خب، چرا دیگه بازی نمی‌کنی؟ ‫تعریف کن ببینم.
‫می‌دونی، من واقعا باید برم.
‫حتما دل‌تنگ اون روزگار شدی، نه؟ ‫فردا بیا ومبلی و مسابقه‌مو ببین.
‫نـ... نمی‌تونم.
‫بیا دیگه. می‌تونی وقتی دارم نفر اول جهان رو ‫از تخت پادشاهی کنار میزنم منو ببینی.
‫فردا کار دارم.
‫جدی؟ اونوقت چه کاری داری؟
‫راستش، باید به خاطر شوهرم ‫توی یه برنامه تبلیغاتی بزرگ شرکت کنم.
‫اوه، باشه.
‫حالا چی می‌فروشه؟
‫خودکار.
‫- خودکار؟ جدی میگی؟ ‫- خودکار.
‫- خودکار که می‌نویسی؟ ‫- آره.
‫یعنی فروشنده خودکاره؟
‫اونوقت پولِ سوئيت هتل رو از کجا میارید؟
‫اون صاحب شرکت راکول اینکه.
‫اوه. باشه. خب...
‫آره.
‫- راکول اینک رو می‌شناسم. ‫- قطعا می‌شناسی.
‫باشه.
‫خب، چه مراسمی هست؟
‫آگاتا کریستی رو استخدام کرده ‫تا توی کتاب‌فروشی هچردس کتاب امضا کنه.
‫اوه.
‫به نظر خیلی کسل کننده میاد.
‫خیلی‌خب.
‫محض رضای خدا.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- قطع نکن. یه سوال دارم.
‫اتاقت به سمت خیابونه یا محوطه؟
‫نمی‌دونم.
‫جواب سوالم رو بده. ‫به سمت خیابونه یا محوطه‌؟
‫- محوطه. ‫- باشه.
‫می‌خوام بری لبِ پنجره. ‫اتاقت طبقه چندمه؟
‫فکر کنم طبقه سوم.
‫طبقه سوم. خیلی‌خب، عالیه.
‫اون سمت خیابون رو نگاه کن.
‫می‌بینی یه پنجره‌ای بازه ‫و سبد میوه روی میزه؟
‫می‌بینی؟
‫آره.
‫ببین می‌خوام چیکار کنم. ‫الان یه سیب توی اون ظرف ظاهر می‌کنم.
‫و اگه موفق شدم، مراسم کوچیک‌تو می‌پیچونی ‫و میای مسابقه منو نگاه می‌کنی.
‫نه، نه، نه. ‫من هیچی رو قبول نمی‌کنم، نه.
‫مجبور نیستی قبول کنی. ‫ولی من کارمو انجام میدم. باشه؟ یک...
‫دو...
‫سه.
‫دم باجه یه بلیت واست کنار می‌ذارم.
‫[نیمه نهایی]
‫امتیاز برای ماوزر.
‫بیست به پنج.
‫کلتزکی دو بر هیچ از ماوزر عقب افتاده.
‫امتیاز نهایی برای ماوزر.
‫- بیا این دست یه‌کم سرگرم بشیم. ‫- باشه.
‫- بیا یه‌کم خوش بگذرونیم، خب؟ ‫- حله.
‫شروع سرویس از کلتزکی.
‫امتیاز برای کلتزکی.
‫بسیار خب، آقایون. ‫ممنونم. متشکرم.
‫کلتزکی بازی رو بیست بر شش می‌کنه.
‫ماوزر با نتیجه دو بر صفر پیش است.
‫دوباره امتیاز نهایی برای ماوزر.
‫باز سرویس رو کلتزکی میزنه.
‫امتیاز برای ماوزر!
‫ماوزر بازی رو می‌بره و ۲۱ بر ۶ برنده میشه. ‫در مجموع ست سه بر صفر.
‫ماوزر در مسابقه پایانی ‫به مصاف اندو از کشور ژاپن خواهد رفت.
‫هر چی دوست داری سفارش بده. ‫به قیمت‌شون نگاه کن، باشه؟
‫تو چی سفارش میدی؟
‫من بیف ولینگتن می‌گیرم ‫و بشقاب مزه خاویار
‫چون گرون‌ترین غذاهای توی منوئه.
‫گوش کن، دوست دارم دوباره ‫یه‌کم درباره گلوبتراترز حرف بزنم.
‫- بازم هارلم گلوبتراترز؟ ‫- آره.
‫- بهت گفته، علاقه‌ای ندارم. ‫- چرا؟
‫چون دلم نمی‌خواد.
‫پول خوبی میدن.
‫و تمام دنیا رو می‌گردیم. ‫تا حالا ونیز رفتی؟
‫دلم نمی‌خواد بین دو نیمه مسابقه ‫وقتی همه رفتن دستشویی
‫من بیام و نمایشی بازی کنم.
‫در سطح من نیست، خب؟
‫- رفتار شاهانه دارن. ‫- پیشخدمت کجاست؟
‫- گوش کن، من آدم‌هایی رو می‌شناسم که این کار رو کردن. ‫- ببخشید.
‫ببخشید.
‫فرصت خیلی خوبیه. ‫نباید از دست بدیم.
‫مارتی.
‫بله جناب. ‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫سلام. میشه سفارش بدیم؟
‫حتما جناب. ‫اجازه بدید پیشخدمت‌تون رو صدا بزنم.
‫- صبر کن. ‫- بله؟
‫حسابِ میز راکول رو امشب من حساب می‌کنم.
‫بزن به حساب اتاقم. سوئیت رویال می‌مونم. ‫به نام مارتی ماوزر.
‫- و حتما بدونن من حساب کردم. ‫- حتما. نگران نباشید جناب.
‫- جواب نه رو قبول نکن. ‫- حتما.
‫- مارتی ماوزر. سوئیت رویال. برو بهشون بگو. ‫- حتما جناب.
‫خیلی‌خب. منو نگاه کن. ‫اون سمت رو نگاه نکن. به من نگاه کن.
‫- راکول کیه؟ ‫- یه آدم خرفت.
‫الان اون سمت رو نگاه کن. آروم. ‫چیکار می‌کنه؟
‫اولین باره میان، جناب.
‫داره ما رو نگاه می‌کنه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، باهام حرف بزن. عادی باش.
‫می‌خوام باز بهش فکر کنی.
‫تیم خیلی خوبی میشیم. ‫می‌خوام با تو انجام بدم.
‫چرا انقدر روی هارلم گلوبتراترز گیری؟
‫کارشون واقعا غم انگیزه، خب؟
‫ورزشکارهای حرفه‌ای رو ‫به دلقک‌های سیر تقلیل میدن.
‫الان چیکار می‌کنه؟
‫راستش داره میاد سمت ما.
‫- عادی باش. عادی رفتار کن. ‫- خیلی‌خب، باشه. باشه.
‫ببخشید. بنده شما رو می‌شناسم؟
‫همم.
‫فکر نمی‌کنم.
‫و می‌خواید امشب میز ما رو حساب کنید؟
‫- بله. عیبی نداره؟ ‫- چرا؟
‫منظورت چیه چرا؟ ‫مگه باید دلیل خاصی داشته باشم؟
‫بذار یه جور دیگه بگم. ‫چی می‌خوای؟
‫نه، من چیزی نمی‌خوام. ‫روش ناچیز من برای تشکره.
‫- تشکر؟ ‫- بله.
‫دقیقا بابت چی از من تشکر می‌کنی؟
‫بابت محصولات‌تون.
‫خب، بدون خودکار چیکار می‌کردیم؟
‫می‌دونی، من استعدادهای بی‌شماری دارم، ‫ولی استعدادی که خیلی بهش افتخار می‌کنم
‫اینه که می‌تونم دروغ رو ‫از کیلومترها دورتر تشخیص بدم...
‫کاملا صادقانه عرض می‌کنم.
‫- اهل کجایی؟ ‫- نیویورک. شما؟
‫منم اهل نیویورکم. شغلت چیه؟
‫ورزشکار حرفه‌ای هستم.
‫- واقعا؟ چه ورزشی؟ ‫- تنیس روی میز.
‫تنیس روی میز؟ ورزشه؟
‫آره. واسه شرکت ‫توی مسابقات آزاد بریتانیا اومدم.
‫در واقع فردا تو ورزشگاه ومبلی
‫توی دور فینال با ورزشکار ژاپنی بازی دارم ‫و همه بلیت‌های مسابقه فروش رفته.
‫من نماینده آمریکا هستم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ژاپن؟ ‫مگه ژاپن تیم داره؟
‫- منم وقتی شنیدم همین رو گفتم. ‫- ممنوعیت سفر رو چطوری دور زدن؟
‫چون تنیس روی میز توی آسیا ‫داره به سرعت رشد می‌کنه.
‫خیلی طرفدار داره.
‫اوه، اینو بشنوی خوشت میاد.
‫می‌دونی به طرز گرفتن‌شون چیه؟ ‫جوری که راکت‌شون رو دست می‌گیرن؟
‫- نه. ‫- جا خودکاری.
‫خب که چی؟
‫می‌تونی ازش استفاده کنی.
‫بابت چی استفاده کنم؟
‫واسه تبلیغاتی‌چیزی. ‫نمی‌دونم، تو تاجری و سر درمیاری.
‫دارم بی ادبی می‌کنم. ‫ایشون همکار من، بلا کلتزکی هستن.
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم، قربان.
‫فکر کنم شما هم بازیکن تنیس روی میز هستید؟
‫بله. بله. راستش من طی سال‌های ‫۱۹۳۵ تا ۱۹۳۹ قهرمان جهان بودم.
‫قهرمان جهان بود. ‫امروز اونو شکست دادم.
‫منو شکست داد. ‫ولی از من خیلی جوون‌تره.
‫از اون خیلی بهتر و با استعدادترم.
‫دست خودم نیست ولی تتوی رو دستت رو دیدم. ‫توی اردوگاه کار اجباری بودی، آره؟
‫آشوییتز بیرکنو. بله. چرا؟
‫پسرم موقع آزاد کردن امثال شما ‫جونشو از دست داد.
‫متاسفم، تسلیت میگم.
‫فکر کردم شوروی تو رو آزاد کرد.
‫- آره. ‫- کار آمریکایی‌ها نبود، شوروی نجات داد.
‫به معنای عینی نگفتم. ‫توی اقیانوس آرام جنوبی خدمت می‌کرد.
‫خب، چه اتفاقی واسش افتاد؟
‫منظورت چیه؟ کشته شد.
‫به نظرت خنده‌داره؟
‫خدای من. نه، گاهی وقت‌ها ‫خنده عصبی میاد سراغم.
‫خب اگه باعث تسلی خاطر میشه،
‫فردا روی سرشون بمب اتمی سوم رو میریزم.
‫آره، مطمئنم مامانش حسابی آروم می‌گیره
‫که ببینه داری به یاد پسرش ‫پینگ‌پنگ بازی می‌کنی.
‫در این حد مهم نیست، ولی ممنون.
‫واسش تعریف کن... ‫قبلا واسه نازی‌ها بمب خنثی می‌کرد.
‫اون داستانی که تعریف کردی ‫رو واسش تعریف کن...
‫افراد سر میز منتظرم هستن.
‫صبر کن، صبر کن. ‫عاشق این داستان میشی. بهش بگو.
‫- می‌خوای بشنوی؟ ‫- نه راستش، ولی تعریف کن.
‫نه، تعریف کن. قشنگه.
‫باشه، سریع میگم. ‫پس...
‫وقتی رسیدم اردگاه، منو به اقامتگاه بردن.
‫از شانس خوبم، ‫یه مامور اونجا بود که منو می‌شناخت.
‫توی مسابقات قهرمانی ۱۹۳۵ پراگ منو دیده بود.
‫طرفدار پر و پا قرص من بود. ‫طرفدار دو آتیشه بود، خب؟
‫یعنی چی چون پینگ‌پنگ بازی می‌کردی ‫تو رو نکشت؟
‫به مهارت‌های من احترام می‌ذاشتن، آره.
‫بعدش بهم آموزش دادن ‫چطوری بمب‌های اس‌سی رو خنثی کنم.
‫خب؟
‫هر روز صبح، منو می‌فرستادن ‫تو دل جنگل با بمب‌هایی
‫در حاشیه اردوگاه، ‫جایی که فقط به خودم صدمه وارد می‌شد.
‫یه بار،
‫دنبال یه زنبور عسل رفتم.
‫زنبور؟
‫زنبور عسل،
‫تا کندوش.
‫و زنبورها رو با دود دور کردم.
‫و بعد کندو رو دو نصف کردم،
‫و بعد عسلش رو به ‫دستم زدم.
‫چرا؟
‫چون همون شب،
‫اجازه دادم هم‌سلولی‌هام برای تغذیه ‫عسل آغشته شده به دستم رو بردارن.
‫شیر.
‫- لعنتی. ‫- اندو، انتخاب کن.
‫سرویس میزنم.
‫من میرم اون طرف.
‫[فینال]
‫- سمت راست من... ‫- زود باش، مارتی! زود باش!
‫مارتی ماوزر از ایالات متحده ‫با رتبه دوم جهان حضور داره،
‫در برابر کوتو اندو از ژاپن، ‫که رتبه‌ای در جدول ندارد.
‫آقایان برای کسب ۲۱ امتیاز
‫در پنج ست به مصاف همدیگر می‌روند.
‫برنده بازی باید با اختلاف ‫دست‌کم دو امتیاز مشخص بشه.
‫موفق باشید، آقایون.
‫لطفا ساکت باشید. ‫[ست اول]
‫خیلی‌خب!
‫امتیاز برای اندو. یک بر هیچ.
‫زود باش، آمریکا!
‫امتیاز برای اندو. دو بر صفر.
‫خیلی‌خب، مارتی!
‫یالا مارتی!
‫امتیاز برای اندو. سه بر صفر.
‫امتیاز برای اندو. چهار بر صفر.
‫بجنب، مارتی!
‫امتیاز برای اندو. پنج بر صفر.
‫سرویس از ماوزر شروع میشه.
‫امتیاز برای ماوزر.
‫نه بر نوزده.
‫[ست دوم]
‫امتیاز برای ماوزر. ده بر نوزده.
‫آفرین، مارتی!
‫امتیاز برای اندو. بیست بر ده.
‫امتیاز نهایی.
‫زود باش! سرویس بزن.
‫امتیاز برای اندو. ۲۱ بر ۱۰.
‫اندو پیروز شد.
‫اندو دو بر هیچ پیش میفته.
‫امتیاز برای ماوزر.
‫۱۸ بر ۱۶.
‫[ست سوم]
‫امتیاز برای ماوزر. ۱۷ بر ۱۸.
‫یالا مارتی! زود باش!
‫سرویس از ماوزر شروع میشه.
‫لعنتی.
‫امتیاز برای اندو. ۱۷ بر ۱۹.
‫لعنتی.
‫امتیاز برای اندو. ۱۷ بر ۲۰.
‫و امتیاز نهایی.
‫لطفا سکوت رو رعایت کنید.
‫ساکت. آروم باشید.
‫سرویس با شماست، مازور.
‫زود باش مارتی!
‫لعنتی.
‫نه، مزخرفه! نه!
‫فورا درخواست مسابقه مجدد ‫با راکت استاندارد دارم.
‫قابل قبول نیست!
‫اگه دست مکانیکی داشتم چی؟
‫اگه به توپ چسب میزدم چی؟ ‫کار درستیه؟
‫از اول بازی راهنماییش می‌کردن! ‫قابل قبول نیست!
‫من تنیس روی میز واقعی بازی می‌کنم! ‫تنیس روی میز واقعی!
‫باورم نمیشه.
‫قهرمان مسابقات آزاد بریتانیا از کشور ژاپن...
‫برو بمیر!
‫کوتو اندو!
‫ژاپن قهرمان نوزدهمین دوره ‫مسابقات آزاد تنیس روی میز بریتانیا شد.
‫برای اولین بار پس از جنگ اقیانوس آرام،
‫اسم او کوتو اندو است.
‫این شرکت کننده ژاپنی، که در ابتدا ‫هیچ کس شانسی برای او قائل نبود
‫مایه شرمساریِ قهرمان احتمالی آمریکایی شد ‫و در سه بازی متوالی او را شکست داد.
‫گزارش‌ها حاکی از آن است که ‫صد هزار نفر منتظر بازگشت او به توکیو هستند.
‫هرچند، آقای اندو می‌گوید او در قامت یک قهرمان ‫به کشور باز نمی‌گردد بلکه یک صنعتگر ساده است.
‫در سن شانزده سالگی، آقای اندو شنوایی خود را ‫در حمله هوایی سهمگین به توکیو از دست داد.
‫بدون مزاحمت صدا، ‫خود را در ریتم بازی غرق کرد.
‫و با این اتفاق، توجه مردم ژاپن ‫به جامعه تنیس روی میز جلب شد،
‫توکیو به‌عنوان میزبان ‫مسابقات قهرمانی جهان امسال انتخاب شد.
‫بازیکن آمریکایی قطعا بازخواهد گشت ‫تا غرور جریحه‌دار شده‌اش را پس بگیرد.
‫ولی اندو تنها پای به رقابت نمی‌گذارد.
‫پشت او، ۸۴ میلیون نفر ‫دست در دست هم داده‌ان
‫با اراده ملتی که دوباره متولد شده.
‫[پاریس]
‫به نام میلتون راکول رزرو دارید؟
‫- ببخشید؟ ‫- میلتون راکول، ممنون میشم.
‫اوه، راکول؟
‫خب گوش کن مارتی، ‫می‌خوام به شخصه ازت تشکر کنم
‫که منو با تنیس روی میز آشنا کردی.
‫نمی‌دونستم در آسیا ‫با چه پدیده‌ای روبه‌رو هستیم.
‫- آره. می‌دونم. ‫- و چقدر در ژاپن طرفدار داره!
‫می‌خواستم همین رو بهت بگم. ‫خیلی طرفدار داره.
‫خب، دارم فکر می‌کنم این ایده رو ‫توی چند تا از مراسم‌های تبلیغاتی
‫که فصل پاییز اونجا برگزار می‌کنیم بگنجونم.
‫چطور؟ چی مد نظر داری؟
‫می‌خوام نزدیک مسابقات جهانی
‫یه مسابقه نمایشی بین تو و اندو برگزار کنم.
‫- همم. ‫- فکر کنم از این طرح خوشت بیاد.
‫می‌خوام بهت پیشنهاد بدم.
‫بهت هزار دلار میدم.
‫توی هتل امپریال توکیو واست اتاق می‌گیرم.
‫و اگه بخوای از نیویورک بیای، ‫یه صندلی توی هواپیمای اختصاصیم بهت میدم،
‫و برای اولین بار تو عمرت ‫می‌تونی پرواز تجملی رو تجربه کنی.
‫باشه، بعدا سر قیمت چونه میزنیم.
‫ولی این مسابقه‌ای که میگی ‫قبل یا بعد مسابقات برگزار میشه؟
‫- یک هفته قبل مسابقات. ‫- نه، باید بعدش باشه.
‫نباید قبل از مسابقات قهرمانی ‫با اون مسابقه‌ای دیگه‌ای بدم.
‫نمایش برای من خیلی مهمه. ‫نمی‌تونم از هیجانش کم کنم.
‫بهتره درگیر جزئیات نشیم.
‫فقط می‌خوام بدونم ‫علاقه داری شرکت کنی یا نه.
‫آره. البته. من از هر فرصتی که بتونم ‫استعدادم رو به نمایش بذارم استقبال می‌کنم.
‫و تو هم نگران نباش، ‫چون این دفعه اونو با خاک یکسان می‌کنم.
‫راکتی که دارم خیلی خوبه
‫ولی بهت اطمینان میدم، برنده میشم.
‫خیلی‌خب، گوش کن. ‫می‌خوام ماهیت این مسابقه رو بفهمی
‫یه مسابقه رسمی نیست.
‫اصلا یه مسابقه واقعی نیست.
‫سراسر تبلیغاته، ‫تا مردم ژاپن رو سرگرم کنیم،
‫تا خودکارهای منو بیشتر بخرن، باشه؟
‫قرار چند تا ست بازی کنیم. ‫بازی خوبی هم به نمایش می‌ذاری.
‫- ولی نمی‌تونی از اندو بهتر بازی کنی. ‫- می‌خوای ببازم؟
‫مارتی، بذار یه چیزی نشونت بدم.
‫بزرگ‌ترین مجله ژاپن.
‫تو کاری کردی اندو به سرمایه ملی تبدیل بشه.
‫- گوش کن... ‫- چرا اینو نشونم میدی؟
‫فکر می‌کنی با دیدن این دلم می‌خواد ببازم؟ ‫بیشتر واسه برد عزممو جزم می‌کنم.
‫گاهی وقتا ببازی برنده میشی.
‫- بذار توضیح بدم. اجازه بده توضیح بدم. ‫- من هزار برابر از اندو بهترم.
‫می‌فهمی دیگه، آره؟ ‫به خاطر راکتش من شکست خوردم.
‫- اون یه بازیکن متوسطه. ‫- برای من مهم نیست.
‫تنیس روی میز برای من پشیزی ارزش نداره. ‫همه‌اش نمایشه.
‫- آخه نگران چی هستی؟ ‫- اعتبارم.
‫- اعتبارت؟ ‫- آره، اعتبارم.
‫نمی‌خوام به خاطر تو اعتبارم رو ‫خراب کنم. من نیستم.
‫مگه الان توی یه سیرک رقص و آواز نیستی؟
‫منظورت چیه رقص و آواز؟ ‫جمله‌تو تموم کن.
‫- منظورت چیه؟ ‫- بین دو نیمه اجرا می‌کنی، مارتی.
‫واسه تیم بسکتبال هارلم گلوبتراترز! ‫بهترین بازیکن‌های دنیا رو دارن.
‫از ژانویه تا الان می‌تونم بگم ‫جلوی هشتاد هزار نفر بازی کردم.
‫از نظر تو خنده‌داره؟
‫نه. تو واسم خنده‌داری.
‫من واست خنده‌دارم؟ ‫می‌دونی از نظر من چی خنده‌داره؟
‫جنابعالی که خودتو به آب و آتیش میزنی ‫تا ژاپنی‌ها رو سرگرم کنی،
‫همون آدم‌هایی که پسرتو کشتن. ‫این واسه من خنده‌داره.
‫ببین، ناراحتم کردی، ناراحتت کردم. ‫خب؟ حالا بی‌حساب شدیم.
‫گمشو بیرون.
‫نه، فکر کنم اول باید واسم غذا بخری.
‫چشمک بزن ستاره کوچولو! ‫[سارایوو]
‫[آتن]
‫[طَنجه]
‫آره مربی، بیا!
‫[قاهره]
‫سه، دو، یک. بگید سیب.
‫سیب!
‫[مونیخ]
‫[بروکسل]
‫[نیویورک]
‫ببخشید.
‫سلام.
‫لطفا توی اتاق من چیزی نخور. ‫حشره جمع میشه.
‫تمیز می‌کنم. غر نزن.
‫خب، انگار از دیدنم خوشحال نیستی.
‫آره، و تو هم انگار از دیدن من خوشحال نیستی.
‫قراره اینجا بمونی؟
‫چرا، موردی داره؟ نگران نباش.
‫چند هفته دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫احمق‌بازی درنیار.
‫- چرا؟ چند هفته دیگه چه خبره؟ ‫- مسابقات قهرمانیه.
‫- خب، کجاست؟ ‫- توکیو.
‫توکیویِ ژاپن؟
‫الان سوالت اینه توکیو تو ژاپنه؟
‫سوالت جدیه؟
‫انگار خیلی خسته‌ای.
‫آره، چون نصف دنیا رو سفر کردم. ‫خسته‌ام.
‫مشغول بودم. کار می‌کردم. ‫داشتم پول درمی‌آوردم.
‫می‌دونی، الان که ‫همه ساکنین ساختمون رفتن سر کار،
‫وقت خوبیه تا بری با خیال راحت ‫یه دوش آب گرم بگیری.
‫- بگیر. ‫- چیه؟
‫- واست چیزی آوردم. ‫- همم.
‫از هرم مصر باستان کّندم.
‫ما اونجا رو ساختیم.
‫باشه.
‫سلام لوی. قدت خیلی بلند شده.
‫- نه، نشده. ‫- چرا، شده.
‫- ببخشید. کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- آره. بریم.
‫- زود باش، زود باش. ‫- هی! چیکار می‌کنی؟
‫- بریم، بریم. بریم. ‫- نه! چه غلطی می‌کنی؟
‫- بازداشتی. ‫- نه، نیستم!
‫- چرا، بازداشتی. بیا. تکون نخور. ‫- به چه جرمی؟
‫- لوازم بهداشتی منه! ‫- بازداشتی.
‫- به چه جرمی؟ ‫- سرقت مسلحانه. زود باش.
‫سرقت مسلحانه... چی میگی؟
‫اگه تکون بخوری خودت آسیب می‌بینی!
‫- جریان چیه؟ ‫- یالا.
‫- موری، مامانم کجاست؟ موری. ‫- گفتم بره بیرون.
‫بهش گفتی... جریان چیه؟ ‫دارم دستگیر میشم! کمکم کن!
‫سال، سال. می‌خوام خصوصی باهاش حرف بزنم. ‫ببخشید. برو.
‫- سال؟ می‌شناسیش؟ ‫- چیکار کنم؟
‫- یه‌کم دیگه برگرد. ‫- آره.
‫در رو ببند.
‫خیلی‌خب، اگه دعوا شد صدام بزن.
‫جریان چیه، موری؟ ‫اون پولی که برداشتم طلبم بود.
‫نه، نه، نه. ‫پولی بود با اسلحه دزدیدی.
‫ نه، بهم قول داده بودی... ببخشید. ‫- نه، نخیر...
‫پول من بود و...
‫تو قول داده بودی اون پولو بهم میدی. ‫من... چرا باید از خودم دربیارم؟
‫- پول سفرم به انگلیس بود. ‫- سفرت چی شد؟
‫منظورت چیه سفرم چی شد؟
‫- باختی! ‫- نه، نباختم!
‫- باختی! ‫- از کجا شنیدی؟
‫- نه، سرم کلاه رفت. ‫- می‌دونی چند بار
‫- نصفه‌شب... ‫- نه، نه، بس کن.
‫- خفه شو و گوش کن! ‫- واسه من سخنرانی نکن.
‫خفه شو!
‫می‌دونی چند دفعه از خواب بیدار شدم ‫و واست وثیقه آوردم.
‫کی بهت گفت؟
‫- کی ازت کمک خواستم؟ ‫- هیچ‌وقت نگفتی.
‫- دقیقا! ‫- ولی من کمکت کردم.
‫و الان، وقتش شده بزرگ بشی.
‫- نوبت توئه. ‫- بزرگ بشم؟
‫- جدا همچین حرفی زدی؟ ‫- آره. آره، می‌دونی نگاه کن...
‫من نمی‌تونم تا آخر عمرم ‫از مامانت حمایت کنم.
‫- مجبور نیستی. ‫- جدی؟ چرا؟
‫- چون من هستم. ‫- تو هستی؟ چطوری؟
‫طوری که تو مخیلت نمی‌گنجه. ‫اونو می‌برم خیابان پنجم
‫یه آپارتمان تو یه ساختمون واسش می‌گیرم ‫که آسانسور داشته باشه،
‫و مردی توی آسانسور کار می‌کنه ‫که هر دفعه بخواد سوار بشه کمک می‌کنه.
‫باشه، باشه، باشه. ‫خیلی‌خب، ببین.
‫دو تا گزینه بهت میدم، باشه؟
‫فکر کنم از اولی خوشت بیاد.
‫برمی‌گردی فروشگاه.
‫این‌‌دفعه، مسخره‌بازی درنمیاری.
‫از پینگ‌پنگ حرفی نمیزنی، باشه؟
‫مسئولیت‌های بیشتری بهت می‌سپرم،
‫چون راستشو بگم، ‫تو فروشنده فوق العاده‌ای هستی.
‫می‌تونم به یه آدم بی‌پا کفش بفروشم.
‫خب که چی؟ گزینه‌ی دیگه چیه؟
‫ازت شکایت می‌کنم.
‫- لوید شاهده... ‫- چنین کاری نمی‌کنه.
‫و میفتی زندان!
‫واقعا؟ با فامیل خودت چنین کاری می‌کنی؟ ‫عقلتو از دست دادی؟
‫- خواهیم دید... خودتو این بلا رو سر خودت آوردی! ‫- هی، سال! سال!
‫- چیه؟ ‫- چقدر بهت پول میده؟
‫منظورت چیه، کدوم پول؟
‫داییـم چقدر بهت پول میده تا منو بترسونی؟
‫چون هر چقدر میده، دو برابرشو میدم ‫تا نوکری‌مو کنی.
‫- چی؟ ‫- نوکرم شو.
‫- یه بویی میدی. ‫- مراقبت حرف زدنت باش...
‫- آی! لعنتی. ‫- بریم. میریم.
‫- الان منو زد! ‫- بسه. لطفا تمومش کن.
‫- موری، منو کتک زد. ‫- بس کن.
‫همه‌چی رو حل کردیم.
‫توی اتاق دیگه بودی. نشنیدی. ‫اختلاف‌مون رو حل کردیم.
‫- همه‌چی رو پس میده. ‫- حیوون.
‫پولم رو بهم داد، همه‌چی حل شد.
‫- اینو از کجا آوردی؟ ‫- از چمدونت برداشتم.
‫خل شدی؟ پولیه که می‌خوام برم ژاپن.
‫- عقلتو از دست دادی؟ ‫- بریم. بریم.
‫ببرش اداره، لعنتی. ببرش!
‫- خیلی‌خب. باشه! باشه! پول میدم! بسه! ‫- کارت تمومه. کارت ساخته‌ست.
‫- لطفا. بس کن. تمومش کن. ‫- بریم.
‫- خیلی‌خب. ولش کن. ولش کن. ‫- ولش کنم؟
‫- ولش کن. ولش کن. ‫- بلند شو.
‫گوش کن، معذرت خواهی کن.
‫باشه، ببخشید. ببخشید.
‫دستبندشو باز کن.
‫- این اتفاق میفته، خب؟ ‫- باشه.
‫میرم کافه گاردن پیش مامانت.
‫یه شام خوشمزه می‌خوریم.
‫و مشکلات‌مون رو کنار می‌ذاریم، باشه؟
‫خیلی‌خب. باشه.
‫- ببخشید، ببخشید. بخشید. ‫- از ته‌دل میگی؟
‫همه‌چی رو حل می‌کنیم. ‫برو لباس بپوش.
‫- زود باش. دوستت دارم. ‫- باشه. منم دوستت دارم.
‫خواهرزاده‌ات خیلی بیشعوره، می‌دونی؟
‫خدای من. ببخشید.
‫اینم یه ده دلاری دیگه.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫کافه گاردن، ها؟ چی می‌خوری؟
‫پاسترامی، چیز دیگه‌ای داره؟
‫- پاسترامی. ‫- تو چی می‌خوری؟
‫رست بیف.
‫- رست بیف؟ ‫- آره.
‫ای پلیس غیر یهودی!
‫هی.
‫در رو باز کن. زود باش.
‫- بشکن. ‫- بشکنم؟
‫لعنتی!
‫هی! کجا میری؟
‫لعنتی.
‫- چی شد؟ ‫- از پنجره فرار کرد.
‫- چی؟ صبر کن! ‫- فرانکی!
‫- چیه؟ ‫- داره از پله اضطراری میاد پایین.
‫اونجاست! از پله اضطراری اومد!
‫- لعنتی. ‫- برو، برو، برو!
‫- از تلفن پشت مغازه استفاده می‌کنم. ‫- تو بگیر.
‫می‌بینی چقدر دوستت داره؟
‫- الو؟ ‫- سلام والی. حالت چطوره؟ مارتی‌ام.
‫- امشب سر کاری؟ ‫- معلومه سر کارم.
‫خیلی‌خب، عالیه. تاکسیت ‫و هر چقدر پول می‌تونی با خودت بیار.
‫بیا هالزی تو خیابون ۲۸، باشه؟
‫چی؟ می‌خوای باز دزدی کنی؟
‫آره، دقیقا.
‫نه، نه، نه. ‫دفعه آخر روزگارم سیاه شد.
‫این همه راه رو تا استتن آیلند رفتیم،
‫و ده دقیقه هم نشد که منو شناختن.
‫نگران نباش. میریم اونجایی که کویین ‫گفت تو نیوجرسیه.
‫فکر خوبی نیست.
‫- حیوون جدیدت. ‫- نه مامان، من آرمادیلو می‌خوام.
‫نه، من...
‫می‌دونی چیه؟ ‫بهتون آرمادیلو میدم.
‫بهش میدم و بعد می‌تونید ‫تصمیم بگیرید، باشه؟
‫خزنده نیستن. پستاندارن.
‫خیلی‌خب، عالیه. مرد خوبی هستی. ‫یک ساعت و نیم دیگه می‌بینمت.
‫- کجا؟ ‫- هالزی. خیلی‌خب. دوستت دارم.
‫ممنون. خداحافظ.
‫خوبه. اومدی.
‫این پشت راهی هست ‫که بتونم خارج بشم، ممنونت میشم.
‫چیه؟ چرا اینطوری نگاهم می‌کنی؟
‫نمی‌خوای بهم چیزی بگی؟
‫چی بگم، مبارک باشه؟
‫- مبارک باشه؟ ‫- آره.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- توقع داری چی بگم؟
‫هشت ماهه دنبال اینم بهت زنگ بزنم.
‫متوجه‌ام هدفت چیه. ‫ولی فایده‌ای نداره.
‫- ببخشید؟ ‫- بچه‌ی من نیست.
‫- بچه‌ی توئه. ‫- نه، نخیر. من خیلی وقته ندیدمت.
‫مطمئنی بچه آیرا نیست؟
‫- انتظار داری چی بگم؟ ‫- یه سوال ساده‌ست.
‫مطمئنی بچه‌ی اون نیست؟
‫- جواب بده. ‫- می‌خوای جواب بدم؟
‫آره! جواب بده. ‫بچه‌ی اونه یا نه...
‫ببخشید. ببخشید. ببخشید.
‫الان اوضاعم خوب نیست. ‫خیلی بهم ریخته‌ام، ریچل.
‫راستی مسابقه لندن رو باختم...
‫هی!
‫خدای من.
‫جریان چیه؟
‫پدرش فوت شده.
‫- مزخرف میگی! ‫- از هشت سالگی دوست بودیم.
‫مگه با تو حرف زدم؟
‫آیرا، من از هشت سالگی اونو می‌شناسم.
‫بابام تازه مُرده. ‫داشت آرومم می‌کرد.
‫عزیزم، چیزی نیست.
‫- خفه شو! به من دست نزن! ‫- اینطوری با زنت حرف میزنی؟
‫آره، همین‌طوری حرف میزنم.
‫باشه.
‫نه، نه، نه! بگو. حرفتو بزن.
‫- بگو ببینم. ‫- مارتی، بی‌خیال شو.
‫ابروهاشو دونه‌دونه می‌کنم!
‫می‌خوای دست به یقه بشیم؟ ‫میمونی‌چیزی هستی؟
‫آیرا.
‫آیرا! برگرد. چیکار می‌کنی؟
‫یکی پلیس خبر کنه.
‫- چیکار کردی؟ ‫- لعنتی! باید بزنم بیرون.
‫چرا از دست پلیس فرار می‌کنی؟
‫زود باشید، اون اینجاست!
‫از پشت راه خروج نیست؟
‫- چی؟ چی... ‫- لطفا! زود باش. ریچل! تمرکز کن.
‫می‌خوره به پشت. برو.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫ممنون، ممنون.
‫بعدا بهت میگم. بعدا بهت میگم.
‫دوستان، یه بچه سفید پوست ‫که عینک زده باشه ندیدید؟
‫کسی اونو ندیده؟
‫انگلیسی بلد نیستید، ها؟
‫در صورت تمایل به ادامه مکالمه ‫لطفا ۲۵ سنت وارد کنید.
‫۲۵ سنت؟ الان قطع میشه.
‫- ۲۵ سنت؟ ‫- نه.
‫مامان، دروغ نمیگم. ‫بهت قول میدم بار آخره.
‫چشم‌هام داره اشتباه می‌بینه ‫یا اون ماوزِ بی‌همه‌چیزه؟
‫- ممنون. ‫- چه خبر عزیزم؟
‫خیلی ممنون. متشکرم. ممنون.
‫بوی ماهی میدی، مارتی.
‫می‌دونم، واسه همین باید برم هتل. ‫باید برم دوش بگیرم.
‫چطوری؟ ‫بی زحمت یه اتاق میدی؟
‫- میشه چهار دلار. ‫- گفتی سه دلار.
‫- واسه اتاق آخر بود. چهار دلاره. ‫- چرا الان چهار دلاره؟
‫چهار دلار قرض بده. ‫بهت پس میدم، قول میدم.
‫همین الان رک بهت میگم، ‫فقط ده دلار داریم.
‫کلا ده دلار آوردی؟
‫- کلا یک ساعته بهم گفتی. ‫- چطوری پول دربیاریم؟
‫من بچه دارم! ‫خیر سرم یه راننده تاکسی ساده‌ام.
‫اتاق ارزون‌تر ندارید؟ ‫ساده باشه هم کفایت می‌کنه.
‫یه اتاق طبقه پنجم داریم، ‫اما اجازه ندارید از حموم استفاده کنید.
‫- باشه، اون چنده؟ ‫- ۲.۵ دلار.
‫سه دلار بده. ممنون.
‫به نعفته پولمو پس بدی. ‫شانس آوردی دوستت دارم.
‫- جیمی. جیمی. ‫- از بردهات کم میشه.
‫کلید اتاق رو بده.
‫بوی چیه؟
‫خدای من! لعنتی.
‫- وای! اون چیه؟ ‫- خدای من!
‫یه حادثه کوچیک واسش پیش اومده.
‫خدای من! حادثه تمام عیاری بوده.
‫وحشتناکه.
‫- بوی کثافت میده! ‫- لعنتی!
‫جیمی، بوی گند میدی.
‫- بوی توئه یا سگ؟ ‫- میشه لطفا کلید اتاق رو بدی؟
‫با سگت سوار آسانسور نشو. ‫از راه پله برو.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- اون سگ رو بشور.
‫خداحافظ، جیمی.
‫- شکمش چقدر بزرگه، مارتی؟ ‫- خیلی بزرگه. خیلی.
‫یعنی فردا می‌زاد؟
‫نمی‌دونم زایمانش کِیه. ‫ببین، فقط می‌دونم بچه‌ی من نیست.
‫نیت شومی داره. ‫تو مثل من اونو نمی‌شناسی.
‫تو یه ازدواج نکبت‌بار گیر افتاده. ‫زندگی تباهی داره.
‫می‌خواد بندازه گردن من.
‫از هشت سالگی، سعی داره ‫خودشو به من بچسبونه.
‫- توی نی قلیون؟ ‫- آره.
‫آره، دیوونه‌ست.
‫از نظر بیولوژیکی غیر ممکنه ‫که اون بچه واسه من باشه، خب؟
‫- خب، یعنی دروغ نمیگی؟ ‫- نه، چرا باید دروغ بگم.
‫یعنی میگی مشکل داری؟
‫می‌دونی پرهیزکاری چیه، والی؟ نمی‌دونی؟
‫هر دفعه اونو می‌بینم، فاصله‌مو حفظ می‌کنم،
‫سرمو با یه چیز دیگه گرم می‌کنم ‫و سعی می‌کنم دور بشم.
‫واسه همین میگم بچه‌ی من نیست.
‫برو خودتو گول بزن، من تو رو نشناسم؟
‫چیکار می‌کنی؟ نامه‌های منه.
‫عقلتو از دست دادی؟
‫باید بری پوشک بخری.
‫نه.
‫و خودتو جمع کنی.
‫من بابای اون بچه نیستم.
‫- هی، مارتی. ‫- چیه؟
‫ریتز چیه؟
‫چرا؟
‫۱۵۰۰ دلار جریمه شدی
‫از طرف فدراسیون جهانی تنیس روی میز
‫- چی؟ ‫- و...
‫- و اون‌ها... ‫- نامه رو بیار!
‫- و ورود تو رو ممنوع کردن. ‫- بده من.
‫چی شد؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- تو چه خری هستی؟
‫خدای من! کمک! ‫اینو جدا کن!
‫سگم!
‫سگم داره غرق میشه، رفیق. ‫زود باش! کمک کن!
‫خیلی‌خب، دارم بلندش می‌کنم. ‫دستتو بیار بیرون.
‫- یک. دو. ‫- بلندش کن!
‫سه.
‫دستتو بیار بیرون! ‫خدای من! خدای من!
‫لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی، دستت.
‫تکیه بده. تکیه بده. نگاهش نکن.
‫- باید شریان‌بند درست کنم. ‫- لعنتی!
‫- زود باش. دستتو بده. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- دستتو بده.
‫- لعنتی. ‫- سگم کجاست؟
‫نگران سگت نباش! ‫دستت رو بده.
‫- موزز. ‫- کاری نکن. تکون نخور.
‫من هواتو دارم. نگران نباش.
‫والی، زنگ بزن آمبولانس!
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه، خوب نیستم.
‫عینکم کجاست؟
‫چیزیت نشد؟ ‫افتادی طبقه پایین.
‫مزخرفه. ‫پولمونو پس می‌گیرم.
‫پولمونو پس می‌گیری؟
‫مارتی، باید فلنگو ببندم. ‫اینجا ۲.۵ دلاره. چی میگی؟
‫بیشتر از ۲.۵ دلار می‌گیرم. ‫الان دیدی چی شد؟
‫صبر کن. وایسا.
‫- چقدر صبر کنم؟ ‫- ده ثانیه.
‫کفشم، لباسم.
‫همه‌چیز خیس شده. ‫اینجا بهم ریخته.
‫- یه جوراب فرو کن. ‫- می‌خوای من بیام جای تو؟
‫تو! بهت گفتم از حموم لعنتی استفاده نکن.
‫نه، نگفتی. ‫تو به من اتاق رو اجاره دادی، خب؟
‫ممکن بود بیفتم پایین و گردنم بشکنه.
‫هنوزم احتمال داره گردنت بشکنه.
‫- الان داری منو تهدید می‌کنی؟ ‫- آره، معلومه.
‫- می‌خوای منو تهدید کنی؟ ‫- آره.
‫- زیرزمین قفله. ‫- کلید دست کیه؟
‫گوش کن مرد! گوش کن! ‫من پول اتاقمو می‌خوام...
‫- آمبولانس. ‫- و بابت وسایلم که خراب شده
‫- باید غرامت بدی. ‫- جدی میگی؟
‫وسایلتو پس نمی‌گیری.
‫- ۷.۵ دلار. ‫- هیچی گیرت نمیاد.
‫- زود باش. کمک. ‫- نیروهای امدادی اومدن.
‫- خوبه، اومدید. ‫- بیمار کجاست؟
‫اینجاست. دستشه. ‫خون زیادی از دست داده.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫- وان حموم روی سرش افتاد. ‫- وان روی سرش افتاد؟
‫دستمو حس نمی‌کنم.
‫هی، جیمی. زود باش، ‫باید به سگم کمک بدی.
‫- همه سرشون کار ریخته. ‫- باید اونو ببریم دامپزشکی.
‫- الان کسی دستش خالی نیست. ‫- اون خانواده‌ی منه، رفیق.
‫گوش کن. ۲.۵ دلار رو بده تا من برم. ‫از خیر ۷.۵ دلار گذشتم.
‫- ۲.۵ دلار بده. ‫- کاری از دستم برنمیاد.
‫فردا بیا با مالک صحبت کن.
‫- بچه‌جون. ‫- سقف شل‌و ول تو
‫- توی این هتل دوزاری ریخته. ‫- بچه‌جون. اوه.
‫- من بهت چیزی نمیدم. ‫- چیه؟
‫بچه‌جون. خواهش می‌کنم. ‫اون سگ رو ببر دامپزشکی.
‫نمی‌تونم. کار دارم. باید برم سر کار.
‫- نرم اخراج میشم. ‫- سر کار میری؟
‫- هر چقدر می‌گیری دو برابرشو میدم. ‫- نه، نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫سه برابرشو میدم. ببرش.
‫- آروم باش. آروم بگیر. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، اون کیف رو ببین. ‫کیف روی صندلی رو می‌بینی؟
‫آره، برو کنار کیف، خب؟ ‫زیپشو باز کن.
‫می‌خوام واست شریان‌بند ببندم.
‫می‌خوام اون یکی شریان‌بند رو بردارم.
‫پنجاه دلار بردار. آره.
‫پنجاه دلار هم واسه دامپزشکی بردار، باشه؟
‫خون خارج میشه.
‫دامپزشکی تقاطع خیابون سیزدهم و یکمه.
‫و به دکتر بگو من فورا میام، باشه؟
‫به اون بی‌شرف پول میدی؟
‫اون وان رو روی سرت انداخت.
‫بهش گفته بودم از وان استفاده نکنه.
‫تو آدم خوبی هستی، بچه‌جون.
‫برانکارد حاضره؟ ‫اونو می‌بریم بیمارستان بلویو.
‫آدم خوبی هستی.
‫هنوز وقت هست دور بزنیم
‫- و اونو ببریم دامپزشکی. ‫- نه. نه.
‫- پنجاه دلار از سرمون زیاده. ‫- می‌دونی چی از پنجاه دلار بهتره؟ صد دلار.
‫با صد دلار می‌تونیم یه خونه تر تمیز بگیریم.
‫انقدر طمع‌کار نباش، یهودی عوضی.
‫نه، نه. جریمه ۱۵۰۰ دلاریه. ‫خودت بهم نشون دادی.
‫ضمنا، باید تا دو هفته ‫هر شب همین کار رو انجام بدیم،
‫- وگرنه نمی‌تونم برم ژاپن. ‫- انجام بدیم؟ نه، نه، نه.
‫چون تو گند زدی ‫دو هفته کارمو بی‌خیال نمیشم.
‫هی. بخور پسر.
‫بخور. آفرین. پسر خوب.
‫قلاده بیچاره رو شل کن، رفیق.
‫- خیلی‌خب. ‫- عین رادیاتور صدا میده.
‫میریم بازی می‌کنیم،
‫تو راه برگشت می‌بریمش دامپزشکی.
‫- چند ساعت با این سگ باشیم؟ ‫- مارتی، من مسافر دارم رفیق.
‫هه. موزز.
‫لاین سوم. تویی.
‫- سلام، چطوری؟ ‫- کمکی از دستم برمیاد؟
‫یه لاین میدی؟
‫احتمالا نیم ساعت تا چهل دقیقه طول بکشه.
‫- عیب نداره. ‫- مشکلی نداری؟
‫- کفش می‌خوای؟ ‫- بعدا می‌گیرم.
‫تموم. بازی تموم شد.
‫رقت انگیزه. پول رو رد کن بیاد.
‫نفر بعدی کیه؟
‫من می‌تونم بازی کنم؟ ‫هی! من می‌تونم بازی کنم؟
‫- هر بازی یه دلار. ‫- باشه.
‫- اسمت چیه؟ ‫- ست.
‫اول بیا دستگرمی بزنیم.
‫نه. یا بازی کن یا برو گمشو. ‫من مفتی بازی نمی‌کنم.
‫باشه. اولین باره می‌شنوم.
‫- من پول رو می‌گیرم. ‫- پول رو بده به اون.
‫پول دست تو باشه؟ واسه چی؟
‫- خودت آدم داری؟ ‫- می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫مطمئن باش می‌تونی.
‫- ماجرا چیه؟ ‫- خیلی‌خب، ست در برابر راجر.
‫بازی دلاری.
‫من سرویس میزنم.
‫چیکار می‌کنی؟ حواسم نبود.
‫- یک هیچ. ‫- اصلا حواسم نبود.
‫- نه، نمی‌تونی چنین کاری کنی. ‫- چی؟
‫باید بذاری توپ به اون سمت برخورد کنه.
‫حق نداری با راکتت توپ رو بگیری. ‫امتیاز واسه منه.
‫- چی میگی؟ ‫- اجازه نداری.
‫باید بذاری توپ از میز بیفته.
‫- مسخره‌ست. ‫- داری تقلب می کنی.
‫- من دارم تقلب می‌کنم؟ ‫- آره، به این کار میگن تقلب.
‫- طبق قوانین پیش نمیری. ‫- باشه. امتیاز واسه تو.
‫- ممنون. توپ رو بده. ‫- یک یک.
‫لعنتی!
‫- نزدیک بود. ‫- خوب بود خوب بود.
‫اوه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه. بگیر.
‫باید پنج امتیاز بهت می‌دادم، رفیق.
‫به قدر کافی روز سختی داشتی. ‫پولت واسه خودت.
‫ممنون داداش. ممنون.
‫ردیفه.
‫بازی خوبی بود.
‫خیلی‌خب آدام. آدام، بیا.
‫- چقدر می‌ذاری وسط؟ ‫- پنجاه سنت.
‫توپ داری؟
‫دماغت چی شده؟
‫من دارم، من توپ دارم.
‫پول کرایه‌ام تموم شد.
‫پول کرایه‌ات؟ چی شده؟
‫من راننده تاکسی‌ام. ‫منهتن کار می‌کنم.
‫- منهتن؟ ‫- آره.
‫سفر گرونی میشه، رفیق.
‫آره. بیست دلار. بیست و پنج دلار.
‫خب، آدم‌های ولخرج ‫پنج دلار انعام میدن،
‫پس میشه انعامی پنج دلار. و...
‫به مقصد رسیدم، طرف خفتم کرد،
‫- از پشت مشت میزد تو سرم. ‫- نه.
‫پولمو برداشت و فرار کرد.
‫بی‌شرف رو گیر آوردم و نگم برات...
‫زدم درب و داغونش کردم، رفیق.
‫و هر چی پول داشتو برداشتم.
‫پولاشو برداشتی؟
‫معلومه! دقیقا.
‫- به حقوق امروزت اضافه کردی؟ ‫- آره.
‫به حقوق خوبی که روزانه درمیاری.
‫اصولشه. قانونه!
‫متوجه‌ام. من جات بودم چیزی نمی‌گفتم.
‫اگه جای تو بودم، تو همچین جایی ‫صداشو درنمی‌آوردم.
‫همه مثل کریستین مهربون نیستن، ‫از من به تو نصیحت.
‫امتیاز واسه منه.
‫اون عوضی رو چی میگی؟
‫نمی‌دونم چه خریه.
‫- حق نداری اینطوری سرویس بزنی. ‫- منظورت چیه؟
‫من چندین ساله مدل سرویس زدنم اینه.
‫- هی، راجر. راجر. سلام. ‫- مسخره‌ست.
‫- یه دقیقه دیگه صبر کن. ‫- لاین‌مون باز شد.
‫- لاین باشه واسه بعد. چیزی نیست. ‫- نه، همین الان باید بریم.
‫- به یکی دیگه میدن. ‫- فعلا دارم بازی می‌کنم.
‫من از سر شب منتظر موندم بولینگ بازی کنم. ‫بریم. بجنب.
‫- راجر. ‫- امتیاز به نفع من.
‫ببین مجبور کردم چیکار کنی.
‫من باید برم.
‫- منظورت چیه باید بری؟ ‫- یه دلارمو پس بده.
‫وسط بازی هستیم.
‫خودت کنار کشیدی. ‫پول منو بده.
‫- پولمو پس بده! ‫- آروم بگیر. برو عقب، برو عقب.
‫- بازی رو ول می کنه؟ ‫- بازی رو تموم نکردی.
‫خیلی‌خب، پس تو بازی کن. تو بازی کن.
‫من آه در بساط ندارم، رفیق. ‫ده دلاری ته جیبمو به اون دادم.
‫من باهات بازی می‌کنم.
‫هی، هی، هی.
‫عجب. نمی‌دونستم امثال تو ‫تنیس روی میز بلدن.
‫یه دلار بذار وسط. ‫یه دلار کفِ جیبت داری؟
‫- خفه شو. پنج دلار می‌ذارم. ‫- پنج دلار نداری.
‫عجب. حتما یه بیچاره‌ای رو خفت کردی.
‫زر نزن و عمل کن.
‫نظرت چیه اشکتو دربیارم؟
‫پیراهن قرمز، بنویس والی ‫و این هر خری که هست.
‫خالی ثبت کن، عزیزم. الان میام.
‫کجا میری؟
‫خالی ثبت می‌کنم!
‫اینجا چه خبره؟
‫پسر رنگین‌پوست قراره ‫دار و ندارشو از دست بده.
‫آره، به اون عوضی.
‫- لعننتی! ‫- امتیاز پایانی.
‫- امتیاز نهایی. آره. ‫- والی! زود باش!
‫عصبی نشو، والی. یالا.
‫آره!
‫به لبه‌ی میز خورد. خودتم دیدی.
‫به لبه‌ی میز نخورد.
‫- تغییر مسیر داد. خودتم دیدی. ‫- به لبه‌ی میز نخورد.
‫- نه، پول منو بده. ‫- یعنی چی؟
‫- پول منو بده. ‫- مزخـ...
‫پول منو بده. پولمو بده.
‫- پولمو بده. ‫- زود باش.
‫حداقل پنج دلار بده بتونم بنزین بزنم.
‫نه. نباید روی پولی که نداری شرط ببندی.
‫- چطوری برم خونه؟ ‫- پیاده برو.
‫پنج دلار واسش بذار.
‫- نه. ‫- از سر شب عوضی‌بازی درآوردی.
‫- پول منو بده. ‫- انقدر حریص نباش.
‫- پنج دلار بهش بده بره خونه! ‫- مسخره‌ست!
‫- داری می‌خندی. ‫- بمیر!
‫پول منو بده. پولمو بده.
‫برو به درک.
‫- هی، بهش پنج دلار بده. ‫- نمی‌خوام.
‫الان چطوری برم خونه؟
‫وقتی رجز بخونی همین میشه.
‫- درد داره، نه؟ ‫- لعنتی!
‫- راجر... راجر کجاست؟ ‫- لعنتی.
‫- آره، همین‌جام. ‫- ایول، راج!
‫سر پول بنزین با این بیشعور بازی کن.
‫الان با راجر بازی می‌کنی، باشه؟
‫- یالا راجر. ‫- زود باش.
‫- بیا بازی کنیم. ‫- با تو؟
‫من با تو بازی نمی‌کنم. خیلی بازیت خوبه.
‫بهت چهار امتیاز آوانس میدم.
‫باشه. سر چهل دلار.
‫چهل دلار؟ من چهل دلار ندارم.
‫قبول می‌کنی؟ پیشنهاد آخره. من باید برم.
‫- چهل دلار. ‫- یک، دو، سه...
‫یالا، کی پول داره؟ کی نقدی داری؟
‫- هواتو دارم. ‫- تیم والی. یالا.
‫کمک کنید، کمک کنید. بیاید یببریمش خونه. ‫یالا، یالا.
‫ممنون از همگی. ممنونم.
‫می‌بریمت خونه. ‫می‌بریمت خونه.
‫عالیه. عالیه. ‫هیچی؟ کل این ردیف؟
‫هی، من شرط‌بندی می‌کنم.
‫چقدر؟
‫- پنج دلار. ‫- بیشتر از این نداری؟
‫ده تا. اوه، حسابی پول و پَله داری.
‫ممنونم. خیلی ممنون.
‫174، ۱۷۵، ۱۷۶،
‫۱۷۷، ۱۷۸، ۱۷۹، ۱۸۰، ۱۸۱...
‫۱۸۱، ۱۸۲، ۱۸۳...
‫- موشه برگشته، عزیزم. ‫- ۱۸۴، ۱۸۵...
‫- آره! ‫- ۱۸۶.
‫- موشه برگشته، عزیزم! ‫- ۱۸۷، ۱۹۲...
‫- اوه، این سهم منه. ‫- ۱۹۷، ۲۰۲، ۲۰۷...
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫عقلتو از دست دادی؟
‫لعنتی. بسته‌ست.
‫بیا بریم شهر بعدی.
‫شهر بعدی؟ تا اونجا ۲۰ دقیقه راهه.
‫می‌بینی چیکار می‌کنیم؟ کی پسر خوبیه؟ ‫کی پسر خوبیه؟
‫- ۴۰۰... ‫- بیا اینجا، عزیزم.
‫۴۰۱، ۴۰۲، ۴۰۳...
‫نفس کشیدنش خیلی بهتر شده.
‫شاید لازم نباشه به دامپزشک پولی بدیم.
‫۴۰۷، ۴۰۸.
‫۴۰۸. میشه نفری ۲۰۴ تا. پنجاه پنجاه.
‫بیا، بیا. بسیار خب.
‫والی، داشتم فکر می‌کردم ‫اگه الان کل مبلغ رو به من بدی،
‫وقتی از ژاپن برگشتم ده برابرش رو بهت میدم.
‫- بس کن، بس کن. بس کن، موشه. ‫- نه، نه، منظورت چیه؟
‫قرار نیست مثل بقیه سر منم کلاه بذاری.
‫- جریمه رو دیدی. خودت دیدیش. ‫- موشه.
‫من با ده برابر اون پول برمی‌گردم خونه.
‫- واست یه مدال می‌خرم. ‫- من هیچ مدال کوفتی‌ای نمی‌خوام، موشه.
‫واست یه تاکسی نو می‌خرم. انقدر سخت نگیر.
‫اوناهاش!
‫اوه، لعنتی.
‫مارتی. مارتی، بیا بریم. سوار ماشین شو.
‫- باشه، فقط بذار من حرف بزنم. ‫- سوار ماشین شو!
‫ببینید کی اینجاست!
‫این پست‌فطرت رو بگیرید!
‫آقایون.
‫چه خبره؟ حالتون چطوره؟
‫- پولمون رو بده! ‫- چی دارید می‌گید؟
‫- دارم به این آقا بنزین میدم. ‫- ببین کی اینجاست.
‫خر خودتی!
‫- تو ما رو تیغ زدی! ‫- من کسی رو تیغ نزدم.
‫می‌شناسمت! تو مارتی ماوزر لعنتی هستی!
‫- آروم باش! ‫- من نمی‌دونم اون کیه!
‫راجر! بس کن! بس کن!
‫نه، آروم. آروم. آروم باشید.
‫از ماشین کوفتی بیا بیرون!
‫از ماشین لعنتی بیا بیرون، کاکاسیاه!
‫- چرا من باید... ‫- گمشو بیرون!
‫لعنتی!
‫- مارتی، بیا بریم! ‫- برید گم شید!
‫برو، برو، برو، برو، برو.
‫والی، مراقب باش! مراقب باش! تیر چراغ!
‫نه! نه!
‫والی، سگه. سگه، والی.
‫- گور بابای اون سگ! ‫- من سگه رو لازم دارم!
‫گور بابای سگه،
‫- و گور بابای تو، پسر! لعنت بهت! ‫- اوه، نه. نه!
‫پول اینو از حقوقم کم می‌کنن!
‫ماشینم داغون شد، پسر!
‫کارم رو از دست میدم!
‫تمام داراییم همینه! ‫یه عده چشمشون به دست منه!
‫- من مسئولیت واقعی دارم! ‫- منم مسئولیت دارم.
‫- نه، نداری! ‫- فکر کردی...
‫خیلی ممنون. ممنون.
‫واست جبران می‌کنم. باشه؟
‫از دستم عصبانی نباش. باشه؟
‫واست یه تاکسی نو می‌گیرم. باشه؟
‫نگرانش نباش. والی، دوستت دارم.
‫در ماشین رو ببند.
‫سلام، مارتی.
‫- سلام، تد. ‫- سلام، مارتی. چطوری پسر؟
‫- لارنس اینجاست؟ ‫- تسلیت میگم.
‫چیزی نیست، چیزی نیست. لارنس امشب اینجاست؟
‫آره. همین دور و براست.
‫- بسیار خب. ممنون. ‫- آره، آره.
‫- خوشحال شدم دیدمت. ‫- همچنین.
‫- چطوری؟ ‫- مارتی.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- سلام، مارتی.
‫هی، میشه امشب توی اتاق پشتی بمونم؟
‫هی، هی. نامزدت اون پشته، باشه؟
‫بارداره. خیلی ناراحته.
‫اوه، خدای من. باشه. بسیار خب.
‫بذار برم باهاش حرف بزنم،
‫ولی لطفاً بدون اینکه بیای دنبالم نرو.
‫- آره، همینجام. باشه. ‫- باشه. می‌بینمت.
‫- بسیار خب، خوشحال شدم دیدمت. ‫- باشه.
‫هی. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌خوام مزاحمت بشم. ‫می‌دونم سرت خیلی شلوغه.
‫- چه بلایی سر صورتت اومده؟ ‫- جای دیگه‌ای رو نداشتم برم.
‫- بذار ببینم. ‫- اون فقط شروع کرد...
‫فقط شروع کرد به داد زدن سرم.
‫و خیلی عصبانی بود و لباسامو پاره کرد.
‫- اون این کارو باهات کرد؟ ‫- داشت حسابی منو می‌ترسوند.
‫نمی‌دونستم جز اینجا کجا برم.
‫از دستم عصبانی هستی؟
‫ریچل؟
‫نه، ریچل نیستم. مارتی‌ام. ‫در رو باز کن.
‫باشه. صبر کن.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خجالت بکش.
‫هی، دیان. چطوری پسر؟ ‫واقعاً ممنونم.
‫ضمناً این خواهرم ریچله.
‫ریچل، این رفیق و شریک کاریم، دیانه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خونه‌‌شو آب برداشته.
‫واسه امشب یه جا می‌خواد بمونه. ‫اشکالی نداره؟
‫نمی‌دونم پسر، این...
‫می‌دونم، ولی نمی‌تونم بذارم ‫در معرض کپک و هاگ و این آشغالا باشه.
‫دی، بیخیال، هشت ماهه بارداره، باشه؟
‫بیخیال...
‫خواهرزادمه.
‫نباید کسی رو بیارم اینجا.
‫توی خونه وضعیت بدی داره.
‫نمی‌تونم بذارم برگرده اونجا. خواهش می‌کنم.
‫بسیار خب. باشه. ‫می‌تونید شب رو بمونید.
‫فقط باید تا فردا قبل از اینکه ‫والدینم برگردن رفته باشید.
‫باشه. مشکلی نیست.
‫باید از وقتی که با هم داریم استفاده کنیم.
‫می‌دونی، برنامه کاریمون رو محکم کنیم.
‫اینجوری وقتی بابات برگرده، می‌بینه چقدر منظمیم.
‫آره، اون حسابی شاکیه.
‫ما رو با تمام این موجودی‌ها ‫برای هشت ماه ول کردی.
‫عیب نداره. تا چند هفته دیگه ‫قهرمانی رو می‌گیرم.
‫دوباره میفتیم رو غلتک.
‫- توپ‌ها همین داخلن. ‫- جدی؟ کجا؟
‫جعبه بالایی.
‫ممنون.
‫- واو. نارنجی زدی؟ ‫- آره.
‫چطوری نارنجیش کردی؟
‫با یکی تو شرکت هالکس تماس گرفتم.
‫اونا سلولوئید رو واسم رنگ کردن.
‫- چطوری؟ ‫- پول، عزیزم.
‫من و بابام بهت باور داریم.
‫ما سرمایه‌گذاری کردیم. ‫واسه همینه که انقدر عصبانیه.
‫ببینش، ریچل.
‫بیا، بسته‌بندی رو ببین.
‫«مارتی بزرگ. توپ رسمی تنیس روی میز ‫مسابقات قهرمانی مارتی ماوزر.
‫ساخت حرفه‌ای. نارنجی...»
‫کُره‌های نارنجی؟ این به ذهن تو رسید؟
‫آره. خیلی خوبه، نه؟
‫خیلی خوبه؟ دیان، این... کرک و پرم ریخته.
‫کرک و پرم ریخته.
‫- طراحی دستی هم هست. ‫- تو اینو کشیدی؟
‫- آره. ‫- الهام‌بخشه.
‫ممنونم.
‫فکر نکنم بدونی چه توانایی‌هایی داری.
‫- نگاش کن. ‫- خیلی ممنون.
‫واو.
‫واقعاً قشنگه.
‫- اینجا اتاق توئه؟ ‫- نه، مال برادرمه.
‫برادر داری؟ هیچ‌وقت نگفتی برادر داری.
‫از من کوچیکتره. از اینجا رفته.
‫پس اتاقش خالیه؟
‫- آره. ‫- بذار خواهرم رو جاگیر کنم.
‫- پنج دقیقه دیگه میام پیشت. ‫- باشه.
‫پنج دقیقه.
‫واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم، دی.
‫- ممنون. ‫- جدی میگم.
‫پسر خاصیه.
‫بذار تخت رو واست راحت کنم، باشه؟
‫پس می‌خوای الان بری اون بیرون؟
‫آره، باید برنامه‌ام رو واسه فردا بچینم.
‫چرا؟ برنامه واسه چی؟
‫خب، باید فکرمو متمرکز کنم.
‫چطور مگه؟
‫یه یارو پولداره بهم پیشنهاد کار داد.
‫فکر کنم بهتره باهاش تماس بگیرم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- کار واسه چی؟ چه کاری؟ ‫- مهم نیست. فقط واسه اینکه برم ژاپن.
‫- واسه قهرمانی؟ ‫- آره.
‫واو.
‫همه چیز توی زندگیم داره از هم می‌پاشه،
‫ولی درستش می‌کنم.
‫کمک می‌خوای؟ می‌تونم کمکت کنم.
‫- نه، خوبه. خوبه. ‫- کاری از دستم برمیاد؟
‫گرسنته؟
‫- نه. ‫- مطمئنی؟
‫من همین اتاق بغلی‌ام، باشه؟
‫- دیان، تا حالا همچین چیزی ندیده بودم. ‫- بهت که گفتم، پسر.
‫پسر، باید کلی گپ بزنیم
‫چون این بهترین اتفاقیه که ‫توی هشت ماه گذشته واسم افتاده.
‫کی فکرشو می‌کرد؟ هالکس؟
‫بله، سلام، می‌تونم با میلتون راکول صحبت کنم؟
‫ایشون الان تشریف ندارن. ‫می‌تونم پیغامتون رو بگیرم؟
‫باشه، کی تشریف میارن؟
‫راستش ایشون امروز خارج از شرکت کار می‌کنن.
‫- بازم میگم، پیغام می‌ذارید؟ ‫- داغه.
‫خیلی ممنون.
‫میشه واسه خواهرم هم درست کنی ‫واسه وقتی بیدار میشه؟
‫- خیلی گرسنه‌اش میشه. ‫- الو؟
‫گفتید خارج از شرکت کجا؟
‫متأسفم، نمی‌تونم اطلاعاتش رو بهتون بدم.
‫- می‌خواید پیغام بذارید یا نه؟ ‫- بله.
‫میشه از طرف من ازشون عذرخواهی کنید؟
‫من همون آقای جوانی هستم که قرار بود امروز صبح
‫باهاشون صبحانه بخورم.
‫- نمی‌شناسم. ‫- از گردان پسرشون.
‫متأسفم، من... ‫چیزی در اون مورد نمی‌دونم.
‫یه سری وسایل شخصی پسرشون پیش منه ‫که قرار بود بهشون بدم.
‫نامه‌ها و یادگاری‌ها و اینجور چیزا،
‫ولی گند زدم و خواب موندم.
‫من امروز دارم از شهر میرم، ولی اگه راحت‌تره ‫می‌تونم براشون پست کنم.
‫- نه، نه، نه. ‫- نه؟ بسیار خب.
‫نظرت چیه که یه تماسی با
‫سالن تئاتر موروسکو بگیری؟
‫سالن تئاتر موروسکو.
‫منم میگم چی؟ دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫میام اینجا که شبم رو خراب کنم.
‫راستشو بخوای مامان، ‫حتی نمی‌دونستم داری میای اینجا.
‫دیگه از بازی‌هات خسته شدم.
‫فقط اومده بودم خوش بگذرونم.
‫شنیدم اینجا جاییه که ‫تمام دخترای علاف جمع میشن.
‫دارم سعی می‌کنم زندگیم رو دوباره بسازم.
‫اینو نمی‌فهمی؟
‫بیشتر شبیه ارزون فروختن خودت ‫به بالاترین پیشنهاده.
‫تو اصلاً حق نداری قضاوتم کنی، جد.
‫من با چنگ و دندون جنگیدم ‫واسه هر ذره خوشبختی‌ای
‫- که تا حالا پیدا کردم، در حالی که تو... ‫- درسته، و تو به من چی دادی؟
‫هیچ‌وقت بهم باور نداشتی. حتی یک بار!
‫می‌خوای توی دلسوزی واسه خودت غرق بشی؟
‫خب، اینم یه اجاق، جد!
‫آلما!
‫من حالم خوبه، هنری.
‫- فقط یه دقیقه بهمون وقت بده، لطفاً. ‫- مامانم یه پرنده کثیفه.
‫مراقب حرف زدنت باش، جدادایا.
‫و اون لباس شیکی که تنش کردی
‫تنها چیزیه که جلوی بوی گندش رو گرفته!
‫دستت به بچه‌ام نخوره.
‫متأسفم...
‫مامان، چیکار کردم؟
‫برو! فرار کن!
‫- در قفله. ‫- وای خدای من.
‫حتماً شوخیت گرفته!
‫محض رضای خدا، کسی روی در چفت گذاشته؟
‫- اوه، خدای من. ‫- فکر کردم ریتم خوبی گرفته بودیم.
‫ریتم خوبی گرفته بودیم؟
‫کجای دنیا وقتی توی سالن تنهایی
‫- این ریتم خوبیه؟ ‫- من توی حس بودم.
‫انگار اصلاً اونجا نبودم. ‫توی حس؟ توی حس چی؟
‫گلن، نتونستم حتی یه کلمه بگم.
‫می‌فهمم. درستش می‌کنیم.
‫- پروسه‌ی تمرین واسه همینه دیگه. ‫- لعنت بهش.
‫ضمناً اینو بیخیال شید. ‫همه پنج دقیقه استراحت کنن.
‫همگی یه لطفی بکنید...
‫یکی باید یه چیزی بهش بگه.
‫- غیر ممکنه. ‫- غیر ممکن.
‫- آب می‌خوای؟ ‫- آره.
‫- بذار واست بیارم. ‫- خدای من.
‫سلام، کِی.
‫هی، منم مارتی.
‫از لندن.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب، یه دوستی توی اتحادیه کارگران پشت صحنه دارم.
‫اومدم یه چیزی رو برسونم بهش.
‫- اونو دیدی؟ ‫- آره، امیدوارم اشکالی نداشته باشه.
‫وای خدا.
‫هی، باورم نمیشه داری دوباره بازی می‌کنی.
‫اون بازی نبود. نمی‌ذاره بازی کنم.
‫آره، نه، کلافه‌کننده به نظر می‌رسید. ‫قضیه اون یارو چیه؟
‫داغ دلمو تازه نکن.
‫آره، داشتی دورش می‌چرخیدی.
‫معلومه که می‌چرخیدم.
‫آره. غیر قابل باور بود.
‫سه روز پشت هم بیدار می‌مونه
‫چون شخصیتش باید خسته باشه.
‫- نفرت‌انگیزه. ‫- وای خدا.
‫اگه انقدر متعهده، چرا صحنه رو قطع کرد؟
‫چرا با مشت نزد توری رو پاره کنه،
‫از اون طرف قفل رو باز کنه؟
‫- مگه نه؟ اگه من بودم این کارو می‌کردم. ‫- گلن!
‫- بله. ‫- گلن!
‫- بله. ممنون. بله. ‫- باید باهات حرف بزنم.
‫- بله، چیه؟ ‫- چیه؟ چیه؟ چیه؟
‫این بچه شخصیت رو بهتر از اون یارو می‌فهمه.
‫ببخشید؟
‫- چیزی که الان به من گفتی رو بهش بگو. ‫- نه، نمی‌خوام.
‫نه، بهش بگو.
‫فقط داشتم می‌گفتم به نظر نمیومد ‫واقعاً توی حس صحنه باشی، همین.
‫این کیه دیگه؟
‫هیچکی نیست. نکته‌اش همینه.
‫تازشم، می‌دونی، طبق تجربه من،
‫فقط بچه‌ها چاقو رو اینجوری می‌گیرن.
‫اگه دعوا جدی باشه، چاقو رو اینجوری می‌گیری،
‫- که تیغه عمود بر مچت باشه. ‫- اینجا دعوای خیابونی نیست.
‫باشه، خب اگه نمی‌خواید واقعی باشه،
‫حداقل می‌تونید یه کم زرق و برق بهش بدید.
‫این‌طوری.
‫- بس کن. ‫- مگه نه، کِی؟
‫باشه. آره، باشه. ممنون بابت آموزش.
‫خیلی ممنون.
‫واقعاً خیلی ممنون.
‫واسه امروز کافیه. ممنون.
‫- موفق باشی، کِی. موفق باشی. ‫- بندازیدش بیرون!
‫دیگه نیازی به حضورت نداریم.
‫خیلی ممنون.
‫خب، با تمام احترام...
‫و با این حال هر دکور بیشتر از ۵۰۰۰ دلار شده.
‫من نمی‌تونم بشکن بزنم و پولت و همسرت رو ‫با هم هماهنگ کنم.
‫من بهت پول میدم که بگی نه.
‫اون خیال کرده که اختیار تام داره.
‫نمی‌تونم اینجا کار غیرممکن انجام بدم.
‫اگه نمی‌تونی کنترلش کنی،
‫یکی دیگه رو پیدا می‌کنم که بتونه.
‫عوضی.
‫آقای راکول. آقای راکول.
‫- چیه؟ ‫- هی. مارتی ماوزرم. از دیدنتون خوشحالم.
‫تو به دفتر من زنگ زدی و گفتی دوست پسرمی؟
‫- بله. اما... ‫- لعنت بهت!
‫راه دیگه‌ای نداشتم که باهاتون تماس بگیرم. تروخدا.
‫می‌خوام دوباره راجع به صحبتمون ‫درباره ژاپن حرف بزنیم.
‫تجدید نظر کردم و می‌خوام انجامش بدم. ‫فکر کنم ایده خیلی خوبیه.
‫اون رویداد هفته آینده‌ست. ‫من برنامه‌های دیگه‌ای ریختم.
‫چه برنامه دیگه‌ای؟ آخه ایده‌ی خودتون بود.
‫ایده فوق‌العاده‌ایه. بیاید فقط دو ثانیه ‫در موردش حرف بزنیم.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫هی. هی. آقای راکول.
‫خواهش می‌کنم، بیاید جفتمون منطقی باشیم.
‫احساسات شخصیتون نسبت به منو ‫یه لحظه بذارید کنار.
‫من و شما جفتمون می‌دونیم ‫من با اندو چقدر ارزش‌آفرینی می‌کنم.
‫توی یه بازی نمایشی توی زمین خودش؟
‫تصورش کنید. من مثل دینامیت میشم.
‫هر برنامه‌ای دارید، جایگزینش،
‫در مقایسه با این رنگ می‌بازه.
‫لطفاً دو دقیقه بهم وقت بدید.
‫ما اونقدر وجه مشترک داریم که ‫اینو حل کنیم. خواهش می‌کنم!
‫- بسیار خب، سوار شو. ‫- جدی؟ ممنون.
‫تامی، برو بریم.
‫هی. هی! هی!
‫هی!
‫بی‌همه‌چیز. من ایده رو بهت دادم!
‫متأسفم. خانم استون خواستن بهتون اطلاع بدم
‫که خیلی دوست دارن با شما ناهار بخورن.
‫- خانم استون؟ ‫- بله.
‫نه، می‌دونم، ولی من خارج شهر بودم
‫واسه همین تازه دیروز واسه اولین بار به دستم رسید.
‫خب، ببین، نیومدن به ژاپن جزو گزینه‌ها نیست.
‫بسیار خب، فقط به آقای ستی بگید ‫که یه چک بانکی به مبلغ کامل
‫الان توی راهه. پست شده.
‫نه، اشکالی نداره، ولی فقط...
‫نمی‌خوام ابهامی راجع به حضورم باشه.
‫من میام اونجا. وقتی تورنمنت شروع بشه اونجام.
‫درش آوردم!
‫آره! آره! آره!
‫فکر می‌کنی چقدر می‌ارزه؟
‫- این واقعی نیست. ‫- منظورت چیه واقعی نیست؟
‫- به کل بدلیه. ‫- از گردن یه میلیونر در اومده.
‫دیدم از گردنش بازش کرد.
‫واسم مهم نیست از کجا اومده.
‫به کل آشغاله.
‫- بدلیجاته. ‫- بدلیجات؟
‫اوه، لعنتی.
‫اگه بخوای، می‌تونم دو دلار بابتش بهت بدم.
‫- الو. ‫- سلام، دیان. منم.
‫چطوری؟
‫هی، کجا بودی؟ بهم قول دادی ‫یه لیست از توزیع‌کننده‌ها داشته باشیم.
‫بابام امشب میرسه.
‫الان برمی‌گردم و تمام توجهم رو میدم بهت.
‫فقط بذار یه لحظه با خواهرم حرف بزنم.
‫ریچل، مارتی پشت خطه.
‫- سلام. کجایی؟ ‫- سلام، ریچل، گوش کن.
‫یه قلاده‌ی سگ توی کتم هست، باشه؟
‫یه نفر رو می‌شناسم که سگش رو توی نیوجرسی گم کرده.
‫مژدگانی تپلی میده.
‫ضمناً یه دسته کلید ماشین ‫توی یه کاسه کنار در ورودیه.
‫- می‌بینیشون؟ ‫- آره.
‫کلیدا رو بردار، و مطمئن شو دیان نمی‌بینه.
‫هی، دیان.
‫میشه بری مغازه واسم یکم زنجبیل بگیری؟
‫تهوع صبحگاهی بدی دارم.
‫سلام.
‫شرمنده، پمپ تعطیله.
‫اشکالی نداره. بنزین نمی‌خوایم.
‫ندیدی یه سگ بیاد این ورا؟
‫نه، هیچی ندیدم. تو سگ دیدی؟
‫- قدش اینقدره. ‫- کِی گمش کردین؟
‫چند روز پیش.
‫یه محل نگهداری حیوانات توی کرنبری هست.
‫حدود هشت کیلومتر اونورتر.
‫- شاید اونجا باشه. ‫- به اونجا زنگ زدم.
‫- شرمنده، کمکی از دستم برنمیاد. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫چیزی ندیدن.
‫بیا اونجا رو امتحان کنیم.
‫سلام.
‫آهای؟
‫- کجا داری میری؟ ‫- فقط می‌خوام پشت رو یه نگاه بندازم.
‫اوه، لعنتی. موزز.
‫ما سپاسگزار تولیدکنندگان موسیقی و هنرمندان
‫در سراسر کشور هستیم.
‫هی، رفیق. هی. هی، موزز.
‫منم مارتی. هی، رفیق. اوه، لعنتی.
‫هی، رفیق.
‫موزز. موزز. موزز!
‫هی، رفیق. آروم باش. بیا ببرمت خونه.
‫می‌خوای بری خونه، مگه نه؟ بیا بریم خونه.
‫باشه. هی. نه، نه، نه، نه، نه.
‫و این پپرمیل هریس بود
‫و اون صفحه‌ی محشرش...
‫ولی فعلاً وقتشه که تفنگ قدیمی رو آویزون کنیم.
‫یادتون باشه، اگه هر...
‫- سلام، حالتون چطوره؟ ‫- کمکی ازم برمیاد؟
‫ما فقط داشتیم منطقه رو دنبال یه سگ گمشده می‌گشتیم.
‫- «ما»؟ ‫- من و شوهرم.
‫سگمون رو چند روز پیش ‫نزدیک پمپ بنزین گم کردیم
‫و اونا بهمون گفتن بیایم اینجا رو یه نگاه بندازیم...
‫- دیدن اینجا نزدیک‌ترین خونه‌ست. ‫- کی؟
‫کی؟ کدوم پمپ بنزین؟
‫- نمی‌دونم. ‫- هی!
‫یکی از کسایی که اونجا کار می‌کرد.
‫- اوه، پسر، خیلی خوشحالم که برگشتی. ‫- اوناهاش!
‫- فکر کنم سگمون رو پیدا کردی. ‫- شما بی‌اجازه وارد شدید.
‫نه. متأسفم، قصدمون این نبود. ‫صدای واق واق شنیدیم.
‫نمی‌دونم راجع به چی حرف می‌زنید.
‫سگ من. شما پیداش کردی.
‫من هیچ سگی پیدا نکردم.
‫مطمئنی؟
‫آره، مطمئنم. تو مطمئنی؟
‫آره...
‫از پنجره داخل رو نگاه کردم.
‫- سگم رو دیدم. ‫- داشتی از پنجره من داخل رو نگاه می‌کردی؟
‫آره، خوب شد نگاه کردم، نه؟
‫گورتون رو از زمین من گم کنید ‫قبل از اینکه زنگ بزنم پلیس.
‫این منم که باید زنگ بزنم پلیس.
‫باشه. می‌خوای از نزدیک‌تر ببینیش؟
‫- می‌خوای از نزدیک ببینی؟ ‫- بله، لطفاً.
‫- باشه، خوبه، خوبه. ‫- الان از نزدیک نشونت میدم.
‫هی!
‫آروم باش.
‫من آرومم.
‫- اگه ببینم با اون قیافه مسخره‌ات... ‫- شوخیت گرفته؟
‫- دوباره داری از پنجره‌ام نگاه می‌کنی... ‫- مارتی، سوار ماشین شو!
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫با تیر میزنمت.
‫نیازی به این کار نیست. داریم میریم. ‫مارتی، سوار شو!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫- سوار ماشین شو، مارتی! ‫- نه! سگ رو لازم دارم!
‫سوار ماشین شو!
‫تیر بعدی میخوره توی صورتت.
‫مارتی، سوار...
‫نه، نه، نه، نه! شلیک نکن! شلیک نکن!
‫ریچل! کمکم کن!
‫مارتی، سوار ماشین شو!
‫یالا، یالا، یالا.
‫زود باش! زود باش!
‫سوار شو! سوار شو! سوار شو!
‫برو، برو، مستقیم برو، ریچل. برو، برو!
‫مستقیم! برو! برو توی ذرت‌ها!
‫- برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو. ‫- وای خدای من! وای خدای من! وای خدای من!
‫اوه، نه!
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫سلام، شما...
‫شما احیاناً سگی به اسم موزز گم کردید؟
‫آره، گم کردم. چطور؟
‫اوه، جدی؟ عالیه! ‫چون ما همین الان پیداش کردیم.
‫- جدی؟ ‫- آره، جدی.
‫- حالش چطوره؟ نفس کشیدنش چطوره؟ ‫- می‌دونید چیه؟
‫وقتی پیداش کردم، ‫نفس کشیدنش یه کم سطحی بود.
‫- پول. ‫- باشه، آدرستون رو بدید.
‫همین الان میام.
‫خب، مسئله همینه.
‫مسئله؟ منظورت چیه؟
‫چون می‌دونید توی چنین شرایطی...
‫یه جورایی رسمه که به یابنده مژدگانی بدن، نه؟
‫آره، باشه. چقدر مد نظرته؟
‫- پولش خیلی زیاده. خیلی زیاده. ‫- نه، بگو. یارو خرپوله.
‫- الو؟ ‫- بهش بگو.
‫فکر کنم شاید ۲۰۰۰ دلار ‫واسه همچین چیزی منصفانه باشه.
‫به نظر من که 2000 دلار
‫- خیلی منصفانه میاد. ‫- شوخی می‌کنی، درسته؟
‫- نه، نه. نه. ‫- این مسخره‌ست.
‫ببینید، ببینید...
‫می‌دونم واقعاً مشکل شما نیست،
‫ولی من پا به ماهم،
‫و ببینید، من الان شوهر ندارم.
‫شغل ندارم، و این پول واقعاً بهم کمک می‌کنه.
‫و می‌دونید، بیاید آدمای خوبی باشیم و...
‫می‌دونی که من اون سگ رو رایگان ‫از محل نگهداری گرفتم، مگه نه؟
‫خب، این نوع نگاهتون اشتباهه.
‫- اوه، واقعاً؟ ‫- آره، واقعاً.
‫خب چطوری بهش نگاه کنم؟
‫چون بیاید فرض کنیم ‫من راجع به یه سگ زنگ نمی‌زنم.
‫فرض کنیم راجع به مادرتون زنگ می‌زنم،
‫و من دکترم، و باید روش جراحی اضطراری انجام بدم
‫وگرنه می‌میره. می‌خواید چیکار کنید؟
‫جراحی رو رد می‌کنید ‫چون مادرتون رو رایگان گیر آوردید؟
‫نه! این دیوونگیه. جراحی رو قبول می‌کنید
‫- چون مادرتون رو دوست دارید. ‫- این احمقانه‌ترین چیزیه که شنیدم.
‫خب، پس گمونم شما هیچی از عشق نمی‌دونید.
‫خیلی خب، بیخیالش.
‫آدرست رو بده، باشه؟ الان میام.
‫- پول نقد واست میارم. ‫- متأسفم، ولی نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫واقعاً تقصیر شما نیست،
‫و به نظر آدم خیلی خوبی میاین.
‫فقط من در گذشته خیلی سرم کلاه رفته
‫و حاضر نیستم بذارم دوباره این اتفاق واسم بیفته.
‫پس فقط باید یه راهی پیدا کنیم ‫که اول پول به دستم برسه.
‫- می‌دونید؟ آره. ‫- آره؟
‫به من گوش کن، زنیکه ابله.
‫- تا به چشم نبینمش... ‫- چه مرگته؟
‫حتی یه قرون هم گیرت نمیاد.
‫- باشه، پس اگه واقعاً هیچ اهمیتی به... ‫- حالیت شد، آبجی؟
‫سگت که مفتی گیرش آوردی، ‫چطوره اهداش کنم به علوم پزشکی؟
‫- دلت اینو می‌خواد؟ ‫- بهت گفتم این جواب نمیده.
‫باید می‌دونستم. دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫- ایده‌ی وحشتناکی بود. ‫- مارتی!
‫- احمقانه بود. ‫- متأسفم، من...
‫متأسفم. سعی کردم شانسم رو امتحان کنم.
‫- تقصیر تو نیست. احمقانه بود. ‫- بسیار خب. آروم باش.
‫سگه چه رنگیه؟
‫چرا؟ چه اهمیتی داره؟ قهوه‌ایه.
‫باشه، چون رئیسم تمام ‫پرورش‌دهنده‌های محلی رو می‌شناسه،
‫و شاید بتونیم یکی رو گیر بیاریم که شبیهش باشه،
‫و صاحبش نتونه تفاوت رو تشخیص بده.
‫فکر می‌کنی سگ خودشو که دوستش داره نمی‌شناسه؟
‫- میگم شاید اولش نشناسه. ‫- من باید الان روی بازیم کار می‌کردم.
‫در عوض، توی پارکینگ ماشینای دست دومم
‫دارم زندگیمو به بطالت می‌گذرونم، ‫مزاحم تلفنی میشم.
‫- دارید چیکار می‌کنید؟ ‫- هی. هنوز بیداری؟
‫صداتون رو بیارید پایین. مامان و بابام خوابن.
‫- برگشتن؟ نمی‌دونستم برگشتن. ‫- بهت گفتم برگشتن.
‫- ماشین بابام کجاست؟ ‫- توی گاراژه.
‫دیان، باور نمی‌کنی اگه بگم چه روزی داشتیم.
‫- تو گولم زدی. ‫- نه، نزدم. راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫- چرا، زدی، زنیکه دروغگو. ‫- هی.
‫هی، مواظب حرف زدنت باش، آشغال خیکی.
‫- با من اینجوری حرف نزن. ‫- باهاش اینجوری حرف نزن.
‫اون یکی از محبوب‌ترین آدمای منه.
‫- بهش بگو با من اینجوری حرف نزنه. ‫- باهاش اینجوری حرف نزن.
‫- توام باهاش اینجوری حرف نزن. ‫- ساکت باشید.
‫باشه، متأسفم.
‫راستش من بودم که بهش گفتم این کارو بکنه. ‫اگه نمی‌گفتم نمی‌کرد.
‫- سوییچ ماشین رو بده. ‫- باشه، همینجاست. باشه؟
‫- یه تصادف کوچولو داشتیم... ‫- چی؟
‫ولی درست میشه.
‫- خسارتش جزئیه. می‌تونم پولشو بدم. ‫- چطوری؟ کِی؟
‫دیان، الان حسابی دیروقته.
‫هممون باید یه کم استراحت کنیم.
‫فردا سر صبحانه با پدرت حل و فصلش می‌کنم.
‫- می‌دونم پدرت عصبانی نمیشه... ‫- شماها اینجا نمی‌مونید!
‫- جای دیگه‌ای واسه موندن نداریم. ‫- باید برید.
‫نه. دیان. باید بمونیم.
‫- جایی نداریم... دیان. بس کن. ‫- نه. هیس.
‫اون هشت ماهه بارداره. عقلت رو از دست دادی؟
‫- لطفاً میشه فقط راجع بهش حرف بزنیم؟ ‫- صداتون رو بیارید پایین.
‫می‌خوای نصفه شبی پرتمون کنی توی خیابون؟
‫- آره، آره. ‫- ما جایی رو نداریم بریم.
‫آشغالاتون رو جمع کنید و برید.
‫اصلاً می‌دونی امروز چی بهمون گذشته؟
‫حرفی باهات ندارم.
‫حرفی باهام نداری؟
‫حالا دیگه کلاً حرفی باهام نداری؟
‫باورنکردنیه.
‫باید حس خوبی باشه که ‫با قاشق طلا توی دهنت به دنیا اومده باشی.
‫اونوقت بعضی از ماها باید ‫واسه گذران زندگی کار کنیم.
‫تا حالا کلمه‌ی «کار» به گوشِت خورده؟
‫به جای اینکه کل روز توی اتاقت نقاشی بکشی؟
‫دوستات رو پرت کنی توی خیابون...
‫میشه بهمون زل نزنی؟ ‫میشه دیوار رو نگاه کنی؟
‫داری منو می‌ترسونی.
‫کجا بریم؟ چون...
‫- متأسفم. تو اینجا یه تخت داری... ‫- اشکالی نداره.
‫- و من می‌تونستم روش بخوابم. ‫- اشکالی نداره.
‫و من یه بچه توی شکممه. ‫یه بچه توی شکمم دارم.
‫می‌بینی داری چیکار می‌کنی؟
‫داری یه زن حامله رو نصف شبی پرت می‌کنی بیرون.
‫ببین، فضاحتش تا ابد روی وجدانت می‌مونه.
‫- چرا همچین کاری با خودت می‌کنی؟ ‫- متأسفم.
‫میشه لطفاً یه لحظه باهاش تنها باشم؟ ‫فقط واسه اینکه آرومش کنم،
‫خصوصی با خواهرم حرف بزنم، لطفاً؟
‫- صداشو بیار پایین. ‫- سعی می‌کنم، ولی باید آرومش کنم.
‫متأسفم.
‫نمی‌دونم چیکار کنم. ‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫واقعاً خوب بود.
‫- فوق‌العاده بود، ریچل. ‫- ممنون.
‫اونقدر خوب بود که ممکنه جواب بده.
‫- اگه پرتمون کنه بیرون کجا بریم؟ ‫- ممکنه واقعاً بذاره بمونیم.
‫اون بازیگری خیلی درخشان بود.
‫- واقعاً داری گریه می‌کنی؟ ‫- نه. مارتی، داری چیکار می‌کنی؟
‫- این چیه؟ ‫- چی؟
‫آرایشه؟
‫صبر کن.
‫فقط صبر کن. چون می‌تونم توضیح بدم.
‫تقصیر من نیست. باشه؟
‫حرف نزن.
‫- چاره‌ای نداشتم، می‌دونی؟ ‫- بس کن. بس کن، لطفاً. بس کن.
‫- ریچل، بس کن. ‫- باید میزدم بیرون.
‫- می‌بینی چقدر آرومم؟ زیاد دووم نمیاره. ‫- آره.
‫گورت رو از اینجا گم کن.
‫- نه. به نظرم باید... ‫- گورت رو از اینجا گم کن.
‫- جفتمون بریم، چون... ‫- بس کن.
‫این از اون کثافت‌کاریاییه که مادرم باهام می‌کرد.
‫تو چطور تونستی با من این کارو بکنی، ‫با اون رفتاری که من باهات دارم؟
‫چطور تونستم این کارو باهات بکنم؟
‫- آره، با اینکه می‌دونی چی دارم می‌کشم؟ ‫- چطور تونستم این کارو باهات بکنم؟
‫- کاری که تو داری با من می‌کنی چی؟ ‫- بس کن. هیس. داری چیکار می‌کنی...
‫حتی یه ثانیه فکر کردی داری چیکار می‌کنی...
‫- بس کن. ‫- خودت هیس، عوضی خودشیفته.
‫- بهم دست نزن! بهم دست نزن! ‫- بس کن. داری چیکار می‌کنی؟
‫- پدر و مادرم رو بیدار می‌کنید. خفه شید. ‫- پدر و مادرت بخورن تو سرت.
‫مگه ۳۰ سالت نیست؟
‫می‌فهمی من چهار هفته دیگه زایمانمه؟
‫- چهار هفته دیگه زایمانمه! ‫- بچه من که نیست.
‫و ضمناً بچه‌ی اونه. بچه‌ی کوفتی اونه.
‫در اون مورد هم داره دروغ میگه.
‫- توی خونه من چه خبره؟ ‫- فقط چند تا دوست دعوت کرده بودم، بابا.
‫رفیق، چطوری؟
‫هی، فردا اول وقت با اسپالدینگ جلسه داریم
‫- واسه نمونه‌های «مارتی بزرگ». ‫- دیان، بیخیال. دست بردار.
‫هیچ‌وقت این اتفاق نمیفته.
‫- پول پسرم رو گرفتی. ‫- راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫باورم نمیشه. ‫دی، نمی‌بینی چه اتفاقی داره میفته؟
‫- باورنکردنیه. لعنتیا... ‫- تمام مدت داشتی پسرم رو تیغ میزدی.
‫- من پسرت رو تیغ نمیزنم. ‫- تمام پولش رو گرفتی.
‫نه، من بهش معنا میدم. ‫تنها کاری که تو می‌کنی پول دادنه.
‫- من بهش هدف میدم. ‫- گوش کن ببین چی میگم!
‫حتی نگات نمی‌کنه،
‫انقدر ازت وحشت داره.
‫قراره چیکار کنیم، هان؟ ‫انتظار داری کجا بریم؟
‫واقعاً می‌خوای توی خیابون بخوابم؟ من باردارم.
‫نه، نه، نه. دیان! دیان!
‫خیلی خب، باید یه چیزی بهت بگم، ریچل. ‫قصد بدی ندارم.
‫من هدف دارم. تو نداری.
‫اگه فکر می‌کنی این یه جور موهبته، نیست.
‫این منو توی یه نقطه ضعف بزرگ زندگی قرار میده.
‫یعنی من وظیفه دارم ‫یه کار خیلی خاص رو به سرانجام برسونم.
‫و اون وظیفه با فداکاری همراهه، باشه؟
‫زندگی من حاصل تمام انتخاب‌هاییه که باید می‌کردم.
‫زندگی تو حاصل...
‫حتی نمی‌دونم زندگی تو حاصل چیه.
‫همینجوری بدون برنامه میری جلو. ‫تو همچین آدمی هستی.
‫من همچین آدمی نیستم، باشه؟
‫تو مسئول تصمیم‌های مزخرفی هستی که گرفتی.
‫حتی یک بار نگفتم ازدواج می‌کنیم، حتی یک بار.
‫- نمی‌تونی بندازیشون گردن من. ‫- می‌فهمم.
‫توی پت‌شاپ سالی چقدر در میاری؟
‫حدود ۱۲۰۰ دلار.
‫باشه، محض یادآوری،
‫من یک هفته وقت دارم ۱۵۰۰ دلار جور کنم،
‫بدون حساب پول هواپیما.
‫من الان باید تمرکز کنم، بدون حواس‌پرتی.
‫- واقعاً متأسفم. ‫- نه، اشکالی نداره.
‫ناگفته نماند، الان توی موقعیتی نیستم که جاگیر بشم.
‫اینو از سرت بیرون کن.
‫من الان سر و سامون نمی‌گیرم. باشه؟
‫اگه توی ترک کردن آیرا جدی هستی، ولت نمی‌کنم.
‫به عنوان دوستت کمکت می‌کنم.
‫تحقیق می‌کنیم، یه زایشگاه عالی پیدا می‌کنیم.
‫قبولت می‌کنن، تضمین می‌کنن ‫اون بچه خانواده‌ی خوبی داشته باشه.
‫می‌تونیم یه... نه؟ نه؟
‫پس برو خونه، ریچل. فقط برو خونه.
‫- چی بگم؟ ‫- یه فکری واسش می‌کنی. برو خونه، ریچل.
‫آیرا، بیدار شو.
‫این بچه‌ی تو نیست.
‫زنیکه احمق، به زمین کوفتی نگاه کن،
‫مثل یه عوضی خنگ لعنتی.
‫لعنتی.
‫گندت بزنن.
‫برو اونجا، لعنتی.
‫وایسا اون گوشه‌ی لعنتی.
‫می‌خوام بزنم... می‌خوای این کارو بکنی؟
‫اون بچه هم قراره یه ولگرد صورت جوشی بشه ‫درست مثل بابای لعنتیش.
‫یا قراره یه بی‌سروپا بشه، مثل مادر بی‌سروپاش.
‫همین الان در رو باز کنید! ‫ملت خوابیدن!
‫چی؟
‫بس کنید! ساکت!
‫هی، ریچل. مادرشوهر جدیدته.
‫- آیرا! اینو بهش نگو! متأسفم. ‫- هی، تبریک میگم، خانم ماوزر.
‫- قراره مادربزرگ بشی. ‫- چی؟
‫بیا، حالا دیگه مشکل توئه.
‫بیا آشغالاش رو بگیر.
‫ریچل، کمک می‌خوای؟
‫- کافیه. متأسفم. ‫- کمک می‌خوای عزیزم؟
‫- نه، خوبم. همگی برگردید بخوابید. ‫- آره، عالیه. اون خیلی متأسفه.
‫- تو ریچلی؟ ‫- تو ازرایی؟
‫- کجاست؟ ‫- پول رو بده تا بیارمش بیرون.
‫پول؟ تا سگم رو نبینم ‫یه قرون هم گیرت نمیاد.
‫محض اطلاعت، من تنها نیستم، باشه؟
‫این دور و بر آدم دارم که حواسشون بهم هست.
‫واسم مهم نیست کی حواسش هست.
‫دارم بهت میگم که اگه بخوای کاری بکنی ‫حسابی ازم محافظت میشه.
‫- چی؟ ‫- بسیار خب، سگت رو می‌خوای؟
‫سگت پیش منه.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- اون قلاده رو نمی‌خوام.
‫- چیزی که توی قلاده‌ست رو می‌خوام. ‫- پول رو نشون بده.
‫اگه سگت پیشم نبود، این دستم بود؟ نه.
‫پس پول رو نشون بده، میرم و واست میارمش.
‫یالا. یالا!
‫نمی‌دونی داری با کی بازی می‌کنی، دختر. باشه؟
‫- بیا اینم پول. ‫- واسم مهم نیست.
‫نشون بده چی توی پاکته.
‫از کجا باید بدونم چیزی توشه؟
‫- بیا، می‌خوای ببینی؟ بیا، ببین. باشه؟ ‫- بله. عالیه.
‫- کجا داری میری، دختر؟ ‫- سگ پیششه یا چی؟
‫کی می‌دونه؟
‫بسیار خب.
‫- بله، بارنی استون. ‫- سلام، منم.
‫«من» کیه؟
‫آره، ممنون. ‫می‌تونی سگ رو بیاری بیرون.
‫تو همونی که سگ رو ول کردی؟ ‫پس چی شد که گفتی «الان برمی‌گردم»؟
‫ما آماده‌ایم، پس می‌تونی بیاریش بیرون.
‫حیون شاشیده روی تمام کف زمین.
‫باشه. به زودی می‌بینمت.
‫- چه خبره؟ ‫- یه لحظه به من گوش کن، باشه؟
‫نگاه کن. دقیقاً اونجا. باشه؟
‫سایبان سبزه.
‫دوستم یه ثانیه دیگه با سگ میاد بیرون.
‫همین که پول رو بهم دادی،
‫زنگ می‌زنم و میگم بی‌حساب شدیم، باشه؟
‫ببین، اوناش، همین الان با سگ اومد. بهت گفتم.
‫پس پول رو بده.
‫برو گمشو.
‫هی! هی، پولمو بده.
‫پس... هی!
‫دزد! اون دو تا رو بگیرید.
‫- کیف پولم رو زدن. ‫- هی.
‫بگیریدشون!
‫کجا میرید؟ هی.
‫- ولم کن. ‫- یالا بیا.
‫هی، اونم بگیرید! اون که دستش گچ گرفته!
‫اون که گچ گرفته.
‫خجالت نمی‌کشی از یه زن باردار دزدی می‌کنی؟
‫- لعنتی. ‫- هی، پلیس!
‫این چه کوفتیه، پسر؟
‫اون که موزز نیست. هی.
‫اون سگ من نیست.
‫هی، من اینجام. ‫خانمه گفت بیام اینجا.
‫- دارین بازیم میدین؟ ‫- نیا جلو. هی!
‫بازیم میدین؟ هان؟
‫این چه بازی مسخره‌ایه که با من درمیارین؟
‫هی، گمشو اونور. برو عقب، پسر.
‫هی، آروم باش. لعنتی.
‫- لعنتی. ‫- همونجا وایسا.
‫یکی کمکش کنه!
‫یکی کمک کنه! کمک!
‫گیرت آوردم، عوضی!
‫هی! بس کن!
‫چیه؟
‫- هی، چطوری؟ ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ساعت دوازده و نیمه. می‌خواستم ببینم ‫میای بریم ناهار بخوریم.
‫اصلاً حرفشم نزن.
‫امشب افتتاحیه دارم.
‫- خب، میشه یک ساعت بدزدمت؟ ‫- نه.
‫- میشه یه ثانیه باهات حرف بزنم؟ لطفاً. ‫- سرم خیلی شلوغه.
‫خواهش می‌کنم، فقط یه ثانیه طول می‌کشه.
‫- یه جورایی از گفتنش خجالت می‌کشم. ‫- چیه؟
‫بسیار خب، من اینو ازت دزدیدم، باشه؟
‫و می‌خوام پسش بدم. باشه؟
‫متأسفم. برنامه‌ام این بود که بفروشمش
‫و دیگه هیچ‌وقت نبینمت.
‫ولی نمی‌تونم بهت فکر نکنم،
‫و نمی‌تونم ازت دزدی کنم.
‫فهمیدی که این بدلیجاته، مگه نه؟
‫این بدلیجاته؟ عجب احمقی‌ام..
‫مال صحنه‌ست.
‫پس چی شد که می‌گفتی «تمامش رو تنهایی انجام میدم»؟
‫اون سخنرانی کجا رفت؟
‫می‌دونم، کاملاً مزخرف گفتم، باشه؟
‫توی تنگنا بودم، و ازت دزدی کردم ‫چون پول لازم داشتم،
‫و کار اشتباهی بود.
‫آس و پاسم.
‫ببین، هیچ منبع درآمدی ندارم.
‫هفته‌ی دیگه توی ژاپن مسابقه قهرمانی دارم. ‫هیچ راهی ندارم برم اونجا.
‫هیچ گزینه‌ای ندارم. ‫هیچکس هوامو نداره، کی.
‫که مشکل تو نیست.
‫واسه همین دارم برش می‌گردونم، باشه؟
‫- می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟ ‫- چی؟
‫فکر می‌کنم رفتی بفروشیش و فهمیدی یه تیکه آشغاله.
‫نه.
‫و حالا سر و کله‌ات پیدا شده ‫با این استراتژی مسخره
‫که حس دلسوزی منو تحریک کنی ‫تا سر کیسه رو شل کنم.
‫چرنده. فکر می‌کنی همچین توهینی ‫به شعورت می‌کنم؟
‫- می‌خوای ادامه بدی؟ ‫- چی رو ادامه بدم؟
‫- می‌خوای همینجوری ادامه بدی؟ ‫- فقط سعی می‌کنم خودم باشم.
‫- داری مثل سگ دروغ میگی. ‫- نه. این خود منم.
‫- رقت‌انگیزه. این خود تویی؟ ‫- دارم بهت راستشو میگم.
‫ازت دزدی کردم و بعد حس بدی پیدا کردم،
‫- پس دارم سعی می‌کنم جبران کنم. ‫- داری انرژیتو هدر میدی. واسم مهم نیست.
‫منم اگه بودم از خودم دزدی می‌کردم.
‫کی.
‫- سلام. ‫- انگار مزاحم شدم.
‫نه، نه. اصلاً.
‫این مارتینه، پسر دوستم کارول. داشت میرفت.
‫- این مرل، مدیر تبلیغات منه. ‫- سلام.
‫مارتین دوست داره بازیگر بشه،
‫ولی متأسفانه استعدادش زیاد خوب نیست.
‫خب، می‌دونی،
‫- برادوی به راهنما هم نیاز داره. ‫- خب قضیه صندلی‌ها چی شد؟
‫با میلتون حرف زدم.
‫داره تمام کارمنداش رو می‌فرسته.
‫مثل یه دستوره. یه دستور شرکتی.
‫این باید خوشحالم کنه؟
‫خب، سالن پر میشه. مگه هدف همین نیست؟
‫- پر از یه مشت احمق. ‫- نه، نه. یه سری...
‫- فرد آستر داره میاد. ‫- بسیار خب، من دیگه برم...
‫نه. حتماً یه بلیط واسه امشب بهش بده.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫اوه. قراره حسابی کیف کنی، مرد جوان.
‫وقتی بازی این بانو رو ببینی،
‫حست مثل خری میشه که بهش تیتاپ دادن.
‫- مرل! ‫- لپش گل انداخت. می‌بینیش؟
‫چی؟
‫[مارتی، نصف شب بیا سنترال پارک ‫روبروی خیابان پنجم، پلاک ۹۶۰. کِی.]
‫بتمرگ سر جات.
‫این چه وضعیه؟
‫عقل کوفتیت رو از دست دادی؟
‫جد. دارم با تو حرف می‌زنم.
‫فقط داشتم نشانه‌گیریم رو تمرین می‌کردم، مامان.
‫خودت همیشه می‌گفتی ستاره‌ها رو نشونه بگیر.
‫هی.
‫بیا.
‫ببخشید دیر کردم. نتونستم در برم.
‫- اوه، شک ندارم. ‫- ول‌کنم نبود.
‫امشب معرکه بودی. باورنکردنی بود.
‫- یه چیزی واست دارم. ‫- واسه من؟
‫برگرد.
‫شوهرم هر سال واسه سالگردمون بهم جواهرات میده.
‫۲۵ تا ازشون دارم.
‫به ازای هر سال بدبختیم یکی دارم.
‫این باید هزینه سفرت و حتی بیشترش رو بده.
‫جویی، بگیرشون!
‫یالا. یالا. یالا.
‫هی. هی. شماها کجا میرید؟
‫کجا می‌رید؟ اینجا چیکار می‌کنید؟
‫- هیچی. ‫- نه، نه، نه.
‫- دستای جفتتون رو ببینم. ‫- بهش دستبند بزن.
‫- اوه، خدای من. ما فقط... ‫- ما کاری نکردیم.
‫بیخیال. داشتیم دنبال ‫گوشواره‌اش روی چمن‌ها می‌گشتیم.
‫گوشواره‌ام افتاده. ‫داشتیم دنبال گوشواره‌ام می‌گشتیم.
‫به نظر میاد که دو تا گوشواره توی گوشات داری.
‫این گوشواره نه. یه...
‫مال قبلاً بود. یه گوشواره دیگه بود.
‫یه جفت گوشواره دیگه از اوایل امروز بود.
‫من می‌شناسمت.
‫- اوه، خدا. اوه، خدا. ‫- تو کی استون هستی.
‫- آره. دقیقاً می‌دونم کی هستی. ‫- باورم نمیشه.
‫- دستات رو ببینم. ‫- جدی میگی؟
‫می‌دونی، من میرم خونه،
‫و کیف پولم رو برمیدارم، و بهتون پول نقد میدم
‫چون به زحمت انداختیمتون.
‫لطفاً، جناب سروان. میره خونه ‫کیف پولش رو بیاره. و بهتون پول بده.
‫- کارت شناسایی داری؟ ‫- نه. همراهم نیست.
‫- به خانم دستبند بزن. ‫- نه، خواهش می‌کنم.
‫- کارت شناسایی نداری، ها؟ بذار ببینم. ‫- خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. نه، نه، نه.
‫- خواهش می‌کنم، میشه فقط بذارید برم خونه؟ ‫- یالا.
‫بهتون قول میدم.
‫واو، اینجا رو ببین.
‫گردنبند خیلی قشنگیه.
‫برش دارید. برش دارید. مال شما.
‫خیلی ممنون.
‫باورم نمیشه.
‫فکر می‌کنی بتونی یه گردنبند دیگه واسم بیاری؟
‫جدی میگی؟
‫گفتی هیچ ارزشی واست ندارن. ‫فقط چند دقیقه وقتت رو می‌گیره.
‫تازه نیم ساعت نبودم. ‫نمی‌تونم برم بالا و سریع برگردم پایین.
‫- مادرم اون بالاست. ‫- واسه افسرای پلیس این کارو می‌کردی.
‫- وای خدا. موهام. ‫- توی راهرو منتظر می‌مونم.
‫نخیر، نمی‌مونی.
‫صبر کن. صبر کن.
‫بیا.
‫خوشگل شدی.
‫خواهش می‌کنم، ۲۵ تا ازشون داری.
‫باشه!
‫- همینجا بمون. فهمیدی؟ ‫- همینجا می‌مونم. باشه.
‫- تکون نخور. ‫- باشه.
‫لعنتی.
‫سلام. خوشحالم می‌بینمت.
‫- دیوید، چطوری؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟
‫کدوم گوری بودی؟
‫یه لحظه می‌خواستم تنها باشم. مشکلیه؟
‫نمی‌دونستم اجازه کتبی لازم دارم.
‫من کل این جشن رو واسه تو راه انداختم ‫و تو داری منو احمق جلوه میدی.
‫ای بابا.
‫ببین. مرل الان با نیویورک تایمز پشت خطه.
‫چی؟
‫یه چاپگر داره که قراره نقد رو بخونه.
‫خدای من.
‫- یا واست مهم نیست؟ ‫- اینجاست! اینجاست!
‫- وای خدای من. باشه. ‫- بیا، بیا، بیا!
‫اومدم!
‫- عجله کن، نقد پیششه! ‫- دارم میام.
‫نقد!
‫بیا، بیا، بیا، بیا.
‫- یالا، یالا. ‫- باشه.
‫رائول، کِی.
‫بسیار خب. تیتر، «کی استون برمی‌گردد» ‫نوشته‌ی رابرت...
‫- شب خوبی داشته باشید. ‫- باز بذارش. همه دارن میان پایین.
‫- دارن میان؟ ‫- اوه، آره.
‫مهمونی تموم شد.
‫شب بخیر.
‫مهمونی تموم شد.
‫- ازمون می‌خوان بریم. ‫- منظورت چیه؟ تازه رسیدیم.
‫باید دم در جلومون رو می‌گرفتن. ‫چرا راهمون دادن داخل؟
‫ببخشید. می‌دونید کِی کجاست؟
‫- طبقه بالا توی اتاق خوابشه. ‫- ممنون.
‫سلام. کِی اینجاست؟
‫الان وقت خوبی نیست.
‫آخر سال، اگه یارو واست پول ساخت، نگهش می‌داری.
‫و اگه نساخت، مفت‌خور رو میندازی بیرون.
‫ببخشید.
‫- سلام. ‫- شوخیت گرفته.
‫- متأسفم که توی خونه‌تون مزاحم شدم. ‫- چطوری اومدی توی خونه‌ی من؟
‫لطفاً یه فرصت دیگه بهم بدید. ‫بهتون التماس می‌کنم.
‫باید برم ژاپن و ۱۵۰۰ دلار لازم دارم
‫تا بتونم توی مسابقات قهرمانی شرکت کنم.
‫به این کار خیلی خیلی نیاز دارم.
‫التماستون می‌کنم.
‫هر طور بخواید واستون کار می‌کنم. می‌بازم.
‫هیچ نظر شخصی‌ای ندارم ‫جز اینکه رویداد شما موفق بشه.
‫مارتی، توی زندگی فرصت دوم وجود نداره.
‫- چرا؟ ‫- بهت پیشنهاد کار دادم و گفتی نه!
‫می‌دونم، چون جوگیر بودم.
‫و پشیمونم.
‫و؟
‫و بی‌ادب بودم و اعتماد به نفس کاذب داشتم.
‫و پررو بودم، و قیافه گرفتم.
‫و؟
‫و دیگه تکرار نمیشه. متأسفم.
‫لطفاً فقط یه فرصت دیگه بهم بدید، آقای راکول.
‫خودمو تسلیم بخشش شما می‌کنم. ‫هر کاری بخواید می‌کنم.
‫شماها چی فکر می‌کنید؟ باید به این ‫عوضی کوچولو یه فرصت دوم بدم؟
‫- بله، لطفاً! ‫- از من نپرس.
‫نمی‌دونید این چقدر واسم مهمه. ‫خواهش می‌کنم. التماس می‌کنم.
‫فقط بذارید با هواپیماتون بیام، ‫و بذارید اونجا بهتون ملحق بشم.
‫لطفاً، دارم به دست و پاتون میفتم.
‫- داری حالمو به هم می‌زنی. ‫- متأسفم.
‫- بلند شو! ‫- باشه. بسیار خب.
‫خواهش می‌کنم. باشه؟ هر کاری می‌کنم.
‫- هر کاری؟ ‫- بله. هر کاری.
‫بسیار خب.
‫برو ته راهرو.
‫در دوم سمت راست دفتر منه.
‫راکت رو بردار و بیار اینجا.
‫این از اون نمایش دراماتیک‌تره.
‫- باشه. ‫- گل گفتی.
‫اوه، مارتی. راکت رو بده من.
‫خب این کاریه که می‌خوام بکنی.
‫می‌خوام روی اون صندلی بشینی ‫و صدات در نیاد
‫جدی میگید؟
‫پسر خیلی بدی بودی. حالا قراره تنبیه بشی.
‫بیخیال. جدی میگید؟
‫می‌خوای بری ژاپن، مگه نه؟
‫آره، می‌خوام برم ژاپن. ‫ولی این چیزیه که می‌خواید؟
‫لازمه‌اش همینه. حالا خم شو.
‫باشه، پس محض شفافیت،
‫منو می‌برید ژاپن
‫و بعدش بهم پول میدید؟
‫فردا صبح، ۸:۳۰، لاگواردیا. ‫میریم به سمت ژاپن.
‫- بلیط لازم دارم؟ ‫- هواپیما مال خودمه.
‫از کجا بدونم به قولتون عمل می‌کنید؟
‫نمی‌دونی. چون اینجا هیچ قدرتی نداری.
‫حالا خم شو.
‫- هی، مارتی، چطوری؟ ‫- هی، تد. هی، لارنس.
‫لعنت بهت. هی، پسر. چطوری؟
‫فکر می‌کنی بتونم امشب اتاق پشتی بمونم؟
‫واو، پسر. برایان امشب اونجاست.
‫دلم می‌خواست بیای خونه، پسر، ‫ولی خانومم راه نمیده.
‫نه، طوری نیست. ‫فقط تا موقع پروازم همین دور و ورا می‌چرخم.
‫هی، کجا میری؟
‫میرم ژاپن. فردا صبح، ساعت ۸.
‫- اوه، آره! ‫- ایول پسر!
‫- هی، داری میری! پول رو جور کردی. ‫- آره، آره، آره.
‫ایول داری، پسر.
‫حتی به نظر نمیاد هیجان‌زده باشی.
‫نه، من... خوبم. خوبم.
‫می‌دونی رفیقت اون پشت، والی،
‫منتظرت بوده.
‫- والی اینجاست؟ ‫- والی، آره.
‫- حالش چطوره؟ ‫- والی خوبه. ردیفه، پسر.
‫یه جایی همون پشتاست.
‫اون بهت باور داره.
‫اون یه دلار داره. این خانم یه دلار داره.
‫هی. چطوری؟
‫اوه، واو! چطوری؟ خوشحالم می‌بینمت!
‫سعی داشتم باهات تماس بگیرم.
‫- اوه، جدی؟ ‫- آره. سگت چطوره؟ موزز چطوره؟
‫می‌خوای مزخرفات رو تموم کنی؟
‫مزخرف نیست. واقعاً نگرانشم.
‫- مارتی. ردیفی، پسر؟ ‫- آره، آره، خوبم.
‫حالا، گوش کن. گوش کن. گوش کن. گوش کن.
‫نامزدت پایین توی ماشین منه، خب؟
‫منتظرته.
‫چی داری میگی؟ ریچل پیش توئه؟
‫- آره. ‫- چی داری میگی؟
‫بهم گفت سگم یه جایی توی نیوجرسیه.
‫و تو آدرسش رو داری.
‫- باشه. ‫- بزن بریم.
‫باشه. بسیار خب. بذار...
‫باشه، فقط بذار...
‫دو ثانیه بهم وقت بده. ‫فقط می‌خوام یه چیزی به دوستم بگم. باشه؟
‫دو ثانیه بهت وقت میدم، آره، ‫ولی من اینجا نمی‌مونم.
‫- می‌خوای کجا بری؟ ‫- کجا می‌خوام برم؟
‫می‌خوام برم پایین ‫و با چکش بیفتم به جون شکم نامزدت.
‫من میرم اونجا.
‫باشه. بسیار خب. بسیار خب.
‫هی، موشه!
‫- یالا. بزن بریم. ‫- باشه.
‫خب، من بیشتر سهم اون ‫از پولی که والدینمون گذاشته بودن رو برداشتم.
‫- پول برادرت رو خرج کردی؟ ‫- آره، کردم.
‫آره، برادرت رو دوست داری؟
‫آره، شاید بتونی به برادرم یه کار بدی.
‫می‌دونی مرد خوبیه.
‫کار تو رو میدم بهش، باشه؟ ‫میچ، یه لطفی بکن.
‫چی؟
‫حرف نزن. باشه؟
‫باشه. اون پمپ بنزین رو می‌بینی؟
‫خونه سمت چپیه.
‫- چپ بعدی؟ ‫- آره.
‫فهمیدم.
‫پیاده شو. یالا.
‫میچ، بیا.
‫- روبن، تو بمون پیش دختره. ‫- اوه، باشه.
‫همینجا بشین.
‫یالا. محکم‌تر.
‫محکم‌تر در بزن.
‫صدای سگ منه.
‫موزز! هی!
‫باز کن!
‫لعنتی. موزز.
‫- یالا. ‫- از اون سگ کوفتی متنفرم.
‫موزز!
‫اون سگ منه. موزز!
‫موزز!
‫چیزی داخل می‌بینی؟
‫نه، چیزی زیاد پیدا نیست.
‫- مارتی! ‫- لعنتی.
‫مارتی! برو!
‫مارتی!
‫بخواب! بخواب زمین!
‫لعنتی!
‫مارتی! مارتی! تیر خوردم!
‫کمک!
‫کمک، مارتی! خواهش می‌کنم کمک کن!
‫کمک!
‫حالت خوبه؟ اوه، نه! حالت خوبه؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- چه خبر شده؟
‫باشه. چیزی نیست. چیزی نیست. چیزی نیست.
‫- خیلی متأسفم. ‫- متأسفم.
‫- برو پول رو بردار. ‫- کدوم پول؟
‫برو پول رو بردار.
‫توی جیبشه. توی جیبشه.
‫مطمئنی؟
‫- پول! توی جیب داخلیشه! ‫- باشه، باشه، باشه.
‫اوه، لعنتی.
‫اوه، پست‌فطرت...
‫باشه. باشه.
‫چی شد؟ لعنتی!
‫ولم کن! به خیالت کجا داری میری؟
‫چیزی نیست.
‫بسیار خب.
‫- برش داشتی؟ برش داشتی؟ ‫- آره. برش داشتم. برش داشتم.
‫- پول رو برداشتی؟ ‫- برداشتم، برداشتم.
‫- پولش زیاده؟ ‫- خیلی زیاده.
‫- الان می‌تونی بری. ‫- می‌دونم. کارِت عالی بود.
‫- الان می‌تونی سفرت رو بری. ‫- می‌دونستم از پسش برمیای. خیلی خوب بود.
‫کارت خیلی خوب بود.
‫دوستت دارم.
‫عزیزم، موعد زایمانت چه موقعست؟
‫چرا؟ بچه حالش خوبه؟
‫بچه حالش خوبه. ‫فقط می‌خوام آروم باشی.
‫- شما همسرش هستید؟ ‫- نه. دوستشم.
‫چهار هفته دیگه زایمانشه. بچه حالش خوبه؟
‫بچه حالش خوبه. ‫وقت خداحافظیه.
‫- نمی‌تونم بیام؟ ‫- فقط خانواده می‌تونن بیان توی اتاق عمل.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫درست میشه. ‫ریچل، چیزی نیست. چیزی نیست.
‫نه، نه، نه! مارتی، نه.
‫همین بیرون منتظر می‌مونه.
‫مارتی، نه!
‫ریچل، نمی‌تونم بیام. ‫دارن میگن نمی‌تونم بیام.
‫- نمی‌خوام... ‫- لطفاً آروم باشید.
‫- نرو، خواهش می‌کنم! ‫- لطفاً آروم باشید.
‫خواهش می‌کنم نرو! مارتی!
‫نه!
‫خیلی ممنون. ‫به ژاپن خوش آمدید، آقای راکول.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫[توکیو]
‫[راکول اینک] ‫[جهان با یک راکول می‌نویسد]
‫آقای ماوزر. آقای ماوزر.
‫آقای راکول میگن ته صف.
‫هنوز نمی‌خوان شروع کنن.
‫نیاز به نوشیدنی داره.
‫آقای ستی؟ آقای ستی.
‫هی. منم. مارتی ماوزر.
‫چطورید؟ راستش تعجب کردم اینجا دیدمتون.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم. من...
‫ما یه تورنمنت داریم که باید تبلیغش کنیم.
‫نه، البته، البته.
‫آره.
‫فکر کنم به خاطر رفتارم توی لندن ‫بهتون یه عذرخواهی بدهکارم.
‫احمق بازی در آوردم.
‫چیزی به اسم ادب و احترام ‫هم وجود داره، آقای ماوزر.
‫نه، می‌دونم. فقط...
‫جایی که من بزرگ شدم هر کی به فکر خودشه.
‫من اینجوری بزرگ شدم. باشه؟
‫و گاهی حس می‌کنم حتی کنترل ندارم...
‫واقعاً علاقه‌ای به بهانه‌هاتون ندارم.
‫نه، نه، می‌دونم. بهانه نیست.
‫ببینید، مسئله اینه که من قراره ‫با نگرش خیلی بهتری ادامه بدم.
‫و ضمناً اگه دیدید امروز اون بالا بی‌ادبی کردم،
‫اون یه نقش‌ـه. فیلمنامه‌ست. قراره ۲۱-۱۴ ببازم.
‫این مسابقه واقعی نیست.
‫منِ واقعی و مؤدب رو، هفته‌ی بعد می‌بینید.
‫- هفته‌ی بعد؟ ‫- آره، توی مسابقات قهرمانی.
‫تو توی مسابقات قهرمانی بازی نمی‌کنی.
‫- چی؟ ‫- امسال شرکت نمی‌کنی.
‫نه، نه، نه. فکر کنم اشتباه متوجه شدید.
‫واسه همین توی این رویداد شرکت کردم، ‫تا بتونم بقیه‌ی جریمه‌ام رو بدم.
‫همین الان با آقای راکول صحبت کنید.
‫کمتر از دو هفته به تورنمنت مونده.
‫- تمام گروه‌بندی‌ها انجام شده. ‫- نه، ولی گروه‌بندی رو دوباره انجام میدیم.
‫من کل برنامه رو به خاطر یه ‫آمریکایی پرتوقع به هم نمی‌ریزم.
‫نه، آقای ستی. آقای ستی. ببینید...
‫من اینجام.
‫فکر نکنم بدونید اومدن به اینجا ‫چقدر واسم سخت بوده.
‫الان توی ژاپنم.
‫متأسفانه به اندازه کافی راه درازی رو نیومدی.
‫چی؟
‫با اومدن به اینجا وقتت رو تلف کردی.
‫باورنکردنیه.
‫من کیلومترها تا اینجا یعنی ژاپن سفر کردم
‫تا دشمن بزرگم، اندو رو به چالش بکشم!
‫چی میگه؟
‫نمی‌خواد دیگه خجالت‌زده‌ات کنه.
‫منو خجالت‌زده کنه؟ من فراتر از خجالتم.
‫بهش بگو اون یه... قهرمانتون یه شیاد و ترسوئه.
‫اون ترسوئه!
‫آقای اندو مسابقه رو قبول می‌کنن.
‫عالیه.
‫به این شرط که...
‫بازنده باید جلوی تمام تماشاگرها یه خوک رو ببوسه.
‫- خوک؟ ‫- بله.
‫یه خوک؟ چی؟
‫گفت اگه قراره مثل خوک رفتار کنی،
‫با کمال میل با یه خوک جفتت می‌کنه.
‫این یعنی چی...
‫این سیم کوفتی سر راهه.
‫پام میره روی سیم. سیم رو ببر اونور.
‫سیم رو ببر اون طرف تا دفعه بعد روش لیز نخورم!
‫- متأسفم. متأسفم. ‫- وگرنه قوزک پام می‌شکنه!
‫اندو!
‫- انگلیسی بلدی؟ ‫- آره.
‫چی میگه؟
‫«ما به یه مهمان ویژه خوش‌آمد میگیم.»
‫«آقای رام ستی. بفرمایید بالا.»
‫ممنون.
‫و ممنون از شما، آقای راکول،
‫بابت میزبانی چنین رویداد فراموش‌نشدنی‌ای.
‫چیزی که شاهدش بودیم فقط چشمه‌ای بود ‫از چیزی که هفته آینده در راهه
‫زمانی که بهترین بازیکنان جهان
‫مقابل قهرمان شهر شما، ‫جناب کاتو اندو رقابت می‌کنن.
‫دیگه حرفی ندارم.
‫بیاید آگوی خوک رو بیاریم
‫و بوسه‌ی آمریکایی بر اونو ببینیم.
‫«حالا خوک رو میاریم روی استیج.»
‫صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید. ‫صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید.
‫صبر کنید. هی. هی.
‫قبل از بوسیدن خوک می‌خوام ‫یه دست بازی واقعی باهاش بکنم.
‫می‌خوام یه دست بازی واقعی بکنم.
‫بهش بگو می‌خوام یه دست بازی واقعی بکنم، نه نمایشی.
‫بهش بگو!
‫تو، به تماشاچیا بگو اون یه بازی الکی بود.
‫بهشون بگو نمایشی بود و می‌خوام ‫یه بازی واقعی مقابلش انجام بدم.
‫- نمی‌تونم این کارو واست بکنم. ‫- چرا نمی‌تونی؟
‫اون یه بازی الکی بود.
‫صحنه‌سازی بود.
‫هیچ بخشش واقعی نبود.
‫من با تمام توانم بازی نمی‌کردم.
‫یه بی‌احترامی بزرگی به تمام حضار بود.
‫هی، گوش کنید، کی یه بازی واقعی می‌خواد؟
‫دستاتون رو ببرید بالا. یالا.
‫صبر کن، این آقا. این آقا.
‫مارتی، حق با توئه. ‫ما می‌خوایم بازی واقعی ببینیم!
‫آره!
‫اندو، می‌خوای طرف اونا رو بگیری؟
‫ترجمه کن. اینو ترجمه کن.
‫واقعاً می‌خواد طرف اونا رو بگیره؟
‫یه شرکت آمریکایی که محصولش رو پشت اون ‫می‌فروشه، انگار که نماد خوش‌شانسیه؟
‫تو نماد نیستی.
‫برایان، بیارش پایین.
‫بیا یه بازی واقعی بهشون نشون بدیم. ‫اونا یه بازی واقعی می‌خوان.
‫باشه، باشه.
‫ممنون، ممنون. باید ادامه بدیم.
‫من هفته‌ی دیگه توی مسابقات قهرمانی نیستم
‫به خاطر این عوضی. ‫توی قهرمانی نخواهم بود.
‫بهم یه فرصت بده. تو تحقیرم کردی.
‫لطفاً، لطفاً، اندو. لطفاً.
‫- لطفاً، به خاطر من. باشه؟ ‫- باشه.
‫- آره. باشه. ‫- خوبه؟ میگه آره؟
‫میگه آره.
‫ممنون، اندو. ممنون.
‫گفت آره. آره.
‫پسرک لعنتی.
‫برو بریم.
‫لعنتی.
‫بسیار خب، مارتی. باشه.
‫آره!
‫آره، مارتی! برو پسر!
‫خودتو خسته نکن. ‫می‌دونم پولی بهم نمی‌رسه.
‫چه ببری چه ببازی، هیچی گیرت نمیاد. ‫ضمناً موندم چطوری می‌خوای برگردی خونه.
‫- سوار هواپیمای من نمیشی. ‫- مهم نیست، باشه؟
‫مگر اینکه بخواید رویداد رو تعطیل کنید، ‫وگرنه حرفی با همدیگه نداریم.
‫- فکر می‌کنی به همین سادگیه؟ ‫- آره، همینطوره.
‫بذار واست توضیح بدم.
‫من سال ۱۶۰۱ به دنیا اومدم. من خون‌آشامم.
‫همیشه بودم.
‫مارتی ماوزرهای زیادی رو توی این قرن‌ها دیدم.
‫بعضی‌هاشون بهم نارو زدن، بعضی‌هاشون ‫روراست نبودن. صادق نبودن.
‫و اونا همونایی‌ان که هنوز اینجان.
‫اگه بری و اون بازی رو ببری، ‫تو هم تا ابد اینجا موندگار میشی.
‫و هیچ‌وقت خوشحال نمیشی. ‫هیچ‌وقت خوشحال نمیشی.
‫باشه، آقای راکول.
‫اندو!
‫همینه!
‫لعنت به این شانس.
‫امتیاز طلایی.
‫- نذار شکستت بده، مارتی! ‫- آره، مارتی! برو پسر!
‫بسیار خب.
‫ممنون. بازی خوبی بود. بازی خوبی بود.
‫تو بازیکن فوق‌العاده‌ای هستی.
‫توی مسابقات قهرمانی موفق باشی، باشه؟ ‫امیدوارم برنده بشی.
‫بیمارستان بلویو. بفرمایید؟
‫سلام، بله.
‫می‌خواستم اگه میشه منو به ریچل مایزلر وصل کنید.
‫می‌دونید کدوم طبقه‌ست؟
‫خب، باید از اتاق عمل اومده باشه بیرون.
‫هر جا که اینجور افراد رو نگه می‌دارید.
‫باشه.
‫خب به نظر میاد دیشب به بخش زایمان منتقل شده.
‫- بخش زایمان؟ ‫- بله.
‫- منظورتون چیه «بخش زایمان»؟ ‫- متأسفم، جزئیاتش رو نمی‌دونم.
‫حالش خوبه؟ بچه به دنیا اومد؟ ‫چهار هفته مونده بود.
‫این تمام اطلاعاتیه که دارم، ‫که با عجله بردنش...
‫«با عجله»؟ یعنی چی «با عجله»؟ ‫اول گفتید «منتقل شده»،
‫- حالا میگید «با عجله»؟ ‫- آقا، میشه لطفاً آروم باشید؟
‫فقط لطفاً منو وصل کنید بخش زایمان.
‫- بابایی! ‫- هی!
‫ببخشید. بخش زایمان اینجاست؟
‫- بله، انتهای راهرو. ‫- ممنون.
‫- آقا، باید اسم بنویسید. ‫- نه، نه. من پدرشم.
‫سلام.
‫چیزی نیست، بخواب. من اینجام. ‫من اینجام. چیزی نیست.
‫همینجام. نگران نباش، جایی نمیرم.
‫بخواب.
‫دوستت دارم.
‫لطفاً تخت پنج، مایزلر.
‫می‌خواید بغلش کنم؟
‫به بابا سلام کن.
‫آره، ایناهاش. سلام کن.
‫بله. آره.
‫«ترجمه از محمدعلی و حـامـد»