.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
♪ انگار نمیتونم با حقایق روبرو شم ♪
♪ مضطرب و عصبی ام و نمیتونم آروم بگیرم ♪
♪ نمیتونم بخوابم، چون تختم آتیش گرفته ♪
♪ به من دست نزن، من یه سیم برق واقعی ام ♪
♪ قاتل روانی، این چیه؟ ♪
♪ فا، فا، فا، فا، فا، فا، فا، فا، فا فا بهتر ♪
♪ فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن ♪
♪ اوه-اوه-اوه ♪
♪ قاتل روانی، این چیه؟ ♪
♪ فا، فا، فا، فا، فا، فا، فا، فا، فا فا بهتر ♪
♪ فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن ♪
♪ اوه-هو-هو-هو، آی-یی-یی-یی-یی، اوه ♪
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
لعنتی.
♪ کاری که اون شب انجام دادم ♪
♪ چیزی که اون شب گفت ♪
الو؟
ببخشید.
ببخشید!
من با یه مریضم، و هیچی نمیشنوم.
ما قبلاً...
عجب ضدحالی!
شما با پائولا کوهن-سولال تماس گرفتید.
لطفاً پیغام بگذارید. ممنون.
بله، دکتر استاینر هستم که تماس میگیرم.
پائولا، الان سه جلسه است که غیبت داشتی.
بعد از سه جلسه، فکر میکنم نگرانیم موجه باشه.
شما باید هزینه جلسات غیبت کرده رو پرداخت کنید.
رَبا-اوآژ. اصطلاح عامیانه برای ربا-ژوآ.
ضدحال، پیرزن غرغرو، اعصاب خرد کن، سرد مزاج، مایه دردسر.
احمق.
- شما اینجایید؟ - سلام.
ولی... امروز روز ما نیست.
میدونم، ولی باید باهاتون صحبت کنم.
باشه...
اونجا نایست. بیا.
ممنون.
دراز بکش.
- نمیخوای دراز بکشی؟ - اوم.
باشه.
اوم...
یادت میاد هشت سال پیش،
وقتی برای اولین بار اومدم اینجا؟
- اولش برای... - ترک سیگار بود.
درسته.
بهانه ای بود برای روانکاوی شدن.
من روانکاوی شدم،
ولی هیچوقت سیگار رو ترک نکردم.
خب گوش کن.
دوشنبه گذشته یه هیپنوتیزم کننده رو دیدم.
چرا دراز نمیکشی؟
بهتر میتونی تداعی آزاد داشته باشی.
دکتر، به حرفم گوش کن.
دارم گوش میدم.
فرانسوا اسمش رو بهم داد.
- دوستِ همسرم... - میدونم.
...که تو کار طب جایگزینه.
خانم گرانژه در اوبِرویلْیِه.
و اون... به لطف اون، سیگار رو ترک کرد.
اولش یه سری حرفای بی سر و ته زد:
آه، 'خودت رو رها کن.'
'چی میبینی؟'
گفتم، 'پدر مادرم تو یه خونه.'
هرچی.
بیست دقیقه طول کشید. کوتاه بود.
پول جلسه رو دادم، ۵۰ یورو.
آه، گیج شده بودم. رفتم بیرون.
یهو سیگارامو انداختم تو سطل آشغال.
به راهم ادامه دادم،
بعد برگشتم، به سیگارام نگاه کردم،
و با تعجب،
فندکمو هم انداختم دور.
چهار روزه.
و سیگار نکشیدم.
عجیبه. تقریبا یه هفته.
قطعش میکنم.
فکر کردم رو حالت سکوته.
دارم گوش میدم. بله...
احساس میکنم از یه چیزی آزاد شدم.
البته، آزاد شده از سیگار.
و آزاد شده از دست تو.
همین.
دیگه نمیخوام ببینمت.
خیلی خب. باشه.
شاید...
بتونیم سر یه تاریخ برای قطع کردنش توافق کنیم.
- یا به یه همکار معرفیت میکنم. - من تموم کردم.
زنم حساب کتاب کرد.
هشت سال، هفته ای یه بار، منهای تعطیلات،
۳۲۰۰۰ تا اینجا خرج کردم.
به علاوه ۸۰۰۰ تا که حروم سیگار کردم.
تموم شد.
خداحافظ.
سلام، من والری هستم، دختر پائولا.
دیدم چند بار سعی کردید تماس بگیرید.
یه خبر خیلی ناراحت کننده دارم.
اون فوت کرده.
میخواستم ازتون دعوت کنم که...
به ما ملحق بشید.
فردا دور هم جمع میشیم.
ممنونم.
یک زندگی خصوصی
ممنون که اومدید.
اتاق مامان پر شده. از شاگرداش میخوام که برن.
میدونی چی سرش اومد؟
- هیچ ایده ای ندارم. خیلی ناگهانی بود. - آه.
تو دیبوک رو بیدار میکنی.
چی رو؟
دیبوک ها، ارواح شیطانی.
دیبوک.
سلام. من باهاش تو جولز فری درس میدادم.
از اینکه اومدید ممنونم.
همه پیشش جمع میشیم.
بفرمایید...
آرون، بیا.
- اون غش کرد. - به پهلو بچرخونیدش.
پاهاشو روی یه بالش بذارید.
- آب بیارید. - نه!
من دکترم.
- دستشویی کجاست؟ - اونجاست.
کسی میتونه بیاد؟
بابا، چی شده؟
- بشین، نفس بکش. - اوه!
- اینو بگیرید آقا. - چه مهربان. ممنونم.
- ممنونم. خوب میشم... - نفس بکش.
شما کی هستید؟
لیلیان استاینر. من نه ساله که همسرتون رو درمان میکنم.
- متاسفم. - برو بیرون.
- متاسفم. - برو بیرون!
چرا اینجایی؟ کی گذاشت بیای تو؟
این خونه ی منه! چطور جرات میکنی؟
بندازیدش بیرون!
واکنش شوهرش غیرمنتظره است.
پرخاشگری نسبت به من.
انتقال حس گناه به سمت درمانگر
و احساسات پردازش نشده--
...انتقال حس گناه...
لعنتی.
بشین! حالت خوبه؟
بشینید آقا. من خوبم.
صدام کردید؟
گفتم جوزف رو بیدار نکنید.
- اول زنگ بزن. - من بیدارش کردم؟
نه، ولی میتونستی بیدارش کنی.
بخاطر یه چیز فرضی منو سرزنش میکنی؟
که اتفاق نیفتاده.
- میدونی به این چی میگن؟ - نه، و نمیخوام بدونم.
بیست و پنج یورو برای پنج تا؟
پنجاه تا برای من سفارش بده.
نه، صد تا.
پانصد یورو برای مینی‌دیسک؟ دیگه خیلی قدیمی‌ان!
چرا یه چیز مدرن امتحان نمی‌کنی؟
دوست دارم بتونم لمسشون کنم.
ممکنه گم یا خراب بشن.
چون ممکنه گمشون کنم، باارزش میشن.
بیخیال شو.
پانصد یورو. لعنتی.
برای کارم میخوام. کامپیوترت چقدر بود؟
تو فقط وقتی یه چیزی لازم داری میای.
بیا.
حالت خوب نیست؟
آره، نه، نه واقعا.
مایع ضدعفونی کننده دست داری؟
- بفرمایید. - آه.
یه چیزی بخر که خوشحالت کنه.
من خوشحال میشم اگه وقتی بیدارِ بیای.
تقصیر من نیست که بچه ها زیاد میخوابن.
سفارشت تایید شد.
باشه.
آه! میخوای یوسف رو ببینی؟
نه، باید برم سر قرار.
مهم تر از ۳۰ ثانیه با ما؟
بیا.
چی شده، بچه؟
گرسنه ای؟
هیس. آروم باش.
هنوز زوده.
تو دونه زدی.
من دارم میرم، عزیزم.
من مریضم، پر از میکروبم.
نمیخوام نزدیک بشم.
دوستت دارم.
- خیلی وقته! - اون تو هست؟
- میتونی بری تو. - ممنون.
لیلیان؟
خوبی؟
- موقع بدی اومدم؟ - اصلا.
همه چی مرتبه؟
نه.
من...
نمیدونم چمه. یه چیزی گرفتم.
- میشه منو معاینه کنی؟ - حتما.
بفرمایید بشینید.
آخرین معاینه چشمتون...
پیش شما بود.
- چونه‌تون رو اینجا بذارید. - باشه.
- اخیرا یوسف رو دیدی؟ - بله.
همین الان یه سر زدم. خواب بود.
اون زیاد میخوابه.
به نظر من برای سنش خیلی هم بیداره...
دو ماه.
به سه ماهه‌ها می‌خوره.
جولین جوونه.
واسه پدر شدن. درسته؟
جوون؟
- تو هم سن اون بودی. - دقیقا.
- فشار بده. چونتو فشار بده. - هوم.
همینطور داره میاد، عزیزم...
منو 'عزیزم' صدا می‌زنی؟
اولین باره که دارم گریه‌تو می‌بینم.
- می‌دونم. - بهت میاد.
من گریه نمی‌کنم. از چشمه.
- چیزی پیدا کردی؟ - نه، همه چی نرماله.
قطره چشمی یا یه دارونما واسه من داری؟
اوم، اشک مصنوعی می‌تونه قرنیه رو هیدراته کنه،
ولی فقط صبر کن تا بند بیاد.
نمی‌تونم صبر کنم. من مریض دارم، کار دارم...
اتفاقی افتاده؟
نه، چیز خاصی نیست.
- پس این فقط یه بهونه بود که منو ببینی. - نه، اصلا.
می‌تونی بهم پیام بدی که بریم شام بخوریم.
اینجوری راحت‌تره.
من هیچوقت بهت فکر نمی‌کنم.
جدی میگم. هیچوقت.
وقتی داشتم با جولین دعوا می‌کردم، با خودم فکر کردم،
"طفلکی اخلاق گند باباش بهش ارث رسیده."
چه کوفتی؟
ببخشید.
- سلام. - سلام.
من والری هستم.
- دختر پائولا کوهن-سولال. - شناختمت.
باید باهاتون صحبت کنم.
الان نمی‌تونم. تا چند دقیقه دیگه مریض دارم.
- یه وقت دیگه... - می‌تونم تو کافه منتظر بمونم.
مشکلی نیست.
بیا.
خب... چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
می‌دونید چطوری خودکشی کرد؟
من اصلا نمی‌دونستم خودکشی بوده.
هفته قبلش که حالش خوب بود،
و براتون سوال پیش نیومده چرا؟
مرگ برای همه اتفاق میفته.
حالا که می‌دونید، هیچ حسی ندارید؟
من بی‌حس نیستم.
ببخشید. نمی‌خواستم باعث گریه‌تون بشم.
اوه، نه.
تقصیر شما نیست.
اون همه قرصی که شما تجویز کردید رو خورد.
متوجه‌ام.
فکر می‌کنید من مسئول مرگ اون هستم؟
پدرم اینطور فکر میکنه.
من با تو حرف میزنم، نه اون.
این تو دستش بود.
ببین پشتش چی خط خطی کرده.
قبل از اینکه بمیره.
نمیتونم بخونمش.
نوشته ها ناخواناست.
فکر کنم یه پیامه.
یه پیام...
- برای کی؟ - بخونش!
بلند بخونش.
نمیتونم. مریض دارم.
نگهش دار. بعدا پسش بده.
بیا تو.
والری...
شاید اینو بدونی، شاید ندونی،
ولی من نمیتونم هیچ چیزی که پائولا بهم گفته رو فاش کنم.
بهش میگن محرمانگی بین دکتر و بیمار.
باید بفهمم.
چطور تونست این کارو بکنه؟
مخصوصا الان.
حالا که من تو این وضعیتم.
چه وضعیتی؟
بله، البته.
مراسم خاکسپاری چطور پیش رفت؟
نمیدونیم کِی هست.
اوم، ولی تو دین یهود، ما...
باید کالبد شکافی کنن.
- یه تحقیق. - یه تحقیق هست؟
تو خودکشی ها قانونه.
زمان میبره.
ما... ما کنار جاده پارک کرده بودیم، و...
ما کنار جاده پارک کرده بودیم،
و من باید 10 یا 11 سالم بوده باشه.
ما یه، اوم...
یه مینی ون سفید با زه طلایی داشتیم، یادمه.
همون موقع بود یا یه زمان دیگه،
ولی ترمز ماشین از کار افتاده بود،
برای همین مادرم مجبور شد... ترمز دستی رو بکشه.
و...
- سخته گفتنش... - قبل از اینکه بیام،
فهمیدم که...
من فقط نمی فهمم.
من اسپرممو میدم ولی بی فایده است.
- چرا حس میکنم جدا افتادم؟ - چنگ میزنم و چنگ میزنم...
چشمای گربه ها.
من چنگ میزنم.
به دستات فکر میکنم.
دستات روی بدنم.
لعنت!
دوشنبه گذشته، یه متخصص هیپنوتیزم رو دیدم.
فرانسوا اسمش رو بهم داد...
گرانژه، در اوبِرویلْیِه.
اون به لطف اون سیگار رو ترک کرد.
اولش یه سری حرفای بی سر و ته زد...
مربوط به چشم پزشکی نیست؟
- نه. - شاید بهتره یه نفر رو ببینی؟
من روانپزشکم.
اگه افسرده بودم، خودم می فهمیدم.
من نمی تونم جلوی گریه کردنت رو بگیرم.
چرا که نه؟
چون هنوز نیاز داری گریه کنی.
ما زخم های تمیز نشده رو پانسمان نمی کنیم.
تو در سوگ هستی.
یه سوگ خیلی عمیق.
می تونم بفهمم.
تو اینجا تنها نیستی.
یه نفر دیگه هم هست.
من کسی رو جز شما نمی بینم.
اون یه زنه.
موهاش بلونده.
اوه...
من به تازگی یه بیمار رو از دست دادم.
و این...
اولین باری نیست که یه بیمار می میره.
اون یه بیمار بود، نه یه دوست.
گوش کن، چیزی که می تونم پیشنهاد بدم،
اگه موافق باشی،
یه روش درمانی بر اساس خاطراته.
و...
...تو آماده ای که رها کنی.
اولین باره که اینو می شنوم.
خیلی خب.
می تونم وقت بگیرم؟
نه، همین الان بهش رسیدگی می کنیم.
شما اصلا وقت تلف نمی کنید.
اولش گفتید به گریه کردن ادامه بدم...
- خوشم میاد وقتی آدما زود خوب میشن. - آه...
مثل روانپزشکا نیستید؟
شروع کنیم؟
بله.
داری اینو ضبط می کنی؟
بله. بعدش بهت می دم.
این کمک می کنه که جلسه بهتر اثر کنه.
ممکنه چیزایی که می شنوید شما رو شگفت زده کنه.
خیلی از چیزایی که می گید فراموش میشن.
ایمیل شما رو دارم؟
هوم...
هر جور که شما بخواید. من منعطفم.
خب...
منم انعطاف پذیرم. ها؟
آنجا.
خب، خودت رو رها کن.
رها کن.
بدون دیدن نگاه کن.
حالا چشمات رو ببند.
همه جا سیاهه.
میتونی صدای ضربان قلبت رو بشنوی.
تو هستی...
توی شکم مادرت.
لیلیان، دست از اشتباه گرفتن شکاکیت و هوش بردار.
طعنه هات نشونه ای از ترس توئه.
تو توی شکم مادرت هستی.
تو یک جنینی.
به جلو قدم بردار.
به حرکت ادامه بده.
یه در میبینی.
پشت در،
پله ها رو میبینی.
وقتی آماده شدی، ازشون برو پایین.
خیلی خوبه.
داره برف میاد.
ادامه بده، عجله نکن.
یه در میبینی.
بازش کن.
این یکی نه.
نه، لطفا.
پس ببندش.
با سرعت خودت،
به پایین رفتن ادامه بده.
من اینجام.
اتاق چه شکلیه؟
میتونی توصیفش کنی؟
تاریک.
چوبی.
چهره ها روشن شده اند.
سازها.
درباره این اتاق به من بگو.
یک زن هست.
با یک ویولنسل.
به گفتن چیزهایی که میبینی ادامه بده.
این...
منم.
اونه.
پائولاست. پائولا کوهن-سولال، بیمار من.
ما در جایگاه ارکستر هستیم.
داریم سازهامون رو کوک میکنیم.
مال زمان جنگه.
آلمانی ها هستند.
این یک حضار است...
مردم دارن به ما خیره میشن.
و ما همدیگرو دوست داریم.
دیوانه وار.
حس می کنم اون معشوقه منه.
خیلی عجیبه.
اون خیلی مضطربه.
اوه! چه خبر شده؟
لیلیان، چه خبر شده؟
اون با من حرف میزنه. نمیشنوم.
باید بشنوم.
فعلا بیخیالش شو.
نه، نه. باید صداشو بشنوم.
دوباره میتونی در رو پیدا کنی.
- نه. - بیا برگردیم بالا از پله ها.
وقتی گفتم، صحنه رو ترک کن.
- در طول کنسرت؟ - صحنه رو ترک کن.
- باید به حرفاش گوش کنم. - برو.
- اون مسلحه.
برگرد سمت در.
یه در دیگه هم هست...
- من چیکار کنم؟ - همونجا منتظر بمون.
قبل از باز کردنش، یه چیزی هست که باید بگم.
دیگه گریه نمیکنی.
تموم شد.
وقتی آماده شدی، چشماتو باز کن.
اون مسلحه.
شوهرش، رهبر ارکستر، سایمون، اون...
شما سوژه ی گیرنده ای هستید.
خیلی نادره که کسی اینقدر سریع از پله ها پایین بره.
خب...
باید بگم، من هیچکدوم از اینارو باور نمیکنم.
خب...
مسئله باور داشتن یا نداشتن نیست.
وقتی از دفتر من بری بیرون دیگه گریه نمیکنی.
میشه یه سوال ازتون بپرسم؟
ساده است.
تا حالا شده حس کنید
که عاشق مریضتون شدید؟
یا ازش معذب شدید؟
خیلی خب. ممنون بابت همه چیز.
چقدر بهتون بدهکارم؟
پنجاه، درسته؟
نه.
من تصمیم میگیرم که بخوام پول بگیرم یا نه.
این تصمیم منه.
به هر حال جواب میده؟
آره، به هر حال جواب میده.
نگران نباش. اینجا درمان به پول وابسته نیست.
میدونی، فروید هیپنوتیزم رو متوقف کرد
چون از نظر مالی خیلی کم سودتر بود.
درمان خیلی سریع اتفاق افتاد.
این تا حدی یهودی ستیزی نیست؟
لیلیان، ما اینجا توقف می کنیم.
چهل و هفت سال...
یک زندگی ناتمام...
پائولا از خود به جا می گذارد
یک جای خالی بزرگ.
اینجا او می پیوندد،
چند ماه بعد،
به عمه محبوبش،
پرل.
پرل برای پائولا به جا گذاشت
عشقش به کتاب ها را.
- دستمال داری؟ - عشقش به فرهنگ.
عشقش به زبان آلمانی.
ممنونم. خیلی لطف دارید.
- آمین. - آمین.
خدای پر از شفقت، که در بهشت ​​ساکن است...
من فقط نمی فهمم که در زندگی سزاوار چه چیزی هستم.
چطور بر این غلبه کنم؟
هر بار که می ترسم.
او باعث شد شک کنم.
فکر می کنم این یک پیام است.
من از این دروغ آگاهم.
بزرگی این دروغ.
حالا دیگه خیلی دیره.
راه برگشتی وجود نداره.
حقیقت والری را نابود می کند.
واقعاً او را نابود می کند.
او خیلی ناپایدار است.
می دونی...
این بزرگترین غم من بود.
آن کودکانی که نتوانستند زنده بمانند.
جنین ها هنوز بچه نیستند.
بله.
سیمون آنها را می نامید
"بچه های مرده ما."
و شما احساس کردید...
او شما را مقصر می دانست؟
بخشی از وجود من در نهایت از روش فکر او استقبال کرد.
او دیوانه شد.
او احساس می کرد که مشکل از خودش است.
منظورت؟
والری...
او می داند که او فرزندش نیست.
اما شما به من گفتید که والری می داند.
من به شما دروغ گفتم.
من هرگز به او نگفتم.
ممکن است باعث یک بحران شود. بحران های وحشتناک.
اگر او بفهمد، مرا خواهد کشت.
بهت دروغ گفتم.
من هرگز بهش نگفتم.
میتونه یه بحرانو تحریک کنه. بحران های وحشتناک.
اگه بفهمه، منو میکشه.
پرخاشگری نسبت به مادر طبیعیه، اما قتل؟
میدونی که هر چیزی ممکنه.
من هرگز باهاش مواجه نشدم.
اوه، لعنتی! درست نیست!
20 سال پیش یه همکار تو نیس داشتم.
تازه یادم اومد.
یه دختر، مادرشو طی یه دوره روان پریشی کشت
در اواخر دوران بارداریش.
یادمه که با چاقو بهش ضربه زد،
و شکمشو پاره کرد.
خیلی خشن بود.
موارد انتقال روانی رو در اواخر بارداری میبینید.
یه مورد دیگه هم بود. دختره همه رو کشت.
مادر و خواهرهاش، همه رو مسموم کرد.
فقط زن ها.
- جالبه. - بله، خیلی.
- تا حالا نشنیده بودی؟ - نه.
البته روان پریشی اون قبل از بارداریش شروع شده بود.
الو؟
شماره ناشناس
الو. شما؟
الو؟
دوشنبه ها طبق معمول.
من موجودی هستم که به عادت ها پایبندم.
- میشه؟ - البته.
چشمات؟
اونا خوبن. ولی من به چشمای تو نیاز دارم.
مربوط به بیمارمه.
درباره چی داری حرف میزنی؟
بیمارم.
همونی که...
بله؟
بیمارم که خودکشی کرد.
چرا زودتر بهم نگفتی؟
میخوام تو یه مدت کوتاه خیلی بنوشم.
منم باهات میام.
هی دارم تلفن دریافت میکنم.
ناشناس.
ام... اون تاگلیاتله بدون خامه میخوره.
نگاه کن.
چی میخونی؟
- آلمانیه؟ - اون معلم آلمانی بود.
- 'Kinder' یعنی 'بچه ها'. - بله.
- کثیفش نکن! - آروم باش...
و 'tod...'
نه 'تاد'، 'توت'. معنیش 'مرده' است.
من...
یه حسی بهم میگه...
که این یه پیغامیه که اون برای من گذاشته.
یه پیغام؟
آره.
من...
گوش کن، من...
یه ایده دارم، گبی.
می‌خوام جدی بگیریش.
- بله. - باشه؟
- بگو، حرف بزن. - من...
من هیچوقت کوچکترین فکر خودکشی رو توش ندیدم.
تو نه سال، این طبیعی نیست.
نمیتونم اینقدر اشتباه کرده باشم.
ولی...
داری راجع به چی حرف میزنی؟
بیمار من!
من...
فکر میکنم...
اون به قتل رسیده.
به قتل رسیده؟
ولی توسط کی و چرا؟
سوال همینه.
همش دارم بهش فکر میکنم، و غریزی،
میگم کار دخترشه.
اون اختلال شخصیت مرزی داره.
اختلال شخصیت جبران نشده اونو تبدیل به یه جنایتکار نمیکنه.
- ممنونم. - یه چیزی بخور.
نمیخوری؟
دارم میخورم.
- مرسی. - مرسی.
نه!
نه دوباره.
داری مزاحممون میشی. دیگه بسه.
میخوام با زن سابقم باشم دیگه کافیه!
ممنون.
- پررو! - اوم...
تو هیچوقت خونه منو ندیدی.
نمیخوام با ورا روبرو بشم.
ورا تموم شد.
دو سال پیش.
فکر میکردم میدونی.
از کجا باید میدونستم؟
تا حالا پیش هیپنوتیزم کننده رفتی؟
نه. اوه، آره، رفتم.
یه بار، برای خروپف.
چی؟
- ها؟ - این منو از خنده روده بر میکنه.
تو همیشه میگفتی، 'فقط وقتی تو موقعیت بدی هستم.'
ولی حالا...
مهم نیست، چون تو تنها می خوابی. مگه نه؟
نه.
نه هر شب.
اون ازدواج کرده، که مشکلی نداره.
تماس گیرنده ناشناس
لعنتی.
والری...؟
اوه، لعنتی.
قرار پنهانی
لعنت.
کی اونجاست؟
مایع قرمز روی شیشه جلو.
اساساً،
شما دارید گزارش مزاحمت ثبت می کنید،
نه دزدی.
اسمش رو هر چی میخوای بذار،
اما من متقاعد شدم که خودکشی نبوده.
فکر می کنم کار دخترشه.
اون داره منو می ترسونه. داره درباره مرگ مادرش جستجو می کنه.
اون دنبال نوارها بود.
چه نوارهایی؟
وقتی گفتم 'فوت کرد'،
می تونه به معنی 'قتل' باشه.
شما نوشیدنی خوردید؟
نه. خب، آره.
اما چند ساعت پیش.
- چند تا؟ - چی؟
- حالا خلاف قانونه؟ - نه، ام...
من هایپروسمی دارم.
چی؟
کووید طولانی منو به بوها حساس کرده.
پس من کنجکاوم آخرین بار کی نوشیدنی خوردید.
آخرین لیوانم نیمه شب بود.
هایپروسمی... تا حالا نشنیده بودم.
بله، متاسفم.
پس داشتی می گفتی...
ممکنه یه قتل باشه.
معلومه، اون خونه منو گشته. ها؟
کدوم 'اون'؟
دخترش! والری.
چون من چیزهایی درباره اون می دونم
که نباید بدونم.
چه جور چیزهایی؟
نمی تونم بهت بگم.
محرمانگی بین دکتر و بیمار.
باشه، بیا از اول شروع کنیم...
- شغلتون؟ - روانپزشک.
حالا منو باور می کنی؟
- اون چی می خواست؟ - نوارها رو.
این نوارها برایش جالب هستند.
من احمق، به جلسه آخر گوش ندادم.
در بیست و دوم.
لعنتی...
بعدش چی شد؟
انگیزه، معلومه دیگه!
باید گوش کنم ببینم درباره والری، درباره اون چی گفته.
- به پلیس بگویم؟ - بله.
چرا به اون نوار آخر گوش ندادم؟
- لعنت بهش. - به یه قفل ساز زنگ میزنم.
تماس شما در حالت انتظار است. لطفا پشت خط بمانید.
بله، پشت خط میمونم.
عجب حرفه عجیبی.
قفل سازی؟
نه، روانپزشکی.
بدون اینکه بتونی کاری بکنی، از زندگی و رازهای مردم باخبر باشی.
نتونی هیچ کاری انجام بدی.
هیچ کاری.
در حالی که تو...
مردم میان پیشت تا چشماشون رو درست کنی.
تو درستشون میکنی. من چی رو درست میکنم؟
روحشون رو.
باید متخصص زنان میشدم.
آره، تو عالی میشدی.
برای تغییر دادن زندگی ها خیلی دیره؟
منظورت خودمونه؟
بله، یه قفل.
نمیدونم آقا.
یه سرقت...
اوه... اون دو سه روز در هفته بیرون میره.
اون فقط دو تا نیم روز کلاس در هفته داره.
تشویقش میکنم که وقت بیشتری رو در شرنس بگذرونه.
ولی وقتی برمیگرده، تاوانش رو پس میده.
این انحرافه.
نه؟
کی منحرفه؟
ما برنامه های خیلی متفاوتی داریم.
اون زود میخوابه، دیر بیدار میشه. من برعکسشم.
خیلی پیش پا افتاده است.
من راهکارهایی رو ایجاد کردم تا مزاحمش نشم.
تو زندگیم، فقط به اون فکر میکنم، به اینکه زندگیش رو بهتر کنم.
ولی...
اون خشنه.
خیلی خشن.
چطور؟
انگار همیشه یه چاقو تو صداش داره.
و یه اسلحه تو چشماش.
انگار منتظره من از فضاش برم تا منو تحمل کنه.
اون میخواد من برم.
والری!
چرا به من زنگ نمی زنی؟
نمی تونی همینطوری بی خبر سر قرار حاضر شی.
باید فورا ببینمت.
لیلیان، به کمک احتیاج دارم.
خیلی خب، نه توی دفتر من.
توی کافه پایین.
لعنتی.
باشه.
- لعنت. - الو؟
گبی؟
خودشه! اون اینجاست!
اوه، والری.
دخترش.
بهش گفتم توی کافه باهام ملاقات کنه. بیا.
برو.
خیلی حس بدی دارم.
من یه هیولام.
یه هیولا؟
اما... چرا؟
'هیولا'-- چرا این کلمه؟
مادرم به تازگی از پرل ارث برده. پرل فریدمن، عمه اش.
هیچوقت بهت نگفت؟ موضوع مهمی بود.
منم دوسش داشتم.
اون زندگیش رو توی کتابخونه گذروند.
اون به صورت داوطلبانه در لا مازارین کار می کرد.
وقتی کوچیک بودم منو اونجا می برد.
تمام روز تماشا می کردم که کتاب ها رو مرتب می کرد.
پول زیادیه، واقعا زیاد.
همش به پائولا می رسه، اما...
حالا همشو با پدر تقسیم می کنم.
به سختی می تونستم خرج زندگیم رو در بیارم.
نمی دونم...
زندگیم تغییر کرده.
والری، هر حسی که داری کاملا طبیعی به نظر می رسه.
- شماره یکی از همکارام رو بهت می دم. - چرا خودت نه؟
ها؟ نه، نه. نه.
می فهمی؟
نمی تونم. اجازه نداریم.
بله، کاملا حق با شماست.
مادرم رو بهتر می فهمم.
اون اغلب از شما یاد می کرد.
اما هیچوقت اسمتون رو نمی گفت. اون شما رو 'دیدار پنهانی من در غروب' صدا می کرد.
می گفت با شما حس خوبی داره.
اون اینو گفت؟
بله، اغلب.
پدر گفت که اون...
عاشق شما شده بود.
و مامان جواب داد،
"انگار که من اونو می شناسم...
برای همیشه."
اون نیست.
باشه.
نه، باید پدرش باشه، که...
نه پدرش... شوهرش.
پدر، پدر نیست. عالیه!
من یه کلمه هم نگفتم.
حتی یه کلمه.
اون حتی داروهاشو مصرف نکرده.
اون تو حالت شیدایی نیست.
اون انگیزه رو بهم داد.
مسئله پوله.
- پول؟ - پائولا تازه ارث برده بود.
- اون نیست. - تو میخواستی بیهوشش کنی.
- نه... - پانزده قطره قبل از خواب. لعنتی!
چی؟ اون یه قرص پنج میلی گرمیه.
پنج میلی گرم، به شکل قرص.
- با دست خط شما... - بذار ببینم.
ولی...
دستکاری شده!
- کدوم داروخونه؟ - روش نوشته.
همینجا منتظر بمون.
ممنون. خداحافظ.
- سلام. - سلام خانم.
من دکتر استاینر هستم،
روانپزشکی که پائولا کوهن-سولال رو درمان میکرد.
اون تو این ساختمون زندگی میکرد.
طبیعیه که برای بی خوابی مزمن از قرص به قطره تغییر بدن.
- من سالهاست که اونارو میشناسم. - نادیا، به من نگاه کن.
من اینجا نیستم که به مقامات خبر بدم.
تا الان،
من فقط قرص تجویز کردم، درسته؟
کاملا.
و من همین حرف رو به آقای کوهن-سولال هم گفتم.
منظورت اینه که اون داروها رو گرفت؟
اون گرفت؟
زود باش، نادیا.
من فقط میخوام بدونم کی دارو رو گرفته.
بله، شوهرش بود.
اون همیشه نسخه هاشو میگرفت.
منظورم داروهاش بود.
اون درخواست شیشه رو کرد؟
ما با هم نسخه رو خوندیم.
مثل من، اونم ۱۵ قطره خوند.
اون گفت حالش خوب نیست.
دوران سختی رو میگذروند.
یکی از اعضای خانواده فوت کرده بود.
برو!
- سریع، سریع! - باشه.
اون چیه؟
مجبور کردم سرایدار حرف بزنه.
خب؟
اون به روستا رفت.
- کجا؟ - اون نگفت.
رفتم بالا رو بگردم
و به این برخوردم.
بازش کن.
مطمئنی؟
با توجه به شرایطی که توشیم...
حالا می فهمم چرا بسته های آمازون به دستم نمیرسه.
یه اتو مو.
شوهر مو بلند؟
شاید برای پائولا بوده.
هشت روز پیش سفارش داده شده.
واقعا؟
کی سه روز بعد از مرگ زنش اتو مو سفارش میده؟
باید درباره اون خاله تحقیق کنیم.
خاله ای که والری بهش اشاره کرد.
چرا؟ فکر می کنی که...
حتما اول اون رو کشته.
اوه...
پائولا هیچوقت ازش حرفی نزد.
شاید من یادم رفته یا اشتباه شنیدم.
غیر ممکنه.
کلی سرنخ بی ربط.
فقط برای اینکه به یه دیلدوی مویرگی برسیم.
لعنتی، باید برم.
بقیه اش رو منتظر من بمون.
من اغلب وقتی اون خانم مسن بود میومدم
اون خانم مسن...
اونجا داوطلبانه کار می کرد.
اسمش رو فراموش کردم.
آره، اسمش پرل بود!
آه، بله. پرل.
یکی از حامیان ما.
بله، یه خانم مسن، خیلی خوب.
راستش، فکر کنم فوت کرده.
- نه. - چند...
نه.
- نه چی؟ - اون آدم خیلی خوبی نبود.
- ولی اون فوت کرده. - بله.
از چی؟
- شما می دونید؟ - اصلا.
ولی اون واقعا آدم خوبی نبود.
- باشه... - لوسی؟
می خوام یه نامه تسلیت برای خانوادش بفرستم.
شما آدرسش رو دارید؟
ما این اطلاعات رو در اختیار کسی نمیذاریم.
- لوسی، بیا اینجا! - ببخشید.
- می تونید یه دقیقه صبر کنید؟ - بله.
خیلی خب. فریدمن.
نام دختری: کیندر.
کیندر؟
پرل کیندر.
'مرگ کیندر.'
مرگ پرل.
- امکان نداره... - خانم!
نه، فکر نکنم.
تو خیلی منطقی تر از این حرفهایی.
دلیل اصلی رو بهم بگو.
گریه کردنت تموم شده، پس چرا یه جلسه دیگه؟
اون یه چیزی به من گفت.
یادته؟
من نشنیدم. باید بشنوم.
تو یه ضبط شده از جلسه مون رو داری.
گفتم ازش استفاده کن.
بله، اما یه کلید گمشده وجود داره.
اگه بگم نه چی؟
گوش کن، مغرور نباش.
من معذرت می خوام.
من خیلی باهاتون بی ادب بودم.
بی ادب نه. توهین آمیز.
تو منو یه یهودی ستیز خطاب کردی.
من گفتم 'در مرز'.
اما...
متاسفم.
منو ببخش!
نه.
- غیر ممکنه. - دارم میام بالا!
نه. نه.
متاسفم، لیلیان، امروز جمعه است.
من قطار دارم.
دوشنبه چطوره؟
دوشنبه، نه. من در حال آموزش هستم، بعدش میرم تعطیلات.
خداحافظ، لیلیان.
در تعطیلات.
فرانسوی های لعنتی.
- نوشیدنیی؟ - نه، ممنون.
واضحه که شما از عذاب وجدان درباره این بیمار رنج می برید.
شما دارید یه روایت از این خاطره کاذب می سازید.
شما به عنوان یه دکتر، قرار هست که بیماراتون رو درمان کنید.
در عوض، داروی شما اون رو کشت.
چیزی که منو تحت تاثیر قرار میده، نسخه است.
نسخه.
منظورت چیه؟
شما هم مثل من میدونید که در فرانسه،
روانکاوان اجازه ندارند نسخه تجویز کنند.
خب، ما همدیگه رو خیلی خوب می شناختیم،
و اون با بی خوابی دست و پنجه نرم می کرد.
شما روش استاندارد رو زیر پا گذاشتید.
نه، من این کارو نکردم.
من مجوز کامل برای تجویز دارو دارم.
من تمام اطلاعاتی که برای شکایت نیاز داشتند رو بهشون دادم.
نه، ندادی.
داری طفره میری.
در واقع، تو نمیخوای با خود پرونده روبرو بشی،
برای همین با هیپنوتیزم‌کننده‌ات میری سفر.
دوباره بگو مادرت چطور مرد.
نه.
تو نمیتونی این کارو بکنی.
من دیگه بیمار تو نیستم. من همکارت هستم.
لیلیان، تو هیچ تغییری نکردی. هنوزم خیلی از خودت مطمئنی.
نمیدونم چرا اومدم اینجا.
پشت درها، پله‌ها رو می‌بینی.
وقتی آماده شدی، ازشون برو پایین.
به رفتن ادامه بده.
ما در جایگاه ارکستر هستیم.
داری چیکار میکنی؟
حواست کجاست؟ نت‌هات کو؟
من از تو بچه دارم، عشق من.
دستپاچه شدم.
ولی نمیتونم اینجوری برم.
کی ازت میخواد بری؟
یه مدیر صحنه پشت پرده‌ها،
میگه فرار کن.
اونا اینجان!
کی؟
پلیس.
شبه‌نظامی‌ها.
اونا کارت شناسایی‌هامونو چک میکنن.
همه‌مونو دستگیر میکنن. باید فرار کنیم!
بگو چی میبینی.
اوه! جولین!
اون یه شبه‌نظامیه.
جولین؟
اون پسرمه.
دیگه چی؟
اوه...
اون یه تفنگ داره.
حالا چی؟
عجله کن.
من دارم میرم.
جیب‌هامو میگردم.
یه کارت پستال.
- برش گردون. - شرانس.
همین حالا برو، لیلیان. برو!
- در رو باز کن! - شرانس...
شرانس.
تو از پاریس میری بیرون.
♪ انگار نمیتونم با حقایق روبرو بشم ♪
♪ من مضطرب و عصبی هستم و نمی تونم ریلکس کنم ♪
♪ نمی تونم بخوابم، چون تختم آتیش گرفته ♪
♪ منو لمس نکن، من یه سیم برق واقعی هستم ♪
♪ قاتل روانی، این چیه؟ ♪
شما از حداکثر سرعت مجاز تجاوز کردید.
♪ فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن، فرار کن ♪
از خروجی بعدی خارج شوید.
♪ اوه-هو-هو-هو، آی-یی-یی-یی-یی ♪
♪ کاری که من اون شب انجام دادم ♪
♪ چیزی که او اون شب گفت ♪
♪ تحقق بخشیدن به امیدم ♪
♪ من به سوی شکوه پرتاب می شوم، باشه ♪
شما در حال رسیدن به شرنس هستید.
♪ آره، آره، آره، آره، آره آره، آره، آره، آره، آره، آره ♪
♪ ما مغرور و کور هستیم ♪
♪ وقتی مردم مودب نیستند ازشون متنفرم ♪
♪ قاتل روانی، این چیه؟ ♪
اوناهاش.
عیسی.
لعنتی.
اوه، خدای من.
لیلیان، تو ناپدید شدی.
میدونی، من نگرانم.
قفل رو عوض کردن؟
شام امشب خونه جولین رو یادت نره.
فراموش نکن. اون خیلی خوشحال میشه.
سلام، دکتر استاینر، پیر هالانه.
نمی خواستم غافلگیرت کنم...
من و همسرم داریم شکایت می کنیم تا خسارت
چهل هزار یورویی که برای دیدن شما خرج کردم رو پس بگیریم.
وکیلم یه نامه فرستاده. بد برداشت نکنید.
یه بار یه هیپنوتیزم کننده رو دید و ترک کرد!
ای کلاهبردار! پولمونو پس میدی--!
دردسر!
باشه، باشه.
چه کوفتیه؟ عوضیا.
مرسی.
اون خاله رو کشت، بعد زنش رو.
تو هیچوقت از صدف خوشت نمیومد.
درسته. ازشون متنفرم.
من یه مدرک سازشکار پیدا کردم
که داشت از شرش خلاص میشد.
تو آشغالاشو گشتی؟
آره، این کار منه.
اوه، داری میلرزی.
کارمون تموم شد.
من سس رو میارم.
تو حاضر نشدی شام توی تولد 20 سالگیم با من باشی.
جدایی شما بچگیمو نابود کرد.
و حالا...
اصلا جالب نیست.
جولین، گوش کن.
ما هیچ دینی به تو نداریم.
صمیمیت ما متعلق به خودمونه، تمایلات ما هم متعلق به خودمونه.
از خودت بپرس، 'این چه چیزی رو ازت میگیره؟' ها؟
- دمنوش گیاهی؟ - لطفا.
ما هر چی رو که بخوایم غارت میکنیم
و چیزی رو که هیچوقت نداشتیم نابود میکنیم.
خیلی کلیشه ایه.
حرف های روانشناسی رو تموم کن.
وقتی بچه بودم، خیلی دوست داشتم تو دفترش بچرخم.
گوشم رو به در میچسبوندم، و با خودم فکر میکردم دارن چی میگن.
برام خیلی جذاب بود.
اما وقتی پشت صحنه رو ببینی،
باور کردن جادو سخته.
منظورت؟
همش مزخرفه.
باورت ندارم.
مسئله باور داشتن نیست.
تو کلی دلیل پیدا میکنی. همیشه تقصیر من خواهد بود.
همش تقصیر منه! مادر رو مقصر بدونید.
ونسا، صبر کن و ببین.
تو دیگه زیادی خوردی.
میدونی چرا داری به من حمله میکنی؟
تو زندگی قبلیم،
تو یه شبه نظامی بودی.
میخواستی ما رو دستگیر کنی.
ببخشید چی؟
تو میخواستی آلمانی یاد بگیری
اونموقع تو راهنمایی.
ها!
تا با آدریان تو یه کلاس باشی.
تو عاشق آلمانی بودی. تو همه تکالیفت نمره الف و ب میگرفتی.
- درسته، گابی؟ آره. - آره.
عجیبه که با داشتن یه مادر آمریکایی بخوای آلمانی یاد بگیری.
حرف نزدن به زبون مادری عجیبه.
خوب بودن تو آلمانی منو نازی میکنه؟
نه نازی.
یه عضو شبه نظامی
تو پاریس.
این همه چیز رو توضیح میده.
باشه.
هر چی.
تو یه دختر یهودی بودی؟
من یه نوازنده ویولنسل یهودی جوون بودم.
چرا؟
تو نقش خوبی گیرت میاد.
چی؟ همه اینجا یهودی هستن!
- به جز ونسا. - هر وقت تصمیم بگیری یهودی هستی.
من حتی ختنه هم نشدم.
- جولین! - اینو میشنوی؟
این یه مشت مزخرفه.
اون به دوستام درباره مرحله طولانیم میگفت.
- نه دوباره نه! - داری چیکار میکنی؟
اه، به حرفام گوش میدی یا نه؟
- گوش میدی؟ - سخته که گوش ندیم. داری داد میزنی!
جوزف خوابه!
خیلی ساکت!
گوش کن.
تو سال 1942، تو پاریس، توی شبه نظامیان بودی.
من با پائولا داشتم تو اپرا اجرا میکردم.
یه رهبر ارکستر بود.
اون شیطانی بود و مسلح.
داری منو میترسونی.
و من چی بودم؟
هیچی. تو اونجا نبودی.
اونا میخواستن ما رو تبعید کنن، بین نوازنده ها.
و...
اون از بچه من حامله بود.
مجبور شدم فرار کنم.
تو...
تو بودی که دستگیرشون کردی.
داری زیاده روی میکنی.
اصلا! تو نمیفهمی!
این همه چیز رو توضیح میده!
چرا با هم کنار نمیایم، چرا...
تو همیشه از من میترسیدی.
و چرا من با تو احساس ناراحتی میکنم.
ولی حالا که میدونیم،
همه چیز بهتر میشه...
ما اسامی چیزها رو گفتیم، اونارو به زبون آوردیم.
میتونم جوری دوستت داشته باشم که قبلا نمیتونستم.
درسته، عزیزم؟
داری بدجنسی میکنی، لیلیان.
هممون باید بریم بخوابیم.
من به جوزف سر میزنم.
این خیلی عجیبه.
چطور ممکنه تو، لیلیان استاینر،
این مزخرفات زندگی های قبلی رو باور کنی؟
بقیه آره، ولی نه تو!
- ناراحتی که از قلم افتادی. - تو خیلی مغروری!
تو خوب نیستی بذار من رانندگی کنم!
وقتی اینجوریم بهتر رانندگی میکنم.
داری خیلی تند میری.
وایسا!
دیدی، من در شرایطی نیستم که رانندگی کنم.
گوش کن.
گابریل، میدونم دیوونه کننده به نظر میرسه،
ولی فکر میکنم
من دیبوک پائولا رو آزاد کردم.
لازم نیست به هیپنوتیزم اعتقاد داشته باشی.
ولی من میدونم چی تو شرنس دیدم.
زندگی دوگانه اش،
خونه، ارث، اون زن.
شاید دخترخالشه،
همسایه، دوست، کی میدونه؟
اون خاله رو کشت، بعد زنش رو.
ماشینم رو خط انداخت، جلسه آخرو دزدید، کاست رو.
بذارش به عهده پلیس.
اونها هیچ کاری نمیکنن.
هیچوقت نمیکنن.
از همون اول،
اون میخواسته منو بترسونه.
- من یه شاهد مزاحمم. - هوم.
و پسرمون تو وافن بود.
من نیاز دارم که تو باورم کنی.
من به تو تو این راه نیاز دارم.
به من نگاه کن.
آخرین باری که ازت یه چیزی خواستم کی بود؟
- داری چیکار میکنی؟ - مقصد بعدی: شرنس.
من باید بدونم که تو دیوونه شدی، که باید نگران باشم.
و باور کنی یا نه، الان میخوام بدونم.
هوم.
دنبال من بیا.
بیا!
خفه شو!
لعنتی!
- بیا. - چیه؟
اون دخترخالش نیست.
باشه، من میرم.
- داریم چیکار میکنیم؟ - نقشه مون.
من حواسشو پرت میکنم، و تو دنبال کاست بگرد.
نه، حق با توئه، من دیوونم! بیا برگردیم.
گبی!
اوه، ببخشید که مزاحمتون شدم.
ببخشید، من...
بنزین تموم کردم.
- آه، لعنت! - اِ...
واقعا متاسفم.
- ماشینم پایین... - بله.
پایین اونجا؟
بله، و یه چراغ روشن دیدم.
میخواستم ببینم ممکنه شما داشته باشید
یه گالن بنزین؟
گالن... آره، فکر کنم داشته باشم.
اوه... من لباس میپوشم. خشک میشم.
- بیا داخل. - من...
من زیر...
بزن بریم!
- صبر کن! - یه چتر.
دنبال من بیا. از این طرفه.
ممنون.
برو دیگه!
توی گاراژه.
با این رطوبت، برقی وجود نداره...
مال پدرشوهرمه. پر نیستن.
- آهان. - شما شکار میکنید؟
اوه، نه واقعا.
منم همینطور. نمی فهمم.
تمام روز منتظر یه حیوون موندن.
من معمولا یکم برای ماشین چمن زنی میذارم.
اون دبه بنزین.
عجیبه چقدر وسیله بدرد نخور نگه میداریم.
تو کی هستی؟
من توی رویای تو هستم.
من یه خانم مهربونم که به بچه ها سر میزنم تا توی طوفان آرومشون کنم.
نمیدونستی؟
نه.
چشمات رو میبندی،
و من دوباره به رویات برمیگردم.
فقط وقتی که توی تختت باشی.
برو دیگه.
به من نگاه کن...
بدون اینکه ببینی.
حالا...
برگرد به تختت.
آروم.
برو دیگه.
سرده، درسته؟
خب...
من میرم.
دیگه مزاحمت نمیشم.
ممنون و خداحافظ.
اون اسلحه داره!
اون خطرناکه.
بهش نزدیک نشو، باشه؟
- این ایده تو بود! - اون یه زندگی دوگانه داره، باشه.
قاتل باشه یا نه، دیگه تمومه.
اون کشتش.
هیچ مدرکی نداری. اون میتونه به خاطر ورود غیرقانونی شکایت کنه.
تو چی میخوای؟
اینکه پروانه پزشکیت باطل بشه؟
لعنتی، حق با توئه...
خیلی زیاده روی شده.
- بریم؟ - نه، صبر کن.
آه، نه.
صبر کن بارون بند بیاد.
سیگار داری؟
من استعفا میدم.
داشبورد...
چرا ترکم کردی؟
چی؟
چرا منو ترک کردی؟
سیگار رو بده به من.
حقیقت.
من کسی رو ترک نکردم، لیلیان. فقط تسلیم شدم.
تو دیگه دوستم نداشتی. من اول فهمیدم.
بعدش منتظرت موندم.
میدونستم بین ما تموم نشده.
میدونستی؟
آره.
منتظر بودم بیای تو دفترم و بگی،
'دکتر، من یه مشکل چشمی دارم.
میتونید کمکم کنید واضح تر ببینم؟'
من خیلی دوستت داشتم.
منم همینطور.
ولی من نمیخوام که ما...
دوباره با هم زندگی کنیم.
منم نمیخوام.
پس چیکار کنیم؟
باید یه چیزی باشه...
یه راه میانه.
تماس از 'کمیساریا'.
پیر؟
دکتر، لطفا منو ببخشید.
نمیدونم چی به سرم اومد...
لطفا بشینید، خانم.
ولی... تلفن های ناشناس؟
ماشین؟ دزدی؟
من فقط میخواستم نوارهام رو بردارم.
قول میدم چیزی ندزدیدم.
صلیب شکسته هم؟
کدوم صلیب شکسته؟
خیلی کوچیک، نزدیک زنگ در.
میخواید شکایت کنید؟
چون میخوای دراز بکشی؟
نه، مخصوصا نه.
تصمیم با خودته. تو رئیس هستی.
خسته ام. میترسم خوابم ببره.
تا حالا شده مریض ها خوابشون ببره؟
همش از چیزای بیخود حرف میزنن-- مادرها، پدرها--
بعد شروع میکنن به خروپف کردن؟
شبشون رو اینجا تموم میکنن؟
چه چرت گرونی.
آره، میترسم خوابم ببره.
میترسی منو خسته کنی؟
نه.
اصلا.
شاید به نظر بیاد که فروتنی ندارم،
ولی فکر نمی کنم اینطور باشه.
برعکس.
این حس رو دارم که وقتی جلساتمون شروع میشه،
برای شنیدن بقیه اش بی قراری.
خب...
همه اینو میگن.
نه؟
منظورم اینه که، همه مخفیانه امیدوارن اینطور باشه.
آره، می ترسم بخوابم.
اون نمیذاره بخوابم.
کی؟
سایمون.
- اینجا چیکار میکنی؟ - شوهرم.
من اینجا چیکار میکنم؟
مثل تو، دنبالت می کنم، مراقبت می کنم.
و قفل درت شکسته بود، در باز بود.
حق با توئه. نباید دیشب میومدم.
سیگار میخوام. فندک داری؟
عادتی که نمیتونم ترکش کنم.
باشه، باشه.
فهمیدم. از من خوشت نمیاد.
بخاطر اینه که...
چون تو زنم رو بهتر از من میشناسی؟
اون تیکه ای از زندگیش رو به من سپرد--
نه نه نه، من مریضت نیستم!
با من این کارو نکن.
من پدر والری هستم.
زن ها همیشه پدر بچه هاشون رو انتخاب می کنن.
پائولا منو انتخاب کرد.
من همیشه به این احترام گذاشتم.
پس چرا کشتیش؟ هوم؟
میتونی هرچیزی رو اینجا بگی، سایمون.
تو تحت محافظت محرمانگی بین دکتر و مریضی.
میدونم تو شیشه ها رو برداشتی.
اصلا به ذهنت نرسید
که خود پائولا توی نسخه دست برده باشه؟
این مزخرفه.
برای اون نه.
برای پرل.
پرل؟
نه.
میخوای باور کنم پائولا پرل رو کشت؟
دوباره شروع کردی با این کلمات.
در سفر آخرش همراهیش کن.
چیزی که پرل خواست.
پائولا چیزی رو ازش گرفت،
همه چیز رو.
من...
متوجه نشدم که این اون رو میشکونه.
نه، داری دروغ میگی.
تو هردوشون رو کشتی.
پائولا هیچوقت اسمی از پرل نیاورد.
فکر میکنی مریضا همه چیز رو بهت میگن؟
فکر نمیکنی اونا زندگی های کوچیک خودشون رو میسازن؟
پائولا حتما از ساختن یه زندگی لذت میبرده
که توش من زن دیگه ای نداشته باشم.
یا تو بلد نبودی چطور گوش کنی.
واسه همینه که همه چیز رو ضبط میکنی.
اون نوار کاست رو از کجا آوردی؟
تو واقعا یه چراغ داری! هوم.
آره، نوار کاست!
خب، شاید...
شب سرقت، در باز بوده.
من اومدم.
یا دخترم والری اینجا اومده.
یا چرا خود پائولا نه؟
واقعا برامون مهمه؟
صندلی راحتی.
زندگی از اینجا ساده به نظر میرسه.
دراز بکش.
نه.
- گفتم دراز بکش. - نه.
لیلیان، کارتو بد انجام دادی. ها؟
تو اونو کشتی.
منظورم گناه جنایی نیست، بلکه مسئولیته.
من گناهکار نیستم.
- نیستم. - کی گفت هستی؟
من گفتم مسئول،
نه گناهکار.
میبینی، تو گوش نمیدی.
چرا باید این کارو میکردم؟ من عاشقش بودم.
پائولا همه چیز رو میدونست. هیچ رازی وجود نداشت.
من زندگی دومی نداشتم، لیلیان.
ما فقط یه زندگی داریم.
ما با هم اونو از دست دادیم.
هردومون.
برای همیشه.
امروز حرفی برای گفتن نداری؟
پائولا؟
این پرل هستم.
- من پرلم رو از دست دادم. - پائولا.
چه پرلی؟
پائولا، من خسته ام.
- پرل ازش پرسید... - بهت نیاز دارم.
من پرلم رو از دست دادم.
- من پرلم رو از دست دادم. - چه پرلی؟
پائولا یه چیزی رو از پرل گرفت.
همه چیز رو.
نمیتونم با این زندگی کنم.
نمیتونم با این وضعیت زندگی کنم.
متوجه نبودم که این کار اونو میشکنه.
خیلی خسته ام.
خیلی احساس خستگی می کنم.
پائولا، منو ببخش.
مامان؟
اوه... متاسفم. بابت دیروز.
خانم، شما طبقه رو اشتباه اومدید. مادر من هیچوقت معذرت خواهی نمیکنه.
- قهوه میخوای؟ - بله.
ونسا هنوز خوابه.
منو ول کن.
سلام، جوزف.
سلام، عزیزم.
چه پسر بزرگی.
بهت نگاه کن، پسر بزرگ.
سلام، رفیق.
سلام.
تازه بیدار شدی؟
آره.
گرفتمت.
جوزف.
بیا اینم تو. بیا اینم تو، رفیق.
آماده ای یکم بیشتر از این بخوری؟
آره.
وقتی کوچیک بودی،
تو رو میذاشتم بغل همه کسایی که به دیدنمون میومدن.
میترسیدم خیلی به من وابسته بشی.
میخواستم بتونی از پسِ من بر بیای.
ببخشید.
- اوه، همون قبلی، لطفا. - الان میارم.
و...
چی؟
تا حالا فکر کردی...
که چی؟
چی؟
که من همه اینا رو ترتیب دادم.
- تو؟ - کاست، سرقت.
گوش کن.
آخرین باری که به من نیاز داشتی کی بود؟
نه.
تو انقدر باهوش نیستی.
خوشتیپی، ولی...
خیلی ممنون. ببخشید.
در واقع، این...
نه!
- خوب نیست، تلخه. - نه.
- چوب پنبه ایه. - داره شوخی میکنه.
- ببخشید آقا. - اشکالی نداره!
فقط برای اینه که ما رو اذیت کنه.
- اون همیشه این کارو میکنه. - بهش سرویس بدید.
- ترسوندیش. - آره، ترسوندَمِش.
- بنوش. خواهی دید. - ممنونم.
من هیچوقت اون دودکش رو ندیده بودم.
شما جای وسایل خونه رو عوض کردید.
بله.
آیا این تو رو ناراحت میکنه؟
کمی.
چراغی نیست؟
تاریکه.
این تو رو می ترسونه، مگه نه؟
بله.
من میتونم حسش کنم.
این تو رو وحشت زده میکنه
که توی تاریکی پیشروی کنی.
این همه ما رو می ترسونه.
داری ضبط نمیکنی؟
نه.
متوقفش کردم.
صداتو میشنوم.
من اینجام.
یک زندگی خصوصی
♪ اگه تو یه جمع ایستاده باشم ♪
♪ اسممو صدا بزن، بلند صدا بزن ♪
♪ پیش غریبه ها نرو زن، منو صدا بزن ♪
♪ دستاتو تو هوا تکون بده ♪
♪ بذار بدونم که اونجایی ♪
♪ وقتی شک داری، اوه زن، منو صدا بزن ♪
♪ منو اینجا نذار زنگ بزنم ♪
♪ نذار تبدیل به خاک بشم ♪
♪ اوه، زن، وقتی شک داری، منو صدا بزن ♪
♪ اگه تو یه جمع ایستاده باشم ♪
♪ اسممو صدا بزن، بلند صدا بزن ♪
♪ پیش غریبه ها نرو زن، منو صدا بزن ♪