‫یالا، داداش. یه کمکی بکن دیگه.
‫دارم می‌میرم.
‫اینجا رو امضا کن.
‫نه. داری همه‌جاشو خونی می‌کنی.
‫خوش‌شانسی که یه نسخه دیگه آوردم.
‫با دست چپت امضا کن...
‫همینجا.
‫خب... مطمئنم یه چیزی هست
‫که می‌خوای در دفاع از خودت بگی.
‫خب؟
‫چه خبر؟
‫ریپ کوچولو؟
‫هی، ببین، دفعه بعد اول اسم کوفتیم
‫یه «سی» بذار.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫نگو الان داری پیشنهاد ازدواج میدی.
‫نه، پیشنهاد نمیدم. ‫این... یه هدیه‌ست.
‫یعنی، انگشتره، ولی خب...
‫مال مامانمه. یه چیزیه مربوط به قوم زولو.
‫می‌دونی؟ فکر کردم باحاله.
‫من...
‫لعنتی. من... ‫فکر می‌کردم می‌دونی قضیه چیه.
‫همین‌که باهم خوش باشیم و از این حرف‌ها.
‫یعنی... فقط همین نیست،
‫ولی نمی‌تونم با یه کریپ دیده بشم. ‫[باند خلافکاری خیابانی لس‌آنجلس]
‫مطمئناً هم نمی‌تونم ‫جواهر یه کریپ رو بندازم.
‫- متوجهی؟ ‫- می‌دونم.
‫واسه همین باید گورمونو گم کنیم.
‫یه جا برای خودمون داشته باشیم ‫که این چرندیات گنگی نباشه.
‫- بدجوری جونمو به لب رسونده. ‫- آره.
‫ازت می‌خوام انگشتر زولوتو برداری...
‫و از ماشینم گم شی بیرون.
‫جدی؟
‫زارینا شنون، از وسیله نقلیه پیاده شو.
‫همین الان پیاده شو، ‫وگرنه شروع می‌کنیم به شلیک!
‫یالا. آروم و یواش.
‫بجنب!
‫یالا!
‫ما که تو صحنه فیلمبرداری نیستیم. ‫چیکار دارین می‌کنین؟
‫برگرد و روتو بکن اونور.
‫- دستاتو بذار روی کاپوت. ‫- دوربین بدنیت کجاست؟
‫چیکار داری می‌کنی، رفیق؟
‫دست که نمی‌بری سمت اون اسلحه، مگه نه؟
‫اسلحه‌ی مسخره.
‫این چیه دستت؟
‫اگه ماشینو بگردم، مواد پیدا نمی‌کنم؟
‫مگه شکل ماشینیه که توش مواد باشه؟
‫خیلی‌خب. ‫پس حالا که مشغول شدی، بگردش.
‫همین الان بیارش بیرون!
‫تو از جات تکون نخور.
‫پُره.
‫اگه می‌خوای بیای گشت شب، همینه.
‫- لعنتی! ‫- نگاه کن، ‌داره میره!
‫بدو، پسر!
‫برو بگیرش!
‫[کریپ‌بوی]
‫چه مرگشه؟!
‫وایسا، وایسا، وایسا. ‫مجبور نیستی این کارو بکنی.
‫مجبور نیستی. هی، هی، فقط وایسا.
‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫[گشت شب]
‫«بخش اول:‌ پلیس لس‌آنجلس»
‫وقتی بچه بودم، ‫تنها چیزی که می‌خواستم پلیس شدن بود.
‫فکر می‌کردم باحال‌ترین کاره.
‫یا توپه. فکر می‌کردم توپه.
‫ولی می‌دونم نگاه شما به پلیس‌ها
‫مثل نگاه من نیست.
‫الان توی رسانه‌ها و فیلم‌ها ‫جور دیگه‌ای نشونمون میدن.
‫از یه زاویه خاص دیده می‌شیم، اغلب منفی.
‫و چندتا سیب گندیده هم هست.
‫اینو انکار نمی‌کنم.
‫ولی اومدم بگم بیشترمون خوبیم.
‫باشه؟ سیب‌های سالمیم.
‫حالا، چرا اصلاً ما رو ‫فرستادن بیرون تو دنیا؟
‫برای چی بهمون حقوق میدن؟
‫خب، متأسفانه آدمای زیادی اون بیرون هستن
‫که اونقدرها هم خوب نیستن.
‫- آره! ‫- وای، خدا.
‫آره! همه‌تون می‌دونین چه خبره!
‫همه‌تون می‌دونین چه خبره!
‫خیلی‌خب.
‫چه خبر؟!
‫مجبور نیستی این کارو بکنی!
‫امیدوارم امروز دعا کرده باشین!
‫امیدوارم دعای لعنتیتونو کرده باشین!
‫هی، تو. آره، تو.
‫فکر کنم قراره حسابتو برسم، رفیق.
‫- چی؟ ‫- تن لشتو بیار این پایین.
‫مگه من‌من کردم؟ زودباش بیا دیگه!
‫من‌من کردم؟! زانو بزن!
‫مگه گفتم بلند شو؟!
‫عالی بود. کیف داد، نه؟
‫عالی بود!
‫خیلی‌خب. یه تشویق حسابی چطوره؟
‫فقط نمایشی بود. ‫همه‌ش شوخی بود. چیزی نیست.
‫تو... حالت خوبه.
‫گلوله مشقی لعنتی؟ توی یه مدرسه؟
‫برای این کارای کابویی ‫رئیس نشانتو می‌گیره.
‫رئیس گفت برم سراغ مداخله نوجوانان.
‫فکر کنم مداخله کردم.
‫آره، عالی بود.
‫چه بدونی چه ندونی،
‫اون بچه‌ها دفعه بعد که
‫به سرشون بزنه آدامس بدزدن، ‫خودشونو خیس می‌کنن.
‫مأموریت انجام شد.
‫آره. مأموریت لعنتی چیه؟
‫این کارو نکن. این کارو نکن.
‫کار پلیسی پیشگیرانه، قربان.
‫مثل سگ می‌سوزه.
‫گرفتم. فعلاً!
‫می‌دونی، بهت گفتم لازم نیست رسمی حرف بزنی،
‫پس می‌تونی... ‫این «قربان» گفتنو بذاری کنار.
‫داره یه‌کم اعصابمو خُرد می‌کنه.
‫چی، تو هم یکی از بچه‌هایی؟
‫قضیه اینه؟ مثلاً...
‫همه‌مون توی یه کشتی هستیم؟
‫این... سبکته؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫همین الان بزن کنار!
‫وایسا. موتور خاموش!
‫پس توی نیروهای ویژه هم ‫همین‌جوری انجامش می‌دادین؟
‫پشت‌سرهم، ‫خالی کردن کلی خشاب، داد و بیداد،
‫رگبار بستن به دشمن و این چرت‌وپرتا؟
‫- یه چیزی تو همین مایه‌ها. ‫- یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫وایسا!
‫مظنون داره پیاده فرار می‌کنه!
‫تو اون کسی هستی که بن لادن رو زد.
‫بهم بگو. به کسی نمیگم.
‫یه چیزی مثل جان رمبو و مایکل دودیکافی.
‫هنوز دقیقاً نفهمیدم نینجاها چه ربطی
‫به یه تفنگدار تک‌تیرانداز دارن، ولی...
‫خوشم اومد که ‫اسم مایکل دودیکاف رو آوردی.
‫باید تنها کریپی باشی که ‫مایکل دودیکاف رو می‌شناسه.
‫خب، یه شیفت خالی داریم ‫که باید بسوزونیم،
‫پس وقت زیادی برای خاطرات ویتنام هست.
‫آها، عالی.
‫اون... اون... آره!
‫چطوره به‌جاش ‫در مورد گذشته پرماجرای خودت حرف بزنیم؟
‫- هو! ‫- آره، همینو میگم.
‫- خیلی مسخره‌ای! ‫- همینو میگم.
‫هنوز باورم نمیشه گذاشتنت سر کار نوجوانان.
‫هنوز آش‌خور بودی. چه اتلاف وقتی.
‫من از اون محله‌ها اومدم بیرون.
‫ولی یه بار کریپ باشی، همیشه کریپی.
‫نه. غلط کردن. ‫تو یه پلیسی. کارتو بلدی.
‫و مثل یه احمق گند نمی‌زنی.
‫ممنون.
‫از زبون یه تفنگدار واقعی نیروی دریایی ‫خیلی ارزشمنده.
‫قربان.
‫خدایا.
‫سه ماهه که باهم گشت می‌زنیم،
‫اینجا چند بار غذا خوردیم؟ ششصد بار؟
‫هنوز از این کامیون ساندویچی خسته نشدی؟
‫خیلی‌خب.
‫پلیس!
‫دوست من.
‫امروز چی خوبه؟ آره؟
‫دو... دوتا ساندویچ.
‫آر، و یه... یه سیب.
‫ممنون. ممنون، رفیق. ممنون.
‫هی، کار، بذار...
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫بگو.
‫داشتم دنبال یه اسم خیابونی می‌گشتم، ‫یه اسم گنگی،
‫و هیچی پیدا نکردم.
‫توی کار قبلیت ‫به یکی به اسم «کریپ‌بوی» برنخوردی؟
‫چرا سالسا تعارف می‌کنه
‫وقتی فقط یه ظرف کوچیک سالسا میده؟
‫نمی‌دونم، داداش. رسمشون اینه.
‫یه سالسا میدن. مگه مهمه؟
‫ولش کن. ولش کن.
‫- کریپ‌بوی؟ ‫- کریپ‌بوی؟ کریپ...
‫- چی؟ ‫- با «آی»؟
‫یهو به اسمش برخوردم. ‫کنجکاوم شدم.
‫ولی، فکر کردم شاید همین‌جوری بدونی.
‫ولش کن. خودم... خودم پیگیری می‌کنم.
‫آخه خنده‌داره چون
‫اسم گیمری داداشمه از قدیم.
‫بذار بهش زنگ بزنم.
‫ازش... ازش می‌پرسم.
‫خیلی‌خب. آره. زنگ بزن. ‫من اینو حل می‌کنم.
‫من کارای مهمو انجام میدم، باشه؟
‫فقط باید بدونی چه‌جوری
‫به زبون مرد زحمتکش حرف بزنی.
‫- آمیگو! ‫- خیلی‌خب، شریک.
‫اون شریک عوضی من،
‫گفت ساندویچ‌هات
‫مزه‌ی گوشت موش و آب فاضلاب میده.
‫گفت دوتا می‌خواد!
‫من اسپانیایی بلدم، عوضی!
‫سه‌تا! سه‌تا ساندویچ فاضلابی.
‫- بله؟ ‫- هی. یه دقیقه وقت داری؟
‫نه، واقعاً نه.
‫خوبی؟ صدات... صدات عجیبه.
‫الان وقت این چرت‌وپرتا رو ندارم، زی.
‫یه روز پر از «هیچ غلطی نکردن»؟
‫همین‌جوری نشستی.
‫خونه‌ی آیاندایی و مگس می‌پرونی؟
‫لطفاً بهش سالسای بیشتری بدین.
‫چه خبر؟ توی دردسری؟
‫واقعاً بهم زنگ زدی که بپرسی
‫الان توی دردسرم، زی،
‫یا فقط می‌خوای فضولی کنی؟
‫خوبی... همین کافیه.
‫حالت خوبه.
‫خب ببین، زنگ زدم... ‫زنگ زدم در مورد یه اسم مستعار.
‫تا حالا اسم «کریپ‌بوی» رو شنیدی؟
‫یه پلیس ازم در موردش می‌پرسه،
‫و به نظر یه چیز جدیه.
‫هی، باید... باید قطع کنم، باشه؟
‫بعداً... بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫صبر...
‫لعنتی.
‫لعنت بهت عوضی!
‫هی! کریپ عوضی! ‫هی، آهای! چطوری، آشغال؟!
‫توی قلمروی بلادی، احمق!
‫عقلتو از دست دادی اومدی اینجا؟
‫چی می‌خوای، مردک؟
‫اومدم بورنلیوس رو ببینم.
‫منو ببینی؟
‫اینو ببین، آشغال.
‫بچه، باید یکی بزنم وسط مغز پوکت.
‫باز داری دنبال خواهرم می‌گردی؟
‫نه، نه، نه، نه. بذار حدس بزنم.
‫اومدی التماس کنی که
‫تو و اون رفیقای کثیف محله‌تونو نکشم
‫به خاطر سربازای کشته‌شده‌م، آره؟
‫هی، هی. وایسا، وایسا، هی.
‫از شما زولوهای آشغال متنفرم.
‫فقط اومدم بگم...
‫پلیس خواهرتو با تیر زد.
‫فکر کنم گشت شب بود.
‫پلیس... پلیس...
‫الان یه تیر حرومت میکنم، آشغال.
‫نه، نه، نه! ‫ببین، ببین، ببین، ببین!
‫اونا... وقتی همچین غلطی کردن،
‫می‌دونستن اون کجاست!
‫داداش، این عوضی رو یه چکی بکن.
‫پلیس لس‌آنجلس! ‫چه چرت‌وپرتی داری میگی؟
‫- کریستال چی میگه؟ ‫- آدمه.
‫- خیلی‌خب. ‫- ولی قطعاً عضو پایرو نیست.
‫بذار هاله‌شو چک کنم.
‫چیه، اومدی نفوذ کنی تو محله؟
‫نه، داداش!
‫می‌دونم. شاید...
‫ایلومیناتی.
‫یکی از این عوضی‌های
‫شکل‌عوض‌کنِ خزنده‌پرست،
‫که توی بدن ملت میکروچیپ می‌ذارن.
‫هی. ببین.
‫پریم می‌گفت شماها
‫توی کار این تئوری‌های توطئه ‫و این چرت‌وپرتایین،
‫ولی رفیق، حرفات خیلی احمقانه‌ست.
‫دعا می‌کنم مغزتون اونقدر سوخته نباشه
‫که حرفمو گوش ندین!
‫باشه؟ بذارین حرفمو بزنم!
‫یه بار ازت می‌پرسم، آشغال.
‫تو پریمو به پلیس لو دادی؟
‫نه. ندادم.
‫پس چرا تو اینجایی و خواهرم مُرده، آشغال؟!
‫ها؟ ها؟!
‫- ها؟! ‫- آره، مردیکه.
‫چرا تو رو هم نکشتن، عوضی؟
‫ببین. روحم هم خبر نداره.
‫نمی‌دونم. اونا فقط... فقط نکشتنم.
‫تو یه چیزی می‌دونی.
‫ته این قضیه رو در میارم.
‫لعنتی!
‫لعنتی.
‫گشت شب این کارو کرده؟
‫لعنتی!
‫نمی‌دونستم این بلا رو سرش آوردن.
‫حس می‌کنین؟
‫انرژی شیطانی باقی‌مونده ‫همه‌جای این زمین کوفتی موج می‌زنه.
‫یه شیطان پریمو کشته.
‫شیطان؟ یعنی چی شیطان؟
‫یه شیطان، رفیق.
‫انگار یه پلنگ این بلا رو سر پایرو آورده.
‫من خیلی پلنگ تو محله ندیدم.
‫ممکنه شکل‌عوض‌کن هم باشه.
‫یکیشونو توی منطقه دنبال می‌کنن.
‫نه.
‫آخرین باری که چک کردم،
‫هیچ شکل‌عوض‌کنی بلادها رو نمی‌کشت.
‫نه اگه نخوان من یه سوراخ کوفتی
‫توی کله‌ی وامونده‌شون درست کنم.
‫- ممکنه مرد مارمولکی باشه. ‫- آره، آره.
‫شما واقعاً عقب‌مونده‌این.
‫پلیس این کارو کرد. ‫بهتون که گفتم!
‫پس چی داری میگی؟
‫این یه چیز مرد مارمولکی پلیسیه؟
‫خفه شو.
‫به نظر اینجا سوختگی شیمیایی داره
‫به خاطر زبون اسیدیشون.
‫بورن، داداش، وضعیت خرابه.
‫بیا، داداش. ‫اون هرم انرژی رو بیار.
‫نمی‌ذاریم اینجا توی این گند معنوی بمونه.
‫هرچی پریمو کشته...
‫بعدش میاد سراغ ما.
‫ضعیفه!
‫- برای تو نیست. ‫- آره، حتماً.
‫- این از اون خوباته. ‫- داداش...
‫هی، میشه مثل آدم رفتار کنی؟
‫جدی میگی؟ اینجا کافه‌ست.
‫روی زمین تف نکنین، عوضیا!
‫کاری کردی که ‫داره مثل بابانظافت رفتار می‌کنه.
‫- هاوکینز، سگ کثیف. ‫- چیه؟
‫مهمونی خداحافظی رو که خراب نکردم؟
‫هی، هی. نه، نه، نه. ما... ما خوبیم.
‫- چی گفتی؟ ‫- بهت یه تبریک بدهکارم، رفیق.
‫برات یه دلستر می‌گیرم.
‫برای شریکمم بگیر، ها؟
‫خیلی ممنون، ریوت.
‫هی. اون نئونازی چی گفت؟
‫ارتقا گرفتم. ‫رفتم گشت شب.
‫- لعنتی! ‫- آره.
‫چی... لعنتی! این...
‫داداش! یه سال نشده، رفتی تیم ویژه.
‫من چندتا جنایت جنگی باید مرتکب بشم ‫تا نشانمو بگیرم؟
‫خنده‌دار نیست.
‫هنوز بهش نگفتی، نه؟
‫داشتم مقدمه‌چینی می‌کردم.
‫لعنتی. می‌دونی چه‌جوریه، کار.
‫گشت شب دوست داره آدماش ‫خشن و سفیدپوست باشن.
‫آره؟ ولی تو خیلی مهربونی!
‫از اون خوباشی.
‫نمی‌فهمم داری شوخی می‌کنی یا نه.
‫آره؟
‫خب، ببین، داداش، ‫بد نیست که قهرمان جنگی هم هستی،
‫پس تبریک، جدی میگم.
‫آره؟
‫خیلی‌خب.
‫- خب، ممنون، داداش. ‫- آره.
‫حالا، می‌خوایم به جای این زهرماری
‫یه چیز درست بخوریم یا نه؟!
‫کی می‌خواد؟!
‫یعنی چی؟
‫[خونه‌من، پول من]
‫لعنتی.
‫کجا بودی؟
‫بیرون.
‫ولگردی.
‫بیرون ولگردی؟
‫چه مرگته، وازی؟
‫می‌دونی نباید تا صبح بیرون باشی.
‫باشه، مامان. متأسفم، باشه؟
‫- من... ‫- اون لعنتی چیه، وازی؟!
‫اینو از اتاقم برداشتی؟!
‫این انگشترو بردی بیرون از محله؟
‫- ببین، من... ‫- همین الان جواب بده.
‫- کجا بردیش؟ ‫- ما فقط...
‫ما؟ ما یعنی کی؟
‫بیرون با یکی آشنا شدم.
‫کی بود، وازی؟
‫پریمو.
‫پریموی پایرو؟
‫آره.
‫پلیس ریخت سرمون.
‫مامان، با تیر زدنش.
‫همون‌جا زدنش.
‫نمی‌دونم.
‫گشت شب بود؟
‫تیم ویژه گنگستری؟
‫دیدنت؟
‫آره.
‫مرگ رو خراب کردی روی سرمون، پسر.
‫اینو می‌دونی، مگه نه؟
‫گشت شب تازه شروع کرده.
‫اینو دیدم. ‫همین بلا رو سر بابات هم آوردن.
‫از وقتی توی قنداق بودی ‫چی داشتم سرت داد می‌زدم؟
‫این جنگ خیر و شره.
‫اون هیولای شب که توی تاریکی،
‫دنبال خون ماست، ‫و مردم پاک خداوند رو شکار می‌کنه!
‫خدایا!
‫این...
‫به فنا رفتیم.
‫باید آماده بشیم.
‫«بخش دوم: گشت شب»
‫هی، کله‌گنده. بازی می‌کنی؟
‫رفیقم عاشق بازیه.
‫نگهش دار برای شکار.
‫لعنتی.
‫وای.
‫لعنتی.
‫- لعنتی! ‫- اوه.
‫خفه شو. خفه... خفه شو.
‫اینکه داشتی سراغ کریپ‌بوی رو می‌گرفتی
‫الان خیلی معنی پیدا می‌کنه.
‫حتماً خیلی حال میده ‫که داداش کوچیکمو دنبال کنی.
‫ها؟ شریک؟
‫- شروع شد. ‫- چی؟
‫شروع شد.
‫دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫گشت شب شدی!
‫سینه‌تو بده جلو!
‫سینه‌ی لعنتیتو بده جلو!
‫تو شاهزاده‌ی پلیس محله‌ای.
‫نه؟
‫نمی‌فهمم.
‫چته... چته
‫که اینقدر تو کف گشت شبی؟
‫تو کف نیستم.
‫وقتی گفتم تو کف نبودم.
‫- اونا بهترینن. ‫- دلیلش اینه؟
‫- آره. نه... اونقدرام عمیق نیست. ‫- آره.
‫کجاش عجیبه که بخوام با بهترین‌ها باشم؟
‫رفتن از محله‌ی تو به تیم ویژه گنگستری
‫یه‌کم عجیبه.
‫چیه، نسخه‌ی کریپی شورش علیه والدین؟
‫- یه چیزی تو همین مایه‌ها. ‫- یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫بابام کریپ بود.
‫کِــریپ! کِــریپ!
‫وقتی می‌اومد خونه اینو می‌گفت.
‫اون منو کشوند توش... ‫مامانمو کشوند توش.
‫توی گروه همه فامیل‌ان.
‫آره، حتماً.
‫خب، خونه‌ی ما یه‌کم فرق داشت.
‫مامانم جلوی چشمم بابامو زد.
‫داشتن دعوا می‌کردن.
‫یادمم نمیاد سر چی دعوا می‌کردن.
‫ولی داداش کوچیکم، وازی، نوزاد بود.
‫- گریه می‌کرد. ‫- چند سالت بود؟
‫۹ سالم بود.
‫سعی می‌کردم مواظب اون پسر باشم،
‫ولی هنوز پیش اونه.
‫و هرچی اون میگه باور می‌کنه.
‫مامانم خل و چله، رفیق،
‫با اون چرت‌وپرتای عرفان آفریقاییش.
‫آره، هر چی مصرف می‌کرده،
‫از وقتی بابامو کشت همونو مصرف می‌کنه.
‫خدای من.
‫زی، نمی‌دونستم... نمی‌دونستم.
‫وحشتناکه.
‫مطمئنم شنیدی چی سر بابای من اومد.
‫پلیس. سر خدمت کشته شد.
‫خب، شرط می‌بندم نمی‌دونستی...
‫بابام گشت شب بود.
‫نه نمی‌دونستم.
‫آره، خودشون توی مرگش دست داشتن.
‫می‌دونم.
‫هیچ‌وقت نتونستیم از اون بالایی‌ها ‫یه داستان درست و حسابی بشنویم.
‫داری همه اینا رو برای انتقام انجام میدی؟
‫بابام آدم خوبی بود. ‫پلیس خوبی بود. می‌دونم.
‫- ناسلامتی گشت شبه. ‫- آره.
‫می‌فهمی داری چی میگی؟
‫- آره. ‫- اونا شوخی ندارن.
‫لعنتی.
‫پلیس! گمشین!
‫هی!
‫هاوکینز، سوار ماشین شو.
‫لعنتی.
‫چه‌جوری پیدام کردی؟
‫بی‌سیمتو روشن کن، خنگ.
‫یادت رفته شب‌ها کار می‌کنیم؟
‫اون قضیه کریپ‌بوی؟ داداشمه.
‫خیلی نگرانشم.
‫شنیدم. هر کاری بتونم می‌کنم.
‫هنوز دارم اعتمادشونو جلب می‌کنم.
‫مواظب خودت باش، شریک.
‫یه چیزی بگو، هاوکینز.
‫جدی فکر می‌کنی آمادگی گشت شب رو داری؟
‫هنوز این چرت‌وپرتای ‫اذیت‌کردن تازه‌وارها رو انجام میدین؟
‫یالا، رفیق. گذاشتم یارو در بره.
‫ازم آتو داری.
‫کی می‌خوای منم ‫در جریان راز گنده‌ای که اینجاست بذاری؟
‫همه می‌دونن. ‫شما... فقط خوب نیستین.
‫شما... خاص هستین. ‫منم می‌خوام یه بخشی از اون باشم.
‫بگو. چیکار... چیکار باید بکنم؟
‫فکر کردم وقتشه همه‌چی رو روشن کنیم، رفیق.
‫خیلی‌خب. خوبه.
‫گروهبان برات برنامه داره، ولی...
‫من این چرت‌وپرتا رو باور نمی‌کنم.
‫فقط تو نیستی که توی بلک‌واتر آشنا داره.
‫آره، همه‌ش اینجاست.
‫حداقل به اندازه‌ای که تصویر واضح بشه.
‫عاشق قسمت افغانستانش شدم.
‫آره، اون قسمتی که یه اردوگاه کامل شورشی
‫بعد از کمین به یگانت، ‫سرشون میره روی نیزه.
‫انتقام تمام‌عیار قدیمی.
‫ولی مسئله اینه... ‫منو تحت تأثیر قرار نمیده.
‫من توی میدون بازیکن تیمی می‌خوام،
‫نه یه عوضی با برنامه شخصی توی یگانم.
‫ولی... گروهبان تصمیم رو گرفته.
‫گروهبان می‌خوادت.
‫پس...
‫اینجایی.
‫همه‌ی این مأموریت‌ها، ‫همه چیزای توی این،
‫من بخشی از یه تیم بودم.
‫من بازیکن تیمی‌ام.
‫قول میدم. برات دردسر نمیشم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خواهیم دید.
‫این چیه؟
‫گروهبان می‌خواد بریم سراغ اون بچه‌ای که
‫توی اون پرونده قتل از دستمون در رفت.
‫خیلی‌خب. راه رو نشون بده.
‫من نمیرم تو. تو میری.
‫دوچرخه‌ش توی صندوقه.
‫ازش استفاده کن که در رو برات باز کنه.
‫شب‌بخیر، خانم.
‫شماها شیاطین سریع کار می‌کنین.
‫خانم، اشکالی نداره بیام تو؟
‫اگه فکر می‌کنی می‌تونی.
‫ممنون.
‫زیاد وقتتونو نمی‌گیرم.
‫فقط... دنبال پسرتون وازی می‌گردم.
‫اینجاست؟
‫اومده سراغ تو!
‫فقط می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫راستش، دوچرخه‌شو پس آوردم.
‫[کار نیک مردمان زولو] ‫[مأموریت مقدس ما برای مهار شیطان]
‫وازی.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫دوچرخه‌تو گذاشتم همونجا.
‫جایی گذاشتیش که نباید می‌ذاشتی،
‫پس خواستم داشته باشیش، ‫اگه لازمت میشه.
‫و ازش استفاده کن.
‫فهمیدی؟
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫همین بود. ‫ممنون از وقتتون.
‫دیگه مزاحمتون نمیشم.
‫خونه‌ی قشنگی دارین.
‫ببخشید بابت مزاحمت.
‫- خب؟ ‫- خونه نبود.
‫هاوکینز کجاست؟ بیارش پیشم.
‫وقتشه.
‫همینجاست، آماده و مجهز.
‫میگه آماده‌ست شروع کنه.
‫با اینکه هیچ ایده‌ای نداره چی در انتظارشه.
‫ایتن. پسرم.
‫خیلی وقته منتظرم بیارمت توی جمع.
‫و بالاخره حضوری دیدنت،
‫خب...
‫خوشحالم می‌کنه.
‫برگشتی خونه.
‫اینجا دوباره پیش پدرت.
‫این واقعی نیست.
‫تو واقعی نیستی. تو مُردی.
‫دیدم که مُردی.
‫دوباره زاده شدم.
‫غسل کرده در خون.
‫تو هم همین‌طور خواهی شد.
‫چیکار کردی؟
‫چیکار کردی؟ عوضی!
‫بهم مواد زدی.
‫تو مُردی! مُردی!
‫به مردی که شدی خیلی افتخار می‌کنم.
‫تماشات کردم. ‫می‌دونم چقدر سخت بود.
‫رنج کشیدی.
‫با وحشت زندگی کردی.
‫مثل قبل نبود.
‫بابا.
‫ولی دیگه لازم نیست دست و پنجه نرم کنی.
‫لازم نیست.
‫دردت می‌تونه به سادگی محو بشه.
‫وقتی به من ملحق بشی.
‫- چی؟ ‫- وقتی به ما ملحق بشی.
‫در آستانه‌ی کمال ایستادی.
‫- چی میگی؟ ‫- مرگ شکست‌دهنده مرگ!
‫آیا در سیمای او تولدی دوباره می‌یابی؟
‫چرا اینجوری حرف می‌زنی؟ ‫چه خبره؟
‫- من فقط... ‫- نگهش دارین.
‫نه. چیکار می‌کنین؟ چه مرگتونه؟
‫- وقتی از خون بنوشی... ‫- این چیه؟
‫همون خونی که الان توی رگ‌های ما جاریه،
‫تو هم زندگی ابدی خواهی یافت.
‫اگر چنین باشد که او بخواهد.
‫این کارو نکنین. ‫ولم کنین لعنتیا!
‫مدت‌هاست آرزوشو داشتم.
‫حالا بنوش.
‫تو حلقه‌ی جدید یک زنجیر نشکستنی هستی.
‫تو مرز باریک بین تمدن،
‫و ناپاکانی.
‫بنوش، ایتن.
‫بنوش.
‫و ابدی زندگی کن، پسرم.
‫بابا...
‫دخترها امروز مرخصی‌ان. بیا تو.
‫بذار حدس بزنم... اومدی خودتو
‫به رحمت لگد من توی صورتت بسپری،
‫بابت اون فاجعه ‫کلاس آموزش نوجوانان،
‫که چند روزه بابتش سرکوفت می‌شنوم.
‫دونات؟
‫می‌دونی پیش‌دیابت دارم؟
‫نمی‌دونستم.
‫دوتاش هم کمه.
‫خب، چی می‌خوای؟
‫یه حسی دارم بابت اینکه
‫هاوکینز جای من رفت گشت شب،
‫و فقط می‌خواستم یه دقیقه باهات حرف بزنم.
‫باباش اینجا قهرمانه.
‫خون پلیس‌خوب زیادی توی رگ‌هاشه.
‫من از هاوکینز پلیس بهتری‌ام.
‫فقط می‌خوام شانسمو داشته باشم.
‫آینده خوبی توی این اداره داری،
‫به شرطی که بهش گند نزنی.
‫حالا، ثابتش کن.
‫اون پیشخدمت گنده‌بک؟
‫مجبور شدم افسر جانسونو جمع کنم.
‫بگو که زنه هم نمی‌خواست.
‫زی؟
‫فکر کنم.
‫تو اخمات تو هم بود و غر می‌زدی
‫چون هاوکینز داشت ولت می‌کرد،
‫ولی می‌دونم دیدیش.
‫زنه عملاً داشت التماس می‌کرد.
‫آره؟
‫التماس برای اون رفیق ایرلندی ابلهت
‫که تا خرخره زهرماری خورده بود؟
‫زرت و پرت نکن.
‫دیگه بسه...
‫کراک می‌ذارم توی ماشین گشت.
‫احتمالاً بالایی‌ها هم باورشون میشه.
‫بذار یه چیزی در مورد دخترها بگم، کار.
‫اونا همیشه نمی‌خوان یه میمون
‫کلی پول و پله به پاشون بریزه.
‫یه مردی رو می‌خوان که
‫بلد باشه هر ثانیه نازشونو بکشه.
‫غلام حلقه به گوششون باشه.
‫چرا این چرت‌وپرتا رو میگی؟
‫این چه مزخرفیه که گوش میدی؟
‫چه‌جوری خاموشش کنم؟
‫دکمه‌ست. یه دکمه بالاش...
‫گورتو از تخت بلند کن.
‫دیگه شوخی نیست.
‫یه عمر ولت کردم هر غلطی خواستی بکنی.
‫دیگه تموم شد.
‫حالا بلند شو و کمکم کن محله رو
‫در برابر این شیاطین لعنتی ‫مستحکم کنیم.
‫وگرنه قسم می‌خورم...
‫اولین نفری که می‌خورن تویی.
‫دیگه باهات شوخی ندارم.
‫[کار نیک مردمان زولو]
‫هی، تو هم از اینا گرفتی؟
‫ببخشید.
‫هی. شما هم از این بروشورها گرفتین؟
‫مامانت مثل مرغ سرکَنده ‫داره اینور اونور می‌دوئه.
‫وای.
‫باید بیاد کلیسا.
‫آره، خودم می‌دونم.
‫خب، گفت بهت بگم
‫وقتی کارهات تموم شد بری تو.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫مامانت تنبیه‌ت کرده؟
‫تنبیه نیست.
‫- رفیق، من یه آدم بالغم! ‫- باشه.
‫- وازی! ‫- بالغ!
‫رفتی مرکز اجتماعی؟!
‫اونجا هم چند نفر هستن!
‫یا اگه کارت تموم شده، بیا تو!
‫وازی؟
‫- مرد بالغ داره قدم می‌زنه! ‫- برو، وازی!
‫قدم بزن، وازی!
‫- هورچاتا نگرفتی؟ ‫- تموم شده.
‫لعنتی!
‫بله، واز؟ الان سر کارم. چی شده؟
‫هی، وازی. چی می‌خوای، داداش؟
‫خیلی‌خب...
‫توی اون...
‫شاید من...
‫شاید شاهد یه قتل بودم.
‫لعنتی، واز.
‫نکنه همون عضو پایرو باشه
‫که شنیدم کشتنش، ها؟
‫میشه در موردش حضوری حرف بزنیم، زی؟
‫خیلی‌خب. کجا می‌خوای باشی؟
‫ماهی‌فروشی.
‫بیا ماهی‌فروشی.
‫باشه.
‫و، واز...
‫لطفاً کاری نکن بیام دنبالت بگردم.
‫واز دیگه کیه؟
‫داداش کوچیکه‌ی گنگستر من.
‫آره؟ داره توی محله دردسر درست می‌کنه؟
‫یه چیزی تو همون مایه‌ها.
‫لعنتی!
‫اولین ساندویچم رو یادمه.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫دستمال داره؟
‫ریوت. هی، یه لطفی بکن.
‫می‌خوای من مثل یه بچه‌سرباز باغل‌نشده ‫عقب وایسم
‫بعد تو بری پاچه‌خواری گشت شب رو بکنی ‫که خودتو براشون شیرین کنی؟
‫- درسته؟ ‫- باید بگی بالغ‌نشده.
‫- ها؟ من چی گفتم؟ ‫- باغل‌نشده.
‫آره، قبل از بلوغ. باغل‌نشده.
‫اونا به ما نمیگن چیکار کنیم، بچه، فهمیدی؟
‫زیویر کار.
‫بخش جنوب شرقی.
‫جایی که الان ایستادیم.
‫گشت معمولی حرف نداره!
‫خب، من همکار...
‫من همکار هاوکینز بودم،
‫و یه اطلاعاتی در مورد پرونده‌ای که ‫داشت روش کار می‌کرد به دستم رسید.
‫هستش؟
‫نه.
‫حیف شد.
‫پس فقط به تو میگم.
‫رد کسی که به پایرو شلیک کرد رو زدم.
‫- جدی؟ ‫- کاملاً جدی.
‫من اهل مجتمع کولونیالم. ‫آدماش رو می‌شناسم.
‫می‌دونم چه کارهایی ازشون برمیاد.
‫آدمی مثل من می‌تونه واسه گروه ویژه مفید باشه.
‫حاضری برادر خودتو دستگیر کنی؟
‫من پلیسم. مجرمین رو دستگیر می‌کنم.
‫خب پس، چرا نمیری ‫همین کار رو بکنی تا بعدش حرف بزنیم؟
‫وازی لعنتی.
‫یا خدا.
‫اینجا مثل پناهگاه مخفی کریپ‌هاست.
‫بذار بیسیم بزنم چندتا واحد بیان.
‫نه، فعلاً کسی رو خبر نمی‌کنیم.
‫فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه.
‫اگه لازم باشه، خودم میرم داخل تا اتفاقی نیفته.
‫همکار نمیذاره همکارش تنهایی بره
‫توی لونه‌ی کوفتی مار، رفیق.
‫یه همکار، روانی‌های نعشه‌ی کوکائین رو که آماده‌ی شر درست کردنن با خودشون نمی‌برن،
‫اونم وقتی که من فقط می‌خوام ‫داداشم رو سالم بیارم بیرون،
‫پس جلو نمیای.
‫بیخیال. اصلاً اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫تو باید دهنت رو ببندی و طبق حرف من پیش بری.
‫اگه داداشت کمک نکنه گشت شب رو بپیچونیم،
‫پس به دردم نمی‌خوره.
‫هی. موقعیت ساعت شش.
‫پلیس‌های عوضی، پسر.
‫راهت رو بکش برو، کاکاسیاه.
‫وازی. باید بریم.
‫وازی. زود باش.
‫اگه دست از پا خطا کنید،
‫شخصاً تمام گروهم رو میارم
‫تا همه‌تون رو با لگد برگردونن توی شکم ننه‌تون.
‫نظرتون چیه؟
‫خیلی‌خب.
‫تولانی...
‫تو همیشه فقط مایه‌ی سرافکندگی بودی.
‫اهریمن سفید رو واسه پشتیبانی
‫آوردی توی خونه‌ی کوفتی من؟
‫اوه، من پشتیبانی نیستم.
‫من حاضرم با یه اشاره اسپری حشره‌کش رو ‫روی کل این فاضلاب خالی کنم.
‫وازی، روبراهی؟
‫برنامه‌ت چیه، زیویر؟
‫«زیویر.»
‫می‌بینم هنوز اون اسم بردگی رو یدک می‌کشی.
‫می‌تونی اون چرت و پرت‌های پلنگ سیاه ‫و زولوت رو واسه من غلاف کنی.
‫قیافه‌ام شبیه بچه‌هاست؟
‫به نظر میاد واسه یه سخنرانی کوفتی اومدم اینجا؟
‫خب، قیافه‌ات مطمئناً شبیه هیچ مردی نیست.
‫به نظر من شبیه یه بچه خوکی.
‫اسم زولوش «تولانی» بود،
‫ولی اسم «زیویر» و راه پلیس‌های کثیف رو انتخاب کرد.
‫پلیس لس‌آنجلس رو به مردم خودش ترجیح داد.
‫واز، توی دردسر خیلی بزرگی افتادی.
‫گشت شب دنبالته.
‫توی مجتمع قایم نشدی.
‫اونا همه رو می‌کُشن تا به تو برسن. حتی مامان رو.
‫اون بابا رو کشت.
‫فقط من و توییم.
‫می‌تونیم فقط بزنیم به چاک.
‫پسر من هیچ‌جا نمیره.
‫و بهت گفتم،
‫اگه دوباره ریختت رو این طرفا ببینم، می‌کشمت.
‫- پلیس به‌دردنخور. ‫- من دنبال دعوا نیستم.
‫میای اینجا وقت کوفتی منو تلف می‌کنی.
‫واسم مهم نیست چی می‌خوای.
‫به پلیس حمله کن تا ببینی چی میشه.
‫ریوت، چرا همش گند می‌زنی به همه چیز؟
‫نه، نه، نه، گور بابای این زنیکه‌ی کریپ
‫و تمام نوچه‌های دوزاری گنگسترش.
‫واسم پشیزی اهمیت نداره...
‫پلیس عوضی رو مخ!
‫پلیس لس‌آنجلس همین دیشب یکی از آدمای ما رو کشت!
‫این پیامیه که می‌تونی ببری واسشون!
‫اون تن لشتون رو سمت مجتمع نیارید،
‫وگرنه اونا هم عاقبتشون همین میشه!
‫حالا امکان نداره بذارم با وازی بری.
‫ولی من و تو هر دو می‌دونیم بدون یه کتک مفصل هم
‫نمیشه از این خراب‌شده بری بیرون!
‫به‌خاطر این کارت میری زندان، آیاندا.
‫اوه، اونا هنوز هیچ کاری با من نکردن، کاکاسیاه!
‫گنده‌بک به‌دردنخور...
‫کیه؟
‫هی بورن، منم وازی.
‫اون پلیسی که خواهرت رو کشت،
‫امشب داره میاد سمت مجتمع.
‫آیاندا فکر می‌کنه اون جادو جمبل‌هاش ‫قراره جلوی پلیسه رو بگیره.
‫می‌خواد بهش سنگ پرت کنه و این مزخرفات.
‫ببین پسر، من حوصله‌ی این چیزا رو ندارم.
‫اون همه‌مون رو به کشتن میده، پسر.
‫شماها باید با چندتا اسلحه‌ی واقعی
‫پاشید بیاید اینجا، باشه؟
‫بسیار خب.
‫حله.
‫خوبه.
‫امشب یه شب مقدسه.
‫ایتن به مأموریت مقدس ما پیوسته.
‫امشب وقتی پا به اون میدان نبرد می‌ذارید،
‫بهش نشون میدیم گشت شب چطوری شکار می‌کنه.
‫هیچ رحمی به شکارمون نمی‌کنیم،
‫که یعنی هیچی توی بشقاب باقی نمی‌ذاریم.
‫هیچ شاهدی به جا نمیذاریم!
‫امشب به افتخار پسرم،
‫خون مجتمع کولونیال رو خشک می‌کنیم!
‫برخیز.
‫وقتشه یاد بگیری چطوری از موهبتت استفاده کنی.
‫تو با خون قدرتمند شدی،
‫در حالی که توی رگ‌هات جاریه پاک شدی،
‫و با مشیت او تقدس پیدا کردی.
‫امشب تو در کالبد او دوباره متولد شدی،
‫و به تصویر ایزد ساخته شدی.
‫اگرچه از حیوانات پست روی زمین تغذیه می‌کنی،
‫دندان‌های نیش واقعی تو هرگز ‫گوشت ناپاک اون‌ها رو لمس نخواهد کرد.
‫حالا جایگاه بر حقت رو در کنار من بدست بیار.
‫امشب دلی از عزا دربیارید، پسرا!
‫اوه، تا شورش بعدی دیگه همچین ‫فرصتی گیرمون نمیاد.
‫ما با هم بر پادشاهی اربابمان ‫حکمرانی خواهیم کرد،
‫همان‌طور که اراده‌ی اوست.
‫پدر و پسر.
‫«بخش سوم: مجتمع»
‫اگه کسی پرسید داستان این از این قراره.
‫جنگ قلمرویی که داشت شکل می‌گرفت
‫بالاخره توی مجتمع کولونیال رخ داد.
‫گروه گنگستری کریپ‌های زولو
‫با خونسردی تمام
‫یکی از اعضای مؤنث بلادز پایرو رو به قتل رسوندن،
‫و قتل‌های تلافی‌جویانه در هر دو طرف رخ داده.
‫پس ما تحت شرایط اضطراری وارد میشیم.
‫نیازی به حکم نداریم.
‫ما از قبل دعوت‌نامه‌مون رو گرفتیم، پسرا.
‫و تا وقتی که اون
‫مخزن‌های خون لبریز نشن از اینجا نمیریم.
‫پسرت اومد و بهم گفت که پلیس‌ها ‫خواهر کوچیکم رو کشتن.
‫واسه این کار یه جورایی جونش رو به خطر انداخت.
‫شنیدم.
‫اونا دارن پایروها و کریپ‌ها رو می‌کشن.
‫سعی دارن یه درگیری بینمون راه بندازن.
‫و فکر می‌کنن اون‌قدر احمقیم که این کار رو می‌کنیم.
‫شکی درش نیست.
‫اینجور که من می‌بینم...
‫بعضی چیزا بزرگتر از این گنگستر‌بازیه.
‫چه زری می‌زنی، رفیق؟
‫بیخیال، رفیق.
‫دارم سعی می‌کنم قضیه رو حل کنم.
‫اینو یه آتش‌بس در نظر بگیر.
‫فعلاً.
‫باشه.
‫پلیس‌ها توی راهن؟
‫گشت شب داره میاد.
‫چه بهتر.
‫من خطوط درگیری رو یکی درمیون توی محوطه‌ها چیدم
‫تا حمله‌ی اولیه‌ی پلیس‌ها رو کُند کنم.
‫لعنتی.
‫۱۲ آدام ۲-۱، مرکز.
‫کد 999.
‫تمام واحدهای منطقه رو الان در صحنه نیاز دارم.
‫دریافت شد، ۲۲۱. ‫واحد پیشرو در صحنه‌ست.
‫به تمام واحدهای دیگه دستور عقب‌نشینی داده شد.
‫واحد پیشرو کیه؟
‫گشت شب.
‫شلیک نکن.
‫همکار؟
‫وازی توی مجتمع کولونیال گیر افتاده.
‫می‌تونی کمکم کنی نجاتش بدم؟
‫یه چیزی تو همین...
‫ها؟
‫خیلی‌خب. بزن بریم.
‫آره. بسیار خب.
‫هیچ شاهدی به جا نمیذاریم!
‫هیچکس رو زنده نمیذاریم!
‫هی! شماها دیگه کی هستین؟!
‫۹۱۱. مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫دارن سعی می‌کنن بیان توی خونه‌ی من!
‫من توی مجتمع کولونیالم!
‫خانم، ما چندتا واحد رو فرستادیم اونجا.
‫۹۱۱. مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫نمی‌دونم چه خبره!
‫مردم دارن می‌کوبن به در خونه‌ام!
‫هی! بذار حکمت رو ببینم!
‫همین الان یکی رو کشتن!
‫باشه. حالا آروم باشید، خانم.
‫آروم باشید. بررسی می‌کنم.
‫به نظر میاد پلیس داره میاد داخل،
‫ولی نمی‌دونم دارن چیکار می‌کنن!
‫اونا... دارن مردم رو ‫از خونه‌هاشون می‌کشن بیرون!
‫بهتره یکی رو بفرستید!
‫مرکز، گشت شب در صحنه حاضره.
‫بقیه‌شو بسپارید به ما.
‫[مجتمع کولونیال]
‫بنوش.
‫تغذیه کن.
‫سور بگیر.
‫در شکار مقدس دلی از عزا در بیار.
‫خودت رو سیر کن.
‫همه طعمه هستن.
‫این غسل تعمید توئه.
‫خودت رو در خون بشور.
‫نمی‌تونم.
‫چیه؟ مریض شدی؟
‫هی!
‫لعنتی! لعنتی! نمی‌تونم.
‫هی! همکار؟
‫همکار؟
‫فکر کردم از پسش برمیام.
‫هی! هی!
‫خواهش می‌کنم برو... ‫برو عقب.
‫لعنتی!
‫جلو نیا.
‫می‌دونی کجای این قضیه خیلی احمقانه‌ست؟
‫شنیده بودم اونا چی هستن.
‫شنیده بودم چی هستن و مأمور شدم روشون کار کنم، ‫و اطلاعات درست بود.
‫بازم باور نکردم.
‫حالا بدبخت شدم!
‫بدبخت شدم. بدبخت شدم.
‫نمی‌دونم داری چه زری می‌زنی،
‫ولی باید بریم.
‫فقط دور بمون.
‫فقط برو. ‫از اینجا برو.
‫- چه مرگت شده؟ ‫- جلو نیا! جلو نیا!
‫- چه مرگت... ‫- عقب وایسا لعنتی!
‫هی! هی!
‫نه! بیا اینجا.
‫اگه نذاری این کار رو بکنم، بهت صدمه می‌زنم.
‫می‌تونم داداشم رو پیدا کنم. ‫فقط برگرد پیش واحد.
‫- فقط برو! ‫- متأسفم!
‫بنوش!
‫این چه کوفتیه؟
‫زی.
‫هوشیار باش، دامو.
‫تمریناتت رو به یاد بیار.
‫اگه مردان مارمولکی باشن،
‫زبون‌های اسیدی دو متری و این چیزا دارن.
‫هی، رفقا!
‫آروم بگیرید بابا!
‫یه علامت روی اون دیوار بکش، پسر.
‫به‌خاطر کریپ بهم شلیک نکنید.
‫رفیق، چی؟
‫هی، هی. بلند شد!
‫چی؟
‫بمیر، عوضی!
‫لعنتی. اون عوضی همینطور دوید.
‫لعنتی.
‫اون همون پلیسی بود که پریم رو کشت؟
‫آره.
‫لعنتی.
‫لعنتی. داداش تو رو هم کشت؟
‫خوب گوش بدید.
‫امشب شکارش می‌کنیم.
‫چی؟ گور بابای همه‌شون.
‫ببین، من میرم مامانم رو بردارم
‫و تا جایی که میشه از مجتمع دور شیم.
‫رفتارت...
‫پسر، تو اون بیرون تنهایی
‫۳۰ ثانیه هم دووم نمیاری.
‫گروهبان، رفیق.
‫یادت نره باید انتقامت رو بابت کسی که
‫از دست دادی از گشت شب بگیری.
‫درسته.
‫پس الان مثل بزدل‌ها رفتار نکن.
‫به نظر میاد امشب قراره پلیس‌ها رو سلاخی کنیم.
‫درسته.
‫بزن بریم، رفیق.
‫آره، بسیار خب.
‫امشب قراره این اتفاق بیفته.
‫آدم‌های من قراره اون‌قدر خون
‫از شما آدم‌های لعنتی بکشن ‫که تا مدت‌ها واسمون کافی باشه.
‫و هیچ‌کس... و منظورم هیچ‌کسه...
‫در حین انجام این کار نمیاد نجاتتون بده.
‫می‌دونید چرا؟
‫چون شماها مثل مدفوع سگ
‫زیر پاشنه‌ی چکمه‌ی آمریکایید!
‫چرا کسی باید اهمیت بده اگه من ‫از ته چکمه‌شون پاکش کنم؟
‫اوه!
‫بیارش اینجا.
‫بخاطر اون ترسه.
‫اون ترس باعث میشه خون ‫راحت‌تر از دوغ بره پایین.
‫قربان، همین الان خبر رسید آیاندا ‫توی لونه‌موشش سنگر گرفته.
‫به نظر میاد لازمه مداخله کنید.
‫داره بچه‌های ما رو تیکه پاره می‌کنه.
‫می‌خواید بگید نمی‌تونید ‫از پس یه بومی ناچیز بربیاید؟
‫همه جا رو پر از چرت و پرت‌های قبیله‌ای کردن.
‫حالم از این جنگولک‌بازی‌ها بهم می‌خوره.
‫بزن بریم.
‫یالا. بجنب. برو داخل، مرد جوان.
‫به بزرگترت احترام بذار.
‫- برو بمیر. ‫- برو بمیر!
‫هی رفقا، برید داخل.
‫حالا رفقا آروم بشینید، و، به زودی می‌ریم
‫سراغ پاره کردن گلوهای لعنتی‌تون، باشه؟
‫- چی؟ ‫- آره. برو بمیر.
‫چه غلطی داری می‌کنی، احمق؟!
‫ما هم‌تیمی هستیم، عوضی! ‫چه مرگته؟!
‫الو؟
‫سعی می‌کنم ببینم گشت شب کجا مستقر شده.
‫لعنتی. گوشیم.
‫گوشی لامصب کار نمی‌کنه.
‫دارن روی سیگنال پارازیت میندازن.
‫منزوی کن و نابود کن.
‫اینا تاکتیک‌های کلاسیک پاکسازی قومیه.
‫این اهریمن‌ها خیلی وحشی‌ان.
‫پلیس هنوز داره از این خراب‌شده رد میشه.
‫فکر کنم وقتشه بزنیم به چاک.
‫ما هیچ‌جا نمیریم تا وقتی که انتقاممون رو
‫از اون اهریمن عوضی نگیریم.
‫شماها دیدید اون پشت چه اتفاقی افتاد، پسر.
‫صبر کن.
‫اینا اهریمنن...
‫یا مردان مارمولکی؟
‫نه، پسر. پلیسن.
‫پلیس‌هایی که زیادی آمفتامین زدن.
‫اونا خون‌آشامن.
‫رفیق، مطمئنی؟
‫آره، رفیق! اونا خون می‌خورن!
‫خب، خیلی از موجودات پلید ‫شبا خون می‌خورن.
‫این لزوماً فاکتور تعیین‌کننده‌
‫واسه طبقه‌بندی خون‌آشامی نیست.
‫ولی به نظر درست میاد.
‫هی تریپ، اون گلوله‌های نقره‌ای رو آوردی؟
‫صبر کن، پسر. ‫اون... اون مال گرگینه‌هاست، پسر.
‫داری چرت میگی.
‫پسر، ببین.
‫فکر کنم اگه از سمت جنوب ساختمون بریم،
‫می‌تونیم اون عوضی‌ها رو غافلگیر کنیم.
‫اگه توی فاز خون‌خواری بودن، آبکششون کنید.
‫شماها می‌تونید از...
‫سلاح‌های مقدس یا همچین چیزی استفاده کنید.
‫با اونا بزنیدشون.
‫ببینید، کاری که باید بکنیم اینه که برسیم به مامان.
‫باشه؟ آیاندا یه نقشه داره.
‫اگه نقشه‌ش این بوده که آبکش بشه،
‫باید بگم همه چیز خیلی خوب پیش رفته، رفیق.
‫آره، اون پلیس‌ها احتمالاً ‫تا الان زنده‌زنده خوردنش.
‫ببین، ما مامانم رو ول نمی‌کنیم.
‫ول کردن چیه؟ ‫اون مُرده، پسر!
‫حالا ما رد اون یارو رو می‌زنیم و انتقام می‌گیریم.
‫این بهترین گزینه‌ی کوفتیمونه.
‫پس منظورت اینه که بهترین گزینه‌ی من ‫اینه که بذارم مامانم بمیره
‫و توسط یه مشت هیولای لعنتی کشته بشه؟
‫آره. آره، یکم بیریخت به نظر میاد.
‫از کجا بدونیم اصلاً هنوز زنده‌ست؟
‫همین الان گفتم ولش نمی‌کنیم، رفیق.
‫آره. دیدین؟
‫به نظر میاد اون خون‌آشام‌های عوضی
‫گذاشتن مامان اسلحه‌هاش رو برداره.
‫بیاید بریم.
‫آیاندا! خودت این بلا رو سر خودت آوردی!
‫آره؟ خب، اومدم آش و لاشت کنم!
‫اوه، لعنتی! آره، پسر! ایول!
‫- کریپ زولوی خیابونی! ‫- مردک بزدل.
‫- اون... اوه، لعنتی. اوه، لعنتی. ‫- لعنتی.
‫اون نمرده. شماها باید بیاید بالا!
‫تکون بخورید! وازی، فرار کن!
‫رفقا، شماها اسلحه دارید! ‫یه کاری بکنید!
‫هی. اون صلیب رو بگیر. ‫دودش کن، پسر.
‫خون‌آشام عوضی، بمیر!
‫لعنتی!
‫اوه، لعنتی. تریپ!
‫اوه، لعنتی!
‫اوه! تریپ!
‫لعنتی. این عوضی رو بکشید.
‫- چی شد؟ ‫- هی پسر، به رفیقت کمک کن!
‫هی، برید عقب!
‫مواظب باش چه غلطی داری می‌کنی!
‫من سه تا خشاب روی این عوضی‌ها خالی کردم!
‫بازم پا میشن!
‫اهریمن‌های پست لعنتی.
‫هی. از اون بزرگه استفاده کن. ‫از اون بزرگه استفاده کن!
‫- گفتم تکون بخورید، تکون بخورید! ‫- از اون استفاده کن.
‫نه، وازی، نه!
‫لعنتی.
‫هی.
‫هی. واز.
‫هی، هی، هی.
‫واز.
‫یه چاقو توی جیبم دارم.
‫برش دار.
‫اوه، لعنتی.
‫یالا، رفیق. ‫اون چاقوی لعنتی رو بردار، رفیق.
‫عوضی، پس بیا جلوتر.
‫- لعنتی. ‫- چطوری، بچه محل؟
‫پسر، برو بمیر. ولم کن. ‫دستت رو بکش.
‫ولم کن مرتیکه.
‫دست کثیفت رو به من نزن.
‫کدوم گوری بودی؟
‫یه جا قایم شده بودی گریه می‌کردی؟
‫نمی‌تونی گشنگی رو تحمل کنی، ها؟
‫می‌دونستم جا می‌زنی.
‫اوه! می‌خوای یه گاز از من بگیری؟
‫صدامو درونت می‌شنوی، بچه سوسول گروه ویژه؟
‫گروهبان، امیدوارم درحال تماشا باشی.
‫بذار ببینیم پسرت چی توی چنته داره.
‫یالا، رفیق.
‫اوه، لعنتی! یالا. ‫بیا بزنیم به چاک.
‫برو! برو، برو، برو!
‫نه، وازی!
‫هی، دارن نسل‌کشی می‌کنن، پسر!
‫اوه، لعنتی!
‫این جنون رو تموم کن.
‫عطشت به خون رو کنترل کن،
‫وگرنه هیچ فرقی با طعمه‌ات نداری.
‫من تو رو به‌خاطر نظمت انتخاب کردم،
‫تعهدت به یه هدف بالاتر.
‫دعا می‌کنم در موردت اشتباه نکرده باشم.
‫من تماشات می‌کردم.
‫حتی وقتی فکر می‌کردی تنهایی، من پیشت بودم.
‫چه بلایی سرم آوردی، لعنتی؟
‫لعنتی!
‫با وجود رنجی که می‌کشیدی،
‫دیدم که توی هر آزمونی قبول شدی.
‫چه خبره؟!
‫من فرشته‌ی روی شونه‌ت بودم.
‫درد داره.
‫لامصب درد داره.
‫حالا بنوش.
‫نه. نه.
‫تغذیه کن و قوی شو.
‫لامصب درد داره.
‫زود باش.
‫تیکه پاره‌اش کن.
‫یالا، گلوش رو پاره کن.
‫اون مال توئه.
‫معلومه که نیاز به نمایش عملی داری.
‫تو کنترل نداری. من دارم.
‫بابا...
‫بابا، داری چیکار می‌کنی؟
‫خون رو بنوش.
‫وگرنه خودم واست انجامش میدم!
‫خواهش می‌کنم.
‫یا از دستوراتم اطاعت می‌کنی،
‫یا بهت قول میدم، پسر، نابودت می‌کنم
‫قبل از اینکه بذارم موهبتی که نصیبت شده رو هدر بدی.
‫درد رو فراموش کن، پسرم.
‫بنوش.
‫بنوش، ایتن.
‫نه.
‫نه! نه!
‫تولانی!
‫هی، دیدی؟ دیدی؟ ‫باید ادامه بدیم.
‫- حساب این اهریمن‌ها رو برسیم. ‫- تولانی. تولانی!
‫هی، اگه شماها می‌خواید اینجا کز کنید و بمیرید،
‫من باید راهم رو بکشم برم، پسر.
‫مامان، من... ‫مامان...
‫شاهد به جا نذار، کسی رو زنده نذار.
‫می‌خوام آیاندا بمیره.
‫توی خون خودشون غرقشون کن.
‫زولوها رو بکُش.
‫مامان. مامان.
‫این به خاطر پریم بود، آشغال عوضی!
‫این نوچه‌ی یاکوب عوضی
‫دیگه امشب هیچ سیاه‌پوستی رو نمی‌کشه!
‫اون قضیه‌ی «چوب توی قلب» واقعاً جواب میده!
‫مامان، این عوضی‌ها واقعاً خون‌آشامن.
‫وقتی اون دندون‌های نیش فلزی رو ‫توی دهانشون دیدم، فهمیدم که اهریمنن.
‫اینی که می‌بینی دلیل اینه که اون پلیس سفیدپوست
‫نتونست از استحکامات زولوی من رد بشه همینه.
‫دست‌سازه‌های باستانی مردم ما.
‫جواهراتمون، سلاح‌هامون، فرهنگمون.
‫این نقطه ضعف دشمنه.
‫مامان، این چوب و چماق‌ها فایده نداره.
‫- اونا راحت ازش رد شدن. ‫- بروشور رو بخون، پسر.
‫اوه، آره. لعنتی. نوشته، «اوبیوفو»...
‫- اوباییفو. اوباییفو، پسر. ‫- اوباییفو.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، پسر. ای بابا!
‫«پوست صورتی، دندان‌های آهنی داره،
‫و از بالای درختان طعمه‌اش را می‌خورد.»
‫همون کوفته. پلیس‌ها فقط یه جور دیگه نوشتنش.
‫یه اسم دیگه‌شون... «آسانبوسام».
‫یا اهریمن. یا خون‌آشام.
‫و همه‌مون می‌دونیم وقتی خون‌خوارها اومدن
‫کی دخلشون رو آورد.
‫- زولوها. ‫- بذار این کوفتی رو ببینم.
‫قبلاً بهت یکی دادم.
‫سرمون شلوغ‌تر از اونی بود که بخونیمش!
‫صبر کن.
‫«اوباییفو از خون قربانیان خوابیده تغذیه می‌کنند
‫و کسانی که از خواب دوری می‌کنند
‫تا با مرگ در تاریکی پرسه بزنند»؟
‫تو روحت. پلنگ محله.
‫این چیه، یه جور فاز «هوتپ»ـه؟
‫یه چیزی که تمام استعمارگرها ازش می‌ترسن؟
‫سیاه‌پوست بودن ما.
‫صبر کن. یه لحظه وایسا.
‫پس منظورت جادوهای بومیِ
‫مرد سیاه‌پوست آسیاییه؟
‫ما اومدیم روی این زمین لعنتی
‫تا اهریمن سفید رو کباب کنیم!
‫آره. و این قسم کریپه.
‫ما قراره یه سلسله بسازیم.
‫پدر و پسر، تا ابد حکومت می‌کنیم.
‫برخیز و خودت رو در نظر من عزیز کن.
‫این انگل‌ها نمی‌تونن و نخواهند تونست شکستت بدن.
‫هی ببینید، آدم‌های ما رو انداختن توی قفس،
‫و وظیفه‌ی ماست که آزادشون کنیم.
‫خیلی‌خب، ببینید، چیزی که می‌دونیم اینه که
‫گلوله روی این عوضی‌ها اثر نداره، درسته؟
‫ولی یه چوب نوک‌تیز توی قلب؟
‫آره، تنها راهش همینه.
‫سرشون هم جوابه، پسر.
‫همه می‌دونن اگه بزنی توی سر یا قلب خون‌آشام،
‫کارشون تمومه.
‫چشم سوم تو بدجور بسته‌ست.
‫هی. صبر کن. نه، پسر.
‫من پنج بار زدم توی سر اون پلیس گنده.
‫هیچ فایده‌ای نداشت.
‫و فکر نکنم از دست این چوب‌ها هم کار زیادی بربیاد.
‫چی؟! از کله‌ی پوکتون استفاده کنید.
‫قلب مقدسشونه.
‫خون آتیش توی قلبشون رو روشن نگه می‌داره.
‫سوراخش می‌کنی، می‌ترکونیش،
‫و کارشون واسه همیشه تموم میشه.
‫همه اینو می‌دونن.
‫آخه پسر، اجدادمون اینو می‌دونن.
‫توی بروشور هست. ‫نگاهش کن. ببین.
‫«قدرت استعمارگر از خون ایزدش میاد
‫و شعله‌ی جادوگری سفیدش
‫که الان توی رگ‌هاشون جاریه.»
‫پسر، اونا حتی قدرت ذهنی دارن و پرواز می‌کنن.
‫کلی چیزای عجیب غریب.
‫چه غلطی باید بکنیم؟
‫- اهریمن خیلی عوضیه. ‫- اوه، لعنتی!
‫من یه چیزی توی خونه دارم
‫که با تضمین 100 درصد کار رو تموم می‌کنه.
‫- اوه، جدی؟ ‫- صد درصد.
‫باشه. خب چی داری، مامان؟
‫- مثلاً یه شعله‌افکن؟ ‫- نه.
‫یا یه آرپی‌جی؟ ‫یه چیزی تو این مایه‌ها؟
‫- این چیزیه که لازم داریم. ‫- بهتر. بهتر از تمام اینا.
‫باید با این قضیه ریشه‌ای برخورد کنیم.
‫بسیار خب، ولی منظورم اینه...
‫باشه، خب اگه اسلحه کارساز نیست،
‫تجهیزات سنگین هم هیچ غلطی نمی‌کنن
‫فقط اینکه یکم بیشتر عصبانی‌شون می‌کنن.
‫باورم نمیشه می‌خوام ‫همچین حرف احمقانه‌ای بزنم.
‫باید این چوب رو فرو کنیم
‫درست توی قلب این خون‌آشام‌های عوضی.
‫تنها راهش همینه.
‫درواقع این هوشمندانه‌ترین چیزیه
‫که تمام شب گفتی، رفیق.
‫اگه می‌خوایم زنده بمونیم
‫باید بزنیم تو فاز عرفانی.
‫خب، نور خورشید چی؟
‫درسته؟ به زودی درمیاد.
‫توی نور خورشید منفجر نمیشن؟
‫آره.
‫اگه نور خورشید این عوضی‌ها رو نکشه، ‫کار همه‌مون ساخته‌ست.
‫چه خبره؟
‫این چه کوفتیه؟!
‫این چه کوفتیه؟
‫هی، هی، هی، هی!
‫گندت بزنن! چوب جواب نمیده؟!
‫قوانین خون‌آشامی منو گیج کرده، رفیق!
‫شماها برید.
‫اینو بسپارید به من.
‫عوضی‌های مریض.
‫بچه می‌خورید؟
‫بخاطر پایرو.
‫این بخاطر پریم و تمام رفقای مرحوم منه.
‫این انتقام تمام مردم ماست!
‫لعنت به پلیس عوضی، رفیق!
‫پلیس‌های عوضی منو ناکار کردن، پسر.
‫لعنتی! بیا اینجا.
‫خورشید داره درمیاد!
‫شما اهریمن‌ها رو پودر می‌کنه اگه نرید!
‫ما می‌تونیم خیلی بعد از طلوع هم اینجا بمونیم، عوضی!
‫میایم اون داخل
‫به هر قیمتی که شده!
‫فقط... آروم بمون.
‫- نه، من خوبم. من خوبم. ‫- آروم باش! فقط تکون نخور!
‫- من خوبم. ‫- تکون نخور!
‫آیاندا!
‫دیگه وقت بازی تمومه!
‫وقتشه تمومش کنیم!
‫آیاندا! صدامو می‌شنوی؟!
‫گروهبان صحبت می‌کنه!
‫یه قراری داشتیم!
‫تو اون چرت و پرت‌های آفریقایی قبیله‌ایت
‫رو توی محله‌ت نگه می‌داری، ما هم کاری ‫به کار شماها نداریم!
‫خب، اون قرار دیگه تمومه
‫چون تو اون لامصب رو از حدش گذروندی.
‫و حالا تو و پسرت بیشتر از اون می‌دونید ‫که بخواید زنده بمونید.
‫شما داشتید ما رو می‌کشتید!
‫اون‌قدر از قدیم ما رو کشتید که نمی‌دونم چند وقته.
‫شما یکی از پسرهای منو کشتید!
‫یه لحظه به ذهنم رسید که اون پلیسه ‫شبیه شوهر عملی عوضیته!
‫مادرت تا حالا در اون مورد بهت گفته، وازی؟
‫می‌دونی، بابات نوچه‌ی ما بود.
‫هر کاری بهش می‌گفتیم می‌کرد
‫تا وقتی که... جنسش بهش می‌رسید.
‫اونا مجبورم کردن بابات رو بکشم.
‫مجبورم کردن.
‫و من... من این کار رو کردم ‫تا از تو و برادرت محافظت کنم.
‫و اگه مجبور بشم بازم انجامش می‌دادم! ‫بخاطر تو!
‫باید... باید کمک واست خبر کنیم، باشه؟
‫اینو نگه دار. اینو نگه دار.
‫بیاید بیرون، تا خونتون رو سریع بخوریم!
‫یا اینکه می‌تونیم همون داخل ‫آروم زنده‌زنده بسوزونیمتون.
‫وازی. نگاهم کن.
‫نگاهم کن. نگاهم کن.
‫با بد کسایی درافتادن.
‫ما زولو هستیم.
‫- مامان، نمی‌تونم. ‫- نه، نه.
‫- من... ‫- نه.
‫هر حسی داری، مهارش کن.
‫ازش استفاده کن.
‫تو پسر منی.
‫نه، ولی تو نمی‌میری،
‫نه تا وقتی که این عوضی‌های عجیب‌غریب رو بکشم.
‫جاساز کجاست؟
‫اتاق امنیت. کمد.
‫وازی، گوش کن.
‫عصبانی نباش.
‫دیگه خیلی دیره.
‫لعنتی!
‫آره!
‫پیداش کردم!
‫لعنتی...
‫الانه که این احمق‌ها رو آبکش کنیم!
‫آره.
‫این چه کوفتیه؟
‫مامان، این چه کوفتیه؟
‫من با این چه غلطی بکنم؟!
‫مامان، من با این چه غلطی بکنم؟!
‫ما می‌میریم!
‫ما...
‫مامان، من واسه این اوضاع ساخته نشدم.
‫تمام این چرت و پرت‌های زولو.
‫هیچ‌کدومش واقعی نیست.
‫ولی تو هیچ‌وقت باورش نمی‌کردی.
‫و منم باور نمی‌کردم.
‫برید پشت اون لباس لعنتی قایم شید.
‫حالا با یه زولو طرفید!
‫اون داره منو کنترل می‌کنه.
‫خواهش می‌کنم. نمی‌تونم جلوشو بگیرم.
‫نمی‌تونم جلوشو بگیرم. من...
‫همین الان مغز یه زن رو خوردم.
‫لعنتی، بدجوری از دست شما ‫خون‌آشام‌های عوضی خسته شدم!
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم کمکم کن. ‫کمکم کن!
‫پسر، کمکت کنم؟
‫پسر، برو بمیر.
‫وازی!
‫تو مامانم رو کشتی.
‫من نکشتم. من نکشتم. من نکشتم.
‫وازی!
‫من طرف توام.
‫- تو داداشم رو کشتی. ‫- قسم می‌خورم طرف توام.
‫من یکی از آدم خوبام.
‫تو نامزد لعنتی منو کشتی.
‫تو همه رو کشتی!
‫پسرم...
‫تو کار داری.
‫تو الان دیگه گشت شبی.
‫مثل اونا رفتار کن!
‫حق با توئه. ‫حق با توئه.
‫اووه...
‫اوه، لعنتی!
‫بذار دوباره امتحان کنیم.
‫می‌خوام بهت رسیدگی پزشکی برسه،
‫ولی باید یه چیزی بهم بگی.
‫گور باباش.
‫گشت شب همون خون‌آشام‌های لعنتی‌ان.
‫ریختن توی مجتمع.
‫جوری داشتن خون ما رو فرآوری می‌کردن که انگار...
‫انگار یه کارخونه‌ی کوفتیه.
‫ولی خودتون اینو می‌دونستین.
‫خون‌آشام‌ها خیلی قبل از اینکه ‫من بیام توی پلیس بودن.
‫اونا هنوزم پلیسن.
‫آره، و تو هم یکیشونی، ها؟
‫من خون‌آشام کوفتی نیستم.
‫پس چرا داری ازشون محافظت می‌کنی؟
‫با من بیا.
‫مراقب باش خونت کجا می‌ریزه.
‫قضیه اینه، بچه‌جون.
‫واسه من سیاه و سفید هیچ اهمیتی نداره.
‫مهم آبیه.
‫اونا پلیس لس‌آنجلسن. منم پلیس لس‌آنجلسم.
‫برادرت پلیس لس‌آنجلس بود.
‫و تو همیشه کسی هستی که اون طرفِ
‫میز بازجویی نشسته.
‫تو یه اهریمن عوضی خالصی.
‫فقط می‌خوای همه چی رو بندازی گردن من، ها؟
‫نه. من تو رو میندازم جلوی گرگ‌ها.
‫باید باز باشه، رفیق.
‫تو همه چی رو واسم خراب کردی.
‫حالا قراره تماشا کنی که ‫تک‌تک استخون‌هات رو می‌شکنم
‫و مغز استخونت رو می‌مکم.
‫تمام شما پلیس‌های عوضی خیلی عجیبید.
‫ولی خوشحالم می‌بینمت.
‫تو همونی هستی که پدرم رو
‫تبدیل به خون‌آشام کرد، مگه نه؟
‫پدرت؟
‫من هیچ‌وقت یکی از همنوعان شما رو ‫توی خون مقدس غسل نمیدم.
‫پلیس عوضی!
‫بیاید. حساب همه‌تون رو می‌رسم!