.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
♪ و یه خونه بالا سرت هست ♪
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
- و این چیزیه که جین آستن رو
به یه نیروی انقلابی در ادبیات تبدیل کرد.
اون یه سطح از واقع‌گرایی روانشناختی رو آورد،
نیازی به ذکر واقع‌گرایی فیزیکی در رمان انگلیسی نیست
که واقعاً هیچ مشابهی نداشت
در نویسندگانی که قبل از او اومدن.
از این نظر، می‌تونیم استدلال کنیم که جین آستن اختراع کرد
رمان انگلیسی و رمان مدرن رو همونطور که می‌شناسیم.
هفته بعد با جزئیات بیشتری به این موضوع می‌پردازیم.
لطفاً فصل‌های پنج تا هشت رو بخونید.
آخر هفته خوبی داشته باشید.
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
- این دی‌جی کرونریه،
و این آهنگ 'نیمه شب' از دارک لانچ بود.
امروز جمعه، سوم اکتبره،
که دقیقاً چهار هفته تا هالووین باقی مونده.
- کی حاضره بترسه؟
خیلی خب!
خیلی خب، این چیزیه که دوست داریم بشنویم!
خب، می‌دونم که همه‌تون خیلی سخت کار کردین،
برای آماده شدن برای امشب.
خسته‌اید، استرس دارید،
احتمالاً هنوز چند تا کار
دارید که باید قبل از باز کردن در ساعت هشت شب انجام بدید.
پس من اینو مختصر نگه می‌دارم،
اما فقط می‌خوام یه لحظه وقت بذارم
تا به خودمون یادآوری کنیم که چرا اینجا هستیم.
ما اینجا چیکار می‌کنیم؟
اینجا چه خبره؟
این زمینی که الان روش ایستادیم، زمین مقدسیه.
و بعضی‌ها می‌گن نفرین شده، اما من اینطور فکر نمی‌کنم.
300 سال پیش، یه قتل عام درست اینجا اتفاق افتاد.
400 سرخپوست پیسکاتاوی قتل عام شدند
توسط مهاجران سفیدپوست خشمگین.
این جور چیزها خیلی زیاد در روزهای اول اتفاق می‌افتاد
این کشور به خاطر طمع،
به خاطر نفرت، به خاطر نادانی.
و اون ارواح در آرامش نیستند.
اون قربانی‌ها هنوز شب‌ها فریاد می‌زنند.
من صداشون رو می‌شنوم.
شماها می‌دونید که من کمتر از 100 یارد دورتر زندگی می‌کنم.
بهتون می‌گم، من اون ارواح رو شب‌ها می‌شنوم.
بعضی وقتا تا پاسی از شب بیدارم نگه می‌دارن.
پس آره، ما اینجا یه کسب و کار راه انداختیم.
ما سرگرم‌کننده‌ایم.
مردم از دی‌سی، از بالتیمور برای شب بیرون میان.
اونا می‌خوان خوش بگذرونن،
می‌خوان یه همبرگر خوب بخورن،
و می‌خوان حسابی بترسن، و این عالیه.
همه اینا عالیه.
اما دوست دارم فکر کنم ما اینجا هستیم تا به مردگان هم احترام بگذاریم.
تا وقتی که نمی توانند از خودشان حرف بزنند، صدایشان باشیم.
پس بیایید، بیایید این را در ذهن داشته باشیم
وقتی که مشغول انجام وظایفمان هستیم، باشه؟
بیایید ایمن باشیم، بیایید خوش بگذرانیم،
و بیایید زهره بعضی ها را بترکانیم، درسته؟
- هوو!
- آخ!
- خیلی خب، همه شما وظایف خودتان را می دانید،
پس بیایید گریم کنیم و آماده شویم.
دو ساعت وقت دارید. زود باشید.
زود، زود، زود، زود، زود، زود.
هی، هی، هی، پسرخاله!
- بله. - کی رسیدی اینجا؟
رانندگی چطور بود؟
- خوب بود، مرد، خوب.
خیلی خوشحالم که اینجا هستم.
- اوه، خوشحالم که اینجایی، برادر.
خوشحالم که اینجایی.
آره، این قراره سرگرم کننده باشه.
- آره، خیلی ممنون که اجازه دادی
من بیام اینجا و...
- گوش کن، از من تشکر نکن، باشه؟
از من تشکر نکن.
قراره حسابی کار بکشی از خودت.
تا شب نشده به من فحش میدی.
- بعید میدونم.
- خوبی، مرد؟
چیزی لازم داری؟
- فقط مسیر درست رو نشونم بده.
- اوه، حتما، آره.
هی، جکو؟
- بله؟
- میشه به این تازه وارد نشون بدی کجا باید گریم کنه؟
- آره، حتما. فقط دنبالم بیا.
- فقط دنبال جکو برو. اون تو رو مستقر میکنه.
- خیلی خب.
اگه چیزی لازم داشتی، بیا پیش من، باشه؟
خیلی خب، ممنون مرد.
- خواهش می کنم.
خیلی خوبه که میبینمت، بعدا تو خونه میبینمت.
- سلام. - سلام.
پس تو پسرخاله مارکی؟
- آره. زک.
- من جکو هستم. از دیدنت خوشبختم.
- شما خیلی وقته این کار رو میکنید؟
- اوه، حدود 15 سال.
- هوو. - آره.
من اینجا بودم وقتی مارک اینجارو راه انداخت
خیلی وقت پیش.
- چیزی هست که باید در موردش بدونم؟
- خیلی باحاله، رفیق.
فقط ریلکس کن و لذت ببر.
اینجا یه جای جادوییه.
- اون ماجرای قتل عام و اینا، راسته؟
- بعید میدونم.
مارک دوست داره داستان تعریف کنه.
- پس، تا حالا اینجا جن ندیدی؟
- خب، نه، اینو نگفتم.
♪ توی بارون صبحگاهی ♪
♪ فکر کردم دوباره رفتن ♪
برو تو صف، موچاچو.
اینجا جاییه که جادو اتفاق میفته.
♪ هالووینه ♪
♪ هالووین برای توئه ♪
- تا حالا اسکلت متحرک بودی؟
- تا جایی که یادم میاد، نه.
- عاشقش میشی.
صبر کن تا ببینی.
- خب، چقدره که اینجا کار میکنی؟
- یه چند سالی میشه.
- همین اطراف درس میخونی یا...؟
- آره، میخوندم.
یه جورایی یه چند سالی مرخصی گرفتم قبل از اینکه برم دانشگاه.
- هوشمندانه است، گزینه هاتو بررسی کن.
- دقیقا.
همین اطراف درس میخونی؟
- آره، من فیلیپس-هاوارد میرم.
سال آخریم.
- فیلیپس-هاوارد، اون...
یه مدرسه شبانه روزیه، درسته؟
- آره.
- چی، پولداری؟
- نه، فقط باهوشم.
- خب، فکر کنم این بهترین چیز بعدیه.
خیلی خب، بذار یه نگاهی بندازیم.
خوشت اومد؟
- انگار برای اولین بار دارم خود واقعیمو میبینم.
- اینو به عنوان یه 'آره' در نظر میگیرم.
خیلی خب، مشتری بعدی.
از دیدنت خوشبختم، زک.
- آره، منم همینطور.
- خب، این قسمت خیلی ساده‌ست.
تو باید پشت مترسک قایم شی،
بپری بیرون و مردم رو بترسونی.
اگه کسی یکم عصبی به نظر میرسید، حتما اونا رو هدف قرار بده.
همچنین میتونی یه جورایی کنارشون راه بری، خیلی نزدیک بشی.
این بعضی وقتا اونا رو میترسونه.
نیازی نیست چیزی بگی.
معمولا اگه چیزی نگی ترسناک تره.
سؤال دیگه ای ندارید؟
- از کجا بفهمم وقت رفتنه؟
- اوه، یه نفر میاد دنبالت.
نگرانش نباش.
خیلی خب، خوش بگذره. بعداً میبینمت.
- ممنون رفیق. به زودی میبینمت.
- عیسی مسیح، تو دیگه چی هستی؟
اوه، فکر کنم میخواد دوست بشه.
هی، از دیدنت خوشبختم، رفیق.
- من واقعاً میخوام از اینجا برم.
- وای خدای من!
وای خدای من، وای خدای من، وای خدای من.
- تریشا، اینقدر ترسو نباش. - اون پسره رو دیدی؟
خیلی ترسناکه!
اوه!
هی، عیسی، رفیق!
اوه، به هیچ وجه.
اوه، لعنتی!
- بچه ها، بازیم یا نه؟
هوم.
فکر کنم منو فراموش کردن.
اوه، سلام؟
میدونی بستیم یا نه؟
من تازه پستمو ترک کردم.
بهم گفتن یه نفر میاد منو ببره.
هی، ببین، منم یه ترسوننده ام،
پس، لازم نیست منو بترسونی.
منظورم اینه که، من نترسیدم،
پس بیخیال شو.
باشه، جدی میگم، این خنده دار نیست، رفیق.
میدونم تو هم فقط یه کارمند دیگه ای،
پس اگه میشه لطفا--
- متاسفم.
متاسفم، متاسفم.
نمیتونم جلوی خودمو بگیرم. ما این کارو با همه کارمندای جدید میکنیم.
- آره، مشکلی نیست، مشکلی نیست.
اونقدر نترسیده بودم.
- تو خیلی وحشت کرده بودی.
- باشه، آره، وحشت کرده بودم.
- بیا، بزن بریم.
بیا یه نوشیدنی بخوریم. - باشه.
- امشب بهت خوش گذشت؟
- خیلی خوش گذشت. فوق العاده بود.
- چند نفرو ترسوندی؟
- در واقع، آره.
- به ارواح احترام گذاشتی؟
- فکر کنم. آره.
- خوبه، رفیق.
- اون مجرده.
همچین چیزی شنیدم.
- فکر می‌کنی یکم برام زیادی پیره؟
- هوم. نه، نه، نه.
تو به یه زن بزرگتر نیاز داری.
تا حسابی ادب بشی.
بیا بریم باهاش حرف بزنیم. زود باش.
- صبر کن، هی، لازم نیست زی--
- نه، زود باش، زود باش.
- هی، تازه‌کار.
شب اولت چطور بود؟
- بهترین شب زندگیم بود.
- اوه، این چیزیه که دوست داریم بشنویم.
- سارا، پسرخالم زک رو می‌شناسی، درسته؟
- مگه میشه نشناسمش؟
من باعث شدم این شکلی ترسناک به نظر برسه.
- راستش فکر می‌کنم بهتر شده.
- هی جکو، یه لحظه وقت داری؟ - آره.
- می‌خوام درباره اون اسکلت شیرجه‌زن باهات حرف بزنم.
- اوه آره. باشه. این یکی یه کم پیچیده‌ست.
اگه اهرم رو زیاد فشار ندی، مشکلی نداره.
اگه این کار رو بکنی، خیلی سرعت می‌گیره.
راستش، درست کردنش کار سختیه
چون اون موتور فقط دو تا سرعت داره.
- نمی‌دونستم پسرخاله مارکی.
- شباهتی نمی‌بینی؟
- حالا که گفتی، نه.
- هی، از گردنبندت خوشم اومد.
- اوه، ممنونم.
- معنی خاصی داره یا...؟
- آره.
یه طلسم سرخپوستی‌ه.
می‌گن به ارتباط با ارواح کمک می‌کنه.
- کار می‌کنه؟
- شگفت‌زده می‌شی.
♪ نور داره کم میشه ♪
همین بود؟
دیگه هیچ سوالی نداری.
- نه، نه، نه، یه سوال دارم.
- باشه.
- چی...
از چی می‌ترسی؟
- سوال یه کم سنگینیه.
- فکر کنم من یه کم سنگینم.
- بدترین چیز نیست.
عنکبوت‌ها.
- واقعا؟
- قطعا.
لعنتی‌ها خیلی ترسناکن.
- ولی خیلی کوچیکن.
- خب، ترس‌ها منطقی نیستن، زک.
- خب، بعضی‌هاشون هستن، مگه نه؟
- تو خیلی عمیقی.
- دوست دارم اینطوری فکر کنم.
- خب، تو چی؟
- گرگینه‌ها.
چی، چی، چی؟
این کاملاً منطقیه.
- اوه نه، حق با توئه.
کاملاً حق با توئه.
خیلی ترسناکه.
- لعنتی وحشتناکه.
- باشه، خب، اگه تو منو از عنکبوت‌ها محافظت کنی،
من تو رو از گرگینه‌ها محافظت می‌کنم.
- معامله‌ست.
♪ سرتو بالا نگه دار ♪
- چطور پیش رفت؟
- عیسی.
منو زهره ترک کردی.
- ببخشید.
- داری چیکار می‌کنی اونجا تو تاریکی ایستادی؟
- من دید در شب خوبی دارم.
معمولاً یادم نمی‌افته چراغ رو روشن کنم.
خب، با سارا چطور پیش رفت؟
- فکر کنم خوب بود.
آره، فقط حرف زدیم.
- بوس و ماچ نبود؟
- نه.
- اوه، خیلی بد شد.
فکر کردم شاید یه بوس و ماچی هم بوده باشه.
- نه، نه، نه.
ما فقط، یه گفتگوی خیلی خوب داشتیم.
اون واقعاً باحاله.
- اون باحاله.
هم جذابه هم باحال.
خیلی بدتر از این هم می‌تونست باشه.
- آره، حالا ببینیم، می‌دونی؟
ببینیم چی میشه.
- آمین بر این، برادر.
بهتره یکم بخوابی، باشه؟
مطمئن شو وقتی میای بالا چراغ‌ها رو خاموش کنی.
- هنوزم چراغی روشن نیست.
- شوخی کردم، رفیق.
- فهمیدم.
- خوب بخوابی.
صبح بخیر، پسرخاله.
چطور خوابیدی؟
- مثل مرده‌ها.
- خب، این مناسبه.
سوزی رو یادت هست، مگه نه؟
- سلام، زک.
از دیدنت خوشحالم.
- منم از دیدنت خوشحالم.
خیلی ممنون که اجازه دادید اینجا بمونم.
- مشکلی نیست.
از اینکه اینجایی خوشحالیم.
بچه ها، پسرخالتون، زک رو یادتونه؟
- سلام، زک.
- سلام، مدی.
خیلی بزرگتر از دفعه آخری شدی که دیدمت.
- تو یه سال گذشته پنج سانت قد کشیدم.
- خیلی عالیه.
- من از مامان بلندتر میشم.
- نه تا چند سال دیگه.
- میدونم.
- چی داری تماشا میکنی؟
- یه چیزی که نباید
سر میز آشپزخونه تماشا کنه.
- بهت گفتم، تقریبا تموم شده.
- هوم.
- صبر کن،
این یکی از اون برنامه های خانه دارهاست؟
- اون اشلی دلاسو هست.
خیلی خوشگله.
- انگار الان خیلی مسخره به نظر میرسی.
آره، خیلی باکلاس.
هوم.
- با این حال، خیلی مهربون به نظر نمیاد.
- اون فقط داره حقیقتش رو میگه.
- هی، پسرخاله، ساندویچ صبحونه میخوای؟
- بله، لطفا.
- کالباس میخوای، بیکن، هردو؟
- هردو، لطفا.
ممنون. - خواهش میکنم.
- خب، حال مادرت چطوره؟
- اون...
آره، خوبه.
بهتره.
فکر میکنن شاید بتونه تا چند ماه دیگه بیاد خونه.
- خب، این خوبه.
میدونی، هروقت بخوای میتونی اینجا بمونی.
- ممنون، واقعا ممنونم.
- راستش، هیچ زحمتی نیست.
درسته، دخترا؟
- واقعا نیست. از اینکه اینجایی خوشحالیم.
- ممنون، مدی.
این...
ممنون.
- خواهش میکنم.
- خب، خانم ها و آقایان.
بیاین غذا بخوریم.
- اوه. - بذار ببینیم.
نه، بدون پنیر؟
بدون پنیر. بفرمایید.
- ممنون عزیزم.
- ممنون. - خواهش می کنم.
- چطور بود؟
- خوب بود.
آره، فکر کنم داری قلقش رو یاد می گیری.
اجازه می دم فقط چند تا دیگه بفرستی
و بعدش فکر کنم دیگه می تونی بدون من ادامه بدی.
خیلی خب، بفرمایید آقا.
بفرمایید، بفرمایید.
و شما باید اون بالا قدم بذارید.
پسرم زک می تونه از اینجا به بعدش رو انجام بده.
- سلام. - هوف.
- خیلی خب. - شما کارآموز هستید؟
- بله آقا.
- پس باید نگران باشم؟
- نه بابا، ما حواسمون بهت هست.
- خیلی خب پس. بزن بریم.
- خیلی خب، هر وقت آماده بودید آقا،
می تونید برید جلو و قدم بردارید.
- تا حالا کسی حین انجام این کار مرده؟
- امشب که تا حالا نه.
- خیلی خب پس، من رفتم.
هوو!
- اون کیه داره با مارک حرف می زنه؟
- اوه، لعنتی.
هی، می تونی اینو تنهایی هندل کنی؟
- آره، من...
آره. - باشه، عالیه.
خوش بگذره.
- نه، نه. - می دونی چیکار کردی.
می دونی چیکار کردی.
اومدی اینجا، وسایل ما رو دزدیدی.
اجازه نداری اینجا باشی.
- یه کم ترسیدم.
- اشکالی نداره، ترسیدن طبیعیه.
این کابل می تونه یه گاو رو نگه داره.
جدی می گم. امتحانش کردیم.
- واقعا؟
- به خدا قسم، ما همیشه گاوهایی رو داریم که از اینجا میان پایین.
بیا، بذار اینجا محکمت کنم.
- موافقم، دیگه نیازی بهش نداریم.
برو، برو.
- مطمئن نیستم بخوام این کارو انجام بدم.
- تو می تونی از پسش بر بیای، رفیق.
خوب میشی.
اون کابل رو حس می کنی؟
اون هیچ جا نمیره، باشه؟
- میشه فقط یه هل بدی؟
- میخوای این کارو کنم؟ - آره، لطفا.
- خیلی خب، بریم.
خوش بگذره.
- صبر کن، من آماده نبودم!
- رفیق.
زیپ لاین چطور بود؟
تلفاتی هم داشتیم؟
- چند نفری نزدیک بود سکته کنن.
به غیر از اون.
- عالیه، کارتون خوب بود.
فردا یه کار دیگه بهتون میدیم.
میخوام تا آخر ماه همه چیز رو امتحان کنی.
- هی، اون موضوع چی بود؟
قبلا داشتی با یکی حرف میزدی.
به نظر میومد تو و جکو یه کم ناراحتین.
- اوه، اون...
هیچی نیست.
فقط یه پسره که زیاد ازش خوشمون نمیاد.
میتونی از جکو در موردش بپرسی.
من میرم یه نوشیدنی بگیرم.
- هی، رفیق. زیپ لاین چطور بود؟
- راستش، خیلی خوب بود.
فقط چند نفرو از دست دادیم.
- اوه، پیش میاد، آره.
هی، ببخشید که مجبور شدم ولت کنم.
دیدم مارک داره با دشمن حرف میزنه.
فکر کردم باید قبل از اینکه به زد و خورد بکشه مداخله کنم.
- دشمن کیه؟
- اوه، فقط یه آدم عوضی که قبلا اینجا کار میکرده.
بهش میگیم کاپیتان ایهب چون همه جا لنگ میزنه
و همچنین تلخ و دیوونه است.
الان برای فانتوم وود کار میکنه
اما همیشه داره دزدکی میاد
تا ایده ها و کارمندای ما رو بدزده.
- صبر کن، فانتوم وود چیه؟
- نمیدونی؟
رقیب ماست.
بهش میگن فانتوم وود
چون جنگل تسخیر شده قبلا گرفته شده بود
اما سالهاست دارن از
هر کاری که ما کردیم کپی میکنن.
مثل اینه که تقلید یه نوع چاپلوسیه،
اما اینا، حتی تو تقلید هم خوب نیستن
و اون مکانشون مزخرفه.
فقط مزخرفه.
مارک فکر میکنه این باعث میشه ما هم بد به نظر برسیم.
چیزی که واقعا بده اینه که قبلا از اون یارو خوشم میومد.
ما دوستای کایاک سواری بودیم و اون خوب بود.
خیلی خوب، واقعا.
و بعد یه شنای بد زیر آبشارهای بزرگ کرد،
و توی مسیر پایین خورد به چند تا صخره و حسابی داغون شد.
مجبور شدن حدود 19 تا پین توی زانوی راستش بذارن.
به خاطر همینه که می لنگه.
و این کلا اونو عوض کرد.
منو مقصر دونست.
مارک رو مقصر دونست.
همه رو مقصر دونست جز خودش.
به هر حال، ارزش فکر کردن نداره.
هی، ام، باید سارا رو پیدا کنی.
اون دنبال تو می گرده.
- واقعا؟
- آره، واقعا.
- باشه.
فکر کنم باید برم پیداش کنم.
- آره، برو این کارو بکن.
- اما با طلوع ماه،
صحنه تغییر می کنه.
سایه ها مثل موجودات زنده روی سنگ قبرها می دوند.
نسیمی در درختان پشت نرده ها می وزد،
و چیزی که عمیقا دفن شده
دوباره شروع به زنده شدن می کنه.
- این فیلم منو خواب می کنه.
- خوب میشه، قول میدم.
- باورت ندارم.
می خوام قهوه درست کنم.
- جدی؟
ساعت 9:30.
- آره، و من تو رو می شناسم.
ما فیلم رو تموم می کنیم
و تو می خوای بیدار بمونی تا در موردش حرف بزنیم،
پس اگه کافئین به بدنم نرسه
تو 10 دقیقه آینده، من واقعا می رم--
- سوال رو گرفتی...؟
این شبیه زیست شناسی نیست.
- معلومه که هست.
زامبی ها.
زیست شناسی.
- می دونی این امتحان یه هفته دیگه است، درسته؟
- بله، می دونم.
- زک؟
زک، به من نگاه کن.
ببین، تو همیشه پرت بودی،
ولی این دیگه داره مسخره میشه.
حواست کجاست؟ چه خبره؟
- توضیحش سخته.
- امتحان کن.
- این قضیه جنگل جن زده است
که میدونی آخر هفته ها انجامش میدم.
- اوهوم.
- به نظر خیلی هیجان‌انگیزتر میاد،
جالب‌تر و واقعی‌تر از اینجا بودنه.
- مثل زامبی لباس پوشیدن
و دنبال مردم دویدن واقعی‌تر از مدرسه است؟
- منظورم اینه، یه جورایی.
آره، یه جورایی.
منظورم اینه، این مکان فوق‌العاده‌ست.
مثل یه کارناوال کامله از مرگ.
- و این چیز خوبیه؟
- من خوشم میاد.
- آره، ولی تو یه آدم عجیبی.
- همیشه بودی. - هوم.
باشه، یه معامله باهات می‌کنم.
به من 20 دقیقه وقت بده.
20 دقیقه بعدی، من ازت امتحان می‌گیرم، تو از من امتحان بگیر،
و اگه بتونی 20 دقیقه
بدون اینکه نقاشی بکشی، درس بخونی،
اونوقت بهت اجازه میدم فیلمی که امشب می‌بینیم رو انتخاب کنی.
- هر فیلمی؟
- فقط کاری نکن که تا آخر عمرم کابوس ببینم.
- قولی نمیدم. - ازت متنفرم.
باشه، صبر کن، بذار فصلی که میخوام ازت امتحان بگیرم رو پیدا کنم.
باشه، نه صبر کن.
اون...
باشه، پس این شبکه آندوپلاسمی خشنه،
و این ساختارها ریبوزوم هستن.
- خانم‌ها و گابلین‌ها، دخترها و غول‌ها،
فراموش نکنید بلیط‌های خودتون رو برای مسیر عذاب تهیه کنید.
پشمک‌ها رو در کلبه جادوگر امتحان کنید.
ما اجازه نداریم مواد تشکیل دهنده رو فاش کنیم.
فقط بگیم که هیچ‌کدومشون قانونی نیست
و شما با مسئولیت خودتون اون رو می‌خورید.
- می‌بینی چطوری کار می‌کنه؟
واضحه که بدون زنجیر،
کاملاً بی‌خطره.
آره، یه کم حس عجیبی داره ولی غیر از اون...
معمولاً ما فقط مردم رو دنبال می‌کنیم.
ما واقعاً باهاش بهشون دست نمی‌زنیم.
ولی اگه حوصله‌ات سر رفته، راحت باش.
معمولاً واکنش خوبی نشون میدن.
سوالی هست؟
- آره، زنجیرها رو کجا نگه می‌دارید؟
- این بستگی به این داره که لازم باشه بدونی یا نه.
خوبی؟
- آره.
- عالیه. - خیلی خب.
- یه کم دستپاچه‌ای، تازه‌وارد.
- حقمه.
تمام شب داشتم همین کار رو با مردم می‌کردم.
- آه، میگن این دنیا دار مکافاته.
- واقعاً میگن؟
کی میگه؟
- نمیدونم، پیرمردا.
هی، میتونم یه چیزی بهت نشون بدم؟
- چیز ترسناکیه؟
- البته.
- پس بریم.
خب، تا اینجا که نترسیدم.
- چشمهاتو ببند.
حسش میکنی؟
- مطمئن نیستم.
- اینجا قبرستونه.
400 سرخپوست پیسکاتاوی،
مرد، زن و بچه.
بهشون شلیک کردن، دارشون زدن و تیکه تیکه شون کردن.
همه شون رو توی یه گور دسته جمعی همینجا دفن کردن.
- ولی جکو میگفت این داستان مزخرفه.
- جکو همه چیزو نمیدونه.
- خب، مطمئنم که درسته.
- من بعضی وقتا میام اینجا.
فقط برای اینکه...
یه جورایی...
باشم...
با ارواح.
نمیدونم این کار خیلی عجیبه یا...
- نه، خوبه.
- ما در واقع یه گروه داریم.
یه جورایی یه کلوب کوچیکه، فکر کنم.
بعضی وقتا دور هم جمع میشیم و مدیتیشن میکنیم
و ذکرهای سنتی میگیم.
سعی میکنیم یه ارتباطی برقرار کنیم، میدونی، با اون دنیا.
نمیدونم این چیزی هست که بهش علاقه داشته باشی یا نه، ولی...
- نه، آره، حتماً.
منو ثبت نام کن.
- هی، دوباره چشمهاتو ببند.
- چرا؟
- این یه تمرین اعتماده.
به من اعتماد نداری؟
- باید بهت اعتماد کنم؟
- فقط یه فرصت بده.
- از همه تون ممنونم که به این جلسه ی سرزده اومدید.
خیلی هاتون احتمالاً از قبل شنیدید
درباره چیزی که امروز صبح توی زیپ لاین پیدا کردیم.
اونایی که نشنیدید، جکو...
جکو مرده پیدا شد.
در حال حاضر نمیدونیم چی شده
یا چطوری اتفاق افتاده.
اون از زیپ لاین آویزون بود.
مشخص نیست که این یه تصادف بوده یا...
آره، ما نمی دونیم.
واضح است که ما با پلیس همکاری می کنیم.
من با خانواده جکو صحبت کردم
که طبیعتاً ویران شده بودند.
اگر کسی از شما چیزی می داند
درباره اینکه جکو به چه چیزی فکر می کرده
یا اصلاً درباره هر چیزی،
لطفاً در پیدا کردن من و صحبت کردن با من تردید نکنید.
این زمان وحشتناکی برای همه ما در 'The Forest' است.
جکو مدت زیادی اینجا کار کرد.
او یکی از بهترین کارمندان ما بود.
او قلب و روحش را در این مکان گذاشت،
و ما هر کاری که بتوانیم انجام خواهیم داد
تا در هفته های آینده به او احترام بگذاریم.
و اگر کسی از شما در تلاش است
تا این موضوع را به هر نحوی پردازش کند،
لطفاً بدانید که ما اینجا برای شما خواهیم بود.
باشه؟
ببینید، من حتی در مطرح کردن این موضوع هم تردید دارم
در روزی که بسیاری از ما شوکه و عزادار هستیم،
اما ما باید به فکر خیر 'The Forest' باشیم.
بنابراین لطفاً، اگر یکی از اعضای مطبوعات به شما نزدیک شد،
بدون اظهار نظر.
همه سوالات رسانه ای باید به دفتر ارجاع داده شوند.
آنها باید رسمی باشند.
آنها نباید توسط کارکنان انفرادی رسیدگی شوند.
آخرین چیزی که نیاز داریم این است که
شایعات نامهربانانه زیادی در اطراف این مکان پخش شود.
جکو این را نمی خواست.
ما این را نمی خواهیم.
تا زمانی که درک بهتری داشته باشیم
از آنچه اتفاق افتاده و چگونه اتفاق افتاده،
لطفاً این موضوع را در خانواده نگه داریم، باشه؟
آیا کسی سوالی دارد؟
آیا کسی چیزی برای اضافه کردن دارد؟
باشه، بیایید شروع به کار کنیم.
نمایش باید ادامه پیدا کند.
حالت خوبه؟
- آره، من فقط حیرت زده ام.
- منم همینطور، رفیق.
منم همینطور.
- حالت خوبه؟
خیلی متاسفم.
من واقعاً او را خیلی خوب نمی شناختم،
اما به نظر می رسید آدم خیلی خوبی باشد.
- بود.
- حتی نمی توانم تصور کنم چگونه ممکن است--
- نخند.
- چرا باید بخندم؟
- فکر می کنم کار آنها بود.
- کی؟
- ارواح.
اونا نمیخوان ما اینجا باشیم، زک.
این سرزمین اوناست و میخوان پسش بگیرن.
- گذروندن آخر هفته سخت ترین کار بود.
دیگه سرگرم کننده به نظر نمیرسید.
انگار هر صحنه ای که بازی می کنیم یه جورایی درباره مرگه.
قرار بود یه جور نسخه سرگرم کننده و مبتذل از مرگ باشه.
ولی بعد از اتفاقی که افتاد،
نمیدونم دیگه میتونم انجامش بدم یا نه.
- آره، داداش، می فهممت.
- متاسفم، زک.
بیدارت کردیم؟
- ببخشید، من فقط...
ببخشید.
- سعی کن شب ها بهتر بخوابی، باشه؟
- آره، سعی می کنم.
- زنگ نجات داد.
- داداش، راسته که یکی از همکارات به فاک رفت؟
- شنیدم یارو خودشو دار زده.
درسته؟ خیلی حال به هم زنه.
- واقعا نباید در موردش حرف بزنم.
- راست کرده بود؟
شنیدم وقتی خودتو دار میزنی، راست میکنی.
- احتمالا تنها راهیه که تو میتونی راست کنی.
- داداش، خفه شو.
- خب، تمومش کنید.
برید با چوب های لاکراستون بازی کنید یا یه همچین چیزی.
- تو هر وقت بخوای میتونی با مال من بازی کنی، کارلی.
- ترجیح میدم بمیرم.
- داداش، قشنگ ضایعت کرد.
- خفه شو.
- خوبی؟
- من فوق العاده ام.
- واقعا متاسفم، زک.
- اشکالی نداره.
من خوبم، واقعا.
- شاید...
شاید باید یه مدت از جنگل تسخیر شده مرخصی بگیری؟
- راستش، فکر نکنم اونا بخوان
این آخر هفته اجراش کنن.
سعی کردن ساکتش کنن، ولی همه جا تو خبرها پخش شده.
فکر کنم عاقلانه باشه که یه مدت تعطیلش کنن.
آخه کی میره به یه جنگل تسخیر شده
جایی که واقعا آدما میمیرن؟
این دی جی کرونریه،
جدیدترین آهنگ رو براتون میاره
از ستاره نوظهور نامزد گرمی، فلای د فریک-نستی.
اسم آهنگ هست 'دیوونه هالووین'.
- باورم نمیشه.
- آره، کی فکرشو می‌کرد؟
مرگ فروش داره.
♪ هالووین ♪
♪ عجیب و غریب هالووین ♪
- فوق العاده است.
واقعاً فوق العاده است.
این بهترین شبی بود که در این سال‌ها داشتیم، شاید تا به حال.
آیا این بهترین شبی است که تا به حال داشتیم؟
و فقط مسئله آمار و ارقام نیست، درسته؟
کل فضا.
شما هم حسش کردید؟
انگار برق تو هوا بود.
مردم از اینکه اونجا بودن خیلی هیجان زده بودن.
چه حسی، چه شبی!
- این موضوع اذیتت نمی‌کنه؟
مثل کنجکاوی بیمارگونه؟
مثلاً اگه جکو این کارو نکرده بود...
- نه، می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
باور کن، حرفتو می‌فهمم.
و البته که منو آزار میده.
اما قضیه اینه.
ما مجذوب مرگ هستیم.
همینطوره.
به همین دلیله که جنگل اصلاً اینجاست.
به همین دلیله هالووین، به همین دلیله همه اینا.
این بخشی از نحوه پردازش واقعیت مرگ توسط ماست.
ما ازش یه شوخی می‌سازیم.
این کمک می‌کنه حس کنیم که کنترل داریم.
- خبر جدیدی از پلیس نشنیدی؟
مثلاً، فکر می‌کنن چه اتفاقی افتاده؟
- نمی‌دونم.
باید بهشون زنگ بزنم.
من یکم درگیر...
باید بهشون زنگ بزنم.
من میرم یکم بخوابم.
شب بخیر بچه‌های دیوونه.
- تو هم همینطور، رفیق.
فردا میبینمت.
- شب بخیر.
حالت خوبه؟
- آره.
حالت خوبه؟
- من خوبم.
- قطعا.
- ای اجداد پیسکاتاوی،
کسانی که به آنها ظلم کردیم،
کسانی که سرزمین‌هایشان را دزدیدیم،
با نهایت فروتنی از شما می‌خواهیم،
و با تمام وجود احساس بی‌لیاقتی می‌کنیم
که برادرمان، جکو فیتزجرالد را راهنمایی کنید،
به سرزمین‌های تاریک آن سوی این دنیا
جایی که از درد این دنیا در امان باشد.
گناهانش را ببخشید،
و نگذارید به جایگاه‌های عذاب بیفتد.
این را از روی رحمت شما می‌خواهیم.
دعا می‌کنیم که به ما پاداش دهید، نه آنطور که سزاوارش هستیم،
بلکه آنطور که درخواست می‌کنیم.
نظرت چیه؟
خیلی عجیب بود؟
- نه، واقعاً جالب بود.
- 'جالب' می‌تونه هر معنی‌ای داشته باشه، زک.
- آره، حق با توئه.
فقط اینکه، من یکم عقب بودم.
مثل اینکه، معلومه شماها یه مدته دارید این کارو می‌کنید.
من فقط باید یکم خودم رو برسونم.
- خب، باید دوباره برگردی.
- اوه، حتماً.
آره، حتماً.
- خب، نباید الان این کارو بکنم،
ولی،
این نشان توئه
اگه واقعاً می‌خوای بخشی ازش باشی.
- نه، می‌خوام.
آره، می‌خوام.
- به لباست سنجاقش کن،
هر جایی که مردم بتونن ببیننش.
این نماد دروازه به اون طرفه.
ما بهش می‌گیم 'مرد در هزارتو'.
- خوشم اومد.
- فکر می‌کردم خوشت بیاد.
- حس می‌کنم بهترین کارم رو انجام می‌دم
وقتی یکم نشئه باشم.
- من قطعاً مایلم امتحانش کنم.
- اوه، اوه، هی.
این رو تا حالا دیدی؟
- چطوری رفقا؟ این پسر شما، استینکی استیو، اینجاست،
و من اینجا هستم و 10000 دلار پیشنهاد میدم
به اولین بی‌خانمانی
که بتونه یه پرش ایستاده از روی این سطل آشغال انجام بده.
بیاین اولین شرکت‌کننده‌مون رو ببینیم.
- هی، این یارو خیلی خنده‌داره.
- آره، فکر کنم نسبتاً خنده‌داره.
- اوه!
هی، اون رو دیدی!
- هی، فکر کنم باید برگردیم.
- اوه، لعنتی، آره.
ممنونم.
اون اره برقی ها رو کجا گذاشتم؟
- درست داخل گذاشتیمشون.
- اوه آره، درسته. باشه.
خیله خب، بریم یه سری حرومزاده رو بترسونیم.
- چه خبره؟
- هی، بچه ها، نه، وایستید!
وایستید! - اوه!
- اوه، لعنتی!
- خب، تو خوب میشی.
- دستمو قطع کرد، عیسی مسیح.
- حالش خوبه؟
- رسوندنش به آمبولانس.
خون زیادی از دست داد، ولی باید حالش خوب بشه.
- نمیدونم چی شد، مرد.
به خدا قسم، نمیدونم.
- میدونم.
میدونم، منم همینطور.
ولی باید برگردی.
دارن دنبالت میگردن.
- بدبخت شدم، مگه نه؟
- فقط حقیقت رو بهشون بگو.
- آره.
انگار قراره اونو باور کنن.
لعنت.
بدبخت شدم.
نمیدونستم مرد، قسم میخورم.
به خدا قسم، نمیدونستم.
- کار اون حرومزاده ها تو فانتوم ووده.
باید کار اونا باشه.
سالهاست دارن دنبال یه راه میگردن
تا ما رو زمین بزنن و این همون راهه.
منظورم اینه، کی میره به یه جنگل تسخیر شده
جایی که آدما با اره برقی های واقعی تیکه پاره میشن؟
جکو یه چیزی بود، ولی این...
این احتمالا پایانه.
- دیره، مارک.
شاید بهتره یکم بخوابی.
- خواب اینو درست نمیکنه، سوزی.
باید اینو درست کنم.
باید یه راه فرار پیدا کنم.
- شاید بهتر باشه که جمعش کنی.
- میدونی این مکان برام چه معنی ای داره.
- آره، میدونم.
- پس چطور میتونی اینو بگی؟
- چون مارک، تو تنها آدم این خانواده نیستی.
من میرم بخوابم.
شب بخیر، زک.
- شب بخیر.
- واقعاً نمیدونی چه اتفاقی افتاد؟
- بهت گفتم، من چیزی ندیدم.
- تو درست اونجا بودی، زک.
تو یکی از اون اره برقی ها رو تو دستت گرفته بودی.
هیچ چیز متفاوتی متوجه نشدی؟
چیزی ندیدی؟ چیزی نشنیدی؟
هیچی؟
واقعاً؟
- من زنجیر رو پنج ثانیه قبل از اینکه اتفاق بیفته متوجه شدم.
سعی کردم بهشون هشدار بدم، ولی خیلی سروصدا بود.
اونا نمیتونستن صدامو بشنون.
- همین؟
همینقدر حرف برای گفتن داری؟
- نمیدونم از من چی میخوای، مارک.
فکر میکنی من حس بدی ندارم؟
من حس خیلی بدی دارم.
فکر میکنی من خودمو سرزنش نمیکنم؟
معلومه که میکنم.
ولی هیچ دلیلی نداشتم که باور کنم
که یه همچین اتفاقی ممکنه بیفته.
من بیشتر از تو نمیدونم چه خبره.
مقصر دونستن من چیزی رو حل نمیکنه.
- حق با توئه، حق با توئه.
متاسفم.
من خراب و لعنتی داغونم.
ولی، نه حق با توئه.
این تقصیر تو نیست.
معذرت میخوام.
- اشکالی نداره، اشکالی نداره.
ما هردو خسته ایم.
باید یکم بخوابیم.
- آره، حق با توئه.
تو باید بری بالا.
من یکم اینجا رو تمیز میکنم.
- باشه.
خوب بخوابی.
- آره، تو هم همینطور رفیق.
تو هم.
خب، من با پلیس صحبت کردم، با شهر صحبت کردم.
اونا هنوز دارن تصمیم میگیرن
که اجازه میدن آخر هفته بعد باز کنیم یا نه.
در این بین،
ما سوالات زیادی داریم که باید بهشون جواب بدیم.
چه بلایی سر جکو اومد؟
چه اتفاقی برای اره برقی ها افتاد؟
آیا این دو چیز به هم مرتبط هستن؟
اصلاً اینجا چه خبره؟
اگه کسی چیزی میدونه،
هر چیزی که ممکنه سرنخی در مورد این ماجراها به ما بده،
الان وقت خوبیه که حرف بزنید.
این یه شوخی نیست.
این خنده دار نیست.
این به معنای واقعی کلمه مرگ و زندگیه.
و اگه چیزی میدونید که میتونه به ما کمک کنه،
شما یک وظیفه اخلاقی و حرفه ای دارید
که همین الان جلو بیایید.
خیلی خب، پس.
احتمالا دارید فکر میکنید این آخر هفته میخوایم چیکار کنیم.
کاری که میخوایم انجام بدیم اینه که آماده بشیم
برای باز کردن در هالووین
انگار که صد در صد مطمئنیم که مجوز میگیریم.
نیازی به گفتن نیست، اره برقی نخواهد بود.
روش های ایمنی جدیدی وجود خواهد داشت
و یک سیستم رفاقتی وجود خواهد داشت.
بررسی های مضاعف وجود خواهد داشت
و بررسی های سه گانه روی تک تک تجهیزات.
سوالی هست؟
زک؟
- مطمئنیم میخوایم آخر هفته بعد باز کنیم؟
- سوال دیگه ای هست؟
خیلی خب، بیایید شروع کنیم.
- خب، اگه یکی از موضوعات اصلی که باهاش سر و کار داریم
اینجا تضاد بین عشق و وظیفه است،
آیا شخصیتی وجود داره که
به طور ویژه این تضاد رو نشون بده؟
آیا کسی هست که واقعا
به نظر میرسه کاملا بین این دوتا قرار گرفته؟
مری؟
هیس.
خب، فکر کنم بتونیم استدلال کنیم که از یه نظر،
این بیشتر یه سواله
تا یه سوال بین عشق در مقابل وظیفه
از وظایف مختلف که با هم در تضادن
چون خود عشق رو میشه دید
به عنوان یه جور وظیفه یا...
الان بیداری؟
- سلام.
- ببخشید، حتما...
- اشکالی نداره.
به نظر میومد بهش نیاز داشتی.
زک، خوبی؟
- آره، آره، من خوبم.
- میخوای در موردش حرف بزنی؟
- در مورد چی؟
- در مورد اینکه چرا نمیخوابی؟
- منظورت چیه؟ من همین الان داشتم میخوابیدم--
- شب ها، زک.
تو شب ها نمیخوابی.
کاملا واضحه.
این هم کاملا واضحه
که فکرت یه میلیون مایل دورتره.
- آره، استرس زا بوده.
می دونی، جنگل، خیلی زیاد بوده.
- واقعا فکر می کنی آخر این هفته دوباره باز می شه؟
- نمی دونم.
- مجبور نیستی برگردی، می دونی؟
- می دونم.
- ولی قراره بری.
- منظورم اینه، هالووینه.
کجای دیگه باید باشم؟
- بعضی ها میرن مهمونی.
- من از اون آدما نیستم.
- می دونم.
خانم ها و آقایان،
به شما اطمینان می دهیم که تمام جاذبه های ما
اکنون کاملا امن هستند.
ما همه دیوانه های اره برقی به دست را فراری دادیم
و اجسادشان هرگز پیدا نخواهد شد.
پس، استراحت کنید، لذت ببرید
و به یاد داشته باشید که هر جیغی که ممکن است بشنوید
همه اش فقط بخشی از نمایش است.
یا حداقل، امیدواریم که اینطور باشد.
- خیلی خوب بود.
تو استعداد این کار رو داری.
- اوه، ممنون.
آره، من این چیزای هالووین رو دوست دارم.
- خب، فکر می کنم می تونی از اینجا به بعدش رو خودت انجام بدی.
اگه به من احتیاج داشتی، من تو کلبه جادوگر هستم.
- ممنون، کیم.
بعدا می بینمت.
- هی، ترسناک.
- کارلی؟
اینجا چه غلطی می کنی؟
- دیگه کجا باید هالووین باشم؟
- به نظر میای،
خیلی ترسناک.
- اوه، ممنون.
- هی، می خوای
اطراف اتاق کنترل رو بهت نشون بدم؟
- اوه، متاسفم، فکر کردی من این همه راه رو اومدم
اینجا فقط برای اینکه با تو وقت بگذرونم؟
- آره. آره، فکر کنم حق با توئه.
متاسفم. - زک، شوخی می کنم.
بله، خیلی دوست دارم بیام داخل، لطفا.
- باشه. آره، آره. فقط از کنار بیا.
- آره.
باشه.
درباره ترسناک حرف می زنیم.
- آره، ولی اون قسمت خوبش نیست.
این قسمت خوبشه.
- اجازه هست؟
- بفرمایید؟
- اوم...
آیا...
صاحب کالسکه خون‌آلودی که
توسط دو اسب سر بریده کشیده می‌شود، لطفاً
به سمت اتاق کنترل تشریف بیاورند؟
چراغ‌ها را روشن گذاشته‌اید.
- اون، اون خیلی، اون واقعاً خوب بود.
- می‌دونی، راستش، فکر کنم بتونم از این کار خوشم بیاد.
- انگار یه جنبه کاملاً متفاوت از توئه.
- آره، ولی تو همه چیز رو درباره من نمی‌دونی، زک.
- ظاهراً نه.
بذارید منم یکی رو امتحان کنم.
- آره. - باشه.
خیلی خب.
اگر یک کودک هفت ساله را گم کرده‌اید
به نام آلگرنون،
لطفاً به ورودی اصلی مراجعه کرده و او را تحویل بگیرید.
او یک لباس خواب ویکتوریایی پوشیده
و به نظر می‌رسد در حال احضار شیاطین به زبان بابلی باستان است.
لطفاً سریع بیایید.
سرش الان داره به عقب می‌چرخه.
- باشه، صبر کن، نه، بده من، نه، بده من.
من یه دونه دارم.
- چطوره، بچه‌ها؟
این پسر شما استینکی استیو اینجاست.
و امروز من اینجا در جنگل تسخیر شده افسانه‌ای هستم
جایی که قراره یه
تور اختصاصی VIP از مسیر وحشت معروفشون داشته باشیم.
چه جور VIPهایی، می‌پرسید؟
بیاین یه نگاهی بهشون بندازیم.
از 'خانه‌دارهای شهرستان مونتگومری'،
ایشون اشلی دلاسو هستن.
یه سلام بکن، اشلی. - سلام.
- نفر بعدی، کسی نیست جز دی‌جی کرونری.
یه چیزی بگو، دی‌جی؟
- چطوری؟
- آره.
و آخرین نفر،
سوپراستار نامزد گرمی رو داریم،
فلای د فریک نستی.
اوضاع چطوره، فلای؟
- برو بابا.
- خیلی خب، خیلی خب،
بیاین این نمایش رو شروع کنیم، باشه؟
ببینید مارک داره میاد اینجا.
مارک اینجا رو اداره می‌کنه.
اگه اون اینجاست، پس وقتشه بازی شروع شه.
- خب بچه ها،
هنوز چند نفری دارن از خروجی ها میرن بیرون.
داریم مسیر رو جارو میکنیم، مطمئن میشیم که خالیه.
بعدش شماها رو یکی یکی میفرستیم پایین
تا کل تجربه رو داشته باشید.
حدود پنج یا ده دقیقه دیگه میشه.
خوبه؟
- عالیه، رفیق قدیمی.
- باشه. خیلی خب.
چند دقیقه دیگه میبینمتون.
هی، شماها میتونید برید.
برای عموم بستیم.
فقط داریم آخرین جامونده ها رو میفرستیم برن.
- مشکلی نیست، مارک. سال دیگه میبینمت.
- میبینمت.
هی، عاشق اعلامیه هاتم،
ولی این جادوگر کیه؟
- مارک، با دوست من کارلی آشنا شو.
کارلی، پسر عموم، مارک.
- تو با این کله پوک دوست هستی.
مشکلت چیه؟
- خب، اون از قدیم با ما بوده.
ما از پنج سالگی همدیگه رو میشناسیم.
- خب، من بهت تسلیت میگم.
- اوه. - از آشنایی باهات خوشبختم.
هی، میتونید شروع کنید به تمیز کردن. مسیر رو بستیم.
فقط افراد مهم مونده.
- لعنتی، فرصت نشد مسیر رو ببینم.
- نفهمیدم انقدر دیر شده. ببخشید.
- خب، خوش شانسی که من اتفاقی این اطراف بودم.
بیا، میبرمت تو صف.
- جدی؟
- تو دوست زک هستی، درسته؟
این یعنی تو یه آدم مهمی.
بیا دیگه.
- آره، برو.
آره، هنوز یکم کار دارم که باید تمیز کنم.
- بعدا میبینمت.
- آره، پیدات میکنم.
- زود باش، زود باش.
احتمالا از قبل شروع کردن به راه دادن مردم.
- باشه، باشه.
ممنون.
- اولین باره اینجا میای؟
- آره، نه، من یکم تو اینجور چیزا ترسو ام،
ولی هیجان دارم. - اوه، نگران نباش.
- نه، خوش میگذره. - باشه.
- فقط خوش بگذرون. - باشه.
- خیلی خب، الان تو مسیرم.
هنوز وحشت نکردم.
یه جورایی یه فضایی اینجا هست.
حس می کنم هر لحظه ممکنه یه اتفاقی بیفته.
لعنتی!
چه خبره؟
یا عیسی!
منو زهره ترکوند.
خوب بازی کردی، مرد کدو تنبل.
خوب بازی کردی.
خیله خب، اگه بدترینش همینه،
فکر کنم از پسش برمیام.
آخ، ولی قلبم داره تند تند میزنه.
جدی جدی.
آدرنالین داره منو روشن می کنه.
عجیبه.
من می تونم این کارو انجام بدم.
فقط باید حواسمو جمع کنم.
آخ!
هی، باید مراقب تر باشی، مرد.
این چیزا گرونه.
هی!
هی! نه انقدر محکم، مرد.
واقعا درد داره.
میشه لطفا دوربینمو پس بگیرم؟
من یه حرفه ای هستم.
من یه اینفلوئنسرم.
من باید همه اینا رو ضبط کنم.
خیله خب، گوش کن.
داری منو می ترسونی، باشه؟
تو حسابی منو ترسوندی.
کارت عالی بود.
حالا میشه لطفا فقط...
تو جزئی از نمایش نیستی، هستی؟
لعنتی.
- آره، راستش، تا الان خیلی مسخره بوده.
خیلی لوس و ایناس.
لحظه شماری می کنم از اینجا برم و برم کلاب.
- بهت نشون دادم امشب چی می پوشم؟
- وای خدای من، نه.
چی هست؟
وای خدای من، چه عوضی ای.
وای خدای من، خیلی کثیفه.
نظرت چیه؟
شان خوشش میاد؟
- شان حسابی دیوونه میشه.
اون کنترلشو از دست میده.
شبیه یه بدکاره ده میلیون دلاری شدی
و من اینو برات دوست دارم.
- هی اش،
یه چیزی پشت سرت هست، مثل یه طناب.
- فقط یه ترسوندن الکیه.
بهت میگم، دیگه از این چیزا خسته شدم.
- باشه، مشکلی نیست.
فقط یه خونه جن زده است.
فقط برای تفریحه.
خیلی خب، همه چی آرومه.
همه چی آرومه.
فقط داریم از این پل رد میشیم.
کاملا امنه.
طبق استانداردهای ساختمون سازی ساخته شده.
لعنتی!
لعنت بهش، مرد.
منو گرفتی.
باشه، خوب منو ترسوندی، باشه؟
باشه؟
این رو به مارک گفتم،
ولی منظورم اینه که، من مشکل قلبی دارم.
به خاطر همینه به من میگن دی جی کرونری.
من در واقع یه عمل بای پس پنجگانه توی آوریل داشتم.
بنابراین، اگه یه نسخه از این هست
میدونی، که یکم ملایم تره،
واقعا ممنون میشم.
آیا این چیزیه که بتونیم با شماها حلش کنیم؟
آقایون؟
رفقا؟
هی، صدای منو میشنوین؟
هی، من جدیم!
من شوخی ندارم!
- داداش، تو داری اشتباه میزنی.
امینم حتی جزو پنج تای برتر هم نیست.
- خب، پس پنج تای برتر تو کین؟
شکسپیرِ لعنتی؟
عیسیِ لعنتی؟
- خدایا، رفیق، دره، اسنوپ داگ، جی زی.
- باشه، باشه. این سه تا.
دیگه کی؟
- منظورم اینه که، برای من، کامن هم باید اون بالاها باشه.
میدونی، من واقعا تو اون چیزای آگاهانه اجتماعی ام.
- باشه، حالا میدونم که جدی نیستی.
- چقدر اضافه حقوق میخواین که خفه شین؟
- 10 دلار اضافه در ساعت.
- خفه شین.
- هی، شماها بوی گاز حس میکنین؟
اوه، لعنتی!
- اوه، لعنت بهش.
- مجبور شدن حدود 19 تا پین توی زانوی راستش بذارن.
به خاطر همینه که میلنگه.
اونا سالهاست دارن همه کارایی که ما کردیم رو میدزدن،
و مارک فکر میکنه این باعث میشه ما هم بد به نظر برسیم.
- کار اون حرومزاده ها توی فانتوم وودِ.
باید همین باشه.
تو دوست زکی، درسته؟
اینطوری تو یه آدم مهم میشی.
بیا دیگه.
- وای، لعنتی.
وای، لعنتی. کارلی!
- مارک، ولش کن.
من میدونم تو چیکار کردی.
دوباره به پلیس زنگ زدم.
اونا الان تو راهن.
تو از هیچکدوم اینا جون سالم به در نمیبری.
نمیخوای جواب یه قتل دیگه رو هم بدی.
حدس میزنم کاپیتان ایهب فقط یه تصادف بود، درسته؟
شاید یه انگیزه آنی؟
دیدم که داشتی باهاش بحث میکردی.
دنبالش رفتی تا ماشینش.
همونجا اتفاق افتاد؟
فقط یه جنایت از روی هوسه.
ولی بعدش جکو تو رو دید، یا زیادی دید،
پس مجبور شدی از شرش خلاص شی.
و این یکم آسونتر از چیزی بود که فکرشو میکردی.
بعد از اون کی میدونه؟
شاید مزه‌اش به دهنت خوش اومد.
شاید دنبال تبلیغات بودی.
امشب، مشهورترین آدمایی رو که میتونستی به اینجا بکشونی، کشتی.
تو میتونستی بیاریشون اینجا.
همه اینا واسه اینه؟
فقط یه تبلیغ رایگان.
مارک، تو عقلتو از دست دادی.
هیچ راهی نداره که این برات خوب تموم شه.
فقط ولش کن و من به نفع تو شهادت میدم.
میگم که تو، تو رحم نشون دادی،
که تو واقعا پشیمون بودی.
ولی اگه بهش صدمه بزنی، به هر نحوی،
کاری میکنم که دیگه هیچوقت
بیرون زندانو نبینی.
- تو داری خیلی به مارک بها میدی.
اون هیچوقت نمیتونست همه اینا رو سر هم کنه.
اون این دیدگاه رو نداره.
- دارم خواب میبینم.
دارم خواب میبینم، دارم خواب میبینم، دارم خواب میبینم.
- نه، نه، نه، تو خواب نمیبینی.
تو داری یه چیزی یاد میگیری.
ما همه گناهکاریم، زک.
تو، من، مارک، حتی بچه های کوچیک دوست داشتنیش.
ما گناهکار به دنیا اومدیم، زک.
باید تاوان بدیم.
فکر میکنی کافیه چهار زانو بشینی و ورد بخونی؟
فکر میکنی اینطوری گناه های مردممون پاک میشه؟
من اونارو میبینم، زک.
اونا همه جا دور و بر ما هستن.
پشت سر تو، پشت سر من، همه جا.
اونا دارن از ته دل برای انتقام فریاد میزنن
و فقط خون میتونه خون رو پاک کنه.
- تو دیوونه ای.
- این دنیا دیوونه ست.
ما زندگی میکنیم و میخندیم و عشق میورزیم
روی قبرهای کسایی که سلاخی کردیم.
من دیگه نمیخوام بخشی از این باشم.
مراسم من بالاخره صلح رو به ارمغان میاره،
و عدالت رو برای مرده ها برقرار میکنه.
- شماها نمیتونید جدی باشید.
میخواید چیکار کنید، مارک رو قربانی کنید؟
این کار چه فایده ای برای کسی داره؟
این کار چه فایده ای برای مرده ها داره؟
- این بهشون آرامش میده، زک.
فقط تماشا کن.
متوجه میشی.
آمادش کنید.
ارواح ناآرام این مکان، به ما گوش بدید.
ما این جسم رو به شما تقدیم میکنیم برای کفاره
همه ی...
- فرار کن!
برو!
فرار کن!
- یه جا وایسا.
چی؟
- گفتم مراقب باش.
- اوه، باشه، باشه.
نگران نباش.
- پلیسا واقعا دارن میان؟
- نه، داشتم بلوف میزدم.
- تو خیلی احمقی.
- میدونم. متاسفم.
من فقط، من فقط میخواستم، من فقط داشتم سعی میکردم--
- صداشونو نمیشنوم.
- اونا به زودی میان.
- نقشه ای داری؟
- یه لحظه بهم فرصت بده.
باشه.
آره، یه نقشه دارم.
- هوو!
لعنتی!
- این بهترین کاری بود که میتونستی بکنی؟
- هی، سارا.
اون به هر حال منو بیشتر دوست داشت.
- خیلی خب.
بزن بریم.
- اون یه جایی اینجاست، حسش میکنم.
عالی بود.
اون الان دیگه قطعا مرده.
میدونی، تو داری بهم کمک میکنی؟
ما هیچوقت قرار نبود از این جون سالم به در ببریم.
اینا همش بخشی از فداکاریه.
- آره، خب، خوشحالم که کمک کردم.
- صبر کن، چی؟
سارا، این چیزی نبود که در موردش صحبت کردیم.
- زک، این یه روی کاملا متفاوت از توئه.
خوشم اومد.
- تو پسرخاله منو کشتی.
برام مهم نیست از چی خوشت میاد.
- زک، صبر کن.
کارش تمومه.
اون حتی مسلح هم نیست.
نیازی نیست بکشیمش.
به علاوه، اون تو زندان بیشتر زجر میکشه.
- حق با اونه.
من لیاقت زجر کشیدن رو دارم.
هممون داریم.
من مستثنی نیستم.
میدونم فکر میکنی من یه هیولام، و حق با توئه.
اما حسی که من به تو داشتم،
حسی که هنوزم بهت دارم،
همیشه صد در صد بوده.
- زک، زک، حالت خوبه؟
- اون کجا داره میره؟
- داره به سمت خروجی میره.
- یه چیزی درباره بچه های مارک گفت.
فقط برو، برو، برو.
- سارا؟
- مارک؟
- هی، گوش کن، من...
من تو رو مقصر نمیدونم.
تو کاری رو کردی که فکر میکردی درسته.
اما الان میتونی استراحت کنی.
صدامو میشنوی؟
کارت تموم شده.
میتونی بخوابی.
- مطمئنی؟
- مطمئنم.
♪ تزئینات زیادی برای سالن هست ♪
♪ و دوستا دارن زنگ میزنن ♪
♪ و برف داره میباره و چقدر خوبه ♪
♪ باید کریسمس باشه ♪
♪ باید الان باشه ♪
♪♪ باید کریسمس باشه ♪
♪ دوباره میگم ♪
♪ باید کریسمس باشه ♪
♪ جشن و شادی ♪
♪ باید کریسمس باشه ♪
♪ باید نزدیک باشه ♪
الو؟
♪ شروعش کن ♪
الو؟
♪ اوه، باید کریسمس باشه ♪
♪♪ عالی میشه ♪
♪ باید کریسمس باشه ♪
♪ میدونی منظورم چیه ♪
♪ حالا، همه اون زنگ ها به صدا در میان ♪
♪ باید کریسمس باشه ♪
♪ دور و دور ♪
روپرت، تو اینجا چه غلطی میکنی؟
- دایانا، من خیلی متاسفم.
من یه احمق بودم.
میتونی منو ببخشی؟
- خب، این یه شروع خوبه.
♪ و همه میدونن که ممکنه سانتا در راه باشه ♪
- شاید یه کم مبتذل باشه.
- نه، من خوشم میاد.
این یه چیز جدیده برای تو.
- خب، فکر کنم برای یه مدت زامبی کافیه.
- کاملا موافقم.
پس امشب میای اینجا که 'عشق واقعی' رو تماشا کنیم؟
- هنوز که روز شکرگزاری نیست.
- من تمام سال تماشاش میکنم.
- یه معامله باهات میکنم.
اگه یه چیز ترسناک بپوشی،
میتونیم 'عشق واقعی' رو تماشا کنیم؟
- ترسناک یه اصطلاحه؟
- معلومه.
معامله است؟
- معامله است.
خب، فصل 22.
- خدایا، خدایا، خدایا، واقعا مجبوریم؟
- پنجشنبه موعدشه.
- امروز دوشنبه است.
- پس باید شروع کنیم.
- اگه تو میگی.
- آره، میگم.
به هر حال...
به هر حال، فکر کنم یه سوال رو جا انداختم درباره...
اوه، آبی که گرما داره.
نگهداری گرما در آب.
یه سوال بود درباره، درباره اینکه...
♪ دود داره بالا میره ♪
♪ از همه ساختمونای شهر ♪
♪ مردم دارن میدوئن، جیغ میزنن، و روی زمین گریه میکنن ♪
♪ اگه الان بلند شیم باید خودمونو پایین بندازیم ♪
♪ مردم دارن به یه روش جدید زنده میمونن ♪
♪ اگه طلوع خورشید رو ببینی ♪
♪ شاید زنده بمونی تا یه روز دیگه رو ببینی ♪
♪ بالا تو آسمون ♪
♪ یه هواپیما رو میبینم که داره سقوط میکنه ♪
♪ دود داره بلند میشه ♪
♪ از همه ساختمونای شهر ♪
♪ مردم دارن میدوئن، جیغ میکشن، رو زمین گریه میکنن ♪
♪ اگه الان بلند شیم باید بریم پایین ♪
♪ بالا تو آسمون ♪
♪ یه هواپیما رو میبینم که داره سقوط میکنه ♪
♪ دود داره بلند میشه ♪
♪ از همه ساختمونای شهر ♪
♪ مردم دارن میدوئن، جیغ میکشن، رو زمین گریه میکنن ♪
♪ اگه الان بلند شیم باید بریم پایین ♪