.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
تو دهه ۷۰ و ۸۰ ميلادي، يه جاهل كه تو رم زندگي مي‌كرد
با آدماي عجيب غريب، قدرت‌ها و رازهاي باورنكردني روبه‌رو شد.
اين داستان اونه.
يا حداقل يكي از نسخه‌هاي ممكن اين داستانه.
روزي كه قرار بود بميرم، قرار بود همديگه رو ببينيم.
ولي من نرسيدم.
قرار نبود اين‌جوري تموم بشه.
ميگن وقتي داري مي‌ميري، كل زندگيت يهو از جلوي چشمت رد ميشه.
خب… من هيچ چیزی نديدم.
مي‌خواستم آدم آزادي باشم،
ولي براي همين آزادي بهاي سنگيني دادم.
چون هميشه يه سؤال تكرار ميشه.
براي رسيدن به جايي كه مي‌خواي،
تا كجا حاضري بري؟
درياچه دوچسا، سه سال قبل
هميشه سه‌تامون بوديم كه بچه كه بوديم شر به پا مي‌كرديم،
تو شهر خودمون راه كج و معوج مي‌رفتيم.
ولي كي دلش مي‌خواد تو جايي زندگي كنه كه همه آدما جا بشن رو يه بوم كوچيك؟
من كه نه.
بچه‌ها، بهتون مي‌گم.
من فقط ديرم نيست، خيلي ديرم.
خب حالا بايد صبر كني تا كارم تموم بشه.
- اينجا چيزي نمي‌كشي؟ - من مه مي‌كشم.
- مثل سي سال گذشته. - خب كه چي؟
ديگه حالم از كشيدن مه به هم مي‌خوره، مي‌فهمي؟
بذار شهرمون رو برات بكشم.
عجله داري بري كارخانه فولاد؟
بچه‌ها، خواهش مي‌كنم. يه مراسم مهم داريم. اسقف هم مياد.
- آها، اسقف. عجله از اينجاست. - آره. معلومه كه.
باشه. من ديگه مي‌رم. ماشين مال منه ديگه.
هنوزم ازتون التماس مي‌كنم.
- نمي‌ريم؟ - آره، بريم.
اين آهن‌پاره پير مي‌تونه مارو برسونه رم يا وسط راه مي‌مونه؟
- معلومه كه مي‌رسونه رم. - واقعاً؟
ايمونكولاتا هيچ‌وقت منو ننداخته.
به هر حال، دوست داشته باشي يا نه، سومين راه وجود نداره.
- چي گفت الان؟ - من از كجا بدونم لعنتي؟
كي مي‌تونه جلومونو بگيره؟
- كي مي‌تونه جلومونو بگيره؟ - بزن بريم!
بزن بريم ويتوريو!
يه كشيش، يه كارگر، و يه نقاش راهي رم مي‌شن.
انگار اول يه لطيفه‌ست، نه؟
ولي ما داشتيم تاريخ مي‌ساختيم.
چه آشغالدونیه
اون موقع رم يه مهموني بزرگ بود.
پاپ‌ها، اسقف‌ها، هنرمندا، تبهكارا، سياستمدارا، كمونيستا، فاشيستا.
از هر جور آدمي بود.
و منم بودم.
مي‌خواستم بهترين نقاش رم بشم.
اين شهر بوم به اين بزرگي نداشت.
چند ماه اول، يادمه لبخندايي كه
وقتي از آدما چهرشون رو مي‌كشيدم خنده رو لبشون مي‌اومد.
خانم؟
بعدش گرسنگي رو يادم مياد،
و سرما رو يادم مياد.
من ازت عکس می‌گیرم. بیا اینجا.
هي رفيق.
نمي‌توني همه‌شونو داشته باشي.
- چته؟ - تو كه كلي داري.
يه كم شريك بشيم. منم بايد يه چيزي بخورم. بيا بشين.
و يادم مياد جنازه‌ها رو تو خيابونا، بمبا رو.
اما برای من چه اهمیتی داشت؟
مي‌دونستم رم بالاخره مياد سراغم.
- سلام. - سلام.
بهش مي‌گن «هنرمند».
به اين مي‌گن هنرمند؟ آره، ديگه گندش دراومد.
خودشه.
جعل بزرگ
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
دوناتا، سرده.
هي.
سرده.
آره سرده. بيا تو تخت.
هميشه تو اين شهر سرده.
اگه مي‌دونستي تو شهر خودم چقدر سرده.
دوناتا عشقم، بيا اينجا.
عزيزم.
نمي‌تونم هميشه اين‌جوري تمومش كنم.
اومدم.
ديگه چي مصرف كردي؟
همه اينا مال اونه؟
همه‌چيز اينجا مال اونه.
فكر كن اگه بلد بود نقاشي كنه چقدر پول درمي‌آورد.
- پس تو از نقاشي سر درمياري؟ - من هنرم.
من دلال هنرم.
پس مي‌تونم چندتا كارم رو برات بيارم.
ببين، اگه از اون بهتر باشي، شايد وقت بذارم.
كاراتو با چه اسمي امضا مي‌كني؟
توني دلا دوچسا.
ولي توني با «ي».
نه مثل اون كوتوله توني كوچولو.
يا توني كورتيس. يا توني رنيس.
- يه نصيحت مجاني بهت بگم؟ - بگو.
با «ي» باشه يا بدون «ي»، اين اسم خريدار نداره.
كشش نداره.
راضي شدم. فردا عوضش مي‌كنم.
خب و بعد؟
مي‌خواي نقاشي‌هاتو نشونم بدي يا نه؟
ببخشيد. نمي‌دونم چي بگم.
خدمتكار حتماً امروز مرخصي گرفته.
- آره. - آره.
توني، چي بگم بهت.
متأسفم ولي اين چيزا خريدار نداره.
بازار اين مدل كارا مرده.
اين روزا همه‌چي سمبوليكه، انتزاعيه، مفهوميه.
و تو… به نظرم بيشتر فيگوراتيو كار مي‌كني.
چي؟
ناراحت شدي؟
خب انتظار داري خوشم بياد؟
ولي استعداد داري.
جدی میگی
اگه زيادي معمولي نباشن خوب مي‌فروشی.
واقعاً؟
با خامه برام.
كروسان كرم‌دار.
يا بريوش.
بهت گفتم، تو بيشتر دزدي تا هنرمند.
اينو از كجا آوردي؟
خودنگاره برنيني.
اينو از كجا آوردي؟
كپي‌ست.
- كپي؟ - كپي.
عاليه.
از كجا پيداش كردي؟
پيدا كردم؟ نه، خودم ساختمش.
آره.
- امكان نداره. - هر جور راحتي.
درست. اصلش رو كجا ديدي؟
تو اين كتاب.
باورم نمي‌كني؟
توني، اين يكي رو نگاه كن.
- مي‌توني اينو بازسازي كني؟ - اينو؟
- دقيق نگاه كن. باورم نمي‌شه… - از اصلش واقعي‌تر درميارم.
كپي كردن هميشه برام راحت بوده.
اين كه كاري نداره.
خط‌هاش خيلي ساده‌ست.
كار قلم يه كم شخصي‌تره.
اين چيه؟
اگه از پسش براومدي، بيا پيشم.
هر بار زندگيم عوض شد،
همون لحظه فهميدم.
يه خارش عجيب تو گردنم مي‌افتاد.
حس غريبي داره.
هر بار.
بفرما تو.
مشكل اين بود كه زندگي فقط براي من عوض نمي‌شد.
اين تويي؟
- چي، بغلم نمي‌كني؟ - امكان نداره.
- جدي؟ - نه. گمشو بيرون.
لعنتي چقدر زشت شدي.
خودت نگاه كن كي داره حرف مي‌زنه.
كارخونه فولاد رو ول كردم.
حالا كه كت شيك تنت كردي؟
اين كت رو پوشيدم كه قاطي بشم.
كي تا حالا به تو اهميت داده؟ چرا بايد قاطي بشي؟
چي داري بهم بگي فا؟
يادت هست اون شباي شهر خودمون،
حرف مي‌زديم كه حال اربابا رو بگيريم؟
- خيلي گند زديم. - براي من گند نبود.
تيپ سرخ تنها جاييه كه آدماي مثل من مي‌تونن فرقي ايجاد كنن.
- تو هم همين‌طور. - من مال كسي نيستم.
- آره مي‌دونم. - پس سعي نكن منو راضي كني.
ولي
يه دستي لازم دارم.
يه گاوصندوق هست كه اسمت روشه.
اون موقع تو خونه، با دستام هر كاري لازمه مي‌كردم كه يه جوري سر كنم.
اين‌طرف. زير اين‌جا.
اين چيه؟ انبار اسلحه؟
هي! داري چي‌كار مي‌كني لعنتي؟ گاوصندوق اون‌طرفِ ديگه‌ست.
از بچگي فابيونه هميشه منو مي‌كشيد تو دردسراش.
ولي چطور مي‌تونستم بهش نه بگم؟
ايست! دستا بالا.
داري چي‌كار مي‌كني؟
تكون نخور. دستاتو…
توني، بريم! زود باش!
بزن بيرون! توني، بزن بيرون!
عقلتونو از دست دادين؟
آروم باش.
اون تخت کمپ رو نگاه كن.
تخت کمپ، آره.
اونجا مي‌خوابم چون اون تخت قرن نوزدهمي حسابي مي‌ترسونتم.
راحتي خوابيدن مي‌ترسونتت؟
پس همون بهتره رو زمين بخوابي.
- آخ! ويتوريو! - مي‌دونم. يه لحظه صبر كن.
- گفتي كه چيزي نيست. - نه، اون گفت.
اين‌كه مامانم پرستار بود منو دكتر نمي‌كنه.
جزئيات، ويتوريو.
آره جزئيات. اينا چيه؟
وسايل دوستاي جديد فابيونه.
تفنگا رو من برمي‌دارم. تفنگ‌دستيا رو هم.
دو تاشو براتون مي‌ذارم، باشه؟
خداي من!
نصف پول توي گاوصندوق هم مال توئه.
پولشو مي‌توني نگه داري.
داري به من مي‌دي؟ براي هدافت؟
به تو مي‌دم چون هدف ها شكمتو سير نمي‌كنه.
- آخ! - صبر كن.
- فقط ببُرش. - ببُرمش؟
- همين‌جوري ولش كنم؟ - آره.
باشه، هر چي. خونريزي كن بمير. بفرما.
گفتم كه من…
گاز رو بده دستم.
اين موقعيت خيلي مسخره‌ست.
با يه سوراخ تو بازوت پيدات مي‌شه، با چمدون پر اسلحه…
اين ما نيستيم بچه‌ها. شما…
ما محراب‌دار بوديم.
تو شهر خودمون محراب‌دار بوديم.
موعظه‌ت تموم شد؟
نه، موعظه‌م هنوز تموم نشده. نه.
صبح امروز چي‌كار مي‌كني؟
- هي! - آره.
- مشغولم. - «مشغولم».
ويتوريو، قيچي رو مي‌دي بهم؟
اين آهنگ ناله‌آورو كم كن.
اين‌جاست؟
واي! اين‌جا رو نگاه كن.
جاهايي مثل اين يه جورايي منو له مي‌كنن.
- باعث مي‌شن احساس كوچيكي كنم. تو نه؟ - من نه، ويتوريو.
وقتي اين زيبايي رو مي‌بينم، فكر مي‌كنم چطور مال خودم كنم.
تو هم بايد فكر كني چطور مال خودت كني.
اين‌جا نگه دار.
اين‌جا؟
راستي اين دلال هنر رو چطور شناختي؟
به معناي واقعی باهاش آشنا شدم.
معلومه. دمت گرم.
باهاش در ارتباطم .
فهميدم.
آره. نه، نفهميده بودي.
- نه. شيشه رو مي‌شكني. نه. - دوجداره‌ست.
- ول كن منو! - اگه اون نباشه من مي‌رم.
دونا!
- نگاه كي هنوز زنده‌ست. - ببين چي برات آوردم.
برو ويتوريو. برو. من و دوستم خودمون جمعش مي‌كنيم.
- مي‌خواي معرفيم كني به… - مرسي كه رسوندي.
هي.
داري چي‌كار مي‌كني… بذار كنار.
- خوبه نه؟ امضاشم داره. - اون‌طرف برو!
- چي؟ - در اون‌طرفه. بيا تو!
- خداحافظ ويتوريو. برو. - نه، صبر كن.
- بيا ديگه، خواهش مي‌كنم. - مودب باش معرفيم كن.
نه، با يه كشيش نمي‌رم تو. عجيبه با كشيش پيدات بشه.
دقيقاً يكيه.
كاملاً يكسانه.
حتي امضاشم همونه.
هي.
- چي مي‌خواي؟ - يعني من اين‌جام ديگه.
- اين پدر ويتوريوئه. - خوشوقتم.
- مسئول حمل‌ونقل.
- دستشو بده. - آره…
- دوناتا، خوشوقتم. - پدر ويتوريو.
هي.
- چي؟ - خودت مي‌دوني.
- نمي‌توني اين‌كارو بكني. - فقط داشتم…
منو به حال خودتون بذارين. براي مراسم ديرم شده. خداحافظ.
- خداحافظ. - پسر خوب.
برو اعتراف كن.
خب حالا چطور پيش بريم؟ الان يه پيش‌پرداخت بهت مي‌دم، باشه؟
چقدر تو ذهنت بود؟
من كارشناس بازار نيستم ولي…
ببين، اين ۱۰ درصد قيمت فروشه.
سيصد هزار ليره؟
- يعني مي‌گي ارزشش سه ميليونِ؟ - حداقل سه ميليون مي‌ارزه.
خب پس بايد جشن بگيريم.
مي‌برمت مهمونی.
صداتم خوبه؟
بهترينم.
- يه خرس سفيد غول‌پيكر. - امكان نداره!
مي‌گه «راستشو بگو. تو براي شكار نيومدي، نه؟»
هي!
آهنگمونو زدن و تو رفتي.
بچه‌ها، اين تونيه.
توني، بالبو.
بالبو، توني.
سلام. يه صندلي برمي‌دارم.
توني هنرمنده.
هنرمندي كه تازه باهاش آشنا شدم.
توني جاهله.
آها، جاعل.
واي.
و…
بالبو برام جواهر جور مي‌كنه.
گردنبند، انگشتر…
قيمت خوبي بهم مي‌ده. نمي‌پرسم از كجا آورده.
امشبم گردنبند يا انگشتر داري؟
به نامزدم مي‌خوام يه هديه بدم
واقعاً؟
هي كروكا، امشب تو انبار چي داريم؟ انگشتر نامزدي داريم؟
يه نگاه مي‌ندازم.
كروكا ورزشكاره، مي‌دوني؟
پرتابگر چكشِ. تو مي‌توني اين‌كارو بكني؟
پرتاب چكش چيه؟
بفرما.
اين دو تا براق مونده برام.
هر دوتاشو مي‌برم.
ديگه داري زياده‌روي مي‌كني.
- اين دوتا ارزشش… - سه ميليون.
- مشكل چيه؟ - توني داري چي‌كار مي‌كني؟
- ده برابر اين ارزش دارن. - گفتم هر دوتاشو مي‌برم. باشه؟
مي‌دوني كه ما با چك هواپيماي كاغذي درست مي‌كنيم، درسته؟
- جدي؟ - فردا با پول واقعي بيار.
ببين، اين مسخره‌بازيه توني.
دوناتا، آروم باش. حتي پول خودمم نيست.
بيا ديگه. ولي امضاش
به خوبي اصلشه.
باشه، قبولش مي‌كنيم.
ولي يه نتيجه‌گيري داره.
يه هفته رو جدول كلمات متقاطع گير كرده بودم سر اين كلمه.
- خدا مي‌دونه چيه ولي خوشم اومد. - نتيجه‌گيريش چيه؟
نتيجه‌گيري اينه كه اگه داري سر ما كلاه مي‌ذاري،
فردا راننده مياد سراغت.
اون‌وقت مي‌فهمي چرا بهش مي‌گن راننده.
نتيجه‌گيري كاملاً روشنه.
يه لطيفه ديگه.
شايد اينو قبلاً شنيده باشي.
لطيفه سافاري تو آفريقا رو مي‌دوني؟
حتماً برات گفتم.
ماه از اون بالا…
هي.
چكو گرفتن.
اينم يه دسته پول نقد دادن بهمون.
خوبه.
خودتو داشتي معلول مي‌كردي.
حالا داري برام صبحونه مي‌خري.
آره، پاتوق‌مونو نشونت مي‌ديم.
بالبو، كروكا، راننده و بقيه…
راستش من مي‌دونستم كي‌ان.
اون سال‌ها تو رم همه اسم اعضاي باند رو مي‌دونستن.
مارچلو، يه اسپوما برام مي‌ريزي؟
ولي خوندن دربارشون با داشتنشون جلوت فرق داشت.
هميشه تنهايي بازي مي‌كني.
اينا براي خوردنه يا فقط تزئيني‌ان؟
يه كمدين ديگه هم پيداش شد.
بالبو، اينارو از كجا پيدا مي‌كني؟ سيرك؟
- بيليارد بلدي؟ - معلومه كه بلدم.
ستوتي، توپا رو بچين براي پل نيومن اين‌جا.
چرا بهت مي‌گن استوتي؟
چو…
چـ… چـ… چون…
فهميدم. توپا رو بچين.
ببينيم با قلم‌مو بهتر بازي مي‌كني يا با چوب بيليارد.
لعنتي.
- هنرمند؟ - آره.
يعني چي؟ كپي‌هاي دوناتا؟
فقط اونا نه.
كاراي خودمم مي‌كشم.
چندكاره‌م با.
چند روز پيش من و دوستم زديم يه انبار اسلحه.
هنوز دارن دربارش حرف مي‌زنن.
اون كار شما بود؟
آره.
با يه دوست.
چند روزه دنبال اين عوضی ها هستيم
كه بدون هماهنگي با ما اين كارو كردن.
و حالا اينجايي.
- من فقط گاوصندوقو باز كردم بالبو. - اسلحه‌ها رو براي چي خواستي؟
- من نه، يه دوستم خواست. - اون براي چي مي‌خواست؟
اسلحه‌هاي گنده براي سياستمداراس.
دو تا تپانچه برام گذاشت.
چه سياستمدارايي؟ قرمز يا سياه؟
قرمز.
حتي رنگشم اشتباه كردي.
من به رنگا كاري ندارم.
من طرف كسي‌ام كه كمكم كنه خوب زندگي كنم.
بيا اين شاهكارا رو ببينيم.
اين‌جا وايسا.
اين‌جا خوبه. انگار لونهٔ بيوره.
مي‌تونم برات يه جاي درست‌حسابي‌تر پيدا كنم.
من جاي زندگي نمي‌خوام بابا. من آتليه مي‌خوام.
يه آتليهٔ واقعي، با نور درست، فضا، نه اين لونهٔ كثيف.
من به يه آتليه نياز دارم.
آتليه؟
اينم يادداشت مي‌كنم. برات يه آتليه پيدا مي‌كنم.
- جدي؟ - جايي كه بتوني توش زندگي هم بكني.
اگه پنج دقيقه وقت داري يه كم كمكم كن.
من كل روزم رو براي آتليه وقت دارم.
- اينا… - آره؟
اينارو ازت مي‌خرم.
بزن بريم ميكِل‌آنژ.
رسيديم. اين در ورودي‌ست.
- اون؟ - آره.
اين قبلاً انبار يكي بود كه براي ما كار مي‌كرد.
بعد يهو فكر كرد با قاضي حرف بزنه، مي‌دوني؟
همه‌چيز اين‌جاست. ماشين تحرير، تلويزيون…
همه‌شو بنداز دور. هر كاري دوست داري بكن.
ورودي رو درست كن، دو تا گلدون بذار.
يه سگ بگير، ‌بازي كن.
و تمام.
نور اين‌جا رو نگاه كن. مثل اون قبرستون قبلي‌ت نيست.
خب چي مي‌گي؟ اين به درد آتليه مي‌خوره؟
آره خيلي هم عاليه. ولي من نمي‌تونم از پسش بربيام.
لازم نيست پول بدي.
تا وقتي كه گاهي برامون يه كاري بكني.
چه جور كاري؟
كار هنري.
كم و بيش.
شماره سريال اينا رو پاك كن. بلدي؟
- معلومه. - خوبه.
اين صاحب قبلي خونه‌ست.
مي‌تونم طرف هنري كمترش رو هم نشونت بدم.
- نه، به خدا! - چي‌كار كنم؟
چي بردارم؟ گوششو يا چشمشو؟
خودت انتخاب كن! گوش، چشم…
- چشم. - چشمشو بردار!
- خدايا نه! - من دهنشو مي‌برم كه خفه شه.
- التماست مي‌كنم، رحم كن. - دهنتو وا كن!
- وا كن دهنشو. - خواهش مي‌كنم رحم كن!
خواهش مي‌كنم! التماست مي‌كنم!
من به قاضي چيزي نگفتم. هيچ‌وقت به قاضي چيزي نمي‌گم.
رحم كن!
لطفاً…
خب؟
بهترين بخشش؟
گفت كه حرف نزده.
حرف نزده؟
- اينو گفت. - نه، همه‌چيزو گفته.
- مگه نه؟ - نه. من…
درسته، قناري كوچولو؟
نه، من…
- ديگه خوندي نه؟ - من…
بذار صداتو بشنويم!
من…
«من» به فنا رفت!
ديگه نمي‌خونه.
نگران نباش. اين خبرچين بود.
يكي رو مي‌فرستم تميز كنه كه فردا بتوني اسباب‌كشي كني.
بگير.
اين مال توئه.
براي موديلياني.
يه كلكسيونر هشت ميليون خريده.
چي؟
من سي درصد برمي‌دارم.
پس دو ميليون و چهارصد نگه داشتم، و پنج ميليون و ششصد تو اين پاكت براته،
منهاي اون سيصد هزارتايي كه قبلاً دادم.
اين كاريه كه بايد بكني.
اين كار توئه.
مي‌توني هر چقدر بخواي پول دربياري.
- چي‌كار كنم؟ - يعني چي؟ نقاشي كن.
- كپي؟ - كپي، معلومه.
تو كاري مي‌توني بكني كه هيچ‌كس حتي نزديكش هم نمي‌تونه بشه.
ولي فقط خوب بودن كافي نيست. بايد بدوني كدوم تقلبي‌ها رو بسازي.
و شرط مي‌بندم تو مي‌دوني كدوم تقلبي‌ها رو بسازي.
بايد همه‌چيزو بذاريم رو اوايل قرن بيستم، توني.
- رو اون خط‌خطي‌هايي كه دوست داري. - اون خارش.
كسي بالاخره بفهمه من بهترين نقاش رمم.
اينجاست. زندگي دوباره داره عوض مي‌شه، وقتي اصلاً انتظارشو نداري…
خب؟
مي‌خواي باهام شريك شي؟
چه جور شريكي؟
از نوع قلبي؟
اونم هست.
داري عاشق مي‌شي.
- من هيچ‌وقت عاشق نمي‌شم. - داري عاشق مي‌شي.
بهت گفتم. من هيچ‌وقت عاشق نمي‌شم.
مونه، بوچوني، دیكو. همه‌شون. مي‌تونم همشونو بكشم.
اين كار من بود.
همه‌شو. كل جا رو پر مي‌كنيم.
همهٔ نقاشي‌هايي كه همه مي‌خوان ولي هيچ‌كس نداره رو داريم.
همه‌چيز اون چند ماه رو يادمه.
و يادمه خوشحال بودم.
سقف پاركت داره.
- داره. - سقف هم پاركت داره.
و اين
اتاق… ماست.
من هميشه زندگيمو اين‌جوري تصور مي‌كردم.
بهت گفته بودمحراب دار بوديم؟
- نه، نگفته بود. - هنوز فرصت نشده.
- هر سه‌تامون بوديم. - امكان نداره.
آره. بعد منو بيرون كردن.
فابيونه رفت كارخانه، حالا هم وارد سیاست شده.
- و ويتوريو رو كه خودت مي‌بيني. - چرا بيرونش كردن؟
كيكت رو بخور.
مي‌دونم. كدوم دليل رو بگم؟
به هر حال، از صندوق پول كش رفت.
- براي خريد قلم‌مو. - آره معلومه.
تو تنها آدم ثابتي هستي.
ثابت؟ اون؟
نخواست كشيش بشه. به پول اهميت مي‌داد.
اين درست نيست. خيلي پيچيده‌تر از اين حرفاست.
بهش بگو مامانت چي مي‌گفت.
- كه كشيشا باكلاس‌ترن… - كه كشيشا غذا مي‌خورن!
مي‌گفت كشيشا غذا مي‌خورن!
بهش گوش نده ويتوريو.
باشه. خب بعد؟
خانواده فقير، آيندهٔ كم.
اين تنها راه بود كه بتونم درسامو ادامه بدم.
براي همين اين‌جام.
به هر حال مامانت راست مي‌گفت.
باكلاسه، نه؟
- مرسي. - خيلي باكلاس.
مي‌دوني، شما دو تا يه كم شبيه هميد.
- واقعاً؟ - آره.
- پس منم باكلاسم. - خيلي باكلاس.
- چي مي‌خواي؟ - همون.
فابيونه مي‌خواد ببينتت. پنج‌شنبهٔ مقدس بيا مراسم.
حتماً.
راستي دوناتا رو دوست دارم.
منم همين‌طور.
حالا كه تا اين‌جا اومدي، لطفاً گندشو درنيار.
هر چيزي يه وقتي داره.
اين آهن‌پاره زنگ‌زده مال كيه؟
پدر، براتون ماشين مي‌گيرم.
- همه با ماشين من مشكل دارن. - بالبو، خوشوقتم.
مي‌دونم دير كردم، ولي مشغول بودم.
براي جبران، ببين چي برات آوردم.
- چي شده؟ - هيچي.
اين چيه؟ تيراميسوي فرانكا؟
- خوبي؟ - خوبم. تو؟
- خوبم. - فرانكا كيه؟
ولي خوشحالي يه مشكل داره.
هيچ‌وقت كافي نيست.
و اين اشتباه من بود.
هنرمند بودن خوب پول درمياره، نه؟
خيلي خوب.
- چقدر بود؟ - كمتر از مال تو.
آره؟ دوناتا مي‌دونه شبا تنهايي مي‌ري بيرون کافه؟
فكر چي مي‌كني؟
بايد يه كم رمزآلود باشي. نمي‌توني همه‌چيزو به زن‌ها بگي.
- بريم. يه يارو مي‌خواد ببينتت. - كي؟
يه يارو.
اين چيه تنت كردي لعنتي؟
هي با.
اين تو… توني؟
- هي. - سان‌سيرو، توني.
- خوشوقتم توني. - خوشبختم.
بايد سفر كنه. پاسپورت لازم داره.
باشه. براش پاسپورت بچه درست مي‌كنيم.
شوخیش گرفته
اگه مأمور گمرك بودي، كي رو نگه مي‌داشتي؟ من يا تو؟
- خودمو. - دقيقاً.
اشتباه مي‌كردي، نه؟
مهربوني سلاح آدماي قويه.
پاسپورت اصليتو همراهت داري؟
بريم.
- برو. - تو نمياي بابا؟
نه، مي‌رم خوش بگذرونم.
امضاي دارنده تأييد امضا
تموم شد!
هي.
حالا اسمت ادواردوئه.
بي‌نقصه.
خب، اين كار منه.
پس حرفايي كه بالبو زد راست بود، نه؟
- يه دِين بهت دارم. - آره.
يه گره به دستمالت بزن كه يادت نره.
چرا بهت مي‌گن سان‌سيرو؟
من به دو چيز اعتقاد دارم.
يكي اينتره.
خودمم طرفدار اينترم.
وبيلي؟
بيش‌ازحد بزرگش كردن.
اوريالي؟
اوريالي خوبه.
بارزي؟
اون بهترينه.
تو مردي توني.
مراقب خودت باش سان‌سيرو.
تو مردي.
اينتر هميشه!
هميشه.
فابيو!
ببين به كجا رسيده.
پس داري با فاشيستا مي‌گردي؟
كي اين چرت‌وپرتا رو بهت گفته؟
وقتي باهات حرف مي‌زنم نگاهم كن.
فاشيستاي كثافت كه تو قطار بمب مي‌ذارن فقط براي كشتن آدما؟
من با هيچ‌كس نمي‌گردم.
داري وقتتو تلف مي‌كني.
با تو سياست حرف زدن فايده نداره.
هي، مي‌خواي پاهاشو بشكني؟
ببخشيد.
ويتوريو بهم گفت يه مغازه كوچيك ماشين تحرير داري.
راسته؟
و اينكه يكي هم براي ما داري؟
يه آي‌بي‌ام دارم با سر چرخان.
حرف «ر» يه كم گير مي‌كنه ولي مثله موشكه.
پس يه لطفي بكن.
فردا بذارش تو صندوق يه فورد طوسي.
جلوي مغازه‌ت پارك مي‌شه.
مشكلي نيست فابيو.
مرسي.
صورتشو نگاه كن.
حسابي داغونه.
من انجامش مي‌دم.
دوست دارم ببينم ناخن پاي ولگردا رو مي‌شوري.
- باشه، ديگه مي‌رم. - گند نزن فابيو.
- خداحافظ. - خداحافظ.
تو خيلي قديمي فكر مي‌كني. فكر مي‌كني ميوه مال بچه‌هاست.
بهت مي‌گم نيست.
توت‌فرنگي و ليمو بهترينن، باور كن.
پس بخورشون. ديگه از من چي مي‌خواي لعنتي؟
«مبهوت، سرزنش‌شده»
متعجب.
مي‌دونستم. اين ليمو مزه صابون مي‌ده.
چرا اين‌قدر طولش دادي؟ فكر كردم استخدامت كردن.
- مزه‌ها خيلي زياد بود. - منتظر ليمو بود.
اين قرار چند ماهه برنامه‌ريزي شده و تو داري به‌خاطر بستني خرابش مي‌كني؟
هفت‌سالته؟
فقط ده دقيقه بود!
ده دقيقه.
مي‌دوني ده دقيقه با بعضيا چقدر مي‌تونه گرون تموم شه؟
صبر كن، اينو گوش كن.
رهبر دموكرات مسيحي، جناب آلدو مورو،
همين الان تو رم توسط گروهي از تروريست‌ها ربوده شده.
باورم نمي‌شه.
اين اتفاق…
- چطور اين كارو كردن لعنتي؟ - صدا رو بلند كن.
…بيرون اقامتگاه پارلماني‌ش اتفاق افتاده.
- تروريست‌ها به سمت محافظان آتش گشودن… - بيا بريم.
…كه رهبر دموكرات مسيحي رو همراهي مي‌كردن.
بعد مجبورش كردن که…
اين آدم‌ربايي خبر خيلي خوبيه.
تو همچين وقتي بايد سرمايه‌گذاري كني.
و اين ساختمونا فرصت عالي‌ان.
درست مي‌گم؟
مثل هميشه زو پيپو.
آره.
بالبو مي‌گه مي‌توني كمكمون كني
با مدارك براي رفت‌وآمد به نيويورك.
- در خدمتم. - خوبه.
ويرجينيا همه‌چيز لازم رو بهت مي‌ده.
- اين نقاشي‌ها قشنگن. - اينا آوانگاردن.
- چيزيه كه بازار مي‌خواد. - و خوب مي‌فروشن.
اينا چي؟
اينا كاراي خودمن.
مي‌فروشن؟
نه به اون خوبي.
نظر تو چيه ويرجينيا؟
دوستشون داري؟
مي‌دوني چي‌كار كنيم؟
اينارو مي‌خرم.
چقدر مي‌دي براشون؟
نمي‌تونم قيمت بگم. همين كه خوشت اومده خودش افتخاره.
- فكر مي‌كنم تو آدم درستشي. - براي چي؟
مي‌خوام يه چيز خاص برام بكشي.
براي خودم ولي.
ناپلئون.
به نظر مناسب مياد.
- مي‌توني بكشي؟ - همين يكي؟
فرقشو نمي‌فهمي.
و دوست دارم هديه باشه.
بالبو.
ادب توني رو مي‌بيني؟
كاش همه شما رومي‌ها هم همين‌طور بودين. ولي هميشه نيستين.
خب چي. بايد يه كم صبر كرد.
ما رومي‌ها…
تاريخ نداريم. فقط في‌البداهه كار مي‌كنيم.
ولي بايد حواست باشه.
شايعه‌ها دارن پخش مي‌شن.
بعضيا مي‌گن «بالبو زيادي حرف مي‌زنه.»
«هميشه داره ور مي‌زنه.»
واقعاً؟ اينا كيا هستن؟
يه نفر خاص نيست. شايعه‌ست ديگه.
شایعه‌پراکنی؟ خب، معلومه.
شايعه‌ها مثل روحن.
مي‌چرخن و مي‌چرخن، ولي كي بهشون باور داره؟
من ديگه برم.
تا دم در بدرقه‌ت مي‌كنم.
پس منتظر مداركم؟
معلومه.
عموت اجازه نداد جواب بدی.
- جواب چي؟ - درباره نقاشي‌ها.
- نقاشي‌هاي تو؟ - خوشت اومد؟
ببين من متخصص نيستم،
ولي نسبت به بقيه كپي‌ها،
مال تو واقعي‌تر و قشنگ‌تر به نظر مي‌رسه.
ولي بازم مي‌گم متخصص نيستم، پس به من گوش نده.
اگه خوشت اومده پس تو خودت متخصصي.
دوست داري چهرت رو بكشم؟
خداحافظ.
میبینمت
حتما
به امید دیدار
حدود ساعت ۱۲:۵۰ بود كه يه تماس به اتاق خبر اومد.
يه صدا گفت،
«تو يه باجه تلفن تو وياي تئولادا، گوشه پياتزاله كلوديو،
يه اعلاميه تيپ سرخ هست.»
اعلاميه‌ها با ماشين تحرير نوشته شده بودن و مهر ستاره پنج‌پر معمولي روشون بود.
ويتوريو بهم گفت يه مغازه كوچيك ماشين تحرير داري.
يه آي‌بي‌ام دارم با سر چرخان. حرف «ر» يه كم گير مي‌كنه ولي مثله موشكه.
پيام دوم تيپ سرخ
كه تو رم، ميلان، تورين و جنوا پيدا شده
توسط بازرسا معتبر شناخته شده.
براي جناب آلدو مورو دعا كنيم.
پاپ نمي‌خواست مراسم سنتي رو از دست بده…
امشب تيپ سرخ يه اعلاميه منتشر كرد،
ششمين اعلاميه تو سري‌شون،
درباره ربودن جناب آلدو مورو.
اعلاميه، شبيه به قبلي‌ها از نظر شكل،
مي‌گه بازجويي به‌اصطلاح «مورو» تموم شده.
به حكم گناهكار بودن و حكم اعدام اشاره داره.
…اون يه سانتر خطرناك بود، به سمت مركز محوطه خم مي‌شد،
جايي كه اوريالي خوب جا گرفته بود.
كولواتي با سرعت اومد، رسيد و توپو قطع كرد،
و فرستادش بيرون براي كرنر.
هشت دقيقه از شروع نيمه دوم گذشته.
نيمه دوم خيلي بهتر…
- سلام. - سلام.
- موعدش کی میشه؟ - حدود ده روز دیگه.
با پيري قاب هم. مي‌توني انجامش بدي؟
معلومه كه مي‌تونم. گوگن خيلي راحته.
براي كيه؟
براي يه دوست.
چقدر بهمون مي‌دن؟
پولي در كار نيست.
- خداحافظ. - خداحافظ.
چي… هي.
وقت بديه؟
- مي‌تونم بيام تو؟ - بيا.
اينا مدارك از زو پيپو.
اين‌جا خوبه؟
- مي‌خواستي چهرم رو بكشي. - چهرت، آره.
- نور اين‌جا خوبه؟ - عاليه.
راحت باش. بايد راحت باشي.
كتمو درميارم. راحت‌تر مي‌شم.
- زياد راحت نيستي، نه؟ - نه، هنوز راحت نيستم.
پس كفشاتو دربيار.
حالا راحت شدم.
خيلي بهتر شد.
واقعاً داري چهر‌م رو مي‌كشي؟
- من؟ - آره.
دنبالتن.
هميشه دنبالمن.
- هي! - زود باش. بايد بريم يه جايي.
خياط مي‌خواد باهات حرف بزنه.
- چي مي‌خواد؟ - من از كجا بدونم لعنتي؟
حتماً مي‌خواد ببينتت.
- پس بريم ببينيمش. - هي.
گند نزن.
اينا تو اين ماجرا واقعاً آدماي بد هستن.
عصر بخير توني.
عصر بخير.
اين شلوار يه سايز گشاده.
فكر كردم مد روزه.
ولي اگه تو مي‌گي باور مي‌كنم.
توني، يه لطفي ازت مي‌خوايم، و خيلي فوريه.
يه اعلاميه تقلبي از تيپ سرخ لازم داريم.
اعلاميه تقلبي؟
ولي البته كاملاً شبيه اونايي كه واقعي پيدا مي‌كنن
تو باجه تلفن يا سطل آشغال.
مي‌توني اين كارو بكني؟
فكر كنم.
فكر مي‌كني؟
كاملاً شبيه اصلش مي‌كنم.
خوبه.
اينا كپي اعلاميه‌هاييه كه تا حالا منتشر شدن.
اين پيش‌نويس چيزيه كه بايد بگه.
مهم‌ترين چيز اينه كه بگه رئيس‌جمهور مرده.
بقيه‌ش رو خودت مي‌توني بسازي.
و اين…
پيش‌پرداخت مي‌دي؟
…براي اندازه‌گيري دايره دور ستاره.
اين‌جوري مي‌فهمي اعلاميه واقعيه يا تقلبي.
باشه؟
و چرا بايد اين كارو بكنم؟
چون بايد جون رئيس‌جمهور رو نجات بديم.
مگه معلوم نيست؟
معلومه.
آخرين اعلاميه شماره شش بود. مال تو بايد شماره هفت باشه.
يادت نره.
«مد روز».
آدم بامزه‌ایه.
دقيقاً بالاي درياچه دوچسا هستيم،
همون جايي كه تيپ سرخ تو اعلاميه شماره هفت گفتن
جسد آلدو مورو اونجا پيدا مي‌شه.
از صبح زود تا حالا،
آتش‌نشانا، پليس و كارابينيري‌ها هيچي پيدا نكردن.
چه شاهكاري.
صدها خبر و گزارش به پليس، كارابينيري‌ها
و پليس مالي رسيده، كه دارن منطقه رو مي‌گردن…
من فقط مي‌گم.
…متر به متر.
اگه گفتيم پانزدهم تحويل مي‌ديم،
پس بايد پانزدهم باشه توني.
نمي‌خوام ضايع بشم
فقط چون تو بايد اون ناپلئون رو بكشي.
داري گوش مي‌دي يا دارم با خودم حرف مي‌زنم؟
…تو منطقه درياچه دوچسا،
جايي كه مقامات و بازرسا مقرشونو اونجا برپا كردن…
درياچه دوچسا نزديك شهر خودت نيست؟
آره. نزديك شهر خودمه.
- داري مي‌ري بيرون؟ - با ويتوريو ناهار دارم.
من برات فوا گراس مي‌گيرم، تو سوپ مي‌خوري ويتوريو؟
فوا گراس و خاويار خيلي چيز من نيستن.
تو بلد نيستي از زندگي لذت ببري.
يقه‌ت كجاست؟
مگه يقه اجباري نيست؟
نه، اجباري نيست.
قوانين كليسا مي‌گه «لباس شايسته».
ولي فكر كنم تو رم تعريف شايسته خيلي فرق داره.
چي شده ويتو؟
اسقف قبلي اسممو پيشنهاد داد كه منسنيور بشم.
ولي به يكي ديگه دادن.
كسي كه كلي دوست تو واتيكان داره.
پس شايد، نمي‌دونم، شايد از من شايسته‌تر بود.
و من هنوز اين‌جام گير كردم.
هر جا باشي خوبي تو. باور كن، نگران نباش.
تو براي نگراني ساخته نشدي.
فكر كن اگه منسنيور مي‌شدي چه تختي بهت مي‌دادن.
به هر حال امروز حسابي سرحالي. چي شده؟ چي تو سرته؟
دارم براي خير عمومي كار مي‌كنم.
من حساب مي‌كنم. بايد برم.
- به سلامت ويتو. مراقب باش. - داري مي‌ري؟
اين آدما كيا هستن؟
مي‌شناسي‌شون؟ هي.
اين‌جا وايسا.
بهتر شد؟
اينم مد روزه؟
اگه اومدي بگي كارم خوب بود،
برو بخواب. خودم مي‌دونم.
تأييد مي‌كنم.
كار عالي بود.
- بازم يه چيزي ازت مي‌خوايم. - چي؟ يه اعلاميه ديگه؟
بايد به تيپ سرخ بفهمونيم كه مي‌تونن كلي پول بگيرن
در ازاي جون رئيس‌جمهور.
خود پاپ داره پول جور مي‌كنه.
پاپ؟
چقدر پول؟
ده ميليارد.
ده ميليارد؟
به دوستت بگو مي‌تونه خودشو نجات بده.
همه‌شون مي‌تونن نجات پيدا كنن و پول رو بردارن.
از دوناتا معذرت‌خواهي كن كه وقتشو گرفتم.
يه لحظه گوش كن.
كي اين چيزا رو بهت مي‌گه؟
اسم نامزدم، دوست من تو تيپ سرخ؟
فقط همون كاري كه گفتم بكن توني.
راسته كه به‌زودي جاي مخفي رئيس‌جمهور رو پيدا مي‌كنن؟
چند روز ديگه.
وقتي پيداش كردين با تيپ سرخ چي‌كار مي‌كنين؟
دوستت رو مي‌خواي نجات بدي؟
دونا؟ هي.
فردا بايد به ويتوريو زنگ بزني. ولي از گالري.
خيلي مهمه.
مي‌كني؟
چي شده؟
اونا الان دارن میان خونه ما، تا؟ اون کی بود؟
- بريم. - نه، نمي‌ريم .
- دونا! - كي بود و چي مي‌خواست؟
اين چرت‌وپرت كه به نفع خودمه رو بهم نگو.
بيست ساله تو اين دنيا بودم بدون تو.
هيچ‌وقت آسيب نديدم. مي‌فهمم كي گند واقعيه.
- باشه فهميدم. - نه، نفهميدي توني!
چون اگه تو گير بيفتي، منم گير مي‌افتم.
امشب رو كاناپه بخواب.
من رفتم خط مقدم.
كلي بايد توضيح بدي.
پاپ ده ميليارد آماده كرده. دولت مذاكره نمي‌كنه.
- گوش كن، آخرش زير گل مي‌ري. - برام مهم نيست آخرش چي مي‌شه.
داري براي كي حرف مي‌زني؟
نمي‌دونم كيه. يه يارو كه يه بار بهش لطف كردم.
پاپ نياز به مدرك داره كه مورو زنده‌ست.
اون‌وقت چمدون پول رو بهت مي‌ده و تو آزادش مي‌كني.
بهت خبر مي‌دم.
- خداحافظ. - مراقب باش.
هي!
اينجا چه خبره؟
بيا. وقت زيادي نداريم.
اين قفسه سومه.
تو اين‌جا مي‌رسي.
اين كهنه‌پارچه‌ها رو جابه‌جا كن، چمدون رو بذار اينجا و برو.
هيچ‌كس اينجا نيست.
اين مدركه كه مورو همين الان زنده‌ست.
روزنامه امروز دستشه.
تيپ سرخ
فابيو داري چي‌كار مي‌كني؟
همه‌چيزو ول كن و برو. بزنيم بيرون از اينجا لعنتي.
ديگه كمونيستا نه. فاشيستا نه. بريم.
توني،
تو اتفاقي افتادي تو اين ماجرا.
من دقيقاً جايي‌ام كه بايد باشم.
هدف تو خط ديد و تير منه.
تا وقتي تبادل انجام نشده هيچ اقدامي نكن.
كشيش اينجاست. دارن حرف مي‌زنن.
ميكروفون رو نزديك‌تر كن.
منتظر يه يارو با کیف دستی بودم، ولي عكساي مورو رو برات آوردم.
پولش كو؟
پدر مقدس ساعت‌ها عذاب كشيد،
ولي آخرش تصميم گرفت تبادل رو انجام نده.
- نمي‌خواد دوستشو نجات بده؟ - من فقط اومدم بهت بگم.
بهم بگي چي؟ به درك بگي!
- چي داره مي‌شه؟ - كشيش رفت.
هدف تو خط ديد و تير منه، ولي چمدون نداره.
با اين حال ادامه بدم؟
داره مي‌ره. با اين حال ادامه بدم؟
واتيكان بايد فهميده باشه و عمليات رو لغو كرده. عقب‌نشيني.
- الو؟ - ويتو؟ هي ويتو.
چي شده؟
بايد به فابيونه زنگ بزني. بگو فرار كنه.
پالرمو. تكه‌تكه‌شده توسط يه بمب انفجاري تو خط راه‌آهن تراپاني-پالرمو،
جوزپه ايمپاستاتوي سي‌ساله…
تصميم وزارت آموزش و پرورش
درباره مدارسي كه به‌عنوان محل رأي‌گيري استفاده مي‌شن…
يه خبر مهم همين الان تو رم منتشر شد.
جسد يه مرد تو مركز شهر پيدا شده.
ممكنه جسد آلدو مورو باشه.
هنوز تأييد رسمي نشده.
گفته مي‌شه جسد تو يه كيسه پيدا شده.
تكرار مي‌كنم، تو مركز رم، تو وياي كائتاني، نزديك پياتزا آرجنتينا،
فقط چند متر دورتر از مقر حزب دموكراسي مسيحي
و از مقر
حزب كمونيست ايتاليا تو وياي دله بوته‌گه اوسكوره.
عدم قطعيت و تلخي اين لحظه‌ها قابل دركه.
اين گزارش‌ها، تكرار مي‌كنم، هنوز رسمي نيستن.
هيچ خبرگزاري‌اي هنوز تأييدشون نكرده.
منتظر وزارت كشور هستيم.
حدود هفتاد دقيقه پيش،
ماشيناي اسكادرا موبايل و ديگوس
شروع به ورود به وياي كائتاني كردن…
معاون وزير كشور، نيكولا لتريري، همين الان تو محل حاضر شده،
همراه با چهره‌هاي سياسي، نيروهاي پليس…
هيچ اثري از خاطرات نيست.
مقامات پليس تأييد كردن
كه مرد پيدا‌شده نزديك وياي دله بوته‌گه اوسكوره
جناب آلدو موروئه.
خياط فقط ور مي‌زنه.
حتي بهم قول داد اگه جاي مخفي مورو رو پيدا مي‌كرديم
دو تا از دوستامون رو از رجينا كوئلي آزاد كنه.
- پيداش كردين؟ - معلومه كه كرديم.
ولي هيچ غلطی نکردن، و دوستام هنوز تو زندانن.
دوست منم گم‌وگورشده.
احتمالاً تو فاضلاب قايم شده.
- اين خياط لعنتي اصلاً كيه؟ - كسي كه تا حالا خوب برامون كار كرده.
كلي آدم تو جيبشه.
پليس، قاضي، وكيل… همه كسايي كه حقوق مي‌گيرن از ما.
ولي اگه هر چي مي‌گيم نكنه، نشونت مي‌دم چطور حالشو جا مي‌آريم.
- كشيشا رو هم داره. - يعني چي؟
يكي از واتيكان.
قرار بود چمدون ده ميلياردي رو بهم بده
براي تيپ سرخ در ازاي مورو.
- شرط مي‌بندم همه‌چيز به هم ريخت، نه؟ - آره.
مي‌دوني چقدر شانس آوردي؟
اگه اون چمدون رو برده بودي، الان اينجا نبودي.
خياط نمي‌خواست نجاتش بده.
- چرا مورو رو كشتن؟ - چرا كشتنش؟
مي‌خواست ائتلاف با كمونيستا ببنده.
دوستاي تيپ سرخت يا مي‌ميرن يا حبس ابد مي‌گيرن. باور كن.
چه حيف.
- پل نيومن پيش تو هيچي نيست. - بالاخره فهميدي.
خودش اومد.
- مياي بازي رو تموم كنيم؟ - نه، ديگه از باختن خسته شدم.
نه، قرارايي كه بستيم، بهشون پايبند باش، باشه؟
جايي كه من ازش اومدم، به اين مي‌گن خيانت.
مي‌بيني چه بلايي سرت و اون عروسك خيمه‌شب‌بازي‌ت مياد لعنتي.
مرسي. خيلي خيلي ممنون.
تفتيش‌ها تو كلي آپارتمان، زيرزمين،
محل‌هاي زيرزميني و گاراژها انجام شده.
راه‌بندا و كنترل ترافيك همچنان ادامه داره.
درباره تحقيقاتيه كه بلافاصله بعد…
- اومدي؟ - آره.
آره.
نمي‌دونم چي بگم. كلمه پيدا نمي‌كنم.
افتخار مي‌كنم كه خوشت اومد.
با اين كار دلمو بردي. كاملاً دلمو بردي.
هر چي بخواي میتونی ازم بپرسي، مي‌دوني؟ هر چيزي.
يه چيز هست.
…اتفاقي، پس‌فردا.
اين يه پايگاه عملياتي مهم براي تيپ سرخ بود…
دوستم تو خطره.
اين موضوع با بررسي اسناد و موادي كه پيدا شده
كه بخشي‌شون به آزمايشگاه‌هاي علمي برده شده…
مي‌دوني ناپلئون وقتي بهش گفتن
همه سربازاش تو روسيه از سرما دارن مي‌ميرن چي‌كار كرد؟
مي‌دوني؟
نمي‌دوني.
دقيقاً. هيچ‌كاري نكرد.
هيچي.
چون جنگيدن با چيزي كه واضحه احمقانه‌ست.
و خطرناك هم هست.
سعي كن بفهمي.
حالا برو خوش بگذرون.
دونا؟
دوناتا؟
هي.
مهموني چطور بود توني؟
دوستت نقاشي رو دوست داشت؟
- داري چي‌كار مي‌كني؟ - من چي‌كار مي‌كنم توني؟
ما با هم يه قرار داشتيم.
تو زيرش زدي و من دارم مي‌رم.
- دو روز ديگه آماده‌ست. - دو روز؟
- هيچ‌وقت تمومش نمي‌كني. - دو روز.
مسئله اين نيست!
دوناتا…
- رابطه‌هاي يه طرف‌تو مي‌فهمم. - رابطه يه طرفه؟
- آره. - داري بیمار مي‌شي.
آره دارم بیمار مي‌شم.
به زور خودمو نگه مي‌دارم ولي مي‌فهممشون.
حتي مي‌تونم چشم‌پوشي كنم كه كلي بهم دروغ گفتي.
مي‌دونم دروغ مي‌گي.
چيزي كه واقعاً نمي‌فهمم
اينه چرا هنوز بايد با آدمايي بگردي
كه باعث مي‌شن بيشتر از چيزي كه هستي مرد به نظر بياي.
من هیچ کاری با این موضوع ندارم، تونی.
و نقاشي‌ها رو هم مي‌برم. به هر حال به چه دردي مي‌خورن؟ هيچي.
گوش كن دوناتا…
فردا يكي رو مي‌فرستم كه بتوني به رفيقات برسي. باشه؟
ولي اين يكي رو برات مي‌ذارم، به يادگاري از محبتم.
كه وقتي صبح پاشدي يادت بياد ديگه چي شدي.
مي‌دوني از بي‌استعدادي بدتر چيه توني؟
يه ذره استعداد داشتن.
از اون لحظه به بعد،
همه‌چيز به گند كشيده شد.
خداحافظ، خداحافظ
هي اين چی بود دیگه لعنتي؟
من و توني رفتيم بهورديار.
لوله‌هاي ترمز بريده شده بود.
ماشین رو دستکاری کردن
كار كي بود؟
توني! ببخشيد...
توني به فنا رفت !
- باهاش چي‌كار كردي؟ - بس كن.
آروم باش. كافيه ديگه.
امروز براي همه روز سختيه. بايد دركش كنيم.
واقعاً بابت دوستت متأسفم توني.
هرچند، اگه اجازه بدي بگم،
اين‌جور واكنش از تو انتظار نداشتم.
يهو شجاعت به خرج دادي.
ولی باید بتونی شجاعت از خودت خرج کنی و از پسش بر بیای
و مي‌دوني ديگه چي رو نمي‌توني از پسش بربياي؟
كنجكاوي.
اين همه سؤالي كه دور و بر مي‌پرسي ما كي هستيم، چي‌كار مي‌كنيم،
دوستت چطور مرد.
چي مي‌گي؟
اين مسخره‌بازيا رو تموم كنيم و مثل آدماي مودب حرف بزنيم؟
آره؟
ما خاطرات رئيس‌جمهور رو لازم داريم.
البته نه اوني كه تو روزنامه چاپ شده. نسخه كاملشو مي‌خوام.
ما تنها كسايي نيستيم كه دنبالشيم،
ولي شايد دوستت بتونه كمك كنه اولين كسايي باشيم كه پيداش مي‌كنيم.
نمي‌دونم دوستم كجاست.
مطمئنم يه راهي پيدا مي‌كني.
اگه نخوام راه پيدا كنم چي؟
توني همين الان بهت گفتم.
نمي‌توني كنجكاو باشي و شجاع باشي.
- اين آخرين باريه كه همو مي‌بينيم. - خب منم اينو برات آرزو نمي‌كنم.
برو به درك!
دونا؟
نه توني. ويتوريه.
ويتوي.
چي شده؟
همه‌چيز خوبه. تو؟
آره همه‌چيز خوبه. بگو.
گوش كن، يه كم خجالت مي‌كشم،
ولي
آشپزخونه خيريه‌م نياز به كمك مالي داره،
و فكر كردم كه…
چقدر لازم داري؟
بيشتر براي بازسازي‌ست چون داره از هم مي‌پاشه.
اين چه كوفتيه؟ هي!
- زو پيپو. - هي.
خب؟ خوب دارن ازت مراقبت مي‌كنن؟
آره.
چيزي لازم داري؟
هي سوپ بهم مي‌دن.
اوضاع چطوره؟
توني تو زندگي بايد از اين استفاده كني.
و بايد بدوني با كي هستي و با كي دشمني.
بالبو بلد نبود، با اينكه بهش هشدار داده بودم.
و تو داشتي همون اشتباه رو مي‌كردي.
من كاري از دستم براي اون برنمي‌اومد،
ولي من تو رو از يه مراسم تشييع جنازه نجات دادم.
بايد سر جات بموني.
برات يه داستان مي‌گم.
يه مدت قبل يه عالمه پول دادم به يه بانكدار.
تو آمريكا كلي پول درآورده بود.
قرار بود سرمايه‌گذاري كنه. ولي چي‌كار كرد؟
ازم دزديد.
ما تا حالا سروصدا راه انداختيم؟ شلوغ كرديم؟ نه.
ساكت مونديم و هنوزم هستيم.
داريم منتظر مي‌مونيم.
بيا اينجا.
چيزاي مهم نياز به صبر دارن.
پنج ماه طول كشيد تا دوباره بتونم قلم‌مو دستم بگيرم.
و حالا؟
بدون دستام كي بودم؟
فكر مي‌كردم كي‌ام؟
فكر مي‌كردم هيچ بهايي لازم نيست بدم.
ولي رم… هميشه مياد طلبشو بگيره.
الو؟
- تو؟ - ويتو.
- مزاحم شدم؟ - بگو.
يه خبر خوب دارم.
پولمو خوب خرج كردي، نه؟
- خوشت اومد؟ - خيلي خيلي.
گوش كن، دستات چطورن؟
خوبن.
دستكش.
اومد.
ويتوريو ديدتش. چه جور آدمي بود؟
دوناتا يه زن درجه يك بود.
در واقع اصلاً لياقتشو نداشت.
ديوونه‌وار دلم براش تنگ شده.
دلم برای همه چیز تنگ شده.
دلم براي نگاهش تنگ شده.
اون باعث مي‌شد احساس كنم…
زنده‌م.
آره، زنده.
گند زدم.
هميشه گند مي‌زنيم.
توني.
بايد از اينجا بزنم بيرون.
هر چي دورتر بهتر.
تعداد خبرچينا داره زياد مي‌شه.
و پليس اول تير مي‌زنه بعد مي‌گه دستاتو بالا كن.
مي‌توني كمكم كني؟
معلومه كه مي‌تونم كمكت كنم.
برات پاسپورت درست مي‌كنم. حتي با اين دستا هم مي‌تونم.
منم پول دارم. زياد نه ولي يه كم مونده.
نه، پول لازم ندارم.
پاسپورت كافيه.
واضحه كه اگه کمکی خواستي فقط بگو.
اون ماشين شيكت رو بهم مي‌دي؟
باز شروع شد. مي‌دونستم دير يا زود ماشين شيك مياد وسط.
- به هر حال هديه بود... - واقعاً؟ از كي؟
- اسقف. - چه باحال!
كي مي‌تونيم ببينيمش؟
شما آخرين آدمايين كه مي‌برم شام خونه اسقف.
- آخرين آدما؟ چرا؟ - با دوستات چشه؟
هديه بود چون زحمت كشيده بودم...
صبر كن يه لحظه.
قبل از اينكه بري، يه كار مهم داريم.
با پاهات بزن نه با دستات!
- با پاهات! - توپ خودت لازم داري!
- با پاهات ويتو! - پاس مي‌دي؟
- بزن بريم! - برو ويتو!
بزن توني!
بزنش!
- فابيو پاس بده! - بده به لعنتی وبيلي.
برو ويتو! سر بزن! پاس بده!
خيلي افتصاحی!
لعنتی وبيلي اوريالي رو مي‌بينه!
ضربه قيچي اوريالي!
سر بزن! پاس بده!
گـــل!
اوريالي!
اون آخرين باري بود كه هر سه‌تامون با هم بوديم.
چي مي‌خواي؟ اينجا چي‌كار مي‌كني؟
اومدم معذرت بخوام.
همه معذرت‌خواهي‌هاي دنيا هم كافي نيست.
يه پيشنهادم هم دارم.
بفروشش.
اين يعني چي؟
يعني پول لازم دارم.
- پول؟ - دونا.
- پول لازم دارم. - داري چي‌كار مي‌كني توني؟ پاشو. چرا؟
چون عروسي گرونه.
- داري چي مي‌گي؟ - مي‌خوام كارا رو درست انجام بدم.
- نصف رم رو دعوت مي‌كنيم. - آره معلومه.
- برات يه لباس با… - بهش مي‌گن دنباله.
- با دنباله. - آره.
گلبرگ رز، حلقه‌به‌دست… خواهش مي‌كنم.
دونا، جدي مي‌گم.
گند زدم ولي جدي مي‌گم.
توني، ديگه بسه.
بارداري.
آره تو، باردارم.
- ديگه واقعاً بهت نيازي ندارم. - يعني چي؟
بچه‌مونه.
- ديگه با هم نيستيم. - بچه‌مونه.
تو كاراي ديگه داري، تجارتاي ديگه.
این تنها کار واقعی‌ایه که انجام دادم.
واي.
لعنتي، عاليه.
چون من هنرمندم.
مرسي تو.
بگير.
اينا خاطراته.
چند صفحه‌ست؟
بيشتر از دو برابر چاپ‌شده‌ها.
- بيشتر از دو برابر؟ - به چه دردت مي‌خوره؟
بيشتر پول دربياري؟
اين بيمه عمر منه فابيو.
من هيچ‌وقت از سياست سر درنياوردم، حق با توئه.
ولي اين بهم شانس زنده موندن مي‌ده.
كجا داري مي‌ري؟
شايد تيرا دل فوئگو.
تيرا دل فوئگو.
اگه نزديك‌تر بود خودم مي‌اومدم سراغت.
بهتره نياي.
رم قشنگه، نه؟
بهتره ديگه هيچ‌وقت همو نبينيم.
برو قبل از اينكه هر دومون گريه‌مون بگيره.
خودمو گول مي‌زنم؟ كجا لعنتي برم ديگه؟
اگه ديگه هيچ‌وقت همو نبينيم، اميدوارم تقصير تو باشه.
لعنتی. دقيقاً حرف دلمو زدي.
خداحافظ تو.
«طبيعتاً مستقيماً با شما حرف مي‌زنم.»
«ولي منظورم همه شماست. حزب، كشور.»
«خوب فكر كنيد دوستان عزيز.»
«مستقل باشيد.»
«به فردا فكر نكنيد، به پس‌فردا فكر كنيد.»
«تكرار مي‌كنم كه حكم دموكرات‌هاي مسيحي رو قبول ندارم.»
«هيچ‌كس رو نمي‌بخشم و هيچ‌كس رو توجيه نمي‌كنم.»
«بعضي وقتا به انتخاب‌هاي اشتباه زياد فكر مي‌كنم.»
«انتخابايي كه بقيه لياقتشو نداشتن.»
«بعد به خودم مي‌گم همه‌چيز همين‌جوري مي‌شد،
چون سرنوشته كه مارو مي‌گيره.»
«حقيقت دوستان عزيز،
بزرگ‌تر از هر سود انتخاباتيه.»
«ميليون‌ها رأي از يه طرف بدين، ولي يه ذره حقيقت از طرف ديگه بردارين،
من بازم بازنده‌ام.»
«همه‌چيز يه كم پوچ به نظرم مياد، ولي مهم توضيح دادن نيست.»
«مهم اينه كه كاري بشه كرد، و انجامش داد.»
«مگه پاپ تو اين مورد نمي‌تونه كاري بكنه؟»
«چون ما دوستاي زيادي داشتيم.»
«تا حالا حتي يه صدا، تا جايي كه من مي‌دونم، بلند نشده.»
«حالا يهو، درست وقتي يه نور ضعيف اميد پيداش مي‌شه،
حكم اعدام به‌طور غيرقابل‌فهمي مي‌رسه.»
«نورِتا عزيزم، من تو دست خدايم و دستاي تو.»
«برام دعا كن.»
«دوست دارم با چشماي كوچيك فاني‌م ببينم
بعدش همه‌چيز چه شكلي مي‌شه.»
«اگه نور باشه، قشنگ مي‌شه.»
اينجا چه خبره؟
كارگاهه، ولي استفاده نمي‌شه.
- چرا بايد قايمش كني؟ - چي؟
چرا بايد قايمش كني؟
- توش چيه؟ - آينده‌م تو اينجاست ويتو.
بگو چي داره مي‌شه.
به كار خودت برس لعنتي.
فقط يه جاي امن تو اين گنداب برام پيدا كن،
بعد مي‌تونيم بريم.
هي ويتو.
چي؟
اگه برام اتفاقي افتاد، اين پاكت رو بده به دوناتا.
باشه.
دوستت دارم ويتو.
خب چطوره؟
خسته شده بودم از اينكه بذارم بقيه تصميم بگيرن.
از اصلش بهتره.
بيا اينجا.
- چي؟ - بيا بالا.
آره.
مي‌خواستم آزاد باشم.
آزاد كه تو اين ماجرا حال آدماي بد رو بگيرم.
پولي كه بانكدار ازت دزديد. داستاني كه تو بيمارستان برام گفتي.
يه پرنده كوچولو بهم گفت تو اورليا، تو يه انبار.
- و پرنده كوچولو راست مي‌گه. - پس برش مي‌گردونيم.
- ما سرقت نمي‌كنيم. - من سرقت مي‌كنم.
خيلي مطمئني.
تا حالا بايد فهميده باشي كه، تو ميز بازي بزرگ،
هميشه صاحب خونه برنده‌ست.
هميشه.
خفه شو. آروم باش.
ولي من هنرمندم.
و حس مي‌كنم الان بايد همه‌چيزو بذارم وسط.
يه تيكه كوچيك از پول رو برمي‌دارم و مي‌رم.
با دوناتا و بچه غيبم مي‌زنه.
ناپديد مي‌شم.
باشه توني.
تو از دعای خیر من برخورداری.
- اسمش چيه؟ - چزاره.
صورتشو نگاه كن.
- مي‌تونم بزنمش؟ - نه نمي‌توني.
- چرا؟ - چون نمي‌توني.
- شب‌ها تو بانك كار مي‌كنه. - همه‌چيز زيادي آسون به نظر مياد توني.
براي ما باز نمي‌كنن، ولي اگه باز مي‌كردن…
- چی... - پسر مامان! برو، ماشین رو روشن کن.
من كاري نكردم.
كي چيزي گفت؟ فقط مي‌خوام يه دور بزنيم.
پسر خوب.
شما كي‌اين؟
تيپ سرخ.
زود رسيدم.
دوباره بگو.
- هي. - مي‌ذاري بيام تو؟
درو باز كرد؟
وقتي رفتيم تو، كروكا كارا رو جمع مي‌كنه.
فقط مي‌خوام واضح بگم كه اينجا و اينجا مشت مي‌زنم…
عصر بخير.
نوارها رو بده. گفتم نوارها رو بده.
زود باش! گفتم زود باش.
- بايد عجله كني. - آره فهميدم!
احمق، غر نزن. پولدارت مي‌كنيم.
- هي. - خاليه!
تميز بردم. برنده‌م!
دستا بالا كثافتا! تكون نخورين! دستا بالا!
همكاري كنين. اينا از تيپ سرخن! تيپ سرخن!
آروم باش. به هر حال داشتي مي‌باختي. گاوصندوق رو باز كن.
يك، دو.
- كي ببندتشون؟ - استوتي.
- نه تو. - من ببندمشون؟
پول! كيسه‌ها رو پر كنين. پول. برو!
زود باشين ديگه! داريم مي‌ريم تعطيلات!
داشتين بازي مي‌كردين، نه؟
به هر حال پول ما نيست.
احمق، مي‌توني تندتر بري؟
لعنتي!
زود! بجنب!
نقاشي جعل كردم، تمبر، پاسپورت.
امضام رو گذاشتم رو تاريخ اين كشور.
ولي اين فقط يه سرقت نبود.
هي.
سرقت نبود.
اين نمايش چيه؟ بايد بزنيم بيرون.
اين هنره.
تو نمي‌فهمي.
هي.
چرا اين‌قدر اخم كردين؟ بخندين.
همين. بخندين.
بخند!
خوبه.
تيپ سرخ
يه بسيج بزرگ از منابع انتظامي
در جريانه تا شرايط حمله گروه مسلح به بانك مشخص بشه.
به نظر مياد چهار مرد، بدون هيچ تلفاتي،
تو يه عمليات تنها، بيش از سي ميليارد ليره بردن.
رقم ركوردي تو تاريخ كشورمون،
كه الان بهش مي‌گن سرقت قرن.
هنر مفهومي اصلاً چيز تو نيست.
نصب‌ت تو بانك خيلي بي‌مزه بود.
مطمئن نبودم
متر رو بذارم
يا يه كثافت.
ببين طنزي كه داري ما رو كجا رسونده توني.
جاي مناسبي براي حرف زدن درباره دفتر يه مرد مرده‌ست.
خاطرات رو داري؟
كاملن؟
كي مي‌دونه؟
ولي حداقل دو برابر نسخه چاپ‌شده‌ست.
مي‌تونم ببينمشون؟
ندارمشون.
خيلي عاقلانه.
مي‌خوام وقت كافي داشته باشم كه از ايتاليا برم بدون اينكه كسي سر راهم سبز بشه.
اون موقع خاطرات رو بهت مي‌دم.
چطور مطمئن باشم كه اين كارو مي‌كني؟
نمي‌توني.
بايد بهم اعتماد كني.
«راه سومي وجود نداره»، همون‌طور كه دوستم مي‌گه.
دارم مي‌رم از اينجا. زندگيمو عوض مي‌كنم. اسممو عوض مي‌كنم، شايد حتي صورتمو.
فقط چند ماه.
بايد گزارش بدم.
مي‌دوني كجا پيدام كني.
از آخرين اعترافت چند وقته؟
اجازه مي‌دي برم؟
كم پيش مياد كسي چيزاي قشنگ رو بشناسه.
درست مي‌گم پدر ويتوريو؟
ما همو مي‌شناسيم؟
نگران نباش. منم خياطم.
مي‌تونم اندازه‌گيري‌تو ادامه بدم.
- آه، باشه. - خوبه.
اين يه كم بلنده.
بايد گناهامو اعتراف كنم.
يادم اومد توني يه دوست كشيش داره.
ولي راستش فكر مي‌كردم تو آدم خسته‌كننده‌اي هستي،
مثل بيشتر آدماي خوب، بالاخره.
ولي اشتباه كردم.
اصلاً خسته‌كننده نيستي.
مي‌تونم بپرسم شما كي هستين؟
ما يه گزارش داريم، تهيه‌شده توسط كوريا،
درباره سوءاستفاده از بودجه كليسا،
براي استفاده شخصي، خريد
يه سدان.
ايناهاش.
گزارشي كه شايد مانع منصوب شدنت شده.
و پولي هم كه از دوستت توني براي آشپزخونه خيريه خواستي.
دو سال پيش بازسازي شده بود.
كجا داري مي‌ري پدر؟ كجا داري مي‌ري؟
اون پول رو كجا خرج كردي پدر ويتوريو؟
رستوران‌هاي فرانسوي؟
لباس؟
جواهر؟
نه، ببين. مي‌تونم توضيح بدم...
شكي ندارم.
ولي در واقع به‌خاطر اين اينجا نيستيم.
اگه توني اتفاقي يه صفحه‌اي بهت سپرده باشه،
دولت مي‌خواد اون صفحه‌ها رو پس بگيره چون مال دولته.
نه، يادم نمياد صفحه‌اي بهم سپرده باشه.
مطمئني؟
خوب فكر كن پدر ويتوريو. تو نماینده ی مردمی .
دروغ بهت نمياد.
- قسم مي‌خورم كه... - قسم خوردن هم بهت نمياد.
بذار اضافه كنم، اگه علاقه‌مند باشي،
دوستت توني يه مبلغ هنگفت پول دزديده.
پولي كه دولت اصلاً بهش نيازي نداره،
و تو اين مورد،
مي‌تونه راحت تبديل بشه به يه كمك سخاوتمندانه به كليسات.
ما فقط به صفحه‌ها علاقه داريم.
و آخرين چيزي كه مي‌خوام بهت بگم
اينه كه تو واتيكان، تو بالاترين سطوح،
آدمايي هستن كه خيلي به من و كارم اهميت مي‌دن.
دونا؟
صبح بخير توني.
دوناتا؟
آروم باش، زن باردار نمي‌كشم. تو گالريه.
چيه؟
بشين.
بيا اينجا.
منو استخدام كردن كه بكشتت.
بيمه دارم.
بهت نگفتن؟
ديگه نه.
خاطرات. از يه دوستت گرفتن.
معلومه اون‌قدر هم دوستت نبوده.
باهاش چي‌كار كردين؟
سؤال درست اينه،
بهش چي قول دادن؟
چرا اينا رو بهم مي‌گي؟
يعني چرا؟
لعنتي، طرفداراي اينتر كمن ديگه.
درسته؟ بايد به هم بچسبيم.
و من هيچ‌وقت قرضامو فراموش نمي‌كنم.
چقدر وقت دارم؟
هيچ.
داري به توني آسيب مي‌زني؟
نه. اون يكي از بهترين كساييه كه باهاش كار مي‌كنيم.
و دستاش؟ كي دستاشو شكست؟
دولت دست نمي‌شكنه پدر ويتوريو.
به‌زودي ممكنه بهت بگم جناب کشیش.
شايد يه روز كاردينال. كي مي‌دونه؟
دوست داري يه روز كاردينال بشي؟
هميشه همون سؤاله. هميشه همونه.
براي رسيدن به جايي كه مي‌خواي،
چقدر حاضري فداكاري كني؟
چقدر حاضري از دست بدي
تا آرزوهات
به حقيقت بپيونده؟
براي شما آقا.
چيه؟
نمي‌دونم. ببخشيد.
مرسي.
هميشه همون سؤاله.
هميشه همونه.
براي رسيدن به جايي كه مي‌خواي،
چقدر حاضري فداكاري كني؟
«هميشه همون سؤاله. براي رسيدن به جايي كه مي‌خواي…»
و اين بار من خداحافظي با دوستم رو فدا كردم.
متأسفم ويتو.
خيلي متأسفم كه نمي‌تونم يه بار ديگه ببينمت.
نمي‌تونم بغلت كنم.
ولي تو ويتو،
تو براي رسيدن به جايي كه هستي چي رو فدا كردي؟
مي‌دوني با كلمه‌ها از من بهتري.
ولي مي‌خوام بهت بگم دوستت دارم.
با وجود همه‌چيز، دوستت دارم.
دارم زندگيمو عوض مي‌كنم. اسممو عوض مي‌كنم. شايد حتي صورتمو.
- شما دو تا يه كم شبيه هميد. - واقعاً؟
با دوناتا و بچه غيبم مي‌زنه.
ناپديد مي‌شم.
چقدر وقت دارم؟
هيچ.
بايد به خياط يه جسد بدم.
اين‌قدر دوستت دارم كه حتي ماشينمو هم برات مي‌ذارم.
اون سدانت خيلي بي‌كلاسه.
دارم مي‌رم ويتو.
- پدر؟ - نه!
هي.
اينو دربيار. خيس شدي.
زير بارون چي‌كار مي‌كردي؟
هي.
توني.
مي‌توني برامون يه موزيك بذاري؟