.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
‏‫استاد,‬
‏‫استاد، خواهش می‌کنم کمک کنید,‬
‏‫آقا,‬
‏‫استاد,‬
‏‫خدایا، مرا ببخش,‬
‏‫لطفاً به ما کمک کنید، استاد,‬
‏‫چی شده، خانم؟‬
‏‫بچه‌ام جن‌زده شده,‬
‏‫- الان خونه‌ست، با شوهرمه, - بسیار خب,‬
‏‫- بفرمایید، استاد, کمکمون کنید, - باشه, بریم,‬
‏‫نفس بکشید، خانم,‬
‏‫از این طرف، استاد,‬
‏‫- عجله کنید! - باشه، خانم,‬
‏‫آروم باشید,‬
‏‫خدا، جز او خدایی نیست، زنده و پا برجا،‬
‏‫- پاینده هستی است, - آروم باش، بچه,‬
‏‫نه چرت و خوابی‬
‏‫او را فرا می‌گیرد,‬
‏‫هر چه در آسمان‌هاست‬
‏‫- و در زمین است، از آن اوست, - عزیزم,‬
‏‫- کیست که جز به اذن او - حالش چطوره، عزیزم؟‬
‏‫- شفاعت کند؟ - فقط همانجا بمان,‬
‏‫و در را ببند!‬
‏‫او می‌داند آنچه پیش رویشان است‬
‏‫و آنچه پشت سرشان، و به چیزی احاطه ندارند‬
‏‫از دانش او مگر آنچه خود بخواهد,‬
‏‫کرسی او آسمان‌ها و زمین را فرا گرفته،‬
‏‫و حفظ آن دو او را خسته نمی‌سازد,‬
‏‫و اوست والای بزرگ,‬
‏‫محکم نگهش دار,‬
‏‫بگیرش,‬
‏‫بدنش رو رها کن!‬
‏‫برو بیرون!‬
‏‫رها کن!‬
‏‫الحمدلله,‬
‏‫بدنش رو رها کن,‬
‏‫برو بیرون!‬
‏‫رها کن!‬
‏‫الحمدلله,‬
‏‫ستایش خدای را که پروردگار جهانیان است,‬
‏‫بابا,‬
‏‫چیزی نیست، عزیزم,‬
‏‫آروم باش,‬
‏‫پسرم,‬
‏‫- یه لیوان آب بده به استاد, - بله، بابا,‬
‏‫ممنونم، استاد,‬
‏‫خواهش می‌کنم، آقا,‬
‏‫عزیزم!‬
‏‫عزیزم,‬
‏‫لعنتی!‬
‏‫بیا بیرون!‬
‏‫بیا بیرون، ای ترسو!‬
‏‫هی!‬
‏‫همونجا وایسا!‬
‏‫خدایا، منو ببخش,‬
‏‫این هوا فقط می‌چسبه که آدم خونه بمونه‬
‏‫یه فنجون شکلات داغ هم دستش باشه,‬
‏‫ولی خب بعضی خطرات شغلی مرخصی ندارن,‬
‏‫خبرنگارها اجازه ورود به صحنه رو ندارن,‬
‏‫ستوان آریو ازم خواست که بیام اینجا,‬
‏‫آقای دارو رسیدن,‬
‏‫لطفاً به فرمانده گزارش بدید,‬
‏‫فقط همین راهرو رو برو,‬
‏‫آقای آریو تو آپارتمان هستن,‬
‏‫قرار بود با هم بریم مراسم,‬
‏‫چند بار بهش زنگ زدیم، ولی جواب نداد,‬
‏‫نمی‌تونیم زود برگردیم خونه,‬
‏‫فرمانده می‌خوان با شما صحبت کنن,‬
‏‫آریو تو این بارون منو صدا نمی‌کرد، مگه اینکه موضوع مهمی باشه,‬
‏‫من تو این بارون صدات نمی‌کردم، مگه اینکه موضوع مهمی باشه,‬
‏‫دیدی؟‬
‏‫خب، قضیه چیه؟‬
‏‫برای این قضیه بهت پوشش انحصاری می‌دم,‬
‏‫ولی چی؟‬
‏‫فعلاً اینو راز نگه دار,‬
‏‫اون چهارمین قربانی هست که قلبش نیست,‬
‏‫قربانی اول دو ماه پیش پیدا شد,‬
‏‫دومی یک ماه بعد از اون,‬
‏‫و دو تای آخر هم با فاصله یک هفته پیدا شدن,‬
‏‫یکی از اعضای کلیسا؟‬
‏‫برای همین فرمانده‌م می‌خواد بی سر و صدا بررسی بشه,‬
‏‫خیلی حساسه,‬
‏‫تمام قربانی‌ها شخصیت‌های مذهبی بودن,‬
‏‫- همه‌شون؟ - یه کشیش، یه راهب،‬
‏‫یه واعظ، و حالا هم یه شبّان,‬
‏‫الان فقط یه استاد کم دارین,‬
‏‫به جز رهبران مذهبی بودن،‬
‏‫سن و پیشینه‌شون کاملاً متفاوته,‬
‏‫می‌تونیم یه کنفرانس خبری رسمی با رسانه‌های دیگه برگزار کنیم,‬
‏‫این فقط برای روزنامه توئه، «صدای مردم آزاد»,‬
‏‫شهروندان, «صدای شهروندان آزاد»,‬
‏‫آره، همون,‬
‏‫روزنامه‌ای که هر چی دلشون بخواد رو چاپ می‌کنن, این پیشنهاد منه,‬
‏‫اگه در مورد حقیقت حرف نزنیم، پس خبرنگار شدن چه فایده‌ای داره؟‬
‏‫اینو به ستون شایعات بگو,‬
‏‫اون روزنامه‌های شایعه‌پرداز از اون چیزی که به نظر میان زرنگ‌ترن,‬
‏‫اگه مدرک داشته باشن، عملاً یه حقیقته,‬
‏‫فرار مالیاتی؟‬
‏‫پلیس، پلیس رو زده؟ درسته؟‬
‏‫وقتی مدرک دستت باشه، همه چیز حقیقت میشه,‬
‏‫هر دو تو یه وضعیم، یه جور احساس داریم,‬
‏‫ما فقط دنبال حقیقتیم,‬
‏‫تیم پزشکی قانونی شما اینا رو بررسی کرده؟‬
‏‫بهشون گفتم یکم فاصله بگیرن تا حرف بزنیم,‬
‏‫چی شده؟‬
‏‫هیچی,‬
‏‫خوبی؟‬
‏‫نمی‌بریش اداره؟‬
‏‫می‌تونه شاهدت باشه,‬
‏‫عوضی,‬
‏‫مطمئناً هست,‬
‏‫اینجا یه الگو هست,‬
‏‫هدف بعدی ممکنه یه استاد باشه,‬
‏‫فکر کنم باید اعلامش کنی,‬
‏‫نه,‬
‏‫فرمانده‌م می‌خواد اوضاع آروم باشه,‬
‏‫جن‌زده شده بودن مگه؟‬
‏‫قلب رو طوری درآوردن انگار که هیچی نیست,‬
‏‫نه، این کار یه انسانه،‬
‏‫نه کار جن,‬
‏‫چند تا پرونده داشتی که پای جن وسط باشه؟‬
‏‫اگه دنبال جن‌گیری باشی،‬
‏‫بیشتر شبیه جن‌گیرها میشی تا پلیس,‬
‏‫خفه شو,‬
‏‫این مردم؟ براشون هیچ اهمیتی نداره,‬
‏‫فقط دنبال تولید محتوا هستن,‬
‏‫خبرنگارا؟ فقط نگران فروش روزنامه‌هاشونن,‬
‏‫مثل خودم چند سال پیش,‬
‏‫فقط دنبال فروش بیشتر روزنامه بودم,‬
‏‫هر روز منتظر می‌موندم‬
‏‫تا ببینم کدوم جنایت از قبلی کثیف‌تره،‬
‏‫چیزی که مردم رو دوباره به سمتش بکشونه,‬
‏‫چی شده، دارو؟‬
‏‫هیچی، قربان,‬
‏‫قاتل روبانی بالاخره دستگیر شد‬
‏‫بارها آرزو کردم‬
‏‫که کاش اون روز جور دیگه‌ای عمل کرده بودم,‬
‏‫کاش به پلیس‌ها یا آریو گفته بودم‬
‏‫که قاتل رو تو صحنه دیدم،‬
‏‫اون بچه‌ها شاید هنوز زنده بودن,‬
‏‫کاش کسی یا قدرتی اون بالا مواظبمون بود,‬
‏‫ولی راستش، همه چیز مسخره به نظر میاد,‬
‏‫مردم بالاخره دیر یا زود بد ذات میشن,‬
‏‫پاکونجارا,‬
‏‫استاد,‬
‏‫حتی اگه وقت کمی باقی مونده،‬
‏‫بی‌احتیاطی نکن، فرزندم,‬
‏‫ولی قبل از کامل شدن ماه کامل سرخ، اون قلب‌ها لازمه,‬
‏‫می‌دونم، فرزندم,‬
‏‫ولی هر بار که از قدرتت استفاده می‌کنی،‬
‏‫زمان کمتری برات می‌مونه,‬
‏‫همه این کارا رو واسه من کردی؟‬
‏‫یا واسه نجات خودت که مریض و پیری؟‬
‏‫معلومه که می‌خوام تو رو به این دنیا برگردونم,‬
‏‫دروغ نگو، فرزندم,‬
‏‫بدون ماسکت،‬
‏‫هردومون می‌دونیم که به هم نیاز داریم,‬
‏‫این دفعه شکست نمی‌خورم,‬
‏‫شیطان‌هایی که تو جنگل بامبو گذاشتی مُردن,‬
‏‫کیراتایی که اونا رو کُشت، تو تیمارستانه,‬
‏‫باید خودت بگیریش,‬
‏‫انجام می‌دم، استاد,‬
‏‫یادت باشه، پاکونجارا,‬
‏‫چیزی که بهت یاد می‌دم همیشه تاوانی داره,‬
‏‫چشم، استاد,‬
‏‫برو خونه، بچه‌جان, مامانت نگرانته,‬
‏‫بله، قربان؟‬
‏‫دارو,‬
‏‫فردا برو بیمارستان روانیِ "ذهن سالم",‬
‏‫با نینگروم مصاحبه کن,‬
‏‫اون مظنون به قتل یک خانواده‌ست,‬
‏‫از پلیس مجوز گرفتم,‬
‏‫صبر کنید، قربان,‬
‏‫نمی‌خواین بدونین چرا این وقت شب منو کشوندن اینجا؟‬
‏‫فکر می‌کنی این مجوزو از کجا گرفتم؟‬
‏‫فرمانده آریو زودتر بهم زنگ زد,‬
‏‫این رو با پرونده قاتل زنجیره‌ای معاوضه کردیم,‬
‏‫صبر کنید، آقا,‬
‏‫چرا تیمارستان؟‬
‏‫چون عقلش رو از دست داده و اونجا تحت درمانه,‬
‏‫دیگه سؤالی نکن,‬
‏‫فردا هشت صبح اونجا باش و سراغ دکتر مارکوم رو بگیر,‬
‏‫کارتو درست انجام بده و اونجا باش,‬
‏‫برو، وگرنه اخراجی,‬
‏‫شوخی بامزه‌ای بود,‬
‏‫ما داریم با یه بیمار روانی مصاحبه می‌کنیم,‬
‏‫هر سؤالی ممکنه یه جواب متفاوت داشته باشه,‬
‏‫بخش ۱‬
‏‫آقا,‬
‏‫آقا، کمکم کنید!‬
‏‫یه نفر توی اتاقم هست,‬
‏‫آقا!‬
‏‫کجا؟ کجاست؟‬
‏‫هی، من هی به خاطر توهماتت میام اینجا,‬
‏‫اونجاست، آقا, نزدیک در,‬
‏‫یه بیمار دیگه دیدم، یه زن با صورت پر از زخم,‬
‏‫هی، پارجو,‬
‏‫اینو بگیر,‬
‏‫اگه می‌خوای نشئه شی، دست از دیوونه‌بازی بردار,‬
‏‫فایده‌ای نداره، آقا,‬
‏‫لطفاً بفرستیدش بره, خواهش می‌کنم!‬
‏‫وقتی کسی اونجا نیست، چطور بفرستمش بره؟‬
‏‫فقط چشماتو ببند!‬
‏‫تو هر شب میگی یه زن دیدی,‬
‏‫تو واقعاً محشری، پارجو,‬
‏‫آقا,‬
‏‫لطفاً بمونید,‬
‏‫بخواب, مگه اون تو تنها نیستی؟‬
‏‫برو سلام کن و باهاش دوست شو,‬
‏‫عقب برو!‬
‏‫آقا,‬
‏‫آقای سایمون,‬
‏‫آقا!‬
‏‫کمکم کن!‬
‏‫آقا! آقای سایمون,‬
‏‫هی، برو روی تخت!‬
‏‫همه‌چی خوبه؟‬
‏‫بله، آقا,‬
‏‫فقط پارجو هی میگه روح دیده,‬
‏‫یه زن,,,‬
‏‫با لباس بیمار,‬
‏‫آقا,‬
‏‫ممکنه بیماری که دیده,,,‬
‏‫الین باشه؟‬
‏‫اون خودکشی کرد، چون بهش تجاوز کردیم,‬
‏‫بذار گذشته همونجا تو گذشته بمونه,‬
‏‫نمی‌خوای بقیه بفهمن اینجا با بیمارا چیکار کردیم، مگه نه؟‬
‏‫احمق,‬
‏‫من,,,‬
‏‫من میرم دستشویی، آقا,‬
‏‫جدول کلمات متقاطع‬
‏‫رحمت,‬
‏‫بخش ۳‬
‏‫بدون اسلحه‌ات، هرگز شفا پیدا نمی‌کنی,‬
‏‫ساس‌تریکای تو,‬
‏‫نسل کیراتا اینجا به پایان می‌رسه,‬
‏‫به فرمان من، در برابرم حاضر شو,‬
‏‫موجودی که تشنه‌ی خون است,,,‬
‏‫و انتقام، سوخت آن است,‬
‏‫من پاکونجارا هستم،‬
‏‫کسی که تو را فراخوانده,‬
‏‫از میان تمام ارواح اینجا،‬
‏‫کینه‌ی تو از همه بزرگ‌تر است,‬
‏‫قدرتم را برای انتقام به تو قرض می‌دهم,‬
‏‫در ازای انجام یک مأموریت,‬
‏‫یه کیراتا اینجاست،‬
‏‫یه شکارچی,‬
‏‫می‌تونی انتقام بگیری،‬
‏‫اما بعدش می‌خوام اون بمیره,‬
‏‫من بهت یه بدن قرض دادم‬
‏‫تا انتقام بگیری و برای من کار کنی,‬
‏‫قدرت مال توئه,‬
‏‫برو,‬
‏‫رحمت,‬
‏‫می‌فهمم تو ارشدتری،‬
‏‫ولی آخه,‬
‏‫همیشه من مقصرم،‬
‏‫ولی گوتود نه,‬
‏‫همیشه منم,‬
‏‫گوتود چه فرقی با من داره؟‬
‏‫چیه؟‬
‏‫گوتود؟‬
‏‫تو همیشه خوابت می‌آد,‬
‏‫دیشب نتونستم بخوابم,‬
‏‫بیمارستان روانی "ذهن سالم"‬
‏‫امروز صبح قبل از اینکه زنگ ساعت بخوره، بیدار شدم,‬
‏‫نمی‌دونستم داخل چی پیدا می‌کنم,‬
‏‫یه چیز قطعی بود,‬
‏‫ذهنم هنوز درگیر پروندهٔ دیروز بود,‬
‏‫ببخشید,‬
‏‫وای,‬
‏‫جالبه که یه آدم می‌تونه این کار رو بکنه,‬
‏‫می‌تونم اونو پس بگیرم؟‬
‏‫حتماً,‬
‏‫ممنونم,‬
‏‫شما دارو هستید، از "صدای شهروندان آزاد"؟‬
‏‫بله، خودمم,‬
‏‫من دکتر مارکوم هستم,‬
‏‫- دکتر, - بله,‬
‏‫- بفرمایید, - باشه,‬
‏‫برای مصاحبهٔ امروز آماده‌اید؟‬
‏‫- آماده‌ام، آقا, - بفرمایید داخل,‬
‏‫تا حالا بیمارستان روانی رفته‌اید؟‬
‏‫برای درمان؟ خوشبختانه نه,‬
‏‫آهان,‬
‏‫اما یک بار از یه مظنون تو بیمارستان مصاحبه گرفتم,‬
‏‫متوجه‌ام,‬
‏‫ولی این بیمارستان روانی با بقیه فرق داره,‬
‏‫- چه فرقی؟ - خب,,,‬
‏‫قبلاً اینجا یه ادارهٔ دولتی بوده،‬
‏‫که منحل و تبدیل شد،‬
‏‫و شد بیمارستان روانی,‬
‏‫ولی مطمئن نیستم‬
‏‫کارمندای قبلی اینجا سالم بودن یا نه,‬
‏‫آقا,‬
‏‫اون زنه پلید شد,‬
‏‫باشه، بذار بعداً حرف بزنیم,‬
‏‫- آقا، چرا پلید شد؟‬ ‏‫- بعداً,‬
‏‫- آقا,‬ ‏‫- به هر حال،‬
‏‫- از وقتی من اینجا کار می‌کنم،‬ ‏‫- آقا!‬
‏‫تا حالا هیچ خبرنگاری نیومده‬ ‏‫با بیمارا مصاحبه کنه,‬
‏‫شاید بتونی دوستت رو بیاری‬ ‏‫با من مصاحبه کنه,‬
‏‫شاید قبل از مرگم،‬ ‏‫توی دوربین بیام,‬
‏‫ولی من خبرنگار روزنامه هستم,‬
‏‫دکتر، نینگروم چرا اومده اینجا؟‬
‏‫دادگاه فرستاده‌ش اینجا‬ ‏‫تحت نظر باشه,‬
‏‫مطمئن نیستن که واقعاً‬ ‏‫بیمار روانیه,‬
‏‫آقای دکتر,‬
‏‫- بفرمایید، اینم مدرکی که خواسته بودید,‬ ‏‫- خیلی خوبه,‬
‏‫ممنونم,‬
‏‫یه لحظه صبر کن، دکتر,‬
‏‫شما چی فکر می‌کنید؟‬
‏‫بر اساس مشاهدات ما،‬ ‏‫نتایج واضحه,‬
‏‫اون اسکیزوفرنی و توهم داره,‬
‏‫معتقده مأموریتش کشتن شیاطین‬ ‏‫در جلد انسانه,‬
‏‫دیدی؟ حالا فهمیدیم چرا,‬
‏‫روح دیدن,‬
‏‫این نتیجه مشاهدات ماست,‬
‏‫و البته، این کپی فقط برای شماست,‬
‏‫- فهمیدم,‬ ‏‫- یه چیز دیگه,‬
‏‫توصیه می‌کنم زیاد تو چشم‌هاش‬ ‏‫نگاه نکنید,‬
‏‫اگه کاری داشتید،‬ ‏‫بیایید دفتر من,‬
‏‫- بفرمایید تو, حتماً,‬ ‏‫- ممنونم، آقای دکتر,‬
‏‫آقا,‬
‏‫این دستبند برای چیه؟‬
‏‫فقط برای احتیاطه,‬
‏‫نگران نباشید,‬
‏‫خیلی خب پس,‬
‏‫سلام، خانم,‬
‏‫من داروسمن هستم، از روزنامه‬ ‏‫صدای شهروند آزاد,‬
‏‫چند تا سؤال در مورد پرونده‌تون دارم,‬
‏‫ممکنه خودتون رو معرفی کنید؟‬
‏‫این فقط برای ضبطه,‬
‏‫آیا شما,,,‬
‏‫خانواده‌های قربانیان رو می‌شناسید؟‬
‏‫شغل شما چیه؟‬
‏‫کارم محافظت از آدما‬ ‏‫در برابر شیاطینیه که وارد این دنیا می‌شن,‬
‏‫چرا تصمیم گرفتید‬ ‏‫این شغل رو انتخاب کنید؟‬
‏‫محافظت از انسان‌ها‬ ‏‫در برابر شیاطین,‬
‏‫من قبلاً جواب‌هام رو به پلیس دادم,‬
‏‫ولی من کپی اون گزارش رو ندارم،‬
‏‫پس فقط به سؤال جواب بدید,‬
‏‫من اون‌ها رو کشتم‬
‏‫برای کفاره‌ی گناهانی که نکردم,‬
‏‫گناهان چه کسانی؟‬
‏‫اگه کل ماجرا رو برات بگم،‬
‏‫باور نمی‌کنی,‬
‏‫درست مثل همه‌ی بقیه‌ی اینجا,‬
‏‫پس وادارم کن باور کنم,‬
‏‫بگو,‬
‏‫کی بهت گفته بود این کارو بکنی؟‬
‏‫و چرا؟‬
‏‫این کارو کردم،‬
‏‫تا اون نفرین جونمو نگیره,‬
‏‫بهت گفتم عقل درست و حسابی نداره,‬
‏‫فکر کنم واسه امروز کافیه,‬
‏‫بعداً از پلیس متن کامل رو درخواست می‌کنم,‬
‏‫ممنون,‬
‏‫افرادی که قلب نداشتن,‬
‏‫چند نفر بودن؟‬
‏‫در مورد این قتل چی می‌دونی؟‬
‏‫چند نفر؟‬
‏‫صبر کن,‬
‏‫چی می‌دونی دربارش,,,‬
‏‫دوباره می‌پرسم,‬
‏‫چند نفر بودن؟‬
‏‫چهار نفر,‬
‏‫سه نفر دیگه هم نیاز داره,‬
‏‫واسه چی؟‬
‏‫تا اربابش رو دوباره زنده کنه,‬
‏‫سایمون!‬
‏‫قربان! سایمون، قربان!‬
‏‫- سایمونه!‬ ‏‫- کمکم کن, می‌دونم اینجاست,‬
‏‫- بدون سلاحم نمی‌تونم باهاش بجنگم,‬ ‏‫- سایمون مرده!‬
‏‫چه سلاحی؟‬
‏‫- خواهش می‌کنم کمکم کن, وقت کمه,‬ ‏‫- قربان!‬
‏‫- قبل از اینکه قلب دیگه‌ای شکار کنه,‬ ‏‫- نینگروم، همونجا بمون,‬
‏‫کمک! قربان! سایمون مرده!‬
‏‫- کمک!‬ ‏‫- داروسمن، خواهش می‌کنم, التماست می‌کنم,‬
‏‫اون اینجاست,‬
‏‫- باشه, ولم کن,‬ ‏‫- قول بده کمک می‌کنی,‬
‏‫قول می‌دم,‬
‏‫قربان، مصاحبه رو تموم کنیم,‬
‏‫داروسمن، قول دادی!‬
‏‫- مطمئنی سایمونه؟‬ ‏‫- بله، قربان, عجله کنین!‬
‏‫جسد اونجاست,‬
‏‫زودباشین, بیاین، قربان,‬
‏‫پاکونجارا,‬
‏‫اربابم,‬
‏‫یه نفر پیدا شده که به نینگروم کمک می‌کنه سلاحش رو پیدا کنه,‬
‏‫خوب تعقیبش کن، فرزندم,‬
‏‫کی؟‬
‏‫یه خبرنگار,‬
‏‫نذار ساستریکا رو پیدا کنه,‬
‏‫اون بازم می‌تونه منو بکشه,‬
‏‫باشه، استاد,‬
‏‫بابا,‬
‏‫بابا!‬
‏‫الو، یو؟‬
‏‫یو، یه لطفی بهم بکن,‬
‏‫می‌تونی گزارش بازجویی نینگروم‬ ‏‫توسط پلیس رو برام بگیری؟‬
‏‫حله,‬
‏‫راستی، در مورد پرونده دیروز‬ ‏‫حق با تو بود,‬
‏‫یه قربانی دیگه پیدا کردیم,‬
‏‫این بار، قربانی عضو یک‬ ‏‫فرقه مذهبیه,‬
‏‫دارم میرم اونجا,‬
‏‫همونجا می‌بینمت، باشه؟‬
‏‫باشه، ولی آدرسِ,,,‬
‏‫آدرسی که نینگروم رو پیدا کردین، رو بهم بده,‬
‏‫روستای سروجا,‬
‏‫چرا یهو انقدر مشتاق شدی‬ ‏‫داستانش رو پوشش بدی؟‬
‏‫اون چیزی که دارم رو نمی‌تونم منتشر کنم,‬ ‏‫یادت نیست؟‬
‏‫بیخیال, بعداً متن رو برات میفرستم,‬
‏‫نمی‌تونی همین‌طوری مردم رو‬ ‏‫پرت کنی این‌ور و اون‌ور,‬
‏‫هی,‬
‏‫یکی بعد از اون حموم‬
‏‫چه خوشگل شده,‬
‏‫لازم نیست تقلا کنی,‬
‏‫اگه تحریک بشم چی؟‬
‏‫اگه امشب جون و حالی برام مونده باشه،‬
‏‫بیا یه حالی بکنیم، دختر خوشگل,‬
‏‫بفرمایید,‬
‏‫ممنونم,‬
‏‫خانم، این برای من,‬
‏‫شما هم نماز نمی‌خونی؟‬
‏‫امام جماعت امروز استاد هاریه,‬
‏‫نمی‌خوام گمراه بشم,‬
‏‫از وقتی اون جسدها رو‬ ‏‫تو نیزار پیدا کرد،‬
‏‫داره یه جور قهوه دیگه می‌خوره,‬
‏‫مثل قهوه ماری‌جوآنا یا یه همچین چیزی,‬
‏‫سلام، جماعت,‬
‏‫منتظرم که با هم نماز بخونیم،‬ ‏‫می‌دونید,‬
‏‫خونه نماز می‌خونیم، استاد,‬
‏‫قهوه‌مون هنوز داغه,‬
‏‫باشه,‬
‏‫نوش جان,‬
‏‫- استاد, - بله، خودم هستم,‬
‏‫من داروسمن هستم، ولی بهم میگن دارو,‬
‏‫ممنون که منو پذیرفتید,‬
‏‫برای اون ماجرا اومدید اینجا؟‬
‏‫بله,‬
‏‫من همه جزئیات رو به پلیس گفتم,‬
‏‫بله قربان, کپی گزارش شما پیش منه,‬
‏‫ولی می‌خوام یه چیز دیگه بپرسم,‬
‏‫اینجا گفتید که‬ ‏‫قربانی‌ها رو نمی‌شناختید,‬
‏‫درسته؟‬
‏‫بله,‬
‏‫اما قبلش،‬
‏‫شما گفتید قربانی ازتون خواست‬
‏‫به بچه‌اش که جن‌زده شده کمک کنید,‬
‏‫درسته؟‬
‏‫بله، اونم درسته,‬
‏‫اما قبل از اون گفتید,,,‬
‏‫۱۵ ساله تو این روستا زندگی کردید,‬
‏‫و مرتب از اونجا رد می‌شدید,‬
‏‫این کمی عجیب نیست؟‬
‏‫آقای دارو، بذارید توضیح بدم,‬
‏‫بهتون می‌گم،‬
‏‫ولی نه اینجا,‬
‏‫- خانم, - بله,‬
‏‫- ممنون, بفرمایید, - باشه,‬
‏‫استاد!‬
‏‫آقای دارو، تشریف بیارید اینجا,‬
‏‫مت، دست از سر کچل بیمارا بردار,‬
‏‫سایمون مرگ مشکوکی داشته,‬
‏‫چی داری می‌گی؟‬
‏‫تو، سایمون و مارگوتود‬
‏‫اغلب شب‌ها بیمارا رو اذیت می‌کردید، درسته؟‬
‏‫تو بخش دو،‬
‏‫اون چطور حامله شد؟‬
‏‫کار کیه؟‬
‏‫از وقتی الین مُرده،‬
‏‫خیلی چیزای عجیب اینجا می‌افته,‬
‏‫خفه شو,‬
‏‫راسته,‬
‏‫به عنوان دوستت می‌گم، درست کار کن,‬
‏‫به گوتود هم بگو,‬
‏‫من آدم خوبی نبودم، قربان,‬
‏‫معتاد به هروئین بودم, نزدیک بود بمیرم,‬
‏‫خدا به من یه شانس دوباره داد,‬
‏‫ولی نه به دوست‌دخترم، یونی,‬
‏‫گفتن نبض نداشتم,‬
‏‫- مرگ بالینی؟ - بله,‬
‏‫اما از اون موقع، مدام خواب برزخ رو می‌بینم,‬
‏‫درباره چیه؟‬
‏‫شکنجه شدن آدما، قربان,‬
‏‫این باعث شد بیشتر درباره ایمانم‬
‏‫بدونم و توبه کنم,‬
‏‫حالا باید اعتراف کنم؟‬
‏‫محلی‌ها می‌گن جنگل بامبو جن داره,‬
‏‫طی بحران اقتصادی،‬
‏‫یه روانی زنش و بچه‌هاش رو کشت،‬
‏‫و بعد گلوی خودش رو برید,‬
‏‫واسه همینه که مردم شب‌ها از اینجا رد نمی‌شن,‬
‏‫آقای دارو,‬
‏‫بیا اینجا,‬
‏‫اینجا,‬
‏‫اینجا جاییه که جسدها رو پیدا کردن‬
‏‫جسد زن و بچه‌هاش،‬
‏‫که همه‌شون سر بریده شده بودن,‬
‏‫این مکان دقیقاً همونجاییه که مرده خودکشی کرد,‬
‏‫ولی فرقش اینه که‬
‏‫اون مرد تا عمق جنگل رفته بود,‬
‏‫آره,‬
‏‫حس می‌کنم‬
‏‫اتفاق اون شب یه کم شبیه خواب بود,‬
‏‫نمی‌دونم واقعیه یا نه,‬
‏‫خدایا، منو ببخش,‬
‏‫بعدش روستایی‌ها رسیدن؟‬
‏‫آره,‬
‏‫ولی هیچ‌کس اون خانواده رو هم نمی‌شناخت,‬
‏‫خونه چی؟ خرابش کردن؟‬
‏‫وقتی با روستایی‌ها برگشتم،‬
‏‫خونه‌ای نبود,‬
‏‫یا شاید اون خونه اصلاً وجود نداشته؟‬
‏‫فقط جسدها بودند,‬
‏‫اون شبیه یه بیمار روانیه,‬
‏‫واسه همینه نمی‌خوام توی آغل حرف بزنم,‬
‏‫همه‌ش میگن بعد اون اتفاق دوباره هروئین مصرف کردم,‬
‏‫می‌دونید چه حسی داره‬
‏‫امام جماعتی باشی که کسی باورش نداره؟‬
‏‫فقط می‌تونم تصورش کنم، آقا,‬
‏‫می‌دونم منو باور نمی‌کنید,‬
‏‫واسه همینه که نمی‌خوام به کسی در این مورد بگم,‬
‏‫آقا، متأسفم,‬
‏‫واقعاً بابت دلخور شدنتون متأسفم,‬
‏‫می‌دونم شرایط سختی دارید،‬
‏‫ولی نمی‌تونم خبری بدون مدرک بنویسم,‬
‏‫فرضیه من اینه که,,,‬
‏‫بیا,‬
‏‫فرضیه من اینه که شاید اونا کار ناتمومی داشتن,‬
‏‫ولی نمی‌دونم اون کار چیه,‬
‏‫یه چیز دیگه، استاد,‬
‏‫قبلاً راجع به شمشیر نینگروم حرف زدید,‬
‏‫الان کجاست؟‬
‏‫هیچ سلاحی‬
‏‫در گزارش رسمی تحقیقات ذکر نشده,‬
‏‫بفرمایید، نشونتون می‌دم,‬
‏‫در مورد اون،‬
‏‫اصلاً هیچ ایده‌ای ندارم,‬
‏‫ببخشید,‬
‏‫پس، باشه,‬
‏‫ببخشید,‬
‏‫چطوری، یو؟‬
‏‫اگه سرنخی در مورد این پرونده داری، بهم بگو,‬
‏‫فعلاً نمی‌تونم چیزی بهت بدم,‬
‏‫ولی مطمئنم هر دو تا پرونده بهم ربط دارن,‬
‏‫باشه,‬
‏‫منو تو بیمارستان "امید و صلح" ببین,‬
‏‫دارم می‌رم اونجا,‬
‏‫اوکی,‬
‏‫من الان دارم می‌رم همون‌جا,‬
‏‫قربان، من مرخص می‌شم,‬
‏‫- بله,‬ ‏‫- ممنون از وقتی که گذاشتید,‬
‏‫چیزی برای ما نداری؟‬
‏‫وایسا,‬
‏‫می‌تونی برداریش,‬
‏‫- ممنون قربان,‬ ‏‫- خواهش می‌کنم,‬
‏‫با این، بالاخره می‌تونم‬ ‏‫سیگار بخرم,‬
‏‫بار سنگین گناه، آدم رو‬ ‏‫گمراه می‌کنه,‬
‏‫نکنه راه رو اشتباه رفتم؟‬
‏‫خانم,‬
‏‫خدایا، منو ببخش,‬
‏‫خانم,‬
‏‫خانم؟‬
‏‫خدایا، منو ببخش,‬
‏‫یون,‬
‏‫یونی,‬
‏‫اگه می‌خوای معذرت‌خواهی کنم،‬
‏‫می‌دونم‬
‏‫تقصیر من بود,‬
‏‫لطفاً منو ببخش,‬
‏‫یه روزم نیست که‬ ‏‫به تو فکر نکنم,‬
‏‫یونی,‬
‏‫واقعاً متأسفم,‬
‏‫معذرت‌خواهی تو هیچ ارزشی نداره,‬
‏‫حتماً باید این‌طور می‌شد,‬
‏‫این راه رو امتحان کنیم,‬
‏‫ببخشید، پسر,‬
‏‫می‌تونی راه دهکده رو بهم نشون بدی؟‬
‏‫برو!‬
‏‫سر راه نباش!‬
‏‫همه‌چی خوبه؟‬
‏‫همه خوابن,‬
‏‫چطور اومدی تو؟‬
‏‫کمک!‬
‏‫هی,‬
‏‫- برو ببین چش شده,‬ ‏‫- بیا,‬
‏‫برو عقب!‬
‏‫دارم بهت هشدار می‌دم,‬
‏‫من تو رو از دست اون شیطان‌ها نجات دادم,‬
‏‫این حق رو بهت نمی‌ده که‬ ‏‫همدیگه رو تیکه پاره کنید,‬
‏‫- تو آشغال بی‌ارزش,‬ ‏‫- به جهنم!‬
‏‫- هی!‬ ‏‫- کمک,‬
‏‫نگهش دار,‬
‏‫ببرش تو,‬
‏‫چشم، قربان,‬
‏‫ولم کن!‬
‏‫همه در خطر بزرگین, ولم کنین!‬
‏‫ساکت!‬
‏‫رهام کن!‬
‏‫باید باهاش حرف بزنم,,,‬
‏‫خصوصی,‬
‏‫می‌تونید بیرون صبر کنید,‬
‏‫باشه,‬
‏‫ممنون,‬
‏‫اون شیاطینی که کشتی,,,‬
‏‫چه شکلی بودن؟‬
‏‫مثل من و تو,‬
‏‫فقط همیشه زخمی که اونا رو کشته، همراه‌شونه,‬
‏‫اونا هم,,,‬
‏‫صورت نداشتن؟‬
‏‫این کار پاکونجاراست,‬
‏‫پاکونجارا؟‬
‏‫پس اسمشون اینه؟‬
‏‫نه,‬
‏‫پاکونجارا چیزایی رو می‌سازه که می‌خوای فراموش کنی,‬
‏‫واسه همینه که صورت ندارن,‬
‏‫متوجه نمی‌شم,‬
‏‫با حضور تو اینجا,,,‬
‏‫اونایی که دیدی؟‬
‏‫اونا که رفتن,‬
‏‫باشه,‬
‏‫بذار از اول شروع کنیم,‬
‏‫ممکنه بهم بگی واقعاً کی هستی‬
‏‫و تمام این مدت چیکار می‌کردی؟‬
‏‫من عضو گروهی‌ام که به خاطر گناهان گذشته‌مون، محکوم شدیم,‬
‏‫همه چیز با مردی شروع شد که از میراث خانوادگیش برای انتقام استفاده کرد,‬
‏‫نفرین نگهبان، میراث رو تبدیل به سلاحی کرد‬
‏‫تا با نیروهای تاریکی بجنگه,‬
‏‫بعد از یه مبارزه‌ی طولانی، بالاخره استادشون رو کشتیم,‬
‏‫اما یکی از شاگردا,,,‬
‏‫پاکونجارا،‬
‏‫وارث آیین باستانی احضار شوالیه اهریمنی،‬
‏‫از مراسم زنده کردن دوباره استاد خبر داره,‬
‏‫واسه همینه که من اینجام,‬
‏‫تا جلوشو بگیرم,‬
‏‫آیا این نفرین قابل باطل شدنه؟‬
‏‫منم مطمئن نیستم,‬
‏‫هیچ‌کس به اون مرحله نرسیده,‬
‏‫چطوری، یو؟‬
‏‫کجایی؟‬
‏‫من بیمارستان روانی‌ام,‬
‏‫چرا؟‬
‏‫فکر کردم داری میای اینجا,‬
‏‫چی؟‬
‏‫استادی که شاهد پرونده نینگروم بود، مرده پیدا شده,‬
‏‫قلبش نبود,‬
‏‫- باشه, دارم میام, - باشه,‬
‏‫باید برم,‬
‏‫داروسمن,‬
‏‫هر چیزی که می‌بینی واقعی نیست,‬
‏‫پاکونجارا به کسی نیاز داره‬ ‏‫که اون دنیا رو دیده باشه,‬
‏‫حتی اگه هیچ خاطره‌ای ازش نداشته باشه,‬
‏‫ولی خاطرات همیشه تو سرشون نمی‌مونه,‬
‏‫و اون به این نیاز داره تا استادش رو برگردونه,‬
‏‫آقا,‬
‏‫آقای گوتود,‬
‏‫نرو تو,‬
‏‫اون زن اون توئه,‬
‏‫یه زن اون توئه؟‬
‏‫به خاطر همین اومدم,‬
‏‫ما با هم کار ناتموم داریم,‬
‏‫مثل آقای سایمون احمق نباش,‬
‏‫آقا، اون می‌خواد شما رو بکشه,‬
‏‫- فقط گوشاتو بگیر, - آقا,‬
‏‫نمی‌خوام وارد این قضیه بشی,‬
‏‫تو هم! چشاتو ببند!‬
‏‫بهت هشدار دادم!‬
‏‫آقا,‬
‏‫- چی شده؟ - آقا، کمکم کنین, یه روح اینجاست,‬
‏‫- دارم بهتون میگم, روح دیدم!‬ ‏‫- اینجا روحی وجود نداره,‬
‏‫دیدمش,‬
‏‫اون روحه، آقا!‬
‏‫- یه روح, - بدو، تاد!‬
‏‫زود باش! سریع,‬
‏‫بریم اون تو قایم بشیم,‬
‏‫برو داخل, سریع,‬
‏‫- مطمئنی؟ - برو تو، تاد,‬
‏‫می‌خوای زنده بمونی، درسته؟‬
‏‫برو تو,‬
‏‫همین جا بمون,‬
‏‫گوتود,‬
‏‫گوتود؟‬
‏‫کمک,,,‬
‏‫خواهش می‌کنم,,,‬
‏‫کمک,,,‬
‏‫نکن,,,‬
‏‫خواهش می‌کنم، منو نکش,‬
‏‫نکن,,,‬
‏‫بمیر!‬
‏‫قاتل همونه,‬
‏‫هی قربانی پیدا میشه,‬
‏‫شرط می‌بندم هروقت شهردار پیگیر کارشه، فرمانده دست و پاش رو گم می‌کنه,‬
‏‫چی شده؟‬
‏‫نادره اینقدر آروم ببینمت,‬
‏‫نه، چیزی نیست,‬
‏‫فهمیدی چه چیزی این دو پرونده رو به هم ربط می‌ده؟‬
‏‫خب,,,‬
‏‫هنوز نه,‬
‏‫پس چرا گفتی این قتل‌ها به نینگروم ربط دارن؟‬
‏‫فقط یه حدسه,‬
‏‫فعلاً نمی‌تونم جزئیات رو بگم، ولی یه چیز قطعیه,‬
‏‫نینگروم قاتل رو می‌شناسه,‬
‏‫اسمش پاکونجارا است,‬
‏‫پاکونجارا؟‬
‏‫چه اسم عجیبیه,‬
‏‫اسم کمیابیه,‬
‏‫ولی می‌گم یکی بررسیش کنه,‬
‏‫آره,‬
‏‫هی,‬
‏‫قبل از این، اتفاق غیرطبیعی‌ای براشون افتاده بود؟‬
‏‫اون یکی,‬
‏‫قبل از کشیش شدن،‬
‏‫از یه تصادف وحشتناک نجات پیدا کرد,‬
‏‫این یکی‬
‏‫سال‌ها با قلب خراب تو بیمارستان بستری بود,‬
‏‫خب، در اصل همه اینا یه بار تا پای مرگ رفتن,‬
‏‫شنیدم با استاد هاری ملاقات کردی, چی با هم حرف زدین؟‬
‏‫شاید یه مظنون جدید؟‬
‏‫رو؟‬
‏‫چی شده؟ چرا منو اونجا تنها گذاشتی؟‬
‏‫من,,,‬
‏‫مردم به خاطر من مردن,‬
‏‫چی؟‬
‏‫هیچ‌وقت اینا رو به من نگفته بودی,‬
‏‫قاتل روبانی رو یادت میاد؟‬
‏‫قربانی‌ها بین ۱۲ تا ۱۴ سال داشتن,‬
‏‫قاتل همیشه یکی از روبان‌هاشون رو به عنوان غنیمت برمی‌داشت,‬
‏‫آره، یادمه,‬
‏‫تو صحنه قتل قربانی دوم،‬
‏‫من قاتل رو دیدم,‬
‏‫از کجا می‌دونستم؟‬
‏‫من همون روبان دقیقی رو دیدم که قربانی بسته بود‬
‏‫از جیبش بیرون زده بود,‬
‏‫ولی هیچی نگفتم,‬
‏‫چرا؟‬
‏‫نمی‌دونم,‬
‏‫شاید می‌خواستم بیشتر بکشه‬
‏‫یا شاید می‌خواستم داستان بزرگتر بشه,‬
‏‫و همینطور هم شد,‬
‏‫پنج بچه دیگه بین قربانی‌هاش پیدا شدن‬
‏‫قبل از این که پلیس بگیردش,‬
‏‫هر روز به این فکر می‌کنم که‬
‏‫چه اتفاقی ممکن بود بیفته,,,‬
‏‫اگه بهت می‌گفتم دیدمش,‬
‏‫شاید اون بچه‌ها‬
‏‫الآن زنده بودن,‬
‏‫خودت رو سرزنش نکن,‬
‏‫دارم تمام تلاشمو می‌کنم که احساس بار سنگینی نکنم,‬
‏‫ولی هر وقت خبرها رو می‌بینم‬
‏‫که توش قربانی‌ها بچه هستن،‬
‏‫دوباره دلم می‌گیره,‬
‏‫اتفاقی که برای اون قربانی‌ها افتاد‬
‏‫تقصیر تو نیست،‬
‏‫شاید,‬
‏‫ولی شاید واسه همینم زنم ترکم کرد,‬
‏‫وقتی زندگی مشترکمون از هم پاشید،‬
‏‫من فقط ساکت موندم،‬
‏‫به امید اینکه یه نفر‬
‏‫یا یه چیزی‬
‏‫برش گردونه پیشم,‬
‏‫منظورت خداست؟‬
‏‫اگه خودت تلاش نکنی،‬
‏‫خدا هم کمکت نمی‌کنه,‬
‏‫الو؟‬
‏‫باشه,‬
‏‫جسد استاد اینجاست,‬
‏‫باید برم,‬
‏‫بریم,‬
‏‫ردی پیدا نشد؟‬
‏‫اسلحه چی؟‬
‏‫سلاحی نیست, مثل قربانی‌های قبلی,‬
‏‫کارهای اداری رو انجام بده,‬
‏‫اگرچه روح از دست رفته،‬
‏‫این جسم تهی‬
‏‫به دشمنانم حمله خواهد کرد,‬
‏‫قربان، جسد رو می‌ذارم عقب,‬
‏‫اون استاده؟‬
‏‫بله,‬
‏‫ممنونم، قربان,‬
‏‫باید به فرمانده‌م خبر بدم که این خبر رو منتشر کنه‬
‏‫تا امنیت عمومی حفظ بشه,‬
‏‫دیگه نمی‌تونیم ساکت بمونیم,‬
‏‫خب,‬
‏‫یعنی تقریباً داشتن می‌مردن، درسته؟‬
‏‫بله، همون‌طور که گفتم,‬
‏‫ببین, اینجا رو,‬
‏‫کشیش,‬
‏‫در راه بیمارستان،‬
‏‫قلبش چند دقیقه وایستاد,‬
‏‫این یکی هم همینطور,‬
‏‫مرگ بالینی,‬
‏‫استاد هم همینطور بود,‬
‏‫پاکونجارا به کسی نیاز داره‬ ‏‫که اون دنیا رو دیده باشه,‬
‏‫حتی اگه هیچ خاطره‌ای ازش نداشته باشن,‬
‏‫اما خاطرات همیشه تو مغز نمی‌مونن,‬
‏‫برای همین قاتل قلب‌هاشون رو برداشته,‬
‏‫اون به کسایی احتیاج داره‬ ‏‫که اون دنیا رو دیدن,‬
‏‫یه بار خوندم‬
‏‫که خاطرات تو دو جا نگهداری میشن،‬
‏‫مغز و قلب,‬
‏‫واسه همینه که خیلیا هیچوقت از ضربه‌ها‬ ‏‫کاملاً خوب نمی‌شن,‬
‏‫اونا مغز رو درمان می‌کنن، نه قلب رو,‬
‏‫فکر کردم تو هیچ‌کدوم از اینا رو باور نداری,‬
‏‫ندارم,‬
‏‫این دلیل نمی‌شه که در موردش نخونم,‬
‏‫چه سر وقت!‬
‏‫یه لحظه وایسا,‬
‏‫اون,,,‬
‏‫جسد سر جاش نیست,‬
‏‫خنده‌دار نیست,‬
‏‫لعنتی,‬
‏‫جداً, چرا با چراغ‌های خاموش‬ ‏‫اومدیم سردخونه؟‬
‏‫رو,‬
‏‫لعنت بهش، خنده‌دار نیست!‬
‏‫بس کن, ما واقعاً اینجا تو تاریکی‬ ‏‫گیر کردیم,‬
‏‫هی,‬
‏‫جسد رفته,‬
‏‫برو!‬
‏‫یه مشکلی هست، یو,‬
‏‫این درست نیست!‬
‏‫یو، بجنب,‬
‏‫برو! من اونا رو اینجا نگه می‌دارم,‬
‏‫درو قفل کن!‬
‏‫نذار هیچ‌کدومشون بیان بیرون,‬
‏‫باید همه رو تخلیه کنیم,‬
‏‫یه قاتل فراری داریم,‬
‏‫هی، صبر کن,‬
‏‫خانم، بجنب,‬
‏‫برو اونجا,‬
‏‫هی، چت شده؟‬
‏‫دنبالشون کن,‬
‏‫از یه مسیر دیگه برو,‬
‏‫اون دنبال منه,‬
‏‫همه، دنبالم بیاین!‬
‏‫عجله کنین, بیاین از اینجا بریم بیرون,‬
‏‫خدا منو ببخشه,‬
‏‫صبر کن!‬
‏‫تنهاش بذار,‬
‏‫همه، برین,‬
‏‫وقتی اربابم برگرده، بهتون می‌رسیم,‬
‏‫هی، عجله کن!‬
‏‫برین! اینجا رو قفل کنین!‬
‏‫آقا، بس کنید,‬
‏‫باید اینجا رو قرق کنیم,‬
‏‫نذارید کسی بره بیرون, امن نیست,‬
‏‫آقا, لطفاً این در رو باز کنید,‬
‏‫- باشه, برمی‌گردم دنبالتون,‬ ‏‫- خواهش می‌کنم,‬
‏‫- آقا، مواظب باشید، ممکنه بمیرید!‬ ‏‫- فقط سر جاتون بمونید, بعداً میام,‬
‏‫نینگروم,‬
‏‫یه روح از اون دنیا‬
‏‫می‌تونه از طریق این بدن برگرده,‬
‏‫نینگروم,‬
‏‫نینگروم!‬
‏‫داروسمن، به بقیه کمک کن,‬
‏‫باید پاکونجارا رو پیدا کنم,‬
‏‫دیر اومدی,‬
‏‫مراسم از قبل شروع شده,‬
‏‫همیشه راهی برای متوقف کردنش هست,‬
‏‫من از آدمای شما سر در نمیارم,‬
‏‫هیچ تضمینی نیست که اگه ما رو شکست بدین،‬
‏‫نفرینتون برداشته بشه,‬
‏‫این به اون معنی نیست که بذاریم‬ ‏‫استادتون رو زنده کنید,‬
‏‫هیچ کدوم از کیراتاهای قبلی نتونستن ما رو ببرن,‬
‏‫چه چیزی باعث می‌شه فکر کنی‬ ‏‫این دفعه فرق داره؟‬
‏‫زمان جواب اینو می‌ده,‬
‏‫تو هرگز نمی‌تونی منو ببری,‬
‏‫همیشه راهی برای قدرت بیشتر هست,‬
‏‫شما و امثال شما از اون سلاح قدرت می‌گیرید،‬
‏‫ولی من می‌تونم قدرتم رو از جای دیگه بگیرم,‬
‏‫برای یه لحظه قدرتو بهم قرض بده‬
‏‫تا بتونم دشمنامو از پا دربیارم,‬
‏‫کمک!‬
‏‫- کمک!‬ ‏‫- کمک!‬
‏‫کمک!‬
‏‫تو قربانی استاد من می‌شی,‬
‏‫می‌تونی تلاش کنی,‬
‏‫بیاین آقا، سریع!‬
‏‫- این در رو باز کن,‬ ‏‫- باشه,‬
‏‫صبر کن,‬
‏‫یالا,‬
‏‫عجله کن,‬
‏‫خانم، کمکم کنید,‬
‏‫بله، خانم,‬
‏‫صبر کنید، آقا,‬
‏‫امشب یک نفر می‌میره,‬
‏‫آقا، الان وقت خوبی برای گفتن این نیست,‬
‏‫صبر کن, تو امشب می‌میری,‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- نه,‬
‏‫اگه اون دختر رو نجات ندی، همه‌مون می‌میریم,‬
‏‫آقا، اینجا امن نیست,‬
‏‫اگر اون موجود دوباره زنده بشه،‬ ‏‫دیگه جای امنی نخواهد بود,‬
‏‫پارجو!‬
‏‫قربان!‬
‏‫بیا، پارجو!‬
‏‫لطفاً کمکش کنید,‬
‏‫وگرنه همه‌مون می‌میریم، قربان,‬
‏‫- می‌میریم، قربان,‬ ‏‫- باشه,‬
‏‫- پارجو,‬ ‏‫- کمکش کنید، قربان,‬
‏‫اون به شما نیاز داره,‬
‏‫بجنبید، قربان,‬
‏‫اون به شما نیاز داره,‬
‏‫بیایید، قربان!‬
‏‫همین جا تمومش می‌کنیم,‬
‏‫بازم باختی، کیراتا,‬
‏‫قوم من دوباره حکم‌رانی خواهند کرد,‬
‏‫نینگ‌روم,‬
‏‫صبر کن,‬
‏‫بذار کار اینو تموم کنم,‬
‏‫نه!‬
‏‫استاد!‬
‏‫به قلمروت برگرد!‬
‏‫نینگ‌روم,‬
‏‫متأسفم که حرفتو باور نکردم,‬
‏‫این چیزی نیست که بشه باورش کرد،‬
‏‫مگر اینکه خودت تجربه‌ش کنی,‬
‏‫پاکونجارا کجاست؟‬
‏‫هر جا که الآن هست،‬
‏‫هنوز تو همین قلمرو به دام افتاده,‬
‏‫داروسمان,‬
‏‫بیدار شو، داروسمان,‬
‏‫داروسمان,‬
‏‫هی، احمق!‬
‏‫گفتم برو گزارش بیار, تو این تخت چه غلطی می‌کنی؟‬
‏‫قربان,‬
‏‫مراقب باشید، قربان, آروم,‬
‏‫- هنوز درد می‌کنه؟‬ ‏‫- آره,‬
‏‫بخیه‌ات زدیم,‬
‏‫خوشبختانه تونستیم‬ ‏‫خونریزی رو کنترل کنیم,‬
‏‫من دیگه مرخص می‌شم,‬
‏‫آروم باشید,‬
‏‫عجله نکنید,‬
‏‫من خوبم,‬
‏‫هی,‬
‏‫گزارش نینگ‌روم چی شد؟‬
‏‫ولش کن,‬
‏‫فقط استراحت کن و خوب شو,‬
‏‫گزارش هفته‌ی بعد رو منتظر می‌مونم,‬
‏‫دقیقاً منظورم همینه,‬
‏‫فکر نکنم این داستان‬ ‏‫چاپ بشه,‬
‏‫کی باورش می‌شه؟‬
‏‫اعتبار روزنامه‌مون از بین می‌ره,‬
‏‫نگران نباش,‬
‏‫خودم حلش می‌کنم,‬
‏‫فقط استراحت کن,‬
‏‫آروم باش,‬
‏‫حتی اگه این داستان رو چاپ کنم،‬ ‏‫کسی باورش نمی‌کنه,‬
‏‫مردم وجود نیروی شیطانی‬ ‏‫رو باور نمی‌کنن,‬
‏‫فقط امیدوارم چیزی که نینگروم‬ ‏‫اسمش رو نفرین می‌ذاره،‬
‏‫جواب چیزی باشه که نمی‌تونیم باهاش بجنگیم,‬
‏‫قربان، لطفاً عجله کنید,‬ ‏‫داره خون زیادی از دست می‌ده,‬
‏‫بله، خانم؟‬
‏‫خون,‬
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.