هیس‏!‏
خواهش می‌کنم‏.‏
هیس‏!‏ خواهش می‌کنم گریه نکن‏.‏
خواهش می‌کنم‏،‏ خواهش می‌کنم‏،‏ خواهش می‌کنم‏،‏ خواهش می‌کنم‏.‏
هیس‏،‏ هیس‏،‏ خواهش می‌کنم ساکت باش‏.‏
خواهش می‌کنم گریه نکن‏!‏
خواهش می‌کنم‏،‏ خواهش می‌کنم‏!‏
هیس‏!‏
فقط بهش نگاه نکن‏.‏
هیس‏،‏ هیس‏،‏ هیس‏.‏
هیس‏!‏
خواهش می‌کنم‏!‏
خواهش می‌کنم نگاه نکن‏!‏
وایات؟
ریچل؟
نه‏.‏
نه‏!‏
کاج نوئل نروژی‏.‏
بلوط سفید‏.‏
زبان‌گنجشک آمریکایی‏.‏
[یک سال بعد]
کاج نوئل نروژی‏.‏
بلوط سفید‏.‏
زبان‌گنجشک آمریکایی‏.‏
خوبه‏.‏
و اون یکی چی؟
توس سفید.‏
دقیقاً نه‏.‏
توس سفید اروپایی‏.‏
از روی پوستش می‌تونی تشخیص بدی‏.‏
کمتر پوست می‌اندازه‏.‏
برگ‌هاش مثلثی‌ هستن.‏
دندانه‌دار بودن مضاعفش بارزتره‏.‏
چطور شروع شد؟
نمی‌دونم‏.‏
سرایدار گفت 11:30‏.‏
شاید در دیگه‌ای باشه که بتونیم امتحان کنیم‏.‏
سلام‏،‏ الی‏.‏
نیکی گالاگر هستم از گروه سوگواری ویندزور‏.‏
مدتیه ندیدمت‏.‏
امیدوارم حالت خوب باشه‏.‏
فقط می‌خواستم ببینم بسته‌ای که برات فرستادم به دستت رسیده یا نه؟
برای پروژه عکاسیه که بهت گفته بودم‏.‏
می‌دونم عجیب به نظر می‌رسه‏،‏ اما خیلی‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
می‌گن خیلی التیام‌بخشه‏.‏
به هر حال‏،‏ یه لینک در موردش برات فرستادم‏،‏ و‏.‏‏.‏‏.‏
[من رو از لیستت بردار]
آقای رندولف؟
ببخشید‏،‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ در ورودی رو امتحان کردم‏.‏
الی گرامن‏ هستم.‏
و پسر؟
ببخشید؟
پسرتون توی کار روی درختان کمک می‌کنه‏.‏
سرایدارم این رو به من نگفته بود؟
بله‏.‏
وایات توی کامیونه‏.‏
دماغش خون اومده‏.‏
تصادفی شده بود؟
نه‏،‏ نه‏.‏
فقط دماغش خون اومده بود‏.‏
هوم‏.‏
ملک زیبایی دارید‏.‏
مدت زیادیه اینجا هستید؟
تمام عمرم‏.‏
به علاوه هر چی ازش مونده‏.‏
خب‏،‏ اگه می‌خواید در مورد کار به من توضیح بدید‏،‏
می‌تونیم همین الان شروع کنیم‏.‏
سرایدار گفت حدود سه روز طول می‌کشه؟
فکر می‌کنم کمی بیشتر‏.‏
موری برای این ماه رفته‏.‏
به هر حال‏،‏ اون توی شهر زندگی می‌کنه‏،‏ برای همین کلبه خالیه‏.‏
فضای زیادی برای شما اونجا هست‏.‏
پل عابر پیاده رو می‌بینید؟
آره‏.‏
اون طرف‌تر‏،‏ یه جاده کالسکه رو هست‏.‏
همه درخت‌ها علامت‌گذاری شدن‏.‏
هر چیزی که علامت‌گذاری شده باید از بین بره‏.‏
از بین بره؟
قطع و برای هیزم خرد بشه‏.‏
‏38 سانتی‌متری‌ها برای شومینه پایین‏.‏
‏23 سانتی‌متر‌ها برای اجاق توی اتاق خوابم‏.‏
توی زیرزمین انبارش کنید‏.‏
فقط هیزم نیاز دارید؟
نباید بیشتر از 23 سانتی‌متر باشه‏،‏
وگرنه توی اجاق جا نمی‌شه‏.‏
یه تراکتور و یه دستگاه خردکن توی گاراژ هست‏.‏
کُنده‌ها رو خرد کنید‏.‏
ما اون تجهیزات رو نداریم‏.‏
پس بذارید بپوسه‏.‏
مشکلی هست؟
نه‏.‏
مشکلی نیست‏.‏
وای‏،‏ حالت خوبه؟
بریم توی کلبه مستقر بشیم‏.‏
چیز دیگه‌ای هست؟
داشتم فکر می‌کردم که می‌تونم یه‏.‏‏.‏‏.‏
پیش‌پرداخت‏،‏ یه‏.‏‏.‏‏.‏ یه بیعانه بگیرم‏.‏
می‌تونم کل مبلغ رو پرداخت کنم‏.‏
چک خوبه؟
چک خوبه‏.‏
باید کیسه خواب می‌آوردیم‏.‏
من زیر این نمی‌خوابم‏.‏
خب‏،‏ لازم نیست‏.‏
اون‌قدر سرد نمی‌شه‏.‏
اون بالشت بوی دستشویی گربه می‌ده‏.‏
چرا نمی‌تونستیم فقط توی خونه بخوابیم؟
چون اون حدود چند صد دلار هزینه بنزین می‌شه‏.‏
و من هر روز دو ساعت رفت و برگشت رانندگی نمی‌کنم‏.‏
به علاوه‏،‏ فکر کردم دور بودن از خونه‏.‏‏.‏‏.‏
شاید توی این موقع از سال برامون خوب باشه‏.‏
اینجا وسط ناکجاآباده‏.‏
حتی سیگنال هم نمی‌ده‏.‏
مال پدربزرگم بود‏.‏
از ماگنولیای ستاره‌ای بریده شده‏.‏
دیگه این گونه رو پیدا نمی‌کنی‏.‏
هر کسی که می‌گه انقراض درختان واقعی نیست‏.‏‏.‏‏.‏
دنبال ماگنولیای ستاره‌ای نگشته‏.‏
هی‏،‏ این تاتوی توئه‏.‏
چرا قبلاً هیچ‌وقت در موردش حرف نزده بودی؟
پدربزرگت‏.‏
به سختی یادم میادش‏.‏
فکر می‌کنی چند نفر توی اون عمارت زندگی می‌کنن؟
فقط خودش‏.‏
فقط اون پیرمرد تنها؟
فکر کنم آره‏.‏
شرط می‌بندم کل آپارتمان ما توی اون جا می‌شه‏.‏
هوم‏.‏
باید تصرفش کنیم‏،‏ متصرف غیرقانونی بشیم‏.‏
فکر می‌کنی توی اون برکه ماهی هست؟
نمی‌دونم‏.‏
چرا؟
شاید سعی کنم یکی بگیرم‏.‏
برای شام سرخش کنم‏.‏
آره‏،‏ فکر نمی‌کنم‏.‏
فکر نمی‌کنی ماهی هست؟
نه‏،‏ فکر نمی‌کنم داری می‌ری ماهیگیری‏.‏
ما برای این کار اینجا نیومدیم‏.‏
چیه؟
با آب قاطیش کردی که متوجه نشم؟
تقریباً همینه؟
بذارش توی یه لیوان‏.‏
سعی نکن توی یه بطری آب قایمش کنی‏.‏‏.‏‏.‏
که با چسب نواری می‌پیچی تا بدونی کدوم یکیه‏.‏
آره‏،‏ همین فکر رو می‌کردم‏.‏
و این یعنی چی؟
راز چیه؟
داری چی‌کار می‌کنی؟
فقط دارم ویدئوهای قدیمی می‌بینم‏.‏
چرا نمی‌ری برای خواب آماده بشی؟
چرا این کار رو با من می‌کنی؟
♪ تو یه کار از ساعت ♪ ♪ ‏9 تا 5 عصر داری‏.‏ ♪
♪ پس من شیفت شب رو می‌گیرم‏.‏ ♪
♪ و دیگه هیچ‌وقت تو رو نمی‌بینم‏.‏ ♪
♪ اگه بتونم جلوی ♪ ♪ خودم رو بگیرم‏.‏ ♪
چرا می‌ترسیم؟
چطور التیام پیدا کنیم؟
از این زن‌ها خواستم آینه رو طوری نگه دارن که انگار‏.‏‏.‏‏.‏
دوباره دارن بچه‌شون رو در آغوش می‌گیرن‏.‏
وزن رو حس کنید‏.‏
حس دلتنگی رو حس کنید‏.‏
وقتی داستان‌های فقدانمون رو به اشتراک می‌ذاریم‏،‏
با غصه‌مون کنار میایم‏.‏
می‌فهمیم که تنها نیستیم‏.‏
قرار نیست بچه‌ها قبل از والدینشون بمیرن‏.‏
دنیا به حرکتش ادامه می‌ده‏.‏
اما برای ما‏،‏ زندگی متوقف می‌شه‏.‏
زمان در مسیرش منجمد می‌شه‏.‏
تکه‌ای از وجود ما برای همیشه گم شده‏.‏
آینه بازتابی از اون خلأ هست‏.‏
ما اون رو نگه می‌داریم نه برای التیام‏،‏ نه برای رها کردن‏،‏
بلکه برای درک کردن حفره‌ای حالا که برای همیشه بخشی از ما‏.‏‏.‏‏.‏
خواهد بود‏.‏
‏"‏پرتره‌های سوگواری‏.‏‏"‏
این پروژه برای حمایت از یکدیگر‏،‏
به اشتراک گذاشتن داستان‌هایمان‏،‏ و دانستن اینکه سفر ما‏.‏‏.‏‏.‏
مواظب باش‏.‏
می‌افتی پایین‏.‏
اون چیزها چی هستن؟
فانوس‏.‏
چراغ‏.‏
اینجا حتماً یه جور تئاتر بوده‏.‏
خاموش‏!‏
خاموشش کن‏!‏
داری چی‌کار می‌کنی؟
چی به نظر می‌رسه؟
نه این‌طوری‏!‏
چند بار بهت گفتم؟
اره رو روی زمین روشن می‌کنی‏،‏ یه پا روی دسته‌اش‏،‏
با ترمز زنجیر روشن‏.‏
اگه این‌طوری ایستاده انجامش بدی‏،‏ پس می‌زنه‏.‏
تو این‌جوری انجامش می‌دی‏.‏
مهم نیست من چطور انجامش می‌دم‏.‏
من سال‌ها تجربه دارم‏.‏
تو نداری‏.‏
هر چی‏.‏
اون را ننداز.‏
به من نگاه کن‏.‏
گفتم به من نگاه کن‏.‏
چیه؟
این زنجیر با سرعت 137 کیلومتر در ساعت حرکت می‌کنه‏.‏
می‌دونی این چه بلایی سر پات میاره؟
تکه‌تکه‌اش می‌کنه‏.‏
مستقیم تا استخوان رو می‌بره‏.‏
متأسفم‏.‏
وایات؟
وایات‏!‏
داری چی کار می‌کنی؟
من رو ترسوندی.‏
من می‌خوام این‌طوری دفن بشم‏.‏
من رو برای پرنده‌ها بذار‏.‏
بلند شو‏.‏
باید یه اره بزرگ‌تر از توی کامیون بیارم‏.‏
وایات‏!‏
اوه‏،‏ خدای من‏!‏ نه‏!‏
نه‏!‏
وایات‏!‏
اوه‏،‏ خدای من‏.‏
اوه‏!‏
اوه‏،‏ دیگه هیچ‌وقت این کار رو با من نکن‏.‏
دیگه هیچ‌وقت این کار رو با من نکن‏.‏
از این به بعد‏،‏ ادوارد از اون قایق دور می‌مونه‏.‏
متوجه شدی؟
اسمش وایاته،‏ ولی بله‏،‏ متوجه شدم‏.‏
وایات‏،‏ بله‏،‏ البته‏.‏
حالش خوبه؟
شوکه شده‏،‏ ولی خوبه‏.‏
گوشیش رو گم کرده‏.‏
می‌تونم ببینمش؟
خوابه‏.‏
این‏.‏‏.‏‏.‏ مال من بود وقتی هم‌سن اون بودم‏.‏
من اونجا از روی پل ماهی آبشش‌آبی می‌گرفتم‏.‏
اون‏.‏‏.‏‏.‏ باید توی باغ شمالی دنبال کرم بگرده‏.‏
اون‌ها‏.‏‏.‏‏.‏ اونجا رو دوست دارن چون سایه داره‏.‏
پس‏،‏ بفرما.‏
چرا من رو استخدام کردی؟
من‏.‏‏.‏‏.‏ نکردم‏.‏
موری‏،‏ سرایدارم‏،‏ تو رو انتخاب کرد‏.‏
چرا یک درخت‌کار استخدام کردی؟
تنها چیزی که نیاز داری‏،‏ یه چوب‌بر با اره کارخونه‌ست.‏
برای من فرقی نمی‌کنه‏.‏
اما چرا اون درخت‌ها؟
ببخشید؟
اون‌ها کاملاً سالم هستن‏.‏
هیچ نشانه‌ای از بیماری نیست‏.‏
هیزم زیادی نزدیک خونه هست‏.‏
من قبلاً اونجا قدم می‌زدم‏.‏
اخیراً‏،‏ من غش کردم‏،‏ گیج شدم‏،‏
و به‌سختی راه برگشت به خونه رو پیدا کردم‏.‏
اونجا چه جاییه؟
خب‏،‏ اونجا یه تئاتر کودکانه‏.‏
روزهای شادتر‏.‏
پس به من ربطی نداره‏.‏
کمک‏،‏ یکی‏!‏
کمک‏،‏ کمک‏،‏ خواهش می‌کنم‏!‏
کمک‏!‏
خواهش می‌کنم من رو‏.‏‏.‏‏.‏
من رو بیرون ببر.‏
وایات؟
آه‏!‏
من رو‏.‏‏.‏‏.‏ من رو بیرون ببر!‏
هی‏،‏ هی‏.‏ هی‏،‏ به من نگاه کن‏.‏
تو خوبی‏.‏
آره؟
خب‏،‏ تو الان یه خروار هیزم و یه حقوق هستی‏.‏
فرار کن‏،‏ دوباره بیا‏.‏‏.‏‏.‏
خوابی که دیشب دیدی رو یادت میاد؟
راستش نه‏.‏
همون خوابه؟
کلاغ؟
نه‏.‏
دوباره توی کمد گیر افتادم‏.‏
تو توی کمد گیر نیفتادی‏.‏
تو با کمربندت که به در بسته بود‏،‏ اونجا قایم شدی‏.‏
مهم نیست‏.‏
یادت میاد چرا این کار رو کردی؟
فکر کنم ترسیده بودم‏.‏
از چی می‌ترسیدی؟
اون چیزی که ریچل رو کشت‏.‏
هیچ‌چیز اون رو نکشت‏.‏
مرگ ناگهانی نوزاد‏،‏ این چیزیه که بهش میگن‏.‏
اساساً‏،‏ فقط بدشانسی محض بود‏.‏
اما قرار بود اون شب بهش سر بزنم‏.‏
تا تو بتونی بخوابی‏.‏
هیچ فرقی نمی‌کرد‏.‏
اون بار رو به خونه بیار‏.‏
اون رو کنار دستگاه هیزم‌شکن خالی کن‏.‏
‏"‏هیچ‌چیز اون رو نکشت‏.‏‏"‏
‏"‏هیچ فرقی نمی‌کرد‏.‏‏"‏
حالا طناب دوم رو از توی حلقه اول رد کن‏.‏
اوم‏.‏
و بعد سر آزاد طناب رو روی خط اصلیش قرار بده‏.‏
باشه‏،‏ فقط بکشش‏.‏
دقیقاً همین‌طور‏.‏
خوب به نظر میاد‏.‏
می‌خوای دوباره امتحان کنی؟
اون درخت داره می‌میره‏.‏
چی شد؟
ونچوریا سالسیپردا‏.‏
بیماری زخم بید‏.‏
این فقط نیمی از ماجراست‏.‏
هنوز می‌تونی ببینی که تنه خیلی وقت پیش از کجا شکافته شده بود‏.‏
احتمالاً قبل از اینکه تو به دنیا بیای‏.‏
شکافته شده؟
با رعد و برق؟
آره‏.‏
یا شاید تگرگ.‏
اون بافت کامبیوم تیره و براق رو می‌بینی‏.‏‏.‏‏.‏
که از توی حفره بیرون میاد؟
تقریباً شبیه آتشفشانه‏.‏
اون چوب زخم‌خورده‌ست.‏
مثل بافت اسکار‏،‏ درخت رو ترمیم می‌کنه‏.‏
فقط‏،‏ در این مورد‏،‏ رشدش متوقف شد‏.‏
چرا؟
معلوم نیست‏.‏
اما مستعد قارچ شد‏.‏
در این مرحله‏،‏ اساساً داره خودش رو می‌کشه‏.‏
چی اون رو کشت؟
ریچل‏.‏
وایات‏!‏
این همه آب چیه؟
چه بلایی سر در اومده؟
کدوم در؟
در گاراژ‏.‏
اصلاً نمی‌دونم‏.‏
من یه چیزی دیدم‏.‏
چیزی زیر قایق نبود‏.‏
من درباره قایق حرف نمی‌زنم‏.‏
لعنتی‏.‏
مشکلی پیش اومده؟
همون‌طور که گفتم‏،‏ تو‏.‏‏.‏‏.‏ تو به یه چوب‌بر نیاز داری‏،‏ نه یه درخت‌کار‏.‏
اون‌ها یه گروه با تجهیزات مناسب میارن‏.‏
اون‌ها اره کارخانه دارن‏،‏ حتی بهتر‏.‏
اون کاج‌ها بهت چوب باکیفیت میدن‏.‏
من به چوب علاقه‌ای ندارم‏.‏
پس اون‌ها اون رو می‌برن‏.‏
ببین‏،‏ اگه تنها چیزی که نیاز داری هیزمه‏،‏
یه بلوط خشک‌شده توی مزرعه هست‏.‏
حداقل دو خروار بهت میده‏.‏
من می‌تونم اون رو تا امشب انجام بدم‏.‏
اما بعد از اون‏،‏ بهتره که ما بریم‏.‏
تو قبلاً پولت رو گرفتی‏.‏
ببین‏،‏ موضوع واقعاً چیه؟
در ما شکسته شد‏.‏
کسی توی خونه هست؟
تا جایی که من می‌دونم نه‏،‏ اما روی زمین رد پا بود‏.‏
آب‏.‏
شاید کار پسرت بود‏ه.‏
وایات میگه اون نبوده‏.‏
شاید اون حقیقت رو نمیگه‏.‏
وایات دروغ نمیگه‏.‏
اون توی این خونه بود‏.‏
کِی؟
امروز‏.‏
این امکان نداره‏.‏
بیا تو‏.‏
این رو کجا پیدا کردی؟
توی سالن‏.‏
حتماً یادم رفته بود درهام رو قفل کنم‏.‏
اون پسر به قانون نیاز داره‏.‏
انضباط‏.‏
اگه بهشون رو بدی‏،‏ زیاده‌روی می‌کنن‏.‏
مثل برادرم‏،‏ ویکتور‏.‏
از هر مدرسه‌ای که رفتیم اخراج شد‏.‏‏.‏‏.‏
دولتی‏،‏ خصوصی‏،‏ مذهبی‏.‏
پدر و مادرم معلم خصوصی استخدام کردن‏.‏
اون‌ها رو هم قبول نکرد‏.‏
کتاب‌هاش رو توی کوره زباله‌سوز انداخت‏.‏
چرا اون رو ادوارد صدا کردی؟
ببخشید؟
دیروز‏،‏ تو پسرم رو ‏"‏ادوارد‏"‏ صدا کردی‏.‏
اون اسم پدربزرگم بود‏.‏
اسم پدرم هم بود‏.‏
نمی‌دونم‏.‏
خب‏،‏ ممنون بابت چاقو‏.‏
خودم میرم بیرون‏.‏
توی خونه آقای رندولف بودی؟
چی؟
دارم میپرسم که توی خونه بودی یا نه‏.‏
نه‏.‏
اون رو کجا پیدا کردی؟
وایات‏،‏ خواهش می‌کنم‏.‏
حتماً وقتی از توی قایق افتادم‏،‏ گمش کردم‏.‏
آره‏،‏ این کاملاً توضیح میده که چطور‏.‏‏.‏‏.‏
اون از ته برکه‏.‏‏.‏‏.‏
به توی خونه آقای رندولف رسید‏.‏
من اونجا نرفتم‏!‏
بس کن‏!‏
به من دروغ نگو‏!‏
می‌خوام قبل از اینکه بری بخوابی‏،‏ اون در رو درست کنی‏.‏
من اون کار رو نکردم‏.‏
برام مهم نیست‏.‏
فقط درستش کن‏.‏
اون ما رو تا اینجا دنبال کرده‏.‏
چی؟
خودت می‌دونی چی‏.‏
کافیه‏.‏
کلاغ‏.‏
همون کلاغه‏.‏‏.‏‏.‏
کافیه‏!‏
یه پرنده لعنتی توی کمدت خواهرت رو نکشته‏.‏
فقط اتفاق افتاد‏.‏
همین و بس‏.‏
متأسفم که زیر نظر تو بود‏.‏
بس کن‏!‏ داری چی کار می‌کنی؟
اون یه اسم داره‏!‏
بس کن‏!‏
‏-‏ این اسمشه‏!‏ ‏-‏ وایات‏!‏
ریچل‏!‏
ریچل‏!‏ ریچل‏!‏
ریچل‏!‏
ریچل‏!‏ ریچل‏!‏
ریچل‏!‏
وایات‏!‏
به من نزدیک نشو‫!
وایات‏!‏
آره‏.‏
خواهش می‌کنم کمکم کن‏.‏
چطور؟
نمی‌تونم راه برم‏.‏
پاهام رو حس نمی‌کنم‏.‏
بهم بگو باید چی کار کنم‏.‏
یه بچه همین‌طوری نمی‌میره‏.‏
می‌دونستم می‌تونی انجامش بدی‏.‏
از من چی می‌خوای؟
دست‌هات رو‏.‏
شجاعتت رو‏.‏
وایات‏.‏‏.‏‏.‏ دارم می‌میرم‏.‏
کی اینجاست؟
اوه‏.‏
[تراژدی در عمارت راندولف]
[هفت کودک در حادثه‌ای کشته شدند]
اوه‏،‏ خدای من‏.‏
خودت رو نشون بده‏،‏ لعنتی!‏
خودت رو نشون بده‏!‏
از من چی می‌خوای؟
من‏.‏‏.‏‏.‏ نمی‌دونم‏.‏
از اینجا برو بیرون‏.‏
با من چی کار کردی؟
برو پیش مادرت‏،‏ وسایلتون رو جمع کنید و برید‏.‏
برید بیرون‫!
وایات‏!‏
اوه‏،‏ لعنتی‏.‏
بیا توی ماشین‏!‏
نه‏.‏
داریم می‌ریم‏.‏
بیا‏!‏
داریم می‌ریم خونه‏.‏
هنوز نه‏.‏
بیا توی کامیون‏.‏
بیا‫!
همین الان‏!‏
وایات‏!‏
لعنتی‏!‏
وایات‏!‏
من فقط پسرم رو می‌خوام‏.‏
هر اتفاقی که سال‌ها پیش اینجا افتاده‏،‏ واقعاً برام مهم نیست‏.‏
شاید باید مهم باشه‏.‏
این کیه؟
برادر بزرگ‌ترم‏،‏ ویکتور‏،‏ و من‏.‏
اون که جلیقه پوشیده‏،‏ اونه‏.‏
خدایا‏.‏
اون دقیقاً شبیه وایاته.‏
آره‏.‏
و اون نشان خانوادگی عمارت بود‏.‏
پدرم بهش می‌گفت نشان خانوادگی‏،‏ اون موقع‌ها که این چیزها‏.‏‏.‏‏.‏
اهمیت داشت‏.‏
نه‏،‏ این از حکاکی روی چاقوی پدربزرگم هست‏.‏
پدربزرگت‏،‏ ادوارد گرامن‏،‏ پسردایی من بود‏.‏
پسر الیزابت رندولف‏،‏ خواهر پدرم‏.‏
چی؟
اون بیشتر تابستون‌هاش رو اینجا می‌گذروند‏.‏
یعنی‏،‏ تا قبل از اون فاجعه‏.‏
فکر می‌کنم تو هیچ‌وقت زیاد با خانواده‌ات حرف نزدی‏.‏
ادوارد بیشتر از پسرعموی من بود‏.‏
چرا این رو از من پنهان کردی؟
اون بهترین دوست من بود‏.‏
ما‏.‏‏.‏‏.‏ در طول سال‌ها ارتباطمون رو از دست دادیم‏.‏
بعد از اون تابستون هیچ‌چیز مثل قبل نشد‏.‏
تو به من دروغ گفتی‏.‏
اول می‌خواستم تو رو بشناسم‏.‏
نسل من همه‌اش از بین رفته‏.‏
تو و پسرت تنها کسانی هستید که باقی مونده‌اید‏.‏
کجایی؟
کجایی‏!‏
خواهش می‌کنم‏!‏
نمی‌تونی مجبورم کنی این کار رو بکنم‏!‏
اون بچه‌ها اینجا چی کار می‌کردن؟
اون‌ها یتیم بودن‏.‏
هر تابستون یه گروه جدید برای یک هفته می‌اومدن‏.‏
تمام این فضای باز که می‌تونستن فقط بدوند و بازی کنند و فقط‏.‏‏.‏‏.‏
بچه‌های شادی باشند‏.‏
پدر و مادرم در زندگی شانس خوبی داشتن‏.‏
حس می‌کردن این کمترین کاریه که می‌تونن بکنن‏.‏
یک نمایش شکل گرفت‏،‏ یک سنت که از‏.‏‏.‏‏.‏
انقلاب تابستانی بت‌پرستان و موجودات‏.‏‏.‏‏.‏
این جنگل‌های اجدادی الهام گرفته بود‏.‏
آهنگ‌هایی که توسط معلم‌های موسیقی ما ضبط شده بود‏.‏
لباس‌هایی که توسط خدمتکار مادرم دوخته شده بود‏.‏
پدر و مادرم می‌خواستن به اون‌ها چیزی جادویی‏،‏ متعالی بدن‏.‏
چیزی که با یکنواختی‏.‏‏.‏‏.‏
یتیم‌خانه‌شون‏،‏ با تاریکی وجودشون مقابله کنه‏.‏
اون‌ها بعد از هر نمایش جنگلی توی سالن می‌خوابیدن‏.‏
بخشی از تفریح بود‏.‏
و شبی بود که هیچ‌وقت نمی‌خواستن تموم بشه‏.‏
اما ویکتور‏.‏‏.‏‏.‏ ویکتور همیشه‏.‏‏.‏‏.‏
یه مشکلی داشت‏.‏
یه بار شنیدم مادرم می‌گفت اون از شکم مادرش‏.‏‏.‏‏.‏
با یه چاقو توی پوتینش‏ بیرون اومده.‏
شادی که پدر و مادرم به اون یتیم‌ها می‌دادن‏،‏
ذهنش رو شکنجه می‌داد‏،‏ قلبش رو سیاه می‌کرد‏.‏
و اون شب سردتر از همیشه بود‏.‏
ویکتور می‌دونست می‌تونه جوری نشون بده که تصادف بوده‏.‏
فکر می‌کرد خیلی باهوشه‏.‏
حتی بعدش به من پز داد‏.‏
اون‌ها رو ولگردهای کثیف صدا می‌کرد‏.‏
گفت هیچ‌کس دلش براشون تنگ نمی‌شه‏.‏
هیچ‌کس گریه نمی‌کنه‏.‏
اجساد برادران و خواهران ما‏،‏
تا شاید در تو با قدیسانت تا ابد‏.‏‏.‏‏.‏
و همیشه‏ شاد باشند.‏
این را از طریق مسیح‏،‏ پروردگارمان‏،‏ می‌خواهیم‏.‏
آمین‏.‏
گفت اگه به کسی بگم‏،‏ من رو می‌کشه‏.‏
برای همین نگفتم‏.‏
چه اتفاقی براش افتاد؟
ازش خواستم روی پل بیاد دیدنم‏.‏
تو غرقش کردی‏.‏
نه‏،‏ نه‏.‏
من‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ من فقط هلش دادم‏.‏
سنگ بیهوشش کرد‏.‏
و آب بقیه‌اش رو انجام داد‏.‏
بازپرس پلیس گفت اون پریده‏.‏
من کی بودم که خلافش رو بگم؟
وایات‏!‏
وایات‏.‏
بس کن‏!‏
اون مجبورم کرد این کار رو بکنم‏!‏
گفت باید بکشمش‏.‏
باید همه‌شون رو می‌کشتم‏.‏
‏-‏ باشه‏،‏ باشه‏،‏ آروم باش‏.‏ ‏-‏ درست جلوی من بود‏.‏
درست اونجا بود‏.‏ گفت باید بکشمشون‏.‏
بس کن‏!‏ داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
نه‏!‏
چی‏.‏‏.‏‏.‏
اگه مجبور باشم یه مسواک لعنتی دیگه‏.‏‏.‏‏.‏
به این آشغال‌ها‏ بدم،‏ اگه بابا یه بار دیگه ازم بخواد مودب باشم‏،‏
اسباب‌بازی‌هام رو شریک بشم‏،‏ و بذارم اون‌ها ببرن‏.‏‏.‏‏.‏
جای تعجب نیست که مامان‌هاشون اون‌ها رو نمی‌خواستن‏،‏
اون ولگردهای کثیف لعنتی‏.‏
متأسفم‏.‏
♪ آژیرها رو به صدا در بیارید‏.‏ ♪
♪ طلسم‌های حیوانی توی ♪ ♪ هوا شناورن‏.‏ ♪
♪ قدرتی فراتر از مقایسه‏.‏ ♪
♪ دنبالش می‌گردم تا جرئت کنه‏.‏ ♪
♪ سمور توی آب شنا نمی‌کنه‏.‏ ♪
امروز کجایی؟
♪ اون توی رودخونه به سمت‏.‏‏.‏‏.‏ ♪
♪ آژیر رو به صدا در بیار‏.‏ ♪
طلسم‌های حیوانی‏.‏‏.‏‏.‏
اون بیرون چیه؟
کلاغه؟
خیلی تاریکه‏.‏
نمی‌تونستم ببینم‏.‏
غذا نمی‌خوری‏.‏
نمی‌خوابی‏.‏
حداقل یه کم آب‌میوه می‌خوری؟
تو چیزی رو که مال توئه بردار‏.‏
من دیگه این چیزها رو توی خونه‌ام نمی‌خوام‏.‏
فقط چیزی رو که مال توئه رو بردار و برای همیشه از اینجا برو‏.‏
فقط‏.‏‏.‏‏.‏ از اینجا برو‏!‏
و اون پسر ویکتور نیست‏.‏
اون رو تنها بذار‏!‏
تو اینجا کاری نداری‏!‏
نمی‌دونی بهت فکر می‌کنم؟
تو رو یادمه‏.‏
همه‌تون رو یادمه‏.‏
اگه مجبوری،‏ من رو به جاش ببر‏.‏
دیگه کاری نمی‌تونم برات بکنم‏.‏
بکشش‏.‏
اون ویکتور نیست‏.‏
به‌زودی‏.‏
به‌زودی خواهد شد‏.‏
پس خودت انجامش بده‏.‏
حالت چطوره؟
می‌تونی غذا بخوری؟
چکمه‌هات هنوز خیسن‏.‏
من‏.‏‏.‏‏.‏ دیشب نمی‌خواستم خشکشون کنم‏،‏
وقتی تو خواب بودی‏.‏
چرا چکمه‌هام خیسن؟
وایات؟
نه‏.‏
همین‌جا بمون‏.‏
نه‏!‏
وایات‏!‏
کمک‏!‏
نه‏!‏
وایات‏!‏
آه‫!
لعنتی‏!‏
‏"‏و تو مُرده‌ای‏.‏"‏
جوان و زیبا‏،‏ همچون هیچ‌چیز فانی‏.‏
و پیکری چنین لطیف‏.‏
و افسونی چنین کمیاب‏.‏
‏"‏خیلی زود به زمین بازگشتی‏.‏‏"‏
کشیش آن کلمات را بر زبان آورد‏،‏
اما هیچ مراسم تدفینی برای تو نبود‏.‏
پدر اون تابستون از مراسم تدفین خسته شده بود‏.‏
مرگ تو فقط یک پاورقی در تابستانی از فقدان وصف‌ناپذیر‏ بود.‏
چطور جرئت می‌کنی عزای اون کودکان بی‌گناه را بدزدی‏!‏
تو از روی پل پریدی‏.‏
چقدر راحت همه فریب خوردند‏.‏
تو هفت کودک بی‌گناه رو به قتل رسوندی.‏
من کفاره گناهم را دادم.‏
تو می‌تونی گناهت رو جبران کنی؟
ویکتور‏.‏
بگیرش‏!‏
وایات‏!‏
وایات؟
وایات‏!‏
کجاست؟
وایات‏!‏
این‌ها قبلاً اینجا نبودند‏.‏
من توی این اتاق بودم.‏
هیچ‌کدام از این عکس‌ها اینجا نبودند‏.‏
آره‏،‏ ولی بودن.‏
همیشه بودن.‏
تو فقط نمی‌تونستی اون‌ها رو ببینی‏.‏
من‏.‏‏.‏‏.‏ من نمی‌فهمم‏.‏
من دقیقاً اون روز توی تئاتر کودکان غش نکردم‏.‏
من‏.‏‏.‏‏.‏ روی زانوهام افتادم‏.‏
ازشون التماس کردم‏،‏ من رو ببخشید‏،‏ ازتون خواهش می‌کنم‏.‏
این حدود یک سال پیش بود‏.‏
یک سال پیش؟
اون موقع بود که من تازه شروع به متوجه شدن چیزها کردم‏.‏
فانوس‌ها روی درخت‌ها آویزان بودند‏.‏
ردپاها توی باغ‏.‏
چوب‌هایی که به نیزه تبدیل شده بودند‏.‏
بوی خز خیس بعد از بارون.‏
من سال‌ها پیش اون عکس‌ها رو نابود کردم‏.‏
و اون‌ها اینجا هستند‏،‏ هنوز من رو نفرین می‌کنن.‏
مسخره‌ام می‌کنن.‏
کتاب می‌گه‏:‏ ‏"‏با این حال‏،‏ او گناهکار را بی‌مجازات رها نمی‌کند‏.‏
او فرزندان و فرزندانشان را به خاطر گناه‏.‏‏.‏‏.‏
والدین تا نسل سوم و چهارم مجازات می‌کند‏.‏‏"‏
وقت زیادی نداری‏.‏
وایات‏!‏
♪ توی آب‏.‏ ♪
♪ اوه‏،‏ امروز کجایی؟ ♪
♪ فقط توی خیابون تا مزرعه ♪ ♪ همسایه برو‏.‏ ♪
♪ تا کمکش کنی حصار رو ♪ ♪ تعمیر کنه‏.‏ ♪
تو کسی بودی که ایده اون آهنگ رو داشتی‏.‏
تو اون رو برای گنجشک‌ها‏،‏ قورباغه‌های درختی‏،‏
و هر موجود کوچیک دیگه‌ای که می‌تونستی‏.‏‏.‏‏.‏
با دست خالی بگیری‏.‏‏.‏‏.‏
قبل از اینکه پاهاشون رو قطع کنی‏،‏ چشم‌هاشون رو دربیاری‏،‏
با ذره‌بین بسوزونیشون‏.‏
جنون رو کنار بذاریم‏،‏ تو همیشه خلاق بودی‏.‏
من رو تا برکه همراهی کن‏.‏
پدر چطور تونست این کار رو با تو بکنه؟
هر تابستون‏،‏ اون یتیم‌ها رو اینجا بیاره‏،‏
و عشقش رو بهشون سرازیر کنه‏.‏
اون حتی با تو حرف هم نمی‌زد‏.‏
اون تو رو نمی‌شناخت‏.‏
اون حتی تو رو نمی‌دید‏.‏
با من راه بیا‏.‏
هرگز نباید اتفاق می‌افتاد.‏
بچه‌ها با سم توی ریه‌هاشون‏.‏
آب که توی ریه‌های تو فشار می‌آورد‏.‏
من روی پل‏.‏
خون روی دست‌هام‏.‏
روزی نبوده که من بخشش تو رو التماس نکرده باشم‏.‏
یا وجودت رو نفرین نکرده باشم‏.‏
این برادر‏،‏ این پسر‏.‏‏.‏‏.‏
برادر تو نیست‏.‏
رهاش کن‏.‏
تنها چیزی که تو رو به اون وصل می‌کنه‏،‏ این خانواده از هم پاشیده‌ست‏.‏
گذشته فراموش‌شده ما‏.‏
گذشته ما نه‏.‏
رازهای ما‏.‏
دیر نشده‏،‏ وایات‏.‏
تا وقتی می‌تونی خودت رو آزاد کن‏.‏
دلم برات تنگ شده بود‏،‏ ویکتور‏.‏
هوم‏.‏
وایات‏!‏
وایات‏.‏
وایات‏!‏
بیا‏،‏ بیا‏.‏
مامان‏،‏ خودم می‌تونم.‏
خب‏،‏ پس عجله کن‏.‏
داری یخ می‌زنی‏.‏
کجا می‌ریم؟
فقط داریم می‌ریم‏.‏
وایات؟
بریم‏.‏
دارم تمرین می‌کنم‏.‏
چی؟
تمرین می‌کنم!‏
تمرین چی؟
اَرّه!‏
روشن کردن اره‏،‏ همون‌طور که همیشه بهم گفتی انجام بدم‏.‏
‏"‏ترمز زنجیر رو بذار‏،‏ ترمز زنجیر رو امتحان کن‏.‏‏"‏
اگه ترمز زنجیر درگیر باشه‏،‏ اَرّه نمی‌تونه بهت آسیب بزنه‏.‏
یک پا رو از توی دسته رد کن تا ثابتش کنی‏.‏
ایستاده نباید بکشیش‏.‏ تو خیلی کوچیکی‏.‏
فقط لگد زدنش‏.‏‏.‏‏.‏
تعادلت رو به هم می‌زنه‏.‏
اون زنجیر لعنتی با سرعت 137 کیلومتر در ساعت حرکت می‌کنه‏.‏
می‌دونی چه آسیبی به پات می‌زنه؟
اصلاً می‌دونی که چه آسیبی‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏به پات می‌زنه؟"‏
وایات‏!‏
آره‏.‏
پسرم کجاست؟
توی برکه شناوره‏.‏
توی علف‌های هرز گیر کرده‏،‏ ماهی‌ها گوشتش رو نوک می‌زنند‏.‏
نه‏.‏
من نجاتش دادم‏.‏
تو از دستش دادی‏.‏
فرزند تو حالا مال منه‏.‏
سبد خالی‏.‏
پسرم رو بهم بده‏.‏
برای چی؟
که دوباره خودش رو توی کمد حبس کنه؟
ناخن‌هاش رو بجوه و شلوارش رو خیس کنه؟
من نمی‌رم‏،‏ وایات‏.‏
من ازت دست نمی‌کشم‏!‏
وایات؟
کمک‏!‏
کمکم کن‏!‏
خواهش می‌کنم‏!‏
خواهش می‌کنم‏،‏ کمک‏!‏
کمک‏!‏
کمکم کن‏!‏
کمک‏،‏ مامان‏!‏
مامان‏!‏
یکی کمک کنه‏!‏
مامان‏!‏
مامان‏،‏ خواهش می‌کنم‏،‏ کمکم کن‏!‏
خواهش می‌کنم‏!‏
بکش‏!‏
با تمام قدرتت‏!‏
تکون نمی‌خورن‏!‏
آروم باش‏.‏
من تو رو بیرون میارم‏!‏
من می‌ترسم‏!‏
می‌دونم‏.‏
خواهش می‌کنم‏،‏ اون رو برگردون‏!‏
چی توی اونجاست؟
چی پشت سرته؟
خواهش می‌کنم‏،‏ فقط کاری کن گریه نکنه‏!‏
هیچ‌کس گریه نمی‌کنه‏.‏
‏-‏ اون رفته‏.‏ ‏-‏ نه‏!‏
نه‏!‏
من اون رو از توی گهواره برداشتم‏.‏‏.‏‏.‏
چون داشت گریه می‌کرد‏.‏
فکر کردم اگه فقط اون رو روی کاناپه نگه دارم‏،‏ یه‌کم‏.‏‏.‏‏.‏
آروم می‌شه‏.‏
من با دقت سرش رو نگه داشتم‏،‏
همون‌طور که تو بهم نشون دادی‏.‏
تماشا کردم که خوابش برد‏.‏
خیلی آروم بود‏.‏
تمام خونه ساکت بود‏.‏
و من خوشحال بودم‏.‏
اما بعد من‏.‏‏.‏‏.‏ فکر کنم‏.‏‏.‏‏.‏
تو هم خوابت برد‏.‏
و وقتی بیدار شدم‏،‏ اون زیر بازوی من گیر‏.‏‏.‏‏.‏
به پشتی کاناپه چسبیده بود.‏
پوستش کبود شده بود‏،‏ و تکون نمی‌خورد‏.‏
نمی‌دونستم چی‌کار کنم‏.‏
برای همین اون رو دوباره توی گهواره گذاشتم‏،‏ اما بیدار نمی‌شد‏.‏
سعی کردم دوباره بخوابم‏،‏ اما‏.‏‏.‏‏.‏
متأسفم‏.‏
خیلی متأسفم‏!‏
متأسفم‏!‏
تقصیر تو نیست‏.‏ تقصیر تو نیست‏.‏
همه چیز دیگه درست می‌شه‏.‏
گل تاج‌الملوک کانادایی‏.‏
گل نوش آمریکایی‏.‏
کلمباین کانادایی‏.‏
سرو سفید شمالی‏.‏
درست کنار ساختمون.‏
من فقط چند تا مدرک دارم که باید امضا کنید‏.‏‏.‏‏.‏
سلب مسئولیت ارث‏،‏ سند‏،‏ بیمه‌نامه‏.‏
پیشنهاد می‌کنم یک کپی از هر کدوم رو همراه با سند‏.‏‏.‏‏.‏
ملکتون بایگانی کنید‏.‏
این رو ببین‏.‏
احتمالاً تنها چیزی که اینجا هنوز سالمه‏.‏
بذار تا جایی که می‌تونم پرتش کنم‏.‏
باشه‏.‏
اول از من عکس بگیر‏.‏
چی؟
از من عکس بگیر‏.‏
بعداً توضیح می‌دم‏.‏
آماده‌ای؟
حالا می‌تونم پرتش کنم؟
‫«مترجم‏:‏ فائزه افشارزاده‫»
♪ نفست رو حبس نکن‏.‏ ♪
♪ فراموش کن که هرگز من رو ♪ ♪ در بهترین حالتم دیدی‏.‏ ♪
♪ لایق چیزی نیستی که بهش ♪ ♪ احترام نمی‌ذاری‏.‏ ♪
♪ لایق چیزی نیستی که می‌گی دوستش ♪ ♪ داری و بعد رهاش می‌کنی‏.‏ ♪
♪ حالا زبونت رو گاز بگیر‏.‏ ♪
♪ خیلی خطرناکه که ♪ ♪ این‌قدر زود سقوط کنی‏.‏ ♪
♪ حرفت رو پس بگیر‏.‏ ♪
♪ نمی‌تونی چیزی رو که هرگز ♪ ♪ نداشتی از دست بدی‏.‏ ♪
♪ نیازی به بخشیدن نمی‌بینم‏.‏ ♪
♪ اما شاید بهتر باشه‏.‏ ♪
♪ اما بذار بغلت کنم ♪
♪ تا بدونم چه حسی داشت‏.‏ ♪
♪ پول قهوه‌ام رو بده و ♪ ♪ قبل از غروب آفتاب برو‏.‏ ♪
♪ ساعت‌ها توی تاریکی قدم بزن‏،‏ ♪ ♪ و تمام جهنم رو حس کن‏.‏ ♪
♪ تو یه کار از ساعت ♪ ♪ ‏9 تا 5 عصر داری‏.‏ ♪
♪ پس من شیفت شب رو برمی‌دارم‏.‏ ♪
♪ و دیگه هرگز تو رو نمی‌بینم‏.‏ ♪
♪ اگه بتونم کاری کنم‏.‏ ♪
♪ پنج سال دیگه‏،‏ ♪ ♪ امیدوارم آهنگ‌ها مثل کاور باشن‏.‏ ♪
♪ تقدیم به عاشقان جدید‏.‏ ♪
♪ تو یه کار از ساعت ♪ ♪ ‏9 تا 5 عصر داری‏.‏ ♪
♪ پس من شیفت شب رو برمی‌دارم‏.‏ ♪
♪ و دیگه هرگز تو رو نمی‌بینم‏.‏ ♪
♪ اگه بتونم کاری کنم‏.‏ ♪
♪ پنج سال دیگه‏،‏ ♪ ♪ امیدوارم آهنگ‌ها مثل کاور باشن‏.‏ ♪
♪ تقدیم به عاشقان جدید‏.‏ ♪
♪ تو یه کار از ساعت ♪ ♪ ‏9 تا 5 عصر داری‏.‏ ♪
♪ پس من شیفت شب رو برمی‌دارم‏.‏ ♪
♪ و دیگه هرگز تو رو نمی‌بینم‏.‏ ♪
♪ اگه بتونم کاری کنم‏.‏ ♪
♪ پنج سال دیگه‏،‏ ♪ ♪ امیدوارم آهنگ‌ها مثل کاور باشن‏.‏ ♪
♪ تقدیم به عاشقان جدید ♪