‫[براساس رویدادهای واقعی]
‫فکر کنم بتونم شلش کنم.
‫[سال 1942]
‫اصلاً کار نمی‌کنه!
‫چی... این دیگه چیه؟
‫باورم نمی‌شه.
‫این چه آشغالیه که بهمون دادن؟
‫- سوئن! ‫- چیه؟
‫خودت ببین!
‫من... من باید تماس بگیرم.
‫[استکهلم] ‫[وزارت امور خارجه]
‫وای، نه!
‫در ۱۵ جولای ۱۹۴۲...
‫وای خدای من!
‫آژیر خطر به صدا دراومد که آلمان
‫حمله به سوئد رو شروع کرده.
‫جنگ شروع شد! آلمانی‌ها!
‫[قائم‌مقام وزیر خارجه: سودرستروم]
‫- اونا حمله کردن! ‫- خدایا!
‫آلمانی‌ها حمله کردن!
‫اونا اینجان! دارن میان سراغمون!
‫- پس باید به وزیر خارجه اطلاع بدیم. ‫- آره.
‫اوه...
‫[وزیر امور خارجه: گونتر]
‫ولی ما چه اشتباهی کردیم؟
‫ما هر کاری که ازمون خواستن انجام دادیم.
‫زنگ بزن به سفارت آلمان.
‫اوه خدای بزرگ...
‫البته. چرا باید به سوئد رحم کنن؟
‫- نروژ، دانمارک، بلژیک... ‫- هیس...
‫- بله، الو؟ ‫- اوه، صبح بخیر.
‫زنگ زدم تا یه سری اطلاعات ازتون بگیرم
‫در مورد حمله‌ی امروز صبحتون به سوئد.
‫چی دارین می‌گین؟
‫[هشدار اشتباه!]
‫- سوئدی‌ها فکر می‌کنن داریم بهشون حمله می‌کنیم. ‫- چی؟
‫- احمق‌ها! ‫- جدی که نمی‌گی؟
‫ببخشید... بله، بله...
‫خب...
‫اینم از این، آقای وزیر...
‫
‫من برمی‌گردم به...
‫در سال ۱۹۴۲، سوئد یک کشور تنها بود
‫که با کشورهای تحت اشغال آلمان ‫محاصره شده بود.
‫اونا ادعای بی‌طرفی داشتن،
‫ولی تقریباً با هر چیزی که ‫هیتلر می‌خواست موافقت می‌کردن.
‫سربازهای آلمانی اجازه داشتن ‫آزادانه توی کشور رفت‌وآمد کنن.
‫و صنعت سوئد، ارتش آلمان رو
‫با سنگ‌آهن و بلبرینگ تأمین می‌کرد.
‫و در این مقطع، تقریباً هیچ‌کس خارج از آلمان
‫خبر نداشت چه اتفاقی داره ‫واسه یهودی‌ها می‌افته.
‫یهودی‌ها؟ ما حسابی درگیر این هستیم ‫که توی این جنگ لعنتی برنده بشیم!
‫[استکهلم]
‫ولی توی سوئد، اونا اون‌قدرا هم درگیر نبودن.
‫[نخست‌وزیر: پی.ای. هانسون]
‫ببخشید، آقای نخست‌وزیر!
‫یه پرونده مربوط به یه مرد یهودی؟
‫نه، بده به... وزیر امور خارجه.
‫- یهودی؟ ‫- آره.
‫خب، من باید برم به مسابقه برسم. ‫بده به سودرستروم.
‫این مال مهاجرت نیست. نه.
‫این مال گوستاست.
‫گوستا؟
‫انگزل. همون کچله.
‫طبقه‌ی پایین... بخش حقوقی.
‫اون مسئول پرونده‌های پناهندگیه.
‫[گوستا انگزل] ‫[بخش حقوقی]
‫بابا...
‫یوران بهم گفت واسه هیتلر کار می‌کنی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫نه، نه، اصلاً درست نیست.
‫من کارم دیپلماسیه.
‫یعنی چی؟
‫یادت میاد اون دفعه ‫داشتی بازی می‌کردی و توپ رو شوت کردی
‫توی اتاق نشیمن آقای یونسون؟
‫خب، یونسون خیلی از دستت عصبانی بود،
‫ولی تو نرفتی باهاش حرف بزنی.
‫من رفتم اونجا و قضیه رو باهاش حل‌وفصل کردم.
‫به این می‌گن دیپلماسی.
‫به‌عنوان یه دیپلمات،
‫بعضی وقتا بابات باید ‫با همسایه‌های سوئد حرف بزنه.
‫فکر می‌کردم تمام روز می‌شینه توی زیرزمین ‫و کاغذها رو مهر می‌زنه.
‫آره.
‫بسیار خب.
‫به خانواده‌ی یونسون چی گفتی، بابا؟
‫خب، من... باید یه کم از سبک ‫و سیاست استفاده می‌کردم.
‫هی، نه. واسشون یه کیک اسفنجی برد.
‫به این می‌گی دیپلماسی، بابا؟
‫می‌شه لطفاً به رادیو دست نزنی، یوران؟
‫این واسه شنیدن اخباره،
‫نه این سروصداهای مزخرف آمریکایی.
‫چشم، بابا.
‫پس به هیتلر هم کیک اسفنجی می‌دی، بابا؟
‫[بخش حقوقی]
‫انگزل کجاست؟
‫عصر بخیر. اونجاست.
‫این مال شماست.
‫یه پرونده‌ی یهودی.
‫خانم یوهانسون؟
‫ممنون. اوه، یکی دیگه؟
‫گوستا انگزل شش سال ‫رئیس بخش حقوقی بوده،
‫یعنی سال ۱۹۳۸ اونجا بوده،
‫وقتی سوئد مقامات آلمانی رو متقاعد کرد
‫که توی پاسپورت یهودی‌های آلمان ‫مهر «جی» بزنن.
‫- کارتون عالی بود. خیلی خوبه. خسته نباشید. ‫- خیلی ممنون. روز خوبیه.
‫شاید براتون سوال باشه ‫چرا دارم همه‌ی اینا رو می‌گم.
‫گوستا اصلاً آدم خاصی نیست.
‫همونطور که می‌گفتم...
‫اون یه آدم معمولیه.
‫ولی تماشا کنید
‫تا به زودی بفهمید ‫یه آدم معمولی چیکار می‌تونه بکنه.
‫داستان ما یک سال قبل از ‫آشنایی من با گوستا شروع شد.
‫[سال ۱۹۴۲] ‫[دوباره]
‫- صبح بخیر. ‫- سلام، صبح بخیر.
‫من روت فوگل هستم. سلام.
‫امروز روز اولمه.
‫[روت فوگل]
‫ازتون می‌خوام یه نگاه دقیق‌تر ‫به این بندازید.
‫- من واقعاً باید خانواده‌م رو نجات بدم. ‫- بله.
‫آره، کاملاً وضعیت شما رو درک می‌کنم.
‫ولی متأسفانه ما قوانین و مقرراتی داریم
‫که باید حتماً بهشون پایبند باشیم.
‫آره، مال لوله‌های فاضلابه.
‫بهش عادت می‌کنی.
‫به بخش حقوقی خوش اومدی.
‫۶.۲ متر.
‫آره. لطفاً یادداشتش کن.
‫این به استدلال ما کمک می‌کنه.
‫این اصلاً... اصلاً بهداشتی نیست.
‫بذارید خانم روت فوگل رو معرفی کنم.
‫خانم فوگل، شما اونجا فضای کار دارید.
‫فوگل؟
‫- بله. ‫- آها.
‫بله، فوگل. آلمانیه.
‫اوه، آلمانیه؟ که اینطور.
‫نیروهای اس‌اس هر یهودی که ‫پیدا کنن رو دستگیر می‌کنن.
‫شایعات زیادی هست، می‌دونم...
‫اینا شایعه نیست.
‫متأسفانه من یه جلسه‌ی دیگه دارم.
‫می‌تونید یه وقت دیگه بگیرید و بعد... ما...
‫ببینیم چیکار می‌تونیم بکنیم.
‫- ولی فعلاً هیچ کاری از دستمون برنمیاد. ‫- بسیار خب.
‫- بذارید راهنمایی‌تون کنم. ‫- نه، ممنون.
‫خانم یوهانسون، شما قرار بود ‫توی جلسه‌ی کابینه با من باشید.
‫خانم روت فوگل همراه شما میان.
‫خانم... روت فوگل کیه؟
‫- جایگزین من واسه بعد از بازنشستگی. ‫- اوه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫این ابعاد دفتره.
‫خب آقای انگزل، نکنه
‫بدون یه دفتر جدید و بزرگتر برگردید.
‫باشه، باشه، چشم.
‫گزارش‌هایی از ناآرامی‌های بیشتر ‫توی نروژ رسیده.
‫اخیراً حدود ۱۰۰ مرد یهودی دستگیر شدن.
‫نروژی‌ها با اجازه ندادن
‫به مطبوعات واسه نوشتن در موردش، ‫مدیریتش کردن.
‫و نیلز اریک، تو باید مطمئن بشی ‫مطبوعات سوئد هم چیزی ننویسن.
‫آره. بله، البته.
‫نیلز اریک اکلوند.
‫یا همون «نیلز سانسورچی»
‫از طریق آژانس اطلاعات دولتی ‫مسئول خودسانسوری سوئد بود.
‫تمام مقالاتی که به هر نحوی ‫به جنگ مربوط بودن
‫باید شخصاً توسط نیلز اریک تأیید می‌شدن.
‫[ارسال سلاح‌های آلمانی از طریق کشور]
‫[سانسور شد]
‫[ارسال سوسیس‌های آلمانی از طریق کشور]
‫همه چی تحت کنترله.
‫- پیچ‌ها سفت شده. ‫- خوبه.
‫می‌گن هیتلر اخیراً عصبانیت خودشو ‫در مورد سوئد ابراز کرده.
‫مخصوصاً به‌خاطر مطبوعات.
‫بسیار خب.
‫با این حساب، ‫می‌تونیم جلسه‌ی امروز رو تموم کنیم.
‫بله، درسته.
‫آقای انگزل یه گزارشی واسه ما داره. ‫آقای انگزل.
‫- عذرخواهی می‌کنم، ولی من باید برم. ‫- بله.
‫شاید بعضی‌هاتون جلسات دیگه‌ای داشته باشید
‫که باید توش شرکت کنید.
‫مرخصید.
‫می‌خواستم گزارش بدم که...
‫در طول ماه‌های آگوست و سپتامبر
‫تعداد زیادی از مواردی که ما...
‫پرونده‌های قوی می‌دونستیم، ‫توسط اداره‌ی مهاجرت رد شده.
‫[پاولسون] ‫[اداره‌ی مهاجرت]
‫دقیقاً می‌خوای چی بگی، مرد حسابی؟
‫فشار... روی ماست ‫و داریم حس می‌کنیم که بیشتر می‌شه.
‫و همچنین مشکلی ‫با اندازه‌ی فضای دفترمون داریم.
‫آقای انگزل، می‌خواید ‫در مورد ابعاد دفترتون صحبت کنید؟
‫اینجا؟
‫تقریباً بحث همین بود،
‫که پارامترهای خاصی هست که باید در نظر...
‫نه، نه، نه. تو رو خدا. ‫این اصلاً شدنی نیست.
‫دستشویی سودرستروم باید ‫دو برابر کل دفتر ما باشه.
‫خواهش می‌کنم آروم باشید.
‫اون دستشویی اختصاصی نداره. ‫خودتون می‌دونید.
‫واقعاً؟
‫بهشون گفتی که ما
‫داریم این پایین غرق می‌شیم دیگه، نه؟
‫ما رسماً داریم غرق می‌شیم.
‫- کثافت! ‫- بیایید فعلاً نگهش داریم.
‫ممنون.
‫آقای انگزل، کنسولگری اسلو ‫روی خط یکه. بفرمایید.
‫- اما... ‫- اسوانته... ببین، آروم باش.
‫- من آرومم! تو آروم باش! ‫- بسیار خب.
‫- دارم سعی می‌کنم این گندکاری رو درست کنم! ‫- بله.
‫خب جوابت چیه؟
‫- بله، انگزل هستم. ‫- کلایس وسترینگ هستم.
‫الو، سلام عرض شد.
‫[کنسولگری در اسلو]
‫اوضاع... اوضاع چطوره؟
‫- خوبه ممنون، بد نیست. ‫- شکایت رسمی؟ به کی؟
‫می‌دونید؟
‫خب... حتماً در مورد یهودی‌هایی
‫که آخر هفته دستگیر شدن شنیدید؟
‫تمامی مردان یهودی در تروندهایم.
‫همچنین... ۱۰۰ نفر اینجا در اسلو.
‫می‌دونم. ولی اونا...
‫می‌دونید آزاد می‌شن یا نه؟
‫یکی از اونا شهروند سوئده.
‫و من حکم شما رو می‌خوام ‫واسه ارسال یه یادداشت دیپلماتیک.
‫[یادداشت دیپلماتیک]
‫تا بتونیم واسه این شخص آزادی بگیریم.
‫آها.
‫می‌شه یه لحظه گوشی رو نگه دارید؟
‫- دارم الکی گِل لگد می‌کنم. ‫- اسوانته!
‫بی‌فایده‌ست! حسابی بی‌فایده‌ست!
‫حرف زدن با انگزل فایده نداره!
‫می‌دونم... راست می‌گی.
‫پس چیکار کنیم؟ الان چیکار کنیم؟ ها؟
‫نمی‌تونیم بهش تکیه کنیم!
‫اون ترسوتر از اونیه
‫که حتی با سودرستروم حرف بزنه!
‫الو؟
‫باید خودمون یه کاری بکنیم.
‫باید یه کاری کنیم. باید یه کاری کنیم!
‫اوضاع بهم ریخته‌ست، قبول دارم. ‫یه فکری می‌کنیم...
‫بله، الو...
‫نه، فکر نمی‌کنم این بار ‫اصلاً حرکت مناسبی باشه.
‫فقط دارم در مورد یه نفر حرف می‌زنم!
‫ممنون بابت تماستون.
‫شاید باید بریم سراغ یه مقام بالاتر!
‫- سراغ سودرستروم؟ ‫- چرا که نه؟
‫فکر می‌کنم آقای وسترینگ، شما...
‫شما باید یادداشت دیپلماتیک رو بفرستید.
‫استکهلم خیلی واضح گفت.
‫خودت شنیدی.
‫بله، ولی یه شهروند سوئدی ‫الان توی زندان نروژه.
‫می‌ترسی توبیخ بشی، قضیه اینه؟
‫«ترس»؟
‫جناب انگزل...
‫یه گپ کوچیک زدیم.
‫و از اونجایی که ‫پرونده‌های یهودی زیادی داریم،
‫و دفتر خیلی شلوغ شده...
‫پیشنهاد می‌کنیم...
‫که تا جایی که می‌تونیم بایگانی کنیم.
‫هر چه زودتر.
‫بله.
‫[بین ورشو و برلین]
‫[فون اوتر] ‫[دیپلمات سوئدی]
‫- بفرمایید بشینید. ‫- اوه، ممنون.
‫این... لطف کردید.
‫- می‌خوای؟ ‫- نه، ممنون.
‫اهل آلمان نیستی.
‫نه، اهل سوئدم.
‫توی لهستان چیکار می‌کنی؟
‫واسه وزارت امور خارجه‌ی سوئد کار می‌کنم.
‫پس از طرف دولت سوئد اینجایی؟
‫بله. اگرچه متأسفانه حقوقش خیلی خوب نیست.
‫شما چطور؟
‫مأموریت من زیاد ماهیت نظامی نداره.
‫جنون محضه.
‫یا بیشتر شبیه... انحرافه.
‫ببخشید؟
‫شاید اسم «راه‌حل نهایی» رو شنیده باشی؟
‫نه.
‫کدوم راه‌حل نهایی؟
‫یه راه‌حل نیست.
‫یه نسل‌کشی در حال وقوعه.
‫اگه اینو بهت بگم...
‫باید بهم قول بدی که اینو
‫به دولت سوئد منتقل می‌کنی.
‫- جناب انگزل؟ ‫- بله؟
‫آلمانی‌ها در اسلو یه یهودی رو ‫که ارتباط سوئدی داشته آزاد کردن.
‫- چی؟ ‫- آره!
‫چطور ممکنه؟
‫اونا یادداشت دیپلماتیکی رو ‫که توسط کنسولگری سوئد
‫ارسال شده بود قبول کردن.
‫ولی من بهشون گفتم هیچ اقدامی نکنن.
‫و قبول کردن اونا
‫کاملاً غیرمنتظره بود.
‫بله.
‫حالا اون مرد می‌خواد برگرده سوئد.
‫درک می‌کنم.
‫پس بذار فوراً با اداره مهاجرت تماس بگیریم.
‫ولی این کار لازمه؟
‫این به اونا ربطی نداره. ‫اون شهروندی سوئد رو داره.
‫آره، درسته.
‫و اسلو می‌تونه یه پاسپورت موقت صادر کنه.
‫آره. فکر خوبیه.
‫چرا واسه همه‌شون این کار رو نکنیم؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫ما باید طبق قوانین عمل کنیم.
‫ولی تمام یهودی‌های نروژ در خطرن.
‫ولی شایعات زیادی هست.
‫اما جناب انگزل، ۳۰۰ پرونده در روز.
‫ممکنه همه‌شون شایعه باشه؟
‫تمام مکاتبات
‫می‌گه نمی‌دونن اقوامشون رو کجا بردن.
‫فرستادنشون به اردوگاه‌های کار.
‫- می‌فهمم، ولی چی... ‫- دیگه خبری ازشون نشد.
‫چی داری می‌گی؟
‫اینکه همه رو به قتل می‌رسونن؟
‫این فقط کاغذ نیست.
‫اینا آدمن.
‫به اینا نگاه کنید.
‫جناب وزیر خارجه.
‫سودرستروم.
‫همین الان با یکی از ‫دیپلمات‌هامون در برلین حرف زدم.
‫- ریچرت؟ ‫- نه... یکی به اسم «فون اوتر».
‫یه زیردست که پروتکل رو زیر پا گذاشته.
‫چی می‌خواست؟
‫اون...
‫یه افسر اس‌اس رو دیده بود که...
‫حالا باید در نظر بگیرید
‫که این صرفاً شنیده‌هاست، پس...
‫خب، این افسر اس‌اس توی یه اردوگاه بوده...
‫جایی که اونا...
‫دارن یهودی‌ها رو قتل‌عام می‌کنن.
‫خدای من.
‫بهشون گفته می‌شه که قراره دوش بگیرن،
‫ولی در واقع گاز سمیه.
‫ظاهراً تعدادشون روزانه به هزاران نفر می‌رسه.
‫شایعات همه‌جا هست...
‫ولی نمی‌تونی اینو گزارش کنی.
‫نه.
‫البته که نه.
‫
‫بسیار خب.
‫- آقای سودرستروم... ‫- شنیدی در مورد چی حرف می‌زدیم؟
‫نه.
‫در واقع یه کم.
‫توی افکار خودم غرق بودم.
‫می‌دونی که اینا چیزی جز شایعات بیخود نیست.
‫حتماً خودت متوجهی؟
‫و اگه احیاناً به هر دلیل خارق‌العاده‌ای
‫حقیقت داشته باشه،
‫مطلقاً هیچ کاری در موردش ‫نمی‌تونیم انجام بدیم.
‫- متوجهی؟ ‫- بله.
‫متوجهم.
‫شب بخیر.
‫«شولتز».
‫بذار بیاد داخل.
‫«شورکویچ».
‫ولی چرا باید بهش ویزا بدیم؟
‫خب، اون بخش زیادی از بزرگ شدنش رو ‫توی سوئد بوده، بین ۵ تا ۲۲ سالگی.
‫ولی گویا الان ۳۹ سالشه.
‫بله، به‌عنوان مترجم ‫توی کارخونه بلبرینگ سوئد
‫در برنو کار کرده.
‫باید بتونی فحوای کلام را دریافت کنی، انگزل.
‫فحوای کلام را دریافت کنی.
‫اون یهودیه، آره؟
‫یه «نه» جلوی شورکویچ می‌نویسم.
‫درسته انگزل، معلومه که می‌نویسی!
‫«و توی خونه هم سرد بود.»
‫«اون پاهای کوچیکش رو زیرش جمع کرده بود،
‫ولی حالا دخترک کبریت‌فروش ‫بیشتر از قبل سردش بود.»
‫داری گریه می‌کنی، بابا؟
‫نه، نه. نه، این...
‫به‌خاطر حساسیتمه.
‫می‌دونی که چطوری می‌شم.
‫شاید بهتره امشب یه کتاب دیگه بخونیم.
‫همه‌ی اینا باید جمع بشن؟
‫- آره، درسته. ‫- اما...
‫تموم اینا «پرونده‌های ضعیف» هستن؟
‫دقیقاً.
‫با این سرعت هیچ کاری پیش نمی‌ره.
‫باید یه کم سرعت رو ببریم بالا.
‫- ولی چرا این یکی پرونده ضعیفه؟ ‫- اسمشون چیه؟
‫باندی. دوقلو هستن.
‫- اوه. ‫- پسرن.
‫- و مادرشون. ‫- اوه؟
‫و مادرشون با یه مرد سوئدی ازدواج مجدد کرده.
‫زنه کپنهاگ زندگی می‌کنه ‫چون اجازه ورود به سوئد رو ندارن.
‫ولی بچه‌ها هنوز توی پراگ هستن.
‫اون پدر بیولوژیکیشون نیست؟
‫نه.
‫خب، این یه پرونده‌ی ضعیفه.
‫اونا ارتباط سوئدی دارن. ‫ناپدریشون اهل سوئده.
‫قوانین این‌طوریه.
‫منم به اندازه تو فکر می‌کنم وحشتناکه.
‫جدی میگم.
‫یه تعدادی اینجا جمع شده و یه تعدادی اونجا.
‫و اینجا هم باز داریم. بله.
‫- ببخشید. ‫- اوه.
‫- دوشیزه نیلسون! ‫- خانم.
‫بذار ببینم. تمام این جعبه‌ها می‌رن.
‫- می‌تونی ببریشون پایین توی بایگانی. ‫- آها.
‫اونجا هم جعبه‌ها روی هم تلنبار شده.
‫- برو. ‫- من اینارو می‌برم.
‫عالیه.
‫یه لحظه صبر کنید!
‫بیایید فقط آروم باشیم، لطفاً!
‫خانم نیلسون، اینا باید اینجا بمونه.
‫- چی... چی داری می‌گی؟ ‫- بله؟
‫این داره می‌ره بایگانی.
‫صبر کنید.
‫اونا... اونا نمی‌رن بایگانی.
‫برمی‌گردن اونجا.
‫نه، نه، نه. تو رو خدا.
‫اوه ببخشید، می‌شه فقط ‫تصمیم بگیرید که چیکار ‌کنیم؟
‫- بله، خب... ‫- همه‌ش می‌ره...
‫این... همه‌ش می‌ره پایین توی بایگانی!
‫- بدش به من. ‫- نه...
‫هی، هی، هی. ول کن...
‫بگیر!
‫- یالا ببرش پایین توی بایگانی. ‫- نه.
‫ها؟
‫ما در مورد این جلسه داشتیم، مگه نه؟
‫جایی که با اکثریت قاطع تصمیم گرفتیم
‫که تمامش باید حذف بشه.
‫- پس یالا. ببرش پایین توی بایگانی. ‫- دارم می‌گم دست نگه دارید!
‫گوش کنید، رئیس اینجا منم.
‫تو می‌خوای تمام این ‫تحقیقات لعنتی رو دوباره باز کنیم
‫فقط چون آلمانی‌ها ‫یه یهودی رو توی اسلو آزاد کردن؟
‫چون سوئدی بود.
‫و درخواستش قبول شد.
‫واسه همینه که می‌خوام یه بار دیگه ‫تمام این درخواست‌ها رو بررسی کنیم،
‫و یهودی‌های نروژی رو در اولویت بذاریم.
‫ولی می‌دونی، بیش از ۷۰۰۰ پرونده اینجاست!
‫اگه... بتونیم یک نفر رو نجات بدیم.
‫اگه بتونیم فقط یک نفر دیگه رو نجات بدیم،
‫فقط با انجام دادن کارمون...
‫پس به خدا قسم باید تلاشمون رو بکنیم.
‫من این جعبه‌ها رو می‌برم.
‫شما اون یکی‌ها رو ببر.
‫اداره مهاجرت چی؟
‫نیازی نیست اونا درگیر بشن.
‫- اسلو می‌تونه پاسپورت موقت صادر کنه. ‫- چی؟
‫دفعه قبل خوب جواب داد. ‫مگه نه آقای انگزل؟
‫درسته. دقیقاً.
‫فقط اینکه... اینجا ظلمات می‌شه
‫اگه تمام جعبه‌ها ‫روی همدیگه جلوی نور رو بگیرن.
‫خانم یوهانسون. اینا واسه شماست...
‫بیست و پنج مورد دیگه از یهودی‌های نروژ ‫با ارتباط سوئدی مشخص.
‫حتماً همین الان بفرستید ‫واسه کنسولگری توی اسلو.
‫و بهشون اطلاع بدید که این تازه شروعه.
‫حداقل ۱۵۰ نفر دیگه هست ‫که می‌تونیم آزادشون کنیم.
‫آقای سودرستروم.
‫خانم یوهانسون. ‫خوشحالم شما رو اینجا می‌بینم.
‫خب... همه چی روبه‌راهه؟
‫توی زیرزمین؟ ‫با آقای انگزل و بقیه چیزا؟
‫اتفاق عجیبی که نیفتاده؟
‫نه... نه.
‫بسیار عالی.
‫- ممنون که پرسیدید. ‫- خوبه. عالیه.
‫ظاهراً...
‫انگزل یه شایعه‌ای شنیده.
‫احتمالاً دروغ باشه.
‫ولی... خیلی بده اگه پخش بشه.
‫خب... من که چیزی نشنیدم. نه.
‫خوبه.
‫پس آقای سودرستروم می‌رن به سودرمالم؟
‫ببخشید!
‫می‌شه نگه دارید؟ آهای، ببخشید!
‫[ضعیف]
‫ما دنبال پرونده‌های ضعیف می‌گردیم.
‫[قوی]
‫اگه آلمانی‌ها یه درخواست ‫با ارتباط ضعیف‌تر رو تأیید کنن،
‫اون وقت این قطعاً یه رویه ایجاد می‌کنه ‫که می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫و این باعث می‌شه گرفتن تأییدیه ‫واسه پرونده‌های آینده آسون‌تر بشه.
‫[رویه قضایی: تصمیمی که به‌عنوان نمونه ‫برای حل‌وفصل پرونده‌های مشابه آینده عمل می‌کند]
‫ما پسرهای دوقلو از پراگ رو داریم.
‫- پسرهای باندی؟ ‫- آره.
‫مادرشون توی کپنهاگ زندگی می‌کنه.
‫آره، با یه مرد سوئدی ازدواج مجدد کرده.
‫ولی اون پدر بیولوژیکیشون نیست؟
‫نه، ولی واسشون مثل یه پدره.
‫بچه‌ها توی پراگ گیر افتادن.
‫خیلی ضعیفه. ‫آلمانی‌ها هیچ‌وقت تأییدش نمی‌کنن.
‫چرا؟ یوسف پدر عیسی نبود.
‫آلمانی‌ها فکر می‌کنن ‫اونم یه ارتباط ضعیف بوده؟
‫- بله، الو؟ ‫- جواب منفی گرفتیم.
‫منظورت چیه «منفی»؟ نمی‌فهمم.
‫می‌گن صلاحیت قضایی ندارن.
‫اگه حتی قرار باشه اجازه ورود ‫به زندان رو داشته باشم...
‫پس مجبوریم اول از برلین بپرسیم.
‫پس همین کار رو بکن.
‫- چی؟ ‫- خداحافظ، وسترینگ.
‫پیداش کردم.
‫پسرهای باندی.
‫چند سالشونه؟
‫یازده.
‫[برلین] ‫[سفارت سوئد]
‫فون اوتر.
‫- شما ارسال شدید به وزارت خارجه. ‫- واسه چی؟
‫کنسولگری اسلو می‌خواد ‫اجازه دسترسی به یه زندان رو
‫واسه صحبت با چند تا یهودی داشته باشه. ‫و نیاز به اجازه برلین دارن.
‫تو پرونده‌های انفرادی رو انجام میدی.
‫اینم ۱۵۰ تاشون.
‫ضمناً...
‫استکهلم می‌خواد ‫یه دوقلو رو توی پراگ پیدا کنه.
‫اصلاً نمی‌دونم دلیلش چیه.
‫اینم یادداشت دیپلماتیکش.
‫بله، سلام. ‫اسم من یوران فون اوتره.
‫- می‌خواستم... ‫- برو اونجا منتظر بمون.
‫هایل هیتلر.
‫- پس تو همون سوئدیه هستی؟ ‫- بله.
‫چه کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫بله، نباید ما...
‫آقای یوران فون اوتر.
‫اتفاقاً وسط جنگیم.
‫- برو سر اصل مطلب. ‫- متوجه شدم...
‫کنسول ما در اسلو...
‫مایل به بازدید از یه زندانه، تا بفهمه
‫آیا هیچ‌کدوم از زندانی‌ها ‫ارتباطی با سوئد دارن یا نه.
‫ترتیبش رو واستون میدم.
‫بله...
‫اوه و من...
‫من یه یادداشت دیپلماتیک هم دارم.
‫در مورد؟
‫یه دوقلو که از پدر و مادرشون جدا شدن.
‫[باندی]
‫[تلگراف]
‫باورم نمی‌شه.
‫اجازه ورود به زندان اسلو رو هم بهمون ندادن.
‫اوه، لعنتی.
‫گوستا انگزل! اینجایی؟
‫اوه، سگ شکاری سودرستروم.
‫- بله؟ ‫- باید بری بالا دیدن جناب سودرستروم.
‫الان توی جلسه‌ام.
‫نمی‌تونه چند دقیقه صبر کنه؟
‫توصیه نمی‌کنم.
‫خیلی خوبه. عالیه. عالیه.
‫انگزل.
‫عالی‌رتبه‌ترین نماینده‌ی آلمان ‫اینجا در سوئد.
‫سرکنسول ویکتور زووید.
‫جناب سرکنسول، بذارید ‫رئیس بخش حقوقی‌مون رو معرفی کنم.
‫جناب گوستا انگزل.
‫هایل هیتلر.
‫بشین.
‫آقایان. متوجه شدیم
‫که ظاهراً در اسلو تعداد بسیار زیادی ‫یهودی سوئدی وجود داره!
‫در واقع به نظر میاد حدود ‫نصف جمعیت یهودی نروژ
‫ممکنه واجد شرایط دریافت شهروندی سوئد باشن.
‫ما تصادفاً مشغول بررسی...
‫انگزل.
‫بفهم که داری توی دریای طوفانی کشتی می‌رونی.
‫فکر می‌کنی آیشمن...
‫نمی‌تونه هر وقت بخواد ‫این راه فرار رو ببنده؟
‫حالا این آلمانی داره ‫ما رو با کی تهدید می‌کنه؟
‫اون ۳۶ سالشه.
‫توی میز بیلیاردش نقشه‌ها رو می‌کشه.
‫ولی به‌جای توپ بیلیارد،
‫آدما توی قطارهای باری هستن.
‫اون معروفه به... چطوری بگم... دقت عملش.
‫و مسئول چیزیه که بهش می‌گن «راه‌حل نهایی».
‫متأسفانه به‌زودی دوباره می‌بینیمش.
‫[آیشمن] ‫[سرهنگ دوم اس‌اس]
‫بله، مسلماً متوجهیم.
‫و آقای انگزل اینجا ‫به شدت مراقبن تا اطمینان حاصل کنن
‫که روابط سوئد و آلمان
‫در اولویت مطلق باقی می‌مونه.
‫همین‌طوره، آقای انگزل؟
‫طبیعتاً.
‫خب پس بیشتر از این ‫وقتتون رو نمی‌گیرم، آقایون.
‫اجازه مرخصی می‌دید؟
‫ممنون.
‫هایل هیتلر.
‫خداحافظ.
‫بشین.
‫آقای انگزل، می‌دونی آمریکایی‌ها ‫با یهودی‌هایی که می‌خوان
‫مهاجرت کنن چیکار می‌کنن؟
‫فقط درخواست‌هاشون رو معطل می‌کنن.
‫هی مدرک پشت مدرک می‌خوان ‫واسه اثبات فلان چیز یا هرچیزی.
‫تا مطمئن بشن که اونا بی‌خیال می‌شن.
‫این‌طوری کار می‌کنن.
‫سرزمین بزرگ غرب.
‫جنگ به‌زودی تموم می‌شه.
‫و با تبدیل شدن آلمان به ابرقدرت مطلق ‫به پایان می‌رسه، باور کن.
‫و اگه ما در برخورد با یهودی‌ها ‫زیادی نرم بوده باشیم،
‫اون وقت عواقبش رو خواهیم دید.
‫فکر می‌کنی حواسم نیست ‫اون پایین دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫ولی بعدش چی؟
‫به‌زودی وقتی تمام زرنگ‌بازی‌هاتون ‫کاملاً به فنا رفت،
‫اون وقت چیکار می‌کنید؟
‫واقعاً باور داری که ‫هیچ‌کدوم از ما بالا‌نشین‌ها
‫حاضریم شما رو نجات بدیم؟
‫کور خوندید.
‫می‌فرستیمتون مسکو. ‫همه‌تون رو جمع می‌کنیم.
‫شاید براتون سوال باشه ‫چرا سودرستروم داره با مسکو تهدیدش می‌کنه.
‫[مسکو]
‫برای مدت طولانی، واسه سوئدی‌ها سخت بود
‫که هیتلر رو بدترین دیکتاتور ببینن،
‫وقتی استالین داشت بیداد می‌کرد.
‫غیرمعمول نبود که دیپلمات‌های سوئدی
‫نصف شب به جلسات احضار بشن.
‫وقتی هوا شدیداً سرد بود.
‫و هیچ‌وقت مطمئن نبودی چیزی که ‫توی لیوانه فقط یه نوشیدنی ساده‌ست یا نه.
‫لعنتی.
‫به نظر میاد هیتلر فهمیده ‫ما اینجا داریم چیکار می‌کنیم.
‫- آره خب، من چیزی نگفتم. ‫- نه.
‫تقصیر منه.
‫ما خیلی سریع پیش رفتیم.
‫نباید همزمان هم موضوع دوقلوهای باندی ‫و هم زندان رو مطرح می‌کردیم.
‫لقمه‌ی گنده‌تر از دهنت برندار.
‫خدای من، نمی‌تونیم یکی‌یکی نجاتشون بدیم.
‫نه. واسه همین پیشنهاد می‌کنم ‫برگردیم به روش اصلی کارمون.
‫چی رو متوجه نمی‎‌شی، آقای هلستت؟
‫شما اینجا تازه‌کارید، خانم فوگل.
‫و بهتون اطلاع میدم که ‫قبلاً هم یهودی‌ها دستگیر شدن.
‫و آزاد شدن.
‫بدون اینکه ما مجبور باشیم ‫پرچم سوئد رو تکون بدیم.
‫حتماً حس خوبیه که با چشم‌بند زندگی کنی.
‫این مسخره‌بازی کوفتی دیگه چیه؟!
‫داریم در مورد یه زندان نروژی حرف می‌زنیم،
‫نه یه اردوگاه کار اجباری آلمانی!
‫کی اینو استخدام کرده؟
‫مگه ازش معرف نخواستیم؟
‫بار اول هم نیست.
‫و تو چیزی نداری که اضافه کنی؟
‫- چی می‌خوای بگم؟ ‫- حداقل می‌تونی یه زری بزنی!
‫- چی؟ ‫- باید همه چی رو خودم تنهایی حل کنم؟
‫هی، روزت چطور بود، استیگ؟
‫حالت خوبه؟
‫آره خوبم، بابا. ‫می‌تونی امشب برام قصه بخونی؟
‫نه. امشب نمیشه.
‫خواهش می‌کنم؟
‫یوران!
‫چیه؟
‫اون سروصدا باید همین الان قطع بشه، می‌شنوی؟ ‫زود باش!
‫[اسلو]
‫سپیده‌دم ۲۶ نوامبر ۱۹۴۲
‫تمام تاکسی‌های اسلو اعزام شدن،
‫با دو افسر پلیس توی هر کدوم،
‫تا زنان، کودکان و سالخوردگان ‫یهودی رو جمع‌آوری کنن.
‫صبح بخیر.
‫چی شده؟
‫ما رو کجا می‌برید؟ ‫ما کار اشتباهی نکردیم.
‫ما فقط سعی داریم شرافتمندانه زندگی کنیم...
‫این بی‌عدالتیه!
‫از وسترینگ خبر رسید.
‫از اسلو زنگ زد و گفت ‫تمام یهودی‌ها رو جمع کردن.
‫و سوار کشتی کردن... ‫به مقصد یه اردوگاه مرگ آلمانی.
‫راستش فکر می‌کردم همه‌ش فقط یه نمایشه...
‫- فقط نمایش... ‫- آره... می‌دونم...
‫هر کسی رو که تونستن توی کشتی جا بدن بردن.
‫زنان، کودکان،
‫سالخوردگان، همه‌شون. بیش از ۷۰۰ نفر.
‫خدا می‌دونه کجا میرن. گوستا...
‫ولی... ولی الان می‌تونیم ‫تمام پرونده‌های نروژی رو بایگانی کنیم، آره؟
‫محض رضای خدا، خفه شو، باشه؟
‫جناب انگزل،
‫اقوام سوئدی حق دارن بدونن چه اتفاقی افتاده.
‫می‌دونم.
‫ولی ما این سانسور لعنتی رو داریم.
‫مطبوعات اجازه ندارن در موردش بنویسن.
‫می‌دونی، فکر نمی‌کنی بتونیم ‫نیلز سانسورچی رو راضی کنیم تغییرش بده؟
‫چطوری این کار رو بکنیم؟ ‫فقط همین‌طوری برم توی دفترش
‫و قانعش کنم که باید ‫محدودیت‌های مطبوعات رو برداره...
‫دقیقاً! چرا این کار رو نکنیم؟
‫این‌طوری انجامش می‌دیم.
‫اقوام سوئدی تعجب می‌کنن
‫چرا عزیزانشون توی نروژ تماس نگرفتن.
‫و من تضمین می‌کنم که ‫سوالاتی واسشون پیش میاد.
‫خیلی چیزا هست که باید جواب داده بشه.
‫آره، و مطبوعات حتی در مورد آلمان ‫چیزی نمی‌نویسن.
‫اونا در مورد نیلز سانسورچی می‌نویسن
‫و اینکه چطوری تمام اطلاعات رو مخفی کرده.
‫ولی من حتی نیلز رو نمی‌شناسم.
‫فکر نکنم به حرفم گوش بده.
‫ولی سودرستروم گوش میده.
‫اون مقامش بالاتر از نیلز سانسورچیه، نه؟
‫من قطعاً دلم نمی‌خواد جای نیلز باشم.
‫با توجه به وضعیت یهودی‌های نروژ.
‫اوه... راست می‌گی، قطعاً.
‫و مطمئنم اقوام زیادی توی سوئد هستن.
‫و می‌دونستید
‫که چند تا از یهودی‌های تبعید شده
‫در واقع پاسپورت سوئدی داشتن... نه نروژی.
‫و به محض اینکه اقوامشون اینجا توی سوئد
‫بپرسن که کجا رفتن،
‫همه‌مون رو زیر سوال می‌برن.
‫و می‌دونید که مطبوعات ‫در مورد آلمان مقاله نمی‌نویسن،
‫بلکه در مورد نیلز و اداره اطلاعات می‌نویسن.
‫واقعاً فکر نمی‌کنی که من این‌قدر احمق باشم؟
‫لعنتی...
‫[هزار یهودی به لهستان فرستاده شدند]
‫[آزار و اذیت یهودیان به اوج جدیدی می‌رسد]
‫[یهودیان به لهستان تبعید شدند]
‫این چطور سر از روزنامه‌ها درآورده؟
‫[هزار یهودی به لهستان فرستاده شدند]
‫ارزیابی ما این بود که خبر ‫دیر یا زود به سوئد می‌رسید، قربان.
‫ترجیح میدادم «دیر» باشه.
‫تماس‌های مردم داره خفه‌مون می‌کنه
‫که تقاضا دارن علیه این قضیه اقدام کنیم.
‫در حالی که برلین داره توبیخم می‌کنه.
‫لعنت بهش!
‫بله، بله، بله.
‫واقعاً کی مسئول یهودی‌هاست؟
‫سودرستروم؟ نخست‌وزیر یه سوال پرسیده.
‫کی مسئوله؟
‫یهودی‌ها؟
‫فوق‌العاده‌ست، ما نمی‌دونیم ‫کی مسئول ماجرای یهودی‌هاست.
‫ما قبلاً به‌عنوان «مسئله غیرمهم» ‫طبقه‌بندیش کرده بودیم.
‫ولی دیگه نه.
‫- نه. ‫- خب کی؟
‫من می‌گم کار انگزل باشه.
‫گوستا انگزل. بخش حقوقی.
‫الان کجاست؟
‫- فوراً بیاریدش اینجا. ‫- البته.
‫فقط بیاریدش اینجا، لعنتیا!
‫برو، برو، پیداش کن!
‫عالیه.
‫باورم نمی‌شه.
‫- انگزل کجاست؟ ‫- داره با اسلو حرف می‌زنه.
‫باید همین الان قطع کنه.
‫انگزل.
‫توی نروژ چه خبره؟
‫می‌تونیم انتظار داشته باشیم برگردونده بشن؟
‫- یهودی‌ها؟ ‫- بله.
‫نه، فکر نمی‌کنم بتونیم.
‫منظورت اینه که مردم اسکاندیناوی رو ‫می‌فرستن اردوگاه‌های مرگ؟
‫- بله، قطعاً این‌طور به نظر میاد. ‫- اردوگاه‌های مرگ؟
‫ببخشید، یعنی این شایعات
‫چیزیه که باید کم‌کم جدی بگیریمشون؟
‫هیچ سوئدی توی اون کشتی هست؟
‫یک نفر هست.
‫- ولی اشتباه شده. ‫- اوه، منظورت چیه؟
‫آلمانی‌ها تمام یهودی‌هایی که ‫ارتباط سوئدی داشتن رو مستثنی کردن.
‫بله، درسته. اونا هنوز اینجا هستن.
‫- که اینطور. ‫- درسته، متوجهید؟
‫- شکی توش نیست. ‫- همه‌شون؟
‫بله، همه‌شون.
‫قبل از اینکه آلمانی‌ها ‫تمام یهودی‌های نروژ رو جمع کنن،
‫ما چندین یادداشت دیپلماتیک فرستاده بودیم
‫در مورد اونایی که ارتباطی با سوئد داشتن.
‫پس همه‌شون ارتباط سوئدی دارن؟
‫اون یهودی‌ها آزاد شدن.
‫یه کورسوی امید توی تاریکی.
‫و خب، الان چیکار کنیم؟
‫مطبوعات خواستار اقدام عملی هستن،
‫ولی هیتلر می‌خواد ساکت باشیم.
‫پیشنهادی دارید؟
‫مسئله اینه که... ‫حدود ۱۰۰ یهودی هنوز توی نروژ هستن.
‫ولی تصور می‌کنم ‫اونا هم به‌زودی تبعید می‌شن.
‫مگر اینکه سوئد همه‌شون رو بپذیره.
‫ببخشید...
‫پس سوئد یهودی‌ها رو بپذیره؟
‫فکر نکنم.
‫این یعنی تمام یهودی‌های اروپا میان سوئد.
‫و می‌خوام بگم که
‫هرچی نباشه اونا چند میلیون نفرن.
‫هیتلر اینو یه توهین آشکار تلقی می‌کنه.
‫ولی اگه این مسئله غیررسمی انجام بشه چی؟
‫- غیررسمی؟ ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫ادامه بده، انگزل.
‫مطبوعات مطلع می‌شن که
‫ما یه درخواست غیررسمی
‫واسه پذیرش یهودی‌های ‫باقی‌مونده توی نروژ فرستادیم.
‫ولی چون غیررسمیه، ‫مطبوعات نمی‌تونن در موردش بنویسن، درسته؟
‫وای خدای من.
‫و این‌طوری ‫آبروی آلمانی‌ها هم نمی‌ره، مگه نه؟
‫ما اقدام می‌کنیم...
‫ولی اقدام نمی‌کنیم.
‫- نقشه خوبیه. ‫- یه لحظه ببخشید...
‫- پس انجامش بدیم؟ ‫- جالبه...
‫ببخشید، ولی داریم به همین راحتی ‫ورود یهودی‌ها رو بررسی می‌کنیم؟
‫بدون هیچ تصمیم پارلمانی؟
‫ما قطعاً قرار نیست اجازه بدیم ‫هیچ یهودی «به همین راحتی» وارد بشه.
‫نه.
‫به هر حال مطمئن نیستیم ‫آلمانی‌ها باهاش موافقت کنن.
‫ولی مطبوعات دست از سرمون برمی‌دارن.
‫عالیه.
‫جلسه تمومه.
‫آقای وزیر، ‫نمی‌تونیم همین‌طوری اجازه بدیم...
‫گفتم جلسه تمومه.
‫خدایا! انگزل، میشه اینجا بمونی؟
‫در آخر، می‌خوام بهتون یادآوری کنم
‫که من مافوق مستقیم شما هستم،
‫یعنی مستقیماً به من گزارش می‌دید.
‫و اگه کسی تصمیم بگیره ‫برخلاف دستورالعمل‌های ما عمل کنه،
‫بهتون اطلاع می‌دم که آدم ما در مسکو،
‫جناب آسارسون،
‫عاشق تغییر پُسته.
‫کسی مایل به گرفتن پست آسارسون توی مسکو هست؟
‫در حال حاضر، 50 هزار تا از هلند داریم.
‫و اینجا فرانسوی‌ها رو داریم در پاریس،
‫که تا جایی که می‌تونن دارن جمع می‌کنن.
‫در مورد تلگراف‌های غیررسمی از سوئد شنیدی؟
‫سوئدی‌ها دارن وقیحانه از موقعیتشون ‫استفاده می‌کنن.
‫فقط چون گورینگ ‫یه علاقه عجیب و احمقانه به اون...
‫سرزمین مسخره داره، به هر دلیلی.
‫ولی البته مراقب اوضاع هستید، مگه نه؟
‫اوه، قطعاً.
‫دیگه خبری ازشون نمی‌شه.
‫اونا جایگاهشون رو می‌دونن.
‫خوبه.
‫براساس نروژی‌هایی ‫که ارتباط سوئدی‌شون تأیید شد،
‫من ۲۵ یهودی دیگه از بلژیک و هلند دارم
‫که باید در موردشون پرس‌وجو کنیم.
‫بیست و پنج تا... واسه انگزل.
‫[موارد احتمالی]
‫- هلستت؟ ‫- من ۲۰ تا دارم.
‫- بیست تا. ‫- تقریباً.
‫- هالونستن؟ ‫- بله؟ آره، آره، من ۱۰ تا دارم.
‫و من ۲۵ تا دارم.
‫- خانم فوگل؟ ‫- ۸۵ تا.
‫کافی نیست.
‫نوشتن یادداشت‌های دیپلماتیک انفرادی ‫در درازمدت جواب نمی‌ده.
‫ما باید یه رویه‌ای ایجاد کنیم ‫که دامنه وسیع‌تری رو پوشش بده.
‫پس چیکار کنیم؟
‫دوقلوهای باندی.
‫ولی اونا قبلاً پسرا رو رد کردن.
‫نمی‌تونیم یه پرونده دیگه پیدا کنیم که
‫به نظرمون راحت‌تر از باندی تأییدیه می‌گیره؟
‫منو ببخشید آقای انگزل، این پروفایل خوبیه.
‫به اندازه کافی ضعیفه.
‫ولی این بار باید سطحش رو ببرید بالاتر.
‫می‌تونم کاغذها رو دوباره ببینم؟
‫میشه یه چرخش بروکراسی ظریف باشه.
‫فون اوتر! فون اوتر!
‫اینجام!
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫پس انگلزل دیپلمات‌های سوئدی رو فرستاد
‫که برگردن به وزارت امور خارجه آلمان.
‫بروکراتی که باهاش ملاقات کردن ‫مارتین لوتر بود.
‫سلام...
‫نه، نسبتی با اون ‫مارتین لوتر مشهور نداره.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫اون دست راست ریبنتروپ، ‫وزیر خارجه آلمان بود.
‫حتی اوا براون هم یه چیزی فرستاده. ‫بهتون نشون میدم.
‫- اوه. ‫- این از طرف اوا براونه.
‫اوه، و توی بسته، ‫اینم از طرف پیشوا بود.
‫این هدیه کاسه لاک‌پشت ‫از طرف پیشواست.
‫عالیه.
‫- مگه نه؟ ‫- مگه نه؟
‫امتحان می‌کنی؟
‫اونا توی... یه حمله توی پراگ دستگیر شدن.
‫و بعد بردنشون.
‫واقعاً، امکان نداره؟
‫و بچه‌ها تبعه‌ی سوئد هستن؟
‫در تئوری آره،
‫ولی متأسفانه روی کاغذ نه.
‫ولی رابطه کاملاً روشنه.
‫پدرشون شهروند سوئده.
‫ولی بچه‌ها یهودی‌ان؟
‫اگه این مشکل حل بشه. ‫به دیدگاه دولت سوئد در موردِ
‫فضیلت بزرگ آلمان کمک می‌کنه.
‫منظورت اینه که...
‫یه دوقلوی یهودی توی پراگ
‫حق شهروندی سوئد رو دارن؟
‫این چیزیه که میگی؟
‫آره.
‫آره، خوبه. قطعاً.
‫الان کجان؟
‫بله، خب، ما... مطمئن نیستیم.
‫ولی شاید توی ترزین‌شتات باشن.
‫ترزین‌شتات؟ ‫فوق‌العاده‌ست!
‫- مجوز رو می‌گیری. ‫- ممنون.
‫چی شده؟
‫اونا به پدر و مادرشون ملحق میشن.
‫- آره، دمش گرم! ‫- اوه. آروم باش. بسه!
‫من میرم بیرون قهوه و کیک بخرم.
‫سفارش بدین، هر چی می‌خواین.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- یه دونات.
‫- منم یه کلنت می‌خوام، لطفاً. ‫- منم یه کلنت می‌خوام، یا هر چی.
‫- هر چی می‌خواین سفارش بدین. ‫- یه نون شیرین بگیریم؟
‫یه نون شیرین؟
‫کلنت رو بیخیال. اگه یه نون شیرین بگیریم، ‫می‌تونیم با هم بخوریم.
‫نه، فکر کنم باید یه کیک بزرگ بگیریم.
‫امروز جشنه!
‫تا وقتی بتونیم توجیهش کنیم.
‫اونا روی بودجه داخلی خیلی سخت‌گیرن.
‫از جیب خودم میدم. ‫چون ماه دیگه بازنشسته میشم،
‫و اون موقع حتی پول بیسکویت هم ندارم.
‫- پس همین کارو بکنیم! ‫- آره!
‫حالا خبر توی کل اروپا و دنیا پخش شده بود
‫که یهودی‌ها می‌تونن با نامه نوشتن به سوئد ‫حمایت دیپلماتیک بگیرن.
‫آقای انگلزل.
‫این یه نامه از یه خانم ‫توی سالت‌لیک‌سیتی اومده،
‫که می‌خواد برادرزاده‌ش رو ‫از اتریش خارج کنه.
‫و رابطه‌ش چیه؟
‫توی کارخونه بلبرینگ سوئد ‫توی وین کار می‌کنه.
‫تایید کن و ادامه بده.
‫یه مورد دارم که بچگی‌هاش ‫تابستون‌ها رو توی سوئد گذرونده.
‫تأییدش کن.
‫یه مجارستانی که ‫توی دانشگاه اوپسالا درس خونده.
‫این یکی از طرف مردیه که ‫توی گوتنبرگ، توی کشتیرانی کار می‌کرده.
‫- می‌تونیم اینو تأیید کنیم. ‫- آره. تمومه.
‫اونا یه عمه‌ی پیر دارن ‫که اونجا تنهایی زندگی می‌کنه.
‫[آیا جنگ تمام‌عیار می‌خواهید؟]
‫چرا اینقدر طول می‌کشه؟
‫رایش‌فورر. لطفاً، منو ببخشین.
‫سوئدی‌ها پرس‌وجوهای گسترده‌ای رو ‫شروع کردن در مورد...
‫یهودی‌های سوئدی.
‫و چند نفر هستن؟
‫تقریباً هر منطقه‌ای که کنسولگری سوئد داره
‫یه یادداشت رسمی فرستاده،
‫در مورد یهودی‌هایی ‫با رابطه ادعایی با سوئد، پس...
‫تعدادشون زیاده.
‫سوئدی‌ها الان واقعاً دارن سعی می‌کنن
‫یهودی‌ها رو نجات بدن، ‫داری اینو میگی؟
‫بله.
‫و این منجر به یه مشکل اضافی میشه.
‫باورنکردنیه!
‫هر چی مقامات ما بیشتر با
‫مسائل مربوط به ‫راه‌حل نهایی سر و کله می‌زنن...
‫بیشتر شروع می‌کنن به...
‫چطوری بگم؟
‫شروع می‌کنن به فکر کردن...
‫همه ناسیونال سوسیالیست سرسخت نیستن.
‫این بار باید بست‌ها رو دوباره چک کنی!
‫یالا دیگه، مرد...
‫پس باید مقررات رو عوض کنیم.
‫«از ۳۱ مارس،»
‫«شهروندی خارجی ‫دیگر به عنوان معافیت پذیرفته نمی‌شود.»
‫چی؟ بذار ببینم.
‫ولی... ولی چرا مقررات رو عوض کردن؟
‫اگه دنبال یه جنگ بروکراسی هستن،
‫پس همینو بهشون میدیم.
‫می‌خوایم بدونیم
‫آیا قوانین جدیدی که دارن میان...
‫روی نیمه‌یهودی‌ها هم تاثیر می‌ذارن؟
‫نیمه‌یهودی‌ها؟
‫آره، طبیعتاً.
‫خیلی مهمه که اینو درست تفسیر کنیم.
‫و، حکم در مورد ربع‌یهودی‌ها چیه؟
‫آره، اونا هم احتمالاً شاملش میشن.
‫من... می‌تونم دوباره چک کنم.
‫و... در مورد یک‌هشتم یهودی‌ها چی؟
‫بذار سوال رو یادداشت کنم...
‫- ترتیبش رو برات میدم. ‫- خیلی‌خوب.
‫خب... چون یک‌شانزدهم یهودی هم داریم
‫و، یک‌سی‌ودوم یهودی.
‫اونا شامل چه قانونی میشن؟
‫مهمه که اینو درک کنیم.
‫آره، می‌فهمم.
‫خیلی‌خوب.
‫پس تا وقتی همه چی رو روشن کنین
‫برای اجرای قانون صبر می‌کنیم.
‫هر چی باشه، پیشوای خودتون
‫ظاهراً خودش یک‌شانزدهم یهودیه.
‫بد میشه اگه مجبور بشین ‫اونم دیپورت کنین.
‫- بوداپست، ۲۰ نفر. ‫- خوبه.
‫واقعاً خوبه!
‫- هفت تا بیشتر از دفعه قبل. ‫- قطعاً.
‫- خبرهای عالی. ‫- انگلزل؟
‫- دفترش اینجاست. ‫- هیچ‌وقت بهش شک نداشتم!
‫وین، ۷۵ نفر.
‫عالیه.
‫- چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫برلین داره منو با شعله‌افکن تهدید می‌کنه.
‫گفتن داریم ادعا می‌کنیم
‫هرچی یهودی هست سوئدیه.
‫- خب... ‫- اینا چه جور پرونده‌هایی هستن؟
‫چرا اداره مهاجرت ندیدتشون؟
‫و چرا من ندیدمشون؟
‫خب، دلیلی نداره ببینین. ‫اونا شهروند سوئدن.
‫- من این‌طوری متوجه نشدم. ‫- اوه، محض رضای...
‫از یهودی‌هایی خبر دارم که
‫اصلاً حتی پاشون رو توی سوئد نذاشتن!
‫صبر کن، پاولسون. اینجا رو ببین...
‫سیاست ما بی‌طرف موندنه.
‫و این بی‌طرفیه، انگزل؟
‫چیزی که شماها این پایین نمی‌فهمین...
‫هیچ‌کس اینجا...
‫هیچ خبری در مورد...
‫اون دیگه صدای چی بود؟
‫- لوله‌های فاضلاب. ‫- آره...
‫تمام مسیر رو از طبقه سوم میاد پایین.
‫درسته.
‫فاضلاب؟
‫برای یه دفتر بزرگتر درخواست دادیم، ‫ولی تأیید نشده.
‫اندازه‌ها رو توی این کشو دارم.
‫مراقب خودت باش، انگزل.
‫مراقب خودت باش.
‫همه‌تون حسابی مراقب خودتون باشین، ‫می‌شنوین؟
‫خب، کجا بودیم؟
‫چقدر همه‌شون ساده‌لوح‌ان.
‫کاملاً حق با شماست. ‫باید عواقبی برای انگزل داشته باشه.
‫پول خیلی زیادی هم می‌خواد. ‫آوردن یهودی‌ها مجانی نیست.
‫پول می‌خواد.
‫دقیقاً! پول می‌خواد!
‫حالا می‌دونم ‫کی می‌تونه حال انگزل رو بگیره.
‫به ارنپرایس زنگ بزن! ‫همین الان!
‫خوش اومدین، خوش اومدین.
‫[ارنپرایس] ‫[جماعت یهودیان]
‫آقای انگزل.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه بیشتر از ما
‫بابت همه کارایی که می‌کنین سپاسگزار باشه.
‫- ما فقط داریم کارمون رو انجام میدیم. ‫- بله.
‫هر کسی که میاد اینجا...
‫شاید بشه گفت، یه بانکدار نیست.
‫اونا هیچ دارایی‌ای ندارن.
‫همه‌چی مصادره شده.
‫اونا کاملاً بی‌پولن.
‫خب، چطور می‌تونیم کمکشون کنیم؟
‫ببخشید. وقتی میگین «ما»،
‫و وقتی میگین «کمک»،
‫منظورتون اینه که شما مسئول مالی
‫برای کسایی هستین که میان اینجا؟
‫بله، شاید بگین یه‌کم متناقضه.
‫هر چی بیشتر کمک کنیم، ‫کمتر می‌تونیم کمک کنیم.
‫واقعاً این‌طوری بود؟
‫بله، طبق یه قانون ۵۰ ساله سوئدی،
‫هر جماعت مذهبی
‫مسئول مالی اعضاش بود.
‫و حالا، جماعت یهودی سوئد
‫تقریباً پولش تموم شده بود.
‫پس...
‫پس شما، به عنوان یه جماعت یهودی، ‫مجبورین ردشون کنین؟
‫نه، نه. ما هیچ‌کس رو رد نمی‌کنیم. ‫هرگز این کار رو نمی‌کنیم.
‫ولی...
‫ولی، متأسفم، از کجا پول بیاریم؟
‫این واقعاً یه گره کوره.
‫- آقایون، ببخشید. ‫- گره کور چیه، می‌دونی؟
‫یه مشکل سخت، ‫ولی با یه راه‌حل آسون.
‫یه نامه از والدین پسرهای باندی ‫دریافت کردیم.
‫- و؟ ‫- پسرها پیداشون نشده.
‫ولی...
‫با هر کی که یادداشت رسمی رو امضا کرده ‫تماس بگیر.
‫- باید بازخواست بشه. ‫- نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫اونا برکنارش کردن ‫و فرستادنش اردوگاه کار اجباری.
‫چی؟ ولم کنین.
‫ظاهراً سعی کرده ‫وزیر خارجه‌شون رو کله‌پا کنه.
‫پس پسرها چی؟ اونا کجان؟
‫ممکنه توی یه اردوگاه ‫توی ترزینشتات باشن.
‫نمیشه...
‫خب، می‌تونیم یه جوری تأییدش کنیم؟
‫آره، خب، همیشه می‌تونیم بریم اونجا
‫و دنبالشون بگردیم.
‫فکر بدی نیست، هالونستن. ‫خوبه که پیشنهادش دادی.
‫[بیرون ترزینشتات]
‫به نظر میاد راه درست این باشه.
‫خوبه.
‫واقعاً باید یه چیزی بخورم...
‫هوس پاته مرغ کردم.
‫فکر می‌کنی اینجاها گیر بیاد؟
‫بعیده.
‫مدارک.
‫سوئد؟
‫چی می‌خواین؟
‫ما... نماینده سفارت سوئد هستیم.
‫و، می‌خوایم در مورد دو تا بچه ‫پرس‌وجو کنیم، اگه اجازه بدین.
‫اونا شهروندان سوئدی هستن ‫که گفته میشه اینجا نگهداری میشن.
‫مجوز هم دارین؟
‫اوه، خب، بله. ‫با برلین در موردش حرف زدیم.
‫ولی وقت نکردن جواب بدن. ‫خیلی فوریه، پس...
‫اون... پاسپورت‌هامون رو گرفت.
‫آره، درست فهمیدی.
‫باید بریم.
‫- ورودتون رد شد، آقایون. ‫- درسته، پس دیگه میریم...
‫ولی، نمیشه فقط... یه ثانیه بیایم تو؟
‫- فقط چند تا سوال سریع داریم. ‫- فوراً برین!
‫بله، می‌فهمیم. بله.
‫- کدوم گوری هستیم؟ ‫- زیاد بد به نظر نمیاد.
‫قطعاً پاته مرغ نیست، مگه نه؟
‫ممنون.
‫برای منم همون، ممنون.
‫ببخشید، می‌تونم یه سوال سریع ‫ازتون بپرسم؟
‫ما دنبال دوتا دوقلو می‌گردیم.
‫قراره اینجا توی اردوگاه باشن.
‫می‌دونین چطور می‌تونیم ‫اطلاعات بیشتری در موردشون پیدا کنیم؟
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫کسی رو می‌شناسین ‫که توی اردوگاه کار کنه؟
‫مثلاً یه نگهبان؟
‫پول هم داریم.
‫پسرها زنده‌ان.
‫وای، خداروشکر.
‫درست همون‌طور که شک داشتیم،
‫در حال حاضر توی ترزینشتات نگهداری میشن.
‫ولی یه مشکلی هست.
‫توی یه به‌اصطلاح «اردوگاه انتقالی» هستن.
‫- که یعنی قراره... ‫- به‌سرعت منتقل بشن.
‫کل وزارت خارجه آلمان ‫می‌فهمه پسرهای باندی کی‌ان.
‫میرم با وزیر امور خارجه حرف می‌زنم.
‫سودرستروم عمراً بذاره ‫فقط به‌خاطر دو تا بچه، ازش رد بشی.
‫مگه گفتم قراره از طریق سودرستروم برم؟
‫- خانم فوگل، می‌تونی با من بیای؟ ‫- بله.
‫ترجیح میدم منو درگیر نکنه.
‫فهمیدم.
‫به نظر میاد... اینجا یه فرصت داریم
‫تا یه رویه ایجاد کنیم.
‫اگه بتونیم این بچه‌ها رو بیاریم اینجا،
‫اون‌وقت می‌تونه به این معنی باشه که ‫می‌تونیم به تعداد بیشتریشون کمک کنیم.
‫همه‌مون می‌دونیم ‫توی اون اردوگاه‌ها چه خبره...
‫اگه هر چی اشتباه پیش بره،
‫خودت مسئولی، انگزل.
‫می‌فهمی؟
‫خیلی قبل از روز موعود،
‫و خیلی قبل از اینکه ‫ارتش‌های شوروی برلین رو له کنن،
‫سه تا دیپلمات سوئدی،
‫به دستور انگزل،
‫به وزارت امور خارجه آلمان هجوم بردن.
‫می‌خوام آقای گروندهر رو ببینم.
‫- بفرمایید، قربان. ‫- ممنون.
‫من یه وقت ملاقات با گروبگلد دارم.
‫ممنون.
‫من برای آقای گوتز اینجام.
‫شاید سخت‌ترین حمله‌ی ببر سوئدی ‫از زمان...
‫خب... تا حالا.
‫شما قبلاً یه یادداشت رسمی رو پذیرفتین
‫در مورد برادران دوقلوی ۱۱ ساله‌ای
‫که در موردش حرف زدیم.
‫و همچنین قول دادین که...
‫بله، ما قطعاً برای یه پاسخ فوری و مثبت
‫به درخواست رسمیمون،
‫قدردان خواهیم بود.
‫آقای وزیر، این واقعاً بده. ‫این بیشتر از بده، وحشتناکه.
‫گوش کن... ‫فقط آروم باش، سودرستروم.
‫قضیه در مورد برگردوندن بچه‌ها ‫به والدینشون توی سوئده.
‫قضیه در مورد بازگشت بچه‌ها ‫به والدینشون توی سوئده.
‫بچه‌ها کجان؟
‫آقای وزیر، ‫باید می‌اومدین پیش من!
‫مشخصاً، اگه اونا ناراحتن...
‫می‌تونیم بخش حقوقی رو درس عبرت کنیم.
‫می‌تونیم درس عبرت کنیم. خوبه. ‫درس عبرتشون می‌کنیم.
‫اون‌طوری، می‌تونیم به آلمانی‌ها نشون بدیم ‫که داریم اقدام می‌کنیم.
‫یه رویکرد عالی.
‫- آره، وزیر امور خارجه. ‫- ببخشید، وزیر امور خارجه.
‫توافق کرده بودیم که ‫بعد از ناهار بهتون زنگ بزنم.
‫هنوز خبری از برلین نشده؟
‫بچه‌ها می‌تونستن بیان خونه.
‫ولی با این کار یه گند اساسی زدی، انگزل.
‫تا یه ساعت دیگه ‫دفتر سودرستروم باش.
‫همین.
‫بله. خیلی ممنون.
‫آدم ما توی مسکو...
‫جایگزین خواهد شد.
‫فهمیدم.
‫لازمه من کسی رو ‫برای این سمت پیشنهاد بدم؟
‫نه، نه. می‌خوایم خودت بری.
‫همراه با بخشت.
‫انتقال کل بخشمون به مسکو ‫اونم الان یه کم...
‫مسکو.
‫[مسکو]
‫خدای من! امشب جشنه؟
‫- تشریفات. ‫- اوه، خیلی هم عالی.
‫امروز کارت خوب بود، آقای انگزل.
‫ممنون.
‫خب سودرستروم چی می‌خواست؟
‫بیشتر می‌خواست بهمون
‫بابت پسرهای باندی تبریک بگه.
‫درسته. پس حقوقت زیاد میشه؟
‫خب، اون نیازمند پایان یه جنگ جهانیه.
‫فردا انجامش میدیم.
‫- پس شب‌بخیر. ‫- می‌بینمت.
‫- شب‌بخیر. ‫- شب‌بخیر.
‫آقای انگزل؟
‫تا یه هفته دیگه ‫پسرهای باندی می‌رسن کپنهاگ،
‫برای تجدید دیدار با والدینشون.
‫یادتون میاد وقتی مطبوعات ‫اولش در مورد نروژ نوشتن،
‫واکنش چقدر قوی بود؟
‫چی میشه اگه بتونیم کاری کنیم ‫در مورد پسرهای باندی بنویسن؟
‫شما می‌تونین برین سفر دانمارک.
‫با یه نفر که عکس بگیره.
‫یه نفر؟
‫تصور می‌کنم خانم فوگل ‫داره خودشو برای این کار پیشنهاد می‌کنه؟
‫نه. اصلاً.
‫- یکی دیگه. ‫- کل ایده پسرهای باندی مال تو بود.
‫اگه کسی باید بره، اون تویی.
‫صحبت سوئیس شد...
‫چه حسی داری ‫اگه من فرستاده بشم خارج؟
‫- سوئیس؟ ‫- نه، سوئیس نه.
‫- چرا؟ جنگه. ‫- ولی دیپلماسی استراحت نداره، می‌دونی که.
‫ایالات متحده؟ ‫می‌دونم پسرها عاشق اونجا میشن.
‫بله، عزیزم...
‫خانم انگزل.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫قطعاً امیدوارم چند تا خز گرم داشته باشین.
‫وگرنه، مجبورین چند تا بخرین، مگه نه؟
‫خز؟
‫بله. برای گذروندن زمستون.
‫توی مسکو.
‫- مسکو؟ ‫- بله.
‫مطمئنم عصر خوبی میشه.
‫میشه خصوصی حرف بزنیم، آقای وزیر؟
‫من زیاد این انتقال به مسکو رو نمی‌فهمم.
‫عملیات باندی خوب پیش رفت.
‫دقیقاً.
‫ما باید توی مسکو ‫یه آدم خوب مثل تو داشته باشیم،
‫آقای انگزل. حیاتیه.
‫برای کشورمون حیاتیه،
‫همه باید هر کاری می‌تونیم بکنیم.
‫ولی احتمالاً الان باید با همسرت حرف بزنی.
‫- من واقعاً عاشق این اتاق‌هام. ‫- آره.
‫اینگرید؟
‫گوستا انگزل، ‫تو وظیفه‌شناس‌ترین مقام شاغل،
‫توی وزارت امور خارجه‌ای.
‫- چی شده؟ ‫- من... نمی‌تونم بگم...
‫این... واقعاً... من... ولی...
‫این انتقالی رو قبول کنی ‫بدون من و پسرها میری.
‫- آنا، نمی‌تونی اینو بگی. ‫- مسکو، گوستا!
‫مسکو!
‫درسته. می‌دونم...
‫[کپنهاگ]
‫- حس خوبی ندارم. ‫- به چی؟
‫من پاسپورت آلمانی دارم.
‫به نظرم که اینجا به نفعته.
‫و تو با منی. ‫من پاسپورت دیپلماتیک دارم.
‫- اون با منه. ‫- آره.
‫می‌دونی چرا سربازهای آلمانی همه‌جا هستن؟
‫به یهودی‌ها مربوطه.
‫دارن همه‌شونو جمع می‌کنن.
‫[کپنهاگ]
‫- نگاه کن. ‫- آره.
‫سلام... آقا و خانم باندی؟
‫- گوستا انگزل؟ ‫- درسته.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آقای انگزل...
‫من...
‫«من خیلی ممنونم، و واقعاً میگم.»
‫«شما آدم خوبی هستین.»
‫ممنون... ممنون.
‫- می‌تونین کنار هم وایسین؟ ‫- بله.
‫قبلش یه عکس می‌گیرم...
‫آماده‌این؟
‫یک، دو، سه.
‫بچه‌هام کجان؟ ‫بچه‌هام کجان؟
‫لوکاس!
‫ماتئو!
‫ماتئو! لوکاس!
‫بچه‌هام کجان؟ ‫بچه‌هام کجان؟!
‫لوکاس! ماتئو!
‫- بچه‌هام کجان؟ ‫- کجا...
‫بچه‌هام کجان؟
‫- من... پیداشون می‌کنم... ‫- بچه‌هام کجان؟
‫- باید... باید به برلین زنگ بزنم. ‫- بچه‌هام کجان؟
‫لطفاً... وای... خواهش می‌کنم...
‫نه.
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫دلیلی برای عذرخواهی نیست.
‫هیچی.
‫خانواده‌ت کجای آلمانن؟
‫لوبک.
‫پنج ساله که... اونجا نرفتم.
‫آقای انگزل؟
‫حتماً متوجهین ‫توی دانمارک چه خبره؟
‫باید شرط ویزا رو لغو کنیم.
‫فکر کردی خودم نمی‌دونم؟
‫[کنترل گذرنامه]
‫من با بقیه توی بخش تماس می‌گیرم،
‫تا وقتی رسیدیم استکهلم ما رو ببینن.
‫- آقای انگزل! آقای انگزل! ‫- چیه؟
‫فکر کردین کجا میرین؟ ‫نمی‌تونین وارد بشین.
‫- من با آقای انگزل سفر می‌کنم. ‫- چه خبره؟
‫همراه شما نمی‌تونه وارد کشور بشه.
‫- اون دستیار منه. ‫- اینجا کمکی بهش نمی‌کنه.
‫در مورد چی حرف می‌زنین؟ ‫اون کاملاً حق داره بیاد سوئد.
‫این یه پاسپورت دیپلماتیکه ‫و اون یه پاسپورت آلمانی داره.
‫این مهر اینجا چیه؟
‫آلمانی‌ها خوش اومدن، ‫ولی امثال اون بدون ویزای مخصوص
‫نمی‌تونن بیان سوئد.
‫می‌خواستم بهت بگم.
‫من یه مقام ارشد ‫توی وزارت امور خارجه‌ام
‫که اون نوع ویزایی که ‫در موردش حرف می‌زنی رو صادر می‌کنه.
‫و من همین‌جا و همین الان ‫حق ورود به سوئد رو بهش اعطا می‌کنم.
‫نمی‌دونم توی استکهلم ‫چطوری کارها رو انجام میدین.
‫ولی ما اینجا همیشه تابع قانونیم.
‫و امثال اون... ‫برمی‌گردن آلمان!
‫- لطفاً، آروم باشین. ولش کنین. ‫- وایسا. باید بعداً حلش کنی!
‫- دلیلی نداره... باشه. ‫- وایسا!
‫- بهت قول میدم اینو گزارش می‌کنم! ‫- خفه‌شو!
‫- تقاصش رو پس میدی! مطمئن باش! ‫- از این طرف.
‫خانم فوگل، ‫هماهنگی‌ها داره انجام میشه.
‫با سفارت سوئد توی کپنهاگ حرف زدم.
‫باید توی دانمارک بمونی.
‫یه نفر از سفارت سوئد ‫توی گمرک می‌بیندت،
‫و اونجا می‌مونی.
‫منظورم توی سفارته.
‫خوبه.
‫حالت چطوره؟
‫زیاد بد نیستم.
‫آخرین بار که توی لوبک بودی...
‫چیکار می‌کردی؟
‫دنبال خانواده‌ت می‌گشتی، مگه نه؟
‫- پیداشون کردی؟ نه. ‫- نه.
‫و توی پاسپورتت مهر جی زدن.
‫ولی دوباره وارد سوئد شدی؟
‫شانسی بود.
‫شانسی؟
‫نباید مسئله شانس باشه.
‫لعنتی.
‫قطارهای احمق...
‫داره میاد.
‫[استکلهم]
‫- آقای انگزل. ‫- بله.
‫خیلی‌خب، الان... وقت زیادی نداریم.
‫پس باید... سریع و مؤثر باشیم.
‫باید با وزیر امور خارجه حرف بزنم.
‫- این لازم نبود... ‫- دارم سعی می‌کنم!
‫- بریم، بجنب. ‫- باشه...
‫همه‌مون اینجاییم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫سوار ماشین شو، هلستد!
‫- پاتو بکش. ‫- باید راه بیفتیم!
‫- آره، ولی نمی‌تونم... ‫- تقریباً سوار شده...
‫- ماشین فقط باید گرم بشه. ‫- کتت رو بیار تو.
‫- میشه دیگه بریم؟ ‫- دارم سعی می‌کنم.
‫سعی کن از پشت بزنی بهش.
‫- اینجا. باید این‌طوری بزنم؟ ‫- دارم سردرد می‌گیرم!
‫- آروم. می‌رسیم. ‫- دارم سعی می‌کنم.
‫بفرمایید.
‫بیا. می‌تونی ببندیش؟ ‫اونجا. اون، اون یکی.
‫- البته. ‫- ممنون.
‫متأسفم، آقایون،
‫ولی وزیر امور خارجه امروز وقت نداره.
‫خب، ببخشید، آقای سودرستروم.
‫تقریباً قطعیه که ‫تمام یهودی‌های دانمارک،
‫قراره جمع‌آوری و تبعید بشن. ‫درست مثل نروژ.
‫ما از این شایعه آگاهیم ‫و اقدام انجام شده.
‫خیالتون راحت باشه. ‫ممنون.
‫می‌تونم بپرسم چه جور اقدامی؟
‫سفارت توی برلین موظف شده ‫در مورد این وضعیت پرس‌وجو کنه.
‫پرس‌وجو در مورد چی؟ ‫این واقعیته. با چشمای خودم دیدم!
‫بذار اینو روشن کنم، انگزل.
‫می‌خوای شرط ویزا رو برداری؟
‫ما یه دولت بی‌طرفیم.
‫- نمی‌تونیم طرف کسی رو بگیریم. ‫- هر طرف که باد ببردمون.
‫پس میگی ترجیح میدی اشغال آلمان رو
‫به جون بخری؟ قضیه اینه؟
‫و حتی اگه می‌خواستیم ‫شرط ویزا رو لغو کنیم،
‫نمی‌تونستیم انجامش بدیم.
‫و دلیلش اینه که ‫قانون مهاجرت خودمون
‫یهودی‌های سوئد رو ‫از نظر اقتصادی مسئول می‌دونه.
‫یا نکنه برنامه داشتی امروز صبح
‫یه قانون ۵۰ ساله رو عوض کنی؟
‫شاید باید فقط دست نگه‌داریم...
‫چی داری میگی؟ گرمازده شدی؟
‫آقای انگزل با آلمانی‌ها حرف زد؟ نه!
‫وضعیت اضطراری بود.
‫سربازهای آلمانی توی خیابون‌ها بودن.
‫فکر کنم یهودی‌ها ‫هیچ ربطی به این ندارن.
‫آقای هالونستن، ‫عقلتو از دست دادی؟
‫پس فکر نمی‌کنی یهودی‌ها جمع‌آوری بشن؟
‫میشن.
‫جمع‌آوری میشن.
‫باید یه‌کم برگردیم عقب.
‫نیلز سانسورچی اینو از کجا می‌دونه؟ ‫[سال ۱۹۳۸]
‫خب... قبل از اینکه بشه نیلز سانسورچی...
‫شاید حق با تو باشه.
‫توی کپنهاگ مستقر بود...
‫نوش جان.
‫و اونجا، با فرستاده‌ی آلمان آشنا شد.
‫و بنابراین وقتی آلمانی‌ها تصمیم گرفتن ‫همه یهودی‌های دانمارک رو جمع کنن،
‫نیلز یکی از اولین کسایی بود که فهمید. ‫[سال ۱۹۴۳]
‫بعدش نیلز از دوست آلمانیش ‫خواست بیاد استکهلم...
‫ممنون که اومدی.
‫و به دولت سوئد اطلاع بده.
‫- پس می‌بینین، وضعیت جدیه. ‫- هماهنگی توی برلین انجام شد؟
‫داریم در مورد چند تا یهودی حرف می‌زنیم؟
‫- خب، شما می‌گفتین که... ‫- این یه وضعیت فوق‌العاده جدیه.
‫پس نخست‌وزیر در موردش می‌دونه؟
‫بله.
‫می‌خوان از برلین تأییدیه بگیرن که...
‫واقعاً... حقیقته.
‫که واقعاً حقیقته؟
‫پس فکر می‌کنن اگه مؤدبانه ازشون بپرسیم
‫آلمانی‌ها بهمون جواب میدن؟
‫با سودرستروم ‫در مورد شرط ویزا حرف زدی؟
‫گفت مسئله پوله.
‫دقیقاً.
‫همیشه پوله.
‫- خانم یوهانسون؟ ‫- بله؟
‫- هامرشولد توی ساختمونه؟ ‫- همیشه هست.
‫هلستد، هالونستن، با من بیاین.
‫پس بریم اون گره کور رو باز کنیم.
‫کجا داریم میریم؟
‫من میرم هامرشولد رو ببینم، ‫ولی تو، هالونستن،
‫یه وزیر تبعیدی دانمارکی توی شهره.
‫هر چه سریع‌تر بیارش دفتر هامرشولد.
‫- من اونجا منتظرم. ‫- نمی‌فهمم، ولی باشه دارم میرم.
‫و تو، هلستد، ‫الان باید یه جلسه ترتیب بدی،
‫توی دفتر وزیر امور خارجه
‫با وزیر امور خارجه و ارنپرایس.
‫مشکلی نیست، انجامش میدم. باشه.
‫ولی سودرستروم... ‫نباید در موردش بدونه.
‫- چی... پس چیکار کنم، بهم بگو؟ ‫- فقط یه جوری ردیفش کن.
‫می‌تونم نیلز سانسورچی رو بیارم؟
‫هر کی رو که می‌خوای بیار.
‫خوبه.
‫بابت ورودم به این شیوه غیرمتمدنانه ‫عذر می‌خوام.
‫[هامرشولد] ‫[قبل از اینکه مشهور بشه]
‫ولی یه گره کور دارم ‫که فکر می‌کنم شاید بتونی...
‫توی باز کردنش کمکم کنی.
‫این همون جاییه که ‫زو وید می‌خواست ما رو ببینه؟
‫آره...
‫به هر حال این چیزی بود که گفت.
‫ولی سودرستروم ‫نباید توی این جلسه باشه؟
‫متأسفانه الان نمی‌تونه اینجا باشه،
‫شاید بتونیم بدون اون شروع کنیم؟
‫- آقای ارنپرایس. ‫- بله؟
‫معتقدم یه شمشیر پیدا کردم ‫که می‌تونه گره کورمون رو ببره.
‫- چی؟ ‫- دقیقاً. چی می‌تونه باشه؟
‫یه راه دور زدن قانونی
‫که جماعت یهودی رو
‫مسئول مالی تمام پناهندگان می‌دونه.
‫آقای هامرشولد
‫نه تنها دبیر وزارت داراییه،
‫بلکه رئیس شورای عمومیِ ‫بانک‌های مرکزی هم هست.
‫خب، چرا براشون توضیح نمیدی.
‫برای اینکه مسئولیت اقتصادی رو دور بزنیم،
‫یه وزیر دانمارکی در تبعید،
‫یوهان کروس رو احضار کردیم.
‫دولت سوئد پیشنهاد میده که ‫بهتون بیست میلیون کرون قرض بده
‫تا برای حمایت مالی از پناهندگان دانمارکی
‫که میان سوئد استفاده بشه.
‫متوجهین که من یه وزیر در تبعیدم.
‫ولی ما پول رو ‫به دولت دانمارک قرض نمیدیم.
‫سوئد پول رو به شما قرض میده. ‫خصوصی.
‫چون می‌تونین ‫جون یهودی‌های دانمارک رو نجات بدین.
‫نمی‌تونیم انجامش بدیم.
‫بیست میلیون؟
‫دولت آینده دانمارک رو ‫ضامن قرار میدیم.
‫از وقتی از اون در اومدم تو ‫هر چیزی که شنیدم
‫احمقانه‌ترین، بی‌مغزترین ‫و دیوانه‌وارترین پیشنهادیه
‫که توی کل زندگیم بهم ارائه شده.
‫منطق سوئدی اینه؟
‫فقط لطفاً بهم بگین. ‫اصلاً چطور به این نقشه رسیدین؟
‫قرارداد رو بده به من.
‫و چون یه وزیر تبعیدی دانمارکی ‫الان توی جیبش پول داره،
‫پس شما، آقای ارنپرایس،
‫دیگه لازم نیست ‫بار مسئولیت مالی رو به دوش بکشین.
‫بنابراین، هیچی باقی نمونده که
‫مانع پذیرفتن یهودی‌های دانمارک بشه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫و شما... ‫همه اینا رو امروز انجام دادین؟
‫ولی این... معجزه‌ست.
‫نه، بوروکراسیه.
‫بس کنین! صبر کنین! این چه جلسه‌ایه؟ ‫هیچ‌کس بهم در موردش نگفت؟
‫ما همین الان مسئله رو حل کردیم
‫که چطور به یهودی‌ها ‫اجازه ورود آزاد به سوئد بدیم.
‫چی؟ آزاد؟
‫در مورد اتفاقیه که ‫داره توی دانمارک می‌افته.
‫آها. فهمیدم.
‫می‌تونم بپرسم... ما...
‫پس خبری از برلین دریافت کردیم؟
‫آیا این شایعات تأیید شده؟ ‫نه، نشده.
‫آقایون، پیشنهاد می‌کنم ‫فقط یه‌کم دیگه صبر کنیم.
‫سودرستروم.
‫یه خبرچین آلمانی به وزارت خارجه سر زده.
‫و انگزل تازگی یه سری به کپنهاگ زده.
‫یه بار دیگه، وزیر امور خارجه،
‫دولت سوئد نمی‌تونه ‫بر اساس شنیده‌ها تصمیم بگیره.
‫بهم بگین...
‫فقط به‌خاطر باور کردن این شایعات ‫باید خطر حمله آلمان رو بپذیریم؟
‫- نه. ‫- درسته. نه.
‫پیشنهاد می‌کنم به صبر کردن ادامه بدیم ‫تا وقتی از برلین خبر بگیریم
‫در مورد اینکه آیا این شایعات درسته یا نه.
‫می‌تونیم الان بهشون زنگ بزنیم؟
‫پیشنهاد عالی‌ای بود، وزیر امور خارجه.
‫- آقای ارنپرایس. ‫- بله؟
‫من فروتنانه بابت وقتتون ممنونم.
‫آقای هامرشولد، بابت وقتتون ممنونم.
‫تشکر صمیمانه من بابت نگرانیتون.
‫- آقای انگزل... ‫- ولی...
‫می‌تونی به انجام وظایفت ادامه بدی.
‫آره، ولی ما...
‫- فوراً، لطفاً؟ ‫- ولی ما حلش کردیم...
‫- ممنون، آقایون. ‫- ما حلش کردیم.
‫- انگزل، به وظایفت برس. ‫- دلیلی نداره که...
‫برو... برو دیگه. خداحافظ.
‫اوه، اومدین. خوبه.
‫پس چراغ‌سبز رو گرفتین؟
‫- از وزیر امور خارجه؟ ‫- نه.
‫همه‌چی هنوز نامعلومه پس...
‫مگه سودرستروم همین الان بهت نگفت
‫که وظایفت رو از سر بگیری؟
‫خب، آره...
‫اینو گفت.
‫خانم یوهانسون، هیچ تجربه‌ای
‫توی ترتیب دادن کنفرانس خبری داری؟
‫نه...
‫ببخشید.
‫ولی همین الان یه کنفرانس خبری ‫توی ساختمون در جریانه.
‫- خوبه، نصف سوئد رو دعوت کردی. ‫- ببین، چه خوبه.
‫عصر بخیر و خوش اومدین.
‫من الان قراره یه بیانیه بخونم از طرف...
‫دولت سوئد.
‫شرط ویزا که قبلاً اعمال شده بود،
‫روی تمام یهودی‌های ورودی...
‫«از تاریخ امروز، لغو شده است.»
‫چه غلطی می‌کنه؟ چی داره میگه؟
‫«بر این اساس، تمام اعضای دین یهود»
‫«از همکنون به خاک سوئد پذیرفته می‌شوند.»
‫دارین از یهودی‌های دانمارکی حرف می‌زنین ‫که می‌خوان دانمارک رو ترک کنن؟
‫نه، این قانون شامل تمام یهودی‌ها میشه.
‫یه دقیقه صبر کن! ‫اون نمی‌تونه همین‌طوری...
‫علاوه بر این، ‫اگه ملتی باشه که با این مخالفت کنه...
‫اون‌وقت عواقب جدی‌ای خواهد داشت.
‫عواقب جدی؟ دقیقاً یعنی چی؟
‫متأسفانه نمی‌تونم بیشتر بگم. فعلاً.
‫ببخشید، آقا، من...
‫یکی‌یکی.
‫انگزل!
‫ساعت ۶:۳۰ بعدازظهره. ‫اخبار رو می‌شنوید.
‫از امروز، دوم اکتبر،
‫سوئد شرط ویزای خودش رو
‫برای تمام افراد یهودی لغو می‌کنه.
‫این یعنی محدودیت قبلی ویزا
‫برای تمام یهودی‌هایی که
‫وارد سوئد میشن، حالا لغو شده.
‫بیانیه فراتر رفت،
‫با گفتن اینکه اگه هر کشوری ‫با این فرمان جدید مخالفت کنه،
‫که توسط دولت سوئد صادر شده،
‫اون‌وقت عواقب جدی خواهد بود.
‫بنابراین، هر کسی که ‫متعلق به دین یهوده
‫الان در قلمرو سوئد پذیرفته می‌شود.
‫سوئن؟
‫چیه؟
‫- اینو نگاه کن. ‫- چی؟
‫نگاه کن!
‫چه خبره؟
‫صد و بیست تا؟
‫الان باید ده‌ها هزار نفر اینجا باشن.
‫کدوم گوری هستن؟
‫توی سوئد.
‫هیتلر توی دفترش منتظرتونه.
‫چطور شده که هنوز ‫اون سرزمین افتضاح رو اشغال نکردیم؟
‫واقعاً این‌طوری اتفاق افتاد؟
‫آره.
‫داگ هامرشولد پول دولت رو ‫به یه شهروند دانمارکی قرض داد.
‫یه کنفرانس خبری بود که توش
‫سوئد بقیه رو تهدید به عواقب جدی کرد.
‫و هزاران پناهنده از تنگه عبور کردن.
‫همچنین، بخت جنگ برگشته بود،
‫و آلمانی‌ها در حال عقب‌نشینی بودن.
‫بالاخره اومدین.
‫سودرستروم، انگزل. ‫به این گوش کنین.
‫واشنگتن پست در مورد ما نوشته.
‫«تنها نقطه روشن در تاریکی ابدی.»
‫حالا گوش کنین.
‫«سوئد به عنوان یه ابرقدرت اخلاقی ظهور کرده»
‫«با نجات دادن جمعیت یهودی دانمارک.»
‫انگزل، بهم بگو،
‫چی باعث شد ‫یه کنفرانس خبری بذاری؟
‫خب... سودرستروم بود که بهم گفت...
‫که بهم دستور داد ‫به وظایفم ادامه بدم.
‫سودرستروم... ‫تو واقعاً هم‌وزن خودت طلا می‌ارزی.
‫من... نمی‌دونم. بیاین اغراق نکنیم.
‫نجات دادن یهودی‌های دانمارک، ‫و حالا این مقاله آمریکایی...
‫اتفاق بزرگیه.
‫خب، ما همگی...
‫در واقع فقط کاری رو کردیم ‫که باید انجام میشد.
‫بسیار عالی.
‫ولی الان به اشتیاق و توانایی تو
‫برای انجام کار درست ‫در زمان درست نیاز دارم.
‫آقای وزیر، خیلی ممنون.
‫این یه افتخار واقعیه که ‫به شما خدمت کنم، وزیر امور خارجه.
‫- هر چی بخواین، من در خدمتم. ‫- بله.
‫و برای همینه که قراره فرستاده‌ی ما باشی.
‫اوه!
‫توی مسکو.
‫چی؟
‫- البته. ‫- من؟
‫این اولین باری بود که در مورد
‫گوستا و بخشش شنیدم.
‫اونا ثابت کرده بودن که ‫مردم عادی می‌تونن جلوی تاریخ وایسن.
‫و تغییر ایجاد کنن.
‫- چی... ‫- سلام.
‫- سلام. هی! خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫خیلی خوبه می‌بینمت.
‫سلام.
‫از این آلرژی‌های وحشتناک گرفتم.
‫اشک چشم‌ها و دماغم بند نمیاد.
‫خوبه که برگشتی.
‫چون هنوز اینجا کلی کار داریم.
‫و همون‌طور که می‌دونی، ‫من توی تایپ کردن افتضاحم.
‫به‌علاوه، ‫درخواست‌های جدید زیادی دریافت کردیم.
‫بقیه نصف تو هم کارآمد نیستن...
‫دلمون برات تنگ شده بود. صادقانه.
‫وقتش بود قدم بعدی رو برداریم.
‫وقتش بود گوستا رو شخصاً ملاقات کنیم.
‫[بخش حقوقی]
‫پسرم یه گروه جاز راه انداخته
‫و بهش قول دادم میرم کنسرتش.
‫اوه، چقدر عالی.
‫بستگی به نظر آدم داره.
‫صادقانه بگم، به نظرم زیادی سروصدا داره.
‫من دنبال گوستا انگزل می‌گردم.
‫بله، شما؟
‫رائول والنبرگ. ‫اوایل این هفته تماس گرفتم در مورد...
‫اومدم در مورد کارتون در اینجا ‫ازتون بپرسم.
‫من الان باید برم...
‫متأسفانه، ولی،
‫خانم فوگل، آقای هالونستن و آقای هلستد
‫می‌تونن به همه سوالاتتون جواب بدن.
‫البته.
‫- خوش اومدین، آقای والنبرگ. ‫- سلام. ممنون.
‫[گوستا انگزل هیچ‌وقت علناً]
‫[در مورد کارش برای یهودی‌ها] ‫[در طول جنگ جهانی دوم حرف نزد.]
‫یالا، بابا. باحاله.
‫خوب نیست؟
‫[او به کار در دیپلماسی ادامه داد] ‫[و به عنوان یک قهرمان ناشناخته جنگ سوئد]
‫[در سال ۱۹۹۸، در سن صد سالگی درگذشت.]
‫[سیستم پاسپورت موقت]
‫[که توسط بخش گوستا انگزل شروع شد]
‫[توسط رائول والنبرگ و پر انگر در بوداپست] ‫[بیشتر توسعه داده شد]
‫[سوئد]
‫[به لطف کار انگزل] ‫[بیش از ۱۰۰ هزار یهودی نجات داده شدند]