‫مدت‌ها پیش، وسط جنگ به دنیا آمد
‫و میانِ خرابه‌ها بزرگ شد
‫او در یک مسیرِ تاریک قدم برمی‌داره
‫خوراکش طمعه و با بیرحمی رفتار می‌کند
‫نه استراحت می‌شناسد و نه خستگی
‫در سایه‌ها زمزمه می‌کند... و منتظرِ توست.
‫ای پروردگار، ما به تو توکل می‌کنیم.
‫در این دورانِ جنگ...
‫مراقبِ این زن‌ها باش.
‫بهشون برکت بده.
‫تو همونی هستی که من رو
‫از شکم مادرم بیرون آوردی،
‫دعای من همیشه فقط برای توست.
‫گویی برای خیلی‌ها
‫به یه هیولا تبدیل شدم.
‫اما ایمان حتمی من
‫و توکل من به توست.
‫خدا شما و شوهرهاتون رو ‫در جنگ محافظت کند.
‫موعظه‌ی قشنگی بود، چطور ‫از زندگی تازه حرف می‌زد.
‫بانو می، چه سعادت و برکتی که اینجایی،
‫مثل خود مریم مقدس ‫داری می‌درخشی.
‫قلبم رو کلی شاد می‌کنه.
‫باشد که خدا شیموس من ‫و شوهر تو رو زود برگردونه.
‫خدا بزرگه.
‫ممنونم.
‫روز مبارکی باشه، بانو.
‫دلش واسش تنگ نمی‌شه؟
‫اون کلی از اینا داره. ‫ما هیچی نداریم.
‫بیا، آن.
‫به چی داری نگاه می‌کنی؟
‫♪ روباهه زد بیرون توی یه شب سرد. ♪
‫♪ از ماه خواست که بهش نور بده. ♪
‫♪ روباه و زنش بدون هیچ دعوایی، ♪
‫♪ غاز رو تیکه کردن با کارد و چنگال. ♪
‫♪ و کوچولوها استخون‌ها رو جویدن، ♪
‫♪ و استخون، و استخون. ♪
‫آن، برگرد.
‫تو قلق کار با این ‫زمین لجباز رو بلدی.
‫من هیچ‌وقت نتونستم ‫اینجا چیزی سبز کنم.
‫این لبوها توی ‫بازار خیلی محبوب می‌شن.
‫می‌تونیم طاقشون بزنیم
‫با این.
‫می‌خوای اون رو بفروشی؟
‫آره.
‫و امشب نون داریم واسه خوردن.
‫مراقب باش.
‫پسرم انتخاب خوبی کرد ‫وقتی تو رو به همسری گرفت.
‫تو جواهر منی.
‫من همیشه حواسم هست. جاده‌ها رو می‌شناسم.
‫آن؟
‫اینجایی که.
‫شیموس، برگشتی.
‫من اینجام، عشقم.
‫کمکم کن.
‫درد دارم.
‫- کلش همینه؟ ‫- آره.
‫به جز...
‫مورون.
‫من...
‫لعنتی.
‫اشکال نداره. برام مهم نیست.
‫آن عزیزم رو دارم.
‫صبور باش. مریم ‫مقدس خودش می‌رسونه.
‫بانو خیلی مهربونه.
‫اون حواسش هست که
‫چیزی واسه سیر کردن ‫شکممون داشته باشیم.
‫و دعا هم می‌کنم که ‫شیموس زود برگرده.
‫فکر می‌کردم تا الان دیگه پیشمون باشه.
‫خیلی وقت گذشته.
‫اون باید به این طلسم فقر پایان بده
‫و یه مرد پولدار بشه.
‫به پشتکارش ایمان داشته باش.
‫این جنگ ما رو پولدار می‌کنه.
‫می‌دونم.
‫♪ آره، آره، امشب طولانیه ♪
‫♪ من چقدر ناعادلانه ♪
‫♪ غمگینم و زاری می‌کنم ♪
‫♪ آره، امشب طولانیه ♪
‫♪ من چقدر ناعادلانه ♪
‫♪ غمگینم و زاری می‌کنم ♪
‫یاگو.
‫سلام، آن.
‫از توکسبری برگشتی؟
‫برگشتم.
‫یعنی جنگ تموم شده؟
‫واسه من تموم شده.
‫پس خوبه که دوباره می‌بینمت.
‫اما شوهرم کجاست؟
‫پسرم کجاست؟
‫رودخونه‌های خون،
‫جنازه‌ها،
‫آزادی و نون اربابش، همه‌شون مثل همن،
‫تکه پاره و کثیف.
‫من و شیموس، ‫ما مجبور شدیم بذاریم بریم.
‫تو من رو می‌شناسی.
‫من ماهیگیرم، نه سرباز.
‫ریچارد مگه چه ارتشی داره؟
‫ارتش‌ها و ماهیگیرهایی که مجبورن
‫جلوی یه مرد ناشناس ‫اون‌ طرف میدون جنگ صف بکشن،
‫و یکیمون اون یکی رو می‌کشه،
‫و این هیچ‌ چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫باعث نمی‌شه جنگ تموم بشه،
‫اما پادشاهی یه پسر رو از دست داده
‫که واسش محصول می‌کاشت ‫و مردمش رو سیر می‌کرد
‫اگه فقط بهش ‫فرصت می‌دادن برگرده خونه.
‫تو پستت رو ول کردی.
‫ما توافق کردیم که شبانه
‫وقتی که فرمانده‌ها خواب بودن بریم.
‫اما ما،
‫ما گیر دزدها افتادیم.
‫کتکمون زدن،
‫هر چی داشتیم رو بردن.
‫اون‌ها شیموس رو کشتن
‫در جا.
‫هیچ‌وقت نباید اینجا رو ترک می‌کردیم،
‫این خلیج کوچیک رو.
‫اون عزیزترین دوستم بود.
‫دیدیش که مُرد؟
‫آره.
‫چطوری، ‫چطوری اینطوری شد؟
‫واسه گوش‌های یه زن ‫خیلی بیرحمانه‌ست، مورون.
‫من با بیرحمی غریبه نیستم، پسرجون.
‫دلم همین الانشم سنگ شده.
‫از گردن تا نافش رو شکافتن.
‫متاسفم.
‫شیموس.
‫تو قلب و جون من بودی.
‫سینه‌م خالی شده.
‫پسرم دیگه برنمی‌گرده،
‫و تو، بی‌اولاد موندی،
‫یه دختر بدون شوهر.
‫اونم مثل بقیشون رفت زیر خاک.
‫ما واقعاً تنهاییم.
‫حالا،
‫حالا، حالا چی کار کنیم؟
‫من می‌خواستم دوباره ببینمش.
‫امنه. بیا.
‫بازم مرده؟
‫آره، مثل بقیشون غرق شده.
‫به اونایی که محتاج ‫رحمتت هستن رحم کن.
‫بهشون لطف کن و کاری کن
‫که اون‌ها هم بتونن ‫از لطفت لذت ببرن.
‫به سمت زندگی برین.
‫داری دعاهات رو واسه ‫آدم‌های بد حروم می‌کنی.
‫خداوند حکم خودش رو ‫واسه اونا صادر کرده.
‫خدا داره بهمون لبخند می‌زنه ‫که همچین شانس خوبی فرستاده.
‫اون به نفع ما دزدای دریایی رو کوبید ‫به صخره‌هامون.
‫بله.
‫من این خرت و پرت‌ها رو ‫توی بازار طاق می‌زنم
‫و قبل از غروب آفتاب برمی‌گردم.
‫فکر کنم یه مرد اون بیرون باشه.
‫دختر احمق، هیچ ‌کسی ‫اون بیرون نیست، عزیزم.
‫گاهی اوقات فکر می‌کنم
‫مثل مادرت قبل از خودت یه ذره دیوونه‌اییه .
‫برو. استراحت کن، فرزندم.
‫سلام، آن.
‫خوبی؟
‫کجا داری می‌ری؟
‫کلیسا.
‫دیگه حوصله‌ی این ‫موعظه‌های قشنگ رو ندارم.
‫مگه نمی‌دونی که ‫نباید اینجا تنها راه بری؟
‫تو این جاده آدم‌های بدی هستن.
‫دختری مثل تو رو می‌دزدن
‫- و از خونه دور می‌کنن. ‫- من راه رو بلدم.
‫اتفاقی واسم نمی‌افته.
‫من باهات میام.
‫شاید دلت بخواد کسی همراهت باشه.
‫نباید با مردی راه برم ‫که شوهرم نیست.
‫شوهرت که مُرده.
‫بدون کمک تو هم ‫می‌تونم خوب راه برم.
‫سلام، مورون.
‫چه روز خوبیه.
‫خورشید داره می‌تابه، ‫و نسیم هم ملایمه.
‫بیا، آن.
‫عجوزه.
‫تمام صبح رو توی کلیسا بودی؟
‫و اون هم تا اونجا دنبالت اومد؟
‫بله.
‫من هیچ‌وقت از اون پسر خوشم نمی‌اومد.
‫حتی وقتی بچه بود
‫حسادت از چهره‌ش می‌بارید.
‫همیشه همه ‌جا دنبال شیموس می‌رفت.
‫من اون نگاه عصبی رو توی چشماش دیدم،
‫موش بی‌پدرومادر.
‫مثل یه سگ ولگرد می‌مونه،
‫همیشه دنبال ته‌مونده‌ی غذا بو می‌کشه.
‫مطمئنم طمع، قلب یاگو رو تسخیر کرده.
‫آخه...
‫ما قبل اینکه با شیموس ازدواج کنم ‫دوست صمیمی بودیم.
‫من زمان‌هایی که ‫با هم بودیم رو یادم رفته بود.
‫فکر نمی‌کنم اون آدم بدی باشه.
‫بدی همیشه آشکار نیست.
‫الان زمان جنگه.
‫چیزهای زیادی هست که ‫اطرافمون پخش شده.
‫شیاطین با ظاهر آدم ‫روی زمین راه می‌رن.
‫پیش من بمون، اونوقت از هیچی نمی‌ترسی.
‫باهام باشی، هیچ‌وقت نفرین نمی‌شی.
‫اما اگه ازم نافرمانی کنی،
‫شوالیه‌های جهنم تو رو ‫به اعماق گودال می‌کشن،
‫و اونوقت هیچ‌کاری ‫واسه نجاتت از دستم بر نمیاد.
‫قول می‌دم.
‫آن، بیا.
‫راهب پنروس ما رو توی راه خونه دید.
‫- راهب پنروس. ‫- سلام، آن.
‫ببخشید که چیز ‫بیشتری برای پذیرایی نداریم.
‫این ته‌مونده‌ی ذخیره‌مونه.
‫زمونه سختی شده.
‫البته، ولی چیزی واسه نوشیدن دارید؟
‫گلوم خیلی خشک شده.
‫خدا خیرت بده.
‫خدایا، گرسنگی من رو ببخش.
‫خدایا به ما و اینا برکت بده، ‫این نعمت‌هایی که،
‫می‌خوایم به دست بیاریم
‫از کرم تو به واسطه‌ی ‫مسیح سرور ما، آمین.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫قلبم رو کلی شاد می‌کنه
‫که می‌بینم دو تا زن اینقدر باایمانن.
‫می‌خوام یه یادگاری ‫خاص بهتون نشون بدم،
‫تا شما هم توی شکوه ‫سفر زیارتی من شریک بشین.
‫اونو بذار سر جاش.
‫بفرما، اینجاست.
‫چقدر قشنگه.
‫بازش کن.
‫دست نزن، فرزندم. مواظب باش.
‫این عتیقه‌ها ارزشی ‫بیشتر از تصورت دارن.
‫واقعاً فوق‌العاده‌ست، پدر روحانی.
‫واسه زندگی مبارک سرورمون عیسی،
‫پر یه کبوتر بیت‌اللحم.
‫سه سکه‌ی نقره،
‫یه قیمت خاص واسه ‫همچین آدم‌های باایمانی.
‫ما از پس خرید همچین ‫هدیه‌های قشنگی بر نمیایم.
‫ما اصلاً پولی نداریم.
‫بسیار خب پس.
‫دیگه کی می‌دونه که ‫از سفرت برگشتی؟
‫شماها اولین نفرین.
‫مطمئنم که مشتاقی به سفرت ادامه بدی.
‫آره، فقط دارم رد می‌شم. ‫مقصد من لندنه‌.
‫خب، ممنونم واسه مهمون‌نوازیتون.
‫باید به راهم ادامه بدم
‫قبل از اینکه بیشتر روز از دست بره.
‫قبل از اینکه برم دعا کنم.
‫خداوند تو رو از هر شری حفظ کند.
‫آره، اون همانیست که ‫از روحت مراقبت می‌کند.
‫ستایش برای پدر، همون ‌طور ‫که از اول عالم بوده.
‫خدایا به ما رحم کن، ای پدر ‫ما که در آسمانی، ‫و ما رو به سمت وسوسه نبر، آمین.
‫آمین.
‫مراقب فکرهای کفرآمیز باش، دوست من.
‫اون دروغ‌ها هیچ سودی برات ندارن
‫جز اینکه حقیقت‌های زشت ‫اطرافمون رو روشن کنن.
‫تو همین بی‌خبری گرم بمون.
‫نه، نه.
‫نه.
‫برو اونور.
‫چه کار کردی؟ ‫داشت کثافت‌کاری می‌کرد.
‫تو دیوونه شدی؟ ‫اون مرد خداست.
‫اون یه مرد مقدسه.
‫اون مرد خدا نبود.
‫یه شیاد و یه احمق بود.
‫اون یه آدم متظاهر بود.
‫این چیزها کل زمستون ‫شکممون رو سیر می‌کنه.
‫تو درک می‌کنی.
‫تو، تو می‌فهمی.
‫بیا.
‫پشت سر راهب پنروس ‫حرف زیاد بود، می‌دونی،
‫که اون یه عوضیه.
‫قلبش رو مامون تسخیر کرده بود، ‫با میل شدیدش
‫به مادیات و چیزهای براق و قیمتی،
‫و اون نگاه سستش به دخترهای جوون احمق.
‫متقلب بود.
‫مورون.
‫بله.
‫نمی‌دونم می‌تونم مثل ‫تو قوی باشم، یا مثل تو،
‫اینقدر بی‌رحم.
‫نمی‌دونم کار درستی کردیم یا نه.
‫تنها چیزی که مهمه ‫اینه که زنده بمونیم.
‫باید خیلی مراقب باشی
‫که تسلیم گناه نشی،
‫تسلیم امیالت.
‫تحمل فکر تو توی جهنم رو ندارم، ‫اینکه هیچ‌وقت
‫دوباره به پسرم نرسی،
‫شوهر عزیزت که الان ‫توی بهشت نشسته.
‫باید هوشیار باشی.
‫باید باایمان باشی.
‫تو دوباره بهش می‌رسی.
‫مگه این همون چیزی نیست که می‌خوای؟
‫معلومه.
‫خب.
‫تو دختر خوبی هستی.
‫مورون.
‫- یاگو. ‫- هی.
‫- دیدیش؟ ‫- کی رو دیدم؟
‫فکر کنم اون یه اهریمنه.
‫اون مال
‫- این دنیا نیست. ‫- هیچ‌کی...
‫- داره دنبالم می‌کنه. ‫- اونجا نیست.
‫هیچ‌ کسی اونجا نیست.
‫- فقط ما اینجاییم. ‫- نه، اونجا بود.
‫اون زره پوشیده بود،
‫و سوار یه اسب سفید بود.
‫آخه یه اهریمن چرا باید اسب بخواد؟
‫فقط یه سرباز بوده که داشته ‫می‌رفته سمت عمارت ترماتون،
‫یکی که از گوشت و خونه.
‫بیا. بشین.
‫- آن. ‫- بله.
‫پیدام کردی.
‫چی؟
‫ترسیده بودی و ‫اومدی من رو پیدا کردی.
‫خوشحالم که اومدی.
‫چی شده؟
‫می‌ترسم.
‫ترسیدی.
‫مسخره‌م نکن، از چیزی ‫که ممکنه اتفاق بیفته می‌ترسم.
‫نمی‌خوام به دست یه شوالیه‌ی جهنم نشون بشم.
‫نمی‌خوام نفرین بشم و ‫کشیده بشم توی گودال.
‫نفرین، آن؟ مگه بچه‌ای؟
‫- مورون بهم گفت که... ‫- اون عجوزه.
‫هیچی نمی‌دونه،
‫فقط می‌خواد بترسونتت.
‫جهنم واقعیه.
‫آره.
‫من جهنم رو دیدم.
‫پنجاه فرسنگ اون‌طرف‌تره، ‫و کاملاً هم واقعیه.
‫جهنم یعنی جنگ بین ‫پولدارها و خون‌های ریخته شده.
‫اما این هم...
‫اینم واقعیه.
‫من تو رو می‌خوام، آن، ‫و تو هم من رو می‌خوای.
‫امشب بیا خونه‌ام.
‫هیچ اهریمنی اونجا نیست ‫که اذیتت کنه.
‫همون‌جایی که بچگی‌هامون ‫بازی می‌کردیم بیا. یادته؟
‫الان دیگه فقط مائیم.
‫امشب بیا پیشم.
‫این رویای منه.
‫برو.
‫بیداری؟
‫اومدی.
‫نباید می‌اومدم.
‫نباید اینجا باشم.
‫کجا بودی؟
‫دلم یه کم هوای تازه می‌خواست.
‫می‌دونی که بدون تو می‌میرم.
‫فکر کنم...
‫تو فرشته‌ی منی
‫که در نبود پسرم فرستاده ‫شدی تا مراقبم باشی.
‫ما واسه همدیگه ارزشمندتریم
‫از تمام گنج‌های دنیا.
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫می‌دونم.
‫بدون که من مراقبت هستم.
‫وسط این سرما اینجا چه کار می‌کنی؟
‫کمکم کن. ‫چرا همین‌ طور اونجا ایستادی؟
‫کمکم کن.
‫خیلی خب.
‫شاید توی جیبش چیز ‫باارزشی داشته باشه. نگاه کن.
‫این چیه؟
‫هیچی، فقط یه اسباب‌بازی بچگونه‌ست.
‫خدا محافظت باشه، فرزندم.
‫قشنگه.
‫آره.
‫مورون.
‫یه هدیه.
‫آن.
‫همین‌جا بمون، فرزندم.
‫آن، هستی؟
‫چی می‌خوای؟
‫چیه، کر هم شدی؟
‫من تو رو نمی‌خوام، مگه نه؟ آن.
‫اون برگشت پیش من، توله سگ.
‫برو واسه خودت یه ‫زنیکه دیگه پیدا کن.
‫برو کنار زن بدبخت، ‫وگرنه از روت رد می‌شم.
‫برو گمشو.
‫اون جوونه و قویه، ‫و می‌تونه بچه بیاره،
‫و تو می‌خوای اینو ازش بگیری؟
‫آره، هزار بار، آره.
‫مگه شوهر یا بچه تا ‫حالا چه خیری واسم داشتن؟
‫هیچی،
‫فقط غصه‌ی زود از دست دادنشون
‫و تحمل یه زندگی طولانی و ‫پر از خشم بعد از رفتنشون.
‫آره، من اینو ازش می‌گیرم.
‫آره، من این زمستون رو زنده می‌مونم.
‫آره، من نمی‌ذارم به تو برسه.
‫برو به جهنم.
‫و من هم مستقیم می‌فرستمت ‫به جهنم، ای احمق.
‫آن، من منتظرت می‌مونم.
‫منتظرت می‌مونم، آن.
‫ناراحتی.
‫فرزند عزیزم، فرزند عزیزم، تو ناراحتی.
‫این سرنوشت ماست.
‫این آینده‌ی تو نیست.
‫جای ما همین‌جاست.
‫تو زن پسر منی.
‫من خانواده‌ی توام.
‫مسئولیتت با منه.
‫این قانون خداست.
‫مادر، قلبم تیکه تیکه شده،
‫و من همیشه...
‫برای...
‫چیزهایی که از دست دادم گرسنه‌ام.
‫چرا منو اینجا ول ‫کردی که از گرسنگی بمیرم؟
‫منو ببخش.
‫عفت کلام ندارم.
‫خداوندا، من همیشه خدمت‌گزار توام.
‫اما می‌ترسم.
‫چی می‌خواستی بهم بگی؟
‫مورون، بیداری؟
‫شنیدم یه مردی بود
‫که هر روز یه زن زیبا رو ‫می‌دید که می‌ره کلیسا.
‫هیچ‌کی نمی‌دونست زنه کجاییه،
‫اما اون مرد عاشقش شد.
‫اسمش ماتا ای. چاولا بود ‫و عاشق آواز خوندن بود.
‫بالاخره یه روز مرده دنبالش راه افتاد،
‫و وقتی اون زن راه می‌رفت، ‫واسه‌ش آواز خوند،
‫و اون مرد دیگه هیچ‌وقت دیده نشد.
‫چه اتفاقی واسش افتاد؟
‫خب، فکر کنم دنبال ‫اون زن رفت توی دریا.
‫پس اون یه پری دریایی بود.
‫آن؟
‫آن.
‫بیرونی؟
‫آن.
‫چه فکرهایی توی سرت می‌چرخه؟
‫فقط یه سری فکر، همین.
‫باهام در میون بذارشون.
‫به اهریمن‌ها فکر می‌کنم.
‫عجب.
‫دیروز توی موعظه، پدر روحانی
‫از اهریمنی به اسم مامون حرف می‌زد
‫که تشنه‌ی لذت‌های دنیوی ‫و ثروت‌های مادیه،
‫و من به بانو می نگاه کردم
‫که با بچه‌ی تازه‌متولدش خوشه،
‫بچه‌ای که یه صلیب نقره به ‫گردن کوچیکش انداخته،
‫و من...
‫پر از یه طمع وحشتناک شدم.
‫من چیزی رو می‌خوام که اون داره.
‫ثروتش رو می‌خوام،
‫و آسایشش و اون لپ‌های گل‌انداخته و شادش،
‫و اون بچه‌ی تپلش رو.
‫خب، چرا که نه؟
‫شاید اون اهریمن خود تو باشی.
‫داری به اون فکر می‌کنی؟
‫ما همیشه سه نفر بودیم،
‫و حالا همه چی به ‫این زودی عوض شده.
‫آره، همه چی عوض شده.
‫ولش کن.
‫بیا با من زندگی کن.
‫اون جز من کسی رو نداره.
‫من زن می‌خوام و تو هم ‫که دیگه شوهر نداری.
‫بیا ازدواج کنیم.
‫تو درک نمی‌کنی.
‫مورون.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫تصمیم گرفتم که برم با یاگو ‫زندگی کنم و زنش بشم.
‫این چیزیه که من می‌خوام.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫مورون؟
‫من همیشه تو همه چیز ‫از تو اطاعت کردم.
‫دستوراتت رو انجام دادم
‫حتی وقتی کارهایی که می‌کردی ‫حالم رو به هم می‌زد.
‫راضی بودم که کنارت بمونم.
‫تو مادر شوهرم بودی.
‫اما شیموس دیگه نیست.
‫اسم اون رو نیار،
‫بی‌حیا.
‫ولگرد.
‫تو هم با بقیه‌شون توی آتیش می‌سوزی.
‫نمی‌بینی داری چه کار می‌کنی؟
‫مورون، من...
‫تو منو رها می‌کنی و ‫من رو به مرگ محکوم می‌کنی،
‫و شوالیه‌های جهنم میان سراغت،
‫و من واسه‌شون هورا می‌کشم.
‫نمی‌تونی وظیفه‌ت رو نسبت به من ‫بدون عواقب ول کنی و بری.
‫اون‌ها تو رو می‌کشن به جهنم.
‫دیگه زیر یوغ اون زندگی نمی‌کنم،
‫حتی واسه یه لحظه‌ی دیگه.
‫کاری رو می‌کنم که خودم می‌خوام.
‫متأسفم.
‫هوا سرده و خیلی زوده،
‫خیلی زود.
‫- امروز یکشنبه‌ست. ‫- واقعاً؟
‫امروز بعدازظهر با من ‫بیا واسه مراسم موعظه.
‫کلام خدا روحت رو آروم می‌کنه.
‫فکر می‌کنی روح من ‫به آرامش نیاز داره؟
‫من ازت یه مرد باایمان می‌سازم.
‫باشد که از رونق بخشیدن به دنیا خشنود شوی،
‫تا دیوارهای کلیسا را بنا کنی.
‫آن وقت از قربانی‌های پرهیزکاران
‫لذت خواهی برد،
‫از پیشکش‌های سوختنی ‫که تمام و کمال تقدیم می‌شن.
‫آن وقت گاوهای نر روی ‫محراب تو قربانی می‌شن.
‫♪ روباه و زنش بدون هیچ دعوایی، ♪
‫♪ غاز رو تیکه کردن با کارد و چنگال. ♪
‫* اونا هیچ‌وقت همچین شامی توی عمرشون نخورده بودن *
‫♪ و کوچولوها استخون‌ها رو جویدن، ♪
‫♪ استخون‌ها، استخون‌ها ♪
‫تو باختی. من بردم.
‫- من نباختم. ‫- دروغگو.
‫تمومش کنین. تقصیر من بود.
‫من باختم.
‫بیا دیگه. خورشید غروب کرد.
‫باید بریم.
‫فقط یه دعای کوچیک واسه مورون
‫و واسه شیموس.
‫شیموس مرده و زیر خاکه.
‫بهت که گفتم.
‫آدم‌های رادرهام سرش رو داغون کردن، ‫ولش کردن تا بمیره،
‫و دیگه نمی‌خوام چیزی در موردش بشنوم.
‫من فکر می‌کردم دزدها بودن ‫که از گردن تا نافش رو دریدن.
‫چه فرقی می‌کنه، آن؟ ‫اون دیگه مرده.
‫اونا اردوگاه ما رو پیدا کردن.
‫شیموس سعی کرد بجنگه.
‫خیلی احمق بود.
‫بهم بگو.
‫باید حقیقت رو بهم بگی.
‫حقیقت؟
‫من همیشه دوستت داشتم، آن.
‫اینو نمی‌دونی؟
‫و حالا تو می‌تونی مال من باشی، ‫واقعاً مال من.
‫می‌تونیم شیموس و مادرش ‫رو پشت سر بذاریم.
‫زندگی ما مال خودمونه.
‫ما به هیچ‌ کسی مدیون نیستیم.
‫حقیقت رو بهم بگو وگرنه ‫دیگه هیچ‌وقت باهات حرف نمی‌زنم.
‫زمانی که دور بودیم شیموس عوض شده بود.
‫جاه‌طلبیش هی بیشتر و بیشتر شد،
‫و از هیچی هراس نداشت.
‫شیموس...
‫نکن.
‫جنگ توی وجود اون
‫یه اشتها ایجاد کرد.
‫بیا، قبل از اینکه ‫خیلی تاریک بشه.
‫یه کیسه‌ی پول همراهشه.
‫تو چت شده؟
‫هان؟
‫از یه آدم مرده می‌ترسی، هان؟
‫نه.
‫شیموس، نکن.
‫شیموس.
‫تو برگشتی پیش من.
‫شیموس.
‫کمک. ‫در نمیاد.
‫من واقعاً چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم.
‫تو اونو ول کردی.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫حق با مورون بود.
‫تو همیشه یه پسر حسود بودی.
‫- بمون. ‫- ولم کن.
‫پدر روحانی.
‫پدر؟
‫نه، دست از سرم بردار.
‫دست از سرم بردار.
‫مورون،
‫بذار بیام تو. ‫ما اینجا امنیت نداریم.
‫مورون.
‫آن، آن، آن، درش بیار.
‫درش بیار.
‫آن، آن، کمک کن.
‫کمکم کن. در نمیاد.
‫مورون.
‫آن، خواهش می‌کنم.
‫داری سعی می‌کنی من رو بترسونی ‫تا دوباره ازت اطاعت کنم؟
‫بهم رحم کن.
‫- که دوباره برگردم پیش تو. ‫- در نمیاد.
‫درد داره.
‫داری حماقت می‌کنی.
‫نه.
‫نه، گیر کرده، گیر کرده.
‫وحشتناکه.
‫وحشتناکه، وحشتناکه.
‫درش بیار، درش بیار.
‫- تکون نخور. ‫- خدایا آن، خیلی درد داره.
‫آن، آن.
‫آروم باش.
‫نه، می‌ترسم.
‫چیزی واسه ترسیدن وجود نداره.
‫بهت نیاز دارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫متاسفم.
‫حالا واقعاً یه اهریمن شدی.
‫منو ببخش.
‫امکان نداره.
‫بیا، بیا، بیا.
‫اینجا.
‫هیس.
‫این نفرین شده‌ست. ‫بهش دست نزن.
‫نه.
‫هیچ قدرتی روی من نداره.
‫چیزی واسه ترسیدن نیست.
‫آن.
‫- صبر کن. ‫- چی می‌خوای؟
‫دنبالت می‌گشتم.
‫نمی‌تونستم پیدات کنم.
‫چی می‌خوای؟
‫تو رو، آن، ‫تو رو می‌خوام.
‫من مال تو یا اون زن نمی‌شم.
‫من به هیچ‌ کسی تعلق ندارم.
‫این همه حرف از اهریمن، آن،
‫من اون کسی نیستم که داره بهت آسیب می‌زنه.
‫برگرد.
‫آن.
‫پس برو. عجوزه.
‫بیا تو.
‫بیا.
‫این کمک می‌کنه بخوابی.
‫قبل از غروب خورشید برمی‌گردم.
‫باشه، آن.
‫مترجم: مریم سهرابی