‫[الهام‌گرفته از یک داستان واقعی]
‫این یکی رو امتحان کن.
‫سفارش شما... بفرمایید.
‫ممنونم.
‫سلام. پانزده تا کپی.
‫طرحش باید بزرگتر باشه.
‫واقعاً؟ این‌طور فکر می‌کنی؟
‫بفرستش برای من. ‫برات درستش می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫چهار دلار.
‫بفرمایید.
‫کای‌لی، داری خیلی به خودت فشار میاری.
‫بقیه‌ش رو من انجام می‌دم.
‫کمک کردن به تو ورزش خوبیه.
‫داری کار من رو بیشتر می‌کنی.
‫بیخیال.
‫عطاری من رو نگاه کن. چقدر مرتبه!
‫این‌ها برای مشتری‌هاست!
‫باید برگردم مغازه‌ی خودم.
‫- خدافظ. ‫- خداحافظ. ممنون.
‫هی.هوی.
‫با توام. هی.
‫عوضی.
‫خب همگی گوش کنین.
‫موقع رفتن برگه‌های تمرین رو تحویل بدین
‫و فردا می‌بینمتون.
‫سلام.
‫مدرسه چطور بود؟
‫خوب. راحت بود.
‫چه حسی داری؟
‫بد نیستم.
‫کلاس جبر چطور بود؟
‫ردیفه، مامان. نگران نباش.
‫کافه بوبا چی شد؟
‫خیلی کنجکاوی.
‫جینی دختر خوبیه.
‫ازم دعوت کرد که برم،
‫اما بقیه‌ی بچه‌ها هم قراره اونجا باشن.
‫دخترها نباید خیلی پیش‌قدم بشن.
‫تظاهر کن که بهونه داری.
‫نخواسته که بریم سر قرار.
‫کی می‌تونه در برابر این چهره مقاومت کنه؟
‫هی. بعداً می‌بینمت.
‫سلام. خدمات سلامت روان ‫در مرکز خانواده‌ی ای‌پی‌ای.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫لطفاً منتظر بمونین.
‫سلام، جو. خوش اومدی.
‫دکتر هسو زود میاد پیشت.
‫سلام، خانم چائو.
‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫من و جو... همین الان جلسه‌ی درمانی‌مون تموم شد.
‫جو حالش خوبه.
‫همه چیز عادیه.
‫- اگه چند دقیقه وقت دارین... ‫- شاید بعداً.
‫اون نیاز داره که حس کنه پذیرفته شده.
‫مـ... من دارم می‌پذیرمش.
‫درسته؟ جو پسر منه.
‫اگه باهاش همراهی می‌کردین،
‫نشونه‌ی ظاهری حمایت شما بود.
‫خانم چائو، باید با هم همکاری کنیم
‫تا اسکیزوفرنی اونو درمان کنیم.
‫دکتر هسو...
‫فقط به خاطر اینکه چهره‌ی چینی دارین
‫به این معنی نیست که ما رو درک می‌کنین.
‫جو... بیا.
‫داری می‌ری!
‫آره، چای بوبا می‌چسبه.
‫استن میاد دنبالم.
‫حالت بهتر شده.
‫زود خودتو به کلاس می‌رسونی.
‫دو تا قرص، درسته؟
‫همیشه می‌تونی به مامان زنگ بزنی.
‫باشه.
‫امشب می‌خوای چی کار کنی؟
‫حموم می‌کنم و...
‫سریالم رو می‌بینم.
‫- باشه. خداحافظ، مامان. ‫- خداحافظ.
‫طوری نیست. فقط حساسیت فصلیه.
‫برو خوش بگذرون.
‫مرکز سرطان سن گابریل.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫سلام.
‫قرار بود فردا بیام، اما امشب بهتره.
‫- باشه. ‫- چه ساعتی می‌بندین؟
‫واقعاً خوشحالم که امشب اومدی بیرون.
‫آره. قراره درست مثل قدیما بشه.
‫با این تفاوت که دیگه سال آخری هستیم.
‫- آره. چای بوبا می‌چسبه. ‫- نه. برنامه‌ عوض شد.
‫پدر و مادر دان نیستن،
‫و سزار اینجا برامون سور و سات چیده.
‫بترکونیم!
‫باشه. داره شروع می‌شه.
‫خدایا، هر هفته همینه.
‫می‌ریم خونه‌ی یکی،
‫مهمونی می‌گیریم و کارهای احمقانه می‌کنیم.
‫می‌گم، ترجیح نمی‌دادی کار دیگه‌ای بکنی؟
‫چرا.
‫برای یه تنوع هر کاری می‌کنم.
‫می‌دونی، من...
‫عاشق...
‫آب هستم.
‫اقیانوس رو دوست دارم. عاشق...
‫استخر هستم.
‫هی، یه مهمونی استخری خیلی باحال می‌شه.
‫می‌خوای همین الان بریم شنا؟
‫آره. کجا؟
‫صبر کنین، بچه‌ها...
‫جو داشت میگفت برنامه رو عوض کنیم
‫بریم مهمونی استخری.
‫- ایول. ‫- من به دخترها پیام می‌دم.
‫آره.
‫آره، مهمونی استخری... خوب به نظر می‌رسه.
‫خیـلی خب!
‫چه خفنه.
‫خیلی خب. خودتون خواستین.
‫وای.
‫سریع بیاین!
‫جو!
‫هی، اینجایی پسر؟
‫جو؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫ای منحرف!
‫از اینجا برو!
‫اومدی خونه.
‫آره. ‫پیاده اومدم.
‫چیکار می‌کردی؟
‫خونه بودم، تلویزیون ‌دیدم و لباس می‌شستم.
‫بیرون نرفتی؟
‫امشب بهت خوش گذشت؟
‫- خسته‌ام. ‫- جو...
‫طوری نیست.
‫پسر خوب.
‫جو...
‫عجله کن.
‫دیرمون می‌شه.
‫اینا عالی به نظر می‌رسن.
‫برادرزاده‌م روز یکشنبه یک ماهه می‌شه.
‫یه مهمونی داریم.
‫تو و جو هر دو باید بیاین.
‫ممنونم، هلن...
‫مطمئن نیستم...
‫جو... اون حالش خوبه؟
‫خوبه.
‫جینی گفت که دیشب با ناراحتی رفت.
‫فقط یه کم به خاطر مدرسه، شنا
‫و درخواست‌های پذیرش دانشگاه استرس داره.
‫می‌دونی، به بعضی بچه‌ها نباید خیلی فشار آورد.
‫جینی می‌گه
‫فردی هر روز توی کلاس شیمی گریه می‌کنه.
‫من همه‌ش به گریس می‌گم
‫باید براش معلم خصوصی بگیره...
‫راستش...
‫می‌تونیم بیایم مهمونی.
‫عالیه.
‫اما جو تمرین شنا نداره؟
‫می‌تونه یه استراحتی بکنه. مشکلی نیست.
‫یکشنبه می‌بینمت.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫ممنون!
‫خب، این هفته چه حسی داشتی؟
‫امروز فقط یک بار سردرد داشتم.
‫الان انرژی بیشتری دارم.
‫فکر کنم درمان داره جواب می‌ده.
‫باشه. بذار ببینیم بعد از این دوز بعدی وضعیتت چطوره.
‫اون‌وقت می‌تونیم تصمیم بگیریم ‫که از اونجا به بعد چیکار کنیم.
‫یه دور دیگه درمان دارم؟
‫بله. بعد از این چرخه‌ی نهایی ‫اطلاعات بیشتری خواهیم داشت.
‫پس دارم بهتر می‌شم.
‫یادتون باشه، این روش درمانی تجربیه.
‫فقط ۱۰ تا ۲۰ درصد از بیمارانی ‫که بیماری شما رو دارن
‫پاسخ بالینی دریافت کردن.
‫باشه.
‫جو!
‫وای!
‫جو!
‫بخواب، عزیزم.
‫مردم امروز صبح از شنیدن خبر
‫سی و یکمین تیراندازی جمعی کشور
‫از ابتدای سال، در شوک فرو رفتند.
‫این بار، صحنه‌ی کشتار
‫دانشکده‌ی ایالتی کارولینای شمالی بود،
‫جایی که اوایل دیشب،
‫یک فرد مسلح وارد کتابخونه شد ‫و به دانشجوها شلیک کرد و...
‫لازم نیست به این چیزها فکر کنیم.
‫خب؟
‫سیزده نفر.
‫یک معلم. بقیه دانشجو بودن.
‫خدای من...
‫و بعضی‌هاشون سعی می‌کردن فرار کنن...
‫دیگه کافیه، باشه؟
‫آیپَدت رو شکستی؟
‫امروز...
‫همه چی رو از اول شروع می‌کنیم.
‫باشه؟
‫این بهتره.
‫این باید موثر باشه.
‫سوال دیگه‌ای ندارین؟
‫کیسه لازم دارین؟
‫اون مغازه بالاخره تو رو از پا درمیاره.
‫فکر کنم باید بفروشمش.
‫می‌تونم یه پس‌انداز تحصیلی برای جو راه بندازم.
‫فکر خوبیه.
‫اون‌وقت می‌تونی یه کم استراحت کنی.
‫دکتر چی گفت؟
‫آخرین دور درمان بود.
‫کسی رو می‌شناسی که دنبال خرید مغازه باشه؟
‫آیرین، دکتر چی گفت؟
‫دوباره اون شکلی شدی.
‫چه شکلی؟
‫مثل همون سگ‌های ولگردی که توی تایپه می‌دیدیم.
‫بده نتایج آزمایش خونت رو ببینم.
‫نشونم بده.
‫توی کیفمه.
‫جو حتماً خیلی نگرانه.
‫می‌دونه که داری درمان می‌شی؟
‫چارلز که خیلی وقت نیست فوت کرده... ‫بعدش هم که من شیمی‌درمانی کردم.
‫می‌ترسم اگه این رو بفهمه ‫دیگه براش خیلی سنگین باشه.
‫آیرین، دیر یا زود می‌فهمه.
‫هر چی دکتر می‌گه انجام می‌دم.
‫تو از پس این بیماری برمیای.
‫برات یه داروی گیاهی جدید درست می‌کنم.
‫باشه.
‫ممنونم.
‫خب، هفته‌ی پیش داشتیم درباره‌ی
‫پیدا کردن یه خاطره‌ی مثبت حرف می‌زدیم که...
‫خانم چائو.
‫خوشحالم که اینجا هستین،
‫اما واقعاً باید اول در بزنین.
‫باشه.
‫جو، مشکلی نداری؟
‫بفرمایید.
‫هفته‌ی پیش درباره‌ی پیدا کردن ‫چندتا خاطره‌ی مثبت حرف زدیم
‫که بتونیم روشون کار کنیم.
‫خاطره‌ای هست که بهش فکر کرده باشی؟
‫درباره‌ی...
‫سفر به تایوان حرف زدیم...
‫بازی کردن پشت چاپخونه.
‫مسافرخونه.
‫مسافرخونه؟
‫درباره‌ش بهم بگو.
‫اسمشو یادت هست؟
‫مسافرخونه سان‌ست هیلز.
‫چند سالت بود؟
‫فکر کنم دوازده سالم بود.
‫چرا اونجا بودین؟
‫شما یادتون هست، خانم چائو؟
‫هر جزئیاتی می‌تونه کمک کنه.
‫برق ما قطع شده بود
‫من از خاله کای‌لی پرسیدم ‫که می‌تونیم اونجا بمونیم یا نه.
‫اما بابات می‌خواست مسافرخونه بمونیم.
‫بیشتر حال می‌داد.
‫یادم... یادم نمیاد.
‫بابات رفت سراغ دستگاه فروش خودکار،
‫برات کلی آبنبات گرفت.
‫خب، چه جزئیاتی یادت میاد؟
‫می‌تونی برام توصیفش کنی؟
‫چشم‌هات رو ببند.
‫سعی کن.
‫چی می‌بینی؟ چی می‌شنوی؟
‫ادامه بده.
‫همه با هم توی اتاق مسافرخونه هستیم.
‫شب بود؟
‫آره.
‫تلویزیون روشنه.
‫صداش... صداش زیاده.
‫مامان و بابات کجا هستن؟
‫مامان روی... روی تخته.
‫بابا جلوی تلویزیونه.
‫داره می‌رقصه. افتضاح می‌رقصه.
‫من و مامان داریم بهش می‌خندیم.
‫جو، سریع بیا!
‫کمک!
‫جو، حالت خوبه؟
‫می‌تونیم یه استراحتی بکنیم.
‫نه.
‫خوبم.
‫الان داری چی می‌شنوی، جو؟
‫جو.
‫بابام. اون تو خونه‌ست.
‫مریضه. داره درد می‌کشه.
‫باشه جو، بیا سعی کنیم برگردیم به مسافرخونه.
‫حالا اون خاطره رو نگه دار.
‫چی می‌شنوی؟
‫آواز.
‫♪ جمع ما سه نفر ♪
‫♪ ما خوشبختیم توی بهشت آبی من ♪
‫صدای خنده.
‫بابا داره جلوی تلویزیون می‌رقصه.
‫هنوز هم افتضاحه، اما...
‫ما خوشحالیم.
‫خیلی خندیدیم.
‫می‌دونم دیدن رنج کسی که دوستش دارین
‫از بیماری اسکیزوفرنی چقدر می‌تونه ترسناک باشه.
‫هفته‌ی بعد هم باز میام.
‫عالیه.
‫برای اینکه روشن بشه،
‫این چیزی نیست که مثل سرماخوردگی ‫همین‌طوری خوب بشه.
‫باید یاد بگیره با این شرایط زندگی کنه،
‫از طریق مشاوره و دارو.
‫هر دوی شما باید اینو یاد بگیرین.
‫این اواخر حمله‌ای داشته؟ ‫نه.
‫- خیلی قوی بوده. خوب. ‫- این عالیه.
‫الان بهترین زمانه که اونو در مسیر درست قرار بدیم،
‫با کمک مشاوره و دارو.
‫باز هم ممنون که اومدین.
‫ممنونم.
‫بیا.
‫هی.
‫فعلا نریم خونه.
‫این یکی خیلی بزرگه!
‫آره! خیلی بزرگه!
‫اول تو برو.
‫ببین، ببین! تماشا کن!
‫ببین!
‫ایول!
‫یادت میاد با بابا رفته بودیم...
‫چاله‌های قیر.
‫چاله‌های قیر لا بریا؟
‫می‌خوای فردا بریم اونجا؟
‫مدرسه چی؟
‫می‌تونی نری.
‫چیز مهمی نیست.
‫می‌خوام برم مدرسه.
‫می‌خوام ادامه بدم.
‫دانش‌آموزها و کارکنان توجه کنن.
‫این تمرین مقابله با تیراندازیه.
‫تکرار می‌کنم، این تمرین ‫مقابله با تیراندازیه.
‫باید پناه بگیرین. این فقط یه تمرینه.
‫خیلی خب همگی. زود باشین.
‫هی، این رو بگیر.
‫تمرین قرنطینه به پایان رسید.
‫جو، حالت خوبه؟
‫باید برم دستشویی.
‫جو، کمک!
‫مامان؟
‫سریع بیا!
‫مامان!
‫جو!
‫هی، جو!
‫جو؟
‫مامان؟
‫ازش دور شو!
‫به ما نزدیک نشو!
‫بیا.
‫لازم نیست زیاد بمونیم.
‫می‌رم یه چیزی برای خوردن بگیرم.
‫باشه. باشه.
‫مشتاق دیدار.
‫سلام.
‫بیا بالا.
‫دیدم‌شون که رفتن تو مرکز خانواده‌ی ای‌پی‌ای.
‫از وقتی جو برگشته مدرسه،
‫یه کم غیرعادی به نظر می‌رسه.
‫اگه پیش روانپزشک می‌ره
‫حتماً دارن بهش دارو می‌دن.
‫اون داروها مغزش رو از بین می‌بره!
‫در واقع، جو به خاطر علاقه‌ش به روانشناسی
‫به اون مرکز می‌ره.
‫شاید بعداً اونجا داوطلب بشه.
‫هلن...
‫تبریک می‌گم.
‫«غیرعادی؟»
‫چیزی که غیرعادیه زن‌های خاله‌زنکی هستن
‫که تتوهای ابروشون کجه.
‫هی، پسر.
‫مـ... من فقط می‌خواستم درباره‌ی
‫اتفاقی که توی مدرسه افتاد حرف بزنم.
‫منظورت چیه؟ چرا؟
‫خب، من تو راهرو بودم وقتی تو...
‫نمی‌دونم. انگار...
‫به نظر می‌رسید...
‫انگار یهو کنترلت رو از دست دادی ‫یا یه همچین چیزی.
‫آره...
‫من...
‫نباید اون کار رو می‌کردم.
‫فقط... آخه...
‫بعضی وقت‌ها همه‌ی این...
‫همه‌ی این مزخرفات بهم فشار میاره، می‌فهمی؟
‫در واقع، آره.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫با این تفاوت که من می‌رم پیتزا هات
‫و تنهایی یه پیتزای کامل می‌خورم.
‫من می‌رم فروشگاه حیوونات،
‫و با مارها بازی می‌کنم.
‫- چرا؟ ‫- چون خیلی چندش‌آوره.
‫و اون‌وقت باعث می‌شه از فکر و خیال بیام بیرون.
‫این واقعاً عجیبه.
‫آره...
‫منظورم اینه که بعضی وقت‌ها واقعاً...
‫سخت می‌شه، می‌فهمید؟
‫اون بیشتر از یک ساله که
‫به مرکز خانواده می‌ره.
‫پیشنهاد مدرسه بود.
‫من تمام تلاشم رو می‌کنم ‫که به هر دوتون کمک کنم.
‫داره پیشرفت می‌کنه.
‫شاید یه روح شیطانی تسخیرش کرده؟
‫از استاد چن می‌خوام که ببینتش...
‫لازم نیست.
‫همون روانپزشک رو ببینه کافیه.
‫روانپزشک؟
‫شبیه خارجی‌ها حرف می‌زنی.
‫بیا اینجا.
‫دوتا بخور.
‫برات یه چیزی درست می‌کنم بخوری.
‫یه دانش‌آموز به آقای هرناندز گفته که
‫جو اون روز بعدازظهر حالش خیلی بد بوده.
‫به نظر خوب می‌رسید،
‫فقط گفت بعد از تمرین نیاز به استراحت داره.
‫اما خسارتی که زده تا دیروز
‫توسط تیم ساخت‌وساز کشف نشده بود.
‫من می‌تونم هزینه‌ش رو بدم.
‫اینو هم پیدا کردیم.
‫بعد از ساعت مدرسه مخفیانه ‫وارد تاسیسات مدرسه می‌شده.
‫مربی شنای سال اولی‌ها کلید رو بهش می‌ده
‫تا بتونه خودش تنهایی تمرین کنه.
‫از وقتی پدرش فوت کرده دوران سختی داشته.
‫تا قبل اون، یکی از بهترین دانش‌آموزهای ما
‫و یه ورزشکار خوب بود.
‫بچه‌ی بدی نیست.
‫تسلیت میگم.
‫واقعاً متاسفم.
‫اون دانش‌آموزی که درباره‌ی جو ‫به آقای هرناندز گفت،
‫اینو هم پیدا کرده.
‫[نقشه‌ی مدرسه]
‫خیلی نگران‌کننده‌ست.
‫من باهاش حرف می‌زنم.
‫خانم چائو،
‫ما قویاً معتقدیم که باید به دبیرستان اربس منتقل بشه،
‫همین پایین جاده است،
‫که با بچه‌هایی که مشکلات رفتاری دارن ‫کار می‌کنن.
‫باید همین‌ جا بمونه.
‫اونجا مددکارهای اجتماعی و مشاورهایی دارن
‫که می‌تونن بهش کمک کنن.
‫ما همین الان هم می‌ریم مرکز خانواده.
‫خیلی بهتر شده.
‫ما همه‌مون اینجا صلاحشو می‌خوایم.
‫رفتارش فقط جوریه که
‫مانع بقیه‌ی دانش‌آموزها...
‫من خودم بهش درس می‌دم.
‫خانم چائو...
‫بیا بریم.
‫حرفی داری که بخوای بزنی؟
‫صدات رو تو راهرو شنیدم.
‫نه. من مدرسه نبودم.
‫اونجا بودی. صداتو شنیدم.
‫و داشتی سعی می‌کردی...
‫من تو مغازه کار می‌کردم.
‫پسرم، به حرف مامان گوش کن.
‫اگه چیزی منطقی به نظر نمیاد،
‫باید از عقلت استفاده کنی...
‫جو؟
‫ساعاتی پیش، ‫یک درگیری خطرناک با ورود یه خودرو
‫به پیاده‌رو پایان یافت.
‫وانت مشکی‌رنگ
‫در جهت مخالف بلوار ولی حرکت می‌کرد. ‫[قرصا هوشیاریم رو کم می‌کنن. دیگه نمی‌خورم.]
‫ماشین‌های پلیس در یک نقطه... ‫[قرصا هوشیاریم رو کم می‌کنن. دیگه نمی‌خورم.]
‫به سمت غرب بلوار ولی در حرکت بودن.
‫- برمی‌گردیم پیش شما. ‫- جفری، ممنون.
‫و حالا جزئیات بیشتری درباره‌ی تیراندازی
‫در کالج کارولینای شمالی منتشر شده.
‫پلیس گزارش داده که تیرانداز ‫دو تفنگ ساچمه‌زنی دیگه
‫و ۱۵۰ فشنگ اضافی
‫در صندوق عقب ماشینش داشته.
‫تایید شده که در مدرسه،
‫مسلح به یک ای‌آر-۱۵ بوده،
‫و یه کوله‌پشتی با دوتا کلت گلاک...
‫[تیرانداز در خشمِ خاموش نقشه می‌کشید.]
‫[تیراندازی سندی هوک]
‫[کشتار سینما آرورا]
‫مقامات یک جدول زمانی
‫- از حرکات تیرانداز... ‫- جو؟
‫قبل از روز تیراندازی تهیه کردن.
‫- جو! ‫- تصاویر دوربین‌های امنیتی از
‫یه فروشگاه نزدیک ورودی دانشگاه...
‫- هی. ‫- متهم را نشان می‌دهد که
‫- دو روز قبل داشته آن اطراف چرخ می‌زده. ‫- صداش رو کم کن!
‫صبح روز حادثه،
‫وی به خاطر پارک کردن در ایستگاه اتوبوس
‫جریمه می‌شود.
‫متهم قبل از جابه‌جا کردن ماشین
‫یک درگیری لفظی با مامور پارکینگ داشته.
‫نه. من اینجا ندیدمش.
‫چرا؟
‫دوست داره بره میدان تیر برای تیراندازی.
‫می‌خوام برای تولدش بهش اسلحه بدم.
‫بذار چندتا مورد رو بهت نشون بدم.
‫بیا با اسمیت اند وسون مدل ۱۰ شروع کنیم...
‫و بعدش هم مدل ۳۶.
‫هر کدومو می‌خوای بردار.
‫- ببین توی دستت چطوره. ‫- نه.
‫باشه. بذار بهت نشون بدم.
‫خیلی ساده‌ست.
‫سایز خوبیه براش.
‫این یکی قویه.
‫- آره. ‫- من بعداً میام پیشت.
‫اگه اومد اینجا، بهم زنگ بزن، باشه؟
‫آره. باشه.
‫به ضربه زدن ادامه بده.
‫با هر سرعتی که برات مناسبه انجامش بده.
‫خاطره‌ای درباره‌ی عنکبوت‌ها یادت میاد؟
‫یه بار خونه‌مون پر شده بود ازشون.
‫ادامه بده.
‫نصفه‌شب از خواب بیدار شدم...
‫گشنه‌م بود.
‫دیدم پدر و مادرم دارن حرف می‌زنن.
‫بابام...
‫اون افتاد.
‫همون شبی بود که مرد.
‫جو، سریع بیا!
‫منـ... من نمی‌دونستم باید چی کار کنم.
‫اون به پیشرفتش ادامه می‌ده،
‫اما احساس می‌کنم اگه بتونم ‫اطلاعاتی از مدرسه‌ش داشته باشم،
‫تصویر کامل‌تری ازش پیدا می‌کنم.
‫به اسلحه علاقه داره.
‫توی خونه متوجه چیز نگران‌کننده‌ای شدین؟
‫خیلی وقت‌ها درباره‌ی تیرانداز مدرسه حرف می‌زنه.
‫عجب.
‫توی کامپیوترش.
‫می‌شه لطفاً اینا رو برام بفرستین؟
‫بررسی‌شون می‌کنم.
‫همه چیز رو با بقیه‌ی تیم چک می‌کنم.
‫شاید بخواد به کسی آسیب بزنه.
‫نگرانیتون رو درک می‌کنم،
‫اما بیشتر آدم‌های مبتلا به اسکیزوفرنی
‫دست به خشونت نمی‌زنن.
‫در واقع، این اتفاق خیلی نادره.
‫دلیلی نداریم فکر کنیم جو با بقیه فرقی داره.
‫با این حال، هنوز هم خیلی مهمه که
‫این فرم رو در اسرع وقت پر کنین.
‫- براتون می‌فرستم. ‫- باشه.
‫وقت داروئه.
‫ببخشید، خانم.
‫سلام.
‫بله. سلام.
‫آگهی فروش مغازه‌تون رو دیدم.
‫- بله. ‫- شما صاحب‌مغازه هستین؟
‫بله. ‫تقریباً ۲۰ ساله صاحبشم.
‫عالیه.
‫داشتم به مغازه‌های این منطقه نگاه می‌کردم.
‫کمتر مغازه‌ای به این خوبی نگهداری شده.
‫بله، درسته.
‫- بله. ‫- ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫پس همه‌ی اطلاعات همین‌جاست، درسته؟
‫- بله. ‫- می‌تونم چندتا سوال بپرسم؟
‫باشه.
‫ساختمان توی منطقه‌بندی اس‌سی-۳ هست؟
‫- بله. ‫- و این قیمت شامل
‫همه‌ی تجهیزات موجود هم می‌شه؟
‫توی قیمت لحاظ شده. ‫[پرینتری برای فروش]
‫جو؟
‫من عضو تیم فوریت‌های روانپزشکی هستم.
‫از ما خواسته شده که جو رو ارزیابی کنیم.
‫ارزیابی؟
‫چی نوشتین؟
‫برگه‌ی ترخیص.
‫- ترخیص؟ ‫- در صورتی می‌تونیم ترخیصش کنیم
‫که در حال حاضر تحت درمان باشه.
‫- هست؟ ‫- بازداشت شده؟
‫- بدون توجه به چراغ از خیابون رد می‌شده. ‫- همین؟
‫به خاطر اون بازداشتش می‌کنین؟
‫خانم، ما بازداشتش نکردیم.
‫هذیان می‌گفت.
‫فکر کردیم بهترین کار اینه که بیاریمش اینجا.
‫دفعه‌ی بعد می‌خواین همون ‌طوری ولش کنیم
‫که وسط ترافیک سرگردان باشه؟
‫نه. فکر نمی‌کنم.
‫- اون تحت درمان هست؟ ‫- بله.
‫- کجا؟ ‫- مرکز خانواده‌ی ای‌پی‌ای.
‫بسیار خب.
‫- متوجه شدم که تا چند هفته‌ی دیگه ۱۸ سالش می‌شه. ‫- بله.
‫اولین باره که چنین حمله‌ای بهش دست می‌ده؟
‫ببینید، اگه دوباره تکرار بشه ‫و اون دیگه زیر سن قانونی نباشه،
‫مجبور می‌شیم طبق قانون ۵۱۵۰ بازداشتش کنیم.
‫اگه جدی باشه، دکتر ممکنه دستور بده
‫که تو یه مرکز روانپزشکی بستری بشه.
‫این یه سری اطلاعاته، ‫اگه دوست داشتین نگاهی بهش بندازین.
‫وقتی ۱۸ سالش بشه،
‫شما دیگه سرپرست قانونیش نیستین،
‫و مسئولیت مراقبت از اون دیگه با شما نخواهد بود.
‫باید برای اون موقع برنامه‌ریزی کنین.
‫جو، برو تو ماشین.
‫می‌خوام بدونم چه خبره.
‫- مددکار بهم زنگ زد. ‫- زنگ زد؟
‫تا تایید کنه که دارم جو رو درمان می‌کنم
‫و به چندتا سوال جواب بدم. اما...
‫عکس‌هایی که برات فرستادم رو ‫به پلیس نشون دادی؟
‫- نه. من... ‫- عکس؟ چه عکسی؟
‫- خانم چائو، می‌شه فقط... ‫- نه.
‫اگه من و مدرسه بتونیم ‫با هم زیر نظر داشته باشیمش،
‫مطمئنم که می‌تونیم مداخله کنیم.
‫همه دارن زیادی کمک می‌کنن. ‫داره بدتر می‌شه.
‫- خواهش می‌کنم. فقط... ‫- ما داریم می‌ریم.
‫ترکیبات شیمیایی مغزش داره تغییر می‌کنه!
‫جو، به من گوش کن. ما باید...
‫دیگه به ما کاری نداشته باش!
‫من به خاطر خودت اینجام.
‫متاسفم، مامان.
‫ببخشید. دارم تلاشم رو می‌کنم. ‫واقعاً دارم می‌کنم.
‫نگران نباش.
‫ما هوات رو داریم.
‫ما مراقب همدیگه هستیم.
‫بیا بریم خونه.
‫پدر من!
‫حالا می‌خوان مغازه رو ازمون بگیرن!
‫عمراً. راه نداره!
‫نگهبانی بده.
‫بیا... دارن میان.
‫هوشیار باش.
‫لعنتی!
‫اون دهنت رو...
‫وقت غذاست!
‫جو؟
‫♪ همه‌ش کار و بدون بازی... ♪
‫دستت چی شده؟
‫باشه. باشه.
‫اینو از کجا آوردی؟
‫از مغازه؟
‫آره. آره.
‫دو، چهار، شش، هشت، ده، یازده...
‫شما با جو تماس گرفتین.
‫لطفاً پیغام بذارین.
‫سلام.
‫سلام...
‫پسرم رو ندیدین؟
‫چیزی نمی‌شنوم.
‫بیا اون یکی در رو امتحان کنیم.
‫هی! جو!
‫هی، رفیق.
‫من سعی کردم همه چی رو ‫برای مدیر استیونز توضیح بدم،
‫- اما فکر نمی‌کردم... ‫- تو هیچی نمی‌دونی.
‫جو، مامانت نگرانه، باشه؟
‫- اون خیلی نگرانه. ‫- نه!
‫به ما کار نداشته باشید!
‫اینجا رهات نمی‌کنیم.
‫لعنتی! جو!
‫تو سالن ورزش بود، اما در رفت.
‫تا برسیم اون طرف مدرسه،
‫- گمش کردیم. ‫- چطور گذاشتین بره؟
‫شرمنده، خانم چائو.
‫سلام.
‫ببخشید، شما پسرم رو ندیدین؟
‫نه. نه، ندیدم.
‫ممنون.
‫من کار اشتباهی انجام دادم؟
‫این چه حرفیه.
‫هیچ کار اشتباهی نکردی، آیرین.
‫همه می‌دونن چقدر دوستش داری.
‫اگه به خودش یا بقیه آسیب بزنه،
‫پلیس می‌برتش.
‫حالا، دیگه بسه.
‫استن و جینی پیداش می‌کنن.
‫ببین کِی گفتم.
‫مسئولیتش با منه.
‫بیمارستان یادبود گارفیلد جنوبی.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫دنبال پسرم می‌گردم.
‫اون مفقود شده.
‫اسمش جو چائو هست.
‫می‌تونین مشخصاتش رو بهم بگین؟
‫می‌شه اینو پشت پنجره بذارین؟
‫ممنون.
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫ازم خواسته بودین اگه پسرتون رو دیدم ‫بهتون زنگ بزنم.
‫بله.
‫یه لحظه طول کشید تا دوزاریم بیفته ‫که شاید خودش باشه،
‫تا اون موقع دیگه خیلی وقت بود ‫که رفته بود.
‫- سراغ اسلحه رو گرفت؟ ‫- راستش، بله.
‫بابی گفت که تمام مدت اینجا بوده.
‫اینو نصب می‌کنید؟
‫آره، حتماً.
‫همون‌طور که تو تصویربرداری می‌بینید ‫علی‌رغم درمان،
‫سرطان پیشرفت کرده ‫و به نواحی دیگه سرایت کرده.
‫در این مرحله،
‫هیچ گزینه‌ی درمانی دیگه‌ای نداریم
‫به جز مراقبت‌های تسکینی.
‫واقعاً متاسفم.
‫یه سال؟
‫نمی‌شه با قطعیت گفت.
‫اما در حال حاضر احتمالاً داریم
‫درباره‌ی چند ماه صحبت می‌کنیم.
‫آیرین...
‫خیلی متاسفم.
‫وقتشه که به کارهات سر و سامون بدی.
‫باید قوی باشی.
‫به خاطر جو.
‫آیرین، حالت خوب به نظر نمی‌رسه.
‫بشین. برات چای درست می‌کنم.
‫ازت می‌خوام اینا رو برام نگه داری.
‫این چیه؟
‫وقتی مغازه فروخته شد،
‫می‌خوام پولش برای تو باشه.
‫پس پس‌انداز دانشگاه جو چی؟
‫هر وقت لازم داشت، پول رو بهش بده.
‫تو نخوابیدی.
‫گیجی.
‫بیا، یه کم آب بخور
‫و ذکرها رو زمزمه کن...
‫آیرین!
‫سلام.
‫سلام، خانم چائو. جینی هستم.
‫ما هنوز هر روز داریم دنبالش می‌گردیم،
‫اما هنوز خبری ازش نیست.
‫ناامید نشدیم. نگران نباش.
‫سلام، خانم چائو. دکتر هسو هستم، ‫دوباره تماس گرفتم.
‫متوجه شدم دفعه‌ی پیش که حرف زدیم
‫شرایط استرس‌زا بود،
‫اما من اینجام تا کمک کنم.
‫جو دوباره تمایلی به خشونت نشون داده؟
‫لطفاً با من تماس بگیرید.
‫ما از وقتی که یه هفته پیش
‫با بیمارستان تماس گرفتین ‫حواسمون بهش هست.
‫از پلیس هم کمک خواستین، درسته؟
‫نه. پلیس نه، خواهش می‌کنم.
‫سلام، خانم چائو.
‫ماریا زاراته هستم،
‫مددکاری که پسرتون رو ارزیابی کرد.
‫تماس گرفتم چون جو به‌زودی ۱۸ سالش می‌شه،
‫و وقتی بشه،
‫نقش شما در مراقبت از اون خیلی محدود می‌شه.
‫الان زمان خیلی حساسیه.
‫لطفاً با من تماس بگیرید تا بیشتر صحبت کنیم.
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫یکی از اعلامیه‌های گمشده‌تون رو دیدم،
‫همین الان حوالی مسافرخونه سانست هیلز دیدمش.
‫جو؟
‫جـ... جو!
‫جو، جو.
‫جو.
‫منم. مامان.
‫جو.
‫تو پسر منی.
‫جو، جو...
‫تولدت مبارک.
‫ساعت پنج صبح به دنیا اومدی.
‫ببین.
‫شبیه سگ پودل شدی.
‫اون زمان،
‫همه موهاشون رو فر می‌کردن.
‫یه رستوران خیلی شیک بود.
‫دوست بابا صاحبش بود.
‫بابا تو این فکر بود که مامان رو تحت تاثیر قرار بده.
‫قرار گرفتی؟
‫اولین بارم بود که غذای هندی می‌خوردم.
‫این مال وقتیه که برای اولین بار آوردیمت خونه.
‫دلم براش تنگ شده.
‫منم همین‌طور.
‫دلم برات تنگ شده.
‫چی؟
‫من که اینجام.
‫نه همیشه.
‫مهم نیست چی بشه.
‫اما اون اتفاق افتاد.
‫داره اتفاق می‌فته. دوباره مریض شدی.
‫آره، برگشته.
‫لازم نیست نگران باشی.
‫درمان رو دوباره شروع کردم.
‫عزیزم، مهم نیست چی بشه
‫مامان همیشه دوستت خواهد داشت.
‫قوی بمون.
‫خب،
‫برم داروهات رو بیارم.
‫باشه.
‫منتظر مامان بمون.
‫الان بر می‌گردم.
‫می‌تونم برات صبحونه درست کنم.
‫کمکت می‌کنم پیداش کنی، باشه؟
‫خواهش می‌کنم...
‫اینا برای چیه؟
‫برای دشمن‌هامون.
‫باشه.
‫باشه، با همدیگه.
‫باید قوی باشیم. خودت گفتی، مگه نه؟
‫آره.
‫فقط ما نیستیم.
‫جنگجوهای ما آماده‌ی حمله هستن.
‫آره.
‫خب...
‫امشب تولدته...
‫می‌تونیم کارهای موردعلاقه‌ت رو انجام بدیم.
‫با هم.
‫این ‌طوری...
‫هیچ‌ کی نمی‌تونه ببینه.
‫آماده‌ست.
‫آرزو کن.
‫آرزو می‌کنم تا
‫صد سالگی عمر کنی.
‫بلند نگو.
‫ایول!
‫تولدت مبارک!
‫کادو! کادو!
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫معرکه‌ست! دمت گرم، مامان!
‫راحته؟
‫آره.
‫چقدر خوش‌تیپ شدی!
‫بیا برای همیشه اینجا بمونیم.
‫می‌تونیم...
‫می‌تونیم هر شب غذای تایلندی بخوریم
‫و برای صبحونه نون هانگدو بائو.
‫عاشق اونام.
‫می‌تونیم...
‫می‌تونیم فیلم ببینیم.
‫هر چیزی که تام کروز توش بازی کرده.
‫نه... نه دکتری، ‫نه قرصی، نه... نه بیمارستانی.
‫فقط من و تو.
‫هیچ‌ کی نمی‌تونه ما رو اینجا پیدا کنه.
‫می‌تونیم این کار رو بکنیم؟
‫چطوری این کار رو بکنیم؟
‫یه راهی پیدا می‌کنم.
‫هی.
‫بیا کیک بخور.
‫آروم‌تر!
‫آیرین؟
‫همه‌ی عکس‌هامون رو بسوزون.
‫چی؟
‫نمی‌خوام هیچ ‌کی ما رو به یاد بیاره.
‫داری چی می‌گی؟
‫جو کجاست؟
‫فرستادمش بره.
‫یعنی چی؟
‫الان دقیقاً کجایی؟
‫مامان دوستت داره.
‫تمام چیزهایی که از سر گذروندیم...
‫هرگز از هم جدا نمی‌شیم.
‫لازم نیست بترسی.
‫۹۱۱. ‫مورد اضطراری شما چیه؟
‫من آیرین چائو هستم.
‫خانم؟
‫مسافرخونه سانست هیلز هستم.
‫باشه. پشت خط بمونید.
‫یه اتفاقی افتاده.
‫[آیرین پس از شلیک مرگبار به پسرش، ‫به اتهام قتل متهم شد.]
‫[در مدت انتظار برای محاکمه از سرطان در گذشت.]
‫مترجم: مریم سهرابی