.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
خیلی خب بچه ها، اون هر لحظه ممکنه اینجا باشه.
بیایید کار رو تموم کنیم، درست و بی دردسر انجامش بدیم،
تا یه موقع معقولی از اینجا بریم.
باشه.
آره.
عالیه.
سلام به همه، آقای کیлروی اینجاست.
- سلام، تام کیлروی. - سلام. از ملاقاتت خوشبختم.
از ملاقات شما هم خوشبختم. سفرتون چطور بود، آقا؟
- سفر خوبی بود. تام کیлروی. - سلام، آقای کیлروی.
فقط یه چند تا مورد بود که میخواستم اول با شما در موردشون صحبت کنم.
یه کم طول میکشه
تا همه چیز رو آماده کنیم، ولی زیاد طول نمیکشه.
قول میدم، اینو ساده نگه میداریم.
کاری هست که بتونم براتون انجام بدم؟
قهوه دارید؟
آره، حتما قهوه داریم،
الان براتون میارم.
آقا، اگه از این طرف دنبالم بیاید ممنون میشم.
آقای کیлروی، حالتون چطوره؟
من امروز مصاحبه کننده شما هستم،
فقط باید یه تلفن سریع بزنم،
الان برمیگردم پیشتون.
اوه، اصلا متوجه نشدم که دوربین داره فیلم میگیره، باشه.
خیلی خب، آقا، سعی کنید زیاد تکون نخورید
وقتی دارید به سوالات جواب میدید.
نمیخوایم وسطش کار رو متوقف کنیم و از اول شروع کنیم.
اگه احساس ناراحتی میکنید یا میخواید خودتون رو تنظیم کنید،
فقط بهمون بگید تا درستش کنیم.
همه چی خوبه؟
خوبه، آماده ایم.
جواب هام رو کوتاه بدم یا...؟
آره، فقط خودت باش.
مصاحبه توماس کیлروی، برداشت یک.
عصر بخیر.
چرا یه کم در مورد
اینکه کی هستید و امروز نماینده چه کسی هستید بهمون نمیگید؟
من توماس کیлروی هستم،
و من نماینده خانواده های امی هانسون، رندی هریس،
اما گروو و پیتر مور در پرونده قضایی جاری
علیه اداره کلانتری شهرستان فیرفیلد هستم.
خب دقیقا چرا این تصاویر رو منتشر میکنید؟
ما این تصاویر رو منتشر میکنیم چون فکر میکنیم
ممکنه برای اون چهار نفر گمشده عدالت رو به ارمغان بیاره
و شاید، کمی از درد و رنج
خانواده هاشون رو تسکین بده.
چهار شخصیت اینترنتی تولید
یک قسمت از سریال واقع نما رو شروع کردند،
"پروژه کریپتید".
رندی هریس، اما گروو،
پیت مور و امی هانسون
جوان، پرانرژی و مشتاق بودند.
آن چهار نفر بدون هیچ ردی ناپدید شدند.
آنها چیزی فراتر از تولیدکنندگان محتوا بودند،
آنها محقق بودند.
چهار تولیدکننده، چهار جوینده حقیقت
که سال گذشته در شهرستان فیرفیلد، کانکتیکات ناپدید شدند.
آنها در شهرستان فیرفیلد چه کار می کردند؟
کانکتیکات، می پرسید؟
آنها به دنبال شکار یک گرگینه بودند.
یا حداقل داستانی درباره گرگینه را دنبال می کردند.
جزئیات در این مورد پراکنده است.
پلیس، پلیس ها...
پلیس به نحوی درگیر است،
به شکلی، یا به صورتی، می دانید؟
بازرسان شهرستان فیرفیلد
وسایل آنها را از کلبه شان جمع آوری کردند
و به عنوان مدرک نگهداری کردند.
حالا، من نمی خواهم هیچ وحشتی ایجاد کنم،
اما چهار نفر همین طوری ناپدید نمی شوند.
یه جای کار می لنگه.
و هر اتفاقی که آنجا افتاد،
ممکن است آنها را غافلگیر کرده باشد.
خانواده ها وکیل گرفتند
و پس از یک سال نبرد حقوقی،
وسایل پس داده شد.
آنها خودشان وسایل را بررسی کردند،
بدون اینکه بدانند چه چیزی پیدا خواهند کرد.
همراه با لباس، لوازم بهداشتی و وسایل کمپینگ،
آنها همچنین دوربینی را که توسط آن چهار نفر استفاده می شد، کشف کردند
که حاوی فیلم هایی بود که ضبط کرده بودند
هنگام تولید آخرین قسمت خود.
- اما این قسمتی است که شب ها خواب را از من می گیرد.
فیلم های آنها بازیابی شد.
حالا بگذارید این در ذهنتان فرو رود.
هر چیزی که دیدند، هر چیزی که آنها را تعقیب کرد،
هر چیزی که باعث ناپدید شدن آنها شد، روی نوار است.
- من این ویدیو را به طور خاص برای توماس کیلروی می سازم
از شما می خواهم، لطفا فیلم ها را منتشر کنید
از آخرین برنامه شوم آنها.
این آخرین فیلم شناخته شده
از چهار نفر شهرستان فیرفیلد است.
اگر سرپوشی وجود داشته باشد
که توسط مقامات شهرستان فیرفیلد انجام شده باشد،
چرا آنها این مدرک را داده اند
اصلا چرا از اول آن را تحویل دادند؟
چرا آن را ناپدید نکردند؟
- خب، من هیچ ایده ای در مورد انگیزه های آنها ندارم.
شاید کسی به خاطر یه تحقیق خراب، احساس گناه کرده.
ام، شاید یه سهل‌انگاری بوده.
به هر دلیلی،
ما ممنونیم که به دستور قاضی احترام گذاشتن.
خب، چیزی هست که...
تماشاگرا باید قبل از اینکه فیلم رو نشون بدیم بدونن؟
- فقط فیلم رو با ذهن باز ببینید، بدون هیچ انتظاری.
- وای خدای من، پیتر. - چیه؟
- وای خدای من! - اوه، لعنتی.
- وای، وای، وای خدای من! - همه چی درست میشه.
فقط با من بمون. - وای، وای خدای من.
با من بمون.
- هی، هی، هی! کمک کنین!
کمک کنین، کمک کنین! - وای خدای من!
باید از اینجا بریم.
- لعنتی. - اوه، نه.
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
- خب، این خوب به نظر میاد.
تست، تست، تست.
خیلی خب.
این آخرین تست دوربین
برای قسمت آخر فصل 'پروژه کریپتید' هست.
قسمت آخر فصل، لعنتی.
امسال سال دیوونه واری بود.
خیلی خب، امروز،
ما داریم میریم به شهرستان فیرفیلد، کانکتیکات.
حدود شش ساعت رانندگیه.
می‌خوام همه رو اینجا یه لحظه سوار کنم.
و ما می‌خوایم دنبال اون
گرگینه‌ی گریزپای شهرستان فیرفیلد بگردیم،
این داستانیه که من همیشه در حال شنیدنش بزرگ شدم، پس...
چمدونا بسته‌ست.
فکر کنم همه‌چی حاضره.
ببینیم چی میشه.
ایمی، ایمی، زود باش، بریم.
- دارم میام، رندی، تو دیر کردی.
خیلی خب، گوش کن، فقط بریم.
M و P حاضرن بریم؟
آره، اونا تو ماشینن.
- خب، باحال.
صبر کن، چرا داری فیلم میگیری؟
این یه مستنده، تو از همه چی فیلم میگیری.
- تو خیلی خنگی.
- باشه.
- خب، چه مرگتون بود اینقدر طول کشید؟
اوه، رندی دیر کرده بود.
خب، تقصیر من ننداز، تقصیر تو بود.
- نمیدونم.
خب، تنها کاری که من باید میکردم
این بود که گوشواره‌هامو بندازم، پس،
منصفانه بخوایم حساب کنیم. - کجاست،
ما داریم کدوم گوری میریم؟
- کجا داریم میریم؟ - آره.
شهرستان فیرفیلد.
- بله. - خیلی خب،
هنوز در خونه یه نفر بازه؟
اوه، لعنتی.
- رندی، ون تو مزخرفه، داداش. - رندی، بجنب.
- چرا، دوربین رو بده من، تو رانندگی کن.
- فکر کنم این دفعه باید بذاریم اما فیلمبرداری کنه.
- آره، آره، دوربین رو بدید بهش.
شماها واقعا میخواین اون رو ببینین؟
من که خیلی دوست دارم.
قطعا یه چیز خاصی میشه.
- شعاع گردش این ماشین خیلی مزخرفه.
واقعا فکر میکنم برای دفعه بعد،
باید یکی از اون کمپرای بزرگ رو بگیریم.
- مخالفتی ندارم. - آره.
- بله. - مخالفتی ندارم.
- بله. - آره، میتونیم.
جی پی اس میگه ساعت چند میرسیم؟
- ام.
همین الان گفتی، صبر کن، دوباره کجا داریم میریم؟
- وای خدای من. - شهرستان فیرفیلد!
- باشه، ولی خب اون یه جای خیلی بزرگه. - ما داریم برنامه ریزی میکنیم
این رو برای ماه ها، داداش.
ولی خب، من به یه آدرس دقیق نیاز دارم.
- باشه. - یه شهرستان کامل،
میتونیم هر جایی بریم. - صبر کن، صبر کن، صبر کن،
ولی ما کلی چیزای باحال داریم که من و اما برنامه ریختیم-
- چیزای باحال؟ - که توش توقف کنیم
- در طول مسیر. - چند تا توقف داریم.
چند تا توقف داریم. - آره، چند تا
توقف باحال داریم، پس.
- شماها از الان منو هوایی کردین که سیگار بکشم.
- عیسی مسیح. - هوم.
فکر کردم میخواستی ترک کنی، داداش.
- آره. - من واقعا فکر کردم-
- ام. من کی همچین حرفی زدم؟
دقیقا دفعه آخری که فیلم گرفتیم.
- خب... - اگه میخوای سیگار بکشی،
میشه حداقل شیشه رو بدی پایین؟
کات.
- رندی، خوبی؟ اوه.
خیلی خب، بهم بگو کی بیام بیرون.
- یکم بالا- - صدا خوبه، پیت؟
سلام، سلام.
رندی، من بیرونم؟
خیلی خب، ص-صبر کن.
صبر کن، بذار این ماشین پرسروصدا بره!
به هر حال، من بیرونم؟
صبر کن، صبر کن، صبر کن.
- بله؟
- خب، بیاین یه، یه مقدمه ضبط کنیم.
پیتر، تو، تو آماده‌ای.
آره؟ باشه.
- خب. - حاضریم؟
آره. با تو.
- خب، ما اینجا در شهرستان فیرفیلد هستیم،
تازه رسیدیم و در قبرستان وست هستیم.
حس و حال ترسناکی داره.
و ما اینجا هستیم تا تحقیق کنیم درباره‌ی
گرگینه‌ی شهرستان فیرفیلد.
- حالا این افسانه‌ها حدود سال‌های ۱۷۰۰ شروع شدند،
اما این باعث نمی‌شه که دیدن‌ها متوقف بشه
حتی در زمان حال.
و در حالی که مردم محلی خیلی تمایلی ندارند
درباره‌ی داستان‌ها و تجربیاتشون،
این باعث نمی‌شه که توریست‌ها دست از
عکس گرفتن از یه موجود مرموز بردارند
که از جاده‌ها رد می‌شه، در جنگل حرکت می‌کنه
و در امتداد خطوط تاریک درختان پرسه می‌زنه.
و، اوه، و ما به اندازه‌ی کافی خوش‌شانس هستیم که اینجا باشیم
در شب ماه کامل.
بنابراین ما کاملاً آماده‌ایم تا این داستان‌ها را بررسی کنیم
و در نهایت به افسانه‌ی
گرگینه‌ی شهرستان فیرفیلد پایان بدیم.
عالی بود.
- یه ماشین خیلی پر سر و صدا آخرش اومد، ولی خب.
- منظورم اینه. - بیاین ادامه بدیم!
- مشکلی نیست.
- ما می‌دونستیم این نقطه یه جورایی مثل یه-
- رندی، داری ضبط می‌کنی؟ - بله، آره.
- اوه!
اما این مکان رو پیدا کرده، من خیلی هیجان‌زده‌ام،
چون من این رو کاملاً فراموش کرده بودم.
- فکر می‌کنی اون خونه باشه؟ - آره، آره، آره.
فکر کنم...
- اون طاق، مثل اون کوچیکه-
- طاق گرد. - طاق کوچیکه.
خب، اینجا چه اتفاقی افتاده؟
خب، اینجا خانه‌ی اسندکر هست.
بله.
این فیلم از روی فیلم
"تسخیر در کانتیکت" ساخته شده.
بله.
درود بر "تسخیر در کانتیکت".
ترسناک، ترسناک، ترسناک.
بذار یه عکس اینجا بگیرم، خیلی هیجان‌انگیزه.
خب، چند نفر اینجا مردن؟ - خیلی باحاله.
چرا دوربینم کار نمی‌کنه؟
فکر کنم چندتایی باشند.
چند نفر؟
به نظر میاد اینجا کسی زندگی میکنه.
مطمئنم که حتما یه نفر اونجا زندگی میکنه.
عجیبه.
اوه.
خیلی خب.
خیلی خب، خیلی خب.
- بچه ها، وای خدای من.
- اوه، اینجا. بیاین دخترا رو بیاریم وسط.
- اوه. - باشه، باشه، باشه.
- من الان خیلی هیجان زده ام.
- مطمئنی نمیخوای صدا رو روشن کنی؟
- نه، اوه، بهش احتیاج داریم؟
- به صدا احتیاج داریم؟
نه
- خب، ممنون از همه.
- داداش، این خیلی خنده داره.
- من صدایی نیاوردم
برای این. - خب، مشکلی نیست.
اسمش رو چی گفتی؟
- کوریوپوریوم.
- آره، من و اما داشتیم میگشتیم دنبال
چیزای باحال برای انجام دادن و اینو پیدا کردیم.
خیلی هیجان زده ام. - آره.
میخوایم بریم یه سری چیزای عجیب و غریب رو ببینیم
و شاید یه کم اطلاعات بیشتر درباره این گرگینه به دست بیاریم.
- آره، من خیلی هیجان زده ام.
- امکان نداره کسی درباره
گرگینه اینجا چیزی بدونه.
وای من.
وای خدای من، اون مومیاییه؟
من خیلی بهش علاقه مندم.
به کوریوپوریوم خوش اومدید.
- به کوریوپوریوم خوش اومدید.
جایی پر از کنجکاوی، رمز و راز و...
- مغازه شما فوق العاده است.
- ممنونم. ممنونم. - وای خدای من،
اینجا واقعا باورنکردنیه.
این دیوونه کننده است.
- میخوای ازش بپرسی ببینی چیزی میدونه؟
- آره. - حتما. ام.
در واقع- - شاید اون یه چیزی بدونه.
بگیر، بگیر، بگیر. - الان،
داریم درباره گرگینه منطقه فیرفیلد تحقیق میکنیم،
و میخواستیم بدونیم، شما چیزی میدونید؟
شما داستان شخصی ای دارید؟
- داستان شخصی با گرگینه؟
خب، من داستان های زیادی شنیدم.
خیلی از افرادی که از ایالت میان، ام،
می‌دونید، اون‌ها داستان‌های خودشون رو خواهند داشت
از شهر محلی خودشون.
بالا نزدیک منطقه فیرفیلد،
فیرفیلد، تپه‌های لیچفیلد،
اونجا تسخیرشده‌ترین مکان در کانکتیکاته.
اون منطقه به عنوان 'Litchfield Flap' شناخته می‌شه.
اوم، و گرگینه یکی از اون داستان‌هاست.
آه، مرد وحشی، آه، که ظاهراً بیگ‌فوت هست.
اوم، اما دوباره، اینه که،
در هر چیزی یه ذره حقیقت وجود داره،
بنابراین ما سعی می‌کنیم به مردم بگیم
چه چیزهای عجیب و غریبی در کانکتیکات وجود داره.
- آره. - و موجودات افسانه‌ای قطعاً
چیزیه که کانکتیکات به خاطرش معروفه.
- عالیه، شیرینه.
- پس شما دارید شکارش می‌کنید، دنبالش می‌گردید؟
- یه کم از همه چی. - یه کم از همه چی؟
- ما یه برنامه داریم به اسم 'پروژه موجودات افسانه‌ای'،
و اساساً کاری که ما می‌کنیم اینه که به مناطق مختلف می‌ریم
و از مردم محلی می‌پرسیم
و یه جورایی تحقیقات کوچیک خودمون رو انجام می‌دیم.
و این بعدی توی لیسته،
ما خیلی هیجان‌زده‌ایم چون من عاشق گرگینه‌ها هستم،
همه‌مون عاشق گرگینه‌ها هستیم.
و بنابراین فیرفیلد، این، این افسانه یه جورایی،
ما واقعاً می‌خواستیم بیایم این منطقه
و یه نگاهی بهش بندازیم چون یه افسانه خیلی باحاله، پس.
- هست.
در کانکتیکات، بهش می‌گن گوشه ساکت.
- آره. - می‌دونی،
خیلی از مردم دوست ندارن درباره چیزها صحبت کنن،
اما می‌دونن چه خبره.
فقط اگه بتونی وادارشون کنی درباره‌ش حرف بزنن،
چیزهای زیادی یاد می‌گیری.
- اوه.
وای خدای من، خیلی ممنونم. - من خیلی هیجان‌زده‌ام.
بله، ممنونم. - ما می‌خوایم یه دوری بزنیم.
- برید و بگردید. - مشکلی ندارید اگه ما فیلم بگیریم-
- نه، اصلاً.
راحت باشید، بفرمایید، اگه سوالی داشتید به من بگید.
- وای خدای من،
خیلی ممنونم. - ممنونم.
- خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
- اوه، من خیلی هیجان‌زده‌ام.
شوهرم منو می‌کشه
چون می‌خوام خیلی پول خرج کنم.
اوه، بچه‌ها نگاه کنید، کتاب گرگینه.
- گرگینه، گرگینه. - آخ!
مثل اینا؟
آره، اونا در واقع باتری دارن.
خدای من.
وایسا.
- بفرمایید. - باشه.
- بفرمایید. آه.
بفرمایید.
- بچه ها، من دارم از ذوق می میرم، عاشقشم.
بیاین بریم پشت،
شرط می بندم چیزای ترسناک تری اون پشت هست.
- آره.
باید ابراز احساسات کنیم.
آره.
خدای من، این یه بچه گرگینه است.
خدای من.
نه.
- کریستال ها و سنگ ها- - سلام، عزیزم.
قدرت هایی فراتر از زیبایی شون دارن.
- اوه. - هدف ما
تجربه ی شیشه ی آرزو-
- خیلی بهت میاد، خیلی اوه. - کریستال ها-
- من اون یکی رو دوست دارم.
یه شیطان واتیکانی. - برای ساختن یه
شیشه ی آرزوی شخصی که-
- نه. خدایا. - خدایا.
- من هلش دادم. - نباید
این کارو می کردی.
اوه.
هی، عضله، می خوای یکم عجله کنی؟
کلی کار داریم که باید انجام بدیم.
- تو لعنتی از الان داری فیلم می گیری. خدا!
آره، من دارم از همه چی فیلم می گیرم.
تو اینو می دونستی.
- تو باعث شدی سیگارم خم شه.
این تقصیر من نیست.
زود باش. عجله کن.
این آشغالا رو ببر تو. من
- دارم روش کار می کنم.
اینطوری به نظر نمیاد.
- داداش، گرگینه که جایی نمیره.
به هر حال باید صبر کنیم تا خورشید غروب کنه.
تموم میشه،
تا تو این آشغالا رو ببری تو، غروب می کنه.
- مگه همینه دیگه؟ - خدای من.
- میشه فقط گورتو گم کنی؟
ببخشید.
خیلی تیکه تیکه نیست.
می دونم، می دونم.
- هی، برای این کار کمک می خوای؟
یه چیزی بده من ببرم.
- نه، به نظر میاد به کمک احتیاج دارم؟
باشه.
- خفه شو.
اوه، گمشو.
- فهمیدم. - مطمئنی؟
- آره. آره.
فقط قبل از اینکه بزنم تو صورتت...
هی، صبر کن. اِ، کمک لازم داری؟
- باورنکردنیه. - وای.
- کی اینجارو رزرو کرده؟
درهای بزرگتر.
درسته.
خب بالاخره رسیدیم و همگی اسباب کشی کردیم.
بیاین بریم ببینیم حال همه چطوره.
شماها چه حسی دارین؟
- خیلی خوب.
پیتر، داری چیکار میکنی؟
- شبیه چی داره به نظر میاد؟
من چه خاکی بدونم.
- میخوای اینجا صدا رو تنظیم کنی؟ - نه.
- ببین، عوض کن، عوض کن. - باشه. اوه، باشه.
- دوربین رو بده من. - نه، خوبه.
خوبه. خوبه.
یا حضرت مسیح. خب، اِ، ما همگی اسباب کشی کردیم.
ما چند روز آینده رو اینجا میمونیم
و فردا میریم بیرون به شهر،
چندتا مصاحبه میگیریم، ببینیم چی پیدا میکنیم.
ببینیم، ببینیم میتونیم به تهش برسیم
به ته این ماجرای گرگینه.
ایمی؟ - بله.
چطوری پیش میره؟ هیجان داری؟
- آره. خیلی هیجان دارم.
- خوبه، خوبه، خوبه، خوبه. - خیلی هیجان دارم.
- خب آره، ما قراره بریم به...
پیتر، داری کدوم گوری میری؟
- بیرون. - کجا بیرون؟
هرچی.
ایمی، میشه به دوربین نگاه کنی؟
فقط میخوام فوکوس رو چک کنم.
- چه خبره؟ - وای خدای من.
اون خیلی جدیه؟ - جدی؟
- گرفتمش؟ - آره.
- مشروب.
- خیلی خوب منو گرفتی.
کات.
- اِ، نه، من خوبم. ممنون.
من خوبم.
ممنون.
اوه.
- اوه. اوهوم. - ممنون پسرم.
اوم هوم.
- ممنون، رندی.
این چیه؟
اوه.
- بگو چیه.
- اوم.
- خوبه که پادکست ضبط نمی کنیم.
- فقط می خواستم،
فقط می خواستم از همه شما به خاطر، ام...
به خاطر این یک سال گذشته تشکر کنم.
اوم.
می دونم که بودن در کنارم آسون نبوده.
- دوباره بگو. - بسه.
- نه، من، من نبودم.
این،
عجیب بوده.
اوم.
و برگشتن به اینجا،
سخته.
اه، ولی فکر نمی کنم می تونستم انجامش بدم
بدون اینکه شما همه کنارم باشید،
پس، ام، ممنونم.
اه.
فردا یک سال از، ام، مراسم خاکسپاری می گذره.
و... - متاسفم، رفیق.
- نه، اشکالی نداره. اه.
آره، من، من نمی خوام هیچ بهونه ای بیارم.
فقط، ام،
من، اه،
واقعا ممنونم که
شما همه رو تو زندگیم دارم.
اوم.
- منم همینطور. - چرا؟ من یه آدم عوضی ام.
- آره هستی. ولی بازم ممنونم که تو زندگیم هستی.
اوم.
رندی.
اوه!
- چه کوفتی تو این ریختی؟
متاسفم.
- انگار ارزون ترین رامیه که تو عمرم خوردم.
- بچه ها. - بود، بود.
- نمی تونستیم بهتر از این برنامه ریزی کنیم.
فردا ماه کامله.
بسه. الان صداش می کنی بیاد بیرون.
- شرط می بندم اون گرگه یه عوضیه.
شب.
- خب، ما اینجا در شهرستان فیرفیلد هستیم.
- خیلی بانمکه. - فوق العاده بانمکه.
بچه ها فندک منو کسی نداره، رندی؟ رندی؟
نه. چرا همش گمش میکنی؟
- هی، شماها دارین فیلمبرداری میکنین؟
آره. یه تبلیغ سس مایونز.
هی.
- اه. - اون ممکنه یه چیزی بدونه.
- آره. خب، سلام. - سلام.
- ما بخشی از 'پروژه کریپتید' هستیم،
ما داستان هایی درباره موجودات ناشناخته میسازیم
و ما اینجا هستیم که درباره افسانه گرگینه فیلمبرداری کنیم.
- وای خدای من. اون موجود.
- شما چیزی درباره اش میدونین؟
- من میتونم درباره اون موجود بهتون بگم.
- شما تجربه ای داشتین؟
- اوه بله.
اوه بله. متاسفم مامان و بابا.
خیلی خب. این چیزیه که اتفاق افتاد.
- هی، صبر کن، صبر کن. - آره.
میخوایم اینو یه کم تنظیم کنیم؟
- آره. - آره.
- بیاین شاید این کارو
اونجا انجام بدیم. - بیاین از این طرف بریم.
- آره. باشه.
آره، میتونیم همینجا انجامش بدیم
چون حس میکنم اینجا بازه.
- من تو تلویزیون میام؟ - بله.
- باشه، عالیه. - بله، بله.
- خیلی خب. چیکار کنم، چیکار کنم؟
- بسیار خب.
خب، امم، بچه ها، کدوم طرفی هستیم؟
- تو احتمالا باید- - بیاین-
سلام.
فکر کنم این طرفی، احتمالا، رندی.
- آره. - آره.
ممکنه یکم از ماشین ها رو بگیریم،
ولی فکر نکنم خیلی صداش زیاد باشه.
- نه، باید خوب باشه.
خب، اسمت چیه؟
- استیسی. استیسی والاس.
- استیسی والاس. - آره.
آیا به چسب ها حساسیت دارین؟
یا نوار چسب یا هر چیز دیگه ای؟
- چرا اینو از من میپرسین؟
چون میخوام بهتون میکروفون وصل کنم و-
- اوه، باشه. نه. - باشه، فکر کنم،
در واقع، همینجوری که هستین خوب به نظر میرسین.
- آره. - ام.
فقط یکم نزدیکتر و بعدش آره،
آماده میشیم و میتونیم-
- چیزی لای دندونام گیر نکرده؟
- نه، هیچی نیست. خیالت راحت.
- باشه. - نه، چیزی نیست.
چیزی نیست. - ببخشید، خیلی هیجان زده شدم.
- نه. خیلی ممنون که با ما در این مورد صحبت کردید.
- آره. - ممنون.
- بله. - اوه، آره، بالاخره.
بله. بالاخره وقتشه.
- بله. - وقتشه.
- این جوش یکم پوشیده شده؟
هوم.
- خب، داریم ضبط می کنیم. - باشه.
- خوبه؟ - صدا داره تند میره.
- بفرمایید. - ممنون.
صدا چطوره؟
- سلام، سلام. - اوه، یکم صدای
رفت و آمد میاد،
ولی باد خوبه.
- باشه. - خب.
- تست. تست.
صدا خوبه؟
همه چی خوب به نظر میرسه.
- آره، پیت، ممنون.
اوه رفیق، اسم سگت چیه؟
- اوه، این داتیه. - داتی. سلام، داتی.
- سلام. - سلام، جوجه.
جوجه شیرین. - آخی.
سلام، داتی کوچولو. - خداحافظ، داتی.
- ممنون. عجله کن.
باید اینو بگیریم. زود باش. - باشه.
ببخشید. ببخشید، سگ داریم.
- خب، بریم که رفتیم.
- خب، با تو. - باحال.
خب، ما اینجا با استیسی والاس محلی ایستاده ایم.
استیسی، میشه داستانتو تعریف کنی
که قبلا برامون تعریف کردی؟
- بله، البته.
خب، ام، یادمه یه شب خیلی ساکتی بود
و من پایین انبار پدر و مادرم بودم، میدونی،
فقط داشتم مطمئن میشدم که همه جا قفل شده،
همه حیوونا ساکت بودن، همه در امان بودن.
و بعد یه صدای غرش آروم شنیدم که از دور میومد.
خب البته من نگاه کردم بالا
و یه شبح غول پیکر رو توی سایه ها دیدم.
و اون، نمیدونم،
با هر چیزی که قبلا دیده بودم فرق داشت، میدونی؟
و بعد چند قدم روی دو پا برداشت
به سمت یه فضای باز حدود 300 یاردی من.
و خیلی قد بلند بود
و یه جورایی قوز کرده بود
و حتی به نظر می رسید خز آن در نور مهتاب می درخشد.
نمی دانم. البته، من کاملاً وحشت زده بودم.
اما من، نمی توانستم چشم بردارم.
و بعد فقط به پرسه زدن ادامه داد
در حاشیه این محوطه باز
قبل از اینکه دوباره در سایه ها ناپدید شود.
البته، روز بعد هیچ کس حرفم را باور نکرد.
یه لحظه صبر کنید این باد رد شه.
باشه. اون قسمت آخر رو دوباره بگو.
- روز بعد هیچ کس حرفم را باور نکرد،
اما من، به مامان و بابام گفتم و آنها مرا سرزنش کردند
و گفتند: 'اوه، تو نباید دیگه هرگز در موردش صحبت کنی.'
خب
صبر کنید این پرنده رد شه.
چه چه زیادی. - ببخشید.
- جوجه پرنده ها.
- عادت دارم. - باشه، بگو،
اون حرف آخر رو دوباره بگو.
- خب. مامان و بابام منو سرزنش کردن.
ممنون، مامان و بابا.
و آنها فقط به من گفتند، 'اوه،
تو نباید دیگه هرگز در موردش صحبت کنی.'
اما قسم می خورم، به خدا قسم که آن شب یک موجود دیدم.
دیدم.
و تا به امروز، سال ها بعد،
من، هرگز شب ها تنها بیرون نمی روم.
- پس دیگه هرگز اونو ندیدی؟
- نه، هرگز.
Mm.
- استیسی، خیلی ممنون که وقت گذاشتی
تا امروز با ما صحبت کنی و داستانت رو به اشتراک بذاری.
- البته.
- میشه اینو هم سریع برام امضا کنی؟
- باشه. - خب، عالی بود.
- حتما. - صدای قطع کردن.
- خیلی ممنون. - خواهش می کنم.
- با وجود همه پرنده ها صدا خوب بود؟
و همه چی؟ - یه امضا گرفتم.
- منظورم اینه که صدا... - باشه.
- ممنون. من عاشق موهاتونم.
- اوه، خیلی ممنون. - آره، خیلی قشنگه.
- من با دخترخالم براتون تماس می گیرم.
اوه، خیلی ممنون، استیسی.
آره. باشه.
خداحافظ. خداحافظ. - خداحافظ.
بازم خیلی ممنون، استیسی.
از ملاقاتت خوشحال شدم.
- می دونم، انتظار نداشتم اینقدر گرمت بشه.
می دونم.
- فکر می کنی گرگینه ها شب ها تو این خیابونا پرسه می زنن؟
- آره.
- احتمالا. - اون همش اینجوریه.
- امیدوارم وقتی این کارو می‌کنیم هوا گرم نباشه-
- هی، مراقب باش، مراقب باش.
- چه استخر قشنگیه.
وای خدای من. خیلی بامزه است.
- مراقب باش. الان به اون برخورد می‌کنی.
- رندی، خیلی خوب داری انجامش میدی.
- خیلی روون. - خیلی روون.
- آره. - من واقعا تو
عقب عقب راه رفتن خوبم،
چی بگم دیگه؟ - آره، هستی.
- می‌دونی، اگه کسی بهم نمیگفت اینجا
شهرستان فیرفیلد نام داره،
می‌گفتم اسمش شهرستان فیرفیلده.
قیافه‌ش همینه. می‌فهمی؟
- با این حال خیلی بامزه است.
فقط خیلی بده که خیلی از مردم نمیخوان با ما حرف بزنن.
- آره. - هی، نگاه کن، اون گرگینه است.
اون پایین می‌بینیش؟
می‌بینیش؟ رو، رو پیاده‌رو دراز کشیده.
بیا بریم ازش چند تا سوال بپرسیم.
اوه نه، تو توی دوربینشی.
- رندی، رفیق. - آره.
- اون د-دوربین هنوز سنگین نشده؟
نه، خوبم.
- اینا دیگه کین؟ عجیب و غریب‌های لعنتی.
- عجیب و غریب‌های لعنتی. - هی، خفه شو.
صبر کن، اونجا نوشته نیمه ماه؟
- یه چیزی نوشته. - اوه.
این تقدیره.
اوه.
گرسنه ای؟ شاید باید اونجا غذا بخوریم.
نیمه ماه؟ خب، ما نمی‌دونیم چیه.
- مطمئنم قهوه است. - یه کافه گریل.
- کافه قهوه و گریل. - یه گریله.
وای خدای من. داریم از گشنگی میمیریم.
- شاید فندک داشته باشن.
- قهوه. - فکر نکنم
فندک داشته باشن. - اوه، اون چیه؟
- اوه، ترسناکه. - ترسناکه.
اوه.
رندی، داری اونو ضبط می‌کنی؟
صبر کن صبر کن.
- منظورم اینه، برای یه افسانه گرگینه. داری شوخی می‌کنی؟
نیمه ماه، بیا واقعی باشیم.
- اوه آره. اوه آره. - آره.
خوب، خوب.
- هی! - حس می کنم-
- خیلی خب. خوبیم. - آره.
- خوبیم. - خوبیم؟
رندی، صدا خوبه؟
- خوبه. - پیتر؟
آره.
آره، آماده‌ایم که بریم. - آره. باحال.
خب، ما اینجا در یک جای محلی به اسم وینی'ز دلی هستیم.
- هورا. - و ما می خوایم
یه کم غذا بگیریم، رول خرچنگ،
و ام، ببینیم شاید کسی چیزی داشته باشه که بخواد بهمون بگه، می دونی،
چیزهایی که بخوان درباره افسانه بگن و بخورن.
آره. یه کم رول خرچنگ بگیریم.
- داریم ضبط می کنیم. - خیلی خب. صداها خوبه.
یه کم صدای رستوران رو داریم، ولی-
- صدا خوبه؟ - ولی فکر کنم
باید خوب باشه، آره.
- اوکی، باحال. اِ، ما آماده‌ایم.
هر وقت بخوای می تونی شروع کنی. می خوای یه مقدمه بگی؟
- خیلی خب. آره.
سلام بچه ها، ما اینجا داخل وینی'ز هستیم.
می خوایم یه ساندویچ کوچیک بگیریم،
ولی همچنین ویویان و لیلی رو اینجا ملاقات کردیم
که یه داستان درباره گرگینه دارن که با ما به اشتراک بذارن.
باشه. برو روی پیرهنت.
دنبالش می کنیم.
- چارلی بهمون گفت،
یکی از دوستامون، چارلی، بهمون گفت
که اون رو نزدیک خونش دیده.
- آره، اون حوالی همون زمانی بود
که آدری گیبز گم شد.
- آره.
شماها با اون هم مدرسه ای بودین؟
- آره. - آره، بودیم. آره.
- وای خدای من. - اینجوریه که،
آیا افراد زیادی توی مدرسه شما هم اون رو دیدن؟
- فکر کنم آره. آره. - فکر کنم آره. آره.
خیلی از مردم درباره اش صحبت می کردن.
- مخصوصاً مثلاً اطراف بازی های فوتبال شب ها.
- وای. - وای.
باشه. باشه.
شماها هیچ تجربه شخصی نداشتین؟
- نه. - نه، من نداشتم. نه.
نه.
- چه خبره؟ داریم درباره اون گرگینه حرف می زنیم؟
اگه یه چیز دیگه درباره اش بشنوم، گرگینه رو می ذارم تو منو.
هیچ کدوم از شماها نباید اینجا باشین. به مجوز نیاز دارین.
شماها باید ساندویچ درست کنین.
اینجا چه خبره؟
- باشه، ببخشید. - زود باش دیگه.
خیلی خب، بچه ها باید بریم. از اینجا برید.
- بریم. ممنون دخترا. - اوه، فقط بریم بچه ها.
ممنون دخترا.
اون دیوونه کننده بود.
- آره.
- باورم نمیشه با این حال چیزی گیرمون اومد.
- آره. - میدونم. عجیبه.
- اون... راستش انتظارش رو نداشتم.
- نه. - پس این...
خیلی خوبه.
اوم. - یه چیزی گیرمون اومد.
شاید ساندویچ خرچنگ نباشه، ولی...
- آره. - یه چیزی گیرمون اومد.
- و اونا دختر گیبس رو میشناختن.
- آره، میشناختن. - آره.
- پس اونا، خب معلومه که میدونن چه اتفاقی برای آدری داره میفته.
و حس میکنم الان تو این مقطع،
همه فکر میکنن که به گرگینه ربط داره، پس...
- آره. - آره.
فکر کنم داریم به یه چیزی میرسیم.
- منم همینطور فکر میکنم.
- نمیدونم ساندویچاشون خوب بود یا نه.
- میدونم. - شنیدم که
بهترین ساندویچای شهره. - احتمالا عالین.
- واقعا آرزو میکنم که بیرونمون نکرده بودن
چون خیلی دلم ساندویچ خرچنگ میخواد.
- فکر میکنی باید برگردیم تو
و با دوربین یکی بخوایم؟
- آره، فکر کنم... - شاید...
- منم یکی میخوام.
- خب، رندی، تو همینجا بمون.
میترسم.
- ما میریم ساندویچ خرچنگ بگیریم.
- آره. - میشه من اینجا پیش رندی بمونم؟
چون میترسم.
- منظورم اینه که من ساندویچ خرچنگ میخوام.
ببخشید، بوم بیرونه؟
- آره، مشکلی نیست. - باشه، بوم بیرونه.
یه صدایی داریم،
مثل صدای علف زنی یا هرس کردن، هرس کردن درخت اون بیرونه.
- آه. - فکر کنم بتونیم
تو مرحله پس تولید درستش کنیم.
آره، مشکلی نیست.
خیلی خب. صدا داره ضبط میشه.
- کندیس، لطفا، بگو. - هرچقدر که لازم داری وقت بذار.
- آه.
من، آه...
آدری قبلا، آه، شب ها تو این کوچه قدم میزد
و او گفت که به رفع اضطرابش کمک کرده،
به خوابش کمک کرده.
اوم.
یادمه میگفتم شب چقدر آرومه.
اوم.
بهار داره میاد، هوا خیلی تمیز و شفافه.
آه.
اون برنگشت، اوم،
ولی اون بیرون رفت و ما،
من سگ رو بردم بیرون تا دنبالش بگردم.
ما نه، اون نمیخواست به رفتن ادامه بده.
اون نمیخواست به رفتن ادامه بده. خب.
یه چیزی رو توی تاریکی حس کردم.
نمیدونم چی بود.
من.
نمیدونم چی بود.
ترسیده بودم، فقط...
اون از قلاده‌اش دراومد.
اون فقط دوید. اون دوید.
و من اسمش رو صدا زدم و اسمش رو صدا زدم
و اون برنگشت.
و من فقط به رفتن ادامه دادم چون میدونستم یه چیزی اشتباهه.
من فقط به رفتن ادامه دادم.
و من، من راه رفتم و راه رفتم و راه رفتم.
و بعد دیدم، من.
خدای من، اونو دیدم.
چشماشو دیدم.
و بعد نگاه کردم و، و دیدم همه چی بیرون ریخته.
همه چی بیرون ریخته بود.
من مادر بدی هستم؟
- نه، نه. خواهش میکنم. - نه.
خیلی احساس گناه میکنم.
من فقط، من فقط فکر میکردم اونا داستانن.
نمیدونستم بچه‌مو از دست میدم.
تقصیر تو نیست.
کندیس، خیلی متاسفم.
- آه.
با شهردار صحبت کردید؟
فکر میکنم اون، اون،
بعدی توی لیستمونه، آره.
- اسمش، ام، لس هولدن هست.
اون یه پیرمردِ.
اون جلوی هرگونه تحقیقی رو گرفت.
میتونم بغلت کنم؟
خیلی متاسفم.
متاسفم. - من میخوام بچه‌مو پس بگیرم.
لطفا، بچه‌مو پس بدید.
خیلی متاسفم.
صدا قطع میشه.
ممنونم
بابت به اشتراک گذاشتن داستانت ممنونم.
- ممنونم. ممنونم.
ممنونم. ممنونم.
خیلی متاسفم. خیلی متاسفم.
- خب، رندی، اگه میخوای این کارو بکنی،
تا اره برقی ها متوقف شدن، سریع اینو انجام بدیم.
آره، آره، آره.
فقط میخوام یه گزارش مختصر بعد از، اوم...
- سرعت صدا.
بعد از همه چیز اونجا.
- میدونم، داره مدام بهمون ضربه میزنه.
- حال همه چطوره؟ - غمگین.
- آره. - راستش.
- کسی دیگه هم فکر کرد عجیبه که گفت
که دخترش رو دیده؟
- هوم. - فکر کردم
اونا گفتن که دخترش گم شده.
- آره، منم متوجه اون شدم.
- پس کدوم درسته؟
- کل اون ماجرا آسیب زا بود.
واقعا آسیب زا.
- آره. - اوم.
فکر کنم یه نفر داره میاد.
- می دونم، باید دوباره درستش کنم.
به هر حال باید دوباره اونو ضبط کنم. - اون کیه؟
- دقیقا. - من، اوم، نمیدونم،
به ضبط ادامه میدم.
هنوز داری ضبط میکنی؟ - آره. من میگیرم.
- باشه.
اوه، سلام. - سلام.
- هی. - سلام.
- کندیس به ما اطلاع داد که شما اینجا خواهید بود.
آره، ما همین الان کارمون تموم شد
صحبت کردن با کندیس.
- سلام. حالتون چطوره؟
- شوهر من عضو شورای شهره.
- آره. - اون واقعا نمی خواد من
اون واقعا نمیخواد من با شماها صحبت کنم، ولی من یه شماره تلفن دارم
که میتونه بهتون کمک کنه با شهردار تماس بگیرید، پس.
اوه، عالی میشه.
- و در حالی که، و بنابراین در حالی که اون این کارو میکنه،
چیزهایی هست که باید بدونید،
مثل داستان هایی که شنیدید، اونا بدتر میشن.
اونا خیلی... فقط احتیاط کنید
وقتی، هر کاری که فکر میکنید دارید انجام میدید.
مثل... - باشه.
- انگار که از چیزی که شما فکر می کنید بدتره.
میتونید تصور کنید. - اوه. تلفنم توی کیفمه.
- اوه. بفرمایید. - متاسفم. خدای من.
ممنون، رندی. - آره، آره، آره.
- اونا نمیخوان ما در موردش حرف بزنیم.
- آه. - اصلا.
- باشه. باشه.
فامیلیش، پس هولدن فامیلیشه؟
- آره. - باشه، باحال.
میدونستم آخریه،
ولی نمیدونستم فامیلیش چیه.
باشه، بذار اون شماره رو بردارم.
باشه، وای خدای من، خیلی ممنونم،
چون اصلا نمیدونستیم چطوری باهاش تماس بگیریم.
- آره.
- موفق باشی. - باشه.
باشه، رندی، اون رو ذخیره کردم
زیر اسم لس هولدن. - متاسفم که نمیتونم واقعا
اطلاعات بیشتری بهت بدم.
- گرفتم. اوم. - آره.
- من میرم که قطع کنم.
- بهترین آرزوها. - روز خوبی داشته باشید.
ممنونم. - ممنونم.
- ممنونم. خیلی خیلی ممنونم.
- وقت تموم شد. - کمک کنید از اینجا برن.
خیلی خب.
صبر کن. - ها؟
- شروع کنیم به بار زدن؟ - کدوم یکی؟
آره. آره، آره، بیا بار بزنیم.
شروع کنید به بار زدن.
- نه، اون چی گفت؟
- نمیدونم، فکر کنم فقط یه چیزی بود که گفت.
- هوم. الان خیلی احساس ناراحتی میکنم.
اوم، احتمالا باید بفهمیم
که امشب قراره چیکار کنیم.
- صدا. - صدا. سلام، سلام.
- ها؟ چی؟ - پیتر؟ هوم؟
- چی؟
آره آره آره. اوم، سرعت صدا، تست.
- سلام. تست.
صدامو میشنوی؟ - صدا وصله، عالیه.
- عالیه. - و اکشن.
- خب ما اینجا در خانه شهردار لس هولدن هستیم.
اون الان داخله.
پس ما میریم که چند تا مصاحبه بگیریم
و یه جورایی سعی کنیم بفهمیم
چه خبر از این افسانه ها.
- سلام خانم ها. - سلام. من اما هستم.
ما اینجا با 'پروژه کریپتید' هستیم.
- اوه بله. خیلی ممنون که به خونه اش اومدید.
دفتر کارش خیلی بهم ریخته است.
ما داریم ساخت و ساز میکنیم
و این برای ما خیلی زیاده، پس خیلی ممنون.
بفرمایید داخل. - آره. عالیه.
- من اونو برات می گیرم. - ممنون.
- این یارو دیگه چه کوفتیه؟
اونو می شناسی؟
داری ضبط می کنی؟ آره، داره ضبط می کنه.
اوم.
حال شما چطوره آقا؟
- حال شما چطوره؟ - خوبم. خوبم.
آره.
داره ضبط می کنه.
- داریم ضبط می کنیم؟
هوم.
- رندی؟ - آره. آره، آره.
آماده ایم که شروع کنیم.
- باشه. - خیلی خب. عالیه.
خیلی ممنون که با این وقت کم ما رو پذیرفتید.
- مشکلی نیست. اصلا مشکلی نیست.
راستش یه نظریه دارم.
وقتی فرصت اینو داشته باشی که تو تلویزیون باشی،
باید ازش استفاده کنی.
باشه.
چه کاری از دست ما بر میاد؟
اوم، می خواستم بدونم می تونید نظرتون رو با ما در مورد
گرگینه ی منطقه ی فیرفیلد کانتی در میون بذارید.
همون گرگینه ی قدیمی،
گرگینه ی منطقه ی فیرفیلد کانتی.
اوه، ما، ما کاملا ازش اطلاع داریم.
اوم.
می دونید، قرن هاست که وجود داشته،
نسل به نسل منتقل شده.
اما هر شهر، هر شهری یه همچین داستانی داره.
مال ما شاید یه کم رنگ و لعاب بیشتری داشته باشه، همین.
نه آقا.
- یادمه وقتی دبیرستانی بودم،
همیشه مد بود که شب های جمعه بریم بیرون،
دنبال گرگینه بگردیم.
همیشه فکر می کردیم خوش می گذره،
ولی بیشتر اوقات خسته کننده می شد.
- می دونید، افسانه های شهری، داستان های زنونه،
اگه باور داشته باشی، باور داری، می فهمی،
اما مردم شهر اینجا، منظورم اینه که،
یه چیز یه کم جالبه، حتی یه کم ترسناک.
اما اگه بخوام باهاتون رو راست باشم،
اگه داریم توریست جذب می کنیم، چه بهتر.
- درسته. - می دونید؟
خب، نظرتون در مورد
شرایط، اوم، ناپدید شدن چیه؟
- هوم. فکر کنم با کندیس صحبت کردن.
- کندیس. - آدری گیبز.
- آه. آدری گیبز. - هوم. آره.
اون ما رو راحت نذاشته
از وقتی آدری گم شده.
تبدیل به یه عوضی کوچولوی آزاردهنده شدی.
- ممنون. ممنون، خانم انکرز.
خب، دقیقاً کندیس به شماها چی گفت؟
- خب، اساساً چیزی که گفت این بود که
دخترش این پیاده‌روی‌های شبانه رو می‌رفته.
درسته، و یه شب آدری رفت پیاده‌روی
و دیگه برنگشت.
خب، خانم گیبز و سگش رفتن دنبالش بگردن،
ولی سگه انگار اون شب یه جور دیگه‌ای بود.
فکر کنم ترسیده بود.
وایستاد و به یه جهت دیگه فرار کرد.
اونم دیگه هیچ وقت سگه رو ندید.
- هوم.
خب، می‌دونید،
بیاین واقع‌بین باشیم.
منظورم اینه که، ما اینجا داریم درباره یه مادر حرف می‌زنیم
که داغداره، می‌دونید؟
و دنبال یه نفر می‌گرده که تقصیر رو بندازه گردنش،
و راستش رو بخواین، من کاملاً درک می‌کنم.
ولی بذارید دوباره تاکید کنم که منطقه فیرفیلد
یه جای زیبا و دلپذیره.
و به هر دوتاتون اطمینان می‌دم
که هیچ دلیلی برای ترسیدن وجود نداره.
هیچ چیز.
خیلی خب.
- چیز دیگه‌ای هم هست؟
فکر نکنم.
خیلی ممنون که وقت گذاشتید.
- ممنون. - اوه، خواهش می‌کنم. خیلی خوش اومدید.
خیلی خوش اومدید، و موفق باشید.
ب-بفرمایید.
ممنون. ممنون.
- اگه ما یه کم- - بفرمایید.
- ممنون. - خیلی ممنون.
ممنون.
- بذارید تا دم در راهنماییتون کنم.
- ما داشتیم یه، اوم، اِ،
رندی، فکر کنم داشتیم یه دمنده برگ می‌گرفتیم.
مشکلی نداری؟
اوه، چقدر بد بود؟
- نمی‌دونم، فقط،
داداش، می‌تونیم تو مرحله پس‌تولید درستش کنیم.
- خوبه. خوبه. - باشه، باشه.
صدا قطع شد.
- لعنتی. پیتر. - آه، لعنتی. آه.
پیتر، صدا رو وصل کن.
پیتر، اون صدای لعنتی رو وصل کن.
- چرا؟ - یارو داره میاد؟
- کدوم یارو؟ خدایا، دوباره این یارو؟
- حالت چطوره؟ چه خبر؟ - بیا دیگه.
- اوه. - حال شما چطوره؟
دارن پیرسون. نماینده شهر.
بابت این متاسفم.
فرصت نشد درست و حسابی سلام کنم، میدونی؟
- از دیدنت خوشبختم. - من اِما هستم...
- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
- شهردار، اون میتونه،
شهردار، اون میتونه یه کم، آم،
میدونی، پر زرق و برق باشه.
نمیخوام یه تصور بد از شهر پیدا کنید.
صدا الان داره تند میره. همه اون رو از دست دادیم.
عیبی نداره.
- میدونی، داداش. مشکلت چیه؟
- فقط صبر کن. منتظر هواپیما باش.
فقط، آم، میشه اگه میخوای دوباره همه اون حرفا رو بزنی؟
- من نماینده شهرم.
آه، از دیدنتون خوشبختم.
کارای شما رو دیدم. میدونید، خوبه.
من درباره نمایش میدونم.
شماها قصد دارید یه کم اینجا بمونید؟
آه، امشب میرید بیرون؟
- اوه آره، حتما. - آره.
- کار خودتون رو میکنید. - آره.
خیلی خب.
میخوام به این شماره زنگ بزنید.
یه پیشنهاد واقعی براتون دارم.
خانواده من مدت زیادیه که اینجا هستند.
میتونیم بگیم از، آم، بدو تاسیس، اگه بخواید.
آم، بهش یه زنگ بزنید، اون ازتون مراقبت میکنه،
شما رو به یه تور راهنمای کوچیک میبره.
اون بهتون نشون میده کجا میخواید باشید.
شما چیزی پیدا نخواهید کرد
اما اون شما رو به جایی که باید برید میبره.
- این کیه؟
- اون عموی منه.
- باشه.
- اون شما رو به جایی که باید برید میبره.
- باشه. ممنونم.
- اما، آم، دیگه نمیتونم بذارم شما دوباره اینجا برگردید.
نمیخوام، نمیخوام شما با شهردار صحبت کنید.
- باشه. - همونطور که میبینید،
داره مشروب میخوره، و این نباید جایی گفته بشه.
نمیتونم بذارم دوباره اینجا برگردید.
باشه؟ اون میبره-
- بابت این متاسفم.
- نه، اشکالی نداره.
نه، اون بهتون گفت بیاید، اما فقط از اون به عنوان راهنماتون استفاده کنید.
اون ازتون مراقبت میکنه.
اوم. ما مدت زیادیه که اینجا هستیم.
خیلی خب، دوباره میگم، اگه میشه با من تماس بگی،
اسم من دارنه. - ممنون. آره، ممنون.
- خیلی خب، بچه ها. موفق باشید.
خیلی خب، بعدا میبینمت، دارن.
- دستگاه دمنده برگ رو گرفتید؟ - خیلی خب،
ما یه دستگاه دمنده برگ گرفتیم.
- لعنتی. - هواپیماها.
میخوای چیکار کنی، میخوای تو مرحله پس تولید درستش کنی؟
- آره، هرچی. - نرم افزار ویرایش
این روزها خیلی خفنه.
البته نمیشه کاری در مورد موهای اون یارو کرد.
- منظورم اینه که، ما واقعا گزینه دیگه ای نداریم.
- گور باباش. بزن بریم. - آره.
- خب، تا اینجای فیلم،
همه چیز کاملا عادیه.
بیشتر قسمت های اونها اینجوری پیش میره.
اما همه چیز بعد از این برای اونها تازگی داره.
اونها هیچ تصوری نداشتند.
خب، یکم بهمون بگو چه حسی داشتی
در طول قسمت بعدی این فیلم.
اولین باری که اینو دیدی چه حسی بهت دست داد؟
- ترس.
خیلی باحاله.
نمیدونم در این مورد، بچه ها.
چی، ام، گفتی اسمش چی بود دوباره؟
- اوه، ام. وال، درسته؟
- بله. - آره.
خب اسمش وال پیرسونه.
خانواده اش برای نسل ها تو این منطقه بودند.
به معنای واقعی کلمه برای نسل ها.
منظورم اینه که، حتی قبل از
اینکه این افسانه واقعا شروع بشه.
- آره. و، اوم، ما دارن پیرسون رو چند روز پیش ملاقات کردیم.
- بچه ها. - اون ما رو فرستاد اینجا
تا باهاش ملاقات کنیم، پس.
چی؟ - آه.
- رندی، فکر کنم اونه. - اونه؟
- نمیدونم. اوم.
- هی. - شما آقای پیرسون هستید؟
- تو والی؟ - من هستم.
هی وال. اوه.
- اوم. - سلام.
- هنوز داری فیلم میگیری؟ صدا میخوای؟
- چطوری؟ - سلام.
از ملاقاتت خوشبختم. - آره.
مسئول صدا.
جدی میگی.
و شما؟ - رندی.
- وال، میشه لطفاً بیای وسط؟
- حتماً. - من این طرف میام.
- خیلی ممنون که وقت گذاشتید و با ما صحبت کردید.
- آه.
خب، اولین چیزی که باید بررسی کنیم
قبل از اینکه شما معتادهای آدرنالین رو به اینجا ببرم
اینه که باید یه سری چیزها رو با هم مرور کنیم، ام...
چیزهایی که ممکنه اینجا باهاش مواجه بشید.
ام... شماها اسپری حشره کش دارید؟
- اوه. - بله.
- شما، شما به اسپری حشره کش نیاز خواهید داشت.
توسط حشرات زنده زنده خورده میشید.
ام.
شاید.
- نمیخوای ما رو جلوی گرگ ها بندازی، درسته؟
- فهمیدم منظورت چی بود.
ام.
کنه ها یکی دیگه از مشکلات اینجاست.
ام... من کلاه رو پیشنهاد می کنم.
اگر ندارید، خودتون رو به طور کامل بررسی کنید.
- فهمیدم. - پیچک سمی هم یه چیز دیگه است
که باید مراقبش باشید.
شماها میدونید پیچک سمی چه شکلیه؟
- بله، میدونم. - چه شکلیه؟
- خب، سه تا برگ داره
و معمولاً شبیه یه قطره اشکه.
- خب، بچه ها اینجا دارید توجه می کنید؟
خیلی خب. - من گوش میدم.
- خب، اوه، حالا میخوایم وارد بحث حیات وحش بشیم
که شماها باید ازش آگاه باشید.
و میخوام خیلی با دقت گوش بدید.
اول از همه،
این منطقه به داشتن گرگ معروفه،
اما خوشبختانه برای شماها
اونها تا حد زیادی فراری داده شدن
وقتی مردم شروع به ساختن خونه کردن
و زمین هاشون رو تصرف کردن، مجبور شدن یه جایی برن.
احتمالاً یه گرگ واقعی پیدا نخواهید کرد.
چند هفته پیش چند مورد مشاهده خرس سیاه گزارش شده،
در واقع.
ام.
آیا این، میدونید،
اتفاقیه که همیشه میفته؟
نه، اما ممکنه اتفاق بیفته
و شما باید از این موضوع آگاه باشید.
پیچک سمی، فکر کنم بهش اشاره کردم.
مارها آخرین مورد در لیسته.
بومی این منطقه.
ما مار زنگی چوبی داریم
و مارهای سر مسی هم داریم که ممکنه باهاش روبرو بشید.
این قسمت مهمشه.
اگر با هر کدوم از
اینا روبرو شدیم، این حیات وحشی که گفتم،
بذارید من رسیدگی کنم.
- باشه. - مطمئنم شما بچه ها،
می دونید، اهل هر جا که هستید.
نه واقعا، فکر کنم اطلاعاتی
در مورد برخورد با مارهای سر مسی ندارید،
برخورد با خرس ها، برخورد با شاید یه گرگ.
خب،
با این حرفا، فکر کنم دیگه وقتشه بچه ها.
آها.
فهمیدید چی شد؟
- یه سوال کوچیک. - فهمیدیم.
- در مورد گرگینه ها چی؟
در مورد گرگینه ها چی؟
خب، فکر کنم باید، آم،
متوجه بشیم.
معروفه که ممکنه اونا هم تو این منطقه باشن.
این جواب سوالت بود، رندی؟
- فکر کنم آره. - باشه.
آماده رفتنیم یا چی؟
می خوایم همینجا وایسیم و حرف بزنیم؟
- آره، آم، رندی، من شروع کردم به ضبط کردن
تقریبا وسطاش.
آم، اولش یه هواپیما بود. مشکلی نداره؟
- آره، مطمئنم خوبه. - خوبه؟
- آره. - وال، می تونم
هودیم رو تو خونه ات بذارم؟
هوا یکم گرمه. نمی خوام با خودم ببرمش بالا.
اشکالی نداره؟ - آره، فکر کنم بشه.
- باشه، ممنون. - آره.
- آره. پس فقط باید وسایلمون رو جمع کنیم-
- شماها برید وسایلتون رو جمع کنید.
- باشه. - دوباره همدیگه رو می بینیم
تو همین محدوده
تا یه کم دیگه.
- اوه، خیلی ممنونم، وال.
- ممنون. ممنون، وال.
- خواهش می کنم. - ممنون. عالیه.
- فندک داری؟
- باید اسپری حشره کش بزنم. - آره.
بهتره اسپری بزنم- - دارم نیش می خورم. آره.
- نه، ندارم. - یه حسی دارم
که امشب شب خیلی خوبی میشه.
- خدایا، از مارها متنفرم. - قطعا خسته کننده نیست.
- اوه، ولی مارهای سر مسی بانمکن
چون شبیه شکلات های هرشی هستن، طرحشون.
- آره. شاید برای تو بانمک باشن. - بانمک رو تعریف کن.
- اونا بانمکن. - چی؟
میشه لطفا یکم سریعترش کنیم؟
آره. درسته.
بیا. بیا، با من عوض کن. - اوه.
متاسفم. - باشه.
باید جورابامو بکنم تو
تا کنه ها نیان رو،
رو شلوار جینم.
- الان اونو به زیر بغلت اسپری کردی؟
- اه. - دلت میخواد یه ذره
تو زیر بغلت باشه؟
من که اصلا. - اوه، این چیزا
خیلی بوی بدی میدن، اه.
- شرط میبندم 10 دلار که اون یه گرگینه ی لعنتیه.
- اون خیلی بدجنسه. - من حرفمو پس میگیرم.
- حس و حال گرگینه ای میده، درسته؟
- آره، میده. - منظورم اینه که...
- بخاطر ریششه. - آره، بخاطر ریششه.
آره بخاطر ریششه. رندی-
- خب، بچه ها آماده اید؟ - آره.
آره.
- خب. داریم ضبط میکنیم.
- صدا در حال ضبطه. - باشه.
وال، یه لِوِل بده.
یه چیزی بگو، یه چیز خنده دار بگو.
- خنده دار. - آره بابا. صدا خوبه.
هر وقت خواستی، رندی.
خیلی خب، شروع.
خب وال، میشه یکم درباره ی
ریشه های خانوادگیتون تو این منطقه بگید
و اینکه به نظرتون
این افسانه ها واقعا چی هستن؟
- خب، من میتونم بهتون بگم این افسانه ها چی هستن.
اونا حقیقتن.
خانواده ی من اینو میدونن.
خانواده ی من نسل هاست که اینجا بودن.
اینجا، تو این جنگلا،
این جنگل ها رو خونه ی خودشون کردن
قبل از اینکه جاده ها آسفالت بشن.
قبل از اینکه مردم شهر بیان اینجا.
اینجا، اینجا خونه ی ما بود.
خونه ی خانواده ی من.
این سرزمین تو خون ماست.
و در طول نسل ها،
پدربزرگِ پدربزرگم داستان هایی تعریف میکرد
درباره ی این جنگل ها،
درباره ی موجودی که راه میره.
نصف انسان، نصف گرگ.
حالا، مگه اینکه واقعا اینجا زندگی کرده باشی
برای مدت طولانی،
طولانی تر از زمانی که هر کدوم از ما زنده بودیم،
نسل به نسل منتقل شده،
بعضی ها می دانند که اینها داستان نیستند.
همانطور که مردم شهر آن زمان می گفتند،
آنها گفتند: 'این بچه ها را از جنگل دور نگه می دارد.'
هوم.
آه، آنها قطعا بیشتر از آنچه نشان می دادند، می دانستند.
- می دونی، ما داستان های واقعا عالی ای داریم
از افراد مختلف اینجا در شهر.
اما به نظر می رسد شهردار واقعا هیچ چیزی را باور نمی کند.
شهردار، اون آدم متکبر و احمق.
می دونی، من ازش خوشم نمیاد.
اونم از من خوشش نمیاد.
اون از این واقعیت که برادرزاده هام کار می کنن خوشش نمیاد
یا من خوشم نمیاد که برادرزاده ام برای اون کار می کنه.
اصلا از این خوشم نمیاد.
به علاوه، اون یه هولدن هست.
اون هیچ سهمی در این قسمت نداره.
اون هیچ چیز درباره چیزی که من می دونم، نمی دونه
و چیزی که من می دونم،
من می تونم قبل از اینکه ادامه بدیم یه داستان براتون تعریف کنم.
- آره، لطفا. - لطفا، لطفا.
- من حدودا 17، 18 سالم بود.
من بیرون توی این جنگل ها مشغول شکار سنجاب بودم.
شماها از سنجاب خوشتون میاد؟
- آره. آره. - باشه.
- اونا نازن. - آره.
- خب، من اونا رو بخاطر ظاهرشون نمی گرفتم.
ما مشغول شکار سنجاب بودیم و هوا داشت تاریک می شد.
خب، نزدیک به این.
می دونستم وقتشه که برگردم
چون می دونستم اون شب با ماه کامل چی میاره.
و خب، وسایلم رو جمع کردم،
وسایلم رو جمع کردم و رفتم.
و وقتی از مزرعه رد شدم
درست جایی که خانواده ام یه مقدار،
تعداد زیادی دام اونجا داشت
که اونها هم به طرز مرموزی شروع به مردن کرده بودن،
فقط تیکه تیکه شده
قطع عضو شده.
من درست به لبه رسیدم
و این زوزه رو شنیدم.
برگشتم و دیدم اون ایستاده
درست اونجا در امتداد خط درختان.
و،
اوه، چه خاطراتی رو زنده می کنه.
این منظره خاکستری بود،
شبیه یه مرد بود،
صاف ایستاده بود.
قطعا مثل یه مرد رفتار نمی کرد.
اون موقع بود که مثل هیچ وقت دیگه ای دویدم.
مستقیم به طرف انبار رفتم،
ساکت شدم،
فکر کردم شاید شانسی برای رسیدن به خانه داشته باشم.
خب، یک دقیقه سکوت برقرار شد.
بعد اون زوزه و غرش بیرون اومد.
فرار کردم.
قبل از اینکه وارد خانه بشم، به پشت سرم نگاه کردم
و اونجا ایستاده بود
انگار نه انگار که من دیدمش.
دویدم داخل خانه،
در رو بستم.
فکر کنم بعد از اون یه جورایی بیهوش شدم.
هیچ کاری از دستم برنمیومد.
اما چیزی که اون شب دیدم رو هیچوقت فراموش نمیکنم.
- خب، خیلی ممنون که داستانتون رو با ما در میون گذاشتید.
- بله. - خب، برنامه چیه؟
- خب، با توجه به چیزهایی که بهتون گفتم،
همه جواب سوالاتتون رو
همینجا توی جنگل پیدا میکنید.
این برنامه است.
خیلی خب. خوب بود.
آه.
کات. فکر نکنم به برداشت دیگه ای نیاز داشته باشیم.
خیلی خب، من میرم چند تا نمای فرعی بگیرم.
میتونیم همینطوری توی جنگل قدم بزنیم.
میخواید، میخواید صدا هم ضبط بشه؟
- نه، خوبه. - عالیه.
- همینجا. مواظب قدمتون باشید. - ها؟
این دیوارهای کوچیک همینجا.
وای. - ببخشید.
- کجا رو نگاه کنم؟ اوه لعنتی، اوه.
- رندی، مراقب باش، درسته؟ اوه خدای من.
بوم من، بومم گیر کرده.
اوه لعنتی.
- کمک میخوای؟ - آره. آره.
امی، اما، یکی بیاد
باشه، هیچی. خودم درستش کردم، خودم درستش کردم.
اوه خدای من.
- وال، تو به من در مورد
هیولاهای درختی توی این جنگل چیزی نگفتی.
این یارو رو از کجا پیدا کردی؟
وال، مردم زیاد به این جنگل میان؟
نه، زیاد نه.
یه کم معتادهای آدرنالین مثل خودتون
که نمایش های کوچیکتون رو اجرا میکنید.
آره، زیاد از این جور آدما داریم،
اما فکر کنم به یه دلیلی
شماها یه جورایی رفتار ویژه ای باهاتون میشه.
تا حالا ازم خواسته نشده که یه راهنما باشم، اگه بشه اسمشو این گذاشت،
اما فکر کنم اونا یه چیزی توی شماها دیدن
اونا ازم خواستن یه گشت و گذار درست و حسابی بهت نشون بدم.
خب، کارت خیلی خوبه.
خب، ممنونم، اما.
ناهمواری های زیادی داره. یه درس تاریخ کوچیک.
اوه، مراقب باش.
- اونجا، اوم...
- اوم، یه درخت هست. مراقب باش.
اوه.
مطمئنی به کسی نیاز نداری که راهنماییت کنه؟
- ما تو یه دوره سختی هستیم.
فندک منو ندیدین؟
لعنتی.
اوه خدای من.
- رندی، فندک من دست توئه؟
- فکر کنم قانون پنج ثانیه اینجا هم جواب میده. - نه. برش دار.
- چی؟
- آیا کسی تو این جنگل ها گم میشه؟
یعنی ممکنه... - مواردی بوده.
بله.
اگه منظورت اینه، آیا به گرگینه مربوط میشه،
دوباره،
بعضی از پیرمردهای شهر اینطور فکر می کنن.
در مورد کنه ها چی؟
- اوه... - جدی میگی؟
- خب، تو الان تو جنگلی، نابغه.
پس منظورت اینه که احتمال اینکه من
کنه نیشم بزنه بیشتره تا یه گرگینه؟
- اوه.
تو هر جنگل دیگه ای،
می گفتم آره.
ولی اینجا نه، رفیق.
اینجا نه.
کجا داریم میریم؟
خب، ما دنبال
جواب سوالاتی هستیم که بخاطرش اومدی.
واقعیت ها.
رندی، تو نمیای؟
داری، داری نمای باز میگیری،
یه نمای باز خوب؟
آره، دارم باز میگیرم. صبر کن.
این یارو دیوونه است.
هی، هی. صبر کن، یکم صبر کن.
صبر کن. صبر کن.
نظرت در مورد این یارو چیه؟
- اون یه دیوونه است. - من فکر می کنم این یارو عجیبه.
آره، اون یه جورایی...
نمیدونم. نمیدونم میتونم به این یارو اعتماد کنم یا نه.
ببخشید، رندی مجبور شد بند کفشش رو ببنده.
مراقب باش.
اونجا، اوم، پیچک سمی هست. - اینجا انگار پر از پیچک سمیه
پس فقط مراقب باش.
خیلی خب، من قطع می کنم.
داره ضبط میشه. وال، می خواستی چی رو بهمون نشون بدی؟
- اوه، درست همین بالاست.
- کسی دیگه ای هم داره از گرما می سوزه؟ - اوه آره، خیلی شرجیه.
- رندی، میشه لطفا ژاکت منو بگیری؟
ممنونم. - گرفتمش.
همین جا.
این فونداسیون
خونه ایه که 100 سال پیش اینجا بوده.
- هی، وال، یه لحظه صبر کن.
رندی، میخوای صدا رو هم ضبط کنم؟
- آره، میشه؟ - آره. باشه.
و صدا در حال ضبط شدنه.
- آره، 100 سال پیش،
خونه ی خانواده ی من درست اون بالا بود
و این توده آوار تنها چیزیه که باقی مونده.
خب، خانواده من خون زیادی ریختن
که توی این خاک ها خیس شده.
آره، خاطرات زیادی.
بعضی خوب.
بعضی نه چندان خوب.
صبر کنید، بچه ها.
چی؟
- یه چیزی اون پایین داره حرکت می کنه.
داره بلندتر میشه. - چی؟
صبر کن. بذار نزدیک تر بشم.
شاید بتونم بفهمم از کدوم طرف میاد.
آه!
- وای خدای من. بچه ها!
اوه، آره.
قطعا از اون طرفه. - باید بریم.
- نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
وقتش نیست.
نه، من، من اکیداً توصیه می کنم این کارو نکنید.
- وال، ممکنه واقعاً یه چیزی گیرمون بیاد.
- آره.
اینجا، شما نمی دونید اون بیرون چی هست.
- رندی، تو چی فکر می کنی؟
- منظورم اینه که، احتمالا یه گربه وحشیه.
خرس هست، کایوت هست،
شیر کوهی هست.
ممکنه یه... - من فکر می کنم باید بریم.
- گرگ ها اینجا هستن؟
- ممکنه. - باید بریم.
- مثل گرگ های واقعی. - نه.
ببینید، شماها هیچ کدوم از حرف های منو نشنیدید؟
این جنگل ها خطرناکن.
- آره. ما خوب خواهیم بود.
بچه ها بیاید بریم. - آره.
من، ما باید. - فقط با ما بیا.
ما به کمک شما نیاز داریم.
- نه، من، من نمی تونم الان در این مورد به شما کمک کنم.
- داره به اون سمت حرکت میکنه.
- نه، من، من حس بدی نسبت به این قضیه دارم.
آره، قطعا داره از اونجا میاد.
- با این حال، ممنون از کمکتون.
بچه ها، باید حرکت کنیم. - آره.
آره. - بزن بریم.
- رندی، میای؟ - آره.
- میخوای به ضبط ادامه بدم؟ - آره.
هنوزم صداشو میشنوی؟
- بچه ها، عجله کنید. - صبر کن. یه لحظه.
صبر کن. حرکت نکنید.
نه، هرچی که داشت حرکت میکرد، دیگه حرکت نمیکنه.
پای من.
ولی از این سمت اومد.
از اون سمت اومد.
- هی، بزن بریم. - انگار داشت،
مثل یورتمه رفتن یا چهار نعل، نمیدونم.
- آره، احتمالا... - هی، اون گفت...
- همونطور که گفتم، احتمالا یه خرس یا یه همچین چیزیه.
اون نگفت که خونوادش خون زیادی ریختن...
- یه چیزی بود که روی چهار دست و پا میدوید.
اون...
- پیتر. پیتر. - یه چیزایی این اطراف،
مطمئنا هست. - چی؟ ها؟
اون نگفت که خونوادش ریختن
خون زیادی رو این زمین؟
شنیدی اون اینو گفت؟
- بچه ها، دست از مسخره بازی بردارید.
- دا، اون نگفت که خونوادش خون رو این زمین ریختن؟
- آره. من یکم در موردش گیج شدم.
اون دیگه چه کوفتی بود؟
- مثل سلاخی کردن حیوونا؟
مثل... - نمیدونم.
- چه جور خونی؟
- نمیدونم. مثل خون آدما بود؟
خیله خب، بیاین فقط به راهمون ادامه بدیم. لعنتی...
- آره، میخواستم بگم از این سمت اومد،
پس بیاین فقط یه نگاهی بندازیم.
همونطور که گفتم، احتمالا
- اوکی هستیم؟
پیتر، هنوز داری صدا رو ضبط میکنی؟
- اوه، یه لحظه صبر کنین، باید لباسم رو در بیارم.
خیلی داره گرم میشه.
آه.
آره، آره. صدا در حال ضبط شدنه.
خیله خب، ما، فقط اینجا رو سریع تر رد شیم.
- از این طرف بود؟ - باشه.
آره. آره.
و این خوبه.
- من خوبم؟ - آره.
فکر کنم این عالیه.
- خب بچه ها، ما الان صدای زوزه شنیدیم،
و تو این منطقه، از وقتی که اینجا مسکونی شده،
هیچ جمعیت بومی گرگ خاکستری وجود نداشته.
پس این یعنی داریم خیلی نزدیک میشیم
و یه صدایی شنیدیم که از این طرف میومد.
هنوز چیزی نمیبینم.
شماها اون بو رو حس میکنید؟
- اه. - خدای من.
آره. مواظب باش کجا قدم میذاری.
اون دیگه چه کوفتیه؟
- آره. مواظب باش کجا قدم میذاری.
نمیدونم. - صبر کن.
خدای من.
رندی، فرار کن!
- خدای من. - گورش رو گم کن، مرد!
اوه، لعنتی، لعنتی، لعنتی.
آه. خدای من.
خدای من. نه.
خدای من. خدای من.
نه.
- هی، هی. تو باید...
باید آروم باشی. باید آروم باشی.
پیتر رو دیدی؟ - نه.
- لعنت.
لعنت!
- اما مرده؟
- هی، الان نگران اون نباش.
نه.
- باید وال رو پیدا کنیم و باید پیتر رو پیدا کنیم. باشه؟
- وال ما رو ول کرد و رفت.
- اون فقط، نه، احتمالا فقط فرار کرده.
زود باش، زود باش. باید به راهمون ادامه بدیم.
باید به راهمون ادامه بدیم. زود باش، زود باش.
زود باش. - خدایا.
خدایا.
فکر کنم یه چیزی میشنوم.
خدایا.
فکر کنم یه چیزی میشنوم.
پیتر؟
پـ، پیتر، حالت خوبه؟
نمیدونم.
پیتر؟
خدای من.
- چیکار کنم؟
چه خبره؟
خدای من. چه خبره؟
- نمیدونم.
این دیگه چه کوفتیه؟
خدای من، خدای من.
خدای من، خدای من-
این دیگه چه، چه کوفتیه؟
این دیگه چه کوفتیه؟
خدای من. - خدای من.
- فرار کن! - خدای من! نه!
خدای من! نه!
خدای من.
- خدای من، وال.
وال، خواهش می کنم، خواهش می کنم. باید به ما کمک کنی.
خواهش می کنم. - تو باید،
باید از اینجا بری.
چی؟
- باید برگردی به جنگل.
نه، نمی تونیم.
- از اینجا برو. - رندی، نه، رندی.
- از اینجا برو. - رندی، رندی، رندی،
رندی، رندی، رندی.
باید بریم. باید بریم.
چی؟ چی؟
- اوه، لعنتی. - لعنت.
- بیا. - اوه لعنتی!
اوه لعنتی!
خدای من. خدای من.
اوه.
اوه، لعنت.
- هی، هی، هی. کمک کن، کمک کن.
- خدای من. - کمکم کن.
باید از اینجا بریم.
اوه لعنتی! اوه لعنتی!
اوه لعنتی!
- کمکم کن. - همه چی درست میشه.
فقط پیش من بمون.
- خدای من. - فقط پیش من بمون.
- خدای من.
خدای من.
امی، چیکار کنیم؟ - به کمک احتیاج داریم، کمک بیار.
فرار کن! خدای من.
اوه لعنت.
خدای من. به راهت ادامه بده.
لعنت.
خدای من، رندی، کلیدها!
کلیدها، کلیدها.
- اوه لعنتی!
لعنت.
عجله کن، عجله کن، عجله کن، عجله کن، عجله کن.
باشه، باشه، باشه.
باشه، باشه، باشه، باشه.
هی! هی!
خدای من!
لعنتی! - اوه، نه، نه، نه، نه!
نه. خدای من، رندی!
رندی! نه!
- یه جایی از اون شب،
مرکز تماس 911 گزارشی دریافت کرد
که همه مرده بودند.
- آقای... - کیلروی، بعدش چی شد؟
- خوشبختانه، افسران پاسخگو خیلی سریع به آنجا رسیدند
که توانستند فیلم را بازیابی کنند
قبل از اینکه کسی از وخامت واقعی اوضاع باخبر شود.
من
آقای کیلروی، من، من دارم به این نگاه می کنم،
این فیلم یه جورایی در تضاده
با گزارش رسمی، اینطور نیست؟
منظورم اینه که، اداره کلانتر هیچی نگفت
درباره شش نفر دیگه که توی دوربین گیر افتادن.
نگم از، اوم، مهاجمی که باهاش روبرو شدن.
هیچ کس با هیچ کدومشون مصاحبه نکرده.
- دستیاران حقوقی ما حتی نتونستن تایید کنن
وجود هیچ کس دیگه ای رو.
وال پیرسون تنها سرنخ بود، که به جایی نرسید.
سوالات بی پاسخ زیادی درباره کل این پرونده وجود داره.
فکر می کنم اگه خانواده ها نماینده قانونی نمی گرفتن،
ما هیچی درباره اش نمی دونستیم.
ما اداره کلانتری شهرستان فیرفیلد رو گیر انداختیم
در حال لاپوشونی و ما قصد داریم یه کاری در این مورد انجام بدیم.
هوم.
منظورم اینه، فکر کنم حالا که فیلم بیرون اومده،
بعدش باید منتظر چی باشیم؟
- زمان مشخص می کنه.
زمان مشخص می کنه.
خب، بچه ها، این یه پایان.
- خب. خوب کار کردی.
بذار اینو سریع ازت بگیرم.
اوکی هستیم؟
ممنون، آقای کیلروی، عالی بود.
- و کات. - کات.